У падрыхтоўчым дакуменце для Сабору ў Ларэта гаворыцца: «Хрысціянскае прымірэнне з’яўляецца дарам з неба: Бог праз Езуса Хрыста паяднаў нас з сабою (пар. 2 Кар 5, 18), і Яму найперш аддаём нашу ўдзячнасць і хвалу (пар. Эф 1, 3–23; Клс 1, 3–23). (…) Гэта ініцыятыва, у якой мы і ўсё чалавецтва, перш за ўсё тыя, хто атрымлівае ласку, не з’яўляемся яе ініцыятарамі. Да прымірэння прыходзім праз пасхальную ахвяру Езуса, якая становіцца прысутнай у Эўхарыстыі і праз пасрэдніцтва Духа Святога, спасланага дзеля адпушчэння грахоў».