ადამიანს შეიძლება წაათვა ყველაფერი, წაართვა ის რაც მას ეკუთვნის მხოლოდ ერთ რამეს ვერ წაართმევ, მოგონებების გარდა... ყველაფერი წარმავალია ამ ქვეყნად , მაგრამ ის რაც ჩვენი თვალების გავლით გულში მოხვდა ჩვენამდე რჩება ცოცოხლად ჩვენს იქითაც, მას შემდეგ რაც ტვინმა მეხიერების პირველი წუთების აღქმა დაიწყო ჩამესმის ხმაში გამჯდარი ტკვილით ნათქვამი წინადადება „ჩემი მიწა შორიდან საცქერი, ალბათ ოდესმე დავბრუნდებით მაგრამ არა „ალბათ „ ის რაც რწმენაში ჯდება ყოველთვის ხდება რეალობაში!