Ευτυχισμένοι λέω κι εννοώ πως στ' αλήθεια κρατούσαμε ο ένας τον άλλο, με μια βροχούλα να ξεπλένει την σκόνη της ζωής μας και με τα πυροτεχνήματα του Tivoli να φωτίζουν -μέρα και νύχτα- τις αγωνίες και τους μόχτους μας.