Διότι, ενώ σταμάτησαν να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα -όπως τους προηγούμενους αιώνες- "απογραφές" για εξακρίβωση του φορολογούμενου πληθυσμού (οι άρρενες άνω των 14 ετών), το ποσό που καθοριζόταν από τη διοίκηση έπρεπε να καταβληθεί ανεξάρτητα από τον πραγματικό πληθυσμό της κάθε επαρχίας. Σε περίπτωση μείωσης του πληθυσμού, για διάφορους λόγους (από φυσικούς θανάτους, από επιδημίες πανώλης, ή λόγω φυγής κατοίκων κλπ) το επιδικασθέν ποσό επιβάρυνε όσους κατοίκους είχαν μείνει, αυξάνοντας έτσι το φορολογικό τους βάρος.