text:
Deze productie van Hamlet, Prins van Denemarken is verreweg de beste die ik ooit heb gezien. Hoewel hij misschien niet de productiewaarde heeft van sommige van de recentere versies, heeft hij wel het belangrijkste element: Sir Derek Jacobi als Hamlet.
Jacobi's vertolking van de gestoorde Prins is gelaagd en meeslepend. Zijn emoties variëren van haat tot verdriet, liefde tot wraakzucht en alle andere emoties op de kaart, maar zonder dat ze geforceerd of overdreven overkomen. Sterker nog, sommige van de krachtigste emoties komen naar boven als hij ze onderdrukt, met stilte, zachte woorden en een bedachtzame uitdrukking. Of hij Hamlet nu wel of niet interpreteert als krankzinnig of normaal... nou ja, dat moeten jullie zelf beslissen; ik ben meer dan eens van gedachten veranderd. Op een gegeven moment lijkt hij te denken dat hij bij zijn volle verstand is en dat hij alleen maar een spelletje speelt, maar hij vermoedt dat hij uiteindelijk toch gek is... een openbaring voor hem, prachtig vastgelegd. Aangezien hij de rol van Hamlet vaker dan welke andere acteur in de geschiedenis ook heeft gespeeld, is Jacobi's affiniteit met de rol niet echt een verrassing.
Wat de productie zelf betreft, die wordt gepresenteerd als een soort 'filmkopie' van het toneelspel, met weinig special effects of fraai camerawerk, een minimale set en geen noemenswaardige muzikale begeleiding. Deze productie is gebaseerd op de acteerkunst van de cast en de woorden van Shakespeare, om de emotie en belangstelling van het publiek op te wekken. En het werkt. De andere spelers zijn ook eersteklas, vooral Patrick Stewarts 'Claudius' en Claire Blooms 'Gertrude'. Samen vormen ze een naadloos ensemble.
Het laatste (maar verre van het minste) element dat deze productie zo opvallend maakt, is het stuk zelf. Hier wordt het in zijn geheel getoond, een zeldzaamheid op filmgebied. Maar vreemd genoeg heb ik er nooit erg op gelet. Ik had het te druk met in het verhaal op te gaan. Ik vermoed dat jij dat ook zult doen.

text_en:
This production of Hamlet, Prince of Denmark is by far the best that I have seen. Although it may not have the production value of some of the more recent adaptations, it does have the most important element: Sir Derek Jacobi as Hamlet.

Jacobi's portrayal of the disturbed Prince is multi-layered and riveting. His displays of emotion swing from hatred to sorrow, love to vengefulness and everywhere else on the map, but without seeming forced or over-the-top. In fact, some of the more powerful sequences occur when he underplays them, with stillness, soft speech and thoughtful expression. As to whether or not he interprets Hamlet as mad or sane...well, you should decide for yourselves; I changed my mind more than once. At one point it seems he has thought himself sane and merely playing at madness, but suspects that he is actually mad after all...a revelation to himself, captured beautifully. Having performed the part of Hamlet on stage more times than any other actor in history, Jacobi's affinity for the role then comes as little surprise.

As for the production itself, it is presented as a kind of "filmed-copy" of the stage play, with little special effects or fancy camera work, minimal sets and no musical accompaniment to speak of. This production relies on the acting prowess of the cast, and the words of Shakespeare, to evoke the emotion and interest of its audience. And it works. The other players are top-notch as well, particularly Patrick Stewart's "Claudius" and Claire Bloom's "Gertrude." Together the cast present a seamless ensemble.

The last (but far from least) element that makes this production stand out is the play itself. Here it is presented in its entirety, a rarity on film. But, oddly enough, I never noticed the time. I was too busy getting caught up in the story. I suspect that you will, too.


text: Ik heb alle filminterpretaties van Hamlet gezien, van Sir Lawrence Olivier tot Mel Gibson (verbijsterend). Derek Jacobi geeft de ware essentie van het personage weer, van het begin tot de brute climax. Geweldige acteurs allemaal. Deze moet je niet missen.

text_en: I have seen all the film interpretations of Hamlet, from Sir Lawrence Olivier to Mel Gibson (gasp). Derek Jacobi captures the true essence of the character, from the beginning to the brutal climax. Superb acting all around. This one should not be missed.


text: Ik heb deze versie van Hamlet vele jaren geleden op de televisie gezien, en sindsdien heb ik elke andere versie gezien, of het nu televisie of film is. Maar dit is de versie die voor mij de waarachtigste weergave van het verhaal blijft. De uitmuntende Derek Jacobi heeft Hamlet voor mij 'werkelijk' gemaakt. Voordat ik deze versie zag, was Shakespeare voor mij alleen maar wartaal en heb ik nooit geprobeerd het elizabethaanse Engels te begrijpen. Nu ik Jacobi's Hamlet verscheidene malen heb gezien, heb ik niet alleen mijn kennis van de literatuur vergroot, maar ook die van mijn familie. Ik heb meteen het stuk uit de bibliotheek geraadpleegd en het gelezen, en ik heb me op de bijbehorende opname gestort. Jacobi's vertolking heeft me tot een diepere kennis gebracht. En toch smacht ik al jaren naar een video van die film, maar zonder resultaat. De kijkcijfers zijn hoog. Waarom is hij dan niet op video uitgebracht? Het is de enige Hamlet waar ik in zou investeren.

text_en: I saw this version of Hamlet on television many years ago, and have seen every other version since, whether television or movie. However, this is the one that remains the truest depiction of the story for me. Most excellent Derek Jacobi made Hamlet *real* for me. Before I saw this version, Shakespeare was simply gibberish to me and I never tried to understand the Elizabethan English. Having seen Jacobi's Hamlet several times not only increased my knowledge of literature, but also that of my family. I promptly checked the play out of Library and read it, and poured over the accompanying recording. Jacobi's rendition attracted me to a deeper knowledge. And yet, I have been searing for a video of it for years and years to no avail. It gets a very high rating from viewers. Why, then, has it not been released on video? It's the only Hamlet that I'd invest in...


text: Absoluut de meest bedachtzame, diepzinnige, intense versie die ooit van Hamlet is gemaakt - geen enkele andere versie komt in de buurt. Jacobi heeft het beste begrip voor de rol van alle acteurs die hem hebben gespeeld. Patrick Stewarts Claudius is woest en toch meelevend - ik vind vooral de twee sukkels die Rosencranz en Guildenstern spelen erg goed. Ze zijn erg futloos en toch sinister. Sommigen zouden misschien klagen over de behoefte aan een sterke Ophelia - ze is geen sterk persoon, dat is het punt, en Lalla Ward weet de juiste nuances te raken. Verbazingwekkend. Gewoonweg Verbazingwekkend - al die meer dan twintig keer dat ik hem heb gezien.

text_en: Absolutely the most thoughtful, spiritually deep, intense Hamlet ever done -- no other version comes close. Jacobi has the best understanding of the role of all the actors that have played it. Patrick Stewart's Claudius is ferocious and still sympathetic -- I particularly like the two doofuses playing Rosencranz and Guildenstern. Very feckless and yet sinister. Some might gripe about the need for a strong Ophelia -- she's not a strong person, that's the point, and Lalla Ward hits the proper nuances. Amazing. Simply Amazing -- every one of the more than two dozen times I've watched it.


text:
Als je Shakespeares meesterwerk in zijn geheel wilt zien, raad ik je aan deze BBC-versie te bekijken. Het is inderdaad veel te lang, vier en een half uur, maar Jacoby's optreden als Hamlet en dat van Patrick Stewart als Claudius zijn de moeite meer dan waard.
Het blijft me verbazen hoe duidelijk 'Hamlet' is als je het in zijn lengte en volgorde ziet zoals de Bard het heeft beschreven. Elke filmversie van 'Hamlet' heeft aan de structuur geknoeid. Olivier heeft zich geconcentreerd op Hamlets besluiteloosheid, Gibson op zijn passies. Jacoby is in staat om met behulp van Shakespeares volledige script al deze aspecten van Hamlets karakter bij elkaar te voegen.
Waarom vermoordt Hamlet Claudius niet meteen? Hamlet zegt: 'Ik ben erg trots, wraakzuchtig, ambitieus...' Hamlet is erg van streek, niet alleen vanwege de dood van zijn vader (die hij van moord verdenkt) of het huwelijk van zijn moeder met zijn oom, maar ook, en vooral, omdat Claudius zich de troon van Hamlet heeft toegeëigend. Hij is woedend op zijn moeder omdat ze met Claudius is getrouwd (huwelijken tussen verwanten van koninklijken bloede zijn niet onbekend; worden om politieke redenen gesloten) maar omdat haar huwelijk Claudius' aanspraak op de troon versterkte voordat hij uit Wittenburg kon terugkeren om die voor zichzelf op te eisen. Daarom is hij niet in staat er iets aan te doen. En dat is nog waar ook, zelfs nadat hij de geest van zijn vader wraak heeft horen roepen. Hij kan de koning niet eenvoudigweg doden, want dan zal hij de troon verliezen. Hij moet het geheim van de koning 'uiten' en dit is de tragedie! Op het moment dat Hamlet erin slaagt de schuld van Claudius in het openbaar aan het licht te brengen, heeft hij de gelegenheid hem te doden en doet hij dat niet. WAAROM? Hij wil het allemaal! Hij wil wraak, de troon en de verdoemenis van Claudius' ziel in de hel. Hamlet overtreft zichzelf in de klassieke tragische vorm. Zijn eigen HUBRIS is zijn ondergang. Hij doodt Polonius in de veronderstelling dat het Claudius is en de rest van het stuk spiraalt af naar de uiteindelijke dood van Rosencrantz, Guildenstern, Ophelia, Laertes, Gertrude, Claudius en Hamlet zelf.

text_en:
If you wish to see Shakespeare's masterpiece in its entirety, I suggest you find this BBC version. Indeed it is overlong at four and a half hours but Jacoby's performance as Hamlet and Patrick Stewart's as Claudius are well worth the effort.

It never ceases to amaze me how clear "Hamlet" is when you see it in its length and order as set down by the Bard. Every film version of "Hamlet" has tinkered with its structure. Olivier concentrated on Hamlet's indecision, Gibson on his passions. Jacoby is able to pull all of these aspects of Hamlet's character together with the aid of Shakespeare's full script.

Why does Hamlet not kill Claudius immediately? Hamlet says "I am very proud, revengeful, ambitious..." Hamlet is extremely upset, not only for his father's death (and suspected murder), or his mother's marriage to his uncle, but also, and mostly, because Claudius has usurped the throne belonging to Hamlet. He is furious at his mother for marrying Claudius (marriages between royal kin is not unknown; done for political reasons) but that her marriage solidified Claudius' claim to the throne before he could return from Wittenburg to claim it for himself. He is, therefore, impotent to do anything about it. And this is true even after he hears his father's ghost cry vengeance. He cannot simply kill the King or he will lose the throne in doing so. He must "out" the King's secret and here is the tragedy! At the moment Hamlet is successful in displaying Claudius' guilt in public, he has opportunity to kill him and does not. WHY? He wants it ALL! He wants revenge, the throne AND the damnation of Claudius' soul in hell. Hamlet OVERREACHES himself in classic tragic form. His own HUBRIS is his undoing. He kills Polonius thinking it is Claudius and the rest of the play spirals down to the final deaths of Rosencrantz, Guildenstern, Ophelia, Laertes, Gertrude, Claudius and Hamlet himself.


text:
Laten we wel wezen, er bestaat geen perfecte Hamlet-productie, die is gewoon veel te lang, gevarieerd en cerebraal om op het toneel helemaal perfect te worden, vooral met de uitdagingen van het elizabethaanse Engels en de duistere dialoog van Shakespeare. Bij elke opvoering zijn er ongetwijfeld bepaalde momenten, scènes of intonaties waar je het niet mee eens bent. Ik heb veel Hamlet-producties gezien met een filmsterren: Olivier, Gibson, Branagh, Scott, en nu deze BBC-film met Jacobi. Wat betreft getrouwe, volledige producties staat deze boven aan de lijst met de allerbeste.
De meeste Hamlet-producties zijn drastisch ingekrompen, want om het hele stuk te spelen heb je een toneeltijd van vier tot vijf uur nodig. Deze productie lijkt compleet te zijn <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, alle oorspronkelijke dialogen van Shakespeare zijn intact <0xE2><0x80><0x93> en dus is hij essentieel voor geleerden en Shakespeare-liefhebbers. En hoewel de zinnen bij zeldzame gelegenheden gehaast leken (voor degenen die de tekst minder goed kennen), is het script over het algemeen goed geacteerd, goed gesproken en goed uitgevoerd. Ondertitels zijn beschikbaar en erg nuttig, hoewel ze af en toe wat achterblijven.
Jacobi levert een bewonderenswaardige prestatie met de langste en meest onmogelijke rol in het theater. Ik heb zelfs gehuild toen Hamlet stierf, en ik geloof niet dat ik dat ooit eerder heb gedaan. Patrick Stewart (als Claudius) en Claire Bloom (als Gertrude) zijn uitstekend, evenals Lalla Ward (Ophelia) en David Robb (Laertes) en de rest van de zeer ervaren cast. Sets zijn minimaal, dus we kunnen ons godzijdank op het stuk concentreren zonder afgeleid te worden of aandacht te besteden aan niet-essentiële zaken.
Deze drie uur en 45 minuten durende Hamlet is een lange zit om uit te zitten, maar nogmaals, als je het echte werk wilt, is het 100% de moeite waard, zelfs als je zelf een pauze moet inlassen. Ik kan deze productie van harte aanbevelen aan alle Shakespeare-liefhebbers en -geleerden.

text_en:
Let's face it, there is no perfect production of Hamlet, it's simply far too long and varied and cerebral to get completely perfect across the board, especially what with the challenges of Elizabethan English and Shakespeare's abstruse dialogue. In any staging of it, there are bound to be certain moments, scenes, or intonations that one disagrees with. I've seen a lot of filmed Hamlet productions: Olivier, Gibson, Branagh, Scott, and now this BBC film with Jacobi. In terms of faithful, full-length productions, this one ranks up there with the very best.

Most Hamlet productions are drastically cut, because to perform the entire play takes a stage-time of four to five hours. This production appears to be complete -- that is, ALL of the original Shakespeare dialogue is intact -- and so it's essential for scholars and Shakespeare-lovers. And though the lines seemed rushed on rare occasion (for those less completely familiar with the text), for the most part the script is well-acted, well-spoken, and well-performed. Subtitles are available and very helpful, although upon occasion they lag slightly behind.

Jacobi does a quite admirable job with theatre's longest and most impossible role. I actually cried when Hamlet dies, and I don't think I've done that before. Patrick Stewart (as Claudius) and Claire Bloom (as Gertrude) are excellent, as are Lalla Ward (Ophelia) and David Robb (Laertes), and the rest of the very on-point cast. Sets are minimal, so we can thankfully concentrate on the play without distraction or attention paid to non-essentials.

At 3 hours and 45 minutes, this full-length Hamlet is a long haul to sit through, but again, if you want the real deal, it's 100% worth it, even if one needs to take an intermission for oneself. I highly recommend this production to all Shakespeare lovers and scholars.


text:
In het verleden had ik nooit belangstelling gehad voor dit toneelstuk, hoewel ik van Shakespeare houd en de meeste van zijn stukken nu heb gezien en er op school enthousiast over heb geleerd. Iets aan dit verhaal en al die drukte eromheen leek me af te schrikken. Ik heb nooit de moeite genomen om Hamlet te zien, tot ik vrij kort geleden besloot dat ik het in elk geval moest proberen te zien, en ik leende de versie van Olivier uit de bibliotheek. Nou, ik had er moeite mee. Olivier leek me veel te oud, niet alleen qua uiterlijk, maar ook in het acteren van de rol. Het stuk was enorm uitgesneden om in een meer conventionele filmlengte te passen en ik denk dat ik te veel gemist heb, want ik vond het moeilijk om me erop te concentreren en raakte er al snel door verveeld en geïrriteerd. Ik denk nog steeds dat Oliviers Henry V de beste versie is die ik van dat opwindende stuk heb gezien <0xE2><0x80><0x93> hoewel ik toegeef dat ik de Branagh-versie nog niet opnieuw heb bekeken en me niet kan herinneren hoe het was toen het voor het eerst werd vertoond.
Ik hoorde van de Branagh-versie in zijn volle lengte van Hamlet. Hoewel ik van zijn Much Ado heb genoten, denk ik dat de Branagh-versie veel beter is en ik was niet helemaal onder de indruk van zijn Henry V. Maar na zijn teleurstellende poging tot een musical van Love's Labour's Lost, wat een stuk is dat ik mooi vind en dat zo goed door de Beeb is geschreven, had ik een beetje genoeg van Branagh.
Toen ik onlangs eindelijk de complete Beeb Shakespeare op dvd had gekocht, keek ik al snel weer naar een van mijn favoriete stukken van Shakespeare, Richard II, en ik was gewoonweg weg van Jacobi in de rol, dus werd ik onmiddellijk overgehaald om daarna naar zijn Hamlet te kijken. Wat een openbaring is dit stuk nu voor me! Ja, het is schitterend, maar ik vind dat er een acteur bij moet zijn met wie je de nadruk kunt leggen om Hamlet te spelen, en dat is Jacobi. Ongelooflijk. Het is intrigerend om te zien dat, hoewel hij ouder is dan het personage dat Hamlet voor zover ik weet was, dat niet te zien is in Olivier. Nu zie ik dat hij ook in de versie van Branagh voorkomt en dat hij veel te maken had met het trainen van Branagh, dus daar zal ik naar moeten kijken om te zien wat Jocobi met Claudius doet! Ik ben benieuwd om te ontdekken dat Jacobi Branagh heeft getraind, want ja, de invloed is duidelijk te zien.
En nu ga ik het allemaal nog eens bekijken...

text_en:
I was never in the past interested in this play although love Shakespeare and have seen most of his plays now and enthusiastically studied some at school. Something about this story and all the fuss about it seemed to put me off. I never bothered to try to see Hamlet until fairly recently deciding I should at least try to watch it and I borrowed the Olivier version from the library. Well, I struggled with it. Olivier seemed far too old, not only in his looks but in his acting of the part. The play had been enormously cut to fit a more conventional movie length and I think must have missed out too much as I found it difficult to concentrate on it, soon became bored and annoyed by it. I still think Olivier's Henry V is the best version I've seen of that rousing play - tho' admit I haven't rewatched the Beeb version yet and can't recall how it was when first shown.

I heard of the Branagh full length version of Hamlet. Although I enjoyed his Much Ado, I think the Beeb version is far better and I wasn't entirely impressed by his Henry V. But I was off Branagh a bit after seeing his disappointing effort at a musical of Love's Labour's Lost which is a play I like and was so well made by the Beeb.

Finally acquiring the complete Beeb Shakespeare on DVD recently, I soon rewatched one of my most favourite Shakespeare plays, Richard II, and was simply enthralled by Jacobi in the part so was immediately persuaded to watch his Hamlet next. What a revelation this play now is for me! Yes, it is splendid, but I feel it needs an actor you can emphathise with to play Hamlet and this for me is Jacobi. Amazing. Intriguing to note that although he is older than I understand the character Hamlet was, it doesn't show whilst in Olivier it did. Now I note he's also in the Branagh version and had much to do with training Branagh, so I shall have to watch that to see what Jocobi does with Claudius! I'm interested to discover Jacobi has trained Branagh as yes, you can certainly see the influence.

And now I'm going to watch it all over again....


text:
Deze versie van Hamlet maakt deel uit van de BBC-opnamen van alle klassieke stukken van Shakespeare, maar doet niets af aan mijn indruk dat het een van Shakespeares meest geroemde stukken is en dat Hamlet zelf een niet bijzonder ontroerend en tragisch personage is. Ik heb geen medelijden met hem en dat had ik ook niet toen ik dit zag.
Zelfs als je grote acteurs als de grote Derek Jacobi in de rol van de Deen hebt en Patrick Stewart als Claudius en Jonathan Hyde als Rosencrantz, kan het gebrek aan hartstocht in de verhaallijn niet worden verhuld. En als een goede acteur als Jacobi er hartstocht in stopt, maakt hij de hele rol onbegrijpelijk. Ik kon gewoon het verband niet leggen tussen zijn fysieke vertolking van het personage en wat hij zei, en dat was voor mij het einde. Maar goed, hij heeft het 'zijn, of niet zijn' wel goed ingestudeerd, want zijn acties met de dolk maken duidelijk wat de suïcidale bedoelingen van het personage op dat moment in het stuk zijn.
De bijrollen, die voor mij beter geschreven en gespeeld zijn, zijn leuk, met name Lalla Wards geschifte Ophelia en Stewarts goed gedetailleerde interpretatie van Claudius.
Na vierenhalf uur is het heel lang en kun je het het best in hapklare brokken bekijken. Kijk maar als je geïnteresseerd bent, maar bereid je voor op een lange wacht.

text_en:
Part of the BBC filming of all of Shakespeare's classic plays, this version of Hamlet does nothing to dispel my particular impression that it is one of Shakespeare's most over-rated plays and Hamlet himself a not particularly moving and tragic character. I feel no sympathy for him, and I didn't after watching this.

Even when you have great actors like the great Derek Jacobi in the role of the Dane, and Patrick Stewart as Claudius and Jonathan Hyde as Rosencrantz, it cannot disguise the lack of passion in the storyline. And when a good actor like Jacobi injects passion into it, he renders the entire role incomprehensible. I just could not connect his physicalisation of the character to what he was saying, and this killed it for me. That said, he does get the "To be, or not to be" speech right, as his actions with a dagger make clear the character's suicidal intentions at that point in the play.

The supporting roles, to me better written and consequently better played, are enjoyable, notably Lalla Ward's loopy Ophelia and Stewart's well-detailed interpretation of Claudius.

