text: 'Death Wish 3' doet Charles Bronson weer aan vroeger denken, toen hij nog burgerwacht Paul Kersey was, die nu met pensioen is. Ja, dat klopt. Kersey is al lang weer terug in zijn oude gewoontes, maar deze keer, het zijn niet zomaar een paar straatrovers tegelijk, is het een bende die een deel van de stad (New York weer, trouwens) in handen heeft gekregen. Deze keer is het oorlog, dus haalt Kersy de zware wapens (letterlijk) uit de kast voor dit. het aantal doden in deze film is groter dan alles wat Stallone of Schwarzenegger heeft bedacht. deze film is eigenlijk best leuk om naar te kijken, vooral voor een paar liefhebbers en natuurlijk voor slechteriken die doodgaan of op een creatieve manier ernstig gewond raken, wat altijd goed is. Het geweld is in deze film niet zo persoonlijk, het is duidelijk op een veel grotere schaal, zoals het bombarderen van je slachtoffers van een afstand, in plaats van één op één gevechten. Deze film is luchtiger van toon dan de eerste 2, wat het makkelijker maakt om naar te kijken. Er zit niet veel betekenis in deze film, het is meer escapisme dan iets anders. Het is af en toe ook goedkoop en pseudo-inspirerend, maar de scènes die erin zitten, vallen in het niet. Ze hadden de oorspronkelijke 'Doodswens' op eigen houtje moeten laten bestaan, zonder verdere vervolgen, maar aangezien ze dat niet hebben gedaan, hadden ze hier moeten stoppen.

text_en: "Death Wish 3" brings back Charles Bronson as one time vigilante Paul Kersey,now retired.yeah,right.before long Kersey is back to his old ways.but this time,its not just a few muggers at a time,its a gang who have taken over a run down part of the city(New York again,by the way.)this time its war,so Kersy Hauls out the big guns(literally) for this.the body count int his one rivals anything Stallone or Schwarzenegger have come up with.this movie is actually somewhat fun to watch,particularly for a few one liners and of course bad guys die,or get severely injured in creative ways,which is always a good thing.the violence is not as personal in this one,its,obviously on a much grander scale,sort of like bombing your victims from afar,rather than one on one combat.this movie is lighter in tone than the 1st 2,making it easier to watch.there's not much import to this film,its more escapism than anything.its also cheesy at times and pseudo-inspirational,but hose scenes fall flat. they should have left the original "Death Wish" on its own without sequels,but since they didn't,they should have stopped here. 8 /10


text:
Dit is waarschijnlijk de op een na beste Death Wish-film. Death Wish 5 is de beste.
De Death Wish 3 doet me denken aan 'West Side Story' met een nieuwe wending. Zelfs de recente film 'Gangs of New York' kan niet tippen aan één New Yorkse buurt in Death Wish 3, die niet wordt geteisterd door twee rivaliserende bendes, maar door één grote bende. Een bende die bereid is om iemand met een bijl dood te hakken als hij zich op hun set begeeft.
Deborah Raffin, die een pro-Deoadvocaat speelt, speelt vriendelijk in deze actiefilm die vol zit met schietpartijen en geweld. Dus, net als Geri Nichols in Death Wish II, scoort Death Wish III met zijn zachte, romantische momenten en zijn gewelddadige momenten. Alleen de liefdesscènes van James Bond zouden nog beter zijn.
En Kersee speelt niet alleen met zijn.38, maar ook met een nieuw wapen dat de Wildey.475 Magnum heet. Het deed me denken aan de Dirty Harry-films waarin Callahan zijn.44 Magnum gebruikte in Magnum Force en Dirty Harry. Het Wildey-wapen geeft een grote klap en als Kersey ermee doodt, maakt het hem niet uit of het wapen een grote klap geeft.
En die antitankraket die de leider van de bende heeft gedood? Nou, dat is tenminste iets. Kersey zou een antitankraket niet als zijn vaste wapen gebruiken... dat is veel te militair voor hem.

text_en:
This is probably the second best of the Death Wish movies. Death Wish 5 is the best one.

Death Wish 3 reminds me of "West Side Story" with a new twist. Not even the recent flick "Gangs of New York" can measure up with one New York neighborhood in Death Wish 3 which is plagued not by two rival gangs---but one big gang. A gang that is willing to do things like cutting a person to death with an ax if he trespasses on its set.

Deborah Raffin, who plays a public defender, plays gently in this action-packed movie that is filled with a lot of shoot-em-up violence. So, like Geri Nichols in Death Wish II, Death Wish III scores with its gentle, romantic moments as well as its violent moments. Only the James Bond love-interest scenes would do much better.

And, in addition to his .38, Kersee plays with this new gun called the Wildey .475 Magnum. It reminded me of the Dirty Harry movies when Callahan used his .44 Magnum in Magnum Force, Sudden Impact and Dirty Harry. The Wildey gun packs a big punch and when Kersey kills with it, he doesn't care if the gun has a big kick in it.

And that antitank missile that killed off the main gang leader? Well, that is something. Kersey would not use an antitank missile as his regular vigilante weapon....that is way too military for him.


text:
Nadat ze de boot aan het eind van de vorige aflevering ('Drie Minuten') hebben gezien, komen de overlevenden er tot hun schrik achter wie erin zit. Met het gebruik van de boot bedenken Jack en Sayid een plan om de confrontatie met 'De Anderen' aan te gaan. Maar als Jack, Sawyer, Kate en Hurley Michael naar 'De Anderen' volgen, is Jack gedwongen Michaels dodelijke geheim te onthullen terwijl ze midden in de rimboe zitten.
Intussen besluit Locke dat het tijd is om erachter te komen wat er gebeurt als 'de knop' niet wordt ingedrukt. Maar Mr. Eko's besluit om door te gaan met 'de knop' is verrassend sterk. Dus als Locke een plan bedenkt om Eko met hulp van een bondgenoot uit het luik te sluiten, doet Eko verrassend veel moeite om Locke ervan te weerhouden een grote fout te maken.
Dit is een klassieke aflevering van Lost, vol geheimen, spanning en heel weinig antwoorden op de vele vragen die de kijkers zich stellen. Maar sommige van de geheimen die in deze actierijke aflevering aan het licht komen, zullen de fans echt choqueren. Er is ook een kenmerkende cliffhanger aan het eind van het seizoen, die zowel choquerend als buitengewoon verwarrend is. Eén ding staat vast, en dat zal je tot het allerlaatst in het ongewisse laten, en je zult nog steeds gefrustreerd zijn door nog meer verbijsterende vragen terwijl je in doodsangst wacht tot het derde seizoen begint.

text_en:
After spotting the boat at the end of the previous episode ("Three Minutes"), the survivors are shocked to find out who the occupant is. With the use of the boat, Jack and Sayid come up with a plan to confront "The Others". However, when Jack, Sawyer, Kate and Hurley follow Michael to "The Others", Jack is forced to reveal Michael's deadly secret whilst they are in the middle of nowhere.

Meanwhile, Locke decides that the time has come to find out the time has come to find out what will happen if "the button" is not pressed. However, Mr. Eko's resolve to continue pressing "the button" is surprisingly strong. So, when Locke concocts a plan to lock Eko out of the hatch with the help of an ally, Eko goes to surprisingly desperate lengths to stop Locke from making what he believes will be a big mistake.

This is a classic episode of Lost, full of secrets, suspense and very few answers to the many questions it poses to its viewers. However, some of the secrets this action-packed episode reveals will be truly shocking to the fans. There is also a trademark end-of-season cliffhanger, which achieves the feat of being both shocking and extremely confusing. One thing is guaranteed, it will keep you guessing right to the very end, and you will still be frustrated with more mind-boggling questions as you wait in agony for the Third Season to begin.


text:
Jack, Sawyer en Sayid zwemmen naar de boot en vinden daar een totaal ontredderde Desmond. Zijn traumatische ervaring in het verleden, voordat ze naar het eiland afvoeren, wordt in flashbacks onthuld. Sayid bedenkt samen met Jack een plan om 'De Anderen' te verrassen, voor het geval Michael de groep bedriegt. John Locke overtuigt Desmond ervan dat hij het luik, dat door Mr. Eko wordt beschermd, moet binnendringen en niet op de knop van de computer moet drukken om te zien wat er gaat gebeuren.
Deze episode is een van de beste van het tweede seizoen. Helaas kunnen wij, liefhebbers van 'Verloren', zien dat de producenten van deze verbluffende serie weinig respect hebben voor de fans. In de Verenigde Staten was de datum van deze episode 24 mei 2006. Daarom moeten fans in deze periode wachten op het derde seizoen, in een heel spannende situatie, met Jack en zijn groep omringd door 'De Anderen' en de waarheid over Michael en de dood van Ana Lucia en Libby; John opgesloten in het luik zonder de bedoeling om op de knop te drukken en Mr. Eko wanhopig buiten het luik. Ik hoop dat het lot van 'Verloren' beter is dan dat van 'Angel' en de zeer teleurstellende conclusie (of het ontbreken van een conclusie) na vijf seizoenen. Ik stem voor tien.
Titel (Brazilië): Niet beschikbaar.

text_en:
Jack, Sawyer and Sayid swim to the boat and find a completely wasted Desmond. His traumatic past experience before sailing to the island is disclosed through flashbacks. Sayid plots a plan with Jack to surprise "The Others" in case Michael is double-crossing the group. John Locke convinces Desmond to invade the hatch, which is protected by Mr. Eko, and not press the button of the computer to see what will happen.

This episode is one of the best of the Second Season. Unfortunately, we lovers of "Lost" can see the lack of respect the producers of this stunning series have with the fans. In the USA, the air date of this episode was 24 May 2006. Therefore, along this period, fans have to wait for the Third Season in a very suspenseful situation, with Jack and his group surrounded by "The Others" and finding the truth about Michael and the death of Ana Lucia and Libby; John locked inside the hatch without the intention of pushing the button and Mr. Eko in despair outside the hatch. I hope the fate of "Lost" be better than "Angel" and its very disappointing conclusion (or lack of conclusion) after five seasons. My vote is ten.

Title (Brazil): Not Available


text:
Wat is de zin van deze berichten als ze niet zijn bedoeld om te praten en gedachten uit te wisselen over het volgende seizoen... Dit is mijn voorspelling: 1. Het luik is inderdaad opgeblazen, maar op de een of andere manier heeft iedereen binnen het overleefd. Maar dat zullen we nog wel eens zien. 2. De episode aan het eind met de tent is een observatieteam dat het zendertje in de gaten houdt dat Penny op Desmonds boot heeft geïnstalleerd. Nu het magnetische schild rond het eiland is opgeheven, werd het signaal opgepikt door het observatiestation en gaan ze een reddingsmissie uitvoeren. De anderen zullen eindelijk hun geheim met ons, arme waarnemers, delen.
<0x3E><0x3E> Is het werkelijk bevestigd dat er 4 seizoenen van VERLOSSING komen?
<0x3E><0x3E> Cheers Mike.

text_en:
What's the point of this messages if not to discuss and share thoughts about the next season... Here is my forecast: 1. The hatch was indeed blown, but somehow everybody inside survived. Buts lets see about that. 2. The episode at the end with the tent is an observation team monitoring the tracking device installed on Desmonds boat by Penny. Now that the magnetic shield around the island was lifted, the signal was picked up by the observation station and they are going to send a rescue mission. 3. After the destruction of the hatch, the island is not isolated any more, and other ships/airplanes are going to arrive 4. The others are finally going to share their secret with us poor observers

Was it actually confirmed that there are going to be 4 seasons of LOST?

Cheers Mike


text:
Het was Libby die in de flashbacks met Desmond praatte, en als iemand in de war is over haar verleden (zoals hoe ze in hetzelfde ziekenhuis terecht is gekomen als Hurley), dan moet hij of zij weten dat ondanks het feit dat Libby in seizoen 2 is overleden, het personage in seizoen 3 uitgebreider wordt onderzocht en dat we antwoorden zullen krijgen op vragen over haar omgeving.
BTW, geweldige aflevering. Er zat echt een geweldige cliffhanger in en er waren een paar interessante vragen... zoals wat er met Eko en Lock is gebeurd en hoe het zit met dat beeldje met de vier teentjes?
Ik kan niet wachten tot seizoen 3, Lost just rules!!! Ik hoop dat alle onbeantwoorde vragen beantwoord zullen worden. Ik vond het geweldig hoe ze uitlegden waarom het vliegtuig echt is neergestort. Desmond deed het toen het hem niet lukte de getallen op tijd in te typen.

text_en:
It was Libby talking to Desmond in the flashback, and if anyone is confused about her past (like how did she end up in the same hospital Hurley was in) then you should know that despited Libby dying in season 2, the character will be explored more in season 3 and we will get answers to questions surrounding her.

BTW, great episode. It had a really great cliffhanger and some interesting questions...like what happened to Eko and Lock and what about the four toe statue?

I cannot wait till season 3, Lost just rules!!! I hope all the unanswered questions will be answered. I loved how they explained why the plane actually crashed. Desmond did it when he did not manage to type in the numbers in time. 4 8 15 16 23 42


text:
Verdwaald is een van de meest fascinerende en opwindende ervaringen die ik ooit heb meegemaakt. Het is niet alleen de moeder van het toeval, maar elke keer dat je denkt dat je de hele puzzel in je hoofd kunt oplossen, neemt het verhaal een compleet nieuwe richting.
Neem bijvoorbeeld dit slachtoffer, de Amerikaanse marinier, die Sayid de kans geeft om een Folteraar te worden, is Clancy Brown, en die een personage speelt dat Joe Inman heet. In de laatste aflevering speelt hij Kelvin Inman, de partner van Desmond in de Hatch. Het lot, hè? Ja hoor!
Ik denk dat we allemaal zullen moeten wachten, om te zien wat het volgende is in het leven van de wondermensen op dat vreemde eiland, midden in de rimboe. Wetende dat een aantal van mijn favoriete personages, Desmond, Sayid en Mr. Eko, een onduidelijke lotsbestemming hebben.
Ik geloof dat dit, net als 24 en The Shield, een van de beste tv-programma's ooit is, natuurlijk, omdat Twin Peaks op een speciale plek zit.

text_en:
Lost has been one of the most mesmerizing and thrilling experience I've ever seen. Not only it's the mother of coincidence, but also every time that you think you can set up the whole puzzle in your head, the story takes a completely new direction.

Take this casualty for example, The US marine, whom gives Sayid the way to become a Torturer, Is Clancy Brown, playing a character named Joe Inman. In the last episode, he is playing Kelvin Inman, the Desmond partner in the Hatch. Destiny, uh? Yeah Right!

I guess that all of us will have to wait, to see what's next in the life of the wonder people in that strange island, in the middle of nowhere. Knowing that several of my favorites characters, Desmond, Sayid and Mr. Eko, have an unclear destiny

I believe that along with 24 and The Shield, this is one of the best TV shows ever, of course, keeping Twin Peaks at a special place.


text:
Om te beginnen moet ik zeggen dat ik een grote fan van LOST ben. Ik ben dol op iedereen die aan de serie meedoet. Er zit echt alles in.
Ik ben blij dat ze geweldige mensen hebben om mee te werken, bijvoorbeeld Jack Bender, de beste regisseur, nou ja, misschien na J.J. Abrams. En natuurlijk alle lof voor Damon Lindelof en Carlton Cuse. Het zijn genieën.
Hoe dan ook, de finale van seizoen 2 is beslist een van de beste afleveringen van LOST ooit! Live Together, Die Alone, gaat over het verhaal van Desmond David Hume die naar het eiland gaat, en Henry Ian Cusick is zo goed in die rol! De makers van de serie zouden heel dom zijn geweest als ze die ouwe Des hadden laten doodgaan. '
'Dus in LOST zijn de overlevenden van het vliegtuigongeluk daar al vijfenzestig dagen... vijfenzestig dagen, man. Terwijl Rousseau daar al zestien jaar is, en de Anderen daar god weet hoe lang al zijn. Ik doel op Jeffrey Lieber, Lindelof & Abrams. Hoe dan ook, ik hoop dat we de antwoorden krijgen die we nodig hebben, in seizoen drie. Ik kan niet wachten! Ik stem voor negen.

text_en:
First of all, I just have to say that I'm a huge LOST fan. Everyone who makes the show, I love 'em. It's got everything in it, really.

I'm glad that they have great people making it, for instance Jack Bender is the greatest director, well, maybe after J.J. Abrams. And of course, full credit to Damon Lindelof & Carlton Cuse. They're geniuses.

Anyway, the season 2 finale is definitely one of the best episodes of LOST ever!!! Live Together, Die Alone focuses on Desmond David Hume's story of getting to the island, and Henry Ian Cusick is so great playing that character! The makers of the show would have been very stupid if they would've let old'Des die on us.

So, in LOST, the plane crash survivors have been there for 65 days.. 65 days, man. Whileas Rousseau has been there for SIXTEEN years, and the Others have been there for God knows how long. Referring to Jeffrey Lieber, Lindelof & Abrams. Anyway, I hope we'll get the answers we need, in season 3. Can't wait! My vote is nine.


text:
Woaw! Zie je nu pas de verbanden tussen alle personages? Natuurlijk is het Libby! En wat die vent in het luik met Desmond betreft, een déj<0xC3><0xA0> vu? Ja! Hij was 'dezelfde' man die geld gaf aan Sayid nadat hij de andere soldaat had vermoord of gemarteld in aflevering 14 van het 2e seizoen: Een van hen. Nou ja, eigenlijk is het niet helemaal dezelfde man, hij heet Joe in de 14e aflevering en Kelvin in de laatste 2 afleveringen. Een tweeling??? Wie weet??? JJ Abrams... mmmm, daar ben ik niet eens zeker van. Er zijn honderden van dit soort verbanden tussen alle personages.
Maar dat was alleen maar een reactie op de opmerking van Libby.
Ik vond die 2 afleveringen veel interessanter dan het hele seizoen 2. Tijdens dat hele seizoen had ik het gevoel dat ik heel veel dingen gemist had en heel weinig dingen geleerd had. Vooral helemaal in het begin, de eerste aflevering van het 2e seizoen is uitstekend, en dan is de 2e aflevering een soort flashback van de eerste... Ik vond dat teleurstellend, ook al ben ik er vrij zeker van dat alles in Lost een betekenis heeft. Dat was gewoon een voorbeeld van hoe gefrustreerd ik was toen ik naar die afleveringen keek.
Laten we teruggaan naar de laatste 2 afleveringen. In die 2 afleveringen heb ik meer nieuwe dingen geleerd dan in het hele seizoen. Maar het enige wat we leren zijn kleine stukjes voor de volgende puzzel, zoals de betrokkenheid van Desmonds 'familieleden' (het spijt me als ik te veel bederf, geloof me of niet, ik doe mijn best om dat niet te doen) bijvoorbeeld. Dus veel dingen die in de afgelopen 2 seizoenen zijn opgeroepen zijn nog steeds onduidelijk of zijn pas later ontwikkeld. En toch is er nieuw materiaal, alsof alle gaten in het beeld niet genoeg waren. We willen natuurlijk allemaal het grote geheel zien, maar ik denk dat we heel erg veel geduld moeten hebben. Ik weet trouwens niet zeker of ik wel meer dan 3 seizoenen zal kijken. Er waren ook een heleboel actiescènes in de allerlaatste aflevering. En een goede cliffhanger aan het eind.
Dus eigenlijk, ja, ik vond die laatste aflevering geweldig... en ja, ik wil het derde seizoen zien.

text_en:
Woaww Is it only now that you notice the links between all the characters ?? Of course it's Libby ! And for the guy in the hatch with Desmond, any deja vu ??? Yeah !! He was the "same" guy that gave money to Sayid after he's killed or tortured the other soldier in the episode 14th of the 2nd season : One of Them. Well actually it's not completely the same guy, he's named Joe in the 14th episode and Kelvin in the last 2 episodes. Twins ?? :) Who knows ?? JJ Abrams ... mmmm I'm not even sure of that :) There are hundreds of links like this one between all the characters.

But that was just in response to the Libby comment.

I found those 2 episodes far more interesting than the whole season 2. During all that season I felt that there was lots of things I've missed and very few things I've learned. Especially at the very beginning, the 1st episode of the 2nd season is excellent, and then the 2nd one is a kind of flash back of the 1st one ... I found that disappointing even if I'm pretty sure that everything in Lost tend to have a meaning. That was just an example of how I was frustrated watching those episodes.

Let's go back to the last 2 episodes. I think we've learned more new things in those 2 episodes than in the entire season. But all we learn are little pieces for the next puzzle, like the involvement of Desmond's "relatives" (sorry if I spoil too much, believe me or not I'm trying not to) for example. So lots of things evoked in the past 2 seasons are still unclear or have been developed once then nothing. And still, there's new material as if all the holes in the picture were not enough. We all want to see the big picture of all of it of course, but I think we'll have to be very very patient. I hope there will be only 3 seasons. I'm not sure I will watch more than 3 seasons anyway. There was also lots of actions in the very last episode. And a good cliffhanger at the very end.

So basically, yes I loved that last episode ... and yes I want to see the third season.


text: Deze aflevering tot nu toe is de beste van de serie. Het verhaal werd perfect verteld. Ik vond het vooral leuk dat de schrijvers er een Desmond-episode van hadden gemaakt; het was zijn beste optreden tot nu toe en hij verdiende absoluut de Emmy voor zijn optreden.<br />In deze aflevering werden enkele van onze vragen beantwoord, maar aangezien de serie Lost heet, weten we dat er nog meer vragen zullen worden gesteld. Eerst het antwoord: Walt wordt eindelijk herenigd met zijn vader Michael, ten tweede wordt Michaels verraad aan Jack, Sawyer, Kate en Hurly geopenbaard en door dit verraad worden Kate, Jack en Sawyer gevangen genomen door The Others. Dit was een geweldige manier om de serie te beëindigen. Aan de andere kant van het eiland zien we Locke een mentale instorting krijgen met de knop. Dit leidt tot een andere vraag die beantwoord moet worden: hoe is het vliegtuig echt neergestort? Maar er zijn nog een paar onbeantwoorde vragen: ten eerste, wat is er met Locke, Eko en Desmond gebeurd toen Desmond de noodknop indrukte en hoe zat het met de wetenschappers in het poolgebied die op zoek waren naar elektromagnetische annamolieten? Dat zullen we volgend seizoen wel te weten komen, hoe geweldig het einde van de beste tv-serie ook is.

text_en:
This episode so far is the best of the series. The story was told perfectly. I especially liked how the writers made it a Desmond episode; it was his best performance to date and he definitely deserved the Emmy for his performance.

We had some of our questions answered in this episode, but since the show is called Lost we know there will be more questions brought up too. First the answered: Walt is reunited finally with his father Michael, second, Michael's betrayal is exposed to Jack, Sawyer, Kate, and Hurly and because of this betrayal Kate, Jack, and Sawyer are all taken captive by The Others. This was a great way to end the show.

On the other side of the island we see Locke going through a mental breakdown with the button. This leads to another answered question about how the plane really went down. However there are some unanswered questions: first, what happened to Locke, Eko, and Desmond when Desmond turned the failsafe key and what was the deal with the scientists in the Arctic searching for electromagnetic annamolies. Guess we'll find out next season, however great ending to the best show on TV.


text: De schrijvers van verloren verhalen hebben zichzelf overtroffen. De finale van het tweede seizoen is nog hartverscheurender en intenser dan de finale van het eerste seizoen. Lockes gebrek aan vertrouwen heeft niet alleen spirituele gevolgen voor hemzelf, maar ook tragische fysieke gevolgen voor de levens van de andere schipbreukelingen. Michaels verraad heeft voor hem succes opgeleverd, maar kan hij op de een of andere manier aan het eiland ontsnappen? Als hij in leven wil blijven, zal hij wel moeten. Ik twijfel er niet aan dat een of meer van zijn vroegere vrienden bereid zijn hem uit wraak te doden. Deze finale heeft meer vragen opgeroepen dan de vorige, en ik kan niet wachten tot hij valt. <br />Een kanttekening: wat heeft het voor zin om een recensie te plaatsen alleen maar om alle spoilers op te schrijven? Wat is het plezier van het bederven van de verrassing voor alle anderen? De huidige recensie op deze pagina is niets anders dan een groot spoilerfestijn, slecht in elkaar gezet in nauwelijks leesbaar Engels met de uitdrukkelijke bedoeling om iemand kwaad te maken. Goed gedaan.

text_en:
The writers of lost have outdone themselves. Season two's finale is even more heartbreaking and intense than the finale for season one. Locke's lack of faith has not only resulted in spiritual consequences for himself, but in tragic physical consequences for the lives of the other castaways. Michael's betrayal resulted in a success for him but can he possibly escape the island? He will have to if he wants to stay alive. I don't doubt that one or more of his former friends would be willing to kill him in revenge. This finale has left more questions than the previous finale; and I can't wait for fall.

A side note: What is the point in posting a review just to write out all the spoilers? Where is the pleasure in ruining the surprise for everyone else? The current review on this page is nothing but a big fat spoiler fest, poorly constructed in barely readable English with the express purpose of making someone mad. Good job.


text:
Kan spoilers bevatten, pas gelezen nadat ik de laatste aflevering van seizoen 2 heb gezien* Denk erover na. De jongens op de noordpool? Het centrum van de aarde? Op zoek naar abnormaal magnetisch gedrag? Ze zeiden ook iets over: 'Hebben we het weer gemist?' Dus er was nog een abnormaliteit? Natuurlijk was dat toen de vlakte instortte! Ik denk dat dit hele Eiland doorgestoken kaart is. Door haar vader opgezet. Ze heeft het ontdekt en is op zoek naar haar Desmond. Hoe kan ze anders weten waar ze naar moet zoeken?
Dus in feite is het een Eiland in een magnetisch schild. Alles is nep. Alle tekenen zijn er. Nepbaarden, nepdeuren, nepmedicijnen, nepobservatiestations, met nepluchtschachten die nergens heen leiden. Het is inderdaad een project, en vanwege de laatste scène in de finale van seizoen 2 weet ik dat het iets te maken heeft met Desmond, zijn meisje en haar vader (en waarschijnlijk Libby, die is raar, misschien heeft ze wel iets te maken met het vliegtuigongeluk, oké, ik doe even een dutje).
In deze aflevering zegt Henry Gail ook tegen Michael dat hij naar een paar co<0xC3><0xB6>rdinaten moet gaan, dan vindt hij hun redding. Dit is waarschijnlijk een soort deur in het magnetische schild. 'Als je eenmaal weg bent, is er geen weg terug.'
Ik denk dat het nogal voor de hand ligt, ondanks de talloze vragen die ik nog heb en waar ik in het volgende seizoen hopelijk antwoord op krijg. 'Ik heb in seizoen 1 en 2 geleerd dat we in seizoen 3 massa's antwoorden zullen krijgen.'
'Ik kan niet wachten.'
'Is iemand het met deze theorie eens? Ik hoop van je te horen...'

text_en:
*Could contain spoilers, read only after seeing last episode season 2* Think about it. The guys on the north pole? Center of the earth? Looking for abnormal magnetic behavior? They also said something about: "did we miss it again?" So there was another abnormality? Of course that was when the plain crashed! I think this whole Island is a setup. Set up by her daddy. She found out about it and is looking for her Desmond. How else can she know what to look for.

So basically it's an Island in a magnetic shield. All of it is fake. All the signs are there. Fake beards, fake doors, fake medicine, fake observations stations, with fake air shafts that lead to nothing. It's a project indeed, and because of the final scene in the season 2 finale I know it has to do something with Desmond, his chick and her dad (and probably Libby, she's weird, maybe she actually has something to do with the plane crashing, OK now i'm drifting off).

Also in this episode, Henry Gail tells Michael to go to some coordinates, and he'll find rescue their. This is probably some sort of door in the magnetic shield. "once you're gone. there is no way back".

I think it's pretty obvious, despite of the numerous questions I still have and hope to get answers for in the next season. If you think back on what we've learned in season 1 and 2, I'm sure we'll get loads of answers in season 3.

Can't wait.

Can anyone agree on this theory? Hope to hear from you...


text: 'Live Together, Die Alone' is onderverdeeld in drie hoofdverhaallijnen, en elk daarvan alleen zou genoeg zijn geweest voor een geweldige aflevering. Dus als je ze allemaal bij elkaar optelt, heb je een geweldige aflevering 3. Het was een gewaagde zet om de flashbacks van een seizoensafsluiting te geven aan een personage (Desmond) die tot dan toe alleen in 3 afleveringen was verschenen, maar het werkte: zijn achtergrondverhaal is absoluut fascinerend om te zien, zowel informatief over het verleden van het eiland & de zender zelf als oprecht ontroerend. De actie in het luik is op de rand van je stoel gespannen, want Locke is vastbesloten de knop niet meer in te drukken, in de overtuiging dat het alleen maar een psychologisch experiment was. Desmond beseft geleidelijk aan de gevolgen van zijn beslissing en Eko zit buiten opgesloten en probeert wanhopig weer naar binnen te komen. Het smelten van de klok en Lockes 'Ik had het mis' zijn onvergetelijke momenten. De actie in de buitenwereld bestaat uit Jack, Kate, Sawyer en Hurley die door Michaels verraad gevangen genomen worden (nadat ze een raadselachtige ontdekking gedaan hebben die verband houdt met de Parel) en 'Henry Gale's wederopstanding als leider van de Anderen. Zelfs de minst belangrijke plotlijn <0xE2><0x80><0x93> Sayid, Jin en Sun die naar het strand varen waar de Anderen verondersteld worden te kamperen <0xE2><0x80><0x93> bevat een van de grootste mythologische mysteries van de show, het reuzenbeeld dat bijna helemaal ontbreekt, op een voet met vier tenen na. Kortom: emotie <0xE2><0x80><0x93> van geschiedenis <0xE2><0x80><0x93> van mythologie <0xE2><0x80><0x93> van avontuur <0xE2><0x80><0x93> van spanning <0xE2><0x80><0x93> van de dreiging van vernietiging <0xE2><0x80><0x93> van een straaltje hoop <0xE2><0x80><0x93> van een klassieke verdwijnepisode.

text_en: "Live Together, Die Alone" is divided into three main story lines, and each one of them alone would have been enough for a great episode. So when you put all of them together, you have a great ^ 3 episode. It was a daring move to give the flashbacks of a season finale to a character (Desmond) who had only appeared in 3 episodes up to that point, but it worked: his backstory is absolutely fascinating to watch, both informative about the past of the island & the Swan station itself and honestly moving. Desmond and Penny seem magically connected to each other, even when they are on opposite ends of the world, and both characters are beautifully acted (it's hard not to cry when Desmond reads Penny's letter). The action inside the hatch is edge-of-your-seat tense, as Locke is determined not to allow the button to get pushed again, convinced it was all just a psychological experiment, Desmond gradually realizes the consequences of this decision, and Eko is locked outside and tries desperately to get back in. The melting of the clock and Locke's "I was wrong" are unforgettable moments. The outside action has Jack, Kate, Sawyer and Hurley captured by the Others due to Michael's betrayal (after they make a puzzling discovery connected to the Pearl), and "Henry Gale"'s game-changing return as the Others' leader. Even the least important plot line, Sayid, Jin and Sun sailing to the beach where the Others are supposedly camping, contains one of the greatest mythological mysteries of the show, the giant statue that's almost entirely missing except for a foot with four toes. In short: emotion + history + mythology + adventure + suspense + the threat of annihilation + a ray of hope = a classic LOST episode. ***1/2 out of 4.


text: Het idee om er een flashback van Desmond van te maken werkte heel goed, en Henry Ian Cusick was fantastisch. Hij speelde misschien wel de beste rol van de hele serie, maar mijn enige klacht zou zijn dat de plotlijn van _Michael_ erg veel op een subplot leek, en na drie minuten over de vorige aflevering dacht ik al dat er meer in zou zitten. Maar de kracht van Cusicks karakter en zijn spel hielden het vol. De plotontwikkelingen lieten, zoals altijd, meer vragen dan antwoorden achter, zoals wie de anderen zijn, iets wat we nog steeds niet weten, en waar gaan ze naartoe, Sawyer en Kate. Wat was het witte licht, wat voor invloed heeft het gehad? 'Zijn Locke, Eko en Desmond dood?' vroeg O'Quinn toen het luik om hen heen verpulverde. Als dat zo was, zou dat een grote vergissing zijn, want deze drie zijn de interessantste personages en zonder hen zou de serie er niet op vooruitgaan. Terry O'Quinn is in beide series even fantastisch geweest als Locke. Een passende finale voor een betere serie dan de eerste.

text_en: a very good episode, although not as devastating a finale as the end of season 1. The idea to make it a Desmond flashback worked very well, and Henry Ian Cusick was fantastic, perhaps putting in the best performance of this entire series, but my only complaint would be the Michael plot line felt very much like a subplot, and after three minutes the previous episode, i thought it would feature more. But the strength of Cusicks character and performance pulled it through. the plot developments, as always, left more questions then answers, like who are the others, something we still don't know, and where are they taking jack, Sawyer and Kate. What was the white light, what impact has it had? Are Locke, Eko and Desmond dead? as the hatch destructed around them. If they are it would be a major mistake, because these three are the most interesting characters and the series would suffer without them and Terry O'Quinn has been fantastic throughout both series as Locke. A fitting finale to a better series then the first.


text:
Kijken naar de laatste 2 afleveringen ik herinner me een tv uit mijn jeugd. Hij liet het wilde westen zien, heel stoffig en droog, en er is een kleine bar, een man komt de bar/saloon binnen, hij heeft zo'n dorst als de pest, gebarsten lippen enzovoort... hij heeft net door de Nevada-woestijn gelopen en al dagen geen water gedronken. Hij zegt met schorre stem tegen de barkeeper 'geef me een pakje chips'. Terwijl hij zit te eten voelen we hoe dorstiger hij wordt, we horen een stem op de achtergrond zeggen: 'Blijf die dorst maar opbouwen, bouw hem op tot je hem niet meer kunt vasthouden... en blaas hem dan weg met TEAM.' De man drinkt TEAM (frisdrank). Het voelt als een paar dozijn zakken chips de dorst is zo intens dat ik het niet meer kan volhouden seizoen 2 heeft nog meer wendingen en wendingen dan seizoen 1. Het einde beantwoordt een heleboel vragen maar stelt nog veel veel meer vragen hopelijk weten we het antwoord in seizoen 3 maar ik betwijfel het want ik heb het gevoel dat VERLOS veel verder gaat dan 3 seizoenen als de mensen achter de camera hun goede werk maar blijven doen.
Ik zal in ieder geval blijven kijken.
Van Pakistan met Liefde.

text_en:
Watching the last 2 episodes i remembered a TV add from my childhood. It showed the wild west, very dusty and dry, and there is a small saloon, a man enters the bar/saloon, he is thirsty as hell, lips cracked etc...., he has just walked through the Nevada Desert and hasn't drunk water for days. He croaks to the bartender "gimme a packet of potato chips" While he is eating it we can feel how thirstier he is getting, we hear a voice in the background saying.... "Keep building that thirst, build it till you cant hold it any more............. then blow it away with TEAM" The man drinks TEAM (a soft drink) It feels like a few dozen bags of potato chips the thirst is so intense that i cannot hold it any more, Season 2 has even more twists and turns then season 1. The ending answers a lot of questions but asks many many more questions hopefully we will know the answer in season 3, but i doubt it because i feel LOST has the momentum go a lot further then 3 seasons, if the people behind the camera keep up their good work.

I for one will keep watching.

From Pakistan with Love


text:
Inderdaad, Cynthia Watros speelt een rol in deze film, als Elizabeth met Desmond praat. Hoewel ik me afvraag hoe ze als'revalidatiepatiënt' terecht is gekomen, terwijl Hurley ook in de film te zien is, terwijl hij probeert af te vallen (zoals te zien was in de vorige afleveringen).
Hoe dan ook, deze laatste aflevering is echt opgeschort. Het einde is niet zo begrijpelijk. Ik denk dat de schrijver wel verwachtte dat er een derde seizoen zou komen.
Ik hoop alleen dat het volgende seizoen meer licht zal werpen op de onduidelijke/spookachtige gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden.
Ik kan gewoon niet langer op seizoen 3 wachten.

text_en:
Indeed, Cynthia Watros is in this movie as Elizabeth talking to Desmond. Though I'm just wondering how she ended up as a 'rehab patient'(?) where Hurley is also in there trying to reduce his weight (as seen from the previous episodes).

Anyway, this last episode is really suspended. The ending is not so understandable. I think the writer did expect the audience that there is a season 3 coming.

I just hope the next season will give light to more unclear/hanging events that were happened.

Just can't wait further for season 3.


text: De show begint met de boot. Die was van Desmond. Daarna proberen ze Walt te redden. En het is een grote grap dat de knop indrukken op het moment dat Desmond erachter komt dat hij degene is die het vliegtuig heeft laten neerstorten. Eko probeert de deur te openen die Jhon op hem heeft dichtgedaan, en Charlie helpt hem de Bom te vinden. Terwijl Sayid en Jack dat van plan zijn, moet Sasyid eerst de anderen zien te vinden om te zien wie en wat de anderen zijn. En om erachter te komen of ze gewapend zijn en wapens hebben.<br />Micheal neemt Jack, Swayer, Kate en Hugo mee in een val. En ze worden betrapt. Na de show waren er meer vragen dan antwoorden, maar dat maakt het programma juist zo geweldig. En ik kan niet wachten tot seizoen 3.

text_en:
The show start out with the boat. Desmond was i it. Then they went to try to save Walt. And Lock things that the button pushing is a big joke at the same time Desmond found out that hes the one that crashed the plane. Eko tries to open the door that Jhon locked on him, and Charlie helped him find the Bomb. While Sayid and Jack plan is that, Sasyid is to find the others first and see who and what the other are. And find if there armed and have any weapons.

Micheal takes Jack, Swayer, Kate, and Hugo in a trap. And they get caught.

After the show there were more questions then answers, but that what makes the show great. And can't wait until Season 3


text: Voor mij is dit een goede serie. Ik ben een beetje teleurgesteld dat Ana Lucia en Libby dood zijn, maar nog meer van streek omdat Micheal tegen iedereen heeft gelogen over wie hen heeft vermoord. En als iemand daar antwoord op kan geven, dan is het wel de leider van de anderen (of was het mevrouw Clue???) als je zijn naam kent. We proberen te bedenken wat er nog meer kan gebeuren als ze eindelijk niet meer op de knop drukken. Brengt dat het hele DARMA-project in de war en ik persoonlijk vond het cool dat ze dat sleutelding onder de grond hadden dat Desmond gebruikte om dat magneetding uit te schakelen, ja en wat was daar de bedoeling van? Ik ben blij dat ze uiteindelijk niet op de knop hebben gedrukt, maar wat gebeurt er met de mensen in het luik? Net als meneer Echo, John, Charlie en... Desmond is waarschijnlijk doodgegaan, maar hoe zit het met de anderen? Ik denk dat ze het hebben overleefd, ik weet het niet meer? Nou, dit is gewoon mijn mening over wat ik van de finale van dit seizoen vond!

text_en: For me this is a good series. I am kind of disappointed that Ana Lucia and Libby died but more upset that Micheal lied to everyone about who killed them. And if any one can answer this what was that guys name who was supposedly "Henry Gale" he was like the leader of the others (or was that Ms. Clue??) anyway if you know his name cool. Well trying to think of what can possibly happen next after they finally didn't press the button. Does that mess up the whole DARMA project thing and i personally thought it was cool how they had that key thing underground that Desmond used to shut off the magnet thing, yeah and what was the whole point of that? I am just glad they didn't press the button finally, but what happens to the people in the hatch? Like Mr. Echo, John, Charlie and well Desmond probably died but what about the others? I think they survived, I forget? well this is just my little thing on what i thought about this season finale!!!


text: NOBODY (1999) is een fantastisch stuk Japanse noir. Het gaat over drie mannen met een vast inkomen die tot over hun oren in de stront zitten als hun onschuldige, dronken patsers op een avond in een bar drie andere mannen vermoorden. Als deze drie mysterieuze vreemden, die veel meer afwijkende nietsnutten in hun schild voeren dan zelfs de film ons wil laten weten, een van onze 'helden' in elkaar slaan, besluit het trio om hetzelfde te doen <0xE2><0x80><0x93> alleen vermoorden ze per ongeluk een van de andere mannen! De overgebleven twee slechteriken beginnen vervolgens systematisch alles kapot te maken wat die arme sukkels dierbaar is, inclusief hun snel slinkende geestelijke gezondheid. Op de dvd-hoes van Phaedra Video staat een citaat van een criticus dat de film 'een paranoïde straatmisdaadfreakout' noemt! of iets dergelijks, en de term is hier meer dan van toepassing. Peinzend, gespannen, heel gewelddadig en rustig (maar nog steeds behoorlijk gehaaid), voornamelijk's nachts geschoten met veel opzettelijk vage momenten en karaktermotieven die het publiek op het verkeerde been houden, net als de belegerde hoofdrolspelers (die tot op zekere hoogte alles verdienen wat ze krijgen!).

text_en: NOBODY (1999) is a fantastic piece of Japanese noir. It's about three salarymen who get in way over their heads when their innocent, drunken cheapshots p*** off three OTHER guys one night in a bar. When these three mysterious strangers, who are up to much more deviant no-goodness than even the film allows us to know, beat the living daylights out of one of our "heroes", the trio decides to return the favour in kind - only they accidentally KILL one of the other guys! The remaining two baddies then begin the systematic destruction of everything these poor schmoes hold dear, including their fast-dwindling sanity. Phaedra Video's DVD sleeve features a critic quote calling the film "A paranoid street crime freakout!" or some such, and the term more than applies here. Brooding, tense, very violent and low-key (but still pretty slick), shot largely at night with many deliberately vague moments and character motivations that keep the audience guessing right along with the besieged protagonists (who, to some degree, deserve everything they get!). I give it a 10.


text:
Het is een goede film als je er tijd voor hebt <0xE2><0x80><0x93> hij gaat over drie vrienden die in een nodeloos kroeggevecht verzeild raken en ernstig in de problemen raken. Ze komen in aanraking met schimmige figuren en kunnen er niet meer tegenop. Een zeer, zeer verontrustende verfilming van Japan, de willekeur van het moderne leven... een paar heftige scènes, maar een beetje veel van het goede.
de spoiler was dat de plot niet al te duidelijk is, gebaseerd op de Engelse subtitels. Natuurlijk ken ik geen Japans.
de enige andere Japanse films die ik heb gezien waren kurosawa, die heel anders en veel verhevener is dan dit moderne genre. dus kan ik hem niet echt vergelijken. verder vergelijkt hij zich beter met de meeste 'blockbusters' in Hollywood voor plot en opbouw.

taptieg244

text_en:
it's a good watch if u have time - deals with three friends who get into a needless bar fight, and get into serious trouble. they find themselves fighting some shadowy people, and can't deal with. very, very disturbing portrayal of japan, the arbitrariness of modern life... some intense scenes, but a bit of a potboiler

the spoiler was that the plot is not too clear based on English sub titles. obviously, i don't know Japanese.

the only other Japanese movies i've seen were kurosawa, who is a different and far loftier than this modern genre. so, can't really compare. otherwise, it compares better with most Hollywood "blockbusters" for story plot and buildup.

taptieg24


text: Mooi gefilmd, een beetje onevenwichtig, is 'Niemand' een leuk avondje vermaak. De plot is eenvoudig genoeg: drie yuppies maken in een bar ruzie met een groep vreemden, en het blijkt veel meer te zijn dan waar ze op gerekend hadden. Het acteerwerk is redelijk, en er zitten een paar onverwachte wendingen in. Kijk uit naar het volslagen ongelooflijke (zoals de 10-schots revolver en het 25-schots semi-automatische handwapen).

text_en: Nicely filmed, a little uneven, "Nobody" is a good evening's entertainment. The plot is simple enough--three yuppies get into a scrap with a group of strangers in a bar, and it turns out to be much more than they bargained for. The acting is decent, and there are a few unexpected twists. Watch for the completely unbelievable (like the 10 shot revolver, and 25 shot semi-automatic handgun).


text:
Een unieke mengeling van musical, filmnoir en komedie <0xE2><0x80><0x93> met voor de goede orde een paar seksscènes. De enige andere film die ik kan bedenken met een vrij wilde en doldrieste mengeling van thema's en clichés is de Franse film Billy Ze Kick <0xE2><0x80><0x93> maar die heeft een surrealistischere en eigenzinnigere benadering.
Niet dat deze film niet surrealistisch of eigenzinnig zou zijn. De humor is soms heel subtiel, soms ronduit beledigend <0xE2><0x80><0x93> en vaak overschrijdt hij de grens. Om een voorbeeld te geven: in de postcoïtale babbel met een prostituee moedigt onze held Max M<0xC3><0xBC>ller haar aan om te onthullen wie verantwoordelijk was voor een recente moord, waarbij hij de woorden 'Schiess los!' gebruikt. Letterlijk betekent deze zinsnede 'Schiet!' in het Duits, en dat is precies wat een verborgen moordenaar doet. Met andere woorden: deze mooie dame werd opgeofferd voor een woordspeling.
Mnllers Boogro is ook een van de zeldzame voorbeelden van films met grappige seksscènes. Larry's romance gaat vergezeld van het lied 'Ich will mehr' (Ik wil meer). Terwijl het lied de actie perfect ondersteunt, verandert de betekenis van de woorden een paar keer, wat aan het eind wijst op Larry's onvermogen om nog meer te bieden. De belangrijkste liefdesscène tussen Max Mnller en Bettina Kant mist de subtiliteit <0xE2><0x80><0x93> dit is ronduit verbijsterend, vooral wanneer Bettina's naam wordt genoemd. Het zingen gaat langzaam over in kreunen, natuurlijk allemaal op het ritme van de muziek.
Onmiskenbaar, tenzij je een van de gemakkelijk beledigden bent.

text_en:
A unique blend of musical, film-noir and comedy - with a few sex scenes thrown in for good measure. The only other film I can think of with a fairly similarly wild and madcap mixture of themes and clichés is the French movie Billy Ze Kick - but that has a more surreal and quirky approach.

Not that this film would not be surreal or quirky. The humour is at times quite subtle, at other times blatantly in your face - and often crossing the border to offensiveness. To give an example: in the post-coital chit-chat with a prostitute our hero Max Müller encourages her to reveal who was responsible for a recent murder, using the words "Schiess los!". Literally, this phrase means "Shoot!" in German, and that is exactly what a hidden assassin does in response. In other words - this beautiful lady was sacrificed for a pun.

Müllers Büro is also one of the very rare examples of films with funny sex scenes. Larry's romance is accompanied by the song "Ich will mehr" (I want more) - while the song perfectly underpins the action, the meaning of its words changes a couple of times, hinting at the end at Larry's inability of providing any further service. The film's main love scene between Max Müller and Bettina Kant lacks such subtlety - this is jaw-dropping stuff, especially when Bettina's singing slowly transgresses into moaning, of course all in the rhythm of the music.

Unmissable, unless you are one of the easily offended.


text: Als je deze film niet hebt gezien, doe het dan. Het is een genremix zoals ik nog nooit heb gezien. Een paar heel surrealistische scènes, een paar hilarische grappige dingen, een film noir die instort, musicalnummers met een swing, seksscènes (Het 2de best gespeelde orgasme op film, alleen verslagen door Sally), een citaat van Orson Welles die samensmelt tot een kunstwerk. Als kunstwerk moet het aan het eind niet logisch zijn, in ieder geval niet logisch voor iedereen. Ik had een tv-uitgave van VHS, maar die heb ik uitgeleend aan een ex-vriendin en nu kan ik hem niet meer terugkrijgen. Maar de film moet in Oostenrijk op dvd uitkomen op 10.06.03 en reken maar dat ik hem zal kopen.

text_en: If you haven't seen this film, do it. Its a genremix as i've never seen another. Some very surreal scenes, some hilarious funny stuff, a film noir felling, musical numbers with a swing, sex scenes (The 2nd best played orgasm on Film, bested only by Sally), a pitch of Orson Welles blended together into a work of art. As an work of art it hasn't to be logical at the end, at least not logical for everybody ;-). I owned an tv copy on VHS but loaned it to an ex-girlfriend and now i can't get it back. But the film should be out on DVD in Austria on 10.06.03 and be sure, I will buy it.


text:
'M<0xC3><0xBC>llers B<0xC3><0xBC>hne' is een film waar velen naar zullen kijken en genieten tot het einde, terwijl anderen er binnen vijf minuten mee zullen ophouden. Het is een parodie op detectivefilms met alle kronkels en bochten; de actie vindt alleen's nachts plaats in de donkere hoeken van een stad die lijkt op Batmans Gotham City (kijk goed naar de straten, gebouwen, de politiewagen die de criminelen opjaagt, enz.). Het is ook een parodie op musicals met echt grappige personages zoals M<0xC3><0xBC>llers secretaresse en Vitasek, de acteur die M<0xC3><0xBC>llers assistent speelt, die hun best doen om te zingen, zij het met weinig succes. De ruimtes die door de personages in beslag worden genomen, hebben hun eigen aanwezigheid in de film, zoals de decadente _Blue Box_ (er is een echte club met die naam in Wenen) waar je op de achtergrond een zeeman kunt zien die een meisje probeert te versieren, M<0xC3><0xBC>llers appartement met de zwarte verf op de muren en de vuile keuken, M<0xC3><0xBC>llers bureau met de lieve foto van zijn assistente, enzovoort.
De humoristische momenten in de film zijn talrijk en omvatten het 'vlak in het gezicht'-type humor, zoals M<0xC3><0xBC>ller die een scheet laat in het gezicht van zijn assistente, de prostituee die M<0xC3><0xBC>ller extra betaalt voor een orgasme, de belachelijke outfits van de vrouwelijke criminelen van Montana, enzovoort.
Een legendarische film uit de jaren tachtig. Vooral voor degenen die geïnteresseerd zijn in Oostenrijkse of Duitstalige cinema.

text_en:
"Müllers Büro" is a movie which many will watch and enjoy until the end, while others will stop watching it within five minutes. It is a parody of detective movies with all the twists and turns; the action takes place only at night in the dark corners of a city which resembles Batman's Gotham City (look carefully at the streets, buildings, the police car chasing the criminals, etc.). It is also a parody of musicals with its really funny characters such as Müller's secretary and Vitasek's (the actor playing Müller's assistant) lover who do their best to sing, albeit not very successfully.

The spaces occupied by the characters have their own presence in the film such as the decadent Blue Box (there is a real club with this name in Vienna) where one can see a sailor hitting on a girl in the background, Müller's apartment with the black paint smeared on the walls and the dirty kitchen, Müller's bureau with the sweet picture of his assistant, etc.

The humorous moments in the movie are many and include "flat in the face" type of humor such as Müller farting in his assistant's face, the prostitute charging Müller extra for orgasm, the ridiculous outfits of the female thugs of Montana, etc.

A legendary film from the 80's especially for those interested in Austrian or German-speaking cinema.


text: Vond je 'Dead Man don't wear plaid' leuk? En 'Top Secret' en 'A Chorus Line'? Nou, Mnllers B-tonro is een fantastische melange van alle drie, hoe onwaarschijnlijk het ook mag lijken. Heel grappig 'tonge in cheek'-film noir hommage met verbluffende liederen en geweldig dansen. Je moet een beetje vreemde humor hebben voor deze film, maar het is de moeite waard om hem te zien. Ik heb voor een negen gestemd. Als het einde wat logischer was geweest, had het een tien gekregen. Zo Goed is die Film.

text_en: Do you liked "Dead Man don't wear Plaid"? What about "Top Secret" and "A Chorus Line"? Well Müllers Büro is a fantastic Melange of all three of them, as unlikely it may seem. Very Funny "tongue in Cheek" Movie Noir hommage with stunning Songs and great Dancing. You have to have a little odd humor for this movie, but it is very well worth seeing it. I've voted it a nine, If the end would be a bit more logic it would have gotten a ten. Thats how Good that Movie is.


text: Deze Columbo is uniek in die zin dat we pas helemaal aan het eind precies weten wat er is gebeurd. Onze favoriete duistere rechercheur verdenkt een paar identieke tweelingbroers ervan dat ze hun rijke oom hebben vermoord; ze wijzen allebei met een beschuldigende vinger naar hun broer. In een detectiveserie waarin de misdaad aan het begin van het drama wordt getoond, kan deze wending maar één of twee keer worden gebruikt, en dit was Columbo's tijd. Afgezien van die kreukel past deze episode goed bij andere afleveringen van de serie. Hij heeft een luchtiger toon dan sommige andere, met een heel grappige rol van Jeanette Nolan als de kieskeurige en loyale huishoudster die onmiddellijk een hekel aan Columbo krijgt.

text_en: This Columbo is unique in that we don't really know the exact outcome until the very end. Our favorite dark horse detective suspects a pair of identical twin brothers of killing their rich uncle; each points the finger at his brother. In a mystery series in which the crime is shown at the beginning of the drama, this twist could reasonably be used only once or twice, and this was Columbo's time. Other than that wrinkle, this episode fits in well with others of the series. It has a lighter tone than some, with a very funny performance by Jeanette Nolan as the fastidious and loyal housekeeper who takes an instant dislike to Columbo.


text:
Double Shock is een van de vele goede Columbo-episodes die het niveau van een goede film bereiken.
Het heeft alle elementen die we leuk vinden in de Columbo-episodes. We lachen als Columbo iets onhandigs doet, en dat gebeurt meer dan eens in Double Shock. Ik kan je bijna garanderen dat je een paar keer zult lachen als je besluit naar deze episode te kijken.
We krijgen ook zoals gewoonlijk het raadsel van een bijna volmaakte moord, maar iets aan die moord bezorgt Columbo problemen. Het einde is het gebruikelijke, we krijgen het verhaal over hoe Columbo het mysterie heeft opgelost.
Dit is weer een goede Columbo-episode, en ik zal hem op 7/10 zetten. Het is bijna 8/10.
'Nog één vraag.' 'Het acteren? Peter Falk is heel goed, zoals gewoonlijk.'

text_en:
Double Shock is one of the many good Columbo episodes which reaches the level of a good movie.

It has all the elements we like in the Columbo episodes. We get the laugh when Columbo makes something clumsy, and it happens more than once in Double Shock. I can almost guarantee that you will laugh several times if you decide to watch this episode.

We also get the riddle as usual with an almost perfect murder, but something about the murder troubles Columbo. The end is the usual, we get the story about how Columbo solved the mystery.

This is another good Columbo-episode, and I will rate it 7/10. It is close to 8/10.

"Just one more question" - The acting? Peter Falk is very good as usual.


text: Dit is mijn favoriete Columbo. Martin Landau (uitstekend!) speelt een tweeling, van wie er een een moord kan hebben gepleegd. Deze Columbo is ongewoon, omdat de gebruikelijke moordscène in het begin je geen enkele aanwijzing geeft wie het heeft gedaan! Peter Falk is zoals gewoonlijk in vorm in deze aflevering die geschreven is door Steven Bochco (die ook 'Moord door het Boek' heeft geschreven, mijn tweede favoriete aflevering). De bijrollen zijn geweldig, vooral Julie Newmar (zeer ondergewaardeerd) en Jeanette Nolan als de huishoudster die Columbo maar van streek blijft maken. De achternaam van Martin Landaus personages in deze aflevering is 'Paris'. Dat was de achternaam van Leonard Nimoys personage in Mission Impossible. Toeval? Of een grap van Steven Bochco?

text_en: This is my favourite Columbo. Martin Landau (excellent!) plays twins, one of whom may have committed a murder. This Columbo is unusual because the usual murder scene at the beginning doesn't give you any clue to which one did it! Peter Falk is on form as usual in this episode written by Steven Bochco (who also wrote 'Murder by the Book', my second favourite episode). The supporting cast are great especially Julie Newmar (very under-rated) and Jeanette Nolan as the house keeper that Columbo just keeps on upsetting. The surname of Martin Landau's characters in this is 'Paris'. That was the surname of Leonard Nimoy's character in Mission Impossible. Coincidence? Or a Steven Bochco joke?


text: Wat een cast van acteurs en actrices in deze Columbo-episode, naast Peter Falk heb je Julie Newmar, Jeannette Nolan en Martin Landau als tweelingen. Hoe dan ook, de oude oom sterft op mysterieuze wijze en het ziet ernaar uit dat hij een hartaanval krijgt op de fiets die ontdekt wordt door zijn verloofde, Julie Newmar, die de rol zo verrukkelijk speelt. Jeannette Nolan speelt de andere vrouw in huis, de huishoudster die trots is op haar talenten en Columbo's slordige en vaak typische gedrag berispt met zijn sigaar. Martin Landau speelt in deze eeneiige tweeling. Ze beschuldigen elkaar ervan dat ze hun oom om geld hebben vermoord. Nou, je zult gewoon moeten kijken en de uitkomst zien, maar ik kan je verzekeren dat het zo is.' Het is altijd de moeite waard om deze film te zien voor de cast en de crew.

text_en: What a cast of actors and actresses in this Columbo episode, beside Peter Falk, you have Julie Newmar, Jeannette Nolan, Martin Landau as twins. Anyway, the old uncle dies mysteriously and it looks like a heart attack on the bicycle discovered by his fiancé, Julie Newmar, who plays the role so deliciously. Jeannette Nolan plays the other woman of the house, the housekeeper who prides herself on her talents and chides Columbo's sloppy and often typical behavior with his cigar. Martin Landau plays identical twins in this one. Each who accuse the other of murdering their uncle for money. Well, you'll just have to watch and see the outcome but I can assure you that it's always worth watching this one for the cast and the crew.


text:
Dit is een goed geacteerde Columbo-episode, met ook een goed personage, maar het verhaal weet gewoon niet genoeg belangstelling op te wekken en lijkt niet zo gelaagd en geconstrueerd als vaak het geval was bij een Columbo-film. Dit geldt ook voor het plan van de moordenaar om zijn oom te vermoorden. Het is heel eenvoudig en lijkt niet zo goed doordacht. Misschien heeft deze film zichzelf niet serieus genoeg genomen, omdat de sfeer van de film voornamelijk luchtig is. Tenminste, als je hem vergelijkt met andere Columbo-films.
De film bevat bijvoorbeeld een grote hoeveelheid komische rekwisieten, voornamelijk afkomstig van de Columbo-figuur zelf. Het maakt de film prettig om naar te kijken, maar het geeft je ook het gevoel dat ze een beetje te ver zijn gegaan, ook al komt het niet in de buurt van de meeste andere Columbo-films.
De personages zijn goed en het helpt dat Martin Landau een dubbele rol heeft. Het is altijd grappig om te zien hoe anders hij er als jongeman nog uitzag, terwijl bijvoorbeeld iemand als Peter Falk in de loop der jaren nauwelijks is veranderd, alleen maar grijzer is geworden. Julie Newmar speelt onder andere een rol in de film, die het best bekendstaat om haar rol als Catwoman in de Batman-serie uit de jaren zestig. Het is grappig om te zien hoe ze zich in deze film nog steeds als Catwoman gedraagt. Doelbewust of is dit gewoon haar manier van acteren?
Het is een leuke en goede film om naar Columbo te kijken, maar het geeft je ook het gevoel dat het allemaal veel beter had kunnen gaan met een beter doordacht script.

