text:
Toen ik vertelde over de gebeurtenissen die een paar jaar geleden hebben plaatsgevonden (het is moeilijk te geloven dat dit echt is gebeurd) dacht ik: nou, er is een basis voor een interessant verhaal. Veel geheimen zijn nooit ontdekt, het paard is nooit gevonden, de belangrijkste samenzweerders zijn nooit gepakt et cetera.
Maar deze film lijkt afgeleid te zijn door karakterstudie en er is heel weinig aandacht besteed aan de plot. Maar er komen wel een paar andere vragen naar boven, zoals: waarom zou Mickey Rourke in vredesnaam in deze film voorkomen? Het is goed om te zien dat Rourkes carrière weer een vlucht heeft genomen, maar hij zal wel ineenkrimpen bij het horen van deze onzin.
Als het onderwerp je interesseert, zoek dan op internet naar het onderwerp, dan ben je beter opgeleid en, durf ik te wedden, geamuseerder. Vermijd dit.

text_en:
When recounting these events that took place some years ago, (hard to believe this actually happened)i thought, well, there is a basis for an interesting story here. Many secrets were never uncovered, the horse never found, the main conspirators never captured etc.

However, this film seems to be distracted by character study, and very little attention payed to the plot. Some other questions are raised though, like why on earth would Mickey Rourke be in this film? Its good to see rourkes career has taken off again, but he must cringe at the mention of this rubbish.

If the subject matter interests you, do an internet search on the topic, you'll be more educated and dare i say more entertained. Avoid this.


text:
Rourke speelt zijn gebruikelijke rol, als een sinistere, rancuneuze, Neanderthaler, kwaadaardige, duivelse hufter, in dezelfde stijl als 'Picture Claire', 'Out in Fifty', 'Get Carter', 'Double Team' en de rest van de rotzooi waarin hij toevallig verkeert.
Hij heeft maar heel weinig tekst.

Natuurlijk is dit allemaal maar troep, Rourke ondermijnend, hem vernederend, en doet het er niet toe dat hij als acteur wordt getypeerd. Maar toch, nadat ik 'A Prayer', 'Johnny Beautiful', 'Barfly', '91/2 Weeks', 'Year of the Dragon' enz. enz. heb gezien, heb ik Rourke jarenlang beschouwd als een uitmuntende, intelligente, intelligente man. Ik denk dat hij sindsdien is veranderd.
Hij ziet er hardvochtig, verdorven uit.
Hij ging rond met sombere blikken,/ Wanhoop bewoonde zijn borst/En maakte de man tot een volmaakte plaag' (Belloc, 'The Example').

text_en:
Rourke does his usual bit part,as a sinister,rancorous,Neanderthalian,ferocious,evil jerk,in the same mold as in "Picture Claire","Out in Fifty","Get Carter","Double Team" and the rest of the garbage he happens to be in.

He has very few lines.

Of course,all this is just junk,undervaluing Rourke,abasing him,and doesn't matter for his characterization as an actor.Still ,after seeing "A Prayer ...","Johnny Handsome","Barfly","9 1/2 Weeks","Year of the Dragon",etc.,etc.,for many years I considered Rourke an outstanding,smart,intelligent man.I think he has changed since.

He looks callous,calcined.

"He went about with gloomy looks;/Despair inhabited his breast/And made the man a perfect pest."(Belloc,"The Example").

I had absolutely no other reason to watch this dull movie except that Rourke was in.


text: Dit is een aardig staaltje van de familietraditie die de meeste kinderen vast wel leuk zullen vinden, maar wat volwassenen die de film bekijken eigenlijk helemaal niet leuk zullen vinden. De premisse van de film is dat Belushi's politiefiguur met pensioen gaat, maar bij een zaak betrokken raakt die ertoe leidt dat hij privé-detective wordt. De plot van de film is zo duidelijk dat de meeste kinderen het einde wel zullen kiezen voordat het zover is. Maar daarnaast lijken er verhaallijnen en subplots te zijn die vergeten worden naarmate de film vordert. Dit gekoppeld aan een subplot waarin de titularis K-9 door Belushi als pooier wordt gebruikt. Een die vermeden moet worden, vrees ik.

text_en: This is a pretty run of the mill family move that I am sure most children will enjoy but with really no that much to please any adults viewing the movie. The premise of the film is that Belushi's cop character takes his retirement but gets drawn into a case which results in him becoming a private investigator. The movie's plot is so obvious most of the kids will surely pick the ending before it happens. But additionally to that there seem to be story arcs and sub plots that are forgotten about as the movie progresses. This coupled with a sub plot where the titular K-9 gets pimped out by Belushi. One to be avoided I am afraid.


text:
Ik zit hier naar de film Tango and Cash te kijken. Het leidde tot een discussie over andere geweldige films uit het eind van de jaren tachtig. De belachelijke Tunrer and Hooch, K9, kwam ter sprake.
Ik geef toe dat ik K9PI nog nooit heb gezien en als ik nog steeds waarde hecht aan mijn leven, zal dat ook nooit gebeuren. Joshua noemt dit zijn film van het jaar. Wauw. Wauw. Ik ben volkomen verbijsterd dat deze film bestaat. Maar nog veel erger is het feit dat Joshua deze zet zo leuk vindt. Ik vind Joshua een interessante vent.
K9
K9
K9.

text_en:
I am sitting here watching the film, Tango and Cash. IT led to a discussion about other great late 80s movies. The ridiculous Tunrer and Hooch, K9 connection came up.

Granted I have never seen K9PI and if I still value my life, I never will. Joshua quotes this as his movie of the year. Wow. Wow. I am utterly astonished that this movie exists. But so much more than that the fact that Joshua likes this move disturbs me to the core. I think Joshua is one interesting guy

K9

K9


text: Sorry, sorry, sorry, sorry. Leuk, heel leuk productie, heel leuke acteurs, ook grappig. Maar dit soort films met een hond (Rex German, Gery-Jerry American) met een privé-detective, met een rijke vrouw???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? Wat heb je in gedachten als je de scènes maakt als een hond die een puppy krijgt????? Microchips die je rijk kunnen maken? Microchips die een fortuin verdienen? Er zijn drie meesterchips, wauw? En de maker van de chips kan niet meer dezelfde chips maken? Hallo, wakker worden. Hallo, D.C., kan je ons iets slimmers geven dan dat?

text_en: sorry, sorry but sorry. nice, very nice production, very nice actors, also funny. But, this type of the movies with a dog (Rex German, Gery-Jerry American) with a private detectives, with a pretty rich woman???????????????????????? Hello producer, how many movies we have out there with the same plot?????????? What do u have on your minds when you make the scenes like dog having a pupu. Or any king of that dog activities????? Micro chips who can make you rich? Micro chips who wort a fortune? There is three master chips, wow? And the creator of the chips can't make the same chips again? Hello, wake up. can give us something smarter than that? Best, D


text:
Dooley en zijn hondemaatje, Jerry Lee, zijn weer samen in dit tweede vervolg (?!!?!) Ik had echt geen idee dat ze één vervolg maakten, laat staan twee. En voor een film die maar een heel klein beetje beter was dan 'Turner & Hooch'? Deze keer moet Dooley na zijn pensionering zijn hond dekken (met andere honden, mensen) en wachten tot Jerry Lee gaat poepen. Echt klasse. Ik bedoel, kom op nou. Het origineel had tenminste een paar goeie grappen. Dit heeft er niet één. Jim Belushi ziet er alleen maar oud en versleten uit. De gebroeders Belushi waren allebei geweldig in de jaren tachtig. Als John niet was gestorven, zou hij dan nu net zo slecht zijn als zijn broer? Die gedachte maakt me om de een of andere reden verdrietig.

Mijn cijfer: D-.
Waar ik het zag: het Amerikaanse netwerk.

text_en:
Dooley and his canine partner, Jerry Lee are together again in this 2nd sequel (?!!?) I sincerely had no clue that they made one sequel let alone two. And for a film that was only slight better than "Turner & Hooch"? This time after Dooley retires, he has to mate his dog (with other dogs, people) and wait around for Jerry Lee to poo. Real classy stuff. I mean come on now. The original had at least a few good laugh. This one has nary a one. Jim Belushi just looks old and worn out. Both Belushi brothers were great in the '80's. If John hadn't died, would he be so bad today like his brother? That thought makes me sad for some reason.

My Grade: D-

Where i saw it: USA network


text: Ik weet zeker dat deze film zijn grappige momenten heeft gehad met de sat-vraag-mensen en ik weet dat de film niet helemaal geloofwaardig hoort te zijn de film maakte hem te belachelijk bijvoorbeeld zo'n meisje zou in geen miljoen jaar uit gaan met zo'n vent ook de mensen in de film hadden slechte acteerprestaties daar het acteren zo slecht was. En de plot was ook niet zo best ze hadden het script beter kunnen schrijven en ze hadden zich meer op de komedie moeten concentreren de komedie was ook een beetje droog en werd na de eerste paar grappen echt saai, het leek wel of er om de paar minuten werd gelachen en toen begon het oude wanneer gaat dit eindigen weer op te spelen. Het komt erop neer als je een beetje gebrek aan acteertalent wilt vermengd met een stomme plot en een romance ga je gang en kijk deze film.

text_en: sure this movie may have had its funny moments with the sat question people and i know the movie is not supposed to be totally believable the movie made it too outrageous for example a girl like that would never in a million years go out wit ha guy like that also people in movie had lackluster performances there acting was so bad. Also the plot bad they could have don e a better job on the scripting at least and focused more on the comedy the comedy was also a little dry and got really boring after the first few jokes, it was like 10mins was laughter then the old when is this gonna end started to kick in The bottom line if u want a a lackluster of acting mixed in with a stupid plot and a romance go ahead and watch this movie.


text:
Volstrekt belachelijke film die de draak steekt met de toelatingsprocedure van de universiteit. Hoewel het waar is dat de toelatingsprocedure van de universiteit niet alles is bij het beoordelen van de toelating van een student, is waar de film over praat volkomen belachelijk en het niet de moeite waard om te herhalen of te bekijken.
De toelatingscommissie van de universiteit wordt neergezet als domme mensen die een uiterst beperkte kijk op het hele proces hebben. De film is een belediging voor hardwerkende middelbare scholieren die hard werken en vervolgens een lang proces moeten doormaken tot ze de brief van toelating of afwijzing ontvangen van de school waar ze hebben gesolliciteerd.
Deze film verdient absoluut afwijzing op alle niveaus.

text_en:
Utterly ridiculous movie which makes fun of the college admission process. While it is true that the SAT's is not everything in evaluating a student for admission to college, what the movie talks about is utterly ridiculous and not worth repeating nor viewing.

College admissions officials are made to look like stupid people who have an extremely narrow view of the entire process. The film is an insult to hard-working high school students who work hard and then have to suffer through a long process until they receive that letter of acceptance or rejection from the schools they have applied for.

This movie certainly deserves rejection on all levels.


text: PDQ Bach deed het beter. Het grootste deel van Bachs tekst bestaat uit brieven aan verschillende klanten, waarin hij klaagt over het bedrag en de snelheid van zijn betaling. Het dagboek van Anna Magdalena, dat voornamelijk gaat over de dood van kinderen en allerlei andere familieaangelegenheden, is een tikkeltje boeiender. De muziek is verontrustend: kapelorkesten en koren uit de zeventiende eeuw die het geluid van een twintigste-eeuwse concertzaal produceren. De algehele productiekwaliteit deed me denken aan een diavoorstelling in de brugklas. J.S. Bach was een briljante man wiens muziek voor zichzelf sprak. Deze film voegt niets toe. Netflix stuurde me 2 disks die niet wilden draaien, dus heb ik de film gedownload. Het was duidelijk dat Netflix me iets duidelijk wilde maken.

text_en: PDQ Bach did it better. Much of "Bach"'s speaking part is letters written to various patrons complaining about the amount and speed of his payment. Anna Magdalena's diary, mostly about the death of children and sundry other family matters, is an iota more engaging. The music is disconcerting: 17th century sized chapel orchestras and choirs producing 20th century concert hall sound. The overall production quality reminded me of a junior high slide show. J S Bach was a brilliant man whose music speaks for itself. This film adds nothing. Netflix sent me 2 discs that wouldn't play, so I streamed the movie. Clearly Netflix was trying to tell me something.


text: 'Dogmatisch', zoals een andere recensent deze film omschreef, is een passend woord. Het idee van de regisseur was om Bach te presenteren zonder plot, acteerwerk, humor, theatraal gedoe, dialoog, verhaallijn of drama. Missie volbracht, monsieur Straub. 'Pretentieus?' Ja. 'Cinematisch?' Absoluut niet. Dit is anti-cinema. Niemand beweegt. Bijna niemand praat. De camera maakt 10-12 minuten achter elkaar statische opnamen: heel af en toe komt de camera even in beeld. Misschien vang je een glimp op van de vingers van Gustav Leonhardt die over de toetsen bewegen. Dat is alles.<br />Als je het leuk vindt om 7 minuten achter elkaar naar de achterkant van het (behaarde) hoofd van een clavecimbelspeler te staren terwijl je naar Bach luistert, dan is dit de film voor jou. Ik luister liever met mijn ogen dicht op mijn stereo naar Bach.

text_en:
"Dogmatic," as another reviewer described this film, is a fitting word. The director's idea was to present Bach without plot, acting, fun, theatrics, dialog, narrative, or drama. Mission accomplished, Monsieur Straub. "Pretentious?" Yes. "Cinematic?" No way. This is anti-cinema. No one moves. Hardly anyone talks. The camera holds static shots for 10-12 minutes at a time: very very occasionally the camera will dolly in. You may catch a glimpse of Gustav Leonhardt's fingers moving over the keys. That's it.

If you like the idea of staring at the back of a harpsichordist's (bewigged) head for 7 minutes at a stretch while listening to Bach, this is the film for you. I'd rather listen to Bach on my stereo with my eyes closed.


text: Net als de andere recensenten wilde ik deze film echt graag mooi vinden. Ik ging met mijn vader, die de grootste liefhebber en aanstichter van klassieke muziek was, maar we konden geen van beiden tegen deze film. Ik zou het niet eens een film willen noemen. Een betere omschrijving zou een opname van een paar kamerconcerten kunnen zijn. Als ik me goed herinner, bewoog de camera niet eens. In plaats daarvan zat ik de hele tijd op een statief. De enige pogingen tot dramatisch effect waren helemaal aan het eind van elk stuk, als de film overging in bomen die wuifden in de wind of golfjes die kabbelden op een strand. Ik weet zeker dat de regisseur de voorkeur zou hebben gegeven aan opnames van echt grote, beukende golven, maar het beste wat hij kon vinden was een paar centimeter hoog op een nabijgelegen meer, en ook daar gebruikte hij een stilstaande camera. Echt zielig. Ik kan me niet voorstellen dat iemand het kan rechtvaardigen om deze film hoger te beoordelen dan een vijf. Toen we naar buiten liepen, stonden mijn vader en ik voor een raadsel hoe het mogelijk was om zo'n slechte film te maken. Ik ken geen goede films over Bach. De wereld heeft er echt een nodig, maar dat die niet bestaat, is nog geen reden om deze te zien. Op een dag zal iemand er een maken. Tot die tijd moet je maar naar _Amadeus_ blijven kijken.

text_en: Like another reviewer, I really wanted to like this movie. I went with my father who was the biggest lover and booster of classical music but neither of us could stand this movie. I wouldn't even call it a movie. A better description might be a record of a few chamber concert pieces. As I recall, the camera never even moved. Rather, I just sat on a tripod for the entirety of each piece. The only attempts at dramatic effect were at the very end of each piece when the movie would cut to trees waving in the wind or little wavelets lapping at a beach. I'm sure the director would have preferred to have used footage of some really big crashing waves but the best he could find were a few inches high at some nearby lake, and again using a stationary camera. Truly pathetic. I can't imagine how anyone could justify rating this movie higher than a five. When we walked out, my father and I were completely mystified as to how it was possible to make such a bad movie. I don't know of of any good movies about Bach. The world really does need one, but just because it doesn't exist is not a reason to see this one. Someone will make one someday. Until then just keep rewatching _Amadeus_.


text: Heel kaal, heel saai, geen echt drama. Waarom maken we niet gewoon een documentaire? Dit is niet bepaald _De passie van Jeanne d'Arc_. De enige reden om _Kronieken_ te zien is om de uitvoeringen te horen. Ik ben dol op Bachs muziek en zelfs ik vond het moeilijk om naar deze ellendige film te kijken. De grote Gustav Leonhardt speelt (in twee betekenissen van het woord) Bach. We krijgen niet echt een indruk van hem als acteur, omdat hij zo weinig dramatisch te doen heeft. Hij loopt meestal doelgericht of kwaad de verschillende kamers uit. Bachs leven was natuurlijk geen Errol Flynn-film. Het was inderdaad vrij saai en meer dan een beetje hard. Dit betekent waarschijnlijk dat het leven...' De muziek is natuurlijk een ander verhaal. Ik beveel The Stations of Bach aan. Veel meer informatie, om te beginnen, en enig inzicht in de muziek, wat tenslotte de reden is waarom Bach ons <0xC3><0xBC>berhaupt interesseert.

text_en: Very stark, very drab, no real drama. Why not just make a documentary? This isn't exactly The Passion of Joan of Arc. The only reason for seeing Chronicles is to hear the performances. I love Bach's music and even I found it hard to sit through this misery of a film. The great Gustav Leonhardt plays (in two senses of the word) Bach. We don't get much of a sense of him as an actor, since he's given so little to do dramatically. Mostly, he gets to walk purposefully or angrily out of various rooms. Bach's life, of course, was not an Errol Flynn movie. It was indeed fairly drab and more than a little hard. This probably means that the life isn't a terrific candidate for a film. The music, of course, is another story. I recommend The Stations of Bach. Far more information, for one thing, and some insight into the music, which is, after all, why Bach interests us in the first place.


text:
Nadat ik de recensies had gelezen, besloot ik de dvd-versie te huren.
Ik hou van klassieke muziek en wilde meer over Bach te weten komen.
Ik was teleurgesteld. Ik denk dat ik niet genoeg over Bach weet en de recensies waren niet voldoende om het belang of de muziek die werd gespeeld te begrijpen.
Misschien zou het met de hulp van een expert op het gebied van Bach-muziek mogelijk zijn een verklaring voor de film te vinden.
Ik heb echt mijn best gedaan en de hele film gezien om in elk geval van een deel ervan te kunnen genieten, maar dat is me niet gelukt.
Je moet het op eigen risico zien.

text_en:
After reading the reviews I decided to rent the DVD version.

I like classical music and wanted to learn more about Bach.

I was disappointed. I guess I do not know enough about Bach music and the the comments were not enough for me to understand the importance or what music was being played.

Maybe it would be appropriate with the guidance of an expert in Bach's music that can explain the film.

I really tried and saw the whole film hopping that I would be able to enjoy at least some of it, but I did not.

See it at your own risk.


text:
Ooit zo'n nacht gehad dat je niet kon slapen en gewoon de buis aanzette om te zien wat er te zien was? Zo kwam ik deze onzin tegen. Wat mijzelf betreft, ik had beter kunnen liggen woelen en draaien in de 97 minuten die ik met deze film verspilde.
In zijn poging om 'echt' te zijn, komen de personages van deze film over als zulke gangsta stereotypes dat het verhaal het uitgangspunt had moeten zijn voor een film van de Wayans-broeders. De dialoog? Alsjeblieft! Het klonk alsof een blanke te veel zijn best deed om deze film te schrijven.
Het monteren was afschuwelijk. Een van mijn 'favoriete' scènes ging over een achtervolging in een reeks smalle steegjes. Maar om terug te komen op de personages die worden achtervolgd, die rijden door een park met honkbalvelden op de achtergrond.
<0x3E> Als een van onze 'homies' in deze film wordt neergeschoten, bloedt hij op miraculeuze wijze door kleren zonder gaten, wat meer is dan ik kan zeggen van de plot van deze voorspelbare lading... bakpoeder.
<0x3E> Indiefilms kunnen geweldig zijn, zelfs als ze weinig budget en effecten hebben, maar ze moeten toch enige cinematografische integriteit hebben. Als ik het een 0 had kunnen geven, zou ik dat doen. Als je ernaar kijkt, hoop ik dat het op de kabel is, want zelfs de goedkoopste huur zou te veel zijn. Eigenlijk was 97 minuten te veel...

text_en:
Ever had one of those nights when you couldn't sleep and just turned on the tube to see what was on? That is how I ran across this tripe. For myself, I would have been better served tossing and turning for the 97 minutes I wasted with this film.

In its attempt to "be real" this movie's characters come off as such gangsta stereotypes that the story should have been the premise for a Wayans brothers movie. The dialog? Please! It sounded like a white man was trying too hard to write this film.

The editing was horrible. One of my "favorite" scenes involved a car chase down a bunch of narrow alleys. Cut to the characters being chased, though, and they are driving through a park complete with baseball fields in the background.

When any of our "homies" get shot in this film, he bleeds miraculously through clothes that have no holes, which is more than I can say for the plot of this predictable load of....baking soda.

Indie films can be great even if they are low on budget and effects, but they still need to have some cinematic integrity. If I could have given it a 0, I would. If you watch it, I hope it is on cable, because even the cheapest rental would be too much to pay. Actually, 97 minutes was too much to pay...


text:
Ik moet het toegeven: ik ben niet gestopt met kijken, en het is geen bedrijfsfilm, wat best cool is. Maar mijn innerlijke criticus heeft het in stukken gehakt <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat ik te veel films heb gezien. Houten scripts, jargon dat zonder enige stroomlijn uit hun monden komt. De montage, die ik al eerder heb genoemd, is raak en mis. Soms roept het een goed gettogevoel op, maar het is vooral irritant <0xE2><0x80><0x93> schokkerige, grillige hoeken en echt saaie, langdradige close-ups van gezichten. De acteurs speelden een marginale rol, hoewel Letisha haar momenten had.
Ik weet niet waarom het publiek zich druk zou moeten maken om Curtis, hij is een totale mislukkeling en de acteur is volkomen uitdrukkingsloos en niet bijzonder grappig of innemend. Je kunt niet van hem houden of hem haten, zelfs niet; ik wilde alleen maar dat hij zijn mond hield en werd neergeschoten. Zijn machteloze wraak kon me niet schelen toen dat gebeurde. Het volkomen voorspelbare einde is helemaal niet geloofwaardig. Ik weet niet zeker waarom we moeten geloven dat sommige voormalige succesvolle dealers die hij aan de tand voelt stom genoeg zijn om in zijn zwendeltjes te trappen. 'O, je bent net uit de gevangenis en je zit in je proeftijd? Hier heb je voor duizenden dollars aan cocaïne, ga het maar voor me halen. En nu niet van me stelen, enzovoort.'
Een goede seksscène in het begin gaf me hoop, maar die werd uiteindelijk tenietgedaan. Het vertolken van een verkrachtingsscène was enigszins om je wenkbrauwen te fronsen, al was het maar matig interessant. Er zijn betere films in dit genre die je intelligentie niet beledigen door een poging te doen tot een soort authentiek getto-realisme, maar die meer weg hebben van een aanbod van een filmschool.

text_en:
I'll give it this: I didn't stop watching, and it's not corporate, which is kind of cool. But my internal critic cut it to pieces -- I suppose I see too many movies. Wooden script, the slang just sort of clanks out of their mouths without any kind of flow. Editing, mentioned before, is hit and miss; sometimes it evokes a good ghetto feel, but mostly its irritating -- jerky, quirky angles and really dull lingering facial closeups. The actors were marginal, though Letisha had her moments.

I'm not sure why the audience supposed to care about Curtis, he's a total screwup and the actor is entirely expressionless and not particularly funny or endearing. The directing doesn't help make you love him or hate him, even; I just wanted him to shut up and get shot already. I didn't care about his impotent vengeance when that rolled around. The completely predictable ending isn't credible at all. I'm not sure why we're supposed to believe that some erstwhile successful dealers he deposes are stupid enough to fall for his petty scams. "Oh, you just got out of jail and are on probation? Here's thousands of dollars worth of cocaine, go run it around the corner for me. Now don't steal from me, etc."

A good sex scene in the beginning gave me hope, but it was let down in the end. Handling of a rape scene was slightly eyebrow-raising, if only mildly interesting. There are better movies in this genre that don't insult your intelligence by trying for some kind of authentic ghetto realism while more resembling a film-school offering. 4/10, an F.


text:
We vonden het spannend om deze te huren nadat we een paar recensies hadden gelezen en hadden gezien dat hij hier zo goed scoorde. Nou, we kregen hem mee naar huis en konden niet geloven wat we zagen. Het komt er eigenlijk op neer dat hij is geschreven door een of andere perverse oude vent die er niets aan kon doen dat hij zijn seksuele frustraties en fantasieën in een animefilm stopte die echt geen plot en humor heeft. Het hoofdpersonage is overal... het ene moment is hij een onvolwassen klein kind, het volgende is hij volwassen en intelligent, dan heroïsch, dan een perverse stalker.
Het ergste is de seksuele inhoud die totaal niet op zijn plaats is. Ik heb geen problemen met seks en ik heb geen moeite met een film die een beetje seksuele energie heeft, maar deze film wordt gewoon gepresenteerd op een manier die griezelig is. Tepelslipjes, close-ups van meisjes in het kruis (soms) in een wit slipje, of in een badpak. Het was totaal misplaatst en het leek alsof de schrijver van de film probeerde een paar fantasieën te verwezenlijken via zijn stripfiguren.
We verwachtten iets volwassens, maar we bleven elkaar aankijken en vroegen ons af wat dit in godsnaam te betekenen had... afgezien van borsten die op en neer wipten en een slechte dialoog. Als je een paar stripfiguren wilt zien met een decolleté en een kruis... dit is voor jou. Als je op zoek was naar iets anders dan dat, dan was deze film leeg. De personages en de dialoog waren gewoonweg irritant.

text_en:
We were excited to rent this one after reading a few reviews and seeing that it scored so highly here. Well, we got it home and could not believe what we saw. Its basically comes off as if its written by some hard up perverted old guy who could not help inserting his sexual frustrations and fantasies into an anime film that really lacks in plot and humor. The main character is all over the place... one moment, he is like an immature little kid, the next moment he is mature and intelligent, then heroic, then a perverted stalker.

The worst part is all of the out of place sexual content. I have no problem with sex and dig a movie that has some good sexual energy, but this is just presented in a way that is creepy. Nipple slips, close ups of a girls crotch (many times) in white panties, or a swimsuit. It was totally out of place and it seemed as if the person who wrote it was trying to live out some fantasies through his cartoon characters.

We were expecting something of a mature nature, but we just kept looking at each other and asking what the heck the point of this was... besides jiggling cartoon boobs and poor dialogue. If you want to see some cartoon characters cleavage and crotch's... this is for you. If you are looking for something beyond that, this movie was empty. The characters and dialogue were just plain irritating.


text:
Dustin Hoffmans debuutfilm is niet zo slecht als men zegt; een Spaans-Italiaanse coproductie, in Italië opgenomen met de regisseur onder het pseudoniem 'Dan Ash' (!), de film is onevenwichtig maar over het algemeen vermakelijk en gaat over een overvloed aan louche figuren die op zoek zijn naar een miljoen dollar, verborgen door gangster Cesar Romero (die, hoewel hij op de derde plaats staat <0xE2><0x80><0x93> na Elsa Martinelli en Hoffman zelf <0xE2><0x80><0x93> de pijp uitgaat nog voor de kredietsequentie is begonnen!).
Hoffmans optreden is natuurlijk lang niet zo genuanceerd als in latere films, maar hij weet de g<0xC3><0xAA>ne te ontwijken door een rol te spelen die in wezen neerkomt op die van een beminnelijke kluns <0xE2><0x80><0x93> een door ongelukken geplaagde Amerikaanse schatkistbewaarder van Siciliaanse afkomst (hij heet Puzzu, maar niemand lijkt hem goed te kunnen spelen! ) door zijn firma op pad gestuurd om het geld terug te halen en te zeggen dat hij 'onopvallend' moest blijven, maar in plaats daarvan komt hij steeds weer in de problemen <0xE2><0x80><0x93> hoewel hij uiteindelijk verrassend vindingrijk blijkt te zijn door de buit te vinden, de schurken te slim af te zijn en het meisje te winnen (Martinelli als Romero's dochter, die hier een beetje aan het eind van haar Latijn is).
Toch worden de beste momenten van de film geleverd door de beminnelijke gangster Riccardo Garrone. Afgezien van zijn zogenaamde hardgekookte personage en het hilarische gebruik van dialect, wordt hij geflankeerd door een drietal nitwits die vaker wel dan niet een belemmering vormen bij de vervulling van zijn diverse plannen! Het is vreemd dat de politiefunctionaris die de zaak onderzoekt een Spanjaard is (ongetwijfeld een voorwaarde van de overeenkomst)!
In de loop der jaren heb ik Hoffmans andere Italiaanse komedie <0xE2><0x80><0x93> ALFREDO, ALFREDO (1972) <0xE2><0x80><0x93> een paar keer gemist (voornamelijk, denk ik, omdat Leonard Maltin het alleen maar *1/2* in zijn 'Films & Video Guide' noemt... maar ja, dan krijgt MADIGAN'S MILLION een BOMB!); met Pietro Germi als de regisseur en co-ster van de verleidelijke Stefania Sandrelli is de geloofwaardigheid van die film zeker respectabeler, en ik hoop echt dat hij binnenkort weer op de Italiaanse televisie komt...

text_en:
Dustin Hoffman's debut feature isn't as bad as it's reputed to be; a Spanish/Italian co-production filmed in Italy with the director using the pseudonym "Dan Ash"(!), the film is uneven but generally diverting and deals with a plethora of shady characters in search of a $1,000,000 hidden by gangster Cesar Romero (who, despite being third-billed - after Elsa Martinelli and Hoffman himself - expires before the credit sequence has even rolled!).

Hoffman's performance, obviously, is nowhere near as nuanced as in later films but manages to dodge embarrassment by playing what basically amounts to an amiable klutz - an accident-prone American treasury agent of Sicilian descent (named Puzzu, which nobody seems to be able to get right!) sent out by his firm to retrieve the money and told to remain "inconspicuous" but, instead, is forever getting into trouble - though he ultimately proves surprisingly resourceful by finding the loot, foiling the crooks and winning the girl (Martinelli as Romero's daughter, who's somewhat wasted here)!!

Still, the film's best moments are provided by suave gangster Riccardo Garrone: apart from his would-be hard-boiled persona and the hilarious use of dialect, he's flanked by a trio of nitwits who more often than not prove a hindrance in the fulfillment of his various schemes! Also, in view of the story being set in Rome, it's odd that the police officer investigating the case is a Spaniard (doubtless an exigency of the co-production deal)!

Along the years, I've missed out on Hoffman's other Italian comedy - ALFREDO, ALFREDO (1972) - a number of times (I guess, mainly, because Leonard Maltin only rates it *1/2 in his "Movies & Video Guide"...but, then, MADIGAN'S MILLION gets a BOMB!); with Pietro Germi directing and co-starring the luscious Stefania Sandrelli, the credentials of that film are certainly more respectable, and I really hope it turns up again on Italian TV soon...


text:
Waarschuwing, spoilers voorin (ook al betwijfel ik of iemand dit nog niet heeft gezien)
De film begint vrij goed, maar ongeveer halverwege valt hij uit elkaar en wordt het een afgezaagde, suikerzoete, voorspelbare en onrealistische 'harmonie-romantiek'-klus. Ik bedoel, het is heel duidelijk dat er ernstige problemen zijn in het huwelijk van de hoofdpersonen, maar die problemen worden nooit opgelost, maar gewoon vergeten.
Het komt erop neer dat zodra ze achter zijn rug om besluit een kind te krijgen (zonder het zelfs maar te vragen) al hun problemen op magische wijze verdwijnen zonder een spoor of een verklaring. Gezien wat er tot op dat moment was gebeurd, zou het veel logischer zijn geweest als het huwelijk uit elkaar was gevallen in plaats van afgezaagd en cliché te worden.' Het krijgen van een baby zal het einde van de film veranderen.
De families en buren van de twee hoofdpersonen zijn ook extreem eendimensionaal en lijken geen enkel doel te dienen, behalve om de kijker te irriteren, en ze verdwijnen ook op mysterieuze wijze uit de film zodra de 'harmoniemomenten' beginnen.
Het spijt me dat ik deze film verscheur, maar gezien het begin had ik iets meer verwacht. 10 voor mij.

text_en:
Warning, spoilers ahead (even if I doubt that anybody hasn't seen this yet)

The movie starts off rather well, but about halfway through it falls apart and becomes a corny, sugary sweet, predictable and unrealistic 'harmony romance' mess. I mean, it's very obvious that there are serious problems in the main characters' marriage, but these problems are never solved but just forgotten.

Basically, as soon as she decides to have a baby behind his back (without even asking) all of their problems magically disappear without a trace or an explanation. Given what had happened up until that moment it would have been far more logical if the marriage fell apart rather than becoming the trite and cliche' 'having a baby will change everything' ending.

The two main characters' families and neighbours are also extremely one-dimensional, and don't seem to serve really any purpose if not to irritate the viewer, and they also mysteriously disappear from the movie as soon as the 'harmony moments' start.

I am sorry to be ripping this movie, but given the start I would have expected something more. 4/10 for me.


text: In een niet helemaal geslaagde poging om serieus te worden genomen en naar 'volwassen' films te gaan, geeft Mr. Hughes ons deze film over een jong getrouwd stel. Toegegeven, er zitten alle clichés uit het boek in, malle fantasieën en zo, maar wat belangrijker is: er speelt Elizabeth McGovern in mee.<br />Het is duidelijk dat ze de beste actrice is die ooit in een film van John Hughes heeft gespeeld, en ze geeft er een gewicht aan dat het soms dwaze materiaal verheft. Kevin Bacon (en zijn haar) is vrij goed als haar man, maar McGovern steelt de film met haar stille ware momenten van eerlijkheid. De lol die zo goed werkte in andere Hughes-films is hier ver te zoeken <0xE2><0x80><0x93> net als bij een lievelingsoom wiens grappen je aan het lachen maakten toen je negen was, maar die ze steeds weer vertelt als je vijftien bent en je zou willen dat hij wat nieuw materiaal vond. Maar ik ga steeds terug naar de voorstelling van McGovern, want die is echt ontroerend. Voor mij zijn de meest interessante films van Mr. Hughes met echte acteurs (Some Kind of Wonderful, Breakfast Club) en als zijn materiaal een echt talent tegen het lijf loopt, kunnen er prachtige dingen gebeuren. Als hij er maar op kon vertrouwen dat het niet opgeleukt hoeft te worden met dat dwaze fantasiegedoe.

text_en:
In a not totally successful attempt to be taken seriously, and move into 'adult' films, Mr. Hughes gives us this film about a young married couple. True, it's got every cliche in the book in it, silly fantasy stuff and all that, but more importantly- it's got Elizabeth McGovern.

Clearly the best actress to have ever appeared in a John Hughes film, she lends a weight to it that elevates the sometimes silly material. Kevin Bacon (and his hair) is pretty good as her husband, but McGovern steals the movie with her quiet true moments of honesty. The 'teen film' fun that worked so well in other Hughes films falls flat here- like a favorite uncle whose jokes made you laugh when you were 9, but keeps telling them when you are 15 and you wish he'd find some new material. But I keep going back to McGoverns performance, because it's truly moving. Mr. Hughes most interesting films to me have real actors in them (Some Kind of Wonderful, Breakfast Club) and when his material bumps up against a true talent, some wonderful things can happen. If only he'd trust that it doesn't have to be tarted up with the silly fantasy stuff.


text:
Om van 'Fur - Een denkbeeldig portret van Diane Arbus' te kunnen genieten, heeft Stephen Shainberg de kijker nodig om alle realiteit en eerdere kennis over de Amerikaanse fotograaf Diane Arbus op te schorten. Paradoxaal genoeg is het juist het gebruik van Diane Arbus' naam en kennis over haar leven en werk dat ervoor zorgt dat deze film op grote schaal mislukt.
Wat al vrij snel duidelijk wordt bij de casting van de mooie, conservatieve en glamoureuze Nicole Kidman als de anti-glamoureuze joodse Diane Arbus, is dat Shainberg Arbus en haar werk (onsentimenteel realisme) niet begreep en zich alleen op een oppervlakkig niveau tot Arbus aangetrokken voelde door haar foto's van circusfanaten.
Wat nu volgt is een soort aardige en triviale Beauty & the Beast-fantasiefilm met Robert Downey JR als Kidmans harige, fictieve liefdesobject. Maar het is niet de banaliteit van het verhaal die de voornaamste tekortkoming van deze film is, maar de feministische houding van de regisseur dat Diane Arbus, een van de meest unieke en originele vrouwelijke fotografen in de kunstwereld, niet in staat was haar eigen ideeën over haar werk te vormen. Terwijl zijn vorige film 'Secretary' een studie was van vrouwelijk masochisme, bederft zijn voortdurende weergave van de vrouw als onderworpene deze film volledig <0xE2><0x80><0x93> en gaat in tegen de moed, vasthoudendheid en onbevreesdheid van Diane Arbus in het echte leven, bij het eigenhandig verkennen Stel je een denkbeeldige biopic voor over het leven van popster Madonna, met Guy Richie als haar Svengali, de man achter haar carrière, en je krijgt een idee van de ernstige tekortkomingen en het denkbeeldige karakter van deze film: hij kan alleen werken als je absoluut niets van het onderwerp weet, of gewoon alle feiten negeert.
Het is jammer, want als je alle verwijzing naar Diane Arbus weghaalt, had deze film op zichzelf kunnen staan als een interessante studie over fetisjisme en een goede metgezel voor Secretary. 4/10.

text_en:
In order to enjoy 'Fur - An imaginary portrait of Diane Arbus,' Stephen Shainberg needs the viewer to suspend all reality and prior knowledge of the American photographer, Diane Arbus. Paradoxically, it's the very use of Diane Arbus' name and knowledge to her life and work, that sets this film up to fail on a grand scale.

What becomes apparent quite early on with the casting of the beautiful WASPish and glamorous Nicole Kidman as the anti-glamorous Jewish Diane Arbus, is that Shainberg didn't get Arbus or what her work was about (unsentimental realism) and seems only attracted to Arbus on a superficial level through her photographs of circus freaks.

What follows is a kind of pretty and trivial Beauty & the Beast fantasy biopic with Robert Downey JR as Kidman's hairy fictional love interest. However, it's not the banality of the story that is the main flaw in this film, but the director's misogynistic stance that Diane Arbus, one of the art world's most singular and original woman photographers, was incapable of forming her own ideas about her work. While his previous film 'Secretary' was a study of female masochism, his continued portrayal of the female as submissive spoils this film completely - and flys in the face of the real life Diane Arbus' courage, tenacity and fearlessness in single-handedly exploring the often shady world of outsiders.

Imagine an imaginary biopic on pop star Madonna's life with Guy Richie as her Svengali, the man behind her career, and you'll get a feel of how seriously flawed and imaginary this film is: It can only work if you have absolutely no knowledge of the subject, or just choose to ignore all the facts.

It's a shame because once you remove all reference to Diane Arbus, this film could have stood up on its own as an interesting study on fetishism and a good companion piece to Secretary. 4/10


text: Voor iedereen die iets wil weten over de echte Diane Arbus, of die psychologische waarheidsgetrouwheid waardeert, is deze film waardeloos. Arbus was een briljante, getalenteerde, rusteloze en gekwelde vrouw, maar in deze film is ze volledig met zichzelf bezig en echt bizar in haar smaak en oordeel. Kidman beschrijft haar als flets en vaag, terwijl ze iemand was die met haar charisma mensen omver kon blazen. De totaal fictieve relatie die centraal staat in de film is ongelooflijk, en Robert Downey is echt irritant in zijn meesmuilende vertolking van iemand die schijnt te denken dat hij superieur is aan de rest van de wereld, alleen maar vanwege zijn aandoening. De film beschrijft deze ontmoeting als de bron van Arbus' belangstelling voor 'freaks'. en dat is echt een banale verklaring voor de inspiratie achter sommige van de beste foto's van de twintigste eeuw. Het is mij een raadsel waarom mensen met enig talent en intelligentie ervoor kozen om op wat voor manier dan ook bij deze film betrokken te raken.

text_en: For anyone who cares to know something about the real Diane Arbus, or who values psychological veracity, this film is abysmal. Arbus was a brilliant, talented, restless, and troubled person, but this film depicts her as completely self-involved, and truly bizarre in her taste and judgment. Kidman portrays her as wan and vague, whereas she was someone who knocked people over with her charisma. The totally fictional relationship that is central to the film is quite unbelievable, and Robert Downey is truly annoying in his smirking portrayal of someone who seems to think he's superior to the rest of the world simply because of his affliction. The film depicts this encounter as being the source of Arbus's interest in "freaks," which is a truly banal explanation for the inspiration behind some of the greatest photographs of the 20th century. The mystery to me is why people of some talent and intelligence chose to be involved with this film in any way.


text:
Ik had eigenlijk nog niet veel over de film gehoord, dus ging ik hem bekijken. Ik besefte dat deze film alleen aantrekkelijk is voor iemand die niet in de echte wereld heeft geleefd. En zelfs die mensen zouden denken dat de film te langzaam ging.
Als de film begint, zie je Nicole Kidman naar een nudistenkamp gaan. Wauw. Shock. Die scène, de dialouge, waren allemaal geweldig. En toen ging het bergafwaarts met de film.
Hoewel ik respect heb voor de visie die de filmmaker moet hebben, was deze film waardeloos. Hij was te langzaam, te voorspelbaar en niet bewegend genoeg. Robert Downey jr. is geweldig, zoals gewoonlijk, maar deze film is niet goed genoeg om te blijven zitten. Het probeert schokkend en abnormaal te zijn, maar maakt slecht gebruik van de talenten van alle acteurs.
Verspil je geld niet, zelfs de seksscènes waren saai.

text_en:
Hadn't really heard too much about this movie so I went and saw it. I realized that this movie only appeals to someone who has not lived in the real world. And even those people would think this movie moved too slowly.

When the movie opens up, you see Nicole Kidman going to a nudist camp. Whoa. Shock. That scene, the dialouge, were all great. And then the movie went downhill.

While I respect the vision the filmmaker must have, this movie sucked. It was too slow, too predictable, and not moving enough. Robert Downey Jr. is great, as usual, but this movie is not good enough to sit through. It tries to be shocking and abnormal but makes poor use of the talents of all the actors.

Don't waste your money, even the sex scenes were boring.


text:
Wat dachten ze toen ze deze echt verschrikkelijke film maakten?
Arbus, een van de belangrijkste fotografen en vrouwen van de twintigste eeuw, had een fascinerend en dramatisch leven. Wat bezielde iemand om deze film te maken, die haar unieke artistieke visie verklaart als het resultaat van een ( denkbeeldige) verhouding met een groteske, maar charismatische harige freak (gespeeld door Downey)?
In het echte leven brak Arbus uit een traditioneel huwelijk en de rol van vrouw om zich uit te drukken. In deze film is Arbus een supersaaie Nicole Kidman wier inspiratie geheel wordt toegeschreven aan een 'Beauty and the Beast'-verering van een interessante man.
Voor deze herontdekking is de film werkelijk beschamend. Dat neemt niet weg dat het ook gewoon stom en saai is.

text_en:
What were they thinking when they made this truly TERRIBLE film?

Arbus, one of the most important photographers and women of the Twentieth Century, had a fascinating and dramatic life. What possessed anyone to make this film, which explains her unique artistic vision, as being the result of an (imaginary) affair with a grotesque, yet charismatic hairy freak (played by Downey)?

In real life, Arbus broke out of a traditional marriage and woman's role to express herself. In this movie, Arbus is an ultra-dreary Nicole Kidman whose inspiration is all attributed to a "Beauty and The Beast" devotion to an interesting man.

For this reinvention, the film is truly shameful. Independent of that, it is also just dopey and dull.


text: Ik weet niet hoe het komt dat deze film zoveel positieve reacties heeft gekregen. Je kunt het 'artistiek' en'mooi gefilmd' noemen, maar die dingen maken de lege plot vol seksuele toespelingen niet goed. Ik wou dat ik mijn tijd niet had verdaan met naar deze film te kijken. In plaats van biografisch was het een armzalig excuus voor het promoten van vreemd en obsceen gedrag. Het was gewoon de zoveelste poging van Hollywood om ons ervan te overtuigen dat zo'n soort leven normaal en oké is. Vanaf het allereerste begin vroeg ik mezelf wat het doel van deze film was, en ik bleef kijken, in de hoop dat het zou veranderen en ik was behoorlijk teleurgesteld dat het in dezelfde trant doorging. Ik ben zo blij dat ik het geld niet heb uitgegeven om dit in een theater te zien!

text_en: I don't know how this movie has received so many positive comments. One can call it "artistic" and "beautifully filmed", but those things don't make up for the empty plot that was filled with sexual innuendos. I wish I had not wasted my time to watch this movie. Rather than being biographical, it was a poor excuse for promoting strange and lewd behavior. It was just another Hollywood attempt to convince us that that kind of life is normal and OK. From the very beginning I asked my self what was the point of this movie,and I continued watching, hoping that it would change and was quite disappointed that it continued in the same vein. I am so glad I did not spend the money to see this in a theater!


text:
Als een vroege weergave van de chaos van de jaren zestig die volgde, kan Diane Arbus (Nicole Kidman) worden afgedaan als een vroeg bloemenkind. De film zelf verdient een dergelijke vrijheid niet. Het gebrek aan karakterontwikkeling, motivatie en rechtvaardiging voor het gedrag van het personage maakt de film erg teleurstellend. Ik zat te kijken en te wachten op een verklaring voor de bizarre handelingen en kwam tot de ontdekking dat Shainberg me een kijkje liet nemen in een verhaal dat waarschijnlijk een inside joke van iemand was. Dat de weinige feiten die werden gepresenteerd niet erg overeenkwamen met het leven van Diane Arbus hielp ook niet echt om de zaak op te helderen.
De verwaterde _Art Direction_ in Dianes 'normale' leven vormde een mooi contrast met de felle kleuren in haar 'wakker wordende' leven met Lionel. En de trap met het valluik was een aardige demonstratie van Dianes poging om haar nieuwe leven in haar bestaande familie te injecteren (hoewel ik niet zie hoe dat valluik in het plafond van haar eetkamer rechtstreeks in verbinding zou kunnen staan met Lionels appartement, dat twee trappen hoger lag dan dat van haar).
Misschien is mijn analyse een beetje al te letterlijk als het gaat om karakterontwikkeling en relatiebegrip dat verdergaat dan één zin of één opmerking. Ik had ook graag minstens één foto van Diane willen zien. Ik zal niet wachten op het vervolg.

text_en:
As an early representation of the turmoil of the 1960's that followed, Diane Arbus (Nicole Kidman) can be excused as an early flower child. The film itself deserves no such latitude. The lack of character development, motivation and justification for the character's behavior makes the movie very disappointing. I sat watching and waiting for some explanation of the bizarre actions only to find that Shainberg was letting me peek into a story that must have been someones inside joke. That the few facts presented did not match Diane Arbus' life very much did not help to clarify things either.

The washed out Art Direction in Diane's 'normal' life was nicely contrasted with the brilliant colors in her 'awakening' life with Lionel. And the trap door stairway was a nice demonstration of Diane's attempt to inject her new life into her existing family (However, I don't see how that trap door in the ceiling of her dining room could directly connect to Lionel's apartment which was two flights of stairs up from her's).

Maybe my analysis is a little too literal in looking for some character development and relationship understanding that goes beyond one sentence or one comment. I also would have liked to see at least one of Diane's photos as well. I won't wait for the sequel.


text:
Ik had dit mooi kunnen vinden als Diane Arbus me niet aanstond.
Het was niet echt een unieke visuele esthetica van Arbus (zoals Stanley Kubrick in 'The Shinning', met de meisjestweeling in de gang, een rechtstreekse hulde aan een van Arbus beroemdste foto's, en een foto die een beklemmende kwaliteit had die in geen enkele film van hem te vinden is), en zeker niets van haar personage (uitgaand), gelijkenis (dun en joods, geen wespenkoninginnetje) of leven, afgezien van een paar zeer oppervlakkige overeenkomsten, was ze een modefiguur die later onder andere 'freaks' en 'buitenbeentjes' fotografeerde. Deze film richtte zich op de 'freak' als haar symbool voor artistieke en persoonlijke kracht, op een heel oppervlakkige en voorspelbare manier. Afgezien daarvan had het een interessante film kunnen zijn over fetisjisme in de middenklasse, maar ik was te geïrriteerd om me daar druk om te maken.
Misschien was dit minder irritant geweest als de naam Arbus achterwege was gelaten, maar als haar naam niet in de titel had gestaan, zou ik hier niets in hebben gezien. Een afknapper van'secretaresse'.

text_en:
I could have liked this if I didn't like Diane Arbus.

Didn't really capture Arbus unique visual aesthetic(as Stanley Kubrick did in "The Shinning", with the twin girls in the hallway, a direct homage to one of Arbus most famous photos, and one with haunting qualities none of this movies images have), and certainly none of her character(outgoing), likeness(thin and Jewish, not wasp Queen Kidman), or life, save some very superficial similarities, she was a fashion who later photographed "freaks" and "outsiders", among many things. This film focused on the "freak", as her symbol for artistic and personal empowerment, in a really shallow and predictable fashion. Outside of that, it might have been an interesting movie about middle class fetish, but I was too annoyed to care.

Perhaps if Arbus name had been left off, this might have been less annoying, but had it not had her name in the title there would have been nothing to make me interested in seeing in this in the first place. A letdown from "Secretary".


text: Bizar. Deze film zou gebaseerd zijn op een beroemde fotograaf, maar alles wat er in deze film gebeurt, is fictie. Ik denk dat het probeert te verklaren waarom Diane Arbus zo gefascineerd was door rariteiten en daar haar hoofddoel van maakte. In de film verhuist de wolfman naar het appartement boven haar. Ze raakt kennelijk geobsedeerd door hem en valt voor hem. Ze stelt haar kinderen en haar man op de tweede plaats boven de wolfman en probeert hem zelfs in haar familiebijeenkomsten te integreren. Een paar van de freakshows van de wolfman komen op bezoek en ze gaat met hen om. Het is allemaal heel bizar.<br />Einde:** Niets gedenkwaardigs. Er is gewoon iets vreemds aan een vrouw die plezier heeft in het scheren van de wolfman. Ik denk dat je daarbuiten betere films kunt vinden.

text_en:
Bizarre. This movie is supposed to be based on a famous photographer, but everything that happens in this movie is fiction. I guess it tries to explain why Diane Arbus had a fascination with oddities and made it her primary photography focus. In the movie, wolfman moves into the apartment above hers. She seemingly becomes obsessed with him and falls for him. She puts her kids and husband second over the wolfman, and even tries to incorporate him into her family gatherings. Some of the wolfman's freak show side kicks come over to visit and she mingles with them. The whole thing is very bizarre.

FINAL VERDICT: Nothing memorable. There is just something weird about a woman who gets her jollies from shaving the wolfman. I think you can find better films out there.


text:
Arme Diane Arbus (wie ze ook was). Niet alleen was ze (volgens deze film) een verwende maar lieftallige snotaap uit de Upper East Side, ze was ook een slechte echtgenote, slechte moeder en een vreselijke zakenpartner; bovendien is er in deze film geen enkel bewijs dat ze ook maar iets van een kunstenaar was - behalve in de boude bewering in de proloog.
Nicole Kidman, die tegenwoordig ongelooflijk aantrekkelijker is dan vijfentwintig jaar geleden en er zelfs jonger uitziet, geeft inderdaad een uitstekende voorstelling; maar wat moet een actrice met een vrouw en moeder die op zoek zijn naar een ongelooflijk rare weerwolf die in het appartement boven hen woont? Manhattan, dat zich in het begin van de jaren zeventig afspeelt, trekt een magneet aan freaks en weirdo's. Het zijn films in alle soorten en maten, de meeste zien er niet uit als menselijke haarballen; dus waarom is deze affaire een film van 122 minuten waard?

Robert Downey jr. was vroeger een van mijn favorieten, maar ik zou zeggen dat zijn welbekende en langdurige gebruik van drugs zijn tol heeft geëist. Je zou denken dat hij niet graag in een film zou spelen die drugsgebruik even terloops behandelt als het roken van sigaretten.
Fur heeft al een tik van de kassa gekregen, maar met het oog op degenen die een score van 10 voor dit misbaksel hebben gegeven, zou ik willen zeggen: 'Zo is het, McGee.

text_en:
Poor Diane Arbus (whoever she was). Not only was she (according to this movie) a spoiled-but-sweet-acting upper East Side brat, she was a bad wife, bad mother, awful business partner; plus there is no evidence in this picture that she was any kind of an artist -- except in the bold statement in the prologue.

Nicole Kidman, who incredibly is more attractive today than 25 years ago and actually looks younger, indeed gives an excellent performance; but what can an actress do with a wife and mom who seeks out and falls for an incredibly weird werewolf-looking guy living in the apartment upstairs? Set in the early 1970's, Manhattan was a virtual magnet for freaks and weirdo's of all sizes and shapes, most not looking like human hairballs; so why is this affair worthy of a 122 minute movie?

Robert Downey Jr used to be one of my favorites, but I'd say his well known and prolonged use of drugs has taken its toll. One might think he'd be disinclined to be in a movie that treats drug use as casually as it does smoking cigarettes.

FUR has already taken a beating at the box office, but in view of those who input a score of 10 for this misbegotten slice of trash, I'd like to say, 'taint so, McGee.


text:
Dit was een abominabele show. Om kort te gaan, het ging over een jongen die Doug heette en die zich vaak schuldig voelde. Hij kon zich echt schuldig voelen over het doden van een vlieg en zich dan weer schuldig voelen over het doden van de vlieg enzovoort. De animatie was irritant en onaangenaam en de grappen waren goedkoop.
Het werd hier in Zweden uitgezonden als onderdeel van de 'Disney-tijd'-show en ik herinner me dat ik het een beetje leuk vond, maar toen werd ik dertien.
Ik heb nooit begrepen waarom sommige personages ook groen en paars waren. Wat was daar de bedoeling van?
Echt een afschuwelijke show. Er ontstond een film die ik nooit heb gezien, maar daar heb ik ook geen hoge verwachtingen van.

text_en:
This was an abysmal show. In short it was about this kid called Doug who guilt-tripped a lot. Seriously he could feel guilty over killing a fly then feeling guilty over feeling guilty for killing the fly and so forth. The animation was grating and unpleasant and the jokes cheap.

It aired here in Sweden as a part of the "Disney time" show and i remember liking it some what but then i turned 13.

I never got why some of the characters were green and purple too. What was up with that?

Truly a horrible show. Appareantly it spawned a movie which i've never seen but i don't have any great expectations for that one either.


text: Ik begrijp gewoon niet waarom iemand die een show doet over een van de grootste steden van het land (Houston, Dallas, Austin/San Antonio enz.), de gemiddelde mens afschildert als iemand die cowboyhoeden en cowboyhoeden draagt, lijzig praat, totaal geen gevoel voor mode heeft en in een vrachtwagen rijdt op weg naar de'saloon' of zijn volgende jachtpartij, rodeo, kleiduivenschieten of countryconcert. Ik heb zelfs nog nooit een kleine agent in een politiewagen gezien... nergens in Texas.<br />Het gekke is dat dit niet wordt gedaan om artistieke redenen of voor de grap... het is echt serieus en ik denk dat de gemiddelde mens te stom is om het verschil te zien. De slechte scenario's en het even slechte acteerwerk verraden dat. Deze show maakt van malle programma's als _Knightrider_ een hoogdravend vermaak. _Knightrider_ had tenminste de pratende auto.

text_en:
I just don't understand why anytime someone does a show about one of the largest metro areas in the country (Houston, Dallas, Austin/San Antonio etc.), they portray the average person as someone who wears wranglers/cowboy hat , talks with a drawl, has zero fashion sense, and drives a truck on his way to either the "saloon" or his next hunting trip, rodeo, skeet shooting or country music concert. I have never even seen a small town cop driving a police-truck...anywhere in Texas.

The funny thing is this is not done for artistic reasons or comedy...they are actually serious and I guess believe the average person is too stupid to know the difference. The bad scripts and equally bad acting give that away. This show makes goofy shows in the past like Knightrider look like high-brow entertainment. At least Knightrider had the talking car.


text: Ten eerste neemt niemand met enige ervaring in de wetshandhaving (niet van de eerste hulp of de ambulance, maar van de echte wetshandhavers) deze show serieus. Walker zou uit elk politiekorps in de Verenigde Staten worden geweerd vanwege zijn illegale en totaal onprofessionele tactieken. Daar komt nog bij dat hij een stripfiguur is: geen acteertalent, ongelooflijk afgezaagde zinnen, geen ontwikkeling van karakters. Het feit dat Alex Cahill van hem houdt, toont aan hoe dom blondjes in werkelijkheid zijn. En Trivett is de ultieme clown met een zwart gezicht. Kom op, als je denkt dat Walker een oprechte show zonder vooringenomenheid is, leg dan uit waarom J.T. als een sukkel wordt behandeld, dan is Walker altijd het onderwerp van gesprek.' Norris is een hufter, hij maakt grapjes, hij mag nooit degene zijn die de misdaad oplost en hij mag Walker nooit redden, die vijftig keer dood had moeten zijn voor de stomme dingen die hij doet. Het mag dan waar zijn dat veel criminelen nog stommer zijn dan de rechercheurs die achter hen aan zitten (en geloof me, de meeste rechercheurs zijn zo stom als het achtereind van een varken), maar de slimmeriken met wie Walker te maken krijgt, lijken nooit te begrijpen dat als Walker eenmaal gevangen is genomen, die klootzak uit zijn lijden moet worden verlost. Aan de andere kant heeft Norris niet alleen de show geproduceerd, maar er ook in meegespeeld, dus hoe kon hij zich vrijwillig van zichzelf ontdoen of zelfs maar laten zien hoe stom zijn tactiek is? Alsof er zes kerels staan te wachten om hem een voor een te pakken te nemen. Wat een verschrikkelijke serie! Het is vernederender dan die stomme westerns als The Lone Ranger, Roy Rogers, The Cisco Kid en Wild Bill Hickock, al stel ik me zo voor dat de meesten van jullie hier veel te jong zijn om je die series te herinneren. Maar net als die series is Walker TR net zo beledigend en gewoon stom.

text_en: First of all, no one with any law enforcement experience (Not ER or EMT, but real law enforcement) takes this show seriously. Walker would be drummed out of any police force in the US for his illegal and totally unprofessional tactics. On top of that, he is a comic book character---no acting ability, incredibly trite lines, no character development. The fact that Alex Cahill loves him shows just how dumb blondes really are. And Trivett is the ultimate clown in black-face. Come on---if you think Walker is a heartfelt show without bias, then explain why JT is treated as a dolt, always is the subject of Walker's jokes, never is allowed to be the one to solve the crime, and never rescues Walker, who should be dead 50 times over for the stupid things he does. While it may be true that many criminals are even dumber than the detectives who go after them (and believe me, most cops are dumber than dirt), the smart ones Walker comes up against never seem to get the point that once Walker is captured, the jerk needs to be put of his misery. But then again, Norris produced the show as well as starred in it, so how could he willingly get rid of himself or even show how stupid his tactics are. As if six guys are going to wait around to take him one at a time. What a terrible series! It is more demeaning than any of the hokey westerns like The Lone Ranger, Roy Rogers, The Cisco Kid, and Wild Bill Hickock, though I would imagine that most of you on here are far too young to remember those shows. But like those shows, in the same way as those shows, Walker TR is just as insulting and just plain silly.


text:
Het feit dat deze waardeloze serie tientallen commentaren zou kunnen opleveren (laat staan honderden'stemmers') spreekt boekdelen over de aftakeling van de westerse (of in elk geval Amerikaanse) beschaving.
Lees Proust, stelletje debielen! Of in elk geval de anthologieën van Dave Barry of Calvin en Hobbes.
Chuck Norris. Wikkel je hersens om het feit heen dat je om over deze serie te kunnen schrijven of recenseren minuten... nee, uren... nodig zou hebben om deze arme drommel op de planken te zien staan en zinnen uit te spugen die minder emotionele impact hebben dan die meid die altijd het juiste tijdstip voor je plaatselijke omroep afbelde.
Kijk alsjeblieft niet naar deze show!! Zorg dat je nog een paar overgebleven kralenkettingen hebt!

text_en:
The fact that this cruddy series could elicit dozens of comments (much less hundreds of 'votes') speaks volumes as to the decline of Western (or at least American) civilization.

Read Proust, you morons!! Or at least Dave Barry or Calvin and Hobbes anthologies.

Chuck Norris. Wrap your brains around the fact that in order to rate or write about this series you'd have to have spent minutes..nay, HOURS...viewing this poor sod treading the boards and spewing lines with less emotional impact than the gal who used to call off the correct time on your local service.

PLEASE DON'T WATCH THIS SHOW!! SPARE YOUR FEW REMAINING BRAIN CELLS!


text: Deze show is de slechtste die ik ooit heb gezien! Norris en zijn gezin schrijven hem, brengen hem uit, regisseren hem, enzovoort. De enige reden dat ik hem ooit te zien krijg, is omdat mijn maffe vrouw hem leuk vindt. Hoe vaak kan Norris vanuit het volle zicht door de lucht vliegen om een schop uit te delen aan een blinde schurk? Geen bomen, geen gebouwen, alleen maar _woesh_... dunne lucht. Hij lost altijd de zaak op of hij is de beste in wat dan ook. Geen co-ster krijgt ooit de eer. Het komt allemaal door Norris. Het is wel duidelijk dat Norris zichzelf niet meer in de hand heeft en dat niemand hem ooit nog in een scène wil hebben, wat de inhoud ook is. Vreselijk acteerwerk, verschrikkelijk script, vreselijke serie.

text_en: This show is the worst show ever! Norris and his family write it, produce it, direct it, etc etc. The only reason I ever see it is because my goofy wife likes it. How many times can Norris fly though the air from plain sight to land a kick on an obviously blind villain? No trees, no building, just whoosh.....thin air. He ALWAYS solves the case or is the best at whatever skill there is. No co star ever gets the glory. Its all Norris. Its truly apparent that Norris is awful stuck on himself and will not allow anyone to one up him in any scene no matter what the content. Terrible acting, terrible script, terrible series.


text: Deze tv-serie is misschien wel de meest pathetische vertoning van rotzooi die er tegenwoordig op tv te zien is. Afschuwelijk voorspelbaar, obsceen gebruik van slow-motionfoto's, goedkope verhaallijnen. Chuck Norris is een gruwel die nooit ergens op gefilmd had mogen worden. De manier waarop hij elke aflevering in een reclameboodschap verzint is echt irritant. Zijn acteerwerk is zo slecht dat je ervan ineenkrimpt van schaamte. Maar ik geef de serie wel een beetje krediet... hij is soms wel vermakelijk, maar niet zo erg dat het enig verschil maakt. Met alle negatieve punten die deze serie heeft, heb ik hem toch liever dan reality-tv, waardelooser kan het niet worden.

text_en: This TV show is possibly the most pathetic display of crap on TV today. Horribly predictable, obscene usage of slow motion photography, cheesy story lines. Chuck Norris is an abomination who should never have been allowed to be filmed in anything. The way he chooses to make each episode into a public service announcement is really annoying. His acting sucks so bad that it makes a person cringe with embarrassment. I will give the series some credit though...it does get entertaining at times, but not enough for it make any difference. With all the negative points this series has, i still prefer it over reality TV, it can't really get any more worthless than that.


text:
Walker Texas Ranger is een van de slechtste shows van de afgelopen 10 jaar. Het script van James 'Jimmy' Trivette, Walkers sidekick, is ongeveer net zo zielig geschreven over een rol als Wesley Crusher in _Star Trek_, en wordt met ongeveer evenveel overtuiging gespeeld.
In deze show reageren mensen niet op de manier waarop mensen in het echte leven op dingen reageren <0xE2><0x80><0x93> iedereen is gepolariseerd <0xE2><0x80><0x93> iedereen is ofwel een volkomen goede of een volslagen slechte man (tenzij Walker zelf 2 minuten met ze praat en ze dan op slag veranderen). Zo werkt het leven niet, zo zijn mensen niet. Deze show vindt niet plaats in deze werkelijkheid. De plot is ongeveer net zo realistisch als _Murder She Wrote_, een programma waarin een arrogante oude dame gewoon bij mensen naar binnen kan lopen zonder dat ze boos worden, en ze kan eisen dat politieagenten doen wat zij wil en dat ze zich voor haar uitsloven. Met Walker gedraagt iedereen in het programma zich, inclusief de'slechteriken', alsof hij een soort held is van wie mythen en sprookjes zijn gemaakt, en de tijd zelf buigt zich naar zijn grillen. De zinnen die in dit programma soms uit de mond van mensen komen, zijn meer dan belachelijk. Het is alsof de scriptschrijver voor de rol van Wesley Crusher (voor de'serieuze' rollen) en de scriptschrijver voor de grappigste video's van Bob Saget (voor de 'humor') de rollen van de hoofdrolspelers hebben gekregen. Ik heb alle scenario's voor deze show zelf geschreven.
Deze show is voor mensen die denken dat het goede altijd wint van het kwaad. Het is voor ouderen. Het is voor mensen die graag willen dat hun leven altijd goed afloopt. Het is voor mensen die weg willen drijven in vergetelheid. Het is voor mensen die graag televisie kijken.
Elke keer als ik een reclamespotje voor deze show zie, krimp ik in elkaar. Volgens mij is dit de slechtste show van de afgelopen 10 jaar.
Ik vond Chuck Norris vroeger leuk, maar deze show heeft hem voor altijd in mijn gedachten gegrift. Hij keek niet eens naar zijn oudere films zonder aan deze serie te denken.

text_en:
Walker Texas Ranger is one of the worst shows produced in the past 10 years. The script for James 'Jimmy' Trivette, Walker's sidekick, is about as pathetically written of a part as Wesley Crusher on Star Trek TNG, and is played with about as much conviction.

On this show, people don't respond the way people respond to things in real life--everyone is polarized--everyone is either a completely good guy or a completely bad guy (unless Walker himself has a 2 minute talk with them and then they change instantly). That's not how life works, that's not how people are. This show doesn't take place in this reality.

The plot lines are about as realistic as Murder She Wrote, a show where an arrogant old lady can just walk into people's houses without them getting angry, and she can demand that police officers do what she wants and they bend over backwards for her. With Walker, everyone on the show, including the "bad guys", act like he's the sort of hero that myths and fairy tales are made of, and time itself bends to his whim. The lines that sometimes come out of people's mouths on this show are beyond ridiculous. It's as if the scriptwriter for the part of Wesley Crusher (for the "serious" parts) and the scriptwriter for Bob Saget's funniest home videos (for the "humor" parts) got together and wrote all the scripts for this show.

This show is for people who think that good always prevails over evil. It's for the elderly. It's for wishful thinkers. It's for people who want to be guaranteed to always have a happy ending. It's for people who want to drift away into oblivion. It's for people whose drug of choice is their television.

I cringe every time I see even a commercial for this show. My opinion is that it is THE worst show to be on television in the last 10 years.

I used to like Chuck Norris, but this show has forever tainted him in my mind. I can't even watch his older movies without thinking of this show.


text: Dit is een saaie serie. De afleveringen zijn elke week hetzelfde, alleen met een wat wisselende setting. Een of andere kwaadaardige figuur doet een of andere laffe daad, Walker gaat achter hem aan en het eindigt in een Karate-wedstrijd. De schurken zijn superclichés superstereotypen kwaadaardige schurken, de goeden zijn allemaal zuiver, eerlijk en heilig en de verhaallijnen zijn simplistisch en onrealistisch. Na ongeveer 2 afleveringen is de serie voor iedereen, behalve voor de minst kritische fans, niet meer om aan te zien. Zeker niet Norris' beste werk. Zijn andere werk mag dan een cliché zijn, maar het duurt meestal niet weken. Als je van eentonige, saaie, clichématige slaapverwekkende series houdt, dan is dit iets voor jou.

text_en: This series is formulaic and boring. The episodes are the same thing every week, simply with slightly varied settings. Some purely evil character does some dastardly deed, Walker goes after him, and it ends in a Karate match. The villains are super-cliché super-stereotypical evil villains, the good guys are all pure, honest and saintly, and the story lines are simplistic and unrealistic. After about 2 episodes, the show becomes totally unwatchable by all but the least discerning fans. Certainly not Norris's best work. His other work may be cliché but it usually does not drag on for weeks. If you enjoy formulaic,boring, repetitive clichéd snooze-fests, then this is for you.


text: Ik had nooit gedacht dat ik op het idee zou komen om dit te zeggen: Maar ik denk dat 'Dog the Bounty Hunter' amusanter is dan dit politiedrama uit de jaren negentig. Walker is erg melodramatisch en stelt een norm in het genre van 'High Octane' politieseries zoals CSI, CSI: Miami, enzovoort. Ik zeg niet dat al die series slecht zijn, maar ze zijn ook niet goed. Ik hou van de karateslagen die Walker uitdeelt op de vijanden van de gerechtigheid, en van de gevarieerde cast van personages, net zo goed als van de wetenschappelijke aanpak van de CSI-serie. Maar er zijn een paar elementen in een serie als deze waar ik een hekel aan heb. Stereotypen/Tegentypen! Dat klopt, Stereotypen/Tegentypen! Jammer genoeg is dit een show voor de gematigden in de Verenigde Staten van de Rode Staat, die weigeren afstand te doen van de oude vooroordelen van weleer, vooral als het om misdaad gaat. Er was bijvoorbeeld een episode waarin een jongen met paranormale gaven zich in Dallas waagt, waar hij een groep jongeren in gothic/punk-kleding tegenkomt en ze hem beginnen te pesten. Luister! Dit is precies wat het Midden-Amerika van de gothic/punk-cultuur waarneemt. Ik bedoel, kom op, hoe vaak doen mensen die zich zo kleden als die dief en dief van mensen die zich alleen maar met hun eigen zaken bemoeien? Als er zwarten en latino's in het complot zitten, gaat het altijd over bendes in een of andere arme buurt. Oké! Een minderheid is een wanhopige rekruut van een bende die wordt omringd door misdaad, drugs en armoede. Ook dit is wat Midden-Rooie Staat Amerika van deze mensen ziet. En ten slotte: Waarom is de Trivette de stuntelende sidekick, kun je van de sidekick geen gelijkwaardige kontschopper maken?

text_en: I'd never thought that I would be caught saying this: But I think "Dog the Bounty Hunter" is more entertaining than this 90's era cop drama. Walker is very melodramatic and actually set a standard of the genre of "High Octane" cop shows such as CSI, CSI: Miami, and so forth. I'm not saying all these shows are bad, but they aren't good either. I like the karate chop action that Walker dispenses on the enemies of justice, and the diverse cast of characters as much as the science tech of the CSI series. But there are some elements that I hate in a show like this. Stereotypes/Countertypes! That's right, Stereotypes/Countertypes! Unfortunately, this is a show for the moderates of Red State America who refuse to part with the old prejudices of yore especially when it comes to crime. For example, there was an episode in which a kid with psychic powers ventures into Dallas where he encounters group of kids in Goth/Punk clothing and they start harassing him. Now! This is exactly what Middle America perceives the Goth/Punk culture. I mean come on, how often do people that dress like that rob and steal from people just minding there own business. Whenever there are Blacks and Latinos in the plot it's always about gangs in some impoverished neighborhood. Okay! Not everyone who's a minority is a desperate recruit of a gang surrounded by crime, drugs, poverty. Again, this is what Middle Red State America sees of these people. Finally, Why is the Trivette the bumbling sidekick, can't you make the sidekick an equal ass-kicker?


text:
Dit moet wel de slechtste show zijn die ik ooit heb gezien. Ik heb Chuck Norris in _Films_ altijd wel leuk gevonden, maar waarom moeten we die shows politiek correct maken door er een zwarte zijtrap aan toe te voegen die net zo bedreigend is als Shirley Temple in _Little Miss Marker_? Ik dacht ook dat de show beperkt was, want hoe vaak kun je iemand in zijn gezicht trappen om het interessant te maken? Ik ken een Afro-Amerikaan die op die Trivette-kerel lijkt en die krijgt ongeveer één keer per week een schop onder zijn kont, een en al arrogantie. '
'Chuck Norris is de man en hij verdient alle lof die hij krijgt. Ik vind dat deze show geweldig begon, maar in de loop van de tijd steeds meer vaart verloor.'

Ze hadden Chucks zijschop moeten dumpen.

text_en:
This has got to be the worst show I have ever seen. I always liked Chuck Norris in Films, but why do we need to make these shows politically correct by adding a black side kick who is as threatening as Shirley Temple in Little Miss Marker. I also thought the show was limited because how many times can you kick a guy in the face and make it interesting. I know an African American who looks like this Trivette guy and he gets his butt kicked about once a week he is all attitude.

Chuck Norris is the man and he deserves all the kudos he gets, I think this show started great but lost steam as time went on

They should have dumped Chucks side kick


text: Als echte Canadees vermijd ik Canadese films altijd. Maar af en toe word ik er toch door gegrepen. Deze is beter dan de meeste, dat wil zeggen middelmatig. Hij heeft veel van de gebruikelijke tekortkomingen van Canadese films... zelfbewust acteerwerk... een overdaad aan filmische foefjes en, bovenal, de zichzelf wegcijferende Canadese gewoonte om Canadese steden te gebruiken als stand-in voor Amerikaanse. Ik bedoel dat het gebruiken van de historische metropool Montreal als stand-in voor Harrisburg Pennsylvania net niet obsceen is. Ik was in een gulle bui. Ik gaf er een 4 voor.

text_en: As a true Canadian, I always avoid Canadian movies. However now and then I get trapped into watching one. This one is better than most, which is to say mediocre. It has many of the usual flaws of Canadian films...self-conscious acting...an excess of cinematic gimmicks and, above all, the self-effacing Canadian habit of using Canadian cities as stand-ins for American ones. I mean using the historic metropolis of Montreal as a stand in for Harrisburg Pennsylvania is just short of obscene. I was in a generous mood. I gave it a 4.


text: Toen ik de voorvertoning hiervan voor het eerst zag, zag het eruit als een goeie ouderwetse film met een streepje voor. Ik ben dol op bluegrassmuziek, dus ik kon niet wachten om hem te zien. Toen we de film huurden, lazen we de achterkant en het klonk nog beter. De eerste helft van de film was nogal saai, zo nu en dan werd er een liedje gedraaid. Toen (ik schaam me dat ik dit typ) kwam er een lesbische liefde gezien binnen. Het was meer dan vriendschap tussen de docenten maar ik verwachtte zeker geen naakt en langdurige vrijpartijen. Ik zat dit met mijn moeder te kijken en ik schaamde me nogal, want ik had deze film uitgekozen. Maar afgezien daarvan was het een leuke film. Het acteerwerk was prima, de actrice die Deladis speelde was geweldig. Eerlijk gezegd was de soundtrack het beste deel van de film. Ik heb geen zin om de film nog een keer te zien, maar ik heb de soundtrack de dag nadat ik de film had gezien gekocht. En er volgen nog dvd's. Als ik jou was, zou ik de film overslaan en gewoon de muziek kopen.

text_en: *SPOILERS!* When I first saw the preview for this, it looked like a good old fashioned hallmark movie. I love bluegrass music, so I couldn't wait to see it. When we rented the movie, we read the back and it sounded even better. The film was pretty boring for the first half, every now and then a song would be played. Then (i'm embarrassed typing this)a lesbian love seen came in. I that ther was something more then friendship between the teachers but I certainly didn't expect nudity and prolonged make out sessions. I was watching this with my mother and I was quite embarrassed, because I picked this movie. But besides that, it was an okay movie. The acting was fine, the actress who played Deladis was great. To be honest, the soundtrack was the best part of the movie. I don't care to see the movie again but i bought the soundtrack the day after I saw the movie. And there are continuation discs that follow. If I were you, I would skip the movie and just get the music.


text: Dit was een fabelachtig uitgangspunt, gebaseerd op een heleboel feitelijke geschiedenis. Maar het ernstige gebrek aan karakterontwikkeling zorgde ervoor dat we geen van de personages echt aardig vonden of om een van hen gaven, vooral de musicologe niet! Ze kreeg geen enkele sympathie; het lijkt alsof ze zijn eigen zwarte wolk verdiende. De liedjes waren tot op zekere hoogte geweldig, maar werden na een tijdje eentonig.

text_en: This was a fabulous premise based on lots of factual history. But the serious lack of character development left us not really liking or caring about any of the characters, especially the musicologist! She did not get any sympathy; she seems like she deserved his own black cloud. The songs were great to a point, but became repetitive after a while.


text: Zo op het oog mooi, met mooie muziek erbij, heeft deze film verder een vrij afgezaagde voor-tv-kwaliteit. De romance tussen twee personages, die een culturele en educatieve scheidslijn overspant, is gewoon NIET plausibel. Natuurlijk wisten we vanaf het begin dat onze kribbige heldin zou opfleuren, de plaatselijke bevolking voor zich zou winnen en de ware liefde zou vinden, maar dat maakt het niet minder jammer dat de film zulke volkomen verwachte wendingen moest nemen. Deze film had een heleboel beloftes, wat het des te jammerer maakt dat die beloftes niet in vervulling zijn gegaan. Misschien een lekker onder-de-dekentje op een koude avond gratis op de kabel, maar ik zou zeker geen betaalde huur of aankoop aanbevelen. Maar ik weet zeker dat de soundtrack prachtig is.

text_en: Visually beautiful with some fine music, this film otherwise has a fairly trite made-for-TV quality. The romance between two characters, which spans a cultural and educational divide, is simply NOT plausible. Of course, from early on we knew our persnickety heroine would lighten up, win over the locals, and find true love, but that doesn't make it any less woeful that the movie had to take such completely expected turns. This film had lots of promise, which makes it more of a shame that the promise was unrealized. Perhaps a nice under-the-blanket on a cold night freebie on cable, but I certainly wouldn't recommend paid rental or purchase. I'm sure the soundtrack is wonderful, though.


text:
Zwak verhaal over een boosaardige heksenmeester die op zoek is naar een eeuwenoude satanische bijbel, zodat hij de wil van Lucifer kan uitvoeren door de schepping ongedaan te maken. De hele weg wordt hij achtervolgd door een premiejager uit 17e Centruy, genaamd Redfern, en zijn tegenstribbelende sidekick Kassandra. Klinkt dat als een hoop gelul? Dat is het ook.
Dit gezeik van schrijver D.T. Twohy krijgt de oppervlakkige behandeling die het verdient van regisseur Steve Miner (die die romantische onzin van Forever Young heeft georkestreerd). Twohy weet duidelijk niets van het ware kwaad.

Julian Sands vliegt maar wat rond en probeert er kwaadaardig uit te zien, terwijl Richard E. Grant er alleen maar in slaagt zijn rijke talent te verkwisten. Ook Lori Singers carrière maakte een duikvlucht. De Special effects-ploeg heeft wat lol, en Jerry Goldsmith levert een score die beter is dan zijn onderwerp.

text_en:
Weak tale of an evil warlock who is searching for a centuries old satanic Bible so that he can do Lucifer's bidding by undoing creation. Hot in pursuit all the way is a 17th Centruy bounty hunter named Redfern and his reluctant sidekick Kassandra. Sound like a load of bunkum? It is.

This drivel from writer D.T. Twohy gets the superficial treatment it deserves from director Steve Miner (who helmed that romantic nonsense "Forever Young"). Twohy obviously knows nothing about true evil.

Julian Sands just flies around and cackles, trying to look evil, while Richard E. Grant succeeds only in wasting his rich talent. Lori Singer's career also took a nosedive with this one.

Special effects crew has some fun, and Jerry Goldsmith provides a score superior to its subject matter.


text: Je moet die film zien! Hij is zo slecht dat hij eigenlijk geweldig is.<br />Je hebt je gekke maar dappere kapitein die natuurlijk een verhouding heeft met zijn afgeleefde co-piloot. En natuurlijk komt de botsing midden in de lucht als de vijand van de kapitein en wedijvert om de rit naar d... Je hebt je ex Vietnam Vet die de druk van weer een botsing midden in de lucht en een noodlanding niet aankan. Dan heb je je oude gekke vriendje van de Army Air Corps die in het volgvliegtuig vliegt en probeert... ik kan je niet vertellen wat hij probeert te doen. Je hebt je hebzuchtige en immorele bedrijfsingenieur en dan heb je je Zebra van Ice Station en dan redt Lucky de slechterik van zijn gedrochtelijkheid zodat ze het vliegtuig aan de grond kunnen zetten! het houdt niet op <0xE2><0x80><0x93> het gaat maar door en door! Je moet dit zien. Het is geweldig! je bent aan het dollen! ze hebben dit eigenlijk op commerciële televisie laten zien en hoe het altijd op het scherm was.

text_en:
You've got to watch this movie! It is so bad it actually is great.

You've got your crazy but gutsy captain who of course is having an affair with his worn out used to be gorgeous copilot. And of course the mid air collision occurs when the captain's enemy and rivalis along for the ride to geYou've got your ex Vietnam Vet who is can't handle the pressure of another mid air collision and crash landing. Then you've got your old crazy Army Air corp buddy who is flying the chase plane and trying to well I can't tell you what he's trying to do. The plane keeps going up, up and well and then you've got your greedy and immoral corporate engineer and then you've got your Ice Station Zebra cold and then Lucky saves the bad guy from drowing so they can land the plane! aND IT DOESN'T END --- IT JUST GOES ON AND ON! You've got to watch this. It's great! YOU'VE GOT TO BE KIDDING! DID THEY ACTUALLY SHOW THIS ON COMMERCIAL TELEVISION AND HOW IT WAS EVER SHOWN ON CABLE.


text:
Hoewel ik zelf zelden heb gevlogen, ben ik zeer geïnteresseerd in de luchtvaart... en deze film heeft bijgedragen aan de kostbare schat aan lachfilms over de luchtvaart.
1. Waarom controleert de gezagvoerder de grond? Waarom meet hij zelfs het olieniveau in de motoren? Met een omkeertijd van 15 minuten in de commerciële luchtvaart is dit geen typische controle voor de vlucht.
2. Waarom trapt de gezagvoerder tegen de vliegtuigband? Een vreemde drukcontrole. Of woedebeheersing :-)
3. De cockpit heeft een bemanning van 3. Alle grote, tweemotorige straalvliegtuigen die sinds de jaren tachtig zijn gebouwd, hebben een bemanning van 2 mensen. Probeer nu eens te raden hoe oud het script van de film is.
4. Een helikopter slaagt erin langs het kreupele vliegtuig te vliegen. Het moet een snelle zijn... en de woorden van de kapitein om de'manoeuvre' aan de passagiers uit te leggen zijn inderdaad hilarisch!
5. Met ingebouwde liftroeren is het altijd mogelijk de neus van het vliegtuig te laten zakken. Dat gebeurt bijvoorbeeld als een vliegtuig langzamer gaat vliegen dan de stijgsnelheid.
6. De liftroeren hebben hydraulische aandrijving. Na de botsing met het zakenvliegtuig zouden ze hoogstwaarschijnlijk de hydraulische leidingen hebben doorgesneden en ze dus onbruikbaar hebben gemaakt voor het sturen, maar ze zouden NIET in een bepaalde positie worden vastgezet.
7. De brand in de kombuis op het achterdek was een stom idee. Het was ontworpen om te laten zien dat alleen heren om een brandblusser vragen en het vuur bestrijden, ongeacht wie er in werkelijkheid voor is opgeleid.
8. Op het moment van de botsing zouden de liften van het vliegtuig in een neutrale positie hebben gestaan. De film had hier kunnen eindigen...
9. De boordwerktuigkundige (de derde persoon in de cockpit) heeft drie strepen op zijn uniform. In werkelijkheid heeft de boordwerktuigkundige er twee.
10. Waarom hakt de kapitein met een bijl in de cabine om de schade te bekijken? Ik dacht dat dat de taak van de boordwerktuigkundige zou zijn, aangezien hij toch al wordt geacht voor en na de vlucht technische controles uit te voeren.
11. In elk vliegtuig is er geen ongebruikte ruimte. Commerciële vliegtuigen kunnen zich tenminste niet de luxe veroorloven van een compartiment dat gevuld kan worden met tonnen water.
Ik kon nog wel even doorgaan... maar uiteindelijk lachte ik hysterisch om de manier waarop de scenarioschrijvers rampen in vliegtuigen verzinnen! Woooooooooo! De meeste vliegtuigrampen gebeuren in zo'n korte tijdsspanne dat je er gewoon geen negentig minuten durende films van kunt maken. Maar je kunt altijd negentig minuten vullen met verbijsterende en krankzinnige onzin, ongeacht het genre.

text_en:
Although I have rarely flown myself, I am keenly interested in aviation... and this film has added to the precious laughing stock in aviation cinema.

1. Why is the captain doing the ground checks? Why does he even measure the oil levels in the engines? With turnaround times as low as 15 minutes in commercial aviation this is not a typical pre-flight check.

2. WHY does the captain KICK against the aircraft tire? Strange kind of pressure check. Or anger management :-)

3. The cockpit has a crew of 3. All large, western, two-engined jets built since the 1980ies have a crew of 2 people. Now try a guess at how old the movie script is.

4. A helicopter manages to fly alongside the crippled airliner. Must be a fast one... and the captain's words to explain the "maneuver" to the passengers are indeed hilarious ones!

5. With arrested elevator rudders it is always possible to lower the nose of the aircraft. It happens, for example, when any aircraft moves slower than the stall speed.

6. The elevator rudders have hydraulic actuators. After the collision with the business plane it would, most probably, have severed the hydraulic lines and thus make them useless for steering, but it would NOT fix them in certain position.

7. The fire in the aft galley was a stupid idea. It was designed to show that only gentlemen ask for the extinguisher and fight the fire, regardless of who was actually trained to do that  the flight attendant.

8. At the time of collision, the aircraft's elevators would have been in a neutral position. The film could have ended here...

9. The flight engineer (the third person in the cockpit) has three bars on his uniform. In reality, flight engineers have two.

10. Why does the captain slash the cabin casing with an axe to examine the damage behind? I thought it would have been the flight engineer's duty, as he is already supposed to perform technical checks before and after flight.

11. In any aircraft, there is no unused space. At least commercial airplanes cannot afford the luxury of a compartment that can be filled with tons of water.

I could go on and on... but at last I laughed hysterically about how the screenwriters imagine aircraft disasters! Woooohooo! Most aircraft disasters happen in such a short time span that you simply cannot make 90-minute flicks out of them. But you can always fill 90 minutes with mind-boggling and insane crap, irrespective of the genre.


text:
Een van de slechtste films die ik ooit heb gezien, maar wel ontzettend grappig (al was dat niet met opzet). Elke scène die ook maar iets te maken heeft met vliegtuigen, romantiek, scripts of acteerwerk, is hopeloos verknald.
Ik kan deze film aanbevelen voor alle piloten, hij is zo slecht dat je op een bepaald moment in de film in lachen moet uitbarsten (zie ook luchthaven 79: de Concorde, om dezelfde reden).
Voor alle anderen: vermijd deze film als de pest (behalve natuurlijk voor fans van B-films).

geniet ervan.

text_en:
one of the worst films I have EVER seen, but extremely funny (not on purpose though). Every scene that contains anything to do with; aircraft, romance, script or acting is badly messed up.

I recommend this film for all pilots, it´s so bad that you should burst into laughter at some point in the film (also see Airport 79:the Concorde, for the same reason).

Anyone else, avoid this film like the plague (except for fans of B-movies, of course)

enjoy


text: Wat een script, wat een verhaal, wat een puinhoop!

text_en: What a script, what a story, what a mess!


text:
Ik heb die film zelfs in een bioscoop gezien. Op dat moment werkte ik in ploegendienst en ik ging erheen tijdens een matinee op een hete zomerdag, toen ik niet kon slapen. De bioscoop had airconditioning.
Het was een vroeg multischermcomplex en op de een of andere manier kwam ik in de verkeerde zaal terecht. Ik was van plan geweest ergens anders in te dommelen. Maar het bleek dat ik niet kon slapen. Kort nadat de verkeerde film begon, werd ik ook nog van mijn stuk gebracht door een groep vrouwelijke schoonmakers die binnenkwamen en de bioscoop als hun gezelligheidsclubje gebruikten. Ik was de enige andere aanwezige, en dat is een maatstaf voor de film.' De schoonmakers zeiden dat ze gewoonlijk verwachtten dat de zaak leeg zou zijn en vroegen me of ik het erg vond dat ze er waren. Ik vond het niet erg.
Binnen een halfuur bleek het gesprek tussen de schoonmakers interessanter te zijn dan het amusement waarvoor ik had betaald.
Deze film sijpelde uit het scherm met de goedkoopheid van heel oude mayonaise. Het soort dat kleine, donkere, harige plukjes aan de oppervlakte heeft. Ik herinner me vooral dat mijn zintuigen werden belaagd door snerpende muziek die zonder enige waarschuwing en met nog minder betekenis uit de luidsprekers schalde. De schoonmakers zorgden voor een verwachtingsvol signaal door hun vingers in hun oren te steken. Het ging over een of andere stadsvogel die in de rimboe ging wonen te midden van een stel achterlijke mensen, die ze op het rechte pad bracht maar tegelijkertijd zelf een paar morele lessen leerde. Zoals dat gaat. Een soort 'ontdekkingsreis'. De hele vertoning had iets gewichtigs en zelfvoldaans. Vooral de hoofdrolspeelster had de irritante gewoonte om elke boerenkinkel aan te staren met een soort intens gelukzalig mededogen, alsof ze zelf de patroonheilige van het bos was.
En ik geloof dat ze op een gegeven moment een boek schreef.
Lang voor het einde was ik gefascineerd geraakt door een van de gedempte en hijgende staarten van de seksuele onbetamelijkheid van de schoonmaker. Je zou denken dat er mensen zijn die een paar uur lang rustig kunnen zitten zonder te hoeven nadenken, dat is mediteren. Het beste wat ik kan zeggen is dat ik hun salade niet zou willen delen.
Ik heb deze film nog nooit op televisie gezien, wat me verbaast. Het is precies het soort troep dat's middags wordt uitgezonden om werklozen te straffen omdat ze geen baan hebben.
Als je ooit diensten draait, zorg dan dat je in de juiste bioscoop komt. Of hoop op een schoonmaakster.

text_en:
I actually saw this movie at a cinema. At the time, I was working shifts and went there during a matinée on a hot summer day when I couldn't sleep. The cinema was air-conditioned.

It was an early multi-screen complex and I somehow got into the wrong venue. I had intended to doze through something else. But as things transpired, there would be no sleeping. Shortly after the wrong movie began, I was additionally disconcerted by a group of female cleaners who came in and used it as their social club. I was the only other person there, and it is a measure of the movie's appeal that they habitually expected the place to be empty and asked me if I minded their presence. I didn't.

Within about half an hour, the cleaners' conversation proved to be more interesting than the entertainment I had paid for.

This movie oozed out of the screen with the cheesiness of very stale mayonnaise. The kind that has little dark, hairy, tufts growing on the surface. I particularly remember my senses being assaulted by strident cords of music that would blare out with very little warning, and even less meaning. The cleaners provided an anticipatory cue by putting their fingers in their ears.

It was about some city bird going to live in the sticks amongst a load a backwood folk, putting them straight but at the same time being taught a moral lesson or two herself. Like you do. A sort of 'journey of discovery'. There was a sententious smugness about the whole production. In particular, the leading actress had an irritating habit of staring at every hick with a kind of intense beatific compassion, as if she herself were the patron-saint of thickies.

And I believe at some stage she wrote a book.

Long before the end, I had become fascinated by one of the cleaner's hushed and breathy tails of sexual impropriety.

One suspects that there are some to whom sitting quietly for a couple of hours and not having to think, constitutes a meditation. The best that I can say is that I would not want to share their salad.

I have never seen this movie advertised as showing on television, which surprises me. It is just the sort of pap that is screened in the afternoon to punish the unemployed for not having jobs.

If you ever work shifts, be sure to get into the right theatre. Or hope for some cleaning ladies.


text: Dit was een afschuwelijk slechte film! Ashley Rose Orr was afschuwelijk, ze had helemaal niets van de charme van Shirley Temple! Die afgrijselijke glimlachjes die ze trok als ze haar kleine varkensoogjes samenkneep op een manier die volgens mij 'leuk' moest zijn en het publiek in vervoering bracht <0xE2><0x80><0x93> 'aahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

text_en: This was an appallingly bad film! Ashley Rose Orr was horrible, she had none of Shirley Temple's charm AT ALL! Those ghastly smiles she would do when she scrunched up her piggy little eyes in a way that I think was 'supposed' to be cute and make the audience go - "aahhhh bless!" It just made me want to slap her. She must have simpered "oh my goodneth!" about a hundred times throughout the film. Also she could barely utter a sentence without accompanying it with a fake giggle. Horrible HORRIBLE film .. If I could rate it minus 10, I would. Don't waste your money on this piece of rubbish, go out and buy a genuine Shirley Temple film!