ვტიროდი... ახლა ბავშვი შეეძინათ და პატარას ახლოსაც არ მაკარებს, - მოხუცი ხარ და ხელიდან გაგივარდებაო. დამცინავად მეუბნება: თქვენ დროს პამპერსი სად იყო, ახლა რომ ისწავლო მისი გახდა-ჩაცმაო და თურმე, ვერც ბავშვის ჭურჭელს გავრეცხავ. ტანისამოსი, რომელიც შვილიშვილისთვის ვიყიდე, დაიწუნა, - ეს "დენიკინის" დროინდელი შარვლები სად იშოვეო და უკან მომიყარა. მოკლედ, ამ ლაწირაკის გული ვერაფრით მოვიგე. ახლა აიჩემა: ყველა ჩემი დაქალი, ქმართან ერთად, ცალკე ცხოვრობს და მე რატომ უნდა ვიცხოვრო დედამთილთან? იქნებ მინდა, ქმარს შუა სამზარეულოში მოვეფეროო. იხილეთ სრულად