Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες των πολλών προβλημάτων η Αυτοκρατορία έζησε μια περίοδο ευδαιμονίας στη διάρκεια της βασιλείας του καλλιεργημένου σουλτάνου Αχμέτ Γ' (1703 - 1730) και του ικανού μεγάλου Βεζύρη Ιμπραήμ Πασά. H περίοδος αυτή της ευτυχίας, που δεν άγγιξε βέβαια τα λαϊκά στρώματα, χαρακτηρίζεται από τη λεπτότητα του γούστου. Ονομάστηκε "εποχή των τουλιπών" από την τουλίπα, το λουλούδι με τα φωτεινά χρώματα που ήρθε από την Ολλανδία και λατρεύτηκε, κυριολεκτικά, από την υψηλή Οθωμανική κοινωνία. Είναι η εποχή που η σουλτανική Αυλή θέλησε να μιμηθεί το εκλεπτυσμένο γούστο και τη ζωή των Βερσαλλιών και οι αριστοκράτες συναγωνίζονταν σε επίδειξη πλούτου.