حضرات آیات گلپایگانی و شریعتمداری نیز بار دیگر طی تلگرافاتی از شاه و علم خواستند که تصویب‌نامه را لغو کنند.[34] اما امام خمینی که از تلگراف خود به شاه نتیجه لازم را نگرفته بود بار دیگر اسدالله علم را خطاب قرار داد و تهدید کرد که هر گاه تصویب‌نامه انجمن‌های ایالاتی و ولایتی را ملغی نکند با عکس‌العمل شدید روحانیت مواجه خواهد شد. وی نوشت: «علمای اسلام درباره شما [اگر تصویب‌نامه لغو نشود] از اظهار عقیده خودداری نخواهد کرد».[35] همزمان با این تلگراف علمای دیگر شهرهای مختلف مانند بروجرد، تبریز، قم و چندین شهر دیگر ایران و حتی نجف ـ که فتوای آیت‌الله حکیم علیه دادن حق رأی به زنان اعلام شد[36] ـ سیل نامه‌ها و تلگراف‌های خود را به دفتر نخست‌وزیری روان ساختند.[37]