CEL BADANIA: Ocena krótkoterminowej skuteczności opartej na wideo terapii poznawczo-behawioralnej terapii poznawczo-behawioralnej bezsenności (CBT-I) w porównaniu z profesjonalnie w porównaniu z profesjonalnie prowadzoną CBT-I i grupą bez leczenia. PROJEKT: Randomizowane badanie kontrolowane. MIEJSCE: Oddział radio-onkologii szpitala publicznego powiązanego z Université Laval (CHU de Québec). UCZESTNICY: Dwieście czterdzieści dwie kobiety z rakiem piersi, które otrzymały radioterapię w ciągu ostatnich 18 mies. radioterapię w ciągu ostatnich 18 miesięcy i które miały objawy bezsenności lub stosowały leków nasennych zostały losowo przydzielone do: (1) profesjonalnie prowadzonej CBT-I (PCBT-I; n = 81); (2) wideo CBT-I (VCBT-I; n = 80); oraz (3) brak leczenia (CTL; n = 81). INTERWENCJE: PCBT-I składała się z sześciu cotygodniowych, indywidualnych sesji trwających około 50 minut; VCBT-I składał się z 60-minutowego filmu animowanego + sześciu broszur. POMIAR I WYNIKI: Całkowity wynik wskaźnika nasilenia bezsenności (ISI) i parametry snu parametry snu pochodzące z codziennego dziennika snu i aktygrafii, zebrane w przed leczeniem i po leczeniu. PCBT-I i VCBT-I były związane ze znacząco większą poprawą snu, ocenianą subiektywnie, w porównaniu do CTL. Jednak w porównaniu z VCBT-I, PCBT-I wiązało się ze znacznie większą poprawą nasilenia bezsenności. większą poprawą nasilenia bezsenności, wczesnych porannych przebudzeń, depresji, zmęczenia i dysfunkcyjnych przekonań na temat snu. Wskaźniki remisji bezsenności (ISI < 8) były istotnie wyższe w PCBT-I w porównaniu do VCBT-I (71,3% w porównaniu z 44,3%, P < 0,005). WNIOSKI: Samodzielnie prowadzona terapia poznawczo-behawioralna bezsenności (CBT-I) przy użyciu formatu wideo wydaje się być wartościową opcją leczenia, ale sesje twarzą w twarz pozostają optymalnym formatem do skutecznego prowadzenia CBT-I u pacjentek z rakiem piersi. Interwencje samopomocy dla mogą stanowić odpowiedni poziom wejściowy w ramach modelu stopniowej opieki. modelu opieki stopniowej. REJESTRACJA BADANIA: Identyfikator ClinicalTrials.gov: NCT00674830. CITATION: Savard J, Ivers H, Savard MH, Morin CM. Czy terapia poznawczo-behawioralna terapia poznawczo-behawioralna bezsenności jest równie skuteczna jak profesjonalnie prowadzone leczenie leczenie raka piersi? Wyniki randomizowanego badania kontrolowanego. --- TŁO: Badania sugerują, że rehabilitacja onkologiczna zmniejsza zmęczenie u osób u osób, które przeżyły raka. Do tej pory nie jest jasne, jaki rodzaj rehabilitacji jest najbardziej korzystny. korzystny. CEL: W tym randomizowanym, kontrolowanym badaniu porównano wpływ na na zmęczenie związane z chorobą nowotworową treningu fizycznego połączonego z terapią poznawczo-behawioralną terapią poznawczo-behawioralną z samym treningiem fizycznym i bez interwencji. PROJEKT: W tym wieloośrodkowym randomizowanym badaniu kontrolowanym 147 osób, które przeżyły raka zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej trening fizyczny połączony z terapią poznawczo-behawioralną. terapią poznawczo-behawioralną (grupa PT+CBT, n=76) lub do grupy, która otrzymała sam trening fizyczny (grupa PT, n=71). Ponadto, grupa kontrolna bez interwencji (grupa WLC) składająca się z 62 osób, które przeżyły raka, które znajdowały się na listach oczekujących którzy znajdowali się na listach oczekujących ośrodków rehabilitacyjnych w innych miejscach. MIEJSCE: Badanie przeprowadzono w 4 ośrodkach rehabilitacyjnych w Holandii. PACJENCI: Wszyscy pacjenci przeżyli chorobę nowotworową. INTERWENCJA: Trening fizyczny składający się z 2 godzin treningu indywidualnego i zajęć grupowych odbywał się dwa razy w tygodniu, a terapia poznawczo-behawioralna odbywała się raz w tygodniu przez 2 godziny. poznawczo-behawioralna odbywała się raz w tygodniu przez 2 godziny. POMIARY: Zmęczenie oceniano za pomocą Wielowymiarowego Inwentarza Zmęczenia przed i bezpośrednio po interwencji (12 tygodni po rejestracji). Grupa WLC wypełniła kwestionariusze w tych samych punktach czasowych. WYNIKI: Zmęczenie wyjściowe nie różniło się znacząco między 3 grupami. Z biegiem czasu W miarę upływu czasu poziom zmęczenia znacząco spadł we wszystkich domenach we wszystkich grupach, z wyjątkiem zmęczenia psychicznego w grupie WLC. Analizy wariancji zmęczenia zmęczenia po interwencji wykazała statystycznie istotny wpływ grupy na ogólnego zmęczenia, zmęczenia fizycznego i psychicznego oraz zmniejszonej aktywacji, ale nie ale nie na zmniejszoną motywację. W porównaniu z grupą WLC, grupa PT odnotowała istotnie większy spadek w 4 domenach zmęczenia, podczas gdy grupa PT+CBT odnotowała istotnie większy spadek tylko w zakresie zmęczenia fizycznego. Brak znaczących różnic w spadku zmęczenia między grupami PT+CBT i PT. WNIOSKI: Trening fizyczny w połączeniu z terapią poznawczo-behawioralną i i sam trening fizyczny miały znaczący i korzystny wpływ na zmęczenie w porównaniu z brakiem interwencji. Trening fizyczny był równie skuteczny lub skuteczniejszy niż trening fizyczny połączony z terapią poznawczo-behawioralną w zmniejszaniu zmęczenia związanego z rakiem, co sugeruje, że terapia poznawczo-behawioralna poznawczo-behawioralna nie miała dodatkowych korzystnych efektów poza korzyściami płynącymi z treningu fizycznego. treningu fizycznego. --- Osoby z chorobą nowotworową są nieproporcjonalnie dotknięte zaburzeniami snu i bezsennością w stosunku do ogólnej populacji. bezsenność w porównaniu z populacją ogólną. Problemy te mogą być konsekwencją psychologicznych, behawioralnych i fizycznych skutków diagnozy i leczenia raka. leczenia. Bezsenność często utrzymuje się przez lata, a w połączeniu z już wysokim poziomem niepokoju związanego z rakiem, może narażać osoby, które przeżyły raka na większe ryzyko ryzyko wystąpienia w przyszłości problemów ze zdrowiem fizycznym i psychicznym oraz gorszej jakości życia. Zalecanym leczeniem pierwszego rzutu bezsenności jest terapia poznawczo-behawioralna bezsenności (CBT). terapia poznawczo-behawioralna bezsenności (CBT-I), niefarmakologiczna metoda leczenia, która obejmuje poznawcze i techniki zmiany zachowania oraz ukierunkowane na dysfunkcjonalne postawy, przekonania i nawyki związane ze snem. Niniejszy artykuł przedstawia kompleksowy przegląd literatury badającej skuteczność CBT-I w zakresie snu i wyników na sen i wyniki psychologiczne u pacjentów z chorobą nowotworową i osób, które ją przeżyły. Wyszukiwanie ujawniło 12 badań (cztery niekontrolowane, osiem kontrolowanych), w których oceniano wpływ CBT-I u pacjentów z chorobą nowotworową lub osób, które ją przeżyły. Wyniki sugerują, że CBT-I wiąże się z istotną statystycznie i klinicznie poprawą subiektywnych wyników snu u pacjentów z chorobą nowotworową. CBT-I może również poprawiać nastrój, zmęczenie i ogólną jakość życia. i ogólną jakość życia, i może być z powodzeniem dostarczana za pomocą różnych modalności leczenia, umożliwiając dotarcie do szerszego grona pacjentów którzy mogą nie mieć dostępu do bardziej tradycyjnych programów. Przyszłe badania w tym obszarze powinny koncentrować się na przełożeniu dowodów na praktykę kliniczną w celu w celu zwiększenia świadomości i dostępu do skutecznego leczenia bezsenności w opiece nad chorymi na raka. --- Wstęp: Radioterapia może mieć wiele działań niepożądanych, w tym skargi pacjentów na skargi pacjentów na utrzymujące się zmęczenie i niską jakość życia. Terapia poznawczo-behawioralna Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) złagodziła zmęczenie i poprawiła jakość życia pacjentów z rakiem; jednak niewiele wiadomo na temat wpływu CBT prowadzonej przez pielęgniarki na pacjentki z rakiem piersi piersi poddawanych radioterapii. CEL: Celem niniejszego badania było przeanalizowanie wpływu programu CBT prowadzonego przez pielęgniarkę CBT na zmęczenie i QOL pacjentek z rakiem piersi poddawanych radioterapii. radioterapii. METODY: Badanie to zostało przeprowadzone przy użyciu quasi-eksperymentalnego projektu pretest/posttest z nieekwiwalentną grupą kontrolną. Uczestnikami byli pacjenci z rakiem piersi (N = 71: grupa eksperymentalna = 35, grupa kontrolna = 36) poddawane radioterapii w szpitalu uniwersyteckim P w Korei. Grupa eksperymentalna otrzymała 6-tygodniowy program interwencyjny, który obejmował restrukturyzację poznawczą, edukację o chorobie i leczeniu, terapię relaksacyjną i ćwiczenia rehabilitacyjne. ćwiczenia rehabilitacyjne. WYNIKI: Po 6-tygodniowej interwencji poziom zmęczenia wzrósł u pacjentów z obu grup. pacjentów w obu grupach. Jednak wzrost w grupie eksperymentalnej był niższy niż w grupie kontrolnej. niższy niż w grupie kontrolnej. Jakość życia w grupie eksperymentalnej była znacznie wyższa niż w grupie kontrolnej. WNIOSKI: CBT prowadzona przez pielęgniarkę wydawała się kontrolować poziom zmęczenia i poprawiać QOL. Dlatego należy promować stosowanie CBT prowadzonej przez pielęgniarki u pacjentek z rakiem piersi poddawanych radioterapii. radioterapii musi być promowane. ZAŁOŻENIA DLA PRAKTYKI: Należy rozważyć aktywne zaangażowanie doświadczonych pielęgniarek w program poradnictwa. należy rozważyć aktywne zaangażowanie doświadczonych pielęgniarek. Ponadto należy przeprowadzić dalsze badania nad wdrożeniem interwencji poznawczo-behawioralnej prowadzonej przez pielęgniarkę interwencji poznawczo-behawioralnej wśród szerszego spektrum pacjentów. --- Duszność, nudności i wymioty, brak łaknienia, zmęczenie i zaburzenia snu są powszechne. są powszechne i niepokojące w zaawansowanej chorobie nowotworowej. Zaktualizowaliśmy poprzednie przeglądy jak można złagodzić te objawy za pomocą ukierunkowanego wyszukiwania. Podejście do tych objawów wymaga kompleksowej oceny objawów; leczenia przyczyn, gdy korzyści przewyższają ryzyko; ustalania priorytetów leczenie, ponieważ pacjenci zwykle mają wiele objawów; i zajmowanie się psychospołecznym i duchowego cierpienia. W przypadku duszności dowody przemawiają za ogólnoustrojowymi opioidami i niefarmakologicznymi metodami leczenia, takimi jak leczenie niefarmakologiczne, takie jak wentylator. Najsilniejsze dowody przemawiają za metoklopramid w przypadku nudności związanych z rakiem i oktreotyd w przypadku niedrożności jelit. W przypadku anoreksji wskazane jest żywienie dojelitowe lub pozajelitowe z niedrożnością i przewidywanym rokowaniem wynoszącym co najmniej 6 lat. i przewidywanym rokowaniem wynoszącym co najmniej 6 tygodni. Dowody potwierdzają stosowanie kilku leków apetyt wpływający na jakość życia. W przypadku zmęczenia dowody przemawiają za interwencjami psychospołecznymi i metylofenidatem. interwencje psychospołeczne i metylofenidat. W przypadku bezsenności dowody potwierdzają terapię poznawczo-behawioralną w chorobach nowotworowych; żadne środki nasenne nie wykazują większej skuteczności. skuteczności. --- CELE: Celem niniejszej pracy była ocena długoterminowych wyników nastolatków z zespołem przewlekłego zmęczenia, którzy otrzymali terapię poznawczo-behawioralną terapię poznawczo-behawioralną oraz określenie wartości predykcyjnej nasilenia zmęczenia i fizycznych upośledzenia nastolatka i nasilenia zmęczenia matki na początku badania dla wyników leczenia w okresie obserwacji. PACJENCI I METODY: Sześćdziesięciu sześciu nastoletnich pacjentów z zespołem przewlekłego zmęczenia. którzy wcześniej uczestniczyli w randomizowanym, kontrolowanym badaniu, które wykazało, że terapia poznawczo-behawioralna była bardziej skuteczna niż stan w zmniejszaniu zmęczenia i poprawie funkcjonowania fizycznego. w celu przeprowadzenia oceny uzupełniającej. Pięćdziesięciu uczestników badania uzupełniającego otrzymywało terapię poznawczo-behawioralną z powodu zespołu przewlekłego zmęczenia (32 osoby tworzyły grupę grupę terapii poznawczo-behawioralnej w pierwotnym badaniu, a 18 pacjentów otrzymało terapię poznawczo-behawioralną po okresie oczekiwania). Pozostałych 16 pacjentów odmówiło terapii poznawczo-behawioralnej po okresie oczekiwania. Głównymi miarami wyników były nasilenie zmęczenia (Checklist Individual Strength), funkcjonowanie fizyczne (Short-Form General Health Survey) i uczęszczanie do szkoły. WYNIKI: Dane były kompletne dla 61 pacjentów w okresie obserwacji (grupa terapii poznawczo-behawioralnej grupa terapii poznawczo-behawioralnej: 47 pacjentów; grupa bez leczenia: 14 pacjentów). Średni czas obserwacji czas obserwacji wynosił 2,1 roku. Nie stwierdzono istotnej zmiany w nasileniu zmęczenia między po leczeniu a obserwacją w grupie terapii poznawczo-behawioralnej. Zaobserwowano znaczący dalszy wzrost w zakresie funkcjonowania fizycznego i uczęszczania do szkoły (wzrost o 10%). Nastolatki w grupie terapii poznawczo-behawioralnej były znacznie mniej zmęczeni i znacznie mniej upośledzeni funkcjonalnie oraz mieli w porównaniu z osobami z grupy nieleczonej. Nasilenie zmęczenia u matki było istotnym predyktorem wyników leczenia. WNIOSKI: Pozytywne efekty terapii poznawczo-behawioralnej u nastolatków z zespołem przewlekłego zmęczenia utrzymują się po zakończeniu terapii poznawczo-behawioralnej. Wyższe nasilenie zmęczenia u matki przewiduje gorsze wyniki leczenia u dorastających pacjentów. młodocianych pacjentów. --- CEL: Celem tego badania było przetestowanie skuteczności terapii poznawczo-behawioralnej i hipnozy (CBTH) w celu kontrolowania zmęczenia u pacjentów z rakiem piersi poddawanych radioterapii. Postawiliśmy hipotezę, że pacjentki z grupy CBTH otrzymujących radioterapię będą miały niższy poziom zmęczenia niż pacjenci w grupie kontrolnej uwagi. PACJENCI I METODY: Pacjenci (n = 200) zostali losowo przydzieleni do grupy CBTH (n = 100; średnia wieku, 55,59 lat) lub grupy kontrolnej uwagi (n = 100; średnia wieku, 55,97 lat). Zmęczenie mierzono w czterech punktach czasowych (wartość wyjściowa, koniec radioterapii, 4 tygodnie i 6 tygodni). radioterapii, 4 tygodnie i 6 miesięcy po radioterapii). Zmęczenie mierzono za pomocą podskali Zmęczenie i wizualnej skali analogowej FACIT (Functional Assessment of Chronic Illness Therapy). i wizualnych skal analogowych (VAS; zmęczenie i osłabienie mięśni). WYNIKI: Grupa CBTH miała znacząco niższy poziom zmęczenia (FACIT) na radioterapii (z, 6,73; P < .001), 4-tygodniowej obserwacji (z, 6,98; P < .001), i 6-miesięcznej obserwacji (z, 7,99; P < .001). Wyniki zmęczenia VAS były znacząco niższe w grupie CBTH pod koniec leczenia (z, 5,81; P < .001) i po 6 miesiącach obserwacji (z, 4,56; P < .001), ale nie po 4 tygodniach obserwacji (P < .07). obserwacji (P < .07). Wyniki w skali VAS dotyczące osłabienia mięśni były znacząco niższe w grupie CBTH pod koniec leczenia (z, 9,30; P < .001) i w 6-miesięcznej obserwacji (z, 3,10; P < .001). obserwacji (z, 3,10; P < .02), ale nie w 4-tygodniowej obserwacji (P < .13). WNIOSEK: Wyniki potwierdzają, że CBTH jest opartą na dowodach interwencją mającą na celu kontrolować zmęczenie u pacjentek poddawanych radioterapii z powodu raka piersi. CBTH jest nieinwazyjna, nie ma skutków ubocznych, a jej korzystne efekty utrzymują się długo po ostatniej sesji interwencyjnej. CBTH wydaje się być kandydatem do przyszłego rozpowszechnienia i wdrożenia w przyszłości. --- Wstęp: Podczas leczenia raka zastosowano dwie interwencje dotyczące zmęczenia. leczenia. Celem tego wieloośrodkowego randomizowanego badania kontrolowanego (RCT) z trzema warunkami było wykazanie skuteczności i określenie wkładu aktywności fizycznej. METODY: W badaniu wzięło udział 220 pacjentów z różnymi nowotworami złośliwymi, rekrutowanych z siedmiu szpitali. wzięło udział w badaniu RCT. Krótka interwencja pielęgniarska (BNI) składała się z dwóch 1-godzinnych sesji w odstępie 3 miesięcy, prowadzonych przez 12 przeszkolonych pielęgniarek, skupiających się wyłącznie na aktywności fizycznej. aktywności fizycznej. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) składała się z maksymalnie dziesięciu 1-godzinnych sesji w ciągu 6 miesięcy. 1-godzinnych sesji w ciągu 6 miesięcy, prowadzonych przez dwóch terapeutów, koncentrujących się na aktywności fizycznej i elementach psychospołecznych. Grupa kontrolna otrzymała tylko zwykłą opiekę (UC). Oceny miały miejsce przed i co najmniej 2 miesiące po leczeniu raka, kiedy pacjenci odzyskali siły po ostrym zmęczeniu. Zmęczenie było podstawowym wynikiem. Skuteczność badano za pomocą analizy kowariancji. A zastosowano nieparametryczne podejście bootstrapowe, aby sprawdzić, czy wpływ na zmęczenie był pośredniczony przez aktywność fizyczną. WYNIKI: Grupa CBT była znacznie mniej zmęczona niż grupa UC. Pomiędzy grupami BNI i UC nie stwierdzono istotnej różnicy w zmęczeniu. zmęczenia. Hipoteza mediacyjna została odrzucona. DYSKUSJA: CBT prowadzona podczas leczenia raka okazała się skuteczną interwencją skuteczną interwencją w celu zmniejszenia zmęczenia co najmniej 2 miesiące po leczeniu raka. BNI nie był skuteczny. W przeciwieństwie do tego, czego oczekiwano, aktywność fizyczna nie pośredniczyła w wpływie CBT na zmęczenie. Tak więc, zmniejszenie zmęczenia wywołane przez CBT zostało osiągnięte bez trwałego wzrostu aktywności fizycznej. --- CEL: Celem badania było sprawdzenie skuteczności interwencji psychologicznej łączącej terapię poznawczo-behawioralną i hipnozę (CBTH) w leczeniu depresji. łączącej terapię poznawczo-behawioralną i hipnozę (CBTH) w leczeniu zmęczenia związanego z radioterapią. zmęczenia związanego z radioterapią. PROJEKT: Kobiety (n = 42) zaplanowane do radioterapii raka piersi zostały losowo przydzielone do otrzymania standardowej opieki medycznej (SMC) (n = 20) lub interwencji CBTH (n = 22) jako dodatek do SMC. Uczestnicy przydzieleni do otrzymywania CBTH spotykali się indywidualnie z psychologiem klinicznym. Uczestnicy CBTH przeszli szkolenie w hipnozie i CBT. Uczestnicy przypisani do warunku kontrolnego SMC nie nie spotykali się z badanym psychologiem. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Zmęczenie mierzono co tydzień przy użyciu podskali podskali zmęczenia w Funkcjonalnej Ocenie Terapii Przewlekłej Choroby (FACIT) oraz codziennie przy użyciu wizualnych skal analogowych. WYNIKI: Modelowanie wielopoziomowe wykazało, że w przypadku cotygodniowych danych dotyczących zmęczenia FACIT znaczący wpływ interwencji CBTH na tempo zmian zmęczenia (p < .05). zmęczenia (p < .05), tak że średnio zmęczenie uczestników CBTH nie wzrastało w trakcie leczenia. w trakcie leczenia, podczas gdy zmęczenie uczestników grupy kontrolnej wzrastało liniowo. grupy kontrolnej wzrastało liniowo. Dane dzienne potwierdziły analizy danych tygodniowych. WNIOSEK: Wyniki sugerują, że CBTH jest skutecznym środkiem do kontrolowania i potencjalnie zapobiegania zmęczeniu u pacjentów poddawanych radioterapii raka piersi. --- Zmęczenie związane z chorobą nowotworową jest powszechnym, ale niedocenianym problemem, mającym znaczący wpływ na znaczący wpływ na sprawność funkcjonalną i jakość życia. Wytyczne wytyczne nakazują, aby wszyscy pacjenci chorzy na raka i ci, którzy przeżyli, byli regularnie badani pod kątem zmęczenia związanego z chorobą nowotworową (CRF) w regularnych odstępach czasu. Choroby współistniejące, które mogą przyczyniać się do zmęczenia, powinny być leczone, a pacjenci z umiarkowanym lub ciężkim zmęczeniem zmęczeniem powinni zostać poddani kompleksowej ocenie. Interwencje niefarmakologiczne Interwencje niefarmakologiczne są ważnymi narzędziami do walki z CRF i powinny być włączone do rutynowej praktyki. Aktywność fizyczna, interwencje edukacyjne i i terapia poznawczo-behawioralna mają najwięcej potwierdzających danych i mogą być można z pełnym przekonaniem zalecać pacjentom. Z praktycznego punktu widzenia, ogólna edukacja na temat CRF jest czymś, co większość świadczeniodawców może z łatwością zaoferować pacjentów w ramach rutynowej opieki. Inne interwencje, które wydają się obiecujące, ale ale jak dotąd brakuje przekonujących dowodów, obejmują redukcję stresu opartą na mindfulness joga i akupunktura. Reiki, Qigong, hipnoza i muzykoterapia mogą być warte dalszych badań. być warte dalszych badań. --- Niniejszy opis przypadku opisuje próbę kontrolowania dwóch podstawowych skutków ubocznych radioterapii radioterapii raka piersi (zmęczenie i dyskomfort skóry), w których wykorzystano połączenie terapii poznawczo-behawioralnej z hipnozą (CBTH). Dwie pacjentki, dopasowane pod względem demograficznych i medycznych (stan cywilny, status zatrudnienia, liczba dzieci, diagnoza raka, historia operacji dzieci, diagnoza raka, historia chirurgiczna, dawka promieniowania): jednego, który otrzymał interwencję CBTH i jednego, który otrzymał standardową opiekę. Wyniki były zgodne z poglądem, że CBTH była skuteczna w radzeniu sobie ze zmęczeniem i i dyskomfortu skóry oraz zwiększaniu relaksacji. --- CEL/CELE: Zbadanie wpływu terapii poznawczo-behawioralnej na bezsenność (CBTI) na bezsenności (CBTI) na poprawę snu, objawy w ciągu dnia i jakość życia (QOL) u osób, które przeżyły raka piersi (BCS) po leczeniu raka. PROJEKT: Prospektywne, podłużne, randomizowane, kontrolowane badanie. MIEJSCE: Kliniki onkologiczne, grupy wsparcia dla chorych na raka piersi i społeczności w Kolorado. Kolorado. PRÓBA: 56 BCS w średnim wieku z przewlekłą bezsennością. METODY: Kobiety zostały losowo przydzielone do CBTI lub behawioralnej terapii placebo (BPT). (BPT) i ukończyły pomiary snu, QOL, funkcjonowania, zmęczenia i nastroju na na początku badania, po interwencji oraz po trzech i sześciu miesiącach obserwacji. GŁÓWNE ZMIENNE BADAWCZE: Wyniki dotyczące snu (np. wydajność snu, opóźnienie snu, całkowity czas snu, przebudzenie po rozpoczęciu snu, liczba nocnych przebudzeń); zmienne drugorzędne obejmowały stosowanie leków nasennych, nasilenie bezsenności, QOL, fizyczna, funkcje poznawcze, zmęczenie, depresja, lęk i postawy lub wiedza na temat snu. postawy lub wiedzę na temat snu. WYNIKI: Wydajność i opóźnienie snu poprawiły się bardziej w grupie CBTI niż w grupie BPT; różnica ta utrzymywała się podczas obserwacji. Kobiety w grupie CBTI miały mniejszą subiektywną bezsenność, większą poprawę funkcjonowania fizycznego i i poznawczych, pozytywne nastawienie do snu i większą wiedzę na temat higieny snu. wiedzę na temat higieny snu. Nie odnotowano różnic między grupami w zakresie poprawy QOL, zmęczenia lub nastroju. WNIOSKI: CBTI prowadzone przez pielęgniarkę wydaje się być korzystne dla snu BCS latencję/wydajność, nasilenie bezsenności, funkcjonowanie, wiedzę na temat snu i bardziej niż aktywne placebo, z trwałymi korzyściami w czasie. IMPLIKACJE DLA PIELĘGNIARSTWA: Pielęgniarki onkologiczne są w wyjątkowej sytuacji, aby zidentyfikować bezsenność u osób, które przeżyły raka. Kiedy zaburzenia snu stają się przewlekłe, pielęgniarki muszą wydawać zalecenia i skierowania. --- Wstęp: Określenie, czy jakość snu i zmęczenie związane z adiuwantową chemioterapią chemioterapią uzupełniającą raka piersi można poprawić za pomocą terapii behawioralnej (BT) terapia (BT) [Indywidualny Plan Promocji Snu (ISPP)], w tym zmodyfikowana kontrolę bodźców, zmodyfikowane ograniczenie snu, terapię relaksacyjną i higienę snu. higiena snu. METODY: Randomizowane badanie kontrolowane oparte na zintegrowanym modelu zmęczenia Pipera, 219 pacjentek z rakiem piersi w stadium I-IIIA. Przed rozpoczęciem chemioterapii chemioterapią, uczestniczki BT opracowały plan ISPP, który był regularnie wzmacniany i korygowany. regularnie wzmacniany i korygowany. Osoby z grupy kontrolnej otrzymywały informacje i uwagę na temat zdrowego odżywiania. Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), dzienniczek, aktygraf i Piper Fatigue Scale (PFS) były zbierane przez 2 tygodnie. Pipera (PFS) zostały zebrane 2 dni przed, w ciągu 7 dni po każdym leczeniu i 30 dni po ostatnim leczeniu. leczenia i 30 dni po ostatnim leczeniu. Zastosowano analizę wariancji zastosowano analizę wariancji. WYNIKI: Przed chemioterapią uczestnicy zgłaszali łagodne zmęczenie i dość niską jakość snu. słabą jakość snu. Wszystkie zmienne zmieniały się w czasie. Stwierdzono interakcję grupy z czasem stwierdzono poprawę jakości snu (PSQI) w grupie BT. Dziennik ujawnił różnice między grupami pod względem liczby przebudzeń, minut wybudzenia po rozpoczęciu snu i wydajności snu. Zmęczenie (PFS) było podobne w obu grupach. WNIOSKI: Grupa BT wykazała poprawę jakości snu w czasie i lepszy sen (dzienniczek). sen (dzienniczek). Postrzeganie poprawy jakości snu w czasie nie jest konsekwentnie konsekwentnie związane z dziennikiem lub aktygrafem, ani nie skutkowały mniejszym zmęczeniem. --- CEL: Zmęczenie jest najczęściej występującym i niepokojącym objawem u pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową. pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową, powodowanym przez wiele czynników. Ani konkretna rozpoznanie histologiczne nowotworu złośliwego ani rodzaj leczenia przeciwnowotworowego wydają się być silnie związane ze zmęczeniem, co przemawia za tym, że rolę mogą odgrywać inne czynniki. odgrywać rolę. W niniejszym badaniu zbadano, w jakim stopniu model czynników utrwalających zmęczenie, który jest znany dla osób, które przeżyły raka, miał zastosowanie dla pacjentów z zaawansowanym rakiem. METODY: Pacjenci aktywnie leczeni z powodu różnych nieuleczalnych nowotworów zostali poproszeni o wypełnienie o wypełnienie Checklist Individual Strength, podskali nasilenia zmęczenia i aktywności fizycznej, skali akceptacji aktywność fizyczna, skala akceptacji Kwestionariusza poznania choroby, Szpitalnej Skali Lęku i Depresji, Skali Katastrofizacji Zmęczenia, podskala snu Listy Objawów oraz Lista Rozbieżności Wsparcia Społecznego van Sonderena. van Sonderena. WYNIKI: Kwestionariusze zostały wypełnione przez 137 pacjentów. Niewłaściwe nieadekwatne radzenie sobie, lęk przed progresją, katastrofizowanie zmęczenia, rozbieżności we wsparciu społecz wsparcia społecznego, depresyjnego nastroju, zgłaszanej aktywności fizycznej i problemów ze snem. były związane z nasileniem zmęczenia w analizach jednoczynnikowych, z których te ostatnie były istotne w wieloczynnikowej analizie regresji liniowej. WNIOSKI: W niniejszym badaniu przetestowano czynniki utrwalające zmęczenie, o których wiadomo, że są znaczenie u osób, które przeżyły raka, pod kątem ich związku z nasileniem zmęczenia u pacjentów paliatywnych. u pacjentów paliatywnych. Wykazaliśmy, że czynniki te były również istotne dla pacjentów leczonych paliatywnie. Na podstawie naszych wyników sugerujemy klinicystom mającym do czynienia z pacjentami paliatywnymi cierpiącymi na poważne zmęczenie, aby rozwiązywali problemy ze snem i promowanie aktywności fizycznej. W przypadku utrzymującego się zmęczenia, można rozważyć spersonalizowaną terapię poznawczo-behawioralną. --- Zmęczenie związane z chorobą nowotworową (CRF) jest upośledzającym i niepokojącym objawem, który jest wysoce rozpowszechniony w całym kontinuum raka, od diagnozy i leczenia pacjenta leczenie, przeżycie i koniec życia. Ma wieloczynnikową etiologię i znaczną indywidualną zmienność pod względem ekspresji klinicznej, determinantów, i następstw. Pomimo znaczenia CRF, jest ona często niedodiagnozowana, a leczenie jest często nieoptymalne. leczenie jest często nieoptymalne. Niniejszy przegląd syntetyzuje stan naukowy dotyczący cech, możliwych mechanizmów i czynników prognostycznych CRF; oferuje zalecenia dotyczące oceny CRF; i ocenia siłę dowodów dla szerokiej gamy środków farmakologicznych. dowodów dla szerokiego zakresu farmakologicznych i niefarmakologicznych interwencji w celu zapobiegania i radzenia sobie ze zmęczeniem w trakcie i po leczeniu raka. leczeniu. Istnieją dowody z rygorystycznych metodologicznie kontrolowanych badań że ćwiczenia fizyczne, interwencje psychoedukacyjne i terapia poznawczo-behawioralna są skuteczne w leczeniu bezsenności. terapia bezsenności są skuteczne w leczeniu CRF, a szeroki zakres środków farmakologicznych i niefarmakologicznych interwencji farmakologicznych i niefarmakologicznych okazały się obiecujące w jednoramiennych badaniach pilotażowych na małych w jednoramiennych badaniach pilotażowych na małych, niejednorodnych próbach. Rygorystycznie zaprojektowane i randomizowane badania z odpowiednią mocą są uzasadnione, aby (1) określić skuteczność obiecujących podejść i (2) zidentyfikować interwencje, które są najskuteczniejsze w leczeniu CRF w określonych subpopulacjach (np. biorców przeszczepów komórek macierzystych, osób starszych, pacjentów z rakiem płuc lub jelita grubego, osoby, które przeżyły chorobę i osoby u schyłku życia). Badania mające na celu wyjaśnienie biologicznych profili profile ekspresji CRF, wyjaśnienie mechanizmów, poprzez które poszczególne interwencje interwencje wpływają na CRF oraz zidentyfikowanie mediatorów i moderatorów zmęczenia ostatecznie pozwolą na indywidualne podejście do leczenia CRF. leczenia CRF. --- WPROWADZENIE: Wiele pacjentek i osób, które przeżyły raka piersi, doświadcza bólu i emocjonalnego związanego z chorobą, procedurami diagnostycznymi lub leczeniem. leczeniem. Hipnoza jest od dawna stosowana w leczeniu takich objawów. Celem Celem tego przeglądu była systematyczna ocena skuteczności hipnozy u z rakiem piersi, kobiet, które przeżyły raka piersi oraz kobiet poddawanych diagnostycznej biopsji piersi. diagnostycznej biopsji piersi. METODY: PubMed, Scopus, Cochrane Library, PsycINFO i CAMBASE zostały do lutego 2014 roku w poszukiwaniu randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) dotyczących hipnozy u kobiet z rakiem piersi lub poddawanych diagnostycznej biopsji piersi. Kwalifikowały się również RCT dotyczące kobiet po menopauzie bez historii raka piersi. kwalifikowały się. Podstawowymi wynikami były ból, niepokój, zmęczenie, nudności/wymioty i uderzenia gorąca. uderzenia gorąca. Bezpieczeństwo zostało zdefiniowane jako drugorzędny wynik badania. Ryzyko stronniczości zostało oceniane przez 2 niezależnych recenzentów przy użyciu narzędzia Cochrane Risk of Bias Tool. WYNIKI: Do badania włączono 13 badań RCT z udziałem 1357 pacjentek. U kobiet poddawanych diagnostycznej biopsji piersi (3 RCT), hipnoza miała pozytywny wpływ na ból i dystres; 1 RCT dotyczące operacji raka piersi wykazało wpływ hipnozy na ból, stres, zmęczenie i nudności. W przypadku kobiet poddawanych radioterapii (3 RCT), hipnoza w połączeniu z terapią poznawczo-behawioralną poprawiała dystres i zmęczenie. zmęczenie. W 3 badaniach RCT z udziałem kobiet z rakiem piersi i bez raka piersi w wywiadzie doświadczających uderzeń gorąca, hipnoza poprawiła uderzenia gorąca i niepokój. Trzy badania RCT na kobietach z rakiem piersi z przerzutami wykazały wpływ na ból i niepokój. WNIOSKI: Niniejszy przegląd systematyczny zawiera nieliczne, ale obiecujące dowody na skuteczność hipnozy w leczeniu raka piersi. Chociaż potrzebne są dalsze badania aby poprzeć te wyniki, hipnozę można uznać za pomocniczą interwencję w leczeniu raka piersi. interwencję w leczeniu objawów związanych z rakiem piersi. --- CEL: Bezsenność jest częstą dolegliwością wśród osób, które przeżyły raka. Na szczęście, poznawczo-behawioralna terapia bezsenności (CBT-I) okazała się być skutecznym leczeniem w tej populacji. Jest ona jednak rzadko stosowana ze względu na jej ograniczoną dostępność. Aby zaradzić tej barierze, zbadaliśmy zdolność łatwo dostępnego internetowego programu CBT-I w celu poprawy objawów bezsenności u osób u osób, które przeżyły raka. METODY: Dwadzieścia osiem osób z bezsennością, które przeżyły raka, zostało losowo przydzielonych do interwencji internetowej w zakresie bezsenności (n = 14) lub do grupy kontrolnej z listą oczekujących (n = 14). Program online, Sleep Healthy Using The Internet, dostarczał podstawowych elementów podstawowe elementy CBT-I (ograniczenie snu, kontrolę bodźców, restrukturyzację poznawczą, higienę snu i nawrót bezsenności). restrukturyzacja poznawcza, higiena snu i zapobieganie nawrotom). Dane przed i po ocenie dane zostały zebrane za pomocą kwestionariuszy online i dzienników snu. WYNIKI: Uczestnicy w grupie internetowej wykazali znaczącą poprawę w w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej w zakresie ogólnego nasilenia bezsenności bezsenności (F(1,26) = 22,8; p<0,001), wydajności snu (F(1,24) = 11,45; P = 0,002), latencji początku snu (F(1,24) = 5,18; P = 0,03), spokojnego snu (F(1,24) = 9,34; P = 0,005), przywrócone uczucie po przebudzeniu (F(1,24) = 11,95; P = 0,002) i ogólne zmęczenie (F(1,26) = 13,88; P = 0,001). Chociaż inne interakcje grupa × czas nie były znaczące, ogólne skorygowane wielkości efektów dla wszystkich zmiennych snu, a także dla zmęczenia, depresji, lęku i jakości życia. wahały się od małych do dużych. WNIOSKI: CBT-I dostarczana za pośrednictwem interaktywnej, indywidualnie dostosowanej Interwencja internetowa może być realną opcją leczenia dla osób, które przeżyły raka doświadczających bezsenności. --- CEL: Utrzymujące się zmęczenie jest długotrwałym działaniem niepożądanym występującym u 30% do 40% pacjentów wyleczonych z raka. 40% pacjentów wyleczonych z raka. Głównym celem tego randomizowanego kontrolowanego badania było wykazanie skuteczności terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) specjalnie zaprojektowanej do leczenia zmęczenia u osób, które przeżyły chorobę nowotworową. PACJENCI I METODY: W badaniu wzięło udział 112 pacjentów z niewyjaśnionym zmęczeniem. niewyjaśnione zmęczenie przydzielono losowo do natychmiastowej terapii poznawczo-behawioralnej terapii poznawczo-behawioralnej lub warunku listy oczekujących na terapię. Oba warunki zostały oceniane dwukrotnie, na początku badania i 6 miesięcy później. Podstawowymi zmiennymi były nasilenie zmęczenia (Checklist Individual Strength) i upośledzenie funkcjonalne (Sickness Impact funkcjonalne (Profil Wpływu Choroby). Dane analizowano według zamiaru leczenia. WYNIKI: Analizy oparto na 50 pacjentach w stanie interwencji i 48 pacjentach w stanie listy oczekujących. pacjentów w stanie listy oczekujących. Pacjenci w stanie interwencji zgłaszali istotnie większy spadek nasilenia zmęczenia niż pacjenci z listy oczekujących. w nasileniu zmęczenia (różnica, 13,3; 95% CI, 8,6 do 18,1) oraz w funkcjonalnych (różnica, 383,2; 95% CI, 197,1 do 569,2). Klinicznie klinicznie istotna poprawa w grupie CBT w porównaniu z grupą z listy oczekujących zaobserwowano w zakresie nasilenia zmęczenia (odpowiednio 54% v. 4% pacjentów) oraz w zakresie funkcjonalnych (odpowiednio 50% v. 18% pacjentów). WNIOSKI: Terapia poznawczo-behawioralna ma klinicznie istotny wpływ na w zmniejszaniu zmęczenia i zaburzeń funkcjonalnych u osób, które przeżyły chorobę nowotworową.
Czy terapia poznawczo-behawioralna może poprawić zmęczenie u pacjentów z rakiem?
Tak, udokumentowano, że terapia poznawczo-behawioralna zmniejsza nasilenie objawów zmęczenia u pacjentów z chorobą nowotworową. Ponadto wykazano, że terapia poznawczo-behawioralna poprawia nastrój i ogólną jakość życia i może być z powodzeniem stosowana w różnych metodach leczenia pacjentów z rakiem.