Στην πραγματικότητα ο Πελοποννησιακός λαός βρέθηκε σε ένα μεγάλο δίλημμα. Από τη μια εκαλείτο να πολεμήσει στο πλευρό μιας στρατιωτικά ανίσχυρης Χριστιανικής, αλλά ετερόδοξης δύναμης, από την οποία είχε υποστεί επί 30 χρόνια οικονομική εκμετάλλευση, και από την άλλη να υποταχθεί ή να αντισταθεί σε μία αλλόθρησκη πανίσχυρη δύναμη, που υποσχόταν παροχή προνομίων, αλλά από την οποία είχε στο όχι μακρινό παρελθόν οδυνηρές αναμνήσεις. Tα κατώτερα στρώματα του Μοριά δεν είχαν κανένα λόγο να υπερασπισθούν τα ενετικά συμφέροντα. Αντίθετα η δυσαρέσκεια εναντίον των Ενετών ήταν έντονη.