H φορολογική όμως επιβάρυνση των Χριστιανών την περίοδο αυτή ήταν ακόμη μεγαλύτερη λόγω των διαφόρων έκτακτων φόρων. Πράγματι, εκτός από τους κανονικούς φόρους, από τα εκκλησιαστικά δοσίματα και από τις εισφορές για κοινοτικά έξοδα ο Χριστιανικός πληθυσμός ήταν υποχρεωμένος να καταβάλλει πολλούς έκτακτους φόρους, γνωστούς ως αβαρίζια (avariz-i): φόρο παροχής υπηρεσιών, διάφορες αμοιβές αξιωματούχων των Πασαλικιών, διάφορα "δώρα", υποχρέωση φιλοξενίας των Πασάδων και της ακολουθίας τους κατά τις μετακινήσεις τους (κάτι που έκανε τους χωρικούς να κτίζουν τα χωριά μακριά από τις κεντρικές οδικές αρτηρίες), εφοδιασμός του σεραγιού με τρόφιμα.