Ο πνευματικός άνθρωπος σκέφτεται πνευματικά. Προσδοκία του είναι να μπορέσει να απολαύσει τη χαρά εκείνη πού νιώθουν οι άγγελοι του Θεού «επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι» (Λουκά ιε' 10). Και ό αμαρτωλός αυτός να μην είναι άλλος, παρά αυτός ό ίδιος. Αυτά τα συναισθήματα πρέπει να σε διακατέχουν και με αύτη την ελπίδα να εργάζεσαι, γιατί ό Κύριος μας έχει δώσει την εντολή να είμαστε «τέλειοι, ώσπερ ό Πατήρ ημών ό εν τοις ουρανοίς τέλειος εστί» (Ματθ. ε' 48) και να ζητούμε «πρώτον την βασιλείαν αυτού και την δικαιοσύνην» του (Ματθ. στ' 33).