„იმ შემთხვევაში, თუ რელიგიური ორგანიზაციების მიერ მოხდა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლზე ჩარევა, დაზიანება ან გადაკეთება, სახელმწიფო მას ვერც აფრთხილებს, ვერ აჯარიმებს, ვერ იყენებს მის მიმართ კანონმდებლობით გათვალისწინებულ ნორმებს. ამიტომ ჩენ ვფიქრობთ, რომ ეს ერთის მხრივ არის უთანასწრო მოპყრობა, იმიტომ, რომ დანარჩენ ყველა მესაკუთღეს-კერძო თუ იურიდიულ პირს სახელმწიფო აკისრებს ამ პასუხისმგებლობას, გარდა რელიგიური ორგანიზაციებისა.“-განაცხადა მოსარჩელის ინტერესების დამცველმა იურისტმა გიორგი ჩიტიძემ.