At four and a half hours, it is very long and best watched in bite-sized chunks. Check it out if you're interested but be prepared for a long watch.


text: Ik heb dit stuk vele malen gezien, van Olivier tot Branagh, en dit blijft de enige versie die altijd in mijn geheugen gegrift staat. Veel acteurs hebben aspecten van dit personage vastgelegd, maar voor mij is het altijd de voorstelling van Derek Jacobi waarmee ze worden vergeleken en alle andere komen gewoon een beetje te kort.

text_en: I have seen this play many times, from Olivier to Branagh, and this remains the one version that always stands out in my memory. Many actors have captured aspects of this character, but for me, it is always Derek Jacobi's performance they are compared to and all others just come up a bit short.


text: 1. Ik heb _Hamlet van Branagh_ gezien: Branagh is te oud, spreekt vaak met een hoge stem (onwillig grappig!) <0xE2><0x80><0x93> geen overtuigende _Hamlet_, en zijn regisseurs zijn niet goed <0xE2><0x80><0x93> arme! (zie ook veel geharrewar over niets van Branagh <0xE2><0x80><0x93> de grappige delen van de dialogen zijn grotendeels weggelaten <0xE2><0x80><0x93> om maar niet te spreken van de fouten van de regisseurs in de dialogen!) 2. Ik heb _Hamlet 2000_ gezien: ik vind het scenario een interessant idee <0xE2><0x80><0x93> maar zulke beroerde acteurs <0xE2><0x80><0x93> allemaal 3. Orson Welles _Hamlet_ is oké <0xE2><0x80><0x93> maar die BBC _Hamlet_ is de beste! Derec Jacobi is overtuigend <0xE2><0x80><0x93> lijkt een beetje gek <0xE2><0x80><0x93> heel geschikt! en Patric Stewart <0xE2><0x80><0x93> geweldig, en Claire Bloom is een heel aantrekkelijke koningin. Je gelooft die acteurs in wat ze zeggen <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat dit het beste compliment is.

text_en: 1. I've seen Branaghs Hamlet: Branagh is too old, speaks frequently with a high pitched voice (unwillingly funny!) - not a convincing Hamlet, and his directors qualities - poor ! (see also much ado about nothing from Branagh - the funny parts of the dialogues have mostly been cut out not speaking of the directors mistakes in the dialogue cuts!) 2. I've seen Hamlet 2000: I think the scenario is an interesting idea - but such lousy actors - all of them 3. Orson Welles Hamlet is OK - but this BBC Hamlet is the best! Derec Jacobi is convincing - seems a bit of a lunatic - very suitable! and Patric Stewart - wonderful, and Claire Bloom is a very attractive queen. You believe those actors what they are saying - I think this is the best compliment.


text:
Ik heb alle versies van dit stuk gezien die ik me kan herinneren, waaronder een aantal op het toneel, en Sir Derek Jacobi is absoluut de beste Hamlet die ik ooit heb gezien!
Hij heeft een fantastische stem voor toneel, en zijn expressieve gezicht zal je gedurende dit hele stuk meevoeren in een achtbaan van emoties. De manier waarop hij zijn tekst uitspreekt, neemt je mee op een reis door waanzin. Hij (als Hamlet) kan het ene moment liefhebbend zijn, zacht en teder, en het volgende woedend uitvallen tegen de hel die zijn leven is. Je gelooft dat hij pijn lijdt, je gelooft dat hij boos is, je gelooft dat hij niet een beetje gek is. Je gelooft dat hij Hamlet is.
Natuurlijk gaat een deel van de dank natuurlijk naar Shakespeare,:) maar zonder een uitstekende acteur om de woorden van de pagina naar het toneel te brengen, doet het er niet echt toe hoe goed een stuk geschreven is.
Als je van Shakespeare houdt, moet je absoluut deze versie zien. Als je niet van Shakespeare houdt, moet je absoluut deze versie zien. Als je dat doet, zul je een nieuwe waardering voor Shakespeare krijgen. De genuanceerde voorstelling die Sir Derek geeft, zal je de adem benemen.

text_en:
I have watched every version of this play that I can think of, including several on the stage, and Sir Derek Jacobi is absolutely the best Hamlet I have ever seen!

He has the most wonderful voice for stage acting, and his expressive face will take you on a roller coaster of emotions throughout this play. The way in which he delivers his lines takes you on a journey through madness. He (as Hamlet)can in an instant be loving, soft and gentle and in another instant be raging against the hell that is his life. You believe that he is in pain, you believe that he is angry, you believe that he is not a little mad. You believe he IS Hamlet.

Of course, some of the thanks obviously goes to Shakespeare, :) but without an excellent actor to get the words from the page to the stage, it doesn't really matter how well written a play is.

If you like Shakespeare, you absolutely must see this version. If you don't like Shakespeare, you absolutely must see this version. You will come away with a new appreciation for Shakespeare if you do. The nuanced performance that Sir Derek gives will leave you breathless.


text: Verbazingwekkend, verbazingwekkend, verbazingwekkend. Wat kan er nog meer gezegd worden? Jacobi is de beste Hamlet die ooit het toneel heeft gesierd en hij neemt elke centimeter van het personage voor zijn rekening. Elke nuance en elk element van Hamlet wordt goed weergegeven. Sommige mensen hebben over zijn leeftijd geklaagd, maar je weet het echt niet als je de film ziet. Hij ziet er zo mogelijk nog jonger uit dan veertig. Ik zou alleen willen dat er een waardiger Ophelia was gevonden. Haar acteerwerk kan ermee door, maar ze ziet er gewoon niet uit als de juiste Ophelia. De enige echte uitmuntende prestaties komen van Jacobi en Stewart, die een geweldige Claudius is. De rest van de cast is goed, maar Jacobi is degene die deze telefonie echt tot een hoogtepunt brengt.

text_en: Amazing, amazing, amazing. What more can be said? Jacobi is the best Hamlet ever to grace the stage and captures every inch of the character. Every nuance and element of Hamlet is depicted and depicted well. Some people have complained about his age, but you honestly cannot tell when watching the film. If anything, he looks drastically younger than 40. I only wish a more worthy Ophelia could have been found. Her acting is passable but she just doesn't look the part. The only real exceptional performances come from Jacobi and Stewart, who is a great Claudius. The rest of the cast is good, but Jacobi is what truly elevates this teleplay.


text:
Dit is verreweg mijn favoriete actiefilm. Maar het komt niet door de uitgebreide explosies en schietpartijen van Renny Harlin. Het komt door het Shane Black-script en de vakkundige uitvoering door Geena Davis en Samuel L. Jackson.
De chemie tussen de twee hoofdrolspelers verdiende een vervolg. Godzijdank is het nooit gemaakt. Te veel gevaar dat het origineel zou worden ontsierd.
'The Long Kiss' borduurt van de ene actiescène naar de andere actiescène en weer terug. Nooit een saai moment.
Dit moet Jacksons grappigste rol ooit zijn, en het verbazingwekkende is dat hij een van de meest normale personages uit zijn carrière speelt. Geen eigenzinnige Tarantino-moordenaar, supercoole Shaft of borderline-psychopaat. In TLKG is Jackson de man met wie we ons allemaal identificeren. De arme sukkel wordt meegesleept op de odyssee van deze krankzinnige vrouw om het gevaarlijke geheim van haar verleden te ontrafelen.
Hoewel het verhaal beweert dat het personage van Davis, Samantha Caine, aan geheugenverlies lijdt, behandelen de schrijver en de regisseur haar aandoening alsof het een meervoudige persoonlijkheidsstoornis is.
Samantha Caine is niet alleen een nieuwe identiteit die wordt aangenomen door de amnesiepatiënt Charly Baltimore <0xE2><0x80><0x93> ze is een aparte, volledig ontwikkelde persoonlijkheid. De trauma's die Samantha in het eerste halfuur van de film heeft opgelopen, helpen de ondergedoken, dissociatieve persoonlijkheid van Charly weer boven te komen.
De materialen die uit haar vorige leven zijn opgegraven door Jacksons rechercheur Mitch Henessey, vergemakkelijken Charly's herrijzenis. Goede timing ook, gezien het doelwit dat Samantha van zichzelf maakt.
Maar Charly moet tegen zichzelf vechten om de dominante persoonlijkheid te blijven. Uit stukjes dialoog kun je opmaken dat de strijdlustige persoonlijkheid (Charly) zich ontwikkelde nadat haar vader was gestorven en zij door het 'Hoofdstuk' werd gerekruteerd.
Maar in de acht jaar dat Charly in de psyche begraven lag, ontwikkelde haar Samantha-identiteit zich tot de dominante persoonlijkheid. (Ze is zelfs nog grappiger dan Charly.) Dat was waarschijnlijk te danken aan het feit dat ze moeder werd, want het is de hereniging met haar dochter die Charly's strijd om Samantha te onderdrukken doorbreekt, wat aan het eind van de film tot hun schijnbare integratie leidt.
Het is onmogelijk om een 'beste citaat' uit deze film te kiezen. Het was geweldig!'
'Doorgaan met doodgaan. Wegwezen.'
'Ik geef ze een klap op hun bek en roep: "Pa gaat, wezel."'
En nog een stuk of tien, waarvan er veel te ruig zijn om hier te citeren.
Geena Davis ziet er geweldig uit en komt over als een actieheld zonder het feit te verdoezelen dat ze veertig wordt. (Luister naar Charleys geschiedenis, reken maar uit.)
Fantastische soundtrack ook. Santana, Muddy Waters, Elvis, LaBelle, Marvin Gaye.
Ik geef 'The Long Kiss Goodnight' een 9, alleen omdat ik niet in een perfecte 10 geloof. Ik heb het wel tien keer gezien en het blijft fris. Mooie verknipte vakantiefilm om op je plank te zetten naast 'It's A Wonderful Life'.

text_en:
This is by far my favorite action movie. But what makes it work is not the elaborate Renny Harlin explosions and shoot-em-ups. It's the Shane Black script and its deft delivery by Geena Davis and Samuel L. Jackson.

The chemistry between the two principals merited a sequel. Thank God it was never made. Too much danger of marring the original.

'The Long Kiss' checkerboards from quotable scene to action scene to quotable scene and back again. Never a dull moment.

This has to be Jackson's funniest role ever, and the amazing thing is that he is playing one of the most normal characters of his career. No quirky Tarantino hit-man, super-cool Shaft, or borderline psycho soldier. In TLKG, Jackson is the everyman we identify with. The poor schmuck gets dragged along on this crazy woman's odyssey to uncover the dangerous secret of her past.

Though the story claims that Davis's character, Samantha Caine is suffering from amnesia, the writer and director treat her condition as if it were a multiple personality disorder.

Samantha Caine is not just a new identity taken by the amnesiac Charly Baltimore -- she is a separate, fully-developed personality. The traumas suffered by Samantha in the first half-hour of the movie help the submerged dissociate personality of Charly to emerge again.

The materials of her past life excavated by Jackson's detective Mitch Henessey facilitate Charly's resurfacing. Good timing, too, considering the target Samantha makes of herself.

But Charly has to fight herself to remain the dominant personality. One gathers from bits of dialogue that the warrior personality (Charly) developed after her father died and she was recruited by the "Chapter".

In the eight years Charly was buried in the psyche, though, her Samantha identity developed into the dominant personality. (She's even funnier that Charly.) This was probably due to becoming a mother, because it's the reunion with her daughter that breaks Charly's struggle to suppress Samantha, leading to their apparent integration by movie's end.

It's impossible to choose a "best quote" from this film:

"Now you're a sharpshooter?"

"I saved your ass. It was great!"

"Continue dying. Out."

"I sock 'em in the jaw and yell 'Pop goes the weasel'".

And a couple of dozen more, many too raunchy to quote here.

Geena Davis looks great, and comes off as an action hero without glossing over the fact she's turning forty. (Listen to Charley's history, do the math).

Fantastic soundtrack, too. Santana, Muddy Waters, Elvis, LaBelle, Marvin Gaye.

I give 'The Long Kiss Goodnight' a 9, only because I don't believe in a perfect 10. Seen it a dozen times, and it still stays fresh. Nice twisted holiday flick to place on your shelf next to 'It's A Wonderful Life.'


text:
Absoluut een film voor mensen die alleen maar vragen om vermaak en die niet te veel nadenken bij hun films.
Veel actie, veel geweldige dialogen (vooral leuk om te citeren), een beetje intrige, en van alles wat de lucht in gaat. Samuel L. Jackson en Geena Davis hadden een geweldige chemie. Gewelddadig, maar niet bloederig. Het feit dat de vrouwelijke rol de bekwame actieheldin was, is een aangename verrassing.
Ik heb de film meer dan tien keer gezien en geniet er nog steeds genoeg van om hem elke 3 of 4 maanden in mijn favoriete films te draaien. Ik heb de film aanvankelijk gehuurd omdat Samuel L. Jackson in de film speelde, maar hij was betrokken bij de gebeurtenissen rondom Samantha's dood. Ze hebben hun best gedaan om haar geheugen terug te krijgen en hebben nooit meer omgekeken.
Al die cerebrale lui daar <0xE2><0x80><0x93> laat voor één keer je ongeloof varen, neem jezelf een beetje minder serieus <0xE2><0x80><0x93> jullie zouden je zelfs kunnen amuseren!

text_en:
Definitely a movie for people who ask only to be entertained and who do not over-think their movies.

