Wszechobecnie wyrażane białko magazynujące żelazo, ferrytyna, odgrywa centralną rolę w utrzymaniu komórkowej homeostazy żelaza. Ferrytyny cytozolowe składają się z podjednostek ciężkich (H) i lekkich (L) podjednostek, które łączą się w pustą kulistą powłokę z wewnętrzną wnęką, w której przechowywane jest żelazo. Aktywność ferroksydazy łańcucha ferrytyny H ma kluczowe znaczenie dla przechowywania żelaza w stanie utlenienia Fe3+, podczas gdy łańcuch łańcuch L wykazuje właściwości zarodkowania żelaza. Opisujemy wyjątkowy przypadek 23-letniej pacjentki dotkniętej homozygotyczną mutacją utraty funkcji w genie genu L-ferrytyny, idiopatycznymi uogólnionymi drgawkami i nietypowym zespołem niespokojnych nóg (RLS). zespół niespokojnych nóg (RLS). Pokazujemy, że ferrytyna łańcucha L jest niewykrywalna w pierwotnych fibroblastach pacjenta. fibroblastach od pacjenta, a zatem ferrytyna składa się tylko z łańcuchów H. Zwiększona inkorporacja żelaza do homopolimeru FtH prowadzi do zmniejszenia dostępności żelaza w komórkach dostępności żelaza, obniżonego poziomu katalazy cytozolowej, poziomu białka SOD1, zwiększonej produkcji ROS i wyższych poziomów utlenionych białek. Co ważne, kluczowe cechy fenotypowe obserwowane w fibroblastach są również odzwierciedlone w przeprogramowanych neuronach neurony z fibroblastów pacjenta. Nasze wyniki po raz pierwszy pokazują po raz pierwszy patofizjologiczne konsekwencje niedoboru L-ferrytyny u człowieka oraz i pomagają zdefiniować koncepcję nowej jednostki chorobowej charakteryzującej się idiopatycznymi uogólnionymi napadami i nietypowym RLS. --- Wstęp: Niedobór żelaza jest częstym skutkiem ubocznym oddawania krwi. W W ostatnich latach w kilku badaniach opisano warianty genetyczne związane z stężeniem żelaza. Jednak wpływ tych wariantów na poziom żelaza jest nieznany u dawców krwi. Znajomość wariantów genetycznych, które predysponują dawców do do niedoboru żelaza pozwoliłaby na dostosowanie częstotliwości krwawień i suplementacji żelaza do i suplementację żelaza. PROJEKT BADANIA I METODY: Genotypy pięciu specyficznych polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) w trzech genach, które wcześniej były związane ze stanem żelazem i/lub zespołem niespokojnych nóg (RLS) w dwóch grupach dawczyń krwi. dawczyń krwi. Pierwsza grupa miała niskie zapasy żelaza (ferrytyna w surowicy ≤ 12 µg/L, n = 657), a druga grupa miała normalne lub wysokie zapasy żelaza (ferrytyna w surowicy ferrytyna > 30 µg/L, n = 645). Rozkład genotypów dla każdego z SNP został porównano między dwiema grupami. WYNIKI: Homozygotyczność dla allelu T BTBD9 rs9296249 była związana z niższym poziomem ferrytyny w surowicy. niższym poziomem ferrytyny w surowicy. Iloraz szans dla niskiego stężenia ferrytyny w surowicy wynosił 1,35 (95% przedział ufności przedział ufności, 1,02-1,77; p = 0,03) przy porównaniu dawców z genotypem TT z dawcami z genotypem CT. WNIOSEK: Częsty polimorfizm w BTBD9 był istotnie związany z ferrytyną w surowicy. ferrytyną w surowicy. Polimorfizm ten był wcześniej powiązany z RLS, ale nie ale nie niskimi zapasami żelaza u dawców krwi. --- Zespół niespokojnych nóg (RLS) i okresowe zaburzenia ruchowe kończyn (PLMD) są są uważane za kontinuum neurologicznych zaburzeń snu związanych z nieprawidłowym metabolizmem lub niedoborem żelaza. Opisuję przypadek RLS i PLMD u pacjenta z mukowiscydozą i pacjenta z mukowiscydozą z niedoborem żelaza spowodowanym przewlekłym krwiopluciem. Jest to pierwszy przypadek, w którym opisano RLS i PLMD