CEL: Osobowość typu D została powiązana z upośledzonym stanem zdrowia w przewlekłej niewydolności serca (CHF). przewlekłej niewydolności serca (CHF), ale inne czynniki psychologiczne mogą być również ważne. CEL: Ustalenie, czy pacjenci bez osobowości typu D z niskim pozytywnym afektem i pacjenci z osobowością typu D zgłaszają niższy stan zdrowia w porównaniu z pacjentami bez typu D z z wysokim pozytywnym afektem w 12-miesięcznej obserwacji przewlekłej niewydolności serca. METODY: Kolejni pacjenci ambulatoryjni z przewlekłą niewydolnością serca (n = 276) wypełnili Krótki Formularz-12 (stan zdrowia) i Skalę skarg zdrowotnych (skargi specyficzne dla choroby) przy włączeniu i 12-miesięcznej obserwacji, a także DS14 (osobowość typu D) i pozytywny afekt (Globalna Skala Nastroju) przy włączeniu do badania. Utworzono trzy grupy: pacjenci bez osobowości typu D bez anhedonii, pacjenci bez osobowości typu D z anhedonią oraz pacjenci z osobowością typu D i pacjenci z typem D. WYNIKI: Po skontrolowaniu czynników demograficznych i klinicznych oraz wyników przy włączeniu, pacjenci z anhedonią niebędący pacjentami z typem D zgłaszali niższy stan zdrowia psychicznego (beta = -.19, P < .004) i większe poczucie niepełnosprawności (beta = .10, P = .04), nieznacznie niższy stan zdrowia fizycznego (beta = -.11, P = .07) i równe poziomy objawów objawów kardiologicznych (beta = .04, P = .43), w porównaniu z osobami bez anhedonii typu D. bez anhedonii. Pacjenci z typem D zgłaszali niższy poziom zaburzeń stanu zdrowia psychicznego, więcej objawów kardiologicznych i poczucia niepełnosprawności (-.31 < beta < .17, wszystkie Ps < .05). Wykazano tendencję dla stanu zdrowia fizycznego (beta = -.11, P = .09). WNIOSKI: Pacjenci bez typu D z niskim poziomem pozytywnego afektu i pacjenci z typem D zgłaszają niższy poziom stanu zdrowia w CHF w porównaniu z pacjentami bez typu D z wysokim pozytywnym afektem. Przyszłe badania muszą ustalić, czy brak pozytywnego afektu wiąże się z gorszymi wynikami klinicznymi. --- CELE: Negatywne stany nastroju (np. lęk i depresja) zostały powiązane z ze zwiększoną zachorowalnością i śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych w chorobie wieńcowej (CAD), ale niewiele wiadomo na temat wpływu pozytywnych emocji na te wyniki zdrowotne. wyniki zdrowotne. Zbadaliśmy, czy anhedonia (tj. obniżony pozytywny afekt) była z 7-letnią śmiertelnością u pacjentów leczonych przezskórną interwencją wieńcową (PCI). interwencję wieńcową (PCI). METODY: Kolejni pacjenci poddani PCI (n = 1206; 71,5% mężczyzn; średni wiek 62,0 ± 11,1 lat) z rejestru Rapamycin-Eluting Stent Evaluated At Rotterdam Cardiology Hospital (RESEARCH). (RESEARCH) wypełnili Szpitalną Skalę Lęku i Depresji (Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) w celu oceny anhedonii na początku badania. Anhedonię zdefiniowano jako wynik ≤ 7 (tj. jedna SD poniżej średniej) w skali pozytywnego afektu HADS. Punkt końcowy punkt końcowy zdefiniowano jako śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny. WYNIKI: Częstość występowania anhedonii wynosiła 23,7% (286/1206). Po medianie obserwacji 7,0 ± 1,6 roku odnotowano 186 zgonów (15,4%) z jakiejkolwiek przyczyny. Częstość występowania śmiertelność u pacjentów z anhedonią wynosiła 22,7% (65/286) vs. 13,2% (121/920) u pacjentów bez anhedonii (HR = 1,66, 95% CI [1,19-2,32], p = 0,003). Skumulowane funkcje ryzyka były znacząco różne dla pacjentów z anhedonią vs. pacjentów bez anhedonii (log-rank χ(2) = 16,61, p < 0,001). W analizie wieloczynnikowej analiza, anhedonia pozostała niezależnie związana ze śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny (HR = 1,51, 95% CI [1,03-2,22], p = 0,036), po dostosowaniu do społeczno-demograficznych, cech klinicznych oraz negatywnego i zrelaksowanego afektu. WNIOSEK: Anhedonia była niezależnie związana z 1,5-krotnie zwiększonym ryzykiem śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny u pacjentów, którzy przeżyli pierwsze 6 miesięcy po PCI. po PCI. Wzmocnienie pozytywnych emocji, oprócz zmniejszenia negatywnych emocji, może stanowić ważny cel dla przyszłych badań interwencji psychologicznych u pacjentów z CAD. psychologicznych u pacjentów z CAD. --- TŁO: Depresja po ostrych zespołach wieńcowych (OZW) jest ważnym czynnikiem ryzyka kolejnych incydentów wieńcowych. czynnikiem ryzyka wystąpienia kolejnych incydentów wieńcowych; jednak wpływ anhedonii, czyli anhedonii, czyli zmniejszonej zdolności do odczuwania przyjemności. Celem Celem badania było zbadanie wpływu anhedonii na rokowanie po 3-letniej obserwacji pacjentów hospitalizowanych z powodu ACS. METODA: Kolejno przyjmowani pacjenci z ACS (n = 291) wypełniali Skalę Anhedonii Fizycznej (PAS) Chapmana. Chapmana (PAS) oraz Szpitalną Skalę Lęku i Depresji (HAD-D). (HAD-D) na początku badania (1-4 dni po przyjęciu do szpitala). Uwzględniono dwie definicje anhedonii zostały wzięte pod uwagę: definicja wymiarowa wykorzystująca wynik PAS, a także definicję kategorialną wykorzystującą kilka punktów odcięcia (hedoniczne: PAS mniejszy niż 23 lub 29; anhedonia: PAS równy lub większy niż 23 lub 29). Pacjentów obserwowano przez 3 lata pod kątem niepożądanych zdarzeń klinicznych podzielone na poważne zdarzenia sercowe (śmiertelność lub zawał mięśnia sercowego [MI]) oraz zdarzenia zdarzenia kliniczne (śmiertelność, MI, nawrót ACS, ponowne przyjęcie do szpitala i wystąpienie lub pogorszenie niewydolności serca). WYNIKI: W okresie obserwacji wystąpiło 176 zdarzeń klinicznych (36 zgonów, 8 zawałów serca, 58 ACS, 55 ponownych hospitalizacji, 19 przypadków niewydolności serca). Wymiar anhedonii i depresji i depresja były związane ze złym rokowaniem, ale anhedonia była jedynym predyktorem poważnych zdarzeń sercowych i zdarzeń klinicznych po uwzględnieniu zmiennych demograficznych i klinicznych. zmiennych demograficznych i klinicznych. W przeciwieństwie do depresji, kategoryczna anhedonia (PAS >23) była niezależnym i istotnym czynnikiem predykcyjnym poważnych zdarzeń sercowych po uwzględnieniu zmiennych klinicznych. Częstość występowania zgonu/MI u hedoników vs anhedoników wynosiła 11,1% vs 22,1% (współczynnik ryzyka = 2,18; 95% przedział ufności, 1,11-4,1%). przedział ufności, 1,11-4,26). WNIOSKI: Wymiarowe i kategoryczne anhedonie przewidywały niezależnie poważne zdarzenia sercowe i kliniczne po ACS. --- CEL: Określenie, które poszczególne skale objawów depresji, pochodzące z trzech skal trzech skal, przewidywały gorsze rokowanie u osób z ostrym zespołem wieńcowym (ACS). METODY: Hospitalizowani pacjenci z ACS (n=408) wypełnili kwestionariusze (depresja, wyczerpanie życiowe). Skalowanie Mokken wyprowadziło jednowymiarowe skale. Poważne zdarzenia sercowe zdarzenia sercowe (śmiertelność z przyczyn sercowych, ACS, nieplanowana rewaskularyzacja) zostały ocenione przy mediana 67 tygodni po zdarzeniu. WYNIKI: Jedynie depresyjne objawy zmęczenia-smutku przewidywały rokowanie w w analizie jednoczynnikowej (współczynnik ryzyka [HR]=1,8, 95% CI 1,1-3,0, P=,025) i wieloczynnikowej (HR=1,8, 95% CI 1,1-3,0, P=,025). (HR=1,8, 95% CI 1,1-2,9, P=,025). Objawy anhedonii (HR=1,6, 95% CI 0,9-2,8, P=,102) i depresyjne funkcje poznawcze (HR=1,3, 95% CI 0,7-2,2, P=,402). nie. WNIOSEK: Objawy zmęczenia-smutku, ale nie inne objawy, były związane ze zwiększonym ryzykiem ze zwiększonym ryzykiem poważnych zdarzeń sercowych. Depresja powinna być traktowana jako wielowymiarowa, a nie jednowymiarowa, podczas projektowania interwencji. interwencji.
Jaka jest rola anhedonii u pacjentów z chorobą wieńcową?
Anhedonia wiąże się ze złym rokowaniem u pacjentów z chorobą wieńcową. Mianowicie, u pacjentów z chorobą wieńcową anhedonia wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością, większym ryzykiem poważnego incydentu sercowego, upośledzonym stanem zdrowia fizycznego, większą liczbą objawów kardiologicznych, większym poczuciem niepełnosprawności. Związki te były niezależne od czynników klinicznych i demograficznych.