ለውጥ ምርጥ ሠሪዎች ስላሉት ብቻም አይሳካም፡፡ ደንጓሪዎችንም ይፈልጋል፡፡ የደንጓሪ ሥራው ለግንባታ የሚሆነውን በቂና ተስማሚ ዕቃና መሣሪያ ማቅረብ ነው፡፡ ሀገራዊ ለውጥም ለለውጡ ዕውቀትና ክሂሎት የሚያቀርቡ ደንጓሪዎች ያስፈልጉታል፡፡ ዕውቀት የማይመራው ሀገራዊ ለውጥ፣ መሪጌታ እንደማይመራው ማኅሌት ድብልቅልቁ ይወጣል፡፡ እነዚህ ደንጓሪዎች ሀገር ግንባታ ምን እንደሚያስፈልገው፣ ለውጥ እንዴት እንደሚከወን የላቀ ዕውቀት ያላቸው፣ ምስጢር ያደላደሉ በያንያን ናቸው፡፡ በዕውቀት ጉዞ ውስጥ ሰባት ምዕራፎች አሉ፡፡ መማር፣ ማወቅ፣ ማንጠር፣ መጠንቀቅ፣ ማደላደል፣ መራቀቅና መበየን፡፡ ‹መማር› ማለት አንድን ነገር ለማወቅ መጀመር ነው፡፡ ‹ማወቅ› ደግሞ የተማሩትን ለመረዳትና ለማገናዘብ መብቃት፡፡ ‹ማንጠር› የዕውቀትን ግራ ቀኝ ተረድቶ የሆነውን ከሚመስለው፣ የተረጋገጠውን ከተለመደው፣ ባለማስረጃውን ከሚወራው አንጥሮ ለመለየት መቻል ነው፡፡ ከአንጉላው ነጥሮ እንደሚለይ ወለላ ቅቤ፡፡ ‹መጠንቀቅ› ማለት ክፉና ደጉን ለይቶ በዕውቀት ሂደት ውስጥ ስሕተትና ጥፋትን ላለመሥራት የሚበቁበት፣ከአላዋቂ ድፍረት ወደ ዐዋቂ ጥንቁቅነት የሚሻገሩበት ደረጃ ነው፡፡ ‹ማደላደል› የተለያዩ የዕውቀት ዘርፎችን ከየመስኩ ቀስሞ፣ አጋጭቶና አፋጭቶ፣ አነጻጽሮና አስተያይቶ፣ አፎካክሮና አወዳድሮ፣ አቀራርቦና አስማምቶ እውነትና እውነታ፣ ሐቅና መርሕ ላይ የሚደረስበት እርከን ነው፡፡ ይህንን ሁሉ ያለፈ ሊቅ በመጨረሻ ‹በያኒ፣ መበይን› ይሰኛል፡፡ እርሱ ራሱ እንደ ሕግ እንደ መጽሐፍ ይጠቀሳል፡፡ የሚለግሰው ሐሳብ፣ የሚሰነዝረው አስተያየት፣ የሚሰጠው ፍርድ፣ የሚያቀርበው ትንታኔ ፈራጅ፣ ዳኛ ይሆናል፡፡ ‹እገሌ ብሏል› ተብሎ ይጠቀሳል፡፡ እርሱ ዐዋቂ ሳይሆን ዕውቀት ሆኗል፡፡