Zabiegi neurochirurgiczne są niezbędne w leczeniu różnych rodzajów zaburzeń ruchowych (MD). zaburzeń ruchowych (MD). Operacje stereotaktyczne, które zostały dobrze ugruntowane obejmują głęboką stymulację mózgu w przypadku drżenia, dystonii i objawów parkinsonowskich. Ostatnio rzeczywista rola stereotaktycznych procedur ablacyjnych, takich jak talamotomia i pallidotomia zostały ponownie zbadane, a talamotomia Vo wykazuje długoterminową poprawę dystonii ogniskowej, takiej jak skurcz pisarza i dystonia muzyka. dystonia muzyka. Rozpoczęto nową, mniej inwazyjną metodę leczenia drżenia za pomocą zogniskowanych ultradźwięków pod kontrolą MR. i jest obiecująca. Wewnątrzoponowe podawanie baklofenu jest również uznaną metodą leczenia ciężkiej spastyczności, ale inne ablacyjne ablacyjne, takie jak neurotomia obwodowa i rizotomia grzbietowa, są również ważne w leczeniu spastyczności. w leczeniu spastyczności. Wydaje się, że większość neurologów nie jest zaznajomiona, przynajmniej w Japonii. przynajmniej w Japonii, z takimi procedurami neurochirurgicznymi. Jednak neurochirurdzy zaangażowani w leczenie MD powinni jednak rozumieć ważną rolę neurochirurgicznego leczenia nieuleczalnego MD i powinni kierować takich pacjentów do do odpowiednich neurochirurgów, zanim dojdzie do trwałego przykurczu i deformacji. --- TŁO: Subthalamotomie o częstotliwości radiowej (RF) są proponowane od lat 1960. 1960 w leczeniu pacjentów cierpiących na chorobę Parkinsona (PD). Niedawno opracowano technologia zogniskowanych ultradźwięków pod kontrolą rezonansu magnetycznego (MR) (MRgFUS) oferuje możliwość wykonywania termokoagulacji podwzgórza przy zmniejszonym ryzyku i zoptymalizowanej dokładności. zoptymalizowaną dokładnością. Opisujemy tutaj wstępne wyniki MRgFUS traktotomii podwzgórzowej (PTT), anatomicznej i fizjologicznej aktualizacji wcześniejszych traktotomii podwzgórzowych. wcześniejszych podwzgórzowych traktotomii. METODY: Trzynastu kolejnych pacjentów cierpiących na przewlekłą (średni czas trwania choroby przewlekłą (średni czas trwania choroby 9,7 roku) i oporną na leczenie PD leczono jednostronnie za pomocą MRgFUS PTT. Podstawowymi wskaźnikami oceny ulgi była redukcja wyniku w skali Ujednoliconej Skali Oceny Choroby Parkinsona (UPDRS) i oszacowanie przez pacjenta globalnego złagodzenia objawów (GSR) po 3 miesiącach obserwacji. Końcowe temperatury wynosiła od 52°C do 59°C. Badania MR zostały wykonane przed leczeniem, 2 dni i 3 miesiące po nim. Dokładność celowania została na zdjęciach MR wykonanych 2 dni po zabiegu dla każdej zmiany PTT. WYNIKI: Pierwszych czterech pacjentów otrzymało PTT przy użyciu parametrów zmiany zastosowanych do talamotomii. Wystąpiły u nich wyraźne nawroty po 3 miesiącach (średnia ulga w UPDRS 7,6%, średnia GSR 22,5%), a ich MR nie wykazał żadnych oznak termicznej termicznej na obrazach ważonych T2 (T2w). W konsekwencji protokół leczenia został dostosowany dla kolejnych dziewięciu pacjentów poprzez powtórzenie końcowej temperatury 4 do 5 razy. Pozwoliło to uzyskać termokoagulacje o większej objętości (172 mm(3) w porównaniu z 83 mm(3) dla pierwszych czterech pacjentów), które pozostały widoczne po 3 miesiącach na obrazach T2w. Tych dziewięciu pacjentów cieszyło się średnią redukcją UPDRS o 60,9% i GSR na poziomie 56,7%, co jest bardzo zbliżone do wyników uzyskanych za pomocą radiofrekwencji. radiofrekwencji. Dokładność celowania dla całej