Taispeánann an turas seo go bhfuil caidreamh seanbhunaithe ann maidir le comhtháthú na Gaeilge leis an drámaíocht agus gur caidreamh siombóiseach a bhí ann ag tús an fichiú haois. Ar an drochuair, tá roinnt de na bunchlocha a chabhraigh léi imithe i léig amhail an tacaíocht ón bpobal agus ón Roinn Oideachais agus Scileanna, caighdeán níos airde Gaeilge ag an aos óg a ghlac páirt sna dramaí, agus muinín múinteoirí mar léiritheoirí. Tháinig creimeadh ar an gcúram amharclannaíochta a bhain leis na drámaí tar éis tamaill agus cuireadh an phríomhbhéim ar fhorbairt labhairt na Gaeilge. Léiríonn na tréimhsí freisin an leanúnachas atá ann sna cuir chuige mar shampla an béaloideas a bheith go mór chun tosaigh fós agus luachanna cultúrtha agus morálta a bheith á gcur chun cinn, leagáid ón Athbheochan. Fágann an nós seo, áfach, go bhfuil iniúchadh éadrom déanta ar charachtair minic go leor. Léiríonn na tréimhsí na hathruithe freisin go háirithe maidir le téamaí a chuirtear ar shúile na bpáistí. Níl ceist an náisiúnachais, mar shampla, chomh lárnach sa lá atá inniu ann agus is annamh ábhar téagartha polaitiúil a bheith sna drámaí anois.