Celem tego badania było przeprowadzenie analizy morfometrycznej nieleczonych dorosłych czaszek czaszek wykazujących syndromiczną i niesyndromiczną kraniosynostozę. Przeanalizowaliśmy szczegółowo Szczegółowo przeanalizowaliśmy 42 kraniosynostozy u dorosłych (18 wytrzeszczów, 11 plagiocefalii przedniej, 2 trygonocefalie, 9 oksycefalii i 2 brachycefalie) z czaszek archeologicznych (trzy czaszki) i patologicznych. czaszek) i próbek patoanatomicznych (39 czaszek). Jednoczynnikowe i dwuczynnikowe pomiary z czaszek patologicznych porównano z 40 czaszkami anatomicznymi czaszek o prawidłowej morfologii sklepienia czaszki. Kościste oznaki przewlekłego podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego (ICP) są (1) rozproszony wzór pobitej miedzi, (2) erozja grzbietu sellae, (3) diastaza szwów i (4) nieprawidłowości w drenażu żylnym, które w szczególności wpływają na które szczególnie wpływają na kompleks zatoki esiczo-szyjnej. Średnia długość czaszki czaszki była znacznie większa w przypadku skąposzczęki niż w czaszkach anatomicznych (20,3 vs 18,0 cm), a szew strzałkowy był również dłuższy (14,3 vs 11,8 cm). Istniały trzy rodzaje przebiegu szwu w okolicy mostka w przypadku skaphocefalii: ostroga przednia (28%), normalna konfiguracja (61%) i ostroga tylna (11%). Pomiary pomiary plagiocefalii wykazały nieistotne różnice i nie było korelacji między długością przedniej i środkowej podstawy czaszki (ipsilateralna (ipsilateralne skrócenie przednio-tylnej części czaszki) a niekompletną lub lub całkowitą synostozą szwów. Kościste oznaki przewlekłego podwyższonego ICP stwierdzono w 82% przypadków oksycefalii. przypadków oksycefalii i brachycefalii. W trzech takich przypadkach oksycefalii stwierdziliśmy stwierdziliśmy wyraźne (1,8-2,1 cm) uniesienie okolicy mostka. Jedna czaszka (zespół Saethre'a-Chotzena) dała ludzkie DNA wystarczające do reakcji łańcuchowej polimerazy reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Analizy mutacji w genie FGFR3 ujawniły zmiany nukleotydowe zlokalizowane w gorącym punkcie mutacji przy reszcie aminokwasowej 250 (g.C.C). reszty kwasowej 250 (g.C749). Średnia długość czaszki u dorosłych ze skapiocefalią była o 12% większa niż czaszek anatomicznych. Jednostronna kompletna lub niekompletna synostoza synostoza wieńcowa może występować z deformacją plagiocefaliczną lub bez niej. Uniesienie jest kostnym objawem przewlekłego podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Te dane dotyczące kraniosynostozy mogą być interesujące dla lekarzy zajmujących się dziećmi z kraniosynostozą. kraniosynostozą u dzieci. --- Nauczanie kliniczne dyktuje, że izolowana synostoza jednorożna występuje sporadycznie. i jest prawdopodobnie związana z ograniczeniami wewnątrzmacicznymi. Pomimo tego, pojedyncze doniesienia dokumentują rodzinne występowanie. Wcześniej uznano, że wcześniej, że może istnieć rodzinny wzór dziedziczenia. Ostatnio, mutacje w receptorach czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR) zostały powiązane z kilku syndromowych kraniosynostozach. W ośrodku autorów mutacje w FGFR3, zlokalizowane na chromosomie 4p16, powodują synostozę koronalną. W dwóch przypadkach synostozy jednorożnej stwierdzono tę samą mutację missense Pro250Arg w FGFR3. To odkrycie sugeruje, że wszyscy pacjenci z z rozpoznaniem synostozy jednorożnej powinni zostać przebadani pod kątem mutacji FGFR3. Pomiędzy Od stycznia do grudnia 1996 roku pacjenci z rozpoznaniem plagiocefalii w Szpitalu Dziecięcym w Filadelfii Children's Hospital of Philadelphia byli oceniani pod kątem mutacji FGFR3. U trzydziestu siedmiu pacjentów z synostozą jednorożną przeprowadzono badania mutacyjne. Dwóch dodatkowych pacjentów miało mutację FGFR3 na początku badania. badania. Spośród 37 przebadanych pacjentów u czterech stwierdzono mutację FGFR3, łącznie sześciu pacjentów z synostozą jednorożną i mutacją FGFR3. i mutacją FGFR3. Wszyscy pacjenci z synostozą jednokomorową byli oceniani pod kątem dysmorfologii twarzy i wyników operacji. Sześciu pacjentów z mutacją FGFR3 miało bardziej nasiloną dysmorfologię czaszki i częściej wymagali chirurgicznej chirurgicznej niż ci bez mutacji FGFR3. Występowanie mutacji FGFR3 wśród pacjentów z synostozą jednorożną dostarcza dowodów na istnienie genetyczne podłoże niektórych form plagiocefalii. Wyniki kliniczne, radiologiczne i molekularne będą ważnym dodatkiem do leczenia chirurgicznego i pacjentów z synostozą unicoronalną. --- Aby ustalić, czy autosomalna dominująca mutacja receptora czynnika wzrostu fibroblastów 3 (FGFR3) mutacja Pro250Arg powoduje plagiocefalię przednią, pacjenci z pozornie sporadyczną synostozą unicoronalną (N = 37) lub innymi formami przedniej plagiocefalii (N = 10) badano pod kątem tej mutacji. Spośród 37 pacjentów z unicoronal synostosis, 4 uzyskało pozytywny wynik testu na obecność mutacji Pro250Arg w FGFR3, a 33 było negatywnych dla tej mutacji. U trzech pacjentów z pozytywnym wynikiem mutacji z pełnymi badaniami rodziców stwierdzono, że rodzic z wyjątkowo łagodnym fenotypem nosicielem tej samej mutacji. Żaden z 6 pacjentów z niesynostotyczną plagiocefalią i żaden z 4 pacjentów z dodatkową synostozą szwów nie miał mutacji FGFR3 mutację. Ponieważ niemożliwe jest przewidzenie mutacji FGFR3 Pro250Arg na podstawie samego badania klinicznego, wszyscy pacjenci z synostozą jednokomorową synostozą powinni zostać przebadani pod tym kątem. Aby ocenić ryzyko nawrotu, wszyscy rodzice pacjentów mutacji powinni zostać przebadani niezależnie od wyników klinicznych, ponieważ fenotyp może być klinicznych, ponieważ fenotyp może być niezwykle zmienny i bez kraniosynostozy. kraniosynostozy. --- CEL: Kraniosynostozy to przedwczesne skostnienia szwów czaszkowych. Występują one występują pojedynczo i zespołowo. Syndromiczne kraniosynostozy są głównie związane z mutacjami z mutacjami receptorów czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR) 1 - 3. Niniejszy artykuł przedstawia przegląd etiologii kraniosynostoz. Artykuł przedstawia przegląd etiologii i patofizjologii izolowanych i i syndromicznych kraniosynostoz oraz omawia wyniki genetyki molekularnej w 21 przypadkach przypadkach (19 pozornie izolowanych kraniosynostoz, 2 przypadki z klinicznym rozpoznaniem zespołu przypadki z kliniczną diagnozą zespołu Crouzona). METODA: Analiza mutacji w eksonach FGFR 1 - 3, o których wiadomo, że są preferencyjnie zaburzone w kraniosynostozach. w kraniosynostozach przeprowadzono na próbkach DNA z krwi obwodowej i próbki kości wyciętej w czasie operacji w celu skorygowania kraniosynostozy. kraniosynostozy. WYNIKI: U dziewczynki z pozornie izolowaną plagiocefalią zidentyfikowaliśmy mutację P250L (749C-->T) w FGFR3. Jej matka wykazywała niewielkie oznaki kraniosynostozy gdy rodzina została ponownie oceniona. Wykazano, że jest nosicielką tej samej mutacji. U dwóch pacjentów z podejrzeniem zespołu Crouzona wykryto 2 różne mutacje w tym samym nukleotypie. w tym samym nukleotydzie (1025G-->A lub C) i potwierdziły diagnozę kliniczną. kliniczną. Nie znaleziono mutacji w 18/19 pozornie izolowanych przypadkach kraniosynostozy. przypadkach kraniosynostozy. WNIOSEK: W przeciwieństwie do form syndromicznych, izolowane kraniosynostozy są rzadko rzadko są związane