text: De _Ninja_ (1981) was de eerste van een aantal _Ninja_ -films, geproduceerd door Cannon, met in de hoofdrol de Japanse sensatie Sho Kosugi. Maar de ster van de eerste _Ninja_ -film was de legendarische stoere jongen Franco Nero. Helaas kon zelfs Mr. Nero of Sho Kosugi deze film niet kijkbaar maken. Als je twee slechte kerels in een actiefilm hebt en je kunt er niet naar kijken en het is ook niet leuk, dan is er iets mis. Maar ik dwaal af. Ik sla dit hoofdstuk over en kijk naar de volgende films in de serie. Die zijn interessanter en veel leuker.<br />De volgende is _Wraak van de Ninja_. In plaats van de'slechte oosterse' te spelen (ik gebruik die term met een knipoog). Hij is de ster! Vreemd voor een western. Kijk daar maar eens naar. Niet aanbevolen, behalve voor harde Sho Kosugi-fans of Cannon-filmfans.

text_en:
Enter the Ninja (1981) was the first of several "Ninja" films produced by Cannon starring or co-starring Japanese sensation Sho Kosugi. But the star of the first "Ninja" film was legendary tough guy Franco Nero. Sadly not even Mr. Nero or Sho Kosugi couldn't make this film watchable. When you have two bad dudes in an action film and it's neither watchable or fun, somethings amiss. But I digress. Skip this chapter and watch the next films in the series. They're more interesting and a whole lot of fun.

Next is Revenge of the Ninja. Instead of playing the "evil oriental" (I use that term tongue in cheek mind you). He's the star! Strange for a western film. Watch that one instead.

Not recommended except for die hard Sho Kosugi fans or Cannon film buffs.


text:
Iedereen die beweert dat deze film een ninjaklassieker is, moet deze film vóór het midden van de jaren negentig hebben gezien, of hij was minder dan 10 jaar oud toen hij hem voor het eerst zag. Anders kan ik deze 'klassieke ninjafilm'-titel niet verklaren.
De vechtscènes in deze film zijn gewoon onverdraaglijk. In plaats van Franco Nero als ninja te casten, zouden ze een ervaren vechtsporter kunnen inhuren. In zo'n film is de acteerkunst hoe dan ook niet belangrijk. Nero's vechtkunst is nauwelijks die van een straatvechter in een bar. Zijn trappen en stompen zijn waardeloos.
Er zijn genoeg oude actiefilms met goede actie. Dit is gewoon tijdverspilling.

text_en:
Any person, claiming this movie to be a ninja classic film, must have seen this movie before the middle of the nineties or he was less then 10 years before he's seen it. Otherwise I can't explain this 'classic ninja movie' title.

The fight scenes in this movie are just intolerable. Instead of casting Franco Nero as the ninja, they could hire some experienced martial artist instead. In any way the acting skill is not important in that kind of a movie. Nero's fighting ability is barely of some street fighter in a bar. His kicks and punches are lame.

There's enough of old action movies with good action. This is just a waste of time.


text:
Dit is een heel beroemde ninjafilm, maar het is geen leuke film. Als je ninja's en figuren wilt zien, moet je een paar dingen weten over ninja's die deze film hebben gezien. Deze film is alleen voor ninjafans en voor degenen die nostalgie willen opwekken.
De eerste 20 minuten en de laatste 20 minuten van de film zijn het beste. Je kunt gewoon ninjafiguren zien en vechten in deze scènes. De scènes ertussenin zijn beneden het gemiddelde, bijna net zo slecht als een film. Acteren is slecht. Sho (zwarte ninja) is de beste acteur in deze film. Frank Nero is een goede acteur en charismatisch, maar hij kan niet goed vechten. Scenario is ook niet goed. Het is zo simpel. Franko Nero komt in de buurt van zijn beste, oude vriend uit het leger en de oorlog. Hij beschermt hem ook tegen de maffia maar hij heeft seks (met zijn vrouw naar bed gaan) met zijn vrouw en zijn vriend weet dat maar zegt niets tegen Nero negatiefs. Is dat mogelijk in het leven? Wat een vriendschap!
Ten slotte begon deze film aan een genre: ninjafilms. Ook is er de ninja-meester Sho Kasugi maar sommige gevechtsscènes zijn niet realistisch en zelfs met sssjjj niet snel. Deze film is onder de maat zelfs een klassieker.

text_en:
This is a very famous Ninja movie but it isn't a nice movie. If you want to see some ninjas and some figures, want to know some things about Ninjas see this movie. This movie only for ninja fans and who wants to make nostalgia.

First 20 minutes and last 20 minutes of the movie are best. You can just see Ninja figures and fight in this scenes. Between these are below the average, nearly bad as a movie. Acting is bad. Sho (black ninja) is the best actor in this movie. Frank Nero is a good actor and charismatic but he cannot fight good. Scenario is also not good. Its so simple. Franko Nero comes near to his best , old friend from army and war. He also protects him from mafia but he is having sex ( go to bed ) with his wife and his friend knows this but don't say anything to Nero negative. Is this possible in life ? What a friendship !

Finally this movie started a genre ; Ninja movies. Also there is the ninja master Sho Kasugi but some fighting scenes are not realistic and not fast even with shoo. This film is below the average even it is a classic.


text: Dit is zo'n film die zo slecht is dat hij geweldig is!!! Hij heeft alles wat een film uit het begin van de jaren tachtig nodig heeft: Flared-broeken, grote snorren, meiden met Farrah-haar, en het belangrijkste: NINJAS!!!! Ik heb een paar uitgelezen momenten om het voor je te herroepen. Cole's legermaatje heeft een vreemd aapachtig gezicht en lijkt altijd te praten zonder zijn kaken te bewegen. Hij krijgt over elke andere scène de wind van voren van de schurken die zijn land willen hebben, dus hij wordt de hele film door dronken. Op een gegeven moment komen zijn landarbeiders eindelijk terug nadat ze zijn weggejaagd door de ingehuurde handlangers van de gangster, en Frank, ik geloof dat hij Frank heet, is zo ontroerd dat hij tegen de hele groep schreeuwt...' 'Laten we een hanengevecht houden!' en ze lopen allemaal vrolijk naar het hanengedeelte van de boerderij om aan de festiviteiten te beginnen. Dit is zo grappig als maar kan. Of je het nu letterlijk neemt of niet, het verwarmt mijn hart. Nog iets grappigs is het gegrom van Sho Kosugi en de bewegingen die hij als een ninja maakt. Ik herinner me die gast nog van toen ik klein was en hij zei altijd dat hij de enige echte ninja ter wereld was (hij had advertenties in vechtsporttijdschriften, als ik het me goed herinner). Mijn vrienden en ik waren een beetje ninjagek toen deze film uitkwam en ik kan me herinneren dat ik hem vaak in het plaatselijke theater heb gezien. Terwijl ik gisteravond naar Starz zat te kijken, vroeg ik me af waarom elke louche Amerikaanse gangstertype altijd een bolwerk in de Phillipines heeft en een wit Steve Martin-pak draagt. Die vent gaat zelfs nog verder door al zijn gangsters te vragen een wit Steve Martin-pak te dragen. Er is een scène waarin het lijkt alsof 20 Steve Martin-imitators een Sears-ondergoedmodel uit 1970 (Cole) aanvallen. Als we aan het eind van het gevecht komen, stort Cole zich heel onhandig op de slechterik.' Cole, gekleed in een volkomen witte ninja-outfit, loopt stiekem een trap op en verdwijnt dan in het gebied waar de slechteriken zich bevinden. De tweede man die de leiding heeft vertelt hem dat hij niet iedereen hoefde te doden, zoals ze van hem verwachtten, en geeft hem vervolgens een lift naar de enorme Cock-arena van de slechteriken. Vraag me niet waarom Cock-vechten zo'n belangrijk onderdeel van deze film is, maar dat is het wel. Als ze aankomen heeft Cole nog steeds zijn ninjamasker op, ook al weet iedereen hoe hij er zonder dat masker uitziet. De laatste slag nadert nu Cole iedereen heeft gedood en nu blijkt Sho, zoals ik hem graag noem, Coles vriendin te hebben ontvoerd, ook wel bekend als de vrouw van Frank, en ze treffen elkaar in de mooiste hanengevechtenarena die je ooit hebt gezien. Dan laat Sho, heel beleefd, mag ik wel zeggen, genoemde vriendin los en staat de strijd op het punt te beginnen. Ze buigen en beginnen om elkaar heen te cirkelen, allebei trouwens gemaskerd. Als ze zich in de strijd mengen lijkt het of Cole met tussenpozen iemand anders wordt die 'Het Spel Afmaakt' <0xE2><0x80><0x93> een grappige parodie op 'Het Spel Des Doods' van Bruce Lee. Cole komt uiteindelijk als overwinnaar uit de bus, Doodt Sho, die eervol sterft door onthoofd te worden en alles is in orde. Vervolgens zien we Cole, die na het verwoesten van ieders leven op het punt staat de stad weer te verlaten, maar niet voordat hij de brute dood van een dikke vent met een haakhand heeft voorspeld en dan om onverklaarbare redenen naar de camera knipoogt, beeld stilzet, aftiteling, klaar.

text_en: This is one of those movies that is so bad it is awesome!!! It has everything an early eighties movie needs: Flared pants, Big Moustaches, Chicks with Farrah Hair, and most importantly, NINJAS!!!! I have a few choice moments to recant for you. Cole's army buddy has a strange monkey-like face and always seems to speak without moving his jaw. He gets his ass handed to him about every other scene by the thugs wanting his land so he gets drunk through the entire film. At one point his farm workers finally return after being run off by the gangster guy's hired goons and Frank, I think his name is Frank, is so moved he shouts to the whole group "Lets Have A Cock Fight!!" and they all gleefully move to the cock fighting area of the farm to begin the festivities. This is funny on every level possible. Whether you take it dirty or literally it still warms my heart. Another funny thing is Sho Kosugi's little grunts and over animated ninja style movements. I remember this dude from when I was a kid and he used to say he was the world's only real ninja (he had ads in martial arts magazines) if I remember correctly. My friends and I were a little ninja crazy during the time this movie came out and I can recall seeing it in the local theater many times. I was wondering as I watched this on Starz last night why every sleazy American gangster type always has a stronghold in the Phillipines and wears a white Steve Martin suit. As a matter of fact this guy goes way beyond that in requiring all of his thugs to wear white Steve Martin suits. There is a scene where it looks like 20 Steve Martin impersonators are attacking a 1970's Sears underwear model (Cole). As we wind up for the final battle Cole very clumsily breaks into the bad guy's headquarters and is immediately spotted by a secretary who in turn alerts a guard who fires off a round from his pump action shotgun not 30 feet from the bad guys and no one seems to notice or care. Cole, Wearing a completely white ninja outfit, proceeds to sneakily ascend a staircase then does a flip right into the area where all the bad guys are. The second in charge tells him he didn't need to kill everybody as they were expecting him, then gives him a ride to the bad guys huge Cock Fighting arena. Don't ask me why Cock Fighting is a huge part of this movie but it is. When they arrive Cole is still wearing his ninja mask even though everyone involved knows what he looks like without it. The final battle is approaching as Cole has killed everybody and now Sho, as I like to call him, reveals himself to have kidnapped Cole's lady aka Frank's wife, and they meet in the snazziest cockfighting arena you ever saw. Sho then, very politely I might add, releases said lady and the battle is about to start. They do their bowing and start circling each other, both masked by the way. When they join in battle it appears Cole becomes someone else intermittently ala "Finishing The Game" a funny spoof on completing Bruce Lee's "Game of Death". Cole eventually comes out on top, Kills Sho, who dies with honor by being decapitated and all is well. Next we see Cole, after ruining everyone's life is about to split town again but not before foreshadowing the brutal death of a fat guy with a hook hand and then he inexplicably winks at the camera, freeze frame, credits, done.


text:
Een oorlogsveteraan, net klaar met zijn ninjutsu-training, herenigt zich met een oude vriend in Manilla en raakt verwikkeld in een machtsstrijd met een meedogenloze landbaron.
Maar kan dat je echt iets schelen? Als je deze pagina zelfs maar leest, weet je vast wel iets van wat je kunt verwachten. Het is typisch zo'n truttige film, compleet met belachelijke dial-out, megalomane schurken, apocalyptische geluidsbewerking en een camera die smeekt om je aandacht. De enige reden waarom je met deze film in het openbaar gezien wordt, zijn de vechtscènes, prachtig gechoreografeerd door Mike Stone en de ware meester Sho Kosugi. Franco Nero is ook geen slome duikelaar, aangenomen dat je om zijn snor heen kunt kijken.
Nou, ik ben te hard. Er wordt hier en daar hartelijk gelachen <0xE2><0x80><0x93> Christopher George die herhaaldelijk 'Ninja!' roept en aantoonbaar de grappigste doodsscène ooit op film vastlegt.

text_en:
A combat veteran, fresh from completion of ninjutsu training, reunites with an old friend in Manila and gets caught up in a power struggle with a ruthless land baron.

But, do you really care about that? If you're even reading this page, you must know something of what to expect. It's your typical chop-socky, complete with ridiculous dialouge, mega-corny villains, apocalyptic sound editing, and a camera that begs for your attention. The only reason for being seen in public with this film is the fight sequences, wonderfully choreographed by Mike Stone and true master Sho Kosugi. Franco Nero ain't no slouch either, assuming you can see around the mustache.

Well, I'm being too harsh. There are some good laughs--enjoy Christopher George repeatedly screaming "Ninja!" and delivering arguably the goofiest death scene ever captured on film.


text: Vreselijke actiefilm waarin Franco Nero zijn cowboyhoed, pistoolriem en de doodskist die hij in DJANGO (1966) meezeulde verruilt voor een geheel in het wit geklede Ninja met alle hippe attributen die daarbij horen! Ondanks de vrijwel non-stop actie is de film volkomen clichématig en onbedoeld grappig <0xE2><0x80><0x93> met op de koop toe een kitscherige schurk in de rol van Christopher George. Susan George (geen familie) is de aantrekkelijke vrouw met een aan lager wal geraakte echtgenoot, Nero's metgezel in de oorlog, die door de schurken van haar olierijke land wordt verdreven <0xE2><0x80><0x93> maar de laatste heeft niet gerekend op Nero's oosterse vechtsporten (en zijn zware gymnastiek). De oplossing voor hun problemen is dat ze zelf een Ninja met dezelfde vaardigheden in dienst nemen, die toevallig Nero's zoon blijkt te zijn. De climax vindt plaats in een arena waar Nero's eenmansleger George en wat er van zijn bende is overgebleven van eerdere confrontaties 'elimineert'; de subtiele manier waarop hij zijn Nemesis uitstuurt, is echter effectief.

text_en: Terrible action movie in which lead Franco Nero exchanges his cowboy hat, gun belt and the coffin he dragged around in DJANGO (1966) for an all-white Ninja outfit with all the snazzy paraphernalia that goes with it! Despite virtually non-stop action, the film is utterly clichéd and unintentionally funny - with a campy villain, to boot, in Christopher George. Susan George (no relation) is the attractive woman with a washed-up husband, Nero's wartime companion, whom the villains are trying to push off her oil-rich land - but the latter haven't counted upon Nero's martial-arts (and stunt-heavy) gymnastics. The solution to their problems is to hire a similarly-skilled Ninja for themselves who, as it happens, turns out to be Nero's deadly enemy (played by Sho Kosugi, who appeared in two more sequels and is currently engaged in another!). The climax takes place inside an arena where one-man army Nero 'eliminates' George and what has remained of his gang from previous confrontations; the subtle way in which he despatches his nemesis, however, is effectively done.


text: Franco Nero speelt een ninja die zijn oorlogskameraad Frank Landers (Alex Courtney) en zijn aantrekkelijke vrouw (Susan George) te hulp schiet om hen te beschermen tegen een gangster (Christopher George) die het land wil hebben. Het wordt nog ingewikkelder als de gangster Coles oude vijand (Sho Kosugi) inhuurt, die ook een ninja is. De onbekwame vechtsporter heeft dan wel betere productiewaarden dan de meeste ninjafilms, maar hij brengt de omgeving of de actiescènes niet tot leven. Een armzalige poging.

text_en: Franco Nero stars as Cole a ninja who comes to the rescue of his war buddy Frank Landers (Alex Courtney) and his fetching wife (Susan George) to protect them from a mobster (Christopher George) who wants the land. Things get even more complicated when the mobster hires Cole's old nemesis (Sho Kosugi) who is also a ninja. Inept martial arts actioner, while having better production values then most ninja movies, fails to inject any life into the surroundings, or for that matter actionscenes. A poor effort all around.


text: Ik kwam deze film's avonds laat op tv tegen. Mijn broer en ik moesten lachen om hoe verschrikkelijk deze film is. De waardeloze geluidseffecten als Witte Ninja of Zwarte Ninja slaat, schopt of een wapen gebruikt zijn hilarisch. Deze film is bijna net zo goed als de serie _The Evil Dead_, maar je kunt deze film maar één keer kijken omdat hij zo waardeloos is. Ik weet niet of de regisseur hem expres zo waardeloos wilde maken omdat hij wist dat idioten als ik hem zouden kopen.

text_en: I stumbled across this movie late at night on TV. My brother and I could not stop laughing at how God awful this movie is. The crappy sound effects whenever White Ninja or Black Ninja punch, kick, or use a weapon is hilarious. This movie is almost on the same level as the Evil Dead series, but you can only watch this movie once because of shear crappiness. I'm not sure if the director meant for it to be so crappy on purpose because he knew idiots like me would buy it.


text: Deze film wordt alleen aanbevolen aan mensen die aan slapeloosheid lijden: hij helpt ze door ze in slaap te brengen. Vijfjarigen vinden hem misschien ook leuk. Maar voor ieder ander (inclusief fans van het genre), wat een saaie film! De 'ouderwetse' plot doet denken aan 'Return of the Dragon' en deze film is al net zo onbeholpen, maar Nero is geen Bruce Lee, dus 'Enter the Ninja' is een nog ergere film. Tot nu toe is dit de tweede (de aanstootgevende 'comedy' 'Bachelor Party' was de eerste) film waar ik een tien voor gaf.

text_en: This movie is recommended only for insomniacs: it will relieve them by putting them to sleep. Five-year-olds might also enjoy it. But for anyone else (including fans of the genre), what a bore! The "ancient" plot is reminiscent of "Return Of The Dragon", and this film is just as inept, but Nero is no Bruce Lee, so "Enter the Ninja" is an even worse film. Until now, this is the second (the offensive "comedy" "Bachelor Party" was the first) film I gave 1/10 to.


text: Deze film is zo'n totale tijdverspilling. Ik kan niet begrijpen dat iemand door dit stuk vullis heen kijkt. O, ik zou het prachtig hebben gevonden toen ik zeven was. Ik denk dat een kind van zeven het geschreven en geregisseerd kan hebben.<br />Er is geen script, geen acteerwerk, alleen maar troep. Het beste acteerwerk is dat van de vechtende hanen. Ik denk dat ik die ninja's een pak slaag zou kunnen geven en ik ben niet iemand die je als taai zou beschouwen. Volstrekt onovertuigend en zonder ook maar enige belangstelling op te wekken. Aan het eind van de eerste tien minuten van de film zat ik te gapen en te lachen. Dit is er een die mensen zou afhouden van vechtfilms. Geweldige komedie, slechte actiefilm.

text_en:
This movie is such a total waste of time. I can't understand anyone sitting through this piece of trash. Oh, I would have loved it when I was seven years old. I think a seven year old child may have written and directed it.

There's no script, no acting, just rubbish. The best acting is that by the fighting roosters. I think I could whip these ninjas and I am not someone you'd consider tough. Totally unconvincing and did not spark the least bit of interest. I was yawning, and laughing, by the end of the first ten minutes of the film. This is one that would turn people away from martial art movies. Great comedy, bad action flick.


text: Dit hoort toch zeker in de top 10 van beste films aller tijden te staan, jammer dat het maar een tv-film is. Onzin die alleen wij Britten kunnen produceren! Misschien zit er wel iets in dat zo afschuwelijk is dat het op goede schaal is. Kijk uit voor scènes waarin ze beginnen te dansen!

text_en: Surely this deserves to be in the bottom 10 films of all time, pity it's just a TV movie. Rubbish that only we British can produce! It perhaps has some merit in the so awful it's good scale. Watch out for scene where they start dancing !


text:
'De Tovenaar van Menlo Park' was verantwoordelijk voor veel dingen die we in 2007 vanzelfsprekend vinden: zelfs als hij ze niet zonder rivalen of assistenten uitvond, schiep hij het licht, de grammofoon, de filmcamera, de autoaccu, het elektriciteitsnet (misschien zijn belangrijkste maar minst bekende uitvinding), het geprefabriceerde huis, en vernieuwingen aan de telefoon en de telegraaf, evenals de tickertape-machine en een vroege stemmachine. Het totale aantal patenten is meer dan 1000 <0xE2><0x80><0x93> veel meer dan welke andere Amerikaanse uitvinder ook.
Maar Edison was een meedogenloze concurrent. Hij had vaak grote juridische gevechten over de voorrang van zijn uitvindingen boven zijn rivalen. Het beste voorbeeld is de telefoon, waar hij een van de zeven of acht rivalen was die aanspraak maakten op Alexander Graham Bell. Edisons uitvinding hier was niet het centrale idee dat Bell en Gray onafhankelijk van elkaar in 1876 hadden bedacht, maar een verbetering van de geluidskwaliteit van de telefoon en de zender die Bell niet had ontwikkeld. Toch maakte het deel uit van de enorme uitspraak van het Hooggerechtshof van 1888 die de langste uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof (een enkel deel van hun rapporten!) was, geschreven door opperrechter Morrison Waite <0xE2><0x80><0x93> die trouwens de arme opperrechter doodde omdat hij binnen enkele weken na voltooiing van de uitspraak te veel werk had verzet. In 1886 vond Edison een even meedogenloze concurrent op het gebied van elektriciteitsnetten voor grote steden. Dat was George Westinghouse, de uitvinder van de spoorlijn. Westinghouses firma had de hulp ingeroepen van een nieuwe uitvinder en voormalig assistent van Edison, Nicola Tesla. Tesla ontwikkelde een 'alternatieve stroom', een concurrent van Edisons 'directe stroom'. Edisons systeem was in wezen een rechtlijnig elektriciteitsnet. Tesla's systeem maakte het mogelijk om de stroom van het ene naar het andere circuit over te schakelen <0xE2><0x80><0x93> in feite was het een beter en efficiënter systeem. Maar Edison was vastbesloten om deze rivaal te verslaan met een publiciteitscampagne.
Het begon met elektriciteitskabels. Edison had zijn lijnen al vroeg ondergronds laten leggen, zodat ze niet in gevaar zouden komen door de weersomstandigheden. Maar Westinghouse was gedwongen zijn lijnen open te leggen <0xE2><0x80><0x93> net als telefoonlijnen. Toen er een aantal ongelukken gebeurde met reparateurs van Westinghouse-lijnen (in het bijzonder één keer waarbij de reparateur levend verbrandde voor de ogen van honderden verschrikte toeschouwers in het zakendistrict van Manhattan), begon Edison te beweren dat de stroom van de A.C. veel gevaarlijker was dan die van de D.C.
Een van de gevolgen van dit alles was dat Edison een paar dochterondernemingen hielp om Westinghouse-A.C.-generatoren en dynamo's voor een elektrische stoel te krijgen. Edison zelf heeft altijd ontkend dat hij de elektrische stoel heeft uitgevonden, maar hij heeft wel een aantal mindere figuren geholpen <0xE2><0x80><0x93> want het hele verhaal staat in Mark Essigs EDISON & THE ELECTRIC CHAIR (New York: WALKER & COMPANY, 2003).
Edison experimenteerde zelf met katten en honden (experimenten die hij graag aan het publiek liet zien). Op de lange duur slaagde Edison er niet in, ondanks zijn hulp bij de uitvinding van een nieuwe executiemethode, de publieke steun voor Alternating Current van zich af te schudden. Maar hij bleef het proberen.
In 1903 kreeg hij de gelegenheid om zijn campagne tegen Westinghouse en A.C. te combineren met zijn uitvinding van de filmcamera. Hij hielp bij het 'omleggen' van een bekende publieke olifant ('Topsy'). Maar de hele moord is op film vastgelegd <0xE2><0x80><0x93> en je kunt het tot op de dag van vandaag bekijken. Het is een erbarmelijk uitziende film <0xE2><0x80><0x93> wat die arme 'Topsy' ook gedaan mag hebben, het was een arm beest <0xE2><0x80><0x93> geen machiavellistische moordenaar. Zodra we de explosies van elektrische vonken zien die de dood van de olifant aantonen, zijn we ons ervan bewust dat het spoedig voorbij zal zijn, maar de plotselinge ineenstorting van 'Topsy' is nog steeds een onaangenaam gezicht. De film laat een nare smaak achter in de mond van het moderne filmpubliek. Maar helaas moet ik zeggen dat Edison er waarschijnlijk zijn voordeel mee heeft gedaan <0xE2><0x80><0x93> uit zijn beschrijving van de film in zijn catalogus van films blijkt duidelijk dat hij trots is op wat hij hier heeft bereikt. In 1903 was het misschien opwindend vermaak voor veel Amerikanen om ernaar te kijken. Ik ben blij dat tegenwoordig meer mensen er ontzet over zijn <0xE2><0x80><0x93> soms kun je voelen dat het menselijk ras er een beetje op vooruit is gegaan.

text_en:
"The Wizard of Menlo Park" was deeply responsible for many things we take for granted in 2007: even if he did not invent them without rivals or assistants, he gave birth to the electric light, the phonograph, the motion picture camera, the electric car battery, the electric power grid (possibly his most important but least recalled invention), the pre-fabricated house, and innovations to the telephone and telegraph, as well as the ticker-tape machine and an early voting machine. The total number of patents is over 1,000 - far more than any other American Inventor.

But Edison was a ruthless business competitor. He frequently had vast legal fights over the precedence of his inventions over rivals. The best example is the telephone, where he was one of seven or eight rivals with claims against Alexander Graham Bell. Actually Edison's invention here was not the central idea that Bell and Gray had come up with independently of each other in 1876, but an improvement on the sound quality of the phone receiver and transmitter that Bell did not develop. Still it was part of the huge 1888 Supreme Court decision that was the longest U.S. Supreme Court decision (a single volume of their reports!) written by Chief Justice Morrison Waite - which, by the way, killed the poor Chief Justice from overwork within weeks of completing it.

In 1886 Edison found an equally ruthless competitor in the area of electric power grids for large cities. This was George Westinghouse, inventor of the railroad air break. Westinghouse's firm had gotten the assistance of a new inventor, and former Edison assistant, Nicola Tesla. Tesla developed "alternating current", which was a rival system to Edison's "direct current". Edison's system was basically a straight circuit system of electricity. Tesla's system allowed the current to be switched from one circuit to another - actually it was a better, and more efficient system. But Edison was determined to break this rival by a publicity campaign.

It started with electric power lines. Edison early on had his lines put underground, so that they would not be endangered by weather conditions. But Westinghouse was forced to have his lines out in the open - like telephone lines. When there were several accidental deaths by repair linemen on Westinghouse's lines (in particular one incident where the repairman was burned alive in front of hundreds of horrified onlookers in Manhattan's business district), Edison started insisting that A.C. current was far more dangerous that D.C.

One result of all this was Edison helping some subsidiary inventors with getting Westinghouse A.C. generators and dynamos for an electric chair. Edison himself always denied that he invented the electric chair, but he helped several lesser figures along the way - for the complete story read Mark Essig's EDISON & THE ELECTRIC CHAIR (New York: WALKER & COMPANY, 2003).

Edison experiment himself with cats and dogs (experiments he was glad to show the public). In the long run, despite assisting in the invention of a new method of execution, Edison failed to dislodge the public support of Alternating Current. But he never stopped trying.

In 1903 he had an opportunity to combine his campaign against Westinghouse and A.C. with his invention of the motion picture camera. He assisted in "putting down" a well known public elephant ("Topsy") who had killed several men. He did so by electrocuting the poor beast with A.C. But the entire killing is on film - and one can view it to this day. It is a pitiful looking film - whatever poor "Topsy" had done it was a poor beast - not a Machiavellian murderer. The moment we see the explosions of electricity sparks that show the death of the elephant, we are aware it will soon be over, but the sudden collapse of "Topsy" is still an unpleasant sight to view. The film leaves a bad flavor in the mouths of modern movie audiences. Yet, sad to say, it probably made a profit for Edison - his description of the film in his catalog of films shows real pride in his accomplishment here. In 1903 it may have been exciting entertainment for many Americans watching it. One is glad that more people are appalled by it today - sometimes one can sense the human race has improved a little bit.


text:
Deze gemene kleine film is afschuwelijk. Dat ik er zo slecht voor sta, heeft twee belangrijke redenen. De eerste is dat het een dierensnufjesfilm is en ik vind dat hele concept zo walgelijk dat ik er misselijk van word. Ik kan alleen maar hopen dat we, nu we meer dan honderd jaar geleden zijn gefilmd, zijn geëvolueerd tot iets wat wat menselijker en meevoelender is. Deze film is een complete en totale uitbuiting, gemaakt om te profiteren van de sensationele aspecten van de film en het onderwerp. Afgezien van de historische belangstelling, is dit iets wat je alleen maar kunt zien als je in de greep bent van een morbide fascinatie.
Reden nummer twee? Kijk eens naar de manier waarop de camera is opgesteld. Hij is op de best mogelijke locatie geplaatst om het volledige effect te vangen: een lange mars voor de olifant uit, een perfect uitzicht op het elektrocutieplatform en een koud en klinisch onbewogen gezichtspunt op de olifant, waar rook uit komt voordat hij uiteindelijk in elkaar zakt. Misselijkmakend.
Thomas Edison heeft veel grote dingen gedaan voor de beschaving en zijn talenten en intelligentie staan buiten kijf. Niemand is volmaakt, maar als je beseft dat deze film a) hem de kans gaf om vroege filmconcurrenten te overtroeven met een sensationele film over een olifant die geëlektrocuteerd werd en b) dat hij de executie filmde om de grotere effectiviteit van D.C. te demonstreren dan A.A., dan kun je dat.' Het kan geen kwaad als je je afvraagt of de wetenschapper in hem niet een beetje té koel en emotieloos was. Alle gekke wetenschappers van Peter Cushing zouden trots op hem zijn. De rest van ons zou zich moeten schamen en walgen.

text_en:
This vicious little film is horrendous. My low rating for it comes for two main reasons. The first is that it is an animal snuff film and I find that whole concept so vile it turns my stomach. Filmed over a hundred years ago, I can only hope that we've evolved into something a little more humane and compassionate. This film is complete and utter exploitation, made to cash in on the sensational aspects of the film and the subject. Historical interest aside, this is something to watch only if one finds themselves in the grip of morbid fascination.

Reason number two? Look at the way that the camera is set up. It is placed in the best possible location to fully capture the full effect: long march forward of the elephant, perfect view of the electrocution platform and a cold and clinically dispassionate viewpoint of the elephant with smoke coming out of it before it finally collapses. Sickening.

Thomas Edison did many great things for civilization and his talents and intelligence aren't in doubt. Nobody is perfect, but when you realize that this film provided A) an opportunity for him to trump early cinematic competitors with a sensationalist film of an elephant being electrocuted and B) he filmed the execution to demonstrate the greater effectiveness of DC as opposed to AC, you can't help but wonder if the scientist in him was a little TOO dispassionate and cold. Any number of Peter Cushing's mad scientists would be proud. The rest of us should be ashamed and revolted.


text:
We zien Thomas Edison, met een stralende glimlach op zijn gezicht, die een vijf ton wegend levend wezen probeert te elektrocuteren. Uiteindelijk lukt hem dat, en zo ontstaat de eerste snuff-film voor dieren, slim vermomd als een verbazingwekkende technologische prestatie. Dit is wetenschappelijke arrogantie in de trant van: het is het ergste wat er bestaat, mensen. Het staat in dezelfde klasse als de dokter die een aap onthoofdde om te bewijzen dat hij zijn afgehakte kop 22 minuten in leven kon houden.
O ja, er is ook nog het absurde excuus dat de olifant was veroordeeld voor'moord' en ter dood was veroordeeld, en dat dit een eerlijke en humane 'ex 'Ik ga jullie allemaal een grote collectieve Three Stooges-klap op je kop geven.'
'Kijk maar naar The Advocate' (1993), een film die is gebaseerd op het waargebeurde moordproces tegen een varken in Frankrijk. 500 jaar later zijn de mensen nog steeds een stelletje debielen, als je het mij vraagt.
'En wat nu? Gaan we vogels arresteren omdat ze onze bosbessen hebben gestolen? Prikkelstruiken arresteren omdat ze zijn aangevallen en een batterij hebben gestolen? Thomas Edison, ik hoop dat er op dit moment een grote, dikke worm door je oogkas kruipt. O wacht, dat zou wel heel erg inbreuk maken op je privacy, hè?'

text_en:
We see Thomas Edison, with a glowing smile on his face, trying to electrocute a 5 ton living being. Eventually he was successful, and so the first animal snuff film is born, cleverly disguised as an amazing achievement in technology. This is scientific arrogance at it's worst, folks. It ranks up there with the doctor who decapitated a monkey just to prove that he could keep its severed head alive for 22 minutes.

Oh yes, there's the absurd excuse that the elephant had been convicted of "murder" and sentenced to death, and that this was a fair and humane "execution". To all the people who are satisfied with this sophistry, please form a line on my right. I'm going to give you all a big collective Three Stooges slap across the head.

Go watch "The Advocate" (1993), a movie based on the true story murder trial of a pig in Mideval France. 500 years later, humans are still a bunch of morons I see.

What's next? We arrest birds for stealing our blueberries? Arrest pricker bushes for assault and battery? Thomas Edison, I hope you have a big fat worm crawling through your eye socket right now. Oh wait, that would be trespassing, wouldn't it? lol


text: Thomas Edison May Have Lots Of Great Inventions But WTF Is This!!!! I Sorry But This Movie Is Simply Amusant. The Plot Is That This Elephant Walks To A Certain Point & Gets Electrocuted. Oké De Beeldkwaliteit Zag eruit Als Iemand Die Gebruikt Voor Toiletpapier. I Think That The Early Charlie Chaplin Films Waren Verschrikkelijk. Oké Thomas Edison May Have Been An Inventor But Why Did He Make This Film HeCould Have Filmed A Baby Being Fed & It Would Been Better. Nou I Would Klink Like A Complete Agathole But Watch This On Youtube Then You Will See This Abomination. I Can't Believe This Film Is Completely Abominable. All In All The Worst Short Film I Have Ever Seen.<br />Rating: 1/10.

text_en:
Thomas Edison May Have Done Lots Of Great Inventions But WTF Is This!!!! I Am Sorry But This Movie Is Simply Awful. The Plot Is That This Elephant Walks To A Certain Point & Gets Electrocuted. Okay The Picture Quality Looked Like Someone Used It For Toilet Paper. I Thought That The Early Charlie Chaplin Films Were Awful. Okay Thomas Edison May Have Been An Inventor But Why Did He Make This Film He Could Have Filmed A Baby Being Fed & It Would Have Been Better. People Might Say I'm Being Harsh On The Times But Would You Enjoy Something Like This From What I Have Said Edison May Have Made The Lightbulb But Why Did He Make This Particular Movie. Well I Might Sound Like A Complete A##hole But Watch This On Youtube Then You Will See This Abomination. I Still Can't Believe This Film Is Completely Awful. All In All The Worst Short Film I Have Ever Seen.

Rating: 1/10


text: Thomas Edison had geen andere reden om deze film te maken dan om te laten zien dat een film de elektrocutie van een onschuldige olifant kan vastleggen. Edison was geen genie, maar een man die uit was op geld en winst; zijn liefde voor het leven werd gemeten in dollars, niet in ervaringen, zoals in deze film.

text_en: Thomas Edison had no other reason to make this film except to show that film can capture the electrocution of an innocent elephant. Edison was not a genius but a man out for money and profit; his love for life was measured by dollars, not experiences, as this film shows.


text:
O, mijn god, ik had zo iets leukers verwacht toen ik deze film downloadde, aangezien 1903 een van mijn favoriete films aller tijden was, maar het was waardeloos! Het 'plot', hoewel ik zou aarzelen om het zo te noemen, gaat over een of andere stomme olifant. Die komt langzaam op een of ander platform terecht en wordt geëlektrocuteerd. Laf. Zelfs voor een korte film was de plot te dun om mijn aandacht vast te houden. Edison is, zeg maar, de slechtste regisseur aller tijden. Bovendien heeft de olifant geen enkel scherm. En het einde? Wauw, dat was helemaal niet voorspelbaar.
**sarcasme**.
De beeldkwaliteit Het enige positieve aan deze film is dat er in tegenstelling tot de meeste andere angstaanjagende horrorfilms geen elf vervolgen op zijn gemaakt. Afgezien daarvan is het pure geldverspilling en krijg je nooit meer een minuut van je leven terug.

text_en:
Oh my God, I was so expecting something more entertaining than this when I downloaded this movie, seeing as 1903 was one of my fave years for movies ever, but it sucked! The "plot", although I'd hesitate to call it that, is about some dumb elephant. It slowly makes its way onto some platform and gets electrocuted to death. Lame. Even for a short film, the plot was too thin to keep my attention. Edison is, like, the worst director ever. Plus, the elephant has no screen presence whatsoever. And the ending? Wow, that wasn't predictable at all. *sarcasm*

The picture quality is horrible too. You can barely tell what's going on most of the time. The only positive thing about this movie is that unlike most other un-scary horror flicks this didn't spawn eleven sequels. Other than that this is a complete waste of money and 1 minute of your life you'll never get back.


text: Er is niet veel aan 'Reckless' dat goed voelt, te beginnen met de afgezaagde titel (dankzij scenarist Craig Lucas, die zijn eigen stuk heeft aangepast en de titel heeft meegenomen) en de casting (Mia Farrow als de vrouw van Tony Goldwyn, die jong genoeg is om haar zoon te kunnen zijn). Het stel leeft in een idyllische winterwereld die aan de binnenkant van een sneeuwbol lijkt te liggen, maar Farrow krijgt een verrassende dosis realiteit nadat hij toegeeft dat hij een man heeft ingehuurd om haar te vermoorden. Ze vlucht de nacht in en zoekt haar toevlucht bij een heel vreemd stel dat haar wil helpen haar leven weer op te bouwen. Het is prima, maar het zijn diensten die worden verleend voor een volkomen stompzinnig, vaak vervreemdend scenario. Het wordt geacht een donkere kerstkomedie te zijn, hoewel de cast geen raad weet met dit weinig grappige, zo nu en dan aanstootgevende materiaal.

text_en: There isn't much about "Reckless" that feels right, beginning with the off-putting title (thanks to screenwriter Craig Lucas, who adapted his own play, bringing the title along with him) and continuing with the casting (Mia Farrow playing wife to Tony Goldwyn, who's young enough to be her son). The couple live in an idyllic winter world that appears to be the inside of a snow-globe, but Farrow gets a startling dose of reality after he admits he's hired a man to kill her. She flees into the night, taking refuge with a very strange couple who want to help her rebuild her life. The production design and art direction of "Reckless" are fine, but they are services rendered for a completely inane, often alienating screenplay. It's supposed to be a dark holiday comedy, though the cast is at a loss with this unfunny, occasionally offensive material. *1/2 from ****


text:
Deprimerende zwarte komedie over een vrouw (Mia Farrow) die op kerstavond haar huis ontvlucht als ze ontdekt dat haar man (Tony Goldwyn) een huurmoordenaar heeft ingehuurd om haar te vermoorden. Ze komt terecht bij een man en een vrouw (Scott Glenn en Mary-Louise Parker) en dan gaat het mis. Het komt er in feite op neer dat Farrow blijft vluchten en voortdurend VEEL vreemde mensen ontmoet en in morbide, weinig grappige situaties terechtkomt.
Dit werd aangekondigd als een feelgoodfilm toen ik hem rond kersttijd op zijn VEEL korte termijn in een kunstbioscoop zag. Ik vond hem ziek, weinig grappig en alleen maar deprimerend. Ik hou van zwarte humor, maar dit was veel te duister voor mij. Vooral wat er met Parkers personage gebeurt was afschuwelijk. Om de zaak nog erger te maken wordt Eileen Brennan er later ingeluisd als non (!!!) en begint ze met smaak op het decor te kauwen.
Het enige positieve was het acteerwerk van Farrow <0xE2><0x80><0x93> het is veel beter dan deze film verdient. Ook was het een opluchting om de zeer getalenteerde Stephen Dorff aan het eind te zien opdoemen. Het einde zelf was best aardig, maar kon niet uitwissen wat zich daarvoor had afgespeeld.
<0x3E><0x3E> Ziek, morbide, pikzwart 'komisch stuk'.

text_en:
Depressing black BLACK comedy about a woman (Mia Farrow) who flees her house on Christmas Eve when she discovers her husband (Tony Goldwyn) has hired a hit man to kill her. She ends up with a husband and wife (Scott Glenn and Mary-Louise Parker) and then things go wrong. Basically Farrow keeps running and is continuously meeting VERY strange people and getting into morbidly unfunny situations.

This was advertised as a feel good movie when I saw it around Christmas time at its VERY short run in an art cinema. I found it sick, unfunny and just depressing. I like black humor but this was WAY too dark for me. What happens to Parker's character especially was horrifying. To make matters worse Eileen Brennan is thrown in as a nun (!!!) later on and proceeds to chew the scenery with gusto.

The only saving grace was Farrow's acting--it's much better than this picture deserves. Also it was a relief to see the very talented Stephen Dorff pop up at the end. The ending itself was kind of nice but it couldn't erase what had gone on before.

Sick, morbid, pitch black "comedy". A 1


text: Onlangs speelde ik in een toneelversie van dit toneelstuk. En op de laatste dag van de tournee was ik opgewonden toen ik zag dat het op tv zou worden vertoond. Ik stopte er een bandje in, omdat het's avonds laat werd gedraaid, en ik heb het de volgende dag bekeken. Ik moet zeggen dat ik erg teleurgesteld was. De acteurs in de film hebben weinig van de ontdekkingen gedaan die in het script staan. Dat is begrijpelijk omdat het resersalproces waarschijnlijk anders is, maar het was schokkend om te zien. Er is ook veel van het oorspronkelijke script voor de film veranderd om het beter voor het scherm te maken, maar ik weet niet zeker of het de film <0xC3><0xBC>berhaupt heeft geholpen. Ik heb dit alleen maar 4 sterren gegeven omdat ik het script ken en het verhaal veel beter is dan wat deze film laat zien.

text_en: I recently was in a stage version of this play. And, on the last day of the run, I was excited to see that it was going to be playing on TV. I stuck a tape in as it was on late at night, and I watched it the next day. I have to say I was very disappointed. The actors in the film made few of the discovers that are in the script. That is understandable as the resersal process is probably different, but it was upsetting to see. A lot of the original script was changed for the movie as well to make it better for the screen, but I am not sure if it helped the movie out at all. I gave this 4 stars only because I know the script and the writing is a lot better than what this movie portrays.


text: Geproduceerd door International Playhouse Pictures, ziet het eruit alsof het in een poppenhuis is opgenomen. Iedereen is een leugenaar, alles is droomachtig, speelgoedachtig, zonder enige reden. Ik zeg niet dat alles in alle films volkomen realistisch moet zijn, maar zulke ongelooflijke fantasiedingen en situaties in één film zijn veel te veel. Hoe hebben ze deze voortreffelijke acteurs <0xE2><0x80><0x93> vooral de actrices <0xE2><0x80><0x93> in deze film gekregen? Het is leuk om Mia weer te zien; als het de bedoeling is dat we begrijpen waarom haar man haar wil vermoorden, doet Mia het goed. Niet grappig, niet ontroerend, gewoon nep. Stephen Dorff verschijnt even aan het eind, misschien passend voor een toneelstuk, minder voor een film, maar dit is geen film om naar te kijken. Vreselijk.

text_en: Produced by International Playhouse Pictures, it looks as if filmed in a doll house. Everybody's a liar, everything is dream-like, toy-like for no good reason. I'm not saying everything in all movies should be totally realistic, but such unbelievable fantasy things and situations in one movie are way too much. How did they get these fine actors -actresses particularly- to this movie? It's nice to see Mia again; if we were meant to understand why her husband wants to kill her, Mia does do it well. Not funny, not moving, just fake. Stephen Dorff briefly appears at the end, fitting for a play maybe, less for a movie, but this isn't one to measure things at. Terrible.


text:
Dit was mijn allereerste Bollywood-film en ik vond hem op dezelfde manier als veel andere recente kijkers <0xE2><0x80><0x93> via 'Ghost World'. Omdat ik deze week wat heb gelezen over de filmindustrie van Bollywood, begrijp ik een beetje waarom er musicalnummers, romantiek en komedie in een horrorfilm lijken te zitten die er ogenschijnlijk niets mee te maken hebben. Maar 'Something for everyone' levert niet altijd een samenhangend product op.
Het superhippe dansnummer 'Jaan Pehechaan Ho' heeft de wereld betoverd op een manier die het waarschijnlijk in 1965 niet had kunnen doen. Het is nu overal op internet te vinden, en veel mensen proberen een goede Engelse vertaling te vinden. Laxmi Chhaya is geweldig in het dansen van de ene na de andere dans, waardoor het er allemaal fris, nieuw en leuk uitziet, zelfs als een normaal mens uitgeput zou zijn! Ze regeert!
Op het strand met Miss Kitty is een vrolijke en mooie melodie in schril contrast met de gruwelijke plot. Toch merk ik dat ik het een week later in het Hindi ga zingen. Ik vond een ruwe vertaling:

If you want to live in this life, listen to what I say leave your sorrows behind and join the party take my advice

Those who want to live with laughter and singing let your hair down and relax people of this world what do you know? Ik zal het uitleggen

wie me ook te zien krijgt, zal zich geen zorgen meer maken over vissen die hier en daar vrij rondzwemmen.
Mijn tweede favoriete nummer in de film is _The Butler's Dream_, waarin Mehmood helemaal weg is van het dansen van Miss Kitty. De elektrische tiki-achtige idolen zijn heerlijk ordinair, net als de hele set van dit nummer. Op internet had ik gelezen wat er zou gebeuren als 'Liberace overgaf'! Wat een lol.
Gumnaam is geen goede film in zijn geheel. Daarom heb ik hem een 3 gegeven. Het is eigenlijk een echte stinkfilm met een paar leuke, kitscherige muzieknummers die niets te maken hebben met het moordcomplot.

text_en:
This was my very first "Bollywood" movie and I found it in the same way many other recent viewers did -- through "Ghost World". Having done a little bit of reading up on the film industry of Bollywood this week, I understand somewhat why there are seemingly unrelated musical numbers and romance and comedy in a horror film. But "Something for everyone" doesn't always add up to a cohesive product.

