​Валянціна Лебедзева: Можна адзначыць, што жанчыны чамусьці аказаліся ў левым крыле гэтага рэвалюцыйнага руху — гэта і эсэркі, і бальшавічкі. Адносна Палуты Бадуновай я магу сказаць, што яна таксама ня толькі займалася справамі апекі ў пачатковым пэрыядзе, падчас Усебеларускага зьезду ці моманту абвяшчэньня БНР, а потым яна была сапраўдным лідэрам партыі эсэраў. Менавіта ёй належалі ваенна-палітычныя дамовы ў тым жа Смаленску пра сумесныя баявыя дзеяньні заходняга фронту і эсэраўскіх паўстанцкіх аддзелаў супраць палякаў на тэрыторыі Беларусі. І паездкі яе ў Маскву для вырашэньня наогул будучыні Беларусі, формы яе дзяржаўнасьці. Гэта ўсё Бадунова найперш, хоць яна ў гэтым дыпляматычных місіях яна была і не адна.