Is léir mar sin sa chéad leath den fhichiú haois go raibh ábhar téagartha curtha ar fáil i ndrámaí na n-óg, idir theanga shaibhir agus théamaí polaitiúla. Chomh maith leis sin, bhain gné na hamharclannaíochta leis maidir le hardchaighdeán léirithe de, agus bhí baint ag an bpobal le cur chun cinn na drámaíochta. É sin ráite, bhí aidhmeanna cultúrtha agus oideachasúla fite fuaite le cur chun cinn dhrámaíocht na Gaeilge, agus níor thug an cur chuige sin an oiread sin deise dóibh machnamh a dhéanamh ar an ábhar. Ó na seascaidí agus ó na hochtóidí san aois chéanna tháinig athrú éigin ar mhodheolaíochtaí múinte na drámaíochta a dhírigh ar mhachnamh a dhéanamh ar eachtraí agus ar charachtair an dráma. Is fiú breathnú ar na hathruithe a tháinig i bhfeidhm i gcur chun cinn na drámaíochta ar leibhéal idirnáisiúnta agus féachaint cé chomh fada is a cuireadh na moltaí seo i bhfeidhm i gcumadh drámaí i nGaeilge agus i múineadh na drámaíochta.