Χωρισμένες σε δύο φατρίες ή κόμματα: στο «Καρυτομεσσηνιακόν» και στο «Αχαϊκόν». Oι Πελοποννήσιοι κοτζαμπάσηδες αντλούσαν την οικονομική τους δύναμη περισσότερο από τη μεγάλη γαιοκτησία -που ήταν όμως σαφώς μικρότερη από αυτή των μεγαλογαιοκτήμονων Οθωμανών- και από την ενοικίαση φορολογικών προσόδων και λιγότερο από το εμπόριο. Επίσης από τις επιγαμίες με άλλες ισχυρές οικογένειες Πελοποννησίων προυχόντων. Στην κοινοτική εκπροσώπηση αντανακλάται ο τρόπος συγκρότησης της κάθε μικροκοινωνίας με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την οργάνωση των χωριών του Σουλίου σε γένη, τις «φάρες».