CEL: Fenotypowe objawy mózgowej malformacji jamistej spowodowane rzadkimi mutacjami PDCD10 nie były systematycznie badane, a mechanistyczny związek z hiperprzepuszczalnością, w której pośredniczy kinaza Rho, potencjalny cel terapeutyczny, nie został ustalony. cel terapeutyczny, nie został ustalony. METODY: Przeanalizowaliśmy komórki śródbłonka poddane działaniu małego interferującego RNA PDCD10 pod kątem włókien stresowych, aktywności kinazy Rho i przepuszczalności. Aktywność kinazy Rho została oceniano w mózgowych malformacjach jamistych. Przepuszczalność mózgu i Obciążenie zmianami malformacji jamistych mózgu określono ilościowo, a objawy kliniczne objawy kliniczne oceniano u prospektywnie włączonych pacjentów z mutacjami PDCD10 mutacje. WYNIKI: Ustaliliśmy, że białko PDCD10 tłumi śródbłonkowe włókna stresowe, aktywność kinazy Rho i przepuszczalność in vitro. Myszy heterozygotyczne Pdcd10 mają większe obciążenie zmianami niż inne genotypy Ccm. Wykazaliśmy silną aktywność kinazy Rho w naczyniach mózgowych mysich i ludzkich malformacji jamistych mózgu oraz zwiększoną przepuszczalność naczyń mózgowych u ludzi z mutacją PDCD10. Fenotyp kliniczny jest wyjątkowo agresywny w porównaniu z bardziej powszechnymi rodzinami KRIT1 i CCM2 rodzinnymi i sporadycznymi malformacjami jamistymi mózgu, z większym obciążeniem zmianami i częstszymi krwotokami we wcześniejszym okresie życia. Po raz pierwszy inne cechy fenotypowe, w tym skoliozę, niepełnosprawność poznawczą i zmiany skórne, niezwiązane ze zmianami zmiany skórne, niezwiązane z obciążeniem zmianami lub krwawieniem. WNIOSKI: Odkrycia te definiują unikalną malformację jamistą mózgu mózgu o wyjątkowej agresywności i informują o przedklinicznych testach terapeutycznych, poradach klinicznych i Genet Med 17 3, 188-196. --- Mózgowe malformacje jamiste (CCM) to hamartomatyczne malformacje naczyniowe charakteryzujące się nieprawidłowo powiększonymi jamami naczyń włosowatych bez interwencji miąższu mózgu. Powodują drgawki i krwotoki mózgowe, które mogą skutkować ogniskowe deficyty neurologiczne. Zmapowano trzy loci CCM i zidentyfikowano mutacje mutacje utraty funkcji zostały zidentyfikowane w genach KRIT1 (CCM1) i MGC4607 (CCM2). W niniejszym raporcie przedstawiamy identyfikację PDCD10 (programowana śmierć komórki śmierć komórki 10) jako genu CCM3. Locus CCM3 został wcześniej zmapowany do 3q26-27 w przedziale 22 cm, który jest ograniczony przez D3S1763 i D3S1262. My postawiliśmy hipotezę, że delecje genomowe mogą wystąpić w locus CCM3, jak opisano wcześniej w locus CCM2. Poprzez mikrosatelitarne genotypowanie genotypowanie 20 rodzin, zidentyfikowaliśmy w jednej rodzinie allele zerowe, które wynikały z delecji w interwale 4 Mb flankowanym przez markery D3S3668 i D3S1614. Ta delecja de novo obejmowała D3S1763, co zdecydowanie sugeruje, że że gen CCM3 znajduje się w regionie 970-kb otoczonym markerami D3S1763 i D3S1614. Sześć dodatkowych odrębnych szkodliwych mutacji w PDCD10, jednym z pięciu znanych genów zmapowanych w tym przedziale, zidentyfikowano w siedmiu rodzinach. Trzy z tych mutacji tych mutacji były mutacjami nonsensownymi, a dwie prowadziły do nieprawidłowego splicingu eksonu 9, z przesunięciem ramki i dłuższą otwartą ramką odczytu w eksonie 10. Ostatnia ostatnia z sześciu mutacji prowadziła do nieprawidłowego splicingu eksonu 5, bez bez przesunięcia ramki. Trzy z tych mutacji wystąpiły de novo. Wszystkie z nich współwystępowały z chorobą w rodzinach i nie zaobserwowano ich w 200 chromosomach kontrolnych. chromosomach kontrolnych. PDCD10, zwany także "TFAR15", został początkowo zidentyfikowany poprzez badanie przesiewowe genów ulegających różnej ekspresji podczas indukcji apoptozy w linii komórek premieloidalnych TF-1. Jest wysoce konserwatywny zarówno u kręgowców, jak i bezkręgowców. bezkręgowców. Jego udział w mózgowych malformacjach jamistych silnie sugeruje, że jest to nowy gracz w morfogenezie i / lub przebudowie naczyń. --- TŁO: Malformacje jamiste mózgu są stosunkowo rzadkimi zaburzeniami naczyniowymi. naczyniowych, które mogą wpływać na dowolną część ośrodkowego układu nerwowego. Ta prezentacja została powiązana z heterozygotycznymi mutacjami w CCM1/KRIT1, CCM2/malcavernin i CCM3/PDCD10. Naszym celem było zbadanie defektu genetycznego leżącej u podstaw wielu mózgowych i kręgowych malformacji jamistych w wielopokoleniowej włoskiej rodzinie. wielopokoleniowej włoskiej rodzinie. PREZENTACJA PRZYPADKU: Proband jest 49-letnim mężczyzną, który przeszedł MRI mózgu mózgu z powodu uporczywego bólu głowy i mrowienia w lewej ręce i nodze. i zdiagnozowano u niego mnogie nadnamiotowe naczyniaki jamiste. Prawy z radiologicznymi dowodami niedawnego krwawienia został usunięty chirurgicznie w wieku 39 lat. usunięty chirurgicznie, gdy miał 39 lat, a następnie był bezobjawowy. Rezonans magnetyczny rezonans magnetyczny ujawnił liczne malformacje jamiste mózgu u siedmiu członków jego rodziny. członków jego rodziny. Cztery osoby były bezobjawowe. Inni członkowie rodziny wykazywali niejednorodne cechy kliniczne, w tym drgawki i nawracające krwotoki mózgowe. mózgu. Analiza sekwencji u probanda ujawniła nową heterozygotyczną substytucję nukleotydową (c substytucję nukleotydową (c.263-10A > G) w intronie 5 CCM1. Ten wariant jest nieprawidłowe miejsce splicingu akceptorowego i segregował u dotkniętych chorobą krewnych krewnych dostępnych do badań molekularnych. Analiza transkryptu CCM1 w limfocytach w limfocytach probanta potwierdziła częściowe zatrzymanie intronu 3 skutkujące przedwczesnym kodonem terminacyjnym. WNIOSKI: Nasze wyniki wskazują, że mutacja c.263-10A > G jest związana z z malformacjami jamistymi mózgu. Lepsza znajomość fenotypu fenotypu związanego z chorobą może prowadzić do wczesnej diagnozy i do odpowiedniego nadzoru klinicznego u pacjentów dotkniętych chorobą. --- Mózgowe malformacje jamiste (CCM) to malformacje naczyniowe, zlokalizowane głównie w ośrodkowym układzie nerwowym. zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym, które występują u 0,1-0,5% populacji. populacji. Charakteryzują się one nieprawidłowo powiększonymi i często nieszczelnymi kapilarnych bez interwencji miąższu nerwowego. Niektóre z nich są klinicznie klinicznie, podczas gdy inne powodują drgawki, krwotok śródmózgowy lub ogniskowe deficyty neurologiczne. ogniskowe deficyty neurologiczne. Te malformacje naczyniowe mogą występować sporadycznie lub mogą być dziedziczone w sposób autosomalny dominujący z niepełną penetracją. Co najmniej 45% rodzin dotkniętych malformacjami jamistymi mózgu posiada mutację w genie Krev interaction trapped-1 (Krit1) (cerebral cavernous cerebral cavernous malformation gene-1, CCM1). Gen ten zawiera 16 kodujących eksonów, które kodują 736-aminokwasowe białko zawierające trzy powtórzenia ankyryny i domenę FERM. Ani mechanizmy patogenetyczne CCM1, ani funkcja białka Krit1 nie zostały dotychczas poznane. nie są do tej pory poznane, chociaż kilka hipotez zostało wyciągniętych na podstawie przewidywanych konsekwencji mutacji Krit1, jak również z identyfikacji Krit1 jako partnera wiążącego Rap1A, ICAP1A i mikrotubule. Tutaj zgłaszamy identyfikację Krit1B, nowej izoformy Krit1 charakteryzującej się alternatywnym splicingiem 15. eksonu kodującego. Pokazujemy, że izoforma splicingu Krit1B jest szeroko wyrażana w mysich liniach komórkowych i tkankach, podczas gdy jej ekspresja jest wysoce ograniczona u ludzi. ekspresja jest wysoce ograniczona u ludzi. Ponadto opracowaliśmy strategię PCR w czasie rzeczywistym PCR w celu dokładnego ilościowego określenia względnego stosunku dwóch alternatywnych transkryptów Krit1 w różnych tkankach, wykazując stosunek Krit1B/Krit1A do 20% w grasicy myszy, ale znacznie niższy stosunek w innych tkankach. tkankach. Analiza bioinformatyczna z wykorzystaniem programów do przewidywania eksonów/gene porównawcze i programy do analizy struktury potwierdziły istnienie alternatywnych transkryptów Krit1 alternatywnych transkryptów pozbawionych 15. kodującego eksonu i wykazała, że splicing tego eksonu zachodzi poza potencjalnie ważnymi domenami strukturalnymi Krit1 ale w regionie wymaganym do połączenia z Rap1A, sugerując subtelny, ale ważny wpływ na funkcję białka. Nasze wyniki wskazują, że utrzymanie właściwego stosunku między Krit1A i Krit1B może być funkcjonalnie istotne i sugerują, że nowa izoforma Krit1B może rozszerzyć nasze zrozumienie roli Krit1 w patogenezie CCM1. --- Informacje o autorze: (1)Zakład Medycyny Molekularnej, Wydział Nauk Onkologicznych. (2)Flourescence Imaging Core. (3) Zakład Medycyny Molekularnej, Wydział Bioinżynierii. (4) Zakład Medycyny Molekularnej, Zakład Genetyki Człowieka. (5)Department of Molecular Medicine, Small Animal Ultrasound Core, University of Utah, Salt Lake City 84112, USA. (6) Zakład Medycyny Molekularnej. (7)Vascular Biology Laboratory, London Research Institute, Cancer Research UK, London WC2A 3LY, UK. (8)Vascular Patterning Laboratory, VIB3-Vesalius Research Center i CMVB, Department of Oncology, KU Leuven Campus Gasthuisberg O&N4, Herestraat 49 box 912, Leuven B-3000, Belgia. (9)Department of Molecular Medicine, Small Animal Ultrasound Core, University of Utah, Salt Lake City 84112, USA, Wydział Medycyny Sercowo-Naczyniowej, Salt Lake City 84132, USA oraz. (10)Department of Molecular Medicine, Department of Oncological Sciences, Division of Cardiovascular Medicine, Salt Lake City 84132, USA oraz The Key Kluczowe Laboratorium Badania Genów Chorób Ludzkich Prowincji Syczuan, Instytut Laboratory Medicine, Sichuan Academy of Medical Sciences & Sichuan Provincial People's Hospital, Chengdu, Syczuan 610072, Chiny dean.li@u2m2.utah.edu kevin.whitehead@u2m2.utah.edu. --- Mutacje w genie Kritl zostały niedawno odkryte jako przyczyna dziedzicznego naczyniaka jamistego mózgu. Szukaliśmy możliwości, że de novo, niedziedziczne mutacje Kritl również powodują naczyniaka jamistego. Pacjent z dwoma malformacjami mózgowymi niesie heterozygotyczną delecję dwóch par zasad (741delTC) w eksonie VI genu Kritl. Delecja inicjuje mutację frameshift mutację, która, 23 aminokwasy dalej, koduje triplet stop TAA zastępujący triplet CAT histydyny w eksonie VII (H271X). Obrazy rezonansu magnetycznego rodziców były prawidłowe, żaden z rodziców nie był nosicielem mutacji 741delTC i oboje mieli dziką sekwencję eksonu VI. Odkrycia te dokumentują mutację germinalną de novo mutację w genie Kritl, która powoduje malformacje jamiste mózgu. --- Mutacje w genie wychwytywania interakcji Krev1 1 (KRIT1) powodują jamistość mózgu mózgu, autosomalną dominującą chorobę charakteryzującą się wadami rozwojowymi naczyń włosowatych mózgu naczyń włosowatych mózgu, co prowadzi do krwotoków mózgowych, udarów i drgawek. Biologiczne funkcje funkcje biologiczne KRIT1 są nieznane. Zbadaliśmy ekspresję KRIT1 w komórkach śródbłonka za pomocą specyficznych przeciwciał anty-KRIT1. Zarówno za pomocą mikroskopii i koimmunoprecypitacji wykazaliśmy, że KRIT1 kolokalizuje z mikrotubulami. W komórkach W komórkach interfazowych KRIT1 znajduje się wzdłuż mikrotubul. Podczas metafazy, KRIT1 znajduje się na ciałach biegunowych wrzeciona i wrzecionie mitotycznym. Podczas późnych faz mitozy KRIT1 lokalizuje się we wzorze wskazującym na związek z dodatnimi końcami mikrotubul. W anafazie dodatnie końce mikrotubul interpolarnych mikrotubul wykazują silne barwienie KRIT1, a w późnej telofazie KRIT1 najsilniej barwi pozostałości ciała środkowego; jest to miejsce cytokinezy, w którym dodatnie końce mikrotubul z dzielących się komórek zachodzą na siebie. Wyniki te potwierdzają że KRIT1 jest białkiem związanym z mikrotubulami; jego lokalizacja na dodatnich końcach w mitozie mitozy sugeruje możliwą rolę w celowaniu w mikrotubule. Wyniki te, w połączeniu z dowodami interakcji KRIT1 z Krev1 i domeną cytoplazmatyczną integryny białkiem-1 alfa związanym z domeną cytoplazmatyczną (ICAP1 alfa), sugerują, że KRIT1 może pomóc w określeniu kształtu i funkcji komórek śródbłonka w odpowiedzi na interakcje komórka-komórka i interakcje komórka-matryca poprzez kierowanie strukturą cytoszkieletu. Proponujemy, aby że utrata tej funkcji celowania prowadzi do nieprawidłowego tworzenia się rurki śródbłonka śródbłonka, wyjaśniając w ten sposób mechanizm powstawania mózgowych mózgu (CCM). --- Trzy geny malformacji jamistych mózgu (CCM), a mianowicie CCM1/KRIT1, CCM2/MGC4607 i CCM3/PDCD10, dla których zidentyfikowano mutacje powodujące mózgowe malformacje jamiste. Jednak produkty białkowe tych genów zaangażowanych w tworzenie sygnalizacji CCM, są nadal słabo poznane, co narzuca pilną potrzebę szczegółowego zrozumienia tych genów i ich procesów sygnalizacyjnych. Dotychczas zaangażowanie CCM3/PDCD10 w naczyniaka jamistego zostało scharakteryzowany na podstawie analiz biochemicznych i biofizycznych. Jednakże, nie ma kompleksowych badań ilustrujących historię filogenetyczną i kompleksowe warianty genetyczne CCM3/PDCD10. W tym miejscu zbadaliśmy historię filogenetyczną i warianty genetyczne genu CCM3/PDCD10. Analizy syntenii ujawniły, że gen CCM3/PDCD10 dzielił te same loci genomowe od Drosophila do człowieka, a struktura genu struktura CCM3/PDCD10 jest zachowana od człowieka do Branchiostoma floridae dla około 500 MYs z pewnymi zmianami u jeżowców i owadów. Zachowana struktura CCM3/PDCD10 charakteryzuje się obecnością indeli w N-końcowej domenie dimeryzacji. domenie dimeryzacji. Zidentyfikowaliśmy 951 wariantów CCM3/PDCD10 poprzez analizę 1092 ludzkich genomów z trzema najlepszymi klasami zmienności należącymi do 84% SNP, 6,9% insercji i 6,2% delecji. Zidentyfikowaliśmy 22 mutacje typu missense w ludzkim białku CCM3/PDCD10, z których trzy mutacje są szkodliwe. Zidentyfikowaliśmy również zidentyfikowaliśmy również cztery mutacje wzmacniające kodon stop w pozycjach E34*, E68*, E97* i E140*, odpowiednio. Niniejsze badanie jest pierwszą kompleksową analizą CCM3/PDCD10 w oparciu o pochodzenie filogenetyczne i warianty genetyczne. Badanie to potwierdza, że ewolucja białek CCM z organizacją rurową przez komórki śródbłonka. --- Mózgowe malformacje jamiste (CCM) to dysplazje nerwowo-naczyniowe, które powodują w kształcie morwy, zlokalizowane głównie w tkankach mózgu i rdzenia kręgowego. Mutacje w trzech genach są związane z CCM. Geny te kodują białka białka KRIT1/CCM1 (krev interaction trapped 1/cerebral cavernous malformations 1), cerebral cavernous malformations 2, osmosensing scaffold for MEKK3 (CCM2/malcavernin/OSM) i mózgowe wady rozwojowe jamiste 3/programowana śmierć komórki śmierć komórki 10 (CCM3/PDCD10). W ostatnim czasie poczyniono wiele znaczących postępów w naszym zrozumieniu struktury i funkcji tych białek, a także ich roli w sygnalizacji komórkowej. ich roli w sygnalizacji komórkowej. Tutaj przedstawiamy aktualne informacje na temat wiedzy na temat struktury białek CCM i ich funkcji w sygnalizacji komórkowej, w szczególności w sygnalizacji komórkowej, w szczególności w kompleksach adhezji komórkowej i kaskadach sygnalizacyjnych. kaskadach sygnalizacyjnych. Omawiamy lokalizację subkomórkową białek CCM, tworzenie i regulację kompleksu CCM. i regulację platformy sygnalizacyjnej kompleksu CCM, a także aktualne postęp w kierunku ukierunkowanej terapii chorób CCM. Ostatnie badania strukturalne zaczęły rzucać nowe światło na funkcję białek CCM i skupiamy się tutaj na tym, w jaki sposób w jaki sposób badania te pomogły w obecnym zrozumieniu tych ról oraz jak mogą one pomóc w przyszłych badaniach zarówno biologii związanej z CCM, jak i mechanizmów chorobowych mechanizmów. --- Malformacje jamiste mózgu to wady naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego ośrodkowego układu nerwowego, składające się ze skupisk rozszerzonych naczyń krwionośnych. częste krwotoki. Geny zmutowane w trzech postaciach autosomalnych dominujących malformacji jamistych mózgu jamistych mózgu zostały sklonowane, ale pozostaje niejasne, który typ komórek jest ostatecznie odpowiedzialny za uszkodzenie. W tym artykule opisujemy myszy z z insercją pułapki genowej w genie Ccm2. Zgodnie z ludzkim fenotypem, heterozygotyczne zwierzęta rozwijają wady naczyniowe mózgu, chociaż penetracja jest niska. penetracja jest niska. Aktywność beta-galaktozydazy w heterozygotycznym mózgu i hybrydyzacja in situ w mózgu typu dzikiego ujawniła ekspresję Ccm2 w neuronach i splocie naczyniówkowym splotu naczyniówkowego, ale nie w śródbłonku naczyniowym małych naczyń w mózgu. Wzór ekspresji Wzór ekspresji Ccm2 jest podobny do genu Ccm1 i jego białka ICAP1 (Itgb1bp1). Dane te sugerują, że mózgowe malformacje jamiste powstają w wyniku wad miąższu nerwowego otaczającego śródbłonek naczyniowy. komórek śródbłonka naczyniowego w mózgu. --- Mnogie rodzinne oponiaki występują w rzadkich zespołach genetycznych, w szczególności w neurofibromatoza typu 2. Powiązanie oponiaków i malformacji jamistych mózgu (CCM) mózgu (CCM) odnotowano u niewielu pacjentów w literaturze medycznej. literaturze medycznej. Celem naszego badania jest potwierdzenie preferencyjnego związek CCM i mnogich oponiaków u osób z mutacjami w genie w genie PDCD10 (znanym również jako CCM3). Trzech członków włoskiej rodziny dotkniętych drgawkami poddano konwencjonalnemu obrazowaniu rezonansu magnetycznego mózgu (MRI) z gadolinowym środkiem kontrastowym, w tym obrazowanie echa gradientowego (GRE). Trzy trzy geny powodujące CCM zostały zsekwencjonowane metodą Sangera. Dane literaturowe dotyczące pacjentów ze współistnieniem CCM i oponiaków zostały przejrzane. MRI MRI wykazało zmiany podobne do oponiaków opon mózgowo-rdzeniowych związane z wieloma miąższowymi CCM u wszystkich dotkniętych osób. Mutacja powodująca chorobę w genie w genie PDCD10 (p.Gln112PhefsX13). Na podstawie danych neuroradiologicznych dane neuroradiologiczne i molekularne, a także przegląd literatury, przedstawiamy spójny między mutacjami PDCD10 a zespołem CCM z licznymi oponiakami. oponiakami. Stan ten powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej zespołów mnogich/rodzinnych oponiaków. W przypadku mnogich/rodzinnych oponiaka zastosowanie odpowiedniej techniki MRI może obejmować GRE i/lub obrazowanie ważone podatnością (SWI) w celu wykluczenia CCM. Natomiast odpowiednie skany postgadolinowe mogą pomóc w zdefiniowaniu zmian opony twardej u pacjentów z CCM i są wskazane u osób z mutacją PDCD10. --- CEL: Zbadanie molekularnych cech genetycznych i klinicznych malformacji jamistych mózgu (CCM) w kohorcie hiszpańskich pacjentów. mózgu (CCM) w kohorcie hiszpańskich pacjentów. METODY: Przeanalizowaliśmy geny CCM1, CCM2 i CCM3 metodą MLPA i bezpośredniego sekwencjonowania eksonów i granic intronowych w 94 przypadkach. sekwencjonowanie eksonów i granic intronowych w 94 postaciach rodzinnych i 41 sporadycznych przypadkach przypadkach pacjentów z CCM pochodzących z Hiszpanii. Jeśli były dostępne, przeprowadzono badania RNA w poszukiwaniu alternatywnego lub kryptycznego splicingu. WYNIKI: W 29 rodzinnych przypadkach CCM zidentyfikowano łącznie 26 mutacji patogennych, z których 22 przewidują skrócone białka. białek, zidentyfikowano w 29 postaciach rodzinnych i w trzech sporadycznych przypadkach. Repertuar repertuar obejmuje sześć nowych mutacji typu non-sense i frameshift w CCM1 i CCM3. Znaleźliśmy również cztery mutacje typu missense, z których jedna zlokalizowana jest w trzecim motywie NPXY CCM1 i CCM3. NPXY w CCM1 i inną, która prowadzi do kryptycznego splicingu eksonu CCM1 6. Znaleźliśmy cztery delecje genomowe z utratą całego genu CCM2 u jednego pacjenta i częściową utratą genu CCM2 u jednego pacjenta. i częściową utratą genów CCM1 i CCM2 u trzech innych pacjentów. Cztery rodziny rodziny miały mutacje w CCM3. Wyniki obejmują wysoką częstotliwość wariantów intronowych wariantów intronowych, chociaż większość z nich lokalizuje się poza sekwencjami splicingowymi. Głównymi objawami związanymi z debiutem klinicznym były krwotok mózgowy, migreny i napady padaczkowe. Rzadkie współwystępowanie CCM z zespołami Noonan i Chiari oraz opóźnionym miesiączkowaniem. WNIOSKI: Analiza genów CCM za pomocą sekwencjonowania i MLPA wykryła mutacje w prawie 35% hiszpańskiej kohorty (36% przypadków rodzinnych i 10% sporadycznych pacjentów). pacjentów). Wyniki obejmują 13 nowych mutacji genów CCM i główne objawy kliniczne, które zasługują na uwagę. objawy kliniczne, które zasługują na uwagę w diagnostyce molekularnej i poradnictwie genetycznym genetycznej malformacji jamistych mózgu. --- Malformacja jamista mózgu jest powszechną ludzką chorobą naczyniową, która powstaje z powodu mutacji utraty funkcji w genach kodujących trzy wewnątrzkomórkowe białka adaptorowe białka adaptorowe, białko CCM1 (cerebral cavernous malformations 1), CCM2 i CCM3. CCM1, CCM2 i CCM3 oddziałują biochemicznie w szlaku wymaganym w komórkach śródbłonka podczas rozwoju układu sercowo-naczyniowego. komórek śródbłonka podczas rozwoju układu sercowo-naczyniowego u myszy i danio pręgowanego. Efektory przez które ten szlak sygnałowy reguluje funkcję śródbłonka, nie zostały jeszcze zidentyfikowane. nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Tutaj wykazaliśmy u danio pręgowanego, że ekspresja zmutowanych białek ccm3 (ccm3Delta), o których wiadomo, że powodują wady rozwojowe jamistości mózgu u ludzi. u ludzi nadaje fenotypy sercowo-naczyniowe identyczne z tymi związanymi z utratą ccm1 i ccm2. Białka CCM3Delta oddziaływały z CCM1 i CCM2, ale nie z innymi białkami, o których wiadomo, że wiążą CCM3 typu dzikiego, białko serynowo-treoninowe kinaza MST4 (MST4), sterylna 20-podobna kinaza serynowo-treoninowa 24 (STK24) i STK25, z których wszystkie mają słabo zdefiniowane funkcje biologiczne. Fenotypy sercowo-naczyniowe fenotypy charakterystyczne dla niedoboru CCM powstały z powodu niedoboru stk i i ccm3 w zarodkach danio pręgowanego. W hodowanych ludzkich komórkach śródbłonka, CCM3 i STK25 regulowały funkcję bariery w sposób podobny do CCM2, a STK negatywnie regulowały Rho poprzez bezpośrednią aktywację moesin. Badania te identyfikują STK jako niezbędne czynniki efektorowe sygnalizacji CCM w rozwoju i chorobach, które mogą regulować zarówno połączenia komórek śródbłonka, jak i połączenia komórek nabłonkowych. --- Wstęp: Mózgowe malformacje jamiste (CCM) występują jako sporadyczne lub autosomalne dominujące z niepełną penetracją objawów. Różnice w czynnikach genetycznych i środowiskowych mogą być zminimalizowane wśród krewnych pierwszego stopnia. Dlatego zbadaliśmy ekspresję kliniczną w rodzinie z kilkoma dotkniętymi chorobą członkami. METODY: Przebadaliśmy trzypokoleniową rodzinę z początkiem CCM jako krwotok mózgowy u młodszego (czteroletniego) rodzeństwa. Identyfikacja i CCM przeprowadzono w obrazach MRI całego mózgu ważonych metodą T2 lub gradient-echo. całego mózgu. Analiza genetyczna obejmowała SCCP, sekwencjonowanie i polimorfizm restrykcyjny polimorfizm restrykcyjny genu Krit1 u probanda i krewnych z grupy ryzyka. WYNIKI: Fenotypy malformacji jamistych mózgu (CCM) u nosicieli mutacji Krit1 mutacji Krit1 były bardzo zmienne. Zidentyfikowaliśmy nową mutację typu frameshift spowodowaną insercją 1902A w eksonie 17 genu Krit1, która prowadzi do przedwczesnego tripletu TAA i przewiduje fenotyp skracania Y634X. Bardzo uderzającym odkryciem był brak zarówno objawów klinicznych, jak i CCM u najstarszego rodzeństwa niosącego 1902insA. WNIOSKI: Pacjenci w tej rodzinie, nosiciele tej samej mutacji, ilustrują bardzo zmienną kliniczną i radiologiczną ekspresję mutacji Krit1. Wczesny i krytyczny wczesny i krytyczny początek u probanