Η ”δημοκρατία” των κρατικοδίαιτων οπλαρχηγικών, και μεταπρατικών ομάδων εμπόδισε τη διαμόρφωση των αρχών της Κοινωνίας των Πολιτών και του Κράτους ως ανεξάρτητες θεσμικές υποστάσεις. Το πελατειακό αυτό καθεστώς κοινοβουλευτισμού υπήρξε εκτροφείο για την πλήρη υποταγή του Κράτους στις βουλές της διαμορφούμενης το δεύτερο ήμισυ του 1900 αιώνα «αστικής τάξης». Οι ερχόμενες από τη Διασπορά εύπορες οικογένειες βρήκαν πρόθυμους συμμάχους για την επίτευξη των στόχων τους στις ομάδες που λυμαίνονταν το Κράτος μέσω του πελατειακού κοινοβουλευτισμού."