وی افزود: همۀ جوامع در طول تاریخ به نوعی با مسئلۀ عدالت به عنوان مهم‎ترین و محوری‌ترین مسئله برای حفظ و انسجام بخشیدن به جامعه خویش مواجه بوده‌اند. بر همین اساس، می‌توان تحقق عدالت را محور و پایۀ شکل‌گیری حیات طیبۀ انسان در جامعه دانست. مسئلۀ عدالت در ذات خود، امری فطری و پیشادینی است. در اسلام نیز عدالت بستر حیات طیبه انسان در جامعه و اساس حکومتداری تلقی شده که «العدل اساس الملک». تحقق عدالت یعنی نفی ظلم؛ چه به نفس خود و چه به دیگری، و از سوی دیگر نفی پذیرش ظلم. ظلم در واقع مولود جهالت و طاغوت است.