Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως φαίνεται και από το φορολογικό κατάστιχο της Γορτυνίας (Οκτώβριος 1819 - Σεπτέμβριος 1820) λειτουργούσε η κοινοτική αλληλεγγύη και όλοι οι κάτοικοι κατέβαλλαν το φόρο φτωχών μελών της κοινότητας ώστε να μην εξαναγκασθούν να φύγουν ή να μην εξισλαμισθούν. Αλλά ακόμη και η φυγή δεν ήταν πάντα εύκολη.Σε εξαιρετικές όμως περιπτώσεις αυτή η πολυσυζητημένη κοινοτική αλληλεγγύη "έσπαγε". Αντίθετα, αν ο πληθυσμός ενός καζά είχε αυξηθεί τότε μειωνόταν το αναλογούν μερίδιο κεφαλικού φόρου για κάθε άρρενα Χριστιανό. O κανόνας ήταν το αντίθετο και ο Χριστιανικός πληθυσμός καλούνταν να πληρώσει ποσά που αναλογούσαν σε πληθυσμό δύο και τρεις φορές πάνω από τον πραγματικό.