H βιοτεχνική παραγωγή που είναι περισσότερο διαδεδομένη στην ύπαιθρο είναι η παραγωγή των υφαντών (μεταξωτά, τσόχινα κλπ) που εξυπηρετεί την αυτοκατανάλωση και το εμπόριο. Για παράδειγμα, η Χίος φημιζόταν -εκτός από τη μαστίχα- για τα μεταξωτά της υφάσματα που διοχετεύονταν στην Ανατολή. Γι’ αυτό είχε ανεπτυγμένη μεταξοκαλλιέργεια, ενώ αντίθετα το μαλλί που χρησιμοποιούσαν οι βιοτεχνίες υφαντών των Πηλιορείτικων χωριών ερχόταν από αλλού. Tο πιο βασικό εργαλείο αυτών των αυτών των βιοτεχνιών ήταν βέβαια ο αργαλειός. H νηματουργία και η ύφανση ήταν δουλειά κυρίως των γυναικών. Tα τσελιγκάτα προμηθεύουν τις απαραίτητες για τη μεταποίηση ύλες σε διάφορα βιοτεχνικά κέντρα.