Λόγω της επιρροής που είχαν πάνω στη μητέρα του σουλτάνου και σε άλλα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, πετύχαιναν να επεμβαίνουν σωτήρια υπέρ των συμπατριωτών τους, αν και συχνά ενδιαφέρονταν μόνο για την προώθηση των συμφερόντων της φατρίας τους. H θέση των Πελοποννησίων προεστώτων ή προκρίτων έναντι της Τουρκικής εξουσίας ήταν σημαντική γιατί εθεωρούντο όργανά της. H αρχή της δύναμής τους πρέπει να αναχθεί στη συμφωνία των «προκριτότερων του τόπου» -προφανώς της αντιενετικής μερίδας- με τον Νταμάντ Αλή Πασά το 1715, σύμφωνα με όσα παραδίδει στα Απομνημονεύματά του ο Κανέλος Δεληγιάννης.