Dystrofia twarzowo-łopatkowo-ramieniowa (FSHD) jest zaburzeniem mięśniowym dziedziczonym autosomalnie dominująco. związane z krótkim (<35 kb) fragmentem EcoRI/BlnI wynikającym z delecji integralnej liczby jednostek 3,3-kb powtórzenia zlokalizowanego w 4q35. W tym badaniu, określiliśmy rozmiary fragmentów oddzielonych za pomocą elektroforezy żelowej w polu pulsacyjnym u u pacjenta z pozornie sporadycznym przypadkiem FSHD i u jego zdrowych członków rodziny. członków jego rodziny. U probanta, jego starszego brata i ojca wykryto fragment o wielkości 38-kb. u ich ojca. To odkrycie skłoniło do ponownej oceny klinicznej ojca i brata. brata. Wykryto subkliniczny fenotyp ograniczony do osłabienia mięśni brzucha. a wartości kinazy kreatynowej w surowicy były podwyższone u obu pacjentów. Brat probanta wykazał również dowody na niezależnie występującą rearanżacji subtelomerowej 4q35, która normalnie występuje u około 20% populacji. populacji. Identyfikacja "granicznego" 38-kb fragmentu EcoRI/BlnI u pacjenta z chorobą pacjenta i jego bardzo łagodnie dotkniętych krewnych rozszerza zakres wielkości alleli choroby i rozszerza istniejące dane na temat zmiennej wewnątrzrodzinnej ekspresji ekspresji FSHD. Badanie to podkreśla znaczenie starannej analizy molekularnej i klinicznej rozszerzonej na członków rodziny pozornie sporadyczne przypadki z większymi fragmentami EcoRI / BlnI dla dokładnej diagnozy i odpowiedniego poradnictwa genetycznego w FSHD. --- U 60-letniego mężczyzny, u którego 20 lat temu inny lekarz zdiagnozował klinicznie dystrofię mięśniową Beckera 20 lat temu przez innego lekarza ze stopniowo postępującym osłabieniem mięśni proksymalnych mięśni proksymalnych. Wywiad rodzinny ujawnił silny wzór dziedziczenia rodzinnego po ojcu. rodzinny wzór dziedziczenia podobnego rozkładu osłabienia twarzy, zgięcia przedramienia, wyprostu kolana i zgięcia grzbietowego stopy. Badania ujawniły niedobór witaminy B12 i delecję allelu 1 w badaniu DNA dystrofii mięśniowej powięziowo-łopatkowo-ramieniowej (FSHD). FSHD jest trzecią najczęstszą dystrofią mięśniową. Diagnoza kliniczna jest stawiana na podstawie charakterystycznego wzorca osłabienia, dziedziczenia autosomalnego dominującego i potwierdzona badaniami genetycznymi. Przypadek ten silnie demonstruje znaczenie dokładnej i starannej oceny klinicznej nawet w przypadku długotrwałej diagnozy. diagnoza. --- Dystrofia mięśniowa twarzowo-łopatkowo-ramieniowa (FSHD) jest powoli postępującą miopatią z dziedziczeniem autosomalnym dominującym, wyróżniającą się wczesnym zajęciem mięśni twarzy. mięśni twarzy. Celem naszego badania była ocena tempa pogarszania się siły pogorszenia, stanu funkcjonalnego i wykonywania codziennych czynności życiowych pacjentów z FSHD na Tajwanie. Dwudziestu pacjentów, u których zdiagnozowano FSHD włączonych do tego badania. Do oceny siły mięśniowej wykorzystano ręczne testy mięśniowe (MMT). siły mięśni. Skale Brooke'a i Vignosa wykorzystano do oceny, odpowiednio, funkcji kończyn górnych i dolnych kończyn górnych i dolnych, a zdolność do wykonywania codziennych czynności codziennego życia mierzono za pomocą wskaźnika Barthel. Wynik testu siły charakteryzował się charakteryzował się obecnością postępującego asymetrycznego osłabienia mięśni u pacjentów z FSHD. pacjentów z FSHD. Średnia siła mięśni prawej kończyny była słabsza niż jej lewe odpowiedniki (p < 0,05), a grupa mięśni barku była najsłabsza. najsłabsza. Zgodnie ze skalą funkcjonalną Brooke, 20% naszych pacjentów zostało sklasyfikowanych jako stopnia 1, 30% stopnia 2 i 50% stopnia 3. W skali funkcjonalnej Vignos, 50% pacjentów znalazło się w stopniu 1, 10% w stopniu 2, a 40% w stopniach 3-5. Skala Vignos była istotnie skorelowana ze średnią siłą mięśni (p < 0,05). Średnia wartość średnia wartość wskaźnika Barthel wynosiła 97,8 +/- 4,7. Spadek siły mięśniowej w Tajwańczyków z FSHD był bardziej dotkliwy w obszarze obręczy barkowej. Średnia Średnia siła mięśni prawej kończyny była słabsza niż lewej. Większość naszych pacjentów cierpiała na łagodną lub umiarkowaną niepełnosprawność fizyczną. Wyniki tej tajwańskiej populacji z FSHD jest podobne do tych zgłaszanych gdzie indziej na świecie. świecie. --- Dystrofia twarzowo-łopatkowo-ramienna (FSHD) charakteryzuje się rozluźnieniem chromatyny makrosatelitarnego układu makrosatelitarnej D4Z4 na chromosomie 4 i ekspresją genu DUX4 kodowanego przez D4Z4. DUX4 w mięśniach szkieletowych. Bardziej powszechna forma, autosomalna dominująca FSHD1, jest spowodowana spowodowana skurczem matrycy D4Z4, podczas gdy uwarunkowania genetyczne i dziedziczenie i dziedziczenie FSHD2 niezależnej od skurczu matrycy D4Z4 są niejasne. Tutaj wykazać, że mutacje w SMCHD1 (kodujące strukturalne utrzymanie chromosomów elastyczna domena zawiasowa zawierająca 1) na chromosomie 18 zmniejszają poziomy białka SMCHD1 SMCHD1 i segregują z hipometylacją CpG D4Z4 w całym genomie w ludzkich rasach. krewnych. FSHD2 występuje u osób, które odziedziczyły zarówno mutację SMCHD1, jak i normalnej wielkości tablicę D4Z4 na haplotypie chromosomu 4 permisywnym dla ekspresji DUX4 ekspresji. Obniżenie poziomu SMCHD1 w mięśniach szkieletowych skutkuje D4Z4 niezależną od skurczu ekspresję DUX4. Nasze badanie identyfikuje SMCHD1 jako epigenetyczny modyfikator metastabilnej epilepsji D4Z4 i jako przyczynową genetyczną FSHD2 i prawdopodobnie innych ludzkich chorób podlegających regulacji epigenetycznej. regulacji epigenetycznej. --- Ekstrapolacja danych liczbowych z poprzedniego badania dotyczącego FSHD w jednej z prowincji Holandii Holandii na całą populację holenderską sugeruje, że obecnie uzyskuje się prawie prawie pełny przegląd wszystkich rodzin z objawami. W 139 rodzinach, dominujące dziedziczenie zaobserwowano w 97, wzór zgodny z mozaicyzmem linii zarodkowej mozaicyzmem germinalnym w 6, podczas gdy sporadyczne przypadki stwierdzono w 36 rodzinach. Częstotliwość mutacji mutacji wyniosła 9,6%. Opóźnienie umysłowe i ciężką naczyń siatkówki były zgłaszane z niską częstotliwością (1%). Wczesny początek choroby obserwowano częściej częściej w sporadycznych przypadkach. Powiązanie z chromosomem 4 zostało wykluczone w 3 z 22 rodzin rodzin z dominacją autosomalną. Obrazy kliniczne w powiązanych i niepowiązanych rodzinach były identyczne. rodzinach były identyczne. --- Dystrofia mięśniowa twarzowo-łopatkowo-ramieniowa (FSHD) jest chorobą nerwowo-mięśniową, charakteryzuje się autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia, zajęciem twarzy, oraz selektywnością i asymetrią zajęcia mięśni. Ogólnie rzecz biorąc, FSHD pojawia się przed 20 rokiem życia. Zazwyczaj zajęcie mięśni w FSHD zaczyna się od twarzy, a następnie postępuje do obręczy barkowej, mięśni ramiennych i mięśni brzucha. mięśnie brzucha, a następnie przedział przednio-boczny nogi. Nasilenie choroby jest bardzo zmienna, a postęp choroby jest bardzo powolny. Około 20% pacjentów z FSHD zostaje przykutych do wózka inwalidzkiego. Długość życia nie ulega skróceniu. Rozpoznanie FSHD opiera się na teście genetycznym, w którym delecja 3,3kb powtórzeń DNA (nazwana D4Z4 i mapowanie do subtelomerowego regionu chromosomu 4q35). Postępujący wzorzec FSHD wymaga, aby nasilenie objawów, jak również jak również ich wpływu fizycznego, społecznego i psychologicznego. regularnie. Zaleca się coroczną ocenę. Wielodyscyplinarne leczenie FSHD - obejmujące połączenie poradnictwa genetycznego, oceny funkcjonalnej, ocenę przez fizjoterapeutę, przepisanie terapii objawowych i zapobieganie znanym powikłaniom choroby. zapobieganie znanym powikłaniom tej choroby. Wymagane jest przepisanie fizykoterapii i urządzeń ortopedycznych muszą być dostosowane do pacjenta i przykurczów.
Jaki jest sposób dziedziczenia dystrofii mięśniowo-nadgarstkowej (FSHD)?
Dystrofia mięśniowa twarzowo-łopatkowo-ramieniowa jest dziedziczona w sposób autosomalny dominujący.