grupy pacjentów wynosiła 0,5, 0,5 i 0,6 mm odpowiednio dla wymiaru przednio-tylnego (AP), środkowo-bocznego (ML) i grzbietowo-wewnętrznego (DV). wymiary, odpowiednio. WNIOSKI: Badanie to wykazało wykonalność, bezpieczeństwo i dokładność MRgFUS PTT. MRgFUS PTT. Aby uzyskać podobne wyniki jak w przypadku RF PTT, konieczne było konieczne było uwzględnienie faktu, że istota biała, w tym przypadku przewód pallidothalamic, wymaga wielokrotnej ekspozycji termicznej, aby osiągnąć pełną a tym samym pełnego efektu terapeutycznego. --- TŁO: Już w późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych siedemdziesiątych ubiegłego wieku, ukierunkowanie na "tylny obszar podwzgórza (PSA)" był badany przez różne funkcjonalne grupy neurochirurgiczne stosujące technikę częstotliwości radiowej (RF) do leczenia pacjentów cierpiących na drżenie samoistne (ET). Ostatnie postępy w dziedzinie rezonansu magnetycznego (MR) - technologia zogniskowanych ultradźwięków (MRgFUS) oferuje możliwość wykonania termokoagulacji szlaku włókien móżdżkowo-wzgórzowych w w PSA bez penetracji mózgu, co pozwala na znaczne zmniejszenie ryzyka związanego z procedurą i zwiększenie dokładności. ryzyko związane z procedurą i zwiększoną dokładność. Opisujemy tutaj pierwsze wyniki traktotomii móżdżkowo-wzgórzowej MRgFUS (CTT). METODY: Dwudziestu jeden kolejnych pacjentów cierpiących na przewlekłą (średni czas trwania choroby średni czas trwania choroby 29,9 lat), oporną na leczenie ET leczono za pomocą CTT MRgFUS. Trzech pacjentów otrzymało obustronne leczenie w odstępie 1 roku. Podstawowymi wskaźnikami były skala Essential Tremor Rating Scale (Fahn, Tolosa i Marin) (ETRS). Marin) (ETRS) podczas obserwacji (od 3 miesięcy do 2 lat) z naciskiem na podskale funkcji ręki (HF16). (HF16 dla leczonej ręki i HF32 dla obu rąk) oraz pismo odręczne. pisma odręcznego. Ewolucja siedmiu pacjentów z HF32 powyżej 28 punktów powyżej 32 (grupa 1) różniła się od pozostałych (grupa 2) i została przeanalizowana osobno. oddzielnie. Pacjenci ocenili globalne złagodzenie drżenia. Rekonstrukcję zmiany i pomiar dokładności celowania przeprowadzono na 2-dniowych po leczeniu dla każdej zmiany CTT. WYNIKI: Średni wynik ETRS dla wszystkich pacjentów wynosił 57,6 ± 13,2 na początku badania i 25,8 ± 17,6 po 1 roku (n = 10). Redukcja wyniku HF16 wyniosła 92% w grupie 2 po 3 miesiącach i pozostała stabilna po 1 roku. 3 miesiące i pozostała stabilna po 1 roku (90%). Grupa 1 wykazała jedynie poprawę poprawę o 41% po 3 miesiącach i 40% po 1 roku. Niemniej jednak u dwóch pacjentów z grupy 1 leczonych obustronnie uzyskało redukcję wyniku HF16 o 75% i 88% dla ręki dominującej ręki dominującej w 1 rok po leczeniu drugiej strony. Średnia ocena pacjenta dotycząca globalnego złagodzenie drżenia po CTT wynosiła 92% po 2 dniach i 77% po 1 roku obserwacji. WNIOSKI: Wykazano, że CTT z MRgFUS jest skutecznym i bezpiecznym podejściem dla pacjentów z opornym na terapię drżeniem samoistnym, łącząc neurologiczne z precyzyjnym celowaniem i możliwością leczenia pacjentów obustronnie. obustronnie. --- TŁO: Niekontrolowane badania pilotażowe sugerują skuteczność zogniskowanego ultrasonograficznej talamotomii z obrazowaniem rezonansu magnetycznego (MRI) dla leczenie drżenia samoistnego. METODY: Do badania włączono pacjentów z drżeniem samoistnym o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. nie zareagowali na co najmniej dwie próby terapii medycznej i losowo przydzielono ich w stosunku 3:1 do ich w stosunku 3:1 do poddania się jednostronnej zogniskowanej talamotomii ultradźwiękowej lub procedurze pozorowanej. procedurę pozorowaną. Zastosowano Kliniczną Skalę Oceny Drżenia i Kwestionariusz Jakości Życia w drżeniu samoistnym. Essential Tremor Questionnaire były podawane na początku badania oraz po 1, 3, 6 i 12 miesiącach. 