— Ja tial... — eksplodis ree Stepanov, sed Vladimiro Atanazijeviĉ frapis per la bastono pli forte. — Ne frapu ĉi tie! — kriis Eŭgeno, sed sub peza kaj laca rigardo de Ustimenko li subite moliĝis kaj, malstreĉinte la vizaĝon, falis en la fotelon, en tiun mem, en kiu mortis Bogoslovskij. — Mi elturmentiĝis, — mallaŭte prononcis li. — Ĉu vi kredas, mi tute forkonsumiĝis.