Cəhənnəm əhli onu gözləyən qəti sonluğa – Cəhənnəmə doğru hərəkət etdiyi zaman hər biri məsuliyyəti digərinin üzərinə atmaqla belə bir həyata düşdükləri üçün bir-birilərini səbəbkar olmaqda ittiham edərlər. Lakin biri-birini əvəz edən bu ittihamların heç bir faydası olmaz. Çünki artıq onların hər biri əzaba düçar olmuşdur və bu işdə də biri-birilərinə lənətlər yağdırırlar. «(İbrahim onlara) dedi: "Sizin Allahı qoyub bütləri tanrı qəbul etməyiniz yalnız dünyada (dolanıb keçinmək xatirinə) aranızda olan dostluğa (məhəbbətə) görədir. Sonra da qiyamət günü bir-birinizi inkar edəcək, bir-birinizə lə’nət oxuyacaqsınız. Məskəniniz cəhənnəm odu olacaq, özünüzə də (Allahın əzabından qurtarmağa) kömək edən kimsələr tapılmayacaqdır!"». Bir-birilərini qınamağın faydası olmadığını anladıqda isə dünyada etdikləri əməllərə görə peşmançılıqları daha da artar. «O zaman (bütpərəstlərə) tabe olanlar: "Əgər bir də (dünyaya) qayıda bilsəydik, onlar bizdən uzaqlaşdıqları kimi biz də onlardan uzaqlaşardıq", - deyərlər. Beləcə (qiyamətdə) Allah onların əməllərinin yalnız həsrətdən (peşmançılıqdan) ibarət olduğunu göstərər və onlar cəhənnəm odundan çıxa bilməzlər».