Lots of action, lots of great dialogue (e.g. fun to quote), a little intrigue, and stuff blowing up all over the place. Samuel L Jackson and Geena Davis had great chemistry. Violent, but not gory. The fact that the female part was the competent action lead is a pleasant turn-about.

Have seen the movie more than a dozen times and still enjoy it enough to put it back in my favorite films rotation every 3 or 4 months. I initially rented the movie because Samuel L Jackson was in the film, but was caught up in the events surrounding Samantha's quest to regain her memory and have never looked back.

All you cerebral folks out there -- suspend disbelief for once, take yourself a little less seriously -- you might actually enjoy yourselves!


text: Geen kassucces; niemand weet eigenlijk waarom. Misschien is de film gewoon mislukt vanwege de titel. Het ziet ernaar uit dat je een titel van twee woorden nodig hebt om een voldoende deel van de idiote menigte aan te trekken <0xE2><0x80><0x93> 'Die Hard', 'Dodelijk Wapen', 'Hard Weapon', 'Die Lethal', enz. <0xE2><0x80><0x93> als je het hebt over 'de lange nachtkus' kom je nergens. Maar voor één keer heeft Renny Harlin een GOEDE actiefilm gemaakt. Een groot deel van de reden hiervoor ligt in het feit dat de hoofdpersoon, Samantha, al in het begin onze genegenheid en belangstelling wekt. Als ze weer Charly wordt, staan we in tweestrijd: we willen zeker dat Charly de slechteriken dwarsboomt en zo; maar we willen niet.' Ik wil niet dat ze het contact met Samantha verliest om dat te bereiken <0xE2><0x80><0x93> ook al vinden we Charly ook aardig. Geena Davis ontleent al haar aanzienlijke charme aan beide kanten van de hoofdpersoon. Samuel L. Jackson speelt voor de verandering tweede viool. Hij blijkt er goed in te zijn. Dat was een compliment.<br />Intelligent, veruit superieur aan alles in de 'Die Hard'-serie <0xE2><0x80><0x93> als ik cynischer was, zou ik eraan toevoegen: 'Het is niet verwonderlijk dat het niet goed ging', maar zo voel ik het niet; het is niet verwonderlijk dat het niet goed ging.

text_en:
Not a box office success; no-one really knows why. It may have failed simply because of its title. It looks as though you need a two-word tough-guy title to attract a sufficient proportion of the idiot crowd - "Die Hard", "Lethal Weapon", "Hard Weapon", "Die Lethal", etc. - talking about "the long kiss goodnight" will get you nowhere. But for once Renny Harlin has made a GOOD action movie. A large part of the reason for this lies in the fact that the central character, Samantha, earns our affection and interest early on. As she becomes Charly again, we're torn: we certainly want Charly to thwart the bad guys, and all that; but we don't want her to lose touch with Samantha in order to do so - even though we like Charly, too. Geena Davis bestows all of her considerable charm on both halves of the central character. Samuel L. Jackson plays second fiddle for a change. It turns out he's good at it. That was a compliment.

Intelligent, far superior to anything in the "Die Hard" series - if I were more cynical I'd add, "it's not surprising that it didn't do well", but I don't really feel that way; it IS surprising that it didn't do well.


text:
Een onderwijzeres in een klein stadje (Geena Davis) begint langzaam te beseffen dat ze aan geheugenverlies lijdt en eigenlijk een geheime huurmoordenaar van de overheid is! Al snel zitten er mannen achter haar aan en een kleine privédetective (Samuel L. Jackson).
Dit was een actiefilm, met een paar geweldige special effects en heel grappige oneliners (vooral van Jackson). Hoewel de actie soms een beetje dwaas wordt, wat maakt het uit? Zijn films tenslotte niet bedoeld om leuk te zijn?
Craig Bierko is leuk als meedogenloze schurk. De film zelf was in alle opzichten leuk. Verwacht alleen niet dat je er te veel over na hoeft te denken, want dan, als je hem te serieus neemt, is de film niet leuk meer, maar dom. Deze film verdient het niet om stom of een andere slechte naam te worden genoemd.

text_en:
A small-town schoolteacher (Geena Davis) slowly begins to realize that she has suffered amnesia and really use to be a secret government assassin! Soon, there are men after her and a small-time private detective (Samuel L. Jackson).

This was action-packed, with some great special effects and really funny one-liners (especially from Jackson). Although the action may get a little silly at times, who cares? After all, aren't movies meant to be a good time?

Craig Bierko is fun as a ruthless villain. The movie itself was an all-around good time. Just don't expect to have to think too much about it because then, if you take it too seriously, then the movie actually won't be fun but stupid instead.

This movie doesn't deserve to be called stupid or any other bad name.


text:
Dit is een film die op geen enkele manier een afspiegeling is van de echte wereld. Niets in deze film heeft enige betekenis in de echte wereld of bevat enige echte wereldlogica. Hij opereert volledig in zijn eigen kleine wereldje en je vermogen om dat al dan niet te accepteren zal bepalend zijn voor je liefde of haat voor deze film.
Ik hou van de film.

Ergens in het allereerste begin heb ik geloofd in de volkomen onwerkelijke veronderstelling dat de huurmoordenaar haar geheugen terugkrijgt als het verleden terugkomt om haar te kwellen. Er was een moment in het begin waarvan ik me herinner dat ik accepteerde dat dit zo'n film zou worden waarin de heldin niets zou weten tot het nodig was, ondanks alle logica dat het nodig zou zijn. 'O, dat is weer zo'n film,' zei ik tegen mezelf en ik was meteen verkocht toen de film begon aan een wilde achtervolging van twee uur.
Dit is een actiefilm met hersens en spierkracht, want de dingen die je volgt hebben een interne logica en je moet echt goed opletten om een paar van de kronkels en bochten te kunnen volgen. Dat vind ik heel leuk en ik ben aangenaam verrast als ik mensen tegenkom die er net zo over denken. De mensen vinden het geweldig of ze hebben er een hekel aan, als ze er al ooit van gehoord hebben.
Als je van actiefilms houdt, is dit een film die je beslist moet proberen. Je vindt het misschien niet leuk, maar het is zeker de moeite waard om erachter te komen.
En laat zoals altijd de realiteit aan de deur over.

text_en:
This is a film that in no way reflects the real world. Nothing in this film makes any real world sense or has any real world logic. It operates entirely in its own little world and your ability to accept it or not will determine your love or hate for this film.

I love the film.

Somewhere at the very beginning I bought into the completely unreal premise of the hit woman regaining her memory as the past comes back to haunt her. There was a moment early on where I remember accepting that this was going to be one of those movies where the heroine was going to know nothing until it was needed, despite all logic that it wouldn't happen that way. "Oh its one of those films" I said to myself and was hooked as the film took off on a wild two hour chase.

This is an action film with brain and brawn as things follow there own internal logic and you actually have to pay attention to follow some of the twists and turns. I like this a great deal and am pleasantly surprised when I bump into people who feel the same way too. People either love it or hate it, if they've ever heard of it at all.

If you like action films this is a film to definitely try. You may not like it, but it certainly worth the effort to find out

And as always, leave reality at the door.


text:
Ik was niet van plan geweest een recensie achter te laten, maar toen ik een paar van die andere afschuwelijke recensies voor deze film zag, moest ik iets zeggen.
Ik ben niet van plan het einde of iets dergelijks weg te geven, maar ik geef wel een paar belangrijke plotpunten weg in deze recensie, dus daar moet je van op de hoogte zijn. De korte (niet-verpestende) versie van mijn recensie <0xE2><0x80><0x93> Samuel L. Jackson en Geena Davis <0xE2><0x80><0x93> geven allebei flink van zich af in deze film, en het is heel leuk. Kijk maar.
Deze film is een van mijn favorieten aller tijden. Geena Davis is perfect als de actieheldin, heen en weer geslingerd tussen haar huidige leven als huisvrouw en moeder en de herinneringen die naar boven komen uit haar vorige leven als cia -moordenaar. Haar acteerprestaties zijn uitmuntend, want ze speelt beide facetten van dit relatief complexe personage perfect.
Samuel L. Jackson is, zoals altijd, ook uitstekend als de privédetective die het personage van Geena Davis inhuurde om haar vergeten verleden te onderzoeken. Hij doet het geweldig als de nietsvermoedende sidekick van Geena Davis' stoere personage. Sommige van de zinnen die hij in deze film gebruikt, zijn de beste die hij ooit in een film heeft gebruikt.
'Serieus, als je het niet hebt gezien, doe het dan.' Het is een fantastisch verhaal met veel onverwachte wendingen, en het is bijzonder goed geacteerd.

text_en:
I hadn't planned on leaving a review, but seeing some of the other dreadful reviews for this movie, I had to say something.

I'm not going to give away the ending or anything, but I do give away some important plot points in this review, so you should be aware of that. The short (non-spoiler) version of my review - Samuel L. Jackson and Geena Davis both kick butt in this movie, and it's a lot of fun. Watch it.

This movie is one of my favorites of all time. Geena Davis is perfect as the action heroine, torn between her existing life as a housewife and mother, and the memories that are resurfacing of her former life as a CIA Assassin. Her performance is superb as she plays both facets of this relatively complex character perfectly.

Samuel L. Jackson's performance is, as always, also excellent, as the Private Investigator that Geena Davis' character hired to look into her forgotten past. He does a great job of playing the unwitting sidekick to Geena Davis' tough character. Some of the lines he utters in this movie are the best he's ever used in any movie he's been in.

Seriously, if you haven't seen it, do. It's a fantastic story with lots of unexpected twists and turns, and it's extremely well directed and acted.


text: 'The Long Kiss Goodnight' is een plezierige en erg coole actiethriller, en een doorbraak in de carrière van Geena Davis. De plot is heel bekend, net als die van The Bourne Identity, maar wat dan nog? De vechtscènes zijn een lust voor het oog en de plot is sterk genoeg om je twee uur lang bezig te houden.<br />De film is geënsceneerd met een gelikt gevoel voor stijl en vermijdt de meeste actieclichés. Geena Davis is geweldig als actiechick en komt door haar gebruikelijke 'goede echtgenote'-rol heen. Samuel L. Jackson is zoals gewoonlijk goed als de ondersteunende speler. Maar de slechterik in de film is overdreven sentimenteel en je weet wat er met hem gaat gebeuren. Het is een van de beste actiefilms van de afgelopen jaren. Veel plezier en goed popcornvermaak.

text_en:
"The Long Kiss Goodnight" is an enjoyable and very cool action thriller, and a career breakthrough for Geena Davis. The plot is very familiar to that of The Bourne Identity but so what. The fight scenes are a real treat for the eyes and the plotline is strong enough to keep you engaged for the 2 hours.

It's directed with a slick sense of style and avoids most action cliches. Geena Davis is great as an action chick and gets past her usual "good wife" role. Samuel L. Jackson is good as usual as the supporting player. The film's baddie is overly cheesy though and you can tell what's going to happen to him.