7/10.

text_en:
This is a well directed Columbo episode, with also some good character but the story just doesn't really know to interest enough and doesn't appear as well layered and constructed as was often the case with a Columbo movie. This also goes for the killer's plot to kill his uncle. It's quite simple and doesn't seem as well thought out. Perhaps this movie didn't really took itself serious enough, since the atmosphere of the movie is mostly light. At least when compared to different Columbo movies.

For instance the movie features quite a large amount of comical relief, mostly coming from the Columbo character himself. It makes the movie an enjoyable one to watch but it also gives you the feeling they sort of overdid it times, also mostly since it doesn't correspond with most other Columbo movies.

The characters are good and it helps that it features Martin Landau in a double role. It's always funny to see how much different he still looked as a young man, while for instance a person such as Peter Falk hardly changed any over the years, he only got grayer. The movie also features Julie Newmar among others, who is best know for playing Catwoman in the '60's "Batman" life action series. It's funny how she still moves like Catwoman in this movie. Intentional or is this just her way of acting?

It's an enjoyable and good to watch Columbo movie but it also gives you the feeling that it all could had been a lot better with a better thought out script.

7/10


text:
Dit was een van de ergste Columbo-episodes die ik ooit heb gezien. Maar ik zit pas in het tweede seizoen.
De typische Columbo-activiteiten zijn zowel amusant als irritant. De as van zijn sigaar die hem in de problemen brengt, hebben we al eerder gezien. En het stuk waarin hij zich altijd op de een of andere manier vereenzelvigt met de moordenaar <0xE2><0x80><0x93> in dit geval met koken, hoewel de scène in de tv-koksshow de aandacht afleidde van het hoofdthema.
Ook niet verklaard was waarom de broer aan het begin van de show een deel van de draden van de mixer doorknipte. De reden werd nooit uitgelegd, en had ook geen enkel doel. Dit is nooit uitgelegd en het is de voornaamste reden waarom ik dit voorval zo'n lage score geef.

text_en:
This was one of the worst Columbo episodes that I have seen, However, I am only in the second season.

The typical Columbo activities are both amusing and irritating. His cigar ashes causing him trouble have been seen before, And the bit where he always identifies in some way with the murderer--in this case cooking ,Tho the scene on the TV cooking show distracted from the main theme.

Also not explained was why the brother at the beginning of the show was cutting part of the wires of the mixer. The reason was never explained ,nor did it serve any purpose. But the part I disliked the most was the death of the bride to be . This was never explained and it is the main reason why I give this episode such a low grade.


text: Dit is een verbluffende film. Ruw en subliem ontroerend. Het voelde aan als een aangrijpend, intelligent toneelstuk (maar dan zonder het overdreven theatrale gevoel dat je krijgt als je naar mensen op een toneel kijkt) dat inspeelt op ieders angst voor een leugentje om bestwil dat escaleert tot monsterlijke gevolgen. Alle hoofdrolspelers zijn fascinerend. Tom Wilkinson brak mijn hart op het eind... en dat van alle anderen, te oordelen naar de hoeveelheid zakdoekjes en handen die zowel bij mannen als vrouwen omhooggaan naar het gezicht. Julian Fellowes heeft weer getriomfeerd. Hij is een nationale schat. Gosford Park, Vanity Fair, Mary Poppins... en nu dit. Kan hij niets verkeerd doen?! GA EN ZIE HET! Dit is een film voor echte volwassenen.

text_en: This is a stunning movie. Raw and sublimely moving. It felt like a very gripping, intelligent stage play (but without the overly theatrical feeling one actually gets from watching people on a stage) which plays on everyone's terror of a white lie escalating to monstrous consequences. All of the main players are mesmerising. Tom Wilkinson broke my heart at the end... and everyone else's judging by the amount of fumbling for hankies and hands going up to faces among males and females alike. Julian Fellowes has triumphed again. He's a national treasure. Gosford Park, Vanity Fair, Mary Poppins... and now this. Can he do no wrong?! GO AND SEE IT! This is a film for real grown-ups.


text:
De doolhofachtige roman A Way Through the Wood van Nigel Balchin is bewerkt door Julian Fellowes, die ook de regie heeft van dit 'vreselijk Britse' spannende stuk. De film is gebaseerd op de rolverdeling van de verschillende goedaardige/kwaadaardige personages en de regisseurskeuzes van Fellowes zijn hier voortreffelijk. Het verhaal heeft een rechte lijn die gemakkelijk te volgen is, maar de schoonheid van de film is de metamorfose van elke speler als een enkel incident een mijnenveld van rampen doet ontbranden.

James Manning (Tom Wilkinson) is een succesvolle, door zaken geobsedeerde advocaat in Londen, getrouwd met Anne (Emily Watson) die meer nodig heeft in haar leven: het echtpaar, dat geen kinderen heeft, woont op het platteland op een prachtig landgoed, geholpen door hun'schoonmaakster' Maggie (Linda Bassett). Ze gaan naar feestjes en maken kennis met, onder anderen, William Bule (Rupert Everett), de lijdzaam luie rijke buurman. Anne besluit dat ze hun buren moeten vermaken, en tegen de protesten van de norse James gaat Anne verder met de voorbereidingen: James regelt het zo dat hij 'niet aanwezig hoeft te zijn in verband met zaken'. Op de avond van het feest is er een ongeluk waarbij Maggies man per ongeluk wordt gedood door iemand in een Range Rover (dat heeft ze gezien). Als James thuiskomt, ziet hij een kras op Williams Range Rover en verdenkt William ervan dat hij de dader is. Anne ontmoedigt James om met de informatie naar de politie te gaan <0xE2><0x80><0x93> 'wat kan het voor nut hebben om Bills leven te ruïneren als lid van de beau monde en vader en zoon van een belangrijk telg?' Uit deze eerste 'lieg' verspreidt het virus zich: James confronteert Bill die hem ervan overtuigt dat hij niet naar de politie moet gaan, Anne bekent dat zij degene was die Bills auto bestuurde. Anne en James zijn het erover eens dat het beter is als ze hun grote leugen voor zich houden. Uiteindelijk bezwijkt Anne voor het schuldgevoel dat ze haar geliefde Maggie niet heeft verteld dat zij degene is die verantwoordelijk is, en Maggie, die zich schuldig heeft gemaakt aan een eerdere diefstal en het leven heeft gered doordat Anne haar toch in dienst nam, is de agent die het verhaal tot een verrassende conclusie brengt. De grootste impact van deze intrige is de manier waarop de op zichzelf staande tragedie ieder van de betrokken personages raakt. Elk van hen verandert op een dramatische manier. Tome Wilkinson geeft de beste voorstelling van een carrière vol briljante optredens: hij is in staat meer te zeggen met zijn houding en gezichtsuitdrukkingen dan welke acteur ook die vandaag voor het publiek staat. En de begaafde Emily Watson voegt nog een mooie rol aan haar repertoire toe, net als de verrassend gladde Rupert Everett, die ons, ondanks het feit dat hij ook een rijke Britse 'gentleman' is, een man geeft die zowel geesteloos als in wezen behoeftig is. En de altijd even keurige Linda Bassett speelt een kleine rol en weet die zo te verdraaien dat haar personage stilletjes centraal komt te staan in het chaotische web van leugens.

De cinematografie van Tony Pierce-Roberts en de muziek van Stanislas Syrewicz dragen onmetelijk veel bij aan de vele invalshoeken waar het verhaal op stuit. Dit is een ensemble dat op zijn best is, wat altijd betekent dat de regisseur (Julian Fellowes) het stuk goed in zijn greep heeft. De wisselwerking tussen deze voortreffelijke mensen zorgt ervoor dat het louche verhaal heel goed werkt.

text_en:
Nigel Balchin's maze-like novel 'A Way Through the Wood' has been adapted by Julian Fellowes who also directs this 'terribly British' drawing room suspense piece. It is a film whose effect relies on the cast portraying the varyingly benign/malignant characters and it is here that Fellowes' directorial choices are superb. The story has a linear line that is easy to follow, but the beauty of the film is the metamorphosis of each player as a single incident ignites a minefield of disasters.

James Manning (Tom Wilkinson) is a successful business obsessed solicitor in London, married to Anne (Emily Watson) who needs more in her life: the couple being childless live in the country in a beautiful estate, assisted by their long term 'cleaner' Maggie (Linda Bassett). They attend social outings and meet, among others, William Bule (Rupert Everett), the passively lazy wealthy neighbor. Anne decides they should entertain their neighbors and against gruff James' protestation Anne proceeds with planning: James arranges to 'not attend due to business'. On the night of the party there is a hit and run accident in which Maggie's husband is accidentally killed by someone in a Range Rover (she observed). When James returns home he sees a scratch on William's Range Rover and suspects William to be the perpetrator. Anne discourages James from going to the police with the information -'what possible good can it do but ruin Bill's life as a socialite and father and son of an important scion?'. From this first 'lie' the virus spreads: James confronts Bill who talks James out of going to the police, Anne confesses it was she who was driving Bill's Rover and is the one responsible, James convinces Anne to keep it quiet because it would ruin his reputation, Anne confesses she is having an affair with Bill, and the three of them concur that they will stick together on their big lie for the sake of the greater good. Anne eventually succumbs to the guilt of not telling her beloved Maggie that she is the one responsible and Maggie, herself guilty of a previous theft whose life was saved by Anne's mercy to hire her anyway, is the agent who draws the story to its surprising conclusion. Lies begat lies that begat lies, et cetera.

The major impact of this intrigue is the manner in which the isolated tragedy impacts each of the characters involved. Each changes in a dramatic way. Tome Wilkinson gives the finest performance of a career filled with brilliant performances: he is able to say more with his posture and facial expressions than about any actor before the audience today. Likewise the gifted Emily Watson adds yet another fine role to her repertoire as does the surprisingly smarmy Rupert Everett who, despite being yet another wealthy British 'gentleman', gives us a man both arid of spirit and yet ultimately needy. And the always-fine Linda Bassett takes a small role and finesses it making her character quietly central to the chaotic web of lies.

The cinematography by Tony Pierce-Roberts and the musical score by Stanislas Syrewicz add immeasurably to the multiple atmospheres the story encounters. This is ensemble playing at its finest, which always means that the director (Julian Fellowes) has a fine grasp on the piece. The interplay of these fine people makes the dodgy story work very well indeed. Grady Harp


text: SEPARATE LIES is zo'n elegante, intelligente en doordachte film, en ik had Tom Wilkinson voor eeuwig op het witte doek kunnen zien. De locaties op het Engelse platteland, de prachtige locaties in Londen, de interieurs, de fraaie garderobes en natuurlijk het schrijven en de dialogen die SEPARATE LIES tot een opwindend avontuur maakten. Tom Wilkinsons karakter <0xE2><0x80><0x93> zijn streven naar perfectie, het verlangen naar alles op zijn plaats <0xE2><0x80><0x93> maar bij Emily Watson had ze dieper in zijn ware karakter en oprechte goedheid moeten kijken, om te beseffen wat ze heeft weggegooid.<br />Tom Wilkinson maakt SEPARATE LIES tot een sterke film door te zien hoe hij alle pijn, g<0xC3><0xAA>ne en wanhoop op het scherm ervaart als zijn vrouw ervandoor gaat met een andere man. En hij zelf maakt de reis in SEPARATE LIES door zijn fouten te begrijpen, zijn vrouw te omhelzen, ondanks alles wat er is gebeurd, en haar mee terug te nemen naar Londen. Bravo, Tom!

text_en:
SEPARATE LIES is such an elegant, intelligent and thought provoking film and I could have watched Tom Wilkinson forever on the screen. The locations in the English countryside, the marvelous London locations, the interiors, smart wardrobes and of course, the writing and dialog made SEPARATE LIES a thrilling adventure.

With that said, and perhaps this is just an American viewpoint, as the British are so much more sophisticated in handling sexual escapades, I found it hard to watch Tom Wilkinson just stand by, as his wife goes merrily on her way in a sexual journey that really brings her very little joy, creates much despair for her husband, with the cad that is Rupert Everett. Yes, I saw the failings of Wilkinson's character-his aim for perfection, the desire for everything in its place-but in Emily Watson, she should have looked deeper into his true character and solid goodness, to realize what she has thrown away.

Tom Wilkinson makes SEPARATE LIES into a powerful film by watching him experience all the pain, embarrassment, and despair on the screen as his wife goes off with another man. And he himself makes the journey in SEPARATE LIES by understanding his faults, embracing his wife, despite all that has gone on, and leading her back to London. Bravo, Tom!


text: Ik wou dat er meer films waren over mensen van middelbare leeftijd. De intellectuele reis en de kronkels en bochten van de morele weg van het leven zijn interessant om te zien. Er schijnt een andere maatstaf te zijn voor het oordeel over vrouwen die een buitenechtelijke relatie hebben dan mannen. Amy Watsons kwetsende en vernederende gedrag tegenover haar man lijkt zonder commentaar voorbij te gaan. Als je de rollen omdraaide, kon je een stortvloed van kritiek op de man verwachten. Als ze haar man saai en bevooroordeeld vond, had ze dat tegen hem kunnen zeggen, dan was ze weggegaan en had ze gewacht op een ongetwijfeld grote financiële schikking na de scheiding. Het landschap en de Londense omgeving zijn heerlijk authentiek en rijk, terwijl het herfstige weer de melancholieke achtergrond prachtig verlevendigt. Het einde is perfect, zo in harmonie met het echte volwassen leven.

text_en: I wish there were more films about middle aged people. The intellectual journey and the twists and turns of life's moral highway make interesting viewing. There seems to be a different standard of judgement on women who have extra marital affairs than on men. Amy Watson's hurtful and humiliating behaviour towards her husband seems to pass without comment. Reverse the roles and one could expect a torrent of condemnation towards the man. If she found her husband boring and judgmental she could could have told him so, left and waited for a no doubt large financial settlement upon divorce. The country and London scenes are wonderfully authentic and rich while the autumnal weather adds to the melancholy background superbly. The ending is perfect, so in tune with real adult life.


text:
Nou, wat is er mis met de titel 'Afzonderlijke leugens' (die elders wordt aangevoerd als niet 'opwindend'). Het is geslepen, subtiel en een beetje poëtisch. (Er is natuurlijk een nummer van Phil Collins en een film van James Belushi die 'Afzonderlijke levens' heet, die hier worden genoemd.)
Maar waar het echt om gaat, is het ethische dilemma van het op verschillende niveaus vertellen van leugens dat de film verkent. Oké, het is geen 'in je gezicht' hilarische titel, maar het is ook geen 'in je gezicht' hilarische film. Geef Britse films als deze alsjeblieft een kans. Ze proberen mensen aan belangrijke dingen te laten denken, zoals hier: hoe ver ga je om je leven te beschermen (ook al is het een beetje verrot) tegen onverwachte rampen. Misschien vertel je leugens. Misschien negeer je de leugens van je dierbaren. Dat kan een heleboel mensen uitputten.
Amerikaanse films over dit thema zijn er in overvloed, maar ze gaan meestal veel verder door het gebruik van vuurwapens, die hier in Europa geen deel uitmaken van het dagelijks leven.
Misschien zijn we hier niet zo 'opwindend', maar we verwachten geen slogan-achtige filmtitels voor films die niet op een groot publiek zijn gericht.

text_en:
Well, what's wrong with the title "Separate Lies" (accused elsewhere of not being "exciting"). It's cunning, subtle and a bit poetic. (Of course there's a Phil Collins song and a James Belushi film called "Separate Lives", which are alluded to here.)

But the real point is the ethical dilemmas of telling lies at different levels that the film probes. OK, it's not an "in-your-face" hilarious title, but then it's not an in-your-face hilarious film. Please give British films like this a chance. They do try to make people think about important things, as here: how far do you go to protect your life (even if it is a bit rotten) against unexpected disaster. Maybe you tell lies. Maybe you ignore your loved ones' lies. That can wear a lot of people out.

American movies on this theme are abundant, but they usually go much further by involving the use of firearms, which are not a part of everyday life here in Europe.

Maybe we're not so "exciting" over here, but we don't expect slogan-like film titles for films that are not aimed at a massive public.


text: Een goed geschreven scenario. Een ontroerend verhaal over de Engelse middenklasse op haar best. Geweldige acteerprestaties van Tom Wilkinson en Emily Watson. Tom Wilkinson is een van de beste Britse acteurs. Hij weet hoe hij subtiel en eerlijk moet zijn. Emily Watson is een actrice die ik niet kende, maar ik moet haar nageven dat ze de rol van de echtgenote heel goed speelt. De regisseur, Julian Fellowes, heeft niet voor de gebruikelijke Hollywood-trucs gekozen om de film een vleug drama te geven. Hij heeft de Engelse middenklasse niet overdreven dramatisch weergegeven. De film hapert niet, hoewel het geen film is die op de automatische piloot draait. Een goede wending in de plot, dat is niet voorspelbaar. Een prachtige Engelse plattelandsscène. Ik heb erg van deze film genoten. De locaties waren ook erg goed gekozen. Als je van films over relaties houdt, is dit er een om te zien. Je kunt beter een paar tissues klaar hebben liggen!

text_en: A well written screenplay. A moving story showing the middle class English at it's best. Some great acting by Tom Wilkinson and Emily Watson. Tom Wilkinson is one of Britain's best actors. He knows how to be subtle and honest. Emily Watson is an actress I was not familiar with, but to her credit she does a great job of playing the ****** wife. The director, Julian Fellowes did not succumb to the typical Hollywood gimmicks to give the film some meaty storyline. It has not over dramatized it's portrayal of the English middle class. The films pace does not falter although it is not a faced paced film. A good twist in the plot, that is not predictable A lovely English country village setting. I enjoyed this film very much The locations were also very well selected. If you enjoy films about relationships this is one to watch. Better to have some tissues ready!


text:
Hoewel deze film zich afspeelt te midden van de verfijnde Engelse hogere kringen, is het een eenvoudig verhaal over een stel dat uit elkaar wordt gerukt. De film heeft iets gedateerds, omdat hij een bewerking is van 'A Way Through the Wood', een roman uit 1950 van Nigel Balchin (eens enorm populair en nu vergeten). Julian Fellowes, die ondanks een academieprijs voor het script van 'Gosford Park' zelf een wat anachronistisch personage is, schreef het script en regisseerde (de laatste voor het eerst). Bij de dvd-versie die ik heb gezien, zit een zeer verhelderend audiocommentaar van Julian. Zijn voornaamste doel was om zijn personages goed te krijgen, en daar is hij in het algemeen in geslaagd. Hierin werd hij geholpen door twee uitmuntende vertolkingen van Tom Wilkinson als James, de opgedirkte advocaat uit de City, en van Emily Watson als zijn aantrekkelijke vrouw Anne. Hij hield het ook kort; de speeltijd is maar 80 minuten.
James en Anne hebben een herenhuis in Chelsea en een comfortabele voormalige pastorie in Buckinghamshire. Anne is een paar jaar jonger, maar ze hebben geen kinderen. Uiterlijk lijken ze gelukkig, maar James, een van de moralisten van de natuur (ongebruikelijk voor een stadsadvocaat), is een controlfreak. Een eindje verderop woont de aristocratische de Hoogwelgeboren William Buel, die geen liefhebber is van de moraal van de middenklasse, en die maar al te graag misbruik maakt van de situatie. Het is een complicatie, een verkeersongeluk, waarbij een bejaarde fietser op een landweg wordt aangereden door een genadeloos achtervolgde Range Rover, net als die van de Hoogwelgeboren Bill. Algauw zijn James, Anne, Bill en de weduwe van het slachtoffer (die toevallig de werkster van James en Anne is) betrokken bij een samenzwering om te verbergen wat er werkelijk is gebeurd. De belangrijkste focus ligt op het ondermijnende effect van dit alles op de relatie van James en Anne.
De derde persoon in deze ménage <0xC3><0xA0> dries, Bill, wordt gespeeld door Rupert Everett. Vanuit het oogpunt van de casting is zijn lome, superieure manier van doen geschikt voor de rol, maar op de een of andere manier komt hij er niet helemaal uit. Gedeeltelijk komt dat doordat hij verondersteld wordt een deel van de tijd ziek te zijn en omdat hij er goed uitziet als hij verondersteld wordt ziek te zijn, en vice versa. Dat deel lijkt onderontwikkeld. Het is interessant dat John Neville als Bills vader, die maar één belangrijke scène heeft, in de tijd die hij heeft zijn rol prachtig weet te spelen.
De wereld van vijf sterrenhotels en superieure restaurants wordt fraai geïllustreerd. Zoals Julian Fellowes in het audiocommentaar zegt, zijn deze mensen in staat zichzelf ervan te overtuigen dat het Edwardiaanse tijdperk nog steeds bestaat. Maar onderin gaat de film over wat een paar bij elkaar brengt en wat hen uit elkaar drijft. Toen Nigel Balchin het boek schreef, was zijn huwelijk net op de klippen gelopen, en Fellowes heeft er alles aan gedaan om de sfeer goed over te brengen. Zoals hij zelf zegt, is het een vrij vrije versie, maar het centrale thema blijft hetzelfde.

text_en:
Although this film is set amongst the sophisticated English upper classes it is a simple story of a couple torn asunder. It has a slightly dated air, being an adaptation of "A Way Through the Wood", a 1950 novel by Nigel Balchin (once hugely popular and now forgotten). Julian Fellowes, who despite an academy award for the script of "Gosford Park", has a somewhat anachronistic persona himself, wrote the script and directed (the latter for the first time). With the DVD version I saw there is a most illuminating audio commentary by Julian. His primary focus was on getting his characters right, and by and large he has succeeded. In this he was helped by two outstanding performances from Tom Wilkinson as James, the stitched up City lawyer, and Emily Watson as his attractive wife Anne. He also kept it short; the running time is only 80 minutes.

James and Anne have a town house in Chelsea and a comfortable former vicarage in Buckinghamshire. Anne is some years younger but they are childless. Outwardly they seem happy, but James, one of nature's moralists (unusual for a city lawyer), is a control freak. Just down the road is the aristocratic the Hon. William Buel, who is not one for middle-class morality, and he is more than happy to take advantage. But there's a complication, a road accident, in which an elderly cyclist is knocked over in a country lane by a ruthlessly driven Range Rover just like the Hon. Bill's. Soon James, Anne, Bill and the victim's widow (who happens to be James' and Anne's cleaner) are drawn in to a conspiracy to conceal what really happened. The primary focus is on the corrosive effect of all this on James and Anne's relationship.

The third person in this ménage a trios, Bill, is played by Rupert Everett. From the point of view of casting, his languid, superior manner is right for the part, yet somehow he doesn't quite get there. Partly this is because he is supposed to be sick for some of the time and he looks well when he is supposed to be sick, and vice-versa. The part seems underdeveloped. It is interesting that John Neville as Bill's father who has only one significant scene manages to establish his character beautifully in the time he has.

