Badaniem objęto łącznie 155 pławikoników złowionych w dwóch morzach Tajlandii, Zatoce Syjamskiej i Morzu Andamańskim w okresie od kwietnia do lipca 2010 roku. Andamańskiej, w okresie od kwietnia do lipca 2010 roku. Wśród 125 maskonurów z Zatoki Syjamskiej, 18 to Lagocephalus lunaris, a 107 to L. spadiceus, które były tymi samymi dwoma gatunkami znalezionymi wcześniej w latach 2000-2001. Trzydzieści dmuchawców zebrano z mórz Andamańskich, 28 Tetraodon nigroviridis i dwa młode Arothron reticularis; dwa nowe gatunki całkowicie zastąpiły dziewięć gatunki znalezione wcześniej w latach 1992-1993. Konwencjonalny test biologiczny na myszach został wykorzystany do do określenia toksyczności we wszystkich ekstraktach tkanek ryb, tj. wątrobie, tkance rozrodczej, tkance trawiennej i mięśniach. wątrobie, tkance rozrodczej, tkance trawiennej i mięśniach. Po jednym z gatunków L. lunaris i L. spadiceus (odpowiednio 5,56 i 0,93%) były toksyczne. Wszystkie 28 T. nigroviridis i 2 A. reticularis (100%) z Morza Andamańskiego były toksyczne. Toksyczność w tkankach T. nigroviridis były znacznie wyższe niż w odpowiednich tkankach pozostałych trzech gatunków ryb. tkankach pozostałych trzech gatunków ryb. Chromatografia cieczowa/tandemowa spektrometria mas (LC-MS/MS) wykazała, że główną substancją toksyczną była tetrodotoksyna (TTX). Badanie to jest pierwszym, w którym odnotowano TTX w L. spadiceus. Nasze odkrycia wzbudziły niepokój ludzi, nie tylko Tajów, ale także mieszkańców innych krajów położonych na wybrzeżu andamańskim. krajów położonych na wybrzeżu Andamanów; spożywanie dmuchawców z mórz Andamańskich jest ryzykowne ze względu na potencjalne zatrucie TTX. --- Ropucha zielona Lagocephalus lunaris zamieszkuje morza tropikalne i subtropikalne i zawiera wysoki poziom tetrodotoksyny (TTX) w mięśniach i wątrobie. zawiera wysoki poziom tetrodotoksyny (TTX) w mięśniach, wątrobie i gonadach. gonadach. W latach 2008-2009 w zachodniej Japonii doszło do zatrucia pokarmowego spowodowanego spożyciem L. lunais. zachodniej Japonii. Pięć osobników ropuchy zielonej złowionych na wybrzeżu Kyushu w Japonii, przeanalizowano pod kątem toksyczności, toksyn i identyfikacji gatunków. Wszystkie pięć okazów były toksyczne w teście biologicznym. Porównując maksymalną toksyczność w tkankach, jajnik zawierał najwięcej toksyn (1810 jednostek mysich [MU]/g), a następnie wątroba (341 MU/g), mięśnie (135 MU/g), skóra (79 MU/g) i jelita (72 MU/g). Chromatografia cieczowa chromatografii cieczowej/spektrometrii masowej wykazała, że TTX była główną toksyną. Analiza sekwencji nukleotydów fragmentu genu 16S rRNA mitochondrialnego DNA mięśnia mitochondrialnego DNA mięśni wykazała, że częściowe sekwencje produktów PCR czterech osobników były identyczne z sekwencjami L. lunaris. Sekwencja jednego osobnika była nie do odróżnienia od sekwencji kumaka nizinnego Lagocephalus wheeleri, gatunku nietoksycznego. --- Hamujące działanie toksyny wyekstrahowanej z mięśni lub wątroby pięciu różnych ryb ryb rozdymkowatych (zwanych dalej rozdymkami) złowionych na japońskim wybrzeżu morskim zbadano na zależnym od napięcia prądzie sodowym (I (Na)) zarejestrowanym z zdysocjowanych pojedynczych neuronów CA1 hipokampa szczura. Efekty hamujące oszacowane z wartości IC(50) ekstraktów toksyn na I(Na) były w kolejności Takifugu vermicularis > Lagocephalus wheeleri > Canthigaster rivulata > Takifugu rubripes > Arothron reticularis z mięśni i T. vermicularis > T. rubripes > L. wheeleri > A. reticularis > C. rivulata z wątroby, wskazując w ten sposób, że ilość toksyny w wątrobie lub mięśniach różni się między dmuchawcami. Ponadto