Στην πρώτη κατηγορία πρέπει να εντάξουμε και την Κρήτη, νησί με ισχυρό Μουσουλμανικό στοιχείο (προερχόμενο σχεδόν αποκλειστικά από εξισλαμισμούς) και στη δεύτερη την Πελοπόννησο με σχετικά μικρό ποσοστό Μουσουλμανικού πληθυσμού, το Πήλιο, τις Κυκλάδες, τα Ζαγοροχώρια και άλλες περιοχές με αποκλειστικά Χριστιανικό πληθυσμό. Δεν είναι λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, τυχαίο το ότι στην Κρήτη δεν υπήρχε ανεπτυγμένη αυτοδιοίκηση των χριστιανικών κοινοτήτων, σε αντίθεση με την Πελοπόννησο και άλλες περιοχές. Όταν μιλάμε για κοινότητες με χαλαρή Οθωμανική παρουσία, δεν εννοούμε την παντελή απουσία εκπροσώπων της οθωμανικής διοίκησης.