Εδώ οι κάτοικοι εκπροσωπούνται από τους αρχηγούς των γενεών (π.χ. οι «φάρες» των Τζαβελαίων ή των Μποτσαραίων) και αυτοί αποφασίζουν, παρά τις διαφορές τους, για τις υποθέσεις που αφορούν το σύνολο ή όταν υπάρχει ανάγκη να έλθουν σε επαφή με τη γειτονική Βενετική επικράτεια. Άλλη μορφή κοινοτικής οργάνωσης ήταν οι ομοσπονδίες κοινοτήτων με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τα 46 Ζαγοροχώρια στην Ήπειρο, τα Μαδεμοχώρια στη Χαλκιδική και, εν μέρει, τα χωριά του Πηλίου. Τα 46 Ζαγοροχώρια συγκροτούσαν το Κοινό των Ζαγορίσιων, με έδρα το Καπέσοβο, στο οποίο αντιπροσωπεύονταν όλες οι κοινότητες. Επικεφαλής ήταν ο Ζαγόρ-κοτζάνπασης που εκλεγόταν για έξι μήνες.