Gorączka jest najczęstszym powodem, dla którego dzieci i niemowlęta trafiają na oddziały ratunkowe. Lekarze medycyny ratunkowej stają przed wyzwaniem szybkiego szybko odróżnić stany łagodne od zagrażających życiu. Postępowanie w przypadku gorączki u dzieci jest uzależnione od wieku pacjenta, jego stanu uodpornienia i odporności, a także wyników leczenia. odpornościowego, a także wyników starannego badania fizykalnego i odpowiednich badań laboratoryjnych i radiologicznych. W niniejszym artykule omówiono ocenę i leczenie i leczenie dzieci z gorączką znanego i nieznanego pochodzenia. Omówiono również przyczyny powszechnych i niebezpiecznych stanów, których objawem jest gorączka. gorączkę. --- Schistosomatoza jest infekcją pasożytniczą, która występuje endemicznie w regionach tropikalnych i subtropikalnych. regionach subtropikalnych. Zajęcie płuc można podzielić na dwie kategorie: ostre i przewlekłe. Przewlekłe i nawracające zakażenie rozwija się u osób mieszkających lub podróżujących na obszarach endemicznych. W płucach tworzą się ziarniniaki i zwłóknienia wokół zwłóknienie wokół jaj schistosomów zatrzymanych w naczyniach płucnych może powodować obliteracyjne zapalenie tętniczek i nadciśnienie płucne prowadzące do choroby płuc. płucnego. Ostra schistosomatoza jest związana z pierwotną ekspozycją i jest powszechnie obserwowana u nieuodpornionych podróżnych. Typowymi wynikami TK w ostrej schistosomatozie płuc są w ostrej schistosomatozie płuc są małe guzki płucne o wielkości od 2 do 15 mm i większe guzki guzki z aureolą zmętnienia szkła. Gorączka Katayama jest ciężką kliniczną objawem klinicznym ostrej postaci choroby. Przedstawiamy przypadek zajęcia płuc w schistosomatozie i przedstawiamy dyskusję na temat typowych wyników badań obrazowych w postaci ostrej i przewlekłej. w postaci ostrej i przewlekłej. --- Najlepsze podejście terapeutyczne do ostrej schistosomatozy (gorączka Katayama) jest nadal nadal nie jest rozstrzygnięta. W tym artykule opisujemy synergistyczny efekt między schistosomicydami i steroidami w leczeniu wczesnych stadiów zakażenia Schistosoma mansoni u myszy. Myszy CBA zarażone 150 cerkariami S. mansoni były oksamnikwiną lub prazykwantelem oraz deksametazonem lub prednizolonem. Wskaźnik szybkość wydalania jaj pasożytów przez leczone myszy i odpowiednie kontrole była monitorowane, a myszy poddano perfuzji 43 dni po zakażeniu w celu oszacowania obciążenia robakami i gęstości jaj w tkankach. Myszy leczone samymi schistosomicydami lub schistosomicydami i steroidami miały robaki o podobnej wielkości. Znaczące zmniejszenie liczby jaj odnotowano jednak w kale oraz w jelitach i wątrobie. jelitach i wątrobie (z konsekwentnym zmniejszeniem patologii wątroby) u myszy leczonych myszy leczonych schistosomicydem i steroidem, w porównaniu z myszami leczonymi samym schistosomidem lub samym steroidem. Widoczne zahamowanie płodności S. mansoni przez połączenie tych leków ma wyraźne implikacje dla leczenia zespołu Katayama. --- 19-letni student uniwersytetu pochodzenia zachodnioindyjskiego zgłosił się z gorączką, sztywnością, wodnistą biegunką i obserwowanymi okresowymi uogólnionymi gigantycznymi uogólnione, olbrzymie bąble pokrzywkowe trwające 2 tygodnie. 6 tygodni wcześniej pływał w Jeziorze Wiktorii w Ugandzie tygodnie wcześniej i rozwinął się u niego świąd pływaków. Komórki jajowe Schistosoma mansoni zostały wykazano metodą stężenia eteru formolowego w kale. Początkowa (40 mg/kg) prazykwantelu z prednizolonem w dawce 40 mg raz na dobę przez 5 dni. dni, bez klinicznego pogorszenia stanu pacjenta. W związku z tym podawanie kortykosteroidów z chemioterapią w ostrej schistosomatozie (Kat. schistosomatozy (gorączka Katayama). --- Ostra schistosomatoza (gorączka Katayama) może objawiać się szerokim spektrum od trzech do sześciu tygodni po pierwotnym zakażeniu Schistosoma (S) mansoni, S. japonicum lub, rzadziej, S. haematobium. Ostra faza schistosomatozy jest często mylona z innymi chorobami gorączkowymi. Występuje prawie wyłącznie występuje prawie wyłącznie u nieuodpornionych osób odwiedzających obszary endemiczne. Opisujemy siedem przypadków ostrej infekcji S. mansoni. Krótko omówiono patogenezę, cechy kliniczne, diagnozę i leczenie. i leczenie. Gorączka Katayama powinna być brana pod uwagę u pacjentów powracających z obszarów endemicznych z gorączką i eozynofilią. Klinicznie normalni, ale ale potencjalnie narażeni towarzysze podróży również powinni zostać zbadani. Wczesna diagnoza i leczenie mogą być ważne w zapobieganiu poważnym następstwom zakażenia. następstwom zakażenia. --- Złotym standardem w diagnostyce laboratoryjnej schistosomatozy jest obecność typowych jaj w kale lub moczu. Diagnostyka laboratoryjna schistosomatozy i zespołu Katayama u powracających podróżnych jest trudna, ponieważ liczba wydalanych jaj jest często bardzo ograniczona. wydalanych jaj jest często bardzo ograniczona. We wczesnych infekcjach i u pacjentów tylko kilka kontaktów ze skażoną wodą, całkowita liczba pasożytów, migrujących larw lub schistosomuli i dorosłych robaków jest bardzo niska. Jaja można znaleźć tylko można znaleźć w kale lub moczu tylko wtedy, gdy w ostatecznej lokalizacji znajduje się co najmniej jedna para dorosłych robaków. para dorosłych robaków. Liczba pasożytów wzrasta jako funkcja liczby kontaktów z zakażoną wodą. Dokładne opóźnienie między zanieczyszczeniem a produkcją jaj jest nieznany. Szacuje się, że wydalanie jaj rozpoczyna się po 40-50 dniach. Specyficzna diagnoza wczesnej schistosomatozy i gorączki Katayama opiera się głównie na testach serologicznych lub najlepiej na PCR (jeśli jest dostępny). Testy te są znacznie bardziej czułe (nawet czterokrotnie) we wczesnej fazie schistosomatozy niż testy mikroskopowe. schistosomatozy niż badanie mikroskopowe typowych jaj. Eozynofilia (czasami przekraczająca 50%) jest często obecna u pacjentów z ostrą schistosomatozą (gorączka Katayama), ale może być ograniczona lub nieobecna w późnych włóknistych objawy choroby. --- U 35-letniego mężczyzny po wizycie w Ugandzie wystąpiła gorączka i ciężka pokrzywka. Ugandę. Jego objawy były spowodowane ostrą inwazyjną schistosomatozą, znaną również jako jako gorączka Katayama. --- Gorączka Katayama lub ostra schistosomatoza prawdopodobnie występuje częściej niż jest to rejestrowane. niż jest to rejestrowane. Wywiady z 3-osobowym zespołem płetwonurków, którzy mieli kontakt z dużą tamą na endemicznym obszarze wschodniego Transvaal Lowveld w tym samym czasie i obszar kontaktu tego samego dnia późnym latem 1986 roku. Dwóch, które nie były wcześniej narażone na kontakt z zakażoną wodą, zachorowały na gorączkę Katayama z powodu zakażenia Schistosoma mansoni, 21 dni po kontakcie i zajęło im to 30-36 miesięcy. 30-36 miesięcy, aby w pełni wyzdrowieć po kilku zabiegach. Trzeci trzeci pacjent, zapalony sportowiec wodny i mieszkaniec obszaru endemicznego przez okres 10 lat, miał łagodną infekcję, prawdopodobnie z powodu nabytej odporności nabytej podczas wcześniejszych kontaktów z zakażoną wodą; wyzdrowienie zajęło mu około roku. wyzdrowienie. Patogenezę, cechy kliniczne, diagnozę i leczenie 3 przypadków opisano w świetle najnowszych badań. przypadków opisano w świetle ostatnich obserwacji poczynionych gdzie indziej na temat przypadków gorączki Katayama i wpływu chemioterapii na przebieg choroby. Konieczność uzyskania podstawowych informacji na temat podróży i kontaktu z wodą z wodą w celu postawienia diagnozy. --- CELE: Zbadanie charakterystyki importowanej gorączki Katayama (ostrej schistosomatoza), a także ewolucji i wyników leczenia. METODY: Między kwietniem 2000 r. a wrześniem 2004 r. prospektywnie włączono wszystkich pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem gorączki Katayama. pacjentów z potwierdzoną diagnozą gorączki Katayama. Obserwację prowadzono co najmniej co najmniej do 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. Prazykwantel (PZQ) był podawany, gdy tylko gdy tylko diagnoza była prawdopodobna, przez większość czasu wraz ze sterydami. WYNIKI: U 23 pacjentów zdiagnozowano gorączkę Katayama na podstawie wykrycia jaj Schistosoma i/lub serokonwersji. Cechy kliniczne były niespecyficzne, głównie z objawami ze strony układu oddechowego i/lub żołądkowo-jelitowego. Diagnoza została potwierdzona u 17/23 (74%) pacjentów, z których 15 potwierdzono serologicznie. Natychmiastowe zaostrzenie kliniczne wystąpiło u pięciu z dziewięciu pacjentów, którym nie podano jednocześnie steroidów. steroidów jednocześnie z PZQ. Po początkowym ustąpieniu gorączka powróciła u pięciu (22%) pacjentów. u pięciu (22%) pacjentów. Zestawiając epizody początkowe i nawracające (n=28), objawy ze strony układu oddechowego występowały na wcześniejszym etapie po ekspozycji, podczas gdy dolegliwości dolegliwości brzuszne występowały częściej później. Wszyscy pacjenci zostali całkowicie wszyscy pacjenci zostali całkowicie wyleczeni, czasami po wielokrotnym leczeniu. WNIOSKI: Obraz kliniczny gorączki Katayama jest niespecyficzny i obejmuje i obejmuje objawy ze strony układu oddechowego i jamy brzusznej. Nawrót gorączki nie jest niczym niezwykłym pomimo leczenia przeciw robakom. Optymalna strategia terapeutyczna pozostaje do aby zapobiec nawrotom. --- Schistosomatoza jest drugą, po malarii, najczęstszą społeczno-ekonomicznie wyniszczającą chorobą pasożytniczą. po malarii, dotykając około 240 milionów mieszkańców krajów rozwijających się. krajów rozwijających się. W Afryce objawia się głównie jako choroba układu moczowo-płciowego. układu moczowo-płciowego, a głównym czynnikiem zakaźnym jest Schistosoma hematobium. Endemiczność jest propagowana przez zły status społeczno-ekonomiczny i degradację środowiska z powodu szybkiej urbanizacji. szybkiej urbanizacji. Pływanie rekreacyjne jest silnym czynnikiem rozprzestrzeniania się choroby u dzieci i młodzieży. choroby u dzieci i młodzieży. Większość zarażonych osób jest bezobjawowa. Samce i samice robaków są wyposażone w niezwykłą zdolność do unikania i są w stanie współistnieć przez kilka dziesięcioleci w splocie żylnym miednicy. splotu żylnego miednicy. Jaja zdeponowane w ścianie pęcherza moczowego są odporne na eliminację przez limfocyty T przez limfocyty T typu 1. Zamiast tego są one podtrzymywane przez pro-fibrogenną enkapsulację (modulowaną przez komórki pomocnicze typu modulowaną przez komórki pomocnicze typu 2). Postępująca choroba pęcherza moczowego powoduje uropatię obturacyjną i predysponuje do (głównie) raka płaskonabłonkowego. Glomerulopatia schistosomalna objawia się jako spektrum kliniczne bezobjawowego białkomoczu, nefrozy i/lub