TŁO: Łagodne urazowe uszkodzenie mózgu (TBI) lub wstrząs mózgu są powszechne w wielu sportach. sportach. Obecnie ocena neuropsychologiczna jest zalecana w monitorowaniu wstrząśnienia mózgu i w rozważaniach dotyczących powrotu do gry. Aby zbadać wrażliwość oceny neuropsychologicznej, przetestowaliśmy bokserów amatorów po walce i porównaliśmy z grupą kontrolną. Ponadto związek między wynikami a biomarkerami uszkodzenia mózgu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). zbadano. METODA: Trzydziestu bokserów amatorów na wysokim elitarnym poziomie z minimum 45 walkami i 25 osób z grupy kontrolnej nie uprawiających boksu. Testy pamięci (Rey Osterrieth Figura złożona, Rozpiętość słuchania, Rozpiętość cyfr, Test skojarzeń słów kontrolowanych, i skomputeryzowane testy pamięci epizodycznej), testy szybkości przetwarzania i funkcji wykonawczych (tworzenie ścieżek, czas reakcji i stukanie palcami) zostały przeprowadzono i powiązano z wcześniej opublikowanymi wynikami biomarkerów CSF dla markera uszkodzenia aksonalnego neurofilamentu lekkiego (NFL). WYNIKI: Ocena neurologiczna nie wykazała znaczących różnic między bokserami a grupą kontrolną. bokserami a grupą kontrolną, chociaż podwyższony NFL w płynie mózgowo-rdzeniowym, jako oznaka uszkodzenia aksonów, został wykryto u około 80% bokserów 1-6 dni po walce. Badanie między oceną neuropsychologiczną a stężeniem NFL w płynie mózgowo-rdzeniowym ujawniło, że bokserzy z utrzymującym się podwyższeniem stężenia NFL po co najmniej 14 dniach odpoczynku po walce, mieli znacznie gorsze wyniki na Trail A (p = 0,041) i prostego czasu reakcji (p = 0,042) w porównaniu z innymi bokserami. bokserów. WNIOSEK: Jest to pierwsze badanie pokazujące, że urazowe aksonalne uszkodzenie mózgu może być występować bez mierzalnych zaburzeń poznawczych. Powtarzający się, podskokowy uraz głowy w boksie amatorskim powoduje uszkodzenie aksonalne, które można wykryć za pomocą analiza płynu mózgowo-rdzeniowego NFL, ale nie jest wystarczająca do spowodowania upośledzenia pamięci testów pamięci, testów szybkości przetwarzania lub funkcji wykonawczych. Związek przedłużonego wzrostu NFL w płynie mózgowo-rdzeniowym u bokserów z upośledzeniem szybkości przetwarzania jest interesującą obserwacją, która musi zostać zweryfikowana w większych badaniach. --- Wstęp: Brakuje wiarygodnych biomarkerów degeneracji aksonów. Neurofilamenty są obiecującymi kandydatami do spełnienia tego zadania. Porównaliśmy dwa wysoce czułe testy do pomiaru dwóch podjednostek białka neurofilamentu (łańcuch lekki neurofilamentu (NfL) i łańcuch ciężki neurofilamentu (NfH)). METODY: Oceniliśmy wydajność analityczną i kliniczną testów UmanDiagnostics NF-light(®) enzymatyczny test immunosorbcyjny (ELISA) w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) grupy 148 pacjentów z klinicznie izolowanym zespołem (CIS) lub stwardnieniem rozsianym (MS) oraz 72 osób z grupy kontrolnej. Porównaliśmy nasze wyniki z poziomami referencyjnymi naszego wcześniej opracowanego testu CSF NfH(SMI35). WYNIKI: Ekspozycja na temperaturę pokojową (do 8 dni) lub powtarzające się rozmrażanie (do do 4 rozmrożeń) nie miały wpływu na pomiar stężenia NfL. Wartości NfL były wyższe we wszystkich stadiach CIS/MS w porównaniu z grupą kontrolną (p ≤ 0.001). Poziomy NfL korelowały z rozszerzoną skalą stanu