Burada vəkillik fəaliyyətinə qəbula qoyulan məhdudiyyətlərlə bağlı iki fikir oldu. Bir qrup dedi ki, ümumiyyətlə, buna ehtiyac yoxdur və daha liberal olmalıdır. Bir hissə isə, əksinə, bu təklifi dəstəklədi. Mən də o fikirdəyəm ki, heç bir elmi ad, yaxud heç bir vəzifə, əslində, bütün dünyanın hüquq ictimaiyyətində qəbul olunan vəkil kimi şərəfli bir vəzifəni asanlaşdırmamalıdır. Vaxtilə “Vəkillər və vəkillik fəaliyyəti haqqında” Qanuna əlavələr və dəyişikliklər edəndə və bu məhdudiyyətləri salanda biz bir çox təcrübəni öyrənmişdik. Çünki vəkilliyə yol asan idi. Sonra keyfiyyət də olurdu. Misal üçün, Almaniyanın Konstitusiya Məhkəməsində vəkil işə çıxmaqdan ötrü xüsusi bir testdən keçməlidir. Misal üçün, biz həmin məhdudiyyəti yazmadıq. Ona görə yazmadıq ki, indiki mərhələdə vəkillik institutu formalaşsın, yəni vəkilliyə meyl olsun. Bu baxımdan hesab edirəm ki, belə bir məhdudiyyətə ehtiyac var. Şəxsən mənim təsəvvürümdə hakim bugünkü məhkəmə prosesində öz davranışı, geyimi, biliyi ilə, burada söylənildiyi kimi, nə prokurordan, nə də məhkəmə prosesinin digər iştirakçılarından fərqli olmalıdır. Çünki məhkəmə prosesi çəkişmə prosesidir. Hakim ancaq ittiham tərəfini, müdafiə tərəfini dinləyir, sonra nəticə çıxarır. Necə ola bilər ki, digər bir tərəf, ittiham tərəfi test üsulu ilə, yazılı və şifahi imtahan versin, amma vəkilə biz başqa cür yanaşaq? Yəni demək istəyirəm ki, mən bunun tərəfdarıyam və müəyyən müsbət nəticələr də əldə olunmağa başlayıb. Cənab Sədr, bu qədər.