Senpense mi tuj eniris, fermante la pordon post mi. Sed, ve, kioma mallumo! mi ne sukcesis ion vidi en la preskaŭ nigro, ĉu mi eraris la ĉambron? dum mi hezitis, iu mano tuŝis mian bruston kaj murmuris mallaŭte: bonvenon...(temis pri dolĉa ina voĉo) la kunveno jam komenciĝis kaj agrable evoluas...