Beləliklə, qulaq başqa bir şey, yəni göz olur. Mövlana belə bir göz-qulaqdan gözləyir ki, ona yaxşı baxsın və görsün ki, başqalaşma halı və o «başqa bir kəsin» şəklinə düşmək nə deməkdir. Mövlana bir şeirdə daim çevrilmə halındadır. Burada əvvəlcə ağac olur, sonra Ay. Birincisi kimi əllərini oynadıb rəqs edir, ikincisi kim dövrə vurub fırlanır. «Mən» burada təkcə başqa bir kəs və ya şey deyil, hətta başqa kəslər və şeylərdir.