Αυτά τα προβλήματα είχαν επισημανθεί από συνετούς Οθωμανούς (π.χ. από τον Kâtib çelebi, έναν από τους μεγαλύτερους Οθωμανούς διανοητές του καιρού του, που τόνιζε την ανάγκη καλλιέργειας των φυσικών επιστημών, παράλληλα με τις θεολογικές) ή καταγγέλθηκαν, το 1785, από τον Σουλεϊμάν Πενάχ Εφέντη τον Μοραΐτη. Όλοι αυτοί μιλούσαν για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην Αυτοκρατορία προκειμένου να σωθεί από την επερχόμενη καταστροφή. H κακή κατάσταση του στρατού και των οχυρώσεων, που επισημαίνεται και από ξένους στρατιωτικούς. δεν βελτιώθηκε παρά τις προσπάθειες, κυρίως, του σουλτάνου Σελήμ Γ' (1789 - 1807) να δημιουργήσει τακτικό στρατό απέτυχαν.