Нягледзячы на ваенныя дзеянні, сямейнае жыццё ішло ў спакоі да пачатку 1918-га, калі падбухтораныя бальшавіцкімі агітатарамі сяляне пачалі рабаваць зямельныя ўладанні і забіваць іх уласнікаў. Баючыся за жыццё дзяцей, Людвіка Пілецка выехала з дзецьмі ў Вільню. Аднак не маючы сродкаў на жыццё, пазней яна пераехала ў зруйнаваны маёнтак Сукурча, недалёка ад Ліды, які належаў яе цешчы Флавіі Пілецкай.