مثلا اگر کسی بگوید: «در این خانه هیچ کس جز زید وجود ندارد»، با این حصری که در کلامش آورده، تمام انسان های دیگر عالم را از حکم قضیه (یعنی وجود داشتن در آن خانه) خارج نموده و واقعا هم کسی جز زید در آن خانه وجود ندارد. این را می گویند «حصر حقیقی».