human
Imajinatu detektibea zarela nobela beltz batean. Idatzi bakarrizketa bat zure pentsamenduak zehazten lehen aldiz krimen-eszena batetik paseatzen duzun bitartean.
gpt
Baina leku honek, existentziaren txoko ilun honek, zeruak garbitu dezakeen baino bekatu gehiago ditu. Krimen eszenaren zintak haizean hegan egiten du, hondo grisaren kontra gasa horia. Haren azpian zapaltzen dut, nire lubakia gauaren pisuarekin astuna. Ohiko apartamentua da, horma-papera zuritzen, alfonbra zikindua, eta airean zintzilik dauden amets desintegratuen kiratsa. Lanpara bakar batek itzal luzeak botatzen ditu, isurtzeko prest ez daudela diruditen sekretuak gordetzen dituztenak. Nire begiek gelaren arrastoa jarraitzen dute, kaosaren barruan ezkutatutako arrastoen bila. Han etzanda dago, lurrera botatako marioneta baten antzera irteten da. Ile gorriak keinua egiten zion buruaren inguruan, azal zurbila argi ilunean dirdirka. Behiala begi berde biziak hutsik zeuzkan, ikusten ez zuen izuari begira. Heriotzak gaztaroa lapurtu zion, baina ezin zuen bere edertasuna ezabatu. Objektu bakoitzak istorio bat kontatzen dit, egia zatiak xuxurlatzen dizkit belarrira, baina egia osoa, tira, itzal bat bezain iheskorra da ilargiaren argitan, haren ondoan makurtzen naiz, behatz eskularrudunekin bere forma bizigabearen zirriborro hotza marrazten. Ez dago berotasunik, ez gizateriaren txinparta geldirik, oskol huts bat besterik, oihu isilez oihartzun eginez, norbaiten alaba zen, agian norbaiten maitalea. Krimen-eszena bakoitza puzzle bat da, pieza bakoitza odolez eta traizioz zipriztindua, niri dagokit biltzea, zentzua aurkitzea erokerian. Batzuek lana deitzen didate. Penitentzia deitzen diot. Hiri hau, jende hau, nire babespean dago. Eta haietako bat horrela bukatzen den bakoitzean, huts egin dudala sentitzen du. Baina porrota ez da aukera bat, ez lan-ildo honetan. Beraz, errua, haserrea, etsipena alde batera uzten ditut. Gertakarietan, frogetan, egia hotzean zentratzen naiz. Itzalen eta engainuen mundu honetan, egia da daukadan arma bakarra. Krimenaren eszenatik urruntzen naizenean, gauaren pisua nire gainean estutzen sentitzen dut. Baina sute bat dago nire barnean, justiziak eta ordainak eraginda. Ez dut atsedenik hartuko hau nork egin zuen aurkitu arte. Hau nire hiria da. Hauek dira nire kaleak. Eta gaur gauean beste biktima bat erreklamatu dute. Bihar, ordea, beren iritziaren lekuko izango dira.