Oι ενδοκοινοτικές διενέξεις κατά την υπό εξέταση περίοδο οφείλονταν, επίσης, και στο ότι άλλες τάξεις επιδίωκαν τη συμμετοχή τους στη διοίκηση προσπαθώντας να καταργήσουν το παραδοσιακό κλειστό σύστημα, είτε στο ότι αντίπαλες ισχυρές οικογένειες από την ίδια τάξη επιζητούσαν με τη σειρά τους την ανάληψη της εξουσίας. Χαρακτηριστική περίπτωση διεκδίκησης συμμετοχής άλλων τάξεων στη διοίκηση αποτελεί η Αθήνα όπου μετά την προσωρινή εκδίωξη του τυραννικού Χατζή Αλή (1788), οι Αθηναίοι κατάργησαν το «κληρονομικόν» σύστημα της κοινοτικής εξουσίας και καθιέρωσαν την ελεύθερη εκλογή στις κοινοτικές αρχές.