در مورد دولت علم و اعضای هیئت دولت وی اظهارنظرهای گوناگون و زیادی شده است. غلامرضا نجاتی در این باره می‌نویسد. «اعضای کابینه او از جناح‌های مختلفی بودند شامل: نخبگان قدیمی، افرادی فاقد شهرت و سابقه خدمت در امور سیاسی، یا مظنون به همکاری با سازمان جاسوس MI6 بریتانیا، و یا وابسته به لندن و واشنگتن، عضو ساواک و نیز مردانی که سابقه عضویت در حزب توده داشتند. برخی از آنها نیز در کودتای 28 مرداد 1332 با انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها همکاری کرده بودند.»[11] اعضای نهضت آزادی در نشریه داخلی خود در این باره چنین اظهار نظر می‌کنند: «ما معتقدیم که بی‌شخصیتی درجاتی دارد و وزرایی که در این تحول وارد کابینه شده‌اند رکود بی‌شخصیتی را شکسته‌اند، به طوری که حتی خودشان هم خجالت می‌کشند که در همین حکومت بی‌سر و ته خود را وزیر بخوانند.»[12] علی امینی نیز در جواب سؤالی که برای آینده و عکس‌العمل علم نسبت به اعمال دولت خودتان چه تصوری دارید؟ با خنده گفت: «اگر به جای من یک رجل استخواندار قدیمی با تجربه آمده بود جای نگرانی بود. این شانس من است که باید علم را به جای من بنشانند. چون در جبین این کشتی نور رستگاری نیست.»[13]