text:
Een rijke jongeman, opgevoed als een zoon der goden, moet zijn Chinese afkomst onder ogen zien terwijl hij in een blanke wereld leeft.
Hoewel de premisse waarop deze film is gebaseerd vrijwel zeker een biologische onmogelijkheid is en het geheim van de plot, wanneer dit aan het eind van de film wordt onthuld, alles wat eraan vooraf is gegaan enigszins belachelijk maakt, levert het verhaal toch nog behoorlijk amusement en goed acteerwerk op.
Richard Barthelmess heeft de titelrol als de zachtaardige oosterling wiens leven verschrikkelijk gecompliceerd is omdat hij er blank uitziet. Barthelmess houdt de toon van zijn optreden de hele tijd ernstig, terwijl hij strak naar het midden van de ruimte staart (een gewoonte die hij tijdens Stille Dagen heeft ontwikkeld) wanneer zijn personage onfatsoenlijk wordt misbruikt. Hij doet geen poging zijn klassieke rol te herhalen in D.W. Griffiths Broken Blossoms (1919) en dat siert hem. De beeldschone Constance Bennett is de miljonairsdochter die Barthelmess het leven zuur maakt. Ze is als altijd beeldschoon, maar haar gedrag maakt haar niet geliefd bij de kijker, en haar verschrikkelijke ziekte in de laatste film wordt gelukkig buiten beeld gehouden.

De getalenteerde Frank Albertson heeft een kleine rol als de voorzichtige vriend van Barthelmess. De serene E. Alyn Warren en de luidruchtige Anders Randolf spelen de totaal verschillende vaders van de sterren, terwijl Claude King zijn korte optreden als de Engelse schrijver die bevriend raakt met Barthelmess onderscheidt.
Filmfanaten zullen de kleine Dickie Moore herkennen, die als klein kind Barthelmess speelt. De oorspronkelijke technicolor van de flashbacks is in de loop der tijd verbleekt tot een rossige tint. De opname die het zuiden van Frankrijk moet voorstellen, lijkt verdacht veel op Avalon op Santa Catalina Island, voor de kust van Zuid-Californië.

text_en:
A wealthy young man, raised as a SON OF THE GODS, must confront his Chinese heritage while living in a White world.

Although the premise upon which this film is based is almost certainly a biological impossibility and the secret of the plot when revealed at the movie's conclusion makes all which has preceded it faintly ludicrous, the story still serves up some decent entertainment and good acting.

Richard Barthelmess has the title role as the sweet-natured Oriental whose life is terribly complicated because he looks Caucasian. Barthelmess keeps the tone of his performance serious throughout, gazing intently into the middle distance (a mannerism he developed during Silent Days) whenever his character is indecently misused. He makes no attempt to replicate his classic performance in D. W. Griffith's BROKEN BLOSSOMS (1919) and this is to his credit. Beautiful Constance Bennett is the millionaire's daughter who makes Barthelmess miserable. She is gorgeous as always, but her behavior does not endear her to the viewer and her terrible illness in the final reel is kept mercifully off screen.

Multi-talented Frank Albertson has a small role as Barthelmess' improvident buddy. Serene E. Alyn Warren and blustery Anders Randolf play the leading stars' very different fathers, while Claude King distinguishes his brief appearance as the English author who befriends Barthelmess.

Movie mavens will recognize little Dickie Moore, uncredited, playing Barthelmess as a tiny child.

The original Technicolor of the flashback sequence has faded with time to a ruddy tint. The shot purporting to be the South of France instead looks suspiciously like Avalon on Santa Catalina Island, off the coast of Southern California.


text:
Interessant verhaal en een sympathieke behandeling van rassendiscriminatie. _Son of the Gods_ is een beetje te lang en bevat wat slappe acteerprestaties, maar over het geheel genomen blijft het een fascinerende film.
Het verhaal over een Chinees die als White door het leven gaat (Rchard Barthelmess) begint als Barthelmess van de universiteit vertrekt nadat hij door een drietal hersenloze co-studenten is beledigd. Hij begint aan een wereldtournee om zichzelf te ontdekken en eindigt als secretaris van een Britse toneelschrijver (Claude King). In Monte Carlo ontmoet hij de mooie Alanna Wagner (Constance Bennett) en ze worden verliefd op elkaar. Maar als ze ontdekt dat hij Chinees is, raakt ze buiten zinnen in een gedenkwaardige scène.
Geplaagd door schuldgevoelens en liefde raakt Alanna in een mentale spiraal en doet een paar pogingen om contact op te nemen met Barthelmess. Na de dood van zijn vader neemt hij het bedrijf (het bankwezen?) over en trekt hij Chinese kleding aan als symbool van zijn haat jegens het blanke ras dat hem heeft versmaad. Nadat een rechercheur uit San Francisco hem de waarheid over zijn geboorte heeft verteld, neemt Barthelmess het besluit zijn Chinese vader en moeder te eren.
En ik ben het met hem eens dat een van de recensenten deze film nooit heeft gezien. Alanna verklaart haar liefde voor Sam vóórdat hij haar over zijn recente ontdekking vertelt. En dat maakt in deze film alle verschil.
Barthelmess en Bennett hebben allebei een paar scènes waarin ze het decor uitkammen, maar over het geheel genomen is dit een degelijk en interessant drama. Frank Albertson is goed als de aardige studievriend, Claude King is solide als de toneelschrijver Bathurst, Bess Flowers heeft één scène als een indiaan uit Oklahoma, en E. Alyn Warren is de Chinese vader, Dorothy Mathews is de nare Alice. Niet zo goed zijn Anders Randolf als Bennetts vader en Mildred Van Dorn als Eileen. Let ook op de beeldschone blondine rechts van Barthelmes aan de roulettetafel. Wat een schoonheid, wie ze ook was!

text_en:
Interesting story and sympathetic treatment of racial discrimination, Son of the Gods is rather too long and contains some hammy acting, but on the whole remains a fascinating film.

Story about a Chinese passing as White (Rchard Barthelmess) starts as Barthelmess leaves college after being insulted by a trio of brainless co-eds. He embarks on a world tour to discover himself and ends up as secretary to a British playwright (Claude King). In Monte Carlo he meets beautiful Alanna Wagner (Constance Bennett) and they fall in love. But when she discovers he is Chinese she goes berserk in a memorable scene.

Plagued by guilt and love, Alanna goes into a mental spiral and makes a few attempts to contact Barthelmess. After his father dies he takes over the business (banking?) and dons Chinese garb as a symbol of his hatred of the White race that has spurned him. After a San Francisco detective tells him the truth about his birth, Barthelmess makes the decision to honor his Chinese father and mother.

And I agree that one reviewer here never saw this film. Alanna declares her love for Sam BEFORE he tells her of his recent discovery. And that makes all the difference in this film.

Barthelmess and Bennett each have a few scenes where they chew the scenery, but on the whole this is a solid and interesting drama. Frank Albertson is good as the nice college pal, Claude King is solid as the playwright Bathurst, Bess Flowers has one scene as an Oklahoma Indian, and E. Alyn Warren is the Chinese father, Dorothy Mathews is nasty Alice. Not so good are Anders Randolf as Bennett's father and Mildred Van Dorn as Eileen. Also note the gorgeous blonde to the right of Barthelmess at the roulette table. What a stunner whoever she was!


text: Ik geloof niet dat deze tekenfilm zo slecht was als sommige mensen misschien denken. Natuurlijk was ik pas vijf toen hij uitkwam. Maar ik vond hem toen heel amusant en zou er nog steeds naar kijken als ik de kans kreeg. De stem van Batman en Robin werd gespeeld door Adam West en Burt Ward, en dat gaf het een vertrouwd gevoel voor me, want ik keek op die leeftijd ook naar herhalingen van de live-actionshow 'Batman' uit 1960. Deze tekenfilm bracht ook een paar nieuwe wendingen die ik helemaal vergeten was, zoals 'Bat-Mite' bijvoorbeeld. Als ik erop terugkijk, weet ik zeker dat hij waarschijnlijk net zo irritant was als veel mensen denken, maar dat was hij niet.' Het zat me op dat moment nogal dwars. Voor zover ik me kan herinneren klonk zijn stem als een kruising tussen Domme Donald en Orko. Jeetje, ik vraag me af waarom?:) Hoe dan ook, kijk er eens naar als je kunt en neem dan een besluit. Het zou je kunnen verbazen.

text_en: I don't think this cartoon was as bad as some may think. Of course, I was only five at the time it came out. But, I did find it very entertaining at the time and would still give it a look today if given the opportunity. Batman and Robin being voiced by Adam West and Burt Ward was a nice touch, and gave it a sense of familiarity for me as I was also watching re-runs of the campy 1960's live action show "Batman" at that age. This cartoon also introduced some new twists I had forgotten all about, like "Bat-Mite" for instance. Looking back on it, I'm sure he was likely as annoying as many think, but he didn't bother me much at the time. The best I can recall, his voice sounded like a cross between Dumb Donald and Orko. Gee, I wonder why? :) Anyway, give it a look if you can and make up your own mind. You might be surprised.


text:
Dit is een van de beste en grappigste comedyseries die ik ooit heb gezien! Alle personages zijn briljant.
<0x3E><0x3E> Meneer Slatt (David Bamber) is een heel erg geïrriteerde man, geïrriteerd door alles en iedereen.
<0x3E><0x3E> Hij wil dingen doen en situaties zo goed mogelijk aanpakken, maar hij doet het nooit goed en komt alleen maar dieper en dieper in de problemen. Niet gesteund door zijn vrouw Janet, die hem alleen maar dieper en dieper in de problemen probeert te krijgen waar hij in verzeild raakt (en die echt helemaal geen hulp nodig heeft!).
<0x3E><0x3E> Alle personages worden briljant gespeeld en geschetst. Stel je voor dat je je kinderen naar zo'n school stuurt. Het is niet te geloven dat mensen het niet leuk vinden (misschien snappen sommigen niet dat er heel veel afleveringen zijn met woorden die vaak voorkomen).
Het is ook niet te geloven dat er nog steeds geen dvd-uitgave van is. Er zijn maar 2 series!
Dus alsjeblieft, laat het zien, laat het los! Zodat de fans ervan kunnen en ervan zullen genieten!
Probeer het, misschien vind je het wel leuk!!!
Alleen een paar namen & woorden uit de serie: Pumpman, Man Helmet, Hot Bitch, Mount Suzy, Travis Fellatio, Cockfoster, Arshead (en vele andere).

text_en:
This one of the best and funniest comedy series i have ever seen! All characters are brilliant.

Mr. Slatt (David Bamber) is a very very irritated man, irritated by everything and anyone.

He wants to do things and handle situations as best as he possibly can, but he never gets it right and only gets himself deeper and deeper in trouble. Not supported by his wife Janet, who only tries to get him deeper and deeper into the trouble he is getting himself into (and really does not need the help at all!).

All characters are played/portrayed brilliantly. Just imagine sending your kid(s) to a school like this.

It is unbelievable that people do not like it (maybe some don not get the many many plays on words, that are featured many times per episode).

It is also unbelievable that there is still no DVD release of it. There are only 2 series!

So please, release it, let it go! So the fans can and will enjoy it!

Try it, you might just like it!!!

Just some names & words from the series: Pumpman, Man Helmet, Hot Bitch, Mount Suzy, Travis Fellatio, Cockfoster, Arshead (and many many more).


text:
En ik begrijp niet waarom het programma zo'n succes wordt. Naar mijn mening is dit programma echt uitstekend. Nou ja, de eerste twee afleveringen waren niet zo geweldig, maar bij de derde aflevering krijgt het pas echt vaart. Wat typerend lijkt voor een sitcom van Steve Moffat. Ik zou het tot de beste comedy's willen rekenen die Engeland ooit heeft voortgebracht.
De show zelf is op zijn best een klucht, niet in de trant van _Fawlty Towers_, maar je kunt hem net zo hoog aanslaan als een _Black Adder, Coupling_ of _The Young Ones_! Ik zit naar het eerste seizoen te kijken en het enige wat ik kan zeggen is dat ik blij ben dat ik de dvd heb gekocht! Het probleem met dit programma is waarschijnlijk dat het volgens het internet zo'n dreun heeft gekregen dat het in het oorspronkelijke persbericht werd vergeleken met Fawlty Towers, en iedereen was teleurgesteld dat het dat niet was! Nou, zelfs Green Wing staat dichter bij Fawlty Towers dan dit programma, het enige wat ik kan zeggen is dat je alle vooroordelen uit je hoofd moet zetten, dat je het op z'n minst een kans moet geven (inclusief aflevering 3) en dan zelf moet beslissen!
Het enige wat ik kan zeggen is dank aan Steve Moffat dat hij het heeft geschreven en dank aan het voltallige personeel dat ze het voor elkaar hebben gekregen!

text_en:
And I do not understand why the show gets so much beating. In my opinion this show really is excellent. Well the first two episodes were not that great but it picks up a load of momentum at the third episode. Which seems to be typical for a Steve Moffat sitcom. I would rate it among the best sitcoms Britain has ever produced.

The show itself is a farce at its best, it is not along the lines of Fawlty Towers, but you definitely can rank it as high as a Black Adder, Coupling, or The Young Ones! I am watching the first season, and all I can say is that I am happy I bought the DVD!

The problem probably with this show is and why it got smacked so hard, according to the internet, that the original press release compared it to Fawlty Towers, and everyone was disappointed it was not! Well even Green Wing is closer to Fawlty Towers than this show, all I can say is clear your mind from every prejudice, give the show at least a run until (including episode 3) and then decide for yourself!

All I can say is thanks Steve Moffat for writing it and thanks for the entire staff pulling it off!


text:
The Cure is een uitmuntend real-life drama dat over een zeer gevoelig onderwerp gaat. Het is het verhaal van de diepe en innige vriendschap tussen twee jongens, Eric en Dexter. De laatste heeft aids gekregen door een bloedtransfusie. Zo zijn hij en zijn moeder (Annabella Sciorra) verschoppelingen geworden, door het publiek gemeden en beschouwd als gevaarlijk gezelschap, in wezen als gevolg van een gemeenschappelijk gebrek aan publieke kennis van de ziekte.
Als Eric (Brad Renfro, bekend van 'The Client' en 'Apt Pupil') en zijn moeder in het huis naast hen gaan wonen, heeft hij te maken met publieke beledigingen en de angst om zelf aids te krijgen. Maar Eric overwint zijn angst en zet alles op het spel. Eerst begint hij met Dexter te praten, maar uiteindelijk klimt hij over het hek en voegt zich bij de geestige jongen (gespeeld door Joseph Mazzello) en zijn spelletjes. Algauw ontwikkelt hij een echte vriendschap met Dexter, die tenger gebouwd en broos is vanwege zijn aandoening.
Het hoofdthema van de film is het thema dat hem zowel pervers authentiek als tragisch maakt: zo proberen Eric en Dexter de ultieme remedie te vinden. In het begin experimenteren ze met allerlei soorten planten en bladeren, wat heel naïef is, maar tegelijkertijd ook echt, omdat het laat zien hoe jonge kinderen met zulke afschuwelijke ziekten omgaan en hoe sterk ze nog steeds in de magie van de wereld geloven. Als ze horen over een zogenaamd geneesmiddel dat in het zuiden is ontwikkeld, aarzelen ze niet en gaan ze op avontuur, dat hen nog dichter bij elkaar zal brengen en de ultieme zoektocht naar hoop symboliseert.
Dus gaan ze aan boord van een vlot en varen ze in zuidelijke richting over de Mississippi. Wat als een echt avontuur begint, wordt een gevaarlijke onderneming, die tegelijkertijd emotioneel intrigerend en leerzaam is. De scène waarin Dexter zijn angsten blootlegt en over het einde van het universum, waar alles donker en koud is, praat, geeft Eric hem zijn sportschoen, een symbool dat de jongen altijd bij Eric zal zijn, waar hij ook naartoe moet. Hij zal nooit alleen hoeven zijn. Deze scène, een van de meest meeslepende uit de film, bevat een zeer overtuigende interactie tussen de twee acteurs, die erin slagen ongemakkelijke en afgezaagde dialogen te vermijden en een zeer oprechte vertolking te geven die uiteindelijk verpletterend is in zijn tederheid en eerlijkheid.
Ik zal niet verder ingaan op de plot, omdat ik niet van plan ben te veel informatie prijs te geven. Het einde is echter emotioneel hard en maakt het publiek zo'n deel van de tragedie dat iedereen die de film ziet er persoonlijk door geraakt zal worden. Dit aspect maakt deze film zo sterk, zo indrukwekkend en zo overtuigend. De emotionele last die op elk personage rust is zo echt en zo heftig dat zelfs de hardere leden van het publiek misschien wel een zakdoekje nodig hebben.
Een 10 doet recht aan deze film en is niet al te hoog. Er is tot nu toe nauwelijks een andere film in mijn leven geweest die zo'n emotionele kwestie met zoveel geestigheid en gevoeligheid aanpakt. Het is het verhaal van hoe twee jongens elkaar maken.' Eric en Eric, die elkaar leren hoe ze hun leven kunnen verbeteren en hoe ze elkaar levenslessen kunnen leren. Op die manier overleeft Dexter zijn isolement en zijn verdriet, en leert Eric wat er echt toe doet in het leven; en ze beseffen allebei hoe waardevol echte vriendschap is als het op de moeilijkste momenten van het leven aankomt.
Deze film is tragisch, maar de boodschap is pure inspiratie.

text_en:
The Cure is an outstanding real-life drama that deals with a very sensitive subject. It is the story of the profound and dear friendship between two boys, Eric and Dexter. The latter has acquired AIDS from a blood transfusion. Thus he and his mom (Annabella Sciorra) have become outcasts, shunned by the public and labeled as dangerous company, basically due to a common lack of public knowledge of the disease.

When Eric (Brad Renfro, known from 'The Client' and 'Apt Pupil') and his mom move into the house next to them, he has to deal with public insults and the fear of catching AIDS himself. However, Eric overcomes his fear and risks everything. At first he starts talking to Dexter, but eventually he climbs over the fence and joins the witty boy (played by Jurassic Park's Joseph Mazzello) and his games. Very quickly he develops a real friendship with Dexter, who is delicately built and frail due to his condition.

The central theme of the movie  the theme which makes it pervasively authentic and tragic at the same time  is how Eric and Dexter try to find the ultimate cure. At first they experiment with all kinds of plants and leaves  which is very naive, but also genuine at the same time, as it shows how young kids deal with such heinous diseases and how strongly they still believe in the magic of the world. When they hear about an alleged cure which has been developed in the South, they do not hesitate and take off for an adventure that will bring them even closer together and symbolizes the ultimate quest for hope.

So they board a raft and head southwards on the Mississippi River. What starts as a real adventure becomes a dangerous undertaking, which is emotionally intriguing and instructive at the same time. The scene when Dexter reveals his fears and talks about the end of the universe, where everything is dark and cold, Eric hands him his sneaker, a symbol that wherever the boy may have to go, Eric is and will always be with him; he will never have to be alone. This sequence, which is one of the most compelling ones of the movie, features a very convincing interaction between the two actors, who manage to avoid awkward and corny dialogs and deliver a very genuine performance that is eventually smashing in its tenderness and honesty.

I will not go any further in outlining the plot, as I do not intend to give away too much information. The ending however is emotionally tough and makes the audience so much a part of the tragedy that everyone who watches the movie will feel personally affected. This aspect makes this movie so strong, so outstanding and so convincing. The emotional burden on every character is so real and so thrashing that even the tougher members of the audience might need some hankies.

A 10 is doing justice to this movie and is not too high a rating. There is hardly any other movie I have seen in my life so far that handles such an emotional issue with so much wit and sensibility. It is the story of how two boys make each other's life richer and how they teach each other lessons of life. Thus Dexter overcomes his isolation and sadness, and Eric learns what really counts in life; and both of them realize how much of a gift real friendship is when it comes to the hardest moments of life.

This movie is tragic  but its message is sheer inspiration.


text:
Om onbekende redenen kreeg dit prachtige meesterwerk geen welverdiende erkenning en wordt het door veel Amerikaanse filmcritici veel te weinig gewaardeerd. Het is dus gemakkelijk te begrijpen dat ik heel wat problemen heb gehad om deze film te vinden. Uiteindelijk heb ik hem bekeken en hij was zo mooi, oprecht en aangrijpend dat ik voor het eerst in mijn leven vijf keer in één week een film heb gezien nadat ik de band had gekregen. Het verhaal gaat over de vriendschap tussen twee jongetjes, Erik en Dexter, elf en twaalf jaar oud, die heel verschillend zijn, maar wel de beste (en enige) vrienden aan het worden zijn. De schoonheid en oprechtheid van hun vriendschap is in _The Cure_ zo oprecht en natuurlijk getoond als nooit tevoren. Er zijn zoveel prachtige, hartgrondige en aangrijpende scènes (vooral op de rivier) die het hart raken en geen mens onverschillig laten. De film zit ook vol met ongelooflijk krachtige en emotionele symboliek (vooral in de film met Eriks schoen) die de visuele impressie van zulke mooie werken ook enorm verhoogt. Het verhaal, geschreven door Robert Kuhn, is goed geschreven en in tegenstelling tot het overgrote deel van de moderne Hollywood-producten heeft vrijwel elke scène, elke zin en elke zin in de film betekenis en brengt iets belangrijks over de personages en de relatie tussen hen. Peter Horton, die, zoals ik weet, geen grote ervaring had met het regisseren van films, toonde zijn grote bekwaamheden en talenten op dit gebied. De filmografie is ook schitterend, met perfect gekozen locaties voor de film, maar het belangrijkste is het perfecte acteerwerk, wat, met al het bovengenoemde, The Cure tot een van de beste films aller tijden maakt. Brad Renfro als Erik en Joseph Mazello als Dexter schiepen een heerlijke sfeer van oprechte vriendschap en schitterende chemie tussen de twee hoofdpersonen. Slechts één van deze film (ik heb de meeste van hun andere werken niet gezien) is voldoende om hen te benoemen tot een van de beste acteurs van hun generatie. Annabelle Sciorra geeft ook een geweldige vertolking als Dexters moeder. Het is vreselijk triest dat zulke getalenteerde acteurs dat niet hebben gedaan.' De film krijgt brede erkenning, terwijl talloze overschatte sterren enorm veel publiciteit krijgen en een enorm salaris. Tot slot zou het niet eerlijk zijn om niet te spreken van een fantastische soundtrack, geschreven door David Grusin, en het geweldige nummer van Mark Cohn (een van de beste nummers die ik ooit in een film heb gehoord) My Great Escape. Dus het enige wat ik over The Cure kan zeggen is één simpel woord: geweldig. Deze film is in elk opzicht een prachtig, hartgrondig en inspirerend werkstuk van alle mensen die bij het maken van dit meesterwerk zijn betrokken. Ik moet al die mensen die hun hart en ziel in de film hebben gelegd, en Universal Pictures, die in een groot aantal commerciële projecten op basis van recepten een manier heeft gevonden om zo'n prachtige film te maken, dankbaar zijn. Maar zo'n film komt zo zelden naar de bioscoop dat de studio's zelf heel vaak niet beseffen wat een juweel ze hebben gemaakt, zodat ze niet in staat zijn de betreffende marketingcampagne te verzorgen. Het enige minpuntje aan The Cure voor mij is de korte duur (maar 97 minuten).
Ik wil niet meer over de film schrijven omdat het gewoon onmogelijk is om de schoonheid en oprechtheid ervan onder woorden te brengen, dus als je de kans hebt om The Cure te zien, huur hem dan of koop hem en je zou niet teleurgesteld zijn.
10 van de 10. Sorry voor mijn slechte Engels.

text_en:
For unknown reasons this beautiful masterpiece didn't get well-deserved recognition and has been vastly under-appreciated by many American movie critics. So it's easy to understand that I've met lots of troubles trying to find this movie. Finally I watched it and it was so beautiful, sincere and poignant that for the first time in my life I watched one movie five times in one week after getting the tape. The story is focused on the friendship between two young boys Erik and Dexter, eleven and twelve years old, who are very different from each other but they are becoming the best (and only) friends. The beauty and sincerity of their friendship have been shown in the Cure so sincere and naturally as it has never been before. There are so many beautiful, heartfelt and poignant scenes (particularly on the river), which strike the heart and can't leave any human indifferent to them. The movie also is full of incredibly powerful and emotional symbolism, (particularly strong with Erik's shoe) which also greatly increases visual impression from such beautiful work. The story, written by Robert Kuhn, is well written and on the contrary to overwhelming majority of modern Hollywood's products practically every scene, every phrase and every sentence in the movie is meaningful and bring something important about characters and relations between them. Peter Horton, who as I know had no major experience in movie directing before, showed his great abilities and talents in this sphere. The cinematography is also superb with perfectly selected locations for the movie, but the most important is perfect acting, which with all above mentioned makes The Cure one of the best movies ever. Both Brad Renfro as Erik and Joseph Mazello as Dexter created wonderful atmosphere of sincere friendship and magnificent chemistry between two main characters. Only one this movie (I haven't seen most of their other works) is enough to name them as one of the best actors of their generation. Annabelle Sciorra also give a terrific performance as Dexter's mother. It's terribly sad that such talented actors didn't get wide recognition, while numerous overrated stars enjoy enormous publicity and huge salaries. Finally it would be unfair not to mention amazing soundtrack written by David Grusin, and terrific Mark Cohn's song (one of the best songs that I've ever heard in the movies) My Great Escape. So all that I can say about The Cure is one simple word  great. At any point of view this movie is a beautiful, heartfelt and inspiring work of all people involved in making of this masterpiece. I have to credit all those people who put their hearts and souls into the movie and Universal Pictures, which among numerous formulaic commercial projects has found a way to make such a beautiful movie. But such movie so rarely come to movie theaters that very often studios themselves don't realize what gem they have made that they're unable to provide respective marketing campaign. The only one minor drawback about The Cure for me is its short length (only 97 minutes).

I don't want to write more about the movie because it's simply impossible to put its beauty and sincerity into words, so if you have any opportunity for watching The Cure, rent it or buy it and you wouldn't be disappointed.

10 out of 10. Sorry for my bad English.


text: Dit is een van de ontroerendste films die ik ooit heb gezien. Geen enkele film heeft me zo geroerd als deze. Dit is een geweldige film en je moet hem zelf zien. Normaal gesproken ben ik ongevoelig voor dit soort sentimentele films, maar deze deed het voor mij. Ik was aan het eind in tranen. Je zult verlangen naar de vriendschap die in deze film wordt geportretteerd. Als ik deze film een miljard sterren zou kunnen geven, zou ik het doen.

text_en: This is one of the most touching films I had ever watched. No movie has effected me the way this one did. This is a great film and you have to see for yourself. I'm normally impregnable with these sob story movies but this one did it for me. I was in tears at the end. You'll yearn for the friendship that is portrayed in this movie. If I can give this movie a billion stars I could.


text: Ongelooflijk dicht bij het echte leven komen de gevoelens en emoties die Joseph Mazzello als hemofiliekind met aids en zijn nieuwe jonge buurjongen, een door Brad Renfro tot in de perfectie gespeelde stoere boerenpummel, tentoonspreiden. Hoewel het verhaal misschien een beetje vergezocht lijkt (de twee jongens proberen een paar honderd kilometer over de rivier te varen om een dokter te vinden die beweert aids te kunnen genezen), komen de emoties, handelingen en interacties van alle betrokken personages tragisch dicht bij het echte leven. Omdat ik een 'grote broer' ben voor een jongen in een soortgelijke situatie die een paar jaar na de release van deze film overleed, kan ik deze film aanbevelen aan iedereen die zich ooit heeft afgevraagd wat er werkelijk gebeurt in het leven van een kind met aids. Uitmuntende regie van Peter Horton creëert voor elke scène de perfecte sfeer en setting en brengt de kijker in de verschillende emoties die worden veroorzaakt door vriendschap, ziekte, vooroordelen en het uiteindelijke afscheid van twee vrienden die hard hebben gevochten om hun tegenspoed te overwinnen.

text_en: Unbelievably close to real life feelings and emotions captured by Joseph Mazzello as a hemophiliac child affected by AIDS and his new young neighbor, a wanna-be tough redneck played to perfection by Brad Renfro. Although the story may seem slightly farfetched (the two boys attempt to river-raft several hundred miles to find a doctor who claims to have the cure to AIDS), the emotion, actions and interactions of all characters involved are tragically close to real life. Being a "big brother" to a boy in a similar situation who died a few years after this film was released, I strongly recommend this picture to anyone who has ever wondered what really happens in the life of a child with AIDS. Superb direction by Peter Horton creates the perfect mood and setting for each scene and draws the viewer into the various emotions affected by friendship, illness, prejudice and the final parting of two friends who fought hard to overcome adversity.


text:
Ik had The Cure gezien toen ik nog een kind was en ik vond hem toen prachtig. Nu, jaren later, kreeg ik bijna per ongeluk een exemplaar in handen en keek er opnieuw naar. Als kind heb je niet echt het vermogen om zelf dingen te bemachtigen die je wilt hebben, dat is meestal een voorrecht van je ouders <0xE2><0x80><0x93> maar toen ik hem nu weer zag, vond ik het jammer dat ik destijds niet meer had gedaan om een exemplaar van deze film te krijgen, en daarom was ik hem tot vandaag bijna vergeten.
Dit is echt een prachtige film. Het vertelt het verhaal van de onwaarschijnlijke vriendschap tussen een hardvochtig, buitenbeentje <0xE2><0x80><0x93> die zich laat leiden door zijn afschuwelijke, gewelddadige moeder <0xE2><0x80><0x93> en zijn buurman, een iets jongere jongen die aids heeft.
Goed, zeg je. Weer zo'n 'dinges'. Een huilebalk. Een film met een moraal. Ja, ik weet het, daar heb ik ook een hekel aan. Maar deze niet. Het is een van de zeer weinige films van de vele die ik heb gezien die een heel zeldzame truc uithalen: hij brengt een waarlijk droevig verhaal (en ja, een moraalverhaal), maar zonder ook maar één moment waarop het goedkoop, geforceerd of op een andere manier 'hollywoodachtig' aanvoelt. Het laat een ECHTe relatie zien tussen twee ECHTe jongens, die op dezelfde manier met elkaar omgaan als ECHTe kinderen. En door die interactie begint het goedmoedige, liefdevolle karakter van de oudere jongen, Eric, door zijn stoere-jongens-imago heen te schijnen, terwijl hij een soort grote-broer-zorg op zich neemt voor Dexter, zijn seropositieve jongere buurjongen. Samen beginnen ze aan een avontuur om een geneesmiddel te vinden <0xE2><0x80><0x93> dat volgens Erik vlak om de hoek lijkt te liggen <0xE2><0x80><0x93> zodat al dat stomme aidsgedoe zal verdwijnen en ze voor altijd vrienden kunnen blijven.
De productie is van de bovenste plank. Maar wat deze film natuurlijk echt tot leven brengt, zijn de optredens van de twee hoofdrolspelers <0xE2><0x80><0x93> Brad Renfro en Joseph Mazzello. Vooral Mazzello, die gewoonweg oogverblindend is <0xE2><0x80><0x93> hij geeft een gevoel van broosheid af dat een zieke jongen nodig heeft, maar tegelijkertijd weet hij van Dexter een echt energiek en vastberaden personage te maken. Hij straalt bij de scène waarin de jongens Pony onder ogen komen: zijn impuls om zijn oudere vriend te beschermen, drijft hem ertoe om te zeggen wat hij zegt <0xE2><0x80><0x93> en pas daarna staat de afschuw op zijn gezicht te lezen, als hij beseft dat het waar is wat hij zelf heeft gezegd: zijn bloed is vergif... Renfro heeft ook zijn momenten, vooral de scènes met zijn moeder: hij schildert perfect hoe deze macho, straatjongen, volkomen verstijfd en verdoofd achterblijft als hij zijn gewelddadige, ruziënde moeder onder ogen komt, en niet in staat is...' Ik heb er geen woord tussen kunnen krijgen om haar tegen te spreken, want uit angst en onwetendheid verbiedt ze hem een relatie met de zieke jongen. Annabella Sciorra speelt ook een gedenkwaardige rol als Dexters moeder, die uiteindelijk in zekere zin ook een moederfiguur voor Erik wordt.
Ik heb deze film voor het eerst gezien toen ik in Amerika op school zat, en ik vond hem prachtig <0xE2><0x80><0x93> wat dit soort films betreft ben ik daar helemaal niet zo zeker van. Maar het gedrag van de kinderen in deze film was zo echt dat ik me gemakkelijk met hen kon identificeren. Ironisch genoeg was de lerares die ons deze film had laten zien (een geweldige vrouw, vind ik) de eerste die hem aan ons liet zien. Ik heb nog steeds contact met haar, maar ik heb er wel problemen mee gehad, omdat een of andere knorrige ouder klaagde dat er een scène in zat als de twee jongens naar een Playboy keken... Zielig. Serieus, zullen Amerikanen ooit over die belachelijke fobie heen komen? Ik weet het niet. Er zat een nauwelijks waarneembare opname van een playboy-cover in de film en daarom wordt hij niet op scholen vertoond... wat triest. Kinderen moeten deze film zien. Hij is inspirerender en leerzamer dan alle 'officiële' naschoolse specials bij elkaar.
O, en nog iets. Ik weet dat ik bazig klink, maar toch... De score. Die is geweldig. Ik ben musicus, en als zodanig ken ik Dave Grusin van zijn platen: hij is een bekende jazzpianist en platenproducer. Tot aan deze film wist ik niet eens dat hij ook filmmuziek maakte, hoewel ik later, toen ik het naging, ontdekte dat ik zonder het te weten een paar films had gezien waar hij aan had gewerkt. Echt een geweldige baan.
Al met al een dikke tien. Ik zou deze film aan iedereen aanbevelen. En ik ga hem beslist zien met mijn jongere broers en zussen <0xE2><0x80><0x93> ze kunnen wel een film als deze gebruiken te midden van alle standaardhysterie die ze gewoonlijk zien.

text_en:
I had seen The Cure when I was a kid and I loved it then. Now, years later, I got a hold of a copy almost by accident, and watched it again. Being a kid, you don't really have the ability to procure things for yourself that you want, that is usually a prerogative of your parents - but when I watched it again now I felt sorry that I did not do more to get a copy of this movie back then, and consequently almost forgot about it until today.

This really is a beautiful movie. It tells the story of the unlikely friendship between a hard-edged, misfit kid - who takes his cues from his horrible, abusive mother - and his neighbor, a slightly younger boy who has AIDS.

Right, you say. Another one of "those". A tear jerker. A bucket movie. A morality tail. Yeah, I know, I hate those too. Only this one isn't. It is one of the very few movies among those many I have seen that pulls off a very rare trick: it conveys a truly sad story (and yes, a morality tale) but without a single moment where it feels cheesy, forced or in any other way "hollywoody". It shows a REAL relationship between two REAL boys, who interact as REAL kids do. And through that interaction the good-natured, loving character of the older boy, Eric, starts to shine through his "tough-guy" persona, as he takes on a kind of big-brotherly care for Dexter, his HIV-positive younger neighbor. Together, they embark on an adventure to find a cure - which to Erik seems to be just around the corner - so that all this silly AIDS thing will go away and they can be friends forever.