12 miesięcy. Oceny drżenia były nagrywane na wideo i oceniane przez niezależną grupę neurologów, którzy nie byli świadomi przydziału do leczenia. Pierwszorzędowym wynikiem była różnica między grupami w zmianie od wartości wyjściowej do 3 miesięcy w drżeniu rąk, ocenianym w 32-stopniowej skali (z wyższymi wynikami wskazującymi na cięższe drżenie). cięższe drżenie). Po 3 miesiącach pacjenci w grupie pozorowanej mogli przejść do do aktywnego leczenia (otwarta kohorta przedłużająca). WYNIKI: Do analizy włączono siedemdziesięciu sześciu pacjentów. Wyniki dotyczące drżenia rąk poprawiły się bardziej po zogniskowanej talamotomii ultradźwiękowej (z 18,1 punktu na początku badania do 9,6 po 3 miesiącach) niż po zabiegu pozorowanym (z 16,0 do 15,8 punktu); różnica między grupami w średniej zmianie wynosiła 8,3 punktu (95% przedział ufności [CI], 5,3 punktu). przedział [CI], 5,9 do 10,7; P<0,001). Poprawa w grupie poddanej talamotomii została utrzymana po 12 miesiącach (zmiana w stosunku do wartości wyjściowej, 7,2 punktu; 95% CI, 6,1 do 8.3). Drugorzędowe wyniki oceniające niepełnosprawność i jakość życia również poprawiła się dzięki aktywnemu leczeniu (zaślepiona kohorta talamotomii) w porównaniu z procedurą pozorowaną (P<0,001 dla obu porównań). Zdarzenia niepożądane w grupie talamotomii obejmowały zaburzenia chodu u 36% pacjentów oraz parestezje lub drętwienie u 38%; te zdarzenia niepożądane utrzymywały się po 12 miesiącach odpowiednio u 9% i 14% pacjentów. pacjentów. WNIOSKI: Zogniskowana talamotomia ultradźwiękowa pod kontrolą MRI zmniejszyła drżenie ręki u pacjentów z drżeniem samoistnym. pacjentów z drżeniem samoistnym. Działania niepożądane obejmowały zaburzenia zaburzenia czucia i chodu. (Finansowane przez InSightec i innych; numer ClinicalTrials.gov, NCT01827904.). --- TŁO: Głęboka stymulacja wzgórza (DBS) w dużej mierze zastąpiła radiofrequency thalamotomy jako leczenie z wyboru w przypadku niepełnosprawności, lekoopornego drżenia samoistnego. Niedawno opracowano przezczaszkowej, skoncentrowanej ultradźwięków o wysokiej intensywności odnowił zainteresowanie wzgórzem wzgórza. Celem tego badania jest porównanie wyników funkcjonalnych i i jakości życia u pacjentów z drżeniem samoistnym leczonych obustronną metodą Vim DBS lub jednostronnymi procedurami (zogniskowane ultradźwięki lub DBS). Postawiliśmy hipotezę, że wszystkie trzy skutecznie leczyłyby dominującą rękę i pozytywnie wpływały na wyniki funkcjonalne i jakość życia mierzoną za pomocą Skali Klinicznej Clinical Rating Scale for Tremor i kwestionariuszem Quality of Life in Essential Tremor Questionnaire. METODY: Jest to retrospektywne badanie pacjentów z drżeniem samoistnym opornym na leczenie. pacjentów leczonych na University of Virginia za pomocą obustronnego Vim DBS (n = 57), jednostronną Vim DBS (n = 13) lub jednostronną zogniskowaną ultrasonograficzną talamotomią Vim (n = 15). Drżenie oceniano u wszystkich pacjentów przed i po leczeniu przy użyciu Skali Oceny Klinicznej Drżenia i Kwestionariusza Jakości Życia w Drżeniu Zasadniczym. Kwestionariusz. WYNIKI: Pacjenci poddani obustronnemu leczeniu DBS mieli więcej drżenia wyjściowego i gorsze wyniki jakości życia. Pacjenci mieli znaczącą poprawę w zakresie objawów drżenia i jakości życia w przypadku wszystkich trzech metod leczenia. Obie procedury DBS poprawiły drżenie osiowe. Nie zaobserwowano różnicy w stopniu poprawy w zakresie drżenia kończyn górnych, niepełnosprawności lub ogólnej jakości życia między zabiegiem obustronnym i jednostronnym. WNIOSKI: Obustronna DBS wzgórza poprawia ogólne drżenie bardziej niż jednostronna DBS lub zogniskowana terapia ultradźwiękowa. DBS lub zogniskowane leczenie ultradźwiękami; jednak jednostronne zabiegi są równie równie skuteczne w leczeniu przeciwstronnego drżenia rąk. Pomimo większej ogólnej redukcji drżenia przy obustronnym DBS, nie ma różnicy w niepełnosprawności lub jakości życia, porównując leczenie obustronne z jednostronnym. --- Stopniowo rozwijały się mniej inwazyjne metody neurochirurgiczne w leczeniu zaburzeń ruchu. Zaburzenia ruchowe ewoluowały, poczynając od otwartej kraniotomii w celu umieszczenia zmian w strukturach piramidowych, a następnie wyrafinowanej stereotaktycznej ablacji cele pozapiramidowe, które zachęcały do nieniszczącej stymulacji elektrodą głębokich struktur mózgu. Nieinwazyjne podejście wykorzystujące przezczaszkowe skoncentrowane ultradźwięki o wysokiej energii zogniskowane ultradźwięki do leczenia trudnego do opanowania drżenia. Zdolność zdolność do celowania w dyskretne miejsca wewnątrzczaszkowe o wielkości milimetra przez nienaruszoną czaszkę za pomocą skupionej energii akustycznej stanowi ważny kamień milowy w chirurgii zaburzeń ruchu. w chirurgii zaburzeń ruchu. W tym artykule opisano ewolucję zogniskowanych ultradźwięków zogniskowanych ultradźwięków pod kontrolą rezonansu magnetycznego do brzuszno-bocznej talamotomii drżenia. --- CEL: Autorzy donoszą o różnych wzorcach MRI u pacjentów z drżeniem samoistnym drżeniem samoistnym (ET) lub zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (OCD) po przezczaszkowym MR-guided i omawiają możliwe przyczyny sporadycznych niepowodzeń MRgFUS. niepowodzenia. METODY: Między marcem 2012 r. a sierpniem 2013 r. MRgFUS został użyty do wykonania jednostronnej talamotomii u 11 pacjentów z ET i obustronnej kapsulotomii kończyny przedniej u 6 pacjentów z OCD; u wszystkich pacjentów objawy były oporne na leczenie farmakologiczne. Sekwencyjne obrazy MR uzyskano u pacjentów w ciągu 6-miesięcznego okresu obserwacji. okres obserwacji. WYNIKI: U pacjentów z OCD rozmiar zmiany powoli wzrastał i osiągał szczyt 1 tydzień po leczeniu, po czym leczenia, po czym wielkość zmian stopniowo się zmniejszała. U pacjentów z ET zmiany były widoczne natychmiast po leczeniu i znacznie zmniejszały się w miarę upływu czasu. w miarę upływu czasu. U 3 pacjentów z ET i 1 pacjenta z OCD nie wystąpił wzrost temperatury lub był on niewielki (tj. (tj. < 52°C) podczas MRgFUS. Udane i nieudane grupy pacjentów wykazały różnice w stosunku grubości kory do szpiku kostnego (tj. gęstości czaszki). czaszki). WNIOSKI: Autorzy stwierdzili różną ewolucję wzorca MRI po MRgFUS dla istoty białej i szarej. istoty białej i istoty szarej. Ich wyniki sugerują, że cechy czaszki, czaszki, takie jak niska gęstość czaszki, powinny być oceniane przed MRgFUS, aby skutecznie osiągnąć wzrost temperatury. --- Wstęp: Drżenie samoistne jest najczęstszym zaburzeniem ruchu i często jest oporne na leczenie. często oporne na leczenie. Terapie chirurgiczne, wykorzystujące zmiany i głęboką mózgu we wzgórzu, były stosowane w leczeniu drżenia samoistnego, które które powoduje niepełnosprawność i jest oporne na leki. Chociaż często skuteczne, te zabiegi te wiążą się z ryzykiem związanym z otwartą procedurą neurochirurgiczną. Zogniskowane ultradźwięki zogniskowane ultradźwięki zostały opracowane jako nieinwazyjny sposób generowania precyzyjnych zmian ogniskowych. Zbadaliśmy jego zastosowanie w leczeniu drżenia samoistnego. METODY: Nasze badanie zostało przeprowadzone w Toronto, w Kanadzie, między majem 2012 roku a styczniem 2013 roku, 2013. Czterech pacjentów z przewlekłym i opornym na leki drżeniem samoistnym było leczonych zogniskowanymi ultradźwiękami pod kontrolą MR w celu ablacji obszarów wzgórza wywołujących drżenie. wzgórza. Pacjenci przeszli ocenę drżenia i neuroobrazowanie na początku badania oraz 1 miesiąc i 3 miesiące po zabiegu. Mierniki wyników obejmowały nasilenie drżenia nasilenie w leczonym ramieniu, mierzone za pomocą klinicznej skali oceny drżenia drżenie i zdarzenia niepożądane związane z leczeniem. WYNIKI: Pacjenci wykazywali natychmiastową i trwałą poprawę drżenia w dominującej ręce. dominującej ręce. Średnia redukcja drżenia leczonej ręki wynosiła 89-4% po 1 miesiącu i 81-3% po 3 miesiącach. miesiącu i 81-3% po 3 miesiącach. Redukcji tej towarzyszyły korzyści funkcjonalne i poprawa w zakresie pisania i zadań motorycznych. Jeden pacjent miał parestezje pooperacyjne, które utrzymywały się przez 3 miesiące. U innego pacjenta zakrzepica żył głębokich, potencjalnie związana z długością zabiegu. procedurą. INTERPRETACJA: Zogniskowane ultradźwięki pod kontrolą MR mogą być bezpiecznym i skutecznym podejściem do generowania ogniskowych zmian wewnątrzczaszkowych w leczeniu upośledzającego, opornego na leki drżenia samoistnego. Jeśli większe badania potwierdzą bezpieczeństwo oraz potwierdzą skuteczność i trwałość tego nowego podejścia, może ono zmienić sposób leczenia pacjentów z drżeniem samoistnym i potencjalnie innymi zaburzeniami. zaburzenia są leczone. FINANSOWANIE: Fundacja Skoncentrowanych Ultradźwięków. --- Wprowadzenie. Talamotomia jest skuteczna w łagodzeniu drżenia w chorobie Parkinsona Parkinsona (PD). Metody. Siedmiu pacjentów z PD, w średnim wieku 59,4 ± 9,8 lat (zakres, 46-74) ze średnim czasem trwania choroby wynoszącym 5,4 ± 2,8 roku (zakres, 2-10) cierpiących na z ciężkim, opornym na leczenie drżeniem, poddano brzusznej talamotomii jądra pośredniego talamotomię przy użyciu zogniskowanych ultradźwięków sterowanych MRI (MRgFUS), innowacyjnej technologii innowacyjną technologię, która umożliwia nieinwazyjną operację. Wyniki. Drżenie zatrzymało się w w kontralateralnej kończynie górnej u wszystkich pacjentów bezpośrednio po zabiegu. Całkowita skala UPDRS zmniejszyła się z 37,4 ± 12,2 do 18,8 ± 11,1 (p = 0,007), a PDQ-39 zmniejszyła się z 42,3 ± 16,4 do 21,6 ± 10,8 (p = 0,008) po zastosowaniu MRgFUS. Te efekty były trwałe (średnia obserwacja 7,3 miesiąca). Zdarzenia niepożądane podczas MRgFUS obejmowały ból głowy (n = 3), zawroty głowy (n = 2), zawroty głowy (n = 4) i parestezje warg (n = 1). zawroty głowy (n = 2), zawroty głowy (n = 4) i parestezje warg (n = 1), a po MRgFUS hipogeuzja (n = 1), niestabilne podczas chodzenia (n = 1, ustąpiły) i zaburzenia podczas chodzenia w tandemie (n = 1, ustąpiły). Wnioski. Talamotomia z użyciem MRgFUS jest bezpieczna i skuteczna u pacjentów z PD pacjentów z PD. Potrzebne są duże randomizowane badania w celu oceny przedłużonej skuteczności i bezpieczeństwa. bezpieczeństwa. --- TŁO: Ostatnie postępy umożliwiły dostarczanie skupionych ultradźwięków o wysokiej intensywności ultradźwięków przez nienaruszoną ludzką czaszkę z obrazowaniem rezonansu magnetycznego (MRI). To wstępne badanie bada zastosowanie przezczaszkowego przezczaszkowej przezczaszkowej ultrasonograficznej talamotomii w leczeniu drżenia samoistnego. METODY: Od lutego 2011 r. do grudnia 2011 r., w otwartym, niekontrolowanym badaniu, niekontrolowane badanie, wykorzystaliśmy przezczaszkowe zogniskowane ultradźwięki kierowane MRI do celu jednostronnego brzusznego jądra pośredniego wzgórza u 15 pacjentów z ciężkim, opornym na leczenie drżeniem samoistnym. Zarejestrowaliśmy wszystkie dane dotyczące bezpieczeństwa i zmierzyliśmy skuteczność tłumienia drżenia za pomocą Skali Oceny Klinicznej dla drżenia, aby obliczyć całkowity wynik (w zakresie od 0 do 160), podskalę ręki (wynik pierwszorzędowy, w zakresie od 0 do 32) i podskali niepełnosprawności (w zakresie od 0 do 32), z wyższymi wynikami wskazującymi na gorsze drżenie. Oceniliśmy postrzeganie postrzeganie skuteczności leczenia za pomocą kwestionariusza Quality of Life in Essential Tremor (w zakresie od 0 do 100%, z wyższymi wynikami wskazującymi na większą postrzeganą niepełnosprawność). postrzeganą niepełnosprawność). WYNIKI: Termiczna ablacja celu wzgórzowego wystąpiła u wszystkich pacjentów. Działania niepożądane zabiegu obejmowały przejściowe zaburzenia czuciowe, móżdżkowe, ruchowe i mowy, i zaburzenia mowy, z utrzymującymi się parestezjami u czterech pacjentów. Wyniki dla drżenia rąk poprawiły się z 20,4 na początku badania do 5,2 po 12 miesiącach (P=0,001). Całkowita ocena drżenia poprawiła się z 54,9 do 24,3 (P=0,001). Wyniki dotyczące niepełnosprawności poprawiła się z 18,2 do 2,8 (P=0,001). Ocena jakości życia poprawiła się z 37% do 11% (P=0.001). WNIOSKI: W tym badaniu pilotażowym drżenie samoistne uległo poprawie u 15 pacjentów leczonych zogniskowaną talamotomią ultradźwiękową pod kontrolą MRI. Duże, randomizowane, będą wymagane do oceny skuteczności i bezpieczeństwa procedury. bezpieczeństwa. (Finansowane przez Focused Ultrasound Surgery Foundation; numer ClinicalTrials.gov numer NCT01304758). --- 1. --- Przezczaszkowy rezonans magnetyczny sterowany ultradźwiękami o wysokiej intensywności (MRgHIFU) (MRgHIFU) zyskuje coraz większą uwagę jako skuteczny substytut interwencji chirurgicznej w leczeniu zaburzeń neurologicznych. Aby poznać neurofizjologiczne korelaty korelaty jego efektów terapeutycznych, zastosowaliśmy MRgHIFU do nieuleczalnego zaburzenie neurologiczne, drżenie samoistne, podczas pomiaru magnetoencefalogramu mu z kory ruchowej. Skoncentrowana sonikacja ultradźwiękowa zniszczyła tkanki poprzez skupienie wiązki o wysokiej energii na jądrze brzusznym pośrednim wzgórza. wzgórza. Skuteczność po leczeniu oceniano również za pomocą klinicznej skali oceny drżenia. skali oceny klinicznej drżenia. MRgHIFU wzgórza miało znaczące efekty terapeutyczne terapeutyczne u pacjentów, w oparciu o poprawę kontroli ruchu za pośrednictwem MRgHIFU i znaczące zmiany w rytmach mu mózgu. Talamotomia ultradźwiękowa może zmniejszyć aktywność nadpobudliwą w korze ruchowej, co skutkuje normalizacją aktywności behawioralnej po leczeniu sonikacją. aktywność po leczeniu sonikacją. Zatem nieinwazyjna i dokładna przestrzennie technologia MRgHIFU może służyć jako silne narzędzie terapeutyczne o szerokim zastosowaniu klinicznym. zastosowań klinicznych. --- Talamotomia w jądrze brzusznym pośrednim była skuteczną metodą leczenia drżenia samoistnego. skuteczną metodą leczenia drżenia samoistnego, ale to, jak sieć mózgowa zmienia się natychmiast reagując na to celowe uszkodzenie, a następnie reorganizuje się później, nie są jasne. Wykorzystując technikę ablacji zogniskowanymi ultradźwiękami bez otwierania czaszki za pomocą MRI technikę ablacji, zbadaliśmy funkcjonalne zmiany sieci spowodowane ogniskową zmianą. zmiany. Aby sklasyfikować różne przebiegi czasowe tych zmian sieciowych w odniesieniu do w odniesieniu do długotrwałych efektów leczenia związanych z objawami i niezwiązanych z objawami przejściowe, zastosowaliśmy analizy grafowo-teoretyczne do podłużnego dane funkcjonalnego rezonansu magnetycznego w stanie spoczynku przed i 1 dzień, 7 dni i 3 miesiące po talamotomii z drżeniem samoistnym. Stwierdziliśmy zmniejszone średnie połączenia między obszarami związanymi z motoryką, zmniejszoną łączność między substantia nigra i zewnętrznym globus pallidum oraz zmniejszone całkowite połączenie w wzgórzu po talamotomii, które są związane ze skalami oceny klinicznej. skalami klinicznymi. Średnia łączność między regionami całego mózgu i asymetria sieci międzypółkulowej asymetria sieci wykazują przejściowe wzrosty niezwiązane z objawami, co wskazuje na tymczasową rekonfigurację całej sieci mózgowej. Podsumowując, talamotomia reguluje interakcje w sieci motorycznej poprzez łączność związaną z objawami ale towarzyszy przejściowej, niezwiązanej z objawami diaschizie w globalnej sieci mózgu. globalnej sieci mózgu. Badanie to sugeruje znaczenie podłużnej analizy sieci w połączeniu z minimalnie inwazyjnymi technikami leczenia, w zrozumieniu w zrozumieniu zależnej od czasu diaschizy w sieci mózgowej spowodowanej zmianą ogniskową. --- Podczas gdy żaden prawdziwy przełom w medycznym leczeniu drżenia samoistnego (ET) w ostatnim czasie, dziedzina chirurgii rozwija się wykładniczo. Celem niniejszego jest przeanalizowanie ostatnich i przyszłych postępów w chirurgicznym leczeniu ET. chirurgicznego leczenia ET. Postęp technologiczny kształtuje teraźniejszość i przyszłość zastosowanie głębokiej stymulacji mózgu (DBS) w ET. Nowe konfiguracje elektrod jak również nowe wszczepialne generatory impulsów. Zastosowanie w pętli zamkniętej lub stymulacji adaptacyjnej w praktyce klinicznej pozwoli DBS dostarczanie stymulacji w prawdziwie fizjologiczny sposób, aby przywrócić nieprawidłowe obwody neurologiczne na żądanie, unikając w ten sposób skutków ubocznych, tolerancji, a także oszczędzając baterię. Oprócz DBS i standardowej talamotomii, na horyzoncie pojawiają się nowe metody chirurgiczne podejścia chirurgiczne do ET są na horyzoncie. Rozwój techniki zogniskowanych ultradźwięków ultradźwięków był nową granicą terapii głębokich zmian w mózgu. Chociaż korzyści płynące ze stymulacji kory ruchowej nie zostały jeszcze zdefiniowane, to minimalnie inwazyjne podejście pozostaje intrygujące. Chociaż postępy chirurgicznych zgodnie z kierunkami klinicznymi i technologicznymi opisanymi w tym przeglądzie