Τότε έγινε ευρύτερο γνωστό στην Ελλάδα το έργο των μεταγενέστερων μαρξιστών ή «μαρξιζόντων», όπως του Γκράμσι, του Τολιάτι, του Λούκατς, του Καλέτσκι, της Τζόαν Ρομπινσον, του Μαρκούζε, του Αντόρνο, του Μπετελέμ, του Γκαρωντύ (αυτός το γύρισε στο… Ισλαμ αργότερα), των Μπαράν και Σουήζυ, του Καρίγιο, του Εμμάνουελ, του Καστοριάδη βεβαίως, του Φουκώ κλπ.