text:
Kijkers van onafhankelijke films weten dat ze een of twee keer per jaar verhalen over slecht functionerende gezinnen te zien krijgen en ze zijn ze gaan verwachten en het wordt steeds moeilijker om ze vers te houden maar hier lijkt het ondanks de goede cast gewoon meer van hetzelfde. Het verhaal gaat over het gezin Travis dat probeert te herstellen van de zelfmoord van Matt (Kip Pardue) die op de middelbare school een veelbelovende zwemmer was. Ben (Jeff Daniels) is de vader die zich van iedereen terugtrekt en zijn andere zoon Tim (Emile Hirsch) nooit zo goed heeft behandeld als Matt, maar hij communiceert wel (op de een of andere manier) met zijn moeder Sandy (Sigourney Weaver) die zijn voorraadje wiet vindt en het begint te roken.
**SPOILER ALERT** Sandy begint ook te flirten met veel jongere mannen, zoals de caissière van de supermarkt, maar als ze nog meer marihuana probeert te kopen wordt ze gearresteerd en naar de gevangenis gebracht. Ze vertelt niemand wat er is gebeurd, maar ontdekt wel blauwe plekken op Tims lichaam en ook dat Ben verlof heeft genomen. Na dit alles wordt Sandy ziek en komt ze in het ziekenhuis terecht, waar haar leven in gevaar is, waardoor Ben zich realiseert dat hij misschien nog een deel van zijn familie zal moeten verliezen.
Deze film is geschreven en geregisseerd door Dan Harris, die met Bryan Singer heeft gewerkt aan 'X2' en ook aan de aanstaande Superman-film, en hoewel zijn script deze personages in staat stelt oprechte momenten te beleven waarop ze hun pijn en verwarring uiten, heeft het verhaal (voor mij) gewoon te veel dingen in te brengen. Het script raakt aan zoveel verschillende gebieden dat je een scorekaart nodig hebt om ze allemaal bij te houden, inclusief drugs, seks, liefde, ontrouw, misbruik, verwaarlozing, experimenteren met homoseksualiteit en een levensbedreigende ziekte. Als al die scenario's nog niet genoeg voor je waren, geeft Harris aan het eind een draai aan de plot die de meeste gevoelens van iedereen ten opzichte van Tim moet verklaren. Hoewel ik minstens 2 of 3 keer met mijn ogen rolde door de manier waarop het script zich van het ene op het andere punt ontrolde, moet ik toegeven dat ik deze film niet haatte en dat moet ik de acteurs nageven. Iedereen heeft minstens één goede scène ergens in de film, maar ik wou dat het verhaal zich meer op Weaver en haar personage had geconcentreerd dan op Hirsch. Weaver is uitzonderlijk en met een scherper scenario had ze een rol kunnen hebben die misschien tot een Oscarnominatie had kunnen leiden, maar in plaats daarvan krijgen we eindeloze scènes van Hirsch op feestjes of zijn streken met de buurman. Harris laat zien dat hij een goede schrijver/regisseur kan zijn, maar met deze inspanning gooit hij het publiek zo veel verschillende dingen voor de voeten dat het materiaal alleen maar moeizaam en gekunsteld wordt.

text_en:
Viewers of independent films know that once or twice a year they are going to see stories about dysfunctional families and they have come to expect them and it's becoming more of a challenge to keep them fresh but here despite the good cast it just seems more of the same. Story is about the Travis family who is trying to recover from the suicide of Matt (Kip Pardue) who was a very promising high school swimmer. Ben (Jeff Daniels) is the father who withdraws from everyone and has never treated his other son Tim (Emile Hirsch) as well as Matt but he does communicate (of some sort) to his mother Sandy (Sigourney Weaver) who finds his stash of pot and starts to smoke it.

*****SPOILER ALERT***** Sandy also starts to flirt with much younger men like the check-out cashier at the grocery store but when she attempts to buy more marijuana she gets busted and hauled off to jail. She doesn't tell anyone what happened but she does discover bruises on Tim's body and also that Ben has taken a leave of absence from work. After all this happens Sandy falls ill and lands in the hospital where her life is in danger which forces Ben to realize that he may have to come to terms with losing another part of his family.

This film is written and directed by Dan Harris who has worked with Bryan Singer on "X2" and also the upcoming Superman film and while his script allows these characters to have genuine moments of expressing their pain and confusion the story (for me) just has too many things thrown in. The script touches on so many different areas that you need a scorecard to keep track of them all including drugs, sex, love, infidelity, abuse, neglect, experimentation with homosexuality, and a life threatening illness. If all those scenarios weren't enough for you Harris then tacks on a plot twist at the end that's supposed to sum up and explain most of everyone's feelings towards Tim. While I did roll my eyes at least 2 or 3 times with the way the script kept unrolling one thing after another I must admit that I didn't hate this film and I have to credit the actors for that. Everyone has at least one good scene somewhere in the film but I wish the story would have concentrated more on Weaver and her character than Hirsch. Weaver is exceptional and with a sharper script she could have had a role that maybe would have led to an Oscar nomination but instead we get endless scenes of Hirsch at parties or his shenanigans with the neighbor next door. Harris shows he can be a good writer/director but with this effort he just throws so many different things at the audience that the material just becomes labored and contrived.


text: Dit is een vreselijke film zonder sympathieke personages. Zoveel clichés en zinloze scènes. Er is een goede redacteur voor nodig, maar dan is er misschien geen film meer over. Bespaar je twee uur alsjeblieft. De enige fatsoenlijke en onvoorspelbare scène in de film was die waarin de jongere broer weigert zijn broer ervan te weerhouden zelfmoord te plegen. In de beschrijving stond'momenten van duistere komedie'. Misschien heb ik die gemist toen ik met mijn ogen knipperde. De verschrikkelijke personages beginnen meteen met de begrafenis. De begrafenisgangers lachen en klagen over het eten terwijl op de begrafenis een heel jonge man zelfmoord pleegt. Dan maakt de vader zijn opwachting bij de enige zoon die nog over is? Op de begrafenis? Hoe komt het dat de buurman, wiens man haar heeft bedrogen met het personage van Sigourney Weaver, de slechterik is omdat hij het aan de echtgenoot heeft verteld? De vader weet niet eens dat zijn zoon piano kan spelen, hoewel iedereen om hem heen schijnt te weten dat hij een geweldige pianist is. De film probeert elk mogelijk dramatisch cliché in één film te proppen: vader die zijn atletische zoon overvleugelt om te slagen, disfunctionele familie die een uitverkoren zoon verliest aan zelfmoord, de zoon die zich verloren en alleen achterlaat, drugs, echtelijke affaires, kind verwekt via een affaire maar opgevoed als de zoon van de man, incest, homoseksuele neigingen, pestkoppen, mogelijke dodelijke ziekte, enzovoort, enzovoort, enzovoort.

text_en: ===========BIG SPOILER================================== This is a terrible movie with no likable characters. So many clichés and senseless scenes. It needs a good editor but then there might not be any movie left. Please save your two hours. The only decent and unpredictable scene in the movie was when the younger brother refuses to stop his brother from killing himself. The description read "moments of dark comedy". Perhaps I missed those when I blinked. The horrible characters start right with the funeral. The funeral goers are laughing and complaining about the food while at the funeral of a very young man who has committed suicide? Then the father makes digs at the only son left? Right at the funeral? How is it that the next door neighbor whose husband cheated on her with Sigourney Weaver's character is the bad guy for telling the husband? The father doesn't even know his son can play the piano though everyone else around him seems to know he is a great pianist. The movie tries to shove every dramatic cliché possible into one movie: father over-driving athletic son to succeed, dysfunctional family losing a chosen son to suicide, the son left feeling lost and alone, drugs, marital affairs, child conceived via affair but raised as husband's son, incest, homosexual tendencies, bullies, possible terminal illness, etc, etc, etc. DO NOT WASTE YOUR 2 HOURS.


text:
Dit was de film van een personage. De plot was niet zo geweldig, maar de personages waren interessant en heel goed geacteerd. Het verhaal concentreert zich op het gezin Travis in de nasleep van de zelfmoord van de oudste zoon. Dat zeg ik losjes, want het verhaal gaat voornamelijk over de overlevende zoon en de moeder, want als de vader verondersteld werd dat het verhaal zich ook op hem richtte, was de montage van de film nogal slecht. Het acteerwerk was in alle opzichten heel goed, vooral Emile Hirsch als de overlevende, verwarde zoon. De personages waren allemaal heel interessant en ik vond het niet erg om naar hen te kijken tot laat in de film, toen het allemaal maar leek te duren.
Maar mijn grote klacht was het verhaal. De zoon die zelfmoord pleegde, zou het middelpunt van het verhaal moeten zijn. Maar dat was niet zo. Het was iets dat aan het begin van het verhaal gebeurde, maar daarna ging alles alle kanten op. Dan werd er gezegd dat de zoon zelfmoord had gepleegd om je eraan te herinneren dat dat het centrale punt was. Het andere punt was dat de grote verwikkelingen in het verhaal, waarvan er genoeg waren, nooit echt werden verklaard of uitgewerkt, maar gewoon willekeurig en vaak van links naar rechts werden gestrooid. Eerlijk is eerlijk, het einde was heel, heel cool. Maar het was ook duidelijk waar de inspiratie voor het verhaal vandaan kwam: ongeveer de helft ervan (de helft die was). Het verhaal in _Alive_ van Pearl Jam werd min of meer overgenomen uit het nummer van Pearl Jam. Dat doet me ergens aan denken...
Er was een 'gedicht' in de film dat zogenaamd was geschreven door iemand die zichzelf had vermoord. Ik kon niet de enige zijn die dat gedicht herkende, dat woord voor woord uit datzelfde nummer was overgenomen. Ik weet het niet, maar dit was een film waarop ik had gehoopt, en ze lieten de bal heel, heel erg vallen.

text_en:
This was a character's movie. The plot wasn't that hot when it was there, but the characters were interesting and very well-acted. The story focuses on the Travis family in the wake of the eldest son's suicide. I say that loosely, because the story is mostly about the surviving son and the mother, because if the father WAS supposed to have the story focus on him too, they edited the movie pretty poorly. The acting on all parts was very good, particularly Emile Hirsch as the surviving, confused son. The characters were all very interesting and I didn't mind watching them until late in the film, when it just seemed to drag.

My big complaint, however, was the story. The son killing himself was supposed to be the center of the plot. However, it really wasn't. It was something that happened at the start of the story, but then everything went every which way. Then they'd mention that the son killed himself to remind you that that was the central thread. The other thing was that the big plot twists, of which there were plenty, were never really explained or built up to, but just thrown in there randomly and often from far left field. In fairness, the ending was very, very cool. But it was also clear where the inspiration for the story came from: about half of it (the half that wasn't padding) was pretty much lifted from the story in the Pearl Jam song Alive. Which reminds me...

There was a "poem" in the movie that was supposedly written by someone who killed themself. I could not have been the only one who recognized that said poem was lifted, word for word, from that very same song. I dunno, this was a movie I had hope for, and they really, really dropped the ball.


text:
Dit ellendige psychodrama gebruikt elk armzalig apparaatje in het boek om aandacht en sympathie van ons te krijgen voor de personages, die, met één uitzondering, geen enkele aandacht waard zijn, laat staan twee kostbare uren filmtijd.
Zoals in Robert Redfords 'Ordinary People' (een voortreffelijke film die, in vergelijking daarmee, duidelijk de leegte van 'Heldhaften' laat zien), is een overleden tienerjongen gestorven, zijn familie achterlatend in de rouw. In dit geval was de dood een zelfmoord, een gebeurtenis die bijna altijd de emotionele put van de overlevenden op een bijzonder bijtende manier vergiftigt. We volgen deze mensen de volgende 8 of 9 maanden.

