Քաղաքական գործիչը պետք է ունակ լինի լսելու համբերատարությմաբ, բանավիճելու, ուրիշի կարծիքը գոնե հարգելու, այլ տեսակետները վերլուծելու, սեփական համոզմունքը բացատրելու: Քաղաքագիտությունը և հոգեբանությունը մոտ են իրար, քաղաքագետը նաև հոգեբան է, իսկ հոգեբանը սովորաբար շատ հեռու է լինում քաղաքականությունից: Բարոյահոգեբանական և խրատական ելույթները այս կամ այն ամբիոնից կարող են լցնել ցածր իրավագիտակցություն ունեցողների դատարկ գլուխները, հատկապես սահմանից այն կողմ, բայց ոչ մեր հպարտ հայրենակիցներին: