— Увесь гэты час мы працягвалі займацца музыкай, — кажа франтмен гурта Андрусь Палаўчэня. Апошнія дзесяць гадоў ён жыве ў Санкт-Пецярбургу і, хоць займаецца далёкімі ад фолку рэчамі, прызнаецца, што музыка працягвае займаць важнае месца ў яго жыцці. — Музыка — гэта цэмент, які змацоўвае ў жыцці ўсё. Нам проста захацелася зноў сабрацца, на жаль, не ва ўсіх атрымалася, і гэта зразумела. Каб зноў выйсці на сцэну, патрэбныя пэўныя рэсурсы, перш за ўсё час — яго даводзіцца аддаваць крыху больш, чым патрабуе проста хобі. Са старога складу застаўся Ілля Далжанкоў на басе, Аляксей Палаўчэня на барабанах і я. З’явілiся Аліна на цымбалах і Аляксей Звягаў на трубе. Астатнія проста не былі гатовыя: у адных сям’я, у іншых праца, а у кагосьці змяніўся падыход да музыкі. Тут альбо ты ўпісваешся, альбо не, карабель ідзе далей.