Աշոտ Բլեյան – Սերոբ ջան, ես ինքս էլ անընդհատ քայլքի մեջ եմ, հեծանվի վրա եմ, ինձ ծանոթ է, և իրոք, ես հեղինակային մանկավարժության մեջ հետևողական մտցնում եմ էդ քայլքով, ճամփորդությամբ ուսուցումը: Գիտեք, դա սրում է միտքը, որովհետև երբ դու ճամփորդ ես, միտքդ սուր է, դու տեսնում ես բաներ, որոնք չէիր տեսնում. ոչ միայն դու արձանագրում ես, այլև գտնում ես լուծումներ փոխելու, շարժվելու, անընդհատ քո դիրքն է փոխվում, դու էդ երևույթին կարող ես մի քանի կողմերից նայել և այլն: