Ĝigo (france: gigue [ʒiːɡ]), itale: Giga) estas dancformo de la baroka muziko de vigla, rapidmova 12/8-takto, foje ankau en la 6/8-takto. Komence kamparana danco, la ĝigo evoluis al ofte uzata formo de la baroka arta muziko en konĉertoj, sonatoj kaj precipe dancosuitoj.