manifestujące się niedoborem żelaza spowodowanym przewlekłym krwiopluciem. przez przewlekłe krwioplucie w zaawansowanej mukowiscydozie płuc. --- CEL: Niedobór żelaza jest związany z pediatrycznymi zaburzeniami snu, w szczególności z zespołem niespokojnych nóg (RLS) i okresowymi zaburzeniami ruchowymi kończyn. w szczególności zespół niespokojnych nóg (RLS) i okresowe zaburzenia ruchów kończyn (PLMD). Wykazano, że korekta niedoboru żelaza poprawia zaburzenia snu oddychania (SDB) w niektórych populacjach dorosłych. Oceniliśmy status żelaza dzieci z rozpoznaniem SDB poddanych adenotonsillektomii. METODY: Analizie poddano kolejne dzieci poddane adenotonsillektomii z powodu SDB między styczniem 2007 a styczniem 2008 roku. w okresie od stycznia 2007 r. do stycznia 2008 r. Przeprowadzono rutynowe badania krwi w tym pełną morfologię krwi i badania żelaza. Dzieci zostały pogrupowane według wieku: 0-2 lata (grupa A), 2-6 lat (grupa B) i powyżej 6 lat (grupa C). Wyniki porównano z lokalnymi wartościami prawidłowymi i opublikowanymi danymi dotyczącymi wartości prawidłowych dla populacji pediatrycznej. wartości dla populacji pediatrycznych. WYNIKI: Do badania włączono 94 dzieci (60 mężczyzn, 34 kobiety). Średni wiek wynosił 3,9 roku (zakres 1,2-13,4 lat). Niedobór żelaza był najbardziej widoczny w grupie A (n=8), z poziomami ferrytyny ferrytyny (12,4), średniej hemoglobiny komórkowej (MCH) (25,0), wysycenia żelazem (16%, norma 20-40%) wszystkie poniżej normy i Hb w dolnej części normalnego zakresu (11,0, norma 11-14,5). W grupie B (n=76) ferrytyna (19,4) i MCH (26,5) były ponownie poniżej normy, ale były wyższe niż w grupie B. ponownie poniżej normy, ale były wyższe niż w grupie A. Średnia Hb w grupie B wynosiła 11,9. 11.9. WNIOSEK: Związek między niskim poziomem żelaza a SDB u dzieci nie został wcześniej opisany. nie został wcześniej opisany. Wyniki tego badania wykazały niski poziom żelaza u dzieci poddanych adenotonsillektomii z powodu SDB. Było to najbardziej dotkliwe u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Nie jest jasne, czy niski poziom żelaza jest przyczyną czy skutkiem SDB. przyczyną czy skutkiem SDB. --- WPROWADZENIE: Zespół niespokojnych nóg charakteryzuje się nieprzyjemnym w nogach, co powoduje konieczność poruszania nogami i dlatego jest uważany za zaburzenie ruchu. dlatego jest uważany za zaburzenie ruchu. Kiedy pojawia się przed pójściem spać przed snem, może zakłócać zasypianie i prowadzić do niedoboru snu. ROZWÓJ I WNIOSKI: Jest to stan kliniczny z zadowalającym leczenie i poprawę związanego z nim zaburzenia snu. Etiologia jest nieznana, czasami występuje rodzinnie. Zespół jest coraz częściej diagnozowany, szczególnie w związku z niedoborem żelaza, w czasie ciąży, w przewlekłej niewydolności nerek i u pacjentów niewydolności nerek i u pacjentów z neuropatią obwodową. Polisomnografia nie jest polisomnografia nie jest konieczna, chyba że podejrzewa się towarzyszące zaburzenie okresowych ruchów nóg. Leczenie polega na stosowaniu leków dopaminergicznych, opiatów, benzodiazepin, leków przeciwdrgawkowych lub klonidyny. klonidyną. --- Żelazo jest najważniejszym metalem przejściowym w organizmie, ponieważ bierze udział w wielu procesach metabolicznych. w wiele procesów metabolicznych, głównie związanych z jego zdolnością jako donora/akceptora elektronów. donora/akceptora elektronów. Od dawna wiadomo, że niedobór żelaza powoduje anemię, a nadmiar żelaza - hemochromatozę. nadmiar powoduje hemochromatozę. Ponieważ nadmiar wolnego żelaza może powodować uszkodzenia, ważne jest, aby poziom żelaza w organizmie był ściśle w organizmie, co wydaje się być realizowane wyłącznie przez wchłanianie z przewodu pokarmowego, ponieważ nie istnieje żaden nie ma znanego mechanizmu regulującego eliminację żelaza. Ilość wolnego żelaza jest również utrzymywana na minimalnym poziomie dzięki wiązaniu z transferyną w celu transportu i z ferrytyną do przechowywania. Ostatnie badania położyły nacisk na możliwą rolę nadmiaru żelaza w mózgu w kilku chorobach zwyrodnieniowych. Niedobór żelaza w w ośrodkowym układzie nerwowym powoduje zaburzenia motoryczne i poznawcze. deficyty poznawcze; ostatnio zasugerowano, że może odgrywać rolę w patofizjologii niespokojnych nóg. patofizjologii zespołu niespokojnych nóg. 2001 Harcourt Publishers Ltd --- Zespół niespokojnych nóg (RLS) jest powszechnym schorzeniem, które jest często nierozpoznane, błędnie zdiagnozowane i źle leczone. Charakteryzuje się nieprzyjemne odczucia głęboko w nogach rozwijające się w spoczynku, które zmuszają osobę do ruchu. do poruszania się; objawy nasilają się w nocy i często występują zaburzenia snu. RLS występuje u 7%-11% populacji w krajach zachodnich, a wiele takich osób doświadcza uciążliwych objawów. Pierwotny RLS występuje rodzinnie nawet u dwóch trzecich pacjentów. pacjentów. RLS może być również wtórny do wielu schorzeń, w tym niedoboru żelaza niedoborem żelaza, ciążą i schyłkową niewydolnością nerek oraz, być może, neuropatią. Wtórny RLS występuje najczęściej u osób zgłaszających się po raz pierwszy w późniejszym okresie życia. życiu. Patogeneza RLS prawdopodobnie obejmuje wzajemne oddziaływanie ogólnoustrojowego lub lub mózgowego niedoboru żelaza i upośledzonego neuroprzekaźnictwa dopaminergicznego w podkorowej części mózgu. podkorowej mózgu. RLS bardzo dobrze reaguje na terapie dopaminergiczne. Nawrót objawów RLS we wczesnych godzinach porannych i rozwój ciężkich objawów objawów wcześniej w ciągu dnia (augmentacja) są problematyczne u osób leczonych przez dłuższy czas lewodopą. przez dłuższy czas lewodopą. W związku z tym agoniści dopaminy stali się lekami pierwszego rzutu. leczeniem pierwszego rzutu. U niektórych pacjentów pomocne są leki przeciwdrgawkowe i opioidy. niektórych pacjentów. W leczeniu wtórnego RLS ważna jest korekta podstawowego problemu, jeśli to możliwe. w leczeniu wtórnego RLS. --- Może istnieć związek między inhibitorami pompy protonowej (IPP) a wchłanianiem żelaza. wchłanianiem żelaza. IPP mogą zmniejszać ilość żelaza wchłanianego drogą żołądkowo-jelitową w szczególności z powodu zmiany pH w dwunastnicy. Zespół niespokojnych nóg (RLS) to zaburzenie czuciowo-ruchowe, które obejmuje chęć poruszania nogami, któremu towarzyszy lub spowodowane niewygodnymi i nieprzyjemnymi odczuciami w nogach; chęć poruszania się zaczyna się lub pogarsza w okresach zaczyna się lub nasila w okresach odpoczynku lub bezczynności, chęć poruszania się jest częściowo lub całkowicie łagodzona przez ruch. jest częściowo lub całkowicie łagodzona przez ruch, a chęć poruszania się nasila się lub występuje tylko w nocy. w nocy. U większości osób cierpiących na zespół niespokojnych nóg, uczucie to jest głęboko zakorzenione, często opisywane jako występujące w kościach podudzia i najczęściej najczęściej odczuwane między kolanem a kostką. Może być opisywane jako przerażające, przypominające wstrząs, napięcie, elektryczność, brzęczenie, swędzenie, a nawet drętwienie. Subpopulacja populacji pacjentów z pacjentów z zespołem niespokojnych nóg doświadcza zespołu niespokojnych nóg ból związany z zespołem niespokojnych nóg (RLSAP), który został opisany jako głęboki "obolały ból". Ból ten nie został złagodzony przez wiele typowych leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty. przeciwbólowe. Często ciągłe poruszanie nogami wydaje się być jedynym lekarstwem, ponieważ odczucia te pojawiają się zwykle w okresach odpoczynku. Ponadto Ponadto wydaje się, że istnieje związek między niedoborem żelaza a osobami cierpiącymi na zespół niespokojnych nóg (RLS). Autorzy teoretyzują, że może istnieć korelacja między korelacja między IPP a objawami (np. bólem) związanymi z RLS. Autorzy Autorzy sugerują, że IPP, takie jak omeprazol, mogą zakłócać wchłanianie żelaza wchłanianie żelaza u niektórych pacjentów i że subpopulacja pacjentów, którzy rozwijają znaczny niedobór żelaza charakteryzujący się niskim poziomem ferrytyny w surowicy podczas przyjmowania IPP może również rozwinąć objawy podobne do RLS (w tym RLSAP). Chociaż nie ma solidnych bezpośrednich dowodów na poparcie jakichkolwiek powiązań IPP i niedoboru żelaza lub IPP związanych z objawami podobnymi do RLS (w tym RLSAP), mamy nadzieję, że ten manuskrypt może pobudzić wysiłki badawcze w tej kwestii. --- Zespół niespokojnych nóg (RLS) jest stopniowo uznawany za przyczynę bezsenności u dorosłych. bezsenności u dorosłych, ale w Japonii pojawiło się niewiele doniesień na temat dzieci z RLS. Japonii. Tutaj opisaliśmy siedmiu pediatrycznych pacjentów z RLS. Wszyscy rodzice naszych pacjentów mieli trudności z uśpieniem swoich dzieci z powodu drażliwości, niepokój i wymagającą rutynę przed snem. Wszyscy pacjenci prosili rodziców rodziców o pocieranie stóp w łóżku, a uspokojenie ich zajęło ponad pół godziny. aż zasnęli. Ich matki były wyczerpane tą nocną rutyną. nocnej rutyny. Jednak nie uważały tej rutyny za nienormalną, ponieważ było to ich nawykowe zachowanie od niemowlęctwa. było ich zwyczajowym zachowaniem od niemowlęctwa. Niektórzy rodzice byli zbyt zaniepokojeni lub zawstydzeni, aby prawidłowo opisać objawy swojego dziecka. Pięciu pacjentów miało wyraźną historię rodzinną i żaden nie miał oczywistych okresowych ruchów nóg podczas snu. okresowych ruchów nóg podczas snu. Wszyscy pacjenci wykazywali niski poziom ferrytyny, a suplementacja żelazem była skuteczna w pięciu przypadkach. skuteczna w pięciu przypadkach. W dwóch najcięższych przypadkach pramipeksol, ale nie żelazo, był dramatycznie skuteczny. Obaj pacjenci zaczęli wykazywać objawy RLS we wczesnym dzieciństwie, co może sugerować cięższą dziedziczną dysfunkcję dopaminergiczną. dziedziczną dysfunkcję dopaminergiczną. RLS występuje w dzieciństwie i pediatrzy powinni o nim pamiętać pediatrzy powinni mieć go na uwadze jako jedną z diagnoz różnicowych, gdy widzą dzieci, które są rozdrażnione i/lub mających trudności z zasypianiem. --- Zespół niespokojnych nóg (RLS) jest zaburzeniem czuciowo-ruchowym. Badania kliniczne w RLS układ dopaminergiczny, podczas gdy inne sugerują, że jest on jest związany z niewystarczającym poziomem żelaza w mózgu. Do tej pory wykazano zmiany w wykazano zmiany w stanie żelaza w mózgu, ale pomimo sugestii z literatury literatury klinicznej, nie ma spójnych wyników dokumentujących nieprawidłowości dopaminergiczne w tkance mózgowej RLS. W tym badaniu, substantia nigra i skorupy uzyskano podczas autopsji od osób z pierwotnym RLS i neurologicznie normalną grupą kontrolną. neurologicznie normalnej grupy kontrolnej. Uzyskano ilościowy