99-ე მუხლის შემოთავაზებულ რედაქციაში ტერმინ „საკონსულტაციო“-ს გამოყენებით ნათელი ხდება საბჭოს ფუნქცია, რაც დღემდე გაუგებარი იყო კონსტიტუციის წამკითხველი არა იურისტი პირისთვის. უშიშროების საბჭოს შემადგენლობაში საპარლამენტო კვოტის გაძლიერება კონსტიტუციონალიზმის თანამედროვე ტენდენციაა[9], საბჭოს დაკომპლექტების წესის კონსტიტუციაში ასახვა და მისთვის ფინანსური გარანტიების შექმნა კი სამართლებრივი კოლიზიების თავიდან აცილების შესაძლებლობას იძლევა. თუმცა არსებობს კიდევ ერთი დელიკატური საკითხი, რომლის პრაქტიკული თვალსაზრისით მიზანშეწონილობის განსაზღვრა რთულია. საქართველოს შემადგენლობაში ოფიციალურად შემავალი ტერიტორიული ერთეულების წარმომადგენლობა ეროვნული უშიშროების საბჭოში არ არსებობს და ჩამოთვლილი საკითხების გარდა, მნიშვნელოვანი იქნება რეფორმის ფარგლებში ამ საკითხზე მსჯელობაც. მიუხედავად იმისა, რომ კონსტიტუციის 99-ემუხლის შემოთავაზებულ რედაქციაში ეს არ განმისაზღვრავს, ჩემი მოკრძალებული აზრით, როგორც ხელისუფლების მატარებელ სუბიექტებს, ქვეყნის უშიშროების საკითხების შესახებ მსჯელობაში მათ მონაწილეობის უფლება შეზღუდული არ უნდა ჰქონდეთ.