It breaks away from the usual run-of-the-mill actioners such as Commando and On Deadly Ground and is definetly one of the best actioners in years. Good fun and good popcorn entertainment. 7.4/10.


text:
Ik vind het heel erg voor sommige mensen die deze film hebben bekeken. Het is duidelijk dat hun normen zo hoog zijn dat ze nooit van een film zullen kunnen genieten alleen maar om ervan te genieten. Of misschien is hun plezier te danken aan het uit elkaar halen van films, op zoek naar een reden om er een hekel aan te hebben?
De _Long Kiss Goodnight_ is een actiefilm, in elke betekenis van het woord. Zeker, er zitten gaten in de plot die groot genoeg zijn om er een vrachtwagen doorheen te rijden, maar ze zijn geen van alle groot genoeg om de stroom van de film zelf tegen te houden. Ik ben nooit een grote fan van Geena Davis geweest, maar ik was onder de indruk van het feit dat ze in staat was om twee heel verschillende personages te creëren, Samantha Cain en Charlie Baltimore. Naar mijn mening was het niet eens nodig om haar uiterlijk te veranderen om onderscheid te maken tussen die twee... haar acteerwerk was meer dan genoeg.
Maar bovenal was deze film van Craig Bierko. In de handen van een ander had het personage van Timothy gewoon de zoveelste inwisselbare schurk kunnen zijn. Zijn beslissing om hem met een meer nonchalante aanpak te spelen was precies het juiste contrapunt voor alle actiescènes. Het gebeurt niet vaak dat je een acteur vindt die zich zo goed kan uitdrukken met alleen zijn gezichtsuitdrukkingen. Voor alle zekerheid: de scène in de vriezer met Charlie en haar dochter. Waar de meeste films het moment van 'openbaring' zouden bezoedelen met onnodige dialogen, vertelden Bierko's ogen het hele verhaal.
De basis van het verhaal? Dun, om eerlijk te zijn. Een op het oog gemiddelde huisvrouw die aan geheugenverlies lijdt, ontdekt langzaam dat ze een moordenaar is geweest. Naarmate haar geheugen terugkeert, doen de mensen die de moordenaar dood willen hebben dat ook. Is ze echt Samantha, de huisvrouw die koekjes bakt, of is ze Charlie, de koelbloedige moordenaar? Of misschien een beetje van allebei? Voor mij was The Long Kiss Goodnight een plezierige reis om achter te komen.

text_en:
I feel extremely sad for some of the people who have been reviewing this film. It is apparent that their standards are so high that they will never be able to enjoy a film just for enjoyment sake. Or, perhaps, their enjoyment is derived from the act of picking films apart; looking for any reason at all to dislike them?

The Long Kiss Goodnight is an action film, in every sense of the word. Sure, there are holes in the plot big enough to drive a semi through, but none of them are enough to stop the flow of the film itself. I have never been a big Geena Davis fan, but I was impressed with how she was able to create two very different characters, Samantha Cain and Charlie Baltimore. In my opinion, it wasn't even necessary to have changed her physical appearance to differentiate between the two...her acting was more than enough to do the trick.

More than anything else, though, this film was Craig Bierko's. In another's hands, the character of Timothy could've been just another interchangeable villain. His decision to play him with a more casual approach was just the right counterpoint to all of the action scenes. It isn't often that you find an actor who can express himself so well with just his facial expressions...point in case: the scene in the freezer with Charlie and her daughter. Where most films would've cluttered the moment of "revelation" with unnecessary dialogue, Bierko's eyes told the whole story.

The basic plot? Thin, to be truthful. A seemingly average housewife who suffers from amnesia slowly discovers that she had been an assassin. As her memory returns, so do the people who want the assassin dead. Is she really Samantha, the cookie baking housewife, or Charlie, the cold blooded assassin? Or maybe a little bit of both? For me, The Long Kiss Goodnight was an enjoyable journey to find out.


text: Deze film is een enorme mengelmoes van actie en komedie, hij begint er meteen mee, er is geen saaie opbouw. De chemie van de hoofdrollen draagt bij aan de opwinding en verwachting van het einde, ook al waren mijn vermoedens niet bewaarheid. De special effects werkten briljant en waren geloofwaardig! Ik had liever een ander einde gehad, maar toch duizelde het me van de emoties. De verhaallijn ontvouwt zich goed, hoe het ook is dat je een film van begin tot eind zorgvuldig moet bekijken om alle details in je op te nemen, om alles volledig te begrijpen en maximaal te genieten.

text_en: This film is a great rampage of action and comedy, it gets right in to it right from the start, there's no boring build up. The chemistry of the leading roles adds to the excitement and anticipation of the ending, even though my suspicions were not satisfied. The special effects worked brilliantly and were believable! Would have liked a different ending but it still had me reeling in emotions. The story line unfolds well however it is a film you have to watch from start to end carefully to pick up on all the details, to fully understand and get maximum enjoyment.


text: Ik heb enorm genoten van deze film. Ik hou van films waarin vrouwen flink van zich afbijten, dus ik hoopte al dat deze film een beetje fatsoenlijk vermaak zou bieden. Mijn hoop werd bewaarheid toen ik nog geen 20 minuten in de film zat. De actie, humor en gevatheid die in deze film te vinden waren, maakten hem tot een van mijn favoriete films aller tijden. Sam Jackson en zijn onmiskenbare aanwezigheid op het scherm, Geena Davis zoals ik haar nog nooit heb gezien, eist je respect op en neemt het je recht in je gezicht aan, zelfs als je het niet wilt geven. Geena speelt Samantha Caine, een amnesiepatiënt die wanhopig graag iets over haar verleden wil onthouden, maar al snel beseft dat ze, hoe meer ze ontdekt, hoe meer ze wil vergeten en uiteindelijk wordt verteerd, totdat Samantha zo veel meer is en Charly het enige is wat er nog over is. Maar kunnen Charly en Sam, twee totaal verschillende vrouwen, ooit nog in hetzelfde lichaam bestaan? We hebben personages die in en uit de film springen, zoals Sam/Charly, Sam Jackson en Craig Bierko. Craig is ook onweerstaanbaar als Timothy, de sexy slechterik zonder geweten.<br />Deze film was perfect gecast en perfect geacteerd, over de top en geweldig vermakelijk. Je ziet het onmogelijke gebeuren en applaudisseert als het gebeurt. Het was de moeite waard. Pas maar op, je zult er geen spijt van krijgen.

text_en:
I enjoyed this film immensely. I'm really into films where females kick lots of butt, so this film already had my hopes up for some decent entertainment. My hopes were met and exceeded less than 20 minutes into the film. The action, humor and wit this film contained easily made it one of my favorite films of all time. It had Sam Jackson and his undeniable screen presence, Geena Davis as I've never seen her before, demanding your respect and flat out taking it even if you don't want to give it.

Geena plays Samantha Caine, an amnesiac desperate to remember something about her past, but quickly realizing, the more she finds out the more she wants to forget and eventually becomes consumed until finally Samantha is so more and Charly is all that's left. But now, can Charly and Sam, two completely different women, possibly exist in the same body? We have characters that pop in and out of the film that nurture each side of Sam/Charly, like Sam Jackson, and Craig Bierko. Craig is also irresistible as Timothy, the sexy bad guy with no conscience.

This film was perfectly casted, and perfectly acted, over the top and wonderfully entertaining. You watch the impossible happen and applaud when it does. SO worth your time. Watch it, you won't be sorry.


text:
Ik ben een gelukkig getrouwde vrouw van 49, die toevallig dol is op deze film.
Geena Davis is een sterke, slimme en gehaaide vrouw... Ik vond dat ze het in deze film uitstekend (en dat is nog zacht uitgedrukt) deed.
Ik ben niet zo gek op actiefilms, maar ik vond het zóóó sexy en onderhoudend.
Ze is mijn alter ego... als ze dat aanvalsgeweer in elkaar zet in die oude hotelkamer... ik krijg er de rillingen van... ze deed het alsof ze wist wat ze deed... dat is een van mijn vele favoriete rollen in die film...
Ik vind dat ze een Oscar verdiende voor haar acteer- en fysieke rollen...
Ik laat 'CHARLY' op mijn rug tatoeëren... Ik ben er klaar voor. Ik ben een van die meisjes die nóóit een slachtoffer zullen zijn... Ik ben net als zij... (ssst... stiekem... en is dat niet ontzettend sexy?)

text_en:
I am a happily married 49 year old female, who just happens to LOVE this movie to death.

Geena Davis' character is strong, smart and kick ass...............I thought she did an excellent (thats an understatement) job in this movie.

I'm not real big on action movies, but i thought it was sooooooooooo sexy and entertaining.

She is my alter-ego.............when she starts putting that assault rifle together in the old hotel room.....................i got chills...............she did it like she knew what she was doing............thats one of my MANY favorite parts in that movie........

i think she deserved an Oscar for her acting and physical roles........

I'm going to have 'CHARLY' tattoed on my back..............I'm one of those girls who will NEVER BE A VICTIM......................I'm like her...............(shhhhhhhhhhhhhh secretly........and isn't that oh so sexy?)


text: Ik heb deze film waarschijnlijk wel tien keer gezien sinds hij voor het eerst op theatrale wijze werd uitgebracht. Iedereen die deze film pulp of afschuwelijk noemt, begrijpt niets van actiefilms en herkent geen goede film. Misschien lijken de incidenten en de uitkomsten van deze film vergezocht, maar naar mijn mening heeft de scenarist Shane Black (Lethal Weapon/ Kiss Kiss Bang Bang) een van de meest goed doordachte actieavonturen gemaakt die je ooit zult tegenkomen. Of deze film nu overdreven is of niet, hij loopt als een trein en de actie blijft maar komen. De slotscène is een van de beste die ik ooit in een film heb gezien. De cast van deze film kraakt. Genna Davis heeft een geweldige voorstelling gegeven en het is verdomd jammer dat er nooit een 'LKG'-aflevering is geweest. Samuel L. Jackson is hilarisch als haar sidekick Mitch, die als privédetective probeert haar te helpen haar verloren verleden terug te vinden en een paar dollar te verdienen. Ik snap niet dat iemand deze film niet goed kan vinden. Er zitten zoveel spannende dingen in en het is zo grappig. De grappen in deze film maken me 10 jaar later nog steeds aan het lachen. Voor mij waren de eerste Matrix-film en de _Long Kiss Goodnight_ met gemak 2 van de beste en origineelste actiefilms van de jaren negentig. Shane Black heeft trouwens een fortuin verdiend toen hij dit script verkocht. Destijds was het het best verkopende scenario en het was elke cent waard. Het is zo triest dat het publiek deze film nooit een kans heeft gegeven, want het zou getuige zijn geweest van Renny Harlins beste film en van Genna Davis zoals je haar nog nooit hebt gezien.

text_en: I have seen this film probably a dozen times since it was originally released theatrically. Anyone who calls this movie trash or horrible just doesn't understand action films or recognize a good one. Perhaps to some the incidents and outcomes may seem far fetched, but in my opinion screenwriter Shane Black ( Lethal Weapon/ Kiss Kiss Bang Bang) crafted one of the most well thought out action adventures you will ever come across. Over the top or not this film flows like clockwork and the action just keeps coming. The final action sequence is one of the best I have ever seen in any film. The cast in this film crackles. Genna Davis gave a tremendous performance and its a damn shame there was never a "LKG" sequel. Samuel L. Jackson is hilarious as her sidekick Mitch a down on his luck private eye trying to help her discover her lost past and make a few bucks. If Baffles me how anyone could not like this film. It packs so many thrills and its so funny. The wisecracks in this film still make me laugh just as hard 10 years later. In my mind the first Matrix film and the Long Kiss Goodnight were easily 2 of the best and most original action flicks of the 90's. Incidentally Shane Black made a fortune when he sold this script. At the time it was the highest selling screenplay and its worth every penny. It's so sad that audiences never gave this movie a chance, cause they would have witnessed Renny Harlins best film and Genna Davis like you have never seen her before. Long live "The Long Kiss Goodnight"!!


text:
Er zit een serieuze scène in deze film. Een scène die je laat weten dat zijn film niet veel goedkope trucs zal opleveren. Hij speelt zich af in een druk treinstation en de hoofdpersonen worden in een hinderlaag gelokt door huurmoordenaars met automatische wapens. Ze proberen te ontsnappen en komen er net op tijd uit in een regen van kogels. De grote hal van het station ligt nu vol lijken van onschuldige mensen die in het kruisvuur zijn terechtgekomen. Sommigen zouden dat te triest en/of te grimmig noemen om in een zogenaamd plezierige actiefilm te stoppen. Ik noem het eerlijkheid. De meeste actiefilms neigen naar de'veilige kant' van het tonen van geweld en plotelementen. Dat betekent voornamelijk dat onschuldige mensen, ondanks de massale schietpartijen, meestal niet doodgaan, althans niet dat we ze zien sterven. Het geweld is puur een kwestie van de goeien tegen de slechteriken, waarbij vooral de slechteriken het loodje leggen. Een beetje gezond verstand toont duidelijk aan dat dit absurd is.
Renny Harlin liet hier iets van zien in zijn eerste (en helaas enige) aanslag, Die Hard 2. De schurken laten met opzet een vliegtuig vol mensen neerstorten om hun boodschap over te brengen. Er werd ook een back-upscène gefilmd van een vrachtvliegtuig met slechts een paar mensen aan boord die neerstorten, maar uiteindelijk werd het grimmiger en waarschijnlijk realistischer scenario gebruikt. Maar om in de geest van de eerste film te blijven, was Die Hard 2 voornamelijk een 'plezierige actiefilm'. Hier is die grimmiger en overtuigender sfeer alomtegenwoordig. Het geweld is bloederig. De één-afleveringen zijn hilarisch, maar met een bepaalde stijl die eerder een echo is van natuurlijk menselijk sarcasme dan van clichégrapjes op cruciale momenten. De plot zit ook vol met kwaadaardiger bedoelingen dan de meeste actiefilms. De schurk is niet zomaar een schurk die op wraak uit is of een waanzinnige greep naar de macht. Het is minder belachelijk, maar ook angstaanjagender. Uit recente films is de 'Bourne' te herkennen als de 'Bourne'. De trilogie is bijna klaar met zijn minder goedkope actiefilmstijl, maar deze film is uit 1996 en 7 jaar voordat 'The Bourne Identity' met Matt Damon op het witte doek kwam.
Een ander interessant aspect is dat de hoofdheld eigenlijk een heldin is. En dat is lang voordat de filmversie van 'Tomb Raider' een hit werd. Wat meer is, is dat deze heldin er echt uitziet alsof ze John McClane zou kunnen verslaan en daarna zijn nog brandende sigaret zou kunnen oprapen. Deze film is de tweede actieheldenrol van Geena Davis en het is haar nog steeds niet gelukt om een hit te scoren. Terwijl Angelina Jolie jaren later in 'Tomb Raider' een hit scoort. De redenen gaan mijn verstand te boven. Totaal. Ten slotte is deze film niet alleen maar duister. Er zijn veel buitensporige en spectaculaire scènes die je alleen in een actiefilm kunt zien. De klimatologische explosie van een chemische bom is een absoluut spectaculair schouwspel van filmflarden, met meer dan één natuurkundige wet die even een pauze inlast. Daarom is er hier een formule, maar het is de Anti-Formula voor de alledaagse Hollywood Action Movie Formula.

BsCDb Classification: 13 onder <0xE2><0x80><0x93> geweld, godslastering.

text_en:
There is a serious scene in this movie. A scene that lets you know that his film won't be pulling many cheap punches. It takes place in a crowded train station and the protagonists are ambushed by assassins with automatic weapons. They make a break for it and just manage to get out in a hail of gunfire. The main hall of the train station is now filled with corpses of innocent people that were caught in the crossfire. Some would call that too sad and/or grim to put into what is supposed to be an enjoyable action flick. I call it honesty. Most action movies tend to lean toward the "safe side" of showing violence and plot elements. This mostly means that in spite massive shootouts innocent people tend not to die or at least we don't see them die. The violence is all purely the good guys versus the bad guys with mainly the bad guys dying. A bit of common sense clearly shows this to be absurd.

Renny Harlin showed a hint of this in his first (and sadly only) hit, Die Hard 2. The villains intentionally crash a plane full of people to get their point across. The scene was also filmed with a backup scene of a cargo plane with only a few people on-board going down, but the grimmer and probably more realistic scenario ended up being used. However, to fit the spirit of the first film, Die Hard 2 was mostly a "fun action movie." Here, that grimmer and more convincing edge is pervasive. The violence is bloody. The one liners are hilarious, but with a certain style that more echoes natural human sarcasm than clichéd film wisecracks at key moments of action. The plot is also packed with more malicious intent than most action films. The villain is not just some rogue out for revenge or a mad grab at power. It is less ridiculous, but also more frightening than that. From recent films, the "Bourne" trilogy almost gets there with its less cheesy than usual action film style, but this film is from 1996 and 7 years before "The Bourne Identity" with Matt Damon made it to the big screen.

Another interesting aspect is that the main hero is actually a heroine. And this is well before the movie version of "Tomb Raider" became a hit. What's more is that this heroine genuinely looks like she could take down John McClane and then take his still lit cigarette. This movie marks Geena Davis's second action-heroine role and she still didn't manage to score a hit. While Angelina Jolie stars in "Tomb Raider" years later and scores a hit. The reasons are beyond me. Completely.

Lastly, this movie isn't all dark edged. There are many outrageous and spectacular set pieces that one can only see in an action film. The climatic explosion of a chemical bomb is an absolutely spectacular display of movie pyrotechnics, with more than one law of physics taking a convenient break. Thus, there is formula here, but it is the Anti-Formula for the everyday Hollywood Action Movie Formula. --- 9/10

BsCDb Classification: 13+ --- violence, profanity


text: Ik had nog nooit van deze film gehoord tot hij op de kabeltelevisie verscheen en ik begrijp niet waarom. Geena speelt Arnold in deze film als een actieheld! Geena is een ex-cia-moordenaar die gehersenspoeld wordt en een identiteit krijgt als onderwijzeres met een rustig gezinsleven in een plattelandsstadje. Ze leidt dat leven 8 jaar lang met haar man en dochter. Er komen aanwijzingen bij haar op dat ze iemand anders kan zijn geweest, vooral wanneer iemand haar probeert te vermoorden. Het schijnt dat haar voormalige werkgevers hebben ontdekt dat ze nooit is gestorven en dat ze er zeker van willen zijn dat ze dat wel doet. Ze neemt Samuel L. Jackson in dienst, een voormalige politieman. Samen vormen ze een duo dat net zo onderhoudend is als Mel Gibson en Danny Glover. Als Geena eindelijk haar geheugen terugkrijgt, verandert ze in de moordmachine die ze ooit was met het nummer 'She's Not There' op de achtergrond. Wat volgt is dat Geena en Samuel achter de slechteriken aan moeten gaan en hopelijk in leven blijven. Gedurende de rest van de film moet Geena beslissen wie ze werkelijk is. De moordende, gevoelloze machine? De moeder/lerares met het rustige gezinsleven? Of een combinatie van beide? Vooral omdat de slechteriken Geena's dochter te pakken krijgen. Geweldige actiescènes die zich kunnen meten met de Die Hard-films!

text_en: I had never heard of this film till it popped up on cable TV and I can't understand why. Geena outdoes Arnold as an action hero in this film! Geena is an ex-CIA assassin who is brainwashed and given an identity as a schoolteacher with a quiet family life in a rural town. She continues that life for 8 years with a husband and daughter. Clues start coming to her that she may have been someone else, especially when someone tries to kill her. It seems that her former employers have discovered that she never died and want to make sure that she does. She hires Samuel L. Jackson, who is a former police officer. Together they form a pair that is as entertaining as Mel Gibson & Danny Glover. When Geena finally regains her memory she undergoes a transformation into the killing machine she once was with the song "She's Not There" playing in the background. What follows is Geena and Samuel have to go after the bad guys and hopefully stay alive. All through the rest of the film Geena has to decide who she really is. The killing unfeeling machine? The mother/schoolteacher with the quiet family life? Or a combination of both? Especially, since the bad guys grab Geena's daughter. Great action scenes that rank up with any of the Die Hard movies!


text: Een prachtig kerstverhaal over het ontroerende thema van 'Susie Homemaker vindt haar innerlijke amazone'. Nee, ik meen het! Het geheugenverlies van Geena Davis wordt beter als ze een klap op haar hoofd krijgt. Vanaf dit vertrouwde begin gaan we in een onverwachte richting. Goed tempo, goede actie, leuk verhaal, veel explosies en chaos.

text_en: A wonderful Christmas story on the moving theme of "Susie Homemaker finds her Inner Amazon." No, I'm serious! Geena Davis's amnesia starts to improve when she is knocked on the head. From this familiar beginning, we move in an unexpected direction. Good pace, good action, fun story, lots of explosions and mayhem.


text: Ik vond dit een geweldige actiefilm. Een heel goede rol voor Geena Davis. Ze is een heel veelzijdige actrice. Een van mijn favorieten naast Angelina Jolie. Ik heb The Long Kiss Goodnight zelfs gezien vlak nadat ik de nieuwe Tomb Raider had gezien. Hij zette me aan het denken: Charlie of Lara? Wie zou er winnen in een gevecht? Hoe dan ook, beide vrouwen zijn heel sterke, intelligente personages die leuk zijn om naar te kijken. Vooral als ze flink tekeergaan. Ik hoop Geena binnenkort in een andere film te zien. Het lijkt erop dat ze een beetje te lang uit de schijnwerpers is gebleven. Het zou heel leuk zijn om haar in een andere film met Samuel L. Jackson te zien. Nu vormen ze een geweldig duo. Kijk deze film als je dat niet hebt gedaan. Je zult niet teleurgesteld worden.

text_en: I thought this was a great action flick. A very good role for Geena Davis. She is a very versatile actress. One of my favs next to Angelina Jolie. I actually watched The Long Kiss Goodnight right after seeing the new Tomb Raider movie. It got me thinking, Charlie or Lara? Which one would win in a fight??? Either way, both women are very strong, intelligent characters that are fun to watch. Especially when they're kicking butt. I just hope to see Geena in another film soon. Seems like she's been out of the spotlight a bit too long. It would be especially nice to see her in another film with Samuel L. Jackson. Now they make a great duo. Watch this film if you haven't. You won't be disappointed.


text: Laat ik beginnen met te zeggen dat ik The Long Kiss Goodnight heel goed vond. Ik zou het een 7/10 geven. Het Goede: 1. Acteren: Samuel L. Jackson is in bijna elke rol vermakelijk. In deze film speelt hij niet zijn gebruikelijke personage, het type dat de touwtjes in handen heeft, maar heeft Geena Davis de touwtjes in handen en doet Sam mee. Zijn timing in zijn tekst is geweldig en hij is het hoogtepunt van de film. Geena Davis speelt ook een geweldige pre-formance als Samantha Caine/Charlie Baltimore. Ze is een geloofwaardige actieheld en ik denk niet dat veel andere actrices de pre-formance die Geena Doet zouden kunnen halen. 2. De Actie: dit is een heel actierijke film. De dingen storten bijna altijd in of ontploffen of iemand zit achter iemand anders aan. De special effects zijn best goed, vooral omdat ze bijna acht jaar oud zijn. Ik zie wel wat groens op het scherm, maar het doet niet te veel af aan het acteerwerk.<br />The Bad: 1. Waarom was er maar de helft van de film voor nodig om de plot op te bouwen? Deze film moest in het scriptstadium worden geredigeerd, zodat hij niet zo lang liep als hij had gedaan. Misschien kan een drama of iets dergelijks zo lang lopen, maar mensen moeten echt de hele tijd in de film zitten om het vol te houden. Ik denk dat als je in de eerste helft kunt uitblinken, je in de tweede helft als een zeurpiet wordt behandeld. 2. Geena Davis heeft het koud en draagt een mouwloos topje, maar ze lijkt het nooit koud te hebben. 3. Sommige dingen zijn onrealistisch. Sam Jackson vliegt door een reusachtig bord nadat hij uit een kamer is geblazen en dan landt hij in een boom en staat hij gewoon op. Als je dit ziet, denk je dat het een grap is.

text_en:
Let me start by saying overall I enjoyed The Long Kiss Goodnight. I would give it a 7/10. The Good: 1. Acting: Samuel L Jackson is entertaining in almost any role. In this movie he doesn't play his usual character, the type that is in control, instead Geena Davis is in control and Sam is along for the ride. His timing on his lines are great and he is the high point of the movie. Geena Davis also gives a great preformance as Samantha Caine/Charlie Baltimore. She is a believable action hero and I don't think too many other actresses could pull off the preformance Geena Does. 2. The Action: This is a very action packed movie. Things are pretty much always crashing or blowing up or someone is chasing someone else. The special effects are pretty good especially for being almost 8 years old. I can see some green screen stuff but it doesn't detract too much from the acting.

The Bad: 1. Why did it take half of the movie to set up the plot? This film needed to be edited in the script stage so that it didn't run as long as it did. Maybe a drama or something can run this long but people really need to be into the movie the entire time to sustain it. I think that if you can stick out the first half you will be pleseantly suprized the second half. 2. Geena Davis is cold weather and a tank top but she never seems cold. 3. Some things are unrealistic. Sam Jackson flies through a giant sign after he is blasted out of a room and then he lands in a tree and just gets up. When you see this part you will think it's a gag. overall fun movie 7/10


text: Deze film is eigenlijk een van mijn allergrootste favorieten. Ik ben geen fan van Renny Harlin omdat de meeste van zijn films waardeloos zijn, maar TLKG slaat keer op keer toe. TLKG gaat over een vrouw die Samantha Cain (Davis) heet en aan geheugenverlies lijdt. Ze is getrouwd en heeft een kind, en terwijl ze 'Ik ben godverdomme lid van de ouderraad' roept, stort haar wereld in als de puzzelstukjes van haar vroegere identiteit op hun plaats vallen. Samuel Jackson speelt een agent die zich voordoet als een oplichter en die als privédetective werkt. Hij wordt door haar meegesleept om haar identiteit op te lossen en om wat geld voor zijn werk te krijgen. Onderweg komen we erachter dat Samantha in werkelijkheid Charlie Baltimore is, een geheime spion die jaren geleden voor dood is achtergelaten. De plot is geweldig, waardoor het verhaal echt lijkt, en Jackson doet het geweldig als tweede viool naast Davis (die altijd geweldig acteert). De explosies zijn eindeloos, de actie is verweven met de ene gedenkwaardige scène na de andere. Heel indrukwekkend visueel, hoewel het kind aan het eind op mijn zenuwen begon te werken (kijk uit voor de auto's!) Ik ben het zat dat kleine kinderen een film verpesten om hem te redden, maar toch, deze film is het waard, omdat het kind aan de film toevoegt. Opnieuw, deze film is echt goed, ik heb nooit begrepen waarom dat zo was.' Het levert meer op, maar als er een man in de film speelde, zou het zeker honderd miljoen hebben opgeleverd. Het goede is dat er in de loop der jaren steeds meer mensen zijn die deze film ontdekken en er goede cijfers voor geven, omdat het gemiddelde van deze film op deze site in de loop der jaren is gestegen. Ik hoop dat het nog verder stijgt, want dit is een geweldige actiefilm.

text_en: This is movie is actually one of my all time favorites. I'm not a Renny Harlin fan because most of his movies suck, but TLKG hits its mark time after time. TLKG is about a woman named Samantha Cain (Davis) who suffers from amnesia. she is married with a kid and as she qoutes "I'm a goddamn member of the PTA." and then her world comes crumbling down as the pieces fall into place about her earlier identity. Samuel Jackson plays a con artist cop who does PI gigs, he is dragged along by her to solve her identity and to get paid some cash for his work. along the way we find out Samantha is really Charlie Baltimore, a secret spy that was left for dead years earlier. the plot is great, making this story seem real and Jackson does a great job as second fiddle to Davis (whom always does a great acting job). the explosions are endless, the action is intertwined with memorable scene after memorable scene. pretty impressive visually though the kid got on my nerves at the end (watch out of the cars!) I'm tired of little kids screwing up a film to be saved but still, this movie is worth it as the kid adds to the film. again, this movie is really good, i never understood why it didn't make more at the box office but if it was a man starring in the movie I'm sure it would have grossed a hundred million. what is good is that over the years more people are discovering this movie and giving it good marks as the average of this film on this site has risen over the years. i hope it goes up further as this is one great action film. and i love action films


text: The Long Kiss Goodnight heeft zo ongeveer alles wat actiefans willen: een geestig scenario van de man die Lethal Weapon heeft geschreven, Samuel L. Jackson, en geweldige actiescènes van Renny Harlin.<br />Serieus onderschat. Een van de beste actiefilms ooit.

text_en:
The Long Kiss Goodnight has just about everything action fans want: a witty screenplay by the guy who wrote Lethal Weapon, Samuel L. Jackson, and great action set pieces by Renny Harlin.

Seriously underrated. One of the best action movies ever.


text: Toen deze film uitkwam, had ik Geena Davis alleen maar zachte, vrouwelijke rollen zien spelen... Deze film was allesbehalve zacht en vrouwelijk. Geweldige dialogen, geweldige actie... Zij en Samuel L. pasten echt bij elkaar. Te gewelddadig voor de kinderen, maar als jij en je wederhelft het eens zijn over een film, moet je deze eens proberen.

text_en: When this movie came out, I had seen Geena Davis play only soft, feminine roles... This movie was anything but soft and feminine. Great lines, great action...she and Samuel L really clicked. Too violent for the kiddies, but if you and your significant other are trying to agree on a movie, try this one on for size. Go Geena! Go Geena!


text:
Empire of Passion begint bedrieglijk <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, als je meteen verwacht dat het een horrorfilm is. Het is in het begin net een riedel uit James M. Cains _The Postman Always Rings Twice_ : Seki (Kazuko Yoshiyuki) is moeder van twee kinderen en de plichtsgetrouwe, hardwerkende echtgenote van riksjachauffeur Gisaburo (Takahiro Tamura). Maar als hij er niet is en zij thuis is met de baby, komt de pittige en doelloze jongeman Toyoji (Tatsuya Fuji) langs om Seki wat lekkers te brengen... en nog iets extra's. Al snel gaan ze met elkaar naar bed, maar als hij haar iets aandoet (laten we het maar een'scheerbeurt' noemen), weet hij dat hij erachter zal komen en stelt hij onmiddellijk voor om Gisaburo te vermoorden. Ze drinken hem op, wurgen hem en gooien hem dan in een put. Natuurlijk zal dit hen blijven achtervolgen, maar dat het letterlijk, althans voor hen (voor de doodsbange Seki en pas later voor de sceptische Toyoji) gebeurt, verandert in 'Kaidan', een Japans spookverhaal.
Dit is een film waarin de verschrikking niet alleen voortkomt uit 'o, spook, ah', maar ook uit de totale angst die de personages voelen. In zekere zin is er de hele tijd sprake van de mechanica van een filmnoir, zij het dat die ruwweg vertaald kan worden als een negentiende-eeuws Japans dorp in tegenstelling tot een Amerikaanse stad of kleine stad (d.w.z. de rondsnuffelende agent, het 'bewijs'). Het is meeslepend omdat Seiko van het begin af aan tegen het plan was, gemanipuleerd door de wellustige maar slecht voorbereide Toyoji, en haar reacties op Gisaburo's wederopstanding zijn verbijsterend. Neem nu degene die het dichtst in de buurt van poëzie komt: Gisaburo's geest, met zijn lichtblauwe gezicht en zijn stille, ijzingwekkende blik, gebaart naar Seiko dat ze in de riksja moet stappen. Dat doet ze, met tegenzin, en hij duwt haar over een weg die ze niet kent, in de kleine uurtjes voor zonsopgang, omringd door rook. De meeste Japanse spookverhalen wensen dat ze ook zo aangrijpend en sfeervol konden zijn.
'Terwijl het tegen het einde hysterisch begint te worden, is daar...' Het gaat er hier zozeer om dat de regisseur Oshima gelijk heeft als hij dit een bijzonder werk maakt. Nadat hij het in de internationale filmwereld ver geschopt had met In the Realm of the Senses (dat ironisch genoeg in zijn eigen land verboden werd), maakte hij iets wat, naar hij beweerde, zelfs nog gewaagder was dan die 'Senses'. Misschien had hij gelijk; _Empire of Passion_ heeft een veel minder aangrijpend seksuele inhoud dan zijn voorganger (met in de hoofdrol Tatsuya Fuji, een magnifieke fysieke acteur met een immens bereik), maar het gedurfde ervan ligt in het scheppen van een wereld van angst. Je kunt in dit verhaal in geesten geloven, maar je moet ook geloven hoe ver deze twee toekomstige tortelduifjes in hun persoonlijke hel zullen gaan. De rondsnuffelende rechercheur of de roddelende stadsbewoners zijn hun minste zorg: het lot van hun ziel staat op het spel.
En Oshima neemt wat in andere handen alleen maar sappige pulp zou kunnen zijn (het zou me helaas niet verbazen als er al een Amerikaanse remake in de maak was) en filmt het ene schitterende shot na het andere, waarbij de herhaling zich een weg baant naar de mis-en-scène (d.w.z. de opnamen van Seiko en Toyoji die over die weg lopen, de camera in een schuine hoek, de wereld scheef en hen in een grimmige blauwe tint omringend), alsmede een paar aangrijpende bewegingen die me bij zullen blijven lang nadat ik dit heb getypt (d. Toyoji gooit de bladeren in slow motion met één hand in de put, of hoe Seiko's naakte lichaam zichtbaar wordt nadat ze blind is geworden). Het zijn gewaagde verbanden op een spiritueel niveau <0xE2><0x80><0x93> niet te verwarren met het spirituele, hoewel daar ook iets mee te maken kan hebben <0xE2><0x80><0x93> tussen leven en dood, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is een klassiek geval dat op ontdekking wacht.

text_en:
Empire of Passion starts out deceptively - that is, if you're immediately expecting it to be a horror movie. It's like a riff on James M. Cain's The Postman Always Rings Twice, at first: Seki (Kazuko Yoshiyuki) is a mother of two and a dutiful, hard-working wife to rickshaw driver Gisaburo (Takahiro Tamura). But when he's not around, and she's at home with the baby, the feisty and aimless young man Toyoji (Tatsuya Fuji) comes around to bring some goodies for Seki... and a little extra. They're soon sleeping together, but after he does something to her (let's just say a "shave"), he knows that he'll find out, and immediately proposes that they kill Gisaburo. They drink him up, strangle him, and then toss him down a well. Naturally, this will come back to haunt them - but that it's literally, at least to them (at first super-terrified Seki and then only later on skeptical Toyoji), changes gears into the 'Kaidan', a Japanese ghost story.

