Post mia reveno al Pekino estis lanĉita la libro Rakonto pri Teo, redaktita de mia amikino Ĝoja, kiu antaŭ pluraj jaroj instruis al mi kelkajn aferojn pri teo kaj sekve dum IJK en Fortalezo faris ĉinan teceremonion kaj gustumigis teon al ni ĉiuj. Estas ŝi kiu instruis al mi ŝati teceremonion kaj instigis min esplori pri tekulturo kaj ĝia historio, kaj ĉi foje ŝi per bela enkonduka artikolo al sia libro klarigas, pli detale ol mi, pri la rakontoj rilataj al la malkovro de teo, la ideogramo 茶 kaj multaj aliaj kuriozaĵoj rilataj al teo. Tiuj informoj ne estas novaj por ĉinoj, sed antaŭe, almenaŭ laŭ mia scio, ne ekzistis en Esperanto, kaj laŭ mi la nuna defio estas disigi tiun verkon en eksterlando, por ke esperantistoj de la tuta mondo povos profundigi siajn konojn pri teo kaj ĉina kulturo.