Rozregulowane mechanizmy epigenetyczne są prawdopodobnie zaangażowane w patogenezę zespołów mielodysplastycznych (MDS). zespołów mielodysplastycznych (MDS). Które geny są wyciszane przez nieprawidłową metylację promotora podczas hematopoezy MDS nie zostały zbadane w równoważny sposób. Korzystając z modelu różnicowania in vitro ludzkiej hematopoezy, wygenerowaliśmy zdefiniowane etapy różnicowania (dzień 0, dzień 4, dzień 7, dzień 11) erytro-, i granulopoezy od 13 pacjentów z MDS i siedmiu zdrowych dawców. Analiza metylacji promotorów kluczowych genów regulatorowych zaangażowanych w kontrolę cyklu komórkowego (p14, p15, p14, p15, p15). (p14, p15, p16, CHK2), naprawę DNA (hMLH1), apoptozę (p73, surwiwina, DAPK) i różnicowanie (RARb, WT1) przeprowadzono za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy specyficznej dla metylacji reakcję łańcuchową polimerazy. Odpowiednią ekspresję genów analizowano za pomocą mikromacierzy (Affymetrix, HG-U133A). Dostarczamy dowodów na to, że p16, surwiwina, CHK2, i WT1 są dotknięte hipermetylacją promotora w MDS, wykazując selektywny charakter. International Prognostic Scoring System. A związaną z metylacją regulację w dół mRNA dla określonych linii krwiotwórczych i etapów różnicowania wykazano dla surwiwiny, CHK2 i WT1. My zidentyfikowaliśmy obniżoną ekspresję mRNA surwiwiny w próbkach metylowanych podczas erytropoezy, podczas gdy związane z metylacją WT1 i CHK2 zmniejszenie ekspresji mRNA stwierdzono podczas granulopoezy we wszystkich typach ryzyka MDS. Nasze dane sugerują, że związane z metylacją wyciszenie genów surwiwiny, CHK2 i WT1 w hematopoetycznych komórkach prekursorowych MDS może przyczyniać się do fenotypu specyficznego dla MDS --- Kinaza punktu kontrolnego 2 (hCHK2/hCds1) jest genem supresorowym nowotworu zaangażowanym w kontrolę cyklu komórkowego. kontrolę cyklu komórkowego. Polimorfizm hCHK2/hCds1 w kodonie 84 (A-->G w nukleotydzie 252) został niedawno zidentyfikowany u pacjentów z zespołem Li-Fraumeni. Ponieważ cykl komórkowy reguluje naprawę DNA, która jest związana z ryzykiem raka, postawiliśmy hipotezę, że ten nowy polimorfizm że ten nowy polimorfizm występuje w populacji ogólnej i jest związany z ryzykiem raka. z ryzykiem zachorowania na raka. Aby przetestować tę hipotezę, oceniliśmy rolę tego polimorfizmu polimorfizmu w badaniu kliniczno-kontrolnym 215 białych pacjentów niebędących Latynosami z świeżo zdiagnozowanym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi (SCCHN) oraz 229 dopasowane częstotliwościowo kontrole wolne od raka. Stwierdziliśmy, że wariant hCHK2/hCds1 w kodonie 84 był rzadki i rzadziej występował w przypadkach rasy białej innej niż latynoska (0,0186) niż w grupie kontrolnej (0,0437; P kontroli (0,0437; P = 0,033). Chociaż nie wykryto żadnych homozygot wariantowych w tych przypadkach i kontrolach, heterozygotyczność chroniła przed SCCHN, reprezentując 60% redukcję ryzyka (skorygowany iloraz szans = 0,40; 95% przedział ufności, 0,17-0,93) w porównaniu z homozygotami typu dzikiego. Wariant allelu był również rzadki w innych grupach etnicznych (0,0487, 0,0095 i 0,0541 u 115 Afroamerykanów, 105 latynoskich Amerykanów i 111 rodowitych Chińczyków), a tylko jeden wariant zidentyfikowano tylko jednego homozygotycznego osobnika (Chińczyka). Wyniki te sugerują że ten polimorfizm hCHK2/hCds1 w kodonie 84 jest rzadki i może mieć ochronną rolę w etiologii SC. rolę w etiologii SCCHN u osób rasy innej niż biała. Większe badania są aby potwierdzić to odkrycie i potrzebne są dalsze badania mechanistyczne, aby zrozumieć biologiczne znaczenie tego polimorfizmu. --- W bieżącym badaniu oceniliśmy możliwe powiązania siedmiu powszechnych wariantów wariantów genów naprawy DNA i kontroli cyklu komórkowego BRCA2 i CHEK2 z czerniakiem złośliwym (MM). czerniakiem złośliwym (MM). Genotypowaliśmy 630 niewyselekcjonowanych pacjentów z MM i ponad 3700 osób z grupy kontrolnej (noworodki, zdrowi dorośli dobrani pod względem wieku i płci z negatywną historią rodzinną historią rodzinną, oraz dorosłych wybranych losowo przez lekarzy rodzinnych) pod kątem częstości występowania trzech powszechnych wariantów BRCA2 (T1915M, N991D i N372H) oraz czterech powszechnych wariantów CHEK2 (1100delC, VS2+1G --> A, I157T i del5395). Nasze badanie silnie sugeruje, że powszechny wariant genu BRCA2 - wariant N991D jest związany z ryzykiem czerniaka złośliwego (OR=1,8, p=0,002 po korekcie Bonferroniego). Bonferroniego). Pacjenci będący homozygotami dla wariantu N991D byli obecni w 0,32% przypadków i tylko w 0,13% przypadków kontrolnych. Inne badane warianty nie były nie były nadreprezentowane wśród pacjentów z MM w porównaniu z populacją ogólną. Podsumowując, donosimy o zwiększonym ryzyku czerniaka wśród nosicieli zmiany N991D BRCA2 i brak związku zmian CHEK2 z czerniakiem złośliwym. czerniakiem złośliwym. --- CHEK2 jest kluczowym genem kontroli cyklu komórkowego kodującym pluripotencjalną kinazę, która może powodować zatrzymanie lub apoptozę w odpowiedzi na nienaprawione uszkodzenia DNA. Przedstawiamy duże badanie kontrolne przypadku niefunkcjonalnego wariantu, który wcześniej był który wcześniej miał zwiększać zachorowalność na raka. Cztery tysiące piętnastu pacjentów z rakiem (2250 płuc, 811 płaskonabłonkowego górnego odcinka przewodu pokarmowego i 954 nerki) oraz 3052 osób z grupy kontrolnej w Europie Środkowej poddano genotypowaniu pod kątem wariantu błędnego sensu rs17879961 (zamiana T na C), który zmienia aminokwas (I157T) w aktywnym miejscu produktu genu. Genotyp heterozygotyczny (T/C) był związany z wysoce wysoce istotnie niższą częstością występowania raka płuc niż powszechny genotyp T/T [ryzyko względne (RR), T/C vs. T/T, 0,44, z 95% przedziałem ufności (CI) 0,31-0,63, P < 0,00001] i z istotnie niższą częstością występowania raka górnych górnego odcinka przewodu pokarmowego (RR 0,44, CI 0,26-0,73, P = 0,001; P = 0,000001 dla płuc lub górnego odcinka przewodu pokarmowego). lub raka górnego odcinka przewodu pokarmowego). Ochrona była znacznie większa w przypadku płaskonabłonkowego niż gruczolakowatego raka płuc (P = 0,001). Odnotowano wzrost granicznej istotności w przypadku raka nerki (RR 1,44, CI 0,99-2,00, P = 0,06). To nieoczekiwane zmniejszenie o połowę zachorowań na raka związanego z tytoniem (od czasu niezależnej replikacji) oznacza znacznie większą bezwzględną redukcję ryzyka u palaczy niż u osób niepalących. Mechanizm mechanizm jest nieznany: być może apoptoza płaskonabłonkowych komórek macierzystych po powoduje szkodę netto (np. poprzez zmuszanie pobliskich komórek macierzystych do podziału, zanim do podziału, zanim naprawią własne uszkodzenia DNA spowodowane dymem tytoniowym). Jeśli tak, zmniejszenie apoptozy poprzez zmniejszenie aktywności CHEK2 mogłoby być ochronne - choć nie palenie byłoby znacznie bardziej skuteczne. --- Wysoka wierność utrzymania integralności genomu u eukariontów jest zapewniona przez punkty kontrolne cyklu komórkowego punkty kontrolne cyklu komórkowego i naprawa DNA. Kinaza punktu kontrolnego, Chk2, została zaangażowana w obie te reakcje. W odpowiedzi na uszkodzenie DNA, Chk2 jest początkowo fosforylowana na Thr-68, co prowadzi do jej pełnej aktywacji. W pełni aktywowana Chk2 w pełni aktywowana Chk2 następnie fosforyluje dalsze substraty cyklu komórkowego kontroli cyklu komórkowego. Mechanizm inaktywacji Chk2 jest jednak wciąż nieznany. Fosfataza białkowa typu 2A (PP2A) odgrywa istotną rolę w regulacji cyklu komórkowego i indukcji i indukcji zatrzymania G2 poprzez mechanizm fosforylacji/defosforylacji z różnymi kinazami białkowymi. Dane z naszego badania dostarczają dowodów na to, że w odpowiedzi na ekspozycję na cisplatynę, PP2A wiąże się z Chk2 jako kompleks w komórkach i funkcjonuje jako negatywny regulator aktywacji Chk2 poprzez aktywacji Chk2 poprzez defosforylację p-Chk2. Wyniki barwienia immunologicznego i koimmunoprecypitacji pokazują, że Chk2 i PP2A mogą kolokalizować w komórkach, a holoenzym PP2A (podjednostki A, B i C) koimmunoprecypituje z p-Chk2. p-Chk2. Ponadto, hamowanie PP2A przez kwas okadaikowy, inhibitor PP2A, i przez małe interferujące RNA (siRNA) do PP2A powoduje zwiększoną fosforylację Chk2 fosforylacji Chk2, co wskazuje na bezpośrednią zależność enzym-substrat. Badanie in vitro PP2A wykazuje, że PP2A defosforyluje p-Chk2 w systemie bezkomórkowym. systemie bezkomórkowym. Odkrycia te sugerują, że białkowa kinaza serynowo-treoninowa kinaza serynowo-treoninowa, Chk2, jest aktywowana po ekspozycji na cisplatynę i negatywnie regulowana przez ściśle związaną białkową fosfatazę serynową/treoninową, PP2A. --- Możliwe, że zmniejszona funkcja genów naprawy DNA i kontroli cyklu komórkowego zwiększa indywidualną podatność na czerniaka złośliwego. Ponieważ CHEK2 jest kontrolerem cyklu komórkowego, przetestowaliśmy hipotezę, że heterozygotyczność dla CHEK2*1100delC jest związana ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na czerniaka złośliwego. czerniaka złośliwego. Po pierwsze, przeprowadziliśmy badania kliniczno-kontrolne 1 152 duńskich i 752 niemieckich osób z czerniakiem złośliwym w porównaniu z 9 142 duńskimi i 3 718 niemieckimi grupami kontrolnymi. Po drugie, przeprowadziliśmy metaanalizę CHEK2*1100delC i czerniaka złośliwego, obejmującą 2619 przypadków i 17 481 kontroli. Po trzecie zbadaliśmy ryzyko czerniaka złośliwego związanego z heterozygotycznością CHEK2*1100delC w analizie stratyfikowanej pod względem ekspozycji na słońce, a także podtypu i lokalizacji na ciele. podtyp i lokalizację na ciele. Współczynniki szans dla czerniaka złośliwego dla CHEK2(*)1100del w porównaniu z heterozygotami niebędącymi nosicielami wynosił 2,01 (95% przedział ufności (CI), 1,03-3,91) u Duńczyków, 1,42 (95% CI, 0,46-4,31) u Niemców i 1,79 (95% CI, 0,46-4,31) u Niemców. Niemców i 1,79 (95% CI, 1,02-3,17) u Duńczyków i Niemców łącznie. W metaanalizie metaanalizie, iloraz szans wystąpienia czerniaka złośliwego u heterozygot CHEK2*1100delC w porównaniu do osób niebędących nosicielami wynosił 1,81 (95% CI, 1,07-3,05). Stratyfikacje nie zmieniły tych wyników. Heterozygoty CHEK2*1100delC mają dwukrotne ryzyko zachorowania na czerniaka złośliwego w porównaniu z osobami niebędącymi nosicielami.
Czy CHEK2 jest zaangażowany w kontrolę cyklu komórkowego?
CHEK2 jest kluczowym genem kontroli cyklu komórkowego kodującym pluripotencjalną kinazę, która może powodować zatrzymanie lub apoptozę w odpowiedzi na nienaprawione uszkodzenie DNA.