Tο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό όσον αφορά τη φορολογία αυτή την περίοδο είναι η ενοικίαση των φόρων (iltizam) ενός χωριού ή μιας ολόκληρης περιοχής που στην αρχή γινόταν για ένα χρόνο (mukata’a) ή το πολύ για δύο ή τρία χρόνια. Καθώς όμως ο ενοικιαστής δεν είχε μόνιμα συμφέροντα, προσπαθούσε να αυξήσει όσο το δυνατό τα κέρδη του αδιαφορώντας για το αν με την υπέρμετρη φορολόγηση κατέστρεφε την περιοχή της οποίας είχε εκμισθώσει τα εισοδήματα. Προκειμένου να αντιμετωπισθεί αυτό το πρόβλημα, το Οθωμανικό κράτος άρχισε να εφαρμόζει από το 1695 την ισόβια εκμίσθωση των φόρων (malikâne).