Բայց հանկարծ բավական է ներիշխանական մի փոքր հակասություն իշխանությունը բաժանելու հողի վրա, հանկարծ այդ հակասությանն անպատեհ համաշխարհային մի ճգնաժամ, հետո հանկարծ Ռուսաստանի տնտեսության խնդիրներ, ու հայկական տնտեսական հրաշքի փուչիկը պայթում է: Որովհետև տնտեսական հրաշքը և ընդհանրապես պետականությունը կառուցվել են ոչ թե երազանքի ու գաղափարախոսության, այլ պատեհապաշտության, «որտեղ հաց՝ այնտեղ կաց» սկզբունքի վրա: Եվ Հայաստանին այդ մոդելը աղետի չի հասցրել միայն այն պատճառով, որ գոնե գտնվել են Ղարաբաղյան պատերազմ հաղթած որակներ, որոնք հետագայում երկու տասնամյակ պահել ու դեռ պահում են անորակ կառավարման և արատավոր համակարգի պայմաններում հայտնված պետականությունը: