ዛሬ በ21ኛው መቶ ክ/ዘ የህብረተሰቡ ምኞትና ከዓለም ኑሮው የሚጠብቀው ምላሽ በፍጥነት በሚቀያየርበት ሁኔታ የኦርቶዶክስ ቤ/ክንን ጨምሮ ሌሎቹ የአምልኮ ተቋማት፣ አሁን አለን ብለው በሚያምኗቸው ተከታዮች (አማኞች) ቁጥርና ተሰሚነት ልባቸውን ካደነደኑ፣ የካቶሊክ ቤ/ክንን ዕጣ አያመልጡም። በእርግጥ በሃገራችን፣ በአህጉራችንና በሌሎችም ሃገራት (ከሙስሊም ሃገሮች እስከ ሩስያ ድረስ) የሚታየው ሥር የሰደደ የሃይማኖት የበላይነት፣ የሰዎች ሃይማኖታዊ ባህርይና ለሃይማኖት ያላቸው እውነተኛ አክብሮታዊ ፍርሃት ድንቅ ነው። ለዚህ ደግሞ ዋናው ምክኒያት የእምነቶቹ (የተቋማቱ) ጥንካሬና እውነተኛ መልስ ሰጪነት ሳይሆን የፖለቲካውና የአስተዳደር ስርዓቱ ውድቀት መሆናቸው መታወቅ አለበት። የሃይማኖት ተቋማቱ ይህን ሳይገነዘቡ ቀርተው እንዳይታለሉ እሰጋለሁ። ምክኒያቱም እነዚህ በአጠቃላይ የዲሞክራሲ ጉድለት፣ የፍትህ መጓደል፣ የማህበራዊ አገልግሎቶች (የትምህርት፣ የጤና ወዘተ) እና የግል ደህንነት በአስተማማኝ ሁኔታ አለመኖር ነጸብራቅ ናቸው። ምድራዊው መንግሥት ሊያቀርብ ያልቻለውን አገልግሎት ከሰማያዊው መንግሥት ለማግኘት የሚደረጉ የተስፋ ጉዞ ናቸው ማለት ይቻላል። ጾም፣ ፀሎት፣ ፀበል፣ ስለት፣ ጥንቆላ፣እርግማን፣ ምርቃት ወዘተ-- የመሳሰሉት የዚሁ አካል ናቸው። በመሆኑም የሃይማኖት ተቋማት ከመንግሥት መገኘት የነበረበትን አገልግሎት በከፊልም ቢሆን ለማሟላት ተስፋ እስከሰጡ ድረስ የተከታይና የተሰሚነት ችግር አይኖርባቸውም።