The production is top notch. But, of course, what really carries this movie, is the performances of the two leads - Brad Renfro and Joseph Mazzello. Especially Mazzello, who is simply stunning - he does convey a sense of frailty needed for an ailing boy, but at the same time he manages to make Dexter a truly energetic and determined character. He shines at the scene where the boys confront Pony: his impulse to protect his older friend lunges him forth, drives him to say what he says - and only afterwards, the horror is depicted on his face, as he realizes that what he himself said is true: his blood is poison... Renfro also has his moments, in particular the scenes with his mother: he depicts perfectly how this macho, street-wise kid is left completely frozen and numb when faced with his abusive, storming mother, and can't get a word in to contradict her as she forbids his relationship with the ailing boy out of her fear and ignorance. Annabella Sciorra also gives a memorable performance as Dexter's mother, who ultimately becomes, in a sense, a mother figure to Erik as well.

I've first seen this film when I was at school back in America, and loved it - not at all a given concerning movies of this sort. But the behavior of the kids in this movie was so real, I could easily relate to them. Ironically enough, the teacher who had shown us this movie (a wonderful woman, I'm still in touch with her) got in trouble for it, as some uptight parent complained about it having the scene when the two boys are looking at a Playboy... Pathetic. Seriously, will Americans ever get over this ridiculous phobia, I do not know. There was a hardly-distinguishable shot of a playboy cover in the movie and thus it is not shown in schools... how sad. Kids need to see this movie. It is more inspiring and educational than all the "official" after-school specials put together.

Oh, and one more thing. I know I'm rambling, but nevertheless... The score. It's great. I am a musician, and as such I know Dave Grusin from his records: he is a well known Jazz pianist and record producer. Up until this movie I really did not know that he did movie scores as well, even though when I later checked I found out that I had unknowingly watched several movies he worked on. Really, a wonderful job there.

All in all, a solid Ten. I'd recommend this movie to anyone. And I'm definitely going to see it with my younger siblings - they can use watching a film like this among all the standard special-effect hysteria they usually see.


text: Heel mooie film! Ik zapte langs de kanalen op mijn tv en ik negeer meestal de kanalen die dramafilms uitzenden maar toen zag ik een kanaal dat oude schoolfilms uitzond en daar zag ik deze film. Eerst, toen ik de titel 'The Cure' zag dacht ik dat het saai zou zijn maar toen raakte ik verslaafd toen ik zag dat Brad Renfro in deze film speelde (omdat een van mijn lievelingsfilms aller tijden 'The Client' is waar Brad ook in speelt). Toen werden de scènes steeds beter. Het verhaal is zo mooi en zo ontroerend! Ik heb hard gehuild in deze film die ik meestal niet doe. Geweldige cast! en er staan zo veel prachtige zinnen/citaten in deze film die heel treffend zijn en waar ik hard om moest huilen! Nu heb ik mijn eigen exemplaar op dvd gekocht en ik beveel hem altijd aan bij iedereen!

text_en: Very nice movie! I was browsing the channels on my TV and I usually ignore the channels that air drama movies but then I saw this channel that airs old school movies and it is where I saw this movie. At first, when I saw the title "The Cure" I thought it's gonna be boring but then I got hooked when I saw Brad Renfro was in this movie (because of one of my favorite movie of all time is "The Client" where Brad also stars). Then the scenes was getting better and better. The story is so beautiful and very touching! I cried hard in this movie which I don't usually do. Great casting! and there are so many beautiful lines/quotes in this movie which is very striking and made me cry hard! Now, I bought my own copy on DVD and I always recommend it to everyone!


text: In 1996 kreeg ik van een van de piloten van het vliegtuig waar ik vroeger werkte een kopie van deze film. Hij zei tegen me dat 't me aan het huilen zou maken. Ik heb hem nooit geloofd en we hebben zelfs weddenschappen afgesloten. Nadat ik de film had gezien... ik heb gehuild als een kind! Zelfs nadat ik de film had gezien, zat ik nog in de badkamer te huilen. Het was eigenlijk de meest ontroerende film die ik ooit heb gezien. Ik vind het gedeelte waarin Dexters moeder de confrontatie aangaat met Erics moeder het mooist... 'De beste vriend van je zoon is vandaag overleden... en het zal niet gemakkelijk zijn... als je hem ooit nog in handen krijgt... dan vermoord ik je!' Tot op de dag van vandaag is die scène me bijgebleven. Als ik eraan denk, krijg ik tranen in mijn ogen. Een verhaal over ware vriendschap. Mijn vriendin vond het ook prachtig... Ze haatte me omdat ik haar de film had laten zien. Ik huilde een emmer, zij huilde een rivier.

text_en: Way back in 1996, One of the airliner pilots where I used to work gave me a copy of this film. He told me that It'll make me cry. I never believed him and we even made bets. After seeing the film....I cried a bucket! Even after the seeing the film, I found myself in the bathroom crying. It was actually the most touching film I have ever seen. I like the part where Dexter's mom confronted Eric's mother the line went something like... "your sons' best friend just died today..and it's not gonna be easy...if you ever lay your hands on him again...I will kill you!" The last part where Dexter took Eric's shoe was a scene that never left my mind until today. Honestly, just thinking about it makes my eyes teary. A story of what true friendship is all about. My girlfriend loved it too... She hated me for letting her see the film. I cried a bucket, she cried a river.


text:
Het onderwerp van kinderen die ongeneeslijk ziek zijn is moeilijk en triest, maar 'The Cure' beschrijft met succes het idee dat het niet allemaal doem en somberheid hoeft te zijn en dat kinderen juist hoop en vreugde in hun leven moeten hebben als ze voor het einde vrede willen vinden. Het is ook een film over opmerkelijke vriendschapsbanden en de onschuld van de jeugd.
De film gaat over Erik, een slecht functionerende puber met een afstandelijke moeder, die naar een nieuwe wijk verhuist, waar hun buurman de elfjarige Dexter is, die aids heeft gekregen via een bloedtransfusie. Nadat zijn aanvankelijke angst en onwetendheid over aids zijn weggenomen, raakt Erik bevriend met Dexter en in hun bijna broederlijke vriendschap maken ze een reis over de Mississippi naar New Orleans, waar ze hebben gehoord van een dokter in New Orleans die beweert dat hij een geneesmiddel tegen de ziekte heeft gevonden.
Het talent van de twee jonge hoofdrolspelers Brad Renfro en Joseph Mazzello, die respectievelijk Erik en Dexter spelen, is uitzonderlijk. Brad was in staat om Eriks hardere kant te laten zien zonder de subtiele kinderlijke onschuld van het personage te benadrukken, terwijl Joseph het gevoel van kwetsbaarheid van Dexter weergeeft, maar wel de juiste hoeveelheid jongensachtig enthousiasme en ijver inbrengt om te benadrukken dat zijn ziekte niet betekent dat hij dat nog steeds is.' Het is een kind dat wil rennen en spelen, net als alle andere elfjarige jongetjes. De interacties van het stel geven het publiek het gevoel dat het twee jongetjes zijn die een hechte band met elkaar hebben en die de film goed dragen. Annabella Sciorra speelt ook een ontroerende rol als Dexters moeder Linda, die haar zoon aanbidt en het heerlijk vindt om te zien hoe hij opbloeit door deze nieuwe vriendschap met Erik en uiteindelijk een surrogaatmoeder voor de andere jongen wordt.
'The Cure' is een bijzonder bitterzoete film die het verhaal van een jeugdvriendschap vlekkeloos weet te verweven, zonder in te boeten aan zoetsappigheid of overbodige suikerzoete scènes. Een heel interessante gedachte in de film is dat het de volwassenen zijn die een probleem hebben met Dexters aidsstatus, terwijl de kinderen, zelfs de 'pestkoppen', hem accepteren zoals ze ieder ander zouden accepteren. Wat ook heel ontroerend is, is dat ondanks Eriks wereldwijze karakter hij de meest naïeve is in zijn vastbeslotenheid om Dexter te genezen, terwijl de jongere jongen het knagende gevoel heeft dat hij weet wat zijn lot is, maar dat hij wordt meegesleept door het enthousiasme van zijn beste vriend voor een genezing.
Ik kan 'The Cure' ten zeerste aanbevelen, want het komt zelden voor dat een film zowel droevig als opbeurend is.

text_en:
The subject of children being terminally ill is difficult and saddening but 'The Cure' successfully portrays the idea that it doesn't have to be all doom and gloom and, if anything, children need to have hope and delight in their lives if they are to find peace before the end. It is also a film of remarkable bonds of friendship and the innocence of childhood.

The film sees Erik, a dysfunctional adolescent boy with a distant mother, moving into a new area where their next-door neighbour is eleven-year-old Dexter, who contracted AIDS through a blood transfusion. After his initial fears and ignorance over AIDS are allayed, Erik befriends Dexter and their almost fraternal friendship sees them embark on a journey down the Mississippi to where they have heard about a New Orleans doctor who claims to have found a cure for the disease.

The talent from the two young leads of Brad Renfro and Joseph Mazzello, who play Erik and Dexter respectively, is exceptional. Brad was able to portray Erik's harder edge without comprising the subtle childish innocence inherent to the character while Joseph depicts the sense of vulnerability to Dexter's character but injects the right amount of boyish enthusiasm and zeal to highlight that his illness doesn't mean he still isn't a child who wants to run and play like any other eleven-year-old boy. The pair's interactions create a feel in the audience that these are two boys who are genuinely close and they carry the film well. Annabella Sciorra also delivers a touching performance as Dexter's mother Linda, who adores her son and delights in seeing him thrive with this new friendship to Erik and eventually becomes a surrogate mother-figure to the other boy.

Set against an excellent soundtrack, 'The Cure' is a very bittersweet film that manages to flawlessly weave the story of boyhood friendship that survives unflinchingly in the midst of prejudice and terminal illness without resorting to sappiness or unnecessary saccharine sweet scenes. A very interesting reflection in the film is that is it the adults who have the problem with Dexter's AIDS status whereas the children, even the 'bullies', come to accept him as they would any other. What is also very touching is how, despite Erik's streetwise nature, he is the more naive one in his determination to cure Dexter while the younger boy has this haunting sense that he knows his fate but is swept away by his best friend's enthusiasm for a cure.

I highly recommend 'The Cure' for it is rare to find a film that is simultaneously sad and uplifting.


text: De beste film over vriendschap! Vooral tussen een ID's-besmet persoon en een 'normale' persoon. Dit is een geweldige film voor iedereen om te zien, ook al wordt er sterke taal gebruikt. Ik heb hem 25 keer gezien.

text_en: The best movie about friendship! Especially between an AIDs infected person and a " normal " person. This is a great movie for everyone to see even though there is strong language used. I have seen it 25 times.


text:
Ook al is deze film 11 jaar oud, ik heb hem gisteren pas gehuurd en ik vond het een heel ontroerende film. Het verhaal van ware vriendschap in het aangezicht van een heel echt monster is een bron van inspiratie en heel ontroerend.
Hoewel de hoeveelheid taal die sommige van de jonge acteurs gebruiken <0xE2><0x80><0x93> vooral van Renfro <0xE2><0x80><0x93> me niet aanstond, begrijp ik dat kunst het leven imiteert. Renfro levert weer een schitterende rol van de ruwe-bolster-blanke-pit, zeer (en ik bedoel HEEL) gestoorde wannabe bullebak (zijn rol in _The Client_ komt me voor de geest), en Mazzello levert een schitterende rol van de geestige, ietwat eigenzinnige Dexter <0xE2><0x80><0x93> een kind dat beseft dat zijn leven te snel voorbij moet zijn. Hoewel er in de film veel ontroerende en grappige momenten zijn, moet ik zeggen dat mijn favoriet was toen de jongens door Pony in een hoek werden gedreven in de verlaten kerk, en Dexter (Mazzello) zich sneed en zei dat zijn bloed giftig was. Hoewel het heel vindingrijk en enigszins amusant was om een volwassen man weg te zien rennen voor twee kleine kinderen, is het een van de moeilijkste scènes in de film.
<0x3E><0x3E> Deze moet je beslist zien, maar bereid je voor met je Kleenex <0xE2><0x80><0x93> die zul je nodig hebben!

text_en:
Even though this film is 11 years old, I just rented it yesterday, and I found it to be a really touching film. The story of true friendship in the face of a very real monster is an inspiration and quite touching.

While I did not care much for the amount of language used by some of the young actors--especially from Renfro--I understand that art is imitating life. Renfro once again does a magnificent job of the rough-and-tough, very (and I mean VERY) disturbed wannabe bully (his role in The Client comes to mind), and Mazzello does a wonderful job of the witty, somewhat quirky, Dexter--a child who realizes that his life must end too soon.

While there are so many touching and funny moments in the movie, I have to say that my favorite was when the boys were cornered by Pony in the abandoned church, and Dexter (Mazzello) cut himself, saying his blood was poison. While very resourceful, and somewhat amusing seeing a grown man running away from two little kids, it's one of the hardest scenes in the film.

Definitely check this one out, but prepared with your Kleenex--you'll need it!


text: Ik weet nog dat deze film uitkwam en heb hem een paar keer op VHS bekeken. Ik was zo blij toen hij eindelijk op dvd uitkwam. Ik had gehoopt op een breedbeeld, maar op dat moment zou ik gebruik hebben gemaakt van wat er beschikbaar was. Ik vind het prachtig hoe ze in de film kleur hebben gebruikt, de buitenscènes zijn zo levendig en kleurrijk. De bomen zijn de groenste die ik ooit heb gezien. Het grootste deel van de film is opgenomen in Stillwater, Minnesota, een prachtige stad aan de rivier de St. Croix. Ze moeten echt locaties hebben uitgezocht om te filmen, want ze hebben geweldig werk geleverd. Het verhaal is goed geschreven en geregisseerd. Ik zou dit willen bestempelen als een van Peter Hortons beste films. Het verbaast me ook dat Andrew Dintenfass (de regisseur van de fotografie) niet meer heeft gedaan. Hij heeft geweldig werk geleverd. Het acteerwerk is ook uitstekend. Het is verbazingwekkend om te zien dat twee acteurs van zo'n jonge leeftijd zo'n film kunnen maken. Annabella Sciorra heeft het geweldig gedaan als Dexters moeder. Wie zou haar niet als moeder willen hebben?

text_en: I remember when this film came out, and watched it a few times on VHS. I was so glad when it was FINALLY released on DVD. I was hoping for widescreen, but at the point would take what was available. I love how they used color in the film, the outdoor scenes are so alive with color. The trees are the greenest I've ever seen. Most of the film was shot in Stillwater, Minnesota, a beautiful town located on the St. Croix River. They must have really scouted locations for filming, because they did a great job. The story is well written, and directed. I would rate this as one of Peter Horton's best. I'm also surprised that Andrew Dintenfass (the director of photography) hasn't done more. He did an incredible job. The acting also rates up there. It's amazing to see two actors of such a young age pull off this type of film. Annabella Sciorra did a great job as Dexter's mother. Who wouldn't want her as a mother.


text: Als de film 'The Cure' begint, komen we iets te weten over een jongeman die Erik heet (Brad Renfro). Erik is een tiener die bij zijn paranoïde moeder woont, en naast hem woont een jongen die Dexter heet (Joseph Mazello). Op een dag krijgen Erik en Dexter contact en gaan ze naar de supermarkt, waar Dexter voor het eerst Butterfinger proeft. Als Erik erachter komt dat Dexter aids heeft, probeert hij bladeren-en-waterthee om het beter te maken. Maar als op de voorpagina van de _National Enquirer_ staat dat een arts in New Orleans het middel tegen aids heeft gevonden, doen de twee jongens er alles aan om voor het middel naar New Orleans te komen.<br />Naar mijn mening, 'The Cure' Het is zonder meer een van de beste vriendschapsfilms die ooit zijn gemaakt. Het laat zien hoe onvoorwaardelijke liefde heerst tussen een jongen, zijn (nieuwe) beste vriend en de moeder van zijn beste vriend. Alles is zo goed gedaan dat er niets hoeft te worden veranderd. Niet alleen geef ik dit een tien voor vriendschap omdat het zo'n fantastische film is, maar het is ook een droevige, maar grappige en leuke aidsfilm. En de tragische finale met Dexters wee van aids is genoeg om een traan te laten. Heel goed gedaan.

text_en:
When the movie "The Cure" starts, we find out about a young man named Erik (Brad Renfro). Erik is a teenage boy living with his paranoid mother, and living next door to him is a young boy named Dexter (Joseph Mazello). One day, Erik and Dexter connect and head up to the supermarket, where Dexter gets his first taste of Butterfinger. When Erik learns out that Dexter has AIDS, he tries leaves-and-water tea to make it better. But when the front cover of The National Enquirer says a New Orleans doctor has found the cure for AIDS, the two boys will stop at nothing to get to New Orleans for the cure.

In my opinion, "The Cure" is easily one of the best friendship movies ever made. It shows unconditional love between a boy, his (new) best friend, and his best friend's mom. Everything is so well done, nothing needs to be changed. Not only do I give this a 10/10 for being a fantastic friendship movie, but it also is a sad, but humorous, and fun AIDS movie. And the tragic finale with Dexter's contraction of AIDS is enough to make me shed a tear. Very well done.


text: The Cure is een fantastische film over een jongen met aids. Ik heb 4 keer gehuild toen ik die film zag en hij is zo triest. Ik kan niet beloven dat iedereen zal huilen als je die film ziet, maar je zult het wel willen. Heel emotioneel en heel triest, The Cure is een film die je moet zien. Hij laat je de betekenis van vriendschap en liefde zien en het is een ontzettend goede film.<br />Eerst dacht ik dat hij niet zo goed zou zijn en vroeg ik me af waarom mijn moeder altijd huilde als ze hem zag. Maar nu weet ik dat het een verbluffende film is die zo origineel is en zo dicht bij de werkelijkheid komt, in tegenstelling tot de meeste andere films die nergens op slaan. Woorden kunnen de grootsheid van The Cure niet beschrijven, je hoeft het alleen maar te zien.

text_en:
The Cure is a fantastic film about a boy with AIDS. I've cried about 4 times watching this film and it's just so sad. I can't promise everyone will cry watching this but it will make you want to. Very emotional and very sad, The Cure is a must-see movie. It shows you the meaning of friendship and love and is an extremely great movie.

At first I didn't think it would be as great and wondered why my mum always cried watching it. But now I know it's a stunning film that is so original and is so close to real life situations, unlike most of the other films that doesn't make sense. Words cannot describe the greatness of The Cure, you just have to see it.


text: Ik vond de film echt goed, hij was erg onderhoudend en dramatisch. Maar ik had net een vraag over de muziek is de film. Ik heb geen enkele soundtrack kunnen vinden (als er al een is). En ik vroeg me in het bijzonder af of iemand me de naam zou kunnen vertellen van het nummer dat wordt gedraaid terwijl de jongens de rivier afvaren op weg naar New Orleans? Ik dacht dat het iets was in de trant van 'My great ontsnapping', maar ik heb op internet gezocht, in boeken, zo'n beetje alles wat ik maar kon bedenken om te proberen, en ik kan het gewoon nergens vinden. Als iemand me zou kunnen helpen, zou ik dat zeer op prijs stellen.

text_en: I really liked the movie, thought it was very entertaining as well as dramatic. But I just had a question about the music is the movie. I haven't been able to find any kind of soundtrack(if there even is one). And specifically ,I was wondering if anyone could tell me the name of the song that is playing while the boys are going down the river on their way to New Orleans? I thought it was something along the lines of "My great escape", but I've searched on the internet, books, pretty much everything I could think of to try to, and I just can't find it anywhere. If someone could help out it would be greatly appreciated. Thanks.


text: Dit was zo'n prachtige film. Zo'n verbazingwekkende vertolking van Joseph en Brad. Heel onschuldig geschreven en uitgevoerd. _A must see!!_ Ik huilde bijna de hele film lang mijn ogen uit. Dit is een film die elk gezin met kinderen zou moeten zien, hij leert ons allemaal een heel belangrijke les in het leven en hoe we het harde onderwerp aids zouden moeten benaderen, hoe we onze kinderen zouden moeten leren ermee om te gaan en de mensen om hen heen. Niet alleen met aids, maar met elke terminale ziekte. Ik had nog nooit van deze film gehoord tot ik op een dag door de tv-gids scrolde en hem toevallig tegenkwam. 'Vergeet je doos tissues niet. Er moeten meer van dit soort films worden gemaakt. Zeer hartverwarmend.'

text_en: This was such a beautiful film. Such an amazing performance from Joseph and Brad. Very innocently written and performed. A must see !! I cried my eyes out almost through the entire movie. This is a movie that every family should sit down with their children to watch, it does teach us all a very important lesson in life and how we should be approaching the harsh subject of AIDS, how we should be teaching our children to cope with it and people around them. Not only with AIDS, but with any terminal illness. I hadn't even heard of this movie until I scrolled through t.v. one day and happen to run across it. I recommend everyone to watch this, just don't forget your box of tissues. More movies should be made like this one. Extremely heartwarming.


text:
Want alle kijkers die 'The Cure' hebben gezien, zullen het met me eens zijn dat het een fantastische film is en dat hij hartverwarmend is. Joseph Mazzello en Brad Renfro bewijzen hun sterstatus in deze film, samen met Dexters (Mazzello) moeder Annabella Sciorra.
Toen ik The Cure voor het eerst op tv zag, wist ik niet wat ik kon verwachten, maar toen ik dit meesterwerk zag, werd het al snel duidelijk waar het over ging. Dexter, een elfjarige jongen die wordt geplaagd door aids, zit in zijn achtertuin met zijn speelgoed te spelen als hij op een dag zijn buurjongen Eric ontmoet, wat in het begin een beetje ongemakkelijk is voor de 2 jongens, maar ze worden al snel goede vrienden.
Tijdens de film bleef ik me afvragen wat er met de twee jongens zou gebeuren, zoals zij me dat bleven vragen. Ik vroeg me af hoe ze in godsnaam in New Orleans zouden komen, met een deur met een koekje eronder en een opblaasbare krokodil erachter. Er kwamen in de film nog meer geweldige scènes voor.
Maar het deel dat me het meest bijbleef was het deel waarin Dexters gezondheid achteruitging. Je vroeg je onwillekeurig af of hij het zou halen, maar tegen het eind kom je erachter. Bij de eerste grap die ze uithaalden, dacht ik dat Dexter echt dood was, maar dat was hij duidelijk niet, dom van me. Maar bij de derde grap is er iets helemaal mis. Hij staat niet op om te lachen en hij laat ook geen enkele vorm van lachen zien. Op dat moment kondigt het slachtoffer van hun grap aan dat de arme Dexter dood is. Op dat moment was ik de kluts kwijt. Ik kneep mijn ogen dicht en vanaf dat moment huilde ik. Je moet gewoon. Als het einde nadert begin je Erics verlies te begrijpen en dan eindigt de film op een prettige toon met Dexters schoen die heel langzaam de rivier af drijft.
Al met al was deze film uitstekend. Er zit humor in, avontuur, emotie en droefheid en zo. Als je dat in een mixer stopt krijg je een uitmuntende, moet je de film bekijken. Peter Horton heeft geweldig werk geleverd met het regisseren van deze film en ik geloof dat het beslist een van zijn beste is. Maar voorlopig zal ik proberen deze film op dvd te vinden, als hij tenminste bestaat. Opnieuw een uitmuntende film die je op een emotionele rollercaoster zal trakteren.

text_en:
For all the viewers who have seen 'The Cure' would agree with me on this comment that it is a superb movie and is very heartwarming. Joseph Mazzello and Brad Renfro prove their star quality in this movie, along with Dexter's (Mazzello) mother Annabella Sciorra.

When i first watched The Cure on TV, i didn't know what to expect, but as i watched this masterpiece it soon became clear what it was about. Dexter an 11 year old boy who is plagued with AIDS, sits around his backyard playing with his toys when one day he meets his next door neighbour Eric, which at first is a little awkward for the 2 boys, but they soon became good friends.

During the film, i kept wondering what would happen to the two boys, as they kept me wondering. I wondered how the heck they would get to New Orleans sitting a door with a sea biscuit under it pulling an inflatable crocodile behind it. There were other great scenes throughout the movie.

But the part that reached out to me was the part when Dexter's health started to deteriorate. You just couldn't help but wonder if he was going to make it but towards the end you find out. I thought at the first prank they played, that Dexter was really dead he obviously wasn't, silly me. But when they play the third, something is very wrong. Dexter doesn't get up to laugh nor does he show any kind of laughter. At that point the victim of their prank soon announces that poor Dexter had died. At that part i lost it. I balled my eyes out, and from that scene onwards i was crying. You just have to. As the end nears you start to understand Eric's loss and then the movie ends on a nice note with Dexters shoe floating ever so slowly down the river.

Overall this movie was excellent. It has laughter, adventure, emotion and sadness etc. When you put that in a blender you get an excellent, must watch film. Peter Horton has done a great job directing this film and i believe its certainly one of his best. But for now, i will try to search for this movie on DVD, if it exists that is. Once again a superb movie that will take you on an emotional rollercaoster.


text:
<0xE2><0x80><0x93> Bewaar spoilers <0xE2><0x80><0x93>
Dit is een prachtige film, met Brad Renfro en de immer fantastische Joseph Mazzello in de hoofdrollen. Ik mag Joseph Mazzello wel, van al zijn films die ik tot nu toe heb gezien, heb ik er stuk voor stuk van gehouden, om allerlei verschillende redenen, en The Cure is geen uitzondering. Brad Renfro doet het ook heel goed in deze film. The Cure is een drama/film over de naderende ouderdom, vanuit het gezichtspunt van een ziek kind en zijn vriend.
Het uitgangspunt is: Dexter (Joseph Mazzello) heeft aids. Uiteindelijk raakt hij bevriend met de buurjongen (Brad Renfro), maar Eriks moeder is erg bekrompen, slecht geïnformeerd en een beetje 'dik' als het om Dexters ziekte gaat. Ze denkt dat aids net zo besmettelijk is als het gewone griepje, dus...' Ze wil niet dat haar zoon ook maar in de buurt van Dexter komt.
Nadat ze vele malen zonder succes hebben geprobeerd hun eigen medicijn te maken, gaan de jongens op weg naar New Orleans om het medicijn te vinden, nadat ze er een pamflet over hebben gelezen. Nadat ze hun kick hebben gekregen van het tijdschrift Playboy, gaat Dexters gezondheid snel achteruit, en naarmate zijn gezondheid achteruitgaat, is er nog genoeg leven in de jongen naast Erik om twee keer te doen alsof hij niet meer ademt. Helaas sterft de arme Dexter inderdaad aan zijn ziekte, zodat de arme Erik achterblijft en zich afvraagt waarom hij het medicijn niet kon vinden. Gedurende de hele film heeft hij meer een band met Dexters moeder dan met die van hemzelf. Het is een hartverwarmende film om naar te kijken, en hij is niet helemaal volmaakt (dat zijn films zelden), maar dat kan je niets schelen, want je raakt steeds meer bij de film betrokken. Een must voor Joseph Mazzello-fans, een van zijn beste optredens ooit. Zeer aanbevelenswaardig <0xE2><0x80><0x93> film zien <0xE2><0x80><0x93> als je een exemplaar kunt vinden:)

text_en:
*** Contains spoilers ***

A lovely film this, starring Brad Renfro and the ever wonderful Joseph Mazzello. I like Joseph Mazzello, out of all his films I've seen to date I've loved every single one of them for many different reasons and The Cure is no different. Brad Renfro does very well in this movie as well. The Cure is a drama/coming of age movie from the viewpoint of an ill child and his friend.

The basic idea is: Dexter (Joseph Mazzello) has AIDS. He ends up befriending the kid next door (Brad Renfro) but Erik's mum is very narrow-minded, ill-informed and somewhat "thick" when it comes to Dexter's illness. She thinks AIDS is contagious like the Common Cold so doesn't want her son going anywhere near Dexter.

After many attempts at making their own cure with no success, the boys go on their way to New Orleans to find the cure after reading a pamphlet about it. After getting their kicks from Playboy magazine, Dexter's health goes south shortly afterwards and as his health detoriates, there's still enough life in the boy alongside Erik for two pranks of pretending to stop breathing. Unfortunately, poor Dexter does indeed die from his illness, leaving poor Erik behind to wonder why he couldn't find the cure. Throughout the movie he ends up bonding more with Dexter's mother than his own.

It is a very heartwarming movie to watch and is not absolutely perfect (movies rarely are) but you won't care less about that as you get involved in the film more. A must for Joseph Mazzello fans, one of his best performances ever. Very well recommended must-see movie - if you can find a copy :)


text: Onderwijzers op de middelbare school en de middelbare school zullen 'The Cure' een uitstekend leermiddel vinden, zowel als metgezel van 'Huckleberry Finn' als als een op zichzelf staande les. Hoewel aids het hoofdthema zou moeten zijn, is de sterke suptekst van vriendschap en liefde, zoals die zich ontwikkelt tussen Eric en Dexter, een krachtige boodschap voor tieners. Vooral schrijfopdrachten die zijn gericht op de symboliek van de tennisschoen, zijn effectief. Ik stel ook voor om tijdens een klassikale discussie te bespreken hoe Eric zich ontwikkelt van manipulatieve gebruiker tot liefhebbende vriend.

text_en: Junior high and high school teachers will find "The Cure" an excellent teaching tool, both as a companion to "Huckleberry Finn" or as a stand-alone lesson. Although AIDS is supposed to be the main theme, the strong sup-text of friendship and love, as they evolve between Eric and Dexter, is a powerful message for teenagers. Writing prompts centered around the symbolism of the tennis shoe are particularly effective. I also suggest directed class discussion about how Eric evolves from manipulative user to loving friend.


text: Gistermiddag was er niets anders op tv, dus ik dacht: oké, laten we hier eens naar kijken. Ik kende de plot niet en ik had er geen enkele verwachting van, ik dacht: over een paar minuten ga ik weer surfen. Maar toen begon het verhaal zich te ontvouwen, en de personages werden prachtig gespeeld door de twee jongens. Het verhaal had onrealistische delen en scènes, maar over het geheel genomen was het een heel goede film. De moeite waard om naar te kijken.

text_en: There was nothing else on tv yesterday afternoon, so I thought "okay, let's watch this." I didn't know the plot and I had no expectation whatsoever, I was thinking in a few minutes or so I will channel surf again. But then story started to unfold, and the characters played beautifully by the two boys. The story did have unrealistic parts and scenes, but overall it was a real good movie. Very well worth watching.


text: Hoewel de kijk op homoseksuelen niet helemaal klopt, zal deze film voor de kijker licht werpen op de mythen en onnauwkeurigheden met betrekking tot aids. Ondanks het deprimerende onderwerp schetst deze film een warme vriendschap tussen twee jongens, en je zult er zowel om lachen als huilen. Iedereen speelt het heel goed, vooral Joseph Mazzello en Brad Renfro. De taal is een beetje sterk, maar wel toepasselijk, en het is een onderhoudende en intelligente film voor het hele gezin. Maar vergeet niet de Kleenex klaar te leggen!

text_en: Although flawed in it's view of homosexuals, this movie will shed light for the viewer about the myths and inaccuracies concerning AIDS. Despite the depressing subject matter, this film depicts a warm friendship between two boys, and will make you laugh as well as cry. Very well-acted by all, especially Joseph Mazzello and Brad Renfro. The language is a little strong, though appropriate, and it's an entertaining and intelligent film for the whole family. But remember to have the Kleenex ready!


text: Een verhaal over een jonge jongen, Dexter (Joseph Mazzello) met aids, die bevriend raakt met een ruige tuimelaar (gespeeld door Brad Renfro) met precies het tegenovergestelde: The Cure is triest, al is het een beetje te sentimenteel, trekt aan je emoties als een 'boodschap'-film met het hart op de juiste plaats. Alleen al daarom is het een aanbevelenswaardige visie. Het hoogtepunt zou kunnen zijn om te zien hoe ze vriendschap sluiten en met elkaar omgaan als niemand anders hen accepteert.<br />Maar aangezien het echte verhaal zich concentreert op de aids van de jongen <0xE2><0x80><0x93> als Dexter op een dag in de plaatselijke supermarkt een roddelblad ziet liggen waarin staat dat een dokter uit New Orleans het geneesmiddel heeft ontdekt <0xE2><0x80><0x93> slaat zijn hart op hol. Allebei, duidelijk een beetje naïef, maken ze een plan om op welke manier dan ook naar New Orleans te gaan. Wat me zo'n beetje twee kanten op trok. Het is een beetje hartverwarmend en ik heb een hekel aan muggenziften, maar ik vond dat de plot melodramatisch en voorspelbaar was en dat de gebeurtenissen een laagje vernis hebben, zoals dat alleen in films kan. Ik kon me niet onttrekken aan het knagende gevoel dat ik naar een film over zelfontdekking, ziekte en opgroeien keek. Ik weet bijvoorbeeld dat ze jong zijn, maar ik vond het een hele opgave om te geloven in de dingen die deze jongens doen. Zoals boombladeren koken en hete 'thee' drinken. Of ze eten een experimenteel dieet van chocoladerepen omdat ze denken dat ze daarmee de verwoestende ziekte kunnen bestrijden. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ze een reis door het land maken zonder wettelijke of ronduit angstaanjagende repercussies. Afgezien van de twijfels die de filmconventies met zich meebrengen, is het een verhaal dat de moeite waard is, vooral met familie erbij.

text_en:
A tale of a young boy, Dexter (Joseph Mazzello) with AIDS who befriends a rough and tumble boy (played by Brad Renfro) his exact opposite, The Cure is sad, if a bit too soapy, pull at your emotions "message" movie with it's heart in the right place. For that fact alone, it's a recommended view. The highlight might be just watching them finding friendship and hanging out with each other when no one else accepts them.

However since the real story centers on the boy's AIDS - things take off when one day at the local supermarket, Dexter's eye catches a checkout tabloid magazine that states a New Orleans doctor has discovered the cure. Both of them, obviously a tad naive, make it a plan to set out for New Orleans in whichever means possible. Which kinda pulled me two ways. It's a mite heart warming and I hate to nit-pick, but I found the plot wanders in a melodramatic, predictable sense and the proceedings have a coat of gloss over them like only movies can do. I couldn't escape the tugging notion I was watching a road trip movie about self discovery, sickness and growing up. For instance, I know they're young, but I found it a real task to belief in the things these boys do. Like boiling tree leaves and drinking the hot 'tea' or eating an experimental diet of chocolate bars because they believe it will combat the ravaging disease. To say nothing of them making a cross-country voyage as they do with no legal or downright scary repercussions. Still misgivings aside, those movie conventions you come to expect, it's a story worth seeing particularly with family.


text: Dit was echt een hartverwarmende film. Hij zit vol met boodschappen. Loyaliteit, vriendschap, ziekte, dood en de paranoia die de maatschappij heeft ten aanzien van alles wat ze niet begrijpt. Ik heb in bepaalde films een paar tranen vergoten, maar deze film hield de tranen stromend.

text_en: This was truly a heart warming movie. It is filled with so many messages. Loyalty, friendship, sickness, death, and the paranoia society has concerning anything they don't understand. I have shed a few tears during certain movies, but this movie kept the tears flowing.


text: 'The Cure' is een heel ontroerend en aangrijpend drama. De film gaat over twee jongens uit de buurt die goede vrienden worden. Een van de jongens heeft aids. De jongens worden goede vrienden, ondanks Eriks angst in het begin. De film laat zien hoe de jongens op reis gaan om 'de remedie' te ontdekken, die volgens 'The National Examiner' in Ohio te vinden is, en hoe die hun relatie beïnvloedt. De acteerprestaties zijn fantastisch (ik heb Annabella Sciorra nog nooit zo goed zien spelen), en de film is gewoonweg ontroerend. Ik kon niet ophouden met huilen bij de schoenscène. Dit is een goede tranentrekker. Hou de kleenex in de buurt.

text_en: "The Cure" is a very touching and poignant drama. The film focuses on two neighborhood boys who become good friends. One of the boys has AIDS. The boys become good friends despite Erik's apprehensiveness at first. The film shows the boys journey to discover "the cure", which is in Ohio according to "The National Examiner", and how it affects their relationship. The acting is wonderful (I have never seen Annabella Sciorra do better), and the movie is just plain touching. I couldn't stop crying with the shoe scene. This is a good tearjerker. Keep the kleenex nearby. 8/10


text:
The Cure is een van de weinige films die ik een 10 heb gegeven. Ik bedoel, alles in deze film is perfect voor mij. Ik heb hem bijna een jaar geleden gezien, en toch herinner ik me veel scènes, vooral de ontroerende laatste scène bij de aftiteling.
De twee mannelijke acteurs hebben duidelijk alles gegeven wat ze konden, en dat draagt enorm bij aan de uitstekende verhaallijn, waardoor de film perfect is.
De boodschap is duidelijk <0xE2><0x80><0x93> vriendschap <0xE2><0x80><0x93> en die wordt gedurende de hele film getoond.
Ik heb hier niets meer te zeggen. Eenvoud is een van de dingen die ik zo geweldig vind aan deze film. En natuurlijk is het leuk en ontroerend tegelijk, en past het bij mensen van elke leeftijd. 10/10, mooi gedaan!

text_en:
The Cure is one of the few movies I rated 10 out of 10. I mean, everything is flawless for me in this motion picture. I saw it almost a year ago, and yet I remember many of the scenes, especially the final touching scene that comes with the credits.

The two boy actors clearly gave everything they could and this greatly contributes the excellent storyline, making the film perfect.

The message is clear - friendship, and it's displayed throughout the whole thing.

I have nothing more to say here. Simplicity is one of the things I love so much about this film. And of course, it's fun and moving at the same time, suiting people of any age.

10/10, nicely done!


text:
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik heel erg verbaasd was over de productiewaarde van deze film. Het lukte me om een vroege vertoning te krijgen en ik moet zeggen dat dit de beste (zo niet de beste) christelijke film is die sinds The Passion in de bioscopen is verschenen.
Laat je niet afschrikken door de PG-13-rating, die is passend vanwege de ernstige kwesties die in deze film aan de orde komen (echtscheiding, tienerzwangerschap, drugsgebruik en zelfmoord), maar niets in de film is onnodig. Dit is absoluut een film die een jeugdgroep van de middelbare school zou kunnen zien zonder (de meeste) ouders van streek te maken, en de boodschap is geweldig. Het mooiste is nog wel dat dit geen film voor christenen is, maar een familiefilm zonder het oubollige gevoel van de zevende hemel.
Het lachen is er wel, en in het theater lachte iedereen een paar keer, de humor was natuurlijk en leek niet in een script te zitten, en dat zorgde voor een goed tempo in zo'n serieuze film. Tieners en jongvolwassenen, zowel religieus als anderszins, zullen zich met veel, zo niet met alle personages in de film kunnen identificeren, en het verbaasde me dat er in dit soort films met dergelijke kwesties werd omgegaan. De plot is in geen enkel opzicht voorspelbaar, en het einde komt dichter bij huis dan velen zullen toegeven. Christenen krijgen gelukkig niet te zien hoe de groten der aarde het allemaal weten van 'Het Woord', maar in plaats daarvan proberen de mensen het leven te begrijpen. Mensen maken fouten en niemand is volmaakt, zelfs niet in deze film... bij lange na niet.
Het acteerwerk is uitmuntend, de tekst is goed en je wordt niet over het hoofd gezien door alle prekerige christelijke retoriek. Dit is een geweldige film die jou en je tieners aan het denken zal zetten, aan het praten zal brengen en misschien hun eigen moraal (of het gebrek daaraan) in twijfel zal trekken. Als je in januari een goede familiefilm wilt zien, kijk dan in de plaatselijke bioscopen naar deze film, en je zou iets over jezelf te weten kunnen komen. En ik ben een vijfentwintigjarige man die alleen maar een gratis film wilde zien.

text_en:
Let me start out with saying I was VERY surprised with the production value of this movie. I managed to catch an early showing and I have to Say this is the BEST (if not only) Christian film to hit theaters since The Passion.

Don't let the PG-13 rating scare you off, the rating is appropriate because of the serious issues that are dealt with in this film (divorce, teen pregnancy, drug use, and suicide), but nothing in the film is gratuitous. This is definitely a movie that a Junior High youth group could see without upsetting (most) parents, and the message is wonderful. The best part is this is not a film FOR Christians, it is a Family film without the cheesy 7th Heaven feel.

The laughs are there, and several times in the theater everyone was laughing, the bits of humor were natural and didn't seem scripted or forced, and that made for good pacing in such a serious film. Teens and young adult, both religious and otherwise, will be able to identify with many if not all of the characters in the film, and I was surprised to see such issues dealt with in this kind of film. The plot is not in any way predictable, and by the end hits closer to home than many will admit. Christians, fortunately, are not shown as all mighty know it all's of "The Word", but instead people just trying to understand life. Humans make mistakes and no one is perfect, not even in this film... not by a long shot.

The acting is top notch, the writing spot on, and you aren't hit over the head with all the preachy Christian rhetoric. This is a great film that will make you and your teens think, talk, and perhaps question their own morality (or lack thereof). If you want to see a quality family film in January check your local listings for this film, and you might learn something about yourself.

And I am a 25 year old male that just wanted to see a free movie.


text: Wat een geweldige film <0xE2><0x80><0x93> ik was de hele tijd gebiologeerd en zo emotioneel overdonderd aan het eind! De twee jonge mannelijke acteurs in de film waren meer dan fascinerend in hun optreden omdat hun vriendschap en steun aan elkaar heel geloofwaardig was en ik vond de vergelijking/contrast tussen hun respectievelijke levens en gezondheidssituaties zo heel echt tussen hen. Het succes van het tot leven brengen van deze film was duidelijk een teamprestatie dus tegen acteurs, producenten, schrijvers, regisseurs en alle productiemedewerkers zeg ik: 'GOED GEMAAKT!' Omdat ik de aftiteling aan het begin van de film had gemist (de film werd op HBO uitgezonden), was ik zo verbaasd dat ik (zij het kort) op internet moest zoeken om de titel van de film te vinden <0xE2><0x80><0x93> iets wat zo geweldig was dat ik die had moeten kennen <0xE2><0x80><0x93> een duidelijke aanwijzing dat deze film opnieuw uitgebracht moest worden!

text_en: Such an awesome movie -- I was transfixed the entire time and so emotionally overcome in the end! The two young male actors in the movie were more than compelling in their performance as their friendship and support of one another was quite believable and I thought the comparison/contrast between their respective home lives vs. health situations were made so very real between them. The success in bringing this movie to life was obviously a team effort so to actors, EP's, producers, writers, directors, and all of production I say, "WELL PLAYED!" Having missed the credits at the beginning of the movie (it was being shown on HBO), I was so very surprised that I had to actually research (albeit briefly) the internet in order to find the title of this movie -- something so great should have been known by me -- a clear indication that this movie must be re-released!


text: Ik ben zo blij dat ik nu hbo heb. Ik was niet van plan om vandaag naar een film te gaan kijken, maar toen ik thuiskwam en zag dat de volgende film van hbo deze was, besloot ik (op basis van de beschrijving) om het in elk geval te proberen. Ik ben zo blij dat ik deze film heb gekeken! Misschien heeft deze film me op een kwetsbaar moment getroffen (ik ben een beetje gestrest, moet een enorm tentamen maken), maar hij gaf me wel een heel ander perspectief op vriendschap <0xE2><0x80><0x93> om het er maar niet over te hebben <0xE2><0x80><0x93> en heeft me een waardevolle les over empathie geleerd. Momenteel ben ik een jaar verwijderd van mijn afstuderen aan de apotheekschool en die hele scène met de dokter en de verpleegster was absoluut een les voor me! Hoe dan ook, ik wilde gewoon even laten weten dat dit een fantastische film is en dat je hem niet moet missen. Er zit voor iedereen wel iets in deze film!

text_en:
So glad I have HBO right now. I didn't plan on watching a movie today, but when I got home and saw that the next movie on HBO was this one I decided (based on the description) to at least give it a shot. I'm so glad I decided to watch this movie! Maybe this movie just caught me at a vulnerable moment (I'm a little stressed out, got a huge test to be studying for), but it definitely gave me quite the perspective on friendship not to mention taught me a valuable lesson on empathy. I'm currently one year away from graduating from pharmacy school and the whole scene involving the doctor and the nurse was definitely a learning point for me!

Anyhow, I just wanted to post up letting the world know this is an amazing movie and not to be missed. There is definitely something for everyone in this movie!


text: Ik had nog nooit van deze film gehoord toen ik hem moest vertalen, dus ik wist niet wat ik moest verwachten. Ik bekeek hem op IMDb en werd nieuwsgierig. Het duurde niet lang voordat ik besefte dat dit een juweeltje was. Geweldige acteerprestaties, een geweldig verhaal, en hij is zowel goed geacteerd als goed geschreven. Het is moeilijk om hem met andere films te vergelijken, maar 'Stand by me' komt in me op, hoewel er net zoveel verschillen zijn met 'The remedie' als overeenkomsten. Het verhaal van een buitengewone vriendschap tussen jonge jongens, plus de dramatische en humoristische elementen, zijn de meest voor de hand liggende overeenkomsten tussen deze film en 'Stand by me'. Afgezien daarvan is 'The remedie' de beste film die ik ooit heb gezien. Het is op zich een mooie film, die een bredere erkenning waard is. Hij is dramatisch, maar ook avontuurlijk, triest, maar ook humoristisch. Ik kan niets bedenken wat me dwarszit. Dat gezegd hebbende, wil ik niet de indruk wekken dat het een 'perfecte film' is, wat dat ook mag betekenen, maar eerder dat ik er enorm van heb genoten, er erg door geroerd ben en er niets aan zou willen veranderen. Ik zal niet in detail ingaan op de beschrijving van het verhaal/de film, deels omdat die te algemeen of te onthullend zou zijn, en deels omdat je die informatie elders op de site kunt vinden. Tot besluit kan ik alleen maar zeggen: Prachtige film, ga hem zien als je de kans krijgt.

text_en: I had never heard about this movie when it was given to me to translate, so I didn't know what to expect. I checked it out on IMDb and got curious. It didn't take long to realize that this was a gem. Outstanding performances, great story, and it's both well directed and well written. It's hard to compare it to other movies, but "Stand by me" comes to mind, although it has as many differences from "The cure" as similarities. The tale of an extraordinary friendship between young boys, plus the dramatic and humorous elements are the most obvious similarities between this movie and "Stand by me". Other than that, "The cure" is a fine movie in its own right, well worth a wider recognition. It's dramatic, but also adventurous, sad, but also humorous. I can't think of a single thing that bothers me about it. Having said that, I don't want to give the impression that it is a "perfect movie", whatever that means, but rather that I enjoyed it immensely, was very moved by it and wouldn't change a thing in it. I won't go into a detailed description of the story/plot, partly because it would be either too general or too revealing, and partly because you can find that information elsewhere on the site. In closing, I can only say: Wonderful movie, see it if you get the chance.


text: In meer dan één opzicht kan ik me heel persoonlijk verplaatsen in wat er in deze film gebeurt. En het enige wat ik erover kan zeggen is dat het waar is, wat Dexters moeder aan het eind van het verhaal tegen Eric zegt: hij heeft haar zoon echt 'genezen' door hem zijn trieste gevoelens en zijn eenzaamheid te ontnemen.<br />Deze film legt de nadruk op een filosofie waar ik het heel goed mee eens kan zijn. Vroeg of laat gaan we allemaal dood. Uiteindelijk gaat het niet om de hoeveelheid tijd die we leven, maar om de lol/de goede tijden/het geluk dat we in die tijd hebben. Het gaat niet om de kwantiteit, maar om de kwaliteit. Ik denk dat alle andere woorden die hier worden gebruikt je alleen maar langer van deze film zouden weerhouden, als je hem al niet hebt gezien. Ik zou hem echt graag op dvd willen zien. Hij zou absoluut meteen worden toegevoegd aan mijn 'all time classics'!

text_en:
On more than one level, I can relate to what happens in this movie in a very personal way. And all I can say about it is, that it's true, what Dexter's mom tells Eric at the end of the story: he actually did 'cure' her son, by taking away his sad feelings and his loneliness.

This movie emphasis a philosophy I can very well agree with. We are all going to die one day sooner or later. In the end, it is not the amount of time we live, but the fun/good times/happiness we have during that time. It is not the quantity, but the quality that counts.

I guess all other words used here would only keep you any longer from getting to see this movie, if you haven't already. I really would like to see it released on DVD. Definitely it would be added to my 'all time classics' right away!


text: Ik wil alleen maar zeggen dat The Cure een fantastische film was om te laten zien hoe mensen die seropositief zijn in het leven moeten functioneren. Vooral een jongen die niet naar school kan omdat hij iemand kan besmetten, en de onwetendheid van de jongens die hen FAGGOTS noemden. Dat laat alleen maar zien hoe weinig kinderen weten over hulpmiddelen.

text_en: I would just like to say that The Cure was a fabulious movie to help inform how people who are HIV positive have to function in life. Expecially a young boy who cant go to school because he could contaminate someone. and the ignorance of the boys who called them FAGGOTS. that just shows how much children are not educated about aids.


text:
Rechercheur Mickey Hayden, die nachtdienst heeft in een verlopen politiebureau en in een alcoholische roes door het leven strompelt, kan nauwelijks zeggen dat hij een stevige greep op de werkelijkheid heeft, maar als een klap op zijn hoofd angstaanjagende psychische visioenen losmaakt, wordt het pas echt raar. Algauw is hij op het spoor van een seriemoordenaar en ontrafelt hij het mysterie van zijn prachtige eerste slachtoffer, de ongrijpbare Alice.
De rol van verbitterde burn-out lijkt geknipt voor Keifer Sutherland en hij maakt er het beste van. De plot is typisch die van een seriemoordenaar, maar heeft genoeg eigenaardigheden, kronkels en echte verrassingen om het boven het gebruikelijke genre uit te laten stijgen en zelfs een pijnlijk laag budget te compenseren. (Je vraagt je af wat voor film dit geweest zou zijn als er geld was geweest voor nog een paar herschrijvingen en nog een paar opnamen.)
Al met al is 'Na Alice' een aangename afleiding voor iedereen, maar voor fans van Lewis Carrolls 'Alice'-boeken is het een ware traktatie. Van de omgekeerde werkelijkheid, waarin dingen zelden zijn wat ze lijken, tot meer voor de hand liggende verwijzingen <0xE2><0x80><0x93> een moordenaar die 'De Boemelaar' wordt genoemd, die speelkaarten achterlaat op de lichamen van zijn slachtoffers <0xE2><0x80><0x93> is er bij elke verwijzing een 'Alice'. Hieronder staat een lijst van de boeken die ik heb ontdekt. Aangezien het de helft van de lol is om ze zelf te vinden, heb ik ze aangemerkt als'mislukkingen'.

SPOILERS

Karakterschetsen

Mickey <0xE2><0x80><0x93> In zekere zin is hij dat ook.' Alice zelf die door vreemde landschappen dwaalt en vreemde figuren ontmoet, maar Harvey, die zijn ware aard herkent, identificeert hem als de ongelukkige, stuntelige Witte Ridder.
<0x3E><0x3E> Is hij echt 'gek'? <0x3E><0x3E> Ben jij de rechter?
<0x3E><0x3E> Claudette <0xE2><0x80><0x93> Een Afro-Amerikaanse travestiet. Duidelijk de Zwarte Koningin.
<0x3E><0x3E> Margaret Ellison <0xE2><0x80><0x93> Mickey noemt haar de Rode Koningin, maar haar wrede aard doet meer in het bijzonder denken aan de Hartenkoningin.
<0x3E><0x3E> Gideon Wood <0xE2><0x80><0x93> Verdacht van de Jabberwocky-moord, zijn dubbelzinnige rol doet meer denken aan een snark (of een spokenjager misschien).
<0x3E><0x3E> Harvey <0xE2><0x80><0x93> Zijn rol als onofficiële gids naar 'wonderland' en zijn naam, die doet denken aan een ander beroemd filmkonijn, doen me vermoeden dat hij het Witte Konijn moet zijn. Vera Swann <0xE2><0x80><0x93> Haar achternaam en haar relatie met Mickey duiden op de witte koningin.

Andere Connecties

Mickeys avonturen beginnen wanneer hij een man in het wit achternazit en in een (konijnen)hol valt.
Mickey zegt dronken tegen zijn kat dat ze niet zo naar hem moet grijnzen (Cheshire Cat)
De moordenaar wordt 'door de spiegel onthuld'.
De klimatologische krachtmeting eindigt in een werveling van speelkaarten, net als Alices avontuur in het boek.
De beelden in de tuin zien eruit als reusachtige schaakstukken.

text_en:
Working the night shift in a seedy police station, stumbling through life in an alcoholic haze, Detective Mickey Hayden can hardly be said to have a firm grasp on reality to begin with, but when a bump on the head unleashes terrifying psychic visions, things get truly weird. Soon he's on the trail of a serial killer and unraveling the mystery of his beautiful first victim, the elusive Alice.

The role of an embittered burn-out seems tailor-made for Keifer Sutherland and he makes the most of it. The plot's typical serial killer stuff, but it has enough quirks, twists, and genuine surprises to raise it above the usual genre fare and even make up for a painfully low budget. (One wonders what this film could have been if there'd been money for a few more rewrites and a few more takes.)

All in all, 'After Alice' is a pleasant diversion for anyone, but for fans of Lewis Carroll's 'Alice' books, it's a real treat. From the topsy-turvy reality in which things are rarely what they've seem, to more obvious references -- a killer called 'The Jabberwocky', who leaves playing cards on his victims' bodies -- there's an 'Alice' reference at every turn. Below is a list of the ones I uncovered. Since finding them yourself is half the fun, I've marked them as spoilers.

SPOILERS

Cast of Characters

Mickey - In a sense he's Alice himself wandering through strange landscapes, encountering odd characters, but Harvey, recognizing his true nature, identifies him as the hapless, bumbling White Knight.

John Hatter (Mickey's boss) - Is he really 'mad'? You be the judge

Claudette - An African-American transvestite. Obviously, the Black Queen

Margaret Ellison - Mickey calls her the Red Queen, but her brutal nature suggests, more specifically, the Queen of Hearts.

Gideon Wood - Suspected of being the Jabberwocky killer, his ambiguous role is more suggestive of a snark (or a boojum perhaps).

Harvey - His role as unofficial guide to 'wonderland' and his name, evocative of another famous cinematic rabbit, makes me think he must be the White Rabbit

Dr. Vera Swann - Her last name and relationship with Mickey suggest the White Queen.

Other Connections

Mickey's adventures begin when he chases a man in white and falls down a (rabbit) hole.

Mickey drunkenly tells his cat to stop grinning at him (Cheshire Cat)

The killer is revealed 'through the looking glass'.

The climatic showdown ends in a swirl of playing cards, just as Alice's adventure did in the book.

The statues in the garden look like giant chess pieces.


text:
Mensen kijken om allerlei verschillende redenen naar films. Deze film had niet het grote budget, er zijn geen special effects, geen achtervolgingen met auto's en geen explosies. In feite heeft de realiteit daar ook niet veel van. In elk geval niet in mijn leven.
Dit is een heel echte film over heel echte mensen, die geen van allen volmaakt zijn, maar die samen in een situatie worden gebracht waarin ze leren te onderzoeken en te accepteren wat anders is, en dat op zijn beurt orde schept in de chaos. Ik ben niet bereid de mogelijkheid van parapsychologie te beperken, omdat ik geen expert ben en ook niet de volle omvang van mijn eigen hersenen gebruik.
Kijk dus naar deze film voor de personages. Hij zit tot de rand toe vol met een hele cast van geweldige, eigenzinnige mensen.
Binnen de eerste drie minuten speelt Kiefer Sutherland het leven van rechercheur Michael Hayden voortreffelijk en hij blijft het personage gedurende de hele film ontwikkelen. Uitstekende acteerprestaties, heel geloofwaardig.
Henry Czerny had geen betere cast kunnen hebben en de verstandhouding tussen zijn 'Harvey' en Kiefers 'Mickey' versterkt de tegenstrijdigheid van hun personages.
Ik heb met volle teugen genoten van de chagrijnige hospita,'mevrouw Ramsay', ik weet zeker dat zij en mijn schoonmoeder goede vriendinnen zijn!!!
Er is nog een gastheer meer van die geweldige personages maar de ruimte is hier beperkt dus kijk de film en geniet ervan.

text_en:
People watch movies for a variety of different reasons. This movie didn't have the big budget, there's no special effects, no car chases and there's no explosions. Actually reality doesn't have much of these either. At least not in my life.

This is a very real movie about very real people, none of them perfect in any way but together they are put into a situation where they learn to explore and accept what is different and that in turn makes order out of chaos. I am not prepared to limit the possibility of parapsychology, since I'm neither an expert nor use the full extent of my own brain.

So watch this movie for the characters. It is brim-full of a whole cast of wonderful quirky folk.

Within the first three minutes Kiefer Sutherland enacts Detective Michael Hayden's life superbly and he keeps developing the character throughout the movie. Excellent acting, very believable.

Henry Czerny could not have been cast better and the rapport between his 'Harvey' and Kiefer's 'Mickey' enhances the oppositeness of their characters.

I thoroughly enjoyed the cranky landlady, 'Mrs Ramsay', I'm sure she and my mother-in-law are good friends!!!

There's a host more of these wonderful characters but space is limited here so watch the movie and enjoy them.


text: ALICE is het soort film dat ze in de jaren dertig en veertig hebben gemaakt. Probeert nooit een 'evenement' te zijn. Wil alleen entertainen. En dat doet hij ook. Ik was verbaasd over Kiefer Sutherland. In een rol die een cliché zou kunnen zijn, maakte hij hem echt. De plot maakt toespelingen op ALICE IN WONDERLAND. Een man in het wit gaat door een gat en Kiefer valt in een gat. Net als ALICE draait de plot om en om, maar met een frisheid die je niet in kleine films ziet. Ik hield van de invalshoek, Sutherland, gewoon een heel snelle en interessante film.

text_en: ALICE is the kind of movie they made in the 30's and 40's. Never attempts to be an "event". Just wants to entertain. And it does. I was surprised by Kiefer Sutherland. In a role that could be a cliche, he made it real. The plot does make allusions to ALICE IN WONDERLAND. A guy dressed in white does go through a hole and Kiefer does fall down one. Like ALICE the plot does twist and turn, but with a freshness you don't see in small movies. I loved the direction, Sutherland, just a very fast paced and interesting movie.