― Mi legis viajn antecedentojn, ― ŝvebis voĉo sankta de majstro Hai. La sonĝa spektaklo reflagris en mia kapo. Varma sangofluo ekformikis en la kruroj, ha! vera magio. ― Zhang, por tempo vi prenas la taskon kuraci lin prove, ― majstro Hai diris al unu el la du doktoroj. ― poste mi ... ― Poste! Apenaŭ mi estis en mi, nia mesio vente malaperis. Panjo volis plori. La sekvantajn tagojn mi drivis en nubo. La majstro ne aperis per siaj karno kaj ostoj, kaj pluvis. Poste? POSTE signifas kelkajn semajnojn aŭ monatojn? Feo Hai min traktus privilegie, aŭ pro tio, ke mi estas studento, aŭ pro tio, ke en li vokiĝus kompato al mia malfeliĉo je nur 22-jaraĝo. Nepre. Mi min mem konsolis. Fine, nia majstro revenis! Ĉe la pordo lin bonvenigis brutaj mi kaj Panjo kun stako da ridoj sur la vangoj. Reciproke al ni, per siaj okuloj kaj buŝo li dolĉe ridetis, alparolante korkarese: ― Mi studis viajn antecedentojn...