Lokon pli altan ol la indikita per la dependa vorto: la suno estas ankoraŭ super la horizonto; super la tero sin trovas aero [1]; mi donis pluvon super iu urbo kaj ne aliaZ; unu fenestreto, malfermiĝanta super la tegmento, donis ne sufiĉan lumonZ; tenante la manojn super la okuloj li rigardadisZ; saliko staras super la riveroZ; la termometro montras du gradojn super la nulo; niaj kapoj en la daŭro de tutaj horoj estis klinitaj super la laboroZ; Josef kisis siajn fratojn kaj ploris super iliZ; li sidas en ŝuldoj ĝis super la ŝultroj PrV; levu standardon super la popolojZ; flugilojn viajn super mi etenduZ; lia okulo (propre: lia rigardo) vagadis super la bela ĉirkaŭaĵoZ; la vespera ombro etendiĝas super la kamparo.