Το άλλο είναι πως κακώς πέταξες το βιβλίο του Πουλαντζά. Είναι ενδιαφέρων. Βλακείες τέτοιου είδους με τα γλυκάκια τις έβλεπε αλλιώς το "επαναστατημένο" κλίμα της μεταπολίτευσης στο οποίο μεγάλωσα. Φαντάζομαι πως στη δεκαετιά του '60 με του χιπηδες, τους τεντυμπόηδες (που δεν ακούγονταν τότε μάλλον με τον ψιλο-γελοίο τόνο του σήμερα) πρέπει να ήταν ακόμη πιο διαφορετικά τα πράγματα.