მეცნიერებმა გადაწყვიტეს, ალცჰაიმერის, პარკინსონის და მათი მსგავსი დაავადებები ახალი კუთხით დაენახათ. ამისთვის მათ ადამიანის ტვინზე ლითონების (რკინის, თუთიის, სპილენძის) გავლენის შესწავლა დაიწყეს და გაარკვიეს, რომ დაავადებულებს თავის ტვინში რკინისა და სპილენძის ანომალიური დონე აქვთ. არავისთვის არის საიდუმლო, რომ ლითონის იონები ორგანიზმში არაერთ მნიშვნელოვან ფუნქციას ასრულებს, მათ შორის ენერგიის მისაღებად და ცილის სტრუქტურის შესანარჩუნებლად აუცილებელი ქიმიური რეაქციების წამოწყებას უწყობს ხელს. ასაკით ან ავადმყოფობით გამოწვეული ბიოლოგიური ცვლილებების შედეგად ორგანიზმში ლითონთა ბალანსი შეიძლება დაირღვეს. პენი სტეიტის უნივერსიტეტის პროფესორი ჯეიმს კონორი აცხადებს, რომ მართალია, რკინა რეაქციაში შედის ჟანგბადთან, რითაც ხელს უწყობს ენერგიის გამომუშავებას, მაგრამ, ამასთან, თავისუფალ რადიკალებსაც წარმოქმნის. ტვინში ლითონის სიჭარბე ტოქსიკურია, რაზეც ალცჰაიმერითა და პარკინსონით დაავადებულთა კვლევის შედეგები მეტყველებს. მელბურნის უნივერსიტეტის პროფესორი ეშლი ბუში ამბობს: "თაგვებს არ შეუძლიათ ნეიროდეგენერაციულ დაავადებებთან კავშირის მქონე ტაუ-პროტეინის გამომუშავება და როცა ორგანიზმში რკინის კონცენტრაცია მაღალია, ისევე როგორც სიბერეში, დაავადებათა სიმპტომები იჩენს თავს. როცა ცხოველებს ჭარბი რკინისგან გამათავისუფლებელ პრეპარატს ვაძლევდით, სიმპტომები ქრებოდა. ესე იგი ნორმალურად მომუშავე ტაუ-პროტეინს ჭარბი რკინის გაქრობა შეუძლია". სპილენძის დაგროვებასა და ტვინის დაზიანებას შორის არსებულ კავშირზე სხვა გამოკვლევებიც მიუთითებს. ალცჰაიმერითა და პარკინსონით დაავადებულებს არაერთხელ დაუდასტურდათ თუთიის ანომალიურად დაბალი დონე. როგორც ჩანს, თუთია ხელს უწყობს მეხსიერებაზე პასუხისმგებელ ნეირონებს, ჰიპოკამპში ერთმანეთს დაუკავშირდნენ.