እና ልክ ይህን ባለ 398 ገጽ መጽሐፍ — ‹‹ያላረፉ ነፍሶች››ን — አፍታም የቆየህ ሳይመስልህ ከጨረስከው በኋላ — በቃ — ራሷኑ ንፁህን — ከነእናቷ፣ ከነልጆቿ፣ ከነፍቅሯ፣ ከናጣቻቸውና ከነተረፏት ውዶቿ፣ ከነትውልዶቿ፣ ከነ ሙሉ ውበቷ — በቃ — ልክ አብረሃት የኖርክ ያህል ሆና — በውስጥህ በአካል በአምሳል በግዙፉ ተተክላ ትቀርብሃለች፡፡ እና እሷን ንጼን ከማወቅ አልፈህ — ከሌላ ከምታውቀው ሰው ጋር ሁሉ ታመሳስላታለህ፡፡ በበኩሌ ገና እንዳየኋ ያመሳሰልኳት — እና በደንብ ካወቅኳትም በኋላ ሁለነገሯ ቁርጥ አንድ የሆነብኝ አንዲት ሌላ ሴት ብቻ አለች፡፡ ይህችን ንፁህን የመሠሉ እልፍ ጀግኖችን ያፈራች፣ እልፍ ውቦችን፣ እልፍ ፅኑዎችን ያፈራች ሃገር አለችን፡፡ ያ ያኮራል፡፡ ግን ደግሞ አንዱ ሰው ከሌላው ሰው በመልኩም፣ በባህርዩም፣ በቅጽበቱና በፍፃሜውም ይለያያል አይደል? — አዎ፡፡ እና ለእኔ — ይህችን ንፁህን ቁርጥ በአካል-በአምሳል የምትመስላት ሴት — በዓለም ላይ ተፈልጋ — ምናልባት የምናገኛት አንድ ሌላ ሥፍራ ላይ ብቻ ነው፡፡ ይህች ‹‹ያላረፉ ነፍሶች›› ውስጥ ደግማ ነፍስ የዘራችው ‹‹ንፁህ›› የምትሰኘው ውብ የዘመነ-ኢህአፓ አይበገሬ ገጸባህርያዊ ሴትን የምትመስል — ቁርጥ ሌላ የማውቃት ሴት ያለችበት አንድ ሠፈር አለ፡— የዚህችው ደራሲ የቆንጂት ብርሃን ሌላኛው መጽሐፍ — ‹‹ምርኮኛ›› መጽሐፍ ውስጥ!! ፍሬህይወትን ሆና፡፡ ፍሬህይወት እና ንፁህ — የኢትዮጵያ አምላክ ያላረፈች ስጋችሁን፣ ያልጨለመች ብርሃናችሁን፣ ያላረፈች ነፍሳችሁን፣ ያልወደቀች ኮከባችሁን… አብዝቶ አብዝቶ ከትውልድ እስከ ትውልድ ይባርክ ዘንድ ምኞቴ ከልብ ነው፡፡