વા વાયા ને વાદળ ઉમટયા.. નાનપણમા નવરાત્રીમા આ રચના સાંભળવાની મઝા પડતી.પણ અફવા માટે આ રચના રચાઈ હોય તેમ લાગે..! એક પ્રશ્ન સતત સતાવે છે.ભારતમાં દરરોજ કેટકેટલા ઠેકાણે કેટકેટલી કથાઓ,રામકથાઓ,પ્રવચનો યોજાય છે પણ તોયે કેમ આ પૃથ્વીનું ઉધ્ધાર નથી થતું.આવુ બધુ થવા છતાં માનવ સ્વભાવ કેમ બદલાતો નથી ?ત્યારે અખાએ કહેલી ઉપરની રચના માંથી ઘણુ કહેવાય જાય છે.દોસ્ત આવી કથાઓ ઉપકારક ખરી પણ જો નવરા બેઠા હોઈએ ને ખાલી જતા સમયને પુરવા આવો ટાઈમ પાસ કરવા જાવ,બીજા આપણા માટે સારુ સારુ વિચારે એમ માનીને જાવ તો શુ કામનું? ભગવાનને પણ બનાવવા જાવ તે કંઈ ચાલતુ હશે?