Տոտոյի մարմնավորած հերոսները պատահական վաստակով ապրող ձախողակներ են, ովքեր ցանկացած պարագայում չեն կորցնում իրենց մարդկային նկարագիրը։ Այդ հերոսները հոգեհարազատ էին հասարակ ժողովրդին։ Հետպատերազմյան Իտալիայում տիրող տրամադրությունները հենց այսպիսի հերոսների կարիք ունեին։ Իտալիայի առաջադեմ արվեստագետները պայքարում էին հանուն ժողովրդավարության և մարդասիրության սկզբունքների, և պատահական չէ, որ Տոտոն միացավ նրանց՝ հարելով նաև նեոռեալիզմին։ Այդ տարիներին նա նկարահանվեց «Նեապոլը միլիոնատերերի քաղաք է» և «Ոստիկաններ ու գողեր» ֆիլմերում, որոնք համարվում են նրա լավագույն կինոաշխատանքները։ 1957թ֊ին Քրիստիան֊Ժակը Տոտոյին հրավիրեց նկարահանվելու իր «Օրենքն օրենք է» ֆիլմում, որը «Ոստիկաններ և գողերի» ֆրանսիական տարբերակն էր։