Кацярына Гладкая, навучэнка IV курса, прадставіла на суд дыпламаваных сталічных выкладчыкаў даследаванне “Нясвіжскі манастыр бенекцінак як унікальны помнік беларускай архітэктуры”, напісанае пад кіраўніцтвам намесніка дырэктара Нясвіжскага каледжа па выхаваўчай рабоце Алены Мацэль. Работа дзяўчыны заняла трэцяе месца ў секцыі “Гісторыя”, а мультымедыйная прэзентацыя з мноствам фотаздымкаў, створаная пры ўдзеле кіраўніка па вытворчай практыцы Святланы Курчык, стала лепшай. Кацярына Гладкая падмеціла ўнікальныя факты. Па-першае, яна вызначыла дакладную дату закрыцця манастыра і пераходу яго пад вайсковую казарму. Справа ў тым, што некалькі гадоў таму работнікі ў адным з пакояў студэнцкага інтэрната, які месціцца цяпер у былым будынку манастыра, пад шпалерамі была знойдзена графічная эмблема воінскага падраздзялення, які мясціўся ў будынку манастыра, на якой указаныя даты 1873 – 1878 гг. Па іроніі лёсу, менавіта Каця была заселеная ў гэты пакой. Было адзначана і тое, што манастыр бенекцінак быў вучэбнай установай для дзяўчат (і гэта ў канцы ХVI ст.), а таксама меў адкрытую архітэктурную кампазіцыю, што рэдка для манастыроў. Кацярына, дарэчы, для напісання сваёй работы з’ездзіла не толькі ў Нацыянальную бібліятэку, але і ў в. Новая Мыш пад Баранавічамі, куды ў свой час патрапілі алтар і арган з зачыненага манастырскага касцёла.