CEL: Ocena wykonalności i skuteczności szkolnej grupy terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) zaburzeń lękowych z afroamerykańskimi nastolatkami. Afroamerykanów. METODA: Dwunastu nastolatków (średni wiek = 15,6 lat) z zaburzeniami lękowymi zostało losowo przydzielonych do losowo przydzielonych do CBT (n = 6) lub grupy kontrolnej wspierającej uwagę (AS-Control; n = 6). Obie grupy spotkały się na 10 sesjach w tej samej szkole średniej. Kluczowe składniki leczenia w CBT obejmowały ekspozycję, relaksację, umiejętności społeczne, i restrukturyzację poznawczą. Kluczowe składniki AS-Control obejmowały wsparcie terapeuty i rówieśników. i wsparcie rówieśników. Przed rozpoczęciem i po zakończeniu terapii przeprowadzono wywiady diagnostyczne przeprowadzono wywiady diagnostyczne, a młodzież wypełniła samoopisowe pomiary lęku. WYNIKI: Po zakończeniu leczenia i wśród tych, którzy uczestniczyli w więcej niż jednej sesji sesji, 3/4 nastolatków w CBT nie spełniało już kryteriów diagnostycznych dla swoich podstawowego zaburzenia lękowego, w porównaniu z 1/5 w grupie AS-Control. Oceny kliniczne upośledzenia i samoopisowe poziomy ogólnego lęku były znacznie niższe w po leczeniu w CBT w porównaniu z AS-Control. Nastolatki w obu grupach zgłaszały niższy poziom lęku społecznego od okresu przed terapią do okresu po jej zakończeniu. WNIOSKI: Wyniki potwierdzają wykonalność wdrożenia opartej na podręcznikach CBT w miejskich warunkach szkolnych. Wskaźniki odpowiedzi wśród afroamerykańskich nastolatków były podobne do tych stwierdzonych w badaniach z udziałem białej młodzieży. --- TŁO: U nastolatków, u których zdiagnozowano zaburzenia depresyjne, współwystępowanie zaburzeń psychicznych psychiatryczne są raczej regułą niż wyjątkiem. CEL: Ustalenie częstości występowania związku między depresją u nastolatków i innymi zaburzeniami psychicznymi oraz zbadanie różnych zaburzeń psychicznych współistniejących z depresją. zaburzeń psychicznych współwystępujących z depresją. METODY: Przeprowadziliśmy opisowe, retrospektywne i analityczne badanie ankietowe na 77 osobach, które były obserwowane na oddziale psychiatrii dziecięcej w Sfax z powodu zaburzeń depresyjnych zdiagnozowanych zgodnie z kryteriami DSM-IV TR w okresie okres 9 lat (od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r.). WYNIKI: 49,3% młodzieży z depresją miało choroby współistniejące: zaburzenia lękowe w 23,37% przypadków. zaburzenia lękowe w 23,37% przypadków, zaburzenia destrukcyjne w 13% przypadków (zaburzenia zachowania w 11,7% przypadków). w 11,7% przypadków i zaburzenia opozycyjno-buntownicze w 1,3% przypadków), zaburzenia osobowości w 13% przypadków. przypadków), zaburzenia osobowości w 13% przypadków, nadużywanie substancji w 3,9% przypadków i zaburzenia zachowania pokarmowego w 2,6% przypadków. Nakładające się duże zaburzenie depresyjne u nastolatków z dystymią ("podwójna depresja") występowało w 10,4% przypadków. występowała w 10,4 przypadków. WNIOSKI: W naszym badaniu podkreślamy częstość występowania związku między depresją u nastolatków a innymi zaburzeniami psychicznymi. Wykrywanie ma ogromne znaczenie, ponieważ pozwala zrozumieć patogenezę depresji u nastolatków. patogenezę depresji u nastolatków, zbadać implikacje współwystępowania na przebieg i wyniki tego zaburzenia oraz opracowanie odpowiedniego leczenia. odpowiedniego leczenia. --- TŁO: Badania wywiadu rodzinnego u dorosłych ujawniają silną rodzinność zaburzeń lękowych z pewną specyfiką. zaburzeń lękowych z pewną specyficznością. Celem obecnego badania było ustalenie, czy występował podwyższony wskaźnik zaburzeń lękowych u rodziców dzieci z zaburzeniami lękowymi i czy istniała międzypokoleniowa specyfika międzypokoleniowa specyfika w postaci zaburzeń. METODY: Stan psychiczny 85 dzieci z zaburzeniami lękowymi i ich rodziców badano systematycznie. i ich rodziców był systematycznie oceniany wraz z próbą porównawczą próbą porównawczą 45 dzieci bez aktualnych zaburzeń i ich rodziców. WYNIKI: W porównaniu z odsetkiem zaburzeń lękowych wśród rodziców dzieci z grupy porównawczej dzieci, wskaźnik aktualnych zaburzeń lękowych u matek niespokojnych dzieci był znacznie podwyższony, podobnie jak wskaźnik zaburzeń lękowych w ciągu całego życia zarówno dla matek, jak i ojców. matek i ojców. Matki dzieci z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi, fobią społeczną, fobią specyficzną i zaburzeniem lękowym z separacją. zaburzenia, ale także podwyższone wskaźniki innych zaburzeń. zaburzeń. OGRANICZENIA: Oceniono tylko 60% ojców dzieci cierpiących na zaburzenia lękowe. WNIOSKI: Potwierdzono silną rodzinność zaburzeń lękowych, zwłaszcza między zaburzeniami lękowymi dziecka i matki. Wszystkie zaburzenia lękowe u dzieci były związane z kilkoma formami zaburzeń lękowych u matki. Pewna specyficzność w postaci zaburzeń lękowych u dziecka i matki była fobii społecznej i zaburzenia lękowego separacyjnego. Ustalenia te mają implikacje dla leczenia lęku u dzieci.
Jakie są obecne metody leczenia zaburzeń lękowych uogólnionych u nastolatków?
Leczenie poznawczo-behawioralne (CBT) - zarówno w terapii indywidualnej, jak i grupowej.
Randomizowane badania kontrolowane placebo wykazały skuteczność sertraliny w leczeniu GAD u dorosłych, dzieci i młodzieży.
Chociaż zarówno CBT, jak i SSRI są korzystne, niektóre dowody sugerują, że efekty CBT mogą być bardziej długotrwałe.