Առաջին դասարանում, Մարտի 8-ի առթիվ կազմակերպված միջոցառմանը, մոր մասին երգ կատարելիս, հուզմունքս այնքան մեծ էր, որ երգն ընդհատելով, փղձկացի: Հիշում եմ, մի անգամ էլ, բակում խաղալիս, տղաներից մեկի հետ սկսեցինք կռվել: Նա հայհոյեց մորս: Նրան մինչև ուշագնացության աստիճան ծեծեցի: Եվ, երբ տատս փորձում էր թևիցս քաշելով ինձ տուն տանել, հեկեկալով գոռում էի. «Թող ինձ հայհոյի, բայց` ոչ մորս»: