“ትችይዋለሽ……ህመመሽ…..ወደፊት ከምታይው ደስታ ጋር ሲነጻጸር…ከምንም አይቆጠርም። ያሁኑን ህመም ፈርተሽ…ጽንሱን ብታስወርጂ…..እድሜሽን በሙሉ እንደ ነፍሰ ገዳይ እራስሽን፤ ህሊናሽን ስትሸሺ ትኖሪያለሽ። እርግዝና ድፍረት፤ መስዋትነት፤ ቆራጥነት፤ እራስን አሳልፎ መስጠት ይጠይቃል፤ ለዚህ ነው ብዙዎች የማያረግዙት፤ ቢያረግዙም በፍርሃት ጽንሱ ይጨናገፋል……አንቺንም የሚያምሽ ጽንሱ ሳይሆን ፍርሃቱ ነው።…እናም ፍርሃትሽን ወይም ልጅችሽን ምረጭ” አሉኝ