ሥራ ላይ ያለን ሕጋዊ ገንዘብ በመስታወት ውስጥ መለጠፍ ዘርፈ-ብዙ አሉታዊ ውጤቶች አሉት፡፡ በመጀመሪያ ደረጃ ገንዘቡ ምንም እንኳ የአምጪው (ገንዘቡን በእጁ የያዘው ሰው) ቢሆንም፣ ንብረትነቱ ግን የመንግሥት/የሕዝብ ነው፡፡ እዚህ ላይ አንድ ነገር ላንሳ፤ ገንዘብ የተሰራው ለመገበያያ፣ ሰው ሰርቶ፣ አትርፎ፣ እንዲገለገልበት፣ ሌላ ሰውም እንዲገለገልበት ነው፡፡ ገንዘብን በሚሰራበት ጊዜ ገንዘቡ ስለሚዘዋወር ሁሉም ሰው የገንዘቡ ተጠቃሚ ይሆናል፡፡ ለዚህም ነው የገንዘቡ ባለቤት መንግሥት ነው የምለው፡፡ በዚህም መሠረት አንድ ሰው ገንዘብ ኖሮት ካልተጠቀመበት፣ ይልቁንም ቀብሮ ካስቀመጠው፣ ከፍተኛ ጉዳት ከሚደርስበት አካል መካከል አንዱ መንግሥት ነው፡፡ የመንግሥት መጎዳት ዞሮ ዞሮ የሚጎዳው ደግሞ (ጭቁኑን) ሕዝብ ነው፡፡ የቀድሞ ሰዎች ገንዘባቸውን በማድጋ ወይም ማሰሮ ወይም እንስራ አድርገው መሬት ቆፍረው ይቀብሩት እንደነበር የሚታወቅ ነው፡፡ ሲሞቱ እንኳ ለወራሾቻቸው ሳይናገሩ እየቀሩ ገንዘቡ እንዲሁ የምድር ቀለብ ሆኖ ለብዙ ዘመን ይኖራል፡፡ በአጋጣሚ የተገኘም እንደሆነ ጣጣው ብዙ ነው፡፡ እንዲያውም ብርን መሬት ውስጥ የመቅበሩን ነገር ነጋድራስ ገብረ ሕይወት ባይከዳኝ “መንግሥትና የሕዝብ አስተዳደር” በሚለው ድንቅ መጽሐፋቸው ውስጥ ክፉኛ ኮንነውታል፤ ሕዝቡም ብርን መሬት ውስጥ ከመቅበር ይልቅ ቢሰሩበት ብዙ ነገር ሊያተርፉበት እንደሚችሉ በዚሁ መጽሐፋቸው አስገንዝበዋል፡፡ (ሰፋ ላለ ሐተታና ትንታኔ መጽሐፉን ያንብቡ፡፡) ዛሬ ላይ የምናየው ገንዘብን መስታወት ውስጥ መለጠፍም ሆነ አልበም ውስጥ መወሸቅ ገንዘብን ከመቅበር ጋር የሚተካከል የአላዋቂነት ሥራ ነው፡፡