Mən hesab edirəm ki, bütün bunları kökündə 16 apreldə Türkiyədə keçirilən referendumun nəticələrini başqa cür arzulayan qüvvələrin ikinci cəbhəni açması kimi qiymətləndirmək olar. Çünki Türkiyədə daha çevik və daha mobil idarəçilik sisteminə keçid bəzi siyasi qüvvələri qane etmir və təbii ki, Türkiyəni güclü iqtisadiyyatı olan bir müsəlman dövləti kimi görmək istəmirlər. Bu baxımdan, təbii ki, 13 ildən sonra Türkiyənin yenidən post-monitorinq vəziyyətindən monitorinq vəziyyətinə qaytarılması, – nəzərə alsaq ki, 1949-cu ildən Türkiyə bu qurumun yaradıcılarından biridir, – yolverilməzdir və başa düşülən deyil. Mən belə hesab edirəm ki, Avropa İttifaqı da Türkiyə ilə bağlı münasibətlərə baxmalıdır. Çünki 54 ildə Türkiyəni, bir müsəlman dövlətini öz sıralarına qəbul eləyə bilməyən Avropa İttifaqı son illərdə Türkiyəyə verdiyi vədləri yerinə yetirmir. Məhz qaçqınlarla bağlı, yəni 3 milyon 200 min qaçqının Türkiyədə yerləşməsinə və onlara 3 milyard yardım edəcəyinə söz verən Avropa İttifaqı bu günə qədər bu öhdəliyi həyata keçirməyib. Biz Türkiyənin yanındayıq...