Немалады, рудаваты з выгляду маёр, які пратрымаў мяне цэлы дзень і які падчас размовы сурова-пагрозліва папярэджваў («Худо вам будет, Алексей Михайлович, худо!»), выставіў супраць мяне ў якасці аднаго з абвінавачанняў рытарычнае пытанне: чаму гэта я, а не хто іншы быў першым, каму паказваў Хіневіч лісты Макаранкі.