Ponadto, obecne wyniki wskazują, że mięśnie T. vermicularis, które są spożywane w Japonii, zawierają stosunkowo większe ilości toksyn. Japonii, zawierają stosunkowo większe ilości toksyny w porównaniu z mięśniami T. rubripes, które również są spożywane. Obserwacja ta sugeruje, że należy zachować ostrożność w odniesieniu do maksymalnej jadalnej ilości mięśni przygotowanych z T. rubripes. --- Sprzedaż i import gatunków ryb rozdymkowatych i ich produktów został zakazany w Tajlandii w 2002 roku z powodu możliwych skutków neurotoksycznych. Jednak sprzedaż ich mięsa nadal ma miejsce na tajskich rynkach. Standardowe metody oznaczania toksyn (HPLC i LC-MS) mają znaczące ograniczenia, dlatego zastosowano metodę boczny przepływ, test immunochromatograficzny (TTX-IC) został opracowany jako narzędzie do szybkiego wykrywania toksyny. Łącznie 750 ryb rozdymkowatych (387 Lagocephalus lunaris(LL) i 363 Lagocephalus spadiceus (LS)) oraz 100 ryb jadalnych zostało złowionych w Tajlandii w okresie od czerwca 2011 do lutego 2012. Badanie przesiewowe TTX z ich TTX za pomocą TTX-IC wykazały, że 69 próbek (17,8%) LL posiadało TTX na niebezpiecznym poziomie. TTX na niebezpiecznym poziomie, ale LS i ryby jadalne nie. Wybrane 339 próbek zostało za pomocą LC-MS/MS, wykazując, że 50 LL posiadało TTX na niebezpiecznym poziomie. Porównanie wyników z LC-MS/MS wykazało, że TTX-IC ma czułość 94,0% i specyficzność 92,4%. i 92,4% specyficzność. TTX-IC będzie użytecznym narzędziem do badań przesiewowych TTX w dużej liczby próbek, zmniejszając liczbę testów wymaganych przez LC-MS/MS, a tym samym obniżając koszty. Wszystkie pozytywne przypadki powinny zostać potwierdzone standardowymi metodami. --- Zatrucie pokarmowe spowodowane spożyciem ryby rozdymkowatej wystąpiło w prefekturze Nagasaki w Japonii w październiku 2008 roku. prefekturze Nagasaki w Japonii w październiku 2008 r., powodując objawy neurotoksyczne podobne do objawów zatrucia tetrodotoksyną (TTX). zatrucia tetrodotoksyną (TTX). W niniejszym badaniu zidentyfikowaliśmy gatunek, toksyczność i toksyny przy użyciu pozostałych próbek przyczynowej ryby rozdymkowatej. Rozdymka została zidentyfikowana jako rozdymka gładka Lagocephalus inermis na podstawie analizy sekwencji nukleotydów fragmentów genów 16S rRNA i fragmentów genu cytochromu b mitochondrialnego DNA mięśni. Pozostała próbka wątroby wykazała toksyczność na poziomie 1 230 jednostek mysich (MU)/g w teście biologicznym, a TTX wykryto za pomocą analizy chromatografii cieczowej/spektrometrii masowej. W związku z tym że zatrucie pokarmowe było spowodowane TTX spowodowanym spożyciem toksycznej wątroby L. inermina. toksycznej wątroby L. inermis. Jest to pierwsze doniesienie, że wątroba L. inermis złowiona w japońskich wodach jest silnie toksyczna, z poziomami przekraczającymi 1000 MU/g. W tym kontekście ponownie zbadaliśmy toksyczność L. inermis zebranych u wybrzeży Japonii. wybrzeża Japonii. Spośród 13 badanych osobników, 12 było toksycznych, chociaż toksyczność różniła się znacznie między osobnikami i tkankami. Ponieważ jelito i jajnik L. inermis zostały uznane za nietoksyczne, szczególnie godne uwagi jest to, że te narządy zostały określone jako toksyczne, z maksymalną toksycznością 43,6 MU/g i 10,0 MU/g, odpowiednio. Ponadto, nerki, pęcherzyk żółciowy i śledziona, których toksyczność toksyczność była nieznana, często okazywały się słabo toksyczne z poziomami w zakresie od 10 do 99 MU/g. Dlatego potrzebne są dalsze badania w celu ponownego zbadania toksyczności rozdymki gładkogrzbietej L. inermis w wodach przybrzeżnych Japonii. --- Ryby rozdymkowate, Takifugu niphobles, zebrane z wód przybrzeżnych Hongkongu zostały przebadane pod kątem obecności bakterii produkujących tetrodotoksynę. Gram-ujemne, Gram-ujemny, niekwasooporny szczep bakteryjny w kształcie pręcika (oznaczony jako gutB01) został wyizolowany z jelita rozdymki i wykazano, że produkuje tetrodotoksynę (TTX). W oparciu o identyfikację drobnoustrojów (MIDI) i 16S-23S rDNA internal transcribed spacer (ITS), szczep został zidentyfikowany jako został zidentyfikowany jako Raoultella terrigena. Zdolność szczepu do produkcji TTX została potwierdzona za pomocą testu biologicznego na myszach, testu ELISA i spektrometrii masowej (MALDI-TOF). Nasze wyniki potwierdzają, że TTX znaleziony w rybach rozdymkowatych był prawdopodobnie wytwarzany przez związane z nimi bakterie, a TTX są szeroko produkowane wśród różnych gatunków bakterii. gatunków bakterii. --- Rozdymki morskie zazwyczaj zawierają dużą ilość tetrodotoksyny (TTX) w ich skórze i wnętrznościach. ich skórze i wnętrznościach, i spowodowały wiele przypadków zatrucia pokarmowego, szczególnie w Japonii. Jadalne gatunki i tkanki ciała rozdymkowatych, jak również ich dozwolone obszary połowowe, są zatem jasno określone w Japonii, ale Mimo to każdego roku 2 do 3 osób umiera z powodu zatrucia morszczynem. TTX jest pierwotnie wytwarzany przez bakterie morskie, a ryby rozdymkowate są odurzane przez łańcuch pokarmowy, który zaczyna się od bakterii. Rozdymki stają się nietoksyczne, gdy karmione dietą wolną od TTX w zamkniętym środowisku, w którym nie ma możliwości inwazji organizmów przenoszących TTX. Z drugiej strony, zatrucie TTX spowodowane przez ślimaki morskie ślimaków morskich rozprzestrzeniło się ostatnio w Japonii, Chinach, na Tajwanie i w Europie. Ponadto Ponadto, zatrucie TTX u psów spowodowane spożyciem ślimaków morskich zostało niedawno w Nowej Zelandii. TTX w tych ślimakach również wydaje się być egzogenny; Mięsożerne duże ślimaki są odurzone przez zjedzenie toksycznej rozgwiazdy, oraz nekrofagiczne małe i średnie ślimaki, wnętrzności martwych rozdymek po tarle. tarła. Należy zwrócić szczególną uwagę na ekspansję geograficzną i/lub geograficzną i/lub dywersyfikację organizmów przenoszących TTX, a także na nagłe występowanie innych form zatrucia TTX w wyniku ich spożycia. --- Podejrzewa się, że zatrucie tetrodotoksyną (TTX) było związane z jedzeniem nieznanych ryb w kwietniu 2009 roku na Tajwanie. Po spożyciu ryby u ofiary wystąpiły następujące objawy obejmowały parestezje okołooczodołowe, nudności, wymioty, ataksję, osłabienie wszystkich kończyn, niewydolność oddechową i śmierć w ciągu kilku godzin. Toksyczność u pozostałych ryb, przy czym myszy wykazywały objawy zatrucia neurotoksyną. objawy zatrucia neurotoksyną. Tkanki ryb i zmarłych ofiar zostały przeanalizowane pod kątem TTX metodą chromatografii cieczowej z tandemową spektrometrią mas. Mocz, żółć, płyn mózgowo-rdzeniowy (rdzeń kręgowy), wysięk opłucnowy i wysięk osierdziowy ofiary zawierały TTX. ofiary zawierały TTX. Ponadto, częściowy gen cytochromu b ryb został określony metodą PCR. Sekwencja DNA w częściowym 465-bp cytochromu b zidentyfikowano jako Chelonodon patoca (rozdymka). puffer fish). Wyniki te wskazują, że ludzie powinni unikać spożywania nieznanych gatunków ryb z targów rybnych, gdzie odławiane ryby mogą zawierać gatunki toksyczne. --- Tetrodotoksyna jest silną toksyną morską o niskiej masie, występującą w ciepłych wodach, szczególnie w Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Zatrucia są zwykle związane z ze spożyciem ryb rozdymkowatych, chociaż TTX wykryto już w kilku różnych jadalnych