Kompreneble mi skribis al Adalberto precize cxion pri mi kaj Gerhardo . Pri Berlin ni interkonsentis ke ni atendu cxe la metrostacio, ĝis Adalberto venos tien. Vere li venis, tuj li ekkonis la grandan kontrauulon Gerhardo kaj demandis per akra vocxo: "Sinjoro, kial vi ne lernas Esperanton" ??? La ambau sinjoroj diskutis sur la vojo, diskutis hejme dum la tuta posttagmezo, kaj mi jam vidis, ke mia amiko Gerhardo iĝis cxiam pli malgranda kaj cxiam pli malgranda. Finfine ambau interkonsentis ke Gerhardo partoprenos cxe renkontiĝo en Komancxa kiu Adalberto cxiujare aranĝas. De tie li venis iutage al mi (li devis cxiutage lerni Esperanton !!) kaj konfesis: "Jes, tie en Komancxa mi nun vere bone informis min pri Esperanto, kaj mi devas konfesi, Esperanto estas bona kaj belsona lingvo !!!!!! ŝajnas al mi ke la ĝustaj informoj estas grava, cxu ne ?