Homilius komponis plejparte eklezian muzikon: pli ol 10 pasionojn (unu en 1775 presita ĉe Breitkopf & Härtel en Lepsiko titole „Ein Lämlein geht und trägt die Schuld“), po unu oratorion kristnaskan (1777) kaj paskan, pli ol 60 [[moteto]j]n, 180 kantatojn, 4 magnifikatojn, ĥoralojn, preludojn kaj ĥoralpreludojn.[2] Krom tio li postlasis kelkajn „ kantaĵojn por framasonoj“ kaj lernolibron pri ciferigita baso. En la jaro 1776 oni diris pri Homilius, ke li estas la „nun ja evidente plej bona eklezia komponisto“. Post lia morto Ernst Ludwig Gerber sin eĉ altigis al la opinio, Homilius estas „sen kontraŭdiro nia plej granda eklezia komponisto“.[3]