text: Deze film zit zo vol met idiote momenten dat je je afvraagt hoe hij ooit gemaakt is. Ze gaan bijvoorbeeld vanuit het Capitool de riolen in en terwijl ze in de riolen zijn kun je bordjes zien die naar verschillende overheidsgebouwen wijzen, en dan komen ze midden op straat terecht! Ik betwijfel ten zeerste of overheidsgebouwen door het stadsrioleringssysteem toegankelijk zouden zijn voor het publiek. Hoe dan ook, ik gaf dit een 2 in plaats van een 1, alleen maar vanwege de komische waarde. Ik moest de hele tijd lachen om de idiotie van iedereen die bij deze film betrokken was.

text_en: This movie is filled with so many idiotic moments, that you wonder how it ever got made. For example, they get into the sewers from the Capitol and while they're in the sewers you can see signs pointing to various government buildings, and then they come up in the middle of the street! I highly doubt that government buildings would provide public access through the city sewer system. Anyways, I gave this a 2 instead of a 1 just because of its comic value. I laughed the whole way through at the idiocy of everyone involved in this movie.


text: Deze film is slecht. Hij zit vol gapende plotgaten, personages die worden geregeerd door stompzinnigheid, slecht acteerwerk en bovenal een slecht script dat al in heel veel andere films is gebruikt, maar dan beter. Ik heb medelijden met Donald Sutherland, ik hoop maar dat hij deze film heeft moeten maken in plaats van dat hij het wilde! Ik zou het zo missen.

text_en: This film is bad. It's filled with glaring plot holes, characters who are ruled by stupidity, bad acting and above all, a poor script which has been done before in many, many films, only better. I feel sorry for Donald Sutherland, I just hope he had to do this film rather than wanted to! Miss it.


text:
My Take: Routine politieke thriller met middelmatige actiescènes en voorspelbare wendingen.
Als een zelden geziene politieke thriller, wat een zeer slechte respons op de kassa opleverde, lukte het me om THE SHADOW CONSPIRACY op tv te zien, en hoewel ik blij was dat ik mijn nieuwsgierigheid naar deze zeldzame film bevredigd had, had ik niet echt het gevoel dat deze film heel bijzonder was. Gezien de respons op de kassa is THE SHADOW CONSPIRACY niet helemaal zo slecht als de kritieken en de reacties van het publiek, maar toch is hij om te beginnen al niet erg goed en alles, van script tot regie, is vrij voorspelbaar. Charlie Sheen speelt de presidentiële assistent die verstrikt raakt in moordenaars en achtervolgingen (veel) als hij een dodelijke samenzwering ontdekt die zich schuilhoudt onder het personeel van het Witte Huis. Nadat er een professor is vermoord, helpt Sheen de voormalige verslaggeefster Amanda Givens (Linda Hamilton) om de verrader te ontmaskeren en de samenzwering van de titel te ontrafelen.
Maar dit script, geschreven door Adi Hasak & Ric Gibbs, is zo alledaags als maar kan zijn, niet veel anders dan andere Witte Huis-complotten zoals in ABSOLUTE POWER en MOORD OP 1600. Enkele aanzienlijke talenten (Donald Sutherland, Ben Gazzara en Stephen Lang) proberen hun best te doen op een routinescript, maar redden het zelden van de voorspelbaarheid van het script. Om nog maar te zwijgen van een belachelijke scène waarin een speelgoedhelikopter een rol speelt, die veel te dwaas en misplaatst lijkt in deze'serieuze' politieke thriller. Ik weet zeker dat de Schaduwbrigade zijn momenten heeft, waarvan sommige niet te waarderen zijn (regisseur George Pan Cosmatos levert een paar redelijke achtervolgingsscènes), maar geen ervan tilt deze routinethriller, waarvan niet veel verrassingen te verwachten zijn, naar een hoger plan.
Rentering: van de 5.

text_en:
My Take: Routine political thriller with mediocre action scenes and predictable twists.

A rarely seen political thriller, which made a very poor box-office response, I managed to catch THE SHADOW CONSPIRACY on TV just now, and while I was glad that I satisfied my curiosity to see this rare film, I didn't exactly feel this film was all special. Considering the box-office response to it, SHADOW CONSPIRACY is not all quite as bad as critics and the public reacted to it, but still ain't very good to begin with and everything, from script to direction, is pretty predictable. Charlie Sheen plays the presidential assistant who finds himself caught up with assassins and chases (a lot of them) when he discovers a deadly conspiracy which lurks amongst the White House staff. After a professor is murdered, Sheen aids the help of ex-flame reporter Amanda Givens (Linda Hamilton) to uncover the traitor and unlock the conspiracy of the title.

But this script, written by Adi Hasak & Ric Gibbs, are pedestrian as they come, not much differing from other White House conspiracy thrillers as in ABSOLUTE POWER and MURDER AT 1600. Some considerable talents (Donald Sutherland, Ben Gazzara and Stephen Lang) try their best on a routine script, but rarely saves it from predictability of the script. Not to mention a ludicrous scene which involves a toy helicopter, which seems far too silly and out-of-place in this "serious" political thriller. THE SHADOW CONSPIRACY has its moments I'm sure, some of which are much to under-appreciated (director George Pan Cosmatos serves up some decent chase scenes), but none of which lifts this routine thriller of which there's not much payoff or surprises.

Rating: ** out of 5.


text:
Dit zag er allemaal veelbelovend uit. Een veelbelovende presidentsadviseur wordt in de val gelokt voor een reeks moorden, omdat hij een tip heeft gekregen dat er een samenzwering in het Witte Huis gaande is. De hoofdrol wordt gespeeld door de voortreffelijke Donald Sutherland te midden van een aantal bekwame acteurs. Toch hebben maar heel weinig mensen er een goed woord voor over.
De hele zaak had eigenlijk wat diepgang nodig. Je kunt het idee oppikken dat de president te links is met zijn ideeën, en dat sommigen binnen de regering hem dood willen om te voorkomen dat die ideeën worden uitgevoerd. Conrad lijkt gewoon te willen dat het land op zijn manier wordt geregeerd, in plaats van op de manier van de gekozen leider. De actiescènes hadden echter een paar logische gaten <0xE2><0x80><0x93> de riolen en liften werden al genoemd, en de nogal lukrake moordaanslag <0xE2><0x80><0x93> en Linda Hamiltons personage is volkomen ongeïnspireerd. Haar 'vaderlief'-afleiding was belachelijk <0xE2><0x80><0x93> de president zou tien zijn geworden als dat was gebeurd. Erger nog was haar voorspelbare laatste scène met Bishop.
Ze hadden een uitdagende, inventieve politieke thriller kunnen maken, maar of ze hadden het niet gered, of ze hadden gefaald. Ze hadden zich op special effects kunnen storten, maar de goede waren verspild. Ze hadden in het algemeen zoveel meer kunnen bereiken. Dit was nauwelijks de moeite waard van wat het me kostte.

text_en:
This all looked quite promising. An up-and-coming Presidential adviser is framed for a series of murders, as he has been tipped off that a conspiracy is going on within the White House. It stars the excellent Donald Sutherland among several capable actors. Yet very few people have a good word to say about it.

The whole thing really needed some depth. You can pick up the idea that the President is being too left-wing with his ideas, and some within the Government want him dead to stop those ideas being carried out. Conrad appears to simply want the country to be Governed his way, rather than the way of the elected leader.

However, the action scenes had a few logic holes - the sewers and elevators already mentioned, and the rather haphazard assassination method - and Linda Hamilton's character is completely uninspired. Her 'the President's my Father' 'diversion' was ludicrous - that would make the President about 10 when that happened. Worse still was her predictable final scene with Bishop.

They could have made a challenging, inventive political thriller, but either bottled it or failed. They could've gone to town on special effects, but the good ones were wasted. They could have achieved so much more in general. This was barely worth the £1 it cost me.


text:
Deze film begint met een scène met een voetganger, waarna hij in de gebruikelijke spanning terechtkomt waarin een kantoorbediende getrainde agenten van de geheime dienst in elkaar blijft slaan.
Ik zou niet kunnen zeggen dat de film slecht was <0xE2><0x80><0x93> er waren een paar goede'verrast'-gezichten van Hamilton en Sheen <0xE2><0x80><0x93> maar dat hoefde ik ook niet.
De riskante finale gaf me in elk geval een goed gevoel over mijn moeite. Maar toch, als mijn leven voor mijn ogen voorbijflitste, denk ik dat ik deze 90 minuten snel zou doorspoelen.
Ik moet nog twee regels tekst schrijven om dit te laten publiceren. Ja, heel resistente kleding die die glans draagt. Ik nam me heilig voor nooit meer naar zo'n slechte film te kijken.

text_en:
This film starts with a pedestrian setup before blundering into the standard sort of suspense action where an office worker keeps beating up trained secret service men etc.

I couldn't say the acting was bad - there were some good "surprised" faces by Hamilton and Sheen - but then I really wouldn't have to.

Risible finale did at least give me a good laugh for my pains. Still, if my life was flashing before my eyes, I think I would fast forward this 90 minutes.

I have to write two more lines of text just to get this thing published. Yes, very resistant suit that sheen wears. I made a special promise to myself never to watch a film this bad again.


text: Ik vraag me nog steeds af waarom ik de hele film heb uitgezeten. Er was maar ongeveer 3 minuten echt vermaak, de rest was alleen maar ontzettend saai. De acteerprestaties zijn niet zo geweldig en de actiescènes zijn zo klef dat er niet eens iets grappigs aan is. Ik wou eigenlijk dat ik iets goeds over deze film kon zeggen maar ik kan op dit moment niks bedenken. Er zaten waarschijnlijk dingen in waar sommige mensen van kunnen genieten maar het einde moet wel het stomste idee ooit zijn. Wat voor iemand zou nou een speelgoedhelikoptertje met afstandsbediening met een verbrand machinegeweer erin krijgen om de president te vermoorden? Dit idee had om te beginnen al nooit bij iemand kunnen opkomen, laat staan bij iemand die zo stom was om het te proberen, ik denk dat de schrijver geobsedeerd was door de speelgoedautoscène in The Dead Pool, maar dat hij echt probeerde dit serieus te laten lijken.

text_en: I still wonder why I sat through this entire thing. It only had about 3 minutes of actual entertainment, the rest of it was just a total bore. The acting isn't that great and the action scenes are soooo cheesy it's not even funny. I kinda wish I could say something good about this film but I can't think of anything right now. There probably was somethings in it some can enjoy but the ending of it is gotta be the dumbest idea ever. What type of person would get a little toy remote controlled helicopter with a burned in machine gun in it to assassinate the President? This idea could have never been done in the first place let alone have anyone dumb enough to try it, I guess the writer must have been to obsessed with the toy car scene in The Dead Pool but actually tried to make this look serious.


text: Ik heb zelden een actiefilm gezien die zo saai was. Geen enkele actiescène is opwindend de verhaallijn is niets bijzonders en afgezien van een paar acteurs is het acteerwerk slecht. Charlie Sheen (Platoon, Major League) speelt de chef-staf van het Witte Huis, die verzeild raakt in een samenzwering die hem en nog meer mensen dood wil hebben. Donald Sutherland (A Time to Kill, Fallen) speelt een vriend die hij alles vertelt wat hij weet en Linda Hamilton (Linda Hamilton, Terminator, Dante's Peak) speelt een journaliste die bij de situatie betrokken raakt. Charlie Sheen is oké als de ster, Donald Sutherland is een goede acteur die goed acteert. Linda Hamilton acteert slecht. Als het een slechte film is, kan ik hem nog wel leuk vinden als hij goed afloopt, maar deze film heeft een heel goedkoop einde met een paar dingen die bijna lachwekkend zijn.

text_en: Rarely have I seen an action/suspense movie that was so boring. None of the action scenes are exciting the story line is nothing special and except for a couple of actors the acting is bad. Charlie Sheen (Platoon, Major League) stars as the White House Chief of Staff, who gets himself in the middle of a conspiracy that wants him and more people dead. Donald Sutherland (A Time to Kill, Fallen) plays a friend who he tells everything he can and Linda Hamilton (Linda Hamilton, Terminator, Dante's Peak) plays a reporter who gets involved in the situation. Charlie Sheen is OK as the star, Donald Sutherland is a good actor who gives a good performance. Linda Hamilton gives a poor performance. With a bad movie, I can actually like it if it has a good ending, but this movie has a very cheesy ending with some almost laughable stuff.


text: Nadat ik deze film had gezien, had ik het gevoel dat ik net een doos oude, taaie crackers had gegeten en dat er geen prijs in zat. Deze film belooft echt iets te worden: pornosterren in een pornofilm! Helaas is iemand vergeten tegen de producers te zeggen dat WE HOUDEN VAN T&A IN ONZE T&A FLICKS!!! Tuurlijk, we krijgen een paar snelle flitsen en een paar 'zwemmen in de kreek'-scènes. Maar waar is de seks? Hoe kun je vier meisjes,'studentes' nog wel, in zo'n soort film hebben met maar één zielige 5e lesbische scène? Goedenacht, USA Up All Night zorgt voor meer prikkeling! Luister, we kijken niet naar dit soort films voor geweldige cinematografie, scenarioschrijven of actie. We willen een kink zien! Wat een afknapper!

text_en: After watching this movie, I felt as if I had just eaten a box of stale, chewy cracker jack only to find no prize inside. This movie has real promise: porn stars in a skinemax feature! Unfortunately, someone forgot to tell the producers that WE LIKE SOME T&A IN OUR T & A FLICKS!!! Sure, we get a few quick flashes and a couple of "bathing in the creek" scenes. But where's the sex? How can you have four girls, "sorority girls" no less, in this type of movie with only one, pitiful 5 second lesbian scene? Good night, USA Up All Night provides more titillation! Look, we don't watch this type of movie for great cinematography, screenwriting or action. We want to see some kink! What a letdown.


text:
Bare Wench is ook een softcore parodie op het Blair Witch-project (ik geloof dat er zo'n twintig van die dingen zijn). Er staan 5 zeer aantrekkelijke vrouwen op (waaronder Nikki Fritz, Julie Smith en Julie Strain) en één sullige jongen die alleen maar komisch wil zijn.
Oké, dus ik denk: 'Cool. Mooie vrouwen die softcore lesbische seks met elkaar hebben, een minuut of 10. Dit moet heel goed zijn.'
Helaas verpestten de producers het. Er is niets in deze video wat je een seksscène zou kunnen noemen. Er zijn een paar valse starts, maar het grootste deel van de actie bestaat uit de vrouwen die voor de camera poseren. Ik denk dat de producenten, toen ze hun geld eenmaal aan de vrouwen hadden uitgegeven en nog meer geld hadden uitgegeven om hen hun kleren uit te laten trekken, geen geld meer over hadden om hen daadwerkelijk iets te laten doen. En ik denk dat ze ook al hun beschikbare naakttijd te vroeg hebben opgebruikt, want tegen het eind van de video is er een enorme hoeveelheid zinloze dialogen die duidelijk alleen maar worden gebruikt om de tijd te doden. 'Je bent een leugenaar! Nee, dat ben je! Je gaat de grot in! Nee, je gaat! Ik vind dat we naar huis moeten gaan! Nou, ik niet!' Dit gaat eindeloos door.
Er is veel beter spul dan dit.

text_en:
Bare Wench is another softcore parody of the Blair Witch project (I think there's about two dozen of those things out there). It has 5 very attractive women (which includes Nikki Fritz, Julie Smith, and Julie Strain), and one dorky guy whose only purpose is to provide comic relief.

Okay, so I'm thinking "Cool. Great looking women, having softcore lesbian sex with each other very 10 minutes or so. This should be real good."

Unfortunately, the producers blew it. There is nothing in this video that actually qualifies as a sex scene. There's a couple of false starts, but the majority of the action is just the women posing for the camera. I guess once the producers had spent their money on the women, and spent more getting them to remove their clothes, they didn't have any money left to get them to actually do anything. And I guess they also used up all their alloted nudity time too early, because towards the end of the video, there is a huge amount of pointless dialogue that is obviously being used for no other reason than to pad out the run time. "You're a liar! No you are! You go into the cave! No you go! I think we should go home! Well, I don't!" This goes on and on and on forever.

There's way better stuff than this.


text:
Wat kun je zeggen over een film waarin 'Het Erotische Heksenproject' lijkt op 'De Engelse Patiënt'? Ook hier zijn de plot en de personages van ondergeschikt belang, maar de plot is bijna een exacte kopie van 'TEWP'.

Vier wulpse studentes en een sullige mannelijke gids gaan een bos in om de naakte deerne te zoeken, en de vrouwen raken seksueel opgewonden. De naakte deerne laat pornoapparatuur en een opblaaspop achter, net als in 'TEWP'. Ze verdwalen, de sukkel verdwaalt en de meisjes vinden de weg terug naar hun hotel. Daar spelen ze het einde van 'Het Blair Heksenproject' na, waarbij de camera's vallen en de gids hinkelt, een spel dat integraal deel uitmaakt van de dunne plot. Minstens drie van de vrouwelijke leden van het dispuut hebben onnatuurlijk grote borsten vol kuiltjes en striae, samen met de voor de hand liggende littekens van operaties. Het ene 'natuurlijke' meisje wordt door de regisseur vernederd. In een heel ongrappig, en veel te lang, laatste deel van de film worden scènes waarin ze geen lijn goed kon krijgen steeds maar weer herhaald, tot ze er misselijk van worden.
Julie Strain verschijnt met een angstaanjagende pruik om de naakte deerne te spelen. Deze ene scène lijkt er later aan toegevoegd te worden, omdat het onmogelijk is dat iemand in de cast hem heeft opgenomen. Op de achtergrond kun je iemands tuinhekje zien, terwijl de vrouwen dollen en ravotten. Dat zou regisseur Jim Wynorski's achtertuin kunnen zijn. De lesbische liefdesscènes zijn een stuk cooler dan die in 'Het Erotische Heksenproject'. Het grootste deel van de romantiek bestaat uit de vier vrouwen die hun acht gezamenlijke borsten tegen elkaar persen. Ik denk dat ze een op siliconen gebaseerde levensvorm proberen te vormen die hen zou kunnen redden van deze slechte carrièrekeuze. Maar helaas. Als imitatie de meest oprechte vorm van vleierij is, dan zouden de makers van 'Het Blair Heksenproject' wel heel erg gek moeten zijn.
Dit is niet gecensureerd en bevat mild fysiek geweld, krachtige vloeken, vrouwelijke naaktheid, seksuele inhoud en seksuele verwijzingen.

text_en:
What can you say about a film that makes "The Erotic Witch Project" look like "The English Patient." Again, the plot and characters are secondary, but the plot is almost an exact copy of "TEWP."

Four buxom sorority sisters and a goofy male guide enter a forest to look for the bare wench, and the women become sexually charged. The bare wench leaves porno devices and a blow up doll, just like in "TEWP." They get lost, the doofus gets lost, and the girls find their way back to their hotel. There they reenact the end of "The Blair Witch Project," as cameras are dropped and the guide is seen playing hopscotch, a game integral to the thin plot.

At least three of the sorority sisters here have unnaturally large breasts full of dimples and stretch marks, along with the rather obvious surgery scars. The one "natural" gal here is humiliated by the director. In a very unfunny, and overlong, end credit segment, outtake scenes where she could not get a line right is played over and over again ad nauseum.

Julie Strain shows up in a fright wig to play the bare wench. This one scene seems to be added later, since no one could possibly be credited in the cast with shooting it. In the background, as the women cavort and stroke, you can see someone's picket fence. This may be director Jim Wynorski's backyard.

This is just bad stuff. The lesbian love scenes are kelvin degrees cooler than "The Erotic Witch Project''s. Most of the lovin' consists of the four women mashing their eight collective breasts together. I think they are trying to form a silicone based lifeform that would rescue them from this bad career decision. No such luck. If imitation is the sincerest form of flattery, then the makers of "The Blair Witch Project" should be really really mad.

This is unrated, and contains mild physical violence, strong profanity, female nudity, sexual content, and sexual references.


text:
Rob Lowe is een rechercheur van negenentwintig die de leiding heeft over een moordonderzoek.
Als de echtgenoot van een dame uit de hogere kringen (Leslie Hope) dood wordt aangetroffen, vermoedt de politie dat de rijke griet er iets mee te maken heeft. Dan komt Rob in beeld, die onmiddellijk voor de knappe weduwe valt, ook al beweert hij dat hij alleen maar 'behulpzaam' wil zijn. Rob is zo'n goede rechercheur dat hij een paar van haar belastende liefdesbrieven in zijn jaszak kan stoppen voordat hij ze per ongeluk in de open haard gooit. Een monotoon, somber drama met een eindeloze dreun van achtergrondmuziek.
Dit is een goed slaapmiddel als je geen Sominex meer hebt.

text_en:
Looking all of 29 years old, Rob Lowe is a detective in charge of a murder investigation.

When the husband of a society woman (Leslie Hope) is found dead, police suspect the rich chick might have something to do with it. Enter Rob who immediately falls for the pretty widow even though he claims that he's just trying to be 'helpful'. Rob is such a good cop, he is able to sneak some of her incriminating love letters into his coat pocket before he accidentally throws them into the fireplace. Monotonous murky drama with an endless drone of background music.

This is a good substitute sleeping remedy if you've run out of Sominex.


text: Deze film is precies hetzelfde als die van Ridley Scott, _Someone To Watch Over Me_, een klassieker. De hoofdrollen worden gespeeld door Tom Berenger, Mimi Rogers en de slechterik uit _Fugitive_. Het is een kwaliteitsfilm, met goede regie en uitstekend acteerwerk. Deze film is het tegenovergestelde. Het is dezelfde plot, maar dan zonder goed acteerwerk en met de regie van een tv-film. Ik moet wel zeggen dat ik de interactie tussen Lowe en de vrouw wel leuk vind. Ze is sexy en hun romance is op veel niveaus geloofwaardig. Helaas kan dat alleen niet op tegen deze kopie van de klassieke Ridley Scott-film.<br />Meestal hebben slechte tv-films iets goedmakends waardoor ze op z'n minst de moeite waard zijn. Ik denk dat deze film voor mij het beste is.' Het voordeel is dat Rob Lowe en de hoofdrolspeelster chemie hebben. Dat en het feit dat ik de plot kon bekijken en vergelijken met een andere kwaliteitsfilm.

text_en:
This movie is exactly the same as Ridley Scott's, "Someone To Watch Over Me", which is a classic. It stars Tom Berenger and Mimi Rogers and the bad guy from the Fugitive. It's a quality movie, with good direction and great acting. This movie is the polar opposite. It's the same plot, just minus any good acting and adding TV movie direction. I do have to say I like the interaction between Lowe and the woman. She's hot and their romance is believable on many levels. Unfortunately, that alone cannot save this carbon copy of the classic Ridley Scott film.

Usually crappy TV movies have some redeeming quality that makes them watchable at the very least. I think for me, this film's redeeming value is that Rob Lowe and the lead female have chemistry. That and I was able to watch and compare the plot to another quality film.


text: Er was absoluut niets in deze film dat niet beter was gedaan dan in wel honderd andere films. Het was nauwelijks de moeite waard om tot het eind te blijven kijken. Zelfs de grove taal klonk vermoeid. Tom McCamus, een heel goede acteur, was hier bijzonder teleurstellend.

text_en: There was absolutely nothing in this film that hadn't been done better in a hundred other films. It was barely worth the trouble of watching through to the end. Even the bad language sounded tired. Tom McCamus, a very fine actor, was particularly disappointing here.


text: Orson Welles' documentaire 'F for Fake' uit 1974 onderzoekt bedrog en fraude, en concentreert zich vooral op twee mannen die zelf als oplichters zijn ontmaskerd. Clifford Irving is een biograaf die de zogenaamd frauduleuze autobiografie van Howard Hughes heeft geschreven, maar die naar het zich laat aanzien toch onschuldig is. Het andere hoofdonderwerp van de film is de kunstenaar Elmyr de Hory, een man die zijn leven lang vervalsingen van beroemde meesterwerken heeft geschilderd, die hij soms aan musea verkoopt als echte werken van de oorspronkelijke kunstenaars. Tussen deze verhalen in zitten stukken waarin Welles goocheltrucs doet om punten te illustreren, enz., en hij gaat ook in op het feit dat zijn carrière als oplichter begon toen hij voor het eerst loog over zijn cv en vervolgens een radiosensatie creëerde met: ' War of the Worlds'.<br />Ik wilde echt van deze film houden en hem diepzinnig vinden, omdat ik zo'n fan van Welles ben, maar ik kon mezelf er niet toe brengen. Een deel van het probleem logenstrafte het feit dat hij niet alleen niet-lineair was, maar ook nog eens volledig verspreid. Hoewel ik stijlvolle montage en snelle sprongen en zoomlenzen waardeer, vooral wanneer ze worden gebruikt in een ongebruikelijke vorm zoals een documentaire, was er gewoon te veel van dat alles in 'F for Fake'. Ze zorgden voor afleiding, in tegenstelling tot stijlvolle montage. Als het verhaal duidelijker en uitgebreider was geweest, denk ik dat de montage waarschijnlijk niet zo irritant zou zijn geweest. De verbrokkelde verhalen werden des te ergerlijker door het feit dat het werkelijk interessante onderwerpen waren, met name Elmyr de Hory. Zijn artistieke vervalsing brengt het onderwerp fraude in de kunstwereld ter sprake, en wie werkelijk in staat is om de authenticiteit van bepaalde werken vast te stellen. En als de werken niet authentiek zijn, wat zegt dat dan over degenen die de stukken in musea bewonderen? Dit is een documentaire die ik op zijn minst een kans zou willen geven, maar wees niet bang om hem uit te zetten als je er niet van geniet. Het is zeker de meest verwarrende documentaire die ik ooit heb gezien; het is een kruising tussen een documentaire, een kunstfilm en een experimentele film, die geen van alle behoorlijk vertegenwoordigd of geïsoleerd zijn. Ik heb geen mindere mening over Welles nadat ik hem heb gezien, maar naar mijn mening is het beslist geen lichtend voorbeeld in zijn oeuvre.

text_en:
Orson Welles' 1974 documentary "F for Fake" examines trickery and fraud, mainly focusing on two men who have been exposed as frauds themselves. Clifford Irving is a biographer who wrote the allegedly fraudulent Howard Hughes autobiography, yet, at least it seems, purports his innocence. The other main subject of the film is artist Elmyr de Hory, a man who has spent his life painting fakes of famous masterpieces, sometimes selling them to museums as real works by the original artists. Interspersed among these stories are bits where Welles does magic tricks to illustrate points, etc., and he also addresses the fact that his career began as a fraud when he first lied on his resume and then created a radio sensation with "War of the Worlds".

I really wanted to love this film and find it profound since I am such a Welles devotee, but I couldn't bring myself to do it. Part of the problem lied with the fact that it was not just non-linear, it was completely scattered. While I appreciate stylish editing and quick jumps and zooms, particularly when used in an unusual format such as a documentary, there was simply too much of it going on in "F for Fake". They created a distraction as opposed to lending style. If the story had been more clear and comprehensive, I think that the editing probably would not have been as annoying. The scattered storytelling was made all the more obnoxious by the fact that these were truly interesting subjects, particularly Elmyr de Hory. His artistic fakery brings up the topic of fraud in the art world, and who is truly able to determine the authenticity of certain works; and if the works are not authentic, what does it say about those who admire the pieces in museums? This is one documentary that I would say to at least give a shot, but don't be afraid to turn it off if you're not enjoying it. It is certainly the most discombobulated documentary I have ever seen; it is a cross between a documentary, an art film and experimental film, none of which is properly represented or isolated. I don't have any lesser opinion of Welles after seeing it, but it certainly, in my opinion, doesn't stand out as a glowing specimen in his oeuvre. 4/10 --Shelly


text:
Het enige wat Welles zei, was dat hij al zijn hele carrière in verval was.
Dit was een interessant verhaal. Helaas leek Welles niet in staat het te vertellen. In plaats daarvan probeerde hij een aantal verschillende verhalen te vertellen, over Elmyr, over Clifford Irving, over zijn pompeuze kijk op critici en deskundigen, o ja, en hij probeerde de carrière van zijn huidige vriendin te beginnen door haar onnodige televisietijd te geven. (Oja, schat, toen ze zeiden dat je met de regisseur naar bed moest, bedoelden ze niet dat je als een walvis op het strand aanspoelde! )
) 1. Welles probeerde waarschijnlijk een graantje mee te pikken van een stel opnamen van Clifford Irving, terwijl Irving een bekende naam aan het worden was met zijn rol in de nepautobiografie van Howard Hughes. Jammer genoeg betekent dit dat het onderwerp van zijn film, Elmyr, niet de tijd kreeg die hij verdiende en dat hij waarschijnlijk het interessantste verhaal was.

De grote tragedie van Orson Welles was dat hij al vroeg zijn hoogtepunt bereikte, en daarna de rest van zijn carrière sputterend doorbracht, om uiteindelijk wijnreclames en afschuwelijke documentaires te maken...

text_en:
that Welles said was that he's been in decline his whole career.

There was an interesting story here. Unfortunately, Welles seemed completely incapable of telling it. Instead, he was trying to tell a bunch of different stories, about Elmyr, about Clifford Irving, about his pompous view of critics and experts, oh, yeah, and trying to jump start his current girlfriend's career by giving her unneeded screen time. (Oja, honey, when they told you to sleep with the director, they didn't mean one washed up like a whale on a beach!)

Welles was probably trying to cash in with a bunch of footage of Clifford Irving as Irving was becoming a household name with his role in the faked auto-biography of Howard Hughes. Unfortunately, it means the subject of his film, Elmyr, didn't get the time he deserved and he was probably the more interesting story.

The great tragedy of Orson Welles was that he peaked early, and then spent the rest of his career sputtering, finally doing wine commercials and awful documentaries...


text: Toen ik Savage Intruder intypte in de zoekmachine van de IMDb was een van de opties die tevoorschijn kwamen Savage Garden: International Video Collection: The Story so Far (1999), de enige reden dat ik dit vermeld is omdat ik een enorme Savage Garden-fan ben & je zou jezelf een plezier moeten doen & een paar nummers van hun muziek moeten beluisteren zoals Affirmation of To the Moon and Back in plaats van je druk te maken over zo'n doorsnee potpourri, het spijt me ik wilde het alleen maar zeggen. Hoe dan ook, Savage Intruder begint met een bizarre montage van wat eruitziet als MGM-musical & een paar draaiende portretten die op de lange duur geen enkele betekenis hebben. In Hollywood & te midden van alle glitter en glamour is een seriemoordenaar aan het werk die oude actrices uitkiest, ze vermoordt & hun lichaam in stukken snijdt. Een jongeman genaamd Vic Valance (David Garfield als John David Garfield) springt uit een touringcar op zoek naar werk als die stopt bij het huis van een inmiddels gepensioneerde actrice, Katharine Parker (Miriam Hopkins), die 'een van de grootste sterren van de film' was maar nu in een groot huis woont met een oudere huishoudster, Mildred (Florence Lake), een privé-secretaresse, Leslie Blair (Gale Sondergaard) & een jonge meid, Geta (Virginia Wing). Katharine heeft onlangs haar voet gebroken & heeft een persoonlijke assistente nodig & geeft Vic de baan. Vic begint Katharine tegen de andere werknemers op te zetten, maar Vic is niet wat hij lijkt. Vic is een drugsverslaafde mafkees die Greta zwanger maakt terwijl ze nog steeds seks heeft met Katharine. Greta dreigt het aan Katharine te vertellen & Vics slinkse plannen te verknoeien, maar ze komt oog in oog te staan met een bijl, niemand in huis is veilig nu Vic drugs, seks, rock-'n-roll-feestjes & tuinieren meebrengt naar het huis van de Parkers terwijl zijn sinistere plan steeds duidelijker wordt...<br /><0x3E> Geschreven, geproduceerd en geregisseerd door Donald Wolfe vond ik Savage Intruder een beetje een zootje maar tegelijkertijd ook wel vermakelijk. De film begint met de ontdekking van een afgehakt hoofd & ledematen, meteen nadat een andere vrouw (Dorothy Kingston) is vermoord door een mysterieuze, niet geïdentificeerde figuur maar dan gooit hij alle elementen van de slasherfilm die hij net heeft opgebouwd helemaal overboord. Vervolgens wordt Savage Intruder een soort gevoelsfilm als Vic vriendschap sluit met Katharine & haar laat zien hoe je weer van het leven kunt genieten & een geïmpliceerde seksuele relatie met haar kunt hebben, het is echt walgelijk om aan te denken nu ze oud genoeg is om zijn Grootmoeder te zijn. Katharine houdt op met het leven van een kluizenaar & geeft de alcohol op omdat Vic haar gelukkig lijkt te maken als ze samen naar feestjes gaan & banketten houden voor Katharines vriendin zoals zij ook deed. Dit deel van _De woeste insluiper_ zou niet misstaan in een Disney-film! Om de zoveel tijd wordt de eentonigheid van het goede gevoel onderbroken door Vic die rare hallucinaties krijgt over zijn moeder (Sybelle Guardino) & haar hand afhakt met een bijl, hij heeft op een gegeven moment ook seks met Great. Dan, nadat Greta is vermoord, wordt _De woeste insluiper_ een bizarre horrorfilm omdat Vic wordt ontmaskerd als de gek die hij is. Ik vind dat de film niet goed verloopt als film omdat hij verschillende genres met weinig succes combineert. De mysterieuze elementen van de moord werken ook niet & zijn eerlijk gezegd een beetje een raadsel, waarom zou je zoveel moeite doen om de identiteit van de moordenaar te verbergen tijdens de moordscènes maar dan ook nog eens heel duidelijk maken wie ze in de rest van de film beraamt? Vic als personage werkte voor mij ook niet, het ene moment is hij een koele, kalme, slimme & slinkse oplichter & het volgende is hij een volslagen krankzinnige gek! Waarom zou hij al zijn andere slachtoffers vermoorden maar met Katharine proberen haar te beduvelen? Wat maakt haar zo anders? Als het is omdat ze geld heeft waarom ga je dan niet meteen achter haar aan? Zoveel vragen & zo weinig antwoorden... Sommige van de dialogen van de 60 zijn best grappig om naar te luisteren tegenwoordig, zoals toen Vic Greta een pijnstiller aanbood, in werkelijkheid harddrugs, en Greta zei 'waar heb ik een pijnstiller voor nodig?', Vic antwoordde behulpzaam 'omdat je zo'n lastpak bent' wauw die vent weet hoe hij de dames moet betoveren! Of toen Katharine voorstelde dat Vic wat tuinieren zou gaan doen & hij vroeg 'heb je groene vingers?', antwoordde hij 'nee, maar ik ben goed in gras!' Er zit niet veel bloed in de Savage Intruder, een paar afgehakte ledematen & een paar onthoofde hoofden. Er is ook een vrij indrukwekkende scène waarin iemands hand wordt afgehakt met een bijl, wat waarschijnlijk de reden is dat hij drie of vier keer wordt herhaald. De raar uitziende hallucinatiescènes moeten gezien worden om ze te kunnen geloven. Technisch gezien is Savage Intruder oké, de locatieopnamen in het grandioze landhuis & de heuvels van Hollywood geven het waarschijnlijk een beter beeld dan het verdient, de acteerprestaties zijn gemiddeld net als de rest van de productie. Over het geheel genomen zou ik zeggen Savage Intruder voelt aan alsof het een moordmysterie probeert te zijn dat de moordenaar helaas verraadt & als gevolg daarvan werkt het gewoon niet. Het is op zijn best een lichtelijk onderhoudende eenmalig-film & op zijn slechtst een complete puinhoop van een film, je moet zelf maar beslissen welke!