The ultra-groovy musical dance number "Jaan Pehechaan Ho" has captivated the world in a way it probably could not have done in 1965. It's all over the internet now, with many folks scrambling for a good English translation. Laxmi Chhaya does an amazing job dancing take after take, making it all look fresh, new and fun even when any normal person would be exhausted! She rules!

On the beach with Miss Kitty is a light-weight fun and pretty tune in total contrast to the horror plot. Still, I find myself singing it in Hindi a week later. I found a rough translation:

if you want to live in this life then listen to what I say leave your sorrows behind and join the party take my advice

those who want to live live with laughter and singing let your hair down and relax people of this world what do you know? come to me and I'll explain

whoever there is who will see me will stop worrying in this world fish swim freely here and there

My second favorite number in the film is The Butler's Dream where Mehmood is entranced by Miss Kitty's dancing. The electric tiki-like idols are just wonderfully tacky as is the entire set of this number. Online, I'd seen it described as what would happen if "Liberace threw up"!! Way fun.

Gumnaam is not a good movie as a whole. That's why I gave it a rating of 3. It's actually a real stinker of a film with some fun, kitschy musical numbers that have nothing really to do with the murder plot.


text:
Jeetje, ik had nooit, maar dan ook nooit gedacht dat ik de bovengenoemde vier woorden zou schrijven. Maar eigenlijk is zij het hoogtepunt van deze kleine film.
Aangezien de film verpakt was toen ik hem huurde, is het naar verluidt een komedie over een meisje dat ontvoerd is maar haar medicijnen niet heeft, waardoor ze stabiel blijft. Het klonk als een leuk idee. Jarenlang hebben we van Spelling alleen maar Donna Martin in 90210 gezien en een eindeloze stoet saaie, levenloze tv-films. Het klonk als een kans voor haar om zich een beetje uit te rekken, en gezien haar tv-succes en haar rijke vader kon ze dat ook.' Omdat ik geen enkele financiële reden had om deze film te doen, dacht ik dat ze de rol had aangenomen omdat dit een goedkoop juweel moest zijn.
Fout.
In plaats daarvan is Spellings rol klein, en het stuk over het geestelijk onevenwichtige ontvoerde slachtoffer is slechts een van de verschillende verhaallijnen. Als ze niet op het scherm is, kruipt de film zo erg dat ik had kunnen zweren dat hij langer duurde dan de vijfentachtig minuten die op de band stonden. Dit zou veel beter hebben gewerkt als Spellings verhaal de hoofdrol had gespeeld, en het was veranderd in een romantische komedie met haar en Phil, de minst irritante ontvoerder.

text_en:
Geesh, I never, ever, ever thought I'd write the above four words. But, actually, she's the highpoint of this little flick.

As the movie was packaged when I rented it, it supposedly is a comedy about a girl who is kidnapped but doesn't have her medication, which keeps her stable. It sounded like a cute concept. For years, all we ever saw of Spelling was as Donna Martin in 90210 and an endless parade of dull, lifeless TV movies. It sounded like a chance for her to stretch a little, and considering that with her TV success and her rich daddy, she couldn't have any financial reason to do this movie, I figured she took the part because this must be a low-budget jewel.

Wrong.

Instead, Spelling's part is small, and the bit about the mentally unbalanced kidnap victim is just one of several storylines. When she's not on the screen, the movie crawls so badly, I could've sworn it was longer than the 85 minutes that were listed on the tape. This would've worked so much better if Spelling's storyline had dominated, and it had been changed into a romantic comedy with her and Phil, the least irritating kidnapper.


text: Ik kocht dit retourtje voor 1,99 bij de houthandel en betaalde veel te veel. Niet dat ik veel verwachtte, maar ik dacht dat het in elk geval iets was om mee in slaap te vallen. Ik merkte al snel dat de verhaallijn erg zwak was, dat iedereen overdreven deed (niemand praat zo, behalve in tekenfilms) en dat iedereen het leek te willen bijleggen. Ik weet dat de betrokkenen in deze puinhoop zich daar erg voor schaamden, en ik ben ervan overtuigd dat het geen carrières heeft geholpen. En wat die filmfanaat van 35 jaar betreft, die heeft nu een kant-en-klaar antwoord gegeven op de vraag wat de slechtste film is die je ooit hebt gezien.

text_en: i bought this rental return for $1.99 at hollywood and overpaid. i didn't expect much, but thought it would be something to fall asleep by at least. i quickly noted the very weak storyline, the gross overacting by everyone (no one talks like that except in cartoons), and the seemingly let's-make-it-up-as-we-go-along direction. i know that the participants in this mess must be very embarrassed by it, and i feel certain that it did not help any careers. as for this movie buff of 35 years, it has now provided a ready answer for the worst-film-you've-ever-seen question.


text:
Supreme Sanction is een film over een vrouwelijke huurmoordenaar die voor de Amerikaanse overheid werkt. Ze moet een bekende tv-verslaggever doden, maar spaart zijn leven als ze ziet dat hij een dochtertje heeft. Omdat ze hem niet heeft gedood, wordt ze het volgende doelwit van haar opdrachtgevers.
Het script is niet goed, hoewel ik wel ergere B-films heb gezien. Een huurmoordenaar met berouw, de overheid die onschuldige mensen doodt in naam van de terreur... Wat komt hierna? Buitenaardse wezens die het slachtoffer redden??? Nee, Supreme Sanction zal nooit een prijs winnen vanwege het script. En het acteerwerk is ook niet beter, vrees ik. Een paar bekendere acteurs (Michael Madsen en Kristy Swanson), die duidelijk veel rekeningen te betalen hadden en daarom in deze film meespeelden, samen met een paar andere acteurs die waarschijnlijk niet eens weten hoe een camera er echt uitziet, doen de film ook geen goed.
Waarom zou je dan naar deze film kijken? Nou, als je niets beters te doen hebt dan naar een actiefilm te kijken en je hebt genoeg van de 10.531ste herhaling van Mc Gyver of het A-team, dan zou dit de film kunnen zijn die je wilt zien. Anders kun je hem beter met rust laten.

text_en:
Supreme Sanction is a movie about a female assassin who works for the U.S. government. She has to kill a known TV reporter, but spares his life when she sees that he has a little daughter. Because she hasn't killed him, she becomes the next target of her employers.

The script isn't good although I've seen worse B-movies. A hit-man with remorse, the government killing innocent people in the name of fighting terror,... What's next? Aliens rescuing the victim??? No, Supreme Sanction will never win any award because of the script. And the acting isn't any better I'm afraid. A few better known actors (Michael Madsen and Kristy Swanson), who clearly had a lot of bills to pay and therefor accepted to play in this movie, together with some other actors who probably don't even know what a camera really looks like don't do any good to the movie either.

So why should you watch this movie? Well, if you haven't got anything better to do but to watch some action flick and you are tired of the 10,531st rerun of Mc Gyver or the A-team, than this might be the movie you want to see. Otherwise you better leave it alone. I give it a 3/10.


text:
Geef deze maar een kans.
Kristy Swanson en de rest van de cast gaven vreselijke voorstellingen. De show is plat, plat, plat.
Ik weet niet hoe Michael Madison dit op zijn bord had kunnen krijgen. Hij leek bijna te weten dat dit niet zou werken en zijn optreden was nogal mat, dus jullie Madison-fans moeten deze maar een kans geven.

text_en:
Please give this one a miss.

Kristy Swanson and the rest of the cast rendered terrible performances. The show is flat, flat, flat.

I don't know how Michael Madison could have allowed this one on his plate. He almost seemed to know this wasn't going to work out and his performance was quite lacklustre, so all you Madison fans give this a miss.


text: De eerste vraag is: hoeveel talentloze idioten zijn er nodig om een film te verpesten? Antwoord: één is meer dan genoeg, als hij het script schrijft en regisseert. De tweede vraag is: heeft iemand de acteurs geleerd om met wapens om te gaan? Antwoord: god nee. Ik vraag me af of Kristy Swanson een kogel in haar gezicht heeft gekregen <0xE2><0x80><0x93> want dat leek verdomme wel zo! De derde vraag is: hoe vaak hebben we de'supergeheime samenzwering van een overheidsinstelling ontmaskerd'? Antwoord: een paar keer te veel! De vierde vraag is: worden Michael Madsen en Ron Perlman overschat? Antwoord: in deze film wel, helaas. De vijfde vraag is: kan een stel tieten deze film redden? Antwoord: zelfs drie (Kristy Swansons twee en de regisseur/schrijver) deden dat niet.<br />God... Als ik zie dat de (hoogstwaarschijnlijk) huurmoordenaar haar wapens klaarlegt voor een shot, en als de debielen van de rekwisietenafdeling haar dan een heel ander setje geven <0xE2><0x80><0x93> het eerste godvergeten ding in die godvergeten film <0xE2><0x80><0x93> dan bereikt de 'zuipmeter' het hoogtepunt. Tijd tussen het begin van de film en het moment dat ik de tv uitzet: vijftien minuten. Net iets meer dan ik ervoor nodig had in het geval van 'Alone in the Dark'.

text_en:
The first question is: how many talentless idiots it takes to screw a movie up? Answer: one is more than enough, if he writes the screenplay and directs it. The second question is: did anyone teach the actors to handle guns properly? Answer: hell no. I wonder if Kristy Swanson got hit across the face with hot brass - because it damn seemed so! The third question is: how many times we did the "super secret government agency conspiracy gets uncovered from inside" plot? Answer: a good couple too many! The fourth question is: are Michael Madsen and Ron Perlman overrated? Answer: in this movie, sadly, yes. The fifth question is: can a pair of boobs save this movie? Answer: even three (Kristy Swanson's pair and the director/writer) didn't.

