አሁን ግን እያስቸገረ ያለው ከሕዝብ ፍላጎት ያፈነገጠ ጽንፈኝነትና ራስ ወዳድነት ነው፡፡ ከዚህ ታሪካዊና ጀግና ሕዝብ ፍላጎት በተቃራኒ የአገሪቱ የፖለቲካ ኃይሎች ጽንፍ የረገጡና ‹እኔ ከሞትኩ ሰርዶ አይብቀል› ዓይነት የከረሩ አቋሞቻቸው በተለያዩ ፈርጆች ይደመጣሉ፡፡ ኢትዮጵያ እጅግ በጣም ሰፊ መሬት፣ የውኃ ሀብት፣ የተለያዩ ማዕድናት፣ በጣም ማራኪ የአየር ንብረት፣ የእንስሳት ሀብትና የመሳሰሉትን የታደለች አገር ናት፡፡ በተፈጥሯዊም ሆነ በታሪካዊ የቱሪዝም መስህቦች አቻ የሌላት ናት፡፡ ከሁሉም በላይ በወጣቶች ብዛት ትልቅ ደረጃ ላይ ትገኛለች፡፡ ከሰሜን እስከ ደቡብ፣ ከምሥራቅ እስከ ምሥራቅ የአገሪቱ ሁሉም ክፍሎች በነፃነት ተንቀሳቅሶ መሥራት ከተቻለ ይህችን አገር የአፍሪካ ገነት ማድረግ ይቻላል፡፡ በተለይ የሕዝባችንን አኩሪ የጋራ እሴት በመጠቀም ከጠባብነትና ከትምክህተኝነት ጽንፍ ውስጥ መውጣት ከተቻለ፣ በሕግ የበላይነት ላይ የተመሠረተ ዴሞክራሲያዊ ሥርዓት በአጭር ጊዜ መገንባት አያቅትም፡፡ እየታየ ያለው ግን አገርን አፍርሶ ሕዝብን ለፈተና የሚዳርግ ከንቱ ድርቅና ነው፡፡ ከመነጋገር ይልቅ መራራቅ፣ ለመደራደር ከመሞከር ይልቅ በጥላቻ ተፈራርጆ ተያይዞ ለመጥፋት መዘጋጀት፣ በዴሞክራሲያዊ መንገድ ከመቀራረብ ይልቅ ኋላቀር አስተሳሰብ ውስጥ ተዘፍቆ በቃላት ጦርነት መነዳደፍ የበላይነቱን ይዟል፡፡ ከሥልጣን በላይ የሆነው ይህ ታላቅ ሕዝብ ተረስቶ የግልና የቡድን ጥቅም በርትቷል፡፡ ይህ ዓይነቱ ጎዳና አገር ከማጥፋት በስተቀር ለማንም አይጠቅምም፡፡ በአጭሩ መቆም አለበት፡፡