Oceniliśmy znaczenie nieprawidłowej ekspresji białka metylotransferazy DNA 1 (DNMT1) podczas karcynogenezy żołądka. Ekspresja białka DNMT1, Muc2, ludzkiej mucyny żołądkowej, E-kadheryny i antygenu jądrowego proliferujących komórek antygenu badano immunohistochemicznie w nowotworach żołądka i odpowiadających im nienowotworowych błon śluzowych od 134 pacjentów. Status metylacji DNA wysp CpG p16, ludzkiego homologu MutL 1 (hMLH1), E-kadheryny i trombospondyny-1 (hMLH1). trombospondyny-1 (THBS-1) oraz klonów metylowanych w nowotworach (MINT)-1, -2, -12, i -31 zbadano za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy specyficznej dla metylacji i połączoną analizę enzymów restrykcyjnych bisulfitu. Zakażenie wirusem Epsteina-Barr (EBV) wykryto metodą hybrydyzacji in situ. Immunoreaktywność jądrowa dla DNMT1 nie została wykryta w żadnym z nienowotworowych nabłonków, z wyjątkiem strefach proliferacyjnych (pozytywna kontrola wewnętrzna), ale stwierdzono ją w 97 (72%) nowotworów żołądka. Nadekspresja DNMT1 korelowała znacząco z gorszym różnicowaniem guza (P < 0,001), ale nie z fenotypem (typ żołądkowy a typem jelitowym) komórek nowotworowych. Korelowała również znacząco z hipermetylacją DNA wysp CpG genów hMLH1 (P = 0,024) i THBS-1 (P = 0,043), a także z fenotypem metylatora wysp CpG w raku żołądka (P = 0,003). raka żołądka (P = 0,007). Zmniejszona ekspresja E-kadheryny korelowała znacząco z gorszym różnicowaniem nowotworu (P = 0,002), hipermetylacją DNA genu E-kadheryny (P < 0,001) i nadekspresją DNMT1 (P = 0,014). Nadekspresja DNMT1 była również związana z infekcją EBV (potencjalny czynnik etiologiczny w karcynogenezie żołądka), ale nie raka żołądka), ale nie z aktywnością proliferacyjną komórek nowotworowych, na co wskazują aktywność proliferacyjną komórek nowotworowych, na co wskazuje wskaźnik znakowania antygenem jądrowym komórek proliferujących. Te wyniki sugerują, że nadekspresja DNMT1 może nie być jedynie wtórnym efektem zwiększonej aktywności proliferacyjnej komórek nowotworowych, ale może być związana z zakażeniem EBV i innymi czynnikami etiologicznymi podczas karcynogenezy żołądka. Co więcej, DNMT1 może odgrywać znaczącą rolę w rozwoju słabo zróżnicowanych nowotworów żołądka poprzez indukowanie częstej hipermetylacji DNA wielu wysp CpG. --- Wykazano, że nieprawidłowa metylacja DNA odgrywa ważną rolę podczas wieloetapowej kancerogenezy w różnych narządach ludzkich. Celem niniejszego badania była ocena znaczenia ekspresji białka metylotransferazy DNA 1 (DNMT1) podczas karcynogenezy trzustki. Analiza immunohistochemiczna DNMT1 w 48 nabłonkach obwodowych przewodów trzustkowych, nie wykazując żadnych niezwykłych histologicznych bez tła zapalnego (DE), 54 nabłonkach obwodowych przewodów trzustkowych nabłonka przewodu trzustkowego z tłem zapalnym (DEI), 188 śródnabłonkowych nowotworów trzustki śródnabłonkowych nowotworów trzustki (PanIN) i 220 obszarów inwazyjnego raka przewodowego z wycinków chirurgicznych pobranych od 100 pacjentów. Średnia występowania immunoreaktywności DNMT1 wzrastała progresywnie od DE do DEI (P = 0,003), od DE i DEI do PanIN (P < 0,0001), wśród PanIN o różnych stopniach dysplazji (od PanIN I do PanIN II, P = 0,0012), od PanIN do inwazyjnych raka przewodowego (P < 0,0001) i wśród inwazyjnych raków przewodowych z różnych stopniach zróżnicowania histologicznego (od dobrze lub umiarkowanie do słabo zróżnicowanych gruczolakoraków, P < 0,0001). Wysoki poziom ekspresji białka DNMT1 w inwazyjnych rakach przewodowych była istotnie skorelowana z zaawansowaną kategorią zaawansowaną kategorią t (P = 0,0224) i zaawansowanym stadium (P = 0,0294). Ponadto, z inwazyjnym rakiem przewodowym wykazującym wysoki poziom ekspresji białka DNMT1 miały gorsze wyniki (P = 0,0469). Dane te sugerują, że zwiększona ekspresja białka DNMT1 uczestniczy w wieloetapowej karcynogenezie trzustki od stadium przedrakowego do złośliwej progresji raków przewodowych i może być biologicznym predyktorem złego rokowania. --- Vorinostat (kwas hydroksamowy suberoiloanilidu), klasa inhibitorów deacetylazy histonowej inhibitory, reprezentuje wyłaniającą się klasę środków przeciwnowotworowych obecnie w badaniach klinicznych. Powoduje zahamowanie wzrostu komórek, różnicowanie i apoptozę wielu typów nowotworów in vitro i in vivo. Niedawno doniesiono, że hTERT jest jednym z celów terapii przeciwnowotworowej w komórkach nowotworowych. komórkach nowotworowych. Test protokołu amplifikacji powtórzeń telomerazy został wykorzystany do analizy ekspresji hTERT po leczeniu worinostatem w komórkach raka płuc A549. komórek. Worynostat hamował aktywność telomerazy poprzez zmniejszenie ekspresji ludzkiej odwrotnej transkryptazy telomerazy (hTERT) w komórkach ludzkiego raka płuc A549. Mechanizm regulacji epigenetycznej jest odpowiedzialny za represję hTERT przez worinostat, analizowany za pomocą specyficznego dla metylacji PCR i sekwencjonowania bisulfitowego sekwencjonowanie promotora hTERT. Worynostat indukował demetylację CpGs w regionie promotorowym hTERT, co było spowodowane przez obniżeniem poziomu metylotransferaz DNA. Metylotransferazy DNA (DNMT1 i DNMT3b) były również zmniejszone w komórkach nowotworowych A549 leczonych worinostatem. Ponadto, analiza immunoprecypitacji chromatyny promotora hTERT wykazała, że worinostat obniżył poziom nieaktywnych markerów chromatyny dimetylo-H3K9, co wiązało się ze zmniejszonym wiązaniem DNMT1 i DNMT3b. Nowe spostrzeżenia nowe spostrzeżenia wykazały, że worinostat regulował w dół telomerazę poprzez epigenetyczną zmiany w raku płuc na terapie specyficzne dla raka, w których pośredniczy worinostat. --- Badania oparte na genach kandydujących zidentyfikowały kilka nieprawidłowych zdarzeń metylacji CpG DNA w raku prostaty. Jednak profile metylacji DNA nie zostały nie zostały jednak porównane na dużą skalę między guzem prostaty a prawidłową prostatą, a mechanizmy stojące za tymi zmianami są nieznane. W tym badaniu profilowaliśmy ilościowo 95 pierwotnych guzów prostaty i 86 łagodnych sąsiednich próbki tkanki prostaty pod kątem poziomów metylacji DNA w 26 333 CpGs reprezentujących 14 104 promotory genów przy użyciu platformy Illumina HumanMethylation27 przy użyciu platformy Illumina HumanMethylation27. 2-klasowa analiza istotności tego zestawu danych ujawniła 5912 miejsc CpG ze zwiększoną metylacją DNA i 2151 miejsc CpG ze zmniejszoną metylacją DNA w nowotworach (FDR < 0,8%). Analiza predykcyjna tego zestawu danych zidentyfikowała 87 CpG, które są najbardziej predykcyjnymi diagnostycznymi biomarkerami metylacji metylacji raka prostaty. Integrując dostępne dane z obserwacji klinicznych, zidentyfikowaliśmy również 69 prognostycznych zmian metylacji DNA, które korelują z biochemicznym nawrotem nowotworu. Aby zidentyfikować mechanizmy odpowiedzialne za te zmiany metylacji DNA w całym genomie, zmierzyliśmy ekspresję genów kilku metylotransferaz DNA (DNMT) i białek z nimi współpracujących przez TaqMan qPCR i zaobserwowaliśmy zwiększoną ekspresję DNMT3A2, DNMT3B i EZH2 w nowotworach. nowotworach. Późniejsze testy przejściowej transfekcji w hodowanych pierwotnych komórkach prostaty ujawniły, że nadekspresja DNMT3B1 i DNMT3B2 skutkowała zwiększoną metylację znacznego podzbioru miejsc CpG, które wykazywały specyficzną dla guza zwiększoną metylację. --- Modyfikacje epigenetyczne są siłą napędową kancerogenezy. Jednak ich rola rola w przerzutach raka pozostaje słabo poznana. W niniejszym badaniu zbadano rolę metylacji DNA w przerzutach raka szyjki macicy. Tutaj przedstawiamy dowody na nadekspresję metylotransferaz DNA 3B (DNMT3B) w inwazyjnym raku szyjki macicy i hamowania przerzutów przez ingerencję DNMT3B. DNMT3B. Stosując immunoprecypitację metylo-DNA połączoną z analizą mikromacierzy analizą mikromacierzy, stwierdziliśmy, że receptor białkowej fosfatazy tyrozynowej typu R (PTPRR) został wyciszony poprzez metylację za pośrednictwem DNMT3B w raku szyjki macicy. raka szyjki macicy. PTPRR hamował sygnalizację p44/42 MAPK, ekspresję czynnika transkrypcyjnego czynnika transkrypcyjnego AP1, onkogenów wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) E6/E7 i DNMT. Status metylacji PTPRR wzrósł w zeskrobinach z szyjki macicy (n=358) w zgodnie ze stopniem zaawansowania choroby, szczególnie w przypadku raka inwazyjnego. Metylacja promotora promotora PTPRR odgrywa ważną rolę w przerzutach i może być biomarkerem inwazyjnego raka szyjki macicy. --- Zdarzenia epigenetyczne odgrywają istotną rolę podczas rozwoju raka. Jest to wynika z faktu, że prawie wszystkie typy nowotworów wykazują nieprawidłową metylację DNA metylację DNA. Te nieprawidłowe poziomy metylacji DNA nie są ograniczone tylko do kilku genów, ale wpływają na cały genom. Poprzednie badania wykazały hipometylację DNA w całym genomie hipometylację DNA i hipermetylację specyficzną dla genów jako cechę charakterystyczną większości nowotworów. nowotworów. Cząsteczki takie jak metylotransferaza DNA działają jako efektory przeprogramowania epigenetycznego. przeprogramowania. W niniejszym badaniu zbadaliśmy możliwość, że same geny geny przeprogramowujące same ulegają modyfikacjom epigenetycznym odzwierciedlającym ich zmieniony status transkrypcyjny podczas rozwoju raka. Porównanie stanu metylacji DNA metylacji DNA między próbkami prawidłowymi i próbkami raka szyjki macicy przeprowadzono w promotorach kilku cząsteczek reprogramujących. Nasze badanie ujawniło statystycznie istotne różnice w metylacji DNA w obrębie promotora DNMT3L. Regulator metylotransferaz DNA de novo DNMT3A i DNMT3B, DNMT3L utracił metylację DNA w różnym stopniu w 14 z 15 analizowanych próbek raka szyjki macicy. 15 analizowanych próbek raka szyjki macicy. Niniejsze badanie podkreśla znaczenie profilu metylacji DNA w promotorze DNMT3L nie tylko jako obiecującego biomarkera dla raka szyjki macicy, który jest drugim najczęstszym nowotworem wśród kobiet na całym świecie. na świecie, ale także zapewnia wgląd w możliwą rolę DNMT3L w rozwoju raka. rozwoju raka. --- 5-Azaktydyna hamuje wzrost komórek poprzez bezpośrednie działanie cytotoksyczne, jak również poprzez hamowanie enzymu metylotransferazy DNA. Inhibitory DNMT zostały zwiększają aktywność terapeutyczną cisplatyny in vitro. Dawka toksyczność szpiku kostnego, neurotoksyczność i nefrotoksyczność są głównymi skutkami ubocznymi cisplatyny. cisplatyny, ograniczające jej zastosowanie jako skutecznego środka chemioterapeutycznego. środek chemioterapeutyczny. Niniejsze badanie miało na celu zmniejszenie potencjału nefrotoksycznego cisplatyny bez kompensowania jej siły działania. Zgodnie z naszą najlepszą wiedzą, jest to pierwszy raport, który pokazuje, że połączenie 5-azacytydyny z cisplatyną prowadzi do znacznego zmniejszenia nefrotoksyczności, obejmując hamowanie ekspresji metalotioneiny indukowanej cisplatyną. Leczenie 5-azacytydyną z cisplatyną prowadzi do maksymalnego zmniejszenia wielkości guza w indukowanym DMH raka okrężnicy i objętości guza u szczurów SD z rakiem piersi indukowanym DMBA. Ten schemat skojarzony zapobiega fosforylacji i acetylacji histonu H3 które mogą być zaangażowane w hamowanie nieprawidłowej ekspresji genów w nowotworach okrężnicy. Ponadto 5-azacytydyna nasilała aktywność przeciwnowotworową indukowaną cisplatyną poprzez z udziałem zmniejszonej ekspresji pAKT, DNMT1 i zwiększonej ekspresji p38 w guzach okrężnicy. Tak więc, połączenie 5-azacytydyny z cisplatyną osłabia nefrotoksyczność indukowaną cisplatyną i nasila działanie przeciwnowotworowe, które może mieć głębokie implikacje kliniczne. --- Metylotransferaza DNA Dnmt1 zapewnia klonalną transmisję specyficznych dla linii wzorców metylacji DNA w genomie ssaków podczas replikacji. Dnmt1 jest ukierunkowana do ognisk replikacji, wchodzi w interakcje z PCNA i sprzyja metylacji hemimetylowaną formę miejsc CpG. Aby zrozumieć mechanizm leżący u podstaw jego funkcji konserwacyjnej, oczyściliśmy rekombinowane formy Dnmt1 o pełnej długości, skróconą formę Dnmt1 i skróconą formę Dnmt1. skróconej formy Dnmt1-(291-1620) pozbawionej miejsc wiązania dla PCNA i DNA i zbadano ich procesywność przy użyciu serii długich niemetylowanych i hemimetylowanych substratów i hemimetylowanych substratów DNA. Bezpośrednia analiza wzorów metylacji przy użyciu sekwencjonowanie bisulfitowe i techniki hairpin-PCR wykazały, że pełna długość Dnmt1 metyluje hemimetylowane DNA z wysoką procesywnością i wiernością ponad 95%, ale niemetylowane DNA ze znacznie mniejszą procesywnością. Skrócona forma Dnmt1 wykazywała identyczne właściwości jak Dnmt1 o pełnej długości, wskazując, że N-końcowy 290-aminokwasowy region reszt Dnmt1 nie jest wymagany dla preferencyjnej aktywności w kierunku miejsc hemimetylowanych lub dla procesywności enzymu enzymu. Co ciekawe, nasze analizy ujawniły również, że Dnmt1 metyluje hemimetylowane miejsca CpG na jednej nici dwuniciowego DNA podczas pojedynczego procesu. Nasze odkrycia sugerują, że te nieodłączne właściwości enzymatyczne Dnmt1 odgrywają istotną rolę w wiernym i skutecznym utrzymaniu wzorców metylacji w genomie ssaków. --- CEL: Guzy zarodkowe jąder (TGCT) mają unikalny profil epigenetyczny różniący się od innych typów nowotworów. Wyjaśnienie tych właściwości ma potencjał do identyfikacji nowych markerów dla TGCT. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Przeprowadziliśmy kompleksową analizę metylotransferazy DNA metylotransferazy DNA (DNMT) w TGCT. Na podstawie ekspresji ekspresji genów DNMT w TGCT, wygenerowaliśmy królicze poliklonalne przeciwciało anty-ludzkie DNMT3L. Następnie zbadaliśmy rolę DNMT3L w TGCT poprzez leczenie dwóch linii komórkowych raka zarodkowego (EC) z małym interferującym systemem RNA. Na koniec oceniliśmy immunohistochemiczne wykrywanie DNMT3L w tkankach TGCT tkankach. Porównaliśmy również wzorce immunohistochemii DNMT3L z wzorcami CD30 i SOX2. CD30 i SOX2. WYNIKI: Wśród genów DNMT stwierdziliśmy, że mRNA dla DNMT3L było specyficznie ekspresji w TGCT, ale ani w prawidłowych tkankach jąder, ani w komórkach nowotworowych pochodzenia somatycznego. Białko DNMT3L ulegało silnej ekspresji w dwóch liniach komórkowych EC ale nie w liniach komórkowych pochodzenia somatycznego. Transfekcja małego interferującego RNA dla DNMT3L znacząco zmniejszyła ekspresję DNMT3L i spowodowała zahamowanie wzrostu i apoptozę komórek EC. Analiza immunohistochemiczna wykazała, że białko DNMT3L było obecne tylko w komórkach EC, ale nie w innych typach składników TGCT i komórkach nowotworowych pochodzenia somatycznego. BARWIENIE DNMT3L było bardziej widoczne i specyficzne niż barwienie CD30 lub SOX2 w celu wykrycia komórek EC. wykrywania komórek EC. WNIOSEK: DNMT3L jest nowym markerem i jest niezbędny dla wzrostu ludzkiego raka zarodkowego. ludzkiego raka zarodkowego. --- TŁO: Cechą charakterystyczną komórek nowotworowych jest hipermetylacja wysp CpG (CGI), która prawdopodobnie wynika z regulacji w górę jednej lub więcej metylotransferaz DNA metylotransferaz DNA. Celem tego badania było zidentyfikowanie celów dla DNMT3B, niezbędnej metylotransferazy DNA u ssaków, w raku okrężnicy. METODOLOGIA/GŁÓWNE WYNIKI: Immunoprecypitacja chromatyny ze specyficznym przeciwciałem DNMT3B DNMT3B, a następnie mikromacierz CGI zidentyfikowała geny z lub bez CGI, elementy powtarzalne i kontigi genomowe w komórkach RKO. Analiza ChIP-Chop wykazała, że większość genów docelowych, w tym P16, DCC, DISC1, SLIT1, CAVEOLIN1, GNA11, TBX5, TBX18, HOXB13 i niektóre warianty histonów, które zawierają CGI w ich promotorach, były metylowane w wielu liniach komórkowych raka okrężnicy, ale nie w normalnych komórkach nabłonka okrężnicy. Ponadto, geny te były reaktywowane w komórkach RKO po leczeniu 5-aza-2'-deoksycytydyną, środkiem hipometylującym DNA. Badanie COBRA wykazało, że CGI obejmujące promotor i/lub region kodujący genów DCC, TBX5, TBX18, SLIT1 były metylowane w pierwotnych nowotworach jelita grubego, ale nie w prawidłowych tkankach okrężnicy. w prawidłowych tkankach okrężnicy, podczas gdy GNA11 był metylowany w obu. Analiza MassARRAY wykazała, że CGI zlokalizowany około 4,5 kb przed miejscem HOXB13 +1 był specyficznie dla guza hipermetylowany w pierwotnych nowotworach jelita grubego raka jelita grubego i nowotworowych liniach komórkowych. HOXB13 upstream CGI był częściowo hipometylowany w komórkach DNMT1(-/-) HCT, ale był prawie wolny od metylacji w komórkach pozbawionych zarówno DNMT1 i DNMT3B. Analiza właściwości supresorowych dwóch nieprawidłowo metylowanych czynników transkrypcyjnych, HOXB13 i TBX18, wykazała, że oba hamowały wzrost i przeżywalność klonogenną komórek raka okrężnicy in vitro, ale tylko HOXB13 znosił wzrost guza u nagich myszy. WNIOSKI/ZNACZENIE: Jest to pierwszy raport, który identyfikuje kilka ważne supresory nowotworów i czynniki transkrypcyjne jako bezpośrednie cele DNMT3B w raku jelita grubego i jako potencjalne biomarkery tego nowotworu. Co więcej, to badanie pokazuje, że metylacja w CGI HOXB13 jest unikalna dla raka okrężnicy. --- Nadekspresję genu metylotransferazy DNA 3B (DNMT3B) i jej wpływ na kancerogenezę wykazano w różnych typach raka. kancerogenezę wykazano w przypadku różnych typów nowotworów. Ostatnio, trzy polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (SNP) regionu promotora DNMT3B, C46359T (-149C>T), -283T>C i -579G>T zostały również zgłoszone jako markery stratyfikacji, które mogą przewidywać markerami stratyfikacji, które mogą przewidywać podatność danej osoby na raka. W tym badaniu przeanalizowaliśmy ekspresję DNMT3B w próbkach raka nosogardzieli (NPC). raka nosogardzieli (NPC) i nie stwierdziliśmy podwyższonego poziomu DNMT3B w guzach przy użyciu analizy mikromacierzy cDNA i RT-PCR. W międzyczasie 259 pacjentów z NPC i 250 kontrolnych poddano genotypowaniu dla powyższych trzech SNP przy użyciu metody minisekwencjonowania opartej na MALDI-TOF MALDI-TOF. W przypadku C46359T (-149C>T) stwierdzono tylko genotyp T/T. obecny zarówno w grupie pacjentów, jak i w grupie kontrolnej (częstotliwość 100%). Częstotliwość genotypów, -283CC, -283CT i -283TT, wśród pacjentów z NPC w porównaniu do w porównaniu z grupą kontrolną wynosiła odpowiednio 86,1% w porównaniu z 84,0%, 13,5% w porównaniu z 15,6% i 0,4% w porównaniu z 0,4%. w porównaniu do 0,4% (P=0,589). Częstotliwość alleli, -597TT, -597GT i -597GG, dla pacjentów w porównaniu z grupą kontrolną wynosiła odpowiednio 87,3% w porównaniu z 84,8%, 12,0% w porównaniu z 15,2% i 0,8% w porównaniu do 0 (P=0,501). Rozkład SNP wśród pacjentów pacjentów z przerzutami lub bez przerzutów do szyjki macicy również nie nie wykazał żadnych znaczących różnic. Podsumowując, nasze dane wskazują, że ani nadekspresja DNMT3B ani obecność trzech SNP DNMT3B nie są związane z NPC. z NPC, co sugeruje, że DNMT3B może nie odgrywać roli w hipermetylacji wielu genów supresorowych nowotworów. wielu genów supresorowych nowotworów podczas kancerogenezy NPC. --- Wykazano, że nieprawidłowa metylacja DNA odgrywa ważną rolę podczas wieloetapowej kancerogenezy w różnych narządach ludzkich. Celem tego badania było ocena znaczenia ekspresji białka metylotransferazy DNA 1 (DNMT1) podczas karcynogenezy szyjki macicy. Przeprowadziliśmy badanie immunohistochemiczne DNMT1 w 34 próbkach histologicznie prawidłowego nabłonka płaskonabłonkowego nabłonka płaskonabłonkowego, 36 próbkach śródnabłonkowej neoplazji szyjki macicy o niskim stopniu złośliwości (CIN), 61 próbek CIN wyższego stopnia i 30 próbek raka płaskonabłonkowego szyjki macicy szyjki macicy. Wynik ekspresji białka DNMT1, odzwierciedlający intensywność i częstość występowania występowania immunoreaktywności jądrowej DNMT1, był zwiększony nawet w CIN o niskim stopniu złośliwości (P<0,0001) w porównaniu z histologicznie prawidłowym nabłonkiem płaskonabłonkowym i był w CIN o wyższym stopniu złośliwości (P<0,0001 w porównaniu do CIN o niskim stopniu złośliwości). Wynik Wynik ekspresji białka DNMT1 pozostał na poziomie plateau w raku mikroinwazyjnym (stadium IA, P=0,0690 w porównaniu do CIN wyższego stopnia), a następnie zmniejszał się wraz z inwazją raka inwazją raka (stadium IB lub więcej, P=0,0176 w porównaniu do stadium IA), podczas gdy indeks znakowania antygenu jądrowego komórek proliferujących (PCNA) nie zmniejszał się wraz z inwazją raka (P=0,0176 w porównaniu do stadium inwazją nowotworu (P=0,8259 między stadium IA a stadium IB lub wyższym). Tak więc wynik ekspresji białka DNMT1 i wskaźnik znakowania PCNA nie były wzajemnie skorelowane w raku płaskonabłonkowym szyjki macicy (P=0,2304). Dane te dane sugerują, że stopniowo zwiększająca się ekspresja białka DNMT1 nie jest całkowicie wtórnym wynikiem zwiększonej aktywności proliferacyjnej komórek, ale jest związany z wczesnym etapem wieloetapowej karcynogenezy szyjki macicy. --- Wzorce metylacji DNA w genomie są utrzymywane podczas replikacji przez metylotransferazę DNA metylotransferazę DNA Dnmt1. Mysz Dnmt1 jest białkiem o masie 180 kDa zawierającym N-końcowa domena regulatorowa, która obejmuje 2/3 cząsteczki, a reszta C-końcową domenę katalityczną. W niniejszym badaniu wykazaliśmy, że ograniczone trawienie pełnej długości Dnmt1 różnymi proteazami wytworzyło wspólny fragment N-końcowy, który migrował wraz z Dnmt1 (1-248) w elektroforezie w żelu SDS-poliakryloamidowym. Trawienie domen N-końcowych większa niż Dnmt1 (1-248) z chymotrypsyną ponownie wytworzyła fragment identyczny z rozmiarem Dnmt1 (1-248). Wyniki te wskazują, że N-końcowa domena 1-248 tworzy niezależną domenę. Ta N-końcowa domena wykazywała aktywność wiązania DNA, a odpowiedzialna sekwencja została zawężona do 79 reszt aminokwasowych obejmujących antygen jądrowy komórki proliferującej (PCNA) motyw wiążący. Aktywność wiązania DNA nie rozróżniała DNA metylowanego i niemetylowanego, ale preferowała wiązanie się do rowka mniejszego sekwencji bogatej w AT. Aktywność wiązania DNA domeny N-końcowej konkurowała z wiązaniem PCNA. z wiązaniem PCNA. Proponujemy, aby aktywność wiązania DNA domeny N-końcowej przyczynia się do lokalizacji Dnmt1 w sekwencjach bogatych w AT, takich jak linia 1, satelita i promotor specyficznych tkankowo cichych genów. --- Hipometylacja genomowa jest stałym odkryciem zarówno w nowotworach ludzkich, jak i zwierzęcych a rosnące dowody eksperymentalne sugerują kluczową rolę zdarzeń epigenetycznych w epigenetycznych w procesie nowotworzenia. Ponadto zasugerowano, że wczesne zmiany w metylacji DNA metylacji DNA i modyfikacji histonów mogą służyć jako czułe markery predykcyjne w testach na zwierzętach pod kątem rakotwórczego działania czynników środowiskowych. Zmiany w metabolizmie donorów metylu, zaburzenia aktywności i/lub ekspresji metylotransferaz metylotransferaz DNA i obecność jednoniciowych pęknięć DNA mogą przyczyniać się do utraty metylacji cytozyny podczas kancerogenezy; jednak, precyzyjne mechanizmy hipometylacji genomowej indukowanej przez chemiczne chemiczne czynniki rakotwórcze pozostają w dużej mierze nieznane. W niniejszym badaniu zbadano mechanizm hipometylacji DNA hipometylacji DNA podczas hepatokarcynogenezy indukowanej przez proliferatory peroksysomów WY-14,643 (kwas 4-chloro-6-(2,3-ksylidyno)-pirymidynylotiooctowy) i DEHP (ftalan di-(2-etyloheksylu)), środki działające w trybie niegenotoksycznym działania. W wątrobie samców szczurów Fisher 344 narażonych na WY-14,643 (0,1% (w/w), 5 miesięcy), poziom hipometylacji genomowej wzrósł około 2-krotnie, w porównaniu z grupą kontrolną dopasowaną wiekowo, podczas gdy w grupie DEHP (1,2% (w/w), 5 miesięcy) metylacja DNA nie uległa zmianie. Globalna hipometylacja DNA w wątrobach z grupy WY-14,643 towarzyszyła akumulacja jednoniciowego DNA pęknięć, zwiększonej proliferacji komórek i zmniejszonej ekspresji metylotransferazy DNA metylotransferazy 1, podczas gdy nie miało to wpływu na metabolizm donorów metylu. W przeciwieństwie do tego W przeciwieństwie do tego, żaden z tych parametrów nie zmienił się znacząco u szczurów karmionych DEHP. Ponieważ WY-14,643 jest znacznie silniejszym czynnikiem rakotwórczym niż DEHP, dochodzimy do wniosku, że zakres metylacji DNA może być związany z potencjałem rakotwórczym czynnika chemicznego, a akumulacja czynnika chemicznego i że akumulacja jednoniciowych pęknięć DNA w połączeniu z wzrostem proliferacji komórek i zmienioną ekspresją metylotransferazy DNA może wyjaśnić hipometylację genomową podczas indukowanej proliferatorami peroksysomów kancerogenezę. --- Metylotransferaza DNA 1 (DNMT1) jest głównym enzymem, który utrzymuje metylację DNA metylację DNA. Opisujemy nieznany wcześniej sposób regulacji stabilności białka DNMT1 poprzez skoordynowane działanie szeregu białek związanych z DNMT1. białek. DNMT1 zostało zdestabilizowane przez acetylację przez acetylotransferazę Tip60, co wywołało ubikwitynację przez ligazę E3 UHRF1, tym samym kierując DNMT1 do degradacji proteasomalnej. Natomiast DNMT1 był stabilizowany przez deacetylazę histonową deacetylazę histonową 1 (HDAC1) i deubikwitynazę HAUSP (herpes virus-associated proteaza specyficzna dla ubikwityny). Analiza obfitości DNMT1 i Tip60, jak również a także związku między HAUSP i DNMT1, sugeruje, że podczas cyklu komórkowego inicjacja degradacji DNMT1 była skoordynowana z końcem replikacji DNA i potrzebą DNMT1. replikacji DNA i potrzebą aktywności DNMT. W ludzkich nowotworach okrężnicy obfitość DNMT1 korelowała z obfitością HAUSP. Znokautowanie HAUSP sprawiło, że komórki komórki raka jelita grubego bardziej wrażliwe na zabijanie przez inhibitory HDAC zarówno w hodowli tkankowej jak i w modelach ksenograftów nowotworowych. Badania te dostarczają zatem opartego na mechanizmie uzasadnienie dla rozwoju inhibitorów HDAC i HAUSP do łącznego stosowania w terapii raka. terapii nowotworów. --- Częstość występowania, efekt prognostyczny i interakcje z innymi markerami molekularnymi DNMT3A badano u 415 pacjentów z ostrą białaczką szpikową (AML) w wieku poniżej 60 lat. białaczką szpikową (AML) w wieku poniżej 60 lat. Wykazaliśmy mutacje w DNMT3A u 96 z 415 pacjentów z nowo zdiagnozowaną AML (23,1%). Jednoczynnikowa analiza regresji Coxa wykazała, że pacjenci z DNMT3A(zmutowanym) AML wykazują znacznie gorsze całkowite przeżycie (OS; P = .022; współczynnik ryzyka [HR], 1,38; 95% przedział ufności [CI], 1,04-1,81) i przeżycie wolne od nawrotu (RFS; P = .005; HR, 1,52; 95% CI, 1,13-2,05) niż AML typu dzikiego DNMT3A. W analizie wieloczynnikowej mutacje DNMT3A wyrażają niezależną niekorzystną wartość prognostyczną dla OS (P = .003; HR, 1,82; 95% CI, 1,2-2,7) i RFS (P < .001; HR, 2,2; 95% CI, 1,4-3,3). W złożonej genotypowej podgrupie cytogenetycznej AML pośredniego ryzyka bez mutacji FLT3-ITD i mutacji NPM1, związek ten jest szczególnie widoczny (OS: P = .013; HR, 2,09; 95% CI, 1,16-3,77; RFS: P = .001; HR, 2,65; 95% CI, 1,48-4,89). Efekt mutacji DNMT3A w ludzkim AML pozostaje nieuchwytny, ponieważ AML DNMT3A(mutant) nie wyrażały sygnatury metylacji lub ekspresji genów, która odróżniałaby od pacjentów z AML typu dzikiego DNMT3A. Wnioskujemy, że status mutacji DNMT3A jest ważnym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę przy stratyfikacji ryzyka u pacjentów z AML. --- CEL: Patogeneza nowotworów gruczołów ślinowych nie została dobrze poznana. Metylacja DNA występuje, gdy grupy metylowe są dodawane do nukleotydów cytozyny w określonych obszarach genu przez enzym określonych obszarach genu przez enzym metylotransferazę DNA (DNMT). Ta chemiczna modyfikacja chemiczna może zmienić ekspresję genu bez zmiany sekwencji DNA. Podczas gdy DNMT3a jest głównie zaangażowana w metylację de novo, DNMT1 działa jako metylotransferaza metylotransferaza konserwująca. Naszym celem było zbadanie immunoekspresji DNMT3a i DNMT1 w nowotworach drobnych gruczołów ślinowych, porównując je z prawidłową tkanką. tkanką. MATERIAŁ: Czterdzieści cztery utrwalone w formalinie i zatopione w parafinie próbki gruczolaka gruczolaka, gruczolakoraka torbielowatego, raka śluzowo-naskórkowego i polimorficznego gruczolakoraka o niskim stopniu złośliwości. Białka DNMT1 i DNMT3a zidentyfikowano przy użyciu wysoce czułego systemu opartego na polimerach. WYNIKI: Pozytywne jądrowe i cytoplazmatyczne znakowanie DNMT1 zaobserwowano we wszystkich próbkach, w tym w próbkach kontrolnych. próbkach, w tym w próbkach kontrolnych. Pozytywne znakowanie jądrowe dla DNMT3a stwierdzono tylko w kilku nowotworach: 1 gruczolaku wielopostaciowym (9,0%), 2 raku gruczołowo-torbielowatym (16,6%) i 1 śluzowo-naskórkowym (9,0%). WNIOSEK: Nasze wyniki nie były w stanie wykazać wyraźnej korelacji między DNMT1 i DNMT3a a rozwojem nowotworów gruczołów ślinowych. --- Oceniliśmy ekspresję genów metylotransferazy BRCA1, CTCF i DNMT3b wraz z metylacją promotora BRCA1, aby lepiej zdefiniować zdarzenia epigenetyczne zaangażowanych w inaktywację BRCA1 w sporadycznym raku piersi. Te wzorce ekspresji genów zostały określone w 54 sporadycznych guzach piersi za pomocą immunohistochemii a status metylacji promotora BRCA1 został oceniony przy użyciu PCR specyficznego dla metylacji. Zaobserwowaliśmy znaczącą ekspresję DNMT3b w 80% guzów guzów, a 43% guzów wykazywało nową cytoplazmatyczną ekspresję CTCF. Analizy parami wzorców ekspresji genów wykazały, że w 28/32 guzach brakowało ekspresji BRCA1, a także wykazywały cytoplazmatyczne barwienie CTCF, podczas gdy 24/32 z tych guzów te guzy również wykazywały nadekspresję DNMT3b. Ponadto 86% guzów z niską ekspresją BRCA1 z niską ekspresją BRCA1 było metylowanych w promotorze BRCA1, a podzbiór tych guzów tych guzów wykazywał zarówno cytoplazmatyczny CTCF, jak i zwiększoną ekspresję DNMT3b. Istnieją zatem podgrupy nowotworów, które wykazują jednocześnie zmniejszoną ekspresję BRCA1, metylację promotora BRCA1, cytoplazmatyczną ekspresję CTCF i nadekspresję DNMT3b nadekspresją. Sugerujemy, że te zmienione wzorce ekspresji CTCF i DNMT3b reprezentują (a) krytyczne zdarzenia odpowiedzialne za epigenetyczną inaktywację BRCA1 i (b) sygnaturę diagnostyczną dla epigenetycznej inaktywacji innych genów supresorowych nowotworów w sporadycznych nowotworach piersi. --- Badanie to zostało zaprojektowane w celu określenia znaczenia metylotransferaz DNA (DNMT) w hipermetylacji DNA w raku płaskonabłonkowym przełyku (ESCC) oraz zidentyfikowanie markerów metylacji DNA w surowicy do wczesnej diagnostyki ESCC. A profil metylacji promotora 12 genów związanych z nowotworem oceniono za pomocą PCR specyficznej dla metylacji w ESCC i sparowanych próbkach tkanek nienowotworowych od 47 pacjentów. Poziomy ekspresji DNMT badano metodą odwrotnej transkrypcji-PCR w czasie rzeczywistym i immunohistochemicznie. odwrotnej transkrypcji-PCR i immunohistochemii. Za pomocą MethyLight przeanalizowano stan metylacji 5 genów w próbkach surowicy od 45 pacjentów i 15 zdrowych osób. osób. Łącznie 46 (97,9%) z 47 próbek ESCC wykazało metylację w co najmniej jednym z badanych genów. przynajmniej w jednym z badanych genów, a metylacja była najczęstsza dla RAR-β (46,8%), DAPK (46,8%), p16 (44,7%) i CDH1 (42,6%). Metylacja RASSF1A była istotnie istotnie skorelowana ze słabo zróżnicowanymi nowotworami i wczesną patologiczną klasyfikacją guza (odpowiednio P=0,035 i P=0,046). Guz DNMT3b była istotnie skorelowana z hipermetylacją wielu genów związanych z nowotworem (P=0.036 i P=0.046, odpowiednio). wielu genów związanych z nowotworem (P=0,021). Ponadto, hipermetylacja DNA w surowicy bez komórek była powszechna u pacjentów z ESCC, a dokładność diagnostyczna była zwiększona, gdy metylacja wielu genów (RAR-β, DAPK, CDH1, p16 i RASSF1A) były analizowane łącznie (ROC AUC 0,911, czułość 82,2% i specyficzność 100%). swoistość). Niniejsze badanie sugeruje, że hipermetylacja wielu genów genów związanych z nowotworem może być zaangażowana w patogenezę ESCC i za pośrednictwem wzrost ekspresji DNMT3b. Klaster wielu metylowanych genów w DNA surowicy DNA w surowicy ma potencjał jako nowy biomarker do diagnozowania ESCC. --- Metylotransferaza DNA (cytozyna-5-)1 (DNMT1) odgrywa ważną rolę w utrzymaniu wzorców metylacji DNA poprzez skomplikowane sieci, w tym utrzymanie wzorców metylacji DNA poprzez skomplikowane sieci, w tym szlaki sygnałowe i czynniki transkrypcyjne, związane z różnicowaniem komórek lub kancerogenezą. W niniejszym badaniu zaprojektowaliśmy antysensowny antysensowny oligodeoksynukleotyd DNMT1 (AS/MT: 5'-CGGTAC GCGCCGCATCT-3') i wykazano skuteczne hamowanie ekspresji DNMT1 przez AS/MT na poziomie białka przy użyciu linii komórkowych raka żołądka in vitro. Ekspresja białka E-kadheryny została zwiększona, a zarówno cyklina D1, jak i PCNA zostały zmniejszone przez leczenie AS/MT. AS/MT indukował również supresję wzrostu komórek, jak określono przez wychwyt BrDU w sposób zależny od dawki, co sugeruje specyficzność AS/MT. Jednocześnie zaobserwowano zmiany morfologiczne zarówno w komórkach TMK-1, jak i MKN-45 po 24-godzinnej inkubacji z 2 mikro M AS/MT. Komórki zmieniły kształt z ich pierwotnych form do rozproszonych, fibroblastopodobnych komórek z neurytopodobnymi procesami procesami, czemu towarzyszył zwiększony potencjał adhezyjny komórek. Model in Model in vivo rozprzestrzeniania się w otrzewnej przy użyciu systemu nagich myszy wykazał zwiększony potencjał złośliwości komórek TMK-1 poddanych działaniu AS/MT, o czym świadczy większą liczbę guzków nowotworowych otrzewnej w grupie AS/MT w porównaniu z grupą NS/MT odpowiednio 34,8+/-4,3 vs. 22,4+/-3,0 guzków (p=0,0039). Całkowita masa mokrego guza całkowita masa mokrego guza w grupie AS/MT (350+/-47,4 g) była znacznie większa niż w grupie NS/MT (p=0,00). większa niż w grupie NS/MT (248+/-41,5 g) (p=0,0065). Podsumowując, hamowanie metylacji DNA przez DNMT1 za pomocą antysensownego oligodeoksynukleotydu wpływa na morfologię i adhezję komórek, a także na wzrost komórek raka żołądka in vitro. komórek raka żołądka in vitro. Co więcej, te zmiany w charakterystyce komórek nowotworowych skutkowały zwiększoną zdolnością do przyczepiania się do otrzewnej w myszy in vivo, co sugeruje, że ścisłe wytyczne kliniczne będą będą konieczne do wykorzystania takiego inhibitora metylacji DNA, ponieważ nie zawsze nie zawsze oznacza terapeutyczną strategię przeciwnowotworową. --- Nieprawidłowa metylacja DNA odgrywa istotną rolę w patogenezie szpiczaka mnogiego (MM). patogenezie. MikroRNA (miRNA) są klasą małych niekodujących RNA, które niedawno pojawiły się jako główny regulator ekspresji genów poprzez celowanie w mRNA kodujące białka. Jednak zaangażowanie miRNA w regulację mechanizmu epigenetycznego epigenetycznej i ich potencjalne zastosowanie jako terapeutyków w MM pozostają do zbadane. Tutaj przedstawiamy dowody na to, że ekspresja metylotransferaz DNA de novo (DNMT) jest deregulowana w komórkach MM. Co więcej, pokazujemy, że miR-29b celuje w DNMT3A i DNMT3B mRNA i zmniejsza globalną metylację DNA w komórkach MM komórkach MM. Transfekcja in vitro komórek MM syntetycznymi mimetykami miR-29b znacząco upośledza progresję cyklu komórkowego, a także nasila efekty hamujące wzrost indukowane przez środek demetylujący 5-azacytydynę. Co najważniejsze co najważniejsze, in vivo wewnątrznowotworowe lub ogólnoustrojowe dostarczanie syntetycznych mimetyków miR-29b w dwóch klinicznie istotnych mysich modelach ludzkiego MM, w tym w systemie SCID-synth-hu. SCID-synth-hu, wywołuje znaczące efekty przeciwnowotworowe. Wszystkie nasze odkrycia pokazują, że nieprawidłowa ekspresja DNMT jest skutecznie modulowana przez syntetyczne mimetyki miR-29b, wskazując, że modulacja metyloma jest nowym przedmiotem badań w terapii MM opartej na miRNA. --- Niedawno wykazano, że nadekspresja metylotransferazy DNA jest jest skorelowana z niekorzystnym rokowaniem w ludzkich nowotworach złośliwych, podczas gdy deregulacja metylacji pozostaje cechą charakterystyczną, która definiuje ostrą białaczkę szpikową (AML). Onkogenny czynnik transkrypcyjny onkogenny czynnik transkrypcyjny EVI1 jest zaangażowany w deregulację metylacji i jego nadekspresja odgrywa główną rolę w przewidywaniu niekorzystnego wyniku. Co więcej, identyfikacja mutacji DNMT3A u pacjentów z AML została ostatnio została ostatnio opisana jako zły wskaźnik prognostyczny. W celu wyjaśnienia związku między tymi kluczowymi aktorami w mechanizmach metylacji a ich potencjalnym wpływem na wyniki pacjentów, przeanalizowaliśmy 195 pacjentów z AML de novo pod kątem ekspresji DNMT3A, 3B (i jego niekatalitycznego wariantu 3B(NC)) i ich korelacji z wynikiem wynikiem i ekspresją innych powszechnych genetycznych biomarkerów prognostycznych (EVI1, NPM1, FLT3ITD/TKD i MLL) w AML u dorosłych. Nadekspresja DNMT3B/3B(NC) jest (i) istotnie skorelowana z krótszym całkowitym przeżyciem, oraz (ii) odwrotnie istotnie skorelowana z przeżyciem wolnym od zdarzeń i poziomem ekspresji DNMT3A i poziomem ekspresji DNMT3A. Co więcej, analiza wieloczynnikowa wykazała, że wysoki poziom ekspresji DNMT3B/3B(NC) jest statystycznie istotnym niezależnym słabym wskaźnik prognostyczny. Niniejsze badanie stanowi pierwszy raport wykazujący, że że nadekspresja DNMT3B/3B(NC) jest niezależnym czynnikiem prognostycznym gorszego przeżycia w AML. AML. Jego kwantyfikacja powinna zostać zaimplementowana do profilu genetycznego używanego do do stratyfikacji pacjentów pod kątem strategii terapeutycznych i powinna być przydatna do identyfikacji pacjentów, którzy mogą odnieść korzyści z terapii opartej na środkach demetylujących. --- Globalna hipometylacja DNA jest cechą charakterystyczną komórek nowotworowych, ale jej molekularne mechanizmy mechanizmy nie zostały wyjaśnione. Tutaj pokazujemy, że zakłócenie interakcji Dnmt1/PCNA/UHRF1 promuje globalną hipometylację DNA w ludzkich glejakach. glejakach. Następnie wykazujemy, że fosforylacja Dnmt1 przez Akt i/lub PKC znoszą interakcje Dnmt1 z PCNA i UHRF1 w komórkach i komórkach w badaniach komórkowych i komórkowych, w tym w analizach spektrometrii masowej i przy użyciu pierwotnych hodowli glejaka pochodzącego od pacjenta. Stosując immunoprecypitację metylowanego DNA, metylację i macierzy CGH, pokazujemy, że globalna hipometylacja DNA jest związana z genami hipometylacją, hipometylacją elementów powtarzalnych DNA i niestabilnością chromosomalną. niestabilnością. Nasze wyniki ujawniają, że zakłócenie interakcji Dnmt1/PCNA/UHRF1 działa jako zdarzenie onkogenne i że jedna z jego sygnatur (tj. niski poziom aktywności mMTazy) jest molekularnym biomarkerem związanym ze złym rokowaniem u pacjentów z GBM. rokowaniem u pacjentów z GBM. Identyfikujemy zmiany genetyczne i epigenetyczne które wspólnie promują nabywanie cech guza/glejaka przez ludzkie astrocyty i glejowe komórki progenitorowe jako te promujące wysoką proliferację i unikanie apoptozy. unikanie apoptozy. --- Zmiany we wzorcach metylacji DNA są istotną cechą ludzkich nowotworów. nowotworów. Komórki nowotworowe wykazują obniżony poziom metylacji genomowego DNA i hipermetylację wysp hipermetylację wysp CpG. Metylacja dinukleotydów CpG jest katalizowana przez rodzinę enzymów metylotransferaz DNA (DNMT). W niniejszym przeglądu, rola metylacji DNA i DNMT jako kluczowych determinantów kancerogenezy. Białka modyfikujące chromatynę, które są białka modyfikujące chromatynę, które wchodzą w interakcje z DNMT. Na koniec omówiono rolę DNMT jako jako potencjalnych celów terapeutycznych. --- Nadekspresja głównej metylotransferazy DNA Dnmt1 jest cytotoksyczna i została hipotezę, że skutkuje nieprawidłową hipermetylacją genów wymaganych do przetrwania komórek. przeżycia komórek. Rzeczywiście, nadekspresja mysiej lub ludzkiej Dnmt1 w mysich i ludzkich liniach komórkowych ludzkich liniach komórkowych zmniejszała klonogenność. Poprzez przesunięcie ramki i delecję konstrukty, ten efekt mysiego Dnmt1 został zlokalizowany w N-końcowej 124 aminokwasowej domenie, która pośredniczy w interakcji z genami przeżycia komórek. domenie kwasowej, która pośredniczy w interakcji z antygenem jądrowym komórek proliferujących (PCNA). Mutacja miejsca wiążącego PCNA przywróciła normalną wydajność klonowania. Nadekspresja Dnmt3A lub Dnmt3B, które nie oddziałują z PCNA, dała słabsze efekty w zakresie klonogenności. słabszy wpływ na klonogenność. Po wprowadzeniu toksycznej domeny nie zaobserwowano znaczącego wpływu na apoptozę, replikację lub ogólną metylację DNA. Tłumienie klonogenności przez Dnmt1 zaobserwowano również w liniach komórkowych pozbawionych dzikiego typu pNA. w liniach komórkowych pozbawionych dzikiego typu p53, p21(CIP1) lub p16(INK4A). Tłumienie klonogenności przez nadekspresję Dnmt1 może działać jako mechanizm zabezpieczający przed rakotwórczości utrzymującej się nadekspresji Dnmt1.
Czy (cytozyno-5-)-metylotransferazy DNA mogą służyć jako markery nowotworowe?
Tak. W wielu badaniach eksperymentalnych wykazano, że metylotransferazy DNA (cytozyno-5-)- (DNMT1, DNMT3A i DNMT3B) są zderegulowane w kilku typach nowotworów (inwazyjny rak szyjki macicy, rak jelita grubego, rak płaskonabłonkowy przełyku (ESCC), rak żołądka, rak zarodkowy, rak szyjki macicy, gruczolak, gruczolakorak torbielowaty, nowotwory gruczołów ślinowych). Co więcej, trzy polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (SNP) regionu promotora DNMT3B zostały zgłoszone jako markery stratyfikacji, które mogą przewidywać indywidualną podatność na nowotwory. Dlatego też (cytozyno-5-)-metylotransferazy DNA mogą służyć jako markery nowotworowe.