აუცილებელი რა თქმა უნდა არ იყო. მეტიც. საერთოდ არ იყო საჭირო. თუ კი შენ იცი რომ სხვამ შეცდომა დაუშვა და ამას მაინც იმეორებ, ორში ერთია, ან მენტალურად ჩამორჩენილი ხარ და პასუხი არ მოგეთხოვება შენს ქმედებაზე, ან საბოტაჟს აწყობ რომ ამღვრეულ წყალში თევზი დაიჭირო. შეცდომები, შენიც და სხვისიც იმისთვის არსებობს, რომ თუკი მათი გაცნობიერების უნარი გაგაჩნია, მათზე ისწავლო და არ გაიმეორო. ჩვენ კი ყოველთვის დიდი პედანტურობით ვიმეორებთ სხვის მიერ ორასი წლის წინ დაშვებულ შეცდომებს, ხანდახან გასაოცარი ინოვაციური კრეატიულობითა და ენთუზიაზმითაც კი. ჩვენ- სანამ გამჭრელი კარტები, ძალა, სანამ უფლებების კონტროლი ხელთ გვიპყრია ამ შეცომებს რაღაც უფასო კრედიტივით ვიყენებთ- ჩვენი სიზრმაცე, კორუპირებულობა, უნიჭობა რომ გავამართლოთ. მე რა თქმა უნდა პირველ რიგში მხედველობაში მყავს ადამიანები რომლებიც დროდადრო ძლაუფლების მწვერვალში ხვდებიან, და თითქმის მეორე დღესვე იმაზე იწყებენ ლაპარაკს და წუწუნს, რომ ჩვენზე ბევრად განვითარებული ქვეყნები უშვებენ იგივე შეცდომებს, რომ ქართველები სულსწრაფები ვართ და ყველაფერი უცებ გვინდა, რომ ვინც არაფერს არ აკეთებს ის შეცდომასაც არ უშვებს, ცხვირში გვაფარებენ ათას სხვა მსგავს პრიმიტიულ ჭკუისასწავლებელ აფორიზმს. "საკვირველი" ის არის, რომ ასეთებს საკუთარი მდგომარეობისა და ჯიბის საზიანო "შეცდომები" არასდროს მოდით.