Protymozyna alfa (proTalpha) to polipeptyd o długości 109 aminokwasów prezentujący odmienną aktywność immunologiczną in vitro i in vivo. Ostatnie doniesienia sugerują że w komórkach apoptotycznych proTalpha jest rozszczepiana przez kaspazy w jej karboksy(C) -terminus generując potencjalnie bioaktywne fragmenty. W tym badaniu, zidentyfikowaliśmy segment peptydowy proTalpha prezentujący maksimum aktywność immunomodulacyjną. Grasicę cielęcą proTalpha poddano trypsynizacji i wytworzono pięć wytworzonych fragmentów (obejmujących reszty 1-14, 21-30, 31-87, 89-102 i 103-109) przetestowano pod kątem ich zdolności do stymulowania zdrowych dawców i raka proliferacji komórek jednojądrzastych krwi obwodowej (PBMC) pochodzących od pacjenta w autologicznej reakcji mieszanych limfocytów (AMLR), naturalnych zabójców i aktywność komórek zabójczych aktywowanych limfokinami, wewnątrzkomórkowa produkcja perforyny, regulację w górę cząsteczek adhezyjnych i ekspresję CD25. ProTalpha(89-102) i proTalpha(103-109) znacząco wzmocniły odpowiedź immunologiczną zdrowych limfocytów dawcy do poziomów porównywalnych z tymi indukowanymi przez nienaruszone proTalpha. Te efekty były bardziej wyraźne u pacjentów z rakiem, gdzie peptydy proTalpha(89-102) i proTalpha(103-109) częściowo, aczkolwiek znacząco, przywróciły obniżoną AMLR i zdolność cytolityczną PBMC, symulując aktywność biologiczną aktywność wywierana przez nienaruszoną proTalpha. ProTalpha (1-14), proTalpha (21-30) i proTalpha(31-87) marginalnie zwiększały aktywację limfocytów. Jest to pierwszy raport pokazujący, że aktywność immunomodulująca proTalpha może być zastąpiona przez jego C-końcowy peptyd (y). Czy generowanie i eksternalizacja takich immunoaktywnych fragmentów proTalpha występuje in vivo, wymaga dalszych badań. Jednakże, jeśli te peptydy mogą wywoływać odpowiedzi immunologiczne, mogą być ostatecznie stosowane terapeutycznie w celu poprawy niektórych funkcji PBMC u pacjentów z rakiem. --- Klon cDNA kodujący protymozynę alfa (Prot-alfa) został wyizolowany i scharakteryzowany z jądra żaby Rana esculenta. scharakteryzowany z jądra żaby Rana esculenta. Protymozyna alfa żaby (fProt-alfa) to 109-aminokwasowe białko o wysokiej homologii do Prot-alfa ssaków. Prot-alfa ssaków. fProt-alfa zawiera 28 reszt kwasu asparaginowego i 25 reszt kwasu glutaminowego. i przedstawia typową podstawową sekwencję aminokwasów KKQK w bliskim regionie końca karboksylowego. karboksylowym regionie końcowym. Analiza Northern blot wykazała, że fProt-alfa jest wykazuje wysoką ekspresję w jądrach. Inną ekspresję transkryptu fProt-alfa stwierdzono podczas cyklu rozrodczego żaby ze szczytem we wrześniu / październiku w z dojrzewaniem komórek rozrodczych, silnie sugerując rolę tego białka w aktywności jąder. białka w aktywności jąder. Hybrydyzacja in situ wykazała, że jedynymi komórkami zarodkowymi wykazującymi ekspresję fProt-alfa są pierwotne i wtórne spermatocyty. spermatocyty; ponadto sygnał hybrydyzacji był silniejszy w październiku jądrze. Podsumowując, nasze odkrycia wskazują, że fProt-alfa może przyczyniać się do do efektywności żabiej spermatogenezy, odgrywając rolę podczas mejozy. To badanie jest pierwszym doniesieniem na temat izolacji i charakterystyki Prot-alfa u kręgowców innych niż ssaki. Ponadto nasze wyniki wskazują, że jądro żaby R. esculenta może być użytecznym modelem do poszerzenia wiedzy dotyczącą fizjologicznej roli Prot-alfa u kręgowców. --- Ludzka tymozyna alfa 1 (Talpha1) jest ważnym peptydem w rozwoju i starzenia się kompetencji immunologicznych u ludzi, a wiele badań zgłosiło ekspresji tego peptydu. W tym badaniu zaprojektowaliśmy i zsyntetyzowaliśmy gen Talpha1 zgodnie z preferencjami użycia kodonów E. coli i skonstruowaliśmy gen 6xTalpha1 concatemer. Ten ostatni został wstawiony do wektora ekspresyjnego E. coli pET-22b (+) i transformowany do E. coli BL21 (DE3). Po indukcji IPTG, białko konkatenatora zostało pomyślnie wyrażone w E. coli, a następnie rozszczepione przez hydroksyloaminą w celu uwolnienia monomeru Talpha1. Gly-SDS-PAGE i spektrometria masowa potwierdziły, że rekombinowane białko zostało rozszczepione zgodnie z przeznaczeniem. Bioaktywność monomeru Talpha1 analizowano przez proliferację limfocytów i przez aktywność mitochondrialną w dwóch różnych liniach komórek nowotworowych. Niniejsze badanie dostarcza opis przygotowania bioaktywnego Talpha1, który może okazać się przydatny w przyszłych badaniach biomedycznych. przyszłych badaniach biomedycznych. --- Białko jądrowe protymozyna-α (ProTα), któremu brakuje sekwencji peptydu sygnałowego jest uwalniane z neuronów i astrocytów pod wpływem stresu niedokrwiennego i wywiera unikalną formę neuroprotekcji poprzez mechanizm przeciwnowotworowy. Niedokrwienny indukowane stresem uwalnianie ProTα jest inicjowane przez uwalnianie jądrowe, a następnie zewnątrzkomórkowe uwalnianie w sposób niepęcherzykowy w komórkach glejaka C6. Te procesy są spowodowane odpowiednio utratą ATP i podwyższonym poziomem Ca²(+). S100A13, a białko wiążące Ca²(+), zostało zidentyfikowane jako główne białko uwalniane razem z ProTα w teście immunoprecypitacji. Zależna od Ca²(+) interakcja między Stwierdzono, że ProTα i S100A13 wymagają C-końcowych sekwencji peptydowych obu białek. W komórkach glejaka C6 wyrażających mutant Δ88-98 S100A13, brak surowicy powodował uwalnianie S100A13. pozbawienie surowicy spowodowało uwolnienie mutanta S100A13, ale nie ProTα. Kiedy komórkom podawano związki apoptogenne, ProTα był rozszczepiany przez kaspazę-3 do wygenerować C-końcowy fragment pozbawiony peptydu, w którym brakuje jądrowego sygnału lokalizacji sygnału lokalizacji jądrowej (NLS). Nie stwierdzono jednak zewnątrzkomórkowego uwalniania ProTα. Wszystkie te wyniki sugerują, że stres wywołujący martwicę indukuje zewnątrzkomórkowe uwalnianie ProTα w sposób niepęcherzykowy, podczas gdy stres indukujący apoptozę nie, ze względu na utratę interakcji z S100A13, cząsteczką ładunku dla uwalniania zewnątrzkomórkowego. --- Neutrofile są krótkotrwałymi leukocytami i głównymi składnikami wrodzonego układu odpornościowego. układu odpornościowego. Są kluczowymi graczami w obronie organizmu przed patogenami, ale ich ich udział we wzroście guza i przerzutach jest kontrowersyjny. Niemniej jednak, neutrofilów u pacjentów z nowotworami, szczególnie u tych poddawanych chemioterapii, ma znaczenie kliniczne. poddawanych chemioterapii, ma znaczenie kliniczne. W tym badaniu zbadaliśmy zdolność immunoreaktywnego fragmentu polipeptydu prothymosin alfa (proTα), tj. dekapeptydu proTα(100-109), do zwiększania funkcji neutrofili izolowanych z chemioterapii. funkcje neutrofili izolowanych z krwi obwodowej pacjentek z rakiem piersi w porównaniu z tymi pochodzącymi od zdrowych dawców. Aktywacja neutrofili z obu grup za pomocą proTα(100-109) znacząco zwiększyła fagocytozę i produkcję wewnątrzkomórkowych reaktywnych form tlenu (ROS) w porównaniu do kontroli. Uwalnianie zewnątrzkomórkowych ROS i wybuch oksydacyjny proTα(100-109)-stymulowane neutrofile były mniej ulepszone. Co najważniejsze, po aktywacji proTα(100-109), neutrofile od pacjentów z rakiem piersi wykazały znacznie zwiększoną cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych. Używając zakodowany peptyd jako kontrolę, wykazaliśmy, że indukowane proTα(100-109) efekty były specyficzne dla sekwencji i porównywalne z tymi wywieranymi przez macierzystą cząsteczkę cząsteczkę proTα. Reaktywność neutrofili na proTα(100-109) lub nienaruszone proTα nie korelowała ze stopniem guza lub innymi ustalonymi cechami guza charakterystyką guza. Nasze wyniki sugerują, że proTα(100-109) aktywuje neutrofile, szczególnie te pochodzące od pacjentów z rakiem piersi, a efekty te mogą być potencjalnie wykorzystane do poprawy niektórych funkcji neutrofili w warunkach klinicznych. klinicznych.
Opisać znane funkcje c-końcowego peptydu protymozyny alfa?
Protymozyna alfa (ProTα) (kodowana u człowieka przez gen PTMA) jest wszechobecnym, wysoce kwaśnym polipeptydem jądrowym. Podczas wczesnej apoptozy, proTα jest rozszczepiana przez aktywowaną kaspazę-3, przy czym głównym miejscem przyłączenia jest D99, w pobliżu jej karboksylowego końca. Rola rozszczepionego dekapeptydu - proTα(100-109) - nie jest w pełni zrozumiała. Wykazano, że proTα(100-109), który zawiera sygnał lokalizacji jądrowej (NLS) dla ProTα, ma właściwości immunostymulujące, takie jak stymulowanie limfocytów i neutrofili oraz indukowanie dojrzewania komórek dendrytycznych.