მხოლოდ მაშინ, როდესაც სახელმწიფო მიხვდება კულტურის უზენაესობას. ამას პოლიტიკოსთა, ძალაუფლებაში მყოფ ადამიანთა და მათი ლიდერის ისტორიული ნება სჭირდება. ასეთ ადამიანის პრიორიტეტები სულ სხვა, მაგალითად ვაცლავ ჰაველისა უნდა იყოს და არა პინოჩეტის. მე ყოველთვის მქონდა იმედი რომ საქართველოში ერთი ასეთი კაცი მაინც გამოჩნდებოდა, სამწუხაროდ შევცდი.