У той жа час, святары не ўвасабляюць толькі гліну ў руках Божых: кожны з іх, разам з біскупамі і простымі вернікамі, пакліканы да супрацоўніцтва з “нябесным Ганчаром”. Семінарыст або святар робіць гэта, аддаючы перавагу цішыні і малітве, давяраючыся “прадбачлівай крэатыўнасці Бога”, будуючы сяброўства з братамі ў святарстве і з людзьмі, якім пакліканы служыць; біскупы – праз пастаяннае сумеснае дбанне аб падрыхтоўцы годных святароў; нарэшце, народ Божы – уплываючы на пастыраў сваімі чаканнямі, жыццёвымі ранамі, запытамі і патрэбамі.