Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest genetycznie heterogenną chorobą z co najmniej ośmioma genami na podstawie grup komplementacji (FAA do FAH). genów na podstawie grup komplementacyjnych (od FAA do FAH). Analiza genu FAA u pacjentów sugerowała istnienie delecji, z których żadna nie została dotychczas scharakteryzowana do tej pory nie została scharakteryzowana na poziomie genomu. Szczegółowa mapa restrykcyjna genu genu FAA z dokładną lokalizacją jego 43 eksonów jest opisana w tym artykule. artykuł. Opisujemy również pierwsze dwie delecje genomowe, jedną o wielkości 5,0 kb i drugą o wielkości co najmniej 120 kb. co najmniej 120 kb. Pierwsza z nich była prawdopodobnie wynikiem rekombinacji między pokrewnymi sekwencjami Alu. Ponieważ te przeplatające się powtórzenia mogą generować delecje i insercje przez nieprawidłowe parowanie, rearanżacje tego genu są w tych rodzinach FA, w których nie zidentyfikowano mutacji FAA. mutacje FAA nie zostały zidentyfikowane. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest genetycznie heterogenną chorobą z co najmniej ośmioma grupami komplementacji (A-H). grupami komplementacji (A-H). W niniejszym badaniu zbadaliśmy molekularne podstawy choroby u 13 niespokrewnionych izraelskich Żydów (nie-Ashkenazi) pacjentów z FA. Wszystkie 43 eksony genu niedokrwistości Fanconiego A (FANCA) zostały amplifikowano z genomowego DNA i zbadano pod kątem mutacji za pomocą polimorfizmu konformacji jednoniciowej polimorfizm konformacji pojedynczej nici i sekwencjonowanie DNA. Zidentyfikowaliśmy cztery specyficzne etnicznie mutacje: (1) 2172-2173insG (ekson 24), pierwsza "mutacja marokańska": (2) 4275delT (ekson 43), druga "mutacja marokańska"; (3) 890-893del (ekson 10), "mutacja tunezyjska"; oraz (4) 2574C > G (S858R), "mutacja indyjska". The tetranukleotydowy motyw CCTG, wcześniej zidentyfikowany jako hotspot mutacji w FANCA i innych ludzkich genach, został znaleziony w pobliżu 2172-2173insG i 890-893del. Zgodnie z naszym badaniem, te cztery mutacje stanowią większość (88%) alleli FANCA w populacji izraelskich Żydów (nie-Ashkenazi) FA. Badanie przesiewowe 300 marokańskich Żydów zidentyfikowało trzech nosicieli pierwszej "mutacji marokańskiej". "mutacji marokańskiej", ale nie znaleźliśmy żadnego nosiciela drugiej "mutacji marokańskiej" wśród 140 marokańskich Żydów. mutacji" wśród 140 marokańskich Żydów, ani żadnego nosiciela "mutacji tunezyjskiej wśród 50 tunezyjskich Żydów. Dwóch nosicieli "mutacji indyjskiej" zidentyfikowano wśród 53 indyjskich Żydów. Wszyscy nosiciele w każdej grupie etnicznej mieli ten sam haplotyp, co sugeruje wspólnego założyciela dla każdej mutacji. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest autosomalnym zaburzeniem recesywnym charakteryzującym się niewydolnością szpiku kostnego niewydolnością szpiku kostnego, podatnością na raka i różnymi wadami rozwojowymi. Choroba jest klinicznie heterogenna; osiem różnych grup komplementacyjnych (FA A-H), a tym samym odkryto loci genetyczne. Sklonowano dwa geny, FAA i FAC, zostały sklonowane. Wykryto mutacje związane z chorobą, a szybki badania przesiewowe mutacji umożliwiają przypisanie pacjentów bez uciekania się do do czasochłonnej fuzji komórek i analizy komplementacji. Amplifikacja cDNA z RNA, a następnie bezpośrednia lub pośrednia analiza sekwencji jest standardową metodą wykrywania mutacji. standardową metodą wykrywania mutacji. W trakcie takich badań genu FAC, zauważyliśmy, że często tylko jeden z wyrażonych alleli jest pomyślnie amplifikowany. Może to prowadzić do fałszywego przypisania pacjentów do grupy grupy komplementarnej. Jak opisujemy tutaj, takie przypadki mogą być szybko wyjaśnione przez retrowirusowy transfer genów i analizę komplementacji. --- Guz Bednara jest rzadką barwnikową odmianą dermatofibrosarcoma protuberans, występuje u 1 do 5% wszystkich pacjentów z dermatofibrosarcoma protuberans. Nie znaczących różnic kliniczno-patologicznych między guzem Bednar a konwencjonalnym dermatofibrosarcoma protuberans poza obecnością rozproszonych nienowotworowych pigmentowanych komórek dendrytycznych. Chociaż większość dermatofibrosarcoma protuberans występuje u dorosłych, mogą one rzadko występować po urodzeniu. urodzenia. Niedokrwistość Fanconiego jest genetycznie heterogennym zespołem niestabilności chromosomalnej charakteryzujący się wieloma wrodzonymi anomaliami, postępującą niewydolnością szpiku kostnego postępującą niewydolnością szpiku kostnego i predyspozycją do nowotworów złośliwych. Opisujemy tutaj pacjenta z niedokrwistością Fanconiego, u którego wystąpił wrodzony guz Bednara. Zgodnie z naszą wiedzą, jest to pierwszy taki pacjent opisany zarówno z dermatofibrosarcoma protuberans, jak i niedokrwistością Fanconiego. niedokrwistością Fanconiego. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest heterogenną chorobą charakteryzującą się spontanicznymi spontanicznymi pęknięciami chromosomów i nieprawidłową naprawą DNA. Główne problemy kliniczne w FA obejmują wady wrodzone, endokrynopatie, wczesną niewydolność szpiku kostnego i zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu mielodysplastycznego, zespołu szpiku kostnego i zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu mielodysplastycznego, ostrej białaczki i guzów litych. i guzów litych. Do tej pory wykazano, że 15 różnych genów powoduje FA, z których wszystkie odgrywają pewną rolę w naprawie podwójnych pęknięć nici DNA. Bardzo niewiele ścisłych genotyp-fenotyp, a objawy kliniczne różnią się znacznie w zależności od pacjenta. różnią się znacznie w zależności od pacjenta, najprawdopodobniej z powodu genów modyfikujących, środowiska i efektów losowych. Przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych jest jedynym sprawdzonym sposobem leczenia hematopoetycznych objawów FA i agresywnym dożywotni nadzór nad guzami litymi jest niezbędny. --- WPROWADZENIE: Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest genetycznie i fenotypowo heterogenną chorobą dziedziczną. heterogenną chorobą dziedziczną. Wiele grup utworzyło rejestry FA. W Tunezji, we współpracy z Tunisian Fanconi Anemia Study Group (TFASG), utworzyliśmy Tunezyjski Rejestr Niedokrwistości Fanconiego (TFAR). PACJENCI I METODY: Skontaktowaliśmy się ze wszystkimi oddziałami hematologii i pediatrii, aby włączyć pacjentów z FA zdiagnozowanych między styczniem 1983 r. a grudniem 2008 r. Rejestr Rejestr jest dostępny na stronie internetowej TFASG (www.fanconi-tunisie.net). WYNIKI: Sortowanie akt pozwoliło wyłonić 142 pacjentów należących do 118 rodzin. Średni wiek w momencie diagnozy wynosił 11 lat. Pokrewieństwo występowało w 86 proc, zespół wad rozwojowych u 91%, a pancytopenia w momencie diagnozy u 69%. Spośród 28 pacjentów 95% należało do grupy FANCA. Leczenie androgenami zastosowano w 109 i genoidentyczny przeszczep szpiku kostnego (BMT) u 27 pacjentów. Rozpoznanie rozpoznanie zespołu mielodysplastycznego utrzymano u 4%, ostrej białaczki u 6%, a guz lity u 2%. Mediana całkowitego czasu przeżycia u wszystkich pacjentów wynosi 17 lat i 5 miesięcy; jest on znacząco lepszy u pacjentów, którzy otrzymali alloprzeszczepy (p=0,01). WNIOSKI: FA wydaje się być częstą chorobą w Tunezji, co częściowo tłumaczy się wysokim pokrewieństwem i endogamią. pokrewieństwa i endogamii w tym kraju. Zaburzenia hematologiczne są nadal najczęstszą najczęstszym objawem choroby. Jest ono często ciężkie lub umiarkowane i wymaga leczenia androgenami lub przeszczepu szpiku kostnego. BMT powinien być proponowany wszystkim pacjentom z dawcą zgodnym w układzie HLA. --- Wśród pacjentów z zespołem niewydolności szpiku kostnego (BMF), u niektórych występuje niedokrwistością Fanconiego (FA), genetycznie heterogenną chorobą, która charakteryzuje się postępującą pancytopenią i podatnością na raka. Ze względu na heterogeniczny charakter choroby, pojedynczy test genetyczny, taki jak odpowiedź in vitro na czynniki sieciujące DNA, zwykle nie wystarcza do postawienia prawidłowej diagnozy. Celem tego badania była ocena, czy pomiar kinetyki naprawy indukowanych promieniowaniem pęknięć dwuniciowych DNA (DSB) może odróżnić niedokrwistość Fanconiego od innych pacjentów z BMF. Wczesnym etapem naprawy uszkodzeń DSB jest fosforylacja histonu H2AX, generując histon gamma-H2AX, który rozciąga się na mega par zasad DNA od miejsca pęknięcia i jest wizualizowany jako ogniska (ogniska gamma-H2AX) za pomocą specyficznych przeciwciał. Pierwotne fibroblasty, utworzone od pacjentów z FA, zostały wystawione na działanie promieni gamma, dawka 2 Gy ((60)Co), inkubowane przez maksymalnie 24 godziny w warunkach dopuszczających naprawę i oznaczano poziom ognisk gamma-H2AX i apoptozy w różnych czasach regeneracji po leczeniu leczeniu. Linie komórkowe pochodzące od pacjentów z FA wykazywały znaczne opóźnienie w naprawie indukowanych promieniowaniem DSB DNA w porównaniu do szpiku kostnego bez FA (non-FA BMF) i kontrolnymi liniami komórkowymi. Opóźnienie to jest szczególnie widoczne przy 24-godzinnej regeneracji i jest widoczne jako około 8-krotny wzrost ognisk gamma-H2AX w porównaniu do gamma-H2AX w porównaniu do stanu przed napromieniowaniem. Opóźnienie w kinetyce naprawy komórek FA stanowi unikalną cechę fenotypu komórkowego FA, która powinna zostać wykorzystana do rozróżnienia fenotypu komórkowego FA. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadkim, autosomalnym recesywnym, genetycznie złożonym zespołem niedoboru naprawy DNA zespół niedoboru naprawy DNA u człowieka. Pacjenci z FA wykazują heterogeniczne spektrum cech klinicznych. spektrum objawów klinicznych. Najbardziej znaczącymi i spójnymi cechami fenotypowymi fenotypowe to utrata komórek macierzystych, powodująca postępującą niewydolność szpiku kostnego i bezpłodność. bezpłodność, różnorodne nieprawidłowości rozwojowe i głęboka predyspozycja do nowotworów. neoplazji. Do tej pory zidentyfikowano 15 genów, których bialleliczna dysrupcja skutkuje klinicznym któregokolwiek z nich skutkuje tym klinicznie zdefiniowanym zespołem. Obecnie wiadomo, że że wszystkie 15 produktów genowych działa we wspólnym procesie w celu utrzymania stabilności genomu. Na poziomie molekularnym u podstaw tego złożonego fenotypu leży fundamentalny defekt naprawy DNA. złożony fenotyp. Komórki pochodzące od