Tá guth folaithe morálta in go leor drámaí. Mhol Mac Piarais i luathbhlianta an chéid gur chóir do litríocht na hÉireann aghaidh a thabhairt ar “the drink evil”[72] agus os cionn céad bliain ar aghaidh tá an bhuairt agus an eagla, atá míréasúnta formhór an ama, i leith an alcóil le brath sna drámaí. Sa dráma Cat na mBróg déanann na gardaí tagairt don ól.[73] Cuireann siad in iúl nach bhfeiceann an duine rud aisteach ach amháin agus é ar meisce. Tá sé amhlaidh sa dráma Aithrí an Táilliúra leis an bhfear a théann ar spraoi óil rómhinic agus a n-éiríonn lena chairde bob a bhualadh air dá bharr.[74] Ceanglaítear droch-íomhánna leis an ól den chuid is mó: duine ó smacht, ag dul thar fóir, foréigneach agus ag samhlú rudaí nach bhfuil ann. Níl léiriú sláintiúil ar an alcól iontu; aon tagairt don ól is meisceoir atá ann agus tá an teachtaireacht mhorálta le brath ar an téacs. De réir taighde Growing Up in Ireland, staidéar fadaimseartha ar pháistí in Éirinn, tá tuiscint chothrom ag páistí an lae inniu ar chúrsaí óil, is é sin go n-aithníonn siad nach bhfuil an t-alcól “go maith” duit agus síleann siad go n-ólfaidís go measartha amach anseo.[75] In aineoinn na tuisceana aibí seo, baineann drochléirú le haon tagairt den alcól in go leor drámaí.