Opisano młodego dorosłego mężczyznę z dystrofią mięśniową o prawdopodobnym dziedziczeniu recesywnym sprzężonym z chromosomem X. recesywnego dziedziczenia. Początek osłabienia mięśni w późnym okresie dojrzewania był poprzedzony poprzedzone przykurczami szyi i łokci sięgającymi dzieciństwa. Rozkład rozkład osłabienia mięśni był proksymalny w kończynach górnych i zarówno proksymalne i dystalne w kończynach dolnych. Mieszany wzorzec zaangażowania mięśni w nóg sprzyja poglądowi, że przypadki dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa z Emery'ego-Dreifussa z osłabieniem proksymalnym zarówno w kończynach górnych, jak i dolnych oraz dystrofią mięśniową X-linked scapuloperoneal dystrofia mięśniowa związana z chromosomem X reprezentują to samo zaburzenie. Biopsja mięśnia w niniejszym przypadku przypadku wykazała unikalny wygląd. --- U 32-letniej kobiety opisano następujące cechy dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa: zanik i osłabienie mięśni ramienno-łokciowych, przykurcze szyi i łokci z bradykardią zatokową, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia blok przedsionkowo-komorowy i kardiomiopatia rozstrzeniowa. Próbka biopsji mięśni szkieletowych wykazał charakter dystroficzny; biopsja endomiokardialna mięśnia sercowego wykazała naciek tkanki tłuszczowej i odkładanie się antyludzkich IgG. Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa jest recesywną miopatią sprzężoną z chromosomem X. Pacjent nie miał rodzinnego podłoża choroby. Ten pacjent może mieć sporadyczny wzór dziedziczenia z ciężkim zajęciem serca. --- CEL: Opisanie obrazu klinicznego i histopatologicznego w dzieciństwie, ciężkiego wariantu łopatkowo-oponowego MD ze sztywnością kręgosłupa. kręgosłupa. Wstęp: Sztywność kręgosłupa jest cechą wielu zespołów, w tym X-linked Emery-Dreifuss MD, miopatii Bethlem i zespołu sztywnego kręgosłupa. Są to jednak względnie statyczne lub bardzo wolno postępujące zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zwykle związane z zachowaną ambulatoryjnością. zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zwykle związane z zachowaną możliwością poruszania się w dorosłym życiu. PACJENCI I METODY: Pięcioro niespokrewnionych dzieci (trzech chłopców i dwie dziewczynki) w pierwszych 2 latach życia ze słabą kontrolą szyi, chodem kaczkowatym i częstymi upadkami, i częstymi upadkami. U wszystkich pacjentów zaobserwowano wczesne zanikanie dystalnych mięśni nóg, bicepsów, tricepsów, i mięśni szyi u wszystkich pacjentów, a wszyscy mieli przykurcze i ciężką sztywność kręgosłupa. sztywność kręgosłupa. Choroba postępowała szybko i wszyscy pacjenci stracili wszyscy pacjenci stracili możliwość poruszania się przed ukończeniem 8 roku życia. Czynność serca u wszystkich pacjentów była prawidłowa. WYNIKI: Kinaza kreatynowa była umiarkowanie podwyższona u wszystkich, a biopsja mięśnia wykazały niespecyficzne zmiany dystroficzne z prawidłową ekspresją dystrofiny, sarkoglikanów i łańcuchów lamininy alfa2, alfa5, beta1 i gamma1. i gamma1. Ekspresja emeryny była prawidłowa u dwóch chłopców, których tkanka była tkanka była dostępna do badania. WNIOSKI: Rozkład osłabienia, wyniszczenia i przykurczów u opisanych pacjentów pacjentów przypominał chorobę Emery'ego-Dreifussa, ale szybki postęp osłabienia i przykurczów oraz zaangażowanie obu płci wraz z normalną ekspresją emeryny ekspresja emerin sugeruje, że ta forma nie jest sprzężona z chromosomem X Emery-Dreifuss MD. My sugerujemy, że ci pacjenci reprezentują ciężką MD charakteryzującą się wczesnym początkiem i ciężką sztywnością kręgosłupa, z prawdopodobnym autosomalnym dziedziczeniem recesywnym. recesywnym dziedziczeniem. --- Opisano dwa rodzinne i dwa sporadyczne przypadki zespołu Emery'ego-Dreifussa. Jedna rodzina prezentowała rzadki autosomalny dominujący wariant dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa. Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa, inna z recesywnym dziedziczeniem sprzężonym z chromosomem X wykazała niezwykłą wewnątrzrodzinną zmienność. Jeden ze sporadycznych przypadków bardzo przypominał zespół sztywnego kręgosłupa. zespół sztywnego kręgosłupa, drugi był klinicznie pośredni między dystrofią mięśniową Emery'ego-Dreifussa dystrofią mięśniową Emery'ego-Dreifussa i zespołem sztywnego kręgosłupa, pokazując, że nie są to odrębne zaburzenia. zaburzenia. --- Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa (EMD) charakteryzuje się (1) wczesnymi wczesnymi przykurczami ścięgien Achillesa, łokci i mięśni postcervical, (2) powoli postępującym zanikiem i osłabieniem mięśni z przeważającym i (3) kardiomiopatią z wadami przewodzenia i ryzykiem nagłego zgonu. wady przewodzenia i ryzyko nagłej śmierci. Dziedziczenie jest zwykle sprzężone z chromosomem X recesywne, ale może być autosomalne dominujące. Badania powiązań rodzinnych pozwoliły zmapować X EMD do dystalnego długiego ramienia chromosomu X, ale precyzyjna lokalizacja genetyczna genetyczna została utrudniona przez rzadkość występowania tego schorzenia. Przedstawiamy trzy nowe rodziny z dystrofią mięśniową Emery'ego-Dreifussa sprzężoną z chromosomem X badane za pomocą markerów DNA DNA z Xq27-qter i trzy wcześniej opublikowane rodziny typowane dla dodatkowych markerów. dodatkowych markerów. Nie zaobserwowano rekombinacji z locus czerwonego/zielonego stożka RGCP (wynik lod, Z = 2,46), locus genu koagulantu czynnika VIII, F8C (Z = 6,39) lub z DXS115 (Z = 4,94). Zaobserwowano dwie rekombinacje, które które mapowały EMD odpowiednio dystalnie do DXS15 (DX13) i DXS52 (St14). Wielopunktowa analiza powiązań dała szanse przekraczające 200: 1 dla EMD będącego dystalnie do tych markerów. Analiza wielopunktowa uwzględniająca opublikowane dane dała mapę cen-DXS304-9cM-DXS15-3cM-DXS52-2 cM-(RGCP,EMD)-3cM-F8C-2cM-DXS115 z prawdopodobieństwem 120:1 na korzyść lokalizacji EMD między DXS52 i F8C w porównaniu do następną najlepszą pozycją dystalną do F8C. --- Zaburzenia Charcot-Marie-Tooth (CMT) obejmują grupę klinicznie i genetycznie heterogennych dziedzicznych neuropatii ruchowych i czuciowych. genetycznie heterogennych dziedzicznych neuropatii ruchowych i czuciowych, które charakteryzują się głównie charakteryzują się głównie osłabieniem i zanikiem mięśni, deformacjami stóp oraz zmiany elektrofizjologiczne i histologiczne. Jeden z podtypów, CMT2, jest podtyp, CMT2, jest definiowany przez nieznaczne lub nieobecne zmniejszenie prędkości przewodzenia nerwowego wraz z utratą dużych włókien mielinowych i zwyrodnieniem aksonalnym. FENOTYPY CMT2 charakteryzują się również dużą heterogennością genetyczną, chociaż tylko dwa geny - NF-L i KIF1Bbeta - zostały do tej pory zidentyfikowane. Homozygotyczność w algierskich rodzinach wsobnych z autosomalną recesywną CMT2 (AR-CMT2) dostarczyło dowodów na powiązanie z chromosomem 1q21.2-q21.3 w dwóch rodzinach (Zmax=4,14). Wszyscy pacjenci mieli wspólny homozygotyczny haplotyp przodków, który sugerował mutację założycielską jako przyczynę fenotypu. Unikalna homozygotyczna mutacja homozygotyczna mutacja w LMNA (która koduje laminę A/C, składnik otoczki jądrowej) została zidentyfikowana u wszystkich chorych. otoczki jądrowej) została zidentyfikowana u wszystkich dotkniętych członków i u dodatkowych pacjentów z CMT2 z trzeciej, niespokrewnionej rodziny. Ultrastrukturalne badanie nerwów kulszowych nerwów kulszowych myszy pozbawionych LMNA (tj. -/-) i ujawniła silne zmniejszenie gęstości aksonów, powiększenie aksonów i obecność niemielinizowanych aksonów. aksonów, z których wszystkie były bardzo podobne do fenotypów ludzkich aksonopatii obwodowych. aksonopatii obwodowych. Znalezienie specyficznych dla miejsca podstawień aminokwasów w dystrofii mięśniowej kończyn typu 1B, autosomalnej dominującej dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa dystrofii mięśniowej, kardiomiopatii rozstrzeniowej typu 1A, autosomalnej dominującej częściowej lipodystrofia, a teraz AR-CMT2 sugeruje istnienie odrębnych domen funkcjonalnych w lamin A/C. domen w lamin A/C, które są niezbędne dla utrzymania i integralności różnych linii komórkowych. różnych linii komórkowych. Zgodnie z naszą wiedzą, niniejszy raport stanowi pierwszy dowód na recesywne dziedziczenie mutacji powodującej CMT2; Dodatkowo sugerujemy, że mutacje w LMNA mogą być również przyczyną genetycznie nakładającego się zaburzenia CMT2B1. --- WPROWADZENIE: Migotanie przedsionków (AF) jest zaburzeniem dziedzicznym predylekcją, co sugeruje defekt chromosomu płci u niektórych pacjentów. Mutacje skrócenia utraty funkcji w EMD, kodujące błonę jądrową białko emerin, powodują dystrofię mięśniową Emery'ego-Dreifussa sprzężoną z chromosomem X (EDMD) charakteryzującą się zlokalizowanymi przykurczami i miopatią szkieletową w okresie dojrzewania, dysfunkcją węzła zatokowego (SND) we wczesnej dorosłości i migotaniem przedsionków jako cechą zmiennie powiązaną cechą. Niniejsze badanie miało na celu zidentyfikowanie genetycznych podstaw ograniczonej do mężczyzn, niesyndromicznej dysfunkcji węzła zatokowego i migotania przedsionków w wielopokoleniowej rodzinie. wielopokoleniowej rodzinie. METODY I WYNIKI: Uzyskano dokumentację genealogiczną i medyczną oraz próbki DNA. DNA. Postępująca dysfunkcja węzła zatokowego i migotanie przedsionków wystąpiły u czterech mężczyzn spokrewnionych w linii matczynej. matki, co jest zgodne z dziedziczeniem sprzężonym z chromosomem X. Miopatia szkieletowa była nieobecna, nawet w zaawansowanym wieku. Ukierunkowane genotypowanie chromosomu X zmapowało locus choroby do Xq28, wskazując EMD jako pozycyjny gen kandydujący. Sekwencjonowanie DNA ujawniło hemizygotyczność dla delecji w ramce 3-bp w EMD (Lys37del) u dotkniętych chorobą mężczyzn, zaburzając resztę w domenie wiążącej LEM krytyczną dla montażu jądrowego ale pozostawiając pozostałą część białka nienaruszoną. Barwienie komórek nabłonka policzkowego za pomocą przeciwciała emerin wykazało niemal całkowitą funkcjonalną utratę emerin. Kobiety krewnych poddano prospektywnym badaniom elektrokardiograficznym i genetycznym. Te heterozygotyczne dla Lys37del miały około 50-70% jąder emerin-dodatnich i różne stopnie napadowej arytmii nadkomorowej. WNIOSKI: Mutacja EMD może leżeć u podstaw rodzinnego AF sprzężonego z chromosomem X. Lys37del jest związany z niedoborem emeryny w komórkach nabłonkowych, podobnie jak w EDMD, ale powoduje elektryczną atriomiopatię przy braku choroby mięśni szkieletowych. Należy rozważyć badanie genetyczne EMD należy rozważyć u pacjentów z AF związanym z SND i/lub wywiadem rodzinnym sugerującym dziedziczenie sprzężone z chromosomem X. --- Młoda kobieta z dystrofią mięśni ramienno-łokciowych i przykurczami otrzymała przeszczep przeszczep serca z powodu ciężkiej kardiomiopatii rozstrzeniowej. Histopatologia serca składał się z przerostu miocytów, zwłóknienia śródmiąższowego i hiperchromatyczności jądrowej bez hiperchromatyczność bez nieprawidłowości mitochondrialnych. Miopatia i choroba serca serca nie były klinicznie widoczne w jej rodzinie, chociaż trzech krewnych miało niewyjaśnione skrócenie ścięgien Achillesa bez osłabienia. Przykurcze ścięgien mogą mogą być częściową ekspresją tego zaburzenia miopatycznego, co sugeruje autosomalne dziedziczenie dominujące dziedziczenie ze zmienną penetracją. Dystrofia mięśniowa klinicznie klinicznie podobna do typu Emery-Dreifuss (EDMD) może zatem występować u kobiet. Zamiast arytmii serca typowych dla EDMD, może wystąpić kardiomiopatia rozstrzeniowa. może wystąpić kardiomiopatia rozstrzeniowa z ciężką zastoinową niewydolnością serca. Jest to pierwszy doniesienie o przeszczepie serca w takim przypadku. --- Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa charakteryzuje się kliniczną triadą wczesnym pojawieniem się przykurczów łokci, ścięgien Achillesa i kręgosłupa, wyniszczeniem i osłabienie z przewagą dystrybucji ramienno-ostrogowej i zagrażające życiu zagrażające życiu wady przewodzenia serca i/lub kardiomiopatia. Opisano dwa główne typy dziedziczenia zostały opisane: postać sprzężona z chromosomem X jest spowodowana mutacjami w genie STA w locus Xq28 i genie STA w locus Xq28. Xq28, a gen dla postaci autosomalnej dominującej (gen LMNA) został zlokalizowany na chromosomie 1q28. zlokalizowany na chromosomie 1q11-q23. Ostatnio mutacje w tym genie LMNA zostały również są również odpowiedzialne za rzadszą autosomalną recesywną postać choroby. choroby. Chociaż wszystkie formy mają podobny obraz kliniczny, istnieją między nimi pewne różnice. różnice między nimi, co zostało niedawno opisane u dużej liczby pacjentów. dużej liczbie pacjentów. Przedstawiamy pierwszą udokumentowaną hiszpańską rodzinę genetycznie potwierdzoną autosomalną dominującą dystrofię mięśniową Emery'ego-Dreifussa. Emery'ego-Dreifussa. Opisano dane kliniczne, patologiczne i genetyczne. Podkreślamy trudności w diagnozie, szczególnie w sporadycznych przypadkach lub u młodych pacjentów, u których u których obraz kliniczny nie jest w pełni ustalony. --- Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa jest formą dystrofii mięśniowej, w której często występują wczesne przykurcze i wady przewodzenia serca, spowodowane przez niedoborem emeryny w wewnętrznej błonie jądrowej włókien mięśniowych. A 19-letni mężczyzna wykazywał osłabienie mięśni i hipotrofię w proksymalnych kończyn górnych i dolnych, dysfagię i wczesne przykurcze w łokciach i kostkach, ze znanym wywiadem zgodnym z formą dziedziczenia sprzężoną z chromosomem X. Badanie Badanie wykazało podwyższony poziom kreatyninazy w surowicy, elektrokardiogram miał blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia i prawidłowy blok prawej odnogi pęczka Hisa elektromiografia i badanie przewodnictwa nerwowego biopsja mięśnia ujawniła cechy miopatyczne i immunohistochemię białek jądrowych. a analiza immunohistochemiczna białek jądrowych wykazała niedobór emeryny. Objawy kliniczne i genetyczne, zmiany laboratoryjne i elektromiograficzne, a także elektromiograficzne, a także badanie wzorca dziedziczenia na potrzeby poradnictwa genetycznego. dla poradnictwa genetycznego. --- Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa to zespół charakteryzujący się pięcioma istotnymi cechami: wczesne i nietypowe przykurcze; zanik mięśni ramienno-łokciowych; powolny postęp osłabienia, rozpoczynający się w dzieciństwie; wady przewodzenia serca; oraz dziedziczenie sprzężone z chromosomem X. Przedstawiamy dwa przypadki i szczegółowo opisujemy inne doniesienia o z podobną konstelacją objawów z widocznym dziedziczeniem autosomalnym dominującym. Postulujemy odrębne zaburzenia genetyczne o podobnej ekspresji fenotypowej. --- Kobieta z wczesnym, powoli postępującym osłabieniem mięśni ramienno-łokciowych miała wyraźne ograniczenie zgięcia szyi z przykurczem w łokciach. Rozwinęła się u niej duszność wysiłkową w wieku 25 lat, wykryto migotanie przedsionków z wolną czynnością komór i wszczepiono rozrusznik serca. Jej ojciec miał podobne podobne zaburzenie. Istnieje co najmniej jedno inne doniesienie o autosomalnej dominującej transmisji tego obrazu klinicznego, który wcześniej był zgłaszany tylko jako Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa z recesywnym dziedziczeniem sprzężonym z chromosomem X. Zatem, w przypadku tej niezwykłej i charakterystycznej postaci dystrofii mięśniowej możliwy jest więcej niż jeden sposób dziedziczenia. formy dystrofii mięśniowej. --- Osoby z tym samym zaburzeniem genetycznym często wykazują znaczne różnice w nasileniu nasilenia klinicznego, co zazwyczaj przypisuje się podłożu genetycznemu. My zidentyfikowaliśmy dwóch pacjentów z genetycznie potwierdzoną dystrofią mięśniową Emery'ego-Dreifussa (EDMD). Emery'ego-Dreifussa (EDMD), którzy mieli nietypowy przebieg i nietypowe wyniki kliniczno-patologiczne. nietypowe wyniki kliniczno-patologiczne. Postawiliśmy hipotezę dziedziczenia digenicznego i szukaliśmy dodatkowych wyjaśnień molekularnych. dodatkowych wyjaśnień molekularnych. Mutacje w dodatkowych genach zostały zidentyfikowano u obu pacjentów. Pierwszy pacjent był członkiem rodziny z molekularnie potwierdzoną potwierdzoną molekularnie EDMD sprzężoną z chromosomem X. Jednak cechy kliniczne były niezwykle nietypowe dla tego schorzenia u proponowanego pacjenta: w wieku 2,5 roku wystąpiło u niego ciężkim osłabieniem proksymalnym i znacznie podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej w surowicy. Osłabienie mięśni mięśni szybko postępowało, prowadząc do utraty niezależnego poruszania się w wieku 12 lat. w wieku 12 lat. Ponadto u pacjenta rozwinęła się choroba układu przewodzącego serca wymagająca stymulacji w wieku 11 lat i ciężka kardiomiopatia rozstrzeniowa we wczesnym wieku nastoletnim. nastolatków. Pomimo stymulacji miał kilka epizodów omdleń przypisywanych komorowymi zaburzeniami rytmu. Ponieważ przypominają one cechy kardiologiczne pacjentów z autosomalnym dominującym wariantem EDMD, zbadaliśmy gen lamin A/C, identyfikując mutację de-novo u proponenta. Drugi pacjent miał miopatię sercowo-szkieletową, podobną do jego matki, która zmarła ponad 20 lat wcześniej. zmarła ponad 20 lat wcześniej. Ze względu na dominujący wywiad rodzinny podejrzewano laminopatię i zidentyfikowano mutację w eksonie 11 genu LMNA. Mutacja ta, nie była jednak obecna u jego matki, ale zamiast tego, co zaskakujące, została została zidentyfikowana u jego praktycznie bezobjawowego ojca. Niezwykłe nagromadzenie desminy w mięśniu sercowym wnioskodawcy skłoniło nas do zbadania genu desminy u tego pacjenta. u tego pacjenta i w ten sposób zidentyfikowaliśmy mutację desminy, oprócz mutacji oprócz mutacji LMNA u proponenta. Przypadki te sugerują, że oddzielne mutacje w powiązanych białkach, które uważa się za wzajemnie oddziałujące lub które reprezentują różne części domniemanego szlaku funkcjonalnego, mogą synergistycznie przyczyniać się do nasilenia choroby w autosomalnej dominującej EDMD. Ponadto dziedziczenie digeniczne może przyczyniać się do klinicznego nasilenia wielu innych zaburzeń nerwowo-mięśniowych. zaburzeń nerwowo-mięśniowych. --- Autorzy opisują unikalną obserwację rodzinnej postaci miodystrofii proksymalnej z wczesnymi przykurczami i złośliwym przebiegiem. z wczesnymi przykurczami i złośliwym przebiegiem. Pierwotny charakter pierwotny charakter uszkodzenia mięśni został potwierdzony w badaniu elektromiograficznym. Dane z elektrokardiografii i echokardiografii potwierdziły obecność u pacjentów objawów kardiomioli pacjentów objawów kardiomiopatii. Ponieważ choroba została zdiagnozowana u 3 braci, zakłada się recesywny typ dziedziczenia sprzężony z chromosomem X. Pojawia się opinia że opisana postać jest kliniczną odmianą miodystrofii Emery'ego-Dreyfusa. Emery'ego-Dreyfusa. --- Miopatia Emery'ego-Dreifussa może być związana z kardiomiopatią i zaburzeniami rytmu serca. i zaburzeniami rytmu serca. Wzór dziedziczenia dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa (EDMD) jest sprzężony z chromosomem X, podczas gdy EDMD2 jest dziedziczony autosomalnie dominująco. EDMD2 jest spowodowana przez mutacje genu laminu A/C (LMNA), które powodują zmiany w białkach laminu które są integralną częścią jądra i integralności komórki. 53-letni mężczyzna został do nas z rozwarstwieniem prawej tętnicy szyjnej wewnętrznej. Szczegółowa diagnostyka pacjenta i członków rodziny ujawniły pewne nietypowe cechy, a sekwencjonowanie genetyczne przeprowadzono sekwencjonowanie genetyczne genu LMNA. Nowa mutacja została zidentyfikowana w dwóch próbkach przesłanych do analizy. Przedstawiamy pierwszą indyjską rodzinę EDMD2 z rodzinną kardiomiopatią rozstrzeniową i zaburzeniami rytmu serca, u której przeprowadzono sekwencjonowanie genu LMNA. przeprowadzono sekwencjonowanie genu LMNA. Zidentyfikowano nową mutację i opisano dodatkowe opisano dodatkowe nietypowe cechy kliniczne. --- Opisano pierwszą niemiecką rodzinę z autosomalnym dominującym zespołem Emery'ego-Dreifussa (EDS). z wynikami elektrofizjologicznymi i miopatologicznymi dostarczającymi dowodów na pierwotną chorobę neurogenną. pierwotnej choroby neurogennej. Zgodnie z klasyfikacją zespołu łopatki strzałkowej bez kardiomiopatii, stwierdzamy, że istnieją dwa warianty EDS: jeden warianty EDS: jeden miopatyczny, drugi neurogenny. Dlatego też dlatego należy unikać terminu dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa. Zamiast tego, każdy przypadek EDS powinien być sklasyfikowany jako miopatyczny lub neurogenny z dziedziczeniem recesywnym lub dziedziczeniem autosomalnym dominującym.
Jaki jest wzór dziedziczenia dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa?
Wzorzec dziedziczenia dystrofii mięśniowej Emery'ego-Dreifussa (EDMD) może być sprzężony z chromosomem X, autosomalny dominujący lub autosomalny recesywny.