Мы паспрабавалі ўдзельнічаць у вялікіх праектах жаночай гісторыі дастаткова нядаўна — успомніць намаганьні той жа Алены Гапавай у 90-я гады, калі была выдадзена некалькі кніжак, калі зьявілася некалькі новых імёнаў, якія зараз маюць гістарычную ўжо вядомасьць. Але гэта жаночая гісторыя, якая налічвае ўсяго 40 гадоў. Яна такая перарывістая, несыстэмная і гэтак далей, быццам бы да сёньняшняй даты інтарэс зьнізіўся. Таму падрыхтоўка да канфэрэнцыі «Жанчыны эпохі БНР» — якраз наша спроба ўзьняць усё ж пытаньне, актуалізаваць інтарэс грамадзтва да жаночай прысутнасьці ў палітыцы тых часоў, і ўспомніць з удзячнасьцю імёны і Палуты Бадуновай, і Веры Маслоўскай, і тых настаўніц, якіх я асабіста ведаю, а магчыма, ня ведае шырокае грамадзтва, і жанчын, якія прымалі ўдзел у падрыхтоўцы Слуцкага паўстаньня і г.д.