Ακούω... και βλέπω... τις σκέψεις μου όταν βρέχει, σταλαγματιά- σταλαγματιά ποτίζουν τις ξέρες της ζωής, σφιχταγκαλιάζονται οι στιγμές που έφυγαν με τις στιγμές που έρχονται. Τι παράξενες στιγμές... αδύνατον να χωριστούν! Θεριεύουν... μέσα στη βροχή, μεταμορφώνονται σε σπόρους, απλώνονται στα απέραντα χωράφια της ψυχής, ποτίζονται, ανθίζουν και ωριμάζουν…