Kiam la gastoj estis en Erlangen, mi invitis cxiujn gastojn kaj cxiujn helpantojn al vespermanĝo en restoracio. Ni parolis parte Esperanto (la helpantoj ja ne regis nian lingvon) kaj Gerhardo , kiu ankorau neniam ion audis pri Esperanto cxiam atentema audis kaj audis. Subite li ekstaris kaj diris laute (en la germana): "Atentu atentu, mi nun jam audis suficxe longe Esperanto kaj mi devas diri, ke al mi cxi tiu lingvo tute ne placxas. ĝi sonoras tia malmola, oni diras Traduku Traduku". Oni ne povis konvinki lin, bone ek cxi tiu momento Gerhardo estis kontrau Esperanto. Li ecx cxiam elridis kaj elridis nin, se ni parolis !!!! (hodiau li ecx instruis Esperanton !!!)