წმინდანები ქებას აღიქვამენ, როგორც უმეცრებას ან კიდევ, როგორც აშკარა ტყუილს და გვაფრთხილებენ: "გავფრთხილდეთ, პირში არ შევაქოთ ერთმანეთი, რადგან ქება ღირსეულებსაც კი ვნებთ". წმინდანების გარდა არავის ძალუძს შექების მოსმენა საკუთარი თავისთვის უვნებლად, ამიტომაც ძალიან ფრთხილი დამოკიდებულება გვმართებს იმ ადამიანებთან, რომლებიც ჩვენგან კეთილგანწყობასა და მადლიერებას საჭიროებენ მათი თვისებებისა და საქმეების გამო და არა – ქებასა და დიდებას.