niepełnosprawności (EDSS) niepełnosprawności (EDSS) u pacjentów z chorobą nawracającą (r(s) = 0,31; p = 0,002), nawrotami rdzenia kręgowego rdzenia kręgowego oraz z markerami ostrego stanu zapalnego w płynie mózgowo-rdzeniowym. Zdolność NfL do odróżnienia pacjentów od grupy kontrolnej była większa niż NfH(SMI35) zarówno u pacjentów z zarówno u pacjentów z CIS (p = 0,001), jak i we wszystkich stadiach SM zgrupowanych razem (p = 0,035). WNIOSKI: NfL okazał się stabilnym białkiem, ważnym warunkiem wstępnym dla wiarygodnego biomarkera, a test NF-light(®) ELISA działał lepiej w rozróżnianiu pacjentów od grupy kontrolnej, w porównaniu z testem immunologicznym ECL-NfH(SMI35). My potwierdziliśmy i rozszerzyliśmy wcześniejsze ustalenia dotyczące neurofilamentów jako ilościowych markerów neurodegeneracji. Nasze wyniki dodatkowo potwierdzają rolę neurofilamentów jako potencjalnego wskaźnika zastępczego dla leczenia neuroprotekcyjnego w badaniach nad stwardnieniem rozsianym. --- TŁO: Częstość występowania zaburzeń neurokognitywnych u pacjentów zakażonych HIV-1 jest wysoka. Czy jest to wynikiem aktywnej neurodegeneracji związanej z HIV neurodegeneracji związanej z HIV jest niejasne. Zbadaliśmy uszkodzenie aksonów u pacjentów z HIV-1 poprzez pomiar lekkiej podjednostki białka neurofilamentu (NFL) w płynie mózgowo-rdzeniowym za pomocą nowej, czułą metodą. METODY: Dzięki przekrojowemu projektowi stężenia neurofilamentu w płynie mózgowo-rdzeniowym (NFL) (marker uszkodzenia neuronów), neopteryny (wewnątrzoponowa immunoaktywacja) i CSF. immunoaktywacja) i stosunek albuminy CSF do osocza (integralność bariery krew-mózg) analizowano na płynie mózgowo-rdzeniowym od 252 pacjentów zakażonych HIV, podzielonych na nieleczonych neuroasymptomatycznych (n = 200), z otępieniem związanym z HIV (HAD) (n = 14) i na skojarzone leczenie antyretrowirusowe (cART) (n = 85) oraz zdrowe grupy kontrolne (n = 204). 46 pacjentów zakażonych wirusem HIV włączono zarówno do leczonych, jak i nieleczonych grup. leczonych i nieleczonych, ale próbki pobrano w różnych punktach czasowych. Ponadto 78 bezobjawowych pacjentów pacjentów analizowano przed i po rozpoczęciu leczenia. WYNIKI: Podczas gdy pacjenci z HAD mieli najwyższe stężenia NFL, podwyższone CSF NFL stwierdzono również u 33% nieleczonych pacjentów neuroobjawowych, głównie u tych z liczbą komórek CD4+ we krwi poniżej 250 komórek/μL. Stężenia NFL w płynie mózgowo-rdzeniowym u nieleczonych neuroasymptomatycznych i leczonych grupach były równoważne kontrolom odpowiednio 18,5 i 3,9 lat starszym. i odpowiednio o 3,9 roku starsze. Neopteryna korelowała z poziomami NFL w grupach w grupach nieleczonych, podczas gdy stosunek albuminy korelował z NFL zarówno w grupach nieleczonych, jak i leczonych. i leczonych. WNIOSKI: Zwiększony NFL w płynie mózgowo-rdzeniowym wskazuje na trwające uszkodzenie aksonalne u wielu bezobjawowych pacjentów. neuroasymptomatycznych pacjentów. Leczenie zmniejsza NFL, ale leczeni pacjenci zachowują wyższe poziomy niż w grupie kontrolnej, co wskazuje na ciągłe uszkodzenie związane z wirusem lub efekt podobny do starzenia się zakażenia HIV. NFL koreluje ze stosunkiem neopteryny i albuminy i albuminami, co sugeruje związek między uszkodzeniem aksonów, zapaleniem układu nerwowego i przepuszczalnością bariery krew-mózg. przepuszczalnością bariery krew-mózg. NFL wydaje się być czułym biomarkerem subklinicznego i klinicznego uszkodzenia mózgu w HIV i gwarantuje dalszą ocenę dla szerszego zastosowania klinicznego. --- CEL: Określenie, czy białka pochodzące z OUN obecne w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS) odzwierciedlają różne procesy patologiczne MS i jeśli białka te mogą być użyteczne jako biologiczne markery aktywności choroby. METODY: Stężenia lekkiego białka neurofilamentu (NFL), kwaśnego białka glejowego (glial kwaśnego białka fibrylarnego (GFAP), S100B i specyficznego dla neuronów białka enolazy (NSE) określono w płynie mózgowo-rdzeniowym 66 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym i 50 zdrowych osób kontrolnych zdrowych osób z testami immunologicznymi. WYNIKI: Średnie poziomy NFL były podwyższone na wszystkich etapach MS w porównaniu z grupą kontrolną (p < 0,001), osiągając prawie 10-krotnie wyższy poziom podczas ostrych nawrotów. Najwyższe poziomy GFAP stwierdzono podczas wtórnie postępującego (p < 0,001) z silną korelacją z deficytami neurologicznymi (wynik w Rozszerzonej Skali Disability Status Scale, r = 0,73, p < 0,001). Nie stwierdzono wzrostu białka S100B ani NSE w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów z SM w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej. WNIOSKI: Podwyższony poziom NFL jest ogólną cechą stwardnienia rozsianego, wskazującą na ciągłe uszkodzenie aksonalne podczas całego przebiegu choroby, z najbardziej najgłębszym uszkodzeniem podczas ostrych nawrotów. GFAP może służyć jako biomarker progresji choroby. progresji choroby, prawdopodobnie odzwierciedlając rosnące tempo astrogliozy. --- Oświadczenie o konflikcie interesów: Konkurencyjne interesy: J. Gaiottino nie zgłasza ujawnień; N. Norgren jest zatrudniony przez UmanDiagnostics AB, Szwecja; R. Dobson, J. Topping, A. Nissim, A. Malsapina, J.P. Bestwick, A.U. Monsch, A. Regeniter nie ujawniają żadnych informacji. nie ujawniają żadnych informacji; R.L. Lindberg otrzymał wsparcie badawcze od Swiss MS Society, Swiss National Science Foundation, europejskich programów FP6 i IMI JU Roche Postdoc Fellowship Program (RPF-program), nieograniczone granty badawcze od Novartis i Biogen. granty badawcze od firm Novartis i Biogen. L. Kappos informuje, że Szpital Uniwersytecki Szpital Uniwersytecki w Bazylei jako pracodawca dr Kappos otrzymał i przeznaczył na wsparcie badań opłaty za członkostwo w zarządzie, konsultacje lub wystąpienia lub granty w ciągu ostatnich 3 lat od firm lat od Actelion, Advancell, Allozyne, Bayer, Bayhill, Biogen Idec, BioMarin, CSL Behring, Eli Lilly, Unia Europejska, GeNeuro, Genmab, Gianni Rubatto Foundation, Glenmark, Merck Serono, MediciNova, Mitsubishi Pharma, Novartis, Novartis Research Foundation, Novonordisk, Peptimmune, Roche, Fundacja Roche Research Foundation, Sanofi-Aventis, Santhera, Swiss MS Society, Swiss National Research Foundation, Teva, UCB i Wyeth. D. Leppert jest pracownikiem F. Hoffmann-La Roche Ltd. A. Petzold nie ujawnia żadnych informacji. G. Giovannoni otrzymał wsparcie granty badawcze od Bayer-Schering Healthcare, Biogen-Idec, GW Pharma, Merck Serono, Merz, Novartis, Teva i Sanofi-Aventis. Otrzymał osobiste wynagrodzenie wynagrodzenie za uczestnictwo w komitetach doradczych w odniesieniu do klinicznych, komitetach sterujących badaniami oraz komitetach monitorujących dane i bezpieczeństwo od: Bayer-Schering Healthcare, Biogen-Idec, Eisai, Elan, Fiveprime, Genzyme, Genentech, GSK, Ironwood, Merck-Serono, Novartis, Pfizer, Roche, Sanofi-Aventis, Synthon BV, Teva, UCB Pharma i Vertex Pharmaceuticals. J. Kuhle otrzymał wsparcie badawcze od Swiss MS Society, Swiss ALS Society, Protagen AG, Roche i Novartis oraz zasiadał w naukowych radach doradczych dla Genzyme/Sanofi-Aventis, Merck Serono i Novartis Pharma. Jego praca jest wspierana przez ECTRIMS Research Fellowship Programme oraz przez "Forschungsfonds" Uniwersytetu Bazylejskiego w Szwajcarii. Uniwersytetu w Bazylei, Szwajcaria. Nie wpływa to na przestrzeganie przez autorów wszystkich zasad PLOS ONE dotyczących udostępniania danych i materiałów. --- CEL: Obrazowanie tensora dyfuzji (DTI) jest wrażliwe na patologię istoty białej. istoty białej. Sygnatura rdzenia obejmująca drogi korowo-rdzeniowe (CST) została zidentyfikowana w stwardnieniu zanikowym bocznym (ALS). Podwyższony poziom neurofilamentu lekkiego białko łańcucha lekkiego neurofilamentu (NfL) w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). uszkodzenia aksonów w szeregu zaburzeń neurologicznych. Zbadano związek między tymi dwoma zbadano związek między tymi dwoma pomiarami. METODY: Stężenia NfL w płynie mózgowo-rdzeniowym i surowicy oraz DTI uzyskane przy 3 Teslach tego samego dnia uzyskano od pacjentów z ALS. tego samego dnia uzyskano od pacjentów z ALS (n = 25 CSF, 40 surowicy) i zdrowych, podobne do wieku kontrole (n = 17 CSF, 25 surowicy). Wewnątrzgrupowe korelacje między NfL i pomiarami DTI integralności mikrostrukturalnej w głównych szlakach istoty białej (CST, powięzi podłużne górne [SLF] i ciało modzelowate) zostały przeprowadzono przy użyciu statystyk przestrzennych opartych na traktach. WYNIKI: Poziomy NfL były wyższe u pacjentów w porównaniu z grupą kontrolną. Poziomy w płynie mózgowo-rdzeniowym korelowały z klinicznym obciążeniem górnego neuronu ruchowego i szybkością progresji choroby. postępem choroby. Wyższe poziomy NfL były istotnie związane z niższą anizotropią frakcyjną DTI i zwiększoną dyfuzyjnością radialną w CST pacjentów z ALS, ale nie w grupie kontrolnej. ale nie w grupie kontrolnej. INTERPRETACJA: Podwyższony poziom NfL w płynie mózgowo-rdzeniowym i surowicy jest częściowo wynikiem degeneracji CST w ALS. w ALS. Podkreśla to szerszy potencjał łączenia neurochemicznych i opartych na neuroobrazowaniu biomarkerów w chorobach neurologicznych. --- CEL: W poprzednich badaniach nad urazowym uszkodzeniem mózgu (TBI) biomarkery neuronalne korelują z ciężkością urazu i przewidują wyniki neurologiczne. Celem Celem tego artykułu było scharakteryzowanie neurofilamentu-H (NFL-H) jako predyktora ciężkości urazu u pacjentów, którzy doznali łagodnego TBI (mTBI). W związku z tym autorzy postawili hipotezę, że poziomy fosforylowanego NFL-H (pNFL-H) są wyższe u pacjentów z u pacjentów z mTBI niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej i zidentyfikować, które osoby doświadczyły poważniejszych obrażeń, takich jak złamania czaszki, krwotok śródczaszkowy i/lub stłuczenia wykryte w tomografii komputerowej. stłuczenia wykryte za pomocą tomografii komputerowej. METODY: W tym prospektywnym badaniu klinicznym krew (8 ml) została pobrana od osób (n = 34) cierpiących na mTBI (zgodnie z definicją Amerykańskiego Kongresu Rehabilitacji i wyniki w skali śpiączki Glasgow między 13 a 15) w Parkland Hospital, Dallas, Teksas, w dniach 1 i 3 po urazie). Dodatkowe wyniki kliniczne Wyniki skanów CT zostały również wykorzystane do kategoryzacji pacjentów z TBI na z wynikami klinicznymi na skanach i bez nich (odpowiednio grupy CT+ i CT), odpowiednio). Poziomy pNFL-H w surowicy mierzono za pomocą testu immunoenzymatycznego. immunosorbentu. WYNIKI: W porównaniu ze zdrowymi osobami kontrolnymi, pacjenci z mTBI wykazywali znaczący wzrost poziomu pNFL-H w surowicy w dniach 1 (p = 0,00001) i 3 (p = 0,0001) po TBI. Zaobserwowano odwrotną korelację między poziomami pNFL-H w surowicy a wynikami w skali śpiączki Glasgow, która była znacząca. Dodatkowo, przy użyciu analizę krzywej charakterystyki operacyjnej odbiornika, aby porównać przypadki mTBI z w celu określenia czułości i swoistości, pole pod krzywą wynoszące 100% dla obu (p = 0,0001 dla obu). Poziomy pNFL-H w surowicy były tylko znacząco wyższe w dniu 1 u pacjentów z mTBI w grupie CT+ (p < 0,008) w porównaniu z grupą CT-. Pole powierzchni pod krzywą (82,5%) dla grupy CT+ w porównaniu z grupą CT- był znaczący (p = 0,021) z czułością 87,5% i swoistości na poziomie 70%, przy zastosowaniu wartości odcięcia 1071 pg/ml pNFL-H w surowicy. WNIOSKI: Niniejsze badanie opisuje profil pNFL-H w surowicy u pacjentów cierpiących na mTBI z i bez wyników CT w dniach 1 i 3 po urazie. Wyniki te sugerują, że wykrywanie pNFL-H może być przydatne w określaniu które osoby wymagają obrazowania CT w celu oceny ciężkości urazu. --- TŁO: Utrata neuronów korowych jest kluczową cechą patologiczną w demencjach neurodegeneracyjnych. demencji neurodegeneracyjnych. Neurofilamenty (Nf) w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) są biomarkerem biomarkerem śmierci neuronów i utraty aksonów. CEL: Przeprowadzenie metaanalizy w celu zbadania wartości poziomów Nf w płynie mózgowo-rdzeniowym dla wspieranej laboratoryjnie diagnostyki różnicowej otępień neurodegeneracyjnych. neurodegeneracyjnych. METODY: Systematyczny przegląd i metaanaliza badań nad poziomami CSF Nf heavy (NfH) i lekkich (NfL) u pacjentów z demencją. Analizowane podgrupy demencji Alzheimera (AD), otępienie czołowo-skroniowe (FTLD), otępienie naczyniopochodne (SVD), demencja naczyniowe (SVD), minimalny deficyt poznawczy (MCI). WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy 12 badań dotyczących poziomów NfH i NfL w płynie mózgowo-rdzeniowym, które spełniały kryteria włączenia. kryteria włączenia, a 11 było wystarczająco dobrej jakości, aby można je było wykorzystać w tej metaanalizie. metaanalizie. Dane CSF były dostępne u 818 pacjentów (306 AD, 106 SVD, 98 FTLD, 25 MCI, 283 grupy kontrolne). Ogólne poziomy NfH i NfL w płynie mózgowo-rdzeniowym były wyższe u pacjentów z AD, FTLD i SVD w porównaniu z grupą kontrolną. Wielkość efektu wahała się od 0,71 do 1,38. Najsilniejszy efekt zaobserwowano dla porównania pacjentów z FTLD z grupą kontrolną, zarówno dla NfL (1,38), jak i NfH (0,74). CSF NfL były również w stanie oddzielić pacjentów z FTLD od osób z AD. WNIOSEK: Obecnie nie możemy zalecić poziomów NfH i NfL w płynie mózgowo-rdzeniowym do stosowania jako jako testu przesiewowego w diagnostyce demencji ze względu na raczej niewielki efekt wielkość efektu. Jednak oba białka neurofilamentowe mogą mieć wartość dla ukierunkowanych badań badania niektórych pacjentów z FTLD, SVD i AD. --- TŁO: Neurofilamenty (Nf) są głównymi białkami strukturalnymi, które występują wyłącznie w neuronach. wyłącznie w neuronach. W przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego (SCI) nasilenie choroby jest ilościowo za pomocą pomiarów klinicznych, które mają ograniczoną czułość i niezawodność, a żaden biomarker oparty na krwi nie został ustalony w celu dalszej stratyfikacji stopnia uszkodzenia. stopnia uszkodzenia. Naszym celem było zbadanie testu immunologicznego NfL opartego na surowicy jako predyktora wyniku klinicznego w SCI. wyniku klinicznego w SCI. METODY: Podłużny pomiar NfL w surowicy przeprowadzono u pacjentów z zespołem rdzenia centralnego (CCS, n=4), motorycznie niekompletnym SCI (iSCI, n=10), SCI (cSCI, n=13) i zdrowych osób z grupy kontrolnej (HC, n=67) i skorelowano z nasileniem klinicznym, wynikiem neurologicznym i neuroprotekcyjnym działaniem minocykliny. minocykliny. WYNIKI: Wyjściowe poziomy NfL były wyższe w iSCI (21 pg / ml) i cSCI (70 pg / ml) niż w HC (5 pg/mL, p=0,006 i p<0,001) i CCS (6 pg/mL, p=0,025 i p=0.010). Poziomy wzrastały z czasem (p<0,001) i pozostawały wyższe w cSCI w porównaniu z iSCI (p=0,011) i niż w CCS (p<0,001). Poziomy NfL korelowały z American Spinal Injury Association (ASIA) na początku badania (r=-0,53, p=0,004) i po 24 godzinach (r=-0,69, p<0,001) oraz 3-12-miesięcznym wynikiem motorycznym (wyjściowy NfL: r=-0,43, p=0,026 i 24-godzinny NfL: r=-0,72, p<0,001). Leczenie minocykliną wykazało obniżenie poziomu NfL w podgrupie pacjentów z cSCI. WNIOSKI: Stężenia NfL w surowicy u pacjentów z SCI wykazują ścisłą korelację z ostrym nasileniem i wynikiem neurologicznym. Nasze dane dostarczają dowodów na to, że NfL w surowicy ma wartość prognostyczną u pacjentów z SCI po raz pierwszy. Ponadto, poziomy NfL we krwi mogą kwalifikować się jako markery odpowiedzi na leki w SCI. --- TŁO: Neurofilamenty są obiecującymi biomarkerami w stwardnieniu rozsianym (MS) a podwyższone poziomy w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) wskazują na uszkodzenie aksonalne lub zwyrodnienie. W poprzednim badaniu poziomy łańcucha lekkiego neurofilamentów (NfL) w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (RR) zostały znormalizowane przez leczenie natalizumabem. natalizumabem. CELE BADANIA: Porównaliśmy spójność między NfL a łańcuchem ciężkim neurofilamentu (NfH(SMI)). (NfH(SMI) (35) ) w podłużnych próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego w podgrupie tych pacjentów. pacjentów. METODY: U 30 pacjentów z RRMS, CSF uzyskano przed i po 12 miesiącach leczenia natalizumabem. 12 miesięcy leczenia natalizumabem. NfH(SMI) (35) mierzono metodą test immunologiczny oparty na elektrochemiluminescencji. Poziomy NfL zostały określone wcześniej za pomocą testu NF-light(®) firmy UmanDiagnostics. WYNIKI: NfH(SMI) (35) zmniejszył się u 73,3%, a NfL u 90% pacjentów po leczeniu natalizumabem (32,4 vs 27,4 pg/ml, P = 0,002 i 820 vs 375 pg/ml, P < 0,0001). Pacjenci doświadczający nawrotu choroby wykazywali wyższe poziomy NfH(SMI) (35) w porównaniu z pacjentami w remisji (47,7 vs 27,6 pg/ml, n = 8, P = 0.001). Różnica ta była mniej oczywista w przypadku NfL (1055 vs 725 pg/ml, P = 0.256). U pacjentów w remisji poziomy NfL były niższe po leczeniu natalizumabem po leczeniu natalizumabem (830 vs 365 pg/ml, n = 20, P = 0,0002), podczas gdy to samo porównanie nie porównanie nie miało znaczenia dla NfH(SMI) (35) (28,3 vs 26,9 pg/ml, P = 0.086). WNIOSKI: Potwierdzamy wcześniejsze ustalenia, wskazując na zmniejszone uszkodzenie aksonalne podczas leczenia natalizumabem poprzez pomiar NfH(SMI) (35), przy użyciu testu z niezależną metodologią. niezależną metodologią. W porównaniu z NfH(SMI) (35), zmiany NfL były bardziej wyraźne, a efekt leczenia obejmował również pacjentów w remisji. Nasze wyniki sugerują, że NfL jest lepszy od NfH(SMI) (35) jako biomarker terapeutyczny i jest obiecującym biomarkerem terapeutycznym. biomarker terapeutyczny i jest obiecującym kandydatem do pomiaru uszkodzeń neuroaksonalnych w próbach leczenia MS próbach leczenia. --- CELE: Rezonans magnetyczny (MRI) mózgu i rdzenia kręgowego jest złotym standardem oceny aktywności choroby (SM). złotym standardem oceny aktywności choroby w stwardnieniu rozsianym (SM). MRI jest doskonałym narzędziem do określania skumulowanych uszkodzeń mózgu i rdzenia kręgowego. rdzenia kręgowego, ale niewiele mówi nam o trwającym uszkodzeniu tkanek. W tym badaniu, biomarkery uszkodzenia oligodendrocytów, aksonów i astrocytów zostały powiązane z MRI i wynikami klinicznymi oraz wykorzystano do oceny uszkodzenia tkanek w stwardnieniu rozsianym. MATERIAŁY I METODY: Płyn mózgowo-rdzeniowy od 44 pacjentów z nawracająco-remisyjnym, 20 z wtórnie postępującym stwardnieniem rozsianym i 15 osób z grupy kontrolnej. zbadano za pomocą testu ELISA w celu określenia poziomów podstawowego białka mieliny (MBP), neurofilamentu lekkiego (NFL) i kwaśnego białka fibrylarnego gleju (GFAp). Pacjenci poddano badaniu MRI mózgu i rdzenia kręgowego, a zmiany ulegające wzmocnieniu gadolinem, zmiany T1 i T2. WYNIKI: Pacjenci z klinicznym nawrotem choroby i pacjenci z bezobjawowymi gadolinem mieli wysokie poziomy MBP i NFL, co wskazuje na trwające uszkodzenie oligodendrocytów. uszkodzenia oligodendrocytów i aksonów. Poziom MBP szybko spadał w ciągu od początku nawrotu, podczas gdy NFL pozostawał podwyższony przez kilka tygodni, a GFAp powoli wzrastał podczas tygodni, a GFAp powoli wzrastał w trakcie nawrotu. Nawracająco-remitujący Pacjenci z SM bez zmian wzmacniających gadolin mieli wartości MBP, NFL i GFAp podobne do grupy kontrolnej, podczas gdy pacjenci z wtórnie postępującą chorobą mieli umiarkowanie podwyższone wartości wszystkich biomarkerów. WNIOSKI: Analiza MBP, NFL i GFAp zapewnia bezpośrednie środki do pomiaru uszkodzenia tkanek i jest użytecznym dodatkiem do naszych metod oceny stwardnienia rozsianego. --- TŁO: Urazy głowy związane ze sportem są powszechne, ale nadal nie ma ustalonego testu laboratoryjnego stosowanego w diagnostyce minimalnych lub łagodnych urazów mózgu. urazów mózgu. Ponadto wpływ powtarzających się urazów głowy na markery uszkodzenia mózgu mózgu są nieznane. Celem niniejszego badania było zbadanie między boksem olimpijskim (amatorskim) a biomarkerami uszkodzenia mózgu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). biomarkerami uszkodzenia mózgu. METODY: Badanie zostało zaprojektowane jako prospektywne badanie kohortowe. Trzydziestu bokserów olimpijskich bokserów olimpijskich z minimum 45 walkami i 25 dopasowanymi kontrolami spoza boksu. w badaniu. Próbki płynu mózgowo-rdzeniowego pobrano przez nakłucie lędźwiowe 1-6 dni po walce i po okresie odpoczynku przez co najmniej 14 dni. Kontrole były badane jednokrotnie. Analizowano biomarkery ostrego i przewlekłego uszkodzenia mózgu. WYNIKI: NFL (średnia ± SD, 532±553 vs 135±51 ng/L p = 0.001), GFAP (496±238 vs 247±147 ng/L p<0.001), T-tau (58±26 vs 49±21 ng/L p<0.025) i S-100B (0.76±0.29 vs 0,60 ± 0,23 ng / l p = 0,03) stężenia były znacznie zwiększone po boksie w porównaniu do kontroli. Stężenia NFL (402±434 ng/L p = 0.004) i GFAP (369±113 ng/L p = 0,001) pozostały podwyższone po okresie odpoczynku. WNIOSEK: Podwyższone poziomy T-tau, NFL, GFAP i S-100B w płynie mózgowo-rdzeniowym u >80% bokserów bokserów pokazują, że zarówno ostry, jak i skumulowany efekt urazu głowy w boksie olimpijskim może wywoływać zmiany biomarkerów CSF, które sugerują niewielkie centralne urazy ośrodkowego układu nerwowego. Brak normalizacji NFL i GFAP po okresie odpoczynku w podgrupie bokserów w podgrupie bokserów może wskazywać na trwającą degenerację. Powtarzające się w boksie mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem przewlekłego urazowego uszkodzenia mózgu. mózgu. --- W świetle naszych wcześniejszych obserwacji wyższych poziomów płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) amyloidu beta-42 (Abeta42) i stosunku CSF/ albumina surowicy w dużym zaburzeniu depresyjnym (MDD). (MDD), przeanalizowaliśmy dwa dodatkowe biomarkery CSF odzwierciedlające neurodegenerację - białko lekkiego neurofilamentu (NFL) i kwaśne białko fibrylarne gleju (GFAp) - w (GFAp) - w związku z występującą depresją geriatryczną. Badania neuropsychiatryczne, fizyczne i nakłucie lędźwiowe, z diagnozami depresji opartymi na DSM-III-R i pomiarem poziomów NFL i GFAp w płynie mózgowo-rdzeniowym. GFAp, zostały ocenione wśród populacyjnej próby 78 starszych kobiet (średnia wieku wiek, 73,9+/-3,2 lat) bez demencji przez co najmniej 10 lat po pobraniu płynu mózgowo-rdzeniowego. pobraniu płynu mózgowo-rdzeniowego. Jedenaście (13,1%) kobiet miało MDD i wyższe poziomy NFL w porównaniu z kobietami bez depresji. z kobietami bez depresji. Model wieloczynnikowy obejmujący wiek, NFL, Abeta42 i stosunek płynu mózgowo-rdzeniowego do albuminy surowicy wykazał, że każdy biomarker był niezależnie i niezależnie i pozytywnie związany z MDD, a ten profil biomarkerów wyjaśniał więcej w porównaniu z pojedynczymi lub połączonymi biomarkerami. PROFIL CSF z wyższymi poziomami NFL, Abeta42 i stosunkiem CSF do albuminy surowicy może wskazywać na zdarzenia neuropatologiczne i naczyniowe w etiologii depresji. To kontrastuje z dobrze scharakteryzowanym wzorcem niskiego poziomu Abeta42, wyższego stosunku CSF do surowicy i wyższym NFL w chorobie Alzheimera.
Kiedy białko NFL jest biomarkerem?
Lekkie białko neurofilamentowe (NFL) może być uwalniane do płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) podczas procesów patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN).
Łańcuch lekki neurofilamentów jest biomarkerem prognostycznym w zaburzeniach neurologicznych, takich jak stwardnienie zanikowe boczne, zwyrodnienie czołowo-skroniowe, uszkodzenie aksonalne, późna ataksja móżdżkowa, stwardnienie rozsiane i uraz głowy.