XVIII əsrin sonu-XIX əsrin əvvllərində yaşamış ingilis şairi Uilyam Bleyk böyük mistik olmaqla yanaşı, dini və ictimai baxımdan inqilabçı və üsyankar bir şəxsiyyət olduğu üçün sürrealistlər onu öz sələflərindən biri sayırdılar. Bleyk azad təxəyyülə – hər şeyi öz hüdudsuz qoynuna alan təxəyyülə inanırdı, onun köməyilə mələklərlə və Allahla söhbət edirdi. Bu məsələdə o, o qədər uzağa getmişdi ki, hətta təxəyyülü kainatın mərkəzi və bir növ dünyanın yaradıcısı adlandırırdı. Həmin təxəyyülün qüdrətilə o «idrak qapılarını» sonsuzluğa açır və deyirdi: