Artykuł opisuje kontrowersje wokół pytania, czy ustawowe ubezpieczenia społeczne są zobowiązane do zwrotu kosztów leczenia zaburzeń erekcji. zaburzeń erekcji. Obok pytania, czy "Bundesausschuss der Arzte und Krankenkassen" był uprawniony do podjęcia decyzji w tej sprawie, była ona wysoce kontrowersyjna. czy zaburzenia erekcji są chorobą w rozumieniu prawa ubezpieczeń społecznych. ubezpieczenia społecznego. Wymusza to bardziej ogólne rozważania dotyczące możliwości zdefiniowania choroby i znaczenia pojęcia choroby dla uzasadnienia i ograniczenia uzasadnienia i ograniczenia usług finansowanych społecznie w medycynie. --- CEL: Zbadanie wzorców leczenia, wykorzystania zasobów i kosztów u pacjentów z nadciśnieniem płucnym (PAH). pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH). PROJEKT BADAWCZY: Retrospektywna analiza bazy danych roszczeń 706 pacjentów z PAH zapisanych do dużej, zróżnicowanej geograficznie amerykańskiej organizacji zarządzanej opieki. WYNIKI: W końcowej próbie pacjentów z PAH leczonych bosentanem (n=251) lub sildenafil (n=455), średni wiek wynosił 57 lat, 86% pacjentów było komercyjnie ubezpieczonych komercyjnie, a 52% pacjentów stanowili mężczyźni. Rozkład płci różnił się znacząco w podgrupach, z niższym odsetkiem mężczyzn w podgrupie bosentanu (30%) w porównaniu z grupą otrzymującą syldenafil (64%) (p<0,001). Średni wyjściowy Charlsona wynosiła 2,4. Średnia liczba wlewów na miesiąc wynosiła 0,8 i 0,4 odpowiednio dla pacjentów leczonych bosentanem i syldenafilem (p<0,001). Ponad 80% pacjentów otrzymało tylko jedną terapię PAH w ciągu pierwszych 90 dni od daty indeksu z 28% pacjentów leczonych bosentanem i 13% pacjentów leczonych syldenafilem otrzymywało terapię skojarzoną (p<0,001). terapię skojarzoną (p<0,001). Ponad jedna trzecia pacjentów leczonych bosentanem i jedna czwarta pacjentów z syldenafilem doświadczyła zwiększenia dawki w okresie obserwacji w okresie obserwacji (p=0,009). Szesnaście procent pacjentów leczonych syldenafilem doświadczyło zmniejszenia dawki w okresie zmniejszenie dawki w okresie obserwacji, podczas gdy mniejszy odsetek pacjentów otrzymujących bozentan (4%) doświadczył zmniejszenia dawki (p<0,001). Średnio, liczba miesięcznych pobytów w szpitalu i wizyt na oddziale ratunkowym związanych z PAH (PSPM) wizyt na oddziale ratunkowym i PSPM długość pobytu w szpitalu były statystycznie podobne między podgrupami. Koszty opieki zdrowotnej PSPM związane z PAH były wysokie w obu podgrupach. podgrupach, ze średnimi miesięcznymi kosztami wynoszącymi 5 332 USD i 3 632 USD odpowiednio wśród pacjentów leczonych bosentanem i pacjentów leczonych bosentanem i syldenafilem (p=0,003). Różnice w kosztach całkowitych były wynikały głównie z różnic w wydatkach na farmaceutyki. WNIOSKI: Spośród leków doustnych zatwierdzonych do leczenia tętniczego nadciśnienia płucnego w czasie tego badania sildenafil był najczęściej przepisywany jako terapia indeksowa i wiązał się z najniższymi kosztami. związany z najniższymi kosztami, głównie ze względu na znacznie niższe koszty apteczne. koszty apteczne. Badanie to charakteryzuje się ograniczeniami związanymi z analizami baz danych roszczeń z bazą danych roszczeń, takie jak potencjalne błędy kodowania i brak informacji o tym czy lek był przyjmowany zgodnie z zaleceniami. Ponadto nie oceniano ciężkości PAH (klasa czynnościowa WHO WHO) nie zostało ocenione. --- Wstęp: Niewiele wiadomo na temat stopnia, w jakim rozpoczęcie leczenia syldenafilu w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) wpływa na wzorce opieki zdrowotnej i koszty. METODY: Korzystając z dużej amerykańskiej bazy danych roszczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, zidentyfikowaliśmy wszystkich pacjentów z objawami PAH (kody diagnostyczne ICD-9-CM 416.0, 416.8), którzy otrzymywali syldenafil w okresie od 1/1/2005 do 9/30/2008. Data pierwszej odnotowanej recepty na syldenafil została oznaczona jako "data indeksu", a dane dotyczące roszczeń zostały skompilowane dla wszystkich badanych przez 6 miesięcy przed datą indeksu ("przed leczeniem") i ("leczenie wstępne") i 6 miesięcy później ("obserwacja"); pacjenci z niekompletnymi dane w którymkolwiek z tych okresów zostały wykluczone. Wykorzystanie opieki zdrowotnej i i koszty zostały następnie porównane między leczeniem wstępnym a obserwacją dla wszystkich uczestników badania. badanych. WYNIKI: Zidentyfikowano łącznie 567 pacjentów z PAH, którzy rozpoczęli leczenie syldenafilem i spełniło wszystkie pozostałe kryteria włączenia do badania. Średnia wieku (SD) wynosiła 52 (10) lat; 73% stanowiły kobiety. Korzystanie z opieki zdrowotnej było w dużej mierze niezmienione między między leczeniem wstępnym a obserwacją, a jedynymi wyjątkami były spadki w średniej liczby wizyt na oddziale ratunkowym (z 0,7 do 0,5 na pacjenta; p<0,01) i odsetek hospitalizowanych pacjentów (z 35% do 29%; p=0,01). Średni koszt wszystkich leków związanych z PAH wynosił 7139 USD podczas leczenia wstępnego i 14 095 USD podczas (koszt syldenafilu podczas obserwacji = 5236 USD); z wyłączeniem leków związanych z PAH jednak całkowite koszty opieki zdrowotnej zmniejszyły się nieznacznie (z 30 104 USD do 27 605 USD) (p<0,01 dla wszystkich porównań). WNIOSKI: Koszt terapii syldenafilem może być częściowo zrekompensowany przez zmniejszeniem innych kosztów opieki zdrowotnej. --- TŁO: Włączenie lub nie strategii leczenia do publicznie finansowanej opieki zdrowotnej jest kwestią priorytetów. opieki zdrowotnej jest tak naprawdę kwestią ustalenia priorytetów. W Szwecji ustalanie priorytetów priorytetów są regulowane przez prawo, w którym stwierdza się, że decyzje powinny być podejmowane zgodnie z kierować się po pierwsze zasadą potrzeby, a po drugie zasadą opłacalności. efektywności kosztowej. CEL: Celem niniejszego artykułu jest omówienie i zilustrowanie roli i efektywności kosztowej w podejmowaniu decyzji o włączeniu lub nie strategii leczenia do strategii leczenia w ramach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. METODY: Teoretyczne podstawy potrzeb i efektywności kosztowej zostały w skrócie omówione w skrócie, zarówno w odniesieniu do ich znaczenia, jak i potencjalnej roli w podejmowaniu decyzji dotyczących ustalania priorytetów. Cztery strategie leczenia, Viagra, Rivastigmine, statyny i przeszczepy płuc, są analizowane pod kątem pod kątem tego, czy opłacalność lub potrzeba, lub jedno i drugie, odegrały rolę w decyzjach o włączeniu lub nie w podejmowaniu decyzji o włączeniu lub nie do pakietu podstawowej opieki zdrowotnej. WYNIKI: Zarówno potrzeba, jak i efektywność kosztowa są ważne i powinny być istotnymi aspektami przy podejmowaniu decyzji dotyczących ustalania priorytetów. Na podstawie przykładów czterech strategii leczenia wydaje się, że decyzje są podejmowane prawie wyłącznie w odniesieniu do wyłącznie w odniesieniu do zasady potrzeby. WNIOSKI: Najbardziej oczywistym wnioskiem, jaki można wyciągnąć z tego badania, jest to, że decyzje dotyczące ustalania priorytetów są prawie wyłącznie oparte na zasadzie potrzeby. Oznacza to, że zasadzie efektywności kosztowej poświęca się bardzo mało miejsca. miejsca, co stanowi problem, ponieważ oznacza to oczywiste ryzyko nieefektywnego wykorzystania zasobów. wykorzystania zasobów. --- TŁO I CEL: Lekarze klinicyści muszą wybierać pomiędzy coraz większą liczbą leków leków stosowanych w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) o różnych różnymi drogami podania, działaniami niepożądanymi, kosztami i skutecznością. My skonstruowaliśmy analizę decyzyjną, aby pomóc w wyborze leczenia PAH. METODY: Stworzyliśmy model typu Markowa do oceny rocznego leczenia bosentanem, treprostinilem, epoprostenolem, wziewnym iloprostem, syldenafilem, sitaksentanem i ambrisentanem. Prawdopodobieństwa przejścia oparto na obserwowanych przejściach między klasami czynnościowymi WHO, skorygowane o względne ryzyko poprawy w 6-minutowym teście chodu. 6-minutowego testu marszu. Współczynniki użyteczności oparto na zgłoszonych wartościach dla każdej klasy czynnościowej dla każdej klasy czynnościowej, skorygowane o obciążenie związane z podawaniem leczenia. Koszty oszacowano na podstawie na podstawie danych refundacyjnych Medicare i Medicaid. W analizach wrażliwości oceniano zmiany w skuteczności, użyteczności i kosztach. WYNIKI: Leczenie syldenafilem było mniej kosztowne i skutkowało większym w latach życia skorygowanych o jakość (QALY) w porównaniu z innymi metodami leczenia. Leczenie ambrisentanem i bosentanem skutkowało takim samym przyrostem QALYs jak syldenafil, ale przy wyższych kosztach. Analizy wrażliwości miały minimalny wpływ na wyniki. WNIOSKI: W oparciu o ten model, syldenafil jest opłacalną metodą leczenia PAH z niską ceną i wzrostem netto QALY. Wyniki tej analizy są narzędziem pomagającym klinicystom w podejmowaniu decyzji o wyborze leków stosowanych w PAH; jednak ostateczne decyzje powinny być zindywidualizowane, ponieważ skuteczność terapii, wynikające z niej korzyści i akceptowalne koszty będą się różnić u każdego pacjenta. pacjenta. --- Niniejszy artykuł omawia problematyczną i czasami ukrytą naturę niektórych pojęć i kryteriów stosowanych w debatach na temat włączenia (lub wykluczenia) usług opieki zdrowotnej do pakietu świadczeń zdrowotnych. Analiza Analiza dyskusji na temat czterech świadczeń zdrowotnych - przeszczepu płuc, statyn, (sildenafil (viagra) i rivastigmine - ilustruje indywidualne podejście do każdego przypadku i niespójne stosowanie kryteriów. niespójne stosowanie kryteriów, co stanowi wyzwanie dla opracowania procedury decyzyjnej, w której procedury decyzyjnej, w której można wyraźnie omówić ważne kryteria lub centralne pojęcia. wyraźnie omówione. --- CEL: Zaburzenia erekcji (ED) dotykają około 30 milionów mężczyzn w Stanach Zjednoczonych. Stanach Zjednoczonych. Celem tego badania była (1) ocena kosztów i wykorzystania cytrynianu sildenafilu (Viagra) wykorzystanie cytrynianu sildenafilu (Viagra), doustnego środka terapeutycznego na zaburzenia erekcji, w dużej organizacji opieki zarządzanej (MCO) z limitem ilościowym 6 jednostek na 30-dniową dostawę oraz (2) opisać częstość występowania chorób współistniejących i nasilenia chorób sercowo-naczyniowych u dorosłych mężczyzn stosujących syldenafil. METODY: Roszczenia apteczne dotyczące syldenafilu zostały zidentyfikowane z administracyjnej bazy danych z datami usług w roku kalendarzowym 2001 dla mężczyzn w wieku 18 lat lub starszych. w wieku 18 lat lub starszych. Roszczenia medyczne dla członków MCO, którzy mieli roszczenia dotyczące syldenafilu zostały wykorzystane do identyfikacji chorób współistniejących i kategoryzacji pacjentów według stopnia ryzyka sercowo-naczyniowego. ryzyka sercowo-naczyniowego. Wysokie ryzyko zdefiniowano jako posiadanie co najmniej 1 wniosku medycznego z rozpoznaniem cukrzycy, choroby niedokrwiennej serca, tętniaka aorty brzusznej tętniaka aorty brzusznej lub choroby tętnic obwodowych, a średnie ryzyko zdefiniowano jako nie w kategorii wysokiego ryzyka, ale co najmniej 1 czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, który obejmował palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, który obejmował palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, rodzinną przedwczesną chorobę wieńcową w wywiadzie rodzinnym lub wiek 45 lat lub więcej. WYNIKI: W 2001 r. odnotowano 67 914 wniosków o wydanie syldenafilu w aptekach dla 20 281 członków MCO, średnio 3,5 mln pacjentów. członków MCO, średnio 3,3 roszczenia apteczne na pacjenta. Częstość występowania Stosowanie syldenafilu wynosiło 54,1 na 1000 członków MCO płci męskiej w wieku 18 lat lub starszych. The w 2001 roku wyniosły 3,56 miliona dolarów, z czego pacjenci zapłacili 26,5 miliona dolarów. USD, z czego pacjenci zapłacili 26,6% średniego udziału w kosztach, a koszt netto MCO na członka na miesiąc (PMPM) wyniósł 0,18 USD. Łącznie 1 681 pacjentów (8,3%) przekroczyło ograniczenia ilościowe dla tabletek syldenafilu w 2001 roku, z czego z czego 1 362 (81,0%) zapłaciło gotówką, a 319 (19,0%, lub 1,6% wszystkich użytkowników syldenafilu) odwołało się i otrzymało zgodę od MCO na dodatkowe tabletki syldenafilu poza ograniczeniem 6 tabletek miesięcznie. Oświadczenia medyczne były dostępne dla 15 644 pacjentów leczonych syldenafilem (77,1%), a 12 720 użytkowników syldenafilu (81,3% tych, którzy z roszczeniami medycznymi) uznano za osoby o wysokim lub średnim ryzyku sercowo-naczyniowym. WNIOSKI: Limit ilościowy 6 tabletek syldenafilu na 30-dniowy okres był związany z kosztem leku dla użytkowników i MCO w wysokości 0,25 USD PMPM. Użytkownicy syldenafilu płacili średnio 26,6% udziału w kosztach, co dało koszt leku netto w wysokości 0,18 USD PMPM. w wysokości 0,18 USD PMPM dla MCO. --- CELE: Opisanie wzorców leczenia i obciążeń związanych z opieką zdrowotną wśród osób z podejrzeniem tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), zidentyfikowanych za pomocą algorytmu roszczeń zdrowotnych opartego na wytycznych dotyczących praktyki. METODY: Dorośli z dowodami PAH od 1 stycznia 2004 r. (komercyjne i Medicaid) lub 1 lipca 2006 roku (Medicare Advantage) do 30 czerwca 2008 roku. zidentyfikowano. Biorąc pod uwagę brak kodu ICD-9 dla PAH, opracowano algorytm wymagający: (1) ≥ 1 wniosku dotyczącego leku na PAH (data indeksu); (2) ≥ 1 wniosku z kodem rozpoznania nadciśnienia płucnego kodem diagnozy nadciśnienia płucnego w 6-miesięcznym okresie poprzedzającym indeks (linia bazowa) lub w ciągu 90 dni po indeksie; (3) cewnikowanie prawego serca lub pobyt w szpitalu związany z nadciśnieniem płucnym cewnikowanie prawego serca lub pobyt w szpitalu związany z nadciśnieniem płucnym w okresie wyjściowym lub w ciągu 90 dni po indeksie; oraz (4) nieprzerwana rejestracja w planie opieki zdrowotnej przez 6 miesięcy przed indeksem i ≥ 6 miesięcy po indeksie. Pacjenci przyjmujący leki specyficzne dla PAH na początku badania zostali wykluczeni. Wzorce leczenia, wykorzystanie opieki zdrowotnej i koszty zostały oceniano w okresie kończącym się wcześniejszą z dat: wypisaniem z planu opieki zdrowotnej lub 31 grudnia 2008 roku. WYNIKI: Wśród 521 pacjentów włączonych do badania 69% stanowiły kobiety. Większość pacjentów (94%) rozpoczynała leczenie od monoterapii (najczęściej syldenafilem lub bosentanem), a 12,7% wszystkich pacjentów zwiększyło terapię do końca okresu obserwacji. okresu obserwacji. Współczynnik posiadania leków wynosił po 0,96 dla ambrisentanu (SD=0,04), bozentanu (SD=0,04) i syldenafilu (SD=0,05). Ogółem 72,6% pacjentów przerwało leczenie ze średnią 149 (SD=170) dni do przerwania leczenia. A (SD) 2,14 (1,82) wizyt w gabinecie z jakiejkolwiek przyczyny i 1,64 (1,98) wizyt ambulatoryjnych miesięcznie na pacjenta miesięcznie. Średnie koszty opieki zdrowotnej związane z PAH wynosiły 6617 USD na pacjenta miesięcznie, co stanowiło 71% kosztów wszystkich przyczyn. Algorytm oparty na wytycznych algorytm mógł nie uwzględniać pacjentów z PAH. WNIOSKI: Pacjenci z podejrzeniem tętniczego nadciśnienia płucnego prawdopodobnie rozpoczynali leczenie od monoterapią doustną, mieli wysokie wskaźniki zgodności i byli poddawani ścisłej obserwacji ambulatoryjnej. ambulatoryjną. Koszty związane z PAH stanowiły większość wszystkich kosztów opieki zdrowotnej. kosztów opieki zdrowotnej.
Co wiadomo na temat refundacji leku Viagra?
Pokrycie kosztów Viagry/Sildenafilu w przypadku zaburzeń erekcji przez plany ubezpieczeń zdrowotnych jest kwestią sporną w krajach rozwiniętych. Istnieją dane dotyczące ograniczeń (6 miesięcznie) i współpłatności (26,6%) przez pacjentów w USA.
Koszty Viagry/Sildenafilu w przypadku PAH (tętnicze nadciśnienie płucne) wydają się być pokrywane przez ubezpieczenia zdrowotne w USA.