თავისთავად ევროპული ბაზარი რთული ეკონომიკური მექანიზმია და საქართველოს მასთან ურთიერთობის თემა არ შეიძლება მარტივად, მარტო კეთილგანწყობითგანისაზღვროს, ავიღოთ თუნდაც შეღავათებისა და პრეფერენციების სისტემა – GSP+. საქართველომ ამ შეღავათებისაგან ბევრი სიკეთე ვერ მიიღო, მიზეზი ბევრია და მათგან უპირველესია ის, რომ ჩვენმა მეწარმეებმა არ იციან ევროპული სტანდარტების და შეფუთვის წესები. ამიტომ ასე პირდაპირ გერმანიის ბაზარზე შესვლა ქართულ ბიზნესს და საქონელს, მათ შორის ღვინოს ძალიან გაუჭირდება. აუცილებელია ამ ეტაპზე “ხიდების” გამოყენება, ანუ იმ ქვეყნებისა, რომლებმაც ზუსტად გაიარეს ის გზა, რომლის გავლასაც ჩვენ ვცდილობთ – დღეს ქვეყნები არიან ევროსივრცეში. ამ თვალსაზრისით საინტერესო მაგალითია პოლონეთი, რომელმაც ბოლო 3-4 წელიწადში საერთოდ შეცვალა ექსპორტის გეოგრაფია და გახდა როგორც სოფლის მეურნეობის, ისე სამრეწველო საქონლის უდიდესი მიმწოდებელი ევროპაში.