Ένα άλλο μέρος για να σπείρει τα χωράφια την επόμενη χρονιά (προκειμένου για τα δημητριακά και τα όσπρια) και ένα άλλο μέρος να το πουλήσει για να πληρώσει τον κεφαλικό και άλλους φόρους που απαιτούνταν σε χρήμα. Aν οι αποδόσεις των, κατά κανόνα, λιγότερο εύφορων Χριστιανικών γαιών ήταν χαμηλές τότε ήταν δύσκολο να μπορέσει ένας ραγιάς να ανταποκριθεί στις φορολογικές απαιτήσεις. Όπως είπαμε, κατά την είσπραξη των φόρων γίνονταν, συχνά, αυθαιρεσίες από τους ενοικιαστές τους (συνήθως Οθωμανούς αξιωματούχους, αλλά και Χριστιανούς κοτζαμπάσηδες). Στο Αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο κατέληγε μόνο το νόμιμο ποσό, το υπόλοιπο το καρπώνονταν οι ίδιοι.