Кераміка. Ад яе ў нас пачаўся неаліт, але чорнадымленая кераміка ўпершыню з’явілася на тэрыторыі Беларусі разам з пачаткам эпохі жалеза. Асноўныя цэнтры вырабу такога тыпу посуду былі на захадзе краіны – у Міры, Ружанах, Пружанах, Поразаве, а таксама на ўсходнім Падляшшы – у Кнышыне, Кляшчэлях, Варанянах, Чорнай Вёсцы Касцельнай, то-бок зноў-такі на былых землях яцвягаў. Захаванню гэтай тэхналогіі ў вялікай меры паспрыяў попыт на чорнадымлены посуд з боку мясцовага габрэйства. Лакальная традыцыя аддавала перавагу менавіта такой кераміцы. Такі адмыслова зроблены посуд называўся шабашоўкамі. Чорнадымленая кераміка можа быць яшчэ і лашчонай (глянцаванай). Дзеля гэтага паверхню падсушанага перад абпальваннем посуду лашчаць гладкай крамянёвай лусткай. Такі посуд называецца сівакамі. Гэтак жа наносіцца дэкор.Традыцыйным дэкорам для такой керамікі быў архаічны малюнак у выглядзе ліній і рамбічных сетак. Геаметрычны арнамент характэрны для ўсёй археалагічнай керамікі ўсёй лясной зоны, ад пачатку яе з’яўлення ў неаліце. Гэта тая стылістычная асаблівасць, якая адрознівае яе ад керамікі стэпавай зоны. Апошняй, наадварот, уласцівая раслінападобная, пластычная арнаментыка. Сярод мноства іншых тыпаў керамікі, апроч чорнадымленай, якая мае чорна-шызы колер ці шызы металічны бляск пасля лашчэння, сустракаецца т.зв. “малачоная”. Яна таксама можа быць чорнага колеру, але з цёплым цёмна-брунатным адценнем. Чорнадымлены, чорнадымлены лашчоны, а таксама малачоны керамічны посуд вырабляецца на Беларусі дагэтуль.