კლუბზე სანამ გადავიდოდი, ღვინოზეც ვიტყვი ორ სიტყვას, იმიტომ რომ ესეც სიმბოლური ამბავია. ოთარ იოსელიანის შესანიშნავი ფილმი “გიორგობისთვე” ალბათ გახსოვთ. გემახსოვრებათ, რომ მთავარი გმირი მეღვინეა. ისიც გემახსოვრებათ, რომ ის ცდილობს, მაგრამ არ გამოსდის ღვინის “სიწმინდის” დაცვას. ცუდი ღვინო იოსელიანის ფილმში დეგრადაციის, კულტურის დაკარგვის სიმობლოა. საქართველოს კულტურული დეგრადაცია (კულტურა ფართო ცნებაა და მარტო ხელოვნებას არ ნიშნავს, საზოგადოებრივ სივრცესაც გულისხმობს, რომელიც დაკარგული გვაქვს) სწორედ ღვინის გაწყალწყალებით და დაშაქრვით იწყება, როდესაც მუქთა ფული და მოკლევადიანი მოგება პატიონსებაზე, შრომაზე და ხარისხზე მაღლა დგება. უცნაურია, რომ კარგი ღვინო ახალი საქართველოს პირველი მერცხალი გახდა.