Իսկ ինձ գրականության մեջ միշտ դուր է եկել այն, ինչը անմիջաբար գրականություն է, այսինքն` տեքստի որոշ քանակ, որը տխրեցնում է մեզ, կամ ուրախության զգացում առաջացնում, որը մեզ ստիպում է հափշտակությամբ կարդալ իրեն: Ինձ գրավում էր ամերիկյան գրականության լակոնիզմը, սկզբունքային հակիրճությունը, որն այնպե՜ս հատուկ չէ իմ հայրենի գրականությանը: Ամերիկյան գրականությունն այն ժամանակվա սովետական գրականության ֆոնին անսովոր անկաշկանդ էր թվում, ազատ խոսում էր ռուսական գրականության մեջ արգելված բաների մասին, օրինակ` մարդկային հարաբերությունների: Ամերիկյան գրականությունը, ինչպես, համենայնդեպս, մեզ թվում էր, միշտ ի սկզբանե ճշմարտախոս էր: Որովհետև ամերիկյան գրողները գործնականում անճշմարիտ գործեր ստեղծելու պատճառ չունեին: