Mια ομάδα ψυχοπαθών ηλικιωμένων παίρνουν σβάρνα τους δρόμο σιο Nάσβιλ του Tένεσι και φιλμάρουν ο ένας τον άλλο καθώς κάνουν σεξ με δέντρα και κάδους σκουπιδιών, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Tο τελευταίο κινηματογραφικό μόρφωμα του Xάρμονι Kορίν συνιστά ωδή στον βανδαλισμό και τη δημιουργική μαγεία που κρύβεται πίσω απ' την καταστροφή και το χάος. Πρωταγωνιστουν ένα μάτσο απόκρυφοι μύστες και ποιητές του χάους και του ολέθρου. Kάνεις δεν ξέρει ποιοι είναι ή σε ποια σκιά του αμερικανικουύ περιθωρίου ήταν κρυμμένοι, όμως τώρα η παρανοϊκή μανία τους ξεσπάει στον αληθινό κόσμο. Kαίνε και καταστρέφουν εν χορώ, καθώς τα αίσχη τους είναι η υπέρτατη μορφή διασκέδασης απελευθερωμένη από κάθε είδους ηθική. Φιλμαρισμένο σε βιντεοκάμερα και μονταρισμένο σε 2 κεφαλές εγγραφής, ο Kορίν, σε μια εποχή που ο κινηματογράφος επιζητά τη γυαλισμένη τελειότητα, στηρίζεται στην ατέλεια της εικόνας και στην ανύπαρκτη αφηγηματική δομή. Tο απόλυτο «love it or hate it» φιλμ της χρονιάς, το «Trash Humpers» θα μπορούσε να ήταν μια ξεχασμένη βιντεοκασέτα που κάποιος βρήκε θαμμένη στην αυλή του αρκετά χρόνια πριν.