Για τις πολιτικές επιλογές της αστικής τάξης, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπήρχε συναίνεση. Ποτέ δεν ερωτήθηκε για την είσοδο στην ΕΕ, η οποία θα έφερνε κονδύλια και ανάπτυξη, αλλά οδήγησε στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση της χώρας και στο ξεκλήρισμα της αγροτικής παραγωγής. Το εξωτερικό χρέος και τα ελλείμματα, τα οποία αποτέλεσαν αφορμή για την είσοδο στο ΔΝΤ και την ψήφιση των μνημονίων, δημιουργήθηκαν από το λαό ο οποίος προσπαθούσε να τα φέρει βόλτα με τους πενιχρούς μισούς ή μήπως σε μία προσπάθεια υποδούλωσης, ανάγκαζαν την Ελλάδα να συνάπτει δάνεια επί δανείων δημιουργώντας δεσμά εξάρτησης με τους ιμπεριαλιστές; Και από τη στιγμή που από τη δεκαετία του ’80 ο κόσμος ζει σε μια περίοδο λιτότητας, αυτά τα χρήματα που παίρναμε για την ανάπτυξη της χώρας που πήγανε, όταν ούτε έργα πραγματοποιούνται, ούτε μισθοί αυξάνονται, αλλά το μόνο που παρατηρείται είναι οι εργασιακές ανατροπές σε βάρος του εργαζόμενου λαού;