Ён некалькі разоў пісаў нам з турмы, адрасуючы лісты Б.Хіневічу, аднаму з самых сур’ёзных хлопцаў у групе. Мне гэтыя лісты адгукнуліся наступным чынам. Калі я ўжо вучыўся ў аспірантуры, аднойчы запатрабавалі, каб прыйшоў на «беседу» ў вядомы таямніча-вусцішны вялікі дом з параднай каланадай на фасадзе, што месціцца і сёння на галоўным праспекце сталіцы. Высветлілася, што іх цікавіць мой ідэалагічны багаж.