თუმცა, როდესაც ამ წერილს წერდა ილია ჭავჭავაძე. რუსეთის იმპერიაში ნელ–ნელა კარგავდა ინერციას ქართველთა რუსიფიკაციის უტოპიური იდეა და რომანოვების დინასტიის მიწურულს სერიოზულად აღარავინ ფიქრობდა ამაზე. და რომ არა მსოფლიოს მასონთა შეთქმულება მართლმადიდებელი რუსული მონარქიის წინააღმდეგ, ჯერ თებერვლის ბურჟუაზიული რევოლოციის, ხოლო შემდეგ ოქტომბრის ბოლშევიკური გადატრიალების სახით, საქართველო დღეს, თუნდაც რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში, ერთერთი განვითარებული ქვეყანა იქნებოდა კულტურული ავტონომიით.