De vader (Jeff Daniels) wordt een teruggetrokken, bijna stom, meestal dronken lijk dat stiekem maandenlang verlof neemt, in plaats daarvan de hele dag op een bankje in het park zit en erop staat om bij het huis van de overleden zoon voor elke maaltijd een bord met eten neer te zetten. Hij behandelt alle anderen in het gezin met onfeilbare gemeenheid. Hij gaat regelmatig naar zijn dokter, maar de kwestie van therapeutische interventie in zijn kennelijk disfunctionele toestand komt nooit ter sprake.
De moeder (Sigourney Weaver) schreeuwt onder andere tegen de buurvrouw, wordt betrapt als ze zo stom is om'marihuana' (haar term) te kopen in een marihuanawinkel (welke volwassene zou in werkelijkheid ooit zo'n stomme stunt uithalen? ) en tegen het eind raakt ze in coma door een longaandoening waarvan iedereen in het theater aanneemt dat het kanker is (ze rookt zwaar). Ms. Weaver heeft een paar losse trekjes, maar gedraagt zich over het algemeen te onintelligent om veel empathie te verdienen.
Het is niet zo dat er geen mensen zijn die zich op die dwaze manier gedragen als zich ernstige stresssituaties voordoen. Maar waarom zou je zo'n kletskoekfilm maken? Wat kan iemand leren van het gedrag van dit stel?
De oudere zus van de overledene (Michelle Williams) studeert ver weg en wil maar al te graag afstand nemen van de familiedierentuin. De jongere broer (gespeeld door Emile Hirsch) is het enige geloofwaardige lid van de familie. Zijn lijden is echt, de oorzaken zijn veelomvattend, en zijn gedrag is coherent onder de omstandigheden. Maar Hirsch' personage is te zachtmoedig, te somber en terneergeslagen om de film te dragen. De andere bijrollen, subteksten en schattige, onechte dialogen helpen niet.
Het zelfmoordthema wordt op een bijna nonchalante manier herhaald in het geval van twee andere bijfiguren. Dus wat probeert de schrijver-regisseur, Dan Harris, over dit onderwerp te zeggen? Dat het geen ernstige zaak is? Waarom Jeff Daniels erin toestemde de sukkel van een vader te spelen, zoals beschreven in dit scenario, is iets waar alleen zijn therapeut mogelijk antwoord op kan geven. Vermijd deze hond. Huur in plaats daarvan Redfords klassieker. Ik wil graag meer van mijn recensies lezen, en ik wil graag weten hoe ik bij mijn websites kan komen.

text_en:
This wretched psychodrama uses every shabby device in the book to wheedle attention and sympathy from us for its characters, who, with one exception, are not worthy of any notice at all, let alone two precious hours of filmgoers' time.

As in Robert Redford's "Ordinary People" (a superb film that, in comparison, clearly shows up the vacuity of "Heroes"), a late teenage boy has died, leaving his family in the throes of bereavement. In this case, the death was a suicide, an event that nearly always poisons the emotional well of the survivors in a particularly corrosive way. We follow these people over the next 8 or 9 months.

The father (Jeff Daniels) becomes a withdrawn, virtually mute, usually drunken stiff who secretly takes leave from his job for months, sits instead on a park bench all day, and insists on setting a full plate of food at the deceased son's place for every meal. He treats everyone else in the family with unerring nastiness. He sees his doctor regularly but the issue of therapeutic intervention in his obviously dysfunctional state never comes up.

The mother (Sigourney Weaver) yells at the neighbor woman, among others, gets busted when she stupidly tries to buy "marijuana" (her term) at a head shop (what adult in reality would ever try such a dumb stunt?), and, near the end, swoons into coma with a lung condition that everyone in the theater assumes is cancer (she's a heavy smoker). Ms. Weaver has a few flip lines but generally behaves too unintelligently to merit much empathy.

It's not that there aren't people out there who behave in these silly ways when severely stressful circumstances arise. But why make a film of such drivel? What can anyone learn from this pair's conduct?

The deceased's older sister (Michelle Williams) is away at college and all too happy to distance herself from the family zoo. The younger brother (played by Emile Hirsch) is the only credible member of the family. His suffering is genuine, its causes multifold, and his conduct is coherent within the circumstances. But Hirsch's character is too soft spoken, too morose and beaten down, to carry the movie. The other bit players, subtexts and cutesy, unreal dialogue don't help.

The suicide theme is echoed in an almost nonchalant manner in the case of two other minor characters. So what is the writer-director, Dan Harris, trying to say about this subject? That it isn't a serious matter? Why Jeff Daniels agreed to play the sap of a father as written in this screenplay is something only his therapist might possibly be able to answer. Avoid this dog. Instead rent Redford's classic. My rating: 4/10 (C-). (Seen on 2/17/05). If you'd like to read more of my reviews, send me a message for directions to my websites.


text: Ik was net klaar met het kijken naar dit vreselijk deprimerende drama en besefte dat, in het licht van recente drama's als dit, de enigen die als abnormaal kunnen worden beschouwd, degenen zijn die zich er het minst van bewust zijn dat het leven niets meer is dan een tragedie. Ik zou willen opmerken hoe misselijkmakend defaitistisch en contraproductief deze conclusie is, zelfs als relaties en zienswijzen zoals die in deze film aan de orde komen tot op zekere hoogte gefundeerd zijn. Maar in plaats daarvan besefte ik dat deze films de grote 'tragedie' definitief hebben gemaakt. Dat wat we zien niet langer het disfunctionele is, maar een normaal bestaan en een reeks omstandigheden die altijd al hebben bestaan, maar waarvan we ons misschien niet bewust zijn geweest en die we dus hebben genegeerd of op zijn minst ontkend. Het enige probleem is dat er te veel films zijn die proberen dat duidelijk te maken. En door dat in bijna identieke vorm te doen. Toen ik de synopsis van de film had gelezen, moest ik meteen aan 'Ice Storm' denken. Terwijl ik naar de deprimerende levenloosheid van de familie Travis keek, die voortdurend emotionele verwijten leek te moeten incasseren, moest ik meteen aan 'American Beauty' denken. En in sommige opzichten, de interactie tussen de ouders en het middelste kind, Tim, deed me denken aan 'Igby Goes Down'. Misschien is het een nieuwe ervaring, misschien is het een verfrissende ervaring voor een eerlijke weergave van het karakter die, zoals gezegd, vaak niet mag voorkomen in familiefilms (wat trouwens idioot is om te denken, want we zagen dit soort relaties al in films als 'Ordinary People' uit 1980, en die gaan zelfs nog verder terug). Maar voor de doorgewinterde kijker bieden deze films misschien niets nieuws. Ze zijn in feite een nogal vermoeide getuigenis geworden van te veel filmmakers die proberen de ander te overtreffen met de hoeveelheid trauma en apathie die ze in één gezin kunnen proppen (en hier strekt het zich uit tot buren en vrienden). In feite 'Imaginary Heroes'. Het is het verhaal van een gezin dat op de proef wordt gesteld door de zelfmoord van de oudste zoon, een getalenteerde en gelauwerde zwemmer die de sport met hart en ziel haatte. De jongste zoon wist dit, de vader was verdoofd en verblind door de drang tot wedijver in zijn all-star zoon. En het is niet duidelijk of de moeder en zus een hechte band hadden met de jongeman. <br /><0x3E> Toegegeven, het is niet minder onderhoudend (tot op zekere hoogte, voor degenen die dit materiaal na een tijdje uitputtend deprimerend vinden), en de films zijn vrij goed, vooral die van Sigourney Weaver en Jeff Daniels. Maar ik hoop zeker dat filmmakers in de toekomst, wanneer ze iets willen toevoegen aan het commentaar op ploeterende gezinsrelaties (die toevallig of niet altijd blanke middenklassegezinnen uit voorsteden zijn) iets nieuws willen bieden op het gebied van materiaal en inzicht. Ik zou geen onderscheid (en dus ook geen doel) anders zien.

text_en:
I just finished watching this horribly depressing drama and realized that, in light of recent dramas such as these, the only ones who could be considered abnormal are those who are least aware that life is nothing more than tragic. I would suggest how nauseatingly defeatist and counter-productive this conclusion is, even if relationships and outlooks like those presented in this movie are grounded in fact to some degree. But, instead, I realized that these films have made the very determination of the great "tragedy" trivial when the same boring situations, the same suffocating dysfunctional families and friendships continue to play out just have they been over and over again in some sort of attempt to knock out previous distortions of family life (much of it existing in the 1950s and earlier with personality and character aberrations being made ever so subtle), supplanting it instead with the "reality" of how things actually are. That in fact, what we are watching is no longer the dysfunctional, but in fact, a normal existence and set of circumstances that has actually existed all along, but of which we may have been previously been unaware and thus, have ignored or at least denied.

Only problem is, that too many films have been trying to make this point. And by doing so in nearly identical form. When I had read the synopsis for the film, I immediately thought of 'Ice Storm.' While watching the depressing lifelessness of the Travis family, which seemed to endure repeated emotional berating, I immediately recalled 'American Beauty.' And, in some regards, the interactions between the parents and the middle child, Tim, I drew similarities from 'Igby Goes Down.' 'Imaginary Heroes' may be a novel experience, maybe a refreshing one deemed so for an honest portrayal of character that, as said before, is often not permitted to exist in the films of family (which is idiotic to think anyways, considering we were already seeing these kinds of relationships displayed in films like 'Ordinary People' as early as 1980 and which go back even further than that). But, to the well-versed viewer, these films may offer nothing new. They have in fact, become a rather tired testimony of too many filmmakers who may try to out-do the other with the amount of trauma and apathy they can pack into one family (and here, it extends to neighbors and friends). In fact, 'Imaginary Heroes,' the latest in this genre (I do think there have been enough films to accurately declare it a 'genre'), crams so many disasters and surprises into one family, that they would make prize finds for a daytime talk show host. It is the story of a family who is tested by the suicide of the eldest son, a talented and decorated swimmer who hated the sport with a passion. The youngest son knew this, the father was in a daze and blinded by the push for competitiveness in his all-star son. And it's not clear that the mother and sister had much of a relationship with the young man.

Granted, it is no less entertaining (to some extent, for those who find this material exhaustively depressing after a while), and the performances are quite good, especially by Sigourney Weaver and Jeff Daniels. But, I sure hope that filmmakers in the future wishing to add to the commentary of struggling familial relationships (which coincidentally or not always seem to be upper-middle class white suburban families) intend to offer something new by way of material and insight. I should see no distinction (and consequently, no purpose) otherwise.


text:
Grappig dat de recensies voor deze film altijd bergafwaarts gingen, en nu ook voor die van mij. Ik denk dat het script gered had kunnen worden door beter acteerwerk, en het acteerwerk door een beter script. Alles bij elkaar was het moeilijk om naar te kijken, en ik schrik niet terug voor zulke onderwerpen.
Sigourney was het beste deel (ik dacht dat de relatie tussen haar en haar nog levende zoon zo'n beetje het enige nieuwe was wat dit genre te bieden had), maar zelfs zij treuzelde. Kan het haar niet kwalijk nemen, wie weet wat voor opnamen er door de regisseur en/of redacteur op de vloer van de snijkamer waren achtergelaten. De hele film had een 'Oké, dat is goed genoeg, laten we verdergaan'-onderwerp. Ik weet dat er meer te halen viel uit de acteurs en het script, dat een paar goede zinnen en een paar interessante thema's bevatte.
Ik denk niet dat dit als een bezegeling telt, maar een perfect voorbeeld is de scène waarin Sigourney naar het huis van de vermeende kwelgeest van haar zoon marcheert en die blik op haar gezicht heeft en ik dacht 'dat is het gezicht van iemand die overdrijft hoe het is om iemand in een stacaravan te zien wonen' en ja hoor, het volgende shot, bedoeld om ons te choqueren, ik weet het zeker, de bullebak woont in een stacaravan in plaats van in een mooi huis, zoals dat van haar. Zoals veel andere posters al aangaven, zijn er VEEL betere films met even luchtige scripts over even verknipte gezinnen die de snaren beter raken <0xE2><0x80><0x93> 'Feest' is waarschijnlijk het beste voorbeeld dat ik ooit heb gezien.

text_en:
Kinda funny how comments for this film went consistently downhill, now add mine. I think the script could have been saved by better acting, and the acting by a better script. Together, it was difficult to watch, and I don't flinch from such subject matter.

Sigourney was the best part (I thought the relationship between her and her surviving son was pretty much the only new thing this film offered to its genre) but even she lagged. Can't blame her, who knows what takes were left on the cutting room floor by the director and/or editor. The whole movie had an "okay, that's good enough, let's move on" feel to it, when I KNOW there was more to be mined from the actors and the script, which did have some good lines and some interesting themes.

I don't think this counts as a spoiler, but a perfect example is the scene where Sigourney marches up to her son's supposed tormentor's house and has this look on her face and I thought "that's the face of someone who is overacting what it's like to see someone living in a mobile home" and sure enough, next shot, meant to shock us I'm sure, bully lives in a trailer as opposed to a nice house, like hers.

As many other posters have pointed out, there are SO MANY better movies with similarly airy scripts about similarly messed up families that hit the notes better -- "Celebration" probably being the ultimate example that I've seen.


text:
De gestileerde westerns uit Hollywood, vol vertrouwde conventies, lijken het eeuwige leven te hebben, en dit is een avatar. Alles in de film lijkt uit een la uit 1939 te zijn geschraapt, er is een groter budget gebruikt en deze productie is het onderwerp.
Gary Cooper heeft dit soort rollen tientallen keren gespeeld: de ontheemde zuiderling, snel aan de leiband en loyaal, maar als het even kan nogal gemakkelijk. Hij speelt Blayde Hollister, die naar Texas reist op zoek naar de bende die zijn katoenplantage heeft verwoest. Hij draagt een overhemd met hertenleren franjes en heeft twee zesschieters met ivoren handvatten bij zich. Hij spreekt met een boers accent: 'Er kan iemand gewond raken door dit te doen.' (Vgl. sergeant York. De bende wordt geleid door de snerende Raymond Massey, die land koopt en verkoopt, meestal op een achterbakse manier, als dat maar enigszins mogelijk is. Tot de bende behoort Steve Cochran, die geen westerling kan spelen, hoewel hij heel goed is in uitschot in het algemeen. De vereiste vrouw is Ruth Roman, de dochter van de Mexicaanse plantage-eigenaar, die er net zo Mexicaans uitziet en praat als een bruin meisje uit Boston.
Ik denk niet dat ik me al te druk zal maken over de plot. Ongetwijfeld heeft iemand er al een en ander over verteld en is het niet de moeite waard om er verder nog iets over te zeggen. Zoals in elke western uit 1939 is het een doolhof. Iedereen behalve Cooper en zijn vrienden is achterbaks en er zijn meerdere dubbele kruisen en verwisselde identiteiten en verborgen geheimen.
Alles is retro. De plot, de dialogen, de garderobe, zelfs de muziek. De plaat is van Warners trouwe Max Steiner. Hij is de man die 'King Kong' scoorde. Dat was in 1932. Deze film werd in 1950 uitgebracht.
Coopers naam, tussen twee haakjes <0xE2><0x80><0x93> 'Blayde Hollister' <0xE2><0x80><0x93> bracht me ertoe de archieven van de RACA, de Real American Cowboy Associaton, door te spitten om te zien of die naam was opgedoken in hun archief, dat dateert van het begin der tijden tot 4 februari 1911, de dag waarop de laatste Real Cowboy overleed na een ongelukkige ontmoeting met een gestoorde pekari. Er is nooit een Real Cowboy geweest met de naam Blayde. Eerlijk gezegd is er ook geen enkele Real Cowboy bekend die Wade, Luke, Cole of Matt heet. De populairste namen voor echte cowboys, in aflopende volgorde van frequentie, zijn Clarence, Mortimer, Noble, Nebukadnezar, Plautus, Pinchbeck en Hortense.
Als deze film in 1939 was uitgebracht, zou hij routine zijn geweest. In 1950 is het een rampzalig monument in de geschiedenis van de menselijke recycling.

text_en:
Stylized Hollywood Westerns, full of familiar conventions, seem to have eternal life and this is an avatar. Everything in it seems to have been scraped out of the back of a drawer from 1939, a larger budget applied, and this production its issue.

Gary Cooper has played this sort of role dozens of times -- the displaced Southerner, fast on the draw and firm with honor, though kinda easy going whenever possible. He plays Blayde Hollister who travels to Texas looking for the gang who destroyed his cotton plantation. He wears a buckskin-fringed shirt and packs two ivory-handled six shooters. He speaks with a countrified accent -- "A feller could get hurt doin' this." (Cf., "Sergeant York.") The gang is led by sneering Raymond Massey, who buys and sells land, usually by underhanded means whenever possible. The gang includes Steve Cochran, who cannot play a Westerner though he's very good at scum bags in general. The requisite woman is Ruth Roman, daughter of the Mexican plantation owner, who looks and speaks about as Mexican as a Boston brown betty.

I don't think I'll bother too much with the plot. No doubt someone has gone into it in some detail and it's not worth much more mention. As in any 1939 Western, it's labyrinthine. Everyone except Cooper and his friends are underhanded and there are multiple double crosses and switched identities and hidden secrets.

Everything is retro. The plot, the dialog, the wardrobe, even the music. The score is by Warner's stalwart Max Steiner. He's the guy that scored "King Kong." That was 1932. This movie was released in 1950.

Cooper's name, by the way -- "Blayde Hollister" -- prompted me to look through the records of the RACA -- the Real American Cowboy Associaton -- to see if that name cropped up in their archives, which date from the beginning of time to February 4th, 1911, when the last Real Cowboy passed away due to an unfortunate encounter with a deranged peccary. There has never been a Real Cowboy with the name Blayde. Hollister, yes, but not Blayde. As a matter of fact, there is no record of any Real Cowboy named Wade, Luke, Cole, or Matt either. The most popular names for genuine cowboys, in descending order of frequency, were Clarence, Mortimer, Noble, Nebukadnezzar, Plautus, Pinchbeck, and Hortense.

If this movie had been released in 1939, it would have been routine. In 1950, it is a calamitous monument in the history of human recycling.


text:
Dit is een van de meest belachelijke westerns die Hollywood ooit heeft gemaakt. Gary Cooper speelt 'Reb Hollister', een voormalige agent die door de wet gezocht wordt. Hij ontmoet een imbeciel die Weatherby heet, gespeeld door Leif Erickson, die marshal is en geen verstand heeft van vuurwapens. Weatherby is op weg naar Dallas om zijn verloofde, Tonia Robles, gespeeld door Ruth Roman, op te zoeken. Se<0xC3><0xB1>or Robles, Tonia's vader, heeft genoeg mannen, maar die schijnen niet in staat te zijn een oogje op zijn vee te houden, dat regelmatig door de gebroeders Marlow wordt geplukt. Will Marlow, gespeeld door Raymond Massey, heeft de lening op het landgoed van de familie Robles gefinancierd, wat de zaak volkomen absurd maakt. Hij heeft zelfs de macht om te vragen om de aflossing van de hypotheek voordat die betaald moet worden, gewoon omdat hij daar zin in heeft.
Omdat Weatherby een jongen uit Boston is die niet kan vechten, omdat hij alleen maar marshal is geworden om zijn verloofde, Tonia, te kunnen bezoeken (nog zo'n voorbeeld van samenzweringsonzin. Moeten we aannemen dat je alleen maar een schriftelijke test hoeft af te leggen om deze baan te krijgen? Wacht eens even, deze vent zou ook niet voor de schriftelijke test slagen.) wisselt hij van identiteit met Reb Hollister, die natuurlijk een ervaren schutter is. Reb neemt de vrijheid om Weatherby's meisje te begroeten met een hartstochtelijke kus, terwijl Weatherby als een idioot toekijkt. Gary Cooper, de beste dekhengst van Hollywood, is hier in topvorm als Reb. Voordat de film is afgelopen, neemt hij niet alleen Weatherby's baan over, hij steelt ook zijn verloofde, en Ruth Roman als Tonia valt zo hard en zo snel voor hem dat ze die sukkel van een Leif Erickson voor de helft afpoeiert voor de film begint.
Er zit geen greintje geloofwaardigheid in de hele film, dus ondanks de goede cast en de weelderige fotografie is de film een flop. En Coopers personage is op de koop toe een complete mislukkeling. De film toont ook Barbara Payton als het meisje van Brant Marlow, een beeldschone en getalenteerde actrice die haar kansen jammer genoeg heeft vergooid door te veel krantenkoppen te maken om de verkeerde redenen. Ik raad je ten sterkste aan deze film over te slaan.

text_en:
This is one of the most ridiculous westerns that Hollywood ever made. Gary Cooper plays 'Reb Hollister', a former confederate officer wanted by the law. He meets up with a moron named Weatherby, played by Leif Erickson, who is a U.S. Marshal with no knowledge of firearms. Weatherby is on his way to Dallas to see his fiancee, Tonia Robles, played by Ruth Roman. Senor Robles, Tonia's father, has plenty of men, but they can't seem to be able to keep an eye on his cattle, which are regularly rustled by the Marlow brothers. Will Marlow, played by Raymond Massey, has financed the loan on the Robles estate, making things completely absurd. He even has the power to call for mortgage payments before they're due, simply because he feels like it.

Since Weatherby is a Boston boy who can't fight, since he only became a Marshal so he could visit his fiancee, Tonia, (Just another instance of more plot nonsense. Are we to assume that you only have to pass a written test to get this job? Wait a minute, this guy couldn't pass the written test either.) he switches identities with Reb Hollister, who of course is an expert gunman. Reb takes the liberty of greeting Weatherby's girl with a passionate kiss, while Weatherby looks on like an idiot. Gary Cooper, Hollywood's number one stud, is in fine form here as Reb. Before the movie's done, not only does he take Weatherby's job, he steals his fiancee also, and Ruth Roman as Tonia, falls for him so hard and so fast that she gives chump Leif Erickson the brush-off before the films little more than half over.

There isn't a shred of plot credibility in the whole film, so despite the good cast and lush photography, the film is a dud. And Cooper's character is a complete heel to boot. The film also stars Barbara Payton as Brant Marlow's girl, a beautiful and talented actress who squandered away her chances, unfortunately, by making too many headlines for the wrong reasons. I strongly suggest you pass this one up.


text:
Dit is het meest meelijwekkende excuus voor een komische show die ik ooit heb gezien. Het verbaast me dat die vent zijn eigen show heeft gekregen. Het riekt naar totale en volslagen wanhoop van de kant van het komische centrum, dat de leegte probeert te vullen die is achtergelaten door de getalenteerde en weergaloze Dave Chapelle. Hij is een tip uit Neds zak met komische goudklompjes: is een clou niet grappig? Moet die extra duwtjes krijgen om tot hilariteit te komen? DRINGEND GELUKKIG OP DE TOEKOMST. Simpel, niet? En als extra bonus... maak de helft van je grappen af met... DAN BEN JE RE-TAH-DED!! of DUH-DUH-DUUHHH! O man. Zo... grappig. Boener... hilarisch. Wetback... houdt het lachen dan nooit op?
Om mijn standpunt op een meer cerebrale manier te illustreren, zal ik een voorbeeld noemen. Mencia grapt dat het 'achterlijk' is om nieuwe dijken te bouwen, omdat ze zo dicht bij het water liggen. Geniaal. De scheidslijn tussen een groot komiek en een broodschrijver is nog nooit zo duidelijk getrokken. Terwijl een goede komiek verborgen humor zou vinden in de tragedie, subtiele manieren zou vinden om een grap te verweven tot iets waar we allemaal om kunnen lachen en troost uit putten, kiest Ned voor het voor de hand liggende. De stad verplaatsen. Geweldig. Wacht, is dat grappig? Ned heeft niet het intellectuele vermogen om de diepste betekenis van dingen te vinden. 's manier om ons duidelijk te maken dat we daar niet zouden moeten zijn. Per slot van rekening heeft hij een zetel in het Congres. Wat een idioot.
Chapelle was een meester in het op zijn kop draaien van een vermoeide rassenkomedie. Hij deed het zonder enige moeite en op alle punten lachten we met hem mee. Terwijl Mencia praat over zwarte mensen die niet kunnen zwemmen zonder te gapen, ging Chapelle 300 meter verder met de zwarte en de blinde, blanke oppersist. Je hoeft niet vernietigend te zijn om prikkelbaar te zijn. Je moet origineel zijn.
Mencia en zijn legioenen fans zijn net als die gesloten homo die maar al te graag lacht om homograpjes, in de veronderstelling dat het op de een of andere manier zijn eigen onzekerheden maskeert. Behalve natuurlijk, met Ned, hij.' 'Du-du-duuuuuh.'

text_en:
This is the most pitiful excuse for a comedy show I've ever seen. I'm confounded that this guy was given his own show. It smells of complete and utter desperation on the part of comedy central, trying to fill the void left by the talented and incomparable Dave Chapelle. He's a tip from Ned's bag of comedy gold: Is a punchline not funny? Need to give it that extra push into hilarity? F***ING YELL IT AT THE TOP OF YOUR LUNGS. Simple, no? And as an added bonus....finish half your jokes with...THEN YOU'RE RE-TAH-DED!! or DUH-DU-DUUUUHHHH! Oh man. So....funny. Beaner...hilarious. Wetback....does the laughter ever stop?

To illustrate my point in a more cerebral way, i'll cite an example. Mencia jokes about how "retarded" it is to rebuild new orleans, because it's so close to the water. Genius. The line of distinction between a great comedian and a hack has never been drawn so clearly. While a good comedian would find hidden humor in the tragedy, finding subtle ways of weaving a joke into something that we can all laugh at and take solace in, Ned goes for the obvious. Move the city. Great. Wait, is that funny? Ned doesn't have the intellectual capacity to find the deepest meaning of things. The hurricane didn't flood the city, ned. The levee project was underfunded and in serious need of federal dollars...and behold! They broke. I guess that's God's way of telling us we shouldn't be there. After all, he's got a seat in congress. What a fool.

Chapelle was a master of turning a tired racial comedic spin on its head. He was effortless at it, and at all points, we were laughing with him. While mencia talks about black people not being able to swim *yawn,* Chapelle took it 300 yards further with the black and blind white supremesist. You don't have to be scathing to be edgy. You have to be original.

Mencia and his legions of fans are like that closeted gay dude who laughs all too emphatically at gay jokes, thinking it somehow masks his own insecurities. Except of course, with Ned, he's laughing all too emphatically at the "retards." Du-du-duuuuh.


text:
Ik vond 'puppets die idiote telefoontjes plegen' nogal laag, maar ik geloof niet dat het programma van Carlos Mencia zelfs maar als komedie kan worden aangemerkt. Zijn voornaamste doel is het publiek ongelooflijk opgelaten te maken terwijl hij het woord 'bonenstaak' zo vaak mogelijk gebruikt. Ik heb me nooit eerder gedwongen gevoeld een recensie te schrijven waarin ik de afschuwelijkheid van iets op IMDb aan de kaak stel, maar ik hoop echt dat dit programma nooit wordt vernieuwd of herhaald.
Mencia probeert de volgende Dave Chapelle te worden, en misschien is hij alleen maar door de televisiemaatschappij ingehuurd omdat ze hoopten dat hij in die rol zou passen. Het is duidelijk tot en met het intro van Chapelles intro (blues-jongens tegen mariachi-band). Maar Mencia heeft absoluut geen houding, en hij graaft niet genoeg in de populaire opvattingen over de hispanic cultuur om elke keer met een creatieve stoot op de proppen te komen. In plaats daarvan houdt hij zich aan een klein aantal nauwelijks schokkende bijnamen voor zijn mede-latino's en maakt hij 'grappen' over immigratie. Af en toe maakt hij gebruik van de lichte kleur van zijn huid om iemand anders uit te lachen, zoals bij culturen uit het Midden-Oosten. Deze grappen bestaan voornamelijk uit het herhalen van elke grap of stereotype die over de cultuur wordt gemaakt, en misschien een paar ongelooflijk oude onderwerpen (zoals 11 september 2001), in een verwaterde, stand-upstijl, terwijl hij zichzelf uitlacht om de stijl van het publiek te verhullen. Hij is te bang om iemand echt voor het hoofd te stoten, dus voelt de kijker zich er alleen maar ongemakkelijk bij. Hij maakt ook de ene grap na de andere. Als je ooit 'Waarom is dit nieuws?' hebt gezien, weet je waar ik het over heb. In het begin is het grappig, maar hij blijft maar doorratelen en wordt op een gegeven moment Kapitein Voorspelbaar.
Het is een treinongeluk dat puur pijnlijk is om te zien.

text_en:
I thought "puppets making crank phone calls" was pretty low, but I don't believe that Carlos Mencia's show even qualifies as comedy. His main objective is to make the audience incredibly uncomfortable while using the word "beaner" as many times as he possible can. I have never felt compelled to write a review declaring the awfulness of anything on IMDb before, but I really do hope this show is never renewed or rerun.

Mencia is trying to be the next Dave Chapelle, and perhaps he was only hired by the network because they hoped he would fill those shoes. It is obvious right down to the rip of Chapelle's intro (blues guys vs. mariachi band). However, Mencia has absolutely *no* attitude, and does not delve into popular views of the hispanic culture enough to come up with a creative poke at it each time. Instead he sticks to a small number of hardly-shocking nicknames for his fellow latinos and makes "jokes" about immigration. Every once in a while, he'll take advantage of the slight darkness of his skin to make fun of someone else, like middle eastern cultures. These jokes mainly consist of reiterating every joke or stereotype made against the culture, and perhaps some incredibly old topics (such as 9/11), in a watered down, stand-up style, while he laughs at himself to cover up the audience's style. I think he's too afraid of really offending anyone, so it just makes the viewer feel awkward. He also beats jokes to death. If you've ever seen "Why the f*** is this news?" you'll know what I'm talking about. It's funny at first, but he just rambles on and on and becomes Captain Obvious at some point.

It's a trainwreck that is purely painful to watch.


text:
Ik heb dit programma al maanden niet meer gezien, maar ik moest het een tijdje elke dag bekijken omdat een huisgenoot het leuk vond. Dus misschien is er in al die tijd wel een enorme verbetering opgetreden, hoewel de reclames en de 4,2 op IMDb geen goed teken zijn.
Het was duidelijk een snelle vervanging voor Chappelle's Show. Dat zegt zelfs Mencia. En hoewel ik niet eens zo'n grote fan van Chappelle's Show was, waren zijn grappen in elk geval origineel en slim (en veel spannender dan Mencia ooit is geweest). Mencia's grappen zijn totaal niet origineel en afgezaagd. Als je dat niet ziet, is er voor jou geen hoop, denk ik. Maar om eerlijk te zijn, hier zijn een paar voorbeelden:
<0xE2><0x80><0x93> Mencia scheurt schaamteloos Chapelles Lil Jon-reep af. Pakt hem gewoon.
<0xE2><0x80><0x93> _South Park_ maakt een aflevering over scientology. Een week later heeft Mencia een grap in zijn programma over hoe beledigend hij is voor scientologen. Vergeet niet dat de grap niet over scientologen gaat, maar over hoe erg hij hen heeft beledigd in zijn programma. Tot nu toe heeft hij nog nooit een scientology-grap gemaakt.
<0xE2><0x80><0x93> Na orkaan Katrina verschijnen er op internet twee AP-foto's van een zwarte man die boodschappen 'rooft' en een blanke vrouw die ze 'vindt'. Een paar weken later, nadat miljoenen mensen dit al hebben gezien, presenteert Mencia het in zijn programma alsof hij het zelf heeft ontdekt en het voor het eerst wordt vertoond (de Daily Show zou binnen een dag over zoiets hebben geschreven).
Nog erger dan de grappen stelen is de manier waarop Carlos zichzelf en zijn programma heeft opgehemeld, door te beweren dat hij een soort pc-barrière doorbreekt (wat dan ook) en dat je, als je niet lacht, een zwak, preuts type moet zijn dat geen grappen over rassenkwesties aankan. Ja, Carlos, het is niet omdat je niet grappig bent, het is omdat we allemaal te beledigd zijn om te lachen (als dat echt waar was, waarom was Chappelle's Show dan zo populair?). Hij berispt zijn publiek voortdurend omdat ze 'het niet snappen' als hij niet genoeg lacht, en hij herhaalt vaak zijn grappen en legt ze uit, een techniek die de meeste komieken op hun veertiende al niet meer gebruiken.
Het ergste is nog dat Mencia niet erg intelligent lijkt. Het is een beetje tragisch dat er tientallen grappiger, inzichtiger komieken zijn die het proberen te maken terwijl die vent rijk is. Zijn show zou de op twee na hoogste score van Comedy Central hebben, wat verbijsterend is (op deze site heeft hij weer een score van 4,2). Waar halen ze die cijfers in godsnaam vandaan? Comedy Central probeert zich voor te doen als een'scherp' programma. Maar zolang het een zo dom mogelijk publiek probeert aan te spreken, zal dat nooit gebeuren.

text_en:
I haven't watched this show in months, but for a while I was forced to watch it every day because I had a roommate that liked it. So maybe it's undergone some vast improvement in all that time, although the commercials and the 4.2 rating on IMDb aren't a good sign.

It was clearly just a quick replacement for Chappelle's Show. Even Mencia says so. And while I wasn't even that big a fan of Chappelle's Show, his jokes were at least original and clever (and far edgier than Mencia has ever been). Mencia's jokes are completely unoriginal and stale. If you can't see that, I guess there's just no hope for you. But to be fair, here are some examples:

--Mencia blatantly rips off Chapelle's Lil Jon skit. Just takes it.

--"South Park" makes an episode about scientology. One week later, Mencia has a joke on his show about how offensive he is to scientologists. Bear in mind the joke isn't ABOUT scientologists, but about how much he's offended them on his show. When up to this point, he has never made a single scientology joke, ever.

--After Hurricane Katrina, two AP photos go around the Internet showing a black man "looting" groceries and a white woman "finding" them. WEEKS later, after millions of people have already seen this, Mencia presents it on his show as if he discovered it and it's being shown for the first time (the Daily Show would have been on something like that in a day). Pathetic.

Even more annoying than the joke-stealing is the way Carlos has promoted himself and his show, claiming he's breaking down some sort of PC barrier (whatever) and that if you aren't laughing, you must be a weak prude who can't handle any jokes about race. Yes, Carlos, it's not because you're not funny, it's because we're all too offended to laugh (if that was really true, then why was Chappelle's Show so popular?). He constantly berates his audience for "not getting it" if he doesn't get enough laughs, and often repeats and EXPLAINS his jokes, a technique most comedians stop using by age 14.

