Ուզում եմ ասել, որ համերաշխությունը շատ կարևոր է, բայց նաև կարևոր է նաև անհնազանդությունը՝ անհատի անհնազանդությունը ստրկությանը, կեղծիքին, մյուսին, նոր ձևավորվող իշխանությանը, որովհետև այլ կերպ կստացվի անցած երեսուն տարվա պատմության նման, էդքան թանկ գնով, էդքան գյոզալ, ես ասում եմ «գյոզալ» ձեռքբերումը, ինչքան աննկատ, հանկարծ հերթական հպատակությամբ…., իսկ էդ հպատակության տակ վախն է, կեղծիքն է, առևտուրն է, ընդ որում ընկերոջ հաշվին, ընկերոջից գաղտնի, անազնվությունն է, բոլորը միասին, համաձայնեք, էդպես ասում են, ինքը «բիրիքով» ուղղակի կհանձնի, որը չի կարելի: