Kaj mi eĉ ne ĝis nun laŭdis la pli – ni diru – establitajn figurojn en la Esperanto-movado, kiuj tiom riĉigis jam riĉan kongreson. Aparte István Ertl, kiu tri fojojn pensige prelegis (kiom ekspluatas la skotoj siajn viktimojn!) pri interalie beletra traduko, Esperanto kaj Eŭropa Unio, kaj finvenkismo, raŭmismo kaj lingvaj rajtoj. Ankaŭ la tute humuristo-malgraŭ-si Jakvo Schram, lastatempe eskapinta el la konstantaj kvereloj ene de Sennacieca Asocio Tutmonda al la konstantaj kvereloj ene de la neŭtrala Esperanto-mondo. Bonvenon, Jakvo… kiom vi nin ridigis!