Քրդական տեղանունների անվանափոխության պատմությունը բավականին հին է: Օսմանյան կայսրությունում նահանգների, գավառների, գյուղների, սարերի, գետերի հայերեն, հունարեն և բուլղարերեն անունների թուրքացումը պաշտոնապես սահմանվեց 1913թ. մայիսի 13-ի «Գաղթականների բնակեցման կարգ»-ով։Այս շրջաբերականը տարածվեց նաև քրդական տեղանունների վրա, որոնց արգելումը շարունակվեց նաև Հանրապետության շրջանում: Անվանափոխումների ընթացքն է՛լ ավելի արագացավ 1925թ. Շեյխ Սայիդի և 1938թ. Դերսիմի ապստամբություններից հետո: Դրանք շարունակվեցին նաև 1960թ. մայիսի 27-ի և 1980 սեպտեմբերի 12-ի հեղաշրջումներից հետո: 1957թ. ստեղծված «Անվանափոխման մասնագիտական հանձնաժողովը» բաղկացած էր գլխավոր շտաբի, ներքին գործերի, պաշտպանության, ազգային կրթության նախարարությունների, Անկարայի համալսարանի լեզվի պատմության և աշխարհագրության ֆակուլտետի, Թուրքական լեզվաբանական ընկերության ներկայացուցիչներից։ Չնայած իշխանափոխությանը՝ այս կազմակերպությունը շարունակեց իր գործունեությունը մինչև 1978թ.: