text:
Eerst dacht ik dat dit fantasie-uitstapje een beetje vermakelijk zou zijn. Ik had het mis.
Een goede cast (Roy Scheider als de president) maakte het er niet beter op. Het verhaal bevatte elk denkbaar worstcasescenario dat zich in een terroristische kernramp zou kunnen voordoen. En niets van dat alles zou mogelijkerwijs kunnen gebeuren!
Het was waar: de ontvoering van de president kon alleen worden volbracht met de hulp van een verrader binnen de geheime dienst (alia Air Force One), maar alles wat ze lieten zien over de FOOTBALL en de hulpeloosheid van ons land als het in vijandelijke handen zou vallen, is tot op de graad bespottelijk. Serieus, zelfs de president kan onze raketcontrole niet helemaal overtreffen. De zaak wordt alleen gebruikt om bevelen door te geven. In deze situatie zou ons systeem de codes volledig hebben gewist en zou de hele zaak nergens toe leiden. De vernietiging van Beijing zou niet kunnen gebeuren - er zou geen raketlancering hebben plaatsgevonden, omdat de siloploegen de opdracht zouden hebben gekregen dat niet te doen (bij communicatie gaat het om een computersysteem). Er zijn gewoon te veel veiligheidsagenten om zoiets te kunnen voorkomen.
Het is waar, de film lijkt op FAIL-SAFE en STRANGELOVE gaf het idee dat we de controle over HET SYSTEM zouden verliezen enige geloofwaardigheid. Maar deze film gaat te ver en houdt mijn idee van het ongelooflijke niet in stand. En dat maakt de ervaring tot een verspilling van de tijd van de kijker.

text_en:
I at first thought this little fantasy excursion would be a little entertaining. I was wrong.

A good cast (Roy Scheider as the president) didn't help it any. The story had every conceivable possible worst-case scenario that could take place in a terrorist nuclear disaster. And none of it could POSSIBLY happen!

True -- the kidnapping of the President could only be accomplished with the inside help of a traitor in the Secret Service (ala Air Force One), but everything they depicted regarding the FOOTBALL and the helplessness of our country if were to fall into enemy hands is ludicrous to the Nth degree. Seriously, not even the President can fully over-ride our missile control. The case is only used to relay orders. In this situation, our system would have completely deleted the codes and the whole thing would go nowhere. The destruction of Beijing couldn't happen -- there would not have been a missile launch because the silo-crews would have been instructed not to (communications include a hardwired system). There are just too many safe-guards to prevent such a thing from happening.

True, film's like FAIL-SAFE and STRANGELOVE gave some credibility to the concept of us losing control of THE SYSTEM. But this film goes too far and fails to suspend my concept of the unbelievable. And that makes the experience a waste of the viewer's time. This film is a failure.


text:
Er komt een film langs die het klaarspeelt absoluut verschrikkelijk te zijn, van de openingstitels tot en met het studiologo dat aan het eind van de aftiteling is geplakt. Dit was zo'n film <0xE2><0x80><0x93> van het soort dat je niet kunt laten gaan omdat je bang bent dat je een moment van de altijd neerbuigende kwaliteit ervan zult missen.
Vergeet het lage budget dat wordt aangegeven door een langzame, monotone openingssequentie waarin geheim agenten langs een presidentiële colonne rennen zonder menigten, zonder verkeer of locatie waarneembaar. Vergeet de verwarde logica die nodig is om zelfs maar in de verte de plot plausibel te laten lijken. Vergeet dat Roy Scheider iets van de meest troosteloze dialoog ten beste geeft terwijl hij er totaal niet in slaagt zijn schaamte te verbergen.
Deze prutser loopt vreselijk te stampen, wordt gebombardeerd met een score die gewoon lachwekkend is en lijkt te zijn samengesteld door een derdeklasser. En al die tijd verdraait hij scenario's om het moeilijkste te verdoezelen van het goedkoop filmen van een presidentiële verhaallijn: dat hij op een president lijkt.
Ik heb echt het gevoel dat ik tijdens de laatste spoel heel even in slaap val, en toen ik wakker werd, heb ik hem teruggespoeld om geen enkel martelend beeld te missen. Probeer dit drinkspelletje maar eens: neem elke keer dat je hem schaamteloos een andere veel betere film ziet nadoen een slok. Dan val jij ook in slaap.
Sinds 'The Man' met Samuel L. Jackson en Eugene Levy heb ik niet meer zo'n verrukkelijk onherstelbaar project gezien. Misschien geef ik exemplaren uit als kerstcadeau. Geen sterren. Duizend gelach.

text_en:
...a film comes along that manages to be absolutely terrible from the opening titles on through to the studio logo tagged at the end of the closing credits. This was such a film - the very type you can not stop watching for fear of missing a moment of its ever-descending quality.

Forget the low budget that's indicated by a slow, monotonous opening sequence that shows secret service agents running alongside a presidential motorcade with no crowds, no traffic or location discernible. Forget the jumbled logic needed to even remotely make the actual plot seem plausible. Forget that Roy Scheider delivers some of the hammiest dialogue whilst completely failing to hide his shame.

This clunker is terribly paced, bombarded by a score that's simply laughable, and seems edited by a third grader. All the while twisting scenarios to cover up the hardest thing about filming a presidential storyline on the cheap: making him seem presidential.

I honestly feel asleep briefly in the last reel, and when I awoke, I ran it back so as not to miss a single excruciating frame. Try this drinking game: take a shot every time you see it blatantly aping another much better film. You'll doze off, too.

Not since 'The Man' w/ Samuel L. Jackson and Eugene Levy have I seen such a delightfully unredeemable project. I may give out copies as Christmas gifts. Zero stars. A thousand laughs.


text: Dit is ongetwijfeld een van de slechtste films die ik in lange tijd heb gezien. Ik had veel meer van de acteurs verwacht. Het begon goed, maar toen ging het van idioot naar volslagen belachelijk. Absoluut niet de moeite waard om te huren, behalve als het een gratis huur is.

text_en: This is no doubt one of the worst movies i have seen in a long time. I was expecting alot more from the actors. It started alright, then things go from idiotic to absolutely ridiculous. Definitely not worth renting except if its a free rental.


text: COC had zijn momenten. Ik genoot van de actiescènes, maar ik verafschuwde het scenario en de plot. Ik haat deze film zo erg dat ik alleen over het stomste deel zal schrijven. Ten eerste zou de plot nooit gebeuren. Ten tweede was de somberheid van de Chinese president niet nodig. Dat zou nooit gebeuren. Ten slotte de dialoog. Het is begrijpelijk dat niet-Chinese acteurs Chinese rollen spelen, maar om een dialoog voor hen te schrijven die helemaal af is, is stom! Degenen onder jullie die de Chinezen in de film begrepen, weten wat ik bedoel.

text_en: COC had its moments. I enjoyed the action sequences, but I despised the screenplay and plot. I hate this film so much, I'll just write about the dumbest part. First of all, the plot would never happen. Second, the bleakness of the Chinese President was uncalled for. That would never happen. Finally, the dialogue. Employing non-Chinese actors to play Chinese roles is understandable, but to write dialogue for them that's TOTALLY OFF is dumb! For those of you who understood the Chinese in the film, you know what I mean.


text: Slechte politieke actie. Slecht gefotografeerd, geacteerd en geregisseerd. Elke scène is onderbelicht, ook de weinige die overdag worden gemaakt. Het maakt niet uit waar die is. Op een belangrijke conferentie in het Witte Huis is er geen licht aan, en de enige beschikbare verlichting is een somber blauw dat door een paar ramen wordt gefilterd. De hoogste man van China voert een wereldschokkend telefoongesprek onder zulke intense clair-obscur dat hij een buste van Homerus op een schilderij van Rembrandt zou moeten bekijken. Eerlijk. Het is alsof hij een klein spotje op zijn gezicht had en verder in totale duisternis verkeerde. De langzame sterfgevallen zijn inmiddels verplichte kost in elke slecht bedachte film. De rollen van Roy Scheider en Maria Conchita Alonzo zijn goed, maar Scheider komt zelden op het witte doek. De andere optredens zijn te verwaarlozen. Er is een knappe oosterse vrouw in een kort, strak rokje die een pistool meezeult en zo uit een Bondfilm lijkt te komen. Haar accent doet vermoeden dat ze haar jeugd in Basset, Nebraska, heeft doorgebracht, en ze had het model moeten blijven dat ze waarschijnlijk als kind al was. Degene die de overlevende agent van de Geheime Dienst aan boord van het cruiseschip speelt, werd waarschijnlijk voor die rol uitgekozen omdat hij het meest op Johnny Depp leek, niet vanwege enig vertoon van talent. De Chinese schurken, die zowel Taiwan als het vasteland van China vertegenwoordigen, sissen en grijnzen terwijl ze de helden bedreigen. Het script is behoorlijk slecht, herschreven van andere, betere films. Er wordt veel geschoten aan boord van het schip en bijna iedereen komt om. Op twee derde van de film explodeert het schip in de verwachte reeks vuurballen. Dan splitst de film zich in twee aan elkaar gerelateerde delen. Deel een: weer een schietpartij, deze keer in een pakhuis aan de waterkant. Deel twee: een uitwisseling tussen de vice-president, die nu waarnemend president is, en de glibberige Chinese première, die zowel uit 'Dr. Strangelove' als 'Fail Safe' bestaat. We lanceren zonder het te weten onze raketten. Zij lanceren de hunne als vergelding. We kunnen hen er niet van overtuigen dat onze lancering een ongeluk was, ook al bieden we aan hen te helpen onze eigen raketten te vernietigen. Scott/Walter Matthau-generaal die beweert dat hun 'natuurkundige' arsenaal niet tegen het onze op kan, dus moeten we ze raken met alles wat we hebben. Meer vuurballen.<br />Het einde komt niet te vroeg.

text_en:
Poorly done political actioner. Badly photographed, acted, and directed. Every single scene is underlighted, including those very few that are shot during the daytime. It doesn't matter what the location is. At an important conference in the White House, no lights are on, and the only available lighting is a gloomy blue that is filtered through a few windows. The primier of China conducts an earth-shattering phone conversation under conditions of such intense chiaroscuro that he should be contemplating a bust of Homer in a Rembrandt painting. Honest. It's as if he had a tiny spotlight on his face and was otherwise in total darkness. The slow motion deaths are by now obligatory in any ill-thought-out movie.

Roy Scheider and Maria Conchita Alonzo do well by their roles, but Scheider is rarely on screen. The other performances are dismissable. There is a pretty Oriental woman in a short tight skirt who totes a gun and is right out of a Bond movie who's accent suggests a childhood spent in Basset, Nebraska, and who should have remained the model she probably started out as. Whoever plays the surviving Secret Service agent aboard the cruise ship was probably picked for the part because he looked most like Johnny Depp, not because of any display of talent. The Chinese villains, representing both Taiwan and mainland China, hiss and grin as they threaten the heroes.

The script is pretty awful, recycled from other, better films. There is a lot of shooting aboard the ship and practically everyone winds up mincemeat. Two thirds of the way through, the ship explodes into the expected series of fireballs. Then the movie splits into two related parts. Part one, another shootout, this time in a waterfront warehouse. Part two, an exchange between the Vice President, now acting president, and the oily Chinese premiere, lifted out of both "Dr. Strangelove" and "Fail Safe." We unwittingly launch our missiles. They launch theirs in retaliation. We cannot convince them that our launch was accidental, even though we offer to help them destroy our own missiles. There is even the George C. Scott/ Walter Matthau general who argues that their "nucular" armory can't match ours so we should hit them with everything we've got. More fireballs.

The end comes none too soon.


text: Jakkes. Deze film heeft zoveel ongelooflijke plotwendingen dat ze van wat een goede film had kunnen zijn, een afschuwelijke puinhoop hebben gemaakt. Het verhaal is voor een deel behoorlijk, maar de gaten in de plot maken de uitvoering letterlijk lachwekkend. We worden eigenlijk geacht te geloven dat de geheime dienst tegen alle gezond verstand in zou gaan en de president van de Verenigde Staten een ongelooflijk risico zou laten lopen. Als dit een indicatie is van het soort denken dat onder de beschermers van de president voor een goed oordeel doorgaat, zitten we allemaal in de problemen. Roy Scheider levert een goede prestatie als de president, maar die wordt helaas tenietgedaan door de werkelijk weerzinwekkende rol van Patrick Muldoon (die op de een of andere manier in Hollywood nog steeds alleen maar een baan krijgt op basis van zijn knappe uiterlijk en zijn griezelige gave om bij elke gelegenheid te grijnzen, ongeacht of het script om een grijns vraagt). Misschien zal iemand dit zien en zich geïnspireerd voelen om een goede film te maken vanuit het uitgangspunt <0xE2><0x80><0x93> of misschien zal iemand dit zien en zeggen: 'Hé, als zij zo'n slechte film kunnen maken, kan ik dat misschien ook!'

text_en: Ugh. This movie has so many unbelievable plot contrivances that they made what could have been a good movie into a hideous mess. The story is halfway decent, but the holes in the plot make the execution literally laughable. We're actually supposed to believe that the Secret Service would go against all common sense and allow the President of the United States to be put at unbelievable risk. If this is an indication of the kind of thinking that passes for good judgment among the President's protectors, then we're all in trouble. Roy Scheider turns in a good performance as the President, but it is unfortunately offset by the truly loathsome acting of Patrick Muldoon (who somehow continues to get jobs in Hollywood based solely upon his good looks and his uncanny knack of smirking at every opportunity, regardless of whether the script calls for a smirk). Perhaps someone will see this and be inspired to make a good movie from the premise--or, perhaps someone will see it and say, "Hey, if they can get a movie this bad made, maybe I can, too!"


text: Schieder levert een semi-geloofwaardige rol als de president van de Verenigde Staten met de politiek correcte Maria Conchita Alonzo als de vrouwelijke vice-president. De film is gewoon waardeloos, met zoveel gaten in de plot is het een wonder dat ze het hebben kunnen houden bij de film waar het op is opgenomen. Afgezet tegen de HBO-tijdschema's van's avonds laat is deze film helemaal niet de moeite van het bekijken waard. Na 10 minuten vraag je je af waarom hij geschreven is. Na 40 minuten vraag je je af waarom je ernaar kijkt. Bespaar je de moeite en kijk naar een herhaling van _Hee Haw_ of zoiets. Alles is beter dan deze rammelkast.

text_en: Schieder delivers a semi-believable part as the President of the United States with politically correct Maria Conchita Alonzo as the female Vice President. The movie just stinks. with so many plot holes its a wonder they got it to stick to the film it was shot on. Relegated to late night HBO time schedules, this film is not worth seeing at all. 10 minutes into it, you are asking yourself why it was written. 40 minutes into it, you are wondering why you are watching it. Save the effort and watch a re-run of Hee Haw or something. Anything is better than this clunker.


text:
Ik zou denken dat dit zo'n film was waarvan de regisseur het boek waarop hij gebaseerd was niet had gelezen, ware het niet dat ze maar een klein beetje op elkaar lijken. Het is zeker mogelijk dat een grote film losjes op een boek is gebaseerd, en dit was zeker het laatste, maar niet het eerste.
Er waren een aantal tekortkomingen. Een ervan was dat hij te veel op de Railway Children probeerde te lijken, waarschijnlijk omdat volwassenen dat van dezelfde auteur verwachten. Een andere was dat hij ook te veel op Harry Potter probeerde te lijken, tot en met de muziek en het overdrijven van de omgeving. Ik heb niets tegen J.K. Rowling of de films, maar het boek lijkt gewoon helemaal niet op de Harry Potter-films. Ik vond de Psammead, hoewel heel goed ingesproken door Eddie Izzard en ook in karakter, bijna nodeloos in een volkomen ongepaste omgeving. Misschien heb ik hier iets over het hoofd gezien, want de opmerkingen over de eigen boeken van een van de personages waren misschien een verwijzing naar de onnauwkeurigheid van de aanpassing. De extra karakters waren ook niet nodig en de special effects van vandaag hadden gemakkelijk kunnen worden gebruikt om het verhaal te vertellen zoals het was geschreven, maar dat was niet zo.
Ik heb deze film gezien met mijn twee kinderen, van wie de een het boek kent en de ander niet. Degene die het wel weet, dacht dat het goed was, maar was niet zo enthousiast als degene die het niet weet. Ik weet niet precies wat dit betekent.

text_en:
I would think that this was one of those films whose director hadn't read the book it was based on, were it not for the fact that they are just slightly similar. It is certainly possible for a great film to be "based" very loosely on a book and this was certainly the latter but not the former.

There were a number of flaws. One was that it tried to be too much like the Railway Children, probably because adults would expect this, being from the same author. Another is that it also sought to be too like Harry Potter, down to the music and in overemphasizing the setting. I have nothing against J K Rowling or the films but the book is just nothing like the Harry Potter ones. I thought the Psammead, though very well voiced by Eddie Izzard and in character too, was almost gratuitously in a totally inappropriate environment. I may have missed something here, as the comments made about one of the characters' own books may have been a reference to the inaccuracy of the adaptation. There was also no need for the extra characters, and today's special effects could easily have been used to tell the story as it was written, but they weren't.

I saw this film with my two children, one of whom knows the book and the other of whom doesn't. The one who does know it thought it was all right but wasn't as enthusiastic as the one who doesn't. I'm not sure what this means.


text: 1e vertoond op 29/10/2006 <0xE2><0x80><0x93> 4 van de 10 (Dir-John Stephenson): lichtelijk onderhoudend verhaal over vijf kinderen die gedwongen zijn bij hun excentrieke oom te gaan wonen terwijl hun vader en moeder vechten & werken in de Eerste Wereldoorlog, toen Engeland aan de oorlog deelnam. Ze krijgen te horen dat ze niet in de broeikas van de oom moeten gaan, wat ze natuurlijk keer op keer doen, en ze ontdekken een zandelf die ze elke dag wensen en die alleen maar blijft tot de zon ondergaat. Dit is de titel van het verhaal, bedacht door de Jim Henson-groep en ingesproken door Eddie Izzard. Het probleem is dat hun wensen meestal andere problemen met zich meebrengen waar ze van moeten leren. Dit deel van de film wordt niet erg goed uitgevoerd, want het is duidelijk dat de kinderen, met name de Freddie Highmore-figuur, niet van hen leren, maar in plaats daarvan steeds weer terugkeren naar 'het' om hun volgende grote probleem op te lossen. 'het' is lang niet zo grappig als het had kunnen zijn met de komiek Eddie Izzard, die niet veel gelegenheid krijgt om te improviseren, en Kenneth Branagh als de excentrieke oom is verspilde moeite, hoewel hij het beste personage is. De kinderen zijn prima in staat om te acteren, maar het verhaal zou waarschijnlijk veel beter zijn geweest als het zich in het fantasierijk had afgespeeld, maar ze hadden ook een menselijk verhaal te vertellen, wat waarschijnlijk de verwarring bij de filmmakers heeft veroorzaakt. Dus al met al was dit een oke-film, maar hij had veel beter kunnen zijn.

text_en: 1st watched 10/29/2006 - 4 out of 10(Dir-John Stephenson): Mildly entertaining story of a group of five kids who are forced to live with their eccentric uncle while their father and mother fight & work in World War I as England entered the war. They are told not to go in the greenhouse of the uncle's mansion, which of course they do over and over, and they discover a sand fairy who them daily wishes that only last until the sun goes down. This is the "IT" referred to in the title, created by the Jim Henson group and voiced by Eddie Izzard. The problem is their wishes usually bring about other problems that they are supposed to learn from. This part of the movie is not done very well because it's obvious the children, primarily the Freddie Highmore character, do not learn from them but instead keep going back to "it" to solve their next big problem. "IT" is not nearly as funny as it could have been with the comedian Eddie Izzard really not given much opportunity to improvise and Kenneth Branagh is wasted as the eccentric uncle, although he is the best character. The children are fine as far as their acting abilities but the story probably would have been much better going into the fantasy realm but they did have a human story to tell as well, which probably caused the confusion with the filmmakers. So, all in all, this was an OK film but could have been much better.


text:
De Eerste Wereldoorlog breekt uit en papa is een dappere piloot die vertrekt om een of andere onaantrekkelijke klus op te knappen om Jerry op zijn plaats te zetten. Mama doet haar werk als verpleegster, dus de vijf kinderen worden geëvacueerd naar hun geschifte oom op het platteland, waar een geheime gang hen naar een ondeugende zandelf brengt en het begin van een magisch avontuur.
Gebaseerd op een boek dat bijna een eeuw geleden is geschreven, maken ze dit soort verhalen niet meer. En daar is een reden voor. De mannen vliegen in vliegtuigen en schrijven boeken; de vrouwen verwisselen verband en maken schoon huis. De jongens gaan voorop met hun kompas en hun nachtverlof; de meisjes doen wat hun gezegd wordt en spelen viool <0xE2><0x80><0x93> slecht. Dikke kinderen met brillen zijn gemeen. Alle kinderen spreken met die afgebeten, klinkers platmakende accenten die zedig en preuts zijn, maar die een zekere economische klasse van het Engelse volk cultiveert. Naast het snobisme en het verlangen naar het Imperiale Albion zijn er nog andere plotholes die een vijfjarige niet zou tolereren. Ik bedoel dat letterlijk <0xE2><0x80><0x93> mijn zoon vroeg waarom de vader voor zonsondergang verdween, waarom het kompas niet gewoon uit zijn hand viel toen hij verdween. De film probeert zich in elk geval uitsluitend op de kinderen te richten, tot een volstrekt ongepaste en niet-grappige monoloog van Eddie Izzard (wat een verspilling van echt komisch talent) zich over de aftiteling ontfermt.
Ongetwijfeld zal vijf procent van de Britse schoolkinderen die naar dure openbare scholen in het Verenigd Koninkrijk gaan, het allemaal erg grappig vinden. Voor de andere vijfennegentig procent van de Britse gezinnen die niet meer in de negentiende eeuw leven, is het goede nieuws dat _Wall-E_, _Ratatouille_, _Wallace_ en _Gromit_ allemaal op dvd zijn uitgekomen.

text_en:
The Great War breaks out and Daddy is a brave pilot who goes off to carry out some unsightly business to put Jerry in his place. Mummy is doing her bit as a nurse, so the five children are evacuated to their barmy uncle in the country, where a secret passageway takes them to a mischievous sand fairy and the beginning of a magical adventure.

Based on a book written the best part of a century ago, they don't make stories like this anymore. And there's a reason. The men fly planes and author books; the women change bandages and clean house. The boys lead the way with their compasses and nighttime furloughs; the girls do what they are told and play violin - badly. Fat kids who wear specs are nasty. All the kids speak in those clipped, vowel-flattening accents that are soppy and prim but which a certain economic class of English people cultivate. On top of the snobbery and yearning for Imperial Albion, there are plot holes a five-year-old would not tolerate. I mean that literally - my son was asking why the father disappeared before sunset, why the compass didn't just drop from his hand as he disappeared. The film at least tries to aim strictly for the kids, until a completely inappropriate and unfunny monologue by Eddie Izzard (what a waste of genuine comic talent) plays over the final credits.

