– Dostlarının sayı-hesabı yox idi, düz deyirlər. Sıralarında qələm dostları da çox idi. Qapımız qonaq üzünə həmişə açıq olub. Kürçaylı onların gəlişinə həmişə sevinirdi. Mənə elə gəlir ki, ümumiyyətlə bizim evdə olan məclislər qonaqların sayına və deyib-gülmək əmsalına görə heç bir evdə olmayıb. Kürçaylı dost üçün canını verərdi, dost yolunda hər cür fədakarlığa hazır idi, amma qarşı tərəfdən də bunu həmişə umurdu. Nisbətən az görüşsə də, ən çox ürək yandırdığı, çətin məqamda ürəyini aça bildiyi dostları Sadıq Murtuzayev, Qəzənfər Hümmətov, Arif Məlikov və prokuror Hacı Rəhmanov idi.