God... If I see the (most probably) assassin getting her guns ready for a hit, and then the morons from prop department give her a completely different set the first bloody thing in the goddamn movie, the "suck" meter hits the peak. Time from beginning of the movie to me switching the TV off: fifteen minutes. Just a little bit more than it took me in case of "Alone in the Dark".


text:
Als Kristy Swanson een aanval krijgt van schuldgevoelens over wat ze doet, wil ze weg. Helaas is Madsen haar directe superieur in een bedrijf waar 'twee weken uitstel geen optie is'.
Als tiener die vampiers vermoordde, deed Kristy het heel goed. Het beeld van het dalmeisje leek te kloppen. Maar als een moordenares die op de vlucht is... nou, blijf op de vlucht voor Kristy. Vlucht, vlucht ver weg! Deze film is geen concept dat niet eerder is gemaakt, maar hij is wel beter gemaakt!
Ik wilde de rest van de film niet zien, maar ik vond dat ik dat wel moest doen als ik een recensie over deze film wilde geven. Ik heb altijd een zwak gehad voor Madsen, en zijn personage was een beetje voorspelbaar, maar deze film was beslist tijdverspilling, zowel om te zien als om te maken... geen wonder dat hij nooit theatraal is uitgebracht!

text_en:
When Kristy Swanson gets an attack of the guilts about what she does, she wants out. Unfortunately, Madsen is her immediate superior in a company where "giving two weeks notice ain't an option."

As a teen killing vampires, Kristy did a very good job. The valley girl image seemed to fit. But as an assassin on the run...well, keep running Kristy. Run, run far away! This film is not a concept that hasn't been done before, but it HAS been done better!

I didn't want to watch the rest of this film, but I felt I should if I wanted to give a review of this movie. I've always liked Madsen, and his character was a bit predictable, but this movie was definitely a waste of time both to watch and make...no wonder it never got released theatrically!


text:
Kristy Swanson speelt een eliteverrader die een tv-verslaggeefster van kant zou hebben gemaakt voor een groep slechteriken, maar als ze die arme kerel thuis met zijn kinderen ziet spelen, besluit ze het hele project af te blazen en wordt het leven van de tv-verslaggeefster gespaard. Het leven van de eliteverrader ligt voor het grijpen, want de mensen die deze verslaggeefster dood wilden hebben, willen haar nu dood hebben omdat ze haar opdracht niet heeft uitgevoerd. Dat is de basis voor een film die Supreme Sanction heet.
Meer tijdverspilling lijkt er meer op. We zien hoe Swansons personage mannen in elkaar slaat, afranselt en vermoordt die veel groter zijn dan zij. En ze is altijd één twee vijftig stappen voor op de groep moordenaars die dat kunnen.' Om de een of andere reden maak je het uit met deze superster. Dat één vrouw al die mannen om zeep helpt, maakt de film zo vrolijk. Het is te voorspelbaar als je eenmaal denkt dat Swansons personage het toch gaat winnen, en dat maakt de film saai en onbeholpen.
Kristy Swanson is een goede actrice, die in haar jonge jaren altijd sexy en aantrekkelijk was. Maar een cum laude is niet een van haar beste prestaties.

text_en:
Kristy Swanson plays an elite hitwoman who is supposed to have knocked off a TV reporter for a group of bad guys,but once she sees this poor fellow at home playing with his kids she decides to junk the whole project and the TV reporter's life is spared.The hitwoman's life is up for grabs as the people who wanted this reporter killed now want her dead for not following through with her assignment.Such is the basis for a movie called Supreme Sanction.

Supreme waste of time is more like it.We see Swanson's character beat up,pummel and kill men far bigger than her.And she always one two fifty steps ahead of the group of murders who can't,for some reason,do away with this super hitwoman.Having one woman do away and beat all these men,makes the movie seem so gay.It is too predictable once you figure Swanson's character is going to win out anyway,thus making the film boring and inept.

Kristy Swanson is decent actress,who in her younger days was always sexy and easy on the eyes.Supreme Sanction is not one of her better efforts however.


text:
Eerst moet ik zeggen dat ik alles over dit onderwerp heb gelezen en dat ik het van binnen en van buiten ken, en dat ik ook opgewonden was toen ik het eindelijk zag. Maar je hoeft alleen het boek te lezen waarop deze miniseries zijn gebaseerd om te beseffen dat het niet het ware verhaal is van wat er bijna negentig jaar geleden echt is gebeurd. Het is losjes gebaseerd op de feiten, de rest is ontleend aan de verbeelding van de scenarioschrijver. En helaas zijn deze veranderingen allesbehalve succesvol en grotendeels volkomen onnodig.
Waar moet ik beginnen? Vita en Violet gebruikten de namen Mitya en Lushka pas toen hun affaire begon, en Violet noemde Vita Dmitri en Julian. Violet was degene die Vita met een dolk achternazat toen ze tieners waren. De'verleidingsscène' toen hun affaire begon was veel passiever dan hier wordt weergegeven en Violet kuste Vita zeker niet als eerste. Ik kan nog wel even doorgaan, al deze voorbeelden zijn er al toen de serie nog maar net was begonnen. Afgezien van al deze veranderingen van de feiten, zijn de karakteriseringen ook allemaal verkeerd. Soms gedraagt Vita zich als een krankzinnige. Vooral de scène waarin ze uit de krant de aankondiging van Violets verloving zag, is gewoon belachelijk. Vita hield haar emoties binnen. Het was Violet die temperamentvol was en haar gevoelens (goede of slechte) liet zien. Het enige wat Vita deed toen ze het las, was bijna flauwvallen, dat is alles. Harold heeft een zachtaardig karakter en vermijdt confrontaties in het echte leven, maar hier is hij soms behoorlijk streng en beschuldigend. Harold en Vita bespraken hun intieme dingen altijd in brieven, niet verbaal. En Violet... Ik weet dat deze serie zich met opzet op Vita en Harold concentreert, maar dat betekent niet dat alle andere personages alleen maar marionetten aan de zijlijn moeten zijn. Hier is ze een volkomen eendimensionaal personage, en de rollen die haar worden toebedeeld zijn meestal g<0xC3><0xAA>nant oppervlakkig. In feite was ze intelligent, begaafd, een heel bijzondere vrouw die zelden de lof heeft gekregen die ze verdient. Ik heb haar altijd veel interessanter gevonden dan Vita. In deze serie worden haar ongelukkigheid, eenzaamheid en haar problemen met haar moeder volkomen genegeerd. Viewer heeft ook weinig idee van haar achtergrond en familie, wat voor soort relatie (en huwelijk) ze had met Denys Trefusis of hoe hard ze tegen Vita streed. Vita was de enige liefde in haar leven, haar raison d'<0xC3><0xAA>tre, en als Harold leed tijdens een affaire, leed Violet ook. Daarna lag haar leven in puin, en het duurde even voordat ze zichzelf weer in de hand had. Standbeeld had de rol van Denys kunnen spelen, zoveel diepte heeft zijn personage. Lady Sackville-West is niet meer dan een slecht getekende karikatuur; een irritante kletskous met een overdreven Frans accent.
De serie eindigt met de totaal slecht geschreven scène in Amiens, en dat was volgens de schrijver van het script het einde van deze affaire. Nee, daarna is het een heel jaar doorgegaan, en het einde was veel langer en triester dan wat we hier te zien kregen. Maar wat kan het je schelen dat het een stomme afloop heeft als de hele serie van het begin af aan stom is geweest? Ik moet de acteurs wel een beetje prijzen, ze hebben hun best gedaan om de rollen die ze kregen zo goed mogelijk te spelen, hoewel Janet McTeer als Vita de enige is die echt straalt. Je kunt ook niet klagen over de setting. Alle klachten gaan naar de regisseur en vooral naar de scriptschrijver. In plaats van inzichtelijke karakterstudies zijn er te veel seksscènes en saaie gesprekken. Veel scènes zijn te lang, sommige zijn zinloos en dragen niets bij aan de verhaallijn. Aan de andere kant zijn veel details ingekort of helemaal weggelaten. Vooral had er meer informatie moeten zijn over de jeugd van Vita en Violet, en hoe hun vriendschap zich ontwikkelde. Dit is een fascinerend verhaal dat een veel betere versie verdiend zou hebben. Misschien doet iemand het op een dag. Op dit moment kun je veel meer van dit verhaal maken door het boek zelf te lezen, of Violets brieven aan Vita, die briljant zijn.

text_en:
First I have to say that I have read everything about this subject and I know it inside out, and I was excited about finally seeing it, too. But you have to read only the book this mini-series is based on to realize that it's not the true story of what really happened almost 90 years ago. It's loosely based on the facts, the rest is taken from the scriptwriter's imagination. And unfortunately these changes are anything but successful and mostly totally unnecessary.

Where do I begin? Vita and Violet didn't use the names Mitya and Lushka until their affair started, and during it Violet also called Vita Dmitri and Julian. It was Violet who chased Vita with a dagger when they were teenagers. The 'seduction' scene when their affair started Violet was much more passive than represented here and certainly didn't kiss Vita first. I could go on and on, these examples were all included when the series was only just started. Besides all these alterations from the facts, the characterizations are also all wrong. At times Vita behaves like a mad woman. Especially the scene where she saw from the newspaper Violet's engagement announcement is just ridiculous. Vita kept her surges of emotion inside. It was Violet who was temperamental and let her feelings (good or bad) show. All Vita did when she read it was that she nearly fainted, that's all. Being a gentle nature, Harold avoided confrontations in real life, but here he is sometimes pretty stern and accusing. Harold and Vita always discussed their intimate things in letters, not verbally. And Violet... I know that this series purposely concentrated on Vita and Harold, but that doesn't mean that all the other characters have to be mere puppets on the sidelines. Here she is totally one-dimensional character, and the lines gave to her are mostly embarrassingly shallow. Actually she was intelligent, gifted, quite an extraordinary woman who has rarely given the credit she deserves. I have always thought her much more interesting person than Vita. In this series her unhappiness, loneliness and her problems with her mother are totally ignored. Viewer has also little clue of her background and family, what kind of relation (and marriage) with Denys Trefusis she had or how hard she battled over Vita. Vita was the only love of her life, her raison d'etre, and if Harold suffered during affair, so did Violet. After it her life was in ruins, and it took time that she could pull herself back together again. Statue could have acted the role of Denys, that much depth his character has. Lady Sackville-West is just a badly drawn caricature; an annoying chatterbox with exaggerating french accent.