taksonach. Organizmy denne, takie jak mięczaki i szkarłupnie, o różnych nawykach żywieniowych, zbierano co miesiąc. o różnych nawykach żywieniowych, były zbierane co miesiąc wzdłuż portugalskiego wybrzeża od od lata 2009 do końca 2010 roku. Techniki ekstrakcji i analizy zostały zoptymalizowane, a TTX i niektóre analogi zostały wykryte po raz pierwszy w dwóch międzypływowych gatunkach ślimaków - Gibbula umbilicalis i Monodonta lineata przez LC-MS/MS i UPLC-MS/MS. Chociaż poziomy są niskie, wyniki te sugerują że monitorowanie TTX i analogów w gatunkach północnoatlantyckich powinno być w celu wykrycia potencjalnie nowych wektorów toksyn oraz wzorców sezonowych i/lub geograficznych. geograficznych. --- Morskie rozdymki zawierają tetrodotoksynę (TTX), niezwykle silną neurotoksynę. Wszystkie gatunki z rodzaju Takifugu gromadzą TTX w wątrobie i jajnikach, chociaż tkanki, w których jest zlokalizowana, mogą się różnić w zależności od gatunku. TTX jest główną strategią obronną, którą rozdymkowate wykorzystują przeciwko drapieżnikom. TTX jest również stosowany jako feromon przyciągający samce podczas tarła. Tutaj pokazujemy dodatkowe (i nieoczekiwane) zastosowanie matczynego TTX we wczesnych stadiach larwalnych Takifugu pufferfish. Eksperymenty z drapieżnictwem wykazały, że młode osobniki wszystkich gatunków ryb wykorzystywanych jako drapieżniki połykały larwy rozdymki, ale szybko je wypluwały. szybko je wypluwały. Chromatografia cieczowa i tandemowa spektrometria mas (LC-MSMS) ujawniła, że larwy rozdymki zawierają niewielką ilość TTX, która nie jest wystarczająca, aby być śmiertelną dla drapieżników. Analiza immunohistochemiczna z przeciwciałem monoklonalnym anty-TTX wykazała, że TTX jest głównie zlokalizowany na powierzchni ciała larw jako warstwa ochronna. Nasze badanie wykazało, że żeński rodzic rozdymki Takifugu pionowo przenosi TTX na larwy poprzez jego akumulację w jajnikach, a następnie lokalizację na powierzchni ciała larw. powierzchni ciała larw. --- Tetrodotoksyna (TTX) i jej deoksyanalogi, 5-deoksyTTX, 11-deoksyTTX, 6,11-dideoksyTTX i 5,6,11-trideoksyTTX oznaczono ilościowo w tkankach trzech osobników samic i trzech samców morskiej ryby rozdymkowatej, Fugu niphobles, z południowego wybrzeża Korei, a także w całym ciele słonawowodnych rozdymek Tetraodon nigroviridis (12 osobników) i Tetrodon biocellatus (3 osobniki) z południowo-wschodniego wybrzeża Korei. z Azji Południowo-Wschodniej przy użyciu LC/MS w trybie pojedynczego jonu (SIM). Identyfikacja tych czterech analogów deoksy w tkance jajnika F. niphobles została dodatkowo potwierdzona przez LC/MS/MS. TTX i 5,6,11-trideoksyTTX zostały wykryte u wszystkich trzech gatunkach ryb rozdymkowatych jako główne analogi TTX, podobne do japońskiego Fugu pardalis. Podczas gdy 6,11-dideoksyTTX okazał się również głównym analogiem w prawie wszystkich tkankach koreańskiego F. niphobles, ten analog był mniejszy w dwóch gatunkach Tetraodon i japońskim F. pardalis. Wśród tkanek F. niphobles, stężenia TTX były najwyższe w jajnikach (samice) i skórze (samice i samce). samce).
Jaki gatunek jest związany z tetrodotoksyną?
Tetrodotoksyna (TTX) to neurotoksyna o niskiej masie cząsteczkowej (około 319 Da) występująca u wielu gatunków zwierząt, w tym u rozdymkowatych. TTX jest pierwotnie wytwarzana przez bakterie morskie, a rozdymki są odurzane poprzez łańcuch pokarmowy, który zaczyna się od bakterii. TTX występuje w ciepłych wodach, zwłaszcza w Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Zatrucie TTX spowodowane przez ślimaki morskie rozprzestrzeniło się ostatnio w Japonii, Chinach, na Tajwanie i w Europie.