HOTAIR jest długim interferującym niekodującym RNA (lincRNA), który wiąże się z kompleksem represorowym Polycomb Repressive Complex 2 (PRC2), a jego nadekspresja jest skorelowana z gorszym przeżywalnością pacjentów z rakiem piersi, jelita grubego i wątroby. W tym badaniu wykazaliśmy że ekspresja HOTAIR jest zwiększona w guzach trzustki w porównaniu z tkanką nienowotworową i jest związana z bardziej agresywnymi nowotworami. Zablokowanie HOTAIR (siHOTAIR) przez interferencję RNA pokazuje, że HOTAIR odgrywa ważną rolę w inwazji komórek raka trzustki. inwazji komórek raka trzustki, jak wykazano w innych liniach komórkowych raka. Natomiast W przeciwieństwie do tego, knockdown HOTAIR w komórkach raka trzustki Panc1 i L3.6pL, które nadekspresją tego lincRNA zmniejszyło proliferację komórek, zmieniło cykl komórkowy i indukowało apoptozę, wykazując rozszerzoną funkcję HOTAIR w komórkach raka trzustki w porównaniu z innymi liniami komórek nowotworowych. Wyniki badań wykazały, że geny regulowane przez HOTAIR pokrywały się w minimalnym stopniu. geny regulowane przez HOTAIR w komórkach raka trzustki i komórkach raka piersi, a HOTAIR unikalnie tłumił kilka genów związanych z interferonem i zestawów genów związanych z z cyklem komórkowym w komórkach raka trzustki i guzach. Analiza wybranych genów supresjonowanych przez HOTAIR w komórkach Panc1 i L3.6pL wykazała przez knockdown EZH2 i testy immunoprecypitacji chromatyny, że represja genów, w której pośredniczy HOTAIR represja genów była zarówno zależna, jak i niezależna od PRC2. Nokaut HOTAIR w komórkach L3.6pL hamowało wzrost guza w mysim modelu ksenoprzeszczepu, dodatkowo wykazując pro-onkogenną funkcję HOTAIR w raku trzustki. --- CEL: Zbadanie wzorców ekspresji długiego niekodującego kwasu rybonukleinowego (RNA) związanego z przerzutami gruczolakoraka płuc transkryptu 1 (MALAT1) oraz hamowanie proliferacji komórek, apoptoza i zmiany ruchliwości indukowane przez wyciszenie MALAT1 w raku urotelialnym pęcherza moczowego. MATERIAŁY I METODY: Poziomy ekspresji MALAT1 zostały określone przy użyciu ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym w tkankach nowotworowych i sparowanych prawidłowych tkankach u 36 pacjentów z rakiem urotelialnym pęcherza moczowego. pęcherza moczowego. Różnice w ekspresji analizowano w zależności od stopnia i stadium zaawansowania. Komórki raka urotelialnego pęcherza moczowego T24 i 5637 transfekowano MALAT1 lub kontrolnym małym interferującym RNA. Komórka zmiany proliferacji transfekowanych komórek raka urotelialnego pęcherza moczowego zostały przy użyciu testu MTT. Apoptozę wywołaną przez wyciszenie MALAT1 oceniano za pomocą testu cytometrii przepływowej i testu immunoenzymatycznego. Zmiany ruchliwości wywołane przez wyciszenie MALAT1 mierzono za pomocą testu gojenia ran. test gojenia ran. WYNIKI: MALAT1 był regulowany w górę w raku urotelialnym pęcherza moczowego w porównaniu z dopasowanym normalnym urotelium (P = .008). Poziomy ekspresji MALAT1 były wyższe w rakach o wysokim stopniu złośliwości niż w rakach o niskim stopniu złośliwości (P = 001). Poziomy ekspresji MALAT1 były wyższe w raku inwazyjnym niż w raku nieinwazyjnym (P=.018). niż w raku nieinwazyjnym (P=.018). Zahamowanie proliferacji komórek, zwiększona apoptoza i zaobserwowano zmniejszoną ruchliwość w małych interferujących RNA MALAT1 transfekowanych komórek raka urotelialnego pęcherza moczowego T24 i 5637. WNIOSEK: MALAT1 odgrywa onkogenną rolę w raku urotelialnym pęcherza moczowego. pęcherza moczowego. Wyciszenie MALAT1 jest potencjalnym nowatorskim podejściem terapeutycznym dla tego nowotworu. raka. --- CEL: Badanie przesiewowe długich niekodujących RNA, które wpływają na wrażliwość na promieniowanie linii komórkowych raka jelita grubego i zbadanie mechanizmu. METODY: Pod różnymi dawkami promieniowania przeprowadzono test tworzenia kolonii i model model multi-target przeprowadzono w celu narysowania krzywej dawka-przeżycie i wartości SF2 linii komórkowych raka jelita grubego (RKO, Lovo). Chipy lncRNA/mRNA o wysokiej przepustowości wykorzystano do przesiewania genów lncRNA i genów kodujących białko kodujących białka z różnicami ekspresji ponad 2-krotnymi między liniami komórkowymi RKO, Lovo a linią komórkową RKO otrzymującą promieniowanie 2 Gy. Główny szlak działania został obliczony na podstawie analizy Gene Ontology w połączeniu z analizą Pathway w celu zbadania mechanizmu, który indukuje wpływ lncRNA na promieniowrażliwość linii komórkowych raka jelita grubego. Dalszy eksperyment na zawartości ekspresji P53, P21, cykliny D1 w linii komórkowej RKO potwierdzono metodą RT-PCR w czasie rzeczywistym. WYNIKI: Lovo (SF2=0,47) był bardziej wrażliwy na promieniowanie niż RKO (SF2=0,53) zgodnie z wynikiem testu tworzenia kolonii. Wysokowydajne chipy lncRNA/mRNA zidentyfikowały łącznie 268 genów lncRNA i 270 genów kodujących białka. Analiza ontologii genów Ontology wykazała, że ekspresja genów związanych z cyklem komórkowym była znacząco różna (38,6%). Zaobserwowano istotną związek między ekspresją kilku lncRNA i genu CCND1. RT-PCR w czasie rzeczywistym RT-PCR nie wykazała znaczących różnic w ekspresji P53 i P21 w liniach komórkowych RKO i Lovo (P>0,05), podczas gdy ekspresja cykliny D1 w linii komórkowej RKO była wyższa niż w linii komórkowej Lovo (P>0,05). niż w liniach komórkowych Lovo (P<0,05). Po ekspozycji na dawki promieniowania 2 Gy, nastąpił wyraźny spadek ekspresji cykliny D1 w liniach komórkowych RKO (P<0,05), podczas gdy ekspresja P53 i P21 nie różniła się (P>0,05). WNIOSEK: Możliwym mechanizmem jest to, że lncRNA komponują transkrypcję w celu połączenia z genem CCND1 i wpływają na promieniowrażliwość linii komórkowych raka jelita grubego raka jelita grubego poprzez regulację ekspresji cykliny D1, która jest niezależna od od szlaku P53-P21-cyklina D1. --- Niedawne odkrycia transkryptów o wysokiej przepustowości przyniosły rosnące uznanie długich intergenicznych niekodujących RNA (lincRNA), klasy arbitralnie zdefiniowanych transkryptów (>200 nt), które są produkowane głównie z przestrzeni międzygenowej. LincRNA są coraz bardziej doceniane za ich dynamikę ekspresji i prawdopodobne funkcjonalne powiązania z nowotworami. prawdopodobne funkcjonalne powiązania z nowotworami. Jednak zróżnicowana dawka genów genów lincRNA między genomami nowotworowymi jest mniej zbadane. Wykorzystując wysokiej gęstości Human Omni5-Quad BeadChips (Illumina), zbadaliśmy genomowe aberracje liczby kopii w zestawie siedmiu sparowanych pierwotnych ludzkich komórek nabłonkowych sutka (HM). (HMEC) uzyskanych od pacjentów z inwazyjnym rakiem przewodowym sutka. inwazyjnym rakiem przewodowym. Ta platforma Beadchip zawiera łącznie 2 435 915 loci SNP rozproszone w średnim odstępie ~700 nt w całym regionie międzygenowym ludzkiego genomu. ludzkiego genomu. Zmapowaliśmy przypisane lub przypuszczalne geny lincRNA do podzbioru 332,539 loci SNP, które zostały uwzględnione w naszej analizie związanej z lincRNA zmian liczby kopii (CNV). Zidentyfikowaliśmy 122 lincRNA, które były dotknięte somatyczną CNV z nakładającymi się aberracjami o długości od 0,14% do 100%. długości. Aberracje związane z lincRNA wykryto głównie przy utracie liczby kopii i preferencyjnym grupowaniem się na końcach chromosomów. Co ciekawe, geny lincRNA wydają się być mniej podatne na CNV w porównaniu do genów zarówno do regionów kodujących białka, jak i regionów międzygenowych (segmenty dotknięte CNV w w procentach: odpowiednio 1,8%, 37,5% i 60,6%). Podsumowując, nasze badanie ustanowiło nowatorskie podejście wykorzystujące macierz SNP o wysokiej rozdzielczości do identyfikacji kandydatów na kandydatów na lincRNA, które mogą funkcjonalnie łączyć się z nowotworzeniem i zapewniać nowe strategie diagnostyki i leczenia raka piersi. --- TŁO: Niedawno kilka badań wykazało, że dwa długie niekodujące RNA (lncRNA) RNA (lncRNA), HULC i MALAT1, mogą uczestniczyć w rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC). (HCC). Jednak różnice genetyczne w tych dwóch lncRNA i ich związki z podatnością na HCC nie zostały zgłoszone. W tym badaniu postawiliśmy hipotezę, że polimorfizmy pojedynczych nukleotydów (SNP) w HULC i MALAT1 mogą przyczyniać się do ryzyka HCC. METODY: Przeprowadziliśmy badanie kliniczno-kontrolne i genotypowaliśmy dwa SNP, rs7763881 w HULC i rs619191 w MALAT1. HULC i rs619586 w MALAT1, u 1300 pacjentów z HCC z dodatnim wynikiem HBV, 1344 nosicieli HBV trwałych nosicieli i 1344 osób z naturalnym klirensem HBV w celu przetestowania związki między dwoma SNP a podatnością na HCC i przewlekłe zakażenie HBV zakażenie. WYNIKI: Warianty genotypów rs7763881 były istotnie związane z zmniejszonym ryzykiem HCC w dominującym modelu genetycznym [AC/CC vs AA: skorygowany iloraz szans (OR) skorygowany iloraz szans (OR) = 0,81, 95% przedział ufności (CI) = 0,68-0,97, P = 0.022]. Ponadto, wariant genotypu rs619586 był związany z zmniejszonym ryzykiem HCC z graniczną istotnością (AG/GG vs AA: skorygowany OR = 0,81, 95% CI = 0,65-1,01, P = 0,057). Nie stwierdzono jednak istotnego związku między dwoma SNP a klirensem HBV. WNIOSKI: Warianty genotypów rs7763881 w HULC mogą przyczyniać się do zmniejszonej podatności na HCC u trwałych nosicieli HBV. --- Identyfikacja nowych biomarkerów raka jamy nosowo-gardłowej (NPC) ma wielką wartość kliniczną dla diagnostyki i leczenia NPC. wartość kliniczną w diagnostyce i leczeniu NPC. HOTAIR, długi niekodujący długi niekodujący RNA, został przetestowany i oceniono