5.Ο δημόσιος διάλογος πάσχει και διακατέχεται από υποκρισία ,εμφανή ανεπάρκεια πολλών πολιτικών προσώπων ,δημοσιογράφων και τεχνοκρατών, συνομοσιολογία ,προχειρότητα. Μια σειρά π.χ. «σπουδαίοι» οικονομολόγοι προβάλλουν την άποψη και μάλιστα με περισσή ευκολία που συμπυκνώνεται στο σλόγκαν «Δεν χρωστάμε. Δεν πληρώνουμε. Ας χρεοκοπήσουμε» δημιουργώντας σύγχυση στους πολίτες που αναζητούν ελπίδα. Φαντάζομαι ότι θα εξαφανίζονταν ,αν είχαμε αύριο χρεοκοπία και έβλεπαν πρακτικά οι πολίτες τι σημαίνει αυτό ,αφού οι ίδιοι θα έχουν αυτή την πολυτέλεια ως σύμβουλοι διεθνών οργανισμών και επιχειρήσεων. Από την άλλη ενοχοποιούνταν και πετροβολούνταν όσοι τολμούσαν να πουν ότι μη ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου οδηγεί σε χρεοκοπία, κάτι που παραπέμπει σε καταστροφή. Και όμως. Ακόμα και η Α.Παπαρήγα –που σε κάθε περίπτωση είναι πιο σοβαρή από πολλούς άλλους- πήρε σαφή θέση ότι τυχόν χρεοκοπία και έξοδος από το ευρώ σε αυτή τη φάση θα ισοδυναμούσε με καταστροφή της Ελλάδας. Γιατί άραγε τροφοδοτείται αυτή η παράκρουση; Ποιους συμφέρει αυτή η παραπληροφόρηση που βέβαια βρίσκει εύφορο έδαφος ,αφού κανείς δεν αρέσκεται στο να χρωστάει και βέβαια να πληρώνει;