TŁO: Zgłoszono sprzeczne wyniki dotyczące ostrych skutków trójjodotyroniny (T3) na kurczliwość mięśnia sercowego. Niniejsze badanie analizuje rolę T3 w odwracaniu depresyjnego działania nadmiernego katecholaminy w izolowanym mięśniu sercowym lewej komory świni. METODY: Trzydzieści sześć beleczek lewej komory (0,4 x 6,0 mm) uzyskanych od 6 świń wykorzystano do pomiarów izoelektryczności. świnie wykorzystano do pomiarów rozwoju siły izometrycznej, izotonicznego skracanie i wewnątrzkomórkowy wapń w trzech seriach eksperymentalnych (pomiar (warunki pomiaru: 37 stopni C; optymalna długość; supramaksymalna stymulacja elektryczna, 1 Hz; pomiar wapnia, metoda współczynnika fura-2; częstotliwość, 225 Hz). W serii 1, izometryczny rozwój siły mierzono przed i po 60-minutowej inkubacji z 10(-7) mol/L epinefryną w preparatach z (n = 6) i bez (n = 6) poprzedzającym ładowanie fura-2 do pomiarów wapnia. W serii 2, ostre wpływ 30-minutowego podawania T3 (10(-9) mol / l) na siłę izometryczną i wewnątrzkomórkowego wapnia (n = 6). W serii 3, po jednoczesnym fura-2 i 6-godzinnej ekspozycji na epinefrynę 10 (-7) mol / l, wpływ T3 (10(-9) mol / L, 30 minut) na rozwój siły, skracanie i wewnątrzkomórkowe analizowano przejściowy poziom wapnia. WYNIKI: Długotrwała i wysoka ekspozycja na adrenalinę wywołała ciężką depresję skurczową ze znacznym zmniejszeniem siły izometrycznej izometrycznej (p < 0,05) i zwiększonym rozkurczowym (p < 0,001) i skurczowym wapniem (p < 0.001). W normalnym mięśniu sercowym świń T3 nie miał wpływu na zakres izometryczne generowanie siły, ale przyspieszyło przebieg czasowy rozwoju siły (p < 0,05) i zwiększała przejściowy poziom wapnia (p < 0,001). Po indukcji depresja mięśnia sercowego przez ekspozycję na adrenalinę T3 przyspieszyła wewnątrzkomórkowy wewnątrzkomórkowe i zmniejszała wapń rozkurczowy. Trijodotyronina zwiększała amplitudę amplitudę skracania i amplitudę siły (p < 0,01). WNIOSKI: Trijodotyronina odwraca obniżoną wydajność skurczową po poprzedzającej ekspozycję na wysokie dawki epinefryny w izolowanym mięśniu sercowym świń. Zwiększone amplitudy siły i niezmieniony lub nawet zmniejszony wewnątrzkomórkowy wapń przemawiają za ponownym uwrażliwieniem aparatu kurczliwego na wapń przez T3. wapnia przez T3. Badanie wspiera potencjalną rolę leczenia T3 w depresji mięśnia sercowego po wcześniejszej nadmiernej ekspozycji na katecholaminy (np. śmierć mózgu, leczenie katecholaminami, niedokrwienie). --- 3-jodotyronamina (T(1)AM) jest nowym endogennym krewnym hormonu tarczycy, zdolny do interakcji ze śladowymi receptorami związanymi z aminami, klasą receptorów osocza receptorami sprzężonymi z białkiem G błony komórkowej i wywoływać ujemny efekt inotropowy i chronotropowy. efekt chronotropowy. W izolowanym sercu szczura 20-25 mikroM T (1) AM zmniejszyło kurczliwość serca, ale zużycie tlenu i wychwyt glukozy były albo niezmienione lub nieproporcjonalnie wysokie w porównaniu do pracy mechanicznej. W dorosłych kardiomiocytów szczura ostra ekspozycja na 20 mikroM T (1) AM zmniejszyła amplitudę i czas trwania transientu wapniowego. W zaciśniętych kardiomiocytach sarkolemmy gęstość prądu wapniowego pozostała niezmieniona, podczas gdy ułatwianie prądu przez depolaryzację błony Depolaryzacja błony została zniesiona, co było zgodne ze zmniejszonym uwalnianiem wapnia z sarkoplazmatycznego uwalnianie wapnia z siateczki sarkoplazmatycznej (SR). Ponadto, T(1)AM zmniejszał przejściowy prąd zewnętrzny (I(to)) i prąd tła I(K1). Badania SR obejmujące 20 mikroM T(1)AM wykazały znaczny spadek wiązania ryanodyny z powodu zmniejszonego B(max), brak znaczących zmian w stałej szybkości uwalniania wapnia indukowanego wapniem uwalnianie wapnia, znaczny wzrost wycieku wapnia mierzony w warunkach w warunkach sprzyjających zamknięciu kanału i brak wpływu na wychwyt wapnia wspomagany szczawianem. Na podstawie tych obserwacji wnioskujemy, że T(1)AM wpływa na homeostazę wapnia i potasu homeostazę i sugerujemy, że jego ujemne działanie inotropowe wynika ze zmniejszonej puli wapnia puli wapnia SR w wyniku zwiększonego rozkurczowego wycieku przez receptor ryanodynowy receptor ryanodynowy, podczas gdy zwiększony czas trwania potencjału czynnościowego wynika z hamowanie prądów I(to) i I(K1). --- TŁO: Niniejsze badanie analizuje w modelu eksperymentalnym izolowanego ludzkiego mięśnia sercowego mięśnia sercowego przedsionka, czy depresja skurczowa mięśnia sercowego występująca po wysoka dawka / długotrwała ekspozycja na katecholaminy (jak zwykle występuje w martwym mózgu dawców narządów) można odwrócić przez podanie hormonu tarczycy. METODY: Izolowane beleczki przygotowano z mięśnia sercowego przedsionków od pacjentów poddawanych pomostowaniu tętnic wieńcowych (n = 15). Przeprowadzono wstępne pomiary siły izometrycznej izometrycznej (warunki pomiaru 37 stopni C, roztwór Krebsa Henseleita, supramaksymalna siła elektryczna). roztwór Krebsa Henseleita, supramaksymalna stymulacja elektryczna, 1 Hz, przy optymalnej długości). Następnie Następnie beleczki inkubowano przez 6 godzin w temperaturze 26 stopni C w roztworze Krebsa Henseleita zawierającym epinefrynę 10(-7) mol/L i barwnik fluorescencyjny FURA-2/AM do pomiarów wapnia. Pod koniec okresu inkubacji, siła izometryczna, izotoniczne skracanie i wewnątrzkomórkowy przemijający wapń (FURA-2 "metoda proporcji") zostały zmierzone. Po 30 minutach podawania trójjodotyroniny (5 x 10(-9) mol/l), pomiary powtórzono. Grupy kontrolne obejmowały 6 godzin inkubację w 4 stopniach C roztworu Krebsa Henseleita (n = 5); 6 godzin inkubacji w 26 stopniach C FURA-2/AM (n = 5); i 6 godzin inkubacji w epinefrynie 10(-7) mol/L (n = 5). WYNIKI: Po 6 godzinach ekspozycji na katecholaminy siła izometryczna spadła do 56,8% (p < .0001) i izotoniczne skrócenie do 54% jego początkowej wartości (p < .01). wartości początkowej (p < .01). Podanie trójjodotyroniny było związane z znaczące odzyskanie amplitudy izotonicznego skracania (p < .005), rozwoju siły izometrycznej (p < .005) izometrycznego rozwoju siły (p < .01), zwiększoną prędkością rozwoju siły (p < .0001). (p < .0001) i zanikiem siły rozkurczowej (p < .005). Jednocześnie Jednocześnie kształt wewnątrzkomórkowego transientu wapnia stał się mniejszy w wyniku przyspieszonego rozkurczu. Amplituda przejściowego poziomu wapnia pozostała niezmieniona, podczas gdy całka czasu wapnia została zmniejszona (p < .05). WNIOSEK: W modelu izolowanego ludzkiego mięśnia sercowego eksperymentalna depresja wydajności skurczowej wynikającej z długotrwałej ekspozycji na katecholaminę można odwrócić przez 30-minutową inkubację trijodotyroniny. Dane eksperymentalne pokazujące zwiększone amplitudy siły przy niezmienionych amplitudach wewnątrzkomórkowego wewnątrzkomórkowego przejścia wapnia i nawet zmniejszonej całki czasu wapnia dostarczają mocnych dowodów na uwrażliwienie aparatu kurczliwego na wapnia przez trijodotyroninę. Dane te dostarczają dodatkowej wiedzy wyjaśniającej skuteczne podawanie trijodotyroniny w leczeniu serca dawcy. --- Celem tego badania było określenie wpływu hormonu tarczycy na rozwój napięcia i wewnątrzkomórkowy przejściowy poziom wapnia u ssaków mięśnia komorowego ssaków. Stan nadczynności tarczycy (H) indukowano u fretek przez podskórne wstrzyknięcie L-tyroksyny, 0,3 mg/kg dziennie, przez 2-3 tygodnie. Połowa dopasowanej wiekowo grupy kontrolnej (C) wstrzykiwano nośnik. Ekworyna została do komórek mięśni brodawkowatych fretek za pomocą procedury chemicznej. Mięśnie mięśnie były stymulowane z częstotliwością 0,33 Hz, a napięcie izometryczne i wapń izometryczne i przemijające stężenie wapnia rejestrowano jednocześnie w temperaturze 30 stopni C. Szczytowe napięcie izometryczne w mN/mm2 (+/- SD) wynosiło 15,4 +/- 7,2 i 16,2 +/- 7,9 dla C (n = 8) i H (n = 9) odpowiednio. Czas do szczytowego napięcia i czas do 80% rozluźnienia od szczytowego napięcia napięcia były zmniejszone odpowiednio o 22% i 28% w H w porównaniu do C. Po stymulacji stymulacji, przejściowy poziom wapnia osiągnął maksimum w 56 +/- 6 ms w C i w 47 +/- 5 ms w H. Czas do 80% zaniku szczytowego transientu wapnia wynosił 95 +/- 8 ms i 68 +/- 5 ms w H. 8 ms i 68 +/- 5 ms odpowiednio dla C i H. Stosunek luminescencji aequorin luminescencji aequorin w szczytowym momencie transientu wapnia w stosunku do obliczonej maksymalnej luminescencji, Lmax. luminescencji, Lmax, zostały porównane i nie różniły się. W temperaturze 22 stopni C Log (L/Lmax) wynosił -3,3 +/- 0,1 w C (n = 4) i -3,4 +/- 0,3 w H (n = 3). Te wyniki wskazują, że stan tarczycy wpływa na przebieg czasowy wapnia i są zgodne ze skróceniem czasu trwania skurczu, który obserwuje się w nadczynności tarczycy. skurczu, które obserwuje się w stanie nadczynności tarczycy.
Czy hormon tarczycy reguluje przejściowy poziom wapnia w mięśniu sercowym?
TAK