ԻԼԻՊ-ի առաջխաղացումը քրդերի համար ռիսկային է, բայց նաև նոր հնարավորություններ է ընձեռում նրանց: ԻԼԻՊ-ի բանակը, դուրս գալով Սիրիական անապատից, հունիսին մոտեցավ Իրաքի երկրորդ քաղաքին` Մոսուլին: Իսլամիստական ուժերն իրենց վերահսկողությունը հաստատեցին այստեղ, իսկ իրաքյան բանակը փախուստի դիմեց` տարածաշրջանը թողնելով բախտի քմահաճույքին: Քրդերը, օգտվելով ստեղծված քաոսից, զավթեցին մեծ տարածքներ, որոնք պատկանում էին և´ Քուրդիստանին, և´ Իրաքի կառավարությանը: Քաղաքական կլիման` ձեռք բերված նոր տարածքներով, անկախության համար խոստումնալից էր թվում: Տարածաշրջանը նաև նոր տնտեսական հզորություն էր ձեռք բերում վերջին տասնամյակում հայտնաբերված նավթի հսկայական պաշարներով: Բարզանին քրդական խորհրդարանին հուլիսին խնդրել էր պատրաստվել ինքնակառավարման քվեարկության: «Եկել է ժամանակը, որ ինքներս որոշենք մեր ճակատագիրը, և պետք չէ սպասել, որ ուրիշները դա անեն մեր փոխարեն»,-ասել է Բարզանին: