Перш, калі мне даводзілася пісаць аб пратэстным мастацтве — артывістах, іх акцыях, праве на выказванне і на крытыку, — я пачынала з таго, што мастацкасць жэсту ацаніць не спрабую. Існуюць знаўцы сучаснага мастацтва — ім і судзіць, а мая справа адстойваць права на пратэст, на крытыку ўлады і нават на выклік грамадству. Але за гады абароны гэтага права паўсталі і ў мяне крытэрыі ацэнкі паспяховасці мастацкіх пратэстных акцый. Мэта гэтага мастацтва — усхваляваць, закрануць, выклікаць рэакцыю, піша Стэфанія Кулаева, эксперт антыдыскрымінацыйнага цэнтра «Мемарыял» з Расіі.