ჩვენმა პოლიტიკოსებმა დადგეს ტრაგედია, სადაც მამებს შვილების სიკვდილს უსასრულოდ აყურებინებენ. ეს ხალხი ვერასოდეს გამოვა ამ პროცესიდან, რადგან ვერ პოულობენ სამართალს. მათი სამართალი ხელისუფლებამ ურმიდან გადმოსვა და რაღაც უფორმო, საზღვრებმორღვეულ, შემზარავ სანახაობად აქცია. დარჩენილმა პოლიტიკურმა ძალებმა კი ადამიანურ ტრაგედიას დაუწყეს ფლეთა. მათთვის ეს ძალაუფლების ხელში ჩაგდების საშუალებაა, რომელსაც იმ წამს დაივიწყებენ, რა წამსაც მიზანს მიაღწევენ. ისინი ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ უმალ იმავეს გაიმეორებენ და ასე დაუსრულებლად.