Το ωραίο είναι πως έπειτα και την προσθήκη Τζέημς το ενδιαφέρον εκτοξεύτηκε στη στρατόσφαιρα για τον τρόπο που θα έκαναν “χωριό” ο νο1 floor general της ηπείρου με τον παίκτη που θαρρείς ότι μαζί του η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Μιλάμε για τρέλα στα όρια της παράνοιας, για παίκτη που δεν φοβάται κανένα και δεν χαμπαριάζει από έδρες κι αντιπάλους, αθλητής “εικόνισμα” στο σπίτι κάθε “αλανιού” που δεν πολυσκαμπάζει από συστήματα και στρατηγικές θεωρώντας το άθλημα πιο ενδιαφέρον όταν τη μπαγκέτα βαστούν παίκτες που ορμούν στο καλάθι σαν πραγματικές killing machine.