The worst part is that Mencia does not seem to be very intelligent. It's sort of tragic that there are dozens of funnier, more insightful comedians out there trying to make it while this guy is rolling in money. His show is supposedly the third highest rated on Comedy Central, which is baffling (again, it has a 4.2 rating on this site). Where the hell are they getting these numbers?? Comedy Central tries to bill itself as an "edgy" station, but as long as it tries to appeal to the dumbest audience possible, that will never be the case.


text: Waar is verdomme mijn trofee? Ik had echt verwacht dat er een spandoek en confetti van mijn plafond zouden vallen als ik een volle 30 minuten naar die flauwekul had zitten kijken. Het Comedy Central laat de bal de laatste tijd echt vallen en probeert de leegte die door Chappelle is achtergelaten op te vullen met een aantal seizoenen van een achterlijke man die achterlijke mannen imiteert. _Dah duh nah!_ Als je goed oplet, zul je zien dat als Mencia niet stottert bij de clou en lacht om zijn eigen grapjes, hij alleen maar overdreven opmerkingen maakt die geen enkel gevoel voor humor lijken te hebben. Is het je wel eens opgevallen dat mensen in een Buick heel langzaam rijden? Het is net _Dah duh nah!_ Zelfs de lilliputters en halfnaakte, sexy meiden slagen er niet in Mencia's overduidelijke gebrek aan talent af te leiden. Bovendien is Mencia niet eens een 'wetback', zoals hij voortdurend en onvermurwbaar beweert, wat hem bovendien tot een bedrieger maakt.<br />Als er iets goeds over Mencia te zeggen valt, dan is het zijn inspanning. De man heeft duidelijk geen talent, maar als een gewonde antilope in de bek van een hongerige alligator, God weet dat hij zijn best doet.

text_en:
...so where's my friggin trophy? I seriously expected a banner and confetti to drop from my ceiling for watching a full 30 minutes of that crap. Comedy Central is truly dropping the ball lately, trying to fill the void left by Chappelle with multiple seasons of a retarded man impersonating retarded men. Dah duh nah!! If you pay attention to the show, you'll notice that when Mencia isn't stuttering over punchlines and laughing at his own skits, he only makes exaggerated observations which seem to lack any sense of humor. You ever notice how people in Buick's drive really slow? It's like Dah duh nah! Not even the midgets and half naked hot chicks manage to distract from Mencia's distinct lack of talent. Furthermore, Mencia isn't even a "wetback" as he constantly and adamantly proclaims he is, which makes him a fraud on top of it all.

If anything good could be said about Mencia, it's his effort. The man clearly has no talent, but like a wounded antelope in the mouth of a hungry alligator, god knows he's trying.


text: Ja, dat is zo, mensen, dit is zonder enige twijfel de slechtste show in de geschiedenis van de televisie. Als u wilt zien hoe een trieste, eenzame en niet grappige amateurtoneelspeler probeert de massa te vermaken met een halfuur van bleek en vermoeid sociaal gebazel waar uw lichtelijk achterlijke neef aan de Thanksgiving-dinertafel iets over zei, dan is dit misschien wel de show voor u. Dit wordt gepresenteerd als een spannende comedy voor mijn vrienden, maar om eerlijk te zijn lijkt Tim Allen hierdoor op Richard Pryor. Vermijd het ten koste van alles. Tenzij u een masochist bent.

text_en: Yup, that's right folks, this is undoubtedly the worst show in the history of television. If you want to watch a sad, lonely and unfunny hack comedian attempt to entertain the masses with a half hour of pale and tired social ramblings that your mildly retarded cousin commented on at the Thanksgiving dinner table then this might be the show for you. This is billed as edgy comedy my friends but to be honest this makes Tim Allen look like Richard Pryor. Avoid at all costs. Unless you're a masochist.


text:
Ik ben dol op stand-upcomedy. Ik vind het heerlijk om de rauwe gedachten van het publiek op het podium te horen, als ze een publiek van hun gelijken een beroep doen op verschillende levenservaringen die ze hebben gehad, of dingen die ze hebben bedacht of gezien en waarvan ze dachten dat ze zo stom waren dat ze die met iemand moesten delen.

Vroeger waren er stand-ups die een persoonlijkheid aannamen waar iedereen zich in kon verplaatsen (Rodney Dangerfield komt in me op) of die gewoon zo verrekte gek waren dat je onwillekeurig met ze mee moest lachen als ze om anderen lachten (Richard Pryor). En dan waren er nog de komieken die mensen aan het denken zetten, zoals George Carlin, die, ook al deed hij zich voor als gek, de slimste van het stel was, die mensen aanspoorde om de dingen die ze zagen als ze rondliepen te heroverwegen en zich te realiseren hoe verknipt ze waren, en hoe gemakkelijk ze dingen konden veranderen.
Dit heeft misschien niets te maken met 'De geest van Mencia', dat, zoals ik het met de meeste commentatoren hier eens ben, de afschuwelijke oplossing van Comedy Central is voor het verlies van 'Chappelle's Show', maar het heeft er wel mee te maken. Carlos Mencia besteedt de helft van de show aan stand-upcomedy voor zijn publiek, soms over populaire onderwerpen, maar meestal alleen over racisme en raciale stereotypen. Hij probeert alle drie de bovengenoemde typen stand-ups te zijn. Hij maakt een toneelfiguur, een dagloner die Carlos heet en die, in weerwil van de stereotypen, gewoon een doodgewone jongen is. Vervolgens probeert hij anderen uit te lachen, mensen die hij racistisch noemt of gewoon degenen die het niet eens zijn met zijn mening. En ten slotte presenteert hij parodieën aan het studiopubliek en de kijker, waarbij hij hen vertelt dat het hen zal helpen zijn standpunt te begrijpen.
'Carlos Mencia zegt altijd dat hij een standpunt laat zien dat mensen niet begrijpen.' Ik begrijp het niet, maar wat hij eigenlijk doet, is niet alleen racistische stereotypen promoten die al bestaan en waar men zich dood om heeft gelachen, maar hij moedigt stom genoeg mensen aan om ze te horen en het enige te doen dat helpt ze in stand te houden: lachen.
Het promoten van stereotypen is gewoonlijk de laagste, maar ook de gemakkelijkste manier om in de zaal te lachen. De beste komieken, en ik vrees dat Carlos Mencia het gevoel heeft dat hij in goed gezelschap verkeert, hoeven hun toevlucht niet tot hen te nemen. Ze praten allemaal met elkaar en vragen je om te lachen bij absurditeiten in plaats van ermee, zoals Mencia aanmoedigt. Terwijl hij meer grappen of 'echte' situaties creëert. In situaties die vragen om racisme of het neerslaan van anderen met het gebruik ervan, zegt hij in plaats van ons te vragen erom te lachen, en presenteert hij deze absurditeiten als de waarheid, in plaats van alleen extremen ervan.
Zijn show is een belediging voor de geest van degenen die ernaar kijken. Mencia geeft ons geen komedie en vraagt ons die te verteren en eruit te halen wat we willen (iets wat, hoe vervelend ik het ook vind om die twee dingen met elkaar te vergelijken, de beste kwaliteit was van 'Chappelle's Show'). Hij vertelt ons precies hoe we het moeten zien en erop moeten reageren <0xE2><0x80><0x93> wat volgens hem is: een stom gezicht trekken en 'Dee Dee Dee!' Het is inderdaad een show over 'De geest van Mencia'. Het is Mencia's geest, door en door, en als zodanig is het niets meer dan stompzinnig vermaak. De show is op maat gemaakt om het publiek, dat uit 14-24 jaar bestaat, levenslessen te geven over hoe slecht stereotypen zijn, maar dat rassenhaat oké is voor Carlos Mencia, en dus ook voor jou!

text_en:
I absolutely love stand-up comedy. I love to hear the raw thoughts of the stand-up on stage, as they are appealing to an audience of their peers different life experiences they have had, or things they have thought up or seen that they just thought were so ****ing stupid that they had to share it with someone.

There used to be stand-ups who took on a persona that everyone could relate to (Rodney Dangerfield comes to mind) or were just so damn crazy that you couldn't help but laugh with them as they laughed at others (Richard Pryor). And then, there were the thought-provoking comics like George Carlin, who, despite pretending to be a loon, was the smartest guy in the room, who appealed to people to rethink things they saw when they walked around, and realize just how screwed up things were, and how easily they could change things.

Now, this might seem to not have anything to do with "Mind Of Mencia," which, as I agree with most commentators here, is Comedy Central's horrid solution to the loss of "Chappelle's Show," but it does. Carlos Mencia spends half of the show doing stand-up bits for his audience, sometimes on popular topics, most of the time on just racism and racial stereotypes. He tries to be all three of the above types of stand-ups. He makes a stage character, an every-day Mexican named Carlos who, despite stereotypes, is just your run-of-the-mill normal guy. He then proceeds to try to laugh at others, people he calls racist or just those that disagree with his opinion. And then, finally, he presents skits to the studio audience and the viewer, telling them that it will help them see his point of view.

Carlos Mencia always says he's showing a point of view that people don't see, yet what he is really doing is not only promoting racist stereotypes that already exist and have been joked about to death, but he stupidly encourages people to hear them and do the one thing that helps keep them around:laugh.

Promoting stereotypes is usually the lowest, yet easiest, way to get laughs in stand-up. The best comedians, which, I fear, Carlos Mencia feels he is in good company with, don't have to resort to them. They talk universally, and ask you to laugh AT absurdity, rather than with it, like Mencia encourages. As he creates more skits or "real-life" situations that call for racism or the bashing of others with the use of it, he tells us, rather than asks us, to laugh, and actually presents these absurdities as truth, rather than just extremes of it.

His show is an insult to the minds of those who watch it. Mencia doesn't give us comedy and ask us to digest it and take from it what we want (something that, as much as I hate to compare the two, was "Chappelle's Show's" finest quality) he tells us exactly how we should view it and react to it---which, according to him, is to make a stupid face and say "Dee Dee Dee!" This show is appropriately named. It is indeed a show about "The Mind of Mencia." It's Mencia's mind, through and through, and, as such, is nothing more than dumb entertainment. The show is tailor-made to give life lessons to its core audience, 14-24 year olds, about how stereotypes are bad, but that racial bashing is alright to Carlos Mencia, and therefore should be alright to you!


text:
Wat is het tegenwoordig toch, dat minderheidskomieken vinden dat ze hun minderheid mogen belasteren en verwachten dat ze daarmee wegkomen?
Carlos Mencia is geen George Lopez. Er is een verschil. Als ik naar de komiek Carlos Mencia kijk, denk ik dat hij een hekel heeft aan zijn eigen volk. Sterker nog, ik denk dat hij gedwongen werd zijn show te zien als de 'Italiaanse/Latino/Spaanse' versie van de Dave Chappelle-show. Wat een afschuwelijke vergissing. (Let op: Mencia: doe alsjeblieft geen 'Block Party'-film. Hoe graag ik Santana, Tierra, El Chicano, Christina Agullaria, Jennifer Lopez, Shakira en de hereniging van de cast van 'Xica da Silva' op één podium ook zou willen zien, doe het niet.)
Carlos Mencia gebruikt graag het woord 'bonenstaken'. 'Het is niet grappig en het is niet acceptabel, zelfs niet als het van 'hun eigen mensen' komt'. Carols Mencia zegt ook graag: 'Als je beledigd bent, jammer dan'. Het gaat niet om de belediging, maar om de verdediging van wat er gezegd en gevraagd wordt.
Carols Mencia gaat nog verder <0xE2><0x80><0x93> hij heeft geen respect voor wat hij als komedie beschouwt. Het is geen komedie, het is niet grappig. Het heeft iets vernuftigs om in staat te zijn naar jezelf te kijken en anderen te laten lachen om komedie, en niet om stereotypen te bevestigen waar andere rassen in het begin in geloofden.
De geest van Mencia moet gepolijst worden omdat Carlos Mencia gepolijst moet worden. Zoek uit wat grappig is en niet wat nog meer vooroordelen in beweging zal zetten en doe het dan. Tot dan, de show, is de geest van Mencia een pasje.

text_en:
What is it now-a-days that minority comedians feel its okay to slander their minority and expect to get away with it?

Carlos Mencia is no George Lopez. There IS a difference. When watching comedian Carlos Mencia, I think he hates his own people. And more than that, I think he was forced to pattern his show as the "Hispanic/Latino/Spanish" version of the Dave Chappelle show. What a horrible mistake. (Note to Mencia: Please do not do a "Block Party" movie. As much as I would like to see Santana, Tierra, El Chicano, Christina Agullaria, Jennifer Lopez, Shakira and the reunion of the cast of "Xica da Silva" on one stage, don't.)

