አንድ ቀን አራት ኪሎ ቱሪስት ሆቴል ፊትለፊት ካሉ የታክሲ ተራዎች መካከል ከአገኘሁት 7ት አመት ያለፈውን አገልጋይ ወዳጄን አገኘሁት፡፡ ይህ አገልጋይ ወንድም ድሮ ሳውቀው ከሚስቱ ጋር ሆኑ ወደ ከተማ በመውጣት ወንጌልን የሚሰብክ ለወንጌል ልቡ የተቃጠለ ሰው ነበር፡፡ ዛሬ ሳገኘው ያልቡ ከእርሱ ጋር ነበር ግን በፈተና ውስጥ እጅግ የተጠመደ ልብ ሆኗል፡፡ ፊቱ ላይ ያየሁት የታሸገ ቁስል ምንነት ስጠይቀው ከቀናት በፊት ወንጌል ሲሰብክ በተወረወረ ድንጋይ እንደተፈነከተ ነገረኝ፡፡ ጥቂት ከተወያየን በኃላ ከፊቱ ላይ ብዙ ነገር አነበብኩ… እርሱም ያነበብኩትን አረጋገጠልኝ… በአገልጋይ ደሞዝ ኑሮን ሊገፋው እንዳልቻለ ነገረኝ… ከ 20 አመት በፊት የተቀበለውን ዲፕሎማ ይዞ ወደ ገብያ ለመግባትም እያሰበ መሆኑን አጫወተኝ፣ ስራ የሚገኝ ከሆነ እንድነግረውም ጠየቀን … እርሱን እያሰብኩ ወደ መኪና ውስጥ ገባሁ፡፡ ከእራሴ ጋር ብዙ አወራሁ የእዚህ ሰው ወደ ስራ መግባት እና አለመግባት፡፡ በከተማ ውስጥ ወንጌልን እየተዘዋወሩ መስበክን ማቆም እና አካውንታንት መሆን፡፡