This is a film where the horror comes not simply out of "oh, ghost, ah", but out of the total dread that builds for the characters. In a way there's the mechanics of a film-noir at work throughout, if only loosely translated by way of a 19th century Japanese village as opposed to an American city or small town (i.e. the snooping cop, the "evidence" found possibly by another, word getting around, suspicions aroused, etc). It's compelling because Seiko actually was against the plan from the start, manipulated by the lustful but ill-prepared Toyoji, and her reactions to Gisaburo's re-appearances are staggering to her. Take the one that comes closest to poetry: Gisaburo's ghost, pale-blue face and mostly silent, chilling stare, motions for Seiko to get on the rickshaw. She does, reluctantly, and he pushes her around on a road she doesn't know, in the wee hours before dawn, surrounded by smoke. Most Japanese ghost stories wish to heavens they could get this harrowingly atmospheric.

While it starts to veer into hysterics towards the end, there's so much here that director Oshima gets right in making this a distinctive work. After hitting it huge in the international cinema world with In the Realm of the Senses (which, ironically, got banned in his own country), he made something that, he claimed, was even *more* daring that 'Senses'. Maybe he was right; Empire of Passion has less graphic sexual content by far than its predecessor (also starring Tatsuya Fuji, a magnificently physical actor with an immense lot of range), but its daring lies in crafting a world of dread. You can believe in ghosts in this story, but you also have to believe how far down to their own personal hells these two would-be lovebirds will go. The snooping detective or the gossiping townspeople are the least of their worries: the fate of their very souls is at stake.

And Oshima takes what in other hands could be merely juicy pulp (sadly, it wouldn't surprise me if an American remake was already in the works) and crafts shot after gorgeous shot, with repetition working its way into the mis-en-scene (i.e. the shots of Seiko and Toyoji walking on that road, the camera at a dutch angle, the world tilted and surrounding them in a grim blue hue) as well as some affecting movements that will stay with me long after I finish typing this (i.e. Toyoji throwing the leaves by one hand into the well in slow motion, or how Seiko's nude body is revealed after she becomes blind). It's daring lies in connecting on a level of the spirit- not to be confused with the spiritual, though there may be something with that as well- about life and death's connections to one another, inextricably. It's a classic waiting to be discovered.


text: Dit is een film van Oshima, de regisseur van de beruchte 'In The Realm Of The Senses', een film die zo seksueel verknipt en ongegeneerd controversieel is dat hij een tijdje verboden is. De film speelt zich in eerste instantie af in Japan, in 1895, en de beeldschone Keziko Yoshiyuki speelt Seki, de vrouw van een riksjachauffeur die valt voor een veel jongere man die haar op dezelfde manier het hof maakt. Die man, Toyoji, komt naar haar toe terwijl ze slaapt en verleidt haar, hoewel ze al snel bereid is zich te laten verleiden. Algauw hebben ze een verhouding en beramen ze een plan om Seki's man te vermoorden, om voor altijd samen te zijn. Dat doen ze en ze gooien hem in een put. Reken er maar niet op dat de geest van de dode echtgenoot Seki en anderen in het dorp zal achtervolgen! Deze film is visueel erg verbluffend, het gebruik van schaduwen accentueert dit verhaal van moord voor hartstocht. Vooral mejuffrouw Yoshiyuki (die nog steeds actief is als actrice) is erg goed in haar rol. Soms is het seksueel, maar niet zoals 'In het Rijk der zintuigen'. Sommige dingen die gebeuren, zijn aan onze verbeelding voorbehouden. Ik vond dat deze film een consistente sfeer had, waardoor je er goed naar kon kijken. Een beetje eng, maar dat hoort bij het vak. Ik kan dit aanbevelen.

text_en: This is a film by Oshima, the director of the notorious "In The Realm Of The Senses", a film so sexually brazed and unabashedly controversial it was banned for a while. This film takes place initially in 1895 in Japan and stars the very pretty Keziko Yoshiyuki as Seki, the wife of a rickshaw driver who falls for a much younger man who woos her in kind. That man, Toyoji, comes to her as she was sleeping and seduces her, though she soon is rather willing to be seduced. Soon they are having an affair and plot to kill Seki's husband, to be together forever. They do, and throw him down a well. However, they didn't count on the ghost of the dead husband haunting Seki and others in the village! This film is visually very stunning, the use of shadows highlighting this tale of murder for passion. Ms. Yoshiyuki (who is still active as an actress) is especially very good in her role. Its sexual at times, but not like "In The Realm Of The Senses". Some of what ensues is up to our imagination. I found this film to have a consistency of mood that makes it very watchable. A little creepy but that goes with the territory. I'd recommend this.


text: In het Rijk van de Gevoelens draait een prachtige, goed geschreven en prachtig geacteerde film. Hij vertelt het aangrijpende verhaal van een vrouw die haar man vermoordt nadat ze verliefd is geworden op een andere man. De geest van haar man blijft haar na zijn dood achtervolgen. Deze film is echt goed, iedereen die er belangstelling voor heeft moet hem beslist gaan zien.

text_en: In the Realm of the Senses is a beautifully filmed, well-written, and splendidly acted film. It tells the haunting story of a woman who kills her husband after falling in love with another man. The ghost of her husband continues to haunt her lond after his murder. This film is really good, anyone interested should definitely check it out.


text: Deze specifieke titel is heel interessant. De hele film was alsof je naar een ninjagranaat keek, wat echt gaaf is. Drie magische zwaarden, drie clans, een afschuwelijke demon, een politieke macht, yotoden heeft het allemaal. De animatie is redelijk, maar een beetje korrelig, het verhaal is top en de vechtscènes zijn echt gaaf. Het enige wat er echt goed uitziet in deze film zijn de monsters. die zijn nogal bizar. als je van bloedheerschappij en ninjarol, dan is yotoden degene die je moet zien.

text_en: this particular title is very interesting. the whole movie was like watching a ninja RPG, which is really cool. three magical swords, three clans, a horrible demon, a political power, yotoden has it all. the animation is decent, but a little grainy, the story is top notch, and the fight scenes are real cool. one thing that really looks good in this movie are the monsters. they are pretty freaky. if you liked blood reign and ninja scroll, yotoden is the one to see.


text: Nadat ik een groot deel van mijn jeugd naar dergelijke films had gekeken, vond ik deze heel gemakkelijk te volgen in zowel de ongecensureerde als de bewerkte versie. (Hoewel het verhaal in de ongecensureerde versie veel meer om het lijf heeft. In tegenstelling tot _Ninja Scroll_ had deze film een veel serieuzere ondertoon, en ik denk dat dat het was wat me trof. De korrelige animatie is heel origineel, en ik vind het prachtig hoe de kunstenaars in dat jaar schaduwen benadrukten om verschillende emoties te laten zien. Ik denk dat het verhaal perfect is. Het begin van de film komt echt hard aan, en naarmate de film vordert krijg je het gevoel dat je meegaat in dit avontuur met de personages. Als ze elkaar ontmoeten, bondgenoten worden en hun grootste kracht ontdekken, wordt er veel energie in gestoken.

text_en: After having spent a lot of my youth watching such movies, I found this one very easy to follow in both the unedited and cut versions, (Although the story has much more to hold it together in the unedited version. Unlike Ninja Scroll this movie hit a much more serious note and i think that's where it hit me. The animation while grainy is very original, and I just love the way artists in that year stressed shadows to show different emotions. I think the story is perfect. The beginning of the movie really hits hard and as the movie progresses you get the feeling that you're going along in this adventure with the characters. As they meet, become allies and find out the their greatest strengths, a lot of heart was put into this.


text:
Nadat ik meer dan mijn deel aan recensies voor een enorm aantal verschillende films heb gelezen, heb ik een bepaalde trend opgemerkt, mensen oordelen hard over wat ze verwachten te zien. Ik denk dat als je een film bekijkt met een open geest, zonder iets zeker te weten dan zul je er betere gevoelens over hebben als je probeert te kijken, maar met vooraf vastgestelde normen die je wilt bereiken.
Aangezien ik probeer niet hypocriet te zijn, bekeek ik deze film met een heel schone lei en een open geest, en ik was heel blij. Omdat het geen gewone titel of prijs is, wist ik niet precies wat ik kon verwachten, maar eerlijk gezegd vond ik het veel leuker dan de Ninja Rol. Prachtige animatie, een diep verhaal en het altijd vrolijke ninja-hak-en-sla-werk vormden een uitstekende combinatie voor een van mijn favoriete animes die ik ooit heb gemaakt.
Ik kan niet beloven dat je ervan zult genieten, maar als je het een kans geeft, krijg je misschien wel een leuke verrassing.
'Voor je begint, moet je er wel voor zorgen dat wat je gaat zeggen mooier is dan de stilte.'

text_en:
After reading more than my fair share of reviews for a vast number of different movies I have noticed a certain trend, people judge to harshly on what the expected to see. I figure if you go into a movie open-minded not expecting anything certain than you will have better feelings towards it then if you try and watch but have pre-created standards you want it to reach.

Since I try not to be hypocritical I watched this movie with a very clean slate and open-mind, and was very much pleased. Since it is not a mainstream title or award winning for that matter I did not know quite what to expect, but in all truth I enjoyed it a good deal more than Ninja Scroll. Lovely animation, deep story, and the always joyful ninja hack-n-slashing combined extremely well to one of my personal favorite animes ever made.

I am not promising that you will enjoy it, but just give it a chance and you may come out with a pleasant surprise.

- "Before speaking, be sure of what you will say will be more beautiful than the silence" - Chinese proverb


text:
Deze vond ik echt goed. (SPOILERS???) De plot was echt goed, de belangrijkste vrouw in deze film is echt een bitch.
Ondanks het feit dat zij de enige is die nog leeft en dat haar minnaar dood is, leek het veel op _Ninja Scroll_. Weer zo'n bloedstollende film.
Kijk hem in het Japans met ondertiteling. Ik weet niet waar de idioten zijn die Engels hebben geleerd, maar om de een of andere reden krijgen alle kb's een F voor de vertalingstechnieken. De ondertitels zijn correcter.

9/10
Quality: 7/10 Entertainment: 10/10 Replayable: 9/10.

text_en:
I really liked this one. (SPOILERS??) It had a really good plot, the main female in this movie is really kewl.

Despite the fact that she's the only one left alive and her lover dead, it seemed to be much like Ninja Scroll. Another kick ass movie. ;)

Watch it in japanese with subtitles. I don't know where the idiots who learned to speak english are, but for some reason all dubs get an F in translation techniques. The subtitles are more correct.

9/10

Quality: 7/10 Entertainment: 10/10 Replayable: 9/10


text: Veel van de commentaren lijken deze film als een honkbalfilm te beschouwen, maar ik heb het gevoel dat dit slechts bijzaak is. Het gaat in feite over het leven in Japan, en het slaagt daar echt in.<br />Ik heb een paar jaar in Japan gewoond, en ik neem aan dat de reden dat deze film het niet zo goed deed, is dat je min of meer Japan hebt meegemaakt om hem te begrijpen. Ik keek ernaar met een bereisde vriend die nog nooit in Japan was geweest, en hij merkte op dat veel van de gebeurtenissen in de film zo bespottelijk waren dat ze de opschorting van ongeloof vernietigden. Mijn antwoord was dat die gebeurtenissen de absolute, onverbloemde waarheid waren over het leven in Japan! Ik denk dat deze film zeker de moeite waard is, vooral als je in Japan hebt gewoond of er belangstelling voor hebt.

text_en:
A lot of the comments seem to treat this film as a baseball movie, but I feel this is only secondary. It's really about living in Japan, and it really succeeds.

I spent a few years living in Japan, and I suppose the reason that this movie didn't do too well is that you sort of have to have experienced Japan to get it. I was watching this with a well-travelled friend who's never been to Japan, and he noted that many of the events in the movie were so ludicrous that they destroyed the suspension of disbelief. My reply was that those events were the absolute unvarnished truth about life in Japan!

I think that this movie is definitely worth watching, especially if you've lived in Japan or are interested in it.