Як можна складаць радкі светлай радасці, прысвечаныя нашай слаўнай краіне, калі тыя калегі, якія пакуль што на волі, ламаюць сябе. Фактычна выварочваюць, кажучы метафарычна, суставы сваёй творчасці (каб затым ім гэтыя суставы трушчылі фізічна ў турмах НКУС)?