— Аказалася, што мы па-ранейшаму любім граць, але цяпер хочацца граць усё, не толькі старое. Мы спяваем на беларускай, украінскай, польскай мовах, але ў аснове нашай творчасці ўсё ж беларускія песні, хоць стыль і аранжыроўкі змяніліся. Чаму? Таму што мы таксама змяніліся, нават інструменты іншыя: з’явіліся цымбалы, труба, калімба, равасты, нават клавішы ёсць месцамі — гэта таксама накладвае пэўны адбітак. Калі раней мы гралі проста заліхвацкі эгегей, то цяпер наш эгегей стаў глыбейшым. Але самае галоўнае — мы граем тое, што нам падабаецца, а як гэта называецца — ужо ўсё роўна.