Carlos Mencia likes to use the word "beaners" as much as Dave Chappelle liked using the "n" word. Neither is funny and neither is acceptable, even if it's from 'their own people'. Carols Mencia also likes to say, "If you're offended, too bad". It's not the offense, it's the defense because of what is being said and asked to be accepted.

Carols Mencia goes further - he disrespects everyone for what he assumes is comedy. It's not comedy, it's not funny. There is a finesse to being able to look at yourself and make others laugh out of comedy and not laugh out of enforcing stereotypes that other races believed in the beginning.

Mind of Mencia needs polishing because Carlos Mencia needs polishing. Find out what is funny and not what will set more prejudices in motion and then - do it. Until then, the show, Mind of Mencia is a pass.


text: Carlos Mencia is gewoon niet grappig! Zijn programma is daarom pijnlijk om te zien. Zijn schetsen/parodieën zijn allemaal erg afschuwelijk, en dit voelt echt aan als een opvulling voor de Chapelle-show, die, hoewel ik daar geen grote fan van ben, veel grappiger is dan deze troep. Carlos Mencia houdt de stomme toespraken en hij is maar al te vaak afhankelijk van het feit dat hij zijn monologen met een achterlijke stem afmaakt en 'der, der der' zegt. Het is gewoon niet grappig. Hij maakt vaak woordspelingen als hij met anderen praat. Ze zijn afschuwelijk en pijnlijk. Als mensen niet lachen, geeft hij ze de schuld... waarom zou iemand lachen, hij is niet grappig. Hij heeft een onvolwassen gevoel voor humor in alles wat hij in dit programma doet, het is gewoon niet grappig.' Het is verbazingwekkend dat er behalve 3-jarigen nog iemand naar hem kijkt. Een van mijn minst favoriete dingen die hij doet, is elk onderwerp afraffelen en het op een grap laten lijken! Ik hoop dat die racistische idioot zo snel mogelijk uit de lucht wordt gehaald omdat hij een station afstompt dat niet meer afgestompt hoeft te worden.

text_en: Carlos Mencia just plain isn't funny! His show is painful to watch because of that. His sketches/parodies are all very horrible, and this really just feels like a filler for the Chapelle Show, which while I'm not a big fan of that, it is much funnier than this trash. Carlos Mencia gives the stupid speeches and he all too often depends on finishing his monologues with a retarded voice and going "der, der der." It's just not funny. He often, when talking to others, makes puns. They are horrible and painful. When people don't laugh, he blames them...why would anyone laugh, he's not funny. He has an immature sense of humor in everything he does on this show, it's amazing that anyone but 3 year olds watch this. One of my least favorite things he does, is water down every topic and make it seem like a joke! I hope that this racist idiot gets taken off the air as soon as possible because he's dumbing down a station that doesn't need to be dumbed down anymore.


text:
Dit is een geweldig voorbeeld van wat er gebeurde in het Comedy Central nadat Dave Chapelle was vertrokken. Dit is het probleem met Carlos Mencia. Ten eerste is zijn achternaam Ned Holness, en dat was bekend tot hij achttien was, toen hij zijn naam veranderde in Ned Arnel Mencia. Hij is geboren in Honduras, hoewel hij zich gedraagt alsof hij uit Mexico komt. Hij is ook opgegroeid in de Verenigde Staten.
Misschien kan ik al die onzin vergeven, maar...
Hij is betrapt op het stelen van materiaal van andere mensen. Joe Rogan is in dat opzicht zijn meest uitgesproken criticus geweest. De Stereotype Olympics was een idee dat hij van een paar dj's uit Miami had gejat. Hij heeft grappen gestolen van Bill Cosby. Hij heeft George Lopez' materiaal gestolen. 13 minuten.
Hij denkt dat wat hij doet zo origineel is, maar Dave Chapelle en Lisa Lampanelli zijn al jaren aan de weg aan het timmeren voor deze idioot (de anderen).
Deze show zal instorten en in de fik vliegen. Het woord 'Beaner' kan niet zo lang standhouden voor het oudbakken wordt. Sinds de eerste aflevering heeft hij niets nieuws meer gedaan.
'Wil je een mop horen? Een Beaner die over een hek springt!! Dat is grappig voor 3 Seasons!'
Vreselijk.

text_en:
This is a great example of what happened at Comedy Central after Dave Chapelle left. Here's the problem with Carlos Mencia. Firstly, his birth name is Ned Holness, and was known that until he was 18, when he switched his name to Ned Arnel Mencia. He was born in Honduras, though he acts like he's from Mexico. He grew up in the United States, as well.

I might be able to forgive all that crap, but...

He's been caught stealing other peoples material. Joe Rogan has been his most vocal critic in this way. The Stereotype Olympics was an idea he ripped off a couple of DJ's from Miami. He has stolen jokes from Bill Cosby. He stole George Lopez's material in his own HBO special (13 minutes of it).

He thinks what he's doing is so original, but Dave Chapelle and Lisa Lampanelli have been cracking on race for years before this idiot (amoung others).

This show will crash and burn. The word Beaner can't last that long before it gets old. He hasn't done anything new since the first episode.

"Wanna hear a joke? A Beaner jumping a fence!! That's funny for 3 Seasons!" Not.

Awful.


text: Het verbaast me dat er nog geen vergelijking is gemaakt tussen _Mencia's Mind_ en het tv-programma _The Awful Truth_, dat een paar jaar geleden werd uitgezonden. Onder leiding van de controversiële regisseur Michael Moore zou het programma beginnen, in precies hetzelfde landhuis als dit programma, met Moore die met het publiek omging en segmenten inleidde, namelijk korte documentaires en sketches, die waren samengesteld in een poging gedachten over actuele kwesties op te wekken. Het verschil? Mencia gaat zelden verder dan het oppervlakkige en het reactionaire. Wat hij zegt en doet is vaak vleiend en onbeschoft, en beledigt het vermogen van zijn publiek om zelf beslissingen te nemen. Mencia doet te veel zijn best om dat voor elkaar te krijgen, en komt over als arrogant, en zonder veel steun. Hij doet dat echter wel, maakt af en toe wel punten, maar vaak moet je, om ze te krijgen, een of andere mooie geest een poging tot shockhumor laten ontlokken.

text_en: I'm surprised that the comparison hasn't been made yet between Mind of Mencia and the television program The Awful Truth, which ran a few years ago. Helmed by controversial director Michael Moore, the show would begin, in the exact same manor as this show, with Moore interacting with the audience, and introducing segments, namely short documentaries and skits, which had been put together in an attempt to provoke thoughts about current issues. The difference? Mencia rarely delves past the superficial and the reactionary. What he says and does is often pandering and rude, and insults the ability of his audience to make decisions for themselves. There's a difference between being "edgy", which I have no problem with, but Mencia tries too hard to accomplish this, and ends up coming off as arrogant, and with little backing. He does however, make points occasionally, but often in order to get to them, one has to sit through some pretty mind numbing attempted shock humor.


text:
Als je al een hele tijd te veel hebt gelachen en er even tussenuit moet.
Nadat ik zo'n 25 ongunstige recensies over dit programma had gelezen, besloot ik het aan te zetten en het zelf te bekijken. Alles wat die mensen over dit programma hebben gezegd, is absoluut waar. _Mencia's geest_ is net een half uur durende versie van _Mad TV_, maar dan met op de een of andere manier nog slechtere grappen.
Een van de programma's waar ik niet naar kon kijken, was 'De tweede jaarlijkse Olympische Spelen voor Stereotypen'. Wat is er zo grappig aan een zwarte man die moeite heeft met zwemmen, of aan een homo die 'Sparkles' heet en een bananenwedstrijd wint? Geen van deze concepten is bijzonder nieuw, inzichtelijk of amusant. Moeten we echt elke aflevering een mop over Star Wars hebben? Die film is al zo'n 30 jaar geleden uitgekomen. Mencia's oplossing voor grappige dingen is er een paar stereotypen over latino's in te gooien en er een paar 'bonenvreters' in te gooien; en dan is het mooi geweest om naar huis te gaan en rond te rollen in zijn geldbuidel. Puur komisch genie.
Toen haalde hij Jeff Foxworthy schaamteloos onderuit in een tweede show waar ik naar keek, met een stukje 'Je bent homo als...' Je kunt je het bulderende gelach voorstellen dat hij kreeg als hij een Ryan-Seacrest-is-homo-grap uithaalde. Het is niet alsof een van die twee al dood is.
Tenzij je...' Ik ben een groot fan van films met Jason Friedberg en Adam Seltzer, dus blijf alsjeblieft uit de buurt van deze show. Vooral als er authentieke komieken als Dave Chappelle rondlopen die grapjes kunnen maken over rassenkwesties en racisme en toch nog veel inzicht hebben.

text_en:
...If you've been laughing too much for a long time, and need to take a break.

After reading about 25 unfavorable reviews of this show, I decided to turn it on and check it out for myself. Everything that each of those people have said about this show is absolutely true. Mind of Mencia is like a half hour version of Mad TV, but with somehow worse jokes.

One skit I had the displeasure of watching was "The Second Annual Stereotype Olympics". What's funny about black guy who has trouble swimming, or gay guy named "Sparkles" that wins a banana eating contest? Neither of these concepts is particularly novel, insightful, or amusing. Do we really need a joke about Star Wars every episode? That movie came out like 30 years ago. Mencia's solution to funny things up is toss in some stereotypes about Hispanics and throw a few "beaners" in there; and call it a day to go home to roll around in his pile of money. Pure comedic genius.

Then he blatantly ripped off Jeff Foxworthy on a second show I watched, with a "Your gay if..." bit. You could just imagine the roaring laughter he got when he snook in a Ryan-Seacrest-is-gay joke. It's not like either of those has already been done to death.

Unless you're a big fan of Jason Friedberg and Adam Seltzer movies, please stay away from this show. Especially when there are authentic comedians like Dave Chappelle out there who can joke about races and racism and still be insightful.


text:
Vond je de titel grappig? O, nee? Nou, dat komt omdat je gespannen bent. Leer lachen, want als je niet lacht, leef je niet. Dus alsjeblieft, verlaag je normen wat betreft wat je grappig vindt tot die van een kind. Vind je het nu grappig? Nog steeds niet?! Oké, dat komt omdat je zo vol van jezelf bent en je te gemakkelijk beledigd voelt. Als je niet lacht, leef je niet. En als je me niet mag, stuur me dan haatmail, zodat ik nog een recensie kan schrijven en kan zeggen hoeveel haatmail ik krijg en kan proberen het zo te verdraaien dat het lijkt alsof ik een slechte zak ben. Lach je al om mijn hilarische titel? Nog steeds niet?!?! Oké, dat is het! Je bent een racist! Je móét lachen, anders ben je een racist. Waarom zou je anders niet lachen? O, het is niet grappig!?! Nee, dit kan niet de reden zijn. Ik wil dat het grappig is, dus daarom is het dat! Lach verdomme!!!! Alsjeblieft!!! Deedeedee!! Durdurdur!! Alsjeblieft!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Oké, dat is het. Waar zijn mijn notitieblok en pen? En waar zijn mijn dvd's van Richard Pryor? Ik moet een paar moppen schrijven voor mijn programma.
En... scène. Dank je, dank je.
En... scène. Dank je, dank je.
Dit is zo'n beetje wat je van Mencia krijgt voor ongeveer 23 minuten. Doe jezelf alsjeblieft een lol en zet een ander kanaal op als het programma van deze zwerver begint. Zelfs de gewone kabelkanalen hebben dingen die 100 keer beter zijn dan dit. Ik zeg dit niet eens omdat ik hem haat. Ik meen het. Dit programma is net zoiets als gras zien groeien. Maar ik weet het niet zeker, gras steelt tenminste geen moppen. Ik probeer JOUW tijd te sparen. Ik heb zelfs geprobeerd naar zijn programma te kijken. Ik zei tegen mezelf'misschien is hij niet zo slecht'. Maar nee, dat is hij wel. Ik ben helemaal van de wereld als ik naar zijn programma kijk. Tijdens de reclame probeerde ik mezelf weer onder controle te krijgen en me op het programma te concentreren, maar dat lukte niet. Ik was weer helemaal van de wereld, ik denk dat ik aan iets interessanters dacht, zoals mijn bed verschonen, stofzuigen of mijn sokken opvouwen. Voor ik het wist was het programma voorbij. Ja, zo slecht is het.
Dit is mijn laatste gedachte. Er zijn zoveel dingen die je in 30 minuten kunt doen, behalve een halfuur lang naar een vent kijken die over niks staat te schreeuwen. Kijk niet naar een programma dat vergeefs probeert racisme in je gezicht te duwen. Ik kan programma's steunen die de spanning van de rassenoorlogen proberen te verlichten, maar deze vent zorgt alleen maar voor meer racisme in plaats van dat het ophoudt.

