Aν συνέβαινε αυτό, θα είχε αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο για το συγκεκριμένο άτομο και την οικογένειά του, αλλά και για όλη, τελικά, την κοινότητα. Tο καταστατικό του Μελένικου (του 1813), αλλά και άλλες πηγές αυτής της περιόδου δεν αφήνουν καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Είναι όμως γεγονός ότι η κοινοτική αλληλεγγύη αποδείχθηκε σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες αρκετά εύθραυστη. Σε περίπτωση που μία κοινότητα αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις οικονομικές απαιτήσεις της εξουσίας, οι προεστοί της όφειλαν να μεριμνήσουν για την εξεύρεση λύσης ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή της (συνήθως προσέφευγαν στον δανεισμό ή στην επιβολή έκτακτων εισφορών.).