Rembo məktublarından birində yazır: «Çünki «mən» - başqa bir kəsdir. Əgər mis yuxudan ayılıb özünü şeypur şəklində görürsə, ona eyib tutmaq olmaz. Mənim üçün bir şey aydındır: mən yayı skripkaya vururam, o zaman dərinliklərdən simfoniya səslənir və gurultu ilə bütün səhnədə eşidilməyə başlayır».17