در دو شماره گذشته در این صفحه به دنبال توضیح رابطه خشم و نگهداری یک شغل بودم و اشاره کردم که عدم بروز صحیح این احساس، نه تنها باعث از دست دادن شغل و آسیب دیدن اعتبار اجتماعی ما می‌شود بلکه خطرات جسمانی و روانی متعددی را نیز متوجه ما می‌کند. در ادامه به روش‌‌های درست و نادرست برخورد با این پدپده اشاره کردم و گفتم که مناسب‌ترین راه، اداره و مدیریت خشم است و از میان روش‌هایی که به ما کمک می‌کند تا بتوانیم احساس خشم و رفتار عصبانیت را تا حدود بسیار زیادی اداره کنیم، به روش تن‌آرامی یا ریلکسیشن اشاره مفصل‌تری کردم.