Στη μονή θ’ αρχίσουν να συρρέουν μοναχοί και να γίνονται αφιερώσεις από ντόπιους σε κινητά και ακίνητα, που θα προστεθούν στις κτήσεις του Σκηνούρη, οι οποίες είχαν ήδη περιέλθει στην κυριότητα της μονής. Θα εξασφαλίσει επίσης ο Χριστόδουλος και τις απαραίτητες φορολογικές απαλλαγές με «Πιττάκιον» του Νικηφόρου του Βοτανειάτη, που εκδόθηκε το 1080, με το οποίο ο Αυτοκράτορας δώριζε με «εξκουσσία» στον Χριστόδουλο και στους μαθητευόμενους μοναχούς του δύο «τόπια» της Κω, δηλ. μικρές εκτάσεις γης που ανήκαν ασφαλώς στο δημόσιο: το «Καστέλλον» ή «Καστριανόν» και «το του Πιλέ». Την ισχύ του εγγράφου αυτού θα επικυρώσει και θα επαυξήσει λίγο αργότερα, τον Μάρτιο του 1085, ο Αλέξιος Α΄ ο Κομνηνός με Χρυσόβουλλό του. Σ’ αυτό μνημονεύονται αόριστα και οι αφιερώσεις κτημάτων των μοναχών Μαρίας Καβαλλουρίνας και Νίκωνος Ασκεπή.