İbn Rüşd belə bir məsələni aydınlaşdırmağa imkan verir ki, nə üçün bu regionun ilk böyük peripatetik filosofu İbn Bacə (vəf. 1139) hər bir fərdə qeyri-kamil dövlətdə yaşaya-yaşaya təkbaşına intellektual və əxlaqi təkamül yolunu keçərək, səadətə qovuşmağa imkan verən şəraiti arzulayırdı. İbn Rüşdün müasiri və dostu İbn Tüfeyl (vəf. 1185) isə belə hesab edirdi ki, həmin şərait bütövlükdə cəmiyyətin deyil, ayrı-ayrı seçkin fərdlərin xüsusi imtiyazıdır. Son nəticədə İbn Rüşdün özü də açıq-aydın şəkildə «rasional» tipli dinin yaradılması sahəsindəki cəhdlərin əbəsliyi fikrini irəli sürür.