[Ο μονόλογος αυτός αποτελεί την προσωπική μου ανάγνωση του έργου του Άντον Τσέχωφ «Η ψυχούλα». Στόχος μου ήταν να στρέψω την ηρωίδα του έργου εναντίον του ίδιου της του δημιουργού. Η γυναίκα που δίνεται ψυχή τε και σώματι σε έναν άντρα ή σε ένα παιδί δεν είναι ηλίθια, αλλά γενναία. Θυσιάζει ελευθερία για να σπείρει ζωή και πάθος.]