ترانه ها و آوازهای سیاسی و انقلابی از عوامل تعیین کننده در چنین معادلاتی است و دولت ها و گروه های سیاسی در قالب های سنتی مانند تصانیف و مارش ها تا گونه های جدید پاپ از آنها استفاده می کنند. برای نمونه، می توان در ایران قبل از انقلاب اسلامی به تحرکات سیاسی گروه هایی مانند گروه چاووش اشاره داشت که منجر به ساخت قطعات زیادی شد که در پیشبرد سرنگونی سلسله پهلوی نقشی موثر بازی کرد. از آخرین استفاده های سیاسی از موسیقی می توان به آهنگ هایی اشاره کرد که آمریکا و کشورهای هم پیمانش در جنگ های اخیر افغانستان و عراق از آن استفاده می کردند.