Podczas gdy większość transkryptów RNA z genów kodujących białka w ludzkim genomie podlega fizjologicznemu splicingowi, patologiczny splicing jest coraz częściej coraz częściej odnotowywany w tkankach nowotworowych. Wcześniej zidentyfikowaliśmy >90 różnych wariantów splicingu Chk2, genu kodującego kinazę serynowo-treoninową propagującą sygnał uszkodzenia DNA poprzez fosforylację sygnał uszkodzenia DNA poprzez fosforylację i aktywację kilku substratów substraty, takie jak p53, Cdc25A i Cdc25C zaangażowane w zatrzymanie cyklu komórkowego i apoptozę. apoptozę. Podczas gdy alternatywne formy splicingu innych genów zostały zgłoszone do wywierają dominująco-ujemny wpływ na cząsteczki typu dzikiego, funkcja wariantów białka splicingowego Chk2 jest wciąż niejasna. Tutaj oceniliśmy funkcję czterech białek splice Chk2, dla których zidentyfikowano warianty splice mRNA w ludzkich rakach piersi. ludzkich rakach piersi. Te warianty splice były stabilnie wyrażane jako białka jądrowe. białka. Dwie formy splicingowe (Chk2Delta4 i Chk2del(2-3)) wyrażały aktywność kinazy aktywność kinazową, podczas gdy warianty Chk2Delta11 i Chk2isoI były zasadniczo kinazowo nieaktywne. Niezależnie od wewnętrznej aktywności kinazowej, każdy wariant splicingu upośledzał aktywność aktywność Chk2 typu dzikiego poprzez heterodimeryzację. Na podstawie naszych ustaleń sugerujemy alternatywny splicing jako możliwy nowy mechanizm represji funkcji Chk2 typu dzikiego. Chk2 typu dzikiego.
Jaki jest wpływ wariantów splicingowych Chk2 na aktywność kinazy Chk2 typu dzikiego?
Wykazano, że warianty splicingu Chk2 wywierają dominująco-ujemny wpływ na aktywność kinazy Chk2 typu dzikiego.