La stilo kaj la ritmo de la eposo intence estas tiu de tradiciaj popolaj poemoj, kiuj kutime parolas pri historiaj okazaĵoj. La verko estas plena de turk-devenaj vortoj, kiuj tamen enhejmiĝis inter slavaj popoloj sur la balkana duoninsulo. Tiu stilo kaj tiu vorttrezoro donas al la verko certan koloron, kiun bedaŭrinde estas malfacile transporti al Esperanto. Krom tio, mallongaj versoj (ofte ok-silabaj) plenaj de rimo, plenaj de akraj bildoj, fortaj sentoj kaj saĝaj "lakonaj" konkludoj - ĉio ĉi faras tradukadon de tiu ĉi verko al Esperanto malfacilega tasko, sed ankaŭ granda defio. Ne mirinde, ke tiomaj homoj entreprenis tiun taskon!