Mięsak Ewinga (ES) jest wysoce złośliwym nowotworem złożonym z jednolitych, małych, okrągłych komórek. komórek. Niedawno zaakceptowano pojedynczą jednostkę biologiczną, rodzinę guzów mięsaka Ewinga (ESFT). (ESFT). Jednostka ta obejmuje ES, pozaszkieletowy mięsak Ewinga (EES) i pierwotny guz neuroektodermalny (PNET). Komórki ESFT wykazują immunoreaktywność dla CD99, antygenu determinowanego przez gen MIC2. Większość ESFT ma translokację (11;22) (q24;q12). Translokacja skutkuje fuzją genu genu EWS z genem czynnika transkrypcyjnego FLI1, co zostało uznane za cechę charakterystyczną ESFT. cechą charakterystyczną ESFT. Przedstawiamy niezwykle nietypowy przypadek ESFT w korzeniu nerwu rdzeniowego w korzeniu nerwu rdzeniowego naśladujący guz neurogenny. Mężczyzna w wieku 20 lat zauważył ból w prawym pośladku. Rezonans magnetyczny (MRI) ujawnił masę w prawym międzykręgowym w prawym otworze międzykręgowym L5/S i zmiany w kości krzyżowej. Przeprowadzono operację z przypuszczalną diagnozą guza osłonki nerwu. Podczas operacji guz guz znajdował się w prawym rękawie korzenia nerwu L5. Zmiany w kości krzyżowej były dokładnie obserwowane. Miesiąc po operacji radiologicznie wykryto liczne zmiany w kościach miednicy. w kościach miednicy. Mikroskopowo zmiany z korzenia i kości ilium składały się z małych okrągłych komórek immunoreaktywnych dla CD99. Reakcja łańcuchowa Reakcja łańcuchowa odwrotnej transkrypcji-polimerazy wykryła transkrypty wynikające z fuzji genu EWS. fuzji genu EWS z genami FLI1 w zmianach biodrowych. Immunoreaktywność dla CD99 i wykrywanie transkryptów hybrydowych EWS-FLI1 są ważne dla prawidłowej diagnozy prawidłowej diagnozy ESFT powstającego w nietypowej lokalizacji. --- Guzy Ewing/PNET (peripheral neuroepithelioma) są rzadkimi agresywnymi mięsakami kości mięsaki kości występujące u młodych ludzi. Badania kliniczne rzadkich chorób mogą wymagać globalnej współpracy i wielu lat. Modele in vivo, które jak najdokładniej jak najdokładniej odzwierciedlają chorobę kliniczną, są pomocne w wyborze środków terapeutycznych o najbardziej obiecujący pozytywny wpływ kliniczny. Ludzkie linie komórkowe mięsaka Ewing/PNET opracowane w ciągu ostatnich 45 lat. Kilka z nich poddano analizie genetycznej i potwierdzono, że są to linie mięsaka Ewing/PNET mięsaka Ewinga/PNET. Linia mięsaka Ewinga A673 okazała się szczególnie przydatna w zrozumieniu biologii tej choroby. zrozumieniu biologii tej choroby u myszy. Chromosomalna translokacja wytwarzająca transkrypt fuzyjny EWS/FLI1 charakteryzuje kliniczny mięsak Ewinga. mięsaka Ewinga. Linie komórkowe, które wyrażają ten profil genetyczny zostały potwierdzone jako mięsaka Ewinga. Linia mięsaka Ewinga A673 rośnie w hodowli i jako ksenograft u myszy z niedoborem odporności. Model A673 został wykorzystany do badania angiogenezy mięsaka Ewinga mięsaka Ewinga i odpowiedzi na środki antyangiogenne. Wiele próbek klinicznych mięsaka Ewinga wykazuje ekspresję białka endosialiny na powierzchni komórek. Kilka linii komórkowych mięsaka Ewinga, w tym linia A673, również wykazują ekspresję endosialiny na powierzchni komórek. endosialinę, gdy są hodowane jako podskórne guzki nowotworowe i jako choroba rozsiana; Dlatego też A673 jest użytecznym modelem do badania biologii endosialiny i terapii ukierunkowanych na endosialinę. Wraz z pojawieniem się narzędzi, które pozwalają scharakteryzowanie choroby klinicznej w celu ułatwienia optymalnego leczenia, staje się to konieczne, zwłaszcza w przypadku rzadkich nowotworów, opracowanie modeli przedklinicznych odzwierciedlających podgrupy choroby. podzbiory choroby. Mięsaki Ewinga PNET są rzadką chorobą, w której dostępne są modele. dostępne. --- TŁO: Translokacje chromosomalne generujące onkogenne czynniki transkrypcyjne są cechą charakterystyczną różnych nowotworów, w tym wielu mięsaków. Mięsak Ewinga Ewinga (ESFT) charakteryzują się translokacją t(11;22)(q24;q12), która generuje mięsaka Ewinga. która generuje region 1 punktu przerwania mięsaka Ewinga i integrację wirusa białaczki Friend Friend (EWS-FLI1) odpowiedzialny za wysoce złośliwy fenotyp mięsaka Ewinga. za wysoce złośliwy fenotyp tego guza. Chociaż uważa się, że ciągła ekspresja EWS-FLI1 jest uważana za krytyczną dla przeżycia komórek ESFT, klinicznie skuteczny małocząsteczkowy inhibitor klinicznie skuteczny drobnocząsteczkowy inhibitor pozostaje nieuchwytny, prawdopodobnie dlatego, że EWS-FLI1 jest czynnikiem transkrypcyjnym i dlatego powszechnie uważa się, że jest "nieuleczalny". METODY: Opracowaliśmy wysokoprzepustowy ekran, aby ocenić ponad 50 000 związków związków pod kątem hamowania aktywności EWS-FLI1 w komórkach TC32 ESFT. Wykorzystaliśmy TC32 wykorzystując promotor NR0B1, będący kolejnym celem EWS-FLI1, oraz wtórną sygnaturę genową. promotor i wtórny ekran sygnatur genów do sortowania i ustalania priorytetów związków. związków. Scharakteryzowaliśmy wiodący związek, mitramycynę, w oparciu o jego zdolność do do hamowania aktywności EWS-FLI1 in vitro przy użyciu profilowania ekspresji mikromacierzy, ilościową reakcję łańcuchową odwrotnej transkrypcji-polimerazy i analizę immunoblot oraz in vivo przy użyciu immunohistochemii. Zbadaliśmy wpływ tego na żywotność komórek in vitro i na wzrost guza w modelach ksenograftów ESFT in vivo (n = 15-20 myszy na grupę). Wszystkie testy statystyczne były dwustronne. WYNIKI: Mitramycyna hamowała ekspresję dalszych celów EWS-FLI1 na poziomie mRNA i białka oraz zmniejszała wzrost komórek ESFT w połowie maksymalnego stężeniach hamujących między 10 (95% przedział ufności [CI] = 8 do 13 nM) i 15 nM (95% CI = 13 do 19 nM). Mitramycyna hamowała wzrost dwóch różnych guzów ksenoprzeszczepu ESFT i przedłużała przeżycie myszy z ksenoprzeszczepem ESFT myszy z ksenograftem ESFT, powodując zmniejszenie średniej objętości guza. Na przykład, w modelu ksenoprzeszczepu TC32, w 15 dniu leczenia, średnia objętość guza dla myszy leczonych mitramycyną wynosiła około 3% objętości guza obserwowanej u myszy kontrolnych (mitramycyna vs kontrola: 69 vs 2388 mm(3), różnica = 2319 mm(3), 95% CI = 1766 do 2872 mm(3), P < .001). WNIOSEK: Mitramycyna hamuje aktywność EWS-FLI1 i wykazuje aktywność przeciwnowotworową ESFT aktywność przeciwnowotworową zarówno in vitro, jak i in vivo. --- Nowotwory określane jako mięsak Ewinga (Ewing sarcoma, ES) stanowią grupę wysoce złośliwych nowotworów. nowotworów, które najczęściej dotykają dzieci i młodych dorosłych w pierwszych 2 dekadach życia. dekadach życia. Gen fuzyjny EWS/Fli-1, produkt translokacji t(11;22) (q24;12), jest wykrywany u 95% pacjentów z ES. Niedawno potwierdzono, że komórki że komórki wydzielają heterogenną mieszaninę pęcherzykowych, organellopodobnych struktur (mikropęcherzyków, MV). (mikropęcherzyków, MV) do otoczenia, w tym krwi i płynów ustrojowych, oraz że te i płynów ustrojowych, oraz że te MV zawierają wybrany zestaw białek związanych z nowotworem i wysoki poziom mRNA i miRNA. W niniejszym badaniu wykryliśmy specyficzny dla mięsaka Ewinga Ewinga specyficzne dla EWS/Fli-1 mRNA w MV z pożywki hodowlanej linii komórek ES niosących t(11;22) (q24;12). Wykryliśmy również ten gen fuzyjny w ok. 40% próbek krwi od myszy zaszczepionych ksenograftami komórek TC135 lub A673 komórek. Odkrycia te wskazują, że mRNA EWS/Fli-1 w MV może być nowym nieinwazyjnym markerem diagnostycznym dla określonych przypadków mięsaka Ewinga. --- TŁO: Mięsak Ewinga jest nowotworem złośliwym charakteryzującym się specyficzną translokacją chromosomową 11:22 translokacją chromosomalną, która generuje nowe białko fuzyjne EWS-FLI1 funkcjonujące jako nieprawidłowy czynnik transkrypcyjny. W niniejszym badaniu scharakteryzowaliśmy region złącza białka fuzyjnego EWS-FLI1. METODY: Model in silico białka fuzyjnego EWS-FLI1 został przeanalizowany pod kątem miejsc wiązania ligandu miejsca wiązania ligandu i przypuszczalny region (aminokwas (aa) 251-343 białka fuzyjnego typu 1 białka fuzyjnego) w pobliżu połączenia fuzyjnego został sklonowany i wyrażony przy użyciu ekspresji bakteryjnej. Rekombinowane białko zostało scharakteryzowane przez Dichroizm kołowy (CD). Następnie wyraziliśmy aa 251-280 ektopowo w linii komórkowej mięsaka Ewinga mięsaka Ewinga i jego wpływ na proliferację komórek, nowotworowość i ekspresję genów docelowych EWS-FLI1. WYNIKI: Nasza analiza modelowania wykazała, że region Junction (aa 251-343) obejmuje potencjalne miejsca wiązania ligandów w białku EWS-FLI1 i kiedy ekspresji w bakteriach był obecny w postaci rozpuszczalnej. Ektopowa ekspresja tego regionu w komórkach mięsaka Ewinga hamowała nowotworowość i geny docelowe EWS-FLI1, wskazując na dominujący negatywny efekt biologiczny. geny wskazujące na dominujący negatywny efekt biologiczny. WNIOSKI: Region połączenia może być dalej wykorzystywany jako cel dla rozwoju leków w przyszłości, aby specyficznie celować w EWS-FLI1 w mięsaku Ewinga. --- Translokacje obejmujące czynniki transkrypcyjne ETS, najczęściej prowadzące do powstania białka fuzyjnego Białko fuzyjne EWSR1-FLI1 jest cechą charakterystyczną mięsaka Ewinga. Pomimo wiedzy tego zdarzenia molekularnego, brakuje skutecznej strategii terapeutycznej. Aby przetestować potencjalne schematy leczenia, stworzyliśmy nowy model mięsaka Ewinga umożliwiający efektywną czasowo, dynamiczną kwantyfikację progresji mięsaka Ewinga. mięsaka Ewinga i obciążenia nowotworem in vivo, mający zastosowanie do badań przesiewowych pojedynczych i połączonych związków. W mięsaku Ewinga gen supresorowy guza TP53 jest powszechnie uznawany za dziki, co stanowi atrakcyjny cel dla leczenia. leczenia. Tutaj badamy TP53 typu dzikiego (EW7, CADO-ES1 i TC32) oraz linie komórkowe mięsaka Ewinga z usuniętym TP53 (SK-N-MC) w celu zbadania nasilenia wpływ reaktywacji p53 przez Nutlin-3 na leczenie YK-4-279 w celu zablokowania aktywność transkrypcyjną białka EWSR1-FLI1. Zablokowanie aktywności transkrypcyjnej EWSR1-FLI1 zmniejszało obciążenie komórek nowotworowych mięsaka Ewinga niezależnie od statusu TP53. statusu TP53. Pokazujemy, że jednoczesne leczenie YK-4-279 z Nutlin-3 w celu stabilizacji p53 skutkowało addytywnym hamowaniem mięsaka Ewinga typu dzikiego TP53 nie wpływając jednocześnie na komórki mięsaka Ewinga pozbawione TP53. Poprawione hamowanie proliferacji i migracji przez leczenie kombinatoryczne zostało potwierdzone in vivo przez przeszczepy danio pręgowanego. Mechanistycznie, oba związki addytywnie indukowały apoptozę komórek nowotworowych in vivo poprzez zaangażowanie różne szlaki. Proponujemy reaktywację szlaku p53 w połączeniu z uzupełniającą terapią celowaną poprzez zaburzenie aktywności transkrypcyjnej EWSR1-FLI1 jako wartościową strategię przeciwko mięsakowi Ewinga typu dzikiego p53. --- Pierwotne guzy neuroektodermalne należą do rodziny mięsaków Ewinga i składają się z małych, okrągłych komórek. składają się z małych okrągłych komórek. Ze względu na ich rzadkie występowanie, optymalna optymalna terapia jest trudna, szczególnie jeśli występują w głowie i szyi. Diagnoza opiera się na wywiadzie, barwieniu immunologicznym z co najmniej 2 markerami neuronowymi, badanie ultrastrukturalne i dowody na nieprawidłową translokację t(11;22)(q24;q12) będącej cechą charakterystyczną mięsaka Ewinga. Ogólne rokowanie ogólnie jest złe z powodu jawnych przerzutów w momencie rozpoznania. Spośród 27 zgłoszonych pacjentów z prymitywnymi guzami neuroektodermalnymi głowy i szyi, 23 miało mniej niż 20 lat. U większości pacjentów guz występował w w jamie nosowej, zatokach przynosowych lub szyi. Objawy rozwijały się szybko (średnio 3,6 miesięcy), a zgon nastąpił u 9 pacjentów. Ten wysoce złośliwy złośliwy nowotwór wymaga agresywnego połączenia radykalnej resekcji, chemioterapii i radioterapii. Konieczna jest ścisła obserwacja z regularnymi radiograficzną przez co najmniej 5 lat. --- CEL: Opis pacjenta z przerzutami mięsaka Ewinga do naczyniówki i genetyki molekularnej guza. oraz genetykę molekularną guza. METODY: U 26-letniej kobiety z przerzutami mięsaka Ewinga wystąpiły duże naczyniówki w lewym oku i zmarła 2 miesiące później. Przeprowadzono autopsję oczu. przeprowadzono autopsję oczu. Dwukolorowa fluorescencyjna hybrydyzacja in situ została wykorzystana do wykrycia zmian genetycznych w guzie oka za pomocą sond EWS i FLI-1. WYNIKI: Badanie histopatologiczne potwierdziło mięsaka Ewinga z przerzutami do naczyniówki. Analiza molekularna molekularna wykazała translokację chromosomalną t(11;22)(q24;q12) lub rearanżację EWS/FLI-1 w złośliwych komórkach oka. WNIOSKI: Mięsak Ewinga może rzadko dawać przerzuty do błony naczyniowej oka. Molekularne molekularne wykrycie translokacji t(11;22)(q24;q12) w mięsaku Ewinga jest cenne w diagnostyce różnicowej diagnostyce różnicowej małych guzów okrągłokomórkowych. --- Wstęp: Mięsak Ewinga jest niezwykle rzadki u osób ze wschodniej i południowo-wschodniej Azji. Azji. METODY: Retrospektywnie przeanalizowano dane 12 pacjentów z rozpoznaniem pierwotnego mięsaka Ewinga i leczonych w naszym ośrodku w latach 1997-2009. WYNIKI: Wśród pacjentów było siedmiu mężczyzn i pięć kobiet, a ich średni wiek w momencie rozpoznania wynosił 22 lata (zakres, 12-48 lat). Dwóch pacjentów (16,7%) miało odległe przerzuty przerzuty odległe. Pierwotną lokalizacją guza był tułów u siedmiu u siedmiu pacjentów (58,3%) i kończyny u pięciu pacjentów (41,7%). Jedenastu pacjentów otrzymało chemioterapię neoadiuwantową, po której przeprowadzono operację szerokiego wycięcia, a następnie chemioterapię uzupełniającą. Jeden pacjent otrzymał tylko chemioterapię bez interwencji chirurgicznej bez interwencji chirurgicznej z powodu słabej czynności serca i płuc. Przy średniej obserwacji wynoszącej 33 miesiące, 2-letni wskaźnik przeżycia całkowitego (OS) wynosił 45,5%. Odległe przerzuty były jedynym statystycznie istotnym czynnikiem prognostycznym OS w naszym badaniu. Odsetki pacjentów z przerzutami do płuc i bez przerzutów do płuc wynosiły odpowiednio 0% i 42,9%. wynosiły odpowiednio 0% i 42,9% (p = 0,021). Translokacja t(11;22)(q24:q12) była obecna u wszystkich pacjentów w naszej serii. WNIOSKI: Potwierdziliśmy, że odległe przerzuty są wysoce predykcyjnym czynnikiem złego i że translokacja t(11;22)(q24:q12) była obecna u wszystkich pacjentów w naszej serii. pacjentów w naszej serii. --- EWS-Fli1, gen fuzyjny wynikający z translokacji chromosomalnej t(11;22, q24;q12) i występuje w mięsaku Ewinga i pierwotnych guzach neuroektodermalnych, koduje aktywator transkrypcji i promuje transformację komórkową. Jednak dokładne funkcje biologiczne jej produktów pozostają nieznane. Aby zbadać rolę EWS-Fli1 w sygnalizacji wzrostu komórek, transfekowaliśmy komórki mięsaka Ewinga komórki mięsaka Ewinga TC-135 krótkim interferującym RNA dla EWS-Fli1. Lockdown EWS-Fli1 zmniejszyło wzrost komórek i płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGF)-BB aktywację enzymów sygnalizujących wzrost. Co ciekawe, fosfolipaza D2 (ale nie receptor PDGF-BB) wykazywała wyraźną regulację w dół w komórek TC-135 pozbawionych EWS-Fli1 w porównaniu z komórkami kontrolnymi. W komórkach mięsaka Ewinga mięsaka Ewinga TC-135, indukowana przez PDGF-BB fosforylacja sygnalizacji wzrostu z udziałem kinazy regulowanej sygnałem zewnątrzkomórkowym, Akt, p70S6K i ekspresji cykliny D3 były znacząco hamowane przez transfekcję krótkim interferującym RNA fosfolipazy (PL)-D2. Wywołana przez PDGF-BB aktywacja sygnalizacji wzrostu była również również hamowana przez 1-butanol, który zapobiega produkcji kwasu fosfatydowego przez fosfolipazę D (ale nie przez alkohol t-butylowy), tym samym implikując PLD2 w sygnalizację za pośrednictwem PDGF-BB w komórkach TC-135. Wyniki te sugerują, że EWS-Fli1 może odgrywać rolę w regulacji enzymów sygnalizujących proliferację guza poprzez ekspresję PLD2 w komórkach mięsaka Ewinga. --- Cechą charakterystyczną mięsaka Ewinga (EWS) jest translokacja translokacja - t(11;22)(q24;q12) - która najczęściej skutkuje genem chimerycznym EWS/FLI1 nieprawidłowy gen chimeryczny. Ponieważ EWS dotyka młodych pacjentów, wyróżnia się wśród podtypów mięsaka. Podstawowe, standardowe schematy chemioterapii cytotoksycznej schematy chemioterapii przynoszą minimalne korzyści u pacjentów z przerzutami przy lub z nawrotem choroby. Podczas gdy wyniki leczenia chemioopornych pacjentów z EWS są ogólnie słabe, ostatnie zmiany doprowadziły do do obiecującego zastosowania terapii celowanej. W szczególności, hamowanie receptora insulinopodobnego receptora insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF1R) i szlaków ssaczego celu rapamycyny (mTOR) pojawiło się jako terapia celowana w EWS, z wybranymi pacjentami doświadczając dramatycznych odpowiedzi terapeutycznych. Jednak terapie celowane terapie celowane, a w szczególności pacjenci, u których uzyskano odpowiedź, stają w obliczu ostatecznej zagadką ostatecznej oporności. Aby zoptymalizować odpowiedź, połączenie schematów opartych na inhibitorach IGF1R i mTOR z chemioterapią w początkowej fazie u nowo zdiagnozowanych pacjentów z EWS wysokiego ryzyka. EWS wysokiego ryzyka może wyjaśnić prawdziwą korzyść z inhibitorów IGF1R u tych pacjentów. u tych pacjentów. Inną opcją jest zbadanie nowych ukierunkowanych inhibitorów multikinazy i inhibitorów polimerazy poli(ADP-rybozy) (PARP), które w ostatnich latach doświadczyły gwałtownego wzrostu danych przedklinicznych. Leki hamujące hamujące dalsze cele EWS/FLI1 są również w fazie rozwoju przedklinicznego. Jednakże, ostatecznie, podstawowe korelaty biomarkerów oporności i odpowiedzi muszą zostać należy określić wraz ze sposobami ich przezwyciężenia. Nowe środki, wraz z integracją postępów w podejściach multimodalnych (w tym chirurgii i radioterapii), a także radioterapii), a także oferowanie terapii celowanych na wczesnym etapie choroby stanowią nowe strategie stawienia czoła wyzwaniom związanym z EWS. --- Około jedna trzecia mięsaków zawiera specyficzne translokacje. Mięsak Ewinga mięsak Ewinga jest prototypowym członkiem tej grupy mięsaków; był to pierwszy mięsak, który został rozpoznany patologicznie jako pojedyncza jednostka i miał swoją sygnaturę translokację zdefiniowaną cytogenetycznie, co doprowadziło do identyfikacji kluczowej kluczowej zmiany, fuzji genów EWS-FLI1, która koduje ten nieprawidłowy chimeryczny czynnik transkrypcyjny, chimeryczny czynnik transkrypcyjny. Dokonujemy przeglądu ostatnich postępów w wybranych obszarach mięsaka Ewinga, w tym zastosowanie analiz immunoprecypitacji chromatyny w całym genomie analizy immunoprecypitacji, aby zapewnić kompleksowy obraz repertuaru genów docelowych EWS-FLI1 repertuaru genów docelowych EWS-FLI1, identyfikację genów docelowych EWS-FLI1, które mogą również wskazywać na terapeutycznie ukierunkowane szlaki oraz dane z systemów modelowych ponieważ odnoszą się one do nieuchwytnej komórki pochodzenia mięsaka Ewinga i jego możliwych podobieństwa do mezenchymalnych komórek macierzystych.
Która translokacja jest cechą charakterystyczną mięsaka Ewinga?
Nowotwory określane jako mięsak Ewinga (ES) stanowią grupę wysoce złośliwych nowotworów, które najczęściej dotykają dzieci i młodych dorosłych w pierwszych dwóch dekadach życia. Gen fuzyjny EWS/Fli-1, produkt translokacji t(11;22) (q24;12), wykrywany jest u 95% pacjentów z ES