مظاهر فرهنگی عاملی بنیادین در برانگیختن احساس تعلق به سرزمین، قوم، قبیله و طایفه است. برخی از آوازها حتی ایجاد حس تعلق به یک خانواده در جایگاه کوچکترین نهاد اجتماعی را دارد. مادامی که شخصی پای خود را از شهر و دیار خود بیرون نگذاشته است چندان هویت اجتماعی اش را احساس نمی کند، اما به محض فاصله گرفتن از متعلقات اجتماعی نیازهای هویتی ناشی از این حس در نزد افراد آشکار می شود. برای مثال، ما در زندگی روزمره در ایران ممکن است بارها از اطراف خود صدای سازهای ایرانی را بشنویم که در حال نواختن موسیقی دستگاهی است و به راحتی از کنار آن عبور کنیم. اما اگر در خیابان های توکیو قدم بزنیم و چنین صدایی را بشنویم، ناخودآگاه می ایستیم و به دنبال این می گردیم که این صدای آشنا که متعلق به هویت من است، از کجا می آید؟