Evidente: kompatinda Reto konatiĝis kun mia freŝbakita esperanta mio, legis – kaj kritikis – fruajn kontribuaĵojn miajn aperintajn en Monato (en mia Esperanto-generacio mi ne estis la sola, tamen, kiu ricevis foje vorto-vipadon de Reto), kaj pro tio kontemplis kun apenaŭ kaŝita hororo estontecon senesperan por sia amata kaj kara lingvo.