text:
Gezien de acteursrollen die hij in de jaren veertig speelde (Casper Gutman, Signior Ferrari, Mr. Peters, Jerome K. Arbutny, ex-superintendent Grodman, graaf Fosco, Titus Semple) verbaast het veel van zijn fans dat Sidney Greenstreet oorspronkelijk naam maakte in komedies in West End en Broadway. Hij was meestal zo'n absolute schurk of serieuze acteur voor het publiek dat zijn komische talenten werden genegeerd. In feite maakte hij vier komische optredens (waarvan één een parodie op zijn schurkachtige vertolking van zijn schurkachtige partner Peter Lorre in een cameo). Zijn beste volledige filmoptreden in een komedie was waarschijnlijk dat van tijdschriftjournalist Alexander Yardley in 'Christmas In Connecticut' (hoewel zijn autocratische, halfgekke soapmagnaat in 'The Hucksters' zijn autocratische, halfgekke soapmagnaat was). Het is een goede tweede. Ondanks wat problemen met het scenario is het een goede film, die meestal in het kerstseizoen weer opleeft.
Elizabeth Lane (Barbara Stanwyck) schrijft een column in het tijdschrift _American Housekeeping_ voor Yardley, waarin ze tips en kookrecepten geeft. Ze is de 1945-versie van Martha Steward, alleen is mevrouw Steward kok en huiseigenaar en kan ze zweren dat ze alles wat ze aanbeveelt zelf heeft uitgeprobeerd. Stanwyck kan dat niet. Haar kookrecepten zijn die van haar vriend Felix (S.Z. Sakall), chef-kok en restaurateur. Het huis dat ze beschrijft als haar thuis (een modelboerderij in Connecticut) is van haar onofficiële vriendje, architect John Sloan (Reginald Gardiner). Gardiner zou het echt niet erg vinden om met Stanwyck te trouwen, maar ze is er nog niet helemaal klaar voor om een definitieve verbintenis met hem aan te gaan.
Als de film begint, wordt een Amerikaan schipbreuk geleden door de nazi's. Het gaat om Jefferson Jones (Dennis Morgan), een zeeman. Hij brengt twee weken op een vlot door voordat hij wordt gered. Omdat hij de publiciteitswaarde van de film inziet, besluit Greenstreet Morgans wens in vervulling te laten gaan en een echte ouderwetse kerst te vieren in Connecticut. Hij zegt in feite tegen Stanwyck dat ze Morgan en hem tijdens de feestdagen op haar boerderij zal vermaken. Stanwyck is niet in staat uit te leggen dat het beeld dat de zuilen van haarzelf (compleet met het feit dat ze in staat is de kleppen open te klappen en een kind groot te brengen dat ze zogenaamd met haar man heeft gehad) haar voorschotelen, een leugen is <0xE2><0x80><0x93> als ze dat wel doet, zal ze worden ontslagen, evenals haar directe baas Dudley Beecham (Robert Shayne). In een moment van neerslachtigheid accepteert ze Gardiners huwelijksaanzoek, waarna Gardiner tot de ontdekking komt dat zijn huis in Connecticut is verworden tot het 'echte' huis van Stanwyck en hemzelf en 'hun kind'.
Natuurlijk merken Stanwyck en Morgan niet alleen dat ze Greenstreets bemoeizuchtige nieuwsgierigheid kunnen afwenden, maar ook dat ze verliefd aan het worden zijn (tot grote ergernis van Gardiner <0xE2><0x80><0x93> hij verwacht werkelijk dat Stanwyck nog steeds met hem zal trouwen). De ene complicatie na de andere doet zich voor, terwijl leugens op leugens stapelen en de baby's van de buren de baby's van de buren opvolgen, voordat Greenstreet zich begint af te vragen of hij niet iets over het hoofd ziet. Maar het is een komedie, dus alles loopt goed af. Zelfs Greenstreet is aan het eind geamuseerd door de hele gekte <0xE2><0x80><0x93> zijn gevierde, hartelijke gegrinnik is voor de verandering een afspiegeling van dat van de kerstman. Dit is geen klassieke komedie, zeker geen geweldige, maar amusant genoeg om het seizoen in december de moeite waard te maken.

text_en:
Given the acting roles he played in the 1940s (Casper Gutman, Signior Ferrari, Mr. Peters, Jerome K. Arbutny, Ex-Superintendent Grodman, Count Fosco, Titus Semple) it surprises many of his fans to learn that originally Sidney Greenstreet made a name for himself in comedies in the West End and Broadway. He was usually such a total villain, or serious actor to the public that his comic talents were ignored. In fact he actually did make four comedy appearances (one a spoof of his villainous portrayals with his villainy partner Peter Lorre in a cameo appearance). His best total film appearance in a comedy was probably that of magazine publisher Alexander Yardley in "Christmas In Connecticut" (although his autocratic, half-mad soap tycoon in "The Hucksters" is a close second). Despite some problems with the screenplay, it is a good film, and usually revived in the Christmas season.

Elizabeth Lane (Barbara Stanwyck) writes a column in "American Housekeeping" magazine for Yardley, where she gives household tips and cooking recipes. She is the 1945 version of Martha Steward, except that Ms Steward is a cook and house-owner, and can vouch for trying out and testing what she advocates. Stanwyck can't. Her cooking recipes are those of her friend Felix (S.Z. Sakall), a gourmet chef and restaurateur. The house she describes as her home (a model farmhouse in Connecticut) belongs to her unofficial boyfriend, architect John Sloan (Reginald Gardiner). Gardiner really would not mind marrying Stanwyck, but she is not fully ready to consider a final commitment to him.

As the film begins, an American is shipwrecked by the Nazis. This is Jefferson Jones (Dennis Morgan), a sailor. He spends two weeks in a raft before being rescued. Sensing publicity value, Greenstreet decides to grant Morgan's wish to have a genuine old fashioned Christmas in Connecticut. He basically tells Stanwyck that she will entertain Morgan and himself at her farm for the holidays. Stanwyck is unable to explain that the columns image of herself (complete with her ability to flip flap-jacks, and raise a baby she supposedly had with her husband) is a lie - if she does she will be fired, as will her immediate boss Dudley Beecham (Robert Shayne). In a moment of depression she accepts Gardiner's proposal of marriage, and then Gardiner finds his Connecticut home is dragooned into becoming the "actual" home of Stanwyck and himself and "their baby".

Of course, aside from putting off Greenstreet's meddling curiosity, Stanwyck and Morgan find that they are falling in love (much to the annoyance of Gardiner - he does actually expect that Stanwyck will still marry him). Complication following complication occurs, as lies piles on lies, and as neighbor's babies succeeds neighbor's babies, before Greenstreet begins to wonder if he is missing something. But it is a comedy, so everything works out well. Even Greenstreet, at the conclusion, is amused by the entire madness - his celebrated hearty chortle mirroring that of Santa Clause for a change. This is not a classic comedy, certainly not a great one, but amusing enough for the season to be worth watching in December.


text: Deze film is een van mijn favoriete kerstklassiekers. Oké, het is wollig, het is niet'relevant', maar sinds wanneer zijn films die alleen maar onderhoudend en leuk zijn een slechte zaak? Nee, deze film is absoluut 'A Good Thing', zoals Martha Stewart (toepasselijk genoeg) zou zeggen! Barbara Stanwyck is zo aantrekkelijk in deze film en Dennis Morgan geeft haar een groot compliment. Ze hebben allebei meer dan genoeg charme en warmte. Ze worden geassisteerd door een ploeg van die ongelooflijke karakteracteurs die sinds de jaren veertig en vijftig lijken te zijn verdwenen <0xE2><0x80><0x93> onder wie Sydney Greenstreet, S.Z. (Cuddles)Sakall, Reginald Gardiner en Una O'Connor. Waar zijn zulke personages tegenwoordig? Geen enkele rol had beter kunnen zijn. Bette Davis heeft deze rol dankbaar geweigerd omdat hij beneden haar waardigheid was en ze had gelijk om hem te weigeren. Ze zou hebben geprobeerd alles en iedereen om haar heen onder de stoom te zetten en de film volledig hebben vernietigd. Stanwyck was een sterke actrice, maar ze was zo verstandig dit niet al te zwaar op te nemen. Ze is zelden zo aantrekkelijk geweest en haar rol is perfect. Morgan is de essentie van een aardige vent. Omdat zijn rol het minst opvallend is, is er een neiging om zijn vaardigheid over het hoofd te zien. Alleen al het feit dat hij zich staande kon houden te midden van zulke uitgesproken karakteracteurs is een prestatie op zich, maar ook hij is absoluut perfect als Jefferson Jones. Sla de slecht geadviseerde (en zinloze) remake van 1992 over en kijk naar dit vrolijke, sprankelende kerstcadeau!

text_en: This film is one of my favorite Christmas classics. Sure, it's fluff, it's not "relevant", but when did movies being simply entertaining and fun become a bad thing? No, this movie is definitely "A Good Thing" as Martha Stewart(appropriately)would say! Barbara Stanwyck is so appealing in this film and Dennis Morgan perfectly compliments her. Both of them have charm and warmth to spare. They are assisted by a crew of those incredible character actors who seem to have disappeared since the 40's and 50's--Sydney Greenstreet, S.Z.(Cuddles)Sakall, Reginald Gardiner and Una O'Connor among them. Where are characters like this today? Not one role could have been better cast. Bette Davis thankfully refused this role as beneath her and she was right to refuse it. She would have attempted to steam roll over everyone and everything around her and completely destroyed the film. Stanwyck was a strong actress, but had the wisdom to play this lightly. She has seldom been more appealing and is pitch perfect. Morgan is the essence of the nice guy. Because his part is the least splashy there is a tendency to overlook his skill. Just the fact that he could hold his own surrounded by such distinct character actors is an accomplishment in itself, but he too is absolutely perfect as Jefferson Jones. Skip the ill advised(and pointless)1992 remake and watch this bright, sparkling holiday gift!


text:
Persoonlijk hou ik niet zo van b/w-films, maar deze film heeft iets magisch.
De film begint met Elizabeth Lane (Barbara Stanwyck). 'Liz' schrijft een tijdschriftcolumn over dat ze de 'Martha Stewart' van Connecticut is. Natuurlijk liegt ze. Dat wordt een probleem als haar publisher, meneer Yardley, haar vraagt om tijdens de kerstdagen gastheer te spelen voor een navigator van een marineschip. Bovendien nodigt meneer Yardley, die met Kerstmis alleen zal zijn, zichzelf uit voor het kerstfeest op de boerderij. Vanaf dat moment loopt het helemaal uit de hand.
Aangezien de film zich afspeelt op een boerderij in New England, heeft de film een warm kerstgevoel. Bovendien zijn de personages hilarisch. Als er iets misgaat, roept zijn vriend Felix altijd: 'Catastrofe!' Uiteindelijk eindigt de film zoals een kerstfilm hoort te eindigen: een vrolijke dikke man lacht en roept: 'Wat een kerst!'
Kortom, hoe oud je ook bent, je zult deze film geweldig vinden.

text_en:
Personally, I don't like a lot of b/w movies, but there's something magical about this movie.

The movie starts with Elizabeth Lane (Barbara Stanwyck). "Liz" writes a magazine column about how she's the 'Martha Stewart' of Connecticut. Of course, she's lying. This becomes a problem when her publisher, Mr Yardley, asks her to play host to a NAVY sailor over Christmas. In addition, Mr Yardley, who's going to be alone for Christmas, invites himself up to the farm for the Christmas party. From there, things just go crazy.

