Τότε το χωριό περνούσε στην ιδιοκτησία του πιστωτή και μετατρεπόταν παράνομα σε τσιφλίκι. Άλλοτε το ίδιο το χωριό κατέφευγε στην προστασία ενός ισχυρού Οθωμανού, που αναλάμβανε να καταβάλει ένα ποσό ή μέρος της παραγωγής για να αποφύγει τις αυθαιρεσίες των ισχυρών του τόπου. Επίσης, με τον εκφυλισμό του τιμαριωτισμού οι τιμαριούχοι επεδίωξαν και συχνά το το πετύχαιναν, να μετατρέψουν παράνομα τα τιμάριά τους σε ιδιωτικές και κληρονομικές γαίες. Έτσι, στη θέση των τιμαριούχων εμφανίστηκε μία νέα ομάδα μεγαλογαιοκτημόνων, οι τσιφλικάδες (çiftiler).