La abelistoj trovis por tio klarigon: Jam la floroj mem estas bone protektataj kontraŭ malpura akvo, mikropolvo kaj rubgasoj. La nektaro kiun la abeloj kolektas kaj transformas al mielo troviĝas profunde en la interno de la floro kien damaĝantaj substancoj ne alvenas. Kaj se la abeloj tamen prenus venenigajn substancojn tra la polenoj aŭ la pluvakvo, ili enirus ilian korpon sed ne la mielon. La urba mielo intertempe estas konsiderata eĉ rifuĝejo por abelpopoloj. Ĉar en la urbo ne troviĝas pesticidoj. Aliflanke en la kamparo pesticidoj estas vastkampe uzataj kaj prezentas gravan kaŭzon por la mortado de abeloj. Jean Paucton estas konvinkita ke la abeloj trovas pli bonan protekton en la urbo ol en la kamparo. Lia mielo estas vendata kiel suveniro en la butiko de la operejo. Ĝi tie furoras malgraŭ la poglasa prezego de 15 eŭroj. Urba mielo ne estas ĉiam tiom altpreza. Kaj ĝi ludas intertempe gravan rolon: La abeloj helpas konservi la variecon de floroj en la urbo - kaj konkeras por si novan, aldonon vivospacon.