- გლეხების 70%-ს ჰგონია, რომ მიწა მისია, სინამდვილეში, მესაკუთრე არ არის. მიწები დანაწილებული აქვთ, მაგრამ არა - აზომილი და რეესტრში გატარებული. თუ მიწებს არ დაიკანონებენ, მშობლების გარდაცვალების შემდეგ შვილები (თუ ისინი უცხოეთის მოქალაქეები არიან), უფლებას დაკარგავენ და მიწის მეპატრონე სახელმწიფო გახდება. მეტიც - ფშავში, ხევსურეთში, რაჭაში, მთელს მთიანეთში, სადაც სოფლები დაცლილია, არც ერთი ნაკვეთი, სახლებიანად, მოსახლეობას არ ეკუთვნის. ასეთ სოფლებში წინაპართა საფლავებიც კი არ ეკუთვნით ჭირისუფლებს. პარადოქსია, არა? ეს არის მიწის საკითხის მოუგვარებლობით გამოწვეული რეალობა.