Herpeswirus związany z mięsakiem Kaposiego (KSHV) jest etiologicznie związany z angioproliferacyjnym mięsakiem Kaposiego (KS). angioproliferacyjnym mięsakiem Kaposiego (KS). Zakażenie KSHV i ekspresja antygenu jądrowego związanego z latencją (LANA-1) reguluje w górę angiogenny wielofunkcyjne 123-aminokwasowe, 14-kDa białko angiogeninę (ANG), które jest wykrywane w zmianach KS i w związanym z KSHV pierwotnym chłoniaku wysiękowym (PEL) komórkach. Znokautowanie ANG lub zahamowanie translokacji jądrowej ANG spowodowało w zmniejszonej ekspresji genu LANA-1 i zmniejszonej przeżywalności komórek śródbłonka i PEL zakażonych KSHV (Sadagogo PEL (Sadagopan et al., J. Virol. 83:3342-3364, 2009). Dalsze badania pokazują, że LANA-1 i ANG kolokalizują i koimmunoprecypitują w zakażonych de novo komórkach śródbłonka i w latentnie zakażonych komórkach PEL (BCBL-1 i BC-3). Interakcja LANA-1 i ANG zachodziła pod nieobecność genomu KSHV i innych białek wirusowych. W analizach chromatografii filtracji żelowej lizatów komórek BC-3, ANG koeluował z LANA-1, p53 i Mdm2 we frakcjach o wysokiej masie cząsteczkowej frakcje o wysokiej masie cząsteczkowej, a LANA-1, p53 i Mdm2 również koimmunoprecypitował z ANG. LANA-1, ANG i p53 kolokalizowały w komórkach zakażonych KSHV komórkach zakażonych KSHV, a kolokalizację między ANG i p53 zaobserwowano również w komórkach LANA-1-ujemnych komórkach. Konstrukty delecyjne ANG sugerowały, że C-końcowy region aminokwasów od 104 do 123 jest zaangażowany w interakcje LANA-1 i p53. interakcje. Wyciszenie ANG lub zahamowanie jego translokacji jądrowej spowodowało zmniejszone poziomy jądrowe LANA-1 i ANG, zmniejszone interakcje między ANG-LANA-1, ANG-p53 i LANA-1-p53, indukcję białek p53, p21 i Bax białek, zwiększoną cytoplazmatyczną lokalizację p53, regulację w dół Bcl-2, zwiększone rozszczepienie kaspazy-3 i apoptoza komórek. Nie zaobserwowano takich zaobserwowano w komórkach BJAB ujemnych pod względem KSHV. Fosforylacja p53 przy seryny 15, która jest niezbędna dla stabilizacji p53 i dla funkcji apoptotycznych i regulacji cyklu komórkowego p53 funkcji regulacji cyklu komórkowego, była zwiększona w komórkach BCBL-1 transdukowanych krótką spinką do włosów RNA celującą w ANG. Łącznie badania te sugerują, że antyapoptoza obserwowana w komórkach zakażonych KSHV i supresja funkcji p53 są częściowo mediowane przez ANG, a KSHV prawdopodobnie ewoluował, aby wykorzystać liczne funkcje angiogeniny w celu utrzymania jej latencji i przeżycia komórek. przetrwania komórek. Tak więc, celowanie w ANG w celu wywołania apoptozy komórek latentnie zakażonych KSHV jest atrakcyjną strategią terapeutyczną przeciwko infekcji KSHV i związanym z nią nowotworom złośliwym. związanymi z nim nowotworami złośliwymi. --- Przegląd poświęcony jest angiogeninie, jednemu z czynników indukujących powstawanie naczyń krwionośnych. naczyń krwionośnych, która jest wyjątkowa wśród nich, ponieważ jest rybonukleazą. Zwrócono uwagę na trzeciorzędową strukturę ludzkiej angiogeniny; miejsca katalityczne i miejsca wiązania receptora komórkowego, ich znaczenie dla aktywności angiogennej angiogennej; strukturę genu ludzkiej angiogeniny, lokalizację chromosomalną i ekspresję ekspresja; specyficzność angiogeniny jako rybonukleazy i zniesienie syntezy białek; lokalizacja jądrowa syntezy białek; jądrowa lokalizacja angiogeniny w proliferujących komórkach śródbłonka komórek śródbłonka i jej znaczenie dla aktywności angiogennej; angiogenina wiązanie z aktyną na powierzchni komórki jako prawdopodobny mechanizm indukowania neowaskularyzacji (wzmocnienie aktywacji plazminogenu przez aktynę z angiogeniny, stymulacja aktywności proteolitycznej związanej z komórką przez angiogeniny; promowanie inwazyjności hodowanych komórek); modulacja bodźców mitogennych w komórkach śródbłonka, mięśni gładkich i fibroblastów przez angiogeninę. Omówiono również znaczenie angiogeniny jako cząsteczki adhezyjnej dla komórek śródbłonka i komórek nowotworowych. i komórek nowotworowych, a także modulację morfogenezy kanalików morfogenezy przez bydlęcą angiogeninę, zapobieganie wzrostowi guza in vivo przez antagonistów przez antagonistów angiogeniny, perspektywy wykorzystania angiogeniny i kodujących angiogeninę rekombinowanych plazmidów i wirusa krowianki w praktyce terapeutycznej. praktyce. --- Angiogenina jest endocytowana przez subkonfluentne komórki śródbłonka, translokowana do jądra i gromadzi się w jąderku. jądra i gromadzi się w jąderku. Lokalizuje się również w jądrze komórkowym komórek śródbłonka przepuszczalnych dla digitoniny. Peptyd RRRGL odpowiadający 31-35 ludzkiej angiogeniny specyficznie celuje w niejądrowe nośniki białka, takie jak albumina, przeciwciało monoklonalne przeciwko ludzkiemu jąderku i R33A do jądra komórkowego permeabilizowanych komórek śródbłonka. Białka skoniugowane ze "zmutowanym" peptydem, RRAGL, nie są importowane. Fluoresceina RRAGL sprzężony z izotiocyjanianem fluoresceiny jest również szybko importowany do jądra i zlokalizowany do jąderka, podczas gdy "zmutowany" peptyd nie jest. Reszta R33 jest niezbędna do translokacji jądrowej, a R31 i R32 wydają się modulować ten proces proces. Zatem 31RRGL35 jest sygnałem lokalizacji jądrowej odpowiedzialnym za ukierunkowanie jąderkowe ludzkiej angiogeniny. --- Angiogenina, silny czynnik angiogenny, została sklonowana i wyrażona przez Escherichia coli, a następnie oczyszczono za pomocą chromatografii z filtracją żelową. Uzyskano około 90% czystej angiogeniny uzyskano w celu wygenerowania przeciwciała monoklonalnego. Używając zachodniego immunoblotting i ELISA, potwierdziliśmy, że przeciwciało monoklonalne C46 wydzielane z komórek hybrydoma stabilnie i specyficznie wiąże się z angiogeniną. Skondensowane białko angiogenina-EGF uległo następnie ekspresji w HUVEC, a subkomórkowa lokalizacja rekombinowanego białka określono za pomocą mikroskopii konfokalnej i TEM. Stwierdzono, że rekombinowana angiogenina koncentruje się głównie w pars granulosa jądra, gdzie białko gromadzi się tworząc cząsteczki rybonukleoproteiny. --- CELE I TŁO: Ludzki czerniak złośliwy jest bardzo agresywnym i wysoce zależnym od angiogenezy nowotworem. nowotworem zależnym od angiogenezy. Podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów i angiogenina są potencjalnie ważnymi czynnikami angiogennymi dla progresji i przerzutów czerniaka. przerzutów. Wiele badań koncentrowało się głównie na tym, w jaki sposób indukują one angiogenezę. W W niniejszym badaniu zbadaliśmy wpływ podstawowego czynnika wzrostu fibroblastów na ekspresję angiogeniny i wzrost komórek czerniaka. METODY I PROJEKT BADANIA: Ekspresja mRNA i białka angiogeniny została badano za pomocą półilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkryptazą reakcji łańcuchowej odwrotnej transkryptazy i western blotting. Analizowaliśmy proliferację komórek przy użyciu MTT, cytometrii przepływowej i testu na miękkim agarze. Zastosowano barwienie immunofluorescencyjne w celu zbadania kolokalizacji i translokacji jądrowej. WYNIKI: Stwierdziliśmy, że podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów negatywnie wpływał na ekspresję ekspresję angiogeniny w komórkach A375. Wynik pokazał, że regulacja w dół podstawowego czynnika wzrostu fibroblastów indukowała zmniejszoną proliferację komórek A375 a w komórkach o podwyższonej regulacji podstawowego czynnika wzrostu fibroblastów proliferacja komórek była zwiększona. proliferacja była zwiększona. Wykazaliśmy, że podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów było kolokalizowane z angiogeniną i ulegało translokacji jądrowej w komórkach A375. translokacji jądrowej w komórkach A375. WNIOSEK: Odkrycia te sugerują, że istnieje mechanizm współpracy między podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów i angiogeniną w komórkach A375, a mechanizm współpracy wpływa na postęp proliferacji komórek nowotworowych i angiogenezy.
Jaka jest subkomórkowa lokalizacja białka angiogeniny?
W warunkach wzrostu ANG znajduje się w jąderku, gdzie promuje transkrypcję rybosomalnego RNA (rRNA), stymulując w ten sposób wzrost komórek. W niekorzystnych warunkach ANG jest przenoszony do cytoplazmy w celu promowania naprawy uszkodzeń i przetrwania komórek.