Ο Έβανς και οι συνάδελφοί του κάλυψαν με τη βοήθεια απολιθωμάτων μια περίοδο 70 εκατομμυρίων ετών, έχοντας αρχικά ως στόχο να περιγράψουν τα στάδια ταχείας ανάπτυξης των θηλαστικών αφότου οι δεινόσαυροι έπαψαν να κυριαρχούν στη Γη. Όπως εξηγούν, τα προηγούμενα 140 εκατομμύρια χρόνια τα θηλαστικά είχαν μέγεθος ποντικού ή ήταν ακόμη μικρότερα. Καθώς οι δεινόσαυροι δεν βρίσκονταν πλέον στο προσκήνιο, τους δινόταν η ευκαιρία να καλύψουν βιολογικά «κενά», π.χ. των μεγαλόσωμων φυτοφάγων.