Fine de la 18a jarcento en Surgut estis konstruita unua brika ortodoksa blankmura templo kun kvin oritaj kupoloj, en la klasicisma stilo kun barokaj elementoj, sanktigita definitive en 1801 – ĉefpreĝejo de la Sankta Triunuo, kiu funkciis ĝis 1929 kaj poste estis detruita laŭ la decido de komunistaj partiaj aŭtoritatoj verve batalintaj kontraŭ la “religia obskurantismo”. Surgut perdis unikan historian arkitekturan monumenton - unuan masonitan konstruaĵon en la norda Siberio, por la konstruado de kiu monkolektadis la tuta urbanaro. En la 19a jarcento en la urbo tre rapide evoluis la kultura vivo: en 1835 estis fondita unua kazaka lernejo, en 1877 – unua vira lernejo, iom pli poste ekfunkciis ortodoksparoĥa lernejo. En 1878 inter surgutanoj tre populariĝis la Popola domo, en kiu estis okazigataj muzikaj vesperoj, voĉlegado de libroj, publikaj diskutoj. Samjare ekfunkciis biblioteko kaj veterstacio. En 1913 Surgut telegrafe ligiĝis kun la gubernia ĉefurbo. En 1928 en la urbo aperis unua industria entrepreno – fiŝkonserva fabriko. Oktobre de 1934 estis lanĉita unua urba ĵurnalo kun la aplomba titolo “Organizanto”, posedanta nun pli modestan nomon “Surguta tribuno”.