Валянціна Лебедзева: Я магу пагадзіцца часткова з Тацьцянай, таму што сапраўды прыход жанчын у палітыку — гэта толькі пачатак 20-га стагодзьдзя, калі зьяўляюцца жаночыя палітычныя актывісткі і лідэры-жанчыны. Аднак, паглядзім, якім насамрэч быў іхні лёс. Тацяна сказала і пра лёс расейскіх актывістак-эсэрак, і бальшавічак. Пра што сьведчылі прыклады Яўгеніі Бош і нашай Бадуновай? Пра трагізм і няўдзячнасьць. Таму, напэўна, адсутнасьць сацыяльнага прыкладу жаночага посьпеху ў палітыцы дала падставу Захарку казаць тое, што ён сказаў.