Από τα μέσα περίπου του 16ου αιώνα, το τιμάριο, το παραδοσιακό σύστημα γαιοκτησίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αρχίζει να παρακμάζει και σταδιακά αντικαθίσταται από το τσιφλίκι (çiftlik). Kατά τους αιώνες της ακμής οι ιδιωτικές γαίες (τα μούλκια) ήταν ελάχιστες. O κάτοχός τους είχε το δικαίωμα να τις πουλήσει, να τις δωρίσει, να τις αφήσει σε κληρονόμους ή να τις αφιερώσει σε βακούφια (γαίες αφιερωμένες σε θρησκευτικά ιδρύματα), χωρίς κανένα περιορισμό. Oι γαίες αυτές ήταν, συνήθως, μεσαίες ή μικρές ιδιοκτησίες. Ο αριθμός των τσιφλικιών τον 18ο - αρχές 19ου αιώνα αυξήθηκε τόσο πολύ ώστε δημιουργείται μία νέα κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα με πολλές αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.