İkinci, burada insan haqları ilə bağlı məsələlər öz əksini tapıb. Bir neçə həbsxanadakı durum, o cümlədən konkret şəxslərin ziyarət olunması və onların vəziyyəti ilə bağlı fikirlər yer alıb. Açığını desəm, mən bunu birmənalı olaraq mənfi qarşılayıram, çünki Azərbaycanda cinayət törətdiyinə görə müxtəlif məsuliyyətə cəlb olunan insanların hamısı eyni hüququn daşıyıcılarıdır. Məsələn, burada Eynulla Fətullayevin, yaxud da başqalarının adlarının bu şəkildə qabardılması öz-özlüyündə “Azərbaycanda insan haqlarının diaqnozu 3–4 nəfərin hüququ üzərində qoyulur” kimi bir nəticə doğurur. Sanki bu ölkənin problemi yalnız bu imiş. Bu, məhbusları da fərqləndirir, onların arasında qeyri-bərabərlik yaradır. Həmkarım Siyavuş Novruzovun sözləri ilə desək, bu, beynəlxalq qüvvələrin də bu mövzunu daha çox qabartmasına səbəb olur. Ona görə də birmənalı şəkildə belə hesabatlarda əgər konkret qurumların, konkret şəxslərin adları olacaqsa, – həm də olmalıdır, – bunu qəbul etmək gərəkdir. Amma məhbusun adıdırsa, onda minlərcə məhbus var. Belə çıxmasın ki, bunlar bu qədər nailiyyət qazanıblar ki, adları bu cür hesabatlara daxil edilir. Bu məsələyə bizim köklü münasibətimiz ondan ibarətdir ki, Allah hamısının qapısını açsın deyirik, amma bu şəkildə onların adlarının qabardılmasını da yanlış sayırıq.