პატივმოყვარეობის მთლიანად ამოძირკვა უდაბნოშიც შეუძლებელია, მარტოობაშიც სდევს მას, ვინც დიდებისაგან განსარიდებლად ადამიანებთან ურთიერთობას გაურბის. რაც უფრო ეკრძალება ადამიანი სოფელს, მით უფრო ძალუმად უტევს მას პატივმოყვარეობა. ზოგიერთს პატივმოყვარეობა იმით იპყრობს, რომ გამრჯეა შრომასა და საქმეში, ზოგს იმით, რომ სწრაფად აღწევს მორჩილებას, სხვებს იგი გამორჩეული მოთმინების გამო ეუფლება, ან დიდი ცოდნისა და წიგნიერების თუ მღვიძარების გამო. იგი ცდილობს, ადამიანს ვნება თავისივე სათნოებით მიაყენოს.