با حلول سال 1342 از یک سو رویارویی دولت با روحانیون وارد مرحلة تازه‌ای گردید و از سوی دیگر روحانیون و طلاب شهر قم بر ضد اقدامات دولت علم برای نخستین بار به تظاهرات پرداخته و اقدام به پخش اعلامیه‌هایی بر ضد رژیم کردند. به جای سنت قدیمی شادی و تبریک، عزا بر پا کرده، سخن‌گویان و وعاظ خطر هیئت حاکمه را برای اسلام بازگو می‌کردند.