Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) to przypuszczalnie nowa teoria, która przez niektórych sugerowana jako mająca bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy z symptomatologią symptomatologią związaną ze stwardnieniem rozsianym (SM) [1]. Podstawą tej teorii tej teorii jest to, że istnieje nieprawidłowy drenaż żylny z mózgu z powodu niedrożności odpływu w odprowadzającej żyle szyjnej i/lub żyłach azygos. Ten Nieprawidłowy drenaż żylny, który charakteryzuje się specjalnymi kryteriami ultrasonograficznymi, zwane "skalą nasilenia żylnej niewydolności hemodynamicznej" (VHISS). powodować zaburzenia przepływu śródmózgowego lub problemy z odpływem, które prowadzą do złogów okołokomorowych [2]. Zgodnie z teorią CCSVI, złogi te wykazują duże podobieństwo do podobieństwo do złogów żelaza widocznych wokół żył w nogach u pacjentów z przewlekłą zakrzepicą żył głębokich. Zamboni, który jako pierwszy opisał tę nową teorię, promował rozszerzanie balonem w celu leczenia problemów z odpływem, tym samym lecząc CCSVI i tym samym łagodząc dolegliwości związane ze stwardnieniem rozsianym. Jednak teoria ta nie nie pasuje do istniejących danych naukowych dotyczących patofizjologii stwardnienia rozsianego. patofizjologii stwardnienia rozsianego. W przeciwieństwie do tego, na całym świecie wzrasta akceptacja CCSVI i związanego z nim leczenia balonowego. i związanego z nim leczenia dylatacją balonową, mimo że nie ma na to dowodów naukowych. dowodów naukowych. Co więcej, większość posiadanych przez nas informacji pochodzi tylko z jednego źródła. źródła. Zabieg nazywany jest "leczeniem uwalniającym", a jego wyniki można obejrzeć na YouTube. można obejrzeć na YouTube. Istnieją dobrze udokumentowane świadectwa pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy uzyskali poprawę jakości życia po leczeniu. (QOL) po leczeniu. Nie ma jednak dostępnych danych od pacjentów, którzy którzy przeszli nieskuteczne leczenie, aby uzyskać bardziej zrównoważony obraz. Obecne forum forum do zgłaszania sukcesów w leczeniu CCSVI, a tym samym stwardnienia rozsianego, wydaje się być Internet. wydaje się być Internet. W biurze CIRCE i Centrum Stwardnienia Rozsianego w Amsterdamie otrzymujemy około 10 do 20 zapytań. otrzymujemy około 10 do 20 zapytań miesięcznie dotyczących tego leczenia. Ponadto Ponadto wielu radiologów interwencyjnych, do których bezpośrednio zwracają się pacjenci z MS stwardnienia rozsianego, kontaktuje się z Cardiovascular and Interventional Radiological Society of Europe (CIRSE) w celu uzyskania porady. Na całym świecie kilka ośrodków aktywnie promuje i aktywnie promuje i wykonuje rozszerzanie balonowe, ze stentowaniem lub bez, w przypadku CCSVI. Jak dotąd nie są badań i obecnie nie jest prowadzone żadne randomizowane badanie kontrolowane (RCT). (RCT) w toku Dlatego podstawa tego nowego leczenia opiera się na anegdotycznych dowodach i udanych zeznaniach pacjentów. anegdotycznych dowodach i pozytywnych opiniach pacjentów w Internecie. CIRSE uważa, że że nie jest to solidna podstawa do oferowania nowego leczenia, które może mieć powikłań związanych z zabiegiem, często zdesperowanym pacjentom. populacji. --- TŁO: W 2009 roku dr Paolo Zamboni zaproponował przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolność żylną (CCSVI) jako możliwą przyczynę stwardnienia rozsianego (SM). niewydolność żył mózgowo-rdzeniowych (CCSVI) jako możliwą przyczynę stwardnienia rozsianego (SM). Chociaż jego teoria i związane z nią leczenie ("terapia uwalniająca") spotkały się z niewielkim więcej niż przelotne zainteresowanie w międzynarodowych społecznościach naukowych i medycznych. i medycznej, jego idee stały się źródłem ogromnego napięcia publicznego i politycznego w Kanadzie. napięcia w Kanadzie. Historia szybko przeniosła się z mediów głównego nurtu na portale społecznościowe. portale społecznościowe. CCSVI i terapia uwalniająca szybko zyskały poparcie wśród pacjentów pacjentów i zapoczątkowały niezwykłe i nieustępliwe wysiłki rzecznicze. Decydenci zareagowali na różne sposoby na publiczne wezwanie do działania. DYSKUSJA: Przedstawiamy trzy różne punkty widzenia na tę rozwijającą się historię. dziennikarza zajmującego się zdrowiem, który odegrał kluczową rolę w medialnym nagłośnieniu tej w mediach, a także naukowca zajmującego się prawem i polityką zdrowotną, który uważnie obserwował rozwój polityki publicznej w całym kraju, a także etyka medycznego, który zasiada w komisji ds. etyka, który zasiada w panelu ekspertów zwołanym przez MS Society of Canada i Canadian Institutes of Health Research. Canadian Institutes of Health Research w celu oceny pojawiających się dowodów. STRESZCZENIE: Ta historia rodzi ważne pytania dotyczące alokacji zasobów i ustalania priorytetów w badaniach naukowych i polityce naukowej. i ustalania priorytetów w badaniach naukowych i polityce naukowej. Rosnąca siła mediów społecznościowych reprezentuje nowy poziom zaangażowania obywateli i rzecznictwa oraz podkreśla znaczenie otwartej debaty na temat podstaw, na których dokonywane są takie wybory polityczne. podejmowane są decyzje polityczne. Podkreśla również różne sposoby, w jakie dowody mogą być rozumiane, cenione i wykorzystywane przez różnych interesariuszy, a także podkreśla do poprawy komunikacji naukowej, aby wspierać zrównoważone i świadome podejmowanie decyzji. podejmowanie decyzji. --- Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) jest hipotezą, zgodnie z którą mózgowe nieprawidłowości drenażu żylnego przyczyniają się do patogenezy stwardnienia rozsianego. stwardnienia rozsianego. CCSVI venoplasty jest już praktykowana na całym świecie. Przedstawiamy przypadek 33-letniej kobiety ze stwardnieniem rozsianym, która przeszła lewą żyły szyjnej wewnętrznej, co spowodowało jatrogenną zakrzepicę szyjną wymagającą otwartej trombektomii w celu złagodzenia objawów. Nastąpiło to bez wstawienia stentu i przy pełnej antykoagulacji. Lekarze powinni mieć świadomość, że leczenie CCSVI może spowodować paradoksalne pogorszenie mózgowego drenażu żylnego. mózgowego drenażu żylnego. Pacjenci z powikłaniami po zabiegu wenoplastyki zgłaszają się obecnie do odległych geograficznie oddziałów naczyniowych. --- Stwardnienie rozsiane (SM) jest zapalną chorobą demielinizacyjną ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o nieznanej patogenezie. ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o nieznanej patogenezie. Badania wenografii MR i pośmiertne wykazały topograficzną zgodność między blaszkami stwardnieniem rozsianym (MS) a patologią mózgowego układu żylnego. W ostatnich obserwacyjnych przeprowadzonych na pacjentach z różnych pul genowych, częstość występowania przewlekłego przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI) w stwardnieniu rozsianym wynosiła od 56% do 100%. od 56% do 100%. Leczenie wewnątrznaczyniowe (przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka (PTA) z lub bez stentowania) CCSVI zostało zgłoszone jako wykonalne z niewielkim odsetkiem powikłań. niewielkim odsetkiem powikłań. U 4 pacjentów z różnymi postaciami stwardnienia rozsianego stwardnienia rozsianego wykonano wenografię, która ujawniła zwężenie proksymalnego obszaru żyły szyjnej (prawej lub lewej). Przezskórna angioplastyka balonowa angioplastykę balonową (PTA) wykonano u wszystkich pacjentów. Nie wystąpiły żadne powikłania, a średnie zwężenie zmniejszyło się po PTA z 59,75% do 36,75%. Obserwacja obejmowała obserwacje kliniczne i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). We wszystkich przypadkach zaobserwowaliśmy pozytywną remisję choroby, pierwszy w historii udokumentowany przypadek poprawy wskaźnika MRI. poprawy wskaźnika MRI. PTA wydaje się być skuteczną metodą leczenia pacjentów z CCVI i stwardnieniem rozsianym, jednak randomizowane badania są uzasadnione w celu ustalić skuteczność tego nowego leczenia stwardnienia rozsianego. --- CELE: Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) jest związana z ze stwardnieniem rozsianym (MS). Celem badania było sprawdzenie, czy przezskórna przezskórna angioplastyka (PTA) wykrytych dupleksowo zmian w żyłach szyjnych żył szyjnych wewnętrznych i/lub żył lędźwiowych była bezpieczna, obarczona znacznym odsetkiem restenozą i czy istniały jakiekolwiek dowody na to, że leczenie zmniejszało aktywność choroby aktywność choroby. OPIS: Było to badanie kliniczno-kontrolne. MATERIAŁY: Przebadaliśmy 15 pacjentów z nawracająco-remisyjnym stwardnieniem rozsianym i wykrytym metodą duplex CCSVI. METODY: Ośmiu pacjentów poddano PTA oprócz leczenia farmakologicznego (grupa natychmiastowego leczenia leczenia (grupa natychmiastowego leczenia (ITG)), podczas gdy siedmiu leczono PTA po 6 miesiącach samej terapii medycznej (grupa opóźnionego leczenia (DTG)). WYNIKI: Nie wystąpiły żadne zdarzenia niepożądane. Po 1 roku wskaźnik restenozy wynosił 27%. Ogólnie rzecz biorąc, po PTA nastąpiła znacząca poprawa wyniku funkcjonalnego w porównaniu z wartością wyjściową (p < 0,02). Roczny wskaźnik nawrotów wynosił 0,12% w grupie ITG w porównaniu z 0,66% w DTG (p = NS). Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) wykazuje tendencję do mniejszej liczby zmian T2 w ITG (p = 0,081), odpowiadający 10% spadkowi w ITG w porównaniu z 23% wzrostem w DTG w ciągu pierwszych 6 miesięcy badania. WNIOSKI: Niniejsze badanie dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo leczenia PTA u pacjentów z CCSVI związanym ze stwardnieniem rozsianym. Wyniki, pomimo znacznego odsetka restenozy, są zachęcające i uzasadniają przeprowadzenie większego wieloośrodkowego badania z podwójnie ślepą próbą, randomizowanego badania. --- Chociaż dyskutuje się, czy przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) (CCSVI) odgrywa rolę w rozwoju stwardnienia rozsianego (MS), wielu pacjentów poddaje się leczeniu wewnątrznaczyniowemu (ET) CCSVI. We Włoszech trwa badanie mające na celu ocenić kliniczne wyniki ET. Poważne zdarzenia niepożądane (AE) wystąpiły u 15/462 pacjentów w zmiennym odstępie czasu po ET: zakrzepica szyjna u siedmiu pacjentów, wodogłowie czterokomorowe, udar, napadowe migotanie przedsionków, stan padaczkowy napadowe migotanie przedsionków, stan padaczkowy, zachłystowe zapalenie płuc, nadciśnienie z tachykardią lub krwawienie. tachykardią lub krwawienie z odleżyny w pozostałych siedmiu przypadkach. Jeden pacjent zmarł z powodu zawału mięśnia sercowego 10 tygodni po ET. Ryzyko poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z ET w przypadku CCSVI należy dokładnie rozważyć. --- Kanadyjskie Instytuty Badań nad Zdrowiem i Kanadyjskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego (MS) Society of Canada zwołały niedawno panel zaproszeniowy w celu rozważenia dowody naukowe łączące przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolność żylną (CCSVI) i stwardnieniem rozsianym. Panel poparł badania mające na celu ustalenie, czy CCSVI powoduje stwardnienie rozsiane, ale że obecnie istnieje tak wiele niepewności co do związku między CCSVI a stwardnieniem rozsianym. CCSVI i stwardnieniem rozsianym, że badanie kliniczne nie jest obecnie wskazane. Niniejszy komentarz argumentuje, że decyzja o tym, czy badanie kliniczne jest uzasadnione musi być oparta na danych naukowych, ale powinna być rozpatrywana z szerszej perspektywy społecznej. perspektywy społecznej. Sugerujemy, że członkowie społeczeństwa powinni być bardziej aktywnie zaangażowani w naukowo uzasadnione, ale istotne dla pacjentów i nacechowane emocjonalnie kwestie kwestie rozważane przez organizacje finansujące badania zdrowotne. --- CELE: Celem niniejszego raportu jest ocena bezpieczeństwa wewnątrznaczyniowego leczenia przewlekłej niewydolności żył mózgowo-rdzeniowych (CCSVI). leczenia przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI). Chociaż angioplastyka balonowa i stentowanie wydają się być bezpiecznymi procedurami, obecnie nie ma danych dotyczących leczenia dużej grupy pacjentów z tą patologią naczyniową. naczyniową. METODY: Łącznie wykonano 564 zabiegi wewnątrznaczyniowe (angioplastyka balonowa lub, jeśli ta procedura się nie powiodła, stentowanie). stentowania) wykonano podczas 344 interwencji u 331 pacjentów z CCSVI pacjentów z towarzyszącym stwardnieniem rozsianym. WYNIKI: Samą angioplastykę balonową wykonano w 192 przypadkach (55,8%), natomiast stentowanie co najmniej jednej żyły było wymagane w pozostałych 152 przypadkach (44,2%). (44.2%). Nie wystąpiły żadne poważne powikłania (poważne krwawienie, zakrzepica żylna, migracja stentu lub uszkodzenie nerwów) związanych z zabiegiem, z wyjątkiem zakrzepowego zamknięcia stentu w dwóch przypadkach (1,2% zabiegów stentowania) i chirurgicznego otwarcia żyły udowej w celu usunięcia balonu angioplastycznego w jednym przypadku (0,3% zabiegów). Drobne powikłania obejmowały sporadyczne problemy techniczne problemy techniczne (2,4% zabiegów): trudności z usunięciem balonu angioplastycznego lub problemy z prawidłowym umieszczeniem stentu oraz inne zdarzenia medyczne (2,1% zabiegów): miejscowe krwawienie z pachwiny, niewielkie krwawienie z przewodu pokarmowego lub arytmia serca. arytmia serca. WNIOSKI: Zabiegi okazały się bezpieczne i dobrze tolerowane przez pacjentów, niezależnie od pacjentów, niezależnie od rzeczywistego wpływu zabiegów wewnątrznaczyniowych na patologii żylnej na przebieg kliniczny stwardnienia rozsianego, co uzasadnia długoterminową obserwację. długoterminową obserwację. --- Szlak piramidowy jest często uszkadzany na wczesnym etapie stwardnienia rozsianego (SM) a upośledzona sprawność ruchowa jest główną przyczyną niepełnosprawności. Funkcję dróg piramidowych można ocenić za pomocą przezczaszkowej stymulacji magnetycznej (TMS). TMS wspiera diagnozę stwardnienia rozsianego, wykrywając zajęcie dróg korowo-rdzeniowych i monitorowanie jego przebiegu z lub bez leczenia. Nigdy nie zbadano czy istnieje jakikolwiek związek między wynikami TMS a minimalnie inwazyjnym leczeniem inwazyjnym leczeniem wielu ciężkich zwężeń zewnątrzczaszkowych, wpływających na główne segmenty żyły głównej mózgu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Przedstawiamy kliniczne i przezczaszkowej stymulacji magnetycznej pacjenta podczas nawrotu w nawracająco-remitującym stwardnieniu rozsianym. nawracająco-remitującego stwardnienia rozsianego. Pacjentka przeszła przezskórną angioplastykę balonową związanej z przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI), spowodowaną błoniastą błoniastej niedrożności proksymalnej żyły odpiszczelowej z ciężkim zwężeniem lewej żyły szyjnej wewnętrznej. żyły szyjnej wewnętrznej. Leczenie związanej z tym CCSVI spowodowało równoległą poprawę zarówno parametrów klinicznych, jak i neurofizjologicznych, co pozwoliło nam uniknąć uniknąć terapii wysokimi dawkami sterydów. Związek między przebiegiem klinicznym i i neurofizjologicznym z jednej strony, a korektą hemodynamiczną związanego z CCSVI CCSVI z drugiej strony, wymaga dalszej eksploracji na większej liczbie pacjentów. pacjentów. Wpływ CCSVI na różne parametry neurofizjologiczne nie został w pełni oszacowany. nie został w pełni oszacowany, ale intrygujący przypadek tutaj opisany sugeruje że może on być większy niż wcześniej zakładano. Wykazanie modyfikacji modyfikacji funkcji mózgowo-żylnej zarówno z objawami klinicznymi, jak i poprzez TMS sugeruje, że utrudniony mózgowy powrót żylny może przyczyniać się do kliniczny przebieg stwardnienia rozsianego. --- Przeprowadzono otwarte badanie mające na celu przedstawienie długoterminowych wyników klinicznych leczenia wewnątrznaczyniowego przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI) u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Dwudziestu dziewięciu pacjentów z klinicznie klinicznie nawracająco-remisyjnym stwardnieniem rozsianym przeszło przezskórną angioplastykę wewnątrznaczyniową z powodu CCSVI, poza nawrotem klinicznym. Wszyscy pacjenci byli regularnie obserwowani przez co najmniej dwa lata przed pierwszym zabiegiem wewnątrznaczyniowym i przez co najmniej przez co najmniej dwa lata po zabiegu (średni okres obserwacji po zabiegu wynosił 30,6±6,1 miesiąca). Zastosowano zastosowano następujące miary wyników klinicznych: roczny wskaźnik nawrotów i Expanded niepełnosprawności (EDSS). Wszyscy pacjenci byli intensywnie obserwowani (średnio 6 godzin) w dniu leczenia wewnątrznaczyniowego w celu monitorowania możliwych powikłań powikłań (krwawienie, wstrząs, zawał serca, zgon). Porównaliśmy roczny nawrotów przed i po leczeniu (w ciągu dwóch lat przed i dwóch lat po pierwszym leczeniu wewnątrznaczyniowym). po pierwszym leczeniu wewnątrznaczyniowym) oraz wynik EDSS zarejestrowany dwa lata przed i dwa lata po leczeniu. dwa lata przed i dwa lata po leczeniu. Ogółem u 29 pacjentów wykonano 44 przeprowadzono u 29 pacjentów, bez powikłań. Trzynastu z pacjentów (45%) przeszło więcej niż jedną sesję leczenia z powodu ponownego zwężenia żylnego: 11 i dwóch pacjentów przeszło odpowiednio dwa i trzy zabiegi wewnątrznaczyniowe. i trzy zabiegi wewnątrznaczyniowe. Roczny wskaźnik nawrotów stwardnienia rozsianego był znacznie niższy po zabiegu (0,45±0,62 vs 0,76±0,99; p=0,021), chociaż wzrósł u czterech pacjentów. pacjentów. Wynik EDSS dwa lata po leczeniu był znacząco niższy w porównaniu do wyniku EDSS zarejestrowanego podczas badania dwa lata przed przed leczeniem (1,98±0,92 vs 2,27±0,93; p=0,037), choć był wyższy u czterech pacjentów. pacjentów. Leczenie wewnątrznaczyniowe współistniejącego CCSVI wydaje się być bezpieczne i powtarzalne. powtarzalne i może zmniejszyć roczną częstość nawrotów i skumulowaną niepełnosprawność u pacjentów pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Potrzebne są randomizowane, kontrolowane badania w celu dalszej oceny efektów klinicznych leczenia wewnątrznaczyniowego CCSVI w stwardnieniu rozsianym. --- CEL: W niniejszym badaniu zaproponowano prospektywną ocenę bezpieczeństwa i klinicznych zmiany w ambulatoryjnym leczeniu wewnątrznaczyniowym u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS) i przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). MATERIAŁY I METODY: Dwustu pięćdziesięciu dziewięciu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym poddano obserwacji ze Skalą Wpływu Stwardnienia Rozsianego (MSIS-29) przed i przez 1 i 6 miesięcy po leczeniu zewnątrzczaszkowych zwężeń żyły szyjnej wewnętrznej i żyły azygos i okluzji przy użyciu angioplastyki żylnej, a także umieszczenia stentu u 2,5% pacjentów. pacjentów. Przed leczeniem pacjenci byli badani za pomocą rezonansu magnetycznego (MR) i kwantyfikacji przepływu. WYNIKI: Stwierdziliśmy statystycznie istotną poprawę w wynikach MSIS-29 (P < .01) zarówno po 1, jak i 6 miesiącach. Po 1 i 6 miesiącach, odpowiednio 67,9% i 53,6% było odpowiednio w skali fizycznej, a 53,0% i 44,4% w skali psychologicznej. w skali psychologicznej. Kobiety wykazały większą poprawę niż niż mężczyźni w skali fizycznej po 6 miesiącach (P = .01). Pacjenci z pierwotnie pierwotnie postępującym stwardnieniem rozsianym (PPMS) wykazywali mniejszą poprawę niż pacjenci z z nawracająco-remisyjnym SM (RRMS) w skali psychologicznej po 1 miesiącu, oraz Leczenie żylaków większej liczby miejsc żylnych w porównaniu z mniejszą liczbą miejsc żylnych wykazało większą poprawę w skali fizycznej po 1 i 6 miesiącach. Piętnastu pacjentów (6,3%) zgłosiło nawrót objawów po uzyskaniu poprawy klinicznej i zostało poddanych ponownemu leczeniu. ponownie. Wystąpiło jedno poważne zdarzenie niepożądane, zakrzepica żył głębokich w miejscu wprowadzenia cewnika. zakrzepica żył głębokich w miejscu wprowadzenia cewnika, która ustąpiła po leczeniu. WNIOSKI: Wewnątrznaczyniowe leczenie CCSVI u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym wydaje się być bezpieczną procedurą skutkującą znaczną poprawą kliniczną. --- CEL: Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) charakteryzuje się przez połączone zwężenia głównych szlaków zewnątrzczaszkowego drenażu żylnego, w tym żył szyjnych wewnętrznych (IJVs) i żyły lędźwiowej (AZY), z rozwój kręgów pobocznych i niewystarczający drenaż wykazany przez zwiększony średni czas przejścia w mózgowych badaniach perfuzji rezonansu magnetycznego (MR). CCSVI jest silnie związany ze stwardnieniem rozsianym (MS). W niniejszym badaniu oceniano bezpieczeństwo leczenia wewnątrznaczyniowego CCSVI i jego wpływ na wyniki kliniczne stwardnienia rozsianego. kliniczny stwardnienia rozsianego. METODY: Sześćdziesięciu pięciu kolejnych pacjentów z CCSVI, podzielonych według przebiegu klinicznego MS na 35 z nawracająco-remitującym (RR), 20 z wtórnie postępującym (SP) i 10 z pierwotnie postępującym (SP) i 10 z pierwotnie postępującym (PP) stwardnieniem rozsianym, poddano przezskórnej przezskórną angioplastykę (PTA). Średni okres obserwacji wynosił 18 miesięcy. Naczyniowe wyniki naczyniowych były powikłania pooperacyjne, ciśnienie żylne i wskaźnik drożności. Wyniki neurologiczne obejmowały ocenę funkcji poznawczych i motorycznych, wskaźnik nawrotów nawrotów stwardnienia rozsianego, częstość występowania aktywnych zmian stwardnienia rozsianego ze wzmocnieniem gadolinowym w MR (Gad+), oraz kwestionariusz jakości życia (QOL) w stwardnieniu rozsianym. WYNIKI: Ambulatoryjne leczenie wewnątrznaczyniowe CCSVI było wykonalne, z niewielkim odsetkiem powikłań. i znikomym odsetkiem powikłań. Pooperacyjne ciśnienie żylne było znacząco niższe w IJVs i AZY (P < .001). Ryzyko restenozy było wyższe w przypadku IJV w porównaniu z AZY (wskaźnik drożności: IJV, 53%; AZY, 96%; iloraz szans 16; 95% przedział ufności, 3,5-72,5; P < .0001). Leczenie wewnątrznaczyniowe CCSVI znacząco poprawiło kliniczne wyniki leczenia stwardnienia rozsianego, szczególnie w grupie RR: wskaźnik pacjentów wolnych od nawrotów zmienił się z 27% do 50% po operacji po operacji (P < .001) i zmian MR Gad+ z 50% do 12% (P < .0001). Kompozyt funkcjonalny stwardnienia rozsianego po 1 roku uległ znacznej poprawie u pacjentów RR (P < .008), ale nie w PP lub SP. Fizyczna QOL poprawiła się znacząco u pacjentów RR (P < .01) i PP (P < .03), z pozytywnym trendem w SP (P < .08). Psychiczna QOL wykazała znaczącą poprawę u RR (P < .003) i PP (P < .01), ale nie w SP. WNIOSKI: PTA zwężeń żylnych u pacjentów z CCSVI jest bezpieczne, a szczególnie u pacjentów z RR, przebieg kliniczny miał pozytywny wpływ na parametry kliniczne i QOL związanego stwardnienia rozsianego w porównaniu z oceną przedoperacyjną. ocena. Wskaźniki restenozy są podwyższone w IJV, ale bardzo obiecujące w AZY. AZY, co sugeruje potrzebę poprawy technik wewnątrznaczyniowych w tych pierwszych. Wyniki Wyniki tego badania pilotażowego uzasadniają przeprowadzenie kolejnego randomizowanego badania kontrolnego. --- Stwardnienie rozsiane (SM) jest przewlekłą chorobą ośrodkowego układu nerwowego o nie do końca poznanej patogenezie. jeszcze nie do końca poznaną patogenezą. Ostatnio pojawiła się tak zwana "teoria przewlekłej mózgowo-rdzeniowej przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI)", wspierająca koncepcję upośledzenia drenażu żył mózgowo-rdzeniowych jako koncepcję upośledzenia drenażu żył mózgowo-rdzeniowych jako przyczyny stwardnienia rozsianego. Od czasu pierwszej publikacji na ten temat, w której stwierdzono 100% swoistość i specyficzności i czułości dla diagnozy stwardnienia rozsianego, teoria CCSVI wygenerowała naukową i medialną debatę z wielką nadzieją na cud w postaci nowego możliwego wewnątrznaczyniowego leczenia stwardnienia rozsianego ("procedura uwalniania"). Krytycznie krytycznie podsumowujemy dostępne dowody dotyczące CCSVI, omawiając niespójne i niekompletne replikację oryginalnych wyników przez różne grupy, ograniczenia metodologiczne i potencjalne implikacje terapeutyczne. ograniczenia metodologiczne i potencjalne implikacje terapeutyczne. Doszliśmy do wniosku, że dostępne dane są niewystarczające, aby ostatecznie ustalić wyraźny związek między stwardnieniem rozsianym a CCSVI i nie potwierdzają roli CCSVI jako głównej przyczyny stwardnienia rozsianego. stwardnienia rozsianego. Dopóki wiarygodne dowody naukowe nie potwierdzą pierwotnych wyników, wszelkie proponowane inwazyjne metody leczenia CCSVI powinny być odradzane. --- CEL: Ocena bezpieczeństwa ambulatoryjnego leczenia wewnątrznaczyniowego u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) i przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). MATERIAŁY I METODY: Przeprowadzono retrospektywną analizę w celu oceny powikłań występujących w ciągu 30 dni od wewnątrznaczyniowego leczenia CCSVI. Badana populacja obejmowała 240 pacjentów; w ciągu 8 miesięcy wykonano 257 zabiegów. miesięcy. Wskazaniem do leczenia u wszystkich pacjentów było objawowe stwardnienie rozsiane. Spośród zabiegów 49,0% (126 z 257) wykonano w szpitalu, a 51,0% (131 z 257) wykonano w gabinecie. 257) wykonano w gabinecie. Procedury pierwotne stanowiły 93,0% (239 z 257) zabiegów, a powtórne interwencje stanowiły 7% (18 z 257). W przypadku pacjentów leczonych pierwotnie, u 87% (208 z 239) wykonano angioplastykę, a u 11% (26 z 239) założono stent. 239) miało założony stent; 5 pacjentów nie było leczonych. Wśród pacjentów z restenozą u 50% (9 z 18) wykonano angioplastykę, a u 50% (9 z 18) założono stent. stent. WYNIKI: Po zabiegu wszyscy pacjenci z wyjątkiem trzech zostali wypisani w ciągu 3 godzin. godzin. Ból głowy po zabiegu odnotowano u 8,2% (21 z 257) pacjentów. pacjentów; ból głowy utrzymywał się > 30 dni u 1 pacjenta. Ból szyi zgłoszono u 15,6% (40 z 257); 52,5% (21 z 40) tych pacjentów zostało poddanych zabiegowi wszczepienia stentu. U trzech pacjentów wystąpiła zakrzepica żylna wymagająca ponownego leczenia w ciągu 30 dni. dni. U trzech pacjentów zaobserwowano utrzymujące się wewnątrzzabiegowe zaburzenia rytmu serca. dwóch wymagało hospitalizacji. Jeden z tych pacjentów, który był leczony z powodu zakrzepicy w stencie z powodu zakrzepicy w stencie, był hospitalizowany z powodu kardiomiopatii stresowej. kardiomiopatii wywołanej stresem. WNIOSKI: Leczenie wewnątrznaczyniowe CCSVI jest bezpieczną procedurą; istnieje 1,6% ryzyko poważnych powikłań. 1,6% ryzyko poważnych powikłań. Monitorowanie serca jest niezbędne do wykrycia arytmii wewnątrzzabiegowych. Ultrasonografia po zabiegu jest zalecana aby potwierdzić drożność żył i zidentyfikować pacjentów z ostrą zakrzepicą żylną. zakrzepica żylna. --- CEL: Zbadanie charakterystyki obliczonych na podstawie kontrastu fazowego cine przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) i pomiary prędkości u pacjentów z nawracająco-remitującym (RR) stwardnieniem rozsianym (MS) otrzymującym standardowe leczenie leczenie, u których zdiagnozowano przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolność żylną (CCSVI) i poddanych przezskórnej angioplastyce transluminalnej (PTA). MATERIAŁY I METODY: To kontrolowane przypadkami badanie rezonansu magnetycznego (MR) rezonansu magnetycznego (MR) obejmowało 15 pacjentów z RR MS, u których stwierdzono istotne zwężenia (≥50% redukcja światła w wenografii cewnikowej) w żyłach azygous lub żyłach szyjnych wewnętrznych. Ośmiu pacjentów poddano PTA oprócz terapię medyczną bezpośrednio po ocenie wyjściowej (grupa przypadków) i siedmiu miało opóźnione PTA po 6 miesiącach samej terapii medycznej (grupa kontrolna). Pomiary przepływu i prędkości płynu mózgowo-rdzeniowego zostały określone ilościowo w 32 fazach cyklu serca za pomocą półautomatycznej metody. Wyniki porównano między grupami na na początku badania oraz po 6 i 12 miesiącach badania za pomocą analizy modelu mieszanych efektów. WYNIKI: Na początku badania nie wykryto znaczących różnic w przepływie płynu mózgowo-rdzeniowego lub prędkości. między grupami. W 6. miesiącu nastąpiła znacząca poprawa (P<.001) i prędkości (P = .013) w grupie natychmiastowej w porównaniu z grupą opóźnioną. w porównaniu z grupą opóźnioną i utrzymywały się do miesiąca 12 (odpowiednio P = .001 i P = .021), odpowiednio). Wewnątrzgrupowe porównania przepływu od wartości wyjściowej do obserwacji wykazały znaczący wzrost w grupie natychmiastowej (P = .033), ale spadek w grupie opóźnionej (P = .021). w grupie opóźnionej (P = .024). Zmieniony przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i pomiary prędkości były związane z pogorszeniem wyników klinicznych i MR w grupie opóźnionej. WNIOSKI: PTA u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym z CCSVI zwiększyło przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i zmniejszyło prędkość płynu mózgowo-rdzeniowego. CSF, które wskazują na poprawę drenażu miąższu żylnego. --- Przewlekły stan upośledzonego odpływu żylnego z ośrodkowego układu nerwowego, określany jako przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI), jest uważany za zjawisko patologiczne patologicznym zjawiskiem obserwowanym wyłącznie w stwardnieniu rozsianym (SM). To ożywiło debatę ożywiło debatę na temat przyczyn stwardnienia rozsianego i wzbudziło ogromne zainteresowanie społeczności pacjentów i naukowców. pacjentów i społeczności naukowych. Potencjalna zmiana w paradygmacie leczenia stwardnienia rozsianego obejmująca wewnątrznaczyniową angioplastykę balonową lub umieszczenie stentu żylnego. zaproponowano, a także przeprowadzono w małych seriach pacjentów. W niektórych przypadkach mogło skutkować poważnymi obrażeniami. W niniejszym punkcie widzenia omawiamy ostatnie badania, które doprowadziły do opisania CCSVI, jak również niedociągnięcia koncepcyjne i techniczne, które podważają potencjalny związek tego zjawiska ze stwardnieniem rozsianym. tego zjawiska ze stwardnieniem rozsianym. Potrzeba przeprowadzenia starannie zaprojektowanych i i rygorystycznie kontrolowanych badań w celu zbadania CCVSI została uznana przez organy naukowe zaangażowane w badania nad stwardnieniem rozsianym. Kilka przedsięwzięć naukowych badających obecność CCSVI w stwardnieniu rozsianym. Obecnie inwazyjne i potencjalnie niebezpieczne i potencjalnie niebezpieczne procedury wewnątrznaczyniowe jako terapia dla pacjentów ze stwardnieniem rozsianym należy odradzać, dopóki takie badania nie zostaną ukończone, przeanalizowane i przedyskutowane na arenie naukowej. przeanalizowane i przedyskutowane na arenie naukowej. --- CEL: Ocena bezpieczeństwa wewnątrznaczyniowego leczenia przewlekłej niewydolności naczyń mózgowych (CCSVI) u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). niewydolności naczyń mózgowych (CCSVI) u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). METODY: W okresie 1 roku 461 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (261 kobiet; średni wiek 45,4 lat, zakres 21-79) z CCSVI poddano wewnątrznaczyniowemu leczeniu 1012 zmian żylnych podczas 495 zabiegów [34 (6,9%) reinterwencji]. Podczas gdy angioplastyka balonowa była preferowano angioplastykę balonową, u 76 pacjentów wszczepiono 98 stentów z powodu ponownego zwężenia, restenozy lub nieoptymalnego poszerzenia. Procedury analizowano pod kątem występowania poważnych zdarzeń niepożądanych (zgon, poważne krwawienie lub kliniczne pogorszenie stanu stwardnienia rozsianego), powikłań w miejscu dostępu, powikłań związanych z zabiegiem oraz zmiennych zmiennych związanych z bezpieczeństwem (fluoroskopia i czas podawania kontrastu). Wskaźniki powikłań powikłań porównano z opublikowanymi danymi dotyczącymi podobnych metod wewnątrznaczyniowych. WYNIKI: Nie odnotowano zgonów, poważnych krwawień ani pogorszenia stanu klinicznego stwardnienia rozsianego. stwardnienia rozsianego. Powikłania w miejscu dostępu obejmowały ograniczony krwiak pachwiny (5, 1,0%); Nie wystąpiły przetoki tętniczo-żylne ani zakażenia w miejscu wkłucia. Powikłania ogólnoustrojowe powikłania ogólnoustrojowe obejmowały jedynie rzadkie zaburzenia rytmu serca (6, 1,2%). Powikłania związane z zabiegiem obejmowały pęknięcie żyły (2, 0,4%), rozwarstwienie żyły (15, 3,0%), ostrą zakrzepicę in-stent/in-segment (8, 1,6%) i ostre odrzuty (1. 0,2%), 0,2%); nie stwierdzono migracji stentu, złamania ani dystalnej embolizacji. Średni czas czas fluoroskopii wynosił 22,7 minuty, a średnia objętość kontrastu 136,3 ml. WNIOSKI: Terapia wewnątrznaczyniowa wydaje się być bezpieczną i niezawodną metodą leczenia CCSVI. leczenia CCSVI. Potrzebne są innowacje, takie jak materiały i urządzenia potrzebne, podobnie jak kontrolowane i randomizowane dane w celu ustalenia skuteczności w łagodzeniu objawów stwardnienia rozsianego. skuteczności w łagodzeniu objawów stwardnienia rozsianego. --- CEL: Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) została niedawno opisana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). opisana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Hipoteza dotycząca naczyniowej zapewnia nowe podejście w badaniu i leczeniu stwardnienia rozsianego. STWARDNIENIA ROZSIANEGO. METODY: Nasze otwarte badanie obejmowało 94 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy spełniali kryteria ultrasonograficzne wymagane dla CCSVI. kryteria ultrasonograficzne wymagane dla CCSVI. Żyły szyjne wewnętrzne i / lub azygous żyły szyjne wewnętrzne i/lub azygous zostały poszerzone za pomocą wenografii cewnikowej. WYNIKI: U 34,8% pacjentów stwierdzono jednostronne, u 65,2% obustronne nieprawidłowości żylne. nieprawidłowości żylne, a u 2,1% nie wykazano niedrożności światła. Grupa pacjentów z wyższym wskaźnikiem niepełnosprawności miała istotnie większą liczbę zmian żylnych (P < 0,1%). zmian żylnych (P < 0,005). Znacząca poprawa niepełnosprawności klinicznej u pacjentów u pacjentów z nawrotem choroby (P < 0,001). W naszym badaniu nie stosowano stentów. stentów. Ponowne zwężenie wystąpiło u 21,7% pacjentów. WNIOSKI: Liczba zwężeń żylnych jest większa u bardziej niepełnosprawnych pacjentów. Zaobserwowano istotną poprawę w zakresie niepełnosprawności klinicznej w grupie pacjentów z nawracającym zaobserwowano znaczną poprawę niepełnosprawności klinicznej. --- Chociaż nadal dyskutuje się, czy przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) (CCSVI) odgrywa rolę w rozwoju stwardnienia rozsianego (MS), wielu pacjentów przeszło leczenie wewnątrznaczyniowe (ET) CCSVI. Celem badania jest ocena wyników i bezpieczeństwa ET u włoskich pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Włoskie ośrodki MS które są częścią Italian MS Study Group zostały zaproszone do udziału w tym retrospektywnym badaniu. tego retrospektywnego badania. Ustrukturyzowany kwestionariusz został wykorzystany do zebrania szczegółowych danych klinicznych przed i po ET. Dane od 462 pacjentów zostały w 33 ośrodkach. ET polegała na rozszerzeniu balonem (93% przypadków) lub zastosowaniu stentu. zastosowanie stentu. Średni czas obserwacji po ET wynosił 31 tygodni. Średni EDSS pozostał niezmieniony po ET (5,2 vs. 4,9), 144 nawroty wystąpiły w 98/462 przypadkach (21%), głównie u pacjentów z RR-MS. Piętnaście poważnych zdarzeń niepożądanych odnotowano w 3,2% przypadków. Biorąc pod uwagę ryzyko poważnych zdarzeń niepożądanych i brak obiektywnych korzystnych efektów, nasze wyniki potwierdzają, że obecnie ET nie powinna być być zalecana pacjentom z SM. --- Niedawno pojawiły się doniesienia sugerujące, że stwardnienie rozsiane (SM) może być spowodowane z nieprawidłowego odpływu żylnego z ośrodkowego układu nerwowego, określanego jako przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI). mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). Doniesienia te wzbudziły duże zainteresowanie i kontrowersje związane z perspektywą uleczalnej przyczyny tej przewlekłej, wyniszczającej choroby. wyniszczającej choroby. Niniejszy przegląd ma na celu opisanie proponowanego związku między CCSVI a stwardnieniem rozsianym, podsumowanie aktualnych danych i omówienie roli i potrzebę przeprowadzenia rygorystycznych randomizowanych badań klinicznych w celu oceny tego związku i leczenia. ocenić ten związek i leczenie.
Jak brzmi nazwa leczenia CCSVI (przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej) w stwardnieniu rozsianym.
Tak zwana "terapia LIberation" jest w rzeczywistości leczeniem wewnątrznaczyniowym i składa się z PTA (przezskórnej angioplastyki przezskórnej), która polega na rozszerzeniu żył szyjnych wewnętrznych i/lub azygous za pomocą cewnika wenograficznego. Umieszczenie stentu jest opcjonalne, ale zostało zdecydowanie odradzone jako niebezpieczne.