jego wartość prognostyczną dla NPC. Jak ustalono przy użyciu hybrydyzacji in situ (ISH), 91 ze 160 (56,87%) biopsji NPC zatopionych w parafinie wykazywało wysoki poziom ekspresji HOTAIR (wynik wskaźnika barwienia indeks barwienia ≥ 6). HOTAIR był regulowany w górę w guzach o dużym rozmiarze (P = 0,021), bardziej zaawansowanym stadium klinicznym (P = 0,012) i zwiększonym obciążeniu węzłów chłonnych (P = 0,012). węzłów chłonnych (P = 0,005). Ilościowo przy użyciu PCR w czasie rzeczywistym, poziomy ekspresji HOTAIR w świeżej tkance i próbkach zatopionych w parafinie była 5,2 ~ 48,4 razy wyższa w porównaniu z próbkami tkanek nienowotworowych. Co więcej, poziomy ekspresji HOTAIR wzrastał wraz z postępem stadium klinicznego, co było zgodne z wynikami ISH w tkance zatopionej w parafinie. Co najważniejsze, pacjenci z NPC z wyższym poziomem HOTAIR mieli gorsze rokowanie co do całkowitego przeżycia przy użyciu analizy jednoczynnikowej i analizy wieloczynnikowej. Ponadto HOTAIR pośredniczył w migracji, inwazji i proliferację komórek NPC in vitro. HOTAIR jest potencjalnym biomarkerem dla NPC, a dysregulacja HOTAIR może odgrywać ważną rolę w progresji NPC. progresji NPC. --- CRNDE to symbol genu dla różnicowej ekspresji nowotworu jelita grubego (niekodujący białek), długi niekodujący gen RNA (lncRNA), który wyraża wiele wariantów splicingu i wykazuje bardzo specyficzny dla tkanki wzór wiele wariantów splicingowych i wykazuje bardzo specyficzny dla tkanki wzór tkankowo-specyficzny wzór ekspresji. CRNDE został początkowo zidentyfikowany jako lncRNA, którego ekspresja jest wysoce podwyższona w raku jelita grubego, ale jest również podwyższona w wielu innych nowotworach guzach litych i białaczkach. Rzeczywiście, CRNDE jest najbardziej regulowanym w górę lncRNA w glejakach i tutaj, podobnie jak w innych nowotworach, jest związany z sygnaturą "macierzystości". sygnaturą "macierzystości". CRNDE ulega ekspresji w określonych regionach ludzkiego i mysiego mózgu. mózgu; mysi ortolog ma wysoki poziom w indukowanych pluripotencjalnych komórkach macierzystych i i wzrasta dalej podczas różnicowania neuronów. Sugerujemy, że CRNDE jest wielofunkcyjnym lncRNA, którego różne formy splicingowe zapewniają specyficzne funkcjonalne rusztowania dla kompleksów regulatorowych, takich jak kompleks represyjny polycomb 2 (PRC2) i kompleksy modyfikujące chromatynę CoREST, które CRNDE pomaga pilotować do geny docelowe. --- Ostatnio stwierdzono, że długie niekodujące RNA (lncRNA) są dysregulowane w różnych nowotworach. różnych nowotworach. Jednak nadal nie wiadomo, w jaki sposób i poprzez jakie mechanizmy molekularne mechanizmów molekularnych kontrolowana jest ekspresja lncRNA. W tym badaniu odkryliśmy, że lncRNA o niskiej ekspresji w guzie (lncRNA-LET) była ogólnie regulowana w dół w raka wątrobowokomórkowego, raka jelita grubego i płaskonabłonkowego raka płuc. płuc. Wykazaliśmy, że indukowana niedotlenieniem deacetylaza histonowa 3 tłumiła lncRNA-LET poprzez zmniejszenie modulacji acetylacji histonów w promotorze lncRNA-LET. regionu promotora lncRNA-LET. Co ciekawe, regulacja w dół lncRNA-LET została jest kluczowym etapem w stabilizacji białka czynnika jądrowego 90, co prowadzi do indukowanej niedotlenieniem inwazji komórek nowotworowych. Co więcej, związek między niedotlenieniem, zaburzeniami acetylacji histonów, niskim poziomem ekspresji lncRNA-LET i przerzutami. przerzutami stwierdzono w próbkach klinicznych raka wątrobowokomórkowego. Wyniki te pogłębiają nasze zrozumienie roli lncRNA-LET jako regulatora sygnalizacji niedotlenienia i oferują nowe możliwości interwencji terapeutycznej przeciwko progresji raka. progresji nowotworu. --- Region 42 kb na ludzkim chromosomie 9p21 koduje trzy różne supresory guza p16(INK4A), p14(ARF) i p15(INK4B), i jest zmieniony w około 30-40% ludzkich nowotworów. 30-40% ludzkich nowotworów. Ekspresja klastra genów INK4A-ARF-INK4B jest wyciszana przez polycomb podczas normalnego wzrostu komórek i jest aktywowana przez onkogenne onkogenne i podczas starzenia. W jaki sposób polycomb jest rekrutowany do tłumienia tego klastra genów jest niejasne. Tutaj pokazujemy, że ekspresja onkogennego Ras, który stymuluje ekspresję p15(INK4B) i p16(INK4A), ale nie p14(ARF), hamuje ekspresję ANRIL (antysensownego niekodującego RNA w locus INK4), niekodującego RNA o długości niekodującego RNA o długości 3,8 kb wyrażanego w przeciwnym kierunku niż INK4A-ARF-INK4B. Pokazujemy, że locus p15(INK4B) jest związany przez SUZ12, składnik kompleksu represyjnego składnik kompleksu represyjnego polycomb 2 (PRC2) i jest trimetylowany H3K27. Warto zauważyć, że pozbawienie ANRIL zakłóca wiązanie SUZ12 do locus p15(INK4B), zwiększa ekspresję p15(INK4B), ale nie p16(INK4A) lub p14(ARF), oraz hamuje proliferację komórkową. Wreszcie, immunoprecypitacja RNA wykazuje, że że ANRIL wiąże się z SUZ12 in vivo. Łącznie wyniki te sugerują model w którym ANRIL wiąże się i rekrutuje PRC2 w celu tłumienia ekspresji locus p15(INK4B). --- Wykazano, że długie niekodujące RNA (ncRNA) regulują ważne procesy biologiczne, wspierając normalne funkcje komórkowe. procesy biologiczne, które wspierają normalne funkcje komórkowe. Nieprawidłowa regulacja tych istotnych funkcji może sprzyjać rozwojowi nowotworów. W tym przeglądzie podkreślamy znaczenie roli regulacyjnej odgrywanej przez tę odrębną klasę ncRNA w szlakach szlakach związanych z rakiem, które regulują mechanizmy takie jak wzrost komórek, inwazja, i przerzuty. Podkreślamy również możliwość wykorzystania tych unikalnych RNA jako diagnostycznych i prognostycznych biomarkerów w nowotworach złośliwych. --- Duże interferujące niekodujące RNA (lincRNA) są wszechobecnie transkrybowane w genomie, ale ich potencjalny udział w chorobach człowieka nie jest dobrze poznany. genomie, ale ich potencjalny udział w chorobach człowieka nie jest dobrze poznany. Ostatnie badania nad kompensacją dawki, imprintingiem i ekspresją genów homeotycznych sugerują, że poszczególne lincRNA mogą funkcjonować jako interfejs między DNA a a specyficzną aktywnością remodelowania chromatyny. Tutaj pokazujemy, że lincRNA w loci HOX ulegają systematycznej dysregulacji podczas progresji raka piersi. LincRNA HOTAIR wykazuje zwiększoną ekspresję w pierwotnych guzach piersi i przerzutach, a HOTAIRNA wykazuje