Пасля навучання ва ўніверсітэтах Германіі юнак вярнуўся ў ВКЛ. Насуперак запаветам бацькі ён перайшоў з пратэстантызму ў каталіцызм. У значнай ступені гэтаму паспрыяў выдатны прапаведнік-езуіт Пётр Скарга. Па волі лёсу сын самага ўплывовага пратэстанта ВКЛ стаў актыўным дзеячам контррэфармацыі. Не глядзячы на гэта, магнат быў у ліку тых, хто актыўна адстойваў незалежнасць ВКЛ на Люблінскім сойме 1569 г. Удзельнічаў ён і ў вайсковых дзеяннях: у Інфлянцкай (Лівонскай) вайне, паходзе Стэфана Баторыя. У час аблогі Полацка Мікалай Крыштоф Сіротка быў цяжка паранены ў галаву. Пасля гэтага здарэння ён паабяцаў здзейсніць вандроўку ў Іерусалім да гроба гасподня. Абяцанне сваё ён выканаў, пакінуўшы запісы, якія былі пакладзены ў аснову дзённіка Мікалая Крыштофа — «Перагрынацыі» («Перэгрынацыі»). Аўтара цікавіла ўсё — ад прыродных умоў да гісторыі кожнай мясціны. Апісваў ён толькі тое, што бачыў на ўласныя вочы.