Шмат хто з даследчыкаў заяўляе, на жаль, без спасылак на першакрыніцы, што яцвягі аддавалі перавагу цёмным насычаным колерам. Так, прафесар Люцыя Акуліч-Казарын сцвярджае, што яцвягі насілі блакітныя (niebieskie) кашулі, гэта быў іх любімы колер, а чырвань яны пазбягалі. Іншы гісторык кажа, што прусы насілі адзенне сіняга і чырвонага колераў і мелі густы, падобныя да густаў славян. Мажліва, высновы навукоўцаў базуюцца на вядомай цытаце з працы Адама Брэменскага з апісаннем старажытных прусаў: мужчыны іх сіняга (azure) колеру, чырванатварыя і доўгавалосыя. Гэты дзіўны сіні колер прускіх мужчын па-рознаму трактуецца даследчыкамі і перакладаецца – і як колер вачэй, і як наяўнасць татуіровак, і як баявая расфарбоўка. Апошняе ўяўляецца найбольш верагодным, паколькі цёмна-блакітная баявая расфарбоўка сокам вайды фарбавальнай была распаўсюджана ў старажытных германцаў, брытаў, піктаў за часам Рымскай імперыі. Адна з версій паходжання назвы апошніх – ад лацінскага pictis (фарбаваны). Фарбавальныя ўласцівасці вайды былі вядомыя славянам, не маглі пра яе не ведаць і яцвягі. Наўрад ці ўжыванне сіняга старажытнымі германцамі азначала асаблівую любоў да гэтага колеру, хутчэй наадварот, падкрэслівала іхнюю гатоўнасць да парушэння табу. Ці маглі ў такі самы спосаб дэманстраваць сваю баявую рашучасць ваяўнічыя яцвягі? Маглі. Невядома, ці рабілі.