„ჩერნობილის ლოცვას“, რომელიც ქართულად ნინო ბექიშვილმა თარგმნა, მწერალი თითქმის 20 წლის განავლობაში წერდა. 1985 წელს, ჩერნობილის ატომურ სადგურზე მომხადრი კატასტროფის შემდეგ ის ხვდებოდა სადგურის თანამშრომლებს, ფიზიკოსებს, ექიმებს ჯარისკაცებს, გადასახლებულებს, ადგილობრივ მცხოვრებლებს... ყველას, ვისთვისაც არა მხოლოდ მიწა და წყალი, არამედ მთელი შემდგომი ცხოვრება მოიწამლა.