text_en:
When I typed Savage Intruder into the IMDb's search engine one of the options it came up with was Savage Garden: International Video Collection: The Story so Far (1999), the only reason I mention this is because I'm a huge Savage Garden fan & you should do yourself a favour & check some of their music out like Affirmation or To the Moon and Back rather than bother with this average pot-boiler, sorry I just wanted to say that. Anyway, Savage Intruder starts with a bizarre montage of what looks like MGM musical & premiere footage & a few spinning portraits which have no meaning whatsoever in the long run. It's late 60's Hollywood & amid the glitz & glamour a serial killer is at work selecting ageing actresses, killing them & dismembering their bodies. A young man named Vic Valance (David Garfield as John David Garfield) hops off a tour bus looking for employment when it stops at the house of a now retired actress, Katharine Parker (Miriam Hopkins) who was 'one of the biggest stars of the motion picture' but now lives in a big house with an elderly housekeeper named Mildred (Florence Lake), a personal secretary Leslie Blair (Gale Sondergaard) & a young maid named Geta (Virginia Wing). Katharine has recently broken her foot & needs a personal assistant & gives Vic the job. Slowly Vic charms his way into Katharine's affections & more importantly her large wallet. Vic starts to turn Katharine against the other employees, but Vic isn't what he seems. Vic is a drug addicted loon who gets Greta pregnant while still having sex with Katharine. Greta threatens to tell Katharine & spoil Vic's devious plans but she has a close encounter with an axe, no one in the house is safe as Vic brings drugs, sex, rock 'n' roll party's & gardening to the Parker mansion while his sinister plan starts to become more & more apparent...

Written, produced & directed by Donald Wolfe I thought Savage Intruder was a bit of a mess but a mildly entertaining one at the same time. The script is all over the place & it can't really decide what it wants to be, Savage Intruder suffers from an identity crisis! The film starts with the discovery of a severed head & limbs, straight after another woman (Dorothy Kingston) is killed by a mysterious unidentified figure but then it completely ditches the slasher film elements that it has just built up never going back to them. Savage Intruder then becomes a sort of feel good film as Vic befriends Katharine & shows her how to enjoy life again & having an implied sexual relationship with her, it's actually disgusting to think about as she's old enough to be his Grandmother. Katharine stops living the life of a recluse & gives up the alcohol as Vic appears to make her happy as they go to party's together & hold banquets for Katharine's friend like she used too. This part of Savage Intruder wouldn't look out of place in a Disney film! Every so often the tedium of the feel good stuff is interrupted by Vic shooting up & having silly hallucinations about his Mother (Sybelle Guardino) & chopping her hand off with an axe, he has sex with Great at one point as well. Then, after Greta has been murdered, Savage Intruder becomes a bizarre horror film as Vic is revealed for the loony that he is. Savage Intruder just doesn't flow properly as a film in my opinion as it mixes various genres with little success. Similarly the murder mystery elements don't work & are frankly a bit of a puzzle, why go to great lengths to conceal the killers identity during the murder scenes but then make it perfectly clear who is committing them throughout the rest of the film anyway? Vic as a character didn't work for me either, one moment he's a cool, calm, clever & devious con man & then next he's a stark raving loony! Why kill all his other victims but with Katharine try to con her? What makes her so different? If it is because she has money why not go after her to start with? So many questions & so few answers... Some of the 60's dialogue is pretty funny to listen to these days like when Vic offers Greta a painkiller, in reality hard drugs, & Greta says "what do I need a painkiller for?", Vic helpfully replies "because your a pain" wow this guy knows how to charm the ladies! Or when Katharine suggests that Vic do some gardening & ask's "do you have green fingers?" he replies "no, but I'm good at grass!" There isn't much gore in Savage Intruder, some severed limbs & a couple of decapitated heads. There is also a fairly impressive shot when someone has their hand cut off with an axe which is probably why it's repeated three or four times. The silly looking drug hallucination scenes need to be seen to be believed. Technically Savage Intruder is OK, the location filming in the grandiose mansion & Hollywood hills probably give it a better look than it deserves, the acting is average as is the rest of the production. Overall I'd say Savage Intruder feels like it tries to be a murder mystery that unfortunately gives the killer away & as a result just doesn't work. It's a mildly entertaining one-time-watch at best & a complete mess of a film at worse, you decide which!


text:
Af en toe herinner ik me dat ik een bizar fiasco heb gezien dat een kruising is tussen 'Wat gebeurde er met Baby Jane?', 'Sunset Boulevard', de LSD-film _The Big Cube_ van Lana Turner en de Manson-moorden, die ook in 1969 plaatsvonden, maar misschien nog voor die zogenaamde 'film' werd gemaakt! Er staan hier al een paar beschrijvingen van de plot, dus daar zal ik niet op ingaan. Maar het is de moeite waard om op te merken dat Miriam Hopkins een parodie op zichzelf speelt: een kwebbelende, egomaniakale, wegkwijnende actrice. Misschien dacht ze dat ze een film maakte die net zo'n succes zou hebben als een van de griezelfilms van Bette Davis. Die ouwe meid Hopkins is nooit opgehouden met werken, dat moet je haar nageven. Ze laat in deze film een beetje te veel vlees zien, iets wat Davis en Crawford nooit zouden hebben gedaan. En er is een scène met Miriam in de eigenlijke ordinaire kerstparade op Hollywood Boulevard, die rond de kerst van 1968 moet zijn opgenomen.
Gale Sondergard is oud, oud, oud. Het is gewoon schokkend hoe gerimpeld en afschuwelijk ze eruitziet. John Garfield jr. lijkt een beetje op zijn vader, maar niet zo interessant. Ik denk dat een van de Three Stooges in het begin de gids is. Als het niet een van de Stooges is, is het iemand anders.
Ik was stomverbaasd toen ik dit ding tegenkwam in de vorm van een commerciële videoband die ik had gekregen van een vriend die alles weet over dit soort rommel. Het is ongelooflijk!

text_en:
Every once in awhile I'll remember that I've actually seen this bizarre fiasco that's a cross between "Whatever Happened to Baby Jane?", "Sunset Boulevard," the Lana Turner LSD movie "The Big Cube" and the Manson murders, which also took place in 1969 but maybe before this so-called "movie" was made! There are some descriptions of the plot already here, so I won't go into it. But it's worth noting that Miriam Hopkins plays a parody of herself: a chattering, ego-maniacal, fading actress. Perhaps she thought she was making a movie that would be as successful as one of the Bette Davis horrors. The old gal Hopkins never stopped working, so you have to hand it to her. She shows a little too much flesh in this movie, something Davis and Crawford would never have done. And there's a scene with Miriam in the actual tacky Hollywood Boulevard Christmas parade, which must have been filmed Xmas, 1968.

Gale Sondergard is old, old, old. It's just shocking how wrinkled and awful she looks. John Garfield, Jr. looks a bit like his father, but not as interesting. I think one of the Three Stooges is the tour guide at the beginning. If it's not one of the Stooges, it's somebody.

I was astounded to come across this thing in the form of a commercial videotape given to me by a friend who knows all about junk like this. It's amazing!!!


text: Van de briljante geest die ons 'The Exorcist' bracht... en 'Cruising'. 'Rampage' lijkt helaas meer op het laatste. Het is een rommelige film die een enorme tv-vibe heeft. De hele film lijkt te draaien om de vraag: 'Stel dat de "Boy Next Door" een seriemoordenaar was?' maar in plaats daarvan wordt het een ongeïnspireerd rechtbankdrama en een meditatie op de ontoerekeningsvatbaarheid en de doodstraf die weinig met elkaar te maken hebben. De film is losjes gebaseerd op de zaak-Richard Trenton Chase, waarbij hier en daar een paar feiten zijn weggelaten om een neppersonage en een andere uitkomst te krijgen. Een van de hoofdpunten van de film lijkt te zijn dat het beëindigen van het leven van een ongeneeslijk hersendood kind en het beëindigen van het leven van een moordenaar op de een of andere manier tegenstrijdig zijn. 'Soms moet je gewoon kiezen,' zegt de hoofdrolspeler. Ja, soms moet je kiezen om de stekker eruit te trekken... op je tv!

text_en: From the brilliant mind that brought us "The Exorcist"...and "Cruising." "Rampage" is unfortunately more like the latter. It's an overall messy movie that has a major made-for-TV vibe going for it. The whole film pretends to hinge on the question, "What if the 'Boy Next Door' was a serial killer?" but instead it winds up being an uninspired courtroom drama and meditation on the the insanity plea and death penalty that makes little sense. The movie is very loosely based on the Richard Trenton Chase case, culling a few facts here and there to make a fake character and a different outcome. One of the main points of the film seems to be that ending the life of a terminally braindead child and ending the life of a murderer are somehow analagous. "Sometimes you just have to choose," says the lead character. Yeah, sometimes you have to choose to pull the plug...on your TV!


text: Man dat ding bijt! Het spijt me dat ik er ooit naar heb zitten kijken! Friedkin was gek dat hij een film maakte die de kijkers sympathie voor die gek probeerde in te boezemen. Als het aan mij lag zou ik ervoor zorgen dat het publiek dat laag-bij-de-grondse leven ging haten in plaats van met een wazige blik naar hem te kijken! Hij heeft mensen vermoord! Nogal een hufter, mag ik er wel aan toevoegen! En Friedkin wil dat je medelijden met hem hebt omdat hij 'niet deugt'! Ik zeg Friedkin kan de pot op! Ik haat die vent op wie deze film gedeeltelijk is gebaseerd en ik hoop dat ze verstandig zijn geworden en hem zijn verdiende loon hebben gegeven!!! In een notendop, verspil je tijd niet! Het is ziek en pervers!

text_en: Man this thing bites! I am sorry I ever sat down and watched it! Friedkin was insane for making a film attempting to win over the viewers sympathy for this lunatic If it were up to me I'd have made the audience hate that low life instead of getting all misty eyed over him! He killed people! Quite grizzly I might add too! And Friedkin wants you to feel sorry for him because he's "not right"! I say Friedkin can forget it! I hate the guy this movie is partly based on and hope they did wise up and give his sorry butt the juice!!! In a nut shell, don't waste your time! It's sick and perverse!


text: Toen ik voor het eerst hoorde dat er voor de Nintendo 64 _The World Is Not Enough_ zou komen, was ik zo opgewonden. Toen het eindelijk uitkwam, was ik een van de eersten die het huurde. Ik huurde het voor 7 dagen, en ik speelde het hele spel!!! Het spel was te makkelijk en gaf te veel hints. Een oninteressant vervolg op _GoldenEye_. Luister naar mijn advies en huur dit spel niet. Oké, de wapens en gadgets zijn cool, maar je krijgt genoeg van een horlogelazer die eruitziet alsof hij zo uit _Golden Eye_ is gehaald, met uitzondering van het feit dat hij een rode kleur heeft in plaats van een blauwe, een armzalig excuus voor een pijltjesgeweer, een afschuwelijke stunner en een stomme enterhaak die zich alleen kan vasthechten aan dingen die geel en zwart zijn.<br />Ik vind dat RARE dit spel had moeten maken in plaats van EA die zich zou moeten beperken tot spelletjes die daar goed in zijn, zoals sportwedstrijden, en zich zou moeten afzijdig houden van eerstepersoonsschieters en de meesters het werk laten doen.

text_en:
When I first heared that there was going to be The World is not Enough video game for the Nintendo 64, I was so excited. When it finally came out, I was one of the first ones to rent it. I rented it for 7 days, and I got through the whole game!!! The game was to easy and gave out too much hints. A majour dissapointing sequel to GoldenEye. Take my advice and DO NOT RENT THIS GAME.

