ՍԴ–Ամերիկան ինձ ձգում էր, քանի դեռ այնտեղ հայտնվելու որևէ հնարավորություն չկար: Երիտասարդ ժամանակ այնպիսի՜ գաղափարական ամերիկացի էի: Շատ էի սիրում ջազ, սիրում էի ամերիկյան կինոն, սիրում էի ամերիկյան հագուստը: Ինձ դուր էր գալիս ամերիկյան վարվելակերպը, ինչպիսին, ոչ այնքան հստակ, պատկերացնում էի: Բայց երբ ավելի ուշ սկսեցին մեկնել ընկերներս, թվաց, որ ավելի հարմարեցված եմ հայրենիքում ապրելու: Ես ինձ առավելապես ռուս մարդ էի զգում: Իսկ հետո պարզվեց, որ այդպես չէ: Գրական աշխատանքով զբաղվելու և Լենինգրադում ապրելու հնարավորություն այլևս չունեի: Դա արդեն դժվար ու վտանգավոր էր: