ነገሩ እየተያያዘ እንደ ሰደድ እሳት ወዴት እንደሚያመራ ወጣቶቹ ገብቷቸው አዛውንቱን ሊያናግሩ ይተነኩሳሉ። “እውነት ነው እንግዲህ ፆሙም አለቀ። መብላት ስናስብ ያሰብነውን ያህል መብላት እንደማንችል ትዝ ሊለን ነው፤” አለ ከሾፌሩ ትይዩ መስኮቱ አጠገብ የተቀመጠ። ጓደኛው ተቀበለና፣ “መንግሥት ሳይቸግረው ሃይማኖትና ፖለቲካን ለያይቶ እንጂ የተጀመሩት ልማቶች በሰላምና በታቀደላቸው ጊዜ እንዲጠናቀቁ በማለት ሌላ ሁዳዴ ማሳወጅ ነበረበት፤” ብሎ ብቻውን ሳቀ። ሳቁ በትንታ ሲቆራረጥ ተሳፋሪው ደንግጦ ወደ እሱ ዞረ። ጓደኛው ደረቱን እየደቃ፣ “አይዞህ ይቺህን ሳቅማ እንደ ጀመርካት ትጨርሰታለህ! ይኼኔ እያለቀስክ ቢሆን ትን ባላለህ፤” ይለዋል። ተሳፋሪው ፈገግ ይላል። እውነት ግን የለቅሶ ትንታ የሌለው ለምድነው? ለመልካም ነገር እጅ ያጠራት ዓለም!