Hodiaŭ, hidrogena peroksido preskaŭ estas produktita ekskluzive per la antrakvinonproceso, kiu estis formaligita en 1936 kaj patentita en 1939. Ĝi komenciĝas kun la redukto de antrakvinono (kiel ekzemple 2-etilantrakvinone aŭ la 2-amil derivaĵo) al la ekvivalenta antrahidrokvinono, tipe de hidratigo sur paladio katalizilo; la antrahidrokvinono tiam spertas aŭtoksigenadon por regeneri la startantrakvinonon, kun hidrogena peroksido kiel kromprodukto. La plej multaj komercaj procesoj atingas oksigenadon de bobelanta premaero per solvo de la derivita antraceno, per kio la ĉeestantaj oksigeno en la aero reagas kun la labilaj hidrogenatomoj (de la hidroksyogrupoj), donante hidrogenan peroksidon kaj regenerante la antrakvinonon. Hidrogena peroksido tiam estas eltirita, kaj la antrakvinon derivaĵo estas reduktita reen al la dihidroksy (antraceno) kunmetaĵo uzante hidrogengason en la ĉeesto de metalkatalizilo. La ciklo tiam ripetas sin.