હર્ષવર્ધન કપૂરનો ચહેરો, મિર્ઝા તરીકે એની આંખો, એક પણ શબ્દ વગરની એની અમુક વાતો, એ બધું જ સરસ, મુનીશ/આદિલ તરીકે એના ચહેરા પરનો મેક-અપ. સૈયામી ખેરની પણ નિર્દોષતા ઉડીને આંખે વળગે છે, અને સાહિબાન અને સુચિત્રા બંને પાત્રોમાં એ એક જ એક્ટ્રેસ છે એના માટે એક-બે મિનિટ વિચારવું પડે, બંને એકદમ અલગ પાત્રો તેમ છતાં બંનેને અનુભવવાં એ મોટી વાત. પણ, અંજલિ પાટીલની ઝીનત તરીકેની એક્ટિંગ મારી પર્સનલ ફેવરિટ આ ફિલ્મ માટે.