حصر مذکور در روایت (که فرموده: لذت زنان برترین لذت است)، حصر اضافی و نسبی است و نه حصر حقیقی؛ یعنی نسبت به لذات جسمی و مادی، برترین لذت، لذت زنان است، اما منظور روایت این نیست که در میان تمام لذات جسمی و معنوی عالم، لذت زن برترین است، بلکه در مقایسه با سایر لذات جسمی، لذت زنان را برترین معرفی می کند؛ چه اینکه لذات بالاتر از آن هم داریم، مانند: لذت قرب حق تعالی که لذتی معنوی و فوق العاده است و قابل توصیف نیست (1):