text_en:
Did you find the title funny? Oh, you didn't? Well that's because you're uptight. Learn to laugh because if you're not laughing, you're not living. So please, lower your standards regarding to what you believe is funny to that of a mere infant. Now do you find it funny? Still no?! OK, that's because you're full of yourself and get offended too easily. If you're not laughing, you're not living. And if you don't like me then send me hate mail so that I could write another review and state how much hate mail I get and try to twist this into making it seem as if I am a bad ass. Are you laughing at my hilarious title yet? Still no?!?! OK that's it! You are a racist! You HAVE to laugh or else you are a racist. Why else would you not laugh? Oh, It's not funny!?! No, this can't be why. I want it to be funny so therefor it is!! Laugh damn it!!!! Please!!! Deedeedee!! Durdurdur!! Please!!!!!!!!!!!!!!!! OK that's it. Where's my notepad and pen? And where's my Richard Pryor DVD's? I need to write some jokes for my show.

And...... scene. Thank you, thank you.

This is basically what you'll get from Mencia for about 23 minutes. Please, do yourself a favor and change the channel when this bum's show comes on. Even basic cable channels have things 100x better than this. I'm not even saying this because I hate him. I'm for real. This show is like watching grass grow. Not sure though, at least grass doesn't steal jokes. I'm honestly trying to save YOUR time. I even tried watching his show. I told myself "maybe he isn't THAT bad.". But no, he is. I completely zone out when I watched his show. I tried to collect myself during the commercial break and focus on the show but I couldn't. I zoned out again, I think I was thinking of something more interesting like re-making my bed, vacuuming or folding my socks. Before I knew it, the show was over. Yeah, it's that bad.

Here's my final thought - There's so many things you can do with 30 minutes besides watch this guy shout about nothing for half an hour. Don't watch a show that tries to shove racism in your face in vain. I can support shows that try to ease the tension of the race wars but this guy just provides more racism rather than stop it.


text:
Om het eenvoudig te stellen: _De geest van Mencia_ is de slechtste, minst grappige show op Comedy Central, en waarschijnlijk de hele televisie... ooit. Ik ben dol op Comedy Central en kijk daar vaak naar shows en films, maar elke keer dat de intro van deze show zelfs maar begint na een goede komedie, kan ik de afstandsbediening niet snel genoeg vinden.
Mencia vertelt gebruikte, versleten racistische grappen in een slechte poging controversieel te zijn, en wijst dan op de etniciteit waar hij net over sprak in het publiek, alsof hij wil zeggen: 'Zij vonden het leuk, dus iedereen van jouw ras vindt het leuk, en ik dus ook.' Ik weet niet of die mensen hufters zijn of niet, maar als je naar een zwarte man toe gaat en je geeft hem een high five na een van je belachelijke grappen, wil dat nog niet zeggen dat hij je grappig vindt, het betekent alleen dat je hem voor het blok zet, en wat kan hij anders doen, je slaan op tv? Hij geeft de indruk dat zijn grappen diepzinnig zijn, betekenisvol, en gedachteloos, wat duidelijk is in zijn reclames, maar als je het programma echt bekijkt, is bijna 100% van wat hij zegt gezond verstand. 'Je hoeft niet slimmer te zijn dan een aap om te begrijpen wat hij net zei toen hij dat zei, misschien moet je de derde klas van Carlos overdoen. De man zegt vervolgens dat hij zegt wat anderen alleen maar denken, maar ik denk dat je zult ontdekken dat als iemand dacht wat hij zegt, hij er zelf wel achter zou komen dat het belachelijk was, en dat dat de reden is waarom hij het nooit heeft gezegd.'
'Al met al, kijk naar aflevering 1 en hou ermee op als het moet, want nadat je aflevering 1 hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Waarom Comedy Central deze verschrikkelijke show blijft herhalen, is mij een raadsel. Ik ben op zoek naar goede komedie, kijk elders, want je zult er hier maar heel weinig van vinden.

text_en:
To put it simply, Mind of Mencia is the worst, unfunniest show on Comedy Central, and quite possibly all of television... ever. I love Comedy Central and watch many shows and movies there all the time, but every time the intro for this show even starts after some good comedy, I can't find the remote fast enough.

Mencia tells used, worn out racial jokes in a bad attempt at being controversial, then will point out the ethnicity he just talked about in the audience as if to say 'they liked it, so all of your race likes it, and by extension me too'. Give me a break Mencia, I don't know if those people are plants or not, but just because you go to a black guy and high five him after one of your ridiculous jokes, doesn't mean he thinks you're funny, it just means you put him on the spot and what else is he going to do, smack you on TV? He gives the impression that his jokes are deep, meaningful, and thought provoking, which is apparent in his commercials, but when you actually watch the show almost 100% of what he says is common sense. He also claims that only smart people get some of his jokes, but you don't have to be any smarter than a monkey to understand what he just said when he says that, maybe you need to go finish 3rd grade Carlos. The guy goes on to say that he says what others are only thinking, but I think you'll find that if anyone was thinking what he says, they figured out all on their own that it was ridiculous, and that's why they never said it in the first place.

All in all, watch 1 episode and be done with it if you must, because after you've seen 1 episode, you've seen them all. Why Comedy Central keeps renewing this horrible show is well beyond me. If you're looking for good comedy, look elsewhere, because you will find very little of it here.


text: Inderdaad, ik kan niet meer naar _Comedy Central_ kijken alleen maar omdat ik de herhaalde reclamespots voor dit programma niet meer kan verdragen. Ik zal u de waarheid zeggen, dit is een verschrikkelijk programma, niet omdat ik er door beledigd ben, maar omdat Carlos Mencia een van de slechtste komieken is die ik ooit heb gezien. Ik kijk liever naar Carrot Top die een imitatie van George Bush weggeeft dan naar deze nietsnut van een broodschrijver. En dan te bedenken dat hij zichzelf de grootste noemt. Ook al heeft hij de moppen niet gestolen, hij is er nog steeds slecht in ze te vertellen, hij gaat veel te ver en is niet origineel. Ik herinner me dat hij bij een mop zei: 'Waarom gaan blanken kamperen? om daar een week lang te doen alsof ze arm zijn?' Wat moet dat nou weer betekenen? Dat alle blanken rijk zijn? Een andere die ik niet begreep was toen hij een reclamespotje deed voor Price is Right en tegen een dikke vent zei: 'Je zou moeten weten hoeveel een koelkast kost, je bent dik', en de dikke vent had een heel trieste uitdrukking op zijn gezicht. Maar wat betekent dat? Dat 'dikke mensen' altijd op zoek zijn naar koelkasten? Dat zijn alleen maar de twee die ik in zijn commercials heb gezien, God mag weten hoe zijn programma eruitziet.<br />Deze show valt in de categorie Epic Movie en Date Movie.

text_en:
Thats right I can't watch Comedy Central anymore just because I can't bear to watch the repeated commercials for this show. I'll tell you the truth, this is a terrible show not because I'm offended by it, but because Carlos Mencia is one of the worst comedians I have ever seen. I rather watch Carrot Top do a George Bush impression than watch this no-skill hack. And to believe he calls himself the greatest. Even if he didn't steal the jokes, he is still bad at telling them, he's way off-timing and unoriginal. I remember in one joke he said "Why do white people go camping? to pretend there poor for a week?" Now what is that suppose to mean? That all white people are rich? Another one I didn't understand was when he did a skit of the Price is Right and he told some fat guy "You should know how much a fridge cost, you're fat" and the fat guy had the saddest look on his face. But what does that mean? That "fat people" are always looking for refrigerators? Those are just the two I seen in his commercials, God knows what his show is like..

This show falls in the likes of Epic Movie and Date Movie..


text:
Er is heel wat te doen geweest over de (meneer Holness, neem me niet kwalijk) diefstal van het materiaal van andere komieken door Carlos Mencia. Verrek, zelfs voordat Joe Rogan een rel met hem had op het toneel, wist ik al dat Carlos Mensteala materiaal jatte van Cosby en Kinison en een hele hoop anderen.
Om de misdaad van zijn diefstal nog erger te maken, vertelde hij die komische genieën moppen over BEHOORLIJK.
En dat is een misdaad die hij in deze show blijft volhouden. Ik ben ervan overtuigd dat de schrijvers van de serie een deel van de schuld moeten delen <0xE2><0x80><0x93> het moet moeilijk zijn om dag in dag uit moppen te schrijven <0xE2><0x80><0x93> maar dat is de reden waarom mensen er zo verdomd veel voor betaald krijgen! Deze serieschrijvers moeten weer terug naar hun dagelijkse bezigheden van hamburgers omdraaien of wat het ook was waar ze mee bezig waren voordat ze besloten een carrière van intellectuele diefstal te beginnen.
Dat wil niet zeggen dat hij al zijn materiaal steelt. Je kunt zien wanneer hij zelf een grap heeft bedacht, wanneer datgene waar je naar zit te kijken het slechtste overstijgt en regelrecht het domein van het afgrijselijke in gaat.
Omdat hij het leuk vindt om de mensen in zijn programma _b*h_ te noemen, noemen kinderen van tien hem een genie. Een dezer dagen worden ze volwassen, Carlos, en als dat gebeurt, zul jij opdrogen en wegwaaien.

text_en:
There's been a whole lot made about Carlos Mencia's (Mr. Holness, excuse me) theft of other comics' material. Heck, even before Joe Rogan had a blowup with him on stage I knew that Carlos Mensteala was swiping material from Cosby and Kinison and a host of others.

To compound the crime of his theft, he retold these comic geniuses jokes BADLY.

And that is a crime he continues to perpetuate on this show. I'm sure the series writers have to share some of the blame - it's got to be hard to write jokes day in and day out... but that's why people get paid so darned much to do it! These series writers need to go back to their day jobs of flipping burgers or whatever it was they were doing before they decided to embark upon a career of intellectual theft.

Not to say that he steals all of his material. You can tell when he has devised a joke on his own when what you are watching transcends the merely awful and goes straight into the territory of horrifyingly bad.