pacjentów z FA spontanicznie gromadzą uszkodzone chromosomy i wykazują znaczną wrażliwość na uszkadzające DNA czynniki chemioterapeutyczne. Pomimo analizy komplementarności definiującej wiele składników szlaku naprawy DNA w FA, do niedawna nie ustalono bezpośredniego związku z metabolizmem DNA. z metabolizmem DNA. Po pierwsze, obecnie jest oczywiste, że szlak FA jest wymagany do wykonania nacięć w miejscu uszkodzonego DNA. Po drugie, specyficzny składnik szlaku FA został zidentyfikowany, który reguluje nukleazy wcześniej zaangażowane w naprawę wiązań międzypasmowych DNA. Podsumowując, te dane dostarczają genetycznych i biochemicznych dowodów na to, że szlak FA jest bona fide szlak naprawy DNA, który bezpośrednio pośredniczy w transakcjach naprawy DNA, tym samym wyjaśniając specyficzny defekt molekularny w ludzkiej niedokrwistości Fanconiego. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest genetycznie heterogennym zespołem niestabilności chromosomalnej związany z wieloma wadami wrodzonymi, niedokrwistością aplastyczną i rakiem. rakiem. Donosimy, że mutacja delecyjna w genie FANCG (c.637_643delTACCGCC) była obecna u 82% pacjentów z FA w czarnych populacjach Afryki Południowej. populacji Afryki Południowej. Pacjenci ci pochodzili z Republiki Południowej Afryki, Suazi, Mozambiku i Malawi. Mutacja została znaleziona w tym samym haplotypie i była obecna obecna u 1% osób kontrolnych z czarnej populacji Afryki Południowej. Dane te wskazują, że częstość występowania FA w tej populacji jest wyższa niż 1 na 40 000, czyli znacznie więcej niż wcześniej przypuszczano, i sugerują, że delecja delecja FANCG jest starożytną mutacją założycielską w populacjach mówiących językiem Bantu w Afryce Subsaharyjskiej. Afryki Subsaharyjskiej. Diagnostyczne badania przesiewowe są teraz możliwe za pomocą prostego testu DNA. testu DNA. --- Niedokrwistość Fanconiego jest rzadkim autosomalnym zaburzeniem recesywnym, charakteryzującym się klinicznie wrodzonymi nieprawidłowościami, postępującą niewydolnością szpiku kostnego i predyspozycją do nowotworów złośliwych. predyspozycją do nowotworów złośliwych. Komórki FA są wrażliwe na czynniki sieciujące DNA czynniki. Analiza komplementacji komórek FA przy użyciu fuzji komórek somatycznych ułatwiła identyfikację ośmiu grup komplementacyjnych, co sugeruje, że FA jest genetycznie heterogennym zaburzeniem. Sześć genów (FANCA, FANCC, FANCD2, FANCE, FANGF, FANCG) zostało sklonowanych do tej pory. Większość chorych pacjentów należy do grupy A. należy do grupy A. Spośród 32 niespokrewnionych izraelskich pacjentów z FA, których badaliśmy, 6 było nosicielami genu FANCC. 6 było nosicielami mutacji FANCC, a 15 mutacji FANCA. Wśród żydowskich pacjentów, mutacje etniczne były powszechne. Ostatnie skumulowane dowody sugerują, że białka FA są białkami naprawczymi. FANCC, FANCA i FANCG wiążą się i oddziałują w kompleksie białkowym znajdującym się w cytoplazmie i jądrze normalnych komórek. FANCD2 występuje w dwóch izoformach; długa aktywna forma, FANCD2-L, jest nieobecna w komórkach FA wszystkich grup komplementacyjnych. FANCD2 kolokalizuje z BRCA1 w ogniskach jądrowych, prawdopodobnie jako część dużego kompleksu nadzoru genomowego. Badania z wykorzystaniem myszy z nokautem FANCA i FANCC sugerują, że prekursory szpiku kostnego wyrażają nadwrażliwość na interferon-gamma i wykazują postępującą apoptozę. Definicja Definicja molekularnych podstaw FA w wielu dotkniętych rodzinach umożliwia obecnie diagnostykę prenatalną. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest genetycznie heterogennym, autosomalnym zaburzeniem recesywnym. charakteryzującym się dziecięcą niewydolnością szpiku kostnego i wadami wrodzonymi. Wpływ Wpływ niedoboru genu FA na rozwój układu krwiotwórczego in utero pozostaje słabo opisany, ponieważ mysie modele FA nie rozwijają niewydolności układu krwiotwórczego i takie badania nie mogą być przeprowadzone na pacjentach. Stworzyliśmy specyficzny dla człowieka system in vitro do badania wczesnego rozwoju hematopoetycznego w FA przy użyciu lentiwirusowej strategii interferencji RNA (RNAi) w ludzkich embrionalnych komórkach macierzystych (hESCs). Pokazujemy, że knockdown FANCA i FANCD2 w hESCs prowadzi do zmniejszenie losów hematopoetycznych i liczby progenitorów, które można uratować przez komplementację genów FA. Nasze dane wskazują, że hematopoeza jest upośledzona w FA od najwcześniejszych etapów rozwoju, sugerując, że niedobory w embrionalnej hematopoezie hematopoezy embrionalnej mogą leżeć u podstaw progresji do niewydolności szpiku kostnego w FA. FA. Praca ta ilustruje, w jaki sposób hESC mogą zapewnić unikalny wgląd w rozwój człowieka rozwój człowieka i pogłębić nasze zrozumienie chorób genetycznych. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA), autosomalne zaburzenie recesywne charakteryzujące się postępującą pancytopenią związaną z wadami wrodzonymi i wysoką predyspozycją do nowotworów złośliwych. predyspozycją do nowotworów złośliwych, jest genetycznie i klinicznie heterogenną chorobą. genetycznie i klinicznie niejednorodną chorobą. Zidentyfikowano co najmniej osiem grup komplementacyjnych (od FA-A do FA-H). zidentyfikowanych. Wcześniej badaliśmy mutacje genu FANCA, odpowiedzialnego za FA-A, i znaleźliśmy patogenne FA-A i znaleźliśmy patogenne mutacje u 12 z 15 niesklasyfikowanych japońskich pacjentów z FA japońskich pacjentów. W tym przypadku zbadaliśmy dodatkowych 5 pacjentów z FA pod kątem sekwencji sekwencji genu FANCA i znaleźliśmy patogenne mutacje u 2 z nich. My analizowaliśmy mutacje genów FANCC i FANCG, odpowiedzialnych odpowiednio za FA-C i FA-G u pozostałych 6 pacjentów z FA. Chociaż nie było mutacji w genie FANCC u tych 6 pacjentów, dwie nowe mutacje w genie FANCG, powodujące nieprawidłowy splicing RNA, wykryto u 2 pacjentów z FA. Jedną z nich była substytucja zasady z G na C w niezmiennych dinukleotydach GT w miejscu miejscu dawcy splicingu intronu 3, co skutkowało pominięciem eksonu 3, jak również pominięcie eksonów 3 i 4. Drugą była substytucja zasady z C na T w eksonie 8, tworząc kodon nonsensowny (Q356X). Mutacja ta spowodowała wykluczenie sekwencji 18 nukleotydów zawierających mutację z mRNA, bez wpływu na potencjał splicingowy autentycznego lub kryptycznego miejsca miejsca dawcy splicingu. Łącznie, 14 z 20 niesklasyfikowanych japońskich pacjentów z FA należy do grupy FA-A, 2 należy do grupy FA-G, a żaden nie należy do grupy FA-C. FA-C.
Czy niedokrwistość Fanconiego jest genetycznie i klinicznie niejednorodną jednostką chorobową?
Niedokrwistość Fanconiego (FA), autosomalne recesywne zaburzenie charakteryzujące się postępującą pancytopenią związaną z wadami wrodzonymi i wysoką predyspozycją do nowotworów złośliwych, jest genetycznie i klinicznie niejednorodną chorobą. Zidentyfikowano co najmniej osiem grup komplementacyjnych (od FA-A do FA-H)