Selenoproteina P (Sepp1) jest wydzielanym białkiem, które składa się z 2 domen. Większa większa domena N-końcowa zawiera 1 resztę selenocysteiny w motywie redoks i mniejsza domena C-końcowa zawiera pozostałe 9 selenocystein. Sepp1 występują izoformy o różnej długości, ale ich kwantyfikacja nie została nie została osiągnięta. Wątrobowa synteza Sepp1 wpływa na zawartość selenu w całym organizmie, a wątroba jest źródłem większości selenu w osoczu. wątroba jest źródłem większości Sepp1 w osoczu. ApoER2, członek rodziny receptorów lipoproteinowych rodziny receptorów lipoproteinowych, wiąże Sepp1 i ułatwia jego wychwyt do jądra oraz zatrzymywanie selenu przez mózg. Megalina, inny receptor lipoproteinowy, ułatwia wychwyt przefiltrowanego Sepp1 do komórek kanalików proksymalnych nerki. W ten sposób Sepp1 służy w homeostazie i dystrybucji selenu. Myszy z delecją Sepp1 cierpią na większą zachorowalność i śmiertelność z powodu infekcji Trypanosoma congolense niż myszy typu dzikiego. Myszy, które wyrażają tylko N-końcową domenę Sepp1 mają takie samo nasilenie choroby jak myszy typu dzikiego, wskazując, że funkcja ochronna Sepp1 przed infekcją znajduje się w domenie N-końcowej (redoks). Tak więc Sepp1 ma kilka funkcji. Ponadto Ponadto stężenie Sepp1 w osoczu spada w przypadku niedoboru selenu, dlatego może być stosowany jako wskaźnik stanu odżywienia selenem. --- Większość selenoprotein zawiera pojedynczą resztę selenocysteiny na łańcuch polipeptydowy. łańcuch polipeptydowy, kodowany przez wbudowany kodon UGA. Selenoproteina P jest wyjątkowa, ponieważ jej mRNA koduje 10-12 reszt selenocysteiny, w zależności od gatunku. Oprócz dużej liczby selenocystein, białko jest bogate w cysteinę i histydynę. Funkcja selenoproteiny P pozostawała nieuchwytna, częściowo z powodu niemożności ekspresji rekombinowanych białek. niezdolności do ekspresji rekombinowanego białka. Zostało to przypisane przypuszczalnie nieefektywnej translacji przez kodony selenocysteiny/zatrzymania. Herein, zgłaszamy po raz pierwszy ekspresję rekombinowanej szczurzej selenoproteiny P w przejściowo transfekowanej ludzkiej linii komórek nabłonkowych nerek, jak również endogennie wyrażone białko z komórek HepG2 i jajnika chomika chińskiego. Większość większość wyrażonego białka migruje z przewidywanym rozmiarem 57 kDa pełnej długości glikozylowanej selenoproteiny P. Opierając się na bogatej w histydynę naturze selenoproteiny P, selenoproteina P jest w pełni glikozylowana. selenoproteiny P, oczyściliśmy rekombinowane i endogennie wyrażone białka przy użyciu chromatografii powinowactwa nikiel-agaroza. Wykazaliśmy, że rekombinowane szczurze i endogenne ludzkie białka reagują w testach Western blotting i testy immunoprecypitacji z komercyjnymi przeciwciałami anty-histydynowymi. Zdolność zdolność do ekspresji, oczyszczania i immunochemicznego wykrywania rekombinowanego białka stanowi podstawę do badania funkcji i wydajności ekspresji tego intrygującego białka. ekspresji tego intrygującego białka. --- Kiedy cDNA zawierające białka wzbogacone w bydlęcej korze móżdżku były klonowane klonowany, klon, który wydawał się kodować białko podobne do selenoproteiny P został białko podobne do selenoproteiny P. Kodująca sekwencja nukleotydowa jego wstawki cDNA wykazywała wysoką homologię do szczurzego i ludzkiego selenoproteiny P cDNA, ale zawierała 12 zamiast 10 TGA (12 zamiast 10 selenocystein w wydedukowanych aminokwasach), tandemowe powtórzenie tandemowego powtórzenia jednego CACTCC (His-Ser) i siedmiu CATCCC (His-Pro) oraz 3' nieulegający translacji region region około 890 zasad krótszy niż w przypadku selenoproteiny P wątroby szczura. RT-PCR przy użyciu zestawu starterów flankujących do powtórzenia wykazał istnienie mRNA bez powtórzenia. Powtórzenie tandemowe i jego sąsiedni region składały się z podobny motyw CAC/TCC/AC/T. Zatem białka te zawierały domenę bogatą w (His-Pro) domenę o nieznacznie ujemnej zmianie energii swobodnej, niezależnie od posiadania tandemowego powtórzenia lub nie. Takie powtórzenia His-Pro podobno występują w segmentacji sparowanym genie lub białku homeobox Om(1D) Drosophila. Co więcej, zarówno to mRNA białka podobnego do selenoproteiny P i mRNA selenoproteiny P ulegały ekspresji we wszystkich obszarach mózgu, ale przede wszystkim w korze móżdżku, hipokampie i opuszce węchowej. Odkrycia te sugerują możliwość, że te selenoproteiny są głównymi nośnikami selenu w mózgu i odgrywają rolę w morfologicznej odpowiedzi komórek nerwowych lub glejowych. --- Selenoproteina P (SeP) jest zewnątrzkomórkową glikoproteiną z 8-10 selenocysteinami na cząsteczkę, zawierającą około 50% całkowitego selenu w ludzkiej surowicy. Funkcja Postulowana jest funkcja przeciwutleniająca SeP. W niniejszym badaniu wykazaliśmy że SeP chroni lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) przed utlenianiem w bezkomórkowym systemie in-vitro. bezkomórkowym systemie in vitro. LDL zostały wyizolowane z ludzkiego osocza krwi i utleniano CuCl2, 2,2'-azobis(2-amidynopropanem) (AAPH) lub nadtlenoazotynem w obecności lub nieobecności SeP. obecności lub nieobecności SeP, wykorzystując tworzenie sprzężonych dienów jako jako parametr peroksydacji lipidów. SeP opóźniał indukowane przez CuCl2 i AAPH utlenianie LDL utlenianie znacząco i skuteczniej niż albumina surowicy bydlęcej stosowana jako kontrola. kontrola. W przeciwieństwie do tego, SeP nie był zdolny do hamowania utleniania LDL indukowanego nadtlenoazotynem. utlenianie LDL. Ochrona LDL przed utlenianiem indukowanym przez CuCl2 i AAPH dostarcza dowodów na zdolność antyoksydacyjną SeP. Ponieważ SeP wiąże się z błonami śródbłonka, może działać in vivo jako czynnik ochronny hamujący utlenianie LDL przez reaktywne formy tlenu. --- CEL: Ludzka selenoproteina P (HSelP) jest unikalnym białkiem, które zawiera 10 selenocysteiny kodowane przez 10 inframe UGA, które zazwyczaj działają jako kodon stop kodon. Funkcja HSelP pozostaje niejasna, częściowo z powodu niezdolności do ekspresji za pomocą techniki rekombinacji genów. Niniejsze badanie ma na celu zbadanie ekspresji i oczyszczania rekombinowanego HSelP w prokariotycznym systemie ekspresji oraz jego aktywność w indukowaniu apoptozy in vitro. METODY: Sklonowano krótszą izoformę HSelP. Po dodaniu selenocysteiny (SeCys) w 40. pozycji od końca N krótszej izoformy HSelP została zmutowana do cysteinę metodą PCR, poddano ją ekspresji w E. coli. Wyrażony produkt oczyszczono za pomocą kolumny DEAE i zidentyfikowany metodą Western blot. Następnie, jego funkcja na indukcji mitochondrialnej aktywności apoptotycznej. WYNIKI: Zmutowana krótsza izoforma HSelP wyrażona w układzie prokariotycznym została oczyszczona przez kolumnę DEAE do 90% jednorodności. Oczyszczony produkt, HSelP280m, indukował otwarcie porów przejścia przepuszczalności mitochondriów (PTP) i obniżał potencjał transmembranowy w sposób zależny od dawki. Zdarzenia te mogą być zniesione przez inhibitory specyficzne dla PTP. WNIOSEK: HSelP280m może indukować otwarcie mitochondrialnego PTP, co stanowi podstawę do badania struktury i funkcji rekombinowanego HSelP.
Która z ludzkich selenoprotein zawiera kilka reszt Se-Cys?
Selenoproteina P, która zawiera 10 selenocystein.