profil układu dopaminergicznego. układu dopaminergicznego. Dodatkowe testy przeprowadzono na katecholaminergicznej linii komórkowej i zwierzęcych modelach niedoboru żelaza. Tkanka RLS, w porównaniu z grupą kontrolną, wykazała znaczny spadek D2R w skorupie, który korelował z ciężkością RLS. RLS wykazał również znaczny wzrost hydroksylazy tyrozynowej (TH) w istocie czarnej, w porównaniu z grupą kontrolną, ale nie w skorupie. Zarówno TH, jak i fosforylowana (aktywna) TH były znacząco zwiększone zarówno w istocie czarnej, jak i skorupie. Nie było znaczących różnic w skorupie lub nigrze dla receptora dopaminy 1, transporterów dopaminy lub VMAT. Znaczący wzrost TH i i fosforylowanego TH zaobserwowano również zarówno w zwierzęcych, jak i komórkowych modelach niedoboru żelaza podobny do tego z danych z autopsji RLS. Po raz pierwszy zaobserwowano wyraźne wskazanie patologii dopaminy w RLS zostało ujawnione w tym badaniu autopsyjnym. Wyniki sugerują komórkową regulację produkcji dopaminy, która ściśle odpowiada danym z komórkowych i zwierzęcych modeli niedoboru żelaza. Wyniki są zgodne z hipotezą, że pierwotny niedobór żelaza powoduje nieprawidłowości dopaminergiczne charakteryzujące się nadmierną aktywacją układu dopaminergicznego jako część patologii RLS. --- TŁO I CELE: Niedobór żelaza jest powszechny u regularnych dawców krwi. Celem Celem badania było zbadanie częstotliwości i nasilenia niedoboru żelaza i nasilenia niedoboru żelaza u regularnych dawców krwi oraz czy dożylne żelazo jest skuteczniejsze niż doustne, aby uniknąć niedoboru żelaza i jego objawów, zwłaszcza zespołu niespokojnych nóg (RLS). zespół niespokojnych nóg (RLS). METODA: Stu dwudziestu dawców krwi z co najmniej pięcioma wcześniejszymi donacjami krwi pełnej losowo przydzielono do grupy otrzymującej dożylnie sacharozę żelaza (Venofer(®), RenaPharma/Vifor, Uppsala, Szwecja), 200 mg, lub do 20 × 100 mg doustnego siarczanu żelaza siarczanu żelaza (Duroferon(®), GlaxoSmithKline, Sztokholm, Szwecja), po każdym oddaniu krwi w ciągu krwi w ciągu 1 roku. Zbadano stan żelaza oraz częstość występowania i nasilenie RLS. i nasilenie RLS. WYNIKI: Stan żelaza był ogólnie zły wśród regularnych dawców krwi, zwłaszcza u kobiet, z wysoką częstością występowania niedoboru żelaza (>20%) i RLS (18%). Grupa IV zwiększyła poziom magazynowanego żelaza w większym stopniu niż grupa przyjmująca żelazo doustnie po 12 miesiącach (P=0-0043). Dawczynie lepiej reagowały na dożylne żelazo sacharozę w porównaniu z doustnym siarczanem żelaza, szczególnie dawczynie poniżej 50 roku życia. lat. Ocena nasilenia RLS była znacząco niższa w grupie otrzymującej dożylnie żelazo. Obie metody leczenia były bezpieczne. WNIOSKI: Poziom żelaza u regularnych dawców krwi jest niski, zespół niespokojnych nóg jest powszechny, a rutynowa suplementacja żelazem jest niewystarczająca. Dożylna sacharoza żelaza zastępuje utratę żelaza u dawców krwi skuteczniej w porównaniu z doustnym siarczanem żelaza, zwłaszcza u kobiet. siarczanem żelaza, szczególnie u kobiet. Substytucja żelaza u dawców krwi powinna być zindywidualizowana i oparta na monitorowaniu P-ferrytyny.
Który niedobór jest przyczyną zespołu niespokojnych nóg?
Niedobór żelaza (niski poziom ferrytyny w surowicy) jest uznaną przyczyną RLS. Co więcej, w prążkowiu osób z zespołem niespokojnych nóg transporter dopaminy jest zmniejszony, co prowadzi do upośledzenia neuroprzekaźnictwa dopaminergicznego. Istnieją również doniesienia o niedoborze magnezu leżącym u podstaw RLS.