І ўсё ж такі, вяртаючыся да невыразнай апазіцыі белага і чорнага… У нашай традыцыйнай светапогляднай мадэлі не ўсе класічныя апазіцыі прысутнічаюць, а тыя, што ёсць, згладжаныя і размытыя. Дыхатаміі кшталту Бог – д’ябал, праўда – няпраўда, дабро – зло ў нашай традыцыі набываюць выгляд несіметрычны, скажоны, “крывы”. Богу ў беларускім фальклоры супрацьпастаўляецца блазнаваты чорт, нячысцік, праўдзе – крыўда, а дабро са злом разбаўлены максімамі кшталту “можа, так і трэба”.