Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadką chorobą genetyczną, przenoszoną w sposób autosomalny trybie recesywnym. Fenotyp kliniczny jest bardzo szeroki i niejednorodny, związany z szerokim zakresem genów zaangażowanych w tę patologię. z szerokim zakresem genów zaangażowanych w tę patologię. Klasyczna triada niski wzrost, nieprawidłowości fizyczne i niewydolność szpiku kostnego. Główne Główne stwierdzone nieprawidłowości fizyczne dotyczą kończyn, kręgosłupa, skóry, nerki i drogi moczowe oraz strefę ORL. Ostatnie postępy w biologii molekularnej biologii molekularnej zidentyfikował 15 genów, których mutacja powoduje niestabilność chromosomalną FA. niestabilność chromosomalną. FA diagnozuje się na podstawie badania cytogenetycznego, a następnie określa na podstawie analizy molekularnej. analizę molekularną. Pacjenci z FA mogą wykazywać nieprawidłowości wielonarządowe i wysokie ryzyko rozwoju nowotworów. wysokie ryzyko rozwoju nowotworu, ich obserwacja medyczna musi być wielodyscyplinarna i przedłużona przez całe życie. Główne wyzwania związane z są informacje i edukacja pacjentów. Niewydolność szpiku kostnego, pojawiająca się w pierwszej dekadzie życia, wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego, a w ciężkich przypadkach a w ciężkich przypadkach wymaga przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych. z częstymi poważnymi powikłaniami i wysoką śmiertelnością, ale jest to jedyne leczenie leczenie w FA. Opieka pozahematologiczna polega na badaniach przesiewowych nieprawidłowości i wad narządowych, a także monitorowanie zmian przedrakowych i guzów. nowotworów. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadką chorobą genetyczną dziedziczoną zarówno autosomalnie, jak i sprzężoną z chromosomem X. charakteryzującą się niestabilnością genomu. Komórki pochodzące od osób z FA są bardzo wrażliwe na leki sieciujące DNA, takie jak mitomycyna C (MMC), diepoksybutan (DEB) itp. Obecnie co najmniej 13 genów (FA-A, B, C, D1, D2, E, F, G, I, J, L, M, N), których produkty uczestniczą w sieci odpowiedzi na uszkodzenia DNA obejmującej sieci odpowiedzi na uszkodzenia DNA obejmującej geny podatności na raka piersi produkty BRCA1 i BRCA2. Upośledzona naprawa DNA spowodowana mutacjami w genach FA jest uważana za jedną z głównych patogenez FA, ściśle związaną z rozwojem niektórych nowotworów. rozwojem niektórych nowotworów. W niniejszym przeglądzie podsumowano postępy w badaniach nad siecią FA-BRCA zostały podsumowane. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA), zespół recesywny o dziedziczeniu zarówno autosomalnym, jak i sprzężonym z chromosomem X. cechuje się różnorodnymi objawami klinicznymi, takimi jak postępująca niewydolność szpiku kostnego, nadwrażliwość na środki szpiku kostnego, nadwrażliwość na czynniki sieciujące DNA, niestabilność chromosomalna i podatność na raka. Opisano co najmniej 12 podtypów genetycznych (FA-A, B, C, D1, D2, E, F, G, I, J, L, M) i wszystkie z wyjątkiem FA-I zostały powiązane z odrębnym genem. z odrębnym genem. Większość białek FA tworzy kompleks, który aktywuje białko FANCD2 białko poprzez monoubikwitynację, podczas gdy FANCJ i FANCD1/BRCA2 działają poniżej tego etapu. Białka FA zazwyczaj nie posiadają funkcjonalnych domen, z wyjątkiem FANCJ/BRIP1 i FANCM, które są helikazami DNA, oraz FANCL, który prawdopodobnie jest koniugatorem ubikwityny E3. enzymem sprzęgającym ubikwitynę E3. W oparciu o nadwrażliwość na czynniki sieciujące na czynniki sieciujące, uważa się, że białka FA funkcjonują w naprawie wiązań międzypasmowych DNA. które blokują progresję widełek replikacyjnych DNA. Tutaj przedstawiamy hipotetyczny model, który nie tylko opisuje montaż szlaku FA ale także umiejscawia ten szlak w szerszym kontekście naprawy wiązań krzyżowych DNA. naprawy wiązań krzyżowych DNA. Wreszcie, możliwa rola szlaku FA, w szczególności FANCF i FANCB, w powstawaniu raka sporadycznego. --- Niedokrwistość Fanconiego jest autosomalnym zespołem recesywnym charakteryzującym się różnorodnymi objawami klinicznymi, nadwrażliwością na czynniki sieciujące DNA, niestabilnością chromosomalną niestabilność chromosomalna i podatność na raka. Niedokrwistość Fanconiego ma co najmniej 11 grup komplementacyjnych (A, B, C, D1, D2, E, F, G, I, J, L); geny zmutowane w 8 z nich zostały zidentyfikowane. 