મેં ઘડિયાળમાં 6 વાગ્યાનું અલાર્મ લગાવ્યું અને ઉંઘવાનો પ્રયાસ કરવા લાગ્યો. બીજા દિવસે ઉઠ્યો ત્યારે મનમાં એક જ વિચાર હતો કે ભગવાન મારો સાથ આપે અને મારી પરિસ્થીતિ સુધરે. પૈસા બચાવવા લગભગ 2 કિ.મી. જેટલા દૂર આવેલા બસસ્ટેશન સુધી પગપાળા જ પહોંચ્યો અને 35 રૂપિયાની ટિકીટ લીધી. આ બસ મને તે શાળાના દ્વાર પર જ ઉતારવાની હતી પણ સંજોગો એવા બન્યાં કે બસનો રસ્તો બદલવો પડ્યો અને કન્ડક્ટરે મને સ્કૂલથી લગભગ 3 કિ.મી દૂર ઉતરી જવાનું કહ્યું. શાળા સુધી પહોંચવા માટે મેં ચાલવાનું શરૂ કર્યુ ત્યારે જ મારી એક મિત્રનો ફોન આવ્યો. તે મારી પરિસ્થીતિથી વાકેફ હતી. તેણે મને મારો આગળનો પ્લાન પણ પૂછ્યો.