მნიშვნელოვანია, რომ ხელისუფლების მიერ დეკლარირებული თავისუფალი ბაზრის პოლიტიკა, რომელიც ეფუძნებოდა ლიბერალურ შრომით და გარემოს დაცვით კანონმდებლობას, დამსაქმებლის ვალდებულებებს დასაქმებულის მიმართ მინიმუმამდე ავიწროებდა, ხოლო გარემოზე ზემოქმედების ნებართვების მიღებასა და წიაღისეულის მოპოვებას მაქსიმალურად მარტივად ხელმისაწვდომს ხდიდა ბიზნესისათვის. ნეოლიბერალური ეკონომიკური პოლიტიკის არჩევამ უმძიმესი შედეგები იქონია გარემოსა და შრომით უფლებებზე, განსაკუთრებით, იმ რეგიონებში, სადაც მოპოვებითი ინდუსტრია წარმოებდა. წინა ხელისუფლების რეჟიმმა ხელი შეუწყო ე.წ სოციალურად უპასუხისმგებლო სახელმწიფოს მოდელის ჩამოყალიბებას, რომელიც აისახებოდა უმუშევრობაში, ჯანდაცვისა და განათლების ხელმიუწვდომლობაში და რაც მთავარია სახელმწიფოს მიერ მოსახლეობის მიმართ პასუხისმგებლობისა და ანგარიშვალდებულებებისაგან თავის არიდებაში.