Wstęp: Terapia czynnikiem martwicy nowotworów (TNF) może być związana z infekcjami oportunistycznymi (OI). infekcjami oportunistycznymi (OI). CEL: Opisanie spektrum infekcji oportunistycznych niezwiązanych z gruźlicą związanych z terapią terapią anty-TNF i zidentyfikowanie ich czynników ryzyka. METODY: W krajowym rejestrze francuskim (RATIO) prowadzonym przez 3 lata zebrano wszystkie przypadki OI u pacjentów otrzymujących leczenie anty-TNF z dowolnego wskazania we Francji. A przeprowadzono badanie kliniczno-kontrolne z trzema grupami kontrolnymi leczonymi lekami anty-TNF na każdy przypadek, dopasowanych pod względem płci i podstawowej choroby zapalnej. WYNIKI: Zebrano 45 przypadków OI innych niż gruźlica u 43 pacjentów otrzymujących infliksymab (n=29), adalimumab (n=10) lub etanercept (n=4) z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów (n=26). reumatoidalnego zapalenia stawów (n=26), zapalenia stawów kręgosłupa (n=3), zapalenia jelita grubego (n=8), łuszczycy (n=1) lub innych schorzeń (n=5). Jedna trzecia (33%) OI miała podłoże bakteryjne bakteryjne (4 listerioza, 4 nokardioza, 4 atypowa mykobakterioza, 3 nietyfusowa salmonelloza), 40% stanowiły bakterie. salmonellozy), 40% było wirusowych (8 ciężkich przypadków półpaśca, 3 ospy wietrznej i półpaśca, 3 rozległe przypadki opryszczki zwykłej, 4 rozsiane przypadki półpaśca). opryszczka zwykła, 4 rozsiane zakażenia wirusem cytomegalii), 22% stanowiły zakażenia grzybicze (5 pneumocystoza, 3 inwazyjna aspergiloza, 2 kryptokokoza) i 4% było pasożytnicze (2 leiszmanioza). Dziesięciu pacjentów (23%) wymagało przyjęcia na oddział na oddział intensywnej terapii, a czterech pacjentów (9%) zmarło. Czynnikami ryzyka wystąpienia OI były leczenie infliksymabem (OR=17,6 (95% CI 4,3 - 72,9); p<0,0001) lub adalimumabem (OR=10,0 (2,3 do 44,4); p=0,002) w porównaniu z etanerceptem oraz stosowanie doustnych steroidów >10 mg/dobę lub bolusy dożylne w ciągu poprzedniego roku (OR=6,3 (2,0 do 20,0); p=0.002). WNIOSEK: Różne i ciężkie OI, szczególnie te z wewnątrzkomórkowymi drobnoustrojami mikroorganizmami wewnątrzkomórkowymi, mogą rozwinąć się u pacjentów otrzymujących leczenie anty-TNF. Monoklonalne przeciwciało anty-TNF, a nie terapia rozpuszczalnym receptorem TNF oraz steroidów >10 mg/dobę są niezależnie związane z OI. --- CELE: Niewielkie badania wykazały poprawę aktywności choroby u pacjentów z pacjentów z RZS, którzy zmienili terapię anty-TNF z powodu nieskuteczności. Nie jest jednak jasne, czy zmiana terapii poprawia długoterminowe wyniki, takie jak niepełnosprawność. W niniejszej analizie porównano zmiany w wynikach HAQ po 1 roku po braku odpowiedzi na pierwszą terapię anty-TNF w oparciu o późniejsze leczenie w ciągu tego roku. METODY: Analizę ograniczono do pacjentów z RZS, u których wystąpiła nieskuteczność pierwszego leku anty-TNF na podstawie (i) opinii klinicysty i/lub (ii) oceny aktywności choroby w 28 stawach i mieli HAQ mierzony w momencie braku odpowiedzi i 12 miesięcy później. Pacjenci zostali podzieleni na trzy grupy na podstawie leczenia w ciągu następnych 12 miesięcy: (i) kontynuowano leczenie anty-TNF pomimo braku odpowiedzi; (ii) zaprzestano stosowania anty-TNF bez (ii) zaprzestano stosowania anty-TNF bez dalszego stosowania leków biologicznych; oraz (iii) zmieniono lek na drugi anty-TNF. Średnią poprawę HAQ porównano między grupami przy użyciu modeli wielozmiennej regresji liniowej. WYNIKI: W lipcu 2006 r. do analizy włączono 868 pacjentów. Czterech siedemdziesięciu dziewięciu pacjentów przerwało leczenie anty-TNF, z których 331 przeszło na drugi lek anty-TNF. drugiego anty-TNF. Trzystu osiemdziesięciu dziewięciu kontynuowało leczenie. Pacjenci, którzy kontynuowali leczenie, a u tych, którzy je zmienili, nastąpiła poprawa HAQ w ciągu 12 miesięcy, w przeciwieństwie do pacjentów, którzy przerwali terapię biologiczną. Największą poprawę zaobserwowano zaobserwowano u osób, które zmieniły terapię [skorygowana średnia poprawa HAQ 0,15 (95% CI 0,26, 0.05)]. WNIOSEK: U pacjentów, którzy przeszli na drugą terapię anty-TNF, nastąpiła znacząca poprawa HAQ. drugi lek anty-TNF, zapewniając skuteczny kolejny wybór terapii dla niektórych pacjentów, u których nie wystąpiła odpowiedź na pierwszy lek anty-TNF. --- TŁO: Ryzyko gruźlicy (TB) u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) (RZS) jest uważane za zwiększone po terapii czynnikiem martwicy nowotworów (anty-TNF). z proponowanym zróżnicowanym ryzykiem pomiędzy lekami anty-TNF: etanerceptem (ETA), infliksymabem (INF) i adalimumabem (ADA). CEL: Bezpośrednie porównanie ryzyka między lekami, zbadanie czasu do wystąpienia zdarzenia, miejsca zakażenia i roli pochodzenia etnicznego. METODY: Dane z rejestru leków biologicznych Brytyjskiego Towarzystwa Reumatologicznego (BSRBR), krajowego prospektywnego badania obserwacyjnego, wykorzystano do porównania częstości występowania gruźlicy u 10 712 pacjentów leczonych gruźlicy u 10 712 pacjentów leczonych anty-TNF (3913 ETA, 3295 INF, 3504 ADA) i 3232 pacjentów z aktywnym RZS leczonych tradycyjnymi lekami przeciwreumatycznymi lekami przeciwreumatycznymi. WYNIKI: Do kwietnia 2008 r. zgłoszono 40 przypadków gruźlicy, wszystkie w kohorcie anty-TNF kohorcie. Częstość występowania gruźlicy była wyższa w przypadku przeciwciał monoklonalnych ADA (144 zdarzeń/100 000 osobolat) i INF (136/100 000 osobolat) niż dla ETA (39/100 000 osobolat). Po dostosowaniu, współczynnik zapadalności w porównaniu z pacjentami leczonymi ETA wynosił 3,1 (95% CI 1,0 do 9,5) dla INF i 4,2 (1,4 do 12,4) dla ADA. Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia była najniższa dla INF (5,5 miesiąca) w porównaniu z z ETA (13,4 miesiąca) i ADA (18,5 miesiąca). 13/40 przypadków wystąpiło po przerwaniu leczenia. 25/40 (62%) przypadków miało charakter pozapłucny, z czego 11 było rozsianych. U pacjentów rasy innej niż biała występowało sześciokrotnie zwiększone ryzyko gruźlicy w porównaniu z białymi pacjentami leczonymi anty-TNF. WNIOSKI: Częstość występowania gruźlicy u pacjentów z RZS leczonych anty-TNF była trzy- do czterokrotnie wyższy u pacjentów otrzymujących INF i ADA niż u pacjentów otrzymujących otrzymujących ETA.
Który lek anty-TNF jest najczęściej stosowany?
Etanercept jest najczęściej stosowanym lekiem anty-TNF.