علامه طباطبایی در المیزان ذیل آیه مذکور می فرمایند: این آیه دلالت دارد بر اینکه قبل از نزول آن، حکم روزه حرمت مطلق مباشرت در ماه مبارک رمضان بوده است(یعنی هم در روز و هم در شب مباشرت با همسر حرام بوده است) و با نزول این آیه حرمت مباشرت در شب ماه مبارک نسخ گردید و حلال شد. نیز خوردن و آشامیدن بعد از خواب شبانه حرام بوده که حلال گردید. آیه مذکور در نسخ حکم قبلی روزه ظهور دارد. (5)