عزت شاهي در خاطراتش مي‌گويد: « بعد از قضيه هفت تير روشن شد که جواد قديري قبل از آن در جايي گفته بود که همه اينها در اين پنج ـ شش روز فاتحه‌شان خوانده است و از بين مي‌روند. من تلفن زدم و اين موضوع را به خسرو تهراني گفتم و تأکيد کردم که حواستان باشد. تهراني هم گفت که ما بررسي مي‌کنيم. بعد که قضيه آقاي خامنه‌اي [ترور رهبر معظم انقلاب] پيش آمد، ما به آدرسي که از جواد قديري داشتيم، رفتيم و ديديم که آنجا را تخليه کرده‌اند، گويا مدتي در منزل محمد عطريانفر در اختفا بسر برده و بعد هم... از کشور گريخت.» آخرين جنايتي که از وي ثبت شده است، آتش گشودن به روي مردم در 20 شهريور 1360 است که گويا در آستانه گريختن وي از کشور بوده است.در سال 1364 نام قديري در ليست شوراي مرکزي منافقين به عنوان «عضو مرکزيت» سازمان درج گرديد. همسر او، زهره عطريانفر نيز از عوامل تروريستي منافقين بود که مدتي پس از او با کمک باقيمانده شبکه نفوذ از کشور گريخت و البته بعدها در راستاي سياست‌هاي سازمان از همسرش جدا گرديد. از دوستان صميمي جواد قديري در نخست وزيري مي توان به مسعود کشميري، علي اکبر تهراني ، تقي محمدي، خسرو قنبري (تهراني)، سعيد حجاريان و... اشاره کرد.