Η ανεργία αποτελεί δομικό στοιχείο του καπιταλισμού. Ανάλογα με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου αυξάνεται ή μειώνεται και λειτουργεί ως μέσο πίεσης και εκφοβισμού για να δέχονται οι εργαζόμενοι τις περικοπές μισθών, τη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, τις πιο άθλιες συνθήκες δουλειάς. Η αύξηση της ανεργίας και της μαύρης εργασίας είναι αποτέλεσμα των χιλιάδων λουκέτων και των μαζικών απολύσεων, της μη ανανέωσης συμβάσεων, αλλά κυρίως των πολιτικών επιλογών των εκάστοτε κυβερνήσεων, οι οποίες ειδικά τα τελευταία 30 χρόνια υπηρετώντας πιστά τα ξένα αφεντικά τους, διέλυσαν την παραγωγή και δε δίστασαν να οδηγήσουν έναν ολόκληρο λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Ποιος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε την αμίμητη δήλωση του Παπανδρέου το 2011 στη ΔΕΘ: «στόχος να υπάρχει ένας εργαζόμενος σε κάθε σπίτι».