Πιο συγκεκριμένα, η περίοδος 1700 - 1750 θεωρείται περίοδος σταθεροποίησης και η περίοδος 1750 - 1821 περίοδος ανάπτυξης. Και αυτό παρά τις νέες επιδημίες πανούκλας, ιδίως κατά τα τέλη του 18ου αιώνα (1778, 1784, 1791 - 1792), ή στις αρχές του 19ου αιώνα. H εξάπλωση αυτής της φοβερής επιδημίας κατά την εν λόγω περίοδο ευνοήθηκε πολύ και από την μεγαλύτερη πυκνότητα του πληθυσμού. Ένα πολυσυζητημένο θέμα είναι το αν, και σε ποιο βαθμό, έχουμε (και) τον 18ο αιώνα μετακινήσεις πληθυσμών από τα πεδινά προς τα ορεινά ή (και) το αντίστροφο. Σίγουρα πιο πυκνοκατοικημένοι (από Ελληνικό πληθυσμό) ήταν οι ορεινοί οικισμοί.