Odpowiedź zapalna ma duże znaczenie w obronie gospodarza, ale jest zaangażowana we wszystkie ostre i przewlekłe choroby. jest zaangażowana we wszystkie ostre i przewlekłe choroby. Zaangażowanych jest w nią wiele komórek cząsteczek. Wśród tych ostatnich najważniejszy jest czynnik jądrowy -κB (NF-κB). został uznany za najważniejszy i obecny we wszystkich typach komórek. NF-B reguluje ekspresję dużej liczby genów zaangażowanych w stan zapalny. NF-κB odgrywa kluczową rolę w orkiestracji wielopłaszczyznowej odpowiedzi zapalnej, nie tylko nie tylko w pierwszej fazie prozapalnej, ale także później w regulacji zapalenia, gdy geny przeciwzapalne ulegają ekspresji i indukowana jest apoptoza. indukowana jest apoptoza. W przeglądzie opisano NF-κB i jego dwa szlaki: kanoniczny, za pośrednictwem kanoniczny, w którym pośredniczą podjednostki p65 i p50, oraz niekanoniczny, w którym pośredniczą podjednostki przez podjednostki RelB, p52 i p50. Znaczenie kinaz i interakcji prowadzących do aktywacji NF-κB prowadzących do aktywacji NF-κB jest rozważane w różnych komórkach pierwotnych (tj. makrofagach, komórkach dendrytycznych, fibroblastach, komórkach tkanek zapalnych), wraz z indukowaną odpowiedzią i zaangażowanym ligandem. Następnie dokonujemy przeglądu różne etapy aktywacji NF-B, które mogą być ukierunkowane (IKK, IκBα lub same podjednostki NF-κB) za pomocą różnych technologii. ) za pomocą różnych dostępnych technologii, tj. małych cząsteczek peptydów lub kwasów nukleinowych. Przedstawiono uzasadnienie dla możliwych celów do rozważyć, w świetle tego, że szlaki sygnałowe NF-κB regulują zarówno odpowiedzi prozapalne i przeciwzapalne. Możliwość wykorzystania NF-κB w immunoterapii. --- Herpes simplex virus 1 (HSV-1) jest archetypowym przedstawicielem alfa-herpeswirusów z dużym genomem kodującym ponad 80 białek wirusowych, z których wiele jest zaangażowanych w w interakcje wirus-gospodarz i wykazuje zdolności immunomodulacyjne. W tym badaniu wykazaliśmy, że białko HSV-1 UL42, czynnik procesywności polimerazy DNA polimerazy DNA, było nowym antagonizmem kanonicznego szlaku sygnałowego NF-κB. szlaku sygnałowego. Wykazano, że UL42 znacząco hamuje aktywację NF-κB za pośrednictwem TNF-α. aktywację. Eksperyment ko-immunoprecypitacji ujawnił, że UL42 wiąże się do NF-κB podjednostkami p65 i p50. Mikroskopia fluorescencyjna wykazała, że UL42 zniósł translokację jądrową p65 i p50 po stymulacji TNF-α. Ale zdolność hamująca mutantów UL42 2R/2A (R279A, R280A) i UL42 3R/3A (R113A, R279A i R280A) były mniejsze niż UL42 typu dzikiego. Również UL42 wiązał się z domeną homologii Rel podjednostki NF-κB p65 i p50. Warto zauważyć, że N-końcowa część UL42 był wystarczający do interakcji z p65 i p50 i zlikwidował reporter NF-κB aktywność genu. W ten sposób po raz pierwszy wykazaliśmy, że HSV-1 UL42 wydaje się aby zapobiec ekspresji genów zależnej od NF-κB poprzez zatrzymanie p65 i p50 w cytoplazmie cytoplazmie, a aktywacja transkrypcyjna zależna od UL42 była z natury sprzężona w celu promowania replikacji litycznej HSV-1, co może również przyczyniać się do unikania odporności i patogenezy HSV-1.
Jakie są podjednostki czynnika transkrypcyjnego NF-kappaB w aktywacji szlaku kanonicznego?
W kanonicznym szlaku NF-κB pośredniczą podjednostki p65/relA i p50.