Δεν παρακολουθούσαν την άνοδο των τιμών (π.χ. στα 1783 ένα μεροκάματο στη Νάξο ισοδυναμούσε με 1.195 χγ χοιρινό κρέας ή με 0,465 χγ λάδι) με αποτέλεσμα να πέφτει η μέση αγοραστική δύναμη, η οποία όμως παρέμενε αρκετά πιο πάνω από το κρίσιμο όριο επιβίωσης. Eκείνο που καθιστούσε τη ζωή των λαϊκών μαζών δύσκολη δεν ήταν τόσο η σχέση ημερομισθίου: ειδών διατροφής όσο οι πάσης φύσεως φόροι και οι καταχρήσεις κατά τη συλλογή τους. H έκφραση «εχαλάσθη ο κόσμος» που χρησιμοποιούσε ο λαός προεπαναστατικά εξέφραζε, κατά τον πιο παραστατικό τρόπο, την αύξηση της φτώχειας, αφενός λόγω της υπερβολικής ανόδου των τιμών και αφετέρου λόγω των πολλών φορολογικών επιβαρύνσεων.