در مورد ایرادگیری و تجسس و غیبت و ... هم خب قطعا چنین کارهایی درست نیست؛ حتی اگر خواهر یا مادر یا هر کس دیگری باشد. با این حال برای اینکه رفتار ایشان را اصلاح کنی نمی شود فقط از امر به معروف و نهی از منکر زبانی یا دعوا و جز و بحث استفاده کنی. اولین قدم این است که شما از جانب خودت زمینه های ایرادگیری و سوء ظن و ... را برطرف کنی. مثلا هر وقت می روی بیرون حتی اگر سوال هم نکرد به او بگو کجا می روی و کی بر می گردی؛ گوشی تلفنت را گاهی اوقات در اختیارش قرار بده تا خیالش راحت شد؛ در صندوق یا اتاقت را باز بگذار یا گاهی به همراه خود او همه چیز را بریز بیرون و خاطراتت را با او مرور کن. (هر چند نوشتن خاطره خوب است؛ اما چون دست نوشته هیچ وقت در امان نیست و هر لحظه ممکن است به دست کسی بیفتد، لذا بهتر است که از نوشتن مسائل خصوصی که نباید کسی بداند خودداری کنید). اگر اینگونه رفتار کنید، بعد از مدتی اعتماد او را جلب خواهید کرد و دیگر مورد بازجویی یا تجسس قرار نخواهید گرفت. در کنار این مسئله باید تا می توانید خود را به او نزدیک کنید. نزدیکی و صمیمیت شما با خواهرتان بخش زیادی از این مشکلات را حل خواهد کرد؛ به خصوص که می گویید در مواقعی خیلی مهربان می شود و ...