Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Σητεία, πολλοί κάτοικοι της οποίας έγιναν Μουσουλμάνοι την εποχή της προέλασης του Τουρκικού στρατού (1648 - 1649) και ξανάγιναν Χριστιανοί όταν κατέλαβαν τα μέρη τους οι Βενετοί. Σίγουρα πάντως στο τέλος του πολέμου οι Χριστιανοί είχαν μειωθεί πολύ, κυρίως λόγω των εξισλαμισμών, των μεταναστεύσεων και της πανούκλας. Tο Οθωμανικό κράτος, έχοντας εξασφαλίσει στην Κρήτη αρκετό Μουσουλμανικό πληθυσμό, δεν επεδίωξε αργότερα άλλους εξισλαμισμούς. Σ’ αυτό συντέλεσε και η ανάγκη είσπραξης των φόρων. Aπαγορεύτηκαν οι βίαιοι εξισλαμισμοί και μετά το 1669 δεν πραγματοποιήθηκε ξανά παιδομάζωμα.