H βιοτεχνία -ένας άλλος βασικός τομέας της Ελληνικής οικονομίας αυτών των χρόνων, που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της βιοτεχνίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας- διακρίνεται ανάλογα με τον χώρο στον οποίο ασκείται σε βιοτεχνία της υπαίθρου και σε βιοτεχνία των αστικών κέντρων, με κοινά αλλά και διακριτά γνωρίσματα. Κυριότερο διακριτό γνώρισμα είναι το ότι οι κάτοικοι ορισμένων οικισμών της υπαίθρου είναι ειδικευμένοι σε μία συγκεκριμένη βιοτεχνική δραστηριότητα, ενώ στις πόλεις υπάρχει μεγαλύτερη ακτίνα επαγγελμάτων απ’ ό,τι στα χωριά: νηματουργία, βυρσοδεψία, χρυσοχοΐα, βιοτεχνία μεταλλικών κατασκευών κ.ά.