La pola papo sendube estis eksterordinara personeco, absoluta identa, sincera kaj kun klara opinio. Li donis al la homaro ion, kion oni jam ne konas de aliaj aŭtoritatoj: orientigon, esperon kaj ĝojon pri la estonto. Li estis alte taksata de katolikoj kaj nekatolikaj kristanoj, li estis granda morala aŭtoritato kaj pilgrimo por la kristana konfesio dum pli ol 100 tutmondaj vojaĝoj. Dum lia tre malsana periodo li (senvole) montris alternativon pri la stulta juneca kulto de okcidenta "civilizacio". Kaj fine, sed ne malgrave, Johano Paulo la IIa parolis Esperanton, ne nur dum la aŭdiencoj, sed li ankaŭ salutis kaj benis la mondon en Esperanto. Dankon!!!