Is léir go raibh cur amach ag an bhfile ar an Régiment de Clare: bhí Séarlas Ó Briain, 6ú tiarna an Chláir, a bhfuil tagairt dó ag tús an dara véarsa ina choirnéal ón mbliain 1720 amach agus bhí Uilliam Ó Seachnasaigh, atá luaite i líne 6, ina leifteanant-choirnéal idir na blianta 1706 agus 1734. Ach níor ghá don fhile liostáil sa reisimint chun teacht ar an eolas sin: déarfainn go mbeadh ainmneacha na n-oifigeach ar eolas ag mórán daoine i gContae an Chláir – contae dúchais an fhile – ag an am. Bheadh sé éasca a áiteamh (agus is iomaí staraí a bheadh réidh lena áiteamh) gur dlúthchuid den litríocht chruthaitheach í an fhilíocht riamh anall, go mbaineann idir shamhlaíocht agus cheapadóireacht léi, agus gur saothar in aisce don staraí é bheith ag iarraidh fíricí fánacha a aithint i measc na háibhéile is na meafar liteartha go léir. B’fhearr le mórán staraithe fianaise na filíochta a fhágáil faoi na scoláirí liteartha agus a n-aird a dhíriú ar fhoinsí a bhfuil cuma níos ‘iontaofa’ orthu – páipéir stáit, paimfléid, nuachtáin agus a leithéidí.