Since the movie is set on a New England farm, the movie has a warm holiday feeling. Plus, the characters are hilarious. Mr. Yardley is always shouting orders, and Liz's friend Felix is always yelling 'Catastroph!' when things go wrong. Finally, the movie ends the way a Christmas movie should end; a jolly fat man laughs and shouts "What a Christmas!"

In short, no matter what age you are, you will love this movie.


text:
Barbara Stanwyck is een genot om naar te kijken in deze oorlogskomedie, over een zeeman die is uitgenodigd om de kerstdagen door te brengen bij de familie van een populaire schrijfster van tijdschriften, op haar boerderij in Connecticut. Het probleem is dat ze geen man, baby of boerderij heeft, zoals ze in haar column schrijft, en ze kan niet eens koken; haar heerlijke recepten worden haar voorgezet door haar goede vriend 'Oom' Felix, eigenaar van een Hongaars restaurant in New York.
Het wordt nog ingewikkelder als haar strenge publisher-baas zichzelf voor de kerst uitnodigt. Er wordt haastig een plan gemaakt: haar saaie verloofde zorgt voor een echte boerderij in Connecticut, de buren voor een geleende baby en er wordt een snelle bruiloft gepland als de publisher even niet oplet. Maar als de knappe jonge matroos op kerstavond arriveert, volgen er romantische complicaties, want de zogenaamd getrouwde auteur valt als een blok voor de aardige marineman en vice versa.
Dit is een charmante, warme film die humor met sentiment in evenwicht brengt en een prachtige gelegenheid is voor Barbara Stanwyck om haar aanzienlijke komische talent tentoon te spreiden, geholpen door fantastische karakteracteurs als Sydney Greenstreet, Una O'Connor, S.Z.Sakall en vele anderen. Een dansavond in het gemeentehuis is een feest om te zien, en de onverwacht lieve en vrouwelijke kant van Stanwyck is een heerlijke verrassing voor kijkers die haar voornamelijk hebben gezien als een harde, bitchy vrouw in een femme fatale-rol. Echt een prachtige film die de tand des tijds heeft doorstaan.

text_en:
Barbara Stanwyck is a sheer delight in this wartime comedy, about a sailor invited to spend Christmas with a popular magazine writer's family, at her farm in Connecticut. The problem is she has no husband, baby, or farm, as she writes about in her column, and she can't even cook; her wonderful recipes being provided for her by her good friend " Uncle" Felix, owner of a Hungarian restaurant in New York City.

Things get even more complicated when her strict publisher boss invites himself along for Christmas. A scheme is hastily planned, with her stuffy fiancé providing an actual Connecticut farm, neighbors providing a borrowed baby, and a quick wedding planned when the publisher isn't looking. But when the handsome young sailor arrives on Christmas Eve, romantic complications ensue, as the supposedly married author falls like a ton of bricks for the nice guy Navy man and vice versa.

This is a charming, warm film that deftly balances humor with sentiment and is a wonderful showcase for Barbara Stanwyck to display her considerable comedic talent, aided by such marvelous character actors as Sydney Greenstreet, Una O'Connor, S.Z.Sakall, and many others. A Christmas night dance at the town hall is a toe tapping delight to see, and the unexpectedly sweet and feminine side of Stanwyck is a wonderful surprise, for viewers who have seen her mainly as tough, bitchy women in femme fatale roles. Truly a wonderful film that has stood the test of time.


text: Ik ben altijd dol geweest op oude films, maar dit is een van mijn top tien favorieten... het heeft alle charme van de ouderwetse romantiek uit de jaren veertig, en het is bovendien hilarisch! Barbara Stanwick speelt een onafhankelijke alleenstaande vrouw die kookartikelen schrijft voor een beroemd tijdschrift... onder het voorwendsel dat ze een getrouwde huisvrouw is. Zelfs de hoofdredacteur van het tijdschrift lijdt aan dit waanidee. Er komt een knappe soldaat binnen (gespeeld door de getalenteerde Dennis Morgan) die net samen met zijn maat van een vlot is gered. Zijn enige wens is om in het huiselijke Inn The waar ze zo welsprekend over schrijft te blijven en zich te ontspannen met haar beroemde zelfgemaakte maaltijden. Ze moet nu als een gek een manier zien te vinden om haar baan en reputatie te redden... Voeg daar nog eens aan toe dat haar verloofde haast heeft om de knoop door te hakken <0xE2><0x80><0x93> dat helpt ook niet echt. De humor is subliem en de chemie tussen de hoofdpersonen is om te smullen. Voeg daar nog eens aan toe dat de acteur die de bijnaam 'Cuddles' heeft gekregen (en die dus helemaal bij die naam past) <0xE2><0x80><0x93> en het wordt nog aanbiddelijker. Dit is een film die ik absoluut moet zien en waar ik me elk kerstseizoen met een kop chocolademelk in nestel. Een geweldige, leuke film om met Kerstmis of wanneer dan ook van te genieten!

text_en: I have always loved old movies but this is one of my top ten favorites...it has all the charm, 1940's quaintness, and good old fashioned romance and it's hilarious, to boot! Barbara Stanwick plays an independent single woman who writes cooking\home life articles for a famous magazine...under the premise that she is a married homemaker. Even the president of the magazine is under this delusion. Enter a handsome GI, (played by the talented Dennis Morgan)just rescued off of a raft along with his buddy. His simple wish is to stay at the homey Inn the she writes so eloquently about and relax with her famous home-cooked meals. She now has to frantically find a way to save her job and reputation...add to this that her fiancé is in a hurry to tie the knot doesn't help. The humor is superb and the chemistry between the leading characters a lot of fun. Throw in the character-actor nicknamed "Cuddles" (who fits this name completely) it becomes even more adorable. This has become my must-see movie that I snuggle in with a cup of cocoa each Christmas season. A wonderful, enjoyable movie to enjoy at Christmastime or anytime!


text:
Dit is een geweldige ouderwetse kersthit, die ik elk jaar op tv probeer te horen als ik de kans krijg. Het gaat over een journaliste die op Martha Stewart lijkt, Elizabeth Lane, die charmant wordt geportretteerd door Barbara Stanwyck. Maar in tegenstelling tot Martha is deze dame een bedriegster zonder enige huishoudelijke vaardigheden. De andere leden van de cast maken het verhaal in feite af, onder wie Dennis Morgan (Jefferson Jones), Reginald Gardiner (John Sloan) en Sydney Greenstreet (Alexander Yardley).
Elizabeth Lane is een journaliste die voedselartikelen schrijft en zichzelf afschildert als een gelukkig getrouwde huisvrouw met kinderen. In werkelijkheid is ze een alleenstaande vrouw die in een appartement in New York woont en geen ei kan koken. Haar recepten heeft ze geleend van haar Hongaarse koksvriend Felix. Elizabeth komt met haar bedrog weg tot de hoofdredacteur van haar tijdschrift, Alexander Yardley, besluit dat hij een leuke, ouderwetse plattelandskerst wil en zichzelf uitnodigt om haar op te zoeken, waarbij hij een terugkerende oorlogsheld meebrengt, Jefferson Jones, een zeeman die schipbreuk heeft geleden. Yardley eist volledige eerlijkheid van zijn werknemers. Om uit haar netelige positie te komen en haar op bedrog gebaseerde carrière te redden, leent Elizabeth het landhuis in Connecticut van haar aanbidder, de architect John Sloan, een saaie, pietluttige kerel die al heel lang op zoek is naar een huwelijk. Ze leent ook de baby van een van haar buren (in feite meerdere) om voor haar eigen kind en dat van haar 'echtgenoot' Sloan door te gaan.
Natuurlijk zorgt dit scenario voor veel vrolijkheid. Het is een komische komedie en een charmante romance, met de extra attractie van een kerstsfeer. Telkens als ik aan deze film denk, zie ik de sneeuwvlokken vallen, de boom prachtig versierd, het vuur in de haard, de geroosterde kalkoen en de kerstkoekjes die worden gebakken.
Waarom voelde Hollywood zich geroepen om een remake te maken? Ik heb begrepen dat er een versie uit 1992 is, geregisseerd door Arnold Schwarzenegger met in de hoofdrollen Dyan Cannon, Kris Kristofferson en Tony Curtis. Ik heb deze moderne versie nog niet gezien en dat wil ik ook niet. Deze oude favoriet is precies zoals hij is en een vakantie'moet je zien' samen met It's a Wonderful Life, White Christmas, Miracle on 34th Street en natuurlijk alle versies van A Christmas Carol.

text_en:
This is a wonderful old fashioned Christmas favorite, which I try to catch on TV every year if I can. It revolves around a Martha Stewart like journalist named Elizabeth Lane, charmingly portrayed by Barbara Stanwyck. However, in contrast to Martha, this lady is a phony with no domestic skills whatsoever. The other cast members effectively complete the story, and include Dennis Morgan (Jefferson Jones), Reginald Gardiner (John Sloan), and Sydney Greenstreet (Alexander Yardley).

Elizabeth Lane is a journalist who writes food articles, portraying herself as a happily married country homemaker with children. In reality, she is a single woman living in a New York City apartment and cannot boil an egg. Her recipes are borrowed from her Hungarian chef friend, Felix. Elizabeth gets away with her deception until the publisher of her magazine, Alexander Yardley, decides he wants a nice old fashioned country Christmas, and invites himself to visit her, bringing with him a returning war hero, Jefferson Jones, a sailor who had been shipwrecked. Yardley demands total honesty of his employees. To get out of her predicament and save her deception based career, Elizabeth borrows the Connecticut country home of her longtime architect suitor, John Sloan, a dull, fussy chap who has long sought marriage. She also borrows a neighbour's baby (actually, several) to pass off as her own and her 'husband' Sloan's.

Of course this scenario makes for much merriment. It's a screwball comedy and a charming romance, with the added attraction of a Christmas atmosphere. Whenever I think of this movie, I picture the snowflakes falling, the tree beautifully decorated, the fire roaring in the hearth, the turkey roasting, and Christmas cookies baking.

Why did Hollywood feel compelled to do a remake? I understand there is a 1992 version, directed by Arnold Schwarzenegger and starring Dyan Cannon, Kris Kristofferson, and Tony Curtis. I have not seen this modern adaptation nor do I wish to. This old favorite is perfect just the way it is and a holiday 'must see' along with It's a Wonderful Life, White Christmas, Miracle on 34th Street, and of course all the versions of A Christmas Carol.


text:
Hoewel het een kerstfilm is, had 'Kerstmis in Connecticut' elk willekeurig jaargetijde kunnen zijn, want het is het verhaal van een soldaat die een idyllische tijd doorbrengt met een Martha Stewart-type. Dat is wat hij denkt. In werkelijkheid heeft de dame in kwestie, gespeeld door Barbara Stanwyck, een populaire tijdschriftcolumn over het leven op een boerderij met haar man en baby. Ze heeft geen boerderij, geen man en geen baby, en dat geldt ook voor de vele recepten die ze van zichzelf publiceert. Ze zijn van de restauranteigenaar in de buurt. Als haar nuchtere redacteur, Sydney Greenstreet, erop staat dat ze soldaat Dennis Morgan vermaakt, schakelt ze de hulp van haar vriend in om zijn boerderij te gebruiken, en ze brengt zichzelf en de restauranthouder daarheen. En dan is er nog een baby... nou ja, eigenlijk is er meer dan een baby. Er ontstaat chaos en het wordt steeds moeilijker om de schijn op te houden, vooral als Stanwyck verliefd wordt op Morgan.
Dit is zo'n geweldige film, en zelfs als je ernstig depressief bent, kan 'Kerstmis in Connecticut' je er weer bovenop helpen. Barbara Stanwyck is geweldig als de carrièrevrouw die huisvrouw wordt. Hoewel ze niet zo opzichtig is als Crawford of Davis, is ze toch in staat om te doen waar elke rol om vraagt: ze kan goedkoop, elegant, warm, akelig, koud en/of sexy zijn en ze zorgt ervoor dat het gemakkelijk lijkt. Bovendien is ze altijd aantrekkelijk en verleidelijk. Dennis Morgan is een knappe en charmante soldaat; als extraatje mag hij zijn Ierse tenor gebruiken. Verloofde Reginald Gardner is een en al zakelijkheid, en je kunt merken dat hij niet helemaal geschikt is voor Stanwyck. S.Z. Sakall als de nep-oom/echte kok is hilarisch, vooral als hij bidt dat Stanwyck een pannenkoek naar zijn publiek kan gooien.
Ik kan me de impact voorstellen die deze verrukkelijke film aan het eind van de Tweede Wereldoorlog had. Het moet een echt baken zijn geweest voor de betere tijden die zouden komen.

text_en:
Though it's a Christmas movie, "Christmas in Connecticut" could have been done any time of year, as it's the story of a soldier who spends what is to be an idyllic time with a Martha Stewart type. That's what he thinks. In reality, the lady in question, portrayed by Barbara Stanwyck, has a popular magazine column about life on a farm with her husband and baby. She has no farm, no husband, and no baby, nor are the many recipes she publishes hers. They belong to the restaurant owner nearby. When her no-nonsense editor, Sydney Greenstreet, insists that she entertain soldier Dennis Morgan, she enlists the aid of her boyfriend to use his farm, and she transports herself and the restaurateur there. There's even a baby...well, actually, there's more than one. Chaos ensues, and the charade becomes increasingly difficult to play out, especially when Stanwyck falls in love with Morgan.

This is such a wonderful movie, and even if you're gravely depressed, "Christmas in Connecticut" can lift you right out of it. Barbara Stanwyck is wonderful as the career woman turned homemaker. Despite not being as flashy as Crawford or Davis, she was nevertheless able to do what any role called for - she could be cheap, elegant, warm, nasty, cold, and/or sexy and she makes it look easy. On top of that, she is always attractive and alluring. Dennis Morgan is a handsome and charming solider; as an added bonus, he gets to use his Irish tenor. Fiancé Reginald Gardner is all business, and you can tell he's not quite right for Stanwyck. S.Z. Sakall as the fake uncle/real chef is hilarious, especially as he prays Stanwyck can flip a pancake before an audience.

I can imagine the impact this delightful film had at the tail end of World War II. It must have been a real beacon for the better times to come.


text:
Ik kwam deze film halverwege de jaren tachtig als tiener tegen en het werd onmiddellijk een van mijn favoriete vakantie- en niet-vakantiefilms. Zoals je uit de andere recensies kunt opmaken, heeft deze film een heel goede verhaallijn en geweldige acteurs hebben ervoor getekend.
Stanwyck is een geweldige bruid die zich bedenkt. Dennis Morgan acteert ook goed. In de meeste films valt hij niet op, maar hij was een heel goede acteur, kijk maar naar Katie Foyle. In deze film speelt hij de bezoekende zeeman die Stanwyck van haar man weglokt.
Dit is een kerstklassieker. De setting en het verhaal zorgen voor een geweldige kerstromance.

text_en:
I came across this movie back in the mid eighties as a teenager and it immediately became one of my favorite holiday and non-holiday films. As you can tell from the other reviews this movie has a very good story line and great actors signed on for it.

Stanwyck is great as bride to be that is having second thoughts. Dennis Morgan's acting is strong also. He goes unnoticed in most films but was a very capable actor, check out KITTY FOYLE. In this film he plays the visiting sailor that woos Stanwyck away from her husband to be.

This is a Christmas classic. The settings and the story make for a great Christmas romance


text: Ik heb net deze film voor Kerstmis gekregen en heb hem al aan mijn favorietenlijst toegevoegd. Een schattig en eenvoudig verhaal dat een prachtige film maakt. Wie zou er niet van oom Felix houden of niet het water in de mond krijgen bij het horen van al dat eten? Sydney Greenstreet krijgt beslist punten voor zijn vertolking van Alexander Yardley en ook Reginald Gardiner, die John Sloane speelde, de onmogelijk saaie verloofde. Echt een juweeltje om elke kerst naar te kijken.

text_en: I just got this movie for Christmas and have already added it to my favorites list. A cute and simple story which makes a beautiful movie. Who could not love Uncle Felix or not have their mouth water at the sound of all that food. Definite points go to Sydney Greenstreet for his performance of Alexander Yardley and also to Reginald Gardiner who played John Sloane, the impossibly boring fiancee. Truly a gem to be watched every Christmas.


text: Stanwyck en Morgan spelen een perfecte rol in wat in veel opzichten een modern equivalent is van Dickens' _Christmas Carol_. Het succes van de film hangt af van de rol van Sydney Greenstreet als de Alexander Yardley-figuur. Yardley is het moderne equivalent van Dickens' _Scrooge_, in de manier waarop hij de controle over zijn werknemers uitoefent <0xE2><0x80><0x93> tot de kerstgeest hem inhaalt. De rol is een 'wandeling in het park' voor Greenstreet, die een van de grote Falstaffs van het toneel was toen hij deel uitmaakte van het gezelschap van de Lunts. Greenstreet was pas vijf jaar geleden in de filmwereld gekomen toen hij, op zijn eenenzestigste, een rol kreeg in wat een klassieker zou worden, de eerste en beste film die John Huston ooit regisseerde. 'The Maltese Falcon'. 'Cuddles' Sakall was waarschijnlijk nooit beter in zijn traditionele rol als de belichaming van Middeneuropese gemuteerdheid. Het aantrekkelijke decor dat het grootste deel van de film gebruikt wordt, is een oogverblindend juweel.

text_en: Stanwyck and Morgan are perfectly cast in what is, in many ways, a modern equivalent of Dickens' Christmas Carol in its sensibility. The success of the film depends on the casting of Sydney Greenstreet as the Alexander Yardley character. Yardley is the modern equivalent of Dickens' Scrooge in the way he exercizes control over his employees -- until the Christmas spirit overtakes him. The role is a 'walk in the park' for Greenstreet who had been one of the stage's great Falstaffs when he was part of the Lunts' company. Greenstreet had only entered films five years earlier when, at age 61, he was featured in what was to become a film classic, the first and best film John Huston ever directed: 'The Maltese Falcon'. 'Cuddles' Sakall was probably never better in his traditional role as the embodiment of middle European gemutlicheit. The attractive set used throughout most of the film is an eye-pleasing gem.


text: 'Kerstmis in Connecticut' is een absoluut juweel en moet je met Kerstmis zien! Elizabeth Lane, een voorloper van Martha Stewart, is columniste voor tijdschriften en de _ne plus ultra_ van de huisvrouw: de perfecte echtgenote, moeder en huisgodin. Het enige is dat ze geen van deze dingen is: een complete bedriegster. Helaas voor haar staat ze op het punt om ontmaskerd te worden. Haar uitgever, Mr. Alexander Yardley (een briljante komische wending van Sydney Greenstreet) komt op het briljante idee om een beroemde oorlogsheld uit te nodigen voor de kerstvakantie op Elizabeths 'perfecte boerderij'. Het enige is dat er geen boerderij is, 'perfect' of anderszins. De komedie gaat over hoe Elizabeth haar ware identiteit verborgen moet houden om haar baan niet kwijt te raken. John heeft toevallig een boerderij in Connecticut, dus dat probleem is opgelost. Maar hij wil wel met Liz trouwen, maar zij wil niet met hem trouwen. Hij biedt haar aan met haar te trouwen, hoewel hij weet dat ze niet hetzelfde voor hem voelt als hij voor haar. Hij doet het aanbod toch en verzekert haar dat hij bereid is te wachten. En dan komt Barbara Stanwyck, als Liz, met een van de meest vernietigende neerbuigende opmerkingen die ik ooit heb gehoord. Met volmaakte onschuld antwoordt ze: 'Zou je zo lang kunnen wachten?' Bah! Bovendien zijn de scènes tussen Una O'Conner en S.Z. Sakall hilarisch. Ze lijken elkaar niet te mogen (hoewel je zou denken dat ze dat wel doen). Ze zijn rivalen in het huishouden, en het verminkte Engels van S.Z. Sakall wordt geëvenaard door Nora's verstikte uitspraak van zijn naam ('meneer Basternook'). 'Mijn naam is FELIX!' Het is verbazingwekkend hoe kerstachtig deze zwart-witfilms zijn. Geweldige karakters van alle betrokkenen. Deze moet je niet missen!

text_en: "Christmas in Connecticut" is an absolute gem, and a must-see for Christmas! Elizabeth Lane, a precursor to Martha Stewart, is a magazine columnist and the ne plus ultra of homemakers--the perfect wife, mother, and domestic goddess. Only thing is, she is none of these things--a total phony. Unfortunately for her, she is about to be found out. Her publisher, Mr. Alexander Yardley (a brilliant comic turn by Sydney Greenstreet) gets the bright idea of inviting a famous war hero to Elizabeth's "perfect farm" for the Christmas holiday. Only thing, there is no farm, "perfect" or otherwise. The comedy involves how Elizabeth is to keep her real identity under wraps so she will not lose her job. Elizabeth's colleague, John, happens to have a farm in Connecticut, so that solves that problem. However, he wants to marry Liz, but she does not want to marry him. He offers her marriage, though he knows she doesn't feel the same way about him that he does about her. He makes the offer anyway, and assures her that he is willing to wait. And here Barbara Stanwyck, as Liz, delivers one of the most devastating put-downs I have ever heard. With perfect innocence, she replies: "Could you wait that long?" OUCH! In addition, the scenes between Una O'Conner and S.Z. Sakall are hilarious. They don't seem to like one another (though one suspects they really do). They are rivals in the household, and S.Z. Sakall's mangled English is equaled by Nora's strangled pronunciation of his name ("Mr. Basternook"). "My name is FELIX!" It is amazing how Christmas-y these black and white films are. Great character work by all involved. Don't miss this one!


text:
'Kerstmis in Connecticut' is een juweeltje van een kerstfilmklassieker. Hoewel minder bekend dan sommige andere, is het niettemin een verrukkelijke manier om een avondje door te brengen tijdens de feestdagen. Ik kijk er elk jaar naar.
Barbara Stanwyck is perfect gecast als Elizabeth Lane, het alleenstaande carrièremeisje. Lang voordat het populair werd, belichaamt Stanwyck het alleenstaande carrièremeisje. Haar appartement in New York en haar vriendelijke 'oom'-restaurant om de hoek typeren het alleenstaande meisje in de stad. Ze kan nog niet koken, ze schrijft een rubriek over het huishouden voor een tijdschrift!
Dennis Morgan is ook perfect gecast als onze oorlogsheld, Jefferson Jones, die de verbijsterende Elizabeth Lane wil ontmoeten. Nadat hij op zee is verdronken, wil hij alleen nog maar Kerstmis in een 'echt' huis doorbrengen. Waardoor het verrukkelijke, waanzinnige verhaal zich ontwikkelt. Het is van begin tot eind leuk. We zouden allemaal een oom Felix moeten hebben!

text_en:
"Christmas In Connecticut" is a gem of a Christmas movie classic. While lesser known than some others -- it is nonetheless a delightful way to spend an evening at holiday time. I watch it every year.

Barbara Stanwyck is perfectly cast as, Elizabeth Lane, the single, career girl. Way before it was popular, Stanwyck embodies the single girl on the rise. Her NYC apartment, and her friendly "uncle" restaurateur around the corner typify the single girl in the city existence. She can't cook yet she writes a homemaking column for a magazine!

Dennis Morgan is also perfectly cast as our wartime hero, Jefferson Jones, who wants to meet the amazing Elizabeth Lane. After being lost at sea, all he wants is to spend Christmas in a "real" home. Which sets up the delightful, madcap story that evolves. It is fun from beginning to end. We should all have an Uncle Felix too!


text: Dit is een verrukkelijke, ze-maken-ze-niet-zo-meer-in-de-zak-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-de-film-van-

text_en:
This is a delightful, they-don't-make-em-like-this-anymore kind of film. Well performed by everyone and peopled with interesting character actors. An intelligent, witty script acted with the right blend of broad comedy and understated humor. Holds up for repeated (annual?) viewings.

**WARNING** the re-make of this film with the same name, directed by Arnold Whatwashethinking, is an unbearable mess - painful to watch - without a scintilla of the charm and wit of the original.


text:
Voeg dit juweeltje toe aan je lijst van vakantiegasten. Het is een juweel.

zoet, grappig en vertederend.

text_en:
Add this little gem to your list of holiday regulars. It is

sweet, funny, and endearing


text: Deze film doet me erg denken aan de latere film van Rock Hudson, MAN'S FAVORITE SPORT <0xE2><0x80><0x93> over een schrijver die nog nooit heeft gevist en gedwongen wordt om mee te doen aan een vistoernooi. In dit geval is Barbara Stanwyck een Martha Stewart-achtige schrijfster die niet kan koken en niet de perfecte familie heeft die ze in haar artikelen beschrijft <0xE2><0x80><0x93> in feite heeft ze helemaal geen familie. Nou ja, net als Rock wordt ze gemanipuleerd om op te treden <0xE2><0x80><0x93> in dit geval door een enorm kerstdiner te bereiden terwijl ze op het platteland op vakantie is. Aangezien er geen familie is, neemt ze een veteraan en een paar vrienden mee naar huis en probeert ze wanhopig 'niet te veel hooi op haar vork te nemen' omdat ze niet kan doen waar ze om bekendstaat. Een leuke kleine komedie en een welkome afwisseling van de jaarlijkse kerstfilms.

text_en: This film reminds me very much of the later Rock Hudson film MAN'S FAVORITE SPORT--about a fishing writer who has NEVER fished and is forced into entering a fishing tournament. In this case, Barbara Stanwyck is a Martha Stewart-like writer who can't cook and doesn't really have the perfect family she describes in her articles--in fact, she has no family at all. Well, like Rock, she is maneuvered into performing--in this case, creating a huge holiday dinner while vacationing in the countryside. Since there is no family, she takes home a veteran and a few friends and tried desperately NOT to "let the cat out of the bag" that she can't do any of the things she is known for doing. A cute little comedy and a welcome film to the annual holiday film lineup.


text: Een columniste van een tijdschrift die schrijft over het leven op haar boerderij terwijl ze in feite in een appartement in New York woont, moet met een plan komen als ze hoort dat haar publisher en een oorlogsheld de kerstdagen bij haar zullen doorbrengen. Na een langzame start wordt het een onderhoudende kleine komische komedie, dankzij een goede cast. In een grote afwisseling van haar vorige rol als femme fatale in 'Double Indemnity' toont Stanwyck een aardige komische flair. Morgan is glad als de innemende oorlogsheld, terwijl Greenstreet een goede cast heeft als de publisher. Maar Sakall steelt de film als een kok die de Engelse taal onder de knie probeert te krijgen terwijl hij met een bijna onverstaanbaar Europees accent spreekt.

text_en: A magazine columnist who writes about life on her farm house when in fact she lives in a NY apartment must come up with a plan when she learns that her publisher and a war hero will spend Christmas with her. After a slow start, it turns into an entertaining little screwball comedy, thanks to a fine cast. In a big departure from her previous role as a femme fatale in "Double Indemnity," Stanwyck displays a nice comedic flair. Morgan is smooth as the affable war hero while Greenstreet is well cast as the publisher. However, Sakall steals the film as a chef trying to master the English language while speaking with an almost incomprehensible European accent.


text: Ik heb deze film per ongeluk ontdekt en het was echt een leuke verrassing. A Christmas Classic is ook een van de mooie komedies van de jaren veertig. De verhaallijn is eenvoudig: Elisabeth Lane (Barbara Stanwyck) verdient de kost door culinaire columns voor een tijdschrift te schrijven. Rond kerst vraagt haar baas, Alexander Yardley (Sydney Greenstreet) haar een jonge, verzwakte zeeman uit te nodigen op de boerderij in Connecticut waar ze over schrijft. Het enige probleem is: ze heeft geen boerderij en ze kan niet koken. Om uit de problemen te komen stemt Elisabeth erin toe om met een rijke vriend te trouwen (Reginald Gardiner, die een boerderij heeft) en naar Connecticut te vliegen met haar geweldige kok, oom Felix.<br />' Stanwyck is nog nooit zo goed geweest als deze geestige en toch romantische vrouw. Greenstreet, Gardiner en Sakall zijn hilarische en menselijke personages. Het enige zwakke punt is de hoofdrolspeler, Dennis Morgan. Hij begint goed, maar naarmate de film vordert, wordt hij steeds vervelender. Je zou bijna medelijden met Elisabeht Lane krijgen, in plaats van met Gary Cooper of David Niven, die allebei veel geschikter waren geweest voor de rol. Hoe dan ook, dit is een vrolijke kerstfilm met een verfrissende score en ik adviseer hem aan iedereen die van grappige en gezellige kerstfeesten houdt... in Connecticut.

text_en:
I've discovered this movie accidentally and it was really a nice surprise. A Christmas Classic,it's also one of the fine comedies of the 40s. The story line is simple : Elisabeth Lane (Barbara Stanwyck) makes out her living by writing culinary columns for a magazine. At Christmas time, her boss, Alexander Yardley (Sydney Greenstreet) asks her to invite a young weakened sailor in the Connecticut farm she write about. The only problem is : She hasn't got any farm and she can't cook. To get out of the jam, Elisabeth agrees to marry a wealthy friend (Reginald Gardiner,who has a farm) and flies for Connecticut with her wonderful cook Uncle Felix.

There's a fine direction by Peter Godfrey and the cast is really wonderful : Stanwyck has never been better as this witty and yet romantic woman. Greenstreet, Gardiner and Sakall make hilarious and human supporting characters. The only weak point is the leading man, Dennis Morgan. He starts well but as the movie goes on, becomes really a bore. One almost feels sorry for Elisabeht Lane to ends up with him rather than with Gary Cooper or David Niven who both would have been more suitable for the part. Anyway, this is a joyful Christmas time movie with a refreshing score and I advice it to everyone who likes to spend funny and sweet Holidays...in Connecticut.


text: Barbara Stanwyck heeft er waarschijnlijk niet aan gedacht, maar het is een opluchting om haar in een donkerder kapsel te zien (als het tenminste geen pruik is) dan het kapsel dat ze het jaar daarvoor in _Double Indemnity_ moest dragen. Die film, de première van de 'film noir' en een in alle opzichten geweldige film, gaf haar een geweldige rol, maar o, dat haar. Hier is ze chicer en zeker geen femme fatale, maar ze is zeker een vrouw van 40. Ze is gewend geraakt aan een leven zonder mannen sinds de meesten van hen de oorlog in zijn, en als succesvolle Martha Stewart-columniste schrijft ze een huiselijke column waarin ze haar buitenhuis beschrijft als de camera die pant over wat het werkelijk is. We maken kennis met haar baas, Sydney Greenstreet, die er geen idee van heeft dat ze in een leugen leeft, en als hij met Kerstmis bij haar in Connecticut komt logeren, moet ze met een echtgenoot (Reginald Gardiner) en baby op de proppen komen voordat we 'Jingle Bells' kunnen zeggen. De Hongaarse kok S.Z. Sakall komt helpen en eindigt in een één-op-één-taart met Irish Una O'Connor. 'Het is geen Goulash, het is Irish Stew'. Sakall pakt gewoon de paprika, giet het grootste deel ervan in de taart en zegt: 'Nu is het goulash', waardoor alles wat ze voor de lunch heeft klaargemaakt totaal verandert. Dan, als het op de flensjes aankomt, slaat hij om en schept zij op. Jarenlang zullen een paar vrienden van me en ik die zin gebruiken als er tijdens een gesprek pannenkoeken ter sprake komen. 'Ik gooi niet met pannenkoeken. Ik schep!' Ze zal zelfs niet één keer met pannenkoeken gooien voor Greenstreet en zeggen: 'Ik heb nog nooit van m'n leven met pannenkoeken gegooid.' O'Connor kan in sommige films op de zenuwen werken als ze steeds maar blijft gillen, maar hier is ze verrukkelijk beminnelijk, en het feit dat ze met Sakall is getrouwd is heel charmant.<br />Het is duidelijk dat Reginald Gardiner niet Barbara Stanwycks grote liefde is, vooral niet als ze de knappe Dennis Morgan ontmoet, die een beetje achterlijk is als hij de baby in bad doet, die zeep eet, waardoor Stanwyck een beetje ongerust wordt. Hij zou onmiddellijk iets moeten vermoeden, maar doet dat niet. Maar het doet er niet toe. De film is zo charmant, met een landelijke omgeving vol sneeuw, een overvloed aan schommelstoelen en een hond die ernaartoe rent als de slee eraan komt. Na 25 jaar in Los Angeles te hebben gewoond en opgegroeid te zijn in een klein stadje aan de westkant van de staat New York miste ik dit soort kerst. Hoewel Central Park prachtig is na de eerste sneeuw en de kerstboom in Rockefeller Center ook exquis is, heeft het iets om uit te kijken over een besneeuwd bos en af en toe een glimp op te vangen van herten, konijnen of ander wild. Dit is een geweldige kerstfilm die ook buiten het seizoen de kerstsfeer kan opwekken en een geweldige combinatie vormt met een andere plattelandskerstfilm van Barbara Stanwyck, 'Remember the Night', een onderschat juweel. Voeg daarbij de kerst in de grote stad van 'Meet John Doe' en je hebt misschien wel een van de drukste sterren van de kerstfilms in de buurt gevonden.

text_en:
Barbara Stanwyck probably didn't think of it, but it is a relief to see her in a more becoming dark hairstyle (if it wasn't a wig) than the one she had to wear in "Double Indemnity" the year before. That film, while the premiere "film noir" and an all-around great film, gave her a great role, but oh, that hair. Here, she is more chic and certainly no femme fatal, but she is certainly a 40's woman. She has gotten used to life without men since most of them are off at war, and as a successful Martha Stewart like columnist, she writes a homey column in which she describes her country home as the camera pans over what it really is. We meet her boss, Sydney Greenstreet, who has no idea that she is living a lie, and when he pushes his way in for a Christmas away at her supposed Connecticut home, she has to come up with a husband (Reginald Gardiner) and baby before we can say "Jingle Bells". Hungarian chef S.Z. Sakall steps in to help and ends up in a cutsey pie one-on-one with Irish Una O'Connor. "It's not Goulash, It's Irish Stew". Sakall simply takes the paprika, pours most of it in, and says, "Now it's goulash", totally changing what she has prepared for lunch. Then, when it comes to the flapjacks, he flips and she scoops. For years, a few friends of mine and I will use that line every time pancakes come up in a conversation. "I don't flip. I scoop!". She won't even flip just one for Greenstreet, saying "I've never flipped in me life." O'Connor can get on the nerves when she screeches over and over in some films, but here, she is delightfully lovable, and her pairing with Sakall is very charming.

It is obvious in the romance department that Reginald Gardiner is not Barbara Stanwyck's cup of tea, especially when she meets handsome Dennis Morgan, who is a bit dimwitted when bathing the baby, which eats soap, causing Stanwyck to get a bit alarmed. He should suspect something instantly, but doesn't. But it doesn't matter. The film is so charming with the country setting filled with snow, an abundance of rocking chairs, and a dog running towards them as the sleigh comes up. Living in New York City after 25 years in Los Angeles after growing up in a small town on the western side of New York State made me miss this kind of Christmas. While Central Park is beautiful after a first snow and the Christmas tree at Rockefeller Center is exsquisit too, there is something about looking out at a snow-covered field of trees, and catch an occasional glimpse of deer, rabbits, or other wild life.

This is a great holiday film that can also bring on the Christmas spirit out of season, and makes a great pairing with another Barbara Stanwyck country Christmas film, "Remember the Night", an underrated gem. Add on the big city Christmas of "Meet John Doe", and you've found perhaps one of the busiest stars of holiday films around.


text: Ik ben dol op deze film over een columniste (Barbara Stanwyck) van een groot huishoudblad, die elke maand een welkomstartikel publiceert waarin details worden gegeven over haar geweldige huiselijk leven als echtgenote en moeder in een prachtig huis in Connecticut. De problemen beginnen wanneer de eigenares van haar maandelijkse publicatie eist dat hij en een held uit de Tweede Wereldoorlog tijdens de kerstvakantie te gast zijn. Waarom maakt ze zich zorgen? Omdat ze in een klein appartement in New York woont, niet getrouwd is en geen baby heeft <0xE2><0x80><0x93> en helemaal niet kan koken! Er volgt een hoop hilariteit (en romantiek) wanneer ze een geloofwaardige act probeert op te voeren in een poging haar gezicht te redden/ te voorkomen dat ze wordt ontslagen door de eigenares van het blad (gespeeld door Sydney Greenstreet). Dit is een verrukkelijke komedie; een die ik ten zeerste kan aanbevelen aan klassieke filmliefhebbers!

text_en: I absolutely adore this film about a lady columnist (Barbara Stanwyck) for a major homemaking magazine who delivers a welcoming article each month that includes details about her awesome home life as a wife and mother in a beautiful Connecticut home. The trouble happens when the owner of her monthly publication demands that she have him and a WW2 hero as guests during the Christmas Holidays. Why is she worried? Because she lives in a small New York apartment, isn't married, and doesn't have a baby - and can't cook at all! Hilarity (and romance) ensues when she tries to put on a believable act in an effort to save face/ keep from being fired by the magazine owner (played by Sydney Greenstreet). This is a delightful comedy; one that I highly recommend to classic movie lovers!!!!


text:
Hoewel het niet 'perfect' is, komt het er dicht bij in de buurt. Dank aan Barbara Stanwyck, SZ Sakall, Sidney Greenstreet, Dennis Morgan, Robert Shayne (de politiechef van Superman), de huishoudster, de ober in restaurant Felix en de rechter... Ik kan nog wel even doorgaan. Deze film maakt al sinds mijn jeugd deel uit van de vakantietraditie van mijn familie, en mijn kinderen zijn er ook mee opgegroeid! 'De baby heeft het horloge ingeslikt' was altijd het favoriete zinnetje van mijn zoon.
Sexy Barbara Stanwyck in broek en toga heeft de show gestolen, samen met de schattige, grappige S.Z. Sakall. Dennis Morgan heeft ook een paar geweldige liedjes.
Ik kan deze film van harte aanbevelen en stel voor dat je de remake overslaat (blabla).

text_en:
While it's not "perfect", it's close. Love Barbara Stanwyck, SZ Sakall, Sidney Greenstreet, Dennis Morgan, Robert Shayne (Superman's police chief), the housekeeper, the waiter at Restaurant Felix, and the judge......I can go on and on. This movie has been part of my family's holiday tradition since I was a youngster, and my children grew up with it, too! "The baby swallowed the watch" was always my son's favorite line.

Sexy Barbara Stanwyck in pants and gowns stole the show along with the cuddly, funny S. Z. Sakall. Dennis Morgan has a few great songs, too.

I highly recommend this movie and suggest you skip the remake (blah).


text:
Ik heb altijd een zwak gehad voor Barbara Stanwyck, die misschien wel de moeilijkste werkende hoofdrolspeelster van de jaren dertig en veertig was, hoewel maar weinig van haar filmrollen memorabel zijn. Tegenwoordig wordt ze het meest herinnerd voor de tv-serie 'The Big Valley'. Stanwyck werkte zo hard omdat ze onverwoestbaar was; het schijnt dat ze bijna elke rol accepteerde en er alles uit haalde om de film tot een succes te maken en dus hielden de regisseurs van haar en veel van de gewone films kregen geloofwaardigheid door haar aanwezigheid.
En zo was het voor 'Kerstmis in Connecticut' een heel gewone onderneming waarvan de plot ongeloofwaardig is en die niet eens echt over Kerstmis gaat. Maar er staan ook Stanwyck en Dennis Morgan in, en een paar voortreffelijke karakterspelers, onder wie Sydney Greenstreet en S.K. Sakall, dus er zijn verwikkelingen en grappige momenten die in 1945 ongetwijfeld echter leken dan tegenwoordig. Om te beginnen gaat het verhaal over een tijdschriftschrijver (Stanwyck) die volgens de lezers van het tijdschrift een huisvrouw is, getrouwd en met een kind op een boerderij in Connecticut woont, maar die in werkelijkheid ongetrouwd is, in New York woont en niets van koken of huishoudelijk werk weet. Zou iemand zelfs in die tijd met zo'n bedrog weg kunnen komen? Kennelijk, en zelfs de eigenaar van het tijdschrift (Greenstreet) wordt voor de gek gehouden, hoewel je zou denken dat hij het bedrog allang door zou hebben, maar het verhaal gaat verder en Stanwyck, Greenstreet, een zeeman die kortgeleden zijn gezonken schip heeft overleefd (Morgan) en Stanwycks vriend de restauranthouder (S.Z.Sakall) brengen de kerstdagen door in Connecticut op een boerderij van Stanwycks lompe vriend (Reginald Gardiner). Je kunt je alle mogelijkheden voor de geest halen, want het bedrog loopt zoals het loopt. Gardiner wil dat Stanwyck met hem trouwt om de boel in stand te houden, maar je vraagt je af hoe ze hem <0xC3><0xBC>berhaupt kan uitstaan. Morgan en Stanwyck vallen voor elkaar, maar hij wordt verondersteld verloofd te zijn en zij wordt verondersteld getrouwd te zijn. Hoe dan ook, ze beginnen aan iets wat op een schijnvertoning lijkt: ze dansen wang aan wang en sluipen weg in een door paarden getrokken slee. Intussen ziet de ongelooflijk naïeve Greenstreet, die Stanwyck en Morgan samen heeft zien weggaan maar het nog steeds niet snapt, dat een van de buren een kind meeneemt dat als onderdeel van het bedrog is geleend en de politie belt om een ontvoering aan te geven. Stanwyck en Morgan worden gearresteerd voor het stelen van de slee en het bedrog begint zich te ontvouwen.
Op dat moment is de film grappig, in de zin van belachelijk of absurd, niet grappig ha, ha, en hij eindigt zoals altijd in komedies. De brave borst krijgt het meisje en waarschijnlijk leven ze nog lang en gelukkig. Ik kijk elk jaar met Kerstmis naar deze film om te genieten van deze karakteracteurs op hun best in een verhaal dat weerspiegelt hoe het in 1945 was en vanwege een lang gekoesterde fascinatie voor Barbara Stanwyck. Godzijdank was de film met Kerstmis opgenomen, anders zou 95 procent van Stanwycks films allang zijn vergeten en zouden we hem niet elk jaar opnieuw kunnen zien.

text_en:
I've always liked Barbara Stanwyck who was, perhaps, the hardest working lead actress of the 30's and 40's although few of her movie roles are memorable. Today she is remembered most for the TV show "The Big Valley". Stanwyck worked so much because she was durable; it seems that she would accept most any role and make the most of it to make the movie a success and so directors loved her and many an ordinary picture gained credibility by her presence.

And so it was for "Christmas in Connecticut" a very ordinary effort whose plot strains credulity and isn't even really about Christmas. It does, however, have Stanwyck and Dennis Morgan as well as some supreme character actors including Sydney Greenstreet and S.K. Sakall so there are plot twists and funny moments which undoubtedly seemed more real in 1945 than they do today. To begin, the plot concerns a magazine writer (Stanwyck) who the magazine's readers believe is a domestic goddess, married with a child and living on a farm in Connecticut but who is really single, lives in New York City and knows nothing about cooking or homemaking. Could anyone get away with such a fraud even then? Apparently, and even the owner of the magazine (Greenstreet) is deceived although one would think that he would have long since seen though the deception but the story moves on and Stanwyck, Greenstreet, a sailor recently survived from his sunken ship (Morgan) and Stanwyck's restaurateur friend (S.Z.Sakall) find themselves spending Christmas in Connecticut at a farm belonging to Stanwyck's boorish boyfriend (Reginald Gardiner). You can imagine all the possibilities there are for this as the fraud unwinds as it must. Gardiner wants Stanwyck to marry him to perpetuate the rouse but one wonders how she can stand him at all. Morgan and Stanwyck fall for each other but he is supposed to be engaged and she is supposed to be married. Regardless, they begin what seems to be a make believe affair dancing cheek to cheek and stealing off in a horse drawn sleigh. Meanwhile, the incredibly naive Greenstreet character who has seen Stanwyck and Morgan go off together but still doesn't get it sees one of the neighbors take back a child that has been borrowed as part of the deception and calls the cops to report a kidnapping. Stanwyck and Morgan are arrested for stealing the sleigh and the hoax begins to unwind.

At this point the movie is funny as in ridiculous or absurd, not funny ha,ha and it routinely ends like screwball comedies always did. The good guy gets the girl and presumably they live happily ever after.

I watch this movie every year at Christmas to enjoy these character actors at their best in a story that reflects way it was in 1945 and because of a long held fascination with Barbara Stanwyck. Thank goodness it was set at Christmas or like 95 percent of Stanwyck's movies it would have been long ago forgotten and we would not get to see it each year anew.


text: Dit is het beste werk dat ik ooit op de televisie heb gezien. Het verhaal is meeslepend <0xE2><0x80><0x93> des te meer omdat het waar is. De schrijvers hebben hun huiswerk gedaan: de nauwkeurigheid van de gebeurtenissen is goed gedocumenteerd. Het acteerwerk is geweldig. Dit moet de beste rol zijn die Sam Waterston ooit heeft gehad. En de zwart-witfilm was uitzonderlijk. Het enige wat ik jammer vind, is dat hij niet te koop is. Een paar jaar geleden heb ik contact opgenomen met iemand die bij de productie betrokken was (hetzij bij PBS, hetzij in Engeland) en kreeg te horen dat ze niet van plan waren het op dvd uit te brengen (op dat moment). Het was een BBC-productie en werd in de Verenigde Staten op American Playhouse uitgezonden. Er is zoveel belangstelling voor - het is moeilijk te geloven dat niemand het beschikbaar kan stellen.

text_en: This is the best work i have ever seen on television. The story is compelling--all the more so because it is true. The writers did their homework--the accuracy of events is well documented. The acting is great. This has to be the best role Sam Waterston has ever had. And the black and white cinematography was exceptional. My only regret is that it is not available to buy. A few years ago I contacted someone involved with the production (either with PBS or in England) and was told they had no plans to release it on VHS (at the time). This was a BBC production and ran in the U.S. on American Playhouse. There is such an interest in seeing this--just hard to believe no one can make it available.


text: Is er al iemand die een manier heeft gevonden om een exemplaar van deze serie te kopen? Ik zie dat veel mensen ernaar hebben geïnformeerd, maar ik kan niet zeggen of een van hen succes heeft gehad. Het is moeilijk te geloven dat een serie die zo goed is als deze vandaag de dag door mensen niet bekeken kan worden, vooral een serie die gebaseerd is op echte kwesties die door echte mensen zijn behandeld in de gespannen en opwindende tijden die er in ons land waren. Hoe kan dat waar zijn en wat kunnen we doen om daar verandering in te brengen? Als terzijde ben ik het eens met alle opmerkingen die andere schrijvers over deze serie op deze website hebben gemaakt. Dit is een uitstekend verhaal over gebeurtenissen waarvan iedereen zich bewust zou moeten zijn en waar iedereen iets van zou moeten weten. Veel van ons hebben deze serie gezien toen we studeerden of rond die tijd in elk geval. Nu willen we die delen met onze kinderen... maar dat kan niet? Als dat waar is, wat zouden dan de goede geschreven materialen zijn die dezelfde informatie zouden doorgeven?

text_en: Has anyone found a way to purchase copies of this series yet? I can see that a lot of people have inquired but I can't tell if any of them have been successful. It's hard to believe that a series this good cannot be viewed by people today, especially one based on real issues faced by real people during what were both tense and exciting times in our country. How can this be true and what can we do to change it? As an aside I agree with all the comments other writers have made about this series on this web site. This is an excellent story about events that everyone should be aware of and know something about today. Lots of us saw this series when we were in college or around that time anyway. Now we want to share it with our children ... but we can't? If that is true what would some good written materials be that would relay the same information?


text: De droom van elke nerd: high-tech, high-drama, slimme jongens, hitsige seks en grote explosies. (Zéér grote explosies.) Sam Waterston speelt zo natuurlijk de rol van Oppenheimer dat de bandopnamen van de echte Oppenheimer vreemd klinken: blijkbaar had hij een stem die leek op die van Ronald Reagan! De triomf en de tragedie van Oppenheimer is een van de meest opwindende drama's van de twintigste eeuw, en deze film is een voorbeeld van wat docudrama zou moeten zijn: de feiten mogen voor zichzelf spreken, terwijl de fictieve delen worden gebruikt om de opname te versterken en in te vullen, niet om de aandacht op zichzelf te vestigen. Een interessant feit: sommige van de technische details die zijn gebruikt, zijn pas kortgeleden vrijgegeven en zijn dus van bijzonder belang.

text_en: ...a true geek-girl's dream: high tech, high drama, smart guys, steamy sex, and large explosions. (VERY large explosions.) Sam Waterston is so natural in the role of Oppenheimer that tapes of the REAL Oppenheimer sound odd: apparently, he had a voice similar to Ronald Reagan! The triumph and tragedy of Oppenheimer is one of the 20th century's most stirring dramas, and this movie stands as a model of what docu-drama ought to be: the facts are allowed to speak for themselves, while the fictional parts are used to amplify and fill in the record, not to call attention to themselves. An interesting fact: some of the technical details used had only recently been declassified, and so are of special interest. A must-see!


text:
Ik heb onlangs op IMDb een bericht over deze serie geplaatst, waarin ik een slakkenpostadres opgaf bij de commerciële afdeling van de BBD, waar je een brief naar het hof van beroep kon sturen. Ik schreef naar dat adres, waarbij ik Sam Waterson en zijn populariteit nadrukkelijk noemde. Ik heb net het volgende antwoord ontvangen:
Van: emilyfussell kinhotmail.com Onderwerp: Oppenheimer Datum: 14 mei 2006 1:44:00 PM MDT Aan: kk2840 lietearthlink.net

Beste Kate,
Ik werk voor de BBFC, het Britse equivalent van de MPAA, en wij classificeren in dit land zowel dvd's en video's als films. Hoe dan ook, ik ben momenteel bezig een certificaat uit te reiken voor de miniseries 'Oppenheimer' uit 1980. Toen ik research deed voor het werk aan de IMDb, zag ik je bericht en ik dacht dat je het misschien leuk zou vinden om te weten dat het werk binnenkort wordt vrijgegeven (daarom heb ik een certificaat nodig).
Ik weet niet welk bedrijf het uitdeelt, maar hou je ogen open!
<0x3E> De hartelijke groeten.
<0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Emily <0x3E><0x3E> <0x3E> Als je de bbc schrijft, vergeet dan niet te vermelden dat Sam Waterston erg populair is in de Verenigde Staten. Je kunt ook 'Oppenheimer (1980)' invoeren op amazon.com, en een vakje aanklikken om de eigenaar (bbc) te vragen het te verwijderen en te laten weten wanneer het wordt vrijgegeven.

**Kate Killebrew kk 2840 narearthlink.net**
Hier is het antwoord van de bbc:

Beste Kate

Bedankt voor je e-mail over 'Oppenheimer'.
Ik wilde graag lezen dat je graag een kopie van dit programma zou willen hebben. Ik heb de bbc Shop en de on-line winkels gecontroleerd en kan nergens vinden dat het beschikbaar is. We weten niet of er plannen zijn om dit programma op dvd uit te brengen. Maar als u een suggestie wilt doen, stel ik voor dat u dat schriftelijk doet aan de commerciële tak van de bbc.

Hoofdredacteur bbc Worldwide Ltd Woodlands 80 Wood Lane London w12 0tt.
Ik dank u nogmaals dat u de tijd hebt genomen om contact op te nemen met de bbc.
Hartelijk dank.

Elaine Hunter bbc Information <0xE2><0x80><0x93> <0xE2><0x80><0x93> <0xE2><0x80><0x93> <0xE2><0x80><0x93> <0xE2><0x80><0x93> <0xE2><0x80><0x93> Originele Boodschap.

Commentaar: ik ben op zoek naar een kopie van de geweldige BBC-productie 'Oppenheimer', een zesdelige serie uit 1980 met Sam Waterston uit een boek/script van Peter Prince. Ik heb er toen delen van gezien in PBS American Playhouse, maar ik kan het nergens op video vinden.

www.bbc.co.uk.

text_en:
I posted on IMDb on this series recently, giving a snail mail address at the commercial arm of the BBD where one would write to appeal release. I wrote to that address, mentioning Sam Waterson and his popularity prominently. I just received the following reply:

From: emilyfussell@hotmail.com Subject: Oppenheimer Date: May 14, 2006 1:44:00 PM MDT To: kk2840@earthlink.net

Dear Kate,

I work for the BBFC, the British equivalent to the MPAA, and we classify DVDs and videos as well as films in this country. Anyway, I am currently in the process of giving a certificate to the 1980 miniseries 'Oppenheimer.' While researching the work on the IMDb, I noticed your post and thought you might like to know that the work is about to be released (hence the need for a certificate).

I don't know which company is distributing it, but keep your eyes peeled!

Kind regards,

Emily +++++++++++++++++

hooray!

I also want to contact Netflix re purchasing this.

Kate Killebrew

kk2840@earthlink.net I emailed the BBC recently regarding whether their terrific series Oppenheimer had ever been released on video or DVD. I have not been able to find it. I received the following reply. If you do write the BBC, be sure to mention that Sam Waterston is very popular in the US. You can also enter "Oppenheimer (1980)" on amazon.com, and find a box to check to request release by the owner (BBC) and be notified when it's released.

Kate Killebrew kk2840@earthlink.net

Here's the reply from the BBC:

Dear Kate

Thank you for your e-mail regarding 'Oppenheimer'.

I was interested to read that you would like a copy of this programme which you have enjoyed. I have checked the BBC Shop and on-line retailers and can find no record of it being available. We are unaware of plans at present to release this programme on DVD. However, if you would like to make a suggestion, can I suggest you put it in writing to the commercial arm of the BBC:

Commissioning Editor BBC Worldwide Ltd Woodlands 80 Wood Lane London W12 0TT

May I thank you again for taking the time to contact the BBC.

Regards

Elaine Hunter BBC Information ______________________________________

-----Original Message-----

{Comments:} i am trying to find a copy of the terrific BBC production "Oppenheimer', a six part series made in 1980 with Sam Waterston from a book/script by Peter Prince. I watched parts of it then on PBS American Playhouse, but can't find it on video anywhere.

http://www.bbc.co.uk/


text: Ik heb die serie over PBS in 1980 op de universiteit gezien en ik kan hem nog steeds niet uit mijn hoofd zetten, hoewel ik hem sindsdien nooit meer heb gezien. Ik herinner me elk lid van de cast (de casting was perfect, zoals in andere commentaren gezegd wordt), het ontwerp, de belichting en natuurlijk het verhaal, wat op zich al genoeg is om je aan de set gekluisterd te houden. Waarschijnlijk de beste tv-serie die ik ooit heb gezien naast de oorspronkelijke 'Roots'.

text_en: I saw this series on PBS in 1980 in college and I still can't get it out of my head, although I have never seen it since. I remember every cast member (the casting WAS perfect, as mentioned in other comments), the design, the lighting and, of course, the story, which is by itself is enough to keep you glued to the set. Probably the best TV series I ever saw next to the original "Roots."


text:
Absoluut het beste wat ik ooit op tv heb gezien. Het was zowel vermakelijk als informatief. De reden dat ik deze site heb gevonden, is een poging om erachter te komen hoe ik het weer kan zien.
In het licht van het huidige inzicht in de geschiedenis moeten we sympathie voelen voor Gen. Leslie Groves, die verantwoordelijk was voor het draaiende houden van het Manhattan Project. Hij was in elk geval niet zo paranoïde over veiligheid als de meeste mensen in het verleden hebben gedacht.
De casting voor het echte leven dat mensen speelden was uitstekend. Het was de eerste keer dat ik Sam Waterston als acteur opmerkte. Afgezien van zijn lengte leek hij heel erg op Robert Oppenheimer. De eerste scène waarin Oppenheimer een groep doctoraalstudenten voorgaat, intrigeerde me in het bijzonder.

text_en:
Absolutely the best thing I have ever seen on TV. It was both entertaining and informative. The reason I found this site is an attempt to find out how I can again see it.

In the light of present understanding of history we have to sympathize with Gen. Leslie Groves who was responsible for the nuts and bolts of running the Manhattan Project. Most certainly he was not as paranoid about security as most have thought in the past.

The casting for the real life people portrayed was outstanding. It was the first time that I noticed Sam Waterston as an actor. Except for height he looked very much like Robert Oppenheimer.

