To 1696, ο βρετανός βασιλιάς Ουίλιαμ ο Γ΄, φορολόγησε όλα τα παράθυρα σε ολόκληρη την Αγγλία και τη Σκωτία. Το σκεπτικό ήταν απλό και βλακώδες μαζί: Όσο περισσότερα παράθυρα έχει ένα σπίτι τόσος περισσότερος ο πλούτος του ενοίκου του. Κάθε Άγγλος πολίτης ήταν υποχρεωμένος να πληρώνει περίπου 11 λίρες για κάθε σπίτι που διέθετε έως 9 παράθυρα. Από τα 10 παράθυρα και επάνω η... ταρίφα ανέβαινε. Ο φόρος βάρυνε τον ένοικο, όχι τον ιδιοκτήτη. Οι Άγγλοι, γνωστοί για το φλεγματικό τους χιούμορ, αποκαλούσαν τον συγκεκριμένο φόρο σε «Φόρο Αέρα και Φωτός». Απρόθυμοι να τον πληρώσουν, Άγγλοι και Σκοτσέζοι άρχισαν να κτίζουν τα παράθυρα των σπιτιών τους ενώ τα καινούρια σπίτια κτίζονταν πια με λιγότερα παράθυρα, τόσο που η παραγωγή γυαλιού βάλτωσε. Ο φόρος καταργήθηκε τη χρονιά που άνοιξε τις πύλες του το Κρύσταλ Πάλας, το ανάκτορο με τα χιλιάδες παράθυρα που στέγασε την μεγάλη διεθνή εμπορική έκθεση του 1851. Σύμπτωση ή μήπως όχι;