ክርስቶስ በመስቀል ላይ ሞቶ ከተነሳ በኋላ ማንም ሰው ራሱን ሊያዋርድ እና በራሱ ሕልውና ላይ ከፉ የሆነ ነገር ማሰብ አይችልም። ምክንያቱም እርሱ ለእኛ አንድ ነገር ፈጽሞልናል። የእያንዳንዳችን ስም በእርሱ ትከሻ ላይ ይገኛል። የእግዚኣብሔርን ስም የራሳችን መጠሪያ ማድረግ በራሱ ብዙ ጥቅም የሚያስገኝ ሲሆን ምክንያቱም እርሱ በጥልቀት የእኛን ስም እስከ መጨረሻ፣ በውስጣችን ክፉ ነገሮች ቢኖሩም እንኳን እርሱ በልባችን ውስጥ ዘልቆ በመግባት የእርሱን ፍቅር በልባችን ውስጥ ስለሚያኖር ነው። እግዚአብሔር በትዕዛዙ “እኔ የራሴ አድርጌ ስለወሰድኩህ እንተም የራስ አድርገህ ውሰደኝ” በማለት ያወጀውም በዚህ ምክንያት ነው። ማነኛውም ሰው በማነኛውም ሁኔታ ውስጥ ሁሉ የጌታን ቅዱስ ስም፣ ታማኝ፣ አፍቃሪ እና መሐሪ የሆነ ስሙን ሊጠራ ይችላል። እግዚአብሔር ከልብ በሚጠራው ልብ ላይ አይጨክንም።