Thénard kaj Louis Joseph Gay-Lussac sintezis natrioperoksidon en 1811. La blankiga efiko de peroksideas kaj ilia salas sur naturaj tinkturfarboj iĝis konataj ĉirkaŭ tiu tempo, sed fruaj provoj de industria produktado de peroksideas malsukcesa, kaj la unua planto produktanta hidrogenan peroksidon estis konstruita en 1873 en Berlino. La eltrovo de la sintezo de hidrogena peroksido per elektrolizo kun sulfata acido lanĉis la pli efikan elektrokemian metodon. Ĝi unue estis efektivigita en industrion en 1908 en Weißenstein, Karintio, Aŭstrio. La antrakvinonproceso, kiu daŭre estas uzita, estis evoluigita dum la 1930-aj jaroj fare de la germana kemia produktanto IG Farben en Ludwigshafen. La pliigita postulo kaj plibonigoj en la sintezmetodoj rezultigis la pliiĝo de la jara produktado de hidrogena peroksido de 35,000 tunoj 1950, ĝis pli ol 100,000 tunoj 1960, ĝis 300,000 tunoj antaŭ 1970; antaŭ 1998 ĝi atingis 2.7 milionojn da tunoj.