The world of five star hotels and superior restaurants is nicely evoked. As Julian Fellowes says in the audio commentary, these people are able to convince themselves that the Edwardian age still exists. At bottom though, the film is about what draws a couple together and what tears them apart. Nigel Balchin was going through a marriage break-up when he wrote the book, and Fellowes has made a good fist of conveying the atmosphere. As he says, his is a fairly free adaptation, but the central theme is the same.


text: Weer een populaire vertoning van een Britse film in het Century Theatre in Coalville. Een goed geconstrueerd, solide drama met een plot dat zich steeds verder ontwikkelt en met voortdurende 'leugens in het verhaal'... terwijl de leugens zich opstapelen! Een meesterlijke cast, uitstekend gecast door regisseur Julian Fellowes. Zoals gewoonlijk een uitstekende vertolking van Tom Wilkinson, maar ook goede rollen voor alle betrokkenen, onder wie de bijrollen van Linda Bassett en John Neville. Ons publiek werd helemaal in beslag genomen door deze film, die een paar schokkende gebeurtenissen bevat die je echt 'ontploffen'. Een goede strakke productie van rond de 80 minuten, waarschijnlijk geproduceerd met een zeer beperkt budget, maar wel een succes, waardoor Fellowes waarschijnlijk weer de regie op zich zou nemen voor het witte doek. Sommige publiciteit voor de film leek erop te wijzen dat hij in de jaren vijftig speelde (volgens de roman van Nigel Balchin), maar dat is kennelijk niet het geval.

text_en: Another popular screening for a British picture at Coalville's Century Theatre. A well crafted, solid drama with an ever developing plot and ongoing 'twists in the tale'...as the lies piled up! A masterclass of acting by a flawless cast, well marshaled by first time director Julian Fellowes. Outstanding performance, as usual, by Tom Wilkinson but good turns by all concerned including supporting actors Linda Bassett and John Neville. Our audience was engrossed by this film, which includes a couple of shock incidents which really make you 'jump'. A good tight production at around only 80 minutes, probably produced on a very limited budget, but a success, which should see Fellowes directing again for the big screen. Some publicity for the film seemed to suggest it was set in the 50s (as per Nigel Balchin's novel)but obviously this is not the case. Recommended viewing.


text: Een oude man fietst over een dorpsweg als er uit het niets een auto opduikt, hem doodrijdt en doorrijdt. De rest van de film wordt besteed aan het achterhalen van wie hem heeft aangereden, waarom hij is aangereden en welke gevolgen deze moord zal hebben voor de rest van het dorp. _Separate Lies_ is inderdaad een heel Britse film. Ik zeg niet dat auto-ongelukken waarbij iemand overlijdt en doorrijdt een typisch Brits verschijnsel zijn, maar de manier waarop iedereen op deze tragedie reageert is heel Brits. Tom Wilkinson speelt James Manning, een hardwerkende, respectabele burger met een'stiff upper-per-lip'-houding ten opzichte van tragedies. Zijn vrouw Anne (Emily Watson), die twintig jaar jonger is dan haar man, is emotioneler, impulsiever en meer geneigd tot drama. De man die het leven in dit slaperige dorp echt spannend maakt, is playboy-miljonair William Bule, gespeeld door de verrukkelijk duivelse Rupert Everett (het grootste deel van het Amerikaanse publiek zal zich hem altijd herinneren als de homovriend van Julia Roberts, die in My Best Friend's Wedding elke scène heeft gestolen). In Separate Lies is Everett wreed, koud en egoïstisch, maar hij is een absolute topper op het witte doek. Nee, het is niet zo'n opwindende filmtitel ('Separate Lies' <0xE2><0x80><0x93> hoe zijn ze aan die stomme, nietszeggende titel gekomen? Hadden ze gewoon geen marketingteam? Maakten ze zich er nu alleen maar druk om dat mensen deze film te zien kregen?), maar achter de titel gaat een hartverscheurend drama over de kracht van vergeving.

text_en:
An old man is riding his bike down a village road when a car comes out of nowhere, strikes him down dead, and keeps driving. The rest of the film is spent discovering who hit him, why he was hit, and what consequences this murder will have on the rest of the village. Separate Lies is a very British movie indeed. I'm not saying that hit-and-run car accidents are a particularly British phenomenon, but the way everyone reacts to this tragedy is very British. Tom Wilkinson plays James Manning, a hard-working, respectable citizen with a "stiff-upper-lip" attitude towards tragedy. His wife Anne (Emily Watson), who is twenty years younger than her husband, is more emotional, more impulsive, and more prone to drama.

The man who really spices up life in this sleepy village is playboy millionaire William Bule, played by a deliciously devilish Rupert Everett (most American audiences will eternally remember him as Julia Roberts' gay friend who completely stole every scene in My Best Friend's Wedding). In Separate Lies, Everett is cruel, cold, and selfish, but he's an absolute blast on screen. No, it's not that exciting of a movie title (Separate Lies  how did they end up with that lame and forgettable title? Did they just not have a marketing team? Did they just now care about getting people to see this film?), but beyond the title is a heartbreaking drama about the power of forgiveness.


text:
Emily Watson en Tom Wilkinson samen <0xE2><0x80><0x93> wat een feest! Met Rupert Everett en Linda Bassett die de ondersteunende rollen van leugens en intrige afronden voor het viertal. Maar in het hart van dit alles houdt elk personage een greintje fatsoen in stand <0xE2><0x80><0x93> een moreel geweten dat overeind wordt gehouden ondanks de overduidelijke tegenstrijdigheden. 'Tegenstrijdigheden zijn de bron van alle beweging en van alle leven.' Wat zijn die woorden waar. Watsons Anne Manning vormt de kern van deze intrige <0xE2><0x80><0x93> zij is het centrale geweten waar de andere drie zich aan vastklampten. Zij is het fatsoen dat zich niet laat afschrikken.
De omstandigheden van leugens zijn voor ieder zijn eigen: een om je professionele naam te verdedigen; een om zich in te houden vanwege de druk van familie/partner; een die eenvoudigweg niet.' Ik wil de gevolgen onder ogen zien; ironisch genoeg kun je de waarheid en de leugens niet geloven om de vriendschap te redden. Het zijn allemaal hachelijke situaties. Daar zit de intrige in <0xE2><0x80><0x93> het is fascinerend om te zien hoe iedereen de waarheid en de leugens aangrijpt. Tegenstrijdigheden, inderdaad. Ondanks de schijnbare schande blijven fatsoen en hart sterk.
De behandeling van de betrokken persoon en de manier waarop elk personage zich gedraagt worden meesterlijk eenvoudig en helder gemaakt. Het is niet zo sensationeel en complex als een andere film, _Where the Truth Lies_, uit 2005. De verdiensten zijn te danken aan het werk van Fellowes en de genuanceerde uitvoeringen van zowel Watson als Wilkinson. Er zit op de een of andere manier warmte in de schijnbaar brutale of frustrerend verborgen leugens. Maar onder dat alles, de menselijke zwakheid niet uitgezonderd, bedoelden ze het goed. En naarmate het verhaal vorderde, leverde de wending van de gebeurtenissen voldoening en een glimlach op over de manier waarop de twee Mannings in hun relatie lijken te zijn gegroeid en gerijpt.
Je zou kunnen zeggen dat er geen duidelijke actie- of spannende scènes in 'Separate Lies' zitten, maar de intrige is er wel en zal je aandacht vasthouden. Tot de verdienstelijke productiepogingen behoren de cinematografie van Tony Pierce-Roberts (een veteraan op het gebied van Merchant-Ivory-films) en de muziek van Stanislas Syrewicz, met een stemming en toon die doen denken aan de componist Zbignew Priesner (van de filmmaker Krzysztof Kieslowski's Trois Couleurs, vooral: Bleu 1993). Dit is een Britse film die je misschien niet wilt missen.

<0x3E> Emily Watson (Anne, de echtgenote): haar debuut in Breaking the Waves 1996; Hilary en Jackie 1998; The Luzhin Defence 2000; Gosford Park 2001; Punch-Drunk Love, Red Dragon, Equilibrium in 2002.
<0x3E> Tom Wilkinson (James, de echtgenoot): The Full Monty 1997; The Governess, Rush Hour (als schurk) 1998; In the Bedroom 2001, Normal (hbo-kabelfilm) 2003; Eternal Sunshine of the Spotless Mind 2004; recentelijk als pater Moore in: The Exorcism of Emily Rose 2005 tegenover Laura Linney.
<0x3E> Rupert Everett (Bill): hij is gewoon verrukkelijk in 'My Best Friend's Wedding' 1997 tegenover Julia Roberts en verrukkelijk in 'An Ideal Husband' 1999 d: Oliver Parker, een Oscar Wilde-stuk. Onlangs als Sherlock Holmes met Ian Hart als Dr. Watson, in PBS Mystery: Sherlock Holmes and the Case of the Silk Stockings 2004 TV.
Linda Bassett (Maggie): ze was heel effectief als Ella Khan tegenover Om Puri in 'East is East' 1999.

text_en:
Emily Watson and Tom Wilkinson together - what a treat! With Rupert Everett and Linda Bassett rounding off the supporting roles to the foursome of lies and intrigue. Yet at the heart of it all, each character maintains a streak of decency - moral conscience held up in spite of obvious contradictions. "Contradictions are the source of all movement and of all life." How true these words are. Watson's Anne Manning is at the core of this intrigue - she's the central conscience that the other three latched on. She is the decency undeterred.

The circumstances of lies are to each its own: one to defend one's professional name; one to hold back due to family/partner pressure; one simply don't want to face the consequence; one ironically can't believe the truth and lies to save friendship. These are all precarious situations. There lies the intrigue - fascinating to watch how each tackles truth and lies. Contradictions, indeed. In spite of the seeming dishonor, decency and heart remain strong.

The treatment of the subject involved and how each of the character behaves are masterfully delivered simple with clarity. It's not sensational or complex as another film "Where the Truth Lies" 2005. Credits due to Fellowes' writing and the nuanced performances of both Watson and Wilkinson. There is warmth somehow that comes through the seemingly boldface or frustratingly hidden lies. Beneath it all, human frailty not excluded, they meant well. And following along with the story, the turn of events provided satisfaction and smiles to how the two Manning's seem to have grown and matured in their relationship.

You might say there's no obvious action drama or thrilling scenes in "Separate Lies," yet the intrigue is there and it will hold your attention. The deserving production efforts include cinematography by Tony Pierce-Roberts (a veteran to the Merchant-Ivory films) and music by Stanislas Syrewicz, with mood and tone reminiscent of composer Zbignew Priesner (of filmmaker Krzysztof Kieslowski's Trois Couleurs, especially: Bleu 1993.) This is a British film you just might not want to miss.

Emily Watson (Anne, the wife): Breaking the Waves 1996 debut; Hilary and Jackie 1998; The Luzhin Defence 2000; Gosford Park 2001; Punch-Drunk Love, Red Dragon, Equilibrium in 2002.

Tom Wilkinson (James, the husband): The Full Monty 1997; The Governess, Rush Hour (as villain) in 1998; In the Bedroom 2001, Normal (HBO cable movie) 2003, Eternal Sunshine of the Spotless Mind 2004, recently as Father Moore in: The Exorcism of Emily Rose 2005 opposite Laura Linney.

Rupert Everett (Bill): He is simply delightful in "My Best Friend's Wedding" 1997 opposite Julia Roberts and marvelous in "An Ideal Husband" 1999 d: Oliver Parker, an Oscar Wilde play. Recently as Sherlock Holmes with Ian Hart as Dr. Watson, in PBS Mystery: Sherlock Holmes and the Case of the Silk Stockings 2004 TV.

Linda Bassett (Maggie): she was very effective as Ella Khan opposite Om Puri in "East is East" 1999.