z mutacjami w FGFR. Uczucie dalszych członków rodziny jest silnym wskaźnikiem zaangażowania mutacji FGFR. Ze względu na zmienną zmiennej ekspresji, rodzice powinni być dokładnie zbadani w izolowanych kraniosynostozach w celu zidentyfikowania drobnych objawów. --- Mutacje w genach odpowiedzialnych za większość rozpoznawalnych zespołów zespołów związanych z obustronną synostozą wieńcową można wykryć za pomocą testów molekularnych. badania molekularne. Zmiany genetyczne, które mogą powodować jednostronną synostozę korono są bardziej nieuchwytne. Uznaje się, że mutacje FGFR i TWIST mogą powodować obustronną lub jednostronną synostozę wieńcową, nawet w tej samej rodzinie. rodzinie. Autorzy podjęli się przeprowadzenia prospektywnego badania pacjentów z synostotyczną plagiocefalią czołową (jednostronną synostozą wieńcową) do Children's Hospital Boston w okresie od 1997 do 2000 roku. Analiza mutacji została przeprowadzono u wszystkich pacjentów i wybranych rodziców, gdy podejrzewano rodzinną transmisję. rodzinnego. Zastosowano antropometrię śródoperacyjną w celu odróżnić pacjentów, u których wykryto mutację, od tych, u których jej nie wykryto. nie. Pomiary antropometryczne obejmowały obustronną odległość strzałkową odległość oczodołowo-czołową, odległość między przyśrodkowymi kłami i kątowanie nosa. Makrocefalia i kątowanie powiek były również uważane za możliwe determinanty. determinanty. U 47 pacjentów z synostotycznym plagiofagią czołową występowała przewaga kobiet w stosunku 2:1. synostotyczną plagiocefalią czołową. Mutacje stwierdzono u ośmiu z 47 pacjentów: dwóch pacjentów z różnymi zmianami pojedynczych aminokwasów w FGFR2, trzech pacjentów z FGFR3 Pro250Arg i trzech pacjentów z mutacjami TWIST. Inny pacjent miał zespół czaszkowo-czołowo-nosowy, dla którego locus przyczynowe zostało zmapowane na na chromosomie X, chociaż badania molekularne nie są jeszcze dostępne. Dwie cechy były silnie związane z wykrywalną mutacją u pacjentów z synostotyczną synostotyczną plagiocefalią czołową: asymetryczna brachycefalia (cofnięcie obu brzegów nadoczodołowych) i hiperteloryzm oczodołowy. Inne nieprawidłowości w czaszkowo-twarzowych i kończynach były wskazówkami dla konkretnej mutacji w FGFR2, FGFR3, TWIST lub mutacji sprzężonej z chromosomem X. Ani makrocefalia, ani stopień kątowania nosa ani względna pionowa pozycja bocznych kłów korelowały z wykryciem mutacji. Dodatkowych czterech pacjentów w tym badaniu miało jednostronną lub obustronną synostozę wieńcową u bezpośredniego krewnego i miało wyniki antropometryczne, które przewidywały mutację, a mimo to nie stwierdzono zmiany genetycznej. genetycznej. Sugeruje to, że metody przesiewowe autorów nie były wystarczająco czułe lub że być może istnieją inne nieznane loci patogenne. patogenne loci. Niemniej jednak, badania molekularne są zalecane dla niemowląt, które które mają jednostronną synostozę wieńcową, szczególnie jeśli istnieją antropometryczne antropometryczne podkreślone w tym badaniu lub inne podejrzane cechy u dziecka lub rodzica. u dziecka lub rodzica. Niemowlęta ze zidentyfikowaną lub podejrzewaną mutacją zwykle wymagają obustronnego asymetrycznego przesunięcia bandeau i mogą być bardziej bardziej prawdopodobne, że będą wymagać korekty przedniej w dzieciństwie.
Czy istnieje związek między mutacją FGFR3 a plagiocefalią?
Tak, mutacja FGFR3 jest związana z plagiocefalią. Jest to najczęstsza mutacja w plagiocefalii. Geny FGFR mają istotny wpływ na rozwój kości, a mutacje w 4 eksonach "hot spot" FGFR1-3 występują u wielu pacjentów z kraniosynostozą i u niektórych z plagiocefalią synostotyczną.