Oι Βαλαάδες ανήκουν, κατά τον Dawkins, στην περίπτωση του «ατελούς εξισλαμισμού». Σ’ αυτό συνηγορεί το ότι είχαν διατηρήσει μέχρι την αναχώρησή τους από τη Μακεδονία με την ανταλλαγή των πληθυσμών, το 1924, την Ελληνική γλώσσα και πολλά έθιμα του Ελληνισμού από τον οποίο αποκόπηκαν ουσιαστικά με τον βαθμιαίο εξισλαμισμό τους. Mία άλλη συμπαγής ομάδα εξισλαμισμένων στη Μακεδονία ήσαν οι Ντονμέδες, Εβραίοι της Θεσσαλονίκης (Donme = εξωμότης, αποστάτης της πίστης). H κορύφωση των εξισλαμισμών των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη συμπίπτει με τη δράση του ψευτομεσσία Σαμπατάϊ Σεβί.