چند سالی هست که اینجا کمتر وبلاگ می‌نویسم. شبکه‌های اجتماعی اینترنتی برای من خوره خبر و تکنولوژی که زیاد حرف می‌زنم ابزار بسیار سریعتر و فراگیرتری هستند نسبت به وبلاگ‌نویسی سنتی. برای همین در آن دسته از شبکه‌های اجتماعی که پاتوق خبری هستند نظراتم نسبت به مسائل مختلف را روی خبرشان منتشر می‌کنم. قبلا گوگل ریدر بود، الان گوگل‌پلاس و فیس‌بوک و البته همیشه توییتر. بسیار بیشتر از اینکه حرفی بزنم هم سعی می‌کنم از خبرها و نظرهای مختلف مردم باخبر شوم و بقیه را باخبر کنم. خصوصا نظراتی که به دلایل مختلف (فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و...) کمتر عرصه بروز دارند. از این رو توجه به این نکته بسیار حائز اهمیت است که بازتاب دادن هیچ محتوایی در هیچ شبکه‌ای اصلا به معنای خوشحالی من بازتاب‌دهنده از خبر بازتاب داده شده یا موافقتم با نظر بازتاب داده شده نیست. فقط به این معناست که به دلیلی درست یا غلط احساس کردم که دیده شدنش توسط بقیه مفید است. مثلا یکی از این دلایل نشان دادن واکنشهای مثبت و منفی جامعه است نسبت به یک خبر یا نظر در قسمت کامنت‌ها و یا تولید پرسش و ایجاد گفتگو برای رشد و یادگیری بیشترم از جامعه.