The early scene in which Oppenheimer is leading a class of graduate students was especially intriguing to me.


text: Begin jaren tachtig keek ik naar deze miniserie. Sam Waterson bleek een groot acteur te zijn. Toen hij aan _Law and Order_ begon, was ik eigenlijk teleurgesteld in hem, omdat het niet zo'n machtige rol was. Jammer genoeg betalen de goede rollen de rekeningen niet. Ik wou dat ik een exemplaar van deze zeldzame serie kon vinden om het te bekijken. Het is zowel feitelijk als onderhoudend. Iedereen zou het moeten zien om te weten wat er werkelijk is gebeurd. Ik was zo geroerd dat ik het boek 'Pppenheimer-Schreeuwer van de Werelden' kocht en las. En zag hoe deze man een onwaarschijnlijke held werd, die nooit voor zijn inzicht werd beloond. Waterston kan echt voor publiek zorgen. Geniet van de films!

text_en: I watched this mini in the early eighties. Sam Waterson proved himself to be a great actor. In fact when he began Law and Order I was disappointed in him as it was not as powerful a role. Unfortunately the good roles do not pay the bills. I wish I could find a copy of this rare series and review it. It is both factual and entertaining. Everyone should see it to know what really happened. I was so moved I purchased and read the book "Pppenheimer-Shatterer of Worlds". And saw how this man became an unlikely hero who was never rewarded for his insight. If you get a chance be sure to watch this movie and see what a performance Mr. Waterston can really provide an audience. Enjoy the movies!


text: Ik kan me de serie niet herinneren. Ik geloof dat het 'American Masters' was, maar het werd rond 1980 op PBS uitgezonden. De meeste mensen weten iets over de ontwikkeling van de A-bom, en degenen die er weinig of niets van weten, denken waarschijnlijk dat het een nogal droog onderwerp is. Iedereen die deze 7-delige serie heeft gezien, denkt daar anders over. Je leert de verwarring in de geest van de Oppenhemiers kennen, en hoe de ontwikkeling zijn leven voorgoed veranderde. Je begrijpt de tragische figuur die hij werd, en waarom. Met 7 afleveringen leer je de hoofdrolspelers kennen, en de intriges en achterbaksheid. Ik heb contact opgenomen met PBS om te vragen of ik een video of een dvd kon krijgen, maar ik heb nooit antwoord gekregen. Jammer, ik zou het graag nog eens zien.

text_en: I can't remember the series, I believe it may have been "American Masters", but it was broadcast on PBS around 1980. Most people have some knowledge of the development of the A bomb, and those that have little, or none, probably think it is a pretty dry subject. Anyone who has viewed this 7 part series does not feel that way. You get to know the turmoil in Oppenhemiers mind, and how the development changed his life forever. You understand the tragic figure he became, and why. With 7 episodes you get to know the major players, and the intrigue and backstabbing. I have contacted PBS about the chance of obtaining a video, or DVD, but have never received a response. Too bad, I would love to see it again.


text:
Ook ik vond 'Oppenheimer' een briljante serie en een van de beste die ooit op het Amerikaanse pbs is vertoond. David Suchet was als Edward Teller bijzonder effectief, als ik me goed herinner, en de algehele conceptie was spectaculair goed. De enige reden dat de serie geen 10/10 krijgt is de lage productiewaarde op sommige gebieden. De feitelijke inhoud is absoluut eersteklas in mijn herinnering.
<0x3E><0x3E> De Oppenheimer-miniserie wordt op 31 juli in Groot-Brittannië uitgebracht! Het wordt een Region 2/PAL-serie, maar het ziet ernaar uit dat er binnenkort een Region 1/NTSC-serie zal verschijnen.
<0x3E><0x3E> Als je een universele speler in de VS hebt, kun je de serie nu meteen bij Amazon UK bestellen.
<0x3E><0x3E> http://tinyurl. 'znyyq!'
Huzzah!

text_en:
I, too, found "Oppenheimer" to be a brilliant series and one of the finest offerings ever on American PBS. David Suchet was particularly effective as Edward Teller, as I recall, and the overall conception was spectacularly good. The only reason that the series doesn't rate a full 10/10 is for the low-budget production values in some areas. Actual content is absolutely first-rate in my recollection.

The Oppenheimer miniseries will be released in the UK on July 31st! It will be a Region 2/PAL set, but it would seem that a Region 1/NTSC set should be soon in the offing.

If you have a universal player in the US, you can order the series right now from Amazon UK.

http://tinyurl.com/znyyq

Huzzah!!


text:
President Harry S. Truman heeft eens gezegd dat het enige nieuwe in de wereld de geschiedenis is die je niet kent.

Zeven jaar voor Richard Rhodes' voortreffelijke, de Pulitzerprijs winnende _The Making of the Atomic Bomb_, produceerde de BBC een zevendelige miniserie, _Oppenheimer_, die een karakterstudie was van de mensen die het wapen ontwierpen en bouwden dat het atoomtijdperk inluidde, en die zich permanent aansloten bij de staat (en met name bij het leger) en niet alleen geschiedenis maakten, maar de wereld voorgoed veranderden.
De productie is onberispelijk, de casting is ronduit wonderbaarlijk; niet alleen de hoofdpersonen, maar zelfs de bijrollen vertonen griezelige overeenkomsten met de personen die worden afgebeeld. Sam Waterston speelt in het bijzonder de rol van de Amerikaanse natuurkundige J. Robert Oppenheimer, wetenschappelijke directeur van het Manhattan Project, die zijn basis had in het Los Alamos National Laboratory (de plaats die hij persoonlijk uitkoos); Manning Redwood als generaal Leslie R. Groves, die de leiding had over het hele Manhattan Engineering District (de officiële naam van het project); David Suchet als natuurkundige en ultieme Nemesis van Oppenheimer, Edward Teller (die bijna veertig jaar later in het oor van Ronald Reagan fluisterde en ons het Strategic Defense Initiative bracht <0xE2><0x80><0x93> 'Star Wars') en Jana Sheldon als Kitty Oppenheimer. Deze serie, deels thriller, deels liefdesverhaal <0xE2><0x80><0x93> en uiteindelijk een tragedie <0xE2><0x80><0x93> herschept getrouw een hoofdstuk uit de wereldgeschiedenis <0xE2><0x80><0x93> en die van de wetenschap <0xE2><0x80><0x93> dat we niet mogen vergeten.
(NOTE: Kijkers die deze serie leuk vinden, zullen ook genieten van Jacob Bronowski's 13-delige serie 'The Ascent of Man' en de BBC-film van Michael Frayns toneelstuk 'Copenhagen'.)

text_en:
President Harry S. Truman once said that the only thing new in the world is the history you don't know.

Seven years before Richard Rhodes' superb Pulitzer Prize-winning "The Making of the Atomic Bomb", the BBC produced a seven-part miniseries, "Oppenheimer", that was a character study of the people who designed and built the weapon that ushered in the Atomic Age, permanently joining science and technology to the state (and, in particular, the military), not merely making history, but changing the world forever.

The production is impeccable, the casting nothing short of miraculous; not only the main characters, but even secondary characters bear uncanny resemblances to the persons portrayed. In particular are Sam Waterston in the title role of American physicist J. Robert Oppenheimer, scientific director of the Manhattan Project, who was based at the Los Alamos, NM, laboratory (the site for which he personally chose); Manning Redwood as General Leslie R. Groves, who oversaw the entire Manhattan Engineering District (the project's formal name); David Suchet as physicist, and ultimate nemesis of Oppenheimer, Edward Teller (who, nearly forty years later, whispered into Ronald Reagan's ear and brought us the Strategic Defense Initiative - "Star Wars") and Jana Sheldon as Kitty Oppenheimer. The attention to detail is uniformly excellent throughout.

Part thriller, part love story - and ultimately a tragedy, this series faithfully recreates a chapter in world history - and that of science - that we dare not forget. Highest recommendation.

(NOTE: Viewers who enjoy this series will also enjoy Jacob Bronowski's 13-part series "The Ascent of Man" and the BBC film of Michael Frayn's play "Copenhagen".)


text: 'Oppenheimer' met Sam Waterston in de titelrol en David Suchet als Evard Teller is een voorbeeld van het beste docudrama. Goed geschreven, goed geacteerd door acteurs die een geloofwaardige gelijkenis vertonen met hun historische personages, zeer informatief en zeer onderhoudend. De decors en kostuums geven een impressie van de Verenigde Staten tijdens de Tweede Wereldoorlog, en de plot en dialogen geven de kijker het gevoel dat hij werkelijk in Los Alamos is geweest en is meegesleept door de opwinding van het Manhattan Project. Het enige nadeel is dat dit een Britse productie is en dat sommige acteurs er niet in slagen een overtuigend Amerikaans accent op te zetten. De vaardigheid van hedendaagse Australische & Ierse acteurs in het spelen van niet-Engelse dialecten is verbazingwekkend.) De verhaallijn komt volledig overeen met Richard Rhodes' definitieve geschiedenis van de ontwikkeling van de atoombom. Helaas werden de miniseries begin jaren tachtig maar een paar keer uitgezonden op PBS en daarna kennelijk in de vergetelheid geraakt.<br />'Oppenheimer' vergelijkt zich gunstig met de meer recente 'Fat Man & Little Boy'-film met Paul Newman als Leslie Groves (de chronisch te dikke en nogal lelijke generaal zou zich zeer gevleid voelen) en Dwight Schultz (alumnus van het A-Team van de tv) als Oppenheimer. Als miniserie is 'Oppenheimer' ongeveer 4x zo lang als de Newman-film, maar het extra tijdsbestek is in zijn voordeel.

text_en:
'Oppenheimer' with Sam Waterston in the title role and with David Suchet as Evard Teller is an example of the docudrama at its very finest. Well written, well acted by actors who bear a believable resemblance to their historical characters, highly informative, and very entertaining. The set designs and costumes capture the feel of the US during World War 2, and the plotting and dialog make the viewer feel as if he were really present at Los Alamos and caught up in the excitement of the Manhattan Project. The only downside is that this is a British production, and some of the actors lack skill in affecting a convincing American accent. (The skill of current day Australian & Irish actors taking on non-native dialects is amazing.) The storyline is fully consistent with Richard Rhodes' definitive history of the development of the atomic bomb. Sadly, the mini-series was shown only a couple of times on PBS at the beginning of the 1980s and then apparently vanished into oblivion.

'Oppenheimer' compares favorably to the more recent 'Fat Man & Little Boy' feature film with Paul Newman as Leslie Groves (the chronically overweight and rather homely General would be thoroughly flattered) and Dwight Schultz (alumnus of TV's 'A-Team') as Oppenheimer. As a mini-series, 'Oppenheimer' is around 4x as long as the Newman feature, but uses the all of the additional time completely to its advantage.


text: Oppenheimer was een geweldige serie (het was het eerste waar ik Waterston in zag) en het is jammer dat er geen slechte kopieën van zijn. Hetzelfde geldt voor 'Glory Enough for All', een Britse serie uit ongeveer dezelfde tijd, over de ontdekking van insuline. Ik zou een goede prijs voor beide op dvd willen betalen. Is het echt zo moeilijk om Oppenheimer op een dvd te krijgen die in de Verenigde Staten kan worden afgespeeld? Een heel leuke serie, ook uit ongeveer dezelfde tijd, was 'Danger UXB'. Een serie over het onschadelijk maken van UneXploded Bombs, vandaar de naam. Die kun je uit je plaatselijke bibliotheek halen.<br />Pete.

text_en:
Oppenheimer was a GREAT series (it was the first thing I saw Waterston in) and it is too bad copies aren't available. A similar situation exists for "Glory Enough for All", a British series from around the same time, about the discovery of insulin. I would pay a good price for both of these on DVD. Is it really so difficult to get Oppenheimer on a DVD that is able to be played in the US? Another very enjoyable series, again from about the same time, was "Danger UXB". A series about defusing UneXploded Bombs, hence the name. That one you can get from your local library.

