حالا رژیم در برابر امام دو راه بیشتر نداشت، یا باید در برابر مواضع محکم امام عقب‌نشینی می‌کرد و خواسته‌هایش را می‌پذیرفت و یا با روش‌های قهرآمیز او و طرفدارنش را سرکوب می‌کرد. چنین به نظر می‌رسد که با توجه به تعهداتی که رژیم در قبال آمریکا داشت و آن چه که در رفراندوم شش بهمن 1341، بر عهده گرفته بود، نمی‌توانست راه اول را در پیش گیرد لذا راه دوم را برگزید و نمونه عینی آن وقایع سال 1342 و به طور مشخص سرکوبی قیام 15 خرداد بود.