Tο ζευγάρι (çift) ήταν έκταση γης που μπορούσε να καλλιεργηθεί σε ένα έτος από ένα ζευγάρι βοδιών, ανάλογα με την ποιότητα του εδάφους κυμαινόταν από 60 έως 200 στρέμματα ή (όπως στον Θεσσαλικό κάμπο) περισσότερα. Κέντρο ενός τσιφλικιού ήταν το κονάκι του τσιφλικά. Γύρω υπήρχαν οι αποθήκες και οι άθλιες καλύβες των καλλιεργητών. O τσιφλικάς φρόντιζε να μεταφέρει στα χωρίς μόνιμο πληθυσμό τσιφλίκια (τα mezra’a) καλλιεργητές (κολλίγους). Διέθετε επίσης στους αγρότες, τις εγκαταστάσεις, τα εργαλεία και το σπόρο. Tα τσιφλικοχώρια ήταν συνήθως μικρά (π.χ. στην περιοχή Τριπολιτσάς είχαν, κατά μέσο όρο, 12 οικογένειες).