ΣΑΝ τον Αδάμ πρέπει και συ να κλαίς γιατί χάθηκε και για σένα ή Εδέμ, ό παράδεισος της τρυφής, εξ αίτιας της ακράτειας σου. Σκεπάστηκες και συ με φύλλα συκής 'και ντύθηκες με δερμάτινο χιτώνα (Γεν. γ' 21). Και αυτά είναι ή φθαρτή υλική σου υπόσταση με τα πάθη της. Ανάμεσα σε σένα και στο δέντρο της ζωής είναι σκοτεινές φλόγες των γήινων επιθυμιών. Και μόνο όποιος νικήσει αυτές τις επιθυμίες θα λάβει ως δώρο «φαγείν εκ του ξύλου της ζωής, ό εστίν εν μέσω του παραδείσου του Θεού» (Άποκαλ. β' 7).