ისე, ახლა გამახსენდა, რომ ბავშვობაში, როცა ძალიან ძლიერად შეირყა ჩვენი სახლი, საერთოდ არ გამხსენებია არავითარი ნივთი, იანვარში ყინვაში პიჟამოთი გამოვვარდი გარეთ და მერე გამახსენდა რა უნდა გამომეყოლებინა თან: ბებიაჩემი, რომელიც არც ისე სწრაფად მოძრაობდა და დიდი შანსი იყო, სახლში ჩარჩენილიყო. ვიდექი და უმწეობისგან ვღრიალებდი, რადგან დედაჩემი სახლში აღარ მიშვებდა.