На маю думку, трэба аналізаваць гэтую пэрсону ня толькі гісторыкам, але і палітолягам, і сацыёлягам, і гендэрным дасьледчыкам, і псыхолягам. І суадносіны, пра што сказала спадарыня Стужынская, пэрсанальнай актыўнасьці і гістарычнага кантэксту таксама застаюцца на сёньня надзвычай унікальнымі, надзвычай запатрабаванымі. Калі казаць пра вобраз самой Палуты, то я застаюся на тых жа сваіх пазыцыях, што, на жаль, біяграфія Палуты і яе вобраз — гэта вобраз пасіянарнасьці і трагізму. Неверагоднага трагізму. Таму што яна заплаціла за свой жыцьцёвы выбар усім, чым можа заплаціць чалавек наогул. Яна кінула творчасьць, а яна ж была вельмі творчая асоба. Яна магла бы самарэалізавацца ў літаратурнай сфэры. Яна засталася без асабістага жыцьця, бяз кола блізкіх людзей, пакінутая паплечнікамі і сябрамі. Яна ахвяравала сваім здароўем і наогул жыцьцём. Вось такі вобраз сапраўды патрабуе сыстэмнага аналізу — чаму здарылася так.