8 z nich zostało zidentyfikowanych. Zasugerowano, że gen BRCA2 leży u podstaw grupy komplementarnej B, ale dowody nie są jednoznaczne. Tutaj pokazujemy, że białko białko wadliwe u osób z niedokrwistością Fanconiego należących do grupy dopełniacza B jest istotnym składnikiem "kompleksu rdzenia" białka jądrowego kompleksu" odpowiedzialnego za monoubikwitynację FANCD2, kluczowego zdarzenia w szlaku odpowiedzi na uszkodzenia DNA szlaku odpowiedzi na uszkodzenie DNA związanego z niedokrwistością Fanconiego i BRCA. Nieoczekiwanie gen kodujący to białko, FANCB, jest zlokalizowany na Xp22.31 i podlega mutacji w chromosomie X. i podlega inaktywacji chromosomu X. Dziedziczenie sprzężone z chromosomem X konsekwencje dla poradnictwa genetycznego w rodzinach z niedokrwistością Fanconiego należących do grupy B. jego obecność jako pojedyncza aktywna kopia i niezbędność dla funkcjonalnej niedokrwistości Fanconiego. dla funkcjonalnego szlaku niedokrwistości Fanconiego-BRCA sprawiają, że FANCB jest potencjalnie wrażliwym składnikiem maszynerii komórkowej, która utrzymuje integralność genomu. --- Formalna genetyka niedokrwistości Fanconiego została zbadana na podstawie 21 rodzin rodzin z różnych krajów europejskich oraz 69 rodzin z literatury. literatury. WNIOSKI: 1. Wynik analizy segregacji jest zgodny z hipotezą prostego autosomalnego recesywnego sposobu dziedziczenia. hipotezą prostego autosomalnego recesywnego sposobu dziedziczenia. 2. Liczba sporadycznych przypadków nie jest większa niż oczekiwano. 3. Wśród dotkniętego chorobą rodzeństwa analizowanego rodzeństwa, mężczyźni występują nieco częściej niż kobiety. Jednakże, ta różnica płci występuje również wśród niezmienionego rodzeństwa i nie jest istotna statystycznie. statystycznie istotna. 4. W przeciwieństwie do twierdzeń zawartych w literaturze, w kolejności rodzeństwa, brak efektu wieku matki i brak preferencji wyższych rzędów urodzeń. efektu wieku matki ani preferencji wyższych rzędów urodzenia. 5. Wysoka wewnątrzrodzinna korelacja korelacja dla wieku w momencie wystąpienia oraz (najprawdopodobniej) liczby i nasilenia wskazuje na heterogeniczność genetyczną. Oprócz typu standardowego szczególnie łagodny typ z późnym początkiem, niewielką liczbą wad rozwojowych i stosunkowo łagodnym przebiegiem. wydaje się istnieć. Jego odpowiednikiem jest prawdopodobnie szczególnie ciężki typ z wczesnym początkiem, wieloma wadami rozwojowymi i złośliwym przebiegiem. Jednak ostateczne wnioski na temat szczególnego charakteru tej heterogeniczności będą wymagały zastosowania dodatkowych metod. zastosowania dodatkowych metod. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadkim zespołem dziedzicznym o zróżnicowanych objawach klinicznych klinicznymi, w tym wadami rozwojowymi, niskim wzrostem, niewydolnością szpiku kostnego i wysokim ryzykiem nowotworów złośliwych. ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych. Do tej pory wyróżniono piętnaście podtypów genetycznych. Sposób dziedziczenia dla wszystkich podtypów jest autosomalny recesywny, z wyjątkiem FA-B, który jest sprzężony z chromosomem X. Komórki pochodzące od pacjentów z FA są z definicji z definicji nadwrażliwe na czynniki sieciujące DNA, takie jak mitomycyna C, mitomycyna C, diepoksybutan lub cisplatyna, co objawia się nadmiernym zahamowaniem wzrostu, zatrzymaniem cyklu komórkowego i hamowanie wzrostu, zatrzymanie cyklu komórkowego i pękanie chromosomów po ekspozycji komórek na te leki. na te leki. Poniżej przedstawiamy szczegółowy protokół laboratoryjny do dokładnej oceny dokładnej oceny diagnozy FA na podstawie analizy pęknięć chromosomalnych w pełnej krwi. w hodowlach pełnej krwi. Metoda ta umożliwia również ilościowe oszacowanie stopnia mozaicyzmu w przedziale limfocytów pacjenta. pacjenta. --- Rodzinne występowanie atrezji dwunastnicy jest rzadkie. W niniejszym badaniu oceniano wzorce dziedziczenia, charakter i powiązania oraz obecność deficytów immunologicznych w atrezji dwunastnicy występującej u co najmniej trojga rodzeństwa w dwóch niespokrewnionych rodzinach. w dwóch niespokrewnionych rodzinach. W pierwszej rodzinie stwierdzono związek z niedokrwistością niedokrwistością Fanconiego zaobserwowano w trzech z siedmiu ciąż (2 chłopców, 1 dziewczynka) sugerując autosomalny recesywny sposób przenoszenia. Pacjenci zmarli w wyniku w wyniku posocznicy (grzybiczej) w połączeniu z pancytopenią. W w drugiej rodzinie identyczne wielokrotne atrezje wystąpiły u dwóch rodzeństw płci żeńskiej urodzonych w odstępie 18 miesięcy oraz u trzeciego dziecka ze zwężeniem dwunastnicy. Przytłaczająca sepsę i dysfunkcję limfocytów T w okresie pooperacyjnym, która uległa częściowej częściowo skorygowane podczas obserwacji po 5 miesiącach. Historia rodzinnego występowania atrezji dwunastnicy powinien zaalarmować lekarza o możliwości współistnienia patologii, w tym stanów niedoboru odporności.
Jaki jest sposób dziedziczenia niedokrwistości Fanconiego?
Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadkim zespołem dziedzicznym z różnorodnymi objawami klinicznymi, w tym wadami rozwojowymi, niskim wzrostem, niewydolnością szpiku kostnego i wysokim ryzykiem nowotworów złośliwych. Do tej pory wyróżniono piętnaście podtypów genetycznych. Sposób dziedziczenia wszystkich podtypów jest autosomalny recesywny, z wyjątkiem FA-B, który jest sprzężony z chromosomem X