Таму найбольш праўдападобнай формай выглядае славянізацыя праз культурнае перайманне. Прычынамі такога паэтапнага пераймання мог быць цэлы шэраг аб’ектыўных фактараў, таксама паэтапных – наяўнасць у славян больш актуальнай для вытворчых формаў культуры комплексу вераванняў, больш эфектыўная сацыяльная арганізацыя, прыўнесеная пад канец тысячагоддзя варагамі, і, як яе вынік, інтэнсіфікацыя гандлю, што пацягнула за сабой пашырэнне функцый тагачасных славянскіх гаворак у якасці мовы міжнацыянальных зносін; яшчэ пазней у славян з’яўляецца такая зручная рэч, як пісьменнасць. У адрозненне ад культурнай экспансіі, якая свядома нішчыць культуру-папярэдніцу, перайманне інтэгруе новыя элементы ў поле ўласнай культурнай традыцыі, што мы і бачым на прыкладзе балцкіх элементаў у беларускім фальклоры, рудыментаў дахрысціянскіх вераванняў у традыцыйным светапоглядзе і г.д.