zespołu nerczycowego. Na wyniki biopsji nerki mogą na wyniki biopsji nerek może wpływać współwystępowanie bakterii Salmonella, amyloidoza i zakażenie zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C. Potencjalnie śmiertelna gorączka Katayama i radikulopatia kręgosłupa może wystąpić u turystów odwiedzających strefę endemiczną. Wczesne wykrywanie za pomocą mikroskopii moczu mikroskopii moczu jest utrudnione przez niski wskaźnik wydalania jaj pasożyta z moczem. Chociaż przydatne u podróżnych z nowo nabytą chorobą, wyniki testu serologicznego serologicznego mogą być fałszywie dodatnie u mieszkańców strefy endemicznej. endemicznej. Cystoskopia może być jednak nieoceniona. Ze względu na bezpieczeństwo, skuteczność i dawkowanie raz dziennie, prazykwantel jest lekiem z wyboru. Zintegrowane podejście podejście, które obejmuje masową chemioterapię, programy zdrowia środowiskowego i zdrowia publicznego jest najbardziej opłacalną strategią zapobiegawczą. --- Wstęp: Gorączka Katayama jest ostrym stanem klinicznym charakteryzującym się wysoką gorączką i suchym kaszlem. gorączką, suchym kaszlem i ogólnym złym samopoczuciem występującym podczas wczesnego zakażenia Schistosoma spp. . Występuje głównie u osób podróżujących z regionów nieendemicznych. Podczas gdy odpowiedź immunologiczna na zakażenie Schistosoma jest dobrze Schistosoma jest dobrze scharakteryzowana, zmiany markerów stanu zapalnego i krzepnięcia w odpowiedzi na ostre zakażenie są słabo poznane. na ostrą infekcję są słabo poznane. METODY: Tutaj opisujemy kliniczną, laboratoryjną i radiologiczną charakterystykę charakterystykę trzech powracających podróżnych z gorączką Katayama. Markery zapalne markery i stan krzepnięcia oceniano wielokrotnie podczas obserwacji, aby scharakteryzować odpowiedź gospodarza na infekcję. Wyniki radiograficzne były skorelowane z markerami klinicznymi i laboratoryjnymi. WYNIKI: Objawy kliniczne sugerowały znaczną odpowiedź zapalną u wszystkich pacjentów, w tym u wszystkich pacjentów, w tym wysoka gorączka (>39°C), kaszel i ogólne złe samopoczucie. złe samopoczucie. Klasyczne markery stanu zapalnego, w tym szybkość sedymentacji krwi, białko C-reaktywne i amyloid A w surowicy były tylko umiarkowanie podwyższone. Zaznaczona eozynofilia (33-42% białych krwinek) była obserwowana i utrzymywała się pomimo leczenia przeciwzapalnego i przeciwrobaczego przez okres do 32 tygodni. Analiza markerów krzepnięcia krwi wykazała zwiększoną krzepliwość odzwierciedloną przez podwyższone wartości D-dimeru (0,57-1,17 μg/ml) i wysoki potencjał trombiny (szczytowa aktywność trombiny). (szczytowa aktywność trombiny: 311-384 nM). Jeden pacjent wykazywał szczególnie wysoki poziom aktywności czynnika tkankowego związanego z mikrocząsteczkami przy początkowej (1,64 pg/ml). Liczne zmętnienia płucne i wątrobowe wykazane w tomografii komputerowej (CT) były związane z podwyższonymi markerami stanu zapalnego markerami stanu zapalnego u jednego pacjenta. WNIOSKI: Charakterystyka odpowiedzi zapalnej, parametry krzepnięcia krwi parametrów krzepnięcia krwi i wyników radiologicznych u trzech pacjentów wzbogaca nasze obecne nasze obecne zrozumienie gorączki Katayama i służy jako punkt wyjścia do dalszych systematycznych badań patofizjologii tej ostrej infekcji zakażenia robakami pasożytniczymi.
Co powoduje gorączkę Katayama?
Gorączka Katayama jest ostrym stanem klinicznym charakteryzującym się wysoką gorączką, suchym kaszlem i ogólnym złym samopoczuciem występującym podczas wczesnego zakażenia Schistosoma spp.