No doubt the five percent of British schoolkids who go to expensive public schools in the UK will find it all such a jolly wheeze. For the other 95 percent of British families who no longer live in the 19th century, the good news is Wall-E, Ratatouille and Wallace and Gromit are all out on DVD.


text: Dit is een van die 'familie'-films waarvan ik me niet kan voorstellen dat ze iemand boven de negen jaar aanspreken. Een groep broertjes en zusjes ontdekt een 'zandfee' (ja, echt) die toevallig aan het eind van een niet zo geheime gang in het buitenhuis van hun excentrieke oom zit, waar ze naartoe zijn geëvacueerd na de Blitzkrieg in Londen... En daar heb je het, allemaal in één zin. Het verhaal gaat over de rol van magie in de kindertijd en het gevaar van het vervullen van wensen, maar geen van beide onderwerpen wordt onderzocht op een manier die interessant zou zijn voor volwassenen of leerzaam voor kinderen (of andersom!). De enige reden die ik kan bedenken om dit te kijken is om te zien hoe grimmig Freddie Highmore's leven is. 's uitmuntende talent valt op in de rest van de middelmatige optredens.

text_en: This is one of those "family" movies that I can't imagine having much appeal to anyone over about 9. A group of siblings discovers a "sand fairy" (yes, really) conveniently located at the end of a not-so-secret passage at the country home of their eccentric uncle, to which they've been evacuated from the London blitz. ...And there you have it, all in one sentence. The story is about the role of magic in childhood and the danger of getting wishes fulfilled, but neither of these issues is examined in a way that would be interesting to adults or instructive to children (or vice versa!). The only reason I can think of for watching this is to see how starkly Freddie Highmore's outstanding talent stands out from the rest of the mediocre performances.


text:
Ik herhaal <0xE2><0x80><0x93> wat een stom scenario.
Is er nog iets nieuws in te vinden? Ik weet niet wie dit heeft geschreven. Maar ik geloof dat die vent alle Hollywood-kinderen-familie-tieners-films heeft gezien die er ooit zijn gemaakt... alle scènes en dwalingen die je overal kunt zien. Waarom maken jullie die films? Kinderen als volwassenen? Ze houden van goudkleurige auto's van geld... en ze zijn positief? Ze hebben geluk... en emoties natuurlijk... zonder dat kan het ook. O de jonge acteurs <0xE2><0x80><0x93> wauw! <0xE2><0x80><0x93> ik vind het wel leuk als de camera op hun aardige gezichten is gericht... wat een rotzooi... er zijn 90% betere kinderfilms dan deze! Dit is geen creatieve of grappige film. Dit is gewoon niets.
D.

text_en:
I will repeat - what a stupid scenario.

Is there anything new inside? I don't know who have wrote this. But i believe this guy have watch all Hollywood -children -family -teens movies ever made... all scenes and dilouges u can see in everywhere. Why do u people making this movies? children's like an adults? they like money gold cars... and they are positives? they have lucky... and emotions of course... without it can be done. o the young Actors - wow :-). I do like when is camera concentrated on their nice faces? what a crap... there is 90% better children movies that this one! This is not creative or funny movie. This is simply nothing.

D.


text: Deze laat-twintigste-eeuwse poging van Freda speelt zich af als een moderne (dat wil zeggen: zeventigste-eeuwse) griezelfilm, maar er zitten weinig spannends in. Het is in elk geval geen vreselijk slechte film, hij heeft dat gevoel dat veel van Freda's latere films hebben van iemand die het heeft opgegeven als hij de eerste dagkrant heeft gezien. Hij begint goed, bijna galopperend in toon, en gaat dan over in een gothisch gebied met een fatsoenlijke (al is het een vreselijk cliché) set-up. Dan lijkt Freda plotseling haar belangstelling voor de film te hebben verloren en krijgen we alleen maar lange opnamen van Camille Keaton en brandende kaarsen. Dan, na ongeveer een uur, krijgen we een soort gewelddadige climax met fatsoenlijke-tot-slechte-special effects. Dit wordt gevolgd door een trage uithaal met een zeer voor de hand liggende wending die eindigt in een draai (als het al een draai is?). En gooi er een paar halfslachtige verklarende scènes tussendoor en je hebt Tragische Ceremonie. Zo heeft het zijn kwaliteiten. Maar dan struikelt het plotseling en zakt voor je voeten in elkaar. Jammer.<br />ik blijf uit de buurt van de SHAROMA-dvd, een nutteloze, troebele pan&scan-uitgave die afbreuk doet aan wat een goede visuele ervaring zou kunnen zijn.

text_en:
This late-ish effort from Freda plays as a modern day (70's that is) Gothic thriller, but comes out short of thrills. Certainly it's not a dreadfully bad film, it's jut got that feeling which many of Freda's later films have of someone who has given up when he's seen the first daily's. It starts out good enough, almost giallo like in tone, then takes a turn into Gothic territories with a decent (albeit terribly cliché) set up. Then suddenly Freda seems to have lost interest in the film and all we get is prolonged shots of Camille Keaton and burning candles. Then circa an hour into the film we get some sort of violent climax with decent-to-poor special effects. This is followed by a slow paced outro with a very obvious twist ending (If it's even intended to be a twist?). And throw a few very halfhearted explanatory scenes along the way and you got Tragic Ceremony. Thus in parts it's got its qualities. But then suddenly stumbles and collapses in front of you. A pity.

btw stay away from the SHAROMA DVD, a useless murky pan& scan edition which kills of what could be a good visual experience.


text: Op weg naar huis na een dagje aan het strand zoeken vier jonge mensen beschutting tegen een stortbui in het huis van Lord en Lady Alexander, nadat hun auto zonder benzine is komen te staan. Ze weten het niet, maar het huis waar ze verblijven zal de plaats worden van een satanisch ritueel. Jane (Camille Keaton), de enige vrouw in de groep, zal worden geofferd. Terwijl haar mannelijke metgezellen haar te hulp schieten, vermoordt een van hen Lady Alexander per ongeluk. Het loopt echt uit de hand en alle anderen die de zwarte mis bijwonen worden ook vermoord. De vier proberen te ontsnappen, maar komen er al snel achter dat ze niet kunnen ontsnappen aan wat ze hebben gezien. Een voor een worden ze aan hun lot overgelaten. Ik was er zeker van dat ik van _Tragic Ceremony_ zou genieten. Trage, gotische horror is precies wat ik nodig heb. Ik ben ook dol op een paar andere films van Riccardo Freda, zoals _The Horrible Dr. Hichcock_, _The Ghost_ en _I Vampiri_. _Tragic Ceremony_ leek een zekerheidje te zijn. Helaas lopen de dingen niet altijd zoals ze zouden moeten lopen. De grootste tragedie met betrekking tot _Tragic Ceremony_ is de tijd die ik doorbracht met het kijken naar deze rommelige film. Op een paar kleine uitzonderingen na vond ik niets aan de film aantrekkelijk of bruikbaar. De personages zijn onsympathiek, de plot is onsamenhangend en schizofreen en het ijsberen is verschrikkelijk. Het grootste deel van de film gebeurt er niets interessants. Tegen de tijd dat de vier hoofdrolspelers beseffen dat ze in gevaar zijn, was ik het punt al gepasseerd dat het me nog iets kon schelen. En ik begrijp de recensies niet die ik heb gelezen waarin de rol van Camille Keaton wordt geprezen. Ik neem aan dat het een geweldige vertolking is als je acteert in een emotieloze roes. De drie mannelijke hoofdrolspelers zijn het toppunt van nietszeggendheid. Ze doen niets om op te vallen. De bijrollen bestaan uit een paar favorieten als Luigi Pistilli, Luciana Paluzzi en Paul Muller, maar geen van hen krijgt iets te doen. Zijn belangrijkste bijdrage bestaat uit een monoloog van twee minuten aan het eind van de film, waarin hij probeert uit te leggen wat er in de afgelopen 80 minuten is gebeurd. Het is een zwakke poging om een zeer zwakke film een afsluiting te geven.

text_en:
On the way home from a day at the beach, four young people seek shelter from a torrential downpour at the home of Lord and Lady Alexander after their car runs out of gas. They don't know it, but the house they're staying in is to be the site of a Satanic ritual. Jane (Camille Keaton), the only female of the group, is to be sacrificed. As her male companions rush to her aid, one of them accidentally kills Lady Alexander. Things really get out of hand and everyone else attending the black mass is also killed. The four try to make an escape, but soon discover there's no escape from what they've witnessed. One by one, they meet their fates.

Gong into Tragic Ceremony, I was positive I would enjoy it. Slow-burn Gothic horror is right up my alley. I'm also quite fond of some of Riccardo Freda's other movies like The Horrible Dr. Hichcock, The Ghost, and I Vampiri. Tragic Ceremony seemed to be a sure thing. Unfortunately, things don't always work out the way they should. The biggest tragedy with respect to Tragic Ceremony is the time I spent watching this mess of a movie. With a few minor exceptions, nothing about the film appealed to me or worked for me. The characters are unlikeable, the plot is incoherent and schizophrenic, and the pacing is terrible. There's a subplot about some cursed pearls that goes nowhere and only serves to confuse things even further. In addition, nothing interesting happens for most of the movie. By the time the four leads realize they're in danger, I was well past the point of caring. And I don't understand the reviews I've read that praise the acting of Camille Keaton. I suppose it's a terrific performance if you consider an emotionless daze to be acting. The three male leads are the very definition of nondescript. They do nothing to stand out. The supporting cast includes some genre favorites like Luigi Pistilli, Luciana Paluzzi, and Paul Muller, but none is given anything to do. In fact Muller's main contribution is a two minute long monologue at the end of the movie that attempts to explain what happened in the previous 80 or so minutes. It's a weak attempt to provide a wrap-up to a very weak movie.


text: Riccardo Freda mag dan een goede reputatie hebben, maar aangezien veel van zijn beste films in feite werden geregisseerd door wijlen de grote Mario Bava, is het duidelijk dat hij in de jaren zeventig niet een van de meest getalenteerde filmmakers van Italië was. Deze film bewijst dat min of meer, ondanks de simplistische plot; het is een enorme puinhoop en over het geheel genomen moet ik zelfs zeggen dat _Tragische Ceremonie_ erger is dan Freda's smakeloze Giallo-poging _The Iguana with the Tongue of Fire_. Freda heeft deze film kennelijk verloochend en ik kan het hem niet kwalijk nemen! De plot volgt eenvoudigweg een stel kinderen die ergens in de rimboe zonder benzine komen te zitten. Ze komen toevallig een huis tegen op zoek naar brandstof; maar het blijkt een slechte keus te zijn, want de eigenaar staat op het punt een satanische ceremonie te houden... ho, ho. De film heeft een hoofdrol voor Camille Keaton, die een paar jaar later de hoofdrol zou spelen in de exploitatieklassieker _I Spit on Your Grave_, maar daar geen indruk maakt, ondanks het feit dat ze naast een cast van talentloze acteurs speelt. De film bevat tegen het eind één fatsoenlijke bloederige scène, maar dat is eigenlijk niet genoeg, aangezien het tachtig minuten saaiheid kost om daar te komen. Ik heb een hoge tolerantie voor waardeloze Italiaanse films die nergens op slaan <0xE2><0x80><0x93> maar zelfs ik zou deze niet kunnen verdragen. Mis het, mis niets!

text_en: Riccardo Freda may have a good reputation; but since we now that many of his best films were, in fact, directed by the late great Mario Bava; it's clear that he wasn't one of Italy's most gifted filmmakers back in the seventies. This film pretty much proves that as despite the simplistic plot; it's a sprawling mess and overall, I'd even have to go as far as to say that Tragic Ceremony is WORSE than Freda's insipid Giallo effort, The Iguana with the Tongue of Fire. Freda apparently disowned this movie, and I certainly don't blame him! The plot simply follows a bunch of kids that run out of petrol in the middle of nowhere. They happen upon a house while searching for fuel; but it turns out to be a bad choice, as the owner is just about to conduct a satanic ceremony...ho hum. The film features a lead role for Camille Keaton, who would go on to star in the exploitation classic I Spit on Your Grave some years later, but fails to make an impression here despite acting alongside a cast of talentless performers. The film features one decent gore scene towards the end, but this really isn't enough considering that it takes eighty minutes of tedium to get there. I have a high tolerance for rubbish Italian films that don't make sense - but even I couldn't stand this one. Miss it, miss nothing!


text: Zelfs Mel Gibson kon deze klucht van een film niet redden. Dit was een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Waarom zou Mel Gibson een film maken waarvan ik zeker wist dat hij er niet eens naar kon kijken? Wat was dit? Een volslagen idioot die onder de drugs zat en een schizofrene dame stalkte, die ook onder de zware, illegale drugs op straat leefde. Voor alle bioscoopbezoekers die onder de drugs zaten: je zult deze film geweldig vinden.

text_en: Even Mel Gibson couldnt save this slop of a movie. This was one of the worst movies I have ever seen. Why would mel Gibson make a movie that Im sure he couldnt sit and watch? what was this? A total goofball on some heavy drugs stalking a schizophrinic lady, who was also on some heavy ilicit street drugs. For all the moviegoers out there on heavy drugs; you will love this movie.


text: Deze film stonk gewoon. Ik weet dat sommige mensen zullen zeggen dat iedereen die denkt dat het niet deugt, 'het gewoon niet snapt'. Ik vind Wenders in _American Friend_ en _Vleugels van verlangen_ leuk. Maar dit is pure flauwekul. De hoofdpersoon is zo irritant dat het me geen moer kan schelen wat hij doet. Hij loopt, zoals in een andere recensie gezegd is, rond te springen als een irritant aapje. Ik kon hem gewoon niet uitstaan of mezelf dwingen om me er iets van aan te trekken. Dat is het geval met de meeste personages die alleen maar hun best lijken te doen om maf of raar te zijn. Ik vond de personages Mel Gibson en Milla Jovovich leuk en wilde dat ze zich meer op hen hadden gericht. Milla is natuurlijk mooi, meelijwekkend en je hebt echt met d'r te doen en met waar ze doorheen is gegaan en waarom ze is zoals ze is. Ik zie Gibsons personage bijna als Frankenstein. Ik wou alleen dat-ie Milla had gered en het hotel had platgewalst met al die waardeloze saaie figuren die d'r woonden.

text_en: This movie just stunk. I know that some people will say that anybody who thinks it is no good "just doesn't get it." I like Wenders in American Friend and Wings of Desire. But this is utter dreck. The main character is so annoying that I couldn't care less what he does. He is, as has been said in another review bouncing around like a little annoying monkey. I just couldn't stand him or force myself to care. This is the case with most of the characters who just seem to be trying to hard to be goofey or weird. I liked the Mel Gibson character and the Milla Jovovich characters and wish they would have focused more on them. Milla is of course beautiful, pitiful and you really feel for her and what she has been thru and why she is the way she is. I see Gibsons character as almost Frankenstien like. I just wish he would have save Milla and brunt the hotel down with all the worthless boring characters that lived in it. Milla Rating 10 Movie rating 0


text: Misschien ben ik gewoon een simpel mens, maar ik geef de voorkeur aan films waarin de mensen die erin spelen me op de een of andere manier iets kunnen schelen. In deze film kon niemand me iets schelen. Was dit bedoeld als een komedie? Misschien was de humor te subtiel voor me (tot op nanoniveau). Het punt is dat er zoveel dingen aan ontbraken. Er waren personages die grappig hadden kunnen zijn, maar dat waren ze niet. Er waren personages die je leuk had kunnen vinden, maar die je niet leuk vond. Bijvoorbeeld de man die dacht dat de Beatles zijn nummers hadden gestolen. Er zat zoveel potentie in, maar het enige wat hij deed was praten als een Beatle en klagen over hoe ze hem hadden gestolen. Haha. En de vorige poster had het over de 'Ik ben de Walrus'-scène alsof het iets heel bijzonders was. Wat? Hij speelde 'Ik ben de Walrus' op een oude piano en zong vals. Is dat een inside joke? Het was in elk geval een lachertje. Deze film heeft voor mij de sfeer van een film waarvan mensen zeggen dat ze hem mooi vinden omdat het 'intellectueel' of 'hip' klinkt als je zegt dat je hem mooi vindt, dat je de hele metafysische kunst/vuile boodschap krijgt die de kunstenaar uitdraagt. Als je vermaakt wilt worden, moet je wegblijven.

text_en: Perhaps I'm just a simple person, but I prefer movies that somehow make me care about the people in them. I couldn't care less about anyone in this movie. This was supposed to be a comedy? Maybe the humor was too subtle for me (all the way down to the nano-level). The thing about it is, it missed on so many things. There were characters that could have been funny, but they weren't. There were characters that you could have liked, but you didn't. For instance, the guy who thought the Beatles ripped off his songs. There was so much potential there, but all he did was talk like a Beatle and complain about how they ripped him off. Haha. And the previous poster talked about the 'I am the Walrus' scene like it was special. What? He played 'I am the Walrus' on an old piano and sang out of tune. Is there an inside joke there? It sure stank at face value. This movie has the feel to me of a movie people say they like because it sounds 'intellectual' or 'hip' to say you like it, that you get the whole metaphysical art/garbage message the artist is expressing. If you want to be entertained, stay away.


text: Het is de enige film waar ik bijna uit was weggelopen, en dat zou ik ook hebben gedaan als mijn vrienden niet bij me in de bioscoop hadden gezeten. Normaal gesproken vind ik een film, ook al vind ik hem niet leuk, nog steeds de moeite waard om tot het eind toe te zien. Op die manier kun je echt beweren dat je hem alle kans hebt gegeven om zich te herstellen. Maar met The Million Dollar Hotel was het zo vreselijk dat ik alleen maar heel graag wilde dat er zo snel mogelijk een eind aan kwam. Ik denk dat ik waarschijnlijk niet zo bitter teleurgesteld zou zijn geweest als deze film door een mindere regisseur was gemaakt, een die ik normaal gesproken niet zo leuk vond. Maar uit de mond van Wenders was het des te schokkender om te zien. Ik ken Bono van U2, een goede vriend van Wenders, die het script van deze afgrijselijke film heeft geschreven, en ik vraag me af waarom Wenders hem zijn gang heeft laten gaan, ook al waren ze goede vrienden. 'Hou je aan het werk overdag, Bono,' is een zin die me meteen te binnen schiet als ik naar deze puinhoop kijk. Aanmatigend, onsamenhangend, een mengelmoes van alle mogelijke hedendaagse stereotypen, een naïeve en doorzichtige poging om over te komen als geschift en gedurfd, met de irritantste personages die ik ooit heb gezien, vooral de hoofdrolspelers, Jeremy Davies, Milla Jovovich en Mel Gibson, die ik normaal gesproken geen van allen kan uitstaan. Het gelukkigste einde dat ik me had kunnen wensen, zou zijn geweest als ze een atoombom op hun collectieve hoofd hadden laten vallen om het zo snel mogelijk achter de rug te hebben. De eerste vijf minuten van de film zijn bijzonder goed, met een buitengewoon opwindende soundtrack van U2. Maar de openingsbeelden van de film maken de rest van de film (die vanaf dat moment een spectaculaire duikvlucht maakt) des te teleurstellender, omdat ze een belofte van filmkwaliteit inhouden die gewoon nooit is waargemaakt, bij lange na niet.

text_en: It's the one film I almost walked out of, and would have if my friends hadn't been in the movie theatre with me. Normally, even if I don't like a film, I think it's still worth sitting through it to the end. That way, you can really claim to have given it every chance to redeem itself. But with The Million Dollar Hotel, it was so dreadful I just badly wanted the experience to end as quickly as possible. I think I probably would not have been so sourly disappointed if this film had been made by a lesser director, one I didn't normally like so much. But coming from Wenders, it was all the more shocking to behold. I know Bono from U2, a good friend of Wenders's, wrote the script to this abysmal film, and I wonder why Wenders let him, as buddy-buddy as the two may have been. "Stick to the day job, Bono", is a sentence that easily springs to mind whilst viewing this mess. Pretentious, disjointed, a mish-mash of every possible contemporary film stereotype, a naive and transparent attempt at coming across as kooky and daring, with the most irritating characters I have ever set eyes upon, especially the leads, Jeremy Davies, Milla Jovovich and Mel Gibson, none of whom I dislike normally. The happiest ending I could have wished for would have been for a nuclear bomb to be dropped on their collective heads so as to get it all over with as soon as possible. On a positive note, the first five minutes of the film are extremely good, with an extremely stirring soundtrack from U2. But the film's opening shots make the rest of the film (which takes a spectacular nose-dive from then on) all the more disappointing as they are a promise of cinematic quality that's just never delivered, not even close.


text: Mooie plaatjes met een coole soundtrack vormen geen 'film'. Zoals alle poppromo's worden de pretenties van MDH alleen overtroffen door het ongerechtvaardigde budget. Eén dollar uitgeven aan deze doelloze, doelloze troep was één dollar te veel. Hou het maar bij popsongs als Bono.

text_en: Pretty pictures with a cool sound track do not constitute a 'movie'. Like all pop promos, MDH's pretentions are are outdone only by its' unjustifiable budget. One dollar spent on this aimless, purposeless dross was one dollar too many. Stick to penning pop songs Bono.


text: Ik huurde deze film op 20 juni 2001 en keek er ongeveer 45 minuten naar. Ik kwam tot de conclusie dat het kijken naar een blanco scherm in vergelijking daarmee heerlijk zou zijn. Er was niemand in de cast voor wie ik ook maar een traan zou hebben gelaten als de hel zelf was opengegaan en hen allemaal had verzwolgen.<br />Dus heb ik al mijn vrienden en familieleden gemaild om hen te waarschuwen, en ik neem de tijd om iedereen die dit briefje ziet te verzoeken deze film te mijden als de pest! Ik heb in mijn leven heel slechte films gezien, maar nooit zo'n slechte als deze.

text_en:
I rented this movie on 20 June 2001, and watched it for about 45 minutes. I concluded that watching a blank screen would be delightful by comparison. There was not a single person in the cast for whom I would have shed a tear if hell itself had opened up and swallowed the whole bunch of them.

So, I e-mailed all of my friends and relatives warning them, and I am taking the time to urge everyone who may see this note to avoid this movie like the plague! I have seen some really bad movies in my time, but NEVER one as bad as this.


text:
Swow, l o n g, d u l l...'
O mijn god, saai.

Zo irritante personages <0xE2><0x80><0x93> je krimpt elke keer in elkaar als je Jimy Smits ziet, of de man die van nu af aan de rol van de poppenspeler speelt. Ze hebben de film vast nooit gerepeteerd of bekeken. Mel Gibson was totaal van hout.
Dit is misschien niet de slechtste film die ooit is gemaakt, maar het feit dat hij bijna meteen op video is uitgebracht, zegt genoeg.

text_en:
S l o w, l o n g, d u l l. . .

Oh my god, dull.

Characters so annoying - you'll cringe every time you see Jimy Smits, or the guy that played tomtom from now on. They must have never rehearsed or reviewed the film in progress. Mel Gibson was absolutely wooden.

This may not be the worst movie ever made, but that it went almost straight to video says it is darn close.


text:
Omdat ik een totaal mislukte filmfanaat ben en een huis moet inrichten, ben ik een grote fan van IKEA. Mijn hele huis staat praktisch tot de nok toe vol met dat goedkope plaatmateriaal. En je weet dat al die stijlvolle huishoudelijke artikelen van IKEA van die grappige namen hebben <0xE2><0x80><0x93> een boekenplank die 'Holika' heet en een badkamerspiegel die 'Grundtal' heet <0xE2><0x80><0x93> nou, dat voegt alleen maar toe aan de hele Europese charme.
Zoals die interessant getitelde (maar afschuwelijk vertaalde) artikelen op de planken van IKEA, zou ik graag wat vertaling willen geven aan een paar van de recensies die ik heb gelezen over de Zweedse 'Kraftverk 3714'.
Oorspronkelijke opmerking: 'Voor een lowbudgetfilm is dit behoorlijk cool spul. Het zou geweldig zijn om te zien wat deze jongens met een budget in Hollywood zouden kunnen doen!'
Vertaling: de filmvoorraad is waardeloos, de belichting is oninteressant, de filmopnamen zijn oninteressant, de geluidsopnamen zijn hol.
Origineel commentaar: 'David Lynch-achtig sf-drama, gesitueerd in een vreemd bosstadje met even vreemde personages!'
Vertaling: deze 'acteurs' spelen voor niets, de verhaallijn is rond en vermoeiend, de ideeën die aan de film ten grondslag liggen proberen wanhopig existentiële betekenis te hebben, maar zijn eenvoudigweg banaal, en de settings (vooral de interieurs) zijn saai en vol lelijk behang.
Origineel commentaar: 'De montage is goed gedaan, en het conservatieve gebruik van computergraphics toont aan dat dwingende CGI-effecten niet uit een Hollywood-studio hoeven te komen!'
Vertaling: Als je om te beginnen al schetsmatige cinematografie hebt, verberg de onvolkomenheden dan door alles op een Mac te digitaliseren en drie minuten lang krachtig te mengen. Ingenieus!
Ik heb deze dvd genomen omdat ik dol ben op onafhankelijke films, vooral als ze proberen het vaak dure en ontzagwekkende genre van de sciencefiction aan te pakken. Ik bedoel, sommige van de beste sciencefictionfilms aller tijden zijn tot stand gekomen met weinig of geen budget, spfx en dure acteurs. Neem bijvoorbeeld Peter Fonda's eco-waarschuwende-tijd-reisfilm 'Idaho Transfer'! Een klassieker.
Maar 'Kraftverk 3714' past niet in de categorie 'zorgvuldig gemaakte, onopvallende, van ideeën afhankelijke sf-film'. Hij concentreert zich meedogenloos op personages die niet veel doen en geen interessante dingen zeggen. Het draait in kringetjes rond. Het is veel te lang (en dat uit de mond van een grote Tarkovsky-fan). Erger nog, het concept van 'buitenaardse wezens die de werkelijkheid veranderen' is voer voor _Twilight Zone_ van veertig jaar geleden. Het is gewoon geen goed gemaakte film <0xE2><0x80><0x93> en ik wilde echt dat het dat wel was, verdomme!
Maar als fan van _IKEA_ heb ik wel een schokkende observatie gedaan. Ten eerste weet iedereen die wel eens bij _IKEA_ heeft gewinkeld hoe hun ingewikkelde winkelwagentjes werken <0xE2><0x80><0x93> alle vier de wielen zijn multifunctioneel. De wagentjes kunnen een perfecte 360 graden draaien en er is enige vertrouwdheid voor nodig om er als een professional mee om te gaan, zoals elke enthousiaste IKEA-shopper weet. Nou, ik mag doodvallen, maar een van de hoofdrolspeelsters in _Kraftverk 3714_, dat is me er eentje. Ze gaat naar een of andere inktzwarte supermarkt in de rimboe en wat sjouwt ze mee? Een winkelwagentje! Dus dat is toch geen uitvinding van IKEA, maar weer zo'n prachtige uitvinding (laten we het maar een 'Tacklebee' noemen) uit het land van hei-doo!

text_en:
Being a completely broke film buff with a house to furnish, I'm a big fan of IKEA. My whole domicile, practically, is packed to the brim with the cheap particle-board stuff. And you know how all those stylish household items at IKEA have those funny names--a bookshelf called "Holika" and a bathroom mirror called a "Grundtal"--well, it just adds to the whole Euro-charm.

Like those interestingly-named (but horribly translated) items on the shelves at IKEA, I'd like to provide a bit of translation to some of the reviews I've read about the Swedish-made "Kraftverk 3714."

Original Comment: "For a low budget film, this is pretty cool stuff. It would be great to see what these guys could do on a Hollywood budget!"

Translation: The film stock is crappy, the lighting is pedestrian, the cinematography is uninteresting, the sound recording is hollow.

Original Comment: "David Lynchesque sci-fi drama set in a strange forest town with equally strange characters!"

Translation: These "actors" are acting for free, the storyline is circular and tiring, the ideas that undergird the flick desperately try to be existential but are simply mundane, and the settings (especially the interiors) are dull and filled with ugly wallpaper.

Original Comment: "The editing is well-done, and the conservative use of computer graphics shows that compelling CGI effects don't have to come out of a Hollywood studio!"

Translation: When you've got sketchy cinematography to begin with, hide the imperfections by digitizing all of it onto a Mac and blending vigorously for three minutes. Ingenious!

I took a chance on this DVD because I'm a sucker for independent films, especially those that attempt to tackle the often-expensive and awe-inspiring genre of science fiction. I mean, some of the best sci-fi flicks of all time have been realized with little or no budget, spfx, and specious actors. Take Peter Fonda's eco-warning-time-travel flick "Idaho Transfer" for example! A classic.

But "Kraftverk 3714" doesn't fit the category of "carefully-crafted, low-key, idea-dependent sci-fi." It relentlessly focuses on characters that don't do much and don't say interesting things. It goes round and round in circles. It is much too long (this coming from a major Tarkovsky fan). Worse, its concept of "reality shifting aliens" is Twilight Zone fodder from 40 years ago. It's just not a well-made film -and I really wanted it to be, dammit!

However, being the IKEA fan I am, I did make one ground-shattering observation. First, anyone who has shopped at IKEA knows how their tricky shopping carts work--all four wheels being multidirectional. The carts can spin a perfect 360 degrees, and it takes some familiarity to handle them like a pro, as any avid IKEA shopper knows. Well, I'll be damned, but one of the lead actresses in "Kraftverk 3714" goes to some inky-dinky grocery store in the middle of nowhere and what is she pushing around? A multidirectional shopping cart! So, that's not an IKEA invention after all, but is yet another wonderful invention (let's call it a "Tacklebee" for the hell of it) from the land of hei-doo!


text: Nadat ik had gehoord dat een aantal mensen achter de lowbudgetfilms 'Terror in Rock'n'Roll vennsj dawn' en 'It came from space... and stuff' betrokken waren bij het maken van deze film, besloot ik hem ongezien op dvd te kopen. Ik wou dat ik dat niet had gedaan. De andere films waren grappig, wrang en een beetje stom. Terwijl er in Kraftverk 3714 geen greintje humor te vinden is. En het is zo godvergeten slecht dat ik al kwaad word als ik eraan denk. De slechtst mogelijke acteurs, het slechtste script, de slechtste special effects. En de minst sexy seksscène ooit. Uhhh. En het hele gedoe duurt 2 uur en 45 minuten. Alsjeblieft, maak nooit meer een film.

text_en: After hearing that some of the people behind the low-budget flicks "Terror in Rock'n'Roll Önsjön" and "It came from outer space... and stuff" were involved in making this movie, I decided to buy it unseen on DVD. I wish I hadn't. The other movies were funny, tongue-in-cheek and kinda stupid. While Kraftverk 3714 is devoid of any humor at all. And it is so god-awful that I'm getting angry just thinking about it. The worst actors possible, the worst script possible, the worst special effects available. And the most unsexy sex scene ever. Uhhh. And the whole thing goes on for 2 hours and 45 minutes. Please, do not ever make another movie.


text:
Het is grappig... een dag voordat ik deze film zag, had ik een documentaire over Leni Riefenstahl gezien, dus de vergelijking ging automatisch... maar die is er natuurlijk niet:)
Deze film is in alle opzichten zwak... het acteren is niet overtuigend (vooral die van Simona niet...) en onnatuurlijk... de montage is verward en laat altijd een spoor van onvoltooide shots achter, de muziek past niet, het verhaal loopt niet lekker, het wordt saai en de film duurt al zo lang... o, en de personages worden niet erg goed weergegeven, je kunt eigenlijk niet veel over de meisjes zeggen (behalve wat je ziet)... De film probeert ook te choqueren met expliciet gevloek (wat erg lachwekkend is:)
Dus... 2/10.

text_en:
It's funny... one day before i have seen this movie i had been watching a documentary about Leni Riefenstahl, so comparison kind of came automatically... of course there isn't any :)

 This movie is weak in every aspect... acting is not convincing (especially the one who plays Simona...) and unnatural..., editing in confused and always leaves a taste of unfinished shot, music doesn't fit, the story doesn't flow, it gets boring and the movie comes out much longer as it is... oh, and the characters aren't very well shown, you actually can't tell much about the girls (except what you see)... The movie also tries to shock with explicit cursing (which is very laughable :)

So... 2/10


text: Half een mystieke thriller en half de verbrokkelde fantasieën van een broze geest, is _Guardian of the Frontier_ een meeslepende film die al snel ontspoort. Sterke beelden en een meeslepend uitgangspunt worden al snel overschaduwd door onsamenhangende intriges, afgezaagde dialogen, amateuristisch acteerwerk en de meest buitenissige en overdreven fallische beelden uit de recente geschiedenis (hier, een vis is zeer zeker niet zomaar een vis!). Dit is kennelijk de eerste Sloveense speelfilm die door een vrouw wordt geregisseerd <0xE2><0x80><0x93> mevrouw Weiss moet vastbesloten zijn geweest om te bewijzen dat ze net zo luguber en nodeloos expliciet kon zijn als welke man dan ook.

text_en: Half a mystical thriller and half the fractured fantasies of a fragile mind, "Guardian of the Frontier" is an engaging trip that soon derails. Strong imagery and a compelling premise is soon overwhelmed by incoherent plotting, hackneyed dialogue, amateurish acting, and the most outlandish and over-the-top phallic imagery in recent memory (here, a fish is most definitely not just a fish!). Evidently, this is the first Slovenian feature film to be directed by a woman -- Ms. Weiss must have been determined to prove that she could be as lurid and gratuitously explicit as any man.


text:
Drie jonge studentes, Simona (Iva Krajnc), Alja (Tanja Potocnik) en Zana (Pia Zemljic), gaan op avontuur langs de rivier de Kolpa, in een Sloveense film uit 2002 van Maya Weiss. Wat een Oost-Europese versie had kunnen zijn van de bekende en opwindende 'Deliverance' uit 1972, bleek voor mij een volstrekt oninspirerende film te zijn, met vlakke personagesportretten die de sympathie voor de personages ontkenden.
Alja en Zana zijn als studente helemaal niet overtuigend, hoewel Alja uiting geeft aan haar verlangen om schrijfster te worden, en beiden gebruiken naar mijn idee overdreven grove taal. Alja heeft genoeg van haar vriendje en lijkt gewoon verder te leven. Zana, die nog minder geleerd is, is een egocentrische avonturierster die zich aangetrokken voelt tot andere vrouwen. Ik had wel enige sympathie voor de betrekkelijk onschuldige Simona, conservatief en met een stralende blik in haar ogen. Alleen al het idee dat deze drie samen op reis gaan, bevalt me niet. De minachting die Zana en Alja voor Simona aan de dag leggen, slaat nergens op <0xE2><0x80><0x93> waarom zouden ze haar om te beginnen als reisgenote kiezen, terwijl ze toch haar gedrag en houding moeten kennen?
Het drietal begint aan een zorgeloze reis over de rivier, op twee kano's, zonder zich te laten afschrikken door een nieuwsbericht over de verdwijning van een vrouw langs de rivier. De zaken worden somberder door de mysterieuze verschijning, soms echt en soms mogelijk hallucinerend, van een fanatiek conservatief visserspoliticus (Jonas Znidarsic). Ik heb genoten van de scènes langs de rivier en van de kleine dorpjes die het trio bezoekt. Misschien komt het door een gebrek aan cultureel begrip, maar verder heeft de film me niet geraakt. Ik was verbaasd toen ik zag dat de film een paar prijzen heeft gewonnen.

text_en:
Three young college women, Simona (Iva Krajnc), Alja (Tanja Potocnik), and Zana (Pia Zemljic), go on an adventure canoing down the River Kolpa, dividing their Slovenia from neighboring Croatia, in this 2002 Slovenian film by Maya Weiss. What could have been an Eastern European version of the well-known and exciting 1972 "Deliverance" turned out, for me, to be utterly uninspiring with flat character portrayals that denied sympathetic identification with the characters.

Alja and Zana are not convincing as students at all, though Alja expresses a desire to be a writer, and both use what seemed to me to be excessive bad language. Alja is bored with her boyfriend and seems to just be drifting along in life. Zana, even less scholarly, is a self-absorbed adventure seeker with an attraction to other women. I had some sympathy with relatively innocent Simona, conservative and starry eyed. The very idea of these three traveling together just doesn't work for me. The disdain that Zana and Alja show toward Simona makes no sense - why would they choose her as a travel companion to start with as surely they must know her demeanor and attitudes?

The three begin a carefree journey down the river on two canoes, undeterred by a news story of a woman's disappearance along the river. Things become more somber with the mysterious appearance, sometimes real and sometimes possibly hallucinatory, of a rabidly conservative fisherman politician (Jonas Znidarsic).

I did enjoy the scenes along the river and of small villages the trio visit. It may be because of a lack of cultural understanding, but the film didn't move me otherwise. I was surprised to see that the film has won some awards.


text:
Ik kan vol vertrouwen zeggen dat dit de slechtste film is die ik ooit heb gezien, en ik ben meestal dol op buitenlandse films. De film is niets meer dan slecht gemaakte, gewelddadige pornografie. Als je ervoor kiest om hem te zien, bereid je dan voor op eindeloos seksisme, gratuite naaktfoto's en een stomme, sensationeel gemaakte verkrachtingsscène, die ongetwijfeld de voornaamste aantrekkingskracht heeft op mensen die van de film houden.
Bovendien draait de plot doelloos rond, en geen van de personages is sympathiek. Veel scènes zijn gefilmd in de bossen rond de rivier, om de meisjes het constante gevoel te geven dat iemand hen stalkt, wat een zielige poging was om het gebrek aan verhaal te compenseren.
Misschien zou ik dat ook wel doen. Ik zou mijn tijd niet hebben verspild om de film te zien, als hij correct in de recensies was beschreven.

text_en:
I can confidently say that this is the worst film I have ever seen, and I usually love foreign films. The movie is nothing more than poorly-made violent pornography. If you choose to see it, prepare yourself for endless sexism, gratuitous nudity shots, and a stupid sensationalized rape scene, which I'm sure is the main appeal for the people who like the movie.

Additionally, the plot meanders aimlessly, and none of the characters is likable. Many scenes are filmed from the woods surrounding the river the girls are on to give a constant feeling that someone is stalking them, which was a pathetic attempt to make up for the lack of story to tell.

Perhaps I wouldn't have wasted my time to see the movie, if it had been accurately described in reviews.


text:
Dit is een zwak samenraapsel van zo ongeveer alles: de relaties tussen vluchtelingen, Kroatië en Slovenië, de globalisering, de seksuele geaardheid. Een heel grote, onhandige metafoor over het feit dat Slovenië op de doorgaande wegen tussen zijn verleden, dat wordt gesymboliseerd door alles wat'maagd' is en koningin van het huishouden wordt, en zijn toekomst, dat wordt gesymboliseerd door het luisteren naar muziek in clubs en lesbisch zijn en nooit kinderen krijgen.
Het speelt in op een vrij recente Sloveense legende over een maagd en een 'boskoning' die de vorm van een geit aanneemt (de beeldspraak van Zlatorog Beer is ook op die legende gebaseerd), maar helaas is de behandeling heel onsamenhangend. Hoe kan de rit in de jeep met de 'boskoning' echt zijn voor alle drie de meisjes, maar de scène buiten de tent alleen in Simona's fantasie? Het einde sleept zich maar voort (ik kan niet geloven dat de film maar 98 minuten duurt, heb ik zonder het te weten naar een film van een regisseur zitten kijken?), terwijl de drie meisjes 10 seconden in de camera moeten kijken terwijl ze er tegelijkertijd bang en gelukkig uitzien (zo voor de hand liggend).
Ik had nooit gedacht dat ik slecht acteerwerk zou herkennen in een film waarvan ik de taal niet versta, maar het duurde niet lang voor ik 'Simona' zag. Het grootste deel van de tijd acteert ze te veel, alsof ze in een stomme film speelt.
Het was niet zo erg als ik dacht dat de regisseur nog maar net begon en wat haar generatie volgens haar inhield op film wilde vastleggen door een half-experimentele film te maken, tot ik besefte dat de regisseur in werkelijkheid zevenendertig was toen ze de film maakte en dat haar werk waarschijnlijk'serieus' is.

text_en:
This is a weak throw-together of just about everything: refugees, Croatia-Slovenia relations, globalization, sexual orientation.. A very big clumsy metaphor about Slovenia being at the cross roads between its past, which is symbolized by everything "virgin" becoming queen of the household, and its future, which is symbolized by listening to music in clubs and being a lesbian and never having kids.

It plays on a rather recent Slovenian legend involving a virgin and a "forest king" assuming the shape of a goat (Zlatorog Beer's imagery is also based on that legend), but unfortunately, the treatment is very incoherent. Weiss seems to think the end justifies the means: she can use all kinds of "dream-like" sequences, and then pick and choose which ones true, and which ones are imaginary. How can the ride in the jeep with the "forest king" be real for all three girls, but the scene outside the tent be real only in Simona's imaginary ? The ending just drags on and on (I can't believe the movie's runtime is only 98 minutes, have I been watching a director's cut without knowing it?), with the three girls having to look at the camera for about 10 seconds while looking afraid and happy at the same time (so obvious).

I never thought I could spot bad acting in a movie whose language I don't understand, but it didn't take long to see that "Simona" is over-acting most of the time, as if she was playing in a silent movie.

It wasn't so bad as I kept thinking the director was just starting and wanted to capture what she thought her generation was all about on film by doing a half-experimental movie, until I realized that the director was actually 37 years old when making the movie and that her work is probably "serious".


text: Een paar tieners hebben een beetje seks op het strand in de jaren zestig. Dat is alles. Ze zeggen dat ze vijftien zijn, terwijl een van de acteurs in werkelijkheid vijfentwintig is. Misschien was deze film in 1978 een beetje revolutionair in zijn manier om taboe-onderwerpen aan te roeren, maar ik kan me niet voorstellen dat in die tijd alles wat in Esmiko Limon werd vertoond als taboe-achtig werd beschouwd.<br />Ondiepe dialogen worden vermengd met discomuziek die nog oppervlakkiger is. De selectie van liedjes heeft niets te maken met iets anders dan de heel, heel bekende new-classics die tegenwoordig nog steeds op elk radiostation te horen zijn. De plot van American Pie is niet veel anders, maar het is in elk geval een beetje grappig. Eskimo Limon is saai, vlak en niet esthetisch. Bijna niet te geloven dat het zes vervolgen had!

text_en:
A couple of teenagers have a little sex on the beach in the 1960s. That's all. They say they are fifteen while one of the actors is really twenty-five. Maybe this movie was somewhat revolutionary in 1978 in its way of touching `taboo' topics but I can't imagine that at that time anything shown in Esmiko Limon was regarded as tabooish.

Shallow dialogues are mixed with disco music that is even shallower. The selection of songs doesn't involve anything but the very very well-known `classics' that are still heard on every second radio station today. The plot of American Pie is not much different but it is at least a little bit funny. Eskimo Limon is dull, flat and not aesthetic. Almost unbelievable that it had six sequels!


text: Thomas Hardy is een van mijn favoriete schrijvers. Er zijn een paar fantastische films gemaakt naar zijn romans (Far From the Madding Crowd, Tess of the d'Urbervilles, The Mayor of Casterbridge) en ik had hoge verwachtingen van deze film. De Hallmark-Hall-of-Fame-ification van 'Return of the Native' verpestte alles. De cast was fantastisch, de fotografie uitstekend, maar het script was naargeestig en de invalshoek ronduit rampzalig. Mensen liepen op mensen af, zeiden teksten en liepen weer weg. Er ontstond een schrale opwinding toen Clive Owen en Catherine Zeta Jones (heel jong, heel mooi) elkaar een beetje op de huid zaten, maar zelfs Clive, die een uitmuntende acteur is, kon het niet redden. Het was een en al Hallmark-'romantische' drukte. De drie bovengenoemde films hadden alle drie een rijke achtergrondmuziek en voorgewende boerenkinkels die een uiteenzetting van de plot gaven, en wat dynamiet had kunnen zijn, bleek afschuwelijk te zijn.

text_en: Thomas Hardy is one of my favorite authors. Some truly wonderful movies have been made from his novels ("Far From the Madding Crowd," "Tess of the D'Urbervilles," "The Mayor of Casterbridge"), and I had high hopes for this one. The Hallmark-Hall-of-Fame-ification of "Return of the Native" totally wrecked it. The cast was terrific, the photography excellent, but the script was dismal and the direction positively ruinous. People walked up to people, said lines, walked away. A meager excitement developed when Clive Owen and Catherine Zeta Jones (very young, very beautiful) exchanged a bit of flesh-pressing, but even Clive, who is a superb actor, couldn't save it. It was awash with the usual Hallmark "romantic" strings background music and pretend bumpkins offering plot exposition, and what could have been dynamite turned out to be awful. The richness of the above three movies was commpletely absent.


text: Herinneren jullie je de houterige, niet-dramatische literaire versies van de jaren zeventig nog, op z'n slechtst? Dat komt wel als je dit breed geacteerde, onbedoeld hilarische stuk van de chocoladedoos ziet. Het meest verwerpelijk is Catherine Z-J, die, hoewel ze onmiskenbaar een lust voor het oog is, een grote jurk draagt en er zo zwoel uitziet dat ze er zelfs een voorstelling voor moet opgeven. Ze wordt gespeeld als een melodrama, of als Cold Comfort Farm zonder de grappen, en die poging wordt niet vergemakkelijkt door een scriptschrijver met een slecht oor voor dialogen, die het gevoel voor ironie of tragedie in de roman volledig mist. Jammer, gezien de kwaliteit van het acteertalent dat ter beschikking staat <0xE2><0x80><0x93> Joan Plowright, Claire Skinner, Steven Macintosh, allemaal verdienen ze beter dan dit.

text_en: Remember the wooden, undramatic literary adaptations of the 1970s at their worst? You will when you see this broadly acted, unintentionally hilarious piece of chocolate-box adaptation. Most culpable of all is Catherine Z-J who, while undeniably easy on the eye, substitutes swishing a big dress and looking sultry for actually turning in a performance. Played po-faced like a melodrama, or Cold Comfort Farm without the jokes, this effort is not helped by a scriptwriter with a tin ear for dialogue who misses entirely the novel's sense of irony or tragedy. A shame, given the quality of the acting talent on offer - Joan Plowright, Claire Skinner, Steven Macintosh all deserve better than this.


text: Deze film is een bijna totale tijdverspilling. Ik bestudeer het boek voor mijn eindexamen Engels en de film draagt maar op één manier bij, en dat is om duidelijk te maken dat het hele scenario in een landelijke idylle is gesitueerd. Het acteerwerk is houterig, de filmografie is lachwekkend, en de zogenaamde dramatische scènes in de film lieten het grootste deel van mijn klas (waaronder ikzelf) in hun tekst gniffelen. Het boek is weliswaar niet mijn favoriete literaire keuze, maar het is stukken beter dan de film, en de soundtrack is gewoon ronduit irritant. Kijk deze film niet, tenzij je op zoek bent naar een tijdloze, goede verhaallijn die is getransformeerd tot tijd- en mediaverspilling.

text_en: This film is an almost complete waste of time. I am studying the book for my English A level, and the film only contributes in one way, and that's getting across that the whole scenario is set in a rural idyll. The acting is wooden, the filmography is laughable, and the so called dramatic scenes in the film had the majority of my class (including me) snickering into their texts. The book, although not my favourite literary choice, is miles better than the film is, and the sound track is just plain irritating. Don't watch this film unless you are looking for a timeless, quality storyline transformed into mindless, media waste.


text:
Ik heb dit gehuurd omdat ik de kans om Clive Owen en Catherine Zeta Jones samen te zien niet voorbij kon laten gaan, maar het was het absoluut niet waard. De enige reden waarom ik er twee sterren aan geef in plaats van één, is dat het zo nieuw is om ze te zien voordat ze het ver hebben geschopt.
Zeta Jones, die meestal leuk is om naar te kijken, ook al is ze niet de beste actrice ter wereld, is vreselijk. Owen lijkt zich echt niet op zijn gemak te voelen in zo'n kalkoen, en bovendien draagt hij een belachelijke, ongelooflijk slecht passende pruik tot op zijn kin (ik hoop tenminste dat het een pruik is en niet zijn echte haar). En de scène waarin hij een country-jig danst met Zeta Jones maakt dat je je voor hem schaamt. Joan Plowright loopt verdwaasd rond in de film <0xE2><0x80><0x93> ze vraagt zich waarschijnlijk af hoe ze zo in de knoei heeft kunnen raken.
De actrice die de vrouw van Clive Owen speelt is niet slecht, maar dat geldt voor zo'n beetje iedereen. O, en de tekst stinkt ook.

text_en:
I rented this because I couldn't pass up the chance to see pre-Hollywood-fame Clive Owen and Catherine Zeta Jones together, but it definitely wasn't worth it. The only reason I give it two stars instead of one is for the novelty of seeing them before they made it big across the pond.

Zeta Jones, who is usually fun to watch even if she isn't the greatest thesp in the world, is awful. Owen seems really uncomfortable to be in such a turkey, plus he wears a ridiculous, egregiously ill-fitting chin-length wig (at least I hope that's a wig and not his real hair). And the scene where he dances a country jig with Zeta Jones just makes you embarrassed for him. Joan Plowright walks around in a daze the whole movie -- she's probably wondering how she got herself into such a mess.

The actress who plays Clive Owen's wife isn't terrible, but just about everyone else is. Oh, and the writing stinks too.


text: Ik heb deze Hallmark-televisiefilm gezien toen hij voor het eerst werd uitgezonden. Ik verloor mijn belangstelling voor het verhaal omdat een personage een heks zou zijn. Ik was gewoon niet in de juiste stemming om naar deze film te kijken. Maar Hallmark staat voor de beste kwaliteitsfilms. Nu is er een reden om deze film een tweede blik te gunnen. Clive Owen, die 'Damon Wildeve' speelt, zou wel eens de kans kunnen krijgen om gekozen te worden als de volgende James Bond 007 als Pierce Brosnan hem uitbrengt. Clive Owen zou wel eens tot het jaar 2008 kunnen moeten wachten. De andere reden is dat de hoofdrolspeelster Catherine Zeta-Jones nu een beroemdheid is (in die tijd was ze een onbekende) en dat ze in 2003 een Academy Award won voor de beste bijrol. Joan Plowright als'mevrouw Yeobright' speelt ook in deze film. De openingszin in deze film bevalt me: 'Verlos me van deze angstige, eenzame plek. Stuur me een grote liefde van ergens vandaan, anders ga ik dood, echt dood.'

text_en: I saw this Hallmark television movie when it originally aired. I lost interest in the story because a character was said to be a witch. I just was not in the right frame of mind to watch this film. But Hallmark stands for the best, quality films. Now, there is a reason to give this film a second look. Clive Owen who plays "Damon Wildeve" just might have a chance to be selected as the next James Bond 007 when Pierce Brosnan passes it on. Clive Owen might have to wait until the year 2008. The other reason is the female lead is Catherine Zeta-Jones is now a celebrity (she was an unknown at the time) and became an Academy Award winner for Outstanding Supporting Actress in 2003. Joan Plowright as "Mrs. Yeobright" is also in this film. I like the opening line in this film: "Deliver my heart from this fearful, lonely place. Send me a great love from somewhere or else I shall die, truly I shall die."


text: Nou!! In de film speelt Catherine Zeta Jones. Het is een Hallmark-televisiefilm. Hij komt uit een roman van Thomas Hardy. In de film speelt Catherine Zeta Jones. Zij is verreweg de enige in de film die beter acteert dan in mijn toneelklas op de middelbare school. O ja, Clive Owen speelt er ook in. Ik ben geen Britse, dus dat betekent bijna net zoveel als dat ik een roman van Thomas Hardy ben. Behalve dat hij in _The Bourne Identity_ speelde, en dat vond ik leuk. Dat is zo'n beetje alles wat er was. Ik begin me steeds te herhalen, maar ik vind CZJ leuk, dus ik heb het tot het eind volgehouden. De computer vertelt me dat ik niet...' Ik heb 10 regels en ik blijf ze tellen. Ik tel altijd 11 regels, maar misschien vindt hij mijn stijl niet mooi, maar zo denk ik ook over de film.

text_en: Well!! the movie has Catherine Zeta Jones in it. It's a Hallmark television movie. It's from a Thomas Hardy novel. It has Catherine Zeta Jones in it. She is by far the only one in the movie who acts better than in my high school theater class. Oh yes it has Clive Owen in it. I'm not British so that means almost as much as being a Thomas Hardy novel. Except he was in "The Bourne Identity", and I liked that. That just about wraps it all up folks. That really all there was. I'm becoming repetitive, but I do like CZJ, so I stuck it out to the end. The computer is telling me that I don't have 10 lines and I keep counting them. I always count 11, but maybe it just doesn't like my style, but that is my opinion of the movie, too.


text:
Ik ben een fan van Judy Garland, Vincente Minnelli en Gene Kelly, maar deze film liet me koud. Ik verwachtte weer een _American In Paris_ van Minnelli, dus misschien verwachtte ik te veel.
De film had weinig liedjes en weinig indrukwekkende dansnummers. Ik was onder de indruk van de zeer expressieve Kelly-dans als Mococo op het schip. Ik was ook onder de indruk van de Nicholas Brothers in _Be a Clown_, jammer dat dat nummer zo irritant was. Ik vond het ook leuk dat Judy Kelly met snuisterijen aanviel. Kijk maar eens in Lorna Lufts autobiografie voor wat interessante informatie over die scène.
Eigenlijk heeft de film een paar van Cole Porters meest irritante nummers, vooral 'Nina'. Ook schreeuwen Judy en Gene de hele tijd als een stel krijsende kinderen.
De plot is dun <0xE2><0x80><0x93> wat normaal is voor een musical <0xE2><0x80><0x93> maar hij wordt niet gered door indrukwekkende dansnummers of gedenkwaardige liedjes. Ik vermoed dat de beste delen van deze film op de vloer van de montagekamer zijn achtergebleven. Alsjeblieft, filmrestaurateur, zoek die stukjes film op en laat ons zien hoe de film had kunnen zijn!

text_en:
I'm a fan of Judy Garland, Vincente Minnelli, and Gene Kelly, but this movie just left me cold. I was expecting another American In Paris from Minnelli, so perhaps I was expecting too much.

The movie was short on songs and short of impressive dance numbers. I was impressed by the very expressionistic Kelly dance as Mococo on the ship. I was also impressed by the Nicholas Brothers in Be a Clown, too bad the song was so annoying. I also enjoyed Judy attacking Kelly with bric-a-brac. Check Lorna Luft's autobiography for some interesting information on that scene.

Actually, the movie has what must be some of Cole Porter's most annoying songs, especially "Nina". Also, Judy and Gene yell constantly like screechy children.

The plot is thin--which is par for the course for musicals--but it is not saved by impressive dance numbers or by memorable songs. I suspect the best parts of this movie were left on the cutting room floor. Please, some movie restorer, find those bits of film and show us what the movie could have been!


text: Voor iedereen die de tv-serie leuk vindt: vergeet de film. De grappen zijn slecht en sommige onderwerpen zijn veel te gevoelig om erom te lachen.<br />We hebben veel beter acteerwerk gezien van R. Dueringer in 'Hinterholz 8'.

text_en:
To anyone who likes the TV series: forget the movie. The jokes are bad and some topics are much too sensitive to laugh about it.

We have seen much better acting by R. Dueringer in "Hinterholz 8".


text:
Jaren geleden probeerde de speelfilm 'MA2412' in Oostenrijk een soort'regionale blockbuster' te worden. Eén ding is zeker: ik hoop dat niemand van buiten deze ooit te zien zal krijgen. Als je bekend bent met de oorspronkelijke sitcom, zou het interessant kunnen zijn om te zien wat regisseur Sicheritz van zijn serie heeft gemaakt. Ik denk dat hij zijn kans heeft gemist en tijd en geld heeft verspild.
Tot nu toe zijn veel regisseurs en schrijvers er niet in geslaagd een serieconcept aan te passen aan een film van 90 minuten (denk aan Alf, inspecteur Gadget...). Je kunt zien hoe moeilijk dat is door naar 'MA 2412' te kijken. Het resultaat van deze poging smaakt naar een nooit eindigende tv-episode (en geen goede). Hij slaagt er niet in een plot te bedenken, de humor doet te veel zijn best en de regie lijkt erg ongericht <0xE2><0x80><0x93> wat ook geldt voor de visuele stijl.
Dus als ik het zo bekijk, zou ik deze niet aanbevelen...

text_en:
Years ago "MA2412" the feature film tried to be some kind of "regional Blockbuster" in Austria. One thing's for sure: I hope no one outside will ever have to see this one. Perhaps if you are familiar with the original sitcom it could be interesting to watch what director Sicheritz made of his series. I think he missed his chance and wasted time and money.

So far many director's and writers have failed to make a series concept compatible to a 90min movie (consider Alf, Inspector Gadget...). You can see how hard this is by watching "MA 2412". The result of this attempt in my opinion tastes like a never-ending TV-Episode (and not a good one). It fails to deliver a plot, the humor tries too hard and the directing seems very unfocused - as holds true for the visual style.

So summing up I'd clearly not recommend this one...


text:
Ze zijn goede stand-upcomedians, jong, niet lelijk, ze hebben geld, de meisjes zijn dol op hen, het publiek geniet van alles wat ze doen...
en toen maakten ze deze film...
<0x3E><0x3E> Geen verhaal, sommige grappen waren al oud in de jaren vijftig, het acteerwerk is afschuwelijk. Bewaar je geld voor iets nuttigs, zoals een cadeautje voor je vriendin.

text_en:
they (dueringer, dorfer) are good stand-up comedians, young, not ugly, have money, the girls love them, the audience is appreciating everything there doing

and then they made this film ...

no story at all, some jokes were old in the fifties, the acting is awful. save your money for something useful, like a gift for your girlfriend.


text: Ik denk niet dat het feit dat de film te veel wendingen heeft, de film slecht maakt. De wendingen zijn niet het probleem van de film. Het verhaal is heel slim en had heel cool kunnen zijn als het goed was gefilmd. De voornaamste reden waarom iedereen klaagt over de wendingen in de film is dat de film gewoon niet fascinerend genoeg is om ervoor te zorgen dat de mensen hen volgen. De film is slecht geschoten (tenminste in vergelijking met zijn broer Lock, Stock). Erger nog: de personages zijn (hoewel vaak goed geacteerd) gewoonweg plat. De personages hebben niet genoeg tijd om goed genoeg geïntroduceerd te worden om de kijker betrokken te laten raken bij een van hen, laat staan dat hij hen begrijpt. O, en de locaties zijn gewoon verschrikkelijk: locaties <0xE2><0x80><0x93> persoon (ik heb niet de moeite genomen om naar de aftiteling te kijken voor je naam) <0xE2><0x80><0x93> een andere baan (misschien nog steeds fotografie of binnenhuisarchitectuur)

text_en: I think that saying this film has too many is not what makes this film bad. The twists are not the problem of the film. The story is quite clever and could have been very cool if filmed right. The major problems why everyone is complaining about the twists in the film is that the film is just not fascinating enough to make people follow them. The film is badly shot (at least in comparison to its genre brother Lock, Stock). Worse: the characters are (although often well acted) just plain flat. The characters don't have enough time to be introduced well enough to let the viewer get involved with a single one of them, let alone understand them. Oh, and the locations are just terrible: locations-person (I didn't bother to watch the credits for your name) - get another job (maybe still photography or interior design)


text:
Zou iemand alsjeblieft willen uitleggen waarom iemand een 'Britse neo-noir'-misdaadfilm zou willen maken met een cast die bijna geheel uit Amerikanen bestaat? De accenten die in deze film worden gesproken zijn verdomme afschuwelijk! Maar geheel in overeenstemming met de opvoeringen, die zo houterig zijn, is men bang om een lucifer aan te steken om de cast in brand te steken.
Wat is dit eigenlijk voor walgelijke, debiele, cynische rottigheid? Zelfs neo-noir-films hebben iets karakteristieks dat je voelt of wilt voelen, ook al zijn ze ellendig en ten dode opgeschreven; ze hebben in elk geval iets fatsoenlijks, iets van het gevoel dat wat ze hebben gedaan verkeerd is, of dat een schijnbaar goed plan is mislukt, en dat ze op de een of andere manier met de verantwoordelijkheid daarvoor zijn opgezadeld. '
Niet in deze stinkende stoofpot. Deze figuren zijn verdorven en verraden elkaar, zichzelf en het publiek.
'
Verder valt het op dat ze van lage komaf zijn <0xE2><0x80><0x93> oké, daar is niets mis mee <0xE2><0x80><0x93> behalve dat ze een luxe leventje leiden. Voor een film die zogenaamd over wanhopige kruimeldieven gaat, is de hoofdtoon hier <0xE2><0x80><0x93> verveling. Het is allemaal zo vreselijk saai en waardeloos, weet je. Dus laten we gewoon een paar mensen afpersen of misschien vermoorden, en een nummertje maken in een luxe hotel. Wat een ambitie!
'Deze hele rotzooi naar een of andere bodem van moerassige drek kieperen zijn: saai, ongelijkmatig heen en weer lopen; voorspelbare "actie"-sequenties die' t; banaal en onsamenhangend decorontwerp; gemaakt-voor-slecht-tv-camerawerk en -correctie; oninteressante score; en een totaal gebrek aan fantasie of vernieuwing in productie en regie.
Helemaal niet te geloven, onaantrekkelijk, en voor minder toegewijde filmkijkers (of masochisten) net als ik, volstrekt onkijkbaar.

Er zijn nog andere nare dingen die ik over deze nare film zou willen zeggen, maar die zouden ze hier niet afdrukken. Laat ik volstaan met te zeggen dat je waarschijnlijk iets nuttigers met je tijd kunt doen dan naar deze film kijken <0xE2><0x80><0x93> eigenlijk zo'n beetje alles.

text_en:
Would somebody please explain why anybody would want to make a "British neo-noir" crime film with a cast almost entirely American? The accents spoken in this film are bloody awful! But entirely in keeping with the performances, which are so wooden, one fears to strike a match for setting the cast on fire.

Really, what kind of disgusting, moronic, cynical crud is this? Even neo-noir films have some character you either feel for or want to feel for, even if they're wretched and doomed; they at least have some decency to them, some sense that what they've done is wrong, or that a seemingly good plan has gone wrong, and that somehow they're stuck with the responsibility for it.

Not in this stanky stew. These characters are putrid, betraying each other, themselves, and the audience.

Also, note that they are low-lives - all right, nothing wrong with that - except that they seem to be living a life of luxury. For a film supposedly about desperate petty thieves, the keynote here is - ennui. It's all so terribly dull and dross, doncha know. So let's just rip some people off or maybe murder them, and go get laid in a luxury hotel. What ambition!

Gooping this whole mess to some bottom of swampy muck are: boringly uneven pacing; predictable 'action' sequences that aren't; banal and incoherent set-design; made-for-bad-TV camera-work and editing; forgettable score; and an entire lack of any imagination or innovation in production and direction.

Wholly unbelievable, unlikeable, and for less dedicated movie watchers(or masochists) like myself, utterly unwatchable.

There are other nasty things I would like to say about this nasty film, but they wouldn't print them here. Suffice it to say, you can probably find something more useful to do with your time than watch this film - just about anything, in fact.


text:
Ik was gefascineerd door de verscheidenheid aan meningen over het 'Circus', van adembenemend, adembenemend, briljant tot en met 'Golden Turkey-kandidaten'. Ik bevind me in het laatste kamp.
De producenten dachten kennelijk dat als ze een heleboel over-de-top geweld vermengden met een spervuur van krachttermen van vier letters, ze weer met een 'Lock, Stock en twee Smoking Barrels' zaten. Jammer dat ze geestigheid, stijl, charme en flair vergaten. En het was zeker een vergissing om een bezoek aan Welles' klassieke 'The Lady from Shanghai' op te voeren om ons eraan te herinneren hoeveel beter de bioscoop kan zijn. '
John Hannah trekt bij elke gelegenheid zijn shirt uit, een enorme Amerikaan rijdt rond in een Mini Minor terwijl de 'Circus' zich pathetisch inspant voor een cultstatus en zelfs de beeldschone Amanda Donohoe kan geen enkele klasse aan dit gebeuren toevoegen.
'Als je een goede Britse film wilt zien, moet je de sublieme nateWonderland's proberen.'

text_en:
I was fascinated to read the range of opinions on `Circus' from `awesome, breathtaking, brilliant' and most things between right down to `Golden Turkey candidate'. I find myself in the latter camp.

The producers obviously thought that if they mixed plenty of over-the-top violence with barrages of four-letter expletives they'd have another `Lock, Stock and two Smoking Barrels' on their hands. A pity that they forgot to include wit, style, charm and flair. And it was certainly a mistake to feature a visit to Welles' classic `The Lady from Shanghai' thus serving to remind us how much better cinema can be.

John Hannah gets his shirt off at every opportunity, a huge American drives around in a Mini Minor as `Circus' pathetically strains for cult status and even the beautiful Amanda Donohoe can't add any class to these proceedings.<br /><br />If you want to see a good Brit film try the sublime `Wonderland'


text: Circus had zoveel beter kunnen zijn als ze het aantal wendingen hadden verminderd en elk personage beter hadden ontwikkeld de film heeft een zeer getalenteerde cast die over het algemeen goed acteert, maar het publiek totaal kwijtraakt in feite steekt iedereen weer iedereen neer en niet tegelijkertijd, want ze steken weer iemand neer en werken samen met... ben ik je kwijt? Nou de film is nog verwarrender, hij is duidelijk geschreven door een eersteklas schrijver, hij heeft een paar goede eigenschappen maar in de rol van Famke Janssen blinkt hij vooral uit als Lily maar hij krijgt jammer genoeg een hoop USELESS-filmtijd door daar maar wat te staan en niets te doen... De dialogen zijn een beetje goedkoop en de accenten zijn soms irritant maar het is toch de moeite waard om naar te kijken als je een fan bent van een van de acteurs vooral John en Famke die de meeste filmtijd krijgen denk er wel aan dat je het met een notitieboekje bekijkt zodat je kunt opschrijven wie wie elke seconde overschrijdt...

text_en: Circus could have been so much better if they had reduced the number of twists and developed each better the film features a very gifted cast that mostly perform well , however it totally loses the audience basically everyone is back stabbing everyone else and not back stabbing them at the same time because they are backstabbing someone else and working with .... did i lose you? well the film is even more confusing clearly written by a first timer writer , it has some redeeming qualities though in the acting especially Famke Janssen shines as Lily but sadly gets a lot of USELESS screen time just standing there doing nothing.....the dialogue is a bit cheesy and the accents sometimes irritating but its still worth watching if you're a fan of any of the actors especially John and Famke who get the most screen time just remember to watch it with a notebook so you can write down who is double crossing who every second....


text:
Deze film had heel wat beter kunnen zijn als ze Brian Conley niet als gangster hadden gebruikt en als ze de film niet waren begonnen met Christopher Biggins.
Toen ik deze film zag, had ik absoluut geen idee wat er aan de hand was. Er waren te veel dubbele kruisen en plotwendingen om de film geloofwaardig te maken. De film verdient een 0, maar aangezien ik geen 0 heb, gaf ik hem een 1.
Ik zou deze film niet aan mijn ergste vijand aanbevelen, ik zou liever mijn oogballen uitsteken met een roestige schaar dan deze film nog eens te zien. Ik zeg je, dat was een uur van mijn leven dat ik niet meer terugkrijg. Als je naar een gangsterfilm wilt kijken, moet je dit niet doen. Kijk liever naar 'Going Off Big Time' of 'Lock, Stock and Two Smoking Barrels'.

text_en:
This film could of been a hell of a lot better if they didn't use Brian Conley as a gangster and if they didn't start the film with Christopher Biggins.

When I watched this film I had absolutely no idea what was going on. There were too many double crosses and plot twists to make the film believable. The film deserves a 0, but seeing as I there isn't a 0 I gave it a 1.

I wouldn't recommend this film to my worst enemy, I would rather poke out my eyeballs with some rusty scissors than watch this film again. I'm telling you, that was an hour and a half of my life I won't get back.

If you want to watch a gangster film, don't get this. Watch "Going Off Big Time" or "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" instead.


text: Saai, cliché en voorspelbaar. Het enige originele was de locatie in Brighton voor gangsters. Het is zeker geen 'Lock Stock en...' Hannah was aardig in 'Sliding Doors'. In 'Circus' kreeg ik geen empathie met zijn personage en het kon me geen moer schelen wat er met hem of zijn vriendin gebeurde. Hoewel deze film zo cliché en voorspelbaar was, was het einde geen verrassing ik was zo ongeïnteresseerd dat het me niet eens kon schelen waarom de film de naam 'Circus' had gekregen... Boehoehoe... Ga niet naar deze grote tol.

text_en: Boring, cliched and predictable. The only original bit was the Brighton location for gangsters. It is certainly no "Lock Stock etc......." Hannah was likeable in "Sliding Doors". In "Circus" I developed no empathy with his character and couldn't give a toss what happened to either him or his girlfriend. Although this movie was so cliched and predictable the ending was no surprise I was so uninterested I didn't even care why the movie was given the name "Circus"....... Booooring.......Don't visit this big top.


text:
Mockney komt naar Brighton; ondanks een slechte ontvangst in de Britse pers en een door de staat gefinancierde Brits-bioscoop op de keper beschouwd hoopte ik toch dat we iets van de groezelige, keiharde Londen-bij-de-zee-van- Graham Greene zouden krijgen.
Daar is het zelfs niet op uit. De typen van Guy Ritchie komen regelrecht uit hun kloon- en kloontrailers. Het geheel lijkt meer op een Britse tv-serie dan op een film (Brighton is een goudmijn op de achtergrond, verspild aan plastic studiowerk).
Ik heb deze film gezien op zoek naar een goede prestatie van Famke Janssen... ze is een beetje gehaaid voor dit bedrijf, haar imperfectie van een groot scherm is meer iets voor kassuccessen als _Deep Rising_. Wat acteren betreft (zelfs een rol!) de zoektocht gaat verder. Circus is saai. 3/10.

text_en:
Mockney comes to Brighton; despite a poor reception in the British press and state-funded-British-cinema written all over it I rather hoped that we'd get a bit of the grimy, hard-nosed London-by-the-sea of Graham Greene.

It doesn't even aspire to this. Characters straight out of their clone 'n crimp trailers reproduce Guy Ritchie's types. The format looks more like a British TV series than a film (Brighton is a backdrop goldmine, wasted with plastic studio work).

I watched this film in pursuit of a good performance from Famke Janssen... she's a bit slick for this company, her brand of big screen impertability belonging more to blockbusters such as Deep Rising. As for acting (a role even!) the search continues. Circus is boring. 3/10


text: Deze film heeft gewoonweg geen positieve eigenschappen. Het verhaal is onbegrijpelijk en het script is grof, sadistisch en stom. De seksscènes zijn een grap, net als de onvermijdelijke achtervolging. De muziek is afschuwelijk. De acteerprestaties zijn voornamelijk beperkt tot grommen en grijnzen. Een halve ster. DirecTV schaamt zich ervoor dat ze het op pay-per-view zetten. In een theater hadden mensen misschien wel frisdrank naar het scherm gegooid.

text_en: This film simply has no redeeming features. The story is incomprehensible, and the script is gross, sadistic, and stupid. The sex scenes are a joke, as is the inevitable car chase. The music is awful. The acting is limited largely to growling and smirking. A half star dud. Shame on DirecTV for putting it on pay-per-view. In a theater, people might well have thrown soda at the screen.