Παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν από τους Τούρκους την εποχή της εισβολής για φορολογικές ελαφρύνσεις και απαλλαγή από το εξουθενωτικό για τους αγρότες Βενετικό φεουδαρχικό σύστημα, οι Κρητικοί υπέστησαν εξίσου βαριά φορολογία από τους νέους κατακτητές. Oι Χριστιανοί υποχρεώνονταν να καταβάλλουν παραπάνω από το 1/10 ως φόρο δεκάτης, να πληρώνουν τον κεφαλικό φόρο και, ταυτόχρονα, υποβάλλονταν σε πολλές αγγαρείες. H ανέχεια ανάγκαζε φτωχούς γονείς να υπογράφουν συμβόλαια με πλούσιους Τούρκους, με τα οποία δήθεν τους παραχωρούσαν τα παιδιά τους για να τα αναθρέψουν, ενώ στην πραγματικότητα τα πωλούσαν για 4 γρόσια. Αργά ή γρήγορα τα παιδιά αυτά εξισλαμίζονταν.