Sure the guns and gadgets are cool, but one gets tired of a watch lazer that looks like it was taken right from GoldenEye with the exception of being a red color instead of a blue color, a poor excuse for a dart gun, horrible stunner and a stupid grapple hook that can only attach itself to things that are yellow and black.

I think that RARE should of made this game instead of EA who should stick to games there good at making, like sport games and should stear clear of first person shooters and let the masters do the work.


text:
Toen ik voor het eerst over 'berlin am meer' las verwachtte ik er niet veel van, maar ik dacht dat je met de juiste mensen, de juiste locaties, de juiste muziek en de juiste mode op zijn minst een triviale film kon maken over de hippe berlin waar iedereen het over lijkt te hebben. Maar eissler faalde, het is zo belachelijk on-authentiek. Het is een complete verkeerde voorstelling van wat er gaande is in berlins zogenaamde'scène'. Het gaat natuurlijk niet alleen om hipheid, maar je kunt meer verwachten van een film die wordt verkocht als 'de definitieve berlin-film'.
en afgezien van al het geloofwaardigheidsgedoe, is het echt een slechte film. middelmatig acteerwerk en een nogal saaie plot. Interessant is dat sommige van de acteurs in andere films hebben bewezen dat ze eigenlijk heel getalenteerd zijn. dus moet het echt een slechte regie zijn.
Doe geen moeite om naar 'berlin am meer' te kijken, tenzij je zeventien bent, uit een klein stadje in West-Duitsland komt en na je schooltijd naar de grote stad wilt verhuizen. dan vind je het misschien wel leuk en helemaal te gek.

text_en:
when i first read about "berlin am meer" i didn't expect much. but i thought with the right people, the right locations, the right music and fashion you could at least make a trivial movie about the hip berlin everyone seems to be talking about. but eissler failed, it's so ridiculously unauthentic. it's a complete misrepresentation of what it is going on in berlin's so called scene. of course it's not all about hippness, but you should expect more from a movie that's being sold as "the definite berlin movie".

and apart from all the credibility stuff, it really is a bad movie. mediocre acting and a rather boring plot. interestingly some of the actors have proved in other movies that they are actually quite talented. so it really must be poor directing skills.

don't bother watching "berlin am meer" unless you are 17, come from some small town in western Germany and want to move to the big city after you finished school. then you might actually find it enjoyable and totally cool.


text: Ik was voorbereid op een slechte film, en een slechte film is het, dus ik mag niet klagen. Tom in de twintig (Robert Stadlober op posters van homo's) heeft zoveel problemen dat hij niet weet of hij komt of gaat. Ik zou niet zijn gebleven als er geen knappe meisjes waren geweest: Serious Mavie (Anna Br<0xC3><0xBC>dermann); no-nonsense Angie (Emma Daubas); Sarah Baumann als de ster van de film in de film. En dan is er nog Toms soulmate, Margarete met de wilde ogen (Jana Pallaske). Ze doet me denken aan Béatrice Dalle en Gina Gershon. Je moet niet vergeten dat dit mooie herinneringen zijn. Ze ziet er goed uit, zelfs in de meest belachelijke outfits, en dan bedoel ik belachelijk, zelfs naar Berlijnse maatstaven. Ik zou deze film mooi hebben gevonden toen ik zo oud was als de personages. Ik denk niet dat ik hem mooi zou hebben gevonden. Kijk uit voor de indie idolen Oli Schulz en Max Schr<0xC3><0xB6>nberger van 'Der Hund Marie' die als straatmuzikanten optreden zonder pijn te voelen.

text_en: I was prepared for a bad movie, and a bad movie it is, so I guess I shouldn't complain. Twentysomething Tom (gay poster boy Robert Stadlober) has so many issues he doesn't know if he's coming or going. I wouldn't have stayed but for the pretty girls: Serious Mavie (Anna Brüggemann); no-nonsense Angie (Emma Daubas); Sarah Baumann as the star of the movie within the movie. And then there's Tom's soul mate, wild-eyed Margarete (Jana Pallaske). She reminds me of Béatrice Dalle and Gina Gershon. If you've got to remember, these are fine memories. She looks good even in the most ridiculous outfits, and I mean ridiculous, even by Berlin standards. I wonder whether I'd have liked this movie when I was the characters' age. My guess is I wouldn't. Watch out for indie idols Oli Schulz and Max Schröder of "Der Hund Marie" performing as street musicians, feeling no pain.


text: Hoewel ik soortgelijke films heb gezien die over de Russische Revolutie gingen, zoals _POTEMKIN_ en _Tien dagen in de wereld_, vond ik deze niet zo leuk. Dat kwam voornamelijk door de irritante en 'artistieke' manier waarop de regisseur de film wilde filmen. _POTEMKIN_ blonk uit in de stijl van het monteren, maar deze film gebruikte soortgelijke technieken met veel minder finesse <0xE2><0x80><0x93> op sommige plaatsen leek het monteren erg slordig en amateuristisch. Bovendien, en dat was echt irritant, was het gebruik van zombies aan het begin van de film en aan het eind van de film echt over de top. Om te illustreren hoe gedeprimeerd en onderdrukt de Oekraïense boeren waren, staan de mensen in veel scènes als etalagepoppen. En ze staan heel lang zo, roerloos, terwijl de'slechte' kapitalisten en uitbuiters van de massa voorbijlopen. Doe me een lol! Deze film is een prachtig voorbeeld van stijl boven inhoud <0xE2><0x80><0x93> en het is alleen maar een film voor mensen die van de al te toegeeflijke richting genieten of die die over het hoofd kunnen zien.<br />Tussen haakjes, de dvd van deze film is iets verbeterd, als je het audiocommentaar aan laat staan. Dat maakt de film gemakkelijker te volgen en geeft een paar interessante inzichten.

text_en:
While I have seen and enjoyed similar movies to this one that were silent films about the Russian Revolution, such as POTEMKIN and TEN DAYS THAT SHOOK THE WORLD, I did not particularly enjoy this one. This was mostly due to the annoying and "artsy" way that the director chose to shoot the film. While POTEMKIN excelled in its editing style, this movie used similar techniques with a lot less finesse--in some places, the editing seemed very choppy and amateurish. Plus, and this was truly annoying, the use of zombies throughout the beginning of the film and late in the film really was over-the-top. What I mean by "zombies" is that to illustrate just how depressed and oppressed the Ukranian peasants were, the people stand like mannequins in many scenes. And, they stand like this, unmoving, for a VERY long period of time, while the "evil" Capitalists and exploiters of the masses walk by. Gimme a break! This movie is a wonderful example of style over substance--and it's only a movie for those who enjoy or can overlook the overindulgent direction.

By the way, the DVD for this film is improved, somewhat, if you leave the audio commentary on. This makes the movie easier to follow and gives a few interesting insights.


text: De film zelf is niet meer dan een compilatie van scènes die voor iemand die buiten Rusland woont geen wezenlijke betekenis hebben. Ik zal niet ontkennen dat sommige van de beelden en technieken in die tijd revolutionair waren (gefilmd in 1928), maar het probleem met de film is dat hij geen belang heeft voor de intellectueel of de gewone man. We kijken alleen maar naar een opeenvolging van beelden, variërend van een eenarmige man die een paard slaat tot een tandeloze soldaat in de oorlog. Alles daartussenin is onhandig, lukraak en volkomen onnodig. Het zou mogelijk zijn geweest een forum te bedenken dat de kijker geboeid hield maar dat zou dit niet zijn hoewel de methode van de regisseur heel briljant is. Als je kunstgeschiedenis studeert, hallucinogene middelen slikt of naar de pre-Tarkovski-bioscoop gaat, zou je dit moeten zien.

text_en:
The film itself is only a compilation of scenes which have no inherent meaning to someone living outside of Russia. I won't deny that some of the images and techniques were quite revolutionary at the time (filmed 1928) but the problem with the film is that it has no interest to the intellectual or common man. We are merely watching an arranged form of pictures, ranging from a one arm man beating a horse, to a toothless soldier in the war. Everything in between is awkward, haphazard and quite unnecessary. It would have been possible to invent a forum which kept the viewer interested but this would not be it although the method of the director is quite brilliant.

In all, one should view this if they are an art student, on hallucinogenic drugs, or a student of pre-Tarkovskian cinema.


text: Dit was een heel mooi concert van de enige echte M.J. De choreografie was uitstekend en de kostuums waren behoorlijk. De zang was goed. Ik moet toegeven dat zijn zang niet veel voorstelde in vergelijking met die van de Menselijke Natuur en Billie Jean. Je kon hem de helft van de tijd niet eens horen. De andere liedjes maken het zingen goed. De hoogtepunten van het concert zijn: Jam Smooth Criminal I Just Can't Stop Loving You She's Out of My Life Thriller Billie Jean (The Dancing Not the Singing) Black or White Man in the Mirror Het concert was bijna perfect. Ik wou dat ik toen geboren was, dan had ik een kaartje kunnen krijgen voor het beste concert van 1992.

text_en: This was a very nice concert by the one and only MJ. The choreography was excellent and the costumes were decent. The vocals were okay. i have to admit that his vocals were crap on Human Nature and Billie Jean. You couldn't hear him half the time. The other songs make up for the singing. The Highlights of the show are: Jam Smooth Criminal I Just Can't Stop Loving You She's Out Of My Life Thriller Billie Jean (The Dancing Not The Singing) Black or White Man in the Mirror The concert was almost perfect. If it was anybody but Mj it would have been a 9. It is a must see. I wish I was born then so I could have gotten a ticket to the best concert of 1992.


text: Dit is de tv-serie uit 1990, niet de film uit 1979. Het lijken drie afleveringen van in totaal iets minder dan 90 minuten. Voordat ik ging kijken, dacht ik dat het een van de filmversies was, en het viel me meteen op dat er een tv-serie aan vastzat. Ik vond het niet zo leuk. Ik had gewoon het gevoel dat het verhaal er niet in zat, en er was niet veel opwinding of drama. Ik keek vaak naar de tijd die verstreek op mijn dvd-speler, omdat ik me echt verveelde. Ik vond ook dat een deel van de dialoog, om het beleefd te zeggen, niet goed was. Bovendien vond ik dat het acteren veel te wensen overliet.

text_en: this is the 1990's TV show,not the movie from 1979.it looks to be three episodes totaling just under 90 minutes.before watching,i thought it was one of the movie versions,and i noticed right away,it had a TV show Feel to it.i didn't care for it too much.i just felt the story wasn't there,and there wasn't much in the way of excitement or drama.i was looking at the time elapsed on my DVD player frequently,as i was really bored.i also thought some of the dialogue was,to put it politely,not good.plus, i thought the acting left a lot to be desired. but that's just me however,it is good clean,wholesome family entertainment.there's certainly nothing offensive here.kids will likely enjoy it.for me,The Black Stallion is 4/10


text: River Queen probeert een gecompliceerde, meeslepende, historische vertelling in iets minder dan twee uur te proppen. Er zijn een paar adembenemende gevechtsscènes en het landschap van Wanganui is prachtig vastgelegd. De film had echter wel te lijden onder een paar slechte hoofdpersonen - met name Samantha Morton (Sarah) kwam niet overtuigend over. Er leek een besluiteloosheid te bestaan over de manier waarop de rol gespeeld moest worden - als een hulpeloos weesje dat door het noodlot wordt getroffen of als een sterke, vastberaden figuur met een duidelijk beeld van haar lotsbestemming. Kiefer Sutherlands personage - soldaat Doyle - leek zinloos en voor het grootste deel onbegrijpelijk. Keifers Ierse accent moest een beetje bijgeschaafd worden. De laatste 20 minuten van River Queen kwamen bijzonder gecomprimeerd en gehaast over. Het leek wel of ze besloten hadden alle losse eindjes aan elkaar te knopen voordat de 120 minuten om waren. Bijvoorbeeld. Hoe wist Wiremu in vredesnaam waar hij Sarah en Doyle kon vinden? Geen verklaring en erg onbevredigend.<br />Ik ging wel degelijk onbevooroordeeld naar die film. Ik had er niets over gelezen of gehoord, afgezien van de moeizame productie. Wat ik te zien kreeg was een mengelmoes van Nieuw-Zeelandse geschiedenis, prachtig gefotografeerd maar uiteindelijk teleurstellend.

text_en:
River Queen attempts to pack a complicated, sweeping, historical narrative into just under two hours. There are some breathtaking battle scenes and the Wanganui scenery is beautifully captured. However, the film did suffer from some poor leads - Samantha Morton (Sarah) especially came across as unconvincing. There seemed to be an indecisiveness about how the role should be played - as a helpless waif tossed by fate or as a strong, determined character with a clear view of her destiny. Kiefer Sutherland's character - Private Doyle - seemed to be pointless and for the most part - unintelligible. Keifer's Irish brogue needs a little polishing. On the other hand, Cliff Curtis, Temuera Morrison and Rawiri Pene (as Sarah's son "Boy") were well rounded and believable.

The last 20 minutes of River Queen came across as particularly compressed and rushed. It seemed as if they decided they had to tie up all the loose ends before 120 minutes were up. E.g. How on earth did Wiremu know how to find Sarah and Doyle? No explanation and very unsatisfying.

I did go to this movie with an open mind. I hadn't read or heard anything much apart from its troubled production. What I experienced was a mish mash of New Zealand history, beautifully photographed but ultimately disappointing.


text:
Zoals het bovenstaande al aangeeft, was ik uiteindelijk niet onder de indruk van deze film. Hij is prachtig om te zien, het decor is weelderig, maar de details van het verhaal, vooral de personages, zijn absoluut niet te geloven. Films hoeven niet geloofwaardig te zijn, maar dit soort films, met een politiek tintje en een sociaal commentaar, zijn dat wel.
Evenzo heb ik geen probleem met commercialisme als zodanig, maar nogmaals, dit soort films hoort geen castingbeslissingen te nemen die louter gebaseerd zijn op de kassaopbrengst. Dat is absoluut het geval met Sutherland, die eerlijk gezegd waardeloos is als Doyle. Zijn accent was verre van authentiek, maar hij liep in de grootste val van allemaal, zijn accent is zijn optreden, en we eindigen met een karikatuur van het Iers zonder enige persoonlijkheid buiten zijn nationaliteit. Ik vind het volkomen onwaarschijnlijk dat iemand die erbij betrokken was dacht dat hij de beste man voor de klus was. Al met al is dit een duidelijk geval van commerciële belangstelling boven kwaliteit, en als je probeert The Mission te zijn, verknoei je met dit soort dingen je kansen op succes.
Over accenten gesproken, er waren nog een paar problemen, waaronder de opvallende moderniteit van Boy's accent, dat het gevoel van getransporteerd worden naar een andere tijd wegnam. Nog verrassender was Samantha Morton's accent. Ze had een geroemd Iers accent, dat op zijn zachtst gezegd variabel was. Haar stem kronkelde tussen het sterke noorden en het zachte zuiden, zelfs in de voice-overs, waar ik dergelijke discrepanties had verwacht.
Maar dat zijn kleine afwijkingen vergeleken met de motivatie en de daden van Sarah. Ze lijkt zich nooit thuis te voelen bij de Engelsen, en bijna meteen ook niet bij haar zoon en zijn stam. Het dilemma tussen het leven dat ze kende en het leven dat ze bood, lijkt gewoon niet te bevatten. Misschien is er veel verloren gegaan bij de montage, misschien was dit bedoeld als een film van drie uur of een miniserie waarin dit soort dingen aan bod hadden kunnen komen, maar ik kan alleen maar beoordelen wat ik ervan vind.' Ik heb het gezien.
Het grootste probleem is dat Sarah's (Morton) relatie met Doyle (Sutherland) onbegrijpelijk is. Het is een feit dat haar genegenheid voor hem op geen enkele manier tot uiting komt tot ze moet kiezen tussen hem en haar zoon, het conflict dat ze op dat moment doormaakt was ronduit belachelijk en heeft de film voor mij de das omgedaan.
Zoals je misschien al hebt geraden, heeft deze film helemaal niet voor mij gewerkt, maar hij is van topkwaliteit, je zult echt niets mooiers zien in termen van decor, er zijn een paar goede voorstellingen en mijn vrouw vond het mooi.

text_en:
As the above suggests, I was ultimately unimpressed with this movie. It is lovely to look at, the scenery is lush, but the detail of the story, in particular the characters, are totally unbelievable. Films don't have to be believable, but films like this, with a political edge and social commentary do.

Similarly, I have no problem with commercialism as such, but once again, films like this shouldn't be making casting decisions purely based on box office draw. This is absolutely the case with Sutherland, who is frankly rubbish as Doyle. His accent was far from authentic, but he fell into the biggest trap of all, his accent IS his performance, and we end up with a caricature of Irishness with no personality outside of his nationality. I find it totally implausible that anyone involved thought he was the best man for the job. All in all, this is a clear case of commercial interest over quality and when you're trying to be The Mission, this kind of thing wrecks your chances of success.

Speaking of accents, there were a couple more problems, one being the striking modernity of Boy's accent which acted to dispel the feeling of being transported to another time. More surprising was Samantha Morton's much lauded Irish accent, which was variable to say the least. Her voice meandered between strong north and soft south, even in the voice-overs, where I would've expected any such discrepancies to be picked up.

However, these are minor gripes compared to the motivation and actions of Sarah. She never seems at home with the English, and almost instantly at home with her son and his tribe, the dilemma between the life she knew and the life she if offered just seems like a no-brainer. Perhaps a lot has been lost in editing, perhaps this was meant to be a three hour film or a mini series where these things could've been fleshed out, but I can only judge what I've seen.

Now the biggest problem, Sarah's (Morton) relationship with Doyle (Sutherland) is incomprehensible. The fact is that her affection for him is not conveyed in any way until her having to choose between him and her son, the conflict she goes through at this point was frankly ridiculous and killed the movie for me.

As you may have guessed. this movie didn't work at all for me, but it is top notch to look at, you really won't see anything more stunning in terms of scenery, there are some good performances and my wife liked it.


text: De film speelt in het midden van de negentiende eeuw, als de Britten de wildernis van Nieuw-Zeeland uitkammen om er kolonies te stichten. De dochter van een Britse legerarts, Sarah (Samantha Morton), wordt verliefd op de zoon van een van de Maori-leiders. De Maori's zijn een inheemse stam en een gevaarlijk volk voor de Europeanen. Tegen de tijd dat Sarahs kind, dat ze 'Boy' noemt, wordt geboren, is zijn vader dood. Op zesjarige leeftijd wordt 'Boy' ontvoerd door de familie van zijn vader en Sarah begint naar hem te zoeken met een man (Kiefer Sutherland) die smoorverliefd op haar is.<br />Moon, tweemaal genomineerd voor een Oscar, is zonder meer de ster van de film. Sutherland is een totale verspilling. Ook de hoofdrolspelers zijn: Cliff Curtis, Stephen Rea, Temuera Morrison en David Rawiri Pene. Deze film heeft een R-rating voor seksuele inhoud en gewelddadige gevechtsscènes. Ik vind de titel RIVER QUEEN erg misleidend en de dvd-hoes met alleen Sutherland en de gedachte dat hij de hoofdrolspeler is, zou een misdaad moeten zijn.

text_en:
Set in the mid 1800's when the British is clearing New Zealand outback wilderness to establish colonies. The daughter of a British army surgeon, Sarah(Samantha Morton), falls in love with the son of one of the Maori leaders. The Maori is an indigenous tribe and a dangerous people for the Europeans to deal with. By the time Sarah's child, which she calls "Boy", is born, his father is dead. By the age of six, "Boy" is kidnapped by his father's family and Sarah will begin her search for him with a man(Kiefer Sutherland),who is deeply in love with her.

Two-time Oscar nominee Morton is definitely the star of this movie. Sutherland is a total waste. Also starring are: Cliff Curtis, Stephen Rea, Temuera Morrison and David Rawiri Pene. This movie is rated R for some sexual content and violent battle scenes. I find the title RIVER QUEEN very misleading and the DVD cover with Sutherland only and making you believe he is the leading star should be a crime.


text: Als ik de meeste andere recensies lees, ben ik geneigd het met de meeste opmerkingen eens te zijn. Het enige wat ik eraan toe zou willen voegen, is de onsamenhangende manier waarop de film is geregisseerd en geproduceerd. Ik denk dat sommige van die nieuwegolffilmers denken dat ze slim zijn door ongebruikelijke (soms schokkerige) camerastandpunten te gebruiken en van de ene scène naar de andere te flitsen. Het valt goed bij die filmfestivals, en bij sommige van die Indie-achtige critici, maar het bederft de film voor mij. Ik merkte in de recensies op dat geen van die filmproducenten een kassucces is geworden. Dat zou misschien mijn punt bewijzen, want de film heeft dat 'haastige einde'. Het is een verhaal met veel potentie, maar het wordt bedorven door de poging om anders te zijn in de productie. Het is de moeite waard om te zien, maar er zijn er niet veel die terugkomen voor een tweede blik.

text_en: Reading through most of the other reviews, I tend to agree with most of the comments. The one thing that I would add is the disjointed way the movie has been Directed and Produced. I think that some of these new wave movie makers think that they are being clever using unusual (sometimes jerky) camera angles, and flitting from one scene to another. It goes down well with these movie festivals, and with some of these Indie type critics, but it spoils the movie for me. I noticed in the reviews, one comment saying that none of this movie makers films have become blockbusters. This would maybe prove my point, as the film has that 'rushed to finish' feeling that makes you wonder why such a beautiful film appears to be lacking a smooth flow. As for the comment about Kiefer Sutherland being a big name to put on the poster, I would bet he cringed when watching the final cut. This is a story with real potential, spoilt by trying to be different in it's production. Worth watching, but not many would come back for a second view.


text:
Met een interessante premisse (in de conflicten tussen Europeanen en inheemse volkeren waren de strijdlijnen soms niet zo duidelijk) had dit een goede film moeten zijn. Maar het verhaal wordt gesaboteerd door de allesoverheersende verliefdheid van de regisseur op zijn eigen slimheid, gecombineerd met een heel slecht script.
Ja, de natuurlijke omgeving is prachtig en ja, de film is authentiek in zijn negentiende-eeuwse historische setting. Maar de filmmaker blijft de lelie steeds maar weer vergulden, laag na laag over-de-top muzikale begeleiding, om nog maar te zwijgen van een volkomen onnodige voice-over, aan de soundtrack toevoegend, die uiteindelijk de kijker overweldigt en, door de aandacht op zichzelf te vestigen, het verhaal van het verhaal wegneemt. Voor mij was het duidelijk dat de regisseur, met zijn microscopische close-ups en de eindeloze herhaling van het muzikale motief van 'Danny Boy' (uiteraard!) probeerde een Nieuw-Zeelandse versie te maken van een epische film van Sergio Leone, iets in de trant van Once Upon A Time In The West. Maar gezien de ernst van het verhaal (de meeste westerns van Leone waren tongue-in-cheek), om nog maar te zwijgen van het feit dat het niet langer 1968 is, slaagt hij erin er een parodie van te maken.
Jammer.

text_en:
With an interesting premise (in the conflicts between Europeans and indigenous peoples sometimes the battle lines were not so clear), this should have been a good film. But the story is sabotaged by the director's overriding infatuation with his own cleverness twinned with a very poor script.

Yes, the natural setting is beautiful and, yes, the movie is authentic to its 19th century historical setting. But the filmmaker keeps gilding the lily over and over again, adding layer upon layer of over-the-top musical accompaniment, not to mention a completely unnecessary voice-over, to the soundtrack, that ultimately overwhelm the viewer and, by calling attention to themselves, take away from the story.

To me, it was clear the director, with his microscopic closeups and the endless recurrence of the musical motif of "Danny Boy" (of all things!) was trying to make a New Zealand version of an epic Sergio Leone film, something on the order of Once Upon A Time In The West. But given the earnestness of the story (most of Leone's westerns were tongue-in-cheek), not to mention that it's no longer 1968, he succeeds in making a parody of one.

Too bad.


text: Dit was een van de saaiste films die ik in tijden heb gezien. Ik ben achter in de veertig en heb hem samen met mijn schoonzoon (vroeg in de twintig) en zoon (17) gezien. Het landschap was prachtig, maar het verhaal was een flop. We hebben er ongeveer een uur naar gekeken en toen afgezet. Ik heb meer tijd op mijn iphone doorgebracht in het uur dat we ernaar hebben gekeken dan dat ik daadwerkelijk naar de film heb gekeken. Ik heb er een 3 voor gegeven omdat ik van het landschap en de cinematografie heb genoten; anders had ik er een 1 voor gegeven. Ik weet zeker dat er mensen zijn die echt van de "kunst" van dit alles houden en die mijn recensie afschuwelijk zullen vinden, maar we hebben allemaal recht op onze eigen mening, nietwaar? Ik kon er maar niet achter komen of dit een'meidenfilm' moest voorstellen, waarin de aandacht op de moeder gericht was, of dat het een film voor jongens moest zijn, met de nadruk op strijd en avontuur. Naar mijn mening slaagde geen van beide.

text_en: This was one of the dullest movies I have seen in some time. I'm in my late 40s, and watched it with my son-in-law (early 20s) and son (17). The scenery was beautiful, but the story was a bust. We watched about an hour of it and turned it off. I spent more time on my iphone during the hour that we watched it than I spent actually watching the movie. I gave it a 3 because I enjoyed the scenery and cinematography; otherwise I would have given it a 1. I'm sure there are people who are really into the "art" of it all who will find my review appalling but we're all entitled to our own opinions, right? I couldn't figure out if this was supposed to be a "chick flick" where the focus was on the mother, or if it was supposed to be a movie for guys, with the focus on battle and adventure. In my opinion, it didn't succeed in either.


text: Een goed voorbeeld van omgekeerd, politiek correct racisme, waar blanken worden afgeschilderd als zinloze bruten die er alleen maar zijn om afgeslacht te worden en hun inheemse tegenstanders als nobele helden, superieur in hun uiterlijk en capaciteiten. Dit maakt het verhaal niet alleen veel te saai, maar verhindert ook dat de neutrale kijker zich met de ene of de andere kant vereenzelvigt <0xE2><0x80><0x93> het is gewoon te simplistisch. De herhaling is ongelooflijk irritant (net als de voice-over), de personages missen elke diepte en de kijker wordt al snel afgeleid door vragen als 'wie is deze figuur' en 'wat moet dat in godsnaam betekenen'. Fotografie is echter geweldig, en over het geheel genomen zit er een hoop sfeer in, maar mooie foto's van mistige landschappen alleen zijn niet genoeg. De dvd-doos gebruikt Kiefer Sutherland als blikvanger. Zijn personage had door ieder ander kunnen worden gespeeld, want het is in feite niet meer dan een lege huls (zoals de meeste niet-Maori-personages) en verdwijnt toch al halverwege de film. Maar als je Jack Bauer in een kilt wilt zien, is dat jouw soort film...

text_en: A good example of reversed, politically correct racism where white men are presented as senseless brutes who're only there to be massacred and their aboriginal adversaries as noble heroes, superior both in their appearance and abilities. Apart from making the story overally dull, this also prevents the neutral viewer to identify himself with one or the other side - it's just too simplifying. The repetitive score is incredibly annoying (as is the voice-over), the characters lack any depth and the viewer is soon lost between questions like "who is this character" and "what the hell is that supposed to mean". Photography is wonderful, though, and on the whole there's a lot of atmosphere to it but nice shots of misty landscapes alone don't save this movie. The DVD box uses Kiefer Sutherland as an eye-catcher. In fact, his character could have been played by anyone else because it's basically just an empty shell (like most non-Maori characters), and disappears anyway around halfway the film. But if you are eager to see Jack Bauer in a kilt, that's your kind of movie...


text:
Ik verheugde me echt op deze film, maar helaas voldeed hij niet aan mijn verwachtingen.
Een goede film laat het publiek zich identificeren/voelen/sympathiseren met de hoofdrolspeler. Helaas was dat heel moeilijk met Samantha Morton.
De plot leek erg onsamenhangend en liep niet zoals het had moeten/kunnen lopen.
Keifer Sutherland leek weinig meer te zijn dan een decor en ik vroeg me af waarom hij erin toestemde een rol te spelen die een bijrol leek te zijn. Prachtige omgeving en de acteerprestaties van Tem Morrison en Cliff Curtis waren zo ongeveer het enige pluspunt.
Misschien dat ik, omdat ik een kiwi ben, de lat hoger leg voor plaatselijk gemaakte films. Misschien heeft de verandering van regisseur/die verondersteld wordt moeilijk te werken met de hoofdrolspeler mijn mening beïnvloed.
Misschien probeer ik alleen maar excuses te vinden voor een film die geweldig had kunnen zijn.
Een heleboel misschiens die nog steeds niet verklaren waarom deze film gewoon niets bijzonders had.
Het had geweldig kunnen zijn, maar dat was het niet.

text_en:
I was really looking forward to this movie but sadly it didn't live up to expectation.

A good movie has the audience identifying/empathising/sympathising with the main actor. Unfortunately this was very hard to do with Samantha Morton.

The storyline seemed very disjointed and didn't flow as it should/could have done.

Keifer Sutherland appeared to be little more than window dressing and made me wonder why he agreed to play what appeared to be a bit part. Beautiful scenery and the acting of Tem Morrison and Cliff Curtis was about the only plus.

Maybe by being a kiwi I set the bar higher for locally made films. Maybe the change of director/ supposedly hard to work with main actor has biased my opinion.

Maybe I'm just trying to make excuses for a movie which could have been great.

A lot of maybes which still does not explain why this movie just lacked anything special.

It could have been great, it wasn't.


text: Wacht... wacht... wacht... wacht... wacht... wat? Deze film is verschrikkelijk, absoluut verschrikkelijk. 1. De enige reden dat Kiefer Sutherland op de cover staat, is om hem aan Kiefer-fans te verkopen, alleen maar om hun harten te breken. Hij doodt een vent, wordt neergeschoten en sterft voor de helft van de film voorbij is, om nog maar te zwijgen over het feit dat hij maar 10 minuten in de film zat en toen verdween tot het punt waarop hij stierf... WAAROM ZEGT U DAT ZE HEM OP de cover moet zetten als zijn personage BLOED HEET. Als Kiefer in een film sterft... dan is het niet goed. Nu ga ik naar _24_ kijken... die film _is_ goed!

text_en: Wait... wait... wait... wait... wait... wait..... WHAT!? This movie is terrible, absolutely terrible. 1. The only reason Kiefer Sutherland is on the cover is to sell it to Kiefer fans, only to have their hearts broken. He kills one guy, gets shot, and dies before half the movie is over, not to mention he was only in the first 10 min and then disappeared until the point which he died...WHY put him on the cover if his character BLOWS. 2. Where are the EPIC battle scenes promised in the preview on the back cover? 3. It was way too confusing, i mean whats up with the girl? She had to narrate the movie to TRY to get our attention, she failed! 4. If Kiefer dies in a movie..... it fails. Now I am going to go watch 24..... THIS MOVIE FAILS!


text: Wekenlang had ik me erop verheugd deze film te zien, maar na een paar keer zag ik tot mijn grote teleurstelling dat het niet doorging. Naar mijn mening was het enige goede aan 'Rivierkoningin' het fantastische decor dat als achtergrond werd gebruikt. De verhaallijn was overal hetzelfde, Samantha's personage Sarah was heel moeilijk te begrijpen en waar dienden al die close-ups van haar gezicht in vredesnaam voor? Het had absoluut niets met het verhaal te maken <0xE2><0x80><0x93> als er al een verhaal was! Een betere acteur voor de rol van Boy had ook geselecteerd kunnen worden, het klonk mij in de oren alsof hij zijn zinnen rechtstreeks uit het script oplas terwijl hij zijn scènes opnam. Al met al echt jammer, want het had zo'n goede film kunnen zijn.

text_en: For weeks I had been looking forward to seeing this movie only to find myself hugely disappointed after wards. In my opinion, the only good thing 'River Queen' had going for it was the amazing scenery used as backgrounds. The story line was all over the place, Samantha's character Sarah was very difficult to understand and what on earth were all the many close ups of her face for? It brought absolutely nothing to the story-if there was one at all!A better actor for the part of Boy could also have been selected, to me it sounded like he read his lines straight of the script while shooting his scenes.Overall, a real shame as it could have been such a good movie.


text:
Dit is verreweg de saaiste film die ik ooit heb gezien! En als je me niet gelooft, ga dan zelf maar kijken.
De film begint heel traag, de verhaallijn slaat helemaal nergens op. Mensen die vechten slaat nergens op. Ik begreep niet waar ze het over hadden tijdens de film (in de meeste gevallen nam ik niet eens de moeite). Je blijft niet naar de film kijken, het enige pluspunt is de filmmuziek. Nieuw-Zeeland ziet er geweldig uit. De rest is gewoon waardeloos.
De acteurs doen hun best om ons wakker te houden, maar helaas ga jij in plaats daarvan slapen.
Doe ons allemaal een plezier, zelfs als dit op 'Op Verzoek' komt, Don' WAT ZOU DAT ZIJN!

text_en:
This is by far one the most boring movies I've ever seen! And if you don't believe me go ahead and watch it for yourself.

The movie starts of slow, the storyline makes no sense at all. People fighting doesn't make any sense. I could not make sense of what they were talking during the movie (in most cases I didn't even bother) It does nothing to keep you watching the movie, the only plus point would be the cinematography. New Zealand looks awesome. Everything else just plain sucks.

The actors try their best to keep us awake, but unfortunately you will go to sleep instead.

Do us all a favor, even if this gets on "On Demand", Don't WATCH IT!


text:
Wauw, ik heb er net een gezien.
Hoe slecht de postproductie van deze film is.
Ik maak geen grapje, ik had het zelf letterlijk beter kunnen doen.
Alle postproductie is slecht, helemaal. Degene die deze film heeft gemaakt, zou uit de filmindustrie verbannen moeten worden.
Afgezien daarvan was het script een ramp.
Om nog maar te zwijgen van Jack Bauer en zijn Patchy de Piraat in Spongebob-accent. Wat doet zijn personage daar? Maar voor mij was de grootste tekortkoming karakterontwikkeling, interactiviteit, dynamiek, dialoog. Wauw. Niet te geloven hoe slecht het was.
Ik geef deze film een 2 van de 10. 1 voor Samantha, die een geweldige actrice is, jammer dat de productie iedereen op amateurs deed lijken.
de andere 1 gaat naar de cinematografie, die inderdaad goed was.
en dan nog dit, mijn vriend, dit is een slechte film.
ik heb niet eens zin om hier uitgebreid over te schrijven, het was gewoon een afschuwelijke productie. Arme acteurs, ze wisten niet waar ze aan begonnen...

text_en:
wow, i just got one watching this.

How CRAPPY post production is on this movie.

I kid you not, I literally could've done a better job myself.

ALL of post production is flawed, all of it. Whoever cut this film should be banned from the film industry.

That aside, the script was a trainwreck. absolute rubish.

Not to mention Jack Bauer and his Patchy the Pirate in Spongebob accent. WTF is his character doing there? But to me, the biggest flaw of all was character development, intereaction, dynamics, dialogue. WOW. I cant believe how bad it was.

I give this movie a 2 out of 10. 1 for Samantha, who is a great actress, too bad the production made everyone look like amateurs out there.

the other 1 goes to cinematography, which was indeed good.

Other then that my friend, this is one bad movie.

I don't even feel like making an elaborate post on this, it was just horrible production. Poor actors, didn't know what they were getting into...


text:
De geluidstechnicus van River Queen had ontslagen moeten worden, tegenwoordig is er geen excuus meer voor slechte opnamen op de set. Mompelende stemmen waren het eindresultaat en de filmopnamen waren op zijn best gemiddeld tot redelijk. Het verhaal had potentie en ik heb te doen met de acteurs in het buitenland, die geweten moeten hebben dat ze tijdens het filmen aan een kalkoense kalkoen bezig waren. Het is duidelijk dat de film leed aan het goedkoop-budgetsyndroom en de scène waarin Temuera zich in het huis voortplant terwijl er buiten een veldslag woedt, is gewoon te stom voor woorden.
Ik merkte een paar korte stukjes op aan de Maori-kant van de dingen, maar dat was waarschijnlijk te wijten aan filmtijdbeperkingen en zo. Al met al was ik niet erg onder de indruk van deze film, want de Whanganui heeft veel mooie plekjes, maar deze film geeft ons een koud, saai en claustrofobisch beeld, zonder enige schoonheid. De film had meer zonneschijn en betere camerahoeken nodig, minder verwarring op het scherm, betere geluidsopnamen, en er moest meer aandacht worden besteed aan wat de bioscoopbezoekers op het grote scherm te zien zouden krijgen.
Maar toch bedank ik alle betrokkenen voor het voltooien van wat een heel moeilijke klus moet zijn geweest. Ik heb de grootste waardering voor iedereen die een speelfilm kan maken, maar helaas heb ik hier niet van genoten.

text_en:
River Queen's sound recordist should have been fired, in this day and age there is no excuse for poor recording on the set. Mumbling voices was the end result, and the cinematography was average to fair at best. The story had potential and I feel sorry for the overseas actors who must have known they were on a turkey shoot while they were filming. Its obvious that the movie was suffering from el cheapo budget syndrome, and the scene where Temuera is procreating inside the house while a battle rages outside is just too stupid for words.

I noticed a few shortcuts taken on the Maori protocol side of things, but this was probably due to movie length time restraints etc. All in all I wasn't impressed with this movie, the Whanganui river has many beautiful spots but this movie gives us a cold, drab and claustrophobic image, with none of the beauty. The movie needed more sunshine and better camera angles, less on screen confusion, better sound recording, and more thought needed to be put into what the movie goers would be seeing on the big screen.

Hats off to all involved though for completing what must have been a very difficult shoo. I have the utmost appreciation for anyone who can make a feature film, sadly I did not enjoy this one.


text:
Afgezien van de prachtige beelden die dankzij de Nieuw-Zeelandse filmmaker Alun Bollinger zijn gemaakt, is deze film de moeite van het bekijken niet waard.
De verhaallijn is zo fragmentarisch en onvolledig dat het moeilijk is om te weten wat er op een bepaald moment aan de hand is, en net als je denkt dat je het volgt, verandert de richting weer, als een verdwaalde puppy.
De muziek is afschuwelijk, te veel gebaseerd op uiterst emotionele stukken die het publiek proberen te dwingen zich op een bepaalde manier te voelen, alsof de instrumenten als een rij emoties fungeren <0xE2><0x80><0x93> 'hier droevig', 'hier geschokt', 'hier bang'. Daar komt nog bij dat de herhalingen die keer op keer worden gebruikt het publiek bijna aan het lachen maken.
Weg zijn de dagen van de stomme film, waar muziekinstrumenten de enige weergave van stemgeluid waren, maar dat zou je niet zeggen als je naar River Queen kijkt.
De voice-over was zo overbewerkt dat je je moet afvragen of deze film eigenlijk wel enige begeleidende beelden nodig had. Het had net zo goed een radioprogramma kunnen zijn, hoewel het zelfs dan moeilijk zou zijn om het verhaal te volgen.
En de gestolen ideeën uit Jane Campions _The Piano_ zijn te duidelijk om over het hoofd te zien. Niet alleen zijn de strand- en bosopnamen bijna identiek aan die in _The Piano s_, wat misschien deels te wijten is aan Alun Bollingers camerawerk in die laatste film, maar ook de voice-over voelt en klinkt opvallend goed. En wie zou kunnen vergeten dat het personage van Holly Hunter haar vleugels heeft laten afknippen, in de vorm van haar wijsvinger die door Sam Neill wordt afgehakt. Doet het je denken aan de keer dat Wiremu zijn 'prikvinger' heeft laten amputeren, en nog verrassend genoeg met een bijl ook? Ik dacht het wel.
Al met al kan ik deze film niet aanbevelen om te gaan zien, tenzij je oorwarmers draagt en gewoon het decor in gedachten houdt.

text_en:
Apart from the beautiful imagery thanks to New Zealand cinematographer Alun Bollinger, this film is not worth seeing.

The storyline is so fragmented and lost that it's hard to know what is going on at any given time, and just when you think you're following then the direction changes again, like a lost bi-polar puppy dog.

The musical score is awful, relying too heavily on extremely emotive pieces that try to force the audience into feeling a certain way, as if the instruments were acting as an emotions queue sheet  'feel sad here'; 'feel shocked here'; 'feel scared here'. On top of that, the repetitive samples used over and over again leave the audience on the verge of laughter.

Gone are the days of silent film, where musical instruments were the sole portrayal of voice  but you wouldn't think so while watching River Queen.

The voice-over was so over-utilised that one has to wonder if this film really even needed any accompanying imagery. It could have easily been a radio play although even then it would be hard to follow the story.

And the stolen ideas from Jane Campion's The Piano are too obvious to overlook. Not only are the beach and forest shots almost identical to those in The Piano  perhaps some of this comes down to Alun Bollinger's camera work on the latter  but the voice-over feeling and levels too are strikingly close. And who could forget when Holly Hunter's character has her wings clipped, in the form of her index finger being cut off by Sam Neill. Does it remind you of when Wiremu has his 'trigger finger' amputated, and surprisingly too with an axe? I thought so.

All in all I cannot recommend this film for viewing, unless you wear some ear-muffs and just go with the scenery in mind.


text:
Waarschuwing <0xE2><0x80><0x93> deze recensie kan spoilers bevatten.

Het idee achter het personage Danny (Jet Li) is goed <0xE2><0x80><0x93> de jongen wordt opgevoed als een gemene pitbull en wordt voornamelijk in toom gehouden door de vraag of hij zijn halsband om heeft of niet.
Maar de schrijver wist niet hoe hij dit idee moest verwoorden binnen de beperkingen van de geloofwaardigheid.
Hij laat Danny kennismaken met een blinde pianist, Sam (Morgan Freeman), die de meest goedgelovige idioot moet zijn die een man ooit is geweest <0xE2><0x80><0x93> samen met zijn onbenullige, eindeloos kwebbelende, nogal onaantrekkelijke stiefdochter Victoria (Kerry Condon). Ik was trouwens stomverbaasd toen ik hoorde dat Victoria verondersteld werd 18 te zijn <0xE2><0x80><0x93> ze zag er in mijn ogen uit als 25 of 30.
Verbazingwekkend genoeg is er geen sprake van een romance tussen Danny en Victoria.
Als Danny weer opduikt, gewond, wat doet Sam dan? Hij brengt hem rechtstreeks naar huis. Danny is 2 dagen buiten bewustzijn, maar brengen die idioten hem naar een ziekenhuis? Neeee. Ik weet niet eens of ze er wel een dokter bij gehaald hebben.
Nu is Danny duidelijk geen geestelijk evenwichtig mens, dat is van het begin af aan duidelijk, maar toch neemt Sam hem mee naar zijn huis, waar zowel hij als zijn stiefdochter ernstig gewond of zelfs gedood kunnen zijn door deze nogal vreemde jongeman. Ik heb er geen flauw idee van waarom Morgan Freeman deze nietszeggende rol in deze stompzinnige film op zich heeft genomen. Zo wanhopig is meneer Freeman toch zeker niet om een salaris te krijgen?
Dan hebben we Bob Hoskins als Bart, de gangster die 'de eigenaar' is van Danny <0xE2><0x80><0x93> en dan heb je het over een knaap van een kerel die moeilijk te doden is. De auto waarin Bart zich bevindt, wordt doorzeefd met kogels die de dood van Bonnie en Clyde hadden kunnen evenaren. We denken dat hij dood is, maar nee.
Dan krijgen we weer een auto-ongeluk <0xE2><0x80><0x93> en weer ontsnapt die goeie ouwe Bart zonder kleerscheuren.
Bovendien hebben we ook nog Danny die tegen een stuk of zes zware jongens tegelijk vecht, plus een scène waarin Danny tot de conclusie komt dat hij het niet redt. Ik wil niet meer vechten. Het kan me niet schelen hoe graag iemand niet wil vechten, als het er op aankomt of je vecht of sterft, denk ik dat iedereen zou vechten.
Zoals ik al zei over het onderwerp <0xE2><0x80><0x93> deze film ligt ongeveer 60 kilometer buiten de grens van de werkelijkheid zoals wij die hebben leren kennen. Het is niet alleen een kwestie van het opschorten van geloof <0xE2><0x80><0x93> het gaat veel verder.
Bovendien heb ik nooit begrepen waarom Danny's moeder, die een aardige vrouw blijkt te zijn in plaats van de prostituee die Bart beweerde dat ze is, zich inliet met Bart en zijn bende en werd neergeschoten. Misschien was dat mijn schuld, ik werd afgeleid op het moment dat die scène begon <0xE2><0x80><0x93> maar het leek hoogst onwaarschijnlijk dat Bart en zij elkaar ooit hadden ontmoet.
4 uit 10 <0xE2><0x80><0x93> en dat is royaal.

text_en:
**Warning - this review may contain spoilers **

The idea behind the character of Danny (Jet Li) is a good one - young boy is taken by hoodlum and raised to behave like a vicious pitbull, controlled mainly by whether his collar is on or off his neck.

However, the writer did not know how to deliver this idea within the constraints of believability.

He has Danny meeting a blind pianist, Sam (Morgan Freeman), who has to be the most trusting fool a man ever was - along with his nit-wit, endlessly babbling, rather unattractive step-daughter, Victoria (Kerry Condon). I was stunned, by the way, when I learned Victoria was supposed to be 18 - she looked 25 or 30 to me.

Amazingly there is no romance between Danny and Victoria.

When Danny turns up again, wounded, what does Sam do but take him straight home. Danny is out for 2 days, but do these nit-wits take him to a hospital? Nooooo. I don't know if they even called in a doctor.

Now Danny is obviously not a mentally stable person, this is apparent from the get-go, yet Sam takes him into his home, where both he and his step-daughter could have been seriously harmed or even killed by this rather strange, young man.

Why Morgan Freeman took this insipid role in this asinine film I can't even begin to guess. Surely Mr. Freeman is not that desperate for a paycheck.

Then we have Bob Hoskins as Bart, the gangster who "owns" Danny - now you talk about a son of a gun that's hard to kill. The car Bart is in gets riddled with bullets that would have rivaled Bonnie and Clyde's demise. We think he's dead, but no.

Then we have another car accident - and yet again, ol' Bart escapes unscathed.

In addition to that, we also have Danny fighting half a dozen tough guys at a time, plus a scene where Danny has decided he doesn't want to fight any more. I don't care how much a person doesn't want to fight, when it is down to the wire of you fight or you die, I think anyone would fight.

As I said in the subject heading - this film is about 40 miles outside the boundary of reality as we have come to know it. It's not just a case of suspending belief - it's completely beyond that.

Furthermore I never did understand why Danny's mother who turns out to be a nice lady, rather than the prostitute Bart claimed she is, became mixed up with Bart and his gang and got shot. Maybe that was my fault, I got distracted right about the time that scene came on--but it seemed highly unlikely she and Bart would have ever crossed paths.

4 stars out of 10 - and that's being generous.