Hipoaktywne zaburzenie pożądania seksualnego (HSDD) jest najczęściej opisywaną formą kobiecej dysfunkcji seksualnej. dysfunkcji seksualnych u kobiet. Obecnie nie istnieje żadna terapia farmakologiczna zatwierdzona do leczenia HSDD, a zatem istnieje niezaspokojona potrzeba medyczna dla rozwoju skutecznych alternatywnych metod leczenia. Flibanseryna jest nowym, niehormonalnym lekiem do leczenia HSDD u kobiet przed i po menopauzie, chociaż wniosek złożony do Amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków przez Sprout Pharmaceuticals dotyczy wyłącznie kobiet przed menopauzą. Flibanseryna działa poprzez korygując nierównowagę poziomów neuroprzekaźników, które wpływają na pożądanie seksualne. pożądanie seksualne. Mówiąc dokładniej, flibanseryna zwiększa dopaminę i noradrenalinę. norepinefrynę, odpowiedzialne za podniecenie seksualne, i obniża poziom serotoniny, odpowiedzialną za zahamowanie seksualne. Klinicznie, flibanseryna wykazała pewne zachęcające wyniki pod względem zdolności do zwiększania częstotliwości satysfakcjonujących wydarzeń seksualnych i intensywności pożądania seksualnego. Jednakże, niepożądane niepożądane, takie jak zawroty głowy, nudności, zmęczenie i senność, typowe dla leku działającego ośrodkowo działającego ośrodkowo, są również często związane z leczeniem flibanseryną. --- WPROWADZENIE: Flibanseryna, nowy agonista 5-HT(1A) i antagonista 5-HT(2A), ma potencjał w leczeniu dysfunkcji seksualnych. potencjał w leczeniu dysfunkcji seksualnych. CEL: Przedstawienie historycznej perspektywy uzasadnienia dla rozwoju flibanseryny w leczeniu dysfunkcji seksualnych, w oparciu o analizy danych post hoc. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Skala Arizona Sexual Experiences (ASEX) i skala depresji Skala oceny depresji Hamiltona (HAMD) Objawy narządów płciowych. METODY: Wyniki dotyczące funkcji seksualnych przedstawiono na podstawie czterech podwójnie ślepych, randomizowanych, kontrolowanych badań z udziałem łącznie 369 mężczyzn i 523 kobiet z rozpoznaniem dużych zaburzeń depresyjnych. Każde badanie miało aktywne ramię leczenia w celu potwierdzenia czułości testu w odniesieniu do pierwotnego przeciwdepresyjnego punktu końcowego. Dwa badania obejmowały placebo, flibanserynę (50 mg dwa razy na dobę) lub fluoksetynę (20 mg raz na dobę) przez 6 tygodni, a dwa obejmowały placebo, flibanserynę (50-100 mg na dobę) lub paroksetynę (20-40 mg na dobę) przez 8 tygodni. tygodni. WYNIKI: Wskaźniki ukończenia poszczególnych badań wyniosły 77-80%. Na początku badania 38% mężczyzn i 67% kobiet zgłaszało dysfunkcje seksualne. Czułość testu nie została w badaniach fluoksetyny, a wyniki dotyczące funkcji seksualnych były niespójne. Flibanseryna i placebo wiązały się z niskim odsetkiem dysfunkcji seksualnych u kobiet podczas badań z paroksetyną. W w jednym badaniu 70% kobiet leczonych flibanseryną z wyjściowymi zaburzeniami seksualnymi zgłaszało poprawę funkcji seksualnych, w porównaniu z 30% kobiet otrzymujących placebo. kobiet. Średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowej w pozycji HAMD "Objawy narządów płciowych" w jednym z badań paroksetyny była znacząco lepsza wśród kobiet leczonych flibanseryną niż w tygodniach 4, 6 i 8 (P<0,05). Zdarzenia niepożądane seksualnych w grupach flibanseryny były ogólnie porównywalne z placebo. WNIOSKI: Chociaż badania te nie zostały zaprojektowane ani nie miały mocy do porównania wyniki funkcji seksualnych, wyniki sugerują potencjalną korzyść flibanseryny na funkcje seksualne, w szczególności na pożądanie seksualne u kobiet, i dostarczyły uzasadnienie do oceny skuteczności flibanseryny jako leczenia kobiet hipoaktywnych zaburzeń pożądania seksualnego. --- WPROWADZENIE: Flibanseryna jest mieszanym agonistą 5-HT1A / antagonistą 5-HT2A, który został został opracowany do leczenia hipoaktywnych zaburzeń pożądania seksualnego u kobiet. CEL: Ocena ostrego i przewlekłego wpływu flibanseryny na dawkę na pomiary pożądania seksualnego i kopulacji u szczurów z wyciętymi jajnikami, którym podano benzoesan estradiolu (EB) sam lub w połączeniu z progesteronem (P). METODY: W eksperymencie 1, doświadczone seksualnie szczury z wyciętymi jajnikami (OVX) w jednym miejsce testowania stało się w pełni podatne na seks z EB + P priming i testowane co tydzień z aktywnym seksualnie mężczyzną w dwupoziomowych komorach stymulacyjnych po codzienne leczenie flibanseryną przez 28 dni. W eksperymencie 2, doświadczone seksualnie szczury OVX w innym miejscu testowym otrzymywały samą EB i były testowane co tydzień z aktywnymi seksualnie samcami po codziennym leczeniu flibanseryną. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Kobiece zachowania apetyczne (nagabywanie, chmiel i rzutki, badania anogenitalne), zachowania obronne, stymulacja, lordoza i męskie odpowiedzi kopulacyjne (intromisje i wytryski) mierzono podczas każdego 30-minutowego testu kopulacji. WYNIKI: Ostra flibanseryna lub 1 tydzień przewlekłego leczenia flibanseryną nie modyfikować odpowiedzi seksualne w pełni (EB + P) lub częściowo (EB-alone) zagruntowane kobiety. Po 2 tygodniach przewlekłego leczenia pojawiły się w pełni zagruntowane samice znacznie więcej próśb niż trzy inne grupy. Po 3 tygodniach przewlekłe leczenie, zaobserwowano znaczny wzrost nagabywania kobiet w obu grupach leczonych hormonalnie. WNIOSEK: Badanie to pokazuje pierwsze dowody na to, że przewlekłe, ale nie ostre, leczenie flibanseryną zwiększa apetyczne zachowania seksualne u samic szczurów OVX zagruntowane EB + P lub samym EB. Biorąc pod uwagę pozytywny wpływ flibanseryny w badania kliniczne, wyniki te potwierdzają wcześniejsze doniesienia, że zachęty w samica szczura jest predykcyjnym zwierzęcym modelem pożądania seksualnego u kobiet. --- CEL: Niniejsze badanie miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa flibanseryny, antagonisty receptora serotoninowego 1A i 2A. agonista receptora serotoninowego 1A / antagonista receptora serotoninowego 2A, w kobiet po menopauzie z hipoaktywnym zaburzeniem pożądania seksualnego (HSDD). METODY: Naturalnie pomenopauzalne kobiety z HSDD otrzymywały flibanserynę w dawce 100 mg raz dziennie przed snem (n = 468) lub placebo (n = 481) przez 24 tygodnie. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były zmiany od wartości wyjściowej do 24. tygodnia w liczbie satysfakcjonujących satysfakcjonujących zdarzeń seksualnych (SSE) w ciągu 28 dni oraz w wyniku domeny pożądania Female Sexual Function Index (FSFI) w domenie pożądania. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmianę w stosunku do wartości wyjściowej w Female Sexual Distress Scale-Revised (FSDS-R) pozycja 13 (która ocenia niepokój z powodu niskiego pożądania seksualnego), łączny wynik FSDS-R i łączny wynik FSFI. Po przerwaniu leczenia zadano pytanie o ocenę korzyści dla pacjenta. WYNIKI: Zaobserwowano znaczącą poprawę w przypadku flibanseryny w porównaniu z placebo w zakresie średnie (SE) zmiany w liczbie SSE (1,0 [0,1] vs 0,6 [0,1]), FSFI (0,7 [0,1] vs 0,4 [0,1]), FSDS-R pozycja 13 (-0,8 [0,1] vs -0,6 [0,1]), FSDS-R pozycja 13 (-0,8 [0,1] vs -0,6 [0,1]). vs -0,6 [0,1]), łączny wynik FSDS-R (-8,3 [0,6] vs -6,3 [0,6]) i łączny wynik FSFI (4,2 [0,2]). (4,2 [0,4] vs 2,7 [0,4]; wszystkie P < 0,01). Więcej kobiet przyjmujących flibanserynę (37,6%) niż kobiet przyjmujących placebo (28,0%) zgłosiło odczuwanie znaczących korzyści z badanego leku po przerwaniu leczenia. Najczęstsze zdarzenia niepożądane związane z flibanseryną były zawroty głowy, senność, nudności i ból głowy. WNIOSKI: U naturalnie pomenopauzalnych kobiet z HSDD, flibanseryna, w porównaniu z placebo, była związana z poprawą pożądania seksualnego, poprawą w liczbie SSE i zmniejszeniem niepokoju związanego z niskim pożądaniem seksualnym, i jest dobrze tolerowany. --- TŁO: Flibanseryna, nowy agonista serotoniny (5-HT) (1A) i antagonista 5-HT (2A) antagonista, wykazano, że zwiększa pożądanie seksualne i zmniejsza niepokój w kobiet z hipoaktywnym zaburzeniem pożądania seksualnego (HSDD). U małp marmozet, flibanseryna wykazała działanie prospołeczne na partnerów płci męskiej i żeńskiej, podczas gdy klasyczny agonista 5-HT (1A) 8-OH-DPAT tłumi zachowania seksualne kobiet i zwiększa agresywne interakcje między parami. Aktywacja receptorów 5-HT (1A) i Wiadomo, że receptory 5-HT (2A) stymulują oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA). Niniejsze badanie ma na celu scharakteryzowanie skutków wielokrotnego podawania flibanseryny i podawanie 8-OH-DPAT na oś HPA marmozety i wyjaśnienie endokrynologiczne korelaty zmienionego zachowania par marmozet. METODY: Hormon adrenokortykotropowy (ACTH) i kortyzol zostały zbadane na poziomie linia bazowa i podczas agonistów 5-HT (1A) i wyzwań związanych z powściągliwością u samic 8 małpy marmozety otrzymujące codziennie flibanserynę (15 mg / kg) i dodatkowe 8 samic marmozet otrzymujących 8-OH-DPAT (0,1 mg / kg) przez 15-16 tygodni. Odpowiednie leczenie nośnikiem podawano w sposób zrównoważony, w obrębie obiektu projekt. Wszystkie samice były trzymane w stabilnych parach samców i samic. Wywołane leczeniem zmiany w poziomach ACTH i kortyzolu były skorelowane z wcześniej ocenianymi zachowanie pary marmozet. WYNIKI: Podczas gdy poranne podstawowe poziomy kortyzolu i odpowiedzi HPA na agonistę 5-HT (1A) wyzwanie agonisty nie zostało zmienione przez przewlekłą flibanserynę lub 8-OH-DPAT, oba zabiegi zwiększyły reaktywność osi HPA marmozety na powściągliwość. Zwiększone odpowiedzi ACTH na powściągliwość korelowały ze zmniejszoną receptywnością seksualną i zwiększona agresja u samic 8-OH-DPAT, ale nie u samic leczonych flibanseryną marmozety. WNIOSKI: Niezmienione odpowiedzi HPA na wyzwanie agonisty 5-HT (1A) po przewlekłe leczenie flibanseryną i 8-OH-DPAT wskazuje na niewielkie lub żadne odczulanie osi HPA na powtarzane manipulacje 5-HT (1A). Przewlekła 8-OH-DPAT, ale nie flibanseryna, prowadzi do zaostrzenia odpowiedzi ACTH na stres które mogą przyczyniać się do zachowań antyseksualnych i antyspołecznych między Samice leczone 8-OH-DPAT i ich męscy partnerzy. Pomimo podobnej flibanseryny i 8-OH-DPAT indukowały odpowiedzi ACTH na stres związany z powściągliwością, leczone flibanseryną samice wykazują niezmienione profile kortyzolu. Jest to prawdopodobnie spowodowane flibanseryną regionalna selektywność w aktywacji 5-HT (1A) i jednoczesne hamowanie 5-HT (2A). Kontrastujące odpowiedzi kortyzolu związane z ograniczeniem naśladują kontrastujące fenotypy behawioralne zmniejszonej więzi par samic leczonych 8-OH-DPAT w porównaniu z bardziej afiliacyjną parą samic leczonych flibanseryną.
Czy flibanseryna jest skuteczna w przypadku hipoaktywnego zaburzenia pożądania seksualnego?
Tak, wykazano, że flibanseryna, nowy agonista serotoniny (5-HT)(1A) i antagonista 5-HT(2A), zwiększa pożądanie seksualne i zmniejsza niepokój u kobiet z hipoaktywnym zaburzeniem pożądania seksualnego.