Léiríonn leabhar Noone go raibh Gaeilge ag tuairim is caoga faoin gcéad de na hÉireannaigh a chuir fúthu in Victoria i luathstair na coilíneachta, ach is annamh a bhí léamh nó scríobh acu. Maíonn sé go raibh an cultúr Gaelach beo beathach i measc na luathchoilíneach seo, ach níor tháinig sé ar aon alt, iris nó ar leabhar Gaeilge a foilsíodh i luathbhlianta an stáit ina thaighde. Creideann sé go raibh an teanga dofheicthe dá bharr. Baineann Noone feidhm as an meafar, “snámhraic agus muirchur”, le cur síos ar an bhfianaise faoi úsáid na teanga a fuair sé le linn a thaighde.