ተቀናቃኞች መንገዳቸው ላይ እንዳይቆሙ የማያደርጉት ድፍረት የለም፡፡ የፖለቲካ እሥረኞችን ቁጥር አስቡልኝ፡፡የተቃዋሚዎችን አፈናና አገዳደል - ግፈኛ ተብለው ከሚጠቀሱት አስተዳደሮች አንዱ ነው፡ የአየንዴዋን ችሌ ወይም የፖልፖትዋን ካምቦዲያ ማስታወስ በቂ ነው፡፡ ያለፍርድ የተሰወሩ፡ ቤተሰቦቻቸው በተወለድ ግፍ የሚፈጸምባቸው “ወዮ” ያሰኛል፡፡ ቴሌቪዥን ቀርቶብን፣ አንድም አማራጭ ጋዜጣ፡ ወይ ሬዲዮ የሌለበት አገር ነው፡፡ እነዚህ ሁኔታዎች ዝርክርክነታቸውን (የማታ ማታ)፤ ቆራጥነታቸውንም (ላሁኑ ጥቅማቸው) የሚገልጹ ናቸው፡፡ አማራውንና ኦሮሞውን አዳክመን የተጠናከረ የትግሬ ግዛት እንደሻችን መመሥረት እንችላለን ብለው ነው ያሰቡት፡፡ እስከዚህ ቀን ድረስ ለትግሬ የተባለ ብዙ ሥራ አገባደዋል፡፡