Tα δημητριακά αποθηκεύονταν σε μία γωνιά του σπιτιού ή σε ξεχωριστές κατασκευές (στα αμπάρια που προορίζονταν και για την αποθήκευση αλευριού ή άλλων ειδών). Tα αρχοντικά είχαν πολλά και μεγάλα αμπάρια. Επίσης, θάβονταν στη γη, όπως στα Ιμλακοχώρια της Μεσσηνίας. Στα κάστρα υπήρχαν ειδικές κατασκευές για την αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων δημητριακών. H μακρόχρονη διατήρηση -ιδίως του σιταριού- γινόταν με καλό αερισμό της αποθήκης ή με εναπόθεση στο αμπάρι φύλλων καρυδιάς για να μην προσβάλλεται από διάφορα ζωύφια. Την περίοδο που εξετάζουμε, αλλά και κατά τους προηγούμενους και επόμενους αιώνες, εφαρμοζόταν (και εφαρμόζεται ακόμη) από τους αγρότες η αγρανάπαυση.