ነገሩን የሚያሰፋለት ሰው ቢያጣ ራሱ ቀጠለ። “ስክነት የማይበጀን ነን። ሥራችን ሁሉ የዕለት። ፖለቲካው የዕለት፣ ዴሞክራሲው የዕለት (እሱም የይምሰል ለምርጫ ሰሞን ነው)፣ ፀሎታችን የዕለት፣ ዕቅዳችን የዕለት. . . አናሳዝንም? አርቆ ማየትና አርቆ ማሰብ ያልፈጠረብን እኮ ነው የምሰመስለው፤” ሲል ተረተረው። ድንገት ወያላው “ውረዱ!” አለ በሩን ከፍቶ። ታክሲዋም ወዲያው ቆመች። ወይዘሮዋ ወያላውን ትኩር ብለው ዓይተው፣ “የመብራት፣ የውኃና ‘የኔትወርክ’ መጥፋት አንሶን ትህትናም ድራሹ ሊጠፋ?” አሉ። ዝብርቅርቁ ኑሯችን የሰለቸው ወጣት “እሱ መልካም አስተዳድርን፣ መብራትን፣ ውኃን፣ ፍትሕን ቀድሟቸው ጠፍቶ መስሎኝ እኛና መሻሻል ጀርባና ሆድ ሆነን መቅረታችን?” አላቸው። ጫጫታው በሁሉም መስክ ነው ለካ? ከመንጫጫትና ከማንጫጫት የቱ ይሻል ይሆን? መልካም ጉዞ!