اولین شخصی که سعی به ارائه تئوری فراگیر در زمینه کارکرد موسیقی در جامعه کرد آلن مِریام (Alan P. Merriam) بود. مریام در واقع جامعه شناس نبود، بلکه مردم شناس موسیقی بود علمی که بعدها طی چند دوره تحول تحت عنوان اتنوموزیکولوژی (قوم موسیقی شناسی) شناخته شد. وی معتقد بود انسان افزون بر فرهنگی که در آن زیست می کند و میزان توسعه یافتگی اجتماعی که دارد، موسیقی را به جهت کاربردهایی خاص در زندگی روزمره تولید و مصرف می کند.