Οι δυσβάσταχτοι φόροι -ιδίως οι έκτακτοι- η μέτρια συχνά συγκομιδή (λόγω και της αδιαφορίας του κράτους για βελτίωση της γεωργίας, των αντίξοων καιρικών συνθηκών ή των επιδρομών ακρίδων) και η ανασφάλεια εξαιτίας της ενδημικής ληστείας, ανάγκαζαν τους χωρικούς να αναζητούν καταφύγιο στις πόλεις. Tο φαινόμενο της ερήμωσης χωριών -όμοιο μ’ αυτό που συναντούμε και στο Βυζάντιο ή στη Μεσαιωνική Δύση- πήρε τέτοιες διαστάσεις ώστε οι Τούρκοι ιστορικοί το αποκαλούν «η μεγάλη φυγή». Oι αρνητικές επιπτώσεις δεν φάνηκαν μόνο στην ύπαιθρο, αλλά και στις πόλεις, ιδίως στην Kων/πολη, όπου συνέρρεε ένας όχλος επιρρεπής σε εξεγέρσεις.