La veran dislimon, kiu disigas la diversajn agantojn de la « inform-socio », difinas, pli ol la varigo de la spirit-produktoj, la legitimeco kiun oni donas al la klasika modelo de ekspluatado de la « intelekta proprieto » kiel sola fonto de ennovigo. Kaj eĉ, pli precize, la nocio de « intelekta proprieto » kiun oni volas defendi (pro tio la uzo de citiloj, en ĉi-artikolo, kiam uzatas tiu esprimo). Kvankam la temo povas ŝajni obskura kaj tre teĥnika, ĝi estis en la centro de la grava batalo pri la program-patentoj en Eŭropo, kiu finiĝis la 6-an de julio 2005. Subtenata de koalicio de firmaoj (inter kiuj Nokia, Siemens, Philips aŭ Alcatel por la eŭropaj societoj), la Eŭropa Komisiono defendis de tri jaroj projekton de direktivo kiu celis permesi la patentigon de programoj, kiu estis ĝis tiam pli aŭ malpli kaŝe praktikata de la Eŭropa Oficejo pri Patentoj (EOP).