საბჭოთა ინტელიგენციის ფორმირებისას მოსკოვი ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენლებში სპეციალურად არჩევდა ისეთ სუბიექტებს, რომელთაც შეიძლება ეწოდოს “თავჩაღუნული კუდაბზეკილები“. ზუსტად ასეთი იყო ვლადისლავ არძინბა. 15 წლის განმავლობაში (1989-2004 წლებში) საქართველოს სახელმწიფოებრიობას და ქართულ ეროვნულ მოძრაობას მისი სახით ყველაზე ვერაგი მტერი ჰყავდა. ვ. არძინბა ბუნებით და ქცევით ტურა იყო, სიცოცხლის ბოლომდე ვეფხვის შერხანის _ რუსეთის იმპერიალიზმის მორჩილი დარჩა, ინიციატივიანი მონდომებით ასრულებდა იმპერიის ყველაზე არაადამიანურ მიზნებს.