zwiększoną ekspresję w przerzutach. przerzutach, a poziom ekspresji HOTAIR w guzach pierwotnych jest silnym silnym predyktorem ewentualnych przerzutów i śmierci. Wymuszona ekspresja HOTAIR w komórkach nabłonkowych komórkach nowotworowych indukowała ponowne ukierunkowanie kompleksu represyjnego Polycomb kompleksu represyjnego Polycomb 2 (PRC2) do wzorca zajętości bardziej przypominającego fibroblasty embrionalne, prowadząc do zmienionej metylacji lizyny 27 histonu H3, ekspresji genów i zwiększonej inwazyjności raka i przerzutów w sposób zależny od PRC2. I odwrotnie, utrata HOTAIR może hamować inwazyjność raka, szczególnie w komórkach komórkach, które posiadają nadmierną aktywność PRC2. Odkrycia te wskazują, że lincRNA odgrywają aktywną rolę w modulowaniu epigenomu nowotworowego i mogą być ważnymi celami w diagnostyce i terapii nowotworów. --- Główną funkcją długich niekodujących RNA (lncRNA) jest regulacja ekspresji genów poprzez zmiany w stanie chromatyny. Dowody eksperymentalne sugerują, że w nowotworach mogą one wpływać na kompleksy represyjne Polycomb (PRC), aby retargetować do wzorzec zajętości przypominający stan embrionalny. Wcześniej wykazaliśmy, że poziom ekspresji lncRNA w locus HOX, w tym HOTAIR, jest predyktorem przerzutów raka piersi. W obecnym projekcie, hybrydyzacja RNA in situ sond do trzech różnych lncRNA (HOTAIR, ncHoxA1 i ncHoxD4), a także barwienie immunohistochemiczne EZH2, jest podejmowane w utrwalonych w formalinie tkankach raka piersi zatopionych w parafinie w wysokiej przepustowości formacie mikromacierzy tkankowej, aby skorelować ekspresję z cechami kliniczno-patologicznymi cechami kliniczno-patologicznymi. Chociaż ogólne poziomy ekspresji EZH2 i HOTAIR były wysoce skorelowane, podzbiór przypadków z silną ekspresją HOTAIR korelował z ER i PR, podczas gdy podzbiór przypadków z silną ekspresją EZH2 korelował ze zwiększonym wskaźnikiem proliferacji, negatywnością ER i PR, HER2 i potrójną negatywnością. Współekspresja HOTAIR i EZH2 wykazywała tendencję do z gorszym wynikiem. W dopasowanych nowotworach pierwotnych i przerzutowych zarówno HOTAIR, jak i EZH2 miały zwiększoną ekspresję w rakach z przerzutami. Jest to pierwsze badanie pokazujące, że hybrydyzacja RNA in situ utrwalonego w formalinie materiału klinicznego zatopionego w parafinie materiału klinicznego może być wykorzystana do pomiaru poziomów długich niekodujących RNA. Takie podejście podejście oferuje metodę obserwacji lncRNA, które mogą wpływać na epigenom nowotworowy epigenom nowotworowy w technice opartej na tkankach. --- lncRNA H19 jest niezbędny dla wzrostu ludzkiego guza. Jednak niewiele wiadomo na temat czy H19 reguluje przerzuty raka pęcherza moczowego. Tutaj odkryliśmy, że poziomy H19 są znacznie zwiększone w tkankach raka pęcherza moczowego, a regulowany w górę H19 promuje migrację komórek raka pęcherza in vitro i in vivo. H19 jest związany z enhancer of zeste homolog 2 (EZH2) i że to powiązanie powoduje aktywację Wnt/β-kateniny, a następnie obniżenie poziomu E-kadheryny. A obserwuje się również znaczącą ujemną korelację między poziomami H19 i E-cad in vivo. Dane te sugerują, że podwyższony poziom H19 zwiększa przerzuty raka pęcherza moczowego przerzuty poprzez powiązanie z EZH2 i hamowanie ekspresji E-cad. --- Powszechnie wiadomo, że pod wpływem stresu poziom supresora nowotworu p53 jest znacznie podwyższony. znacznie podwyższony. Jednak pomimo szeroko zakrojonych badań, podstawowy mechanizm obejmujący ważnych graczy dla regulacji p53 indukowanej stresem jest wciąż nie jest w pełni poznany. Przedstawiamy dowody na to, że ludzki lincRNA-RoR (RoR) jest silnym negatywnym regulatorem p53. W przeciwieństwie do MDM2, który powoduje degradację p53 poprzez szlak ubikwityna-proteasom, RoR hamuje translację p53 poprzez bezpośrednią interakcję z heterogenną rybonukleoproteiną jądrową I (hnRNP I). Co ważne, 28-zasadowa sekwencja RoR niosąca motywy wiążące hnRNP I jest niezbędna i wystarczająca do represji p53. Dalej pokazujemy, że RoR hamuje za pośrednictwem p53 zatrzymanie cyklu komórkowego i apoptozę. Wreszcie, demonstrujemy autoregulacyjną pętlę sprzężenia zwrotnego RoR-p53 gdzie p53 transkrypcyjnie indukuje ekspresję RoR. Łącznie wyniki te sugerują, że oś RoR-hnRNP I-p53 może stanowić dodatkową sieć nadzoru dla komórki, aby lepiej reagować na różne stresy. --- Długi niekodujący RNA związany z rakiem urotelialnym 1 (UCA1) promuje proliferację ludzkich komórek raka pęcherza moczowego. proliferację komórek raka pęcherza moczowego, ale mechanizm leżący u jego podstaw pozostaje nieznany. Po znokautowaniu UCA1 w komórkach BLZ-211, kilka genów związanych z cyklem komórkowym (CDKN2B, EP300 i TGFβ-2) zbadano za pomocą testu mikromacierzy i zweryfikowano za pomocą PCR w czasie rzeczywistym. Co ciekawe, w analizie western blot, p300 (kodowany przez EP300) i jego koaktywator białko wiążące element odpowiedzi cAMP (CREB) były znacząco obniżony. Zarówno supresja ekspresji UCA1 przez shRNA w komórkach BLZ-211, jak i ektopowa ekspresja UCA1 w komórkach UMUC-2 wykazały, że zmiany UCA1 równolegle do ekspresji i fosforylacji CREB, a UCA1 w oczywisty sposób wpłynęła na ekspresję i aktywność AKT. Ponadto w komórkach BLZ-211, progresja cyklu komórkowego została znacznie zmniejszona po zablokowaniu szlaku PI3-K przez LY294002, co wskazuje, że UCA1 wpływał na progresję cyklu komórkowego poprzez CREB. Podsumowując, doszliśmy do wniosku, że UCA1 regulował cykl komórkowy poprzez CREB za pośrednictwem szlak zależny od PI3K-AKT w raku pęcherza moczowego.
Czy lincRNA odgrywają rolę w ludzkim raku?
Długie niekodujące RNA (lncRNA) są wszechobecnie transkrybowane w genomie i pojawiają się jako nowi gracze w nowotworzeniu ze względu na ich różne funkcje w transkrypcyjnych, potranskrypcyjnych i epigenetycznych mechanizmach regulacji genów. Do najlepiej zbadanych przykładów należą HOTAIR, negatywny czynnik prognostyczny, który wykazuje aktywność pro-onkogenną w różnych ludzkich nowotworach, CRNDE, symbol genu dla różnicowej ekspresji nowotworów jelita grubego (niekodujący białek), długi niekodujący gen RNA (lncRNA), który wyraża wiele wariantów splicingu i wykazuje bardzo specyficzny dla tkanki wzór ekspresji oraz ANRIL, lincRNA, który jest wymagany do rekrutacji PRC2 i wyciszania genu supresorowego nowotworu p15 (INK4B).