Бенедыкт Дыбоўскі, як і яго паплечнікі па паўстанцаму руху любілі сваю Радзіму, і аддалі сваю душу і сэрца Айчыне, а яшчэ яны былі навукоўцамі, якія нават ў цяжкіх умовах ссылкі не захацелі кінуць навуку і займаліся ёй і ў выгнанні.