Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła wemurafenib do leczenia pacjentów z przerzutowym czerniakiem z przerzutowym czerniakiem z mutacją BRAF c.1799T>A (p.V600E). Jednak podgrupa czerniaków zawiera mutacje BRAF inne niż p.V600E, a te dane mają potencjalne znaczenie dla skuteczności obecnych terapii celowanych. terapii celowanych. Aby lepiej zrozumieć profil mutacji BRAF w czerniakach, my retrospektywnie przeanalizowaliśmy dane z 1112 pierwotnych i przerzutowych czerniaków w naszej instytucji. instytucji. Kohorta obejmowała nieakralne czerniaki skóry (n = 774), akralne (n = 111), śluzówki (n = 26), błony naczyniowej oka (n = 23), opon mózgowo-rdzeniowych (n = 1) i przerzutowe czerniaki o nieznanej lokalizacji pierwotnej (n = 1). czerniaków o nieznanej lokalizacji pierwotnej (n = 177). Regiony gorących punktów mutacji BRAF w eksonach eksonach 11 i 15 analizowano metodą pirosekwencjonowania lub z użyciem systemu MassARRAY. Łącznie 499 (44,9%) próbek wykazywało mutacje BRAF, obejmujących ekson 15 [497 (99,6%)] lub ekson 11 [2 (0,4%)]. p.V600E wykryto w 376 (75,4%) przypadkach. 376 (75,4%) przypadkach; pozostałe 123 (24,6%) przypadki wykazywały mutacje non-p.V600E z których najczęstsza była mutacja p.V600K [86 (17,2%)]. Mutacje BRAF były częstsze w czerniakach skóry innych niż akralne (51,4%) niż akralnych [18 (16,2%)] (P < 0,001); jednak nie było znaczącej różnicy między skórnymi podtypami histologicznymi. podtypów histologicznych. Wszystkie czerniaki błony śluzowej, naczyniówki i opon mózgowo-rdzeniowych były BRAF typu dzikiego (WT). Wysoka częstotliwość mutacji non-p.V600E BRAF w czerniaku czerniaka ma ważne implikacje, ponieważ zatwierdzony przez FDA test diagnostyczny test diagnostyczny dla p.V600E wykrywa niektóre, ale nie wszystkie mutacje non-p.V600E. Jednak skuteczność terapeutyczna wemurafenibu nie jest dobrze ustalona w tych zmianach. tych zmianach. --- Inhibitory RAF i MEK (kinazy białkowej aktywowanej mitogenami lub regulowanej sygnałem zewnątrzkomórkowym) są skuteczne w leczeniu pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF. kinazy) są skuteczne w leczeniu pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF. Jednak większość odpowiedzi jest częściowa i krótkotrwała, a wielu pacjentów w ogóle nie reaguje. w ogóle nie reaguje. Stwierdziliśmy, że tłumienie aktywności TORC1 w odpowiedzi na inhibitory RAF lub inhibitory MEK, mierzone zmniejszoną fosforylacją białka rybosomalnego S6 (P-S6), skutecznie przewidywało indukcję śmierci komórki przez inhibitor w liniach komórkowych czerniaka z mutacją BRAF. W opornych czerniakach aktywność TORC1 była utrzymywała się po leczeniu inhibitorami RAF lub MEK, w niektórych przypadkach pomimo silnej supresji sygnalizacji kinazy białkowej aktywowanej mitogenami (MAPK). W mysich modelach in mysich modelach in vivo, supresja TORC1 po zahamowaniu MAPK była niezbędna do indukcji apoptozy i odpowiedzi guza. Wreszcie, w sparowanych biopsjach uzyskanych od pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF przed leczeniem i po rozpoczęciu terapii inhibitorem terapii inhibitorem RAF, supresja P-S6 znacznie poprawiła przeżycie wolne od progresji. przeżycie wolne od progresji. Taką zmianę w P-S6 można łatwo monitorować w czasie czasie rzeczywistym za pomocą seryjnych biopsji aspiracyjnych cienkoigłowych, dzięki czemu kwantyfikacja P-S6 cennym biomarkerem do kierowania leczeniem czerniaka z mutacją BRAF. --- Onkogenne mutacje BRAF i NRAS są częste w czerniaku złośliwym. BRAF, który jest aktywowany przez powszechną mutację V600E i inne mutacje, a także przez wcześniejsze mutacje NRAS, wykazano, że wymaga molekularnego białka opiekuńczego szoku cieplnego białko 90 (HSP90) do stabilizacji i jest wyczerpywane przez inhibitor HSP90 17-alliloamino-17-demetoksygeldanamycyna (17-AAG)]. Tutaj badamy możliwy związek związek między mutacjami nowotworowymi BRAF i NRAS a odpowiedzią kliniczną na 17-AAG u sześciu pacjentów z przerzutowym czerniakiem złośliwym, którzy otrzymali farmakologicznie aktywne dawki 17-AAG w ramach badania klinicznego fazy I. Jeden pacjent ze stabilizacją choroby przez 49 miesięcy miał mutację (G13D)NRAS i (WT) BRAF. Drugi pacjent, u którego choroba była stabilna przez 15 miesięcy, miał mutację (V600E) BRAF i (WT) NRAS. Te wstępne wyniki sugerują, że status mutacji BRAF i NRAS powinny być określane w prospektywnych badaniach fazy II inhibitorów HSP90 w czerniaku. inhibitorów HSP90 w czerniaku. --- WPROWADZENIE: Aktywność kliniczna terapii inhibitorem BRAF (BRAF-I) stanowi istotny przełom w leczeniu przerzutowego czerniaka przełomem w leczeniu przerzutowego czerniaka z obecnością mutacji BRAF mutacje. Skuteczność terapeutyczna terapii BRAF-I jest jednak ograniczona z powodu pojawienie się wewnętrznej i nabytej oporności na lek. OBSZARY OBJĘTE: Rola BRAF typu dzikiego w melanocytach i zmutowanego BRAF w patogenezie czerniaka jest opisana w tym artykule. Wyniki BRAF-I u pacjentów ze zmutowanym BRAF. Mechanizmy napędzające wewnętrzną i nabytą oporność na BRAF-I, rozwój strategii strategie kombinatoryczne mające na celu ich przezwyciężenie i ich potencjalne ograniczenia. omówiono ich potencjalne ograniczenia. Na koniec omówiono wiele kwestii, na które należy odpowiedzieć aby zoptymalizować terapię BRAF-I. OPINIA EKSPERTA: Czerniak jest agresywną postacią raka skóry charakteryzującą się złym rokowaniem i wysoką śmiertelnością. Odkrycie mutacji BRAF, które napędzają czerniaka i opracowanie leków, które selektywnie hamują aktywację zmutowanego BRAF. aktywowany mutantami BRAF stanowią istotny przełom w leczeniu przerzutowego czerniaka. czerniaka z przerzutami. Jednak rozwój oporności na leki leży u podstaw potrzebę bardziej skutecznych i zindywidualizowanych terapii kombinatorycznych, aby przeciwdziałać wielu mechanizmom ucieczki wykorzystywanym przez czerniaka z mutacją BRAF. Chociaż strategie kombinatoryczne wykorzystujące środki ukierunkowane na różne protumorogenne wykazano, że zwiększają one skuteczność kliniczną leczenia BRAF-I. BRAF-I, potrzebne są nowe strategie wykorzystujące różne mechanizmy przeciwnowotworowe. przeciwnowotworowe. --- Ostatnie postępy w terapiach ukierunkowanych molekularnie znacznie poprawiły wyniki leczenia nowotworów wyniki leczenia nowotworów wywołanych mutacjami onkogennymi. Pomimo początkowych i dramatycznych klinicznych, nowotwory ostatecznie nabywają oporność na te ukierunkowane terapie terapie celowane, wykazując elastyczne i zróżnicowane odpowiedzi. Co ciekawe, komórki nowotworowe czasami nadmiernie przystosowują się do środowiska leczenia farmakologicznego, prowadząc do stanu, w którym komórki nowotworowe w którym komórki nowotworowe nie mogą przetrwać bez leku. To interesujące zjawisko (często nazywane "zależnością od leku" lub "uzależnieniem od leku") jest przykładem w przedklinicznych modelach nabytej oporności czerniaka zmutowanego BRAF leczonego wemurafenibem i raka płuc z mutacją EGFR leczonego inhibitorami kinazy tyrozynowej EGFR. inhibitorami. Szereg intrygujących podobieństw w nowotworach uzależnionych od leków stało się w porównaniu tych dwóch modeli: (i) nadekspresja onkogenów będących przyczyną onkogenów jako przyczyny oporności nabytej; (ii) nadekspresja onkogenów sterujących onkogenów powodujących hiperaktywację MEK-ERK w warunkach wolnych od leków; (iii) (iii) hiperaktywacja szlaku MEK-ERK jako krytyczna dla zjawiska uzależnienia od leków (iv) ciągłe uzależnienie od onkogennego czynnika sprawczego; oraz (v) zmiany morfologiczne zmiany morfologiczne w opornych komórkach w warunkach wolnych od leków. Niniejszy artykuł nie tylko koncentruje się na tym interesującym i osobliwym zjawisku, ale także omawia strategie wykorzystania tej niezamierzonej słabości nowotworów. --- Inhibitory kinazy RAF mają znaczące efekty terapeutyczne u pacjentów z czerniakiem czerniaka z mutacją BRAF. Jednak tylko w rzadkich przypadkach dochodzi do całkowitej regresji guza, a efekty terapeutyczne są często tymczasowe. efekty terapeutyczne są często tymczasowe. Zaproponowano kilka mechanizmów oporności na inhibitory RAF zaproponowano kilka mechanizmów oporności na inhibitory RAF. Większość z nich powoduje, że sygnalizacja ERK staje się niewrażliwa na leczenie inhibitorami RAF poprzez zwiększenie ilości dimerów RAF w komórkach. RAF w komórkach, podczas gdy inne omijają zależność guza od zmutowanego RAF. RAF. Jedną z motywacji do badania mechanizmów oporności na leki jest to, że takie wysiłki mogą sugerować nowe cele terapeutyczne lub racjonalne strategie kombinacji które opóźniają lub zapobiegają pojawianiu się klonów opornych na leki. Tutaj dokonujemy przeglądu aktualny model oporności na inhibitory RAF z naciskiem na implikacje tego modelu dla trwających badań laboratoryjnych i klinicznych. tego modelu na bieżące wysiłki laboratoryjne i kliniczne mające na celu opracowanie bardziej skutecznych strategii terapeutycznych dla pacjentów z nowotworami z mutacją BRAF. --- Spersonalizowana medycyna czerniaka rozwinęła się od cech histopatologicznych do markery surowicy do profili molekularnych. Od czasu zidentyfikowania aktywujących mutacji BRAF i późniejszego opracowania leków ukierunkowanych na zmutowane białko BRAF, onkolodzy muszą teraz włączyć prognostyczne i predykcyjne biomarkery do decyzji dotyczących leczenia pacjentów z czerniakiem. Przykłady obejmują podgrupowanie pacjentów według profili genotypowych na potrzeby terapii celowanej oraz opracowanie serologicznych, immunohistochemicznych i genotypowych w celu selekcji pacjentów do immunoterapii. pacjentów do immunoterapii. W tym rozdziale przedstawiamy przegląd mutacji BRAF, a także obiecujące profile serologiczne i molekularne, które będą miały wpływ na pacjentów. profile molekularne, które będą miały wpływ na opiekę nad pacjentami. Ponieważ dalsze badania pomagają wyjaśnić rolę tych czynników, wyniki kliniczne pacjentów z czerniakiem mogą ulec znacznej poprawie. mogą ulec znacznej poprawie. --- Mutacja Braf(V600E) została wykryta u pacjentów z przerzutowym czerniakiem, jelita grubego, tarczycy i innych nowotworów. Badania sugerują, że guzy z tą mutacją mutacją są szczególnie wrażliwe na inhibitory BRAF - stąd potrzeba wiarygodnego określenia statusu BRAF próbek guza. Obecne technologie stosowane do badań przesiewowych w kierunku tej mutacji nie rozwiązują problemów związanych z naciekającymi komórkami zrębu i komórkami odpornościowymi niosącymi allele BRAF typu dzikiego, a zatem mogą nie wykryć obecności zmutowanych guzów BRAF(V600E). Opracowaliśmy szybką, niedrogą metodę analizy BRAF, która zmniejsza zanieczyszczenie sekwencjami sekwencji BRAF typu dzikiego z biopsji guza. Protokół obejmuje serię amplifikacji amplifikacji PCR i trawienia restrykcyjnego, które wykorzystują unikalne cechy zarówno cechy zarówno dzikiego typu, jak i zmutowanego RNA BRAF w kodonie 600. Korzystając z tego protokół, zmutowany BRAF można wykryć w RNA z mieszanych populacji z zaledwie zaledwie 0,1% komórek zawierających mutanta BRAF(V600E). --- Mutacja (V600) BRAF została zidentyfikowana jako idealny cel terapii klinicznej ze względu na ze względu na jej niezbędną rolę we wspieraniu inicjacji i progresji czerniaka. Pomimo faktu, że inhibitory BRAF (BRAFi) mogą wywoływać odpowiedzi przeciwnowotworowe u większości leczonych pacjentów i u większości leczonych pacjentów i zapewniają korzyści w zakresie przeżycia całkowitego, nabyta oporność na lek lekooporność stanowi poważną przeszkodę w długoterminowym leczeniu choroby. Kilka nieprawidłowych zdarzeń, w tym regulacja RTK w górę, mutacja NRAS, mutacja BRAF amplifikacja lub alternatywny splicing oraz mutacja MEK zostały zgłoszone jako nabyte mechanizmy oporności na BRAFi. Klinicznie, wykrycie tych mechanizmów oporności pomaga zrozumieć wzorce odpowiedzi na leki i pomaga w prowadzeniu kombinatorycznych strategii terapeutycznych. strategiami terapeutycznymi. Dlatego też szybka i dokładna diagnostyka mechanizmów oporności w biopsjach guza stała się ważnym punktem wyjścia dla spersonalizowanej terapii. spersonalizowanej terapii. W tym rozdziale dokonujemy przeglądu głównych nabytych mechanizmów oporności BRAFi BRAFi, podkreślamy ich implikacje terapeutyczne i przedstawiamy metody diagnostyczne metody diagnostyczne na podstawie próbek klinicznych. --- BRAF jest najbardziej rozpowszechnionym onkogenem i ważnym celem terapeutycznym w czerniaku. czerniaka. W niektórych nowotworach BRAF jest aktywowany przez rearanżacje, które łączą jego domenę domenę kinazy do genów partnerskich 5'. Przebadaliśmy 848 profili porównawczej hybrydyzacji genomowej hybrydyzacji porównawczej guzów melanocytowych i znaleźliśmy przejścia liczby kopii w obrębie BRAF w 10 guzach, z których sześć można było dalej scharakteryzować przez sekwencjonowanie. sekwencjonowanie. W sumie domena kinazy BRAF została połączona w ramce z sześcioma N-końcowymi partnerami. partnerów. Nie zidentyfikowano żadnych innych mutacji w onkogenach czerniaka. Jedna z siedem linii komórkowych czerniaka bez znanych mutacji onkogennych zawierało podobną fuzję BRAF, która konstytutywnie aktywowała szlak kinazy MAP. Sorafenib, ale nie wemurafenib, mógł blokować aktywację szlaku kinazy MAP i proliferację linii komórkowej w klinicznie istotnych stężeniach, podczas gdy zmutowane linie komórkowe czerniaka BRAF(V) (600E) zmutowane linie komórkowe czerniaka były znacznie bardziej wrażliwe na wemurafenib. Pacjent pacjent, od którego pochodzi linia komórkowa, wykazał trwałą odpowiedź kliniczną na sorafenib. na sorafenib. --- TŁO: Wemurafenib, inhibitor genetycznie aktywowanego BRAF, jest obecnie powszechnie przepisywany w przypadku przerzutowego czerniaka z mutacją BRAF. Doniesienia na temat skutków ubocznych koncentrowały się na powikłaniach skórnych. Przedstawiamy tutaj przypadek ciężkiego zapalenia błony naczyniowej oka związanego ze stosowaniem wemurafenibu. PREZENTACJA PRZYPADKU: 63-letnia kobieta była leczona inhibitorem BRAF wemurafenibem z powodu przerzutowego czerniaka. Po siedmiu tygodniach leczenia u pacjentki prawie całkowita utrata wzroku w ciągu kilku dni w wyniku ciężkiego zapalenia błony naczyniowej oka. ciężkiego zapalenia błony naczyniowej oka. Konieczne było odstawienie wemurafenibu i rozpoczęto leczenie kortykosteroidami i miejscowe kortykosteroidy. Objawy wzrokowe poprawiały się powoli, jednak jednak przerzuty do mózgu postępowały i pacjentka zmarła z powodu choroby. WNIOSKI: Leczenie wemurafenibem stało się ważnym elementem standardowej opieki klinicznej dla pacjentów z przerzutowym czerniakiem. Ponadto, jest to jednym z najlepszych przykładów terapii ukierunkowanej na genotyp. Ten przypadek ilustruje że zapalenie błony naczyniowej oka wywołane wemurafenibem może rozwijać się szybko i ustępować powoli. Świadomość tego potencjalnie poważnego skutku ubocznego ma ogromne znaczenie dla onkologów. onkologów i należy rozważyć agresywne leczenie. --- CEL: Około 40-60% czerniaków pochodzących z populacji kaukaskich jest nosicielami mutacji aktywujących mutacje aktywujące w onkogenie BRAF, z których najczęstszą jest mutacja hotspot p.Val600Glu (V600E) w eksonie 15. Celem niniejszego badania było zbadanie częstości występowania mniej powszechnej mutacji p.Val600Lys (V600K) w przerzutowym czerniaku z regionu o wysokiej zachorowalności. METODA: Sekwencjonowanie dideoksy i fluorescencyjna analiza konformacji pojedynczej nici w celu wykrycia mutacji w eksonie 15 genu BRAF w 183 przypadkach czerniaka z przerzutami. czerniaka z przerzutami. WYNIKI: Ogólna częstość występowania mutacji BRAF (89/183, 49%) była bardzo podobna do innych dużych badań populacji kaukaskich. Jednak częstość występowania mutacji p.Val600Lys była wyższa niż w większości innych badań i obejmowała prawie jedną trzecią wszystkich mutacji BRAF w naszej kohorcie (27/89, 30%). WNIOSEK: Mutacje BRAF p.Val600Lys występowały ze stosunkowo wysoką w tej kohorcie pacjentów z czerniakiem z przerzutami (27/183, 15%). Testy stosowane do badań przesiewowych w kierunku mutacji BRAF w klinice powinny być wystarczająco solidne, aby wykrywania mutacji p.Val600Lys, ponieważ może to mieć implikacje terapeutyczne. --- TŁO: Leczenie zaawansowanego czerniaka uległo poprawie wraz z pojawieniem się inhibitorów inhibitorów BRAF. Jednak ograniczeniem takiego leczenia jest występowanie oporności. Zidentyfikowano kilka mechanizmów odpowiedzialnych za rozwój oporności, zależnej lub niezależnej od MEK. W celu przezwyciężyć oporność spowodowaną reaktywacją sygnalizacji MEK, inhibitory MEK są są opracowywane klinicznie z obiecującymi wynikami. Jednak również w tym przypadku oporność nieuchronnie występuje. Niedawno doniesiono, że ErbB3, członek rodziny receptorów rodziny receptorów EGFR, może być zaangażowany w powstawanie oporności na leki. oporności na leki. METODY: Przebadano trzy linie komórkowe czerniaka: LOX IMVI (BRAF V600E), MST-L (BRAF V600R) i WM266 (BRAF V600D). Fosforylacja receptorowych kinaz tyrozynowych Kinaz (RTK) oceniano za pomocą tablicy RTK. Przeprowadzono analizę Western blot na całkowitych ekstraktach białkowych przy użyciu przeciwciał anty-ErbB3, anty-AKT i anty-ERK 1/2 przeciwciał. Ekspresja neureguliny po leczeniu wemurafenibem była oceniano metodą Real Time PCR i Western blotting. Hamujące wzrost działanie wemurafenibu, GSK1120212b i / lub mAb anty-ErbB3 oceniano w testach tworzenia kolonii in vitro testy tworzenia kolonii. WYNIKI: W niniejszym badaniu wykazaliśmy, że ErbB3 jest głównym RTK ulega szybkiej hiperfosforylacji po leczeniu inhibitorem BRAF lub inhibitorem MEK w panelu linii komórkowych czerniaka zawierających różne mutacje V600BRAF różne mutacje V600BRAF i że powoduje to silną aktywację fosfoAKT. Co ważne, aktywacja ErbB3 jest w pełni zniesiona przez jednoczesne stosowanie przeciwciał monoklonalnych anty-ErbB3, które, jak wykazano, również silnie synergizują z inhibitorami BRAF w inaktywacji zarówno szlaków AKT, jak i ERK oraz w hamowaniu wzrostu komórek czerniaka. Wykazaliśmy, że fosfo-ErbB3 wynika z autokrynnej pętli obejmującej zwiększoną transkrypcji i produkcji neureguliny przez komórki czerniaka. WNIOSKI: Na podstawie tych wyników proponujemy, aby początkowe jednoczesne leczenie inhibitorami BRAF i/lub MEK oraz przeciwciałami anty-ErbB3 powinno być stosowane jako strategia w celu zmniejszenia zależnego od ErbB3 mechanizmu przeżycia zwrotnego i zwiększenia czas trwania odpowiedzi klinicznej. --- Aktywujące mutacje BRAF, prowadzące do konstytutywnej aktywacji szlaku sygnałowego MAPK są powszechne w różnych nowotworach u ludzi. W ostatnich latach opracowano kilka cząsteczek inhibitorów BRAF zostało opracowanych w ciągu ostatnich lat i wykazało obiecujące wyniki w badaniach klinicznych, zwłaszcza w przypadku czerniaka z przerzutami, podczas gdy okazały się mniej skuteczne w przypadku raka jelita grubego. Dwa inhibitory, wemurafenib i dabrafenib dabrafenib, zostały zatwierdzone do leczenia czerniaka. Niestety, u większości pacjentów, u których początkowo wystąpiła odpowiedź, guzy ostatecznie rozwijają nabytą oporność na inhibitory BRAF. Dotychczas zidentyfikowano szereg mechanizmów oporności, w tym wtórne mutacje w tym wtórne mutacje NRAS i alternatywny splicing BRAF, prowadzące do reaktywacji szlaku MAPK. Inne zmiany, zarówno przed i za BRAF mogą mieć ten sam efekt, a aktywacja alternatywnych szlaków szlaków może również odgrywać rolę w oporności na inhibitory BRAF. Ponadto, heterogenność wewnątrz guza z obecnością klonów komórek nowotworowych pozbawionych mutacji mutacji BRAF należy wziąć pod uwagę, ponieważ dziki typ BRAF może być aktywowany przez inhibitory przeznaczone do zwalczania zmutowanego BRAF. Połączenie inhibitora BRAF dabrafenibu z inhibitorem MEK trametynibem znacznie wydłużyło przeżycie wolne od progresji w porównaniu przeżycie wolne od progresji w porównaniu do samego dabrafenibu w czerniaku z przerzutami. Leczenie skojarzone inhibitorami BRAF z innymi lekami może nie tylko ominąć lub opóźnić oporność, ale może również prowadzić do mniejszej liczby skutków ubocznych, takich jak rozwój wtórnych guzów płaskonabłonkowych. Trwa kilka badań klinicznych dla wielu różnych nowotworów z dodatnią mutacją BRAF z zastosowaniem samych inhibitorów BRAF lub w połączeniu z innymi małocząsteczkowymi inhibitorami, immunoterapiami lub konwencjonalną chemioterapią. konwencjonalną chemioterapią. --- BRAF jest jednym z najczęściej zmutowanych genów kinaz białkowych w ludzkich nowotworach. nowotworach. Mutacja ta jest powszechnie badana w praktyce patologicznej. Mutacja BRAF występuje czerniaka, raka brodawkowatego tarczycy (w tym raka brodawkowatego tarczycy tarczycy powstającym z potworniaka jajnika), surowiczych guzach jajnika, raku jelita grubego rak jelita grubego, glejaki, rak wątroby i dróg żółciowych oraz białaczka włochatokomórkowa. W tych nowotworach, różne aberracje genetyczne protoonkogenu BRAF, takie jak różne mutacje punktowe i rearanżacje chromosomalne. Najczęstszą mutację, BRAF V600E, można wykryć za pomocą sekwencjonowania DNA i immunohistochemii na utrwalonej w formalinie, zatopionej w parafinie tkance nowotworowej. Wykrywanie mutacji BRAF V600E ma potencjał do zastosowania klinicznego jako marker diagnostyczny i prognostyczny. jako marker diagnostyczny i prognostyczny. Ponadto, wiele wysiłku badawczego poświęcono strategiom hamującym jego aktywność. Rzeczywiście, ostatnie badania kliniczne kliniczne obejmujące selektywne inhibitory BRAF wykazały obiecujące wskaźniki odpowiedzi u pacjentów z przerzutowym czerniakiem. pacjentów z przerzutowym czerniakiem. Trwają badania kliniczne dotyczące innych nowotworów. Zgłaszano jednak skórne skutki uboczne leczenia, a odpowiedź terapeutyczna na raka jest krótkotrwała. na raka jest krótkotrwała ze względu na pojawienie się kilku mechanizmów oporności. mechanizmów oporności. W niniejszym przeglądzie przedstawiamy aktualne informacje na temat klinicznego znaczenia patologicznego znaczenie mutacji BRAF w raku. Mamy nadzieję, że przegląd ten poprawi kierunek przyszłych badań i pomoże w bardziej efektywnym wykorzystaniu wiedzy na temat mutacji BRAF w praktyce klinicznej. --- Leczenie czerniaka z mutacją BRAF za pomocą skojarzonego dabrafenibu i trametynibu, które ukierunkowane na RAF i kinazy MAP-ERK (MEK)1 i MEK2, odpowiednio, poprawia przeżycie wolne od progresji i wskaźniki odpowiedzi w porównaniu z monoterapią dabrafenibem. Mechanizmy oporności klinicznej na skojarzone RAF/MEK są nieznane. Przeprowadziliśmy sekwencjonowanie całego eksomu (WES) i sekwencjonowanie całego transkryptomu (RNA-seq) na guzach przed leczeniem i lekoopornych od pięciu pacjentów z nabytą opornością na dabrafenib/trametynib. U trzech z tych pacjentów zidentyfikowaliśmy dodatkowe białka aktywowane mitogenami kinazy (MAPK) w opornym guzie, które nie zostały wykryte w guzie przed leczeniem, w tym nową mutację aktywującą w MEK2 (MEK2(Q60P)). MEK2(Q60P) nadawała oporność na połączone hamowanie RAF/MEK in in vitro, ale pozostawał wrażliwy na hamowanie kinazy niższego rzędu kinazy regulowanej sygnałem pozakomórkowym (ERK). Stała oporność oparta na sygnalizacji MAPK oporność zidentyfikowana u tych pacjentów sugeruje, że alternatywne dawkowanie silniejszych inhibitorów RAF/MEK i/lub zahamowanie kinazy kinazy ERK może być konieczne do trwałej kontroli czerniaka z mutacją BRAF. --- Inhibitory BRAF wywołują szybką odpowiedź przeciwnowotworową u większości pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF(V600), ale nabyta oporność na leki jest prawie oporność na leki jest niemal powszechna. Staraliśmy się zidentyfikować podstawowe szlaki oporności i zakres heterogeniczności guza podczas progresji choroby. Wykazaliśmy, że mechanizmy reaktywacji mechanizmy reaktywacji kinazy białkowej zostały wykryte wśród 70% tkanek z progresją choroby, z mutacjami RAS, amplifikacją zmutowanego BRAF i alternatywnym splicingiem. alternatywny splicing. Wykryliśmy również zmiany genetyczne regulujące PI3K-PTEN-AKT wśród 22% postępujących czerniaków. czerniaków. Odrębne zmiany molekularne w obu głównych szlakach ucieczki przed lekami były często wykrywane jednocześnie w tym samym guzie lub wśród wielu guzów od tego samego pacjenta. tego samego pacjenta. Oprócz wysoce heterogenicznych mechanizmów oporności mechanizmy oporności, odrost czerniaka wyłaniający się z selekcji inhibitorów BRAF wykazywał rozgałęzioną ewolucję charakteryzującą się zmienionymi widmami/sygnaturami mutacji i zwiększoną fitness. Zatem heterogeniczność genomowa czerniaka znacząco przyczynia się do niepowodzenia leczenia inhibitorami BRAF inhibitora BRAF, co sugeruje, że koterapia dwóch głównych szlaków jako niezbędną strategię dla uzyskania trwałej odpowiedzi. --- Informacje o autorze: (1)1Department of Medical Oncology, Dana-Farber Cancer Institute, Harvard Medical School; 2Department of Pathology, Massachusetts General Hospital Cancer Center, Boston; 3Broad Institute of MIT and Harvard; 4Harvard-MIT Division of Nauk o Zdrowiu i Technologii, Massachusetts Institute of Technology (MIT), Cambridge, Massachusetts; 5Department of Dermatology, University Hospital, West German Cancer Center, Uniwersytet Duisburg-Essen, Essen; 6Niemieckie Konsorcjum ds. Consortium (DKTK); 7Oddział Dermatologii, Szpital Uniwersytecki w Heidelbergu, Heidelberg; 8Department of Dermatology and Allergy, Hannover Medical School, Hannover; 9Oddział Dermatologii, Uniwersytet w Wuerzburgu, Wuerzburg; 10Oddział Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Szpital im. Schleswig-Holstein, Kilonia; 11Oddział Dermatologii i Alergologii, Uniwersytet Ludwika-Maksymiliana, Monachium; 12Oddział Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Charité Universitätsmedizin Berlin, Uniwersytet Humboldta, Berlin; 13Oddział Dermatologii, Uniwersytet w Moguncji, Moguncja; 14Uniwersyteckie Centrum Medyczne, Uniwersytet w Tybindze University Medical Center, Uniwersytet w Tybindze, Tybinga, Niemcy; 15Department of Genome Genome Sciences, University of Washington, Seattle, Washington; 16Department of Dermatology, Szpital Uniwersytecki w Zurychu, Zurych, Szwajcaria; oraz 17First Department of Medicine, Medical School, University of Athens, Ateny, Grecja. --- Czerniak jest najbardziej agresywną formą raka skóry. Leczenie pacjentów z zaawansowanym czerniakiem szybko ewoluuje dzięki lepszemu zrozumieniu molekularnych czynników tej choroby. molekularnych czynników tej choroby. Mutacje somatyczne w BRAF są najczęstszymi mutacje genetyczne występujące w tych nowotworach. Niedawno opracowano dwie różne selektywne pod względem mutacji małocząsteczkowe inhibitory BRAF, wemurafenib i dabrafenib, uzyskały zatwierdzenie regulacyjne na podstawie pozytywnych wyników w randomizowanych badaniach fazy badaniach fazy III. Podczas gdy opracowanie tych leków stanowi kamień milowy w leczeniu czerniaka w leczeniu czerniaka, korzyści ze stosowania tych leków są ograniczone przez częste i szybki początek oporności. Identyfikacja kilku molekularnych molekularnych mechanizmów oporności na inhibitory BRAF szybko prowadzi do klinicznego testowania strategii kombinatorycznych w celu poprawy korzyści klinicznych tych leków. środków. Mechanizmy te oraz wnioski wyciągnięte z początkowych testów inhibitorów inhibitorów BRAF, dostarczają wielu spostrzeżeń, które mogą ułatwić rozwój terapii celowanych przeciwko innym mutacjom onkogennym w czerniaku, a także w innych nowotworach. --- Inhibitory BRAF poprawiają przeżycie pacjentów z czerniakiem, ale niezmiennie rozwija się oporność niezmiennie się rozwija. Tutaj donosimy o odkryciu nowej mutacji BRAF, która nadaje oporność na PLX4032, wykorzystując sekwencjonowanie całego eksomu lekoopornych komórek czerniaka BRAF(V600K) komórek czerniaka. Ponadto opisujemy nowe podejście do badań przesiewowych, metodę mutagenezy piggyBac w całym genomie, która ujawniła klinicznie istotne aberracje klinicznie istotne aberracje (N-końcowe skrócenia BRAF i nadekspresja CRAF). Nowa mutacja mutacja BRAF, zamiana Leu505 na His (BRAF(L505H)), jest pierwszą mutacją mutacją drugiego miejsca powodującą oporność zidentyfikowaną w zmutowanych komórkach BRAF. Mutacja mutacja zastępuje mały niepolarny aminokwas na interfejsie BRAF-PLX4032 z większą polarną resztą. Co więcej, pokazujemy, że BRAF(L505H), występujący w ludzkim raku prostaty raka prostaty, sama w sobie jest onkogenną mutacją aktywującą MAPK, odporną na PLX4032. odporną na PLX4032 mutacją onkogenną. Wreszcie, wykazujemy, że komórki czerniaka oporne na PLX4032 są wrażliwe na nowe inhibitory BRAF nowej generacji, w szczególności na "paradoks-bloker" PLX8394, wspierając jego zastosowanie w badaniach klinicznych w leczeniu pacjentów z czerniakiem z mutacjami BRAF. --- Mutacje aktywujące w BRAF są najczęstszymi zmianami genetycznymi w czerniaku. czerniaka. Hamowanie BRAF przez małe cząsteczki prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i apoptozy. apoptozy. Pokazujemy tutaj, że hamowanie BRAF indukuje również program genów fosforylacji oksydacyjnej program genów fosforylacji oksydacyjnej, biogenezę mitochondriów i zwiększoną ekspresję mitochondriów. ekspresję głównego regulatora mitochondriów, PGC1α. Ponadto wykazaliśmy, że cel BRAF, czynnik linii melanocytów MITF, bezpośrednio reguluje ekspresję PGC1α. ekspresję PGC1α. Czerniaki z aktywacją szlaku BRAF/MAPK mają obniżony poziom MITF i PGC1α oraz zmniejszony metabolizm oksydacyjny. I odwrotnie, leczenie czerniaków z mutacją BRAF inhibitorami BRAF sprawia, że uzależnia je od fosforylacji oksydacyjnej. Nasze dane identyfikują zatem adaptacyjny program metaboliczny, który ogranicza skuteczność inhibitorów BRAF. --- Mutacje BRAF zostały zidentyfikowane jako najczęstsze mutacje onkogenów w czerniakach. Czerniaki, szczególnie ważne w przypadku czerniaków wywodzących się z niechronicznie skórze uszkodzonej przez słońce. Istnieje duża i stale rosnąca liczba dowodów dotyczących znaczenia tej mutacji w terapii celowanej czerniaka. W w tym przeglądzie przedstawiamy te ustalenia, w tym: szlaki molekularne wykorzystywane przez BRAF, znaczenie w nowotworach niezłośliwych, powiązania histologiczne, związek BRAF z związek BRAF z mutacjami KIT i NRAS oraz ich wpływ na przeżycie, a także a także mechanizmy oporności na inhibitory BRAF stosowane w czerniaku. Zrozumienie tych tematów i ich wzajemnych powiązań może ułatwić rozwój nowych metod leczenia i ostatecznie poprawić rokowanie dla tych pacjentów dotkniętych tą chorobą. --- CEL: Podsumować rozwój kliniczny dabrafenibu i podkreślić klinicznie istotne odrębne cechy dabrafenibu w przeciwieństwie do wemurafenibu. ŹRÓDŁO DANYCH: Przeszukanie anglojęzycznej literatury MEDLINE/PubMed (1966-czerwiec 2013), przy użyciu słów kluczowych GSK2118436, dabrafenib, wemurafenib, selektywny inhibitor BRAF i zaawansowany czerniak. Dane uzyskano również z ulotek dołączanych do opakowań, streszczeń ze spotkań i rejestrów klinicznych. SELEKCJA BADAŃ I EKSTRAKCJA DANYCH: Wszystkie istotne opublikowane artykuły dotyczące dabrafenibu i wemurafenibu. Rejestry badań klinicznych i streszczenia wykorzystano do uzyskania informacji o trwających badaniach. SYNTEZA DANYCH: Mutacja BRAF(V600E) powoduje konstytutywną aktywację kinazy BRAK w komórkach czerniaka, promując wzrost guza. Odkrycie to doprowadziło do opracowania inhibitorów kinazy BRAF, takich jak wemurafenib i dabrafenib. Dabrafenib został zatwierdzony do leczenia pacjentów z nieoperacyjnym lub przerzutowym czerniakiem BRAF(V600E)-pozytywnym czerniaka na podstawie korzyści klinicznych wykazanych w randomizowanym badaniu fazy III badaniu fazy III. Wykazano również, że jest bezpieczny i skuteczny u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem z mutacją BRAF obejmującego mózg. Dabrafenib jest dobrze tolerowany, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi są hiperkeratoza, ból głowy, gorączka i bóle stawów. bóle stawów. Obecnie nie ma dowodów sugerujących, że jeden inhibitor BRAF jest lepszy od drugiego. Przy podobnej skuteczności, wybór terapii będzie prawdopodobnie będzie prawdopodobnie zależał od różnej tolerancji i kosztów. WNIOSKI: Dabrafenib dołącza do wemurafenibu, aby potwierdzić lepsze wyniki kliniczne kliniczną inhibitorów BRAF w porównaniu z dakarbazyną u pacjentów z nowotworem BRAF(V600E)-dodatnim zaawansowanym czerniakiem. Trwają aktywne badania nad rozszerzeniem jego użyteczność w leczeniu adiuwantowym i obejście szybkiego pojawienia się oporności na lek. oporności na leki. --- Różne aberracje genetyczne BRAF zostały zgłoszone w różnych nowotworach złośliwych. nowotworach złośliwych. BRAF jest członkiem szlaku RAS/RAF/MEK/ERK i konstytutywna aktywność tego szlaku może prowadzić do aktywność tego szlaku może prowadzić do zwiększonego wzrostu komórek, inwazji i przerzutów. przerzutów. Najczęstszą mutacją aktywującą BRAF w raku jelita grubego jest mutacja mutacja V600E, która jest obecna w 5-15% wszystkich guzów i do 80% guzów z wysoką niestabilnością mikrosatelitarną (MSI) zawiera tę mutację. Mutacja BRAF jest związana z proksymalną lokalizacją, wyższym wiekiem, płcią żeńską, MSI-H, wysokim stopniem i śluzowatą histologią oraz jest markerem złego rokowania w raku jelita grubego. raka jelita grubego. Rola mutacji BRAF jako markera predykcyjnego w odniesieniu do terapii ukierunkowanych na EGFR jest kontrowersyjna. Selektywne inhibitory BRAF V600 zostały zostały zatwierdzone do leczenia czerniaka z przerzutami z mutacją V600, ale wskaźniki odpowiedzi w raku jelita grubego są słabe. Może to być spowodowane wrodzonymi mechanizmów oporności raka jelita grubego na leczenie wyłącznie ukierunkowane na BRAF. W celu przezwyciężenia oporności stosuje się leczenie skojarzone, jednoczesne hamowanie BRAF i MEK lub PI3K/mTOR, może okazać się skuteczną koncepcją terapeutyczną. skuteczna koncepcja terapeutyczna. --- Mutacje BRAF stały się ważnym biomarkerem predykcyjnym dla czerniaka z przerzutami. czerniaka z przerzutami. Inne rodzaje raka również mogą odnieść korzyści z terapii ukierunkowanych na mutacje BRAF ukierunkowanych na mutacje. W przypadku raka dróg żółciowych zgłaszane wskaźniki mutacji BRAF mutacji BRAF są wysoce kontrowersyjne i wahają się od 0 do 33% w gruczolakoraku pęcherzyka żółciowego i od 0 do 22% w raku dróg żółciowych. Przeanalizowaliśmy tutaj mikromacierze tkankowe mikromacierzy tkankowych dużej kohorty raka dróg żółciowych (n=377), w tym 159 wewnątrzwątrobowych cholangiocarcinoma, 149 pozawątrobowych cholangiocarcinoma i 69 gruczolakoraków pęcherzyka żółciowego pod kątem mutacji BRAF V600E przy użyciu wysoce czułe immunohistochemiczne podejście przesiewowe wykorzystujące przeciwciało specyficzne dla białka BRAF V600E VE1. Wszystkie przypadki VE1-dodatnie, jak również 42 przypadki VE1-ujemne zostały dodatkowo przeanalizowane za pomocą sekwencjonowania Sangera. Łącznie wykryto tylko 5 VE1-dodatnich przypadków (5/377; 1%). Mutacja BRAF V600E została potwierdzona przez bezpośrednie sekwencjonowanie we wszystkich przypadkach. Wszystkie 5 zmutowanych przypadków stanowiły wewnątrzwątrobowe cholangiocarcinoma (5/159; 3%). Żaden z pozawątrobowych cholangiocarcinoma i gruczolakoraków pęcherzyka żółciowego był VE1 dodatni. Oprócz podtypu mutacji BRAF V600E do wewnątrzwątrobowego raka pęcherzyka żółciowego i przewagi przewagą kobiet (4 kobiety, 1 mężczyzna), nie stwierdzono istotnej korelacji z kliniczno-patologicznymi i wynikami leczenia. Podsumowując że mutacja BRAF V600E jest rzadkim zjawiskiem w raku dróg żółciowych, podtypów i jest ograniczona do wewnątrzwątrobowego raka dróg żółciowych. wewnątrzwątrobowego raka dróg żółciowych. Ponadto wykazaliśmy, że immunohistochemia VE1 jest wykonalnym podejściem do rutynowego badania przesiewowego w kierunku mutacji BRAF V600E u pacjentów z rakiem dróg żółciowych. pacjentów z rakiem dróg żółciowych, ułatwiając w ten sposób wykrywanie rzadkich pacjentów, którzy mogą skorzystać z terapii ukierunkowanych na mutację BRAF. --- Aktywująca mutacja kinazy BRAF (V600E) występuje w około połowie czerniaków. czerniaków. Ostatnie badania kliniczne wykazały, że wemurafenib (PLX4032) i dabrafenib, silne i selektywne inhibitory zmutowanego mięsaka mysiego v-raf wirusowego onkogenu homologu B1 (BRAF), wykazują niezwykłą aktywność u pacjentów z zmutowanymi czerniakami V600 BRAF. Jednak nabyta oporność na lek niezmiennie rozwija się po początkowym leczeniu. Identyfikacja mechanizmów oporności nabytej może pomóc w opracowaniu nowych terapii, które wywołują długotrwałą odpowiedzi czerniaków na inhibitory BRAF. Tutaj donosimy, że zwiększona ekspresja ekspresji AEBP1 (adipocyte enhancer-binding protein 1) nadaje nabytą oporność na inhibitory oporność na inhibicję BRAF w czerniaku. Wykazano, że AEBP1 jest wysoce w komórkach czerniaka opornych na PLX4032 z powodu hiperaktywacji szlaku sygnałowego białka wiążącego element odpowiedzi PI3K/Akt-cAMP (CREB). Zwiększa to ekspresję AEBP1, a tym samym prowadzi do aktywacji NF-κB poprzez przyspieszenie degradacji IκBa. Ponadto, zahamowanie PI3K/Akt-CREB-AEBP1-NF-κB znacznie odwraca fenotyp komórek czerniaka opornych na PLX4032. fenotyp komórek czerniaka. Co więcej, zwiększona ekspresja AEBP1 jest w guzach po leczeniu u pacjentów z nabytą opornością na inhibitor BRAF inhibitor. Dlatego też wyniki te ujawniają nowy szlak PI3K/Akt-CREB-AEBP1-NF-κB którego aktywacja przyczynia się do nabytej oporności na inhibitory BRAF, i sugerują, że ten szlak, w szczególności AEBP1, może stanowić nowy cel terapeutyczny w leczeniu cel terapeutyczny w leczeniu czerniaka opornego na inhibitory BRAF. --- TŁO I CEL: Przerzuty do mózgu są częste u pacjentów z przerzutowym czerniakiem. czerniaka, co wskazuje na złe rokowanie. Zbadaliśmy inhibitor kinazy BRAF wemurafenib u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem z objawowymi przerzutami do mózgu. przerzutami do mózgu. METODY: W tym otwartym badaniu oceniano wemurafenib (960 mg dwa razy dziennie) u pacjentów z przerzutowym czerniakiem z dodatnią mutacją BRAF(V600) i nieresekcyjnym, uprzednio leczonym przerzutem do mózgu. Pierwszorzędowym punktem końcowym było bezpieczeństwo. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały najlepszy całkowity odsetek odpowiedzi oraz przeżycie wolne od progresji i przeżycie całkowite. WYNIKI: Dwudziestu czterech pacjentów otrzymywało wemurafenib przez medianę czasu leczenia medianę wynoszącą 3,8 (0,1-11,3) miesiąca. Większość przypadków przerwania leczenia była spowodowana progresji choroby (n=22). Dwudziestu trzech z 24 pacjentów zgłosiło co najmniej jedno zdarzenie zdarzenie niepożądane (AE). Zdarzenia niepożądane 3. stopnia odnotowano u czterech pacjentów (17%; 95% przedział ufności (17%; 95% przedział ufności [CI], 4,7-37,4%) i obejmowały raka kolczystokomórkowego skóry u czterech pacjentów. raka płaskonabłonkowego skóry u czterech pacjentów. Mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 3,9 (95% CI, 3,0-5,5) miesięcy, a mediana przeżycia wynosiła 5,3 (95% CI, 3,9-6,6) miesięcy. Całkowita odpowiedź częściowa całkowitą częściową odpowiedź (PR) zarówno w lokalizacji wewnątrzczaszkowej, jak i pozaczaszkowej uzyskano osiągnięto u 10 z 24 (42%; 95% CI, 22,1-63,4) ocenianych pacjentów, ze stabilną chorobą u dziewięciu (38%; 95% CI, 22,1-63,4) pacjentów. u dziewięciu (38%; 95% CI, 18,8-59,4) pacjentów. Spośród 19 pacjentów z mierzalną chorobą wewnątrzczaszkową, u siedmiu (37%) uzyskano >30% regresję guza wewnątrzczaszkowego, a u trzech (16%) a u trzech (16%; 95% CI, 3,4-39,6%) uzyskano potwierdzoną PR. Inne oznaki poprawy obejmowały zmniejszone zapotrzebowanie na kortykosteroidy i poprawę stanu stan sprawności. WNIOSKI: Wemurafenib może być bezpiecznie stosowany u pacjentów z zaawansowanym objawowym czerniakiem, który dał przerzuty do mózgu i może skutkować znaczącą regresję guza. --- Czerniak to agresywna forma raka skóry, która powoduje największą liczbę zgonów związanych z rakiem skóry na całym świecie. zgonów związanych z rakiem skóry na całym świecie. We wczesnych stadiach czerniaka złośliwego można być wyleczony poprzez resekcję chirurgiczną, ale po przejściu do stadium przerzutowego jest niezwykle trudny do leczenia i nie reaguje na obecnie stosowane terapie. terapie. Większość czerniaków skóry wykazuje mutacje aktywujące w protoonkogenach NRAS lub protoonkogenach BRAF, składnikach szlaku transdukcji sygnału Ras-Raf-Mek-Erk (MAPK). szlaku transdukcji sygnału Ras-Raf-Mek-Erk (MAPK). Odkrycie aktywujących mutacji BRAF w ∼50% wszystkich czerniaków czerniaków okazało się punktem zwrotnym w postępowaniu terapeutycznym w tej terapeutycznym rozsianej choroby. Niniejszy przegląd podsumowuje kluczową rolę BRAF w patofizjologii czerniaka. patofizjologii czerniaka, kliniczne i patologiczne determinanty statusu mutacji BRAF i wreszcie omówiono aktualny stan wiedzy na temat inhibitorów BRAF inhibitorów BRAF. Ponadto przedstawiamy najnowsze odkrycia dotyczące mechanizmów, które leżą u podstaw wewnętrznej i nabytej oporności na inhibitory BRAF oraz opisujemy trwające badania przedkliniczne i kliniczne mające na celu opóźnienie lub wyeliminowanie początku ucieczki terapeutycznej. --- Szlak RAS/RAF/MEK/ERK jest aktywowany w ponad 80% wszystkich czerniaków skóry. czerniaków skóry, co czyni go przedmiotem wielu badań naukowych w dziedzinie czerniaka. czerniaka. Odkrycia mutacji i nieprawidłowej ekspresji składników w tej kaskadzie, w szczególności BRAF i NRAS, umożliwiają głębsze zrozumienie mechanizmów odpowiedzialnych za onkogenezę i zapewniają nowe strategie terapeutyczne dla tej śmiertelnej choroby. strategie terapeutyczne dla tej śmiertelnej choroby. Niniejszy przegląd rozpoczyna się od kompleksowego roli tego szlaku w inicjacji i rozwoju czerniaka. Mechanistycznie, zmutowane BRAF i NRAS wywierają większość efektów onkogennych poprzez aktywację szlaku MAPK, który zarówno napędza niekontrolowany wzrost komórek czerniaka, jak i reguluje niekontrolowany wzrost komórek czerniaka i regulują ich przeżycie. W kolejnej sekcji sekcji podkreślono skuteczność kliniczną ukierunkowanych inhibitorów drobnocząsteczkowych. Terapie ukierunkowane na BRAF (np. wemurafenib, dabrafenib) wykazały imponujące wyniki w terapii systemowej czerniaka. w leczeniu systemowym czerniaka z aktywującymi mutacjami BRAF V600E mutacje. Inhibitory MEK wykazują ograniczoną aktywność w badaniach fazy I, a inhibitory bezpośrednio inhibitory bezpośrednio celujące w zmutowany NRAS, do tej pory nie zostały zrealizowane. Ponadto, pojawiające się mechanizmy leżące u podstaw zarówno wewnętrznej, jak i nabytej oporności na leki jak i nabytej oporności na leki, a także podejścia mające na celu zapobieganie lub wyeliminowanie początku terapeutycznej. Wreszcie, obiecujące perspektywy i główne wyzwania obejmujące drobnocząsteczkowe inhibitory ukierunkowane na ten szlak MAPK w terapii czerniaka w terapii czerniaka. Można przewidzieć, że rozsiewany czerniak nie jest już nie jest już tak ponurym rokowaniem w przyszłości, biorąc pod uwagę badania i rozwój nowych inhibitorów transdukcji sygnału w oparciu o nasze rozwijające się zrozumienie genetyki czerniaka i sygnalizacji wewnątrzkomórkowej. --- Wemurafenib jest selektywnym i silnym małocząsteczkowym inhibitorem zmutowanej formy białka V600 zmutowanej formy białka BRAF, stosowany w leczeniu czerniaka i raka jelita grubego. raka jelita grubego. Jednak wemurafenib ma mniejszy wpływ na raka jelita grubego z mutacją BRAF ze względu na oporność komórek nowotworowych na wemurafenib. Aby sprawdzić, czy miR-145, krótka cząsteczka RNA mikroRNA, która ma być supresorem nowotworu supresorem nowotworu, jest zaangażowana w ten proces, stworzyliśmy oporną na wemurafenib linię komórkową colo205/V i stwierdziliśmy, że ekspresja miR-145 była znacząco obniżona w komórkach colo205/V w porównaniu do normalnych komórek colo205. Co więcej, nadekspresja nadekspresja miR-145 może zwiększać wrażliwość komórek colo205/V na wemurafenib zarówno in vitro, jak i in vivo. Podsumowując, miR-145 może być stosowany jako cel terapeutyczny w leczeniu pacjentów z rakiem jelita grubego z mutacją BRAF V600E. --- Czerniak o nieznanym ognisku pierwotnym (MUP) jest rzadkim zjawiskiem, w którym pacjenci z chorobą przerzutową bez wyraźnego miejsca pierwotnego. Aby określić ich prawdopodobne miejsce pochodzenia, połączyliśmy sekwencjonowanie egzomu z 33 MUP, aby ocenić całkowitego wskaźnika mutacji somatycznych i stopnia mutagenezy UV. Niezależna kohorta kohorta 91 archiwalnych MUP została również przebadana pod kątem 46 mutacji hot spot wysoce w czerniaku, w tym BRAF, NRAS, KIT, GNAQ i GNA11. Wyniki wykazały że większość MUP wykazywała wysokie wskaźniki mutacji somatycznych, wysokie stosunki przejść C>T/G>A oraz wysoki wskaźnik mutacji BRAF (45 ze 101, 45%) i NRAS (32 ze 101, 32%). 101, 32%), co łącznie wskazuje na profil mutacji zgodny z czerniakami skóry narażonymi na działanie promieni słonecznych. Dane te sugerują, że znaczna część MUP powstają z cofniętych lub nierozpoznanych pierwotnych czerniaków skóry lub lub powstaje de novo w węzłach chłonnych z komórek znamion, które migrowały ze skóry. ze skóry. --- Wstęp: Czerniak złośliwy wywodzący się z różnych obszarów ciała może być związane z różnymi czynnikami etiologicznymi i zachowaniem klinicznym, a także mogą manifestować różne molekularne profile genetyczne. Chociaż wiele badań koncentrowało się na czerniaku skóry, niewiele wiadomo na temat czerniaka błon śluzowych i innych typów czerniaka. W szczególności czerniak złośliwy części miękkich różni się od innych czerniaków pod wieloma względami. czerniaków pod wieloma względami, ale wykazuje wspólne różnicowanie melanocytowe. Obecnie wiadomo, że mutacja BRAF jest powszechna w czerniakach skóry i stwarza nowe możliwości terapeutyczne. możliwe nowe opcje terapeutyczne leczenia anty-RAF dla tych pacjentów. Niewiele danych jest dostępnych dla czerniaków nie-skórnych. CELE: Zbadanie częstości występowania mutacji BRAF i NRAS w czerniakach powstających w różnych narządach wewnętrznych. różnych narządach wewnętrznych. METODY: Pięćdziesiąt jeden czerniaków z różnych narządów wewnętrznych zbadano pod kątem mutacji mutacji BRAF i NRAS poprzez bezpośrednie sekwencjonowanie DNA. WYNIKI: Mutacje BRAF i NRAS stwierdzono w dwóch i pięciu czerniakach błony śluzowej pochodzących z przewodu pokarmowego i żeńskich narządów płciowych (n = 36). Ich ich występowanie wzajemnie się wyklucza, co daje łączną częstość występowania mutacji wynoszącą 19,4% w czerniakach błon śluzowych. Zarówno mutacje BRAF, jak i NRAS były nieobecne w czerniaku złośliwym czerniaka złośliwego części miękkich (n = 7). Mutacja BRAF była również nieobecna w czerniaku błony naczyniowej w czerniaku błony naczyniowej (n = 6), ale zaobserwowano ją w dwóch z pięciu czerniaków skóry. Częstość występowania BRAF lub połączonych mutacji BRAF/NRAS we wszystkich grupach nie-skórnych była znacznie niższa niż opublikowane wskaźniki dla czerniaków skóry. WNIOSKI: Każdy podtyp czerniaka może mieć unikalną ścieżkę onkogenetyczną rozwoju nowotworu rozwoju nowotworu, a tylko niewielka część czerniaków nie-skórnych może odnieść korzyści z leczenia anty-RAF. --- Aktywujące mutacje w genie BRAF występują w około 50% czerniaków. Ponad 70% mutacji BRAF to mutacje V600E, a 10-30% to mutacje V600K. Silne i i selektywne inhibitory BRAF wykazały znaczące korzyści kliniczne u pacjentów z czerniakiem zmutowanym BRAF V600E i V600K. Mutacje V600R stanowią około 3-7% wszystkich mutacji BRAF, a aktywność inhibitorów BRAF u pacjentów z tą mutacją jest nieznana. pacjentów z tą mutacją jest nieznana. Leczyliśmy 45 pacjentów z czerniakiem z mutacją V600 w tym pacjentów z mutacją V600R w okresie od lipca 2011 roku do października 2012 roku. października 2012 r. selektywnym inhibitorem BRAF dabrafenibem (n=43) lub wemurafenibem (n=2) w ramach współczującego programu dostępu. Ogólny odsetek odpowiedzi wyniósł 50% dla całej populacji z przeżyciem wolnym od progresji wynoszącym 5,5 miesiąca. Pięć obiektywnych odpowiedzi zaobserwowano u sześciu pacjentów z mutacją V600R BRAF (n=9). Nasze doświadczenie sugeruje, że pacjenci z mutacją V600R BRAF mogą być skutecznie leczeni doustnymi inhibitorami BRAF, a molekularne testy diagnostyczne powinny obejmować wykrywanie tego typu mutacji. --- CEL: Niedawno doniesiono, że mutacje BRAF są częste w czerniaku. Wcześniej przeanalizowaliśmy dużą serię sparowanych pierwotnych i przerzutowych czerniaków czerniaków pod kątem mutacji kodonu 61 NRAS i wykazaliśmy, że pojawiają się one wcześnie i są zachowane podczas progresji guza. Tutaj zbadaliśmy te same próbki guza pod kątem mutacji BRAF. pod kątem mutacji BRAF. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Pierwotne czerniaki (n = 71) i odpowiadające im przerzuty (n = 88) od 71 pacjentów zostały przebadane pod kątem mutacji BRAF w eksonie 11 i eksonie 15 przy użyciu jednoniciowego polimorfizmu konformacyjnego i analizy sekwencji nukleotydów WYNIKI: Mutacje BRAF stwierdzono u 42 z 71 pacjentów (59%). Trzydziestu siedmiu pacjentów miało mutacje prowadzące do zmiany Val599Glu, podczas gdy mutacje powodujące zmiany Gly468Ser, Val599Arg, Val599Lys i Lys600Glu wykryto po jednym pacjencie. wykryto u jednego pacjenta. Ponadto, jeden pacjent miał insercję 6-bp między kodonami 598 i 599, kodującymi dwie reszty treoniny. W większości przypadków, sparowane zmiany pierwotne i przerzutowe miały ten sam genotyp BRAF (tj, mutacje obecne w guzach pierwotnych były zachowane w odpowiadających im przerzutach, a mutacje przerzutach, a mutacje nie pojawiały się na etapie przerzutów, jeśli nie były obecne w zmianie pierwotnej). obecne w zmianie pierwotnej). Za pomocą mikrodysekcji laserowej wykryto mutacje BRAF znaleziono w promieniowej fazie wzrostu zmian pierwotnych. MUTACJE BRAF mutacje BRAF występowały wyłącznie w guzach, które były typu dzikiego dla NRAS. łącznie 89% analizowanych pacjentów (63 z 71) miało mutacje w jednym z tych dwóch genów. dwóch genów. WNIOSKI: Kinaza białkowa aktywowana mitogenem Ras-Raf/kina regulowana sygnałem zewnątrzkomórkowym szlak sygnałowy kinazy regulowanej sygnałem pozakomórkowym / kinazy regulowanej sygnałem pozakomórkowym jest aktywowany w zdecydowanej większości czerniaków. Aktywacja następuje poprzez mutacje NRAS lub BRAF, z których obie powstają wcześnie podczas patogenezy czerniaka i są utrzymywane przez cały okres progresji nowotworu. --- Mutacje BRAF są powszechne w różnych znamionach melanocytowych i pierwotnych czerniakach skóry. i pierwotnych czerniakach skóry. Wcześniej stwierdziliśmy mutacje BRAF w 82% znamion, składających się z typów wrodzonych, często nabytych i dysplastycznych oraz w 33% pierwotnych czerniaków skóry innych niż typ spitzoidalny, podobnie do innych opublikowanych raportów. W niewielkiej liczbie badań oceniano znamiona Spitz i nie wykryły żadnych zmian posiadających mutację BRAF. Tylko jedno badanie obejmowało kategorie atypowych znamion Spitz i zmian granicznych podejrzewanych o bycie czerniakami czerniaki spitzoidalne, wraz z klasycznymi znamionami Spitz i czerniakami spitzoidalnymi. My zbadaliśmy spektrum zmian spitzoidalnych, które obejmowało 48 znamion Spitz, niektóre z cechami atypowymi cechami, siedem atypowych (granicznych) guzów Spitz i 13 czerniaków spitzoidalnych. czerniaków. Mutacje BRAF wykryto w 12 z 68 zmian spitzoidalnych, z których z których dwa były czerniakami Spitzoidalnymi, a 10 było znamionami Spitz. Pięć z 10 znamion Spitz z mutacjami BRAF było zmienionych przez większą niż zwykle atypię cytologiczną i/lub atypia architektoniczna nakładająca się na znamiona dysplastyczne lub podrażnienie/zapalenie; jedno desmoplastyczne znamię Spitz miało mutację BRAF. Te Wyniki te wskazują, że niewielka podgrupa znamion Spitz, niektóre z nietypowymi cechami histologicznymi cechy histologiczne, posiadają mutacje BRAF. Dlatego też status mutacji BRAF nie oddziela wszystkich znamion Spitz od czerniaków spitzoidalnych i innych niż Spitz typów rozrostów melanocytarnych, w przeciwieństwie do wcześniejszych doniesień. --- Wstęp: Mutacje BRAF występują w około 8% wszystkich ludzkich nowotworów i zbliżają się do 50% w czerniaku i raku brodawkowatym tarczycy. zbliżają się do 50% w czerniaku i raku brodawkowatym tarczycy. Mutacje te stanowią potencjalnie cenne markery diagnostyczne, prognostyczne i odpowiedzi na leczenie. markery prognostyczne i przewidujące odpowiedź na leczenie. Potrzebny jest czuły, specyficzny i tani test do wykrywania tych mutacji. mutacji. WYNIKI: W celu wykrycia mutacji BRAF V600E w utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie tkankach (FFPE) (FFPE), opracowaliśmy metodę wykorzystującą Amplification Refractory Mutation System (ARMS) -PCR. Metoda ta została zaprojektowana do amplifikacji trzech produktów w pojedynczej probówce reakcyjnej: 200 bp wspólnego produktu służącego jako kontrola amplifikacji kontroli amplifikacji, 144 bp produktu specyficznego dla BRAF V600E i 97 bp produktu specyficznego dla typu dzikiego (wt) specyficzny produkt. Czułość tej metody została określona na tak niskim poziomie jak 0,5% dla allelu BRAF V600E na dzikim tle. Metoda ta została pomyślnie zwalidowana w 72 guzach tarczycy. Wykryła ona mutację V600E w 22 z 33 (67%) konwencjonalnego raka brodawkowatego tarczycy (PTC), 8 z 12 (75%) 12 (75%) wysokokomórkowego wariantu PTC, podczas gdy żaden z 10 pęcherzykowych wariantu pęcherzykowego PTC nie wykazywał mutacji BRAF V600E. Ponadto, żaden z 14 gruczolaków pęcherzykowych i 3 raków pęcherzykowych nie stwierdzono mutacji BRAF V600E. Jako metoda porównawcza, bezpośrednie sekwencjonowanie dideoksy wykryło tylko 27 z 30 (90%) mutacji mutacji wykrytych metodą ARMS-PCR, co sugeruje, że ta metoda ARMS-PCR ma wyższą czułość. WNIOSKI: Nasza metoda ARMS-PCR zapewnia nowe narzędzie do szybkiego wykrywania mutacji BRAF V600E. Nasze wyniki wskazują, że ARMS-PCR jest bardziej czuły niż automatyczne sekwencjonowanie dideoksy w wykrywaniu niskiego obciążenia allelami BRAF V600E w próbce guza FFPE w próbce guza FFPE. Strategia tego projektu ARMS-PCR może być dostosowana do wczesnego wykrywania mutacji punktowych różnych genów biomarkerów.
Czy mutacje BRAF są powszechne w czerniaku?
Czerniak jest najbardziej agresywną formą raka skóry. Leczenie pacjentów z zaawansowanym czerniakiem szybko ewoluuje dzięki lepszemu zrozumieniu czynników molekularnych tej choroby. Mutacje somatyczne w BRAF są najczęstszą zmianą genetyczną występującą w tych nowotworach. Mutacje BRAF występują w około 8% wszystkich nowotworów u ludzi i zbliżają się do 50% w czerniaku i raku brodawkowatym tarczycy.