Malaria była główną siłą selekcyjną w populacji ludzkiej, a kilka polimorfizmów erytrocytów polimorfizmów erytrocytów, które nadają odporność na ciężką malarię. Plasmodium falciparum rosetting, fenotyp wirulencji pasożyta związany z ciężką malarią, jest zmniejszony u osób z grupą krwi O. ciężką malarią, jest zmniejszone w erytrocytach grupy krwi O w porównaniu z grupami A, B i AB, ale udział układu grup krwi ABO w ochronie przed ciężką malarią przed ciężką malarią poświęcono niewiele uwagi. Postawiliśmy hipotezę, że grupa krwi O może nadawać odporność na ciężką malarię falciparum poprzez mechanizm zmniejszonego rosettingu. W dopasowanym badaniu kliniczno-kontrolnym obejmującym 567 malijskich dzieci stwierdziliśmy, że grupa O była obecna tylko w 21% przypadków ciężkiej malarii w porównaniu z 44-45% nieskomplikowanych kontroli malarii i zdrowych kontroli. Grupa O była związana z 66% zmniejszeniem prawdopodobieństwa zachorowania na ciężką malarię w porównaniu z grupami krwi innymi niż O (iloraz szans 0,34, 95% przedział ufności 0,19-0,61, P < 0,0005, ciężkie przypadki w porównaniu z niepowikłanymi kontrolami malarii). W w tym samym zestawie próbek, rosetting P. falciparum był zmniejszony w izolatach pasożytów od dzieci z grupy O w porównaniu z izolatami z grup krwi innych niż O (P = 0,003, test Kruskala-Wallisa). Analiza statystyczna wykazała znaczącą interakcję między grupą krwi żywiciela ABO a częstotliwością rozety pasożyta, która wspiera hipotezę, że efekt ochronny grupy O działa poprzez mechanizm zmniejszonego rozrostu P. falciparum. Ta praca zapewnia wgląd w patogenezę malarii i sugeruje, że selektywna presja wywierana przez malarię może przyczyniać się do zmiennej globalnej dystrybucji grup krwi ABO w populacji ludzkiej. --- Polimorfizmy erytrocytów związane z przewagą przeżycia w zakażeniu Plasmodium falciparum zostały poddane pozytywnej selekcji. Istnieje przewaga grupy krwi O w regionach endemicznych dla malarii, a kilka linii dowodów sugeruje, że grupy krwi ABO mogą wpływać na wynik zakażenia P. falciparum falciparum. Opierając się na hipotezie, że zwiększony wrodzony klirens zainfekowanych polimorficznych erytrocytów wiąże się z ochroną przed ciężką malarią, my zbadaliśmy, czy erytrocyty O zakażone P. falciparum są skuteczniej skuteczniej usuwane przez makrofagi niż zainfekowane erytrocyty A i B. Wykazaliśmy, że ludzkie makrofagi in vitro i mysie monocyty in vivo fagocytują P. falciparum zakażone erytrocytami O bardziej agresywnie niż zakażone erytrocyty A i B erytrocyty i że wychwyt jest związany ze zwiększonym odkładaniem hemichromu i agregatami pasma 3 o wysokiej masie cząsteczkowej w zakażonych erytrocytach O. Używając zakażonych erytrocytów A(1), A(2) i O, wykazujemy odwrotny związek zdolności fagocytarnej z ilością antygenu A na powierzchni zakażonych erytrocytów. erytrocytów. Wreszcie, donosimy, że enzymatyczna konwersja erytrocytów B do typu typu O przed zakażeniem znacząco zwiększa ich wychwyt przez makrofagi do poziomu obserwowanego poziomu porównywalnego z zakażonymi erytrocytami typu dzikiego O. Te dane dostarczają pierwszych dowodów na to, że antygeny grupy krwi ABO wpływają na klirens makrofagów erytrocytów zakażonych P. falciparum i sugerują dodatkowy mechanizm dodatkowy mechanizm, dzięki któremu grupa krwi O może nadawać odporność na ciężką malarię. malarię. --- Chociaż zgłoszono, że grupa krwi ABO ludzkiego gospodarza wpływa na zakażenie malarią na zakażenie malarią, przeprowadzono niewiele obserwacji klinicznych dotyczących tego efektu. A szpitalne badanie porównawcze zostało zatem przeprowadzone w celu zbadania związek między grupą krwi a ciężką chorobą w malarii Plasmodium falciparum. Ogółem, 243 przypadki malarii (163 niepowikłane i 80 i 80 ciężkich) oraz 65 pacjentów z ciężkimi infekcjami niemalarycznymi. Pod względem pod względem składu grupy krwi ABO, pacjenci z ciężką malarią byli znacząco różnili się od pacjentów z niepowikłaną chorobą (P<0,001), a także od opisanej wcześniej kontroli populacji (P<0,0001). Pacjenci z niepowikłaną malarią lub ciężką, ale nie malaryczną chorobą byli, jednak podobne do kontroli populacji. Przypadki ciężkiej malarii były znacznie mniej prawdopodobne, że mają grupę krwi O (P=0.0003) i znacznie bardziej prawdopodobne, że mają grupę AB (P=0.0003). grupy AB (P<0,0001), niż pacjenci z nieciężką malarią. malarią. Wygląda na to, że osoby z grupą krwi O są stosunkowo odporne na ciężką chorobę wywołaną zakażeniem P. falciparum. --- Istnieje coraz więcej dowodów na to, że fenotypy grup krwi ABO modulują Plasmodium falciparum i może wpływać na kliniczne objawy ciężkiej malarii. ciężkiej malarii. Czy fenotypy grup krwi są związane z ryzykiem ciężkiej malarii falciparum w Odisha, przeanalizowaliśmy 343 dorosłych pacjentów z malarią. Wyniki Wyniki wykazały wysoką częstość występowania grupy krwi B zarówno w łagodnej (n=110), jak i ciężkiej malarii (malaria mózgowa). malarii (malaria mózgowa [CM]; n=130 i ciężka malaria niemózgowa [NCSM]; n=103) wśród osób bez grupy O i podczas gdy typ O jest znacząco związany z ochroną przed CM, pacjenci z grupami typu A i B mieli zwiększone ryzyko zachorowania na CM. Ponadto, siła związku dla grupy B (p=< 0,0001) była wysoka i wiązała się z dwukrotnie wyższym ryzykiem (OR=5,0) zachorowania na CM w porównaniu z grupą krwi A (OR=2,5). Takie wyniki mogą być prawdopodobnie spowodowane P. falciparum i wysoką częstością występowania grupy B. . Jednak rozkład grup krwi ABO w przypadku łagodnej malarii był porównywalny z grupą pacjentów z NCSM. Brak związku fenotypów ABO z NCSM jest dowodem na hipotezę, że podstawowe kaskady patogenezy są różne. kaskady patogenezy są różne w obrazie klinicznym CM i NCSM.
Czy osoby z grupą krwi O są chronione przed ciężką malarią?
Wydaje się, że osoby z grupą krwi O są stosunkowo odporne na ciężką chorobę wywołaną zakażeniem P. falciparum.