En la unua semestro de 2012, s-ro Barzani grupigas sub sia gvidado multajn etajn kurdajn politikajn organizaĵojn disajn kaj rivalajn, sine de la Kurda Nacia Konsilio de Sirio (KNKS), kiu laŭte deziras la falon de la reĝimo. Samtempe, la PLK denove rilatas kun Damasko, kies aliancano ĝi estis sub Hafez Al-Asad [2]. Ĝia frata partio, la PUD, povas akiri dominantan pozicion en la Rojava, sin apogante sur armea aparato, kiu mankas al la aliaj kurdaj organizaĵoj.