- 5-6 წლისა მიმიყვანეს ელენე ახვლედიანთან. ეს დიდი მხატვარი ჩემი პირველი­ პედაგოგი იყო. 15-16 წლისა ვიყავი, როცა გამოფენა გავმართე და ჩარჩოში ჩასმული მისი ავტოგრაფი ახლაც სახლში მაქვს შენახული: "ბიჭო, გოგია, მალე ამომიდექი მხარში". სულ თეატრის სამსახურში ვიყავი, რამდენიმე სპექტაკლი მაქვს გაფორმებული. მამაც ძალიან ბევრ როლში მყავს დახატული. შეიძლება ითქვას, რომ სახლში უფასო ნატურა მყავდა. როდესაც მისი აღნაგობის კაცის დახატვას ვაპირებდი, მაშინაც ის მეჯდა ნატურის ნაცვლად და ვხატავდი. ბოლო პორტრეტიც ასე დავხატე: აქ მას უკვე 80 წელი უსრულდება. მამამ რომ დახედა, რაღაც უცნაური ინტონაციით თქვა - "პრედსმერტნი პარტრეტ". მართლაც, ეს პორტრეტი 2003 წლის იანვარშია დახატული, 23 თებერვალს რუსთაველის თეატრში მისი საიუბილეო საღამო ჩატარდა, სადაც მასზე გადაღებული ფილმის ("ხელოვნების ქურუმი") პრეზენტაცია გაიმართა, რამდენიმე დღის შემდეგ - 11 მარტს, მამა გარდაიცვალა.