Sendube estas tiuj, kies nomojn mi ne menciis en tiu ĉi tuj postkongresa raporto – verkita, fakte, en Haymarket, Carstairs, Carlisle, Preston, Wigan kaj Crewe (sed ne samtempe), do en hejmenrevenanta vagonaro. Tiuj, kiuj kolere siajn nomojn ne trovas, versajne tuj malabonos na La Brita Esperantisto (dankon, sed nedankon, Marteno: ni vokos vin…). Sed ne malabonu… ĉeestu kaj partoprenu la venontan kongreson en Ramsgate (Virŝafopordo, se vi vere insistas), kaj eble post la tiea kongreso, jes, ankaŭ vi vidos vian nomon inter la kovriloj de nia kara revuo.