በአሁኑ ወቅት ግን የቤተ ክርስቲያኒቱን አደባባይ ያጣበበው ድምጽ የኑፋቄ ፖለቲካ ነው፤ የምንቃወመውንና የምንጠላውን ወገን በኑፋቄ ጠልፎ መጣል። ብላቴን ጌታ ኅሩይ ወልደ ሥላሴ ከዛሬ መቶ አመት በፊት ጐሐ ጽባሕን ሲጽፉ ለአገርና ለወገን ጠንቅ የሆኑ ብለው ካነሡዋቸው ነገሮች አንዱ ቤተ መንግሥቱን ጥግ አድርጎ የንጹሐንን ደም ማፍሰስ ነው። የነአባ ዘሚካኤል የነደቂቀ እስጢፋኖስ ደም የፈሰሰው በዚህ መንገድ ነው። እነ አለቃ ኪዳነ ወልድ ክፍል ተገፍተው የወጡት በዚህ መንገድ ነው። ዛሬም ያን የኑፋቄ ፖለቲካ ያነገቡ ሰዎች የጥንቶቹን ስመ ጥር ሊቃውንት እነ አቃቤ ሰዓት ከብቴን ይወገዙልን እያሉ እንደሆነ እየሰማን ነው። ስማቸውን ያወቁትም በየሰንበት ትምህርት ቤቱ በሚማሩት « ለመናፍቃን ምላሽ» በሚባል የኑፋቄ ፖለቲካ ነው። በመሆኑም አሁንም በዚህ ጽሑፋችን የምናቀርበው አሳብ ለእነዚህ ሰዎች ኑፋቄ ኑፋቄ ሊሸታቸው ይችላል። ሆኖም የቤተ ክርስቲያኒቱ ልጆች እንደመሆናችን ለቤተ ክርስቲያናችን ይበጃል ያስፈልጋል የምንለውን በባለቤትነት ማቅረብ ይኖርብናል።