En la komenco, mi aŭskultadis la Esperanto-elsendojn de Vatikana Radio nur ĉar ili estis en Esperanto kaj mi lernis la lingvon. Nun, dank’ al ili, mi ne plu rigardas la katolikan sekcion de kristanoj kiel «strangulojn» (iam mi eble surpaperigos mian religian vivon, kaj tiam oni bone komprenos, kial tia bildo estiĝis en mia menso), sed nur kiel samkristanojn kun malsamaj ritoj ol ĉe la eklezio en kiu mi estis baptita. Nun mia plej sincera deziro estas, ke ĉiuj sekcioj de kristanoj iĝu veraj kristanoj, nome, kiel eble tiaj, kiajn Nia Sinjoro Jesuo Kristo instruis al ni esti.