У 1960-ыя, калі Алесь Адамовіч, Уладзімір Калеснік і Янка Брыль збіралі гісторыі да сваёй кнігі пра спаленыя вёскі, яны запісалі — праз недагляд, — гісторыю вёскі, знішчанай партызанамі. Без умяшання цэнзуры пісьменнікі зацерлі гэты запіс. Пазней ужо Адамовіч шкадаваў аб гэтым учынку. Праблема ў тым, што неад’емная ўласцівасць кожнай ідэалогіі — магчымасць такога аўтаматызаванага скарачэння.