Другая прычына можа палягаць на тым, што самі яцвягі, ваяўнічыя людзі лесу, не абцяжараныя хрысціянскімі светапоглядам і сімволікай, па-іншаму, чым мы сёння, трактавалі сэнс і значэнне чорнага і выкарыстоўвалі яго ў якасці “фірмовага” колеру паводле аналогіі з татэмічнымі жывёламі – моцнымі, небяспечнымі, страшнымі. “Прыручаныя” страхі ўжо не надта каб страхі. Яны як той хатні вуж, што ласуецца малаком.