z pewnością przyczyni się do skutecznego leczenia pacjentów z ET, przyszłe badania muszą uwzględniać krytyczne kwestie, takie jak heterogenność ET i rozwój tolerancji. --- CEL: Ostatnie osiągnięcia technologiczne otwierają pole terapeutycznego zogniskowanych ultradźwięków do mózgu przez nienaruszoną czaszkę. Celem Celem tego badania było zastosowanie nowej technologii przezczaszkowego rezonansu magnetycznego przezczaszkowego rezonansu magnetycznego (tcMRgFUS) do wykonywania nieinwazyjnych centralnej talamotomii bocznej (CLT) jako metody leczenia przewlekłego bólu neuropatycznego. ból. METODY: U 12 pacjentów cierpiących na przewlekły, oporny na terapię ból neuropatyczny ból, zaproponowano tcMRgFUS CLT. U 11 pacjentów wykonano precyzyjnie zlokalizowane termiczną o średnicy 3-4 mm w tylnej części jądra środkowo-bocznego wzgórza. centralnym jądrze bocznym wzgórza w szczytowych temperaturach między 51 ° C a 64 ° C za pomocą monitorowania pacjenta w czasie rzeczywistym oraz obrazowania MR i termometrii MR. wskazówki. Leczone zespoły bólu neuropatycznego miały pochodzenie obwodowe (5 pacjentów) lub ośrodkowe (6 pacjentów). centralne (6 pacjentów) i obejmowały wszystkie części ciała (twarz, ramię, nogę, tułów, i tułów). WYNIKI: Pacjenci doświadczyli średniego złagodzenia bólu o 49% w 3-miesięcznej obserwacji (9 pacjentów) i 57% po 1 roku obserwacji (8 pacjentów). Średnia poprawa według wizualnej skali analogowej wyniosła 42% po 3 miesiącach i 41% po 1 roku. roku. Sześciu pacjentów doświadczyło natychmiastowej i utrzymującej się poprawy somatosensorycznej. somatosensoryczne. Somatosensoryczne i przedsionkowe objawy kliniczne były zawsze w czasie sonikacji z powodu aktywacji neuronów za pomocą ultradźwięków i/lub początkowych efektów terapeutycznych. Ilościowa elektroencefalografia (EEG) wykazała znaczące zmniejszenie nadaktywności widmowej EEG. Miejsca ablacji termicznej termicznej wykazały ostro zarysowane elipsoidalne termolezje otoczone przez krótkotrwałym obrzękiem naczynioruchowym. Rekonstrukcje zmian (18 zmian u 9 pacjentów) wykazały precyzję celowania w zakresie milimetra dla wszystkich 3 współrzędnych. Wystąpiło 1 powikłanie, krwawienie w celu z niedokrwieniem we wzgórzu ruchowym, co doprowadziło do wzgórzu, co doprowadziło do wprowadzenia 2 środków bezpieczeństwa, tj. wykrycie potencjalnej kawitacji przez detektor kawitacji i utrzymanie temperatury sonikacji poniżej 60 ° C. WNIOSKI: Autorzy twierdzą, że tcMRgFUS stanowi nieinwazyjną, precyzyjną, i wolną od promieniowania technikę neurochirurgiczną do leczenia bólu neuropatycznego. bólu neuropatycznego. Procedura pozwala uniknąć mechanicznego przesunięcia tkanki mózgowej i eliminuje ryzyko infekcji. zakażenia. Możliwość zastosowania punktów termicznych sonikacji wolnych od ograniczeń trajektorii ograniczeń trajektorii powinna pozwolić na optymalizację pokrycia celu. Funkcja ciągłe obrazowanie MR w czasie rzeczywistym i monitorowanie termometrii MR celowania dokładności i efektów termicznych są głównymi czynnikami w optymalizacji precyzji, bezpieczeństwa, i skuteczności w kontekście ambulatoryjnym.
Jakie choroby można leczyć za pomocą zogniskowanej talamotomii ultradźwiękowej.
Zogniskowana talamotomia ultradźwiękowa jest stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, drżenia samoistnego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i przewlekłego bólu neuropatycznego.