Неад’емнай часткай сармацкага строя з’яўляўся т.зв. “пас кунтушовы”, першапачаткова экспартаваны з Турцыі і Ірана, пазней пачаў вырабляцца і на тэрыторыі Рэчы Паспалітай. Найлепшымі з паясоў мясцовага вырабу лічыліся слуцкія. Самы просты слуцкі пас называўся аднабаковым, але меў два розныя малюнкі з адваротных бакоў свайго палотнішча. Вырабляліся таксама двухбаковыя і нават чатырохбаковыя паясы. Адзін з бакоў звычайна рабіўся жалобным – з выкарыстаннем срэбра і чорнага колеру. Аднак чорны колер вельмі часта прысутнічае і на святочных малюнках паса, там ён падкрэслівае бляск залатых нітак асновы і на кантрасце спалучае іншыя колеры. Можна сказаць, стварае эфект вітража. Той жа прынцып вітражнасці мы бачым у маляванках Алены Кіш, Язэпа Драздовіча і інш., калі коштам чорнага тла “збіраюцца” і ўзмацняюцца колеры іншых фарбаў, звычайна бруднаватых і не надта згарманізаваных. Маляваць даводзілася тым, што было даступна ў паваеннай Беларусі.