Pete


text:
Ongelooflijk goed gemaakte miniseries.
Ik herinner me dat ik het meeste twee keer heb gezien toen het op PBS werd uitgezonden. Werd in die tijd zwaar gepromoot. Ik geloof dat het een van de zeer vroege miniseries was die buiten de Masterpiece Theaterserie op PBS werden uitgezonden.
De volledige lengteproductie is naar ik meen maar één keer vertoond tijdens de eerste uitzending. Was in totaal 6-8 uur. Deze lengte is iets teruggebracht tot 6 uur. Snijd een paar interessante, maar langzame scènes af.
Ik hoop van harte dat de mensen die de huidige rechten hebben een volledige, niet-gecorrigeerde versie op dvd willen zetten. Het is op dit moment niet de moeite waard om een VHS-versie te maken. Het zou heel goed passen in de miniseries of het drama van de geschiedenis.

text_en:
Insanely well crafted mini-series.

I recall seeing most of it twice when shown on American Playhouse on PBS. Was heavily promoted at the time. I believe it might have been one of the very early mini-series showing on PBS outside of the Masterpiece Theater series.

The full length production was shown I believe only once during its first broadcast. Was 6-8 hours total. This length was edited down somewhat to 6 hours. Cut some interesting, but slow scenes.

I am very much hoping that the folks holding its current rights do follow through and restore a complete, not edited version to DVD. Not worth creating a VHS version at this point.

Would fit in very well in the mini-series or dramatic history genre.


text: <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> <0x5B>...<0x5D> Het is moeilijk te begrijpen waarom de eigenaren van de rechten niet meedoen aan een dvd-productie. Ik ga een van de hoofdrolspelers in deze gras-wortelbeweging een e-mail sturen om te zien wat er gebeurt. Wie heeft de productie gedaan? Was het de BBC? RW?

text_en:
>>> Great News there is a BBC DVD release scheduled for 31st July 2006,UK - there is also a scheduled release in States - don't know the date - can't wait ! ! <<<<

>>>> below is my original comment <<<<<

I agree with all the other reviewers - it is simply staggering that one of the greatest TV dramas ever has never been released on DVD

The story line is gripping - the acting is outstanding and the character development is enthralling !

Over here in the UK we have quite a history of getting TV drama series and films out onto DVD through popular campaigns

It's very hard to see why the rights owners do not go into a DVD production ? I'm going to e:mail one of the leading players in this grass roots movement and see what happens. Who did the production ? was it BBC ? RW


text: Net als een eerdere recensent heb ik het in 1980 gezien en ik ben nooit in staat geweest de herinnering aan het aangrijpende verhaal, het schitterende acteerwerk en de dramatische muziek van me af te zetten. Het bevat zeker een deel van Sam Waterstons beste werk. Hij en de schrijvers portretteren Oppenheimer niet alleen als een onrechtvaardig geminachte held <0xE2><0x80><0x93> wat hij was <0xE2><0x80><0x93> maar ook als naïef, dol op alcohol en snobistisch, een afgerond portret in plaats van een stereotype.

text_en: Like an earlier commentor, I saw it in 1980 and have never been able to shake the memory of the gripping story, splendid acting, and dramatic musical score. It certainly contains some of Sam Waterston's finest work. He and the writers depict Oppenheimer not simply as an unjustly victimized hero -- which he was -- but also as naive, fond of alcohol, and snobbish, a rounded portrait instead of a stereotype.


text: Bij wijze van geheugensteuntje voor iedereen die nu de commentaren leest over deze voortreffelijke miniserie van de BBC, die in 1981 in omloop werd gebracht, is hij pas sinds een paar jaar op dvd verkrijgbaar. Sinds die tijd is hij wel verkrijgbaar, maar aanvankelijk alleen in het Britse formaat (waarvoor ik een 'internationale' dvd-speler heb gekocht, die je moet hacken <0xE2><0x80><0x93> illegaal, vermoed ik <0xE2><0x80><0x93> om hem te kunnen zien), maar de serie is nu verkrijgbaar via amazon.com <0xE2><0x80><0x93> 3 discs <0xE2><0x80><0x93> voor tussen de 19 en 21 jaar, te bekijken op dvd in het Amerikaanse formaat, zonder hacken. Er waren 41 recensies, gemiddeld 5 sterren. Deze miniserie is een van de allerbeste van Oppenheimer, of het Manhattan Project, of vrijwel alles wat de

text_en: Just as a reminder to anyone just now reading the comments on this excellent BBC mini-series, published in 1981, it was not available on DVD until the last few years. Since then, it has become available, but initially only in the British format (for which I bought an 'international' DVD player, which you have to hack--illegally, I suspect, to see it), but the series is now available through amazon.com--3 discs-- for between $19-21, to be viewed on DVD in the US format, no hacking. There were 41 reviews, average 5 stars. This mini-series is one of the very best on Oppenheimer, or the Manhattan Project, or virtually anything produced by the BBC.


text: Er is een groot gevaar als je naar een film kijkt die de eerste keer zo'n diepe indruk op je heeft gemaakt, dat hij twintig jaar later niet meer dezelfde betovering heeft als toen. Ik moet toegeven dat ik niet verwachtte dat hij zo goed zou zijn als ik me herinnerde, maar ik was wel blij verrast. P'tang Yang Kipperbang is nog net zo fantastisch als ik me herinner van toen ik twaalf was. Deze film heeft een bepaald soort briljantheid die niet veel films bezitten. Hij is meeslepend, hij is briljant geacteerd en het beste van alles is dat hij me weer het gevoel geeft een kind te zijn en er zijn niet veel dingen die dat kunnen doen. De rollen in deze film zijn eersteklas en ik was tot nu toe vergeten hoe goed ze waren. Ik dring er bij elke ouder van een tiener op aan om te gaan zitten en dit te bekijken en te zien of het hetzelfde effect op hen heeft als op mij. P'TANG YANG KIPPERBANG EEHHH! 10 van de 10.

text_en: There is a great danger when you watch a film that had had such a profound affect on you the first time around , that 20 years later , it wont hold the same magic as it did before. I must admit i wasnt expecting it to be as good as i remembered but a was pleasently suprised. P'tang Yang Kipperbang is still as fantastic as i remember it when i was a 12 year old .This film has a certain type of brilliance that not many films possess. It is engrossing , it is briliantly acted and best of all it makes me feel like a kid again and there isnt many things that can do that. John Albasiny and Abigail Cruttenden's rolls in this film are 1st class and i had forgotten how good they were until now. I urge any parent of teenagers to sit them down and watch this and see if it has the same affect on them as it did on me. P'TANG YANG KIPPERBANG EEHHH! 10 out of 10.


text:
Naoorlogs Engeland, de dageraad van het 'atoomtijdperk'. Toch kunnen de zorgen van een jonge schooljongen die ernaar verlangt zijn eerste 'kus' te krijgen, niet worden ontspoord door zoiets onbeduidends als de bom. Dit was een verrukkelijke, zij het niet educatieve, blik op de jonge liefde vanuit het perspectief van een adolescent en zijn wereld van de 1940's.
Deze film, vrij van politieke correctheid en prekerige boodschappen, stelt de kijker bloot aan de wereld die alleen de geest (en hormonen) van een jonge tiener kan creëren.
Prachtige subplots
de belangstelling voor het karakter van 'Gregory's Girl', en meer dan genoeg

van goed verstopte shots helpen de beelden van dit tijdperk in stand te houden. Dit is een heel goed verhaal voor iedereen, jong of oud, die ooit verliefd is geweest, of ooit verliefd heeft willen worden. Krijgt hij ooit zijn zin? Kijk maar eens goed.

text_en:
Postwar England, the dawn of the "atomic age". Yet, the worries of a young schoolboy yearning to experience his first "kiss" cannot be derailed by something as inconsequential as THE BOMB. This was a delightful if not educational look at young love from the vantage point of an adolescent male and his world of the

1940's. Free of political correctness and preachy messages, this film exposes the viewer to the world that only the mind (and

hormones) of a young teenager can create. Wonderful subplots

maintain character interest ala "Gregory's Girl", and plenty

of well blocked shots help keep up the imagery of this era. This is a very good story for anyone, young or old, who has

ever been in love, or ever wanted to be. Does he ever get his wish? Watch it and see.


text: Een slonzige man, bekend als Bill, woont in een kleine, sombere flat met een poster van Marilyn Monroe aan de muur en zijn schrijfmachine als gezelschap. Alleen kan de man niets bedenken om te schrijven. Hij zwerft door de straten achter mensen aan, gewoon om te zien waar ze heen gaan. Misschien geeft dit hem wat inspiratie om te schrijven. Hij begint een goed geklede man met een tas te volgen. Hij volgt hem een paar dagen. In een café gaat de goed geklede man aan een tafeltje tegenover Bill zitten en vraagt waarom Bill hem volgt. Dan vertelt Cobb Bill verrassend genoeg dat hij een inbreker is, en hij begint Bill zelfs mee naar binnen te nemen om dingen te stelen; hoewel Cobb volhoudt dat hij niet bij andere mensen naar binnen gaat om alleen maar te stelen. Hij zegt dat hij het leuk vindt om mensen te laten weten dat hij er is geweest en de dingen heeft verstoord die zij als vanzelfsprekend beschouwen. Hij stopt bijvoorbeeld een onderbroek van een andere inbreker in de broek van een man.<br />De film wordt ook af en toe in flashbacks verteld. De regisseur gebruikte deze techniek in zijn laatste film, Memento. Bill besluit uiteindelijk op advies van Cobb zijn haar te knippen en een pak aan te trekken. Hij ontmoet een Blonde dame in een club, die verkering had met de eigenaar, een kale man, die erg gevaarlijk is, zegt ze. We zien een scène waarin de kale man een hamer gebruikt en de mannen de vingers van een man afhakken in de flat van de Blonde dame. Dit zijn enkele van de vele stukjes van de puzzel die de regisseur ons laat zien, en ze zullen allemaal op hun plaats vallen als we tot de verrassende conclusie komen.

text_en:
An untidy man, known as Bill, lives in a small dreary flat, with a poster of Marilyn Monroe on the wall, and his typewriter for company. Only the man can't think of anything to write. He wanders around the streets following people, just to see where they go. Maybe this will give him some inspiration to write. He begins to follow a well dressed man holding a bag. He follows him for a few days. While in a cafe, the well dressed man sits down at a table on the opposite side of Bill, and inquires why Bill is following him. The well dressed man says his name is Cobb. Cobb then surprisingly informs Bill that he is a burglar, and even starts to take Bill with him into houses to steal things; although Cobb insists he doesn't go into other people's homes to just steal. He says he likes to let people know he has been there, and interrupted the things they take for granted. He puts knickers from another burglary into a man's trousers, for example.

The film is told in flashbacks at times too. The director used this technique in greater abundance in his recent feature Memento. Bill eventually decides to cut his hair and dress in a suit, on the advice of Cobb. He meets a Blonde lady in a club, who used to date the owner, a bald man, who is very dangerous, she says. We see a scene where a hammer is used by the bald man's hence men on a man's fingers in the Blonde lady's flat. These are some of the many pieces of the puzzle that the director shows us, and they will all fit into place when we arrive at the surprising conclusion.