આદિકાળથી માણસ ટોળા-સમૂહમાં જ રહેતા શીખ્યો છે. એકલદોકલ રહીશું તો ટકી નહીં શકીએ તે સૂપેરે સમજતો આદિમાનવ પોતાની જરૂરિયાતો પૂરી કરવા ટોળામાં રહીને એકબીજા સાથ આપતો થયો. જોકે સમય હંમેશા પરિવર્તન પામે છે એ ન્યાયે માણસોના સ્વભાવ પણ બદલાતાં ગયા. હજી હમણાં સુધી પોળ અને સોસાયટીમાં સદાચાર અને સહકારથી રહેતા માણસોએ જ્યારથી કોંક્રિટના જંગલો વચ્ચે એકલા રહેવાનું શરૂ કર્યુ છે ત્યારથી ડિપ્રેશનની બિમારીએ માથું વધારે ઉંચકવાનું શરૂ કર્યુ છે. વર્ષો પહેલા સંયુક્ત કુટુંબો તુટીને વિભક્ત થયા અને હવે તો આધુનિક જમાનામાં એનાથી’ય આગળ મા-બાપથી પણ જુદા થઈને માણસોએ સ્વછંદ જીવન જીવવાનું શરૂ કર્યુ.