Արմո Մելքոնյանն ասում է, որ այն ժամանակ չէր մտածում, թե պատերազմն այդքան երկարելու է: 3 երեխա ուներ, լավ գործ, բայց երբ պատերազմն սկսեց, ամեն ինչ թողեց-գնաց: «Անպայման պիտի գնայի»,- ավելացնում է: 92-ի մարտի սկզբներին Արմոն գնացել է Ղարաբաղ: Սկզբից եղել է Ստեփանակերտի առաջին վաշտի կազմում, որի հրամանատարը Բեկորն էր՝ Աշոտ Ղուլյանը, այնուհետ ընդգրկվել է Շուշիի առանձնակի գումարտակի կազմում, հրամանատարը Ժիրայր Սեֆիլյանն էր: Մասնակցել է Շուշիի ազատագրմանը, Մարտակերտի, Աղդամի, Քարվաճառի մարտերին: