Zespół szarych płytek krwi (GPS) jest przeważnie recesywnym zaburzeniem płytek krwi, które charakteryzuje się łagodną małopłytkowością z dużymi płytkami krwi i brakiem α-granulek; nieprawidłowości te powodują głównie umiarkowane, ale w rzadkich przypadkach ciężkie krwawienie. krwawienia. Zsekwencjonowaliśmy eksomy czterech niespokrewnionych osób i zidentyfikowaliśmy NBEAL2 jako gen sprawczy; nie ma on wcześniej znanej funkcji, ale jest członkiem rodziny genów, która członkiem rodziny genów zaangażowanych w rozwój ziarnistości. Wyciszenie nbeal2 u danio pręgowanego spowodowało przerwanie tworzenia trombocytów. --- Zespół szarych płytek krwi (GPS) jest dziedzicznym zaburzeniem krwawienia związanym z makrotrombocytopenią i płytkami krwi z niedoborem α-granulek. GPS został powiązany z mutacjami utraty funkcji w NEABL2 (neurobeachin-like 2) i opisujemy tutaj mysi model GPS, mysz Nbeal2(-/-). Podobnie jak w GPS, myszy Nbeal2(-/-) wykazują splenomegalię, makrotrombocytopenię i niedobór płytek krwi α-granulek i ich ładunku, w tym von Willebranda. i ich ładunku, w tym czynnika von Willebranda (VWF), trombospondyny-1 i czynnika płytkowego 4. czynnik płytkowy 4. Białko błonowe α-granulek płytek krwi P-selektyna jest ulega ekspresji na poziomie 48% poziomu typu dzikiego i ulega eksternalizacji po aktywacji płytek krwi. Obecność selektyny P i normalnych poziomów VPS33B i VPS16B w płytkach Nbeal2(-/-) sugeruje, że NBEAL2 działa niezależnie od VPS33B / VPS16B na późniejszym etapie etapie biogenezy α-granulek. Upośledzona funkcja płytek krwi Nbeal2(-/-) została wykazana za pomocą cytometrii przepływowej, agregometrii płytek krwi, testów krwawienia i przyżyciowego obrazowanie powstawania zakrzepu tętniczego indukowanego laserem. Analiza mikroskopowa wykryła wyraźne nieprawidłowości w megakariocytach szpiku kostnego Nbeal2(-/-), które podczas hodowli wykazywały opóźnione dojrzewanie, zmniejszoną przeżywalność, zmniejszoną ploidię, i nieprawidłowości rozwojowe, w tym nieprawidłową dystrybucję zewnątrzkomórkową VWF. Nasze wyniki potwierdzają, że wydzielanie α-granulek odgrywa istotną rolę w funkcji płytek krwi, a także wskazują, że nieprawidłowe tworzenie α-granulek w Nbeal2(-/-) ma szkodliwy wpływ na przeżycie, rozwój megakariocytów i produkcję płytek krwi, i produkcję płytek krwi. --- Zidentyfikowaliśmy rodzinę z zespołem szarych płytek krwi (GPS) segregującą jako cechę cecha sprzężona z płcią. Dotknięci mężczyźni mieli łagodne zaburzenia krwawienia, małopłytkowość, i duże agranularne płytki krwi charakterystyczne dla GPS, podczas gdy obligatoryjne nosicielstwo kobiety były bezobjawowe, ale miały dimorficzne płytki krwi w rozmazie obwodowym. Powiązane wyniki obejmowały łagodne nieprawidłowości erytrocytów u dotkniętych chorobą mężczyzn. Analiza sprzężeń ujawniła region 63 cM na chromosomie X pomiędzy markerami G10578 i DXS6797, który segregował z fenotypem płytek krwi i obejmował gen gen GATA1. Sekwencjonowanie GATA1 ujawniło mutację G do A w pozycji 759 odpowiadającą zmianie aminokwasu Arg216Gln. Mutacja ta została wcześniej opisana jako przyczyna trombocytopenii sprzężonej z chromosomem X z talasemią (XLTT), ale nie zespołu szarych płytek krwi. ale nie zespołu szarych płytek krwi. Nasze odkrycia sugerują, że XLTT znajduje się w spektrum spektrum zaburzeń tworzących zespół szarych płytek krwi i proponujemy że GATA1 jest górnym regulatorem genów wymaganych do biogenezy płytek krwi biogenezy alfa-granulek. --- Analiza sekwencji RNA następnej generacji płytek krwi od osoby z autosomalnym recesywnym zespołem szarych płytek krwi (GPS, MIM139090) wykryła nieprawidłowe odczyty transkryptu, w tym odczyty transkryptu, w tym retencję intronu, mapowanie do NBEAL2 (kodującego neurobeachin-like 2). Sekwencjonowanie genomowego DNA potwierdziło mutacje w NBEAL2 jako genetyczną przyczynę GPS. genetyczną przyczyną GPS. NBEAL2 koduje białko zawierające domenę BEACH które, jak się przewiduje, bierze udział w transporcie pęcherzykowym i może być krytyczne dla rozwoju granulek α płytek krwi. --- Zespół szarych płytek krwi (GPS) jest autosomalnym recesywnym zaburzeniem krwawienia, które charakteryzuje się dużymi płytkami krwi, w których brakuje granulek α. Tutaj pokazujemy, że mutacje w NBEAL2 (neurobeachin-like 2), który koduje domenę BEACH/ARM/WD40 białko, powodują GPS i że megakariocyty i płytki krwi od osób z GPS wyrażają unikalną kombinację transkryptów NBEAL2. Analiza proteomiczna frakcji subkomórkowych płytek krwi w gradiencie sacharozy wykazała, że NBEAL2 lokalizuje się w gęstym układzie kanalików (retikulum endoplazmatyczne) płytek krwi. --- Zespół szarych płytek krwi to dziedziczne, zwykle autosomalne recesywne zaburzenie krwawienia spowodowane niedoborem granulek alfa w płytkach krwi. Wykryliśmy nonsensowną mutację w genie kodującym czynnik transkrypcyjny GFI1B (czynnik wzrostu 1B), który powoduje autosomalny dominujący zespół szarych płytek krwi. Zarówno szare płytki krwi, jak i megakariocyty wykazywały nieprawidłową ekspresję markerów. Ponadto Ponadto megakariocyty miały cechy dysplastyczne i były nieprawidłowo nieprawidłowo rozmieszczone w szpiku kostnym. Zmutowane białko GFI1B hamowało aktywność transkrypcyjną niezmutowanego GFI1B w sposób dominująco-ujemny. Nasze badania pokazują że GFI1B, oprócz tego, że jest przyczynowo związany z zespołem szarych płytek krwi, jest kluczem do rozwoju megakariocytów i płytek krwi. --- Zespół szarych płytek krwi jest rzadkim dziedzicznym zaburzeniem krwawienia charakteryzującym się makrotrombocytopenią i niedoborem granulocytów alfa (α) w płytkach krwi. Defekt genetyczny Defekt genetyczny odpowiedzialny za zespół szarych płytek został niedawno zidentyfikowany w biallelicznych mutacjach w genie NBEAL2. Przebadaliśmy 11 kolejnych rodzin z z dziedziczną makrotrombocytopenią nieznanego pochodzenia i niedoborem α-granulek. Wszystkie z nich poddano sekwencjonowaniu DNA NBEAL2 i ocenie fenotypu płytek krwi fenotypu płytek krwi, w tym systematyczną ocenę zawartości α-granulek przez analizę immunofluorescencyjną białek wydzielniczych α-granulek. Zidentyfikowaliśmy 9 nowych mutacji uderzających w dwa allele NBEAL2 u 4 probantów. Obejmowały one mutacje typu missense, nonsense i frameshift, a także substytucje nukleotydów które zmieniły mechanizmy splicingu określone na poziomie RNA. Wszystkie osoby z biallelicznymi mutacjami NBEAL2 wykazywały prawie całkowity brak płytek krwi. Co ciekawe, 13 osób uznanych za bezobjawowe, ponieważ nosiciele zmutowanego allelu mieli makrocytozę płytek krwi i znaczne zmniejszenie zawartości granulek α. Jednak nie występowała u nich małopłytkowość. U pozostałych 7 probantów nie zidentyfikowaliśmy żadnych zmian NBEAL2 sugerując, że inne defekty genetyczne są odpowiedzialne za ich fenotyp płytek krwi. fenotyp płytek krwi. Warto zauważyć, że pacjenci ci charakteryzowali się mniejszym nasileniem niedoborem α-granulek niż osoby z dwoma zmutowanymi allelami NBEAL2. allele. Nasze dane rozszerzają spektrum mutacji odpowiedzialnych za zespół szarej płytki i pokazują, że makrotrombocytopenia z niedoborem α-granulek jest genetycznie heterogenną cechą. heterogenną cechą genetyczną. Pod względem praktycznych zastosowań badanie przesiewowe NBEAL2 jest opłacalne tylko u pacjentów z makrotrombocytopenią i ciężką redukcją α-granulek. redukcją granulek α. Wreszcie, osoby niosące jeden zmutowany allel NBEAL2 mają łagodne nieprawidłowości laboratoryjne, co sugeruje, że nawet haploinsufficiency ma wpływ na fenotyp płytek krwi.
Które geny zostały zmutowane u pacjentów z zespołem szarych płytek?
Wady genetyczne odpowiedzialne za zespół szarych płytek krwi to mutacje w genach NBEAL2, GATA1 i GFI1B.