O Σικελός οικονομολόγος Scrofani, (Σκροφάνι), που ταξίδευσε στην Πελοπόννησο στα 1795, παρατηρεί ότι οι γεωργικές καλλιέργειες ήταν πρωτόγονες. Συχνά, γράφει, το υνί του αλετριού ήταν ξύλινο, θεωρεί δε ως αιτίες της καθυστέρησης την Τουρκική διοίκηση, τη θρησκεία, τα ήθη Ελλήνων και Τούρκων και τις προκαταλήψεις που εμπόδιζαν τους γεωργούς να εκσυγχρονίσουν τη γεωργία. Όταν στις αρχές του 19ου αιώνα ο Άγγλος ταξιδιώτης Leake περιγράφει ένα αλέτρι, το λεγόμενο "Ησιόδειο άροτρο", περιγράφει το βασικότερο, πανάρχαιο αγροτικό εργαλείο που από την αρχαιότητα πέρασε στο Βυζάντιο και διαιωνίστηκε ως τα μέσα τουλάχιστον του 20ού αιώνα.