ՍԴ- Ինձ` քսանամյայիս համար անկասկած էր, որ առաջին տեղում ամերիկյան արձակն է, հետո` ռուսականը, որն ինձ համենայնդեպս դուր էր գալիս և միշտ թանկ է եղել, իսկ հիմա, երբ հայտնվել եմ Արևմուտքում, դարձել է ավելի հարազատ: Հետո արդեն կդնեի ֆրանսիացի արձակագիրներին, իսկ համարյա վերջում` գերմանացիներին… Ժամանակին ինչ-որ նախապաշարում ունեի գերմանական մշակույթի դեմ, որը հետո աստիճանաբար ցրվեց, չքացավ, որովհետև մի քանի սիրելի գերմանացի գրողներ հայտնվեցին, առաջին հերթին` Հենրիխ Բյոլը: Նաև Թոմաս Մաննի որոշ գործեր եմ սիրում: