text: Mijn huisgenoot en ik waren zo dom om de video van 'The Roller Blade Seven' te kopen bij de videowinkel in de buurt, in de hoop dat we een slechte film zouden vinden om te lachen. Deze film is niet eens lachwekkend, hij is pathetisch slecht, nog slechter dan Jack Frost 2 <0xE2><0x80><0x93> en dat wil wat zeggen. Het script, het acteerwerk, de productie, de stunts, het geluid, de sets, alles is absoluut verschrikkelijk. In sommige stukken hebben de acteurs zelfs hun tekst niet geleerd en spelen ze schaamteloos improvisatiewerk, of in één geval laten ze de tekst zelfs buiten de set voorlezen en herhalen ze hem gewoon. Gesitueerd in de postapocalyptische 'Wheel Zone' De film bestaat kennelijk uit ongeveer 45 minuten film, waarvan veel delen slecht zijn bewerkt of ad nauseum zijn van verschillende camerahoeken om de film langer te maken. Dit wordt al heel gauw vervelend. De plot is volkomen onlogisch (het is kennelijk een amalgaam van twee boeken die door Scott Shaw zijn geschreven), er zijn er zelfs geen zeven van, de meeste zijn niet op film opgenomen, ze hebben rollaarzen aan, en het komt mij voor dat de film voor het grootste deel volkomen verkocht is vanwege het feit dat er ongeveer 3 minuten vrouwelijke halfnaaktheid in zitten. De schrijver en ster Scott Shaw ziet zichzelf kennelijk als een soort samoerai, en hij voert tijdens de film een paar heel slechte stunts uit en verzint zwaardvechtersbewegingen die er ontzettend amateuristisch uitzien. Desondanks zegt zijn website dat de film nooit met een traditionele film vergeleken mag worden, omdat hij echt de grenzen van het moderne filmen oprekt. Mijn huisgenote en ik waren met stomheid geslagen door de hele beproeving, en ondanks mijn herhaaldelijke pogingen om de videoband te verbranden, heeft ze besloten dat het misschien een of andere videovloek van Ring-esquire is die moet worden doorgegeven. Als je de video in de winkel ziet, moet je hem van mij aannemen! Laat hem maar met rust!

text_en: My house mate and I foolishly purchased the video of 'The Roller Blade Seven' from our local second hand video shop in the hope of finding a bad film to laugh at. This film isn't even laughable, it's pathetically poor, worse even than Jack Frost 2-and that's saying something. The script, acting, production, stunts, sound, sets, everything is absolutely terrible. In some parts the actors haven't even learned their lines and are blatantly ad-libbing or in one case actually having the lines read to them off set and simply repeating them. Set in the post apocalyptic 'Wheel Zone',The film obviously consists of about 45 minutes of film, many parts of which are edited badly or repeated ad nauseum from various different camera angles to make the film longer. This gets tedious very quickly. The plot makes no sense whatsoever (It is apparently an amalgam of two books written by Scott Shaw), there aren't even seven of them, most of them aren't on blades, they're wearing roller boots, and it seems to me that mostly the film has been completely sold on the fact that there's about 3 minutes of female semi-nudity in it. The writer and star Scott Shaw obviously fancies himself somewhat of a Samurai and throughout the film performs some very poor stunts and made up sword fighting moves that look massively amateurish. Despite all this, his website states that the film should never be compared to a traditional film because it really pushes the boundaries of modern film making. My house mate and I were left speechless by the whole ordeal, and despite my frequent attempts to burn the videotape, she has decided it may be some kind of Ring-esquire video curse that needs to be passed on. If you see the video in stores, take it from me! Leave well alone!


text:
Deze film is, wijd en zijd en zonder enige twijfel, de slechtste en verachtelijkste film in de geschiedenis van het universum.
Zo erg is het.
Persoonlijk heb ik altijd het schuldige genoegen van een verschrikkelijke film gesmaakt en deze gehuurd in de veronderstelling dat het zo'n film zou zijn. Tot mijn immense teleurstelling was het dat niet.
Het script wordt gebracht op een manier die klinkt alsof ze de zinnen rechtstreeks van borden aflezen, het verhaal is absoluut onzinnig en de film zelf ziet eruit alsof hij is opgenomen met een thuisvideocamera. Ik kon hem niet eens afmaken. Hij is nog erger dan 'Witch Academy' en dat is op zich al een hele prestatie. Ik kan me met geen mogelijkheid voorstellen hoe een regisseur deze film zou kunnen maken en dan nog zo verstandig zou kunnen zijn om te geloven dat hij goed genoeg was om uit te brengen.
Pijnlijk, afschuwelijk, afschuwelijk.

text_en:
This film is, far and wide and beyond any shadow of a doubt, the single worst and most contemptible film in the history of the universe.

It really *is* that bad.

Personally I have always enjoyed the guilty pleasure of a terrible film, and rented this one thinking it would be one of those. To my immense disappointment, it was not.

The script is delivered in a way that sounds as if they're reading the lines directly off placards, the story makes absolutely no sense whatsoever, and the actual film looks like it was shot on a home video camera. I couldn't even finish watching it. It is even worse than "Witch Academy", and that's quite a feat in itself.

I cannot even begin to fathom how a director could shoot this film, and then still have the sense to believe it was decent enough to release.

Painful, awful, horrendous.


text: Ben je op zoek naar een film voor je Turks Filmfestival? THE ROLLER BLADE ZEVEN staat op mijn lijst van de tien slechtste films aller tijden. De plot, het verhaal van een post-Apocalyptische samoeraikrijger die met een rolschaatst, is een ingewikkeld allegaartje van filmverwijzingen naar van alles en nog wat, van STAR WARS tot THE SEVEN SAMAURI. Het acteerwerk varieert van nietszeggend tot abominabel. De scène waarin de schurk de oude meester verleidt is zo g<0xC3><0xAA>nant dat er zelfs spottend wordt gelachen. Frank Stalone's Black Knight doet me te veel denken aan John Cleese's Black Knight in MONTY PYTHON AND THE HOLY GRAIL. (Een goede raad, Frank: als je je verlaagt tot het maken van een film als deze, is je carrière voorbij. Ik stuitte toevallig op die kleine stinkbom op een goedkope kabelzender en ik kon niet ophouden met kijken. Het is net als kijken naar een treinongeluk, je kunt je ogen er niet van afhouden.

text_en: Looking for a movie for your Turkey Film Festival? THE ROLLER BLADE SEVEN is on my list of the ten worst films of all-time. The plot, the story of a post-Apocalyptic roller blading samurai warrior, is a convoluted hodge-podge of film references of everything from STAR WARS to THE SEVEN SAMAURI. The acting fluctuates from bland to abysmal. The scene where the villain tempts the old master is embarrassing to the point of jeering laughter. Frank Stalone's Black Knight reminds one too much of John Cleese's Black Knight in MONTY PYTHON AND THE HOLY GRAIL. (Word of Advice, Frank: When you stoop to doing a movie like this one, your career is over.) I chanced upon this little stink-bomb on a low-end cable channel and I could not stop watching. It is like watching a train wreck, you just can't look away.


text:
Ik keek naar die film met een groep nazi's, een Franse archeoloog en mijn ex-vriendin op een eilandje in de Mediterraan.
Toen de band werd gestart, waren mijn vriendin en ik vastgebonden aan een houten paal aan de andere kant van een soort grot. Ik zei tegen haar dat ze haar ogen dicht moest doen en dat ze ze, wat er ook gebeurde, niet open moest doen. De nazi's en de archeoloog deden hun ogen niet dicht en begonnen na een paar seconden te gillen. De gezichten van de nazi smolten en het hoofd van de archeoloog explodeerde.
Na een paar seconden sprong de videoband uit de videorecorder en belandde weer in de doos, waarna de bovenkant dichtklapte. Mijn vriendin en ik bleven ongedeerd. Na deze ervaring werd de videocassette in een houten krat gestopt en opgeslagen in een enorm pakhuis vol identieke houten kratten, waar hij nooit meer werd teruggevonden.

text_en:
I watched this film with a group of Nazis, a French Archaeologist and my ex-girlfriend on a small island in the Mediterranian.

When the tape was started, myself and my girlfriend were tied to a wooden stake at the far end of this cave like area. I told her to close her eyes and no matter what happened not to open them. The Nazi's and the archaeologist didn't close their eyes and after a few seconds started screaming. The Nazi's faces melted and the archaeologist's head exploded.

After a few seconds the video tape popped out of the VCR and landed back in it's box and the top snapped shut. Myself and my girlfriend were left unharmed.

Consequent to this experience, the video cassette was put in a wooden crate and stored in a huge warehouse of identical wooden crates, never to be see again.


text: Waarschijnlijk de slechtste film in het genre die er bestaat. Er werd gezegd dat het een komedie was, maar het is gewoon tragisch en pathetisch. Ik denk niet dat iemand iets ergers en irritanters had kunnen bereiken als hem dat specifiek was gevraagd. Het is toilethumor op zijn slechtst, ik zou zelfs de trailer mijden. Ik ben er alleen maar heen gegaan omdat er werd gezegd dat als je van Monty Python houdt, je dit vast prachtig zult vinden. Degene die dit heeft geschreven was bevooroordeeld of ernstig gestoord. Ik begrijp nog steeds niet hoe je zo'n uitspraak in alle eerlijkheid kunt geloven. Ik ga zelden de bioscoop uit, het kost echt heel veel moeite voor een film om dat effect op me te hebben: deze deed het in maar 30 minuten.

text_en: Possibly the worst film within the genre in existence. It was announced as a comedy, but is simply tragically pathetic. I don't think anyone could have achieved anything more terrible and irritating if they were specifically requested to. It is toilet humour at its very poorest, I would avoid even watching the trailer. I only went to see it because it was announced that if you like Monty Python, you are bound to love this. Whoever wrote that was either biased or seriously deranged. I am still bewildered how one can honestly believe such a statement. Rarely do I leave the cinema, really it takes a lot of effort for a film to have that effect on me: this one did it in just 30 minutes.


text:
Ik had Rik Mayall gezien in Blackadder and the New Statesman, dus dacht ik dat ik deze film maar eens moest proberen.
Om een uur of vier kocht ik hem, om een uur of acht begon ik te kijken, om een uur of kwart over acht spoelde ik de overgebleven film snel door om te zien of er nog iets op te zien was dat bruikbaar was voor een menselijk wezen met hersens... maar dat was er niet. Om kwart voor negen gooide ik de dvd in de vuilnisbak. En daar hoort deze 'film' thuis.
Wat is er ooit gebeurd met de Britse humor? De humor die zo fijn en geestig is, zo intelligent en kunstig dat je die vindt in Yes, Minister, Blackadder, Vicar of Dibley, Fawlty Towers of The Fast Show? De zwarte humor waar Groot-Brittannië zo beroemd om is? Ik wil niemand beledigen, maar ik neem aan dat zelfs domme kinderen dit niet grappig zouden vinden. Ze verdienen meer intelligent vermaak. En Rik Mayall, jij kunt het beter, dus alsjeblieft, doe het!

text_en:
I had seen Rik Mayall in Blackadder and the New Statesman, so I thought I'd give this film a try.

At around 4 pm I bought it, at around 8pm I started to watch, at around 8.15pm I fast forwarded the remaining film to see if there was anything left watchable for a human being with a brain... but there wasn't. At around 8.45pm I threw the DVD into the dustbin. And that's where this "film" belongs.

What ever happened to British humour? The humour so fine and witty, intelligent and artful that you find in Yes, Minister, Blackadder, Vicar of Dibley, Fawlty Towers or The Fast Show? The black humour Britain is so famous for? I don't want to insult anybody, but I presume even stupid children wouldn't find this funny. They deserve more intelligent fun. And Rik Mayall, you can do better, so please, do!


text:
Omdat ik een grote fan van de onderste series ben, verheugde ik me echt op de release van deze film. Ik verheugde me op een lach en een kleine rit in de achtbaan... helaas.
Waar moet ik beginnen met deze puinhoop? Ik denk dat het een goed begin is om te zeggen dat er op onze schermen nauwelijks iets grappigs te zien is, omdat geen van de grappen en oneliners die ze meestal zo goed brengen, grappig zijn. Ik wachtte nog steeds op de eerste lach na ruim twintig minuten kijken. Veel aspecten van het verhaal waren meelijwekkend en het was alsof de film vol zat met die slechte momenten die ze hadden gerepeteerd en besloten hadden niet in de definitieve versie op te treden.
<0x3E> De sets en de sfeer die om de film heen hangt zijn donker en smoezelig en dat is misschien wel goed als ze het'verschrikkelijke' gastenverblijf willen afbeelden dat de 2 hansworsten proberen te runnen, maar wat mij betreft geeft het een nog betere dempende werking aan een ellendige toestand van filmen die nooit had mogen ontstaan.
<0x3E> Het acteren is soms zielig. Fenella Fielding is verspild als de geschifte juffrouw Foxfur en ik heb Simon Pegg veel betere uitjes zien maken.
<0x3E> Ik zou Guest House Paradiso aanbevelen aan iedereen die stomdronken is, omdat ze de verschrikkelijke woordspelingen veel beter zouden kunnen waarderen. Maar voor elke laagvlieger die deze film niet heeft gezien en echte eddie- en eddie-actie verwacht, ben je gewaarschuwd.

text_en:
Being a HUGE fan of the bottom series i was really looking forward to the release of this film.I was eagerly anticipating a laugh a minute roller-coaster ride......alas.

Where to start on this mess?i think its a good start to say that its hardly richie and eddie on our screens in the first place as none of the jokes and one liners they usually deliver so well are funny.I was still waiting for the first laugh after a good 20 minutes of viewing.Many aspects of the story were pathetic and it was as if the film was full of those bad moments they rehearsed and decided to leave out of the final cut.

The overall sets and atmosphere surrounding the film is dark and dingy which i suppose is good if they want to portray the 'terrible' guest house the 2 buffoons attempt to run,but to me its just puts an even higher dampener on a sorry state of filming that should never have been created.

The acting,at times,is pathetic.Fenella Fielding is wasted as the loony Mrs Foxfur and i've seen Simon Pegg have much better outings.

I'd recommend Guest House Paradiso to anybody who is blind drunk because they might appreciate the terrible puns much more.But to any bottom fan who hasn't seen this film and is expecting true richie and eddie action you have been warned


text: De premisse van het doorkruisen van de Bottom met Fawlty Towers klinkt geweldig! Ade Edmonson & Rik Mayall zijn er echter in geslaagd een film te maken die nauwelijks gegiechel opwekt. Tien jaar geleden waren Rik Mayalls waanzinnige blik en Ade's idiotie grappig, nu zijn ze alleen maar irritant.<br />De film beloofde veel <0xE2><0x80><0x93> hoewel het meest afgrijselijke hotel in Groot-Brittannië geen nieuw idee is <0xE2><0x80><0x93> maar slaagde daar niet in. De reddende zegeningen waren competente optredens van Simon (Spaced, Big Train) Pegg en Helene Mathieu, en de film duurt maar 90 minuten. Sorry, jongens, maar jullie hebben echt de Bottom geraakt.

text_en:
The premise of Bottom crossed with Fawlty Towers sounds great! However, Ade Edmonson & Rik Mayall have managed to create a film that raises barely a titter. Ten years ago, Rik Mayall's mad stare and Ade's idiocy were funny, now they are just annoying.

The film had promise - though the most horrendous hotel in Britain is not a new idea - but failed to deliver. The saving graces were competent performances from Simon (Spaced, Big Train) Pegg and Helene Mathieu, and the film is only 90 minutes long. Sorry, guys, but you really have hit the Bottom


text:
Ik ben altijd een fan van Bottom geweest en heb zo veel mogelijk video's van de serie meegenomen die ik hier in de Verenigde Staten kon vinden. De chemie tussen Rik en Ade is altijd geniaal, en de combinatie van knap geschreven tekst en volslagen stompzinnige humor lijkt altijd te werken. Ik ging dus gretig naar de film zitten kijken... en was volkomen teleurgesteld aan het eind.
De eerste 3/4 scène van de film kan het best omschreven worden als ongeïnspireerd en slecht gefocust (sorry, Ade!), maar met een paar briljante momenten. Helaas doen deze luidruchtige lachsalvo's je beseffen hoe minder briljant de rest van de film is. De slapstick begint grappig, maar wordt uiteindelijk een beetje saai, met alleen de perverse seksgrapjes om het grappig te houden.
Het einde van de film (de 'groene' scènes, voor diegenen onder jullie die hem hebben gezien) was... misschien wel het slechtste einde dat ik in de afgelopen tien jaar heb gezien. Eerlijk. Het was één grap die ongeveer dertig keer werd herhaald, gevolgd door een abrupt einde dat nergens op sloeg (wat me niet stoorde) en niet grappig was (wat me wel stoorde).
Kortom, ik was diep teleurgesteld door deze film. Ik zal me vastklampen aan de paar briljante momenten die erin zitten, om de dierbaarste herinneringen vast te houden die ik kan... maar ik moet jullie waarschuwen, als jullie dat willen.' 'Ik zou maar niet te veel betalen voor je NTSC-conversieband van de plaatselijke importeur. Er zijn veel betere dingen om je geld aan uit te geven.'

text_en:
I have always been a fan of Bottom, grabbing as many videos as I could find of the series here in the states. The chemistry between Rik and Ade is always genius, and the combination of smart writing and utterly stupid humor seems to work without fail. I thus sat down to watch this movie with great eagerness... and was utterly disappointed by the end.

The first 3/4 of the movie can best be described as uninspired and poorly directed (sorry, Ade!), but with some utterly brilliant moments. Unfortunately, these laugh-out-loud moments make you realize how less-than-brilliant the rest of the movie is. The slapstick starts off funny but eventually becomes a bit boring, with only the perverted sex jokes to keep things humorous.

The end of the movie (the 'green' scenes, for those of you who've seen it) was... perhaps the worst ending I've seen in the past decade. Honestly. It was one joke repeated about thirty times, followed by an abrupt ending that made no sense (which didn't bother me) and wasn't funny (which did).

To sum up, I was sorely disappointed by this movie. I shall cling to the few brilliant moments in it, to retain the fondest memories that I can... but I have to warn you, if you're about to overpay for your NTSC conversion tape from the local importer, don't. There are far better things to spend your money on.


text:
Wauw, deze film was verschrikkelijk. Zo simpel is het. Voor zover ik me kan herinneren, was het de eerste keer dat ik vroeg wegging. Maar dit liep goed af: ik had een heel leuk gesprek met twee heel charmante meisjes, terwijl we allemaal wachtten tot de rest eindelijk zou ophouden met die onzin die ze een 'film' noemden.
Waar te beginnen? Slecht acteerwerk, slechte grappen. Vochtige humor, die ik gewoon niet kan uitstaan. Sorry, maar snot, pies en uitwerpselen zijn n<0xC3><0xAD>ét grappig. Heb je de titelfilm gezien? Die scène duurt echt wel 5 minuten, waarin de twee 'helden' elkaar slaan en verminken, wat op zich grappig zou moeten zijn. Dat is het niet. Afgezien van lichaamsvloeistoffen, geweld en travestie herinner ik me hier niet veel van. In elk geval niet veel goeds. Ik was echt heel erg teleurgesteld door dit stuk vuil. Of laten we eerlijk zijn: gezien het feit dat ik een grote fan ben van 'Britse' (d.w.z. zwarte) humor, was ik kwaad.
Dus, wil je mijn advies? Drie woorden: niet kijken.

text_en:
Wow, this film was terrible. It is as simple as that. It is actually the first time that I walked out early, as far as I can remember. This turned out okay, though: I had a very nice chat with two most charming girls while we all waited for the rest to finally give up on that crap they called a "movie".

Where to start. Bad acting, bad jokes. Faecal humour, which I simply cannot stand. Sorry, but snot, pee and scat are *not* funny. You have seen the title picture? That scene actually drags on for about 5 minutes, with the two "heroes" hitting and mutilating each other, which is supposed to be humorous all by itself. It is not.

Apart from body fluids, violence and cross-dressing, I do not remember much about this. At least not much good. I was really, really disappointed by this piece of garbage. Or let us be honest here: given that I am actually a big fan of "british" (i.e., black) humour, I was angry.

So, want my advice? Three words: do not watch.


text:
Het ondenkbare is gebeurd. Nadat ik er een paar jaar geleden voor het eerst getuige van was geweest, heb ik een film gezien die mijn maatstaf voor afschuwelijkheid is geweest en die film heette 'McCinsey's Island'. Een avonturenfilm voor het hele gezin met Hulk Hogan en Grace Jones (dat verzin ik niet), die tot nieuwe diepten van filmmaken is gezonken en nog steeds de enige film is die ik heb gezien die me doet afvragen waar het budget van de film anders aan besteed had kunnen worden. Zoals aan nieuwe scholen of geneesmiddelen tegen kanker. Maar voor puur en onvervalst gezeik zal elke film zijn normen nog lager moeten stellen als hij 'Guest House Paradiso' wil overtreffen in het feit dat het een van de ergste films is die ik ooit heb gezien. We hebben nooit hoeven kijken.
Deze film, losjes gebaseerd op de kinderachtige maar amusante tv-serie 'Bottom', stelt ons voor aan twee van de grootste losers die je je maar kunt voorstellen. Richard (Rik Mayall) is hotelmanager, zo onvriendelijk als je je maar kunt voorstellen en zo verknipt wellustig dat er bij elke handeling bijna slijm uit hem sijpelt. Zijn maatje Eddie (regisseur Adrian Edmondson) is een alcoholische verspilling van mensenlevens en samen proberen ze het slechtste hotel van Engeland te runnen, gelegen op een klif naast een kerncentrale. Samen gaan ze met regelmatige tussenpozen op in cartoonachtig geweld (met geluidseffecten), stelen alles wat ook maar enigszins waardevol of interessant is van de dwazen die daar verblijven en verlangend naar elke vrouw staren. De plot, voor zover die er is, gaat over de komst van de legendarische Italiaanse filmgodin Gina Carbonara (Vincent Cassel) die op de vlucht is voor haar bruiloft en probeert zich schuil te houden in het Guest House Paradiso, tot grote verbazing van Richie en Eddie. En... dat is het.
Ik dacht altijd dat de Carry On-films niets dan ellende vertegenwoordigden in de Britse filmindustrie en God weet dat we zoveel tijd en geld hebben besteed om te proberen aan die goddeloze erfenis te ontsnappen. We hebben films gehad als 'Trainspotting', '28 Days Later', 'Four Weddings And A Funeral' en de briljante 'Shaun of the Dead' (ook met Simon Pegg in de hoofdrol), maar dit... dit sleept die films schreeuwend en schoppend terug naar de dagen van Sid James en Barbara Windsor.' 'Guest House Paradiso' heeft zo weinig ambitie dat het je beledigt zodra je ernaar kijkt. Ik bleef kijken en wachtte vol verwachting op de grappen die zouden komen, maar die kwamen niet. Alleen maar een eindeloze stroom van vastzittende moppen, fantasieloze scenario's die elke verklaring tarten, lichtelijk amusant geweld met koekenpannen en koelkastdeuren en bijna niets wat ook maar een grijns op mijn gezicht bracht. Toen de eerste reclameboodschap (het was op tv, zie je) en ik klaar was om op te hangen, hield mijn trouwe plicht aan jou, aan mijn lezers, me tegen. Het werd mijn mantra, dus jullie kunnen je maar beter herinneren hoeveel jullie me hiervoor schuldig zijn, want dit was ongeveer net zo leuk als zand in mijn ogen krijgen en hondenvoer dat je met dwang moet eten.
Geloof me, ik was altijd dol op 'Bottom'-tv. De combinatie van gepast groezelig acteren van Mayall en Edmondson met OTT-jeugdige humor werkte... een halfuur per week. Zeker niet anderhalf uur, want Edmondson en Mayall verlustigen zich in hun privégrapje en vervelen en deprimeren de rest van het publiek. Eerlijk, daardoor lijkt Mayalls 'Drop Dead Fred' net 'The Godfather'. en mocht je een van deze twee mensen tegenkomen (die min of meer alleen verantwoordelijk zijn voor de chaos op het scherm die doet alsof het een film is), wees dan vrij om snel een schop tegen hun testikel te geven. Ze zouden er waarschijnlijk van genieten. Pegg en Bill Nighy (beiden te gast in het hotel) worden meegesleurd door het zinkende schip, maar ze hebben het in elk geval overleefd. Mayall en Edmondson zouden niet zoveel geluk moeten hebben. Het filmequivalent van Tsjernobyl en zou als zodanig vermeden moeten worden.

text_en:
The unthinkable has happened. Having first witnessed it a few years ago, I have had a film that has been my benchmark for awfulness and that film was called "McCinsey's Island". A family adventure movie with Hulk Hogan and Grace Jones (I'm not making this up), it plunged to new depths of movie making and is still the only film I've seen that made me wonder what else the film's budget could have been spent on. Like new schools or cancer-treating drugs. However, for sheer and unadulterated levels of crap, any film will be having to lower their standards even lower if they wish to trump "Guest House Paradiso" to the distinction of being one of the very worst movies I've ever had to watch.

Based loosely around the puerile but amusing TV show "Bottom", this film introduces us to two of the biggest losers imaginable. Richard (Rik Mayall) is a hotel manager, as unfriendly as anyone you can imagine and so twistedly lecherous as to almost ooze slime from every action. His buddy Eddie (director Adrian Edmondson) is an alcoholic waste of human life and together, they try to run Britain's worst hotel situated upon a cliff-top next to a nuclear power station. Between them, they indulge in cartoony violence (with sound effects) at regular intervals, steal anything remotely valuable or interesting from the fools who stay there and stare longingly at any woman at all. The plot, such as it is, involves the arrival of fabled Italian screen goddess Gina Carbonara (Vincent Cassel) who is fleeing from her wedding and attempts to lay low at the Guest House Paradiso, much to the astonishment of Richie and Eddie. And... that's it.

I used to think that the Carry On films represented everything bad about the UK film industry and God knows, we've spent so much time and money trying to escape that god awful legacy. We've had films like "Trainspotting", "28 Days Later", "Four Weddings And A Funeral" and the brilliant "Shaun Of The Dead" (also starring Simon Pegg) but this... this drags those films screaming and kicking back to the days of Sid James and Barbara Windsor's top flying off with the aid of a bicycle whistle. "Guest House Paradiso" is so low in its ambition that it insults you the minute you watch it. I kept watching, waiting in anticipation for the jokes to start but they never came. Just an endless stream of trapped knob gags, unimaginative scenarios that defy explanation, slightly amusing violence with frying pans and fridge doors and almost nothing raising so much as a smirk. Come the first ad break (it was on TV, you see) and I was ready to switch off but my loyal duties to you, my readers, kept me going. "I'm watching this so they don't have to" became my mantra so you guys better remember how much you owe me for this because this was about as much fun as having sand kicking into my eyes and being force-fed dog food.

Trust me, I used to love the "Bottom" TV show. The combination of suitably grubby acting from Mayall and Edmondson with OTT juvenile humour worked... for half an hour every week. Certainly not for an hour and a half, as Edmondson and Mayall indulge themselves in their little private joke and bore and depress the rest of the audience. Honestly, this makes Mayall's "Drop Dead Fred" seem like "The Godfather" and should you happen to meet either of these two people (who are pretty much solely responsible for the chaos on screen pretending to be a movie), feel free to swiftly deliver a boot to their testicle region. They'd probably enjoy it. Pegg and Bill Nighy (both as guests at the hotel) are dragged down with this sinking ship but at least they survived. Mayall and Edmondson should not be so lucky. The movie equivalent of Chernobyl and should be avoided as such.


text:
Yep, dit moet wel een van de armzaligste films zijn die ik ooit heb gezien. Hij is volkomen smakeloos, heeft geen enkele stijl, het verhaal is zo dun dat je er de televisie doorheen kunt kijken, en de hele film heeft zoveel gaten dat je er een olietanker doorheen zou kunnen rijden.
Zeker, ik heb net zoveel waardering voor een goede B-film als de meeste mannelijke blanke homo sapiens. Maar dit moet wel de slechtste zijn die ik ooit heb gezien. Het is zelfs zo B dat het alles mist wat een B-film interessant maakt.
De hele film is gebaseerd op charmante artefacten als de personages die elkaar verrot slaan, verschillende lichaamsfuncties en het totale gebrek aan gezond verstand van alles wat er op het scherm te zien is.
Het' Het is niet eens grappig. Het is juist het tegenovergestelde. Ik vond het soms zelfs saai, omdat het zo ontzettend voorspelbaar is.
Ik heb niets goeds te zeggen over deze film. Het was tijdverspilling om ernaar te kijken, en ik hoop dat anderen niet dezelfde fout maken. Als je er ook voor betaalt, moet je een serieuze hersenscan laten doen.

text_en:
Yep, this has got to be one of the lamest movies I've ever seen. It's utterly tasteless, has no style whatsoever, the story is so thin that you can watch television through it, and the whole film has so many holes you could drive an oil tanker through it.

Sure, I appreciate a good B-movie as much as most male white homo sapiens do. But this has got to be the worst I've seen. In fact it's so B that it lacks everything that makes a B-movie interesting.

The whole movie is based around such charming artefacts as the characters beating the crap out of each other, various bodily functions and the complete lack of sanity of anything on-screen.

It's not even funny. In fact it's quite the opposite. I found it even boring at times due to it's extreme predictability.

I find nothing good to say about this movie. It was a waste of time watching it, and I hope others don't do the same mistake. If you also pay for it you should get a serious brainscan done.


text: Dit had een korte film moeten zijn, meer niet. De tijdsduur van 1,5 uur is veel te lang, want na 10 minuten heb je bijna elke grap gezien. Het begint op je zenuwen te werken tot je eindelijk je hersens uitschakelt om die film te verdragen.<br /><0x3E><0x3E> Doe jezelf een lol, zeg niet dat je die film wilt zien...

text_en:
This should have been a short film, nothing more. The Length of 1,5 hours is much too long, because after 10 minutes you have seen almost every joke. It's getting more and more on your nerves untill you finally kick out your brain to endure that movie.

To do yourself a favor, don't mention to see that movie...


text: Afgezien van het feit dat deze film was gemaakt (ik neem aan dat het op dat moment een goed idee leek, gezien het feit dat BOTTOM zo populair was) was het enige dat me verbaasde over gasthuisparadijs : wat is er met de belichting gebeurd? In deze film wordt absoluut geen kunstlicht gebruikt, en ik heb hem op de netwerktelevisie bekeken, dus het was niet zo dat ik naar een louche bandje zat te kijken. De film was zelfs zo duister gemaakt dat het onmogelijk was om te zien wat er in godsnaam aan de hand was.

text_en: Apart from the fact that this film was made ( I suppose it seemed a good idea at the time considering BOTTOM was so popular ) the one thing that puzzled me about GUEST HOUSE PARADISO was what happened to the lighting ? There is absolutely no artificial lighting used in this film whatsoever , and I watched it on network TV so it wasn`t a case of watching a dodgy tape. In fact the film was shot so darkly it was impossible to see what the hell was going on . But if the dialogue was anything to go by that`s maybe not a bad thing


text:
Herman heeft zich het noordelijke drama eigen gemaakt met _Kleine Stem_ en _Opgedonderd_, maar de formule hapert in dit onsamenhangende, vlakke en gekunstelde verhaal van twee jeugdige delinquenten die een seizoenkaart voor Newcastle proberen te krijgen.
Drankmisbruik, minderjarig roken en drinken, minderjarige seks, tienerabortus, pesten op school, drugsgebruik, drugsmisbruik, depressie, kindermisbruik, kinderseksueel misbruik, winkeldiefstal, inbraak, autodiefstal, geweldpleging en gewapende roofovervallen, ze komen allemaal aan bod. Geen van deze onderwerpen wordt nader onderzocht, ze dienen slechts om het verhaal van de ene onwaarschijnlijke situatie naar de andere te verplaatsen. De film wordt niet zo scherp geobserveerd als Trainspotting, zo aangrijpend als The Full Monty, of zo bespiegelend over de tijd als Wonderland (waaruit het schaamteloos muziek steelt op een al te manipulatieve manier). Ik vermoed dat geen van de filmmakers uit Newcastle komt en zeker nooit de maatschappelijke problemen heeft ervaren waar de film naar verwijst. Ik ben helemaal voor amusement, en Hermans staat van dienst toont aan dat hij zich bewust is van de noodzaak om de sociale boodschap in evenwicht te brengen met gelach en tranen. Heel eenvoudig, hij komt hier ongelooflijk kort ter sprake.
De film heeft een mooi slot, maar er zijn veel te veel vlakke, banale momenten om te blijven zitten om daar te komen. Mooi shot, niet erg goed geacteerd, en uiteindelijk faalt op drie cruciale punten: script, script, script.

text_en:
Herman has made northern drama his own with Little Voice and Brassed Off, but the formula falters in this ropey, flat and contrived tale of two teenage delinquents trying to get season tickets to see Newcastle.

Truancy, underage smoking and drinking, underage sex, teenage abortion, school bullying, drug abuse, substance abuse, depression, child violence, child sex abuse, shoplifting, housebreaking, auto theft, violent assault and armed robbery all put in an appearance here. None of these issues are explored, they merely serve to move the story along from one implausible situation to another. The film is not as acutely observed as Trainspotting, as poignant as The Full Monty, or as reflective of the times as Wonderland (from which it shamelessly steals music in an overly-manipulative manner). I suspect none of the filmmakers are from Newcastle, and have certainly never experienced the social problems the film references. I am all for entertainment, and Herman's track record shows he is aware of the need to balance the social message with laughs and tears. Quite simply, he comes up incredibly short here.

The film has a nice ending, but there are far too many flat, banal moments to sit through to get there. Nicely shot, not very well acted, and ultimately fails on three crucial points: script, script, script.


text:
De film speelt in Newcastle aan Tyne in het noorden van Oost-Engeland, de stad waar ik geboren en getogen ben. De film is ook fundamenteel oneerlijk <0xE2><0x80><0x93> de manier waarop hij de stad presenteert, de kinderen, maar vooral de mannen van de stad. In deze film zijn het allemaal stomme, gewelddadige, dieven en schurken.
Ik neem aan dat ik commentaar zou kunnen leveren op de plot (voorspelbaar), de optredens (competent onaantrekkelijk), de richting (lui en fantasieloos), maar voor mij is dat allemaal irrelevant vergeleken met de belediging die de regisseur de stad en haar bevolking toebrengt.
Vandaar de uitnodiging in mijn samenvatting aan de regisseur en schrijver, Mark Herman, om het noorden-oosten te verlaten.

text_en:
The film is set in Newcastle on Tyne in north east England, the town where I was born and grew up. The film is also fundamentally dishonest - the way it presents the town, the kids, but above all the men of the town. In this film they are all stupid, violent, thieving, thugs.

I suppose I could comment on the plot (predictable), the performances (competently unattractive), the direction (lazy and unimaginative), but to me that is all irrelevant compared to the director's insult to the town and its people.

Thus the invitation in my summary to the director and writer, Mark Herman, to leave the north east.


text:
In tegenstelling tot de meeste commentaren in dit hoofdstuk moet ik zeggen dat deze film maar net aan de definitie 'flauwekul!' ontstijgt. De enige lezers die zich bewust lijken te zijn van wat een catalogus van clichés het is, zijn degenen die, zoals ik, in het noordoosten wonen en uit de eerste hand weten hoe het er daar aan toegaat. Ik ben doodziek van films die zogenaamd'realistisch' zijn, maar de arbeidersklasse (of waar dan ook) afschilderen als stompzinnige, misdadige schooiers, die ze vervolgens excuseren vanwege hun sociale achtergrond. En grappig? Ik glimlachte twee keer kort en lachte één keer, maar dat was vanwege de ongerijmdheid van twee mannelijke acteurs met een Sunderland-accent die zogenaamd hun Newcastle-accent proberen te verbergen voor Sunderland-supporters! Er was maar één sympathiek personage in de hele film, en dat was de seniele grootvader, die rustig maar zeer bekwaam werd gespeeld door Roy Hudd <0xE2><0x80><0x93> de enige niet-Geordie in de cast.
Wat het schrijven betreft <0xE2><0x80><0x93> tja, ik vraag me af op welke afdeling van de universiteit de schrijver heeft gestudeerd. Hij had in elk geval geen oor voor het plaatselijke accent. En ik heb ook nog nooit de uitdrukking 'Zuivere Gordelbewoner' gehoord <0xE2><0x80><0x93> en ik ben niet alleen hier geboren, ik ben ook een linguïst die artikelen heeft geschreven over het plaatselijke dialect.
Verspil je tijd en je ogen niet aan deze rotzooi. Het is niet grappig, het is niet realistisch, het is niet onderhoudend en het is in wezen oneerlijk.

text_en:
Contrary to most of the comments in this section, I have to say this film just barely escapes the definition 'rubbish!'. The only readers who seem to be aware of what a catalogue of clichés it is are those who, like me, live in the north-east and know at first hand what the area is like. I am totally sick of films that are supposed to be 'realistic', yet portray the working class (of wherever) as stupid, criminal low-lifes, but then excuse them because of their social background. And funny? I smiled briefly twice and laughed once, but that was at the incongruity of two boy actors with Sunderland accents supposedly trying to hide their Newcastle accents from Sunderland football fans! There was only one likable character in the whole film, and that was the senile grandfather played quietly but very competently by Roy Hudd -- the only non-Geordie in the cast.

As for the writing -- well, I just wonder what university sociology department the author studied at. He certainly had no ear for the local accent. And I too have never heard the expression 'Purely Belter' -- and not only am I a native, I'm a linguist who's written articles on the local dialect.

Don't waste your time and eyesight on this garbage. It isn't funny, it isn't realistic, it isn't entertaining, and it is fundamentally dishonest.


text: Nadat ik Pure BELTER had gezien, ging ik naar deze site om hem te bekijken, maar niet alleen om het cv te bekijken van de scenarioschrijver en regisseur Mark Herman. Zodra zijn naam in de openingscredits verscheen, wist ik dat ik zijn naam eerder ergens had gezien, en toen ik dat had gecontroleerd, kwam ik erachter dat hij de filmversie van LITTLE STEM <0xE2><0x80><0x93> een van de meest onderschatte en sentimentele Britse films uit de jaren negentig <0xE2><0x80><0x93> had geschreven en geregisseerd. Iedereen is of een man die zijn vrouw slaat, een alleenstaande moeder, een winkeldief, een dronkaard of een junkie. Omdat veel scènes op een school spelen, is de gymleraar een sadistische bullebak en dat is het dichtst dat de film ooit in de buurt van de werkelijkheid komt. O en iedereen is erg grof in de mond wat bijdraagt aan de grimmige, onsympathieke sfeer.<br />Ik vond PUGELE BELTER niet erg leuk toen ik ernaar keek en nu ik weet wie Mark Herman is, vind ik het nog minder leuk. Met KLEINE STEM bewees Herman dat je een amusante, opbeurende komedie met noordelijke zielen kunt maken maar ik moest vragen waar zijn onmiskenbare talent in deze film gebleven was.

text_en:
After seeing PURELY BELTER I came onto this site to review it , but not only that I also had to check out the resume of the screenwriter / director Mark Herman . As soon as his name appeared on the opening credits I knew that I had seen his name before somewhere and after checking I found out he wrote and directed the film version of LITTLE VOICE one of the most underrated feelgood British movies of the 1990s

PURELY BELTER is an entirely different kettle of fish . It's a grim stereotypical view of Geordie life and a very unfunny one at that . Everyone is either a wife beater , a single mother , a shoplifter , a drunk or a junkie . Since many scenes are set in a school the PE teacher is a sadistic bully and that's the closest the film ever gets to reality . Oh and everyone is very foul mouthed which adds to the grim unlikable atmosphere

I didn't like PURELY BELTER much while I watched and now that I know who Mark Herman is I like it even less . With LITTLE VOICE Herman proved you can make an amusing uplifting comedy featuring northern souls but I had to ask where his undoubted talent went in this movie ?


text:
Twee tieners in het noordoosten van Engeland willen wanhopig graag geld inzamelen en seizoenskaarten voor hun favoriete footballteam kopen. Ze maken een reeks 'komische tegenslagen' door, maar komen uiteindelijk glimlachend boven water.
De trailer van deze film verkoopt als komedie en bevat de meeste van zijn luchthartige momenten. De toon wordt echter steeds grimmiger en het eindresultaat is een deprimerend verhaal, bevolkt met bekende stereotypen. De twee 'helden' hebben geen problemen met liegen, bedriegen en stelen. Hun tegenstanders zijn een harteloze leraar, een pantomimecrimineel van een vader, een psychotische skinhead en een goedbedoelende maar incompetente maatschappelijk werker. De andere vrouwelijke personages zijn een drugsverslaafde tiener, een zwanger schoolmeisje en een mishandelde vrouw die zichzelf dood lijkt te roken. Er zijn geen sympathieke personages, en het publiek kan alleen maar medelijden of minachting voelen. Plaatselijke acteurs Tim Healy en Kevin Whateley spelen allebei tegen typen als slechteriken, maar het schrift en de richting van hun personages zijn zo eendimensionaal dat ze niet meer dan nieuwheidswaarde hebben.
Chris Beattie en Greg McLane geven goede voorstellingen in de twee jonge hoofdrollen. Ze zijn echter verkeerd gecast, omdat ze het verkeerde accent hebben. Voor iedereen uit het noordoosten is het duidelijk dat ze allebei uit de omgeving van Sunderland/Durham komen, en toch wordt er van ons verwacht dat we geloven dat ze uit Newcastle komen. Ikzelf ben een Geordie en ik kan u verzekeren dat de accenten in geen enkel opzicht hetzelfde zijn. Neem de frase 'Laat de arme jongen spreken'. Wij zeggen 'Laat de pooa jongen speek' terwijl zij 'piwer jongen spiyk' zeggen, met twee duidelijk verschillende klinkers. Deze discrepantie levert een belachelijke dubbele ironie op in een scène op het voetbalveld van Sunderland, waar de twee jongens proberen de accenten van Newcastle die ze niet hebben te verdoezelen en doen alsof ze uit Sunderland komen <0xE2><0x80><0x93> wat ze duidelijk ook doen. In een milde komedie zou dit soort kritiek kunnen worden opgevat als muggenzifterij. Maar de sombere toon van de film maakt duidelijk dat schrijver/regisseur Mark Herman het korrelige realisme nastreeft: dat betekent dat 'bijna' in feite ver af staat van 'bijna'.
Ik had gehoopt op humor en optimisme in deze film, maar in plaats daarvan vond ik vermoeide oude clichés. Tyneside is geen grijze woestenij bevolkt door alleen maar losers, en door ons te vertellen dat het dat wel is, had Herman moeten weten dat hij aanstoot zou geven. Het is interessant om de film te vergelijken met 'Little Voice' van dezelfde regisseur <0xE2><0x80><0x93> ook grotendeels downbeat en bevolkt door eendimensionale personages. 'Little Voice' heeft tenminste een getalenteerde heldin en zwelgt niet in ellende in dezelfde mate. 'Billy Elliot', maar die film is een veel aangenamer en levensbevestigender ervaring.
Tussen haakjes, misschien ben ik gewoon te oud, maar omdat ik 42 jaar op Tyneside heb gewoond, heb ik nog nooit iemand buiten deze film de uitdrukking 'Pure Gordelbewoner' horen gebruiken.

text_en:
Two teenagers in the north-east of England are desperate to raise money and buy season tickets for their favourite football team. They go through a series of "comic misadventures" but come up smiling in the end.

The trailer for this film sells it as a comedy and includes most of its light-hearted moments. However, the tone is increasingly grim and the end result is a depressing story peopled with familiar stereotypes. The two "heroes" have no problems with lying, cheating and stealing. Their adversaries are a callous teacher, a pantomime villain of a father, a psychotic skinhead and a well-meaning but incompetent social worker. The other female characters are a drug addicted teenager, a pregnant schoolgirl and a battered wife who seems to be smoking herself to death. There are no likable characters, and the audience can only feel either pity or contempt. Local actors Tim Healy and Kevin Whateley both play against type as baddies, but the writing and direction of their characters are so one-dimensional that they have no more than novelty value.

Chris Beattie and Greg McLane give good performances in the two young leads. However, they are miscast, because they have the wrong accent. To anyone from the north east, it is obvious that they both come from the Sunderland/Durham area, and yet we are expected to believe they are natives of Newcastle. As a Geordie myself I can assure you that the accents are by no means the same. Take the phrase "Let the poor lad speak". We say "Let the pooa lad speek" while they say "piwer lad spiyk", with two distinctly different vowel sounds. This discrepancy creates a ridiculous double irony in a scene in Sunderland football ground, where the two lads are trying to disguise the Newcastle accents they don't have, and *pretend* that they come from Sunderland - which they clearly do. In a gentle comedy this kind of criticism might be seen as nit-picking. However, the film's bleak tone makes it clear that writer/director Mark Herman is aiming for gritty realism: that means "near enough" is actually way off.

I had hoped for humour and optimism from this film, and instead found tired old clichés. Tyneside is not a grey wasteland populated solely by losers, and in telling us it is, Herman should have known he would cause offence. It's interesting to compare the film with the same director's "Little Voice" - also largely downbeat and populated by one-dimensional characters, "Little Voice" at least has a talented heroine and doesn't wallow in misery to the same extent. I've heard "Belter" ranked alongside this year's "Billy Elliot", but that film is a vastly more enjoyable and life-affirming experience.

Incidentally, I may be just too old, but having lived on Tyneside for 42 years, I have never heard anyone outside this film use the expression "Purely Belter".


text:
Volgens mij wordt er van ons verwacht dat we denken aan wat een geweldige zout-in-de-aarde-figuren. Helaas is dat slap en moeizaam.
Zoals altijd bij elke productie die zich in Newcastle afspeelt, zijn er talloze opnamen van de Tyne Bridge en talloze pogingen om te laten zien wat voor geweldige 'karakterspelers' de Geordies zijn. De kijker mag nooit vergeten waar de film zich afspeelt, alsof de rest van de wereld zich druk maakt om Newcastle en zijn inwoners.
Als je van goed geobserveerd, geletterd en origineel werk houdt, kun je dat maar beter niet doen.

text_en:
I think we are supposed to think what wonderful salt-of-the-earth characters. Unfortunately, this is lame and laboured.

As always with any production set in Newcastle, there are numerous shots of the Tyne Bridge and frequent attempts to show what great 'characters' Geordies are. The viewer is never allowed to forget where the film is set, as though the rest of the world cared about Newcastle and its inhabitants.

If you like well observed, literate and original work stay well clear.


text: Heel vreemd. Maar zo was het ook bedoeld. Deze regisseur is een man van zijn woord. Zelfs in het begin zijn er al spanningen tussen Polanski, Bergman en Kafka, althans in aflevering 6, de glurende kater. Wat het allemaal zo vreemd maakte, en het deed denken aan de bovengenoemde drie kunstenaars, was dat het zo maar doorging, dat je nooit wist waar het naartoe ging en dat het overal had kunnen eindigen, en dat het, als het eenmaal was afgelopen, gewoon door had kunnen gaan. Het einde is nauwelijks definitief, niemand kon je vertellen wat deze twee figuren in het volgende beeld zouden doen. Er moet nog iets over de regisseur gezegd worden: geen wonder dat Kubrick hem fascinerend vond. Op de een of andere manier heeft deze episode veel weg van Eyes Wide Shut, in de directe benadering van het karakter, de realistische fantasieelementen van beide. Een plaatsing van de camera door Kubrick zonder een van de grimmige effecten, veel saaier en gehaaster, en niet zo betuttelend. Dat gezegd hebbende, terug naar het begin, heeft die vent toch zijn eigen dingen te zeggen en zegt hij ze goed. Toch is er om de een of andere reden geen enkele scène die ik ooit nog wil zien. Maar ik voelde me absoluut niet in het minst beroofd om er één keer naar te kijken. Maar ik kreeg wel steeds het gevoel dat drie of vier andere regisseursgeesten door de optocht liepen en alles vervaagden. Het voorbehoud was dat het slechts aflevering zes was: de andere negen zouden me heel andere opnamen kunnen opleveren. Maar aangezien deze aflevering draaide om gluren, kijken, het absolute domein van de film, moet ik zeggen, nam hij geen van de gebruikelijke routes, ging hij beslist zijn eigen gang terwijl hij de bagage van een heleboel goede regisseurs met zich meedroeg.

text_en: Very strange. But meant to be. This director is his own man. Even through there are strains if Polanski, Bergman, and Kafka at least in the episode no 6, the peeping tom one. What made it all so strange, and reminiscent of the above three artists, was that it went all over the place, you never knew where it was headed, and could have ended anyplace, and finally when it did end, could have kept going. The ending is hardly a finality, nobody could tell you what these two characters would be doing in even the next frame. One other thing should be said about the director: No wonder Kubrick found him fascinating. There is a lot of Eyes Wide Shut in this episode somehow, in the direct approach to character, the realistic fantasy elements of both. A Kubrick placement of the camera without any of the stark effects, much more washed out, and hurried, not as fussed over. That said, back to the beginning, still this guy has his own things to say and says them well. Yet, for some reason, there is not a single scene I ever want to see again. But definitely did not feel ripped off in the least watching it one time around. But I did keep getting the feeling of three or four other directors ghosts moving through the parade, blurring everything. The caveat being that it was only episode six: the other nine might give me entirely different takes. But since this episode revolved around peeping, looking, the absolute domain of film, I will say this, he took none of the usual routes, definitely went his own way while carrying the baggage of a lot of good directors behind him.


text: Denk aan een extreem goedkope versie van 'Heathers', en je hebt 'Pep Squad'. Dat vat de film in een notendop samen. Maar ik moet de eer geven die me toekomt. De film heeft een prettige visuele aantrekkingskracht. Ik vond de filmografie mooi, ik vond de wilde kleurenschema's mooi, ik vond de kostuumontwerpen mooi. Maar zonder goed acteerwerk heeft een film geen blijvende waarde. Ik kijk liever naar een film met weinig visuele aantrekkingskracht, met goede acteurs en scherpe dialogen (d.w.z. 'The Brothers McMullen' of een andere Edward Burns-film). De acteurs reciteren hun dialogen monotoon of schreeuwen ze uit alsof ze in een slechte soap zitten. Daarom heb ik het niet zo op de meeste doorsnee acteurs. Eerlijk gezegd zijn de meeste acteurs die tot de middenklasse behoren niet voor niets middenklasse. Als ze geen 'geweldige' acteurs zijn, zijn ze in elk geval competent. De mensen hebben de pest aan Leo DiCaprio, maar wanneer heb je voor het laatst een film gezien waarin hij de dialoog voorleest alsof hij hem van papier opleest? Het is jammer, want de regisseur lijkt te weten wat hij doet als het gaat om mis en scène (sp). Tegelijkertijd kan ik Steve Balderson (de regisseur) niet helemaal prijzen. Hij heeft het scenario geschreven, dat een of andere afschuwelijke dialoog bevat. Hij zou ook een beetje racistisch kunnen zijn, want er speelt een zwart hoofdpersonage in de film, dat een culminatie is van Afro-Amerikaanse stereotypen.

text_en: Think of an extremely low-rent version of "Heathers," and you've got "Pep Squad." That sums up the flick in a nutshell. I must give credit where credit's due, though. The film has a nice visual appeal to it. I liked the cinematography, I liked the wild color schemes, I liked the costume designs. But without good acting, a film has no redeeming value. I'd rather watch a film with little visual appeal, with good actors and sharp dialogue (i.e.: "The Brothers McMullen" or any Edward Burns film). The actors either recite their dialogue in monotones or scream it out like they're in a bad soap opera. This is why I don't badmouth most mainstream actors. Let's face it, most actors who are mainstream are mainstream for a reason. If they're not "great" actors, they're at least competent. People badmouth Leo DiCaprio, but when was the last time you saw a movie where he recites the dialogue as if he's reading it off the page? It's a shame, because the director seems like he knows his stuff when it comes to mis en scene (sp). At the same time I can't totally praise Steve Balderson (the director). He did write the screenplay, which contains some horrible dialogue. He might be slightly racist too, since there's a black principal in the movie, who inhabits a culmination of African-American stereotypes.


text: Nu Pep Squad een gemiddelde van 4,7 heeft op IMDb.com, is het geen wonder dat Steve Balderson deze website zo belastert. Maar het is een feit dat Pep Squad een slecht gemaakte 'zwarte' 'komedie' is (beide woorden met aanhalingstekens om een reden). Het is een film vol overacting (Cherry, de moeder van Beth), met een paar lethargische optredens (de vriend van Beth en Julie). Een film waarin je auto's op zes meter afstand kunt volgen in een opzichtige rode Jeep zonder dat je wordt opgemerkt. Een filmblok vol niet-zo-aantrekkelijk decolletés en naaktfoto's waardoor je je afvraagt: 'Vindt de regisseur dit grappig? Of slim?' Bovenal zijn de personages zo flinterdun en slecht ontwikkeld dat de film nogal onvoorspelbaar wordt, maar waarschijnlijk niet met opzet. Pep Squad kan niet besluiten of het een komedie moet worden, of een drama, of een satire (gezindtemuziek, ik snap het...). De film is niet serieus genoeg, want het idee om te doden voor welke schoolpositie dan ook (dit is Prom Queen) overschrijdt de grens naar krankzinnigheid (om nog maar te zwijgen van vlagverbrandingen en schietpartijen uit rijdende auto's, een armzalige poging om controversieel en scherp te zijn) en is niet serieus genoeg, ondanks alle geforceerde en onhandig geplaatste grapjes (grote kont van de moeder, 'funky' zwarte hoofdrolspeler, en buitensporig gevloek van de hoofdrolspelers). De regisseur en de vader van de regisseur... hmmmmmm. Geen zwarte komedie, of wat dan ook. Kansas zal moeten wachten.

text_en: With Pep Squad receiving an average of 4.7 on IMDb.com, no wonder Steve Balderson slanders this website so. But the fact is that Pep Squad is a poorly crafted "black" "comedy" (both words in quotation marks for a reason). It's a movie full of over-acting (Cherry, Beth's Mother), coupled with a couple of lethargic performances (Beth and Julie's boyfriend). A movie where you can follow cars from twenty feet away in a gaudy red Jeep and never be noticed. A movie chock full of not-so-appetizing cleavage and nudity shots that make you wonder, "Does the director think this is funny? Or clever?" Most of all, the characters are so paper-thin and poorly developed that the film becomes quite unpredictable, but probably not on purpose. Pep Squad can't decide whether to be a comedy, or a drama, or a satire (patriotic music, I get it...). The movie fails at being serious, because the idea of killing for any school position (this being Prom Queen) crosses the line into insanity (not to mention shots of flag burning and drive-by shootings, a poor attempt at being controversial and edgy), and fails at being a comedy, for all the forced and awkwardly placed jokes (big butt mama, "funky" black principal, and excessive cussing delivered poorly by the principal cast). Watching the documentary "Wamego: Making Movies Anywhere" only made this film more cringe-worthy, with praise lauded towards it by... the director and the director's father... hmmmmmm. Not a black comedy, or anything for that matter. I guess Kansas will have to wait.


text: Dit is echt een heel slechte film. Dat lijkt misschien een al te simpele voorstelling van zaken. Een wispelturig, kinderlijk weerwoord dat te vergelijken is met een kleinzielige, ongefundeerde belediging. De waarheid is dat ik niet genoeg kan zeggen over de verwarrende, zinloze plot, de echt afgrijselijke acteerprestaties (ik heb het tegen nare mensen) of de willekeurige beelden van geweld jegens vrouwen die de chaotische pastiche vormen van radicaal afgrijselijke filmfouten die deze belediging in gang zetten van alles wat goed en fatsoenlijk is in de wereld van de film, nee, de menselijke cultuur. Alsjeblieft, geloof me op mijn woord, kijk er niet naar... nooit. Ik meen het. Stop. Je zult me er later dankbaar voor zijn.

text_en: This is a really really bad movie. That may seem like an oversimplification. A fickle, childish retort comparable to a petty unsubstantiated insult. The truth is, there is not enough I can say about the confusing senseless plot, the really atrocious acting (I'm talking nasty here folks), or the random images of violence toward women that make up the chaotic pastiche of radically horrendous film-making mistakes that propel this affront to all that is good and decent in the world of cinema, nay, human culture. Please, take my word for it, don't watch it... ever. I'm serious. Stop. You'll thank me for it later.


text: Ik heb de film gezien bij de première in Lawrence, Kansas. Dat weifelachtige verhaal over een groep ontevreden middelbare scholieren die de competitie om de koningin van het schoolbal om zeep helpen, was gewoon verschrikkelijk. Het gaat om vele redenen mis <0xE2><0x80><0x93> slecht acteerwerk, slecht script, geen duidelijk punt. Maar het voelde vooral alsof de filmmakers tegen zichzelf zeiden: 'Hé, ik heb wat geld, dus laten we een film maken!' zonder er echt over na te denken. De meeste onafhankelijke films die dat niet doen, lijden treurig genoeg aan die mentaliteit. Ze schijnen gewoon niet te beseffen dat er meer dan geld voor nodig is om een goede film te maken... of in dit geval zelfs een die je kunt zien. Bij deze film schaam ik me er niet voor om te zeggen dat als ik het niet had gedaan...' 'Als ik iemand van de bemanning had gekend, zou ik zijn weggelopen. Zo simpel is het.'

text_en: Saw the film at it's Lawrence, Kansas premiere. This wavering story about a group of disgruntled highschoolers killing off the competition for prom queen was just awful. It fails for many reasons - bad acting, bad script, no clear point. But mainly it just felt like the filmmakers said to themselves - "Hey I have some money, so let's make a movie!" - without really thinking it out. Sorrowfully most indie films that don't make it suffer from just that mentality. They just don't seem to realize that it takes more than money to make a good movie... or in this case, even a watchable one. With this film I do not feel ashamed to say, that if I didn't know some of the crew, I would have walked out. Simple as that.


text: Het is niet mijn bedoeling om pretentieus te klinken, maar om dit de volgende cultklassieker te noemen is weer een voorbeeld van de dalende normen die filmmakers voor zichzelf stellen. Deze film is een belediging voor alles wat we als heilig beschouwen, en niet op de goede 'artistieke' manier van beledigen. Deze film wordt het archetype van de zielige dialoog, gespeeld door nog zieliger acteurs.

text_en: I don't mean to sound pretentious here, but to call this the next cult classic is yet another example of the lowering standards filmmakers have for themselves. This movie is an offense to everything we hold sacred, and not in the good "artsy " way of offending. This film becomes the archetype for PAINFUL dialogue, delivered by even more pathetic actors.


text: Maar dan zou ik liegen. Een familielid was lid van de crew, en we mochten een paar dagen naar de productie van de film gaan kijken (en ik was een figurant). Ik mag doodgaan en een seconde op het witte doek te zien zijn, niet dat ik van plan ben om binnenkort naar Hollywood te verhuizen. Ik vond het gewoon geweldig om te zien hoe films worden gemaakt en er deel van uit te maken. Bovendien kreeg ik een kopie van de film toen die eindelijk werd uitgebracht. Ze hadden geen studio achter zich toen ze deze film maakten, dus hij was echt onafhankelijk. Waarom het schrijven en acteren zo vreselijk is, is me een raadsel, maar het hoofdpersonage 'Cherry' is de regisseur.' 's zus, zodat dat er deel van kon uitmaken. Maar de cinematografie was goed.

text_en: ...but I would be lying. A relative was a crew member, and we got to go watch the production of this movie for a couple of days (and I was an extra). I get to die and have a second of screen time, not that I plan on moving to Hollywood anytime soon. I just thought it was awesome to see how movies are made and be a part of it. Plus, I got a copy of the movie once it was finally released. They didn't have a studio backing when making this film so it truly was independent. Why the writing and acting is so awful is beyond me, but the main character "Cherry" is the director's sister so that could be part of it. But the cinematography was good. :)


text:
PEP SQUAD zit met zijn verwarrende plot en afgrijselijke acteerwerk op een dieptepunt.
Om te beginnen gaan we het over de personages hebben. Cherry (Brooke Balderson) blijft gedurende de hele film een enorme, ziedende woede vasthouden, wat te danken is aan haar allesoverheersende verlangen om koningin van het schoolbal te worden. Het publiek komt er echter totaal niet achter waarom Cherry <0xC3><0xBC>berhaupt koningin van het schoolbal wil worden. Voordat de nominaties zelfs maar zijn voorgelezen, stormt ze de school rond met een voortdurende desinteresse voor het feit dat ze er is, en toont om te beginnen al geen enkele belangstelling voor de school of de leerlingen. Waarom wil ze zo graag hun koningin van het bal zijn? 'Ik weet niet of je het weet, maar ik denk dat als je een jonge acteur of actrice een script geeft waarin hij of zij alleen maar hoeft te doen alsof hij of zij waanzinnig kwaad is, je niet veel van hem of haar vraagt. Je laat het personage zich ook niet erg goed ontwikkelen.'
Beths personage, gespeeld door Jennifer Dreiling, is nog erger. Dreiling toont absoluut geen emotie en geen enkel verband met haar personage. Als ze wordt lastiggevallen door haar baas, slaat ze hem (na een paar seconden) neer zonder gevoelens van walging of schrik of iets anders wat net zo traumatisch is. Haar tekst wordt voorgelezen alsof ze trivialiteiten voorleest van de achterkant van een pak cornflakes. De rest van de film klinkt het meer alsof de studenten die de leiding hebben over zijn ontvoering een barbecue organiseren dan dat ze besluiten wat ze gaan doen met hun rector, die vastgebonden in hun kelder zit.
Intussen is Cherry op pad om een aantal vrouwelijke kandidaat voor het schoolbal te vermoorden, en niemand heeft het zelfs maar in de gaten, of het kan niemand iets schelen. (Ja, ik snap het, ik snap het, de hele stad maakt zich zorgen over het schoolbal. Heel realistisch. Je zou er in elk geval een paar grappige scènes met de politie in kunnen gooien, maar dat zou misschien te veel gevraagd zijn.) Bijvoorbeeld, vlak nadat Cherry langs de school rijdt en een handjevol leerlingen neerschiet, wordt Beth gevonden terwijl ze door de plaatselijke media wordt geïnterviewd. De verslaggever noemt 'de schutter' op zo'n manier dat het lijkt alsof niemand weet wie deze onschuldige leerlingen heeft vermoord, maar een seconde later vraagt iemand: 'Wat vindt u van wapens in handen van minderjarigen?' of iets in die trant. Waar heeft de verslaggeefster zulke overhaaste conclusies getrokken?
<0x3E><0x3E> Aan het eind van de film, als Cherry de winnende koningin van het schoolbal vermoordt en het schoolbal voorbij is en de media weer opduiken, voegt Beth er eenvoudigweg aan toe dat 'ze begrijpt (Cherry's) dat er naar haar geluisterd moet worden' en loopt weg met haar vriendinnen, terwijl ze in een kalme, onveranderlijke stemming sigaretten rookt. Niemand wordt zelfs maar afgeleid door het feit dat ze zojuist getuige zijn geweest van een moord. En dan heb ik het nog niet eens over de studenten die voortdurend in een gele zone parkeren, en het lijkt niemand iets te kunnen schelen dat er plotseling een toename van geweld in de stad is, dat Julie in een groot huis woont waar geen ouders bij zijn, en het bizarre feest bij haar thuis (ik ben misschien een beetje buitengesloten, maar de laatste keer dat ik het wist, hadden middelbareschoolfeestjes niets te maken met naakte vrouwen die op artistieke wijze dansten in een zwembad, terwijl mannen op en neer dobberden voor marshmallows en iedereen zich koesterde in zijn 'ik ben zo indie en modieus'-houding), Beths ouders. Het acteerwerk is afschuwelijk, met haar moeder die overdreven doet en haar vader die alleen maar knikt bij alles wat de moeder zegt (en niet eens op een onderhoudende manier), samen met stomme scènes zoals het nieuwe zwarte schoolhoofd dat achter Cherry aan rent terwijl ze haar met een pistool probeert neer te schieten. Ja. Heel realistisch.
Het enige compliment dat ik deze film kan geven, is dat de foto's prachtig zijn. De hoeken zijn flatteus en het scherm is bij elke opname heel helder en scherp.
Jammer dat het acteerwerk en het script dat niet zijn.

text_en:
PEP SQUAD is at a very low point with its confusing plot line and horrible acting.

First, let's tackle the characters. Cherry (Brooke Balderson) continues to hold an outrageous, boiling anger throughout the entire film, which is due to her overwhelming passion to become prom queen. However, it becomes completely unknown to the audience why Cherry wants to become prom queen in the first place. Before the nominations are even read off, she storms around the school with a constant disinterest upon being there, and shows no interest in the place or its students to begin with. Why does she care so much to be their prom queen? Brooke Balderson apparently presents an "acclaimed" performance but in reality just spends the entire time with an angry face, stomping around, killing people. Maybe it's just me, but I think if you handed any young actor/actress a script that only requires him/her to act insanely angry, you're not asking for much. You're also not allowing the character to develop very well.

Beth's character, played by Jennifer Dreiling, is even worse. Dreiling shows absolutely no emotion and no connection to her character whatsoever. When being harassed by her principal, she knocks him down (after several seconds) with no feelings of disgust or shock or anything equally traumatizing. Her lines are read like she is reading trivia off the back of a cereal box.

Throughout the rest of the film, the students in charge of his kidnapping sound more like they are planning a barbecue than deciding what they will do with their principal, sitting tied up in their basement.

Meanwhile, Cherry is off killing several female prom queen candidates, and no one even notices or cares. (Yeah, I get it, I get it, the whole town is worried about prom. Very realistic. At least you could throw in some funny scenes with the cops, but that might be asking too much.) For example, right after Cherry drives by the school and shoots down a handful of students, Beth is found being interviewed by the local media. The reporter mentions "the shooter" in a way that makes it seem like no one knows who killed these innocent students, but then one second later asks, "What do you think about guns in the hands of minors?" or something to that effect. Where did the reporter jump to such conclusions?

At the end of the movie, after Cherry kills the winning prom queen and prom is deemed over, with the media showing up again, Beth simply adds that "she understands (Cherry's) need to be heard" and walks away with her friends, smoking cigarettes in a calm, unaltered mood. No one is even strayed by the fact that they just witnessed a murder.

Not to mention the students constantly parking in a yellow zone, and no one seeming to care that there is a sudden rise in violence in the town, Julie living in a large house with no parents present, and the bizarre party at her house (Maybe I'm a little left out of the scene, but last time I knew, high school parties did not involve naked women artistically dancing in a pool of water while men bob for marshmallows and everyone basks in their "I'm so indie and mod" attitudes), Beth's parent's horrible acting with her mother acting over-the-top and her father simply nodding at everything the mother has to say (and not in an entertaining way either), along with stupid scenes such as the new black principal running after Cherry as she tries to shoot her with a gun. Yes. Very realistic.

The only compliment I can give this movie is that the photography is wonderful. The angles are flattering and the screen is very clear and crisp with each shot.

Too bad the acting and script aren't.


text:
De versie uit 2002 van 'The Time Machine' is slechts de laatste in een reeks vreselijk teleurstellende Hollywood-remakes die ondanks de extravagante special effects plat op hun gezicht vallen.
Wat een waardeloos, saai verhaal, zonder fantasie. Waarom zou je zo'n prachtige sf-klassieker zo volledig herschrijven? Is het huidige filmpubliek te hip voor de versie van H.G. Wells? De George Pal-versie uit 1960 vertelde een veel vertederender verhaal, zelfs met lompe lowbudget-effecten, Eloi die eruitzagen als strandgasten en Morlocks die eruitzagen als Smurfen op steroïden.

De versie uit 2002 moet H.G. Wells in zijn graf hebben doen omkeren.
1. Het idee dat de tijdreiziger wordt gedreven door het verlangen het verleden te veranderen en gevangen zit in een tijdparadox, is een oud sciencefiction-cliché. Het leidt de aandacht af van de liefdesaffaire met Mara (wat is er met Weena gebeurd?!) die de versie uit 1960 zo vertederend maakte. Het geeft de film een onfortuinlijke en afleidende toon, die de hele film zuur maakt. Als het personage van Guy Pearce zo briljant was geweest, zouden hij of zijn maatje Einstein zich het tijdparadoxale dilemma hebben gerealiseerd <0xE2><0x80><0x93> en niet 800.000 jaar in de toekomst van een Morlock nog wel. Doh! Wat is er mis met tijdreizen alleen voor de lol & het avontuur & de nieuwsgierigheid <0xE2><0x80><0x93> zoals belichaamd in de versie uit 1960?
2. Alleen als je de eerste film ziet, besef je wat Pearce met de tijdmachine aan het doen was toen je hem voor het eerst zag. De film van George Pal verklaart zorgvuldig het hele rare idee van'reizen', hoewel in de vierde dimensie.
3. De regisseur doet zijn uiterste best om het personage van Pearce een nerd te laten lijken, een versleten stereotype van wetenschappers. In de versie uit 1960 was Rod Taylor ook een kleine nerd (tenminste in Weena's omgeving), maar hij slaagde erin om stoer, speels en charmant te zijn.
4. Een van de sleutelthema's van de versie uit 1960 <0xE2><0x80><0x93> die in de remake niet meer wordt gebruikt <0xE2><0x80><0x93> is het idee dat een eindeloze oorlog leidt tot de splitsing van de mensheid. Het is zinloos om de Maan op te blazen om de mensheid te vernietigen - en het is ook niet bevorderlijk voor de wetenschappelijke ontwikkeling. Al meer dan 4 miljard jaar heeft de Maan te maken gehad met veel krachtiger inslagen van asteroïden, waardoor een atoombom op een voetzoeker zou lijken. Ja, science-fiction heeft artistieke vrijheid nodig, maar dit is gewoon stom en zinloos.
5. Het vernietigen van de tijdmachine is ook stom. Blijkbaar heeft onze tijdreiziger de neutronenbom uitgevonden om dit ding van energie te voorzien. Het opblazen van de machine om Morlocks te doden is een soort'machina ex machina.' Teleurstellend genoeg komt Pearce nooit meer terug naar de negentiende eeuw om zijn verhaal aan zijn ongelovige vrienden te vertellen, een cruciaal onderdeel van het Wells-verhaal, met de ironie dat de tijdreizen binnen een week naar de verre toekomst gaan en weer terug.
6. Het feit dat er overdag Morlocks rondrennen, verpest H.G. Wells' prachtig spookachtige, macabere vertolking van hen als schimmige wezens van de nacht. Een echte filmkans verloren. Ook schetste Wells de Eloi als broos en kinderlijk. Deze kerels in de film zagen eruit alsof ze het tegen Morlocks konden opnemen, als het niet zulke grote babypoezen waren.
7. De ene slimme Morlock was een soort uitgebleekte Star Wars-Kwaadaardige Keizer - had mogelijkheden, maar is zo lam en afstandelijk dat hij Pearce opdraagt zijn machine mee naar huis te nemen?! Tjonge, wat een dramatisch hoogtepunt! In het boek stelen de Morlocks de machine omdat ze er zo door gefascineerd zijn, en vechten om hem te houden.
8. Het maffe hologram in de openbare bibliotheek is te veel van het goede. Het doet het idee van menselijk kannibalisme te lichtvaardig af. De versie uit 1960 had gewoon de 'praatringen' die een huiveringwekkend sombere lofrede voor de mensheid aflegden. Ontspoorde evolutie is een ernstige zaak. Het is triest dat de fantastische effecten in deze film nooit kunnen opwegen tegen een vermoeiend, slecht gemaakt script. Bespaar de kosten van een kaartje en popcorn en ga de dvd huren als hij uitkomt (dat zal ongetwijfeld snel gebeuren), dan kun je in elk geval de saaie delen snel vooruitspoelen, net als onze tijdreiziger.

text_en:
The 2002 version of "The Time Machine" is just the latest in a string of terribly disappointing Hollywood remakes that fall flat on their face despite extravagant special effects.

What a lousy, uninspired bland story, with no imagination. Why so totally rewrite such a wonderful sci-fi classic? Are today's movie audiences too hip for the H.G. Wells writing largely as is? The 1960 George Pal version told a much more endearing story, even with clunky low-budget effects, beach-party looking Eloi, and Morlocks that looked like Smurfs on steroids.

The 2002 version must have H.G Wells turning in his grave:

1. The idea that the time traveler is motivated by the desire to change the past and trapped in a time paradox is an old sci-fi cliché. This totally distracts from the love affair with Mara (what happened to Weena?!) that made the 1960 version so endearing. This sets an unfortunate and distractive tone early on that makes the whole movie dour. If Guy Pearce's character was so brilliant either he or his buddy Einstein would have realized the time paradox dilemma  not have it dawn on him 800,000 yrs in the future  from a Morlock no less, Doh!! What's wrong with time-traveling just for fun & adventure & curiosity -- as embodied in the 1960 version?

2. Only if you saw the first movie would you realize at all what Pearce was doing with the time machine when you first see it. The George Pal film carefully explains the whole weird idea of 'travel' though a 4th dimension.

3. The director goes out of his way to make Pearce's character look geeky, a worn out old stereotype of scientists. In the 1960 version Rod Taylor was a little nerdy too (at least around Weena) but managed to be swashbuckling, playful and charming.

4. Among the key themes of the 60's version -- abandoned in the remake -- is the idea that endless war leads to the bifurcation of humanity. Blowing up the Moon to destroy humanity is pointless -- and doesn't do much for science literacy. For over 4 billion years the Moon has suffered vastly more powerful asteroid impacts, which would make any nuclear device look like a firecracker. Yes, science fiction needs artistic license, but this is just plain dumb and meaningless.

5. Destroying the time machine is stupid too. Apparently our time traveler invented the neutron bomb to power this thing. Blowing up the machine to kill Morlocks is sort of a cop-out 'machina ex machina' Disappointingly, Pearce never comes back to the 1800s to tell his tale to his incredulous friends, a key part of the Wells story with the irony that in a week the time travels goes into the far future and back.

6. Having Morlocks running around in the daytime totally ruins H.G. Wells' wonderfully spooky, ghoulish portrayal of them as shadowy creatures of the night. A true cinematic opportunity lost. Also, Wells depicted the Eloi as frail and childlike. These guys in the movie looked like they could take on Morlocks, if they weren't such big baby wusses.

7. The one smart Morlock  kind of a bleached-out Star Wars Evil Emperor -- had potential, but is so lame and aloof he tells Pearce to take his machine and go home ?! Boy, what a dramatic high point! In the book the Morlocks steal the machine because they are so fascinated by it, and fight to keep it.

8. The goof ball hologram at the N.Y. Public Library is too much. It makes light of the idea of human cannibalism. the 1960 version simply had the "talking rings" that delivered a chillingly somber eulogy for humankind. Derailed evolution is serious stuff.

Its sad the wonderful effects in this movie can never make up for a weary contrived clunker of a script. Save the cost of a ticket & popcorn and go rent the DVD when it comes out (soon no doubt), at least you can fast-forward thought the dull parts, just like our time traveler.


text:
H.G. Wells is aan het draaien. Geen twijfel mogelijk.
Echt, dit zou een fatsoenlijke sciencefiction/avontuurfilm zijn geweest als hij niet was gebaseerd op een klassieke roman en geregisseerd door de kleinzoon van de schrijver. Ik bleef maar horen dat dit de definitieve versie van de roman zou zijn. Het resultaat was een zielige en onnozele imitatie.
De roman is een geweldig sciencefictionverhaal, maar wat veel mensen missen als ze het lezen (waarschijnlijk omdat ze het lezen als ze nog heel jong zijn) is dat het wemelt van de sociale commentaren. De Eloi en de Morlocks zijn een satire op de klassenverschillen van het Victoriaanse Engeland, en de algehele boodschap van de film is dat ALLES DECAYS AND DEGENERATES is, een satirische steek onder water naar de Victoriaanse zelfgenoegzaamheid en hun geloof dat hun beschaving eeuwig zou duren. Er is geen liefdesverhaal, geen romance met een mooie Eloi-vrouw... in de roman zijn de Eloi drie voet lange, kinderlijke wezens met een geestelijke capaciteit die niet ver boven die van een dier uitstijgt. De Tijdreiziger raakt inderdaad bevriend met een Eloi-vrouw, maar het is duidelijk dat hij haar meer als een huisdier beschouwt, en bovendien wordt ze vermoord voor de film eindigt.
Deze film probeert ons eerst een volslagen stompzinnige achtergrond te geven over 'waarom hij door de tijd wil reizen'. De stroperige romantiek en de Lessen Die Hij Moet Leren zijn genoeg om de filmfans te laten kotsen.
De reis naar de toekomst wordt onderbroken door een toekomstige ramp. Oké, niet slecht, maar het zou meer pit hebben gehad als we hadden mogen zien dat de mensheid in het algemeen gedegenereerd is, zoals in het boek. Meer een weerspiegeling van de tijd, denk ik, zoals in de George Pal-versie een atoomoorlog had plaatsgevonden.
Het algemene verhaal? Gatver. Een totaal verkeerde weergave van de roman. De Eloi zijn te competent en te oorlogszuchtig. De Morlocks zijn te intelligent. De <0xC3><0x9C>berMorlock is een g<0xC3><0xAA>nante figuur, en er is geen opzet in het spel. Hij duikt gewoon op tijd op om gedood te worden. Gatver.
Samantha Mumba doet het goed. Guy Pearce is een van mijn favorieten, maar hij lijkt vaak verward en heeft vaak pijn. (Hij zou tijdens het filmen een rib hebben gebroken.) Hij ziet er ook ongezond en veel te mager uit, alsof hij al heel lang ziek was voordat hij dit maakte.
Een trieste, treurige filmversie van een van de klassiekers van de wereld. H.G. Wells verdient beter... Veel beter.

text_en:
H.G. Wells is spinning. No doubt about it.

Really, this would have been a decent sci-fi/adventure movie, if it hadn't been based on a classic novel and directed by the author's grandson. I kept hearing about how this would be the definitive version of the novel. What resulted was a pathetic and simpleminded bastardization.

The novel is a great sci-fi story but what a lot of people miss when they read it (probably because they read it when they're very young) is that it's overflowing with social commentary. The Eloi and Morlocks are a satire of the class distinctions of Victorian England, and the overall message of the film is that EVERYTHING DECAYS AND DEGENERATES, a satiric jab at Victorian complacency and their belief that their civilization would last forever. There's no love story, no romance with a beautiful Eloi woman....in the novel, the Eloi are 3-foot-tall childlike beings with a mental capacity not far above that of an animal. The Time Traveler does befriend an Eloi woman but it's clear he thinks of her more like a pet, and anyway she's killed before the novel ends.

This movie first tries to give us a totally stupid backstory as to "why he wants to travel through time." The treacly romance and the Lessons He Must Learn are enough to make film fans vomit.

The journey into the future is punctuated by a future disaster. OK, not bad, but it would have had more punch if we had been allowed to see that mankind just generally degenerates, as in the book. More a reflection of the times, I guess, as the George Pal version had a nuclear war take place.

The general story? Ugh. A total misrepresentation of the novel. The Eloi are too competent and warlike. The Morlocks are too intelligent. The UberMorlock is an embarrassment, and there's no setup. He just shows up in time to be killed. Yawn.

Samantha Mumba does OK. Guy Pearce is one of my favorites but he often seems confused and in pain. (Reportedly he broke a rib while filming this.) He also looks unhealthy and overly thin, as if he had been ill for a long time before making this.

A sad, sorry film version of one of the world's classics. H. G. Wells deserves better....MUCH better.


text: Guy Pearce ziet eruit als een Calvin Klein-ondergoedmodel en gedraagt zich ook zo, of als een van die bimbo's die Levi's spijkerbroeken dragen en voor een kudde op hol geslagen Buffalo's staan omdat ze beseffen dat Buffalo's net zo mooi zijn als Levi's. In elke scène ziet Guy Pearce eruit alsof hij zegt: 'Kijk naar me, wat ben ik mooi!' Als held is zijn personage een volslagen watje. In elke scène die om moed vraagt, krijgt Pearce het kortste eind. SPOILERS: Toch is dit watje, die boekenwurm, aan het eind van de film sneller dan een horde baviaanachtige Morlocks die langs de muren kunnen rennen en springen (zoals Spiderman). Rond dezelfde tijd lijkt de tijdmachine een soort atoomexplosie te veroorzaken waardoor een hele vallei wordt weggevaagd. Vreemd genoeg zijn Pearce en zijn vriendinnetje Mumba nog maar een paar decimeter verwijderd van de laatste Morlock die wordt gedood. Enkele seconden later zien Pearce, Mumba en de stam hoe de vallei vanuit de veiligheid van hun berg wordt opgeblazen. En dat is nog maar het begin! Jeremy Irons als de koning van de Morlocks is geweldig. Hij maakt de film een stuk beter dan hij was. Mumba, het model dat actrice werd, is niet erg aantrekkelijk en ze acteert niet veel in deze film. De scènes die zich in de jaren 1900 afspelen, missen een echte sfeer. Ook al worden de kleding uit die tijd en de voertuigen getoond, de personages gedragen zich als karikaturen van hoe ze zich voorstellen dat mensen in de negentiende eeuw zouden lopen en praten. De oorspronkelijke versie van deze film was in dat opzicht een stuk beter. De personages uit die tijd waren veel realistischer en ze waren veel betere acteurs. De oorspronkelijke versie van deze film deed de PAST op de werkelijke basis van de personages lijken. Deze nieuwe versie mist substantie en gevoel. De scènes waarin Pearce met de dood van Emma te maken krijgt en er vervolgens niet in slaagt haar voor haar lot te behoeden, zijn heel goed. De kwestie dat de Morlocks kannibalen zijn, wordt niet goed verklaard, en het is niet logisch dat ze een of andere grote donkere slagerij hebben vol messen en bestek, en dat je ze nooit wapens ziet gebruiken, behalve als ze aan het pijpen zijn. Ook is de reusachtige put vol water en botten raar. Overal in de ondergrondse gangen lopen Morlocks rond die op vlezige botten kauwen. Hoe kunnen al die skeletten dan in die put zitten? Het lijkt erop dat er Morlocks zijn die hun mensen Bar-B-Que noemen en ze van de grill eten, en andere Morlocks die alleen van gefileerde vlees houden. En waar zijn de toiletten voor al die wezens? Terwijl ik naar de tientallen Morlocks keek die zich te goed deden aan mensenvlees, kwam het bij me op dat ze een zeer geavanceerd toilet- en loodgieterssysteem moesten hebben, gezien het feit dat ze een heleboel botten in het water gooiden. Al deze kwesties werden nooit aan de orde gesteld. Aan het eind van de film houdt Pearce Mumba's hand vast, maar je kunt zien dat hij haar vriend, Mandingo, met zijn ogen uitkleedt. Een ander uiterst irritant aspect van deze film is de non-stop LION KING-muziek op de achtergrond. Als Pearce eenmaal in de toekomst arriveert (802.710 n.D.), houdt de LION KING-muziek nooit op, en elke keer dat de inboorlingen in de buurt zijn, is er die Afrikaanse Kreunende Singer (is het Peter Gabriel of Paul Simon? die begint te jammeren en te jammeren boven de junglemuziek van LION KING uit. Ik heb de aftiteling gezien aan het eind van de film, en de junglemuziek is niet specifiek geïdentificeerd, maar ik denk dat Elton John deze kwestie waarschijnlijk moet onderzoeken. Time Machine was een middelmatige film met een paar goede FX. Zie hem één keer en vergeet hem dan.

text_en: Guy Pearce looks like and acts like a Calvin Klein underwear model, or one of those bimbo guys who wear Levi's Jeans and stand in front of a herd of stampeding Buffalo because they realize that Buffalo like Levi's too. In every scene, Guy Pearce looks like he is saying, "Look at me, I am so pretty!" As a hero, his character is a total wimp. In every scene that calls for courage, Pearce gets the short end of the stick. SPOILERS: Yet, at the end of the movie, this wimpy book-worm character out-runs a pack of baboon-like Morlocks who can run and leap along the side of the walls (like Spiderman). Around the same time, the TIME MACHINE seems to cause a Nuclear Explosion of some kind that wipes out an entire valley. Strangely, even though Pearce and his gal-pal Mumba are about a foot away from the last Morlock that gets killed; seconds later Pearce, Mumba, and the tribe are watching the valley blow up from the safety of their mountain. Now THAT is FAST RUNNING!!! Jeremy Irons as the King of the Morlocks is great. He really makes the movie a lot better than it was. Mumba, the model-turned-actress is not very cute, and she does not do much acting in this movie. The scenes which take place in the 1900s lack any real atmosphere. Even though the period dress and vehicles are shown, the characters act like caricatures of how they imagine 1900s people would walk and talk. The original version of this movie was a lot better in this respect. The period characters were much more realistic, and they were much better actors. The original version of this movie made the PAST seem like the real base of the characters. This new version lacks substance and feeling. The scenes in which Pearce deals with the death of Emma and then fails to save her from her fate are very good. The issue of the Morlocks being cannibals is not very well explained, and it does not make sense that they have some large dark butcher shop filled with knives and cutlery, yet they are never seen using any weapons except for a blow-dart. Also silly is the giant pit full of water and bones. All through the underground, the Morlocks are all walking around chewing on meaty bones. So how can all those skeletons be in the pit? It seems like there are some Morlocks that Bar-B-Que their humans and eat them off the grill, and other Morlocks only like filleted flesh?? And where are the restrooms for all of these creatures? As I was watching the dozens of Morlocks who were gorging themselves on human flesh, it occurred to me that they must have a very advanced toilet & plumbing system, considering that they were tossing in lots of bones. All these issues were never addressed. At the end of the movie, Pearce is holding Mumba's hand, but you can see that he is eye-balling her friend, Mandingo. One other totally irritating thing about this movie is the non-stop LION KING music which is in the background. Once Pearce arrives in the future (802,710 a.d.); the LION KING music never stops, and every time the natives are around, there is that African Moaning Singer (Is it Peter Gabriel or Paul Simon?) that starts wailing and moaning over the LION KING jungle music. I watched the credits at the end of the movie, and the jungle music is not specifically identified, but I think that Elton John should probably look into this matter. Time Machine was a mediocre movie with some good FX. See it once, then forget it.


text: Het ergste. De ergste film aller tijden. Ik kan niet geloven dat ze Jeremy Irons moesten inhuren om dit stuk vreten een beetje geloofwaardigheid te geven <0xE2><0x80><0x93> en toch faalden. Dachten ze dat als ze zich aan de plot van het boek hielden, hun doelgroep er niet zelf achter zou kunnen komen? (Waarschijnlijk.) 'Hé, laten we een heleboel dingen laten ontploffen en Mina grote tieten geven, en haar in aanbiddelijk nep-Engels laten spreken. Dan komen de debielen kijken.' Voeg Orlando Jones toe met een of andere klassieke "Zwarte houding" als ondersteunend personage, en vergeet de interessante slotzinnen van het boek niet: Guy Pierce moet aan het eind nog een schepje bovenop doen.'

text_en: Worst. Movie. Ever. I can't believe they had to hire Jeremy Irons to give this piece of crap some credibility - and still failed. Did they think that if they stuck to the plot of the book that their target audience wouldn't be able to figure it out on their own? (probably). "Hey, let's make lots of things explode and give Mina big boobs, and have her speak in an adorably fake broken English. That'll make the morons watch." "But sir, that's not how the book went at all, I think we're mot being faithful to Mr. Wells' message." "F*ck it, we're going to the box office here, never mind some dead author's ideas on human nature. Also, let's add in Orlando Jones with some classic 'Black attitude' as a supporting character, and never mind the interesting conclusion to the book - Guy Pierce has to get some p*ssy at the end."


text: Het is inderdaad een Tijdmachine. Hij draait 96 minuten in'real time' maar het voelde aan als 96 jaar. De eerste 20 minuten waren volkomen overbodig. Massieve hoeveelheden 'dode' tijd gedurende de hele film. Wat is er gebeurd? Wanneer gaat er iets gebeuren? Wie kan het wat schelen? Blijkbaar is de film gemaakt met een krap budget, ik merk ter lering het volgende op: De Morlochs: er gaat niets boven wat geld besparen door de sets en kostuums van _Lord of the Rings_ te gebruiken. De 'angstaanjagende gast' die de leiding heeft over de Morlochs... Het engste wat die jongens konden bedenken was iemand die een kostuum van Gene Simmons droeg (van de band Kiss) oude kostuums??? Weinig bekend feit: gedrochten van de toekomst hebben perfect gemanicuurde nagels. Bespaar je geld, bespaar je de moeite.

text_en:
It's a Time Machine all right. It runs in "real time" for 96 minutes but it felt like 96 years. The first 20 minutes were utterly superfluous. Massive amounts of "dead" time throughout. What happened? When will something happen? Who cares? Apparently the film was made on a tight budget, I note for your edification the following: The Morlochs: nothing like saving a little money by reusing the sets and costumes from Lord of the Rings part I, hey? The "scary dude" in charge of controlling the Morlochs... The scariest thing these guys could think of was somebody wearing one of Gene Simmons: (of the band Kiss) old costumes??? Little-known fact: freaks of the future have perfectly manicured nails.

Save your money, save your time. Pass on this one.


text: Na het lezen van de roman, die ongeveer een uur duurt, werd het kijken naar deze film een trieste, teleurstellende ervaring. Net zoals hij in _Prins van Egypte_ op de een of andere manier in staat was een script te regisseren dat al het drama en mysterie uit zijn bronmateriaal wegnam en het veranderde in deze gehomogeniseerde onzin. Nu ben ik dol op kaas en bier, maar deze film sloeg helemaal nergens op. Er zat geen enkele vreugde in de uitvoeringen of enig gevoel voor humor. Er was geen enkele opwinding en die stomme boekensteun met addy's personage van filby die zijn hoed in de lucht gooide was de laatste strohalm voor de schrijver. Toen de film was afgelopen voelde ik me erg geschonden en ik weiger nog steeds te geloven dat het maar 90 minuten duurde en dat het eeuwig doorging. Ik vroeg me af hoe de studio en de regisseur 'oké' hadden kunnen zeggen tegen zo'n waardeloos script maar toen gooide mijn vriend de film naar me toe precies zoals hij was en ik zei wauw dat klinkt geweldig maar wat is er met de film gebeurd?

text_en: After reading the novel which is about a one hour read, watching this film became a sad disappointing experience. Just as he did in prince of Egypt simon wells somehow managed to direct a script that took away all the drama and mystery out of its source material and turned it into this homogenized nonsense. Now I'm a sucker for cheese and camp but this movie made absolutely no sense. There was no joy in any of the performances or any humor. There were no thrills and that silly bookend with addy's character of filby throwing his hat in the air was the last hackwriting straw. I felt very violated when this movie was over and I still refuse to believe it was only 90 minutes it went on forever. I wondered how the studio and director could have OK'd such a lousy script but then my friend pitched the movie to me exactly as It was and I said wow that sounds great but what happened to the movie.


text:
Ik was een van de vele idioten die zich in het theater hadden laten overhalen om hiervoor te betalen, ook al betaalde ik 4 dollar voor een matinee (voor zes uur's avonds).
Het verhaal van de remake was flauwekul, de CGI-Morlocks waren lam, de Eloi waren rastafari om de rages van vandaag te imiteren (nee, ik vond dat grietje helemaal niet hot), de nieuwe moord op de moderne vriendin van de held was een beetje wreed, over het geheel genomen gewoon een trieste, slechte remake.
Ik zal Rod Taylor, Weena en de dikke surfer met de gloeiende ogen te zijner tijd over deze troep vertellen. Ik denk dat veel van de recensenten die deze afschuwelijke remake goed vinden, jonge kinderen zijn, wat noch de goede smaak, noch de werkelijke waarde van de oude klassiekers verklaart, die grotendeels niet gewaardeerd worden door de verwarde en altijd maar meer willende jeugd van tegenwoordig.

Toen de jaren zestig-versie uitkwam (ik heb hem in de jaren zeventig voor het eerst gezien voor zomerpret) was hij behoorlijk indrukwekkend en hij is nog steeds goed. Je hoeft geen overdaad aan CGI in een film te hebben om beter te zijn. Te veel hiervan ziet er nep uit. Ik kan niet genoeg zeggen hoe teleurstellend slecht de Morlocks eruitzagen en ze renden en sprongen rond alsof ze in een kindervideospelletje zaten. 3 sterren van de 10.

text_en:
I was one of the many fools who were sapped out into paying for this at the theater, even though I payed 4 bucks for matinée (before 6pm) prices.

The remake's story was ho-hum, the CGI Morlocks were lame, the Eloi were rastafarian to mimic today's fads (no I did not think the chick was hot at all), the re-killing of the hero's modern girlfriend was somewhat cruel, overall just a sad, bad remake.

I'll take Rod Taylor, Weena, and the fat glowing eyed surfer Morlocks over this junk any time. My estimation is that many of the reviewers who like this awful remake are young kids, which does not account for either good taste or a true value of the old classics which are largely unappreciated by today's confused and ever-wanting-more youth.

When the 60s version came out (I first saw it in the 70s for summer fun) it was pretty damn impressive and still holds up. You don't have to have an over abundance of CGI in a movie for it to be better. Too much of this looks fake. I can't say enough of how disappointingly bad the Morlocks looked and they ran and jumped around like they were in a child's video game. 3 stars out of 10.


text: Deze film was waardeloos. Van het begin tot het eind was hij voorspelbaar. Er was absoluut geen chemie tussen Pearce en het Mumba-grietje. De plot ging nergens heen en zweefde de vergetelheid in. Dit alles leidde ertoe dat de film hilarisch was in zijn stompzinnigheid. En ik kon Orlando Jones wel wurgen, die vent moet gewoon weg.

text_en: This movie sucked. From beginning to end it was predictable. There was absolutly no chemistry between Pearce and the Mumba chick. The plot went nowhere, floating off into oblivion. All of these led to the movie being very hilarious in its stupidity. And I wanted to strangle Orlando Jones, the guy just needs to go away.