Bu mütəfəkkirlərə görə, fəlsəfə və din yalnız varlığın əsaslarından bəhs etdikləri məqamda bir-birinə bağlıdır. Özü də bu bağlılıq sırf səbəbiyyət əlaqəsidir. Farabi dini fəlsəfənin qızı yox, gəlini hesab etməyə üstünlük verir. İbn Rüşd isə onları doğma bacı deyil, süd bacısı sayır: çünki idraka aid məqamlarda elm və din bir-birindən ayrılır: ağıl qəti dəlillər yolu ilə işləyir, iman isə doqmalar və poetik təsəvvürlərə əsaslanır.