Okazis nun duan gravan hazardon. En la tempo en kiu mi transloĝiĝis ofertis helpon al mi sinjoro Erwin Patzelt (Erveno) . Mi konis cxi tiun sinjoron suprajxe, cxar li loĝas (ankorau hodiau) en la sama domo, en kiu mi antaue loĝis. Jes, ni renkontis ofte en la ŝtuparejo kaj ni salutis nin. Sed kiam Erveno helpis al mi la nova loĝejo aranĝi, mi rimarkis rapide kiel multvalora cxi tiu sinjoro estas por mi. Li estas metia vere tre granda talentulo. Cxar li jam estis rentulo, li povis labori en mia loĝejo dum la tago kaj vespere li venis al mi por raporti kion li cxion faris. Finfine ni iĝis bonaj, ne ecx bonegaj amikoj, mi pensas ke li gxis al lia morto estis mia plej bona amiko.