Από αυτή την αποδυνάμωση επωφελήθηκαν όχι μόνο οι μεγάλες Δυνάμεις της εποχής (ιδίως η Ρωσία), αλλά και κάποιοι πασάδες. Μετά την κατάκτηση της Κρήτης (το 1669), όλος ο Ελλαδικός χώρος -εκτός από τα Βενετοκρατούμενα Επτάνησα, την Τήνο, τη Σούδα, τη Γραμβούσα και τη Σπιναλόγκα (ως το 1715), την Πελοπόννησο (από το 1685 ως το 1715) και την Πρέβεζα (1684 - 1699 και 1718 - 1798)- κυριαρχείται από τους Οθωμανούς. Γι᾿ αυτό, η κατάκτηση της Κρήτης θεωρείται η συμβατική χρονολογία του τέλους της πρώτης περιόδου της Οθωμανικής κυριαρχίας στον Ελλαδικό χώρο.