text:
Woorden schieten me bijna tekort om te beschrijven hoe verschrikkelijk dit Ierse ijdeltuiterijproject (gefinancierd door Canadese belastingbetalers <0xE2><0x80><0x93> zowel federaal als in Alberta) in werkelijkheid is.
Er is een plotselinge verschijning van een aardig uitziende Canadese vrouw (Kathy Ranheim) die in het echte leven een topsportster in Alberta was, om geen andere reden dan dat ze de Canadese sfeer wilde benadrukken. Uit kredieten blijkt ook dat bepaalde pubs in Calgary van nut waren.
Alles hier is slecht gefilmd en in elk geval uit de derde hand (knallers van slecht verteerde films als Trainspotting, Lock Stock, Snatch en Reservoir Dogs zijn de meest voor de hand liggende diefstallen). Vermijd het als de pest, tenzij je zin hebt in zo'n campy 'zo slecht dat het bijna grappig is'-avondje voor de tv.

text_en:
Words almost fail me to describe how terrible this Irish vanity project (funded by Canadian taxpayers - both federal and Albertan) really is.

There's a sudden appearance by a nice looking Canadian woman (Kathy Ranheim) who in real life was a star athlete in Alberta, for no other reason to ensure Canadian content. Credits also indicate that certain Calgary pubs were of assistance.

Everything here is poorly filmed and at least third-hand (chunks of poorly digested Trainspotting, Lock Stock, Snatch and Reservoir Dogs are the most obvious steals). Avoid like the plague unless you fancy one of those campy "so bad it's almost funny" nights in front of your telly.


text:
DIRTY WAR

Aspect ratio: 1,78:1

Sound format: Stereo

De hulpdiensten hebben het moeilijk wanneer islamitische terroristen midden in Londen een zogenaamde 'vuile bom' tot ontploffing brengen.

De angstaanjagende film van Daniel Percival gebruikt alle beschikbare bewijzen om de mogelijke gevolgen van een radioactieve explosie in het hart van de Britse hoofdstad te dramatiseren, met het soort documentaireachtige realisme dat deze specifieke subgenre sinds de jaren zestig heeft gekenmerkt. In wezen onthult de film een catalogus van tekortkomingen in de huidige strategie van de Britse regering om met dergelijke terreuraanslagen om te gaan, en Percivals zorgvuldig uitgewerkte script (mede geschreven door Lizzie Mickery) lucht zijn gal tegen zoetsappige politici die liever de economische status-quo handhaven dan deze kwestie rechtstreeks aanpakken. De film dekt alle noodzakelijke bases en benadrukt het feit dat dit soort terrorisme wordt beoefend door een handjevol fanatici die het islamitische geloof hebben bezoedeld met hun roekeloze minachting voor mensenlevens, hoewel de kijkers niet gerustgesteld zullen worden door de daaropvolgende taferelen van verwoesting en verschrikking. De film is niet alleen een drama, maar fungeert ook als een waarschuwing tegen zelfgenoegzaamheid. Of dat, of het is gewoon weer een van die bangmakerij van na 11 september.

text_en:
DIRTY WAR

Aspect ratio: 1.78:1

Sound format: Stereo

Emergency services struggle to cope when Islamic terrorists detonate a so-called 'dirty bomb' in the middle of London.

Daniel Percival's frightening movie uses all available evidence to dramatize the possible effects of a radioactive explosion in the heart of the UK capital, using the kind of documentary-style realism which has distinguished this particular subgenre since the 1960's. In essence, the film reveals a catalogue of flaws in the British government's current strategy for dealing with such terrorist outrages, and Percival's carefully-honed script (co-written by Lizzie Mickery) vents its spleen against mealy-mouthed politicians who would rather maintain the economic status quo than tackle this issue head-on. The film covers all necessary bases, and makes the salient point that this kind of terrorism is practised by a tiny handful of fanatics who have tarnished the Islamic faith with their reckless disregard for human life, though viewers won't be reassured by the subsequent scenes of devastation and horror. Not merely a drama, the film acts as a warning against complacency. Either that, or its just another post-9/11 scaremongering tactic. YOU be the judge...


text:
Hoogste aanbeveling niet naar deze 'tv-film' te kijken, zo niet mentaal volwassen genoeg, de film creëert een heel realistische simulatie met de stappen die ze voorkomen dat er terrorisme komt als er zo'n houtje-touwtje-incident zou gebeuren, Londen veronderstelt een Mooie en koele Stad, terwijl dit soort oorlogen nog steeds aan de gang zijn, de tijd en het geld verspillen om te studeren en te Leven, elke keer op P Square rondgaan, het gevoel heel voor de hand liggend, ongemakkelijk eigenlijk, ik wil niet stemmen, de gescoorden hebben niets te betekenen, alleen maar 4 'vul de leemte in'.

Alleen Safty en Positief denkende steden moedigen beter Economie en investeerders aan om te blijven investeren in Tijd, Energie en Geld.

text_en:
Highly suggest not to watch this film 'TV' if not mentally mature enough , the film create quite realistic simulation with the steps how they prevent from terrorism if such touch wood incident happened , London suppose a Lovely and chill ful City , while these kind of wars still going on , just wasting the time and money for study and Living, every time passing around P Square, the feeling really obvious, uncomfortable actually , I don't want to vote , the scored means nothing , just 4 'fill in the blank'

Only Safty and Positive thinking cities encourage better Economy and investors to keep investing Time,Energies and Money


text:
Herinnert iemand zich het docudrama _THREADS_ nog? Het is een dramafilm die in september 1984 een schok teweegbracht in Engeland. Hoewel ik niet bepaald werd vermaakt door Mick Jacksons horrorfilm over de nucleaire holocaust, kon ik er wel respect voor opbrengen. Helaas kan ik geen respect opbrengen voor deze docudrama-uitzending van twintig jaar later, die gaat over terroristen die een radioactieve vuile bom in het centrum van Londen laten ontploffen.
Het probleem dat ik ermee heb, is dat de productiewaarden van regisseur Daniel Percival veel te goed zijn, terwijl hij in feite baat zou hebben gehad bij nogal goedkope productiewaarden. De cinematografie is subliem, maar hebben we in dit soort speculatief drama behoefte aan sublieme en goed verlichte Oscar-standaardcinema? Het enige wat we nodig hebben is een muziekpartituur als de overlevenden van de explosie langzaam uit de rook opdoemen. En we hebben ook geen vaag bekende leden van de cast nodig. Heeft iemand anders zich daar een paar keer afgevraagd: 'Hé, waar speelt hij ook alweer in? Ik ken dat gezicht.' Ik weet dat ik dat heb gedaan en het leidt erg af.
Misschien is de grootste tekortkoming van DIRTY WAR wel dat iemand heeft besloten er een docudrama van te maken met te veel stilistische nadruk op het drama. In THREADS wordt de actie afgekapt van de actie in Sheffield en wordt het een uitgave van HORIZON over de gevolgen van kernoorlogen, alvorens weer terug te keren naar de fictieve hoofdrolspelers en THREADS is daarom heel effectief. Hier verstikt de gepresenteerde informatie het drama dat verdrinkt in een uiteenzetting en totaal niet overtuigende dialoog. De personages in het telespel zijn niet echt personages ze zijn alleen maar codes die het publiek informeren over wat er gebeurt als radioactief materiaal wordt geëxplodeerd. Het zou beter zijn geweest als de actie was teruggebracht tot onderschriften om dit soort informatie in THREADS over te brengen. Het ergste is dat regisseur Daniel Percival dezelfde techniek gebruikte als in THREADS, een paar jaar geleden, met zijn docudrama over pokken. Hij had dezelfde stijl moeten gebruiken met DIRTY WAR
Ik zou ook mijn kaarten op tafel moeten leggen en zeggen dat ik dat niet doe.' Ik beschouw de meeste moslims als terroristen. Ik begin een beetje genoeg te krijgen van tv-producties als THE HAMBURG CELL, THE GRID en DIRTY WAR, die me op dit feit moeten wijzen door me ermee op het hoofd te timmeren wat typerend is voor de neerbuigende houding die tegenwoordig in tv-bedrijven heerst.
Ik slaagde erin het studiodebat te missen waar Bob het hier over heeft maar ik heb het ook elders gehoord en ik kan niet anders dan denken dat het beter bekeken wordt dan DIRTY WAR zelf met zijn verhitte discussies tussen verschillende facties van het politieke spectrum. Als men zich DIRECTEUR over twintig jaar herinnert (Hoogst onwaarschijnlijk dat ik het weet) dan is het heel goed mogelijk dat hij zich de discussie herinnert die hij meer dan wat ook heeft veroorzaakt.

text_en:
Anyone remember the docudrama THREADS ? It's a drama documentary which shocked Britain in September 1984 . Whilst not exactly wholly entertained by Mick Jackson's nuclear holocaust horror film I could respect it . Unfortunately I can't respect this docudrama broadcast 20 years later which deals with terrorists letting off a radioactive dirty bomb in the centre of London

The problem I have with it is that director Daniel Percival production values are far too good when in fact this would have benefited from rather cheap production values . The cinematography is superb but in this type of speculative drama do we need superb and well lit Oscar standard cinematography ? What we certainly don't need is a musical score as the survivors of the blast slowly stagger out of the smoke . Neither do we need vaguely well known cast members . Did anyone else sit there asking themselves " Hey what was he in ? I know that face " several times ? I know I did and it's very distracting .

Perhaps the biggest production flaw with DIRTY WAR is that someone decided to make it a docudrama with too much stylistic emphasis on the drama . In THREADS the action cuts away from the action in Sheffield umpteen times and becomes an edition of HORIZON on the effects of nuclear war before cutting back to the fictional protagonists again and THREADS is very effective because of this . Here the information presented suffocates the drama which drowns in expositional and totally unconvincing dialogue . The characters in the teleplay aren't really characters they're just cyphers there to inform the audience what happens when radioactive material is exploded . It would have been better for the action to cut to captions to convey this type of information ala THREADS . The worse thing is that director Daniel Percival used the same technique as seen in THREADS a couple of years ago with his docudrama about smallpox . He should have used the same style with DIRTY WAR

I should also lay my cards on the table and state that while I don't consider most Muslims are terrorists I am getting slightly fed up of TV productions like THE HAMBURG CELL , THE GRID and DIRTY WAR having to point out this fact to me by whalloping me over the head with it which is somewhat typical of patronising PC attitudes in TV companies nowadays

I managed to miss the studio debate that Bob mentions here but I have also heard it discussed elsewhere and I can't help thinking it makes better viewing than DIRTY WAR itself with its heated arguments between differing factions of the political spectrum . If DIRTY WAR is remembered twenty years from now ( Highly unlikely I know ) it may well be remembered for the discussion it caused more than anything


text: Sinds de eerste vertoning heb ik de film keer op keer bekeken. Ik was vijftien en zelfs toen al wist ik dat het een waardeloze film was. Hij had zoveel potentie en ik herschreef het script voortdurend in mijn hoofd. De _Capoeira_ verpestte wat een goed drama had kunnen zijn. Ik vond het geweldig dat hij op locatie werd opgenomen. Jammer dat de personages zo onderontwikkeld waren. Het was net alsof ze een eerste versie van een script schreven en de film dan meteen maakten. Op mijn vijftiende had ik een beter script kunnen schrijven! Sommige scènes en dialogen leken uit het niets te komen en je zat met een heleboel onbeantwoorde vragen. En lag het aan mij, of leek het erop dat Lobo zich seksueel aangetrokken voelde tot zijn nicht? 'Elena is een soort vrouw geworden!' En de manier waarop hij haar altijd aanraakte. Dat zou een interessante plot kunnen opleveren: Elena die werkt voor haar neef die in de drugshandel zit en die ook nog eens een viezerik is. Jammer dat ze deze zaak over het hoofd hebben gezien.

text_en: I have watched this movie over and over since it first came out. I was fifteen and even then, I knew it was cheesy. It had such great potential and I constantly rewrite the script in my head. The Capoeira ruined what could have been a good drama. I loved the fact that it was shot on location. Too bad that the characters were underdeveloped. It's like they wrote a first draft of a script then made the movie right away. At fifteen I could have written a better script!Some scenes and dialog seemed to come out of nowhere and you were left with a lot of unanswered questions. And was it just me, or did it seem like Lobo was sexually attracted to his cousin? "Elena's grown into some kind of woman!" And the way he was always touching her. Would have an interesting plot twist, Elena working for her drug dealing cousin who is also a perv. Too bad they missed the mark on this one.


text:
Geboorte is ongetwijfeld iemands poging tot originaliteit, maar wat we hier hebben is kunst in zijn meest morbide, groteske vorm, dus daarvoor heb ik respect voor Geboorte, maar, om realistisch te zijn, het maakt niet uit waar deze gruwel over gaat, maar voor de goede orde...
In het uiterste van onsamenhangende verschrikking beginnen we in een onbekende tijd, op een onbekende plaats. We worden meteen ondergedompeld in de psychotische nachtmerrie die Geboorte is, dat is een god die, schijnbaar gedeprimeerd, zichzelf met een scheermes verminkt, ik bedoel, die echt als een gek probeert er een eind aan te maken, het duurt een tijdje (waarom zou het ook niet?) Na deze ultramorbide inleiding gebeurt er iets, er rijst iets op uit het lijk, zegt Moeder Aarde gedag. Wat doet ze? Nou, ze baart een ding. Het ding zou waarschijnlijk liever in de baarmoeder zijn gebleven, maar zo is het leven. Het psychotische, nachtmerrieachtige rijk van Begotten verwelkomt het ding op de enige manier die het kent. Het ding wordt, samen met Moeder Aarde, verminkt door onbekende, gemaskerde, belagers, met kwade bedoelingen die de enige beschikbare helderheid bieden. Vanaf dit punt slepen dingen zoals ze nog nooit hebben gesleept. Interessante, grimmige beelden, met een volkomen fatsoenlijke soundtrack, zijn de hoogtepunten van de rest. Ik wil niet de indruk wekken dat ik dit kwaad niet aanbeveel, want dat doe ik wel, maar slechts één keer, en alleen voor mensen met waardering voor de duistere kant. '
Uit mijn beschrijving blijkt misschien dat ik Begotten niet 'begrijp'. Geloof me, ik begrijp het wel, en ja, Begotten is kunst als ik het ooit heb gezien. Alles in deze film, hoe onbelangrijk het ook lijkt, is belangrijk. Dat is misschien het enige wat Begotten tot kunst maakt. Met dat in het achterhoofd hebben de meesten van ons behoefte aan een vorm van amusement, en dit komt van iemand die van The Chooper heeft genoten. Waarschijnlijk de meest intrigerende eerste vijf minuten die ik ooit in een film heb gezien, maar laten we wel wezen, de volgende zeven uur en vijfenvijftig minuten brengen je in coma, dat wil zeggen, tenzij het alleen maar bedoeld is voor psychedelische doeleinden, maar dat doet er niet toe. Maar hoe beoordeel je zo'n uniek saai meesterwerk? Afhankelijk van hoeveel concentratie je kunt opbrengen, zou het 1 of 10 moeten zijn, een ander getal zou geen indruk maken. Het doet pijn om dit te doen, maar wat de amusementswaarde betreft, is _Begotten_ gewoon niet goed genoeg.

text_en:
Begotten is, no doubt, someone's attempt at originality, but, what we have here is art in its most morbid, grotesque form, so, for that, Begotten has my respect, but, to be realistic, it makes no difference what this abomination is about, but for the record...

In the ultimate in incoherent horror, we begin in an unknown time, in an unknown place. Right off the bat, we are plunged into the psychotic nightmare that is Begotten, a god is, seemingly depressed, mutilating himself with a razor, I mean, really trying like hell to end it all, it takes a while (why wouldn't it?) After this ultra-morbid introduction, something is happening, something is rising from the corpse, say hello to Mother Earth. What does she do? Well, she gives birth to a thing. The thing would have probably preferred to stay in the womb, but that's life. The psychotic nightmare realm of Begotten welcomes the thing the only way it knows how. The thing, along with Mother Earth is mutilated by unknown, hooded, assailants, with evil intentions being the only clarity available. From this point on, things drag as they've never dragged before. Interesting, grim images, with a totally decent soundtrack, is the high points of the remainder. Not to give the impression that I don't recommend this evilness, because I do, but only once, and only for people with an appreciation for the dark side.

From my description, it may appear that I don't "get" Begotten. Trust me, I get it, and yes, Begotten is art if I've ever seen it. Everything in this film, regardless of how unrelated it may seem, is significant. That, perhaps, is the only thing that makes Begotten art. With that said, most of us require some form of entertainment value, and this is coming from someone who enjoyed The Chooper. Probably the most intriguing first five minutes, I've seen in a film, but let's be realistic, the next 7 hours and 55 minutes would put one in a coma, that is, unless it's just meant for some kind of psychedelic purposes, in that case, never mind. But, how would one rate such a uniquely boring masterpiece? Depending on how much your attention span can take, It should be either 1 or 10, any other number just wouldn't make a statement. It hurts to do this, but as far as entertainment value goes, Begotten just ain't it. 1/1


text:
De door E. Elias Merhige geregisseerde 'Begotten' is een experiment met een paar interessante ideeën die niet helemaal slagen in wat ze probeerden te doen. De film is een ultratraag, dubieus effectief, irritant gebeuren van 76 minuten, dat een intrigerende filosofie probeert te presenteren over de schepping van de aarde en de menselijke natuur.
Hij begint met een god die wordt voorgesteld als een aan een stoel gekluisterde psychopathische man die zijn maag openrijt met een mes. Uit de ingewanden, bloed en menselijke uitwerpselen komt moeder natuur te voorschijn. Ze bevrucht zichzelf met het zaad van de dode god. Later schenkt ze het leven aan de Zoon van de Aarde. Een debiel die voortdurend wordt misbruikt door een groep kannibalistische mensen van wie ik geloof dat ze de vertegenwoordigers van de mensheid zijn. '
'Begoocheld' geeft een verwrongen en verontrustende kijk op de oorsprong van het leven. Het demonstreert de zelfdestructieve aard, het geweld, de wellust en de hebzucht die het handelsmerk van de mensheid zijn geworden. Het probleem in de film komt van twee kanten. De ene is dat de film gewoon te langzaam is in zijn vertoning. Wat we krijgen is een goed half uur waarin we laten zien hoe de Zoon van de Aarde voortdurend naakt op de grond ligt te schudden terwijl hij tegelijkertijd door de mensheid gemolesteerd en gemarteld wordt. Dergelijke smakeloze verlenging gaat al snel vervelen en mist de kracht om de zintuigen van de kijker een klap toe te brengen.
Een ander punt is 'Begoochelingen', visuele verschijning en geluid. De korrelige, omgekeerde, zwart-witte, lage cinematografie bedwelmt de verontrustende factor van de plot, maar zulke nieuwigheden werken vaak maar kort. Dan verliezen ze geleidelijk aan hun effect naarmate het publiek gewend raakt aan de aanblik. De audio lijdt aan dezelfde problemen. Het is een constante herhaling en gelijksoortige geluiden worden zo snel irritant dat ik de neiging kreeg het geluid uit te zetten. 'Begoocheld' verliest zijn charme kort nadat het begonnen is. Het probeert origineel en creatief te zijn, maar slaagt er niet in uit te weiden over de ideeën die door de vage plot worden gesuggereerd. In plaats daarvan herhaalt het dezelfde scène keer op keer.
De conclusie is dat 'Begoocheld' in één moment vastzit. Hoewel de film een plot heeft en vooruit probeert te komen, blijven het beeld en de geluidsband de hele tijd hetzelfde. Ze vertonen dezelfde actie op een iets andere manier, met een iets ander geluid. Een gimmick kan niet alleen een film maken. Hij heeft ook tempo en afwisseling nodig, iets wat Merhige lijkt te zijn vergeten.

text_en:
Directed by E. Elias Merhige "Begotten" is an experiment with a few interesting ideas that don't quite succeed in what they were trying to do. The film is a 76 minute ultra slow, questionably effective, irritating experience that tries to present an intriguing philosophy about the creation of the Earth and human nature.

It opens with god presented as a chair-bound psychopathic man who tears open his stomach using a knife. From the guts, blood and human waste Mother Nature emerges. She proceeds to impregnate herself with the dead god's semen. Later she gives birth to the Son of the Earth. A retard who is constantly abused a group of cannibalistic people whom I believe to be the representation of mankind.

"Begotten" takes a twisted and disturbing look on the origin of life. Demonstrating the self-destructive nature, violence, lust and greed that have become a trademark for mankind. The problem in the movie come from two points. One is that the film is just too slow in it's exhibition. What we get is a good thirty minutes spent on showing how the Son of the Earth is constantly shaking naked on the ground while at the same time being molested and tortured by mankind. Such tasteless prolonging gets boring pretty fast and lacks the punch in delivering a blow to the viewer's senses.

Another point is "Beggoten's" visual appearance and sound. The grainy, inverted, black and white low frame cinematography enchants the disturbing factor of the plot, but such novelties often work in only short periods of time. Then gradually begin to lose their effect as the audience becomes accustomed to the look. The audio suffers from the same problems. It's constant repetitive and similar sounds become annoying so fast I had an urge to turn off the volume. "Begotten" loses it's charm shortly after it begins. It tries to be original and creative but it fails to expand on the ideas hinted by the vague plot instead it repeats the same scene again and again.

The conclusion is that "Begotten" is stuck in one moment. Even though plot-wise it tries to move forward, the visuals and audio remain the same throughout. Showing the same action in a slightly different way with just slightly a different sound. A gimmick cannot alone make a movie. It also needs pace and variety, something Merhige seems to have forgotten.


text:
Goeie god.
Ik zeg meteen maar even dat ik maar 20 minuten van deze film heb gezien. Aangezien ik een fanatieke Eraserhead-fan ben, is het 'wat, kun je niet eens een zwart-witfilm kijken met weinig dialoog?'-argument niet van toepassing. Ik kan gewoonweg niet kijken naar HEEL VEEL bizarre zwart-witfilms met weinig dialoog.
Deze film is wat er gebeurt als je een angstig goth-kind zonder talent en zonder iets te zeggen een camera en een budget geeft en hem/haar zo veel mogelijk zinloze aanstootgevende beelden op het scherm laat zetten. Het was vanaf het begin duidelijk dat deze film 5 minuten zou moeten duren (aangenomen dat hij <0xC3><0xBC>berhaupt bestaat). Foto's die een paar seconden zouden moeten duren, slepen zich minutenlang voort, omdat de regisseur het 'ik-hou-van-het-geluid-van-mijn-echtgenoot-stem'-syndroom heeft en weigert naar een volgende foto te gaan voordat de hele film is bekeken. Vanaf het moment dat het meisje met het masker het lijk van 'God' begon te masturberen (de openingsscène van de film! wat een genot!), wist ik dat het slechts een kwestie van tijd was voordat ik de band zou uitzetten. Nadat er minstens 10 minuten van een ander lijk aan een touw door een bende in mantels gehulde mysteriemannen was rondgetrokken, wist ik dat het tijd was om het op te geven. Ik geef een film zelden op. Dit verdiende de 20 minuten die ik eraan besteedde niet.
Als je een Eraserhead-fan bent, laat je dan NIET verleiden door simpele vergelijkingen met voornoemde film tot het huren van dit stuk amateurspul. Sta me toe je te verwijzen naar Tetsuo: The Iron Man, voor een kijkbaar en plezierig staaltje onsamenhangende zwarte en witte bizarheid.

text_en:
Good lord.

I'm going to say right off the bat, I only watched 20 minutes of this movie. As I am a hardcore Eraserhead fan, the "what, you can't watch a wierd black and white movie with little-to-no dialogue?" defense does not apply. I simply can't watch TERRIBLE weird black and white movies with little-to-no dialogue.

This movie is what happens when you give an angsty goth-child with no talent and nothing to say a camera and budget, and let him/her put as much meaninglessly offensive imagery on screen as possible. It was clear from the start that this film should have been 5 minutes long (assuming it should exist at all). Shots that should last a few seconds drag on for minutes, because the director has "I-Just-Love-The-Sound-Of-My-Own-Voice" syndrome, and refuses to cut to another shot until the entire piece of footage has been viewed. From the moment the girl in the mask started masturbating the corpse of "God" (the opening scene of the film! joy!), I knew it was only a matter of time until I turned off the tape. After at least 10 minutes of a different corpse being pulled around, twitching, on a rope, by a gang of cloaked mystery-men, I knew it was time to give up. Rarely do I give up on a movie. I sat through the entirety of Blair Witch 2: Book Of Shadows, albeit not happily. This did not deserve the 20 minutes I gave it.

If you're an Eraserhead fan, do NOT let simple-minded comparisons to said film con you into renting this piece of amateur trash. Allow me to refer you to Tetsuo: The Iron Man, for a watchable and enjoyable piece of incoherent black and white weirdness.


text: Verspild is het juiste woord, een verspilling van tijd. MTV is tegenwoordig in een mum van tijd gemaakt voor tv-films. Een vriendin van me raadde me dit aan en ik heb het gehuurd, het hoeft geen betoog dat ik voorlopig geen heropvoeringen van haar meer zal bijwonen. Deze film toont de achtbaan van drugsgebruik. Het probleem is dat je eigenlijk niets om de personages geeft omdat ze niet overtuigd zijn en hun eigen zelfdiscipline missen. Deze film is in één woord irriterend om te zien, van de afschuwelijke camerastandpunten tot de kwaliteit van de dialogen en het geijsbeer. Het 'digitale' format probeert realisme, maar leidt af. Als je een echte blik op drugsgebruik wilt, kijk dan naar _Requiem voor een Droom_.

text_en: Wasted is just that, a waste of time. MTV is churning out made for TV movies at quite a clip nowadays. A friend of mine recommended this and i rented it, needless to say i will not be pursuing anymore recomendations from her anytime soon. This movie shows the rollercoaster of drug use. The problem is, you really don't care about any of the characters due to lack of believabilty and their own self discipline. This movie is in a word, annoying to watch, from the terrible camera angles to the quality of dialogue and pacing. The 'digital' format tries for realism, but comes up distracting. If you want a true scope on drug use watch Requiem for a Dream.


text: Er waren twee dingen aan WASTED waar ik een hekel aan had: de regie en het script. Ik weet dat ik mezelf openstel om belachelijk te worden gemaakt, maar de regie van Stephen T. Kay heeft te veel weg van een... van een... nou ja, van een popvideo van MTV. Het is een shot (denk ik) op een digitale video tegen een opdringerige soundtrack, vaak onscherp en vaak met een snel kruisje. Als je geen tiener bent, zul je veel fragmenten van WASTED ongezien vinden vanwege de stilistische aanpak. Het verhaal wordt verteld door Samantha, een arm, rijk meisje dat een groot deel van de film door middel van stemverheffing praat (Merkwaardig dat de stemverheffing nooit karakteristiek genoeg lijkt om van dezelfde persoon afkomstig te zijn) en ons vertelt over de druk van haar examens, de druk van het gezinsleven, haar sociale eenzaamheid en dat alles heeft haar ertoe gebracht drugs te gaan gebruiken. Het heeft haar ertoe gebracht om soortgelijke redenen als ouderlijke breuk dat haar twee mannelijke vrienden (ik dacht dat ze eenzaam was?) drugs zijn gaan gebruiken. Wat WASTED niet vermeldt, is dat het niet uitmaakt waaraan iemand verslaafd is, of het nu aan drank, drugs, nicotine of chocola is, als hij of zij maar niet het slachtoffer wordt van externe krachten, als hij of zij maar niet uit vrije wil iets doet. Zowel TRAFFIC als TRAINING heeft dit punt heel duidelijk gemaakt: mensen worden verslaafd omdat ze dat willen. Het is verkeerd om hen op enigerlei wijze als slachtoffers af te schilderen en zeer waarschijnlijk gevaarlijk.<br />Tussen twee haakjes, als MTV tegen drugs is, zullen ze dan ophouden met het uitzenden van video's van sterren die openlijk toegeven dat ze drugs gebruiken?

text_en:
There were two things I hated about WASTED : The directing and the script . I know I`m opening myself up to ridicule but Stephen T Kay`s direction is too much like a .... like a .... well like a MTV pop video . It`s shot ( I think ) on digital video against an intrusive soundtrack , often out of focus and often with rapid cross cutting . If you`re not a teenager you`ll find many segments of WASTED unwatchable due to the stylistic approach . As bad as the directing was it was the script that yanked my chain . The story is told through Samantha , a poor little rich girl who spends much of the film talking through voice over ( Strange how the voice over never seems idiosyncratic enough to have come from the same character ) telling us of the pressure of her exams , the pressure of home life , her social solitude and it`s all this that led her to take drugs . It`s for similar reasons like parental break up that her two male friends ( I thought she was supposed to be lonely ? ) to start taking drugs . Oh poor little Sammi in her nice house and her problems how my heart bled for you and your chums - NOT . What WASTED doesn`t mention is that no matter what someone is addicted to , be it drink , drugs , nicotine or chocolate that person has to work at becoming an addict , they`re not a victim of external forces , they`re commiting an act of free will . Both TRAFFIC and TRAINSPOTTING made this point very well , people become addicts because they want to . To portray them as victims in any way is wrong patronising and very possibly dangerous

By the way , if MTV are anti drugs will they stop playing videos from stars who freely admit taking drugs ?


text:
Ik kan niet wachten tot ik in die show kom en in die club kan gaan zitten en het in 905-stijl met modellen en flessen kan doen, jongen!
Nee, ik maak maar een grapje. Dit is een trieste show, gecreëerd door, en voor het plezier van, trieste mannen. Mannen die zo gecastreerd zijn door het moderne bestaan dat ze hun frustraties naar de clubs sturen, waar ze hun vluchtige zelfrespect opkrikken door het op meiden voorzien te hebben, in de hoop dat ze hun kleine hoertjes kunnen aanraken om te proberen de steek van eenzaamheid te verzachten en ze, al is het maar voor één avond, het gevoel te geven dat hun plaats in het bestuur van de braadpartij van Toronto een beetje minder permanent is.
Ik lees hier een paar commentaren die zeggen dat dit programma een teken is dat de Canadese tv eindelijk op één lijn komt met de Amerikaanse of zoiets. Nou, dat is helemaal niet kort door de bocht. Het is zoiets als: Ja! Geef jezelf een schouderklopje, Canada <0xE2><0x80><0x93> je hebt eindelijk de ongrijpbare formule gevonden voor zulke baanbrekende Amerikaanse programma's als 'Studs', 'Change of Heart', 'Elimidate' en 'The Fifth Wheel'. Zie je, het echte geesteskind hier pikt '... ontmoet Candid Camera' op. Geniaal. En er is niets wat die dunne scheidslijn tussen camaraderie van corpsballen en latente homoseksualiteit overschrijdt als een groep volwassen mannen die elkaar opnemen met een verborgen camera en elkaars'spel' in de club bewonderen. De man-liefde die hier te zien is, is zo tastbaar dat ze er echt over zouden moeten denken om hem te herdoopen tot 'Sleutels tot het stoombad'.
Bij wijze van terzijde: wat interessant dat de mensen die dit programma zo'n schitterende recensie hebben gegeven, speciaal voor dit doel een IMDb-account hebben aangemaakt (ik denk dat ik me schuldig maak aan het gebruik van dezelfde middelen om het tegenovergestelde te doen). Mijn persoonlijke favoriet is de ene enthousiaste recensent die beweert uit 'de Verenigde Staten' te komen en die jubelt: 'Nu is het duidelijk dat het talent in Canada in staat is om Amerikaanse kwaliteit televisie te produceren.'
Glad.
Maar waarom zou je de moeite nemen om online buzz te produceren? 'Je bent te zien op het Comedy Network in Canada, schat! Het kijkerspubliek zal je show nog jaren blijven negeren. Naar alle waarschijnlijkheid zal het je prima bevallen en zul je je op je gemak over die spreekwoordelijke vlakte van middelmatigheid voortbewegen met het merendeel van de oorspronkelijke programmering van het Comedy Network.'

text_en:
4 realz son my game iz mad tite yo I cant wait 2 get on dis show and roll up in da club n do it real 905 style wit mad models n bottles, son!

No, I'm just kidding. This is a sad show, created by, and for the enjoyment of, sad men. Men who are so neutered by modern existence that they channel their frustration into the clubs, where they eke out fleeting self-validation preying on chicks in hopes of getting their little wieners touched to try and dull the sting of loneliness and make them feel, even if just for one night, as though their seat on the Board of the Sausage Party of Toronto is a little less permanent.

I read some comments on here saying that this show represents Canadian TV's finally stepping up to stand on a par with American TV or somethingorother. Well, that's not aiming short at all. It's like, Yes! Pat yourself on the back, Canada -- you've finally cracked the elusive formula for such groundbreaking American content as "Studs", "Change of Heart", "Elimidate" and "The Fifth Wheel". See, the real brainchild here is tacking "...meets Candid Camera" onto the pitch. Genius. And there's nothing that straddles that thin line between fratboy camaraderie and latent homosexuality like a group of grown men taping each other on hidden camera, admiring each other's "game" up in the club. The man-love on display here is so palpable they should really consider rechristening it "Keys to the Steam Bath".

On a side note, how interesting that the folks who gave this show such glowing reviews seem to have registered an IMDb account for the express purpose of doing so (I guess I'm guilty of employing the same means to do the opposite here.) My personal favorite is the one enthusiastic reviewer that claims to hail from the "United States" who gushes that "Now it's clear that the talent in Canada has the ability to produce American quality television."

Smooth.

But why even bother manufacturing online buzz? You can't really get cancelled, after all -- you're on the Comedy Network in Canada, baby! The viewing public will go on ignoring your show for years to come. In all likelihood you'll be just fine, coasting comfortably along that proverbial plain of mediocrity with the majority of the Comedy Network's original programming.


text:
GAME... Huh... game. Ik weet niet eens zeker of die verrekte presentatoren van dat specifieke realiteitsspel wel weten wat de term 'game' betekent, laat staan die verrekte PLAYERS in het spel!
Een ambitieuze PUA zou ernaar kijken en denken... Hmmmmm... Wat was die vliegende vork ook weer voor een waardeloos excuus voor een demonstratie van het verleiden van vrouwen? Ik heb mijn buren wel met meer zwier vrouwen zien verleiden dan dat! En het is een VERDOMME VERDOMME hond! En zijn voornaamste tactiek is om als een bezetene met zijn poten te wiebelen!
Ik daag de gefrustreerde sukkels van die show uit voor een showdown; een demonstratie van hun zogenaamde talent om mensen op te pikken... Kunnen ze leveren? Als je dat stuk on-werkelijkheidsgezeik ziet, dan zou je moeten beseffen: nee, deze opschepperige, mentaal-masturberende, neuk-me-lieve-vriend-vrienden, willen gastheer zijn van _Queer Eye_ of iets dergelijks (niet dat daar iets mis mee is...), zijn niet in staat hun penis lang genoeg te ontkleden om een demonstratie te geven van een echte pikbeweging.
Zoals jullie lieve Noord-Amerikanen zeggen: '...Nuff Said!...'
Een boodschap van Down Under... met Liefde...

text_en:
GAME.... Huh... game. I'm not even sure the bloody hosts of that particular reality-game know what the term 'GAME' means, let alone the bloody PLAYERS in the game!

An aspiring PUA would look at that and think... Hmmmmm... What the flying FORK was that useless excuse for a demonstration of seducing women? I've seen my neighbours DOG seduce women with more panache than that! And it is one UGLY bloody dog! And its main approach tactic is to frenetically hump legs!

I challenge the frustrated chump hosts of that show to a SHOW-down; a demonstration of their SO-called pickup ability... Can they deliver? If one is to view that piece of un-reality-drivel, then you would realise, No, these grandstanding, mentally-masturbating, suck-me-darling-boyfriend, wanna be hosts of Queer Eye or something similar (not that there's anything wrong with that...), are unable to un-shrinkwrap their penises long enough to provide a demo of a REAL pickup.

As you lovely North-Americans say: "...'Nuff Said!..."

A message from Down Under... with Love....


text:
Dit is precies wat we nodig hebben, een show over de mensen op de middelbare school of op de universiteit die niemand aardig vindt. Man of vrouw. Mensen die anderen als object zien en zichzelf feliciteren omdat ze dat doen, is precies het tegenovergestelde van intelligent denken. En deze show is gewoon walgelijk omdat het precies dat is.
Dus vier mannen zitten op stoelen en kijken naar twee andere kerels die vrouwen proberen te versieren om seks met hen te hebben. En uiteindelijk wint een van de twee, geweldig... gewoon g-geweldig. Ik word ook geacht deze vier etterbakken te accepteren als'rechters' van 'het spel' van de mensen. De term'spel' moet wel het meest debiel zijn die uit het moderne Engels is gekomen sinds de term 'Bling Bling'. Het feit dat deze mannen de 'experts' worden genoemd, maakt dat ik het laatste restje respect voor de moderne cultuur eruit wil gooien. Dit zijn geen godvergeten rolmodellen, dit is het resultaat van de MTV-cultuur die ons in de kont komt bijten. Als je geniet van de bullshit die uit deze monstruositeit sijpelt, dan denk je waarschijnlijk dat Paris Hilton en Britany Spears talent hebben. Dat is niet zo en je moet je schamen dat je dat denkt.
En voor al die mensen die zullen zeggen dat ik dit leuker zou vinden als ik een beurt kreeg, of dat ik gewoon jaloers ben. Krijg de klere, want het is duidelijk dat een ECHT meisje dat zeker niet zal zijn.

text_en:
This is just what we need, a show about the people nobody likes in high school or in university. Man or Woman. People objectifying others and congratulating themselves for doing so is exactly the opposite of intelligent thinking. And this show is just disgusting for doing exactly that.

So four men sit in chairs and watch two other guys try and pick up women to have sex with them. And in the end one of the two wins, great...just f-n great. I'm also supposed to accept these four douche bags as being "judges" of people's "Game". The term "game" has got to be the most moronic thing to come out of modern English since the term "Bling Bling", added to the fact that these men are called the "experts" just makes me want to throw up whats left of my respect for modern culture. These are not god damn role models, they are the result of MTV culture coming to bite us in the ass. If you enjoy the bullshit spilling out the sides of this monstrosity then you probably think Paris Hilton and Britany Spears have talent. Its not true and you should be ashamed of yourself for thinking so.

And for all those people who will say that I would like this better if I got laid, or that I'm just jealous. Go screw yourself, because its obvious that a REAL girl certainly won't.


text: Dit is misschien wel het ergste wat ik ooit op televisie heb gezien. Ten eerste ben ik er vrij zeker van dat het zichzelf volkomen serieus neemt, en ik ben geneigd vrij goed te zijn in het herkennen van satire. Ten tweede vertoont het Aristotelische niveaus van chauvinisme; in een van de reclamespotjes beschrijft een van de 'playa's' vrouwen in termen van 'kwaliteit'. Ten derde was elke deelnemer die ik erop heb gezien (zes, geloof ik) een dom uilskuiken van het slag dat waarschijnlijk een Facebook heeft met 'BONING U' of 'vrouwen' onder 'Hier Voor'. Om Roger Ebert te parafraseren: dit schraapt niet over de bodem van het vat, en het verdient ook niet in dezelfde zin genoemd te worden als vaten. Wat ik met Key to the VIP had meegemaakt, was dat een vriendin me verzekerde dat de mannelijke hoofdrolspelers inderdaad het tegenovergestelde van aantrekkelijk waren, zowel fysiek als mentaal.

text_en: This is possibly the worst thing I've ever seen on television. First, I'm pretty sure it takes itself entirely seriously, and I tend to be pretty good at recognizing satire. Second, it displays Aristotelian levels of chauvinism; in one of the ads for it, one of the "playas" describes women in terms of "quality". Third, every contestant I've seen on it (six, I think) was a dim-witted meathead of the variety likely to possess a Facebook with "BONING U" or "WOMEN" entered under "Here For". To paraphrase Roger Ebert, this doesn't scrape the bottom of the barrel, nor deserve mention in the same sentence as barrels. The closest thing to a redeeming feature I've experienced with regards to Key to the VIP was having a female friend reassure me that the male cast were indeed the opposite of attractive, in both physical and mental terms.


text:
Hoewel het me tot op zekere hoogte tegen de borst stuit dat ik de moeite neem om het forum voor deze nieuwe serie in te richten <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk omdat ik niet graag de valse indruk wek dat er ook maar enige openbare belangstelling voor is <0xE2><0x80><0x93> voel ik me toch verplicht om mijn geld op deze serie te zetten.
Om het simpel te stellen: nooit eerder heb ik me zo overtuigd om me te storten op de snelle en genadeloze afzegging van een tv-serie, uitsluitend op basis van de verdienste van de reclamespotjes. En voor het geval je het je afvraagt: ik ben een man.
Luister, Comedy Network: hoewel je bestaande oorspronkelijke programma al, laten we het beleefd zeggen, van een 'twijfelachtige' kwaliteit is (ik kijk naar je, 'Girls Will Be Girls') Je hebt jezelf waarlijk overtroffen wat dit betreft. Degene die deze zaak groen licht heeft gegeven, kan op dit moment niet verder uit de buurt zijn van wat cool is.
Veel succes.

text_en:
Though it pains me to some degree that I'm bothering to christen the comments board for this new series - mainly because I'd hate to give the false impression that there's actually any semblance of public interest in it - I feel compelled to throw in my chips on this one.

To put it simply, never before have I felt so persuaded to root for a TV show's swift and merciless cancellation based solely on the merit of its promo ads. And, in case you're wondering, I'm a dude.

Listen, Comedy Network: though your existing original programming is already, shall we politely say, of a 'questionable' quality (I'm looking at you, "Girls Will Be Girls") you have truly outdone yourselves on this one. Whoever green-lit this thing could not be further out of touch with what's cool right now.

Best of luck.


text:
Ja... dat is wat de disclaimer van de zender na de reclame voor dit programma zegt: 'Sommige scènes kunnen voor sommige kijkers verontrustend zijn'.
Het is meer dan verontrustend. De validiteit van deze hele vertoning van egotripperij en chauvinisme ligt in het feit dat het op het COMEDY-kanaal te zien is. Ja... een waarachtige komedie. Een komedie. Als je deze 'playa's' hun starre charade ziet doormaken, begrijp je pas echt wat er mis is met de maatschappij. Vooral met de barscène op de vleesmarkt. Beide kanten, de mannelijke en de vrouwelijke, zijn even zwak en wanhopig om zich in deze oppervlakkige sfeer te mengen. De club is duidelijk een van die door Sigaretten NV gesponsorde plastic cokescènes. Deze mensen hebben wel degelijk een keus, en dat maakt het des te lachwekkender.
Deze gladjanussen doen te veel hun best. Ze glanzen van hun eigen vettigheid. Dat is oké. Het is een les op videoband voor de nieuwe generatie hoe je je NIET moet concentreren op een potentiële hartbelangstelling. Hopelijk zal die fa<0xC3><0xA7>ade samen met de Bush/Harper-administraties afbrokkelen. Het probleem is: wie staat er vooraan als deze figuren vervagen? De bastaardkinderen van die ene nachtstand?

text_en:
yeah..that's what the station disclaimer states after the commercials for this show "some scenes may be disturbing to some viewers" .

It is beyond disturbing. The validation of this whole display of ego framing and chauvinism is in the fact it is on the COMEDY channel. Yes..a comedy true and true. A JOKE. To see these 'playas' go through their rigid charade really spells out what is wrong with society. Especially the meat market bar scene. Both sides, the male and female, are equally as weak and desperate to be mingling among this superficial atmosphere. The club is obviously one of those Cigarette corporation sponsored plastic coke scenes. These people do have a choice, and that is what makes it even more of a joke.

These slick ricks try too hard. They glisten with their own groove grease. That's OK. It's a lesson on video tape for the new generation of how NOT to focus on a potential heart interest. Hopefully that facade will crumble along with the Bush/Harper administrations. Problem is, who's lined up after these characters fade? The bastard children of the one night stands?


text: Het is jammer dat die kerels, die zogenaamde rechters, zulke klootzakken zijn, zelfs de zogenaamd 'gevoelige' types. Maar het is die zelfgenoegzame toon die me echt ziek maakt; die kerels hebben geen enkel inzicht in hun gedrag. Maar ik denk dat het echte probleem de kwaliteit van de deelnemers is. Niet één gladde of echt charmante in de hele groep. Ze kiezen de zieligste meisjes uit het publiek omdat zij de enigen zijn met wie die kerels een kans hebben. Laten we eens een paar echte spelers zien die een echt onbereikbaar meisje proberen te versieren, dan heb je misschien een show. Anders heb je een weerzinwekkend halfuurtje zelfliefde.

text_en: It's too bad these guys, the so-called judges, are such jerks, even the nominally "sensitive" ones. It's the self-congratulatory tone that really makes me sick though; these guys don't have any perspective on their behaviour. I think the real problem, though, is the quality of the contestants. Not a single smooth or truly charming one in the lot. They pick the most pathetic girls out of the crowd because they're the only ones these guys have a chance with. Let's see some real players trying for a truly unattainable girl, and maybe you have a show. Otherwise, you have a revolting half-hour of self-love. And real sexual tension takes two.


text:
1. Mannen boven de 25 die zichzelf, zonder ironie, aanduiden als'speler' of 'voetballer'. Heren, van nu af aan is het een snelle afdaling naar de hoofdrol in je eigen levensechte versie van 'A Night at the Roxbury'.
2. 'The V.I.P.' zeggen. De term 'The V.I.P.' op zichzelf is niet slecht, maar als hij voorafgaat aan 'The' wordt hij onmiddellijk opgenomen in het Douchebag-woordenboek. Dit geldt dubbel voor blanken.
3. Mensen die tv-programma's maken op basis van dingen die ze niet weten zijn niet cool en gaan dan op imdb als 'fans' op (... juist...) en bovendien komt een van hen uit de 'United States' (Hé, ik ook! ) om leden van hun potentiële publiek bitter te beledigen omdat ze onvermijdelijk denken dat hun show waardeloos is. Min 1 extra minpunt als ze een variant gebruiken op de o-klink-goed-een-bro rechtvaardiging dat 'Als de show je niet aanstaat, kun je duidelijk geen wip maken'.
4) De Canadese Hip-Hop/R&B-sensatie Massari <0xE2><0x80><0x93> op het eerste gezicht een willekeurige toevoeging aan de lijst, maar aan het eind van de dag krijgt Massari het gas in zijn gezicht om de eenvoudige reden dat zijn specifieke soort van goedkope, oncoole en algemene Aqua Velva-diefstal van Amerikaanse televisieseries zich verenigt met de algehele gevoeligheid van 'Sleutels tot de V.I.P.'
5) Ten slotte, maar niet op de laatste plaats, 'Sleutels tot de V.I.P.'... om bovengenoemde en meer redenen.

text_en:
1) Men over the age of 25 that refer to themselves, without irony, as having "game", or being either a "player" or a "baller". Gentlemen, from here on in it's a swift descent into starring in your own real-life version of "A Night at the Roxbury".

2) Saying "The V.I.P." The term "V.I.P." in and of itself isn't bad, but when preceded by "The" it instantly becomes part of the Douchebag Dictionary. This goes double for white people.

3) People that make TV shows based on stuff that they don't know isn't cool and then go on IMDb posing as "fans", (...right...) moreover, one of whom is from the "United States" (hey, me too!) to bitterly insult members of their potential audience for inevitably thinking their show sucks. Minus 1 additional demerit point if they employ any variation on the oh-snap-nice-one-bro justification that "If you don't like the show you obviously can't get laid."

4) Canadian Hip-Hop/R&B sensation Massari...a random addition to the list at first glance, but at the end of the day Massari gets the gas face for the simple reason that his particular brand of low-rent American-aping uncool and general Aqua Velva douchebaggery dovetails with the overall sensibility of "Keys to the V.I.P."

5) Last but not least, "Keys to the V.I.P."...for all the above reasons and more.


text: Nadat ik dit programma een paar keer heb gezien, ben ik als vrouw diep beledigd dat er zoveel stomme vrouwen zijn die in dit gelul trappen. Ik ben iets volwassener dan sommige 'players' in dit programma, maar ik ben nog steeds ontzet dat het hele datingspel is teruggebracht tot een spelprogramma: waar maffe kerels punten kunnen scoren met hun lamme pogingen om vrouwen op te pikken. Als jonge kerels dit zien en het als een leerboek gebruiken: niet doen!!! Bespaar je de moeite en neem een prostituee als je alleen maar op een stuk kont uit bent. Misschien zijn er meisjes die er net zo over denken, maar sommige hoeren denk ik van niet.

text_en: After having seen this show a few times; I am thoroughly offended as a female that there are so many stupid, women out there that fall for this bullshit. Im a little more mature than some of the "players" in this show, but am still appalled that the whole dating game has been boiled down to a gameshow: where goofy dudes can score points on their lame ass attempts to pick up chicks. If young guys are watching this and using it as a learning manual: Don't!!!. Save yourself the effort and hire a prostitute if all you are after is a piece of ass. Maybe there are girls out there with the same mind set;but some how I don't think so.


text: dit programma is waardeloos. ik denk dat ik het niet eens hoef te zeggen of te waarom want te oordelen naar het aantal reacties herhaal ik gewoon alles. sleutels van de vip is alsof je je tv aanzet en het ding poep naar je gooit. dat is precies hoe het is ik overdrijf het zelfs niet een beetje. die kerels zijn zo stom, niet grappig en niet gladjes met de dames dat het niet eens grappig-is-stom. ik heb vier afleveringen gezien en ik wil mijn twee uur terug. waar vinden ze de deelnemers want ze zijn duidelijk geestelijk niet in orde. Als ik de man was die met dit idee voor een show op de proppen was gekomen en het op tv had gebracht, zou ik de wereld een plezier doen en van het hoogste gebouw springen dat ik kon vinden. Hoe komt dit soort rotzooi op tv? Vooral de comedy-zender zou een show op iets wat de comedy-zender heet tenminste een comedy-show moeten zijn of misschien zo vaak grappig moeten zijn.

text_en: this show just sucks. i don't think i even need to say it or why because judging by the number of comments already i am just repeating everything. keys to the vip is like turning on your TV and having it throw poo at you. that is exactly what it is like i am not even exaggerating even a little bit. these guys are so stupid, not funny and not smooth with the ladies that it's not even funny-casue-its-stupid. i sat through four episodes and i want my two hours back. where do they find the contestants because they are obviously deficient mentally. if i was the man who came up with this idea for a show and put it on TV i would do the world a favour and jump off the tallest building i could find. how does garbage like this get on TV? especially the comedy network shouldn't a show on something called the comedy network at least be a comedy show or maybe be funny so often?


text: Dit programma is zielig. Ik kan me niet eens voorstellen hoe iemand met een IQ dat groter is dan dat van een blik erwtensoep dat al over de houdbaarheidsdatum heen is, bereid is om een halfuur lang naar deze troep te kijken. Het is een van die zeldzame programma's die in elk opzicht zo geestdodend afschuwelijk zijn dat je alleen al door ernaar te kijken eerlijk kunt zeggen dat je minder intelligent bent. Ik heb een onderzoek uitgevoerd en ontdekt dat de gemiddelde persoon 10 IQ-punten verliest voor elke 15 seconden dat hij naar dit programma kijkt. Dat is alleen nog maar een tweede plaats na een andere abortus van Comedy Network, Popcultured (19.863.221 IQ-punten per seconde verloren) en min of meer een verband met Girls Will Be Girls. Sleutels tot de VIP's is ieder van ons een verontschuldiging schuldig. Telkens als ik naar deze karikatuur van een show kijk, voel ik medelijden met de maatschappij. Hoe kan die zo doorgaan?

text_en: This show is pathetic. I can't even begin to imagine how anyone with an IQ greater than that of a can of split pea soup that's past its expiration date can willingly sit through this garbage for an entire half hour. It is one of those rare shows that is so mind-numbingly awful in every respect you can honestly say you are less intelligent simply from watching it. I conducted a study and found that the average person loses 10 IQ points for every fifteen seconds they watch this show. That is second only to another Comedy Network abortion, Popcultured (19,863,221 IQ points per second lost) and pretty much a tie with Girls Will Be Girls. Keys to the VIP owes each and every one of us an apology. Whenever I watch this travesty of a show, I feel sad for society. How is it allowed to continue?


text: Sleutels tot de VIP is gewoon een van die afschuwelijke tv-programma's die je op dit station kunt zien en nog zult zien. Het is een vreselijk programma met kerels die beweren dat ze echte spelers zijn die het tegen elkaar opnemen (in elke aflevering doen er twee mee) in stomme spelletjes waarbij ze proberen meisjes in een bar aan de praat te krijgen, nummers van meisjes te krijgen, enzovoort. De jury bestaat uit vier andere kerels die ook beweren dat ze deskundig zijn in het oppikken van kunstenaars, maar ze lijken ook gewoon enorme d-zakken, net als de deelnemers. De show is helemaal niet grappig en zelfs niet interessant, het is alleen maar saai om te zien hoe die kerels ons er wanhopig van proberen te overtuigen wat een geweldige spelers ze zijn (ze hebben het zelfs nog meer over de vier juryleden dan ik over de deelnemers). Er is zelfs niets grappigs gebeurd in de shows die ik heb gezien en de shows zijn duidelijk doorgestoken kaart. Denk je echt dat ze al die mensen hebben uitgenodigd om naar de club te komen, ze hebben laten tekenen en ze op de band hebben gezet terwijl die kerels dezelfde stomme spelletjes met ze doen? Het is helemaal geen werkelijkheid het is gewoon stom, het wordt waarschijnlijk zelfs overdag opgenomen. Iemand anders hier heeft geschreven dat ze iemand van het programma kenden en dat het allemaal nep was... nou ja, dat is duidelijk, het is een nepprogramma en zelfs met acteurs is het niet grappig. Een van de slechtste programma's die ik ooit heb gezien.

text_en: Keys to the VIP is just another one of the horrible T.V. shows that you can and will see on this station. The show is terrible with guys claiming to be real players competing against each other (there are two of them competing in each episode) in stupid games where they try to get girls at a bar to talk to them, get girls numbers, and so on. The judges are four other guys who also claim to be expert pick up artists but they also seem like just huge d-bags just like the contestants. The show is not funny at all and not even interesting, it is just boring watching these guys desperately try to convince us what awesome players they are (talking even more about the four judges than I am about the contestants). Nothing funny has even happened in the shows I have watched and the shows are obviously rigged. Do you really think they have invited all these people to the club, got them to sign releases, and get them on tape while these guys carry out the same stupid games with them? It's not reality at all it is just stupid, it probably even tapes in the day time. Somebody else on here wrote how they knew somebody on the show and it was all fake well yeah that is obvious, it's a fake show and even with actors it's still not funny. One of the worst shows I have ever seen.


text: Een professionele productie met kwaliteitsacteurs die gewoon nooit het hart of het grappige bot raakten, hoe hard ze ook hun best deden. De kwaliteit van de acteurs, de grimmige omgeving en de uitstekende cinematografie gaven je hoop op Fargo of High Plains Drifter, maar helaas, er zat geen kruiden in de soep... en ook geen vlees.

text_en: A professional production with quality actors that simply never touched the heart or the funny bone no matter how hard it tried. The quality cast, stark setting and excellent cinemetography made you hope for Fargo or High Plains Drifter but sorry, the soup had no seasoning...or meat for that matter. A 3 (of 10) for effort.


text: De meeste films die ik echt goed vind, zijn dure kunst en komen zelden voor in de top tien van de kassa's. Dat gezegd hebbende, vond ik 'Northfork' volstrekt onbegrijpelijk. Ik heb geen idee waar het over ging. Stephen Holden, die in de New York Times over een andere film schreef, merkte eens op dat sommige mensen schijnen te denken dat ze alles op het scherm kunnen gooien en dat het dan als een sprookje werkt. Ik dacht een paar keer aan die recensie terwijl ik naar 'Northfork' keek.<br />Op een schaal van een tot tien gaf ik het een twee.

text_en:
Most of the films I really like are art-house fare and seldom appear on the box-office top-ten lists. That said, I found "Northfork" utterly incomprehensible. I have no idea what it was even about. Writing in the New York Times about a different film, Stephen Holden once observed that some people seem to think they can throw just anything up on the screen and have it work as a fairy tale. I thought of that review several times while watching "Northfork".

On a scale of one to ten, I gave it a two.


text: Er is niets waar ik een grotere hekel aan heb in een film dan aanstellerij, en dit is een van de aanstellerigste films die ooit zijn gemaakt. Het zelfbewustzijn is in alle scènes voelbaar: 'Kijk eens wat een diepgaande, geraffineerde film we aan het maken zijn,' lijken de regisseur en de scenarioschrijver tegen ons te zeggen, en tegen zichzelf zeggen ze: 'Kijk eens hoe we het publiek nog meer kunnen vervelen en in de war kunnen brengen.' Ik kijk liever naar de slechtste film van Ed Wood of Edgar G. Ulmer dan naar zoiets als dit. Die gaven ons tenminste eerlijke rotzooi, en hun films waren tenminste, op hun eigen afschuwelijke manier, vermakelijk. Deze film is ongeveer even vermakelijk als een wortelkanaalbehandeling zonder verdoving, en staat dus gelijk aan martelen. Hebben deze scenarioschrijvers ooit het woord'verhaal' gehoord? Het lijkt er niet op. Ze hebben een concept, ze kunnen een sfeer scheppen, en ze hebben een uitstekende cast bij elkaar gekregen en goede prestaties geleverd. En waarvoor? Om ons een uur en drie kwartier te vervelen? Er gebeurt in deze film niet echt iets. Het enige opwindende deel, en dat duurt maar twee minuten, is wanneer een van de huiseigenaren die binnenkort uit hun huis gezet zullen worden op de ambtenaren begint te schieten die hem komen vertellen dat hij weg moet. Maar er komt niets van. Jammer dat hij niet is doorgegaan met schieten tot hij de scenarioschrijvers raakte. De enige positieve aspecten van deze film zijn het acteerwerk en een prachtig gefotografeerd landschap aan het eind.

text_en:
There is nothing I hate more in a movie than pretentiousness, and this is one of the most pretentious films ever made. It's self-consciousness is obvious in every frame: "see what a profound, sophisticated film we are making," the director and screenwriters seem to be saying to us, and to themselves they say, "lets's see how we can bore and confuse the audience even more." I would rather watch the worst film by Ed Wood or Edgar G. Ulmer than something like this. At least they were giving us honest trash, and at least their films, in their own atrocious way, were entertaining. This film is about as entertaining as a root canal without anesthesia, and thus is tantamount to torture.

Have these screenwriters ever heard the word 'story?' It doesn't appear so. They have a concept, they are able to create an atmosphere, and they were able to assemble an excellent cast and elicit good performances from them. And for what? To bore us for an hour and 45 minutes? Nothing really happens in this film. The only exciting part, and this lasts only about two minutes, occurs when one of the soon-to-be-evicted homeowners starts shooting at the state employees who come to tell him he has to leave. But nothing comes of it. Too bad he didn't keep shooting until he hit the screenwriters. The only redeeming features of this film are the acting and some beautifully photographed scenery toward the end. 3/10


text:
Dit is een van de beste films van de afgelopen paar jaar. Het feit dat hij is gemaakt met een virtueel budget (1,8 miljoen of zo, zeggen ze op de dvd: ze suggereren dat ze uiteindelijk met nog minder geld toekwamen) maakt hem des te indrukwekkender. Niet alleen de fotografie, maar ook het ontwerp en vooral de locaties (Oost-Montana) die zowel authentiek Amerikaans als buitenaards zijn.
Jammer dat er geen samenhangende film bij zit. Een uiterst veelbelovende opname van de laatste 48 uur waarin in 1955 een plattelandsstadje wordt leeggeroofd voordat het door een dam zal worden overstroomd, wordt weggespoeld met pretentieuze hocus pocus over engelen en een stervend kind. En wat als de 'echte wereld' wordt gepresenteerd, is hopeloos occult. Let op de Poolse gebroeders: de Coen-broers zijn geestig <0xE2><0x80><0x93> u niet.
Ongetwijfeld zullen veel cineasten het overvloedige symbolisme en de ondoorgrondelijkheid van 'Northfork' beschouwen als een soort diepzinnigheid van het soort waarmee welopgevoede types de nacht doorkomen in koffiehuizen, terwijl de hersendode massa's naar 'Charlie's Angels' kijken of zoiets. (Zucht) Als u erop staat...
Ondertussen, slechts aanbevolen als gevalsstudie voor filmmakers vanwege de onberispelijke technische kwaliteit en fotografische schoonheid.

text_en:
This is one of the best looking films of the past few years. The fact that it was done on a virtual shoestring ($1.8 million or so they say on the DVD:they infer that they ended up with even less financing) makes it all the more impressive. Not simply the photography, but the design and particularly the locations (Eastern Montana) which are at once authentically American and otherworldly.

Too bad there isn't a coherent movie to go with it. An extremely promising setup of the last 48 hours of clearing out a rural town in 1955 before it will be flooded for a dam is washed away with pretentious mumbo jumbo alluding to angels and a dying child. And what is presented as the "real world" is hopelessly arch. Note to the Polish Brothers:the Coen Brothers are funny-you are not.

No doubt many cineastes will find "Northfork"'s abundant symbolism and inscrutability as marks of some sort of profundity, the sort that sophisticated types wrestle the night away with in coffeehouses while the braindead masses watch "Charlie's Angels" or something. (Sigh) If you insist....

In the meantime, recommended only as a case study for filmmakers for its' impeccable technical credits and photographic beauty.


text:
Als deze film al iets te melden had, dan heb ik het nooit ontdekt. Een zeer deprimerende film die zogenaamd gaat over de uiteindelijke evacuatie van de inwoners die in een gebied met dammen aan de Northfork-rivier in Montana wonen. Het probleem is dat er geen echte Northfork-rivier in Montana is. Er zijn verscheidene noordelijke vertakkingen, maar dat zijn vertakkingen van andere rivieren die zich splitsen in noordelijke en zuidelijke vertakkingen.
De openingsscène van de film is een doodskist die op het wateroppervlak van het meer dobbert, maar de scène is nooit verbonden met het verhaal en de kijker kan alleen maar speculeren over de betekenis ervan. Maar veel wordt overgelaten aan de speculaties van de kijker in de film. Een ander voorbeeld is wanneer een team damarbeiders dat verantwoordelijk is voor de evacuatie van de bewoners bij het hoofdkwartier van de dam arriveert en een andere groep mensen vertrekt. Er wordt een bijna onhoorbare opmerking over deze mensen gemaakt die nergens op slaat en er wordt in de film geen nadere uitleg gegeven.
De film wordt in verschillende verhalen in elkaar geflanst en de film schakelt steeds heen en weer tussen de verhalen, wat nogal verontrustend is. En de verhalen zijn vreemd. In een ervan weigeren de bewoners van een van de huizen te worden geëvacueerd omdat ze in een huis wonen dat is gebouwd als de Ark van Noach. Het volgende zinloze verhaal draait om een zieke wees die stervende is en op de een of andere manier deelt hij zijn aanwezigheid met een huis vol geesten en in een weeshuis met een priester tegelijk. Als iemand weet wat het spookverhaal over de auteur was, moet de schrijver het hun hebben uitgelegd.
Het landschap was grimmig en de zon schijnt nooit. In de verte liggen besneeuwde bergen. Ik denk dat het de bedoeling was om de sfeer te bepalen. De tijdsperiode wordt bepaald door het feit dat de evacués allemaal in een Ford sedan uit de jaren 1946-1948 reden, hoewel de gebeurtenissen in 1955 moeten hebben plaatsgevonden. Het acteerwerk was middelmatig. Toen ik de rekening voor deze film zag, stond er dat Darryl Hannah op de foto stond. Als dat zo was, herkende ik haar niet, maar ik neem aan dat zij de spookdame was.

text_en:
If this movie had a point I never discovered it. A very depressing movie which supposedly is about the final evacuation of the residents living in a dam site area on the Northfork River in Montana. The problem is that there is no actual Northfork River in Montana. There are several north forks but they are branches of other rivers which divided into north and south forks.

	The opening scene of the movie is a coffin bobbing to the surface of the lake but the scene is never tied into the story and the viewer is left to speculate as to its meaning. But much is left to the viewer's speculation in the movie. Another example is when a team of dam employees responsible for the evacuation of the residents arrives at the dam headquarters, another group of people are departing. Some remark which is almost inaudible is made about these people which makes no sense whatsoever and there is no followup in the movie to explain it.

	The movie is butchered into several stories and the film keeps switching back and forth between stories which is quite disconcerting. And the stories are weird. In one of them the occupants of one property refuse to be evacuated because they are living in a home that is built like Noah's Ark.

	Another senseless story centers around a sick orphan who is dying and somehow he is sharing his presence with a house full of ghosts and in an orphanage with a priest at the same time. If anyone can figure out what the ghost story was about the author must have explained it to them.

	The scenery was stark and the sun never shines. There are snowy mountains in the far distance. I guess the purpose was to set the mood. The time period is set by the fact that the evacuaters all drove Ford sedans of the 1946-48 era although the events are supposed to have occurred in 1955. The acting was mediocre. When I saw the billing for this movie it said that Darryl Hannah was in the picture. If she was, I didn't recognize her but I surmise that she was the ghost lady.


text: Ik probeerde geduldig en ruimdenkend te zijn, maar merkte dat ik in een comateuze toestand verkeerde. Ik wou dat ik mijn kussen met eend en ganzenveren had meegenomen... Ik bied alle grote acteurs in deze film mijn verontschuldigingen aan. Misschien is er een graad van het MIT voor nodig om het belang van deze film te begrijpen.

text_en: I tried to be patient and open-minded but found myself in a coma-like state. I wish I would have brought my duck and goose feather pillow...I apologize to all of the great actors in this movie. Maybe it takes a degree from MIT to understand the importance of this movie.


text:
Het frustrerende van een film als deze, met een waarachtig potentieel voor grootsheid, is dat hij er bijna van geniet om grof te zijn. We hebben het over allegorie, over metaforen... maar de waarheid is dat je er niet omheen kunt dat er absoluut geen plot of echt personage is.
Op een bepaald moment weten we het meest wie de mensen zijn... zelfs al begrijpen we nooit waar ze heen gaan. De pure pretentieusheid putte me uit elke keer dat ik een waarheid in deze film probeerde te vatten.
Noem het mooi, geweldig en indrukwekkend... ik noem het gewoon 'bedrog'. Een en al stijl en geen inhoud. Tuurlijk, het is een kwestie van smaak... maar ik zou nooit een verwarrende modernistische pastiche van symbolen en spetters accepteren boven de spirituele helderheid van Jean Cocteau of Renoir. Maar als het jou bevalt, ben ik er helemaal voor. Kunst is een persoonlijk iets, denk ik.

text_en:
The frustrating thing about a movie like this, with a true potential for greatness, is that it almost enjoys being heavy-handed. We speak of allegory, of metaphor...but the truth is, there's no getting around the fact that there is absolutely no plot or real character.

At a certain point, we most know who the people are...even if we never understand where they are going. The sheer pretentiousness wore me down every time I tried to grasp a truth in this film.

Call it beautiful, great and awesome...I just call it "cheating." All style and no substance. Sure, it's a matter of taste...but I would never take a confusing modernist pastiche of symbols and splashes over the spiritual clarity of Jean Cocteau or Renoir. But if it works for you, I'm all for it. Art is a personal thing, I guess.


text:
'Wat een symboliek!' riep een vrouw uit toen we het theater verlieten nadat we de lofzang van de Poolse broer op Ingmar Bergman hadden gezien. Er zit inderdaad wel wat symboliek in. Maar niet veel. 'Northfork' levert een mooi acteerwerk op dat wordt verzwakt door de saaie cinematografie die er niet in slaagt een coherent statement te maken en een warrig verhaal dat eerder irriteert dan boeit.
Northfork is een stad die aan zijn einde komt nadat er een nieuwe hydro-elektrische dam in werking is gesteld. Het is het begin tot het midden van de jaren vijftig en een ploeg identiek geklede staatsagenten, die er allemaal uitzien alsof ze zojuist hebben gereageerd op een auditie voor 'The Untouchables', hebben de taak recalcitrante bewoners te verplaatsen die niet alleen het directe gevaar niet begrijpen, maar ook de aangeboden bewegingsvrijheid niet kunnen waarderen. Een opwindende anti-ontwikkelingsfilm is altijd een mogelijkheid, maar laten we wel wezen: landelijke elektriciteitsvoorziening is een van de grootste vooruitgangen in de Amerikaanse geschiedenis op het gebied van fatsoenlijke woonomstandigheden en een gestimuleerde economie. Dammen kunnen gebouwd worden zonder gedwongen herhuisvesting? Niet in dit land.
Maar deze film gaat niet zozeer over de benarde situatie van huiseigenaren als wel over de fantastische creatie van de escapistische verbeelding van een stervende jongen. Nick Nolte is de priester die voor de jongen zorgt en veel van wat hij zegt zou interessant zijn geweest als het geluid helder genoeg was geweest om gehoord te worden.
Tussen de evacuatieagenten in zwarte pakken (die werken voor 'lakefront') door. De film ontwikkelt zich niet samenhangend en zelfs niet interessant.
De cinematografie is slecht. De hele film is doordrenkt van een matte, ingetogen en deprimerende kleur die weinig dramatische bedoeling heeft. Er is geen reden om dit uitgestrekte terrein zo somber af te beelden. Een contrast tussen de grotendeels onaangeroerde natuurlijke schoonheid en de massieve en grimmige stevigheid van de zich ontwikkelende dam en energiecentrales zou heel effectief zijn geweest.
4/10.

text_en:
"What symbolism!" exclaimed a woman as we exited the theater after viewing the Polish brother's paean to Ingmar Bergman. Some symbolism is there all right. But not much. "Northfork" adds up to some fine acting weakened by dreary cinematography that fails to make any coherent statement and a muddled story that irritates rather than enthralls.

Northfork is a town facing extinction after a new hydroelectric dam goes into operation. It's the early to middle 1950s and a squad of identically dressed state agents, all looking as if they had just answered a casting call for "The Untouchables," have the job of relocating recalcitrant dwellers who fail to appreciate both their immediate peril as well as the proffered bounty for moving. An exciting anti-development movie is always a possibility but let's get real: rural electrification is one of the greatest advances in bringing decent living conditions and a boosted economy in American history. Dams can be built without forced relocation? Not in this country.

But this film is less about the plight of homeowners than it is a fantastical creation of a dying young boy's escapist imagination. Nick Nolte is the priest who tends to the lad and much of what he says might have been interesting if the sound was clear enough to hear.

Alternating between the black-suited evacuation agents (working for "lakefront" land when the dam creates that valuable acreage) and a phantasmagorical collection of weirdos, the film develops neither theme coherently or even interestingly.

The cinematography is poor. A washed out, subdued and depressive color permeates the whole film to little dramatic purpose. There is no reason for this vast terrain to be depicted so bleakly. Indeed, a contrast between largely untouched natural beauty and the massive and grim solidity of the evolving dam and power plants would have been very effective.

4/10.


text:
Dit soort pretentieuze verhalen gebruikt altijd dezelfde techniek: 1. Gooi ondoorzichtige, ongestructureerde draden in het rond om het publiek te verbijsteren. 2. Ga alleen in op 'onbelangrijke' onderwerpen als het leven, de dood en God. 3. Laat het diepzinnig lijken met taferelen van het leven, de dood, de lucht, enz. 4. Vertrouw op een intellectueel zwak publiek om je het voordeel van de twijfel te geven. 5. En tot slot, lach tot aan de toejuichingen van het publiek.
Deze film is pretentieus pseudo-intellectualisme op zijn brutaalst. Niet alleen geven deze filmmakers geen antwoord op vragen, ze zijn zelfs bang om de vragen te stellen. De film wordt door slierten bijeengehouden. Richtingaanwijzers worden onhandig omhoog en omlaag gehouden. Populaire culturele verwijzingen zijn schokkerig en willekeurig. Er is zo weinig om naar te wijzen dat elke kritische steek zal missen.
Critici die een intellectuele basis voor deze film hebben gevonden, zijn bang om de waarheid toe te geven: ze hebben geen idee waar de film over gaat. Goed nieuws: de filmmakers ook niet. Bevredigende pogingen om antwoorden te vinden op diepgaande vragen over het menselijk bestaan vereisen scherpzinnigheid, intellect, poëzie en genialiteit. Helaas toont deze film geen van deze eigenschappen.

text_en:
Pretentious storytelling such as this always uses the same technique: 1) Throw opaque, unstructured threads around to perplex the audience. 2) Deal only in `big' topics such as life, death and God. 3) Make it appear profound with scenes of life, death, sky, etc. 4) Depend on an intellectually weak audience to give you the benefit of the doubt. 5) And finally, laugh all the way to critical acclaim.

This movie is pretentious faux-intellectualism at its boldest. Not only do these filmmakers not answer any questions, they're afraid to pose the questions to begin with. The film is held together by wisps. Directions are raised and dropped awkwardly. Pop cultural references are jolting and arbitrary. There is so little to point at, that any critical stabs will miss.

Critics who found an intellectual base to this movie are afraid to admit the truth: they have no idea what this movie is about. Good news: neither do the filmmakers. Satisfying attempts at answers to profound questions about human existence demand wit, intellect, poetry, and genius. Sadly, this movie demonstrates none of these traits.


text:
'Northfork' is wat er mis is met in eigen beheer uitgebrachte films. Ondanks al het harde commentaar en de aanvallen op grote onderwerpen die studio's niet schuwen, is dit het offer dat we brengen. Bijna twee uur lang werd ik onderworpen aan de marteling en de pijn van een film die begint met als een blindeman door een nieuwe omgeving te dwalen en eindigt zonder iets nieuws te laten zien en gelukkig sterft.
Er zijn parallelle verhalen die een stervende stad en een stervende jongen beschrijven. Twee mannen in het zwart (een van hen James Woods) moeten de overgebleven inwoners van Northfork dwingen te vertrekken voordat een dam het stadje onder water zet. In het andere verhaal wordt een jongen teruggebracht bij de priester (Nick Nolte) die hem aan de ouders heeft gegeven. Hij is stervende en krijgt, denk ik, bezoek van engelen. Onder hen bevindt zich Anthony Edwards met een bizarre bril en Daryl Hannah in een bizar kostuum dat me doet denken aan het piratenhemd uit Seinfeld.
Hoewel dit het 'plot' is, gaat de film daar niet over. De film gaat over niets. Hij doet niets, zegt niets, gaat nergens heen en heeft niets interessants te laten zien. Misschien met opzet, maar het is waarschijnlijker dat het een nawerking is van de pretentieuze, surrealistische David Lynch-wannabe <0xE2><0x80><0x93> we zijn een belangrijke artistieke film, zie je dat niet <0xE2><0x80><0x93> stijl van filmen. De hele film wordt gefilterd door een grauwe, sombere achtergrond die, denk ik, bij een film over de dood past. In plaats daarvan maakt het de film des te moeilijker om naar te kijken. Als je een film over mannen in het zwart wilt zien, moet je óf de 'Mannen in het zwart'-films zien, die niet al te indrukwekkend zijn, maar vergeleken met 'Northfork' worden ze verheven tot 'Burger Kane'-status. Als je een film wilt zien over een stervende jongen, kijk dan naar 'Lorenzo's Olie'. Als je een film wilt zien over de verwoesting van een stad door water, kijk dan naar 'O Broeder, Waar Gij zijt'. Als je een film wilt zien die beter is dan 'Northfork', zijn er honderden. Als je een film wilt zien die erger is, zijn er maar een paar.

text_en:
'Northfork' is what is wrong with indie films. For all of their hard-edged commentary and attacking big subjects studios won't, this is the sacrifice we make. For nearly two hours I was subjected to the torture and pain of a film that starts by wandering like a blind man in a new place and ends without covering any new ground and thankfully dies.

There are parallel stories that detail a dying town and a dying boy. Two men dressed in black (one of them James Woods) must coerce the remaining inhabitants of Northfork to leave before a dam opens up and floods the town. The other story has a boy returned to the priest (Nick Nolte) that gave him to the parents. He is dying and is visited, I guess, by angels. Among them Anthony Edwards with bizarre spectacles and Daryl Hannah in a bizarre costume reminding me of the pirate shirt from Seinfeld.

Though this is the "plot," it is not what the film is about. The film is about nothing. It does nothing, says nothing, goes nowhere, and has nothing interesting to show. Perhaps by design, more likely an after-effect of the pretentious, surreal, David Lynch wannabe - we're an important artsy film can't you see - style of direction. The entire movie is filtered through a gray, bleak backdrop that, I suppose, fits a film about death. Instead, it simply makes the film that much harder to watch.

If you want to see a film about men in black, see either 'Men in Black' films, neither too impressive but compared to 'Northfork' they are lifted to 'Citizen Kane' status. If you want to see a film about a boy dying watch 'Lorenzo's Oil.' If you want to see a film that has the destruction of a town through water watch 'O Brother, Where Art Thou?' If you want to watch a film better than 'Northfork,' there are hundreds. If you want to watch a film that is worse, there are only a handful. 0* out of ****


text: Dit is de saaiste, pretentieusste en stomste film die ik in lange tijd heb gezien. Ik heb hem op de Academy in Beverly Hills gezien, en er waren heel wat mensen in de lobby die de screening hadden verlaten en daar hun toevlucht zochten. Ze schudden allemaal plechtig hun hoofd en zagen eruit alsof ze naar een begrafenis waren geweest. Wat een verspilling van tijd en geld. Nog erger zijn de critici die deze pretentieuze blimp-recensies hebben gegeven. Wat is dat toch met hen? Zijn ze gewoon bang dat ze niet als 'hip' worden beschouwd? Zijn ze omgekocht? Deze film is ontstellend slecht. Ga er niet naartoe in de verwachting dat je na afloop een diepgaand gesprek in de Cheesecake-fabriek kunt hebben. Als het jouw idee was om naar die film te gaan, dan zal ze je de rest van je leven blijven koeioneren.

text_en: This is the most boring, pretentious, and stupid film I have seen in a long time. I saw it at the Academy in Beverly Hills, and there were quite a few people in the lobby who had left the screening and were seeking refuge there. All were solemnly shaking their heads and looking as though they had been to a funeral. What a waste of time and money. Even worse are the critics who gave this pretentious blimp good reviews. What's with them? Are they just afraid they won't be considered "hip"? Were they bribed? This film is staggeringly bad. Don't take a date to it expecting to have an in-depth chat at the Cheesecake factory afterwards. If going to see this film was your idea, she'll browbeat you and hold it over you the rest of your life.


text:
Gewoonlijk ben ik degene die kritiek heeft op Neanderthalers van in de twintig omdat ze een film niet kunnen waarderen als er geen plastic t****'ts, vuurgevechten en achtervolgingen met auto's in zitten. Maar in dit geval zou de film met een paar van die toevoegingen misschien wel beter zijn geworden. Dan zou ik me tenminste niet na een uur hebben verveeld en van kanaal zijn veranderd.
Ik vind het niet erg surrealistisch en ik vind het zeker niet erg dat ik aandacht moet besteden aan subtiliteit of verborgen betekenis, maar het moet toch ergens goed voor zijn. Ik kreeg niet het gevoel dat zelfs de schrijver of de regisseur echt een brede visie had op wat dan ook, maar dat hij in plaats daarvan zo in beslag werd genomen door zijn eigen pretentieuze visie dat hij die opzettelijk kwijtraakte. Of misschien zijn ze zelf in de war geraakt. Hoe dan ook, het kan me niet schelen. Het heeft me meer dan een uur lang verveeld, zonder dat er ook maar iets aan te doen was.
Hoewel een hele meute andere kijkers deze site heeft gevuld met opgewonden geraaskal over de zogenaamde symboliek en meesterlijke cinematografie, moet ik het met alle respect oneens zijn. Misschien heb ik niet genoeg filmcursussen gevolgd om een paar geïnspireerde technieken te kunnen waarderen die voor gewone stervelingen niet zichtbaar zijn...
Of misschien was deze film gewoon waardeloos.
Ik geef hem een '1' en sla hem op naast 'Ishtar'.

text_en:
Usually I'm the one criticizing the twenty-something Neanderthals for not being able to appreciate a film unless it has plastic t*ts, gunfights and car chases. However, in this case the film might actually have been improved with a few of those additions. At least I wouldn't have gotten bored after an hour and changed channels.

I don't mind surreal, and I certainly don't mind having to pay attention to find subtlety or hidden meaning, but there should be some point to the whole thing. I didn't get the feeling that even the writer or director really had a broad vision of anything but were, instead, just so self-absorbed in their own pretentious visions that they became deliberately scattered. Or perhaps they just got confused themselves. Either way, I don't care. It bored the crap out of me for just over an hour with no saving grace.

Although a whole pack of other viewers have filled up this site with excited ravings about the alleged symbolism and masterful cinematography, I must respectfully disagree. Perhaps I didn't mince through enough film classes to appreciate some inspired techniques not visible to mere mortals ...

Or perhaps this movie was just crap.

I give it a "1" and file it next to "Ishtar."


text:
Eerst het makkelijke deel: deze film is pretentieuze kul!
Hij deed me denken aan 'Magnolia'. En toen dacht ik: wauw, iemand heeft een film gemaakt die nog dommer en irritanter is dan 'Magnolia'.
Ik weet niets over de Poolse broers, maar deze film lijkt gemaakt te zijn door iemand die veel heeft geleerd op de filmacademie maar niets weet van het vertellen van verhalen. De banale plotelementen en de symboliek zijn al erg genoeg, maar de dialogen zijn gewoon zielig.
Gedetailleerde commentaren zouden alleen maar een waslijst van mislukkingen zijn. De delen die grappig of satirisch zouden moeten zijn, zijn dat niet; de 'elegale' delen zijn leuke salontafelfoto's met middelmatige muziek; de 'emotionele' delen zijn simplistisch. Het ergste is dat de film helemaal geen liefde toont voor de personages, afgezien van een beetje kleffe waardigheid in de priester.
Ik kan nog steeds niet geloven hoeveel respect sommige mensen voor deze film hebben.

text_en:
First the easy part: this movie is pretentious crapola!

It put me in mind of "Magnolia". And then I thought "Wow-- somebody made a movie even dumber and more irritating than "Magnolia".

I know nothing about the Polish brothers, but this film seems to have been made by someone who learned a lot in film school but knows nothing about storytelling. The trite plot elements and sledgehammer symbolism are bad enough, but the dialogue is just pathetic.

Detailed comments would just be a laundry list of failure. The parts that are supposed to be funny or satirical are not; the "elegaic" parts are nice coffee table pictures with mediocre music; the "emotional" parts are simplistic.

The worst thing is that the movie shows no love at all for the characters, except for a little cornball dignity in the priest.

I still can't believe the respect some people have given this picture.


text: Dit is een goed moment om te zeggen hoe goed ik deze site vind: het geeft me de gelegenheid om alle frustraties die ik de afgelopen twee uur heb moeten verduren te ventileren, terwijl ik wachtte tot er iets zou gebeuren, tot er iets zou worden gezegd, tot er iets zou worden getoond, op subtiele wijze zou worden geïnsinueerd, op zoek naar een symbool, een idee, wat dan ook. Nee, alleen maar lange, eindeloze violen, afgewisseld met een vermoeide piano. Vermoeide stemmen, vermoeide acteurs en verveelde personages en situaties. Saai is de lange dood van de geest, en deze film is, vanuit dat oogpunt gezien, een publieke vijand. Hoeveel duizenden live-uren zullen er nog worden ontstolen aan duizenden onschuldige toeschouwers? Ik eis mijn geld terug, alleen maar voor mijn tijd en de tijd van de mensen die ik heb uitgenodigd om naar dit ding te kijken... o god!

text_en: This is a good time to say how good I think of this site: it gives me the opportunity to feedback all the frustration I lived for two hours, awaiting for something to happens, for something to be said, to be shown, to be insinuated subtly, for a symbol, an idea, whatever. No, just long, endless violins, alternated by a tired piano. Tired voices, tired actors and bored characters and situations. Boring is the long death of the mind, and this movie is, from that point of view, a public enemy. How many thousands of live hours will be still stolen to another thousands of innocent spectators. I don't claim for my money back, just for my time and the time of persons I invited to watch this thing... oh God !


text: Het grootste deel van de film was ik de kluts kwijt, en ik ben degene die meestal de werken van raadselachtige grootheden als David Lynch (Twin Peaks: Fire Walk With Me) en Darren Aronofsky (Pi) begrijpt. Niet dat Northfork op een bepaald niveau onlogisch is, maar het past gewoon niet in een geheel coherente film. Naarmate de tijd verstrijkt, worden de thema's en bedoelingen duidelijker, maar toen ik de film voor het eerst zag, was ik echt in de war, en ik merk dat dat de belangrijkste fout van de film is... het gebrek aan richting. De plot concentreert zich op het stadje Northfork in Montana in het jaar 1955. De stad is ontruimd en zal spoedig onder water komen te staan om plaats te maken voor de aanleg van een hydro-elektrische dam. Het grootste probleem is dat niet alle inwoners bereid zijn geëvacueerd en verplaatst te worden. Er wordt een groep mannen ingehuurd om de resterende inwoners uit de stad te verdrijven voordat ze verdrinken, en voor het grootste deel slagen ze in een aantal tamelijk vreemde situaties en stadsbewoners. Tegelijkertijd vertelt de film het verhaal van Irwin, een heel zieke jongen (of is hij een gevallen engel?) wiens adoptieouders hem als gevolg van zijn ziekte teruggaven aan het Northfork-weeshuis waar ze hem hadden geadopteerd. Pater Harlan (Nick Nolte) geeft om de stervende Irwin, maar Irwin denkt (of verbeeldt hij zich dat?!) dat er een groep engelen (onder wie Daryl Hannah en Anthony Edwards) in de desolate, verlaten stad is aangekomen, op zoek naar een gevallen engel. Irwin heeft littekens op zijn rug en op zijn hoofd, en hij probeert de engelen ervan te overtuigen dat zijn littekens de plekken zijn waar de mensen zijn vleugels en zijn aureool hebben geamputeerd. O ja, en al die tijd zwerft er een merkwaardig surrealistisch wandelend dier op stelten door het landschap. Er gebeuren in de film nog een heleboel andere kleine dingen, maar geen daarvan leidt tot veel meer dan een kortstondige intrige. Je kunt de artistieke kwaliteit van de film (het is duidelijk dat de filmmakers veel om deze film gaven) en de rijke cinematografie wel waarderen, maar de film doet nog steeds te veel zijn best om anders te zijn en geeft het dan op en zeurt maar door zonder veel indruk te maken. Zoals ik al eerder schreef, wordt het veel duidelijker, lang nadat je de film hebt gezien, wat er mogelijkerwijs in de film heeft plaatsgevonden. Irwin is stervende, en Northfork ook, en om met zijn eigen verlies en dood om te gaan heeft Irwin hoogstwaarschijnlijk personages gecreëerd, uit ideeën die hij krijgt van de voorwerpen die hem in het weeshuis omringen, om hem te troosten als hij in de steek wordt gelaten en zijn leven zijn einde nadert. Maar aan de andere kant, misschien is hij echt een engel en heeft hij zijn soort gevonden en kan hij nu naar huis terugkeren. Ik moet benadrukken dat er een paar echt mooie momenten in de film zitten, hartverscheurend, levendig en vol eenzaamheid en verdriet. Helaas voelt de film als geheel onsamenhangend en op de een of andere manier incompleet.

text_en: I was fairly lost throughout most of this film, and I am the one who usually understands the works of such enigmatic cinema greats as David Lynch (Twin Peaks: Fire Walk With Me) and Darren Aronofsky (Pi). Not to say that Northfork doesn't make sense on some level, it just doesn't combine to form a wholly coherent film. As time passes from watching the film, its themes and intentions become clearer, but during my initial viewing, I was really confounded, and I find that this is the major fault of the film...its lack of direction. The plot centers on the town of Northfork, Montana in the year 1955. The town has been emptied and will soon be flooded to make way for the creation of a hydro-electric dam. The major problem is that not all of its inhabitants are willing to be evacuated and relocated. A group of men are hired to coerce the remaining residents out of the town before it will be drowned, and for the most part they succeed amidst some fairly odd situations and townspeople. Simultaneously, the film tells the story of Irwin, a very sick young boy (or is he a fallen angel?) whose adopted parents gave him back, due to his illness, to the Northfork orphanage that they adopted him from. Father Harlan (Nick Nolte) cares for the dying Irwin, but Irwin imagines (or does he?!) that a group of angels (including Daryl Hannah and Anthony Edwards) have arrived in the desolate and empty town looking for a fallen angel. Irwin has scars on his back and on his head, and he tries to convince the angels that his scars are where the humans amputated his wings and halo. Oh yeah, and during all of this there is a strangely surreal walking animal on stilts that roams throughout the backdrop of the landscape. There are a lot of other small events that happen in the film, but none of them end up amounting to much more than momentary intrigue. One can appreciate the artistic quality of the film (it's obvious that the filmmakers cared deeply about this film) and its rich cinematography, but the film still tries too hard to be different and then gives up and whimpers to an end without making much of a statement. Like I wrote earlier, it becomes clearer, long after viewing, what has possibly taken place in the film. Irwin is dying, and so is Northfork, and in coping with his own loss and death, Irwin has most likely created characters, from ideas he gets from the objects that surround him at the orphanage, to console him as he is abandoned and his life nears its end. But then again, maybe he really is an angel, and he has found his kind and can now return home. I must emphasize that there are some truly beautiful moments in the film, heartbreaking, vivid and full of loneliness and sadness. Unfortunately, the film as a whole just ends up feeling disconnected and somehow incomplete.


text:
Ik zou deze film moeten meemaken, maar dat doe ik niet. Hij heeft internationale prijzen gewonnen, hij is buitenlands (meestal hou ik van zulke films), hij is traag (alweer iets waar ik van hou) en hij heeft geen gratis seks of geweld. het probleem is dat hij saai is. We hebben twee vrienden uit hetzelfde dorp in Turkije, de een'succesvol', de ander niet. de een komt naar Istanboel om bij de ander te blijven in een poging een goede baan op zee te krijgen. Beide levens zijn niet vervulling, zinloos en kleinzielig.
Nou ja, het is niet de eerste keer dat er zo'n soort film is gemaakt. Ik heb niet gezien dat er iets nieuws aan dit saaie thema werd toegevoegd. Er zijn lange opnamen waarop je gewoon naar de zee staat te kijken of in een koffieshop zit of tv kijkt. Ik begrijp wel dat dit soort dingen bedoeld is om de leegte van hun liefdes te laten zien. Hoewel dat inderdaad het geval is, kreeg ik het idee al in de eerste 15 minuten. De rest van de twee uur hoef ik er niet mee om mijn oren te worden geslagen.
De symboliek is ook een beetje zwaar op de hand. De vis op het bord is een levend witvisje met een van de graten op zijn kop. Symbolen zijn het beste als ze niet opvallen, maar op de achtergrond aanwezig zijn en een sfeer creëren die net iets onder het bewustzijn van de kijker ligt. 1.
De film is zo apathisch dat hij niet eens een 1-score heeft, dus gaf ik hem een 2. Om een 1-score te krijgen moet je een talent hebben om slecht te zijn. Deze film had niet zoveel energie.

text_en:
I should live this film, but I don't. It won international awards, it is foreign (I usually like such films) it is slow moving (again something I like) and it has no gratuitous sex or violence. the problem is that it is boring. We have two friends from the same village in Turkey one "successful" the other not. the unsuccessful one comes to Istanbul to stay with the successful in an attempt to get a good job at sea. Both live lives that are unfulfilling, pointless and petty.

Well, it isn't the first time this kind of film has been made. I didn't see anything new being added to this tired theme. There are long takes that are just someone standing and looking at the sea or sitting in a coffee shop or watching TV. I do understand that this kind of thing is there to show the emptiness of their loves, While it does do that I got the idea in the first 15 min. I don't need to be beaten over the head with it for the rest of the two hours.

The symbolism is also a bit heavy handed. the plate of live minnow type fish with one off the plate and flopping around in its death throws. Symbols are best when they are not obvious but are there, in the background, creating a mood just slightly below the viewer's awareness.

The film is so apathetic, that it doesn't even rate a score of 1, so I gave it a 2. To rate a 1 takes a talent at being bad. This film didn't have that much energy.