The series ends to the totally badly written scene in Amiens, and that was the end of this affair, according to scriptwriter. No, it continued a whole year after that, and it's ending was much more lingering and sad than what was presented here. But what one cares about the stupid ending if the whole series has been stupid from the start. I have to give some credit to actors, they tried to make best of those roles given to them though Janet McTeer as Vita is the only one who really shines through. One can't complain the settings either. All complaints go to director and most of all, scriptwriter. Instead of insightful character studies, there are too many sex scenes and bland conversation. Many of the scenes are too long, some are pointless and don't bring anything to the story line. On the other hand many details are shortened or omitted altogether. Especially there should have been more information about Vita's and Violet's youth, and how their friendship developed. This is one fascinating story which would have deserved a much better adaptation. Maybe someday someone will do it. At the moment one can make much more of this story by reading the actual book or Violet's letters to Vita, which are brilliant stuff.


text:
Ik heb het boek waarop de film is gebaseerd noch de brieven tussen Vita en Violet gelezen. Als ik met enige verwachting naar deze film ben gegaan, was het misschien omdat de Bloomsbury-groep (onder wie Virginia Woolf, van wie de Nicolsons deel uitmaakten) zou worden afgebeeld. Dat gebeurde niet, wat voor mij echter geen probleem was. Wat ik me afvraag is hoe de mensen achter deze film het voor elkaar hebben gekregen om hem naar mijn mening zo oninteressant en herhalingen te maken en de meeste personages zo vlak, ondanks het geweldige materiaal en een paar heel goede acteurs. Het script is gewoon niet goed genoeg. Ik ben het eens met de kritiek op mijn Finse buurvrouw <0xE2><0x80><0x93> te veel zinloze seksscènes (maar alleen tussen de vrouwen, terwijl er niets expliciets is aan Harolds talloze liefdesrelaties), te veel zinloze scènes in het algemeen, te weinig informatie over de achtergrond van de personages. Het lijkt vreemd, gezien de kwaliteit van de productie <0xE2><0x80><0x93> op het eerste gezicht lijkt het een echt ambitieus stuk werk, maar het script heeft natuurlijk het meeste gewicht en dat is waar deze film tekortschiet.
Vita's relatie met Harold leek me niet overtuigend, hoewel ze allebei heel goed acteren, vooral zij. De manier waarop ze op een nogal sentimentele manier hun onvoorwaardelijke liefde voor elkaar bleven uiten, vond ik, nou ja, gewoon niet overtuigend. Het ligt veel meer voor de hand dat het via brieven is gegaan, aangezien ik ook graag had willen weten waar de bijnamen vandaan kwamen <0xE2><0x80><0x94> de Russische, en Mar <0xE2><0x80><0x94> en waarom iemand die Vita heet de bijnaam Mar heeft gekregen. Het is misschien een kleinigheid, maar het is van belang om bij te dragen aan het grotere geheel.
<0xE2><0x80><0x94> Ik heb de film gezien met Engelse ondertitels, en waar kennelijk Mitya had moeten staan, stond in plaats daarvan Medea. Dat zou mijn frustratie over de bijnamen enigszins kunnen verklaren <0xE2><0x80><0x94> ik begreep niet waarom die van Vita Grieks moest zijn en die van Violet Russisch!

text_en:
I have neither read the book on which the movie is based, nor the letters between Vita and Violet. If I came to this movie with any expectations whatsoever, it was maybe that the Bloomsbury group (including among others Virginia Woolf, and which the Nicolsons were part of) would be depicted. It wasn't, which however wasn't a problem for me. What I am wondering about is how the people behind this movie managed to make it, in my opinion, so very uninteresting and repetitive and most of the characters flat, in spite of great material and some very good actors. The script is simply not good enough. I agree with the criticism of my Finnish neighbor - too many pointless sex scenes (but only between the women, while there is nothing explicit whatsoever concerning Harold's numerous love affairs), too many pointless scenes in general, too little information about the background of characters. It seems odd considering the quality of the production - on the surface it seems a really ambitious piece of work, but the script holds of course the most weight and that is where this movie fails.

Vita's relationship with Harold struck me as unconvincing, although both of them act really well, especially her. The way they kept declaring their unconditional love for each other in a rather sappy manner I thought, well, simply unconvincing. It makes a lot more sense that it should have happened through letters, as tmmvds points out I would also have liked to know where the nicknames came from - the Russian ones* as well as Mar - why ever is someone called Vita given the nickname Mar? It might be small stuff, but it matters in contributing to the bigger picture.

*I watched the movie with English subtitles on, and where it should apparently have said Mitya, it said instead Medea. That might explain my frustration with the nicknames to some extent - I could not understand why Vita's should be Greek while Violet's was Russian!


text:
Lance Henriksen kreeg iets betaald om hierin te verschijnen. Ik hoop dat het veel was.
Voormalige turnster van de US National Champion begint Kristie Phillips met de rol van Charlie Case, een turnster die van geheim agente verandert (omdat het heel gewoon is dat slungelige turnsters overheidsspionnen worden...).
Er is een echt hysterische openingsscène waarin Charlies ongelijke oefeningen worden gesaboteerd door een concurrent uit het oosten. Wat volgt is een van de belachelijkste stuntscènes waar ik ooit getuige van ben geweest... en ze willen dat je het serieus neemt! Maak je geen zorgen... ze steekt haar afstapje in de lucht.
Alles daarna is gewoon een rommelige, waardeloze spionagefilm. Kijk het eerste kwartier naar het campy-gymnastiek-gedoe en zoek dan dekking.

text_en:
Lance Henriksen got paid something to appear in this. I hope it was a lot.

Former US National Champion gymnast, Kristie Phillips starts as Charlie Case, a gymnast-turn-secret-agent (because it's very common that munchkin gymnasts become government spies...)

There's a truly hysterical opening scene where Charlie's uneven bars routine is sabotaged by an eastern-bloc competitor. What follows is one of the most ridiculous stunt scenes I've ever witnessed....and they want you to take it seriously! Don't worry...she sticks her dismount.

Everything after that is just a messy, dreck of a spy movie. Watch the first fifteen minutes for the campy-gymnastics stuff, then run for cover.


text: Lina McLaidlaw is een intelligente, eenzelvige jonge vrouw die onverwachts verliefd wordt op Johnnie Aysgarth, een zeer begerenswaardige vrijgezel met een voorliefde voor het verliezen van geld. Ze trouwen, maar Lina wordt bijna onmiddellijk onderworpen aan Johnnies verslaving aan liegen, gokken en schulden maken. Ondanks zijn tekortkomingen kan ze zijn charmante manier van doen niet weerstaan, tot ze begint te vermoeden dat hij misschien moordzuchtige gedachten voor haar koestert...<br />Dit is een goede film, goed gemaakt, met een aantrekkelijke cast, een goed script en misschien wel het beroerdste einde in de filmgeschiedenis. Oké, dat gaat misschien te ver, maar niet veel. Veel films veranderen het einde van een boek (Great Expectations, The Shining, enz.), maar de laatste twee scènes van dit boek zijn niet alleen afschuwelijk slap, maar maken ook het hele voorafgaande verhaal volkomen zinloos. Het verhaal gaat over een vrouw wier man wordt gedreven door zijn hebzucht en morele gebrek <0xE2><0x80><0x93> en wat ze van hem weet <0xE2><0x80><0x93> om haar te vermoorden. Het zou moeten eindigen (net als in het boek Before The Fact van Francis Iles / Anthony Berkeley) met een poging om haar te vermoorden. De reden dat dat niet gebeurt, is dat de studio Hitch heeft gedwongen het einde opnieuw te filmen, een van de eerste voorbeelden van het afschuwelijke proces van het testen van het publiek. Hitch was uitgekookt en deed wat hem gezegd werd (dit was pas zijn derde film in Hollywood) in de wetenschap dat hij, als hij het spel meespeelde, vroeg of laat de creatieve controle over zijn films zou krijgen, gezien zijn meesterwerken uit de jaren vijftig. Maar dan zitten we nog steeds met een beroerde afloop. Dat is heel jammer, want het is echt een heel goede film met een intrigerend thema <0xE2><0x80><0x93> kent iemand zijn man of vrouw echt zo goed? Het script is uitstekend, met veel onverwachte momenten (zoals wanneer Lina's vader sterft en Johnnie aanneemt dat zij...' Fontaine won een Oscar voor deze vertolking, hoewel ik persoonlijk de voorkeur geef aan haar verwarring en kwetsbaarheid in de rol van Rebecca. Ik zou deze film graag een hogere score geven, maar ik kan dat einde niet vergeven; dat is wat er gebeurt als films voor geld worden gemaakt, niet voor de liefde, wat merkwaardig genoeg het thema van de film zelf is. Kijk snel naar Hitchcocks cameo als een man die een brief post.

text_en:
Lina McLaidlaw is a bright, solitary young women who falls unexpectedly in love with Johnnie Aysgarth, a highly eligible bachelor with a penchant for losing money. They get married, but almost at once Lina is subjected to Johnnie's addiction to lying, gambling and getting into debt. Despite his flaws, she is unable to resist his charming manner, until she starts to suspect he may be harbouring murderous thoughts toward her ...

This is a good movie, well-made, with an attractive cast, a good script and possibly the single lousiest ending in movie history. Okay, that's maybe going too far, but not by much. Lots of films change the ending of a book (Great Expectations, The Shining, etc) but the last two scenes of this one not only manage to be horribly lame, but also render the entire preceding plot completely meaningless. The story is about a woman whose husband is driven by his greed and moral lacking - and what she knows about him - to kill her. It should end (as it does in Francis Iles / Anthony Berkeley's book Before The Fact) with him attempting to murder her. The reason it doesn't is that the studio forced Hitch to reshoot the ending, one of the first examples of the godawful process of preview audience testing. Hitch was canny and did what he was told (this was only his third film in Hollywood) knowing that if he played the game, sooner or later he would gain creative control of his films, evinced by his masterpieces of the fifties. But that still leaves us with a turkey of an ending. This is a great shame because it really is a very good movie with an intriguing theme - does anyone really know their husband or wife that well ? The script is excellent, with many off-guard moments (such as when Lina's father dies and Johnnie assumes she's crying about it), a finely-judged performance by Grant (who never played a villain again) and fine photography throughout, culminating in the famous glass-of-milk shot. Fontaine won an Oscar for this performance, although personally I prefer her confusion and vulnerability in her earlier victimised wife role in Rebecca. I would like to rate this movie higher, but I really can't forgive that ending; this is what happens when movies are made for money, not love, which I guess is curiously the theme of the film itself. Look fast for Hitchcock's cameo as a man posting a letter.


text:
Dit is uniek voor de films van Hitchcock die ik heb gezien, in die zin dat ik er niet echt van heb genoten.
In feite vond ik dit nogal voorspelbaar en irritant.
Cary Grant en Joan Fontaine zijn een pasgetrouwd stel. Hij is het soort 'beminnelijke schurk' dat je in veel films ziet, zonder dat hij wat mij betreft ooit beminnelijk is geweest!
In feite was het op zijn best een nauwelijks geloofwaardige relatie, en af en toe leek hij bijzonder onecht en onwaarschijnlijk.
Niet in staat een baan te houden en te proberen een weelderige levensstijl te leiden, wordt Grant ertoe gebracht geld te lenen dat hij niet terug kan betalen. 1.
Fontaine is ervan overtuigd dat hij haar probeert te vermoorden om het geld in handen te krijgen waarvoor ze verzekerd is; en vermoedelijk ook wat haar overleden vader waard was.
2. Het gemiddelde en eigenlijk nogal oninteressant, maar zoals gewoonlijk kun je de invloed zien van films die op een later tijdstip zijn gemaakt.

text_en:
This is unique in films of Hitchcock's that I've seen, in that I didn't really enjoy it.

In fact, I actually found this quite predictable and annoying.

Cary Grant and Joan Fontaine are a newly married couple. He's the kind of "lovable rogue" character that you've seen in many films, without ever being lovable as far as I am concerned!

In fact, it was a barely believable relationship at best, and at times seemed particularly false and implausible.

Unable to hold down a job and trying to live an opulent lifestyle, Grant is led to borrow money that he cannot pay back.

Fontaine is convinced that he is trying to kill her in order to get the money she is insured for; and presumably what her late father was worth.

Average and rather uninteresting all round actually, but as usual you can see the influence on films that have come at a later date.


text:
Het lijdt geen twijfel dat Alfred Hitchcock een zeer getalenteerde regisseur was. Veel van zijn films zijn onmiskenbare klassiekers die de tand des tijds hebben doorstaan en tot op de dag van vandaag zeer de moeite waard zijn. Op deze lijst kunnen The 39 Steps, Rear Window, North by Northwest, Dial M for Murder, Vertigo, The Birds, Shadow of a Doubt en nog een paar andere films voorkomen.
Maar 'Verdenking' wordt helemaal niet goed oud en is eigenlijk zo slecht dat ik het idee heb dat het waarschijnlijk zelfs naar de maatstaven van 1941 een slechte film was. De lijst van scènes die goed werken kan met een potlood op een luciferboekje worden genoteerd. Het script is meestal losbandig en belachelijk, maar het acteerwerk lijkt zo geforceerd en houterig en op het randje van amateuristisch dat het bijna niet te geloven is. Joan Fontaine probeert er iets van te maken, maar ze bevindt zich op een hellend vlak en Cary Grant levert niet veel hulp. Hij acteert soms zo slecht dat ik betere optredens heb gezien in toneelstukken van de middelbare school of tijdens toneellessen op de universiteit, waar een scheikundig ingenieur voor het eerst acteert zonder formele opleiding. Na ongeveer 30 minuten naar deze film te hebben gekeken, merk je misschien dat je in het donker je hand naar de dvd-hoes uitsteekt om te zien of je per ongeluk een of andere speciale editieversie in elkaar hebt geflanst die zonder enige bewerking in elkaar is gezet.
Het onderwerp is serieus, maar toch heeft de film iets onnozels en afgezaagds dat zo misplaatst lijkt dat je verdoofd raakt van verbijstering.
'Achterdocht' is in feite onbruikbaar en ook een zeer, zeer, zeer overschatte BAD-film.

text_en:
There is no doubt that Alfred Hitchcock was a seriously talented director. Many of his films are undeniable classics that have stood the test of time and are highly watchable to this day. This list could include The 39 Steps, Rear Window, North by Northwest, Dial M for Murder, Vertigo, The Birds, Shadow of a Doubt, and a few other films.

However, "Suspicion" is not aging well at all and is really so unwatchable that it seems to me that it was probably a bad film even by 1941 standards. The list of scenes that work well could be listed on a matchbook with a crayon. The script is loose and ridiculous most of the time, but the acting seems so forced and wooden and borderline amateurish throughout, that it is almost unbelievable. Joan Fontaine tries to shore things up but she is on a slippery slope and Cary Grant doesn't provide much assistance. His acting is so bad at times that I have seen better performances in high school plays or college Theatre Experience classes where a Chemical Engineer is acting for the first time with no formal training.

After about 30 minutes of watching this film you may find yourself reaching for the DVD sleeve in the dark to see if you accidentally picked up some kind of special edition version that was cobbled together without any editing.

The subject matter is serious, yet the film has a silly and trite feel to it that just seems so out of place you become numb with perplexity.

"Suspicion" is basically unwatchable and another very very very overrated BAD movie.


text: Joan Fontaine wordt overdonderd door de beminnelijke Cary Grant. Na hun huwelijk beseft ze dat haar man erg onverantwoordelijk is en een grote gokschuld heeft. Het blijkt dat Grant probeert zijn beste vriend, Nigel Bruce, een deel van zijn spaargeld afhandig te maken. Bruce wordt vermoord en Fontaine vermoedt dat haar man zal proberen haar te vermoorden voor het verzekeringsgeld. Dit drama sleept zich voort tot een abrupte, vlakke finale.

text_en: Joan Fontaine is swept off her feet by the suave Cary Grant. After their marriage, she realizes that her husband is very irresponsible and owes a major gambling debt. It appears that Grant tries to scheme his best friend, Nigel Bruce, out of part of his life savings. Bruce ends up murdered and Fontaine suspects that her husband will try to kill her for the insurance money. This drama drags on to an abrupt and flat finale.


text:
Ik heb geen hekel aan Cary Grant, maar ik heb zijn optredens in genoeg films irritant gevonden; dit, _Arsenic & Old Lace and Bringing Baby_. Ik heb geen hekel aan hem in _North by Northwest_, maar ik vind die film onverdraaglijk stom. Bovendien vind ik het eindeloze gezever over Grants klas vermoeiend. Ik heb geen idee wat zijn klas doet voor de kijkers die het aankondigen. Het doet mij niets.

In de bij deze dvd inbegrepen documentaire _Achter de coulissen_ zegt Patrcia Hitchcock dat Grant de favoriete hoofdrolspeler van haar vader was; ik denk dat hij het mis had. Jimmy Stewart was een betere hoofdrolspeler in een reeks betere Hitchcock-films.
Met dat erbij.' Fontaine is een volslagen onsympathieke sukkel. Ze moet verdoofd en passief blijven en is niet bereid om contact op te nemen met iemand anders dan Johnny, in beide einden van de film, om zijn trucjes te laten werken. Dat is niet veel om mee te werken. Cary Grant begint elke regel met 'Apenkop...' tot ik hem wel kon wurgen. Hij zegt het wel zestig keer. Het is ronduit irritant. De techniek van Hitch is hier schrikbarend oppervlakkig. In een eindeloze opeenvolging van kamers/sets is een namaakdakraam in de achtermuur geprojecteerd als een spinnenweb. En een lichtpeertje in een glas melk mag dan fans opwinden, maar dat kan een film die zo slecht is gemaakt niet redden.

Peter Bogdanovich zou met pensioen moeten gaan als hij nog één imitatie van Hitchcock en Cary Grant op een dvd zet. Volgens mij is dat nu zijn hele carrière. Zodra ik hem zag, dacht ik: o shit, daar komt een imitatie waar alleen hij van onder de indruk is. In plaats daarvan waren er twee! O, wat fijn!

text_en:
I don't dislike Cary Grant but I've found his performances annoying in enough films to notice; this, Arsenic & Old Lace and Bringing up Baby. I don't dislike him in North by Northwest but I really find that movie unbearably silly. On top of that I find the endless raving about Grant's class tiresome. I don't have a clue what his class does for the viewers who herald it. It doesn't do a thing for me.

In the behind-the-scenes feature included with this DVD Patrcia Hitchcock says that Grant was her fathers favorite leading man; I think he was wrong. Jimmy Stewart was a better leading man in a string of better Hitchcock movies.

With it's ruined ending this is really half a movie and doesn't bear discussion, and can't support the high ratings it's getting. Even if the movie had it's ending intact there's not much to it. Fontaine is a completely unsympathetic sucker. She has to remain numb, inactive, and unwilling to contact anyone but Johnny for the whole movie, in either ending, for his ploys to work. That's not much to work with. Cary Grant begins every line with "Monkeyface..." until I wanted to strangle him. He says it about sixty times. It's positively grating. Hitch's technique here is shockingly shallow. An endless succession of rooms/sets have a phony skylight projected on the rear wall as a spiderweb effect. And a light-bulb in a glass of milk may make fans excited, but it can't save a movie this poorly made.

Peter Bogdanovich should retire if he does one more Hitchcock/Cary Grant imitation on a DVD. I think that's his whole career now. As soon as I saw him, I thought, oh crap, here comes an imitation that only he's impressed with. Instead there were two! oh joy!


text:
Verkrachter-waarschuwing!!!
Dit is waarschijnlijk mijn minst favoriete film van Cary Grant. Ik heb het grootste deel van de tijd gedacht: negeer hem, ga weg, enzovoort. Probeert hij haar te vermoorden? Moeten we ervan uitgaan dat hij haar na afloop, als hij haar heeft overgehaald om met hem mee naar huis te gaan, toch zal vermoorden? Ik heb in een paar boeken gelezen dat dit een voordracht is die sommige kijkers/critici hebben gelezen. Het is per slot van rekening een redelijker manier om een boek te filmen dan om het einde te veranderen <0xE2><0x80><0x93> en dit is een onredelijker verandering van einde dan bijvoorbeeld in _The Long Goodbye_ van Altman. Het eerdere voorbeeld dat de moordenaar niet de moordenaar maakt omdat er een ster is gecast (als Gosford Park het over The Lodger heeft, worden Ivor Novello's moordzuchtige gewoonten niet genoemd) is niet helemaal uitgesloten.
In Hitchcock's Revisited schrijft Robin Wood: 'Als je in gedachten van begin naar eind gaat, verandert de betekenis van elke scène, de schijnbare soliditeit van het verhaal lost op, de illusie van de "werkelijkheid" van de fictie desintegreert, en de film wordt een "modernistische" tekst waarin het proces van het verhaal op de voorgrond staat.' Ik vind het net zo leuk om intellectuele interpretatiespelletjes te spelen als ieder ander, maar als de film niet recht voor zijn raap is, dan werkt hij niet. Deze film werkt niet. Zelfs nadat hij de fatale glazen melk heeft overwogen die in een paar Hitchcock-films terugkeren.
Een ergerlijk smoesje. Het is 1941. Niets in de film zegt dat het in het verleden speelt. Beaky (Nigel Bruce) bewaart zijn geld bij een Paris Bank en gaat daarheen om financiële zaken te doen? Weet hij niet dat er een oorlog aan de gang is? Waren er zelfs nog vluchten vanaf het vliegveld van Croydon? Staat hij op goede voet met de nazi's? Hoe komt het dat er nooit wordt gesuggereerd dat de Duitsers hem als spion of zoiets hebben doodgeschoten?
Een curiositeit. Als Johnnie en Lina dineren met Isobel, de detectiveschrijfster, en haar broer, de patholoog-anatoom, is er een vijfde persoon aanwezig, die nooit wordt uitgelegd of voorgesteld <0xE2><0x80><0x93> een vrouw in een smoking. In de aftiteling staat dat ze Nondas Metcalf is, die Phyllis Swinghurst speelt. Is dit niet een voorbeeld van hoe lesbiennes in films uit de jaren veertig werden gecodeerd? Moeten we haar beschouwen als Isobels minnares? In de boeken van Hitchcock over openlijke en verborgen homo's/lesbiennes (bijvoorbeeld Robin Wood) komt Phyllis Swinghurst niet voor.

text_en:
Spoiler warning!!!

This is probably my least favourite Cary Grant film. I spent most of the time thinking: ignore him, leave him etc. Is he trying to kill her? Should we assume that after the end, when he persuades her to return home with him, that he will kill her after all? I see from checking in a couple of books that this is a reading that some viewers/critics have taken. Finishing early is after all a more reasonable way to film a book, than to change the ending - and this is a more unreasonable change of ending than, for example, in Altman's The Long Goodbye. Unlike Hitchcock's earlier example of making the murderer not the murderer because a star has been cast (when Gosford Park refers to The Lodger, Ivor Novello's murderous habits are not mentioned) the book's ending is not definitely ruled out.

In Robin Wood's Hitchcock's Films Revisited, he writes: "As one mentally 'swiches' from ending to ending , the significance of every scene changes, the apparent solidity of the narrative dissolves, the illusion of the fiction's 'reality' disintegrates, the film becomes a 'modernist' text in which the process of narrative is foregrounded." I enjoy playing intellectual interpretation games as much as anyone else, but unless the film stands on a straightforward reading, then it fails. This one fails. Even after considering the fatal glasses of milk that recur in a few Hitchcock films.

An annoying quibble. The year is 1941. Nothing in the film says that it is set in the past. Beaky (Nigel Bruce) keeps his money in a Paris Bank, and goes there to do financial business? Does he not know that there is a war on? Indeed, were there still any flights from Croydon airport? Is he on good terms with the Nazis? How come it is never suggested that the Germans shot him as a spy or something.

A curiosity. When Johnnie and Lina have dinner with Isobel, the mystery writer, and her brother, the pathologist, there is a fifth person present, who is never explained nor introduced - a woman in a tuxedo. The credits say that she is Nondas Metcalf playing Phyllis Swinghurst. Is this not an example of how lesbians were coded in '40s films? Are we to take her as Isobel's lover? The books that discuss overt and hidden gays/lesbians in Hitchcock (e.g. Robin Wood again) do not include Phyllis Swinghurst.