„თქვენ რომ კომენტარი მოგეცით, სოფელში ხალხს ყურძენი ულპება და ვერ აბარებენ მეთქი, სოფლის ტერიტორიული ორგანოს რწმუნებულმა შალვა ხორნაულმა მეჩხუბა და აღარ მელაპარაკება. დიდი პრობლემა შემიქმნეს. მანქანა დავიქირავე, რომ ყურძენი დამეკრიფა და ღვინის ქარხანაში მიმეტანა, თუმცა მძღოლი დააშინეს და წავიდა. რასაც გამგებელი ეტყოდა, მძღოლიც ისე იქცეოდა. მივხვდი, რომ მე ყურძენს ქარხანაში ვერ ჩავაბარებდი და ამიტომ იძულებული გავხდი, ყურძენი კერძო პირისთვის 42 თეთრად მიმეყიდა. წინააღმდეგ შემთხვევაში ყურძენი ვაზზე დალპებოდა და გაფუჭდებოდა“, - აღნიშნა თამრიკო ვეშაგურმა.