Generowanie indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych (iPS) stanowi obiecujące podejście do podejście do innowacyjnych terapii komórkowych. Oryginalna metoda wymaga wirusowej wirusowej transdukcji kilku czynników przeprogramowujących, co może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem nowotworzenia. Transpozycja kaset reprogramujących stanowi najnowszą alternatywę dla metod wirusowych. Ponieważ transpozony binarne mogą być produkowane jako zwykłe plazmidy, stanowią one bezpieczną i opłacalną alternatywę dla metod dostarczania wirusów. Tutaj porównaliśmy wydajność dwóch różnych systemów transpozonowych, Sleeping Beauty (SB) i piggyBac (PB), dla generowania mysich iPS. Fibroblasty mysie pochodzące z linii wsobnej myszy BL/6 linii niosącej reporter pluripotencji, Oct4-EGFP, oraz fibroblasty pochodzące od myszy do przeprogramowania wykorzystano myszy NMRI. Oba systemy transpozonowe zaowocowały udaną izolacją mysich linii komórek iPS. Redukcja podstawowych czynników reprogramowania w celu pominięcia protoonkogenu c-Myc była zgodna z wyprowadzeniem linii komórek iPS, aczkolwiek ze zmniejszoną wydajnością reprogramowania. Pochodzące od transpozonów komórki iPS charakteryzowały się typowymi cechami pluripotencji, w tym wzrost potworniaka u myszy z niedoborem odporności. Zatem transpozony SB i PB stanowią obiecujące niewirusowe podejście do wyprowadzania komórek iPS. --- Transpozony są obiecującymi elementami do integracji genów, a system Sleeping System Sleeping Beauty (SB) był głównym systemem przez wiele lat, chociaż istniało dostępnych jest kilka innych systemów transpozonów, na przykład Tol2. Jednakże, Ostatnio jednak wprowadzono i opracowano inny system znany jako PiggyBac (PB). do tych samych celów, na przykład mutagenezy, transgenezy i terapii genowej. terapię genową, a w niektórych przypadkach z lepszą wydajnością transpozycji i przewagę nad systemem transpozonowym Sleeping Beauty, chociaż ulepszona hiperaktywna transpozaza znacznie zwiększyła skuteczność transpozycji SB. Systemy PB były wykorzystywane w wielu różnych dziedzinach badań naukowych; Dlatego celem tego przeglądu jest opisanie niektórych z tych wszechstronnych zastosowań systemu PiggyBac. zastosowań systemu PiggyBac, aby dać czytelnikom przegląd wykorzystania systemu PiggyBac system. --- W tym badaniu porównaliśmy wydajność integracji genomowej i preferencje miejsca transpozycji preferencje miejsca transpozycji systemów Sleeping Beauty (SB lub SB11), Tol2 i piggyBac (PB) w pierwotnych limfocytach T pochodzących z limfocytów krwi obwodowej (PBL) i pępowinowej. limfocytów krwi obwodowej (PBL) i krwi pępowinowej (UCB). Stwierdziliśmy, że PB wykazał najwyższą wydajność stabilnego transferu genów w komórkach T podczas gdy SB11 i Tol2 pośredniczyły w pośredniej i najniższej wydajności, odpowiednio. Analiza hybrydyzacji Southern wykazała, że PB generował największą liczbę integrantów w porównaniu do SB i Tol2 zarówno w komórkach PBL, jak i UCB T i UCB. Tol2 i PB okazały się bardziej skłonne do promowania ekspansji klonalnej niż SB, co może być częściowo spowodowane rozregulowaną ekspresją genów związanych z rakiem w pobliżu miejsc insercji. Analiza integracji w całym genomie wykazała, że integracje SB, Tol2 i PB występowały we wszystkich chromosomach bez preferencji. Dodatkowo, miejsca integracji Tol2 i PB były zlokalizowane głównie w pobliżu miejsc startu transkrypcji (TSS), wysp CpG i miejsc nadwrażliwych na DNaseI, podczas gdy integracje SB były rozmieszczone losowo. Wyniki te sugerują, że SB może być preferencyjnym wyborem wektora dostarczającego w komórkach T ze względu na jego losową preferencję miejsca integracji i stosunkowo wysoką wydajność oraz wsparcie dalszy rozwój badań I fazy z udziałem SB w komórkach T.
Czy transpozony Sleeping Beauty lub piggyBac mają wyższą wydajność transpozycji?
W porównaniu do Sleeping Beauty, PiggyBac wykazuje wyższą wydajność transpozycji.