Because he likes to call people b***h on his show, ten year olds call him a genius. They're gonna grow up one of these days, Carlos, and when they do, you're gonna dry up and blow away.


text:
De slogan van dit programma is: 'Hij zegt wat hij denkt. We nemen extra advocaten in de arm.' Als je terugkijkt in de tijd, was er geen enkele klassieke, ruige komiek die zich er ooit op liet voorstaan dat hij controversieel was. Richard Pryors slogan was niet: 'Ik ben primitief, racistisch en onbesuisd.' Dat is in wezen de manier waarop Comedy Central dit programma aan de man brengt <0xE2><0x80><0x93> in jouw ogen niet-PC en 'eerlijk' <0xE2><0x80><0x93> maar hoe kan een tv-programma zich er zo trots op maken? Waar is de nederigheid en de nederigheid? En wat heeft Carlos Mencia plotseling tot zo'n enorme figuur gemaakt voor Comedy Central? Laten we bij het begin beginnen: Dave Chappelle zegt zijn programma op (dat zonder enige verwachting populair en controversieel werd) en Comedy Central gaat op zoek naar iemand anders. Ze nemen een vent in dienst die Ned heet en die beweert een Mexicaan te zijn, ook al is hij dat niet. Ze zetten zijn gezicht op een paar tv-spotjes en doen het voorkomen alsof ze hem 'uitdaagden' door hem op het publiek los te laten.
Ik heb op de forums voor deze show al heel wat hatelijke opmerkingen gezien en ik ben het niet eens met de criticasters van 'Mencia'. Dit is geen afschuwelijke show. Ik heb er een paar keer van moeten huilen van het lachen. Als het grappig is, dan is het heel, heel erg grappig. Ja, het is kinderachtig, maar dat was die van Chappelle ook.
Het probleem met Carlos is dat hij steeds weer hetzelfde materiaal gebruikt. En hij is te opvallend. Carlos heeft nu al zo vaak 'bonenstaak' gezegd dat ik de tel kwijt ben. Hij probeert er de volgende beroemde zin van te maken (zoals 'Ik ben Rick James, b**!'), maar het ligt veel te veel voor de hand.
Om zichzelf te herhalen maakt Carlos steeds dezelfde grapjes. In een aflevering zei hij bijvoorbeeld dat hij het heerlijk zou vinden als alle Mexicanen van de ene op de andere dag uit Amerika zouden verdwijnen. Dan zou hij wakker worden en een Amerikaan zou met een zuidelijk accent zeggen: 'Room ser'vuce!'
Hij gebruikte precies dezelfde grap <0xE2><0x80><0x93> woordelijk <0xE2><0x80><0x93> toen hij als gast in de talkshow van Adam Carolla verscheen. De tweede keer was het een stuk minder grappig, omdat hij wanhopiger leek.
Is 'Carlos' grappig? Ik denk het wel. Er zijn een paar schandalige momenten in zijn programma. Maar hij concentreert zich te veel op PROBEREN om controversieel te zijn, in plaats van gewoon mee te gaan in de stroom en zijn komedie van nature voort te laten kabbelen. Het steeds maar herhalen van malle frasen, gekoppeld aan maffe gezichten en harde stemgeluiden, wordt inderdaad heel snel oud... Ik hoop alleen maar dat Carlos <0xE2><0x80><0x93> of zijn schrijvers <0xE2><0x80><0x93> een nieuwe stimulans aan dit programma kunnen geven, want op dit moment begint het weg te kwijnen in de herhalingshel.

text_en:
The tagline for this show is, "He's speaking his mind. We're hiring extra lawyers." If you look back in time, any classic raunchy comedian never prided himself in being controversial. Richard Pryor's tagline wasn't, "I'm Crude, Racist and Daring." That's basically how Comedy Central is marketing this show - in your face, non-PC and "honest" - but how can a television show pride itself in being this way? Where's the humility and humbleness? And what suddenly has made Carlos Mencia this huge figure for Comedy Central? Let's start at the beginning - Dave Chappelle cancels his show (which became UNEXPECTEDLY popular and controversial) and Comedy Central is looking around for someone new to push. They hire this guy named Ned who claims to be a Mexican, even though he isn't. They splatter his face on a few TV ads and make it look like they're being "daring" by unleashing him upon the public.

I've seen a lot of hateful topics on the forums for this show, and I don't agree with "Mencia's" detractors. This is not an awful show. It had me crying in laughter a few times. When it's funny, it's very, very funny. Yes, it's juvenile - but so was Chappelle's.

The problem with Carlos is that he uses a lot of the same material over and over. And he's too obvious. The overt marketing put aside, "Carlos" has now said beaner so many times I have lost count. He's trying to make it the next famous line (like "I'm Rick James, b****!") but it's way too obvious.

In terms of repeating himself, Carlos uses many of the same jokes over and over. For example, on one episode he said he'd love it if all Mexicans disappeared from America overnight. He'd wake up and an American guy would be saying, "Room ser'vuce!" in a southern accent.

He used this exact same joke - verbatim - when he appeared as a guest on Adam Carolla's talk show. It was a great deal less funny the second time around, because he seemed more desperate.

Is "Carlos" funny? I think so. There are some outrageous moments on his show. But he focuses too much on TRYING to be controversial rather than just going with the flow and letting his comedy naturally progress. Repeating silly little catchphrases over and over again coupled with goofy faces and loud vocal screams does indeed get old quite fast...I just hope Carlos - or his writers - can give a new edge to this show, because right now it's starting to dwindle in repeat hell.


text:
Oké, ik geef je graag het voordeel van de twijfel. Ik heb naar zijn programma gekeken.
Ik vind het niet grappig. Ik herinner me alleen een heleboel rare geluiden en geschreeuw. Ik geloof dat ik niet eens heb geglimlacht. Het enige wat een beetje op humor leek, was zijn Anjelina Jolie/Jennifer Aniston-act. Maar ik denk dat je er met de minuut dommer van wordt als je ernaar kijkt.
En wat is dat "Vraag het aan een blanke"-gedeelte? Is dat een imitatie van "Vraag het aan een homo?/Zwarte Man" uit Chappelles show? Is het niet zo duidelijk? Maar toen Chappelle het deed, stelde hij de onwetendheid van het onderwerp aan de kaak. Net als Borat. Maar waarom zou je willekeurige blanken uitkiezen en dingen tegen ze schreeuwen? Dat is toch niet zo grappig?' Het is niet grappig, het is gewoon stom.
En ik ben er vrij zeker van dat ik ergens anders bepaalde 'grapjes' van hem heb gehoord... het lijkt wel of hij stukjes en beetjes "plagerig" aan het "plamuren" is, wat "luid" geschreeuw erbij gooit.
Hoe dan ook, het was niet grappig. Serieus. Verspil je tijd niet.

text_en:
Okay, I like to give the benefit of the doubt. I watched his show.

It isn't funny to me. All I remember was a lot of "weird" noises and yelling. I don't think I even cracked a smile. The only thing that somewhat resembled humour was his Anjelina Jolie/Jennifer Aniston bit. I think you can get dumber by the minute watching it though.

Also, what's with the "Ask Whitey?" section? Is that a ripoff of "Ask a Gay Dude?/Black Man?" from Chappelle's Show? Isn't it that obvious? But when Chappelle did it, he was exposing the ignorance of the subject. Like Borat. But what's up with picking random white people and yelling stuff at them? That's not funny, its just plain dumb.

And I'm pretty sure I heard certain "jokes" of his somewhere else... it seems abit like he's 'plagerising' bits & pieces, throwing in some "loud" yelling.

Anyway, it wasn't funny. Seriously. Don't even waste your time.


text: Afgezien van het feit dat die vent een leugenaar is, is hij ook een volslagen idioot, en een dief in de comedy-wereld. Toen ik een keer probeerde naar dit smoesje voor een tv-programma te kijken, geloof ik dat ik zelfs een beetje heb overgegeven in mijn mond. Ik kan er niets aan doen, maar ik voel me elke keer een beetje dommer als ik een van zijn afschuwelijke reclamespotjes zie, terwijl ik geniet van grote comedy-programma's op de buis, zoals Reno 911 en American Car Shop. Als ik zulke programma's zie, maak ik me zorgen over het voortdurende bestaan van de mensheid. Het is moeilijk te geloven dat zelfs Joe Rogan iemand een imbeciel kan laten lijken. Begin nu alsjeblieft te bidden dat het komediecentrum hun vergissing inziet en zo snel mogelijk een eind maakt aan deze voorstelling.

text_en: Besides the fact that this guy is a liar, he is also a total idiot, and a thief in the comedy community. Once when I attempted to watch this excuse for a television show, I believe i actually threw up in my mouth a little. I can't help but feel a little bit dumber every time is see one of his horrid commercials while I am enjoying great comedy central programs like Reno 911 and American body shop. It shows like this that make me worry about the continual existence of mankind. It's hard to believe that even Joe Rogan can make someone look like an moron. Please begin praying now that comedy central will realize their mistake and end this show as soon as possible. Haven't we suffered enough?


text:
Ik ben een enorme fan van komedies. Raciale humor is altijd een beetje riskant, maar de groten zoals George Lopez, Dave Chapelle, Lisa Lampanelli etc. spelen het perfect.
Ze gaan niet over de schreef, ze maken het publiek niet op hun gemak of ze maken <0xE2><0x80><0x93> hoe-hoe-hoe <0xE2><0x80><0x93> vette grappen! Maar daar ga ik niet over zeuren.
Carlos maakt raciale humor totaal onplezierig. Zijn grappen schreeuwen voortdurend raciale humor, of het nu grappig of slim is, maar het is beledigend. Ik ben niet iemand die koud wordt van raciale humor. Maar zijn uitvoering van deze grappen is slordig, waardoor mensen terugdeinzen voor zijn komedie.
Zijn humor wordt alleen maar overtroffen door zijn aanwezigheid op het toneel van ergernis. Ik heb het gevoel dat hij voortdurend tegen me schreeuwt! En hij rent als een maniak over het podium. Het komt alleen maar irritant over!

text_en:
I'm a huge comedy show fan. Racial humor is always a little risky but the greats like George Lopez, Dave Chapelle, Lisa Lampanelli etc. pull it off perfectly.

They don't go overboard, make the audience uncomfortable or *cough cough* STEAL JOKES! But I won't harp upon that.

Carlos makes racial humor totally unenjoyable. His jokes continually scream racial humor to the point were it's not funny or clever, but it's insulting. I'm not one to turn cold towards racial humor. But his execution of these jokes is sloppy that cause people to recoil at his comedy.

His humor is only surpassed by his stage presence in annoyance. I feel as though he's SCREAMING at me constantly! And he runs around the stage like a maniac. It only comes off as annoying!


text: Carlos Mencia is niet grappig. Van zijn stand-upcomedy tot dit treinongeluk in een tv-serie, Carlos Mencia is niet grappig. Ik probeer al twee jaar mensen ervan te overtuigen dat hij de moppen van andere komieken steelt, en wat zijn komische materiaal betreft is hij een echte 'Johnny-kom-tot-rust-komen' met veel minder dan de substantiële resultaten. Psycho-astronautmoppen? Britney Spears-neigingen? Ik hoop dat dit alleen maar een fout in de planning is, maar kom op, Carlos en Comedy Central, die onderwerpen, en vele andere, hebben het gamma doorlopen van de openingsmonologen van televisieprogramma's op de late avond, Saturday Night Live, Mad TV en vele, vele andere. De etnische en raciale stereotypen aan de kaak stellen? Met Carlos Mencia in de buurt is er geen enkele kans dat de komedie zich ontwikkelt. Misschien zullen mensen, vooral kijkers en directieleden van Comedy Central, het begrijpen, aangezien hij deze week in het nummer van 'New York' correct werd omschreven: 'Carlos Mencia, onverbeterlijke grappenmaker.'

text_en: Carlos Mencia is not funny. From his stand up specials to this train wreck of a TV series, Carlos Mencia is not funny. I have been trying to convince people for two years that he steals other comedians' jokes, and as far as his comedy material goes, he is a regular "Johnny-come-lately" with far less than sub-par results. Psycho astronaut jokes? Britney Spears breakdown jokes? I hope this is only a scheduling error, but come on Carlos and Comedy Central, those topics, and many others, have run the gamut of late night TV show hosts' opening monologues, Saturday Night Live, Mad TV and many, many others. Lampooning ethnic and racial stereotypes? Comedy stands no chance of evolving with Carlos Mencia around. Perhaps people, especially viewers and Comedy Central executives will get the point since this week's issue of "New York" magazine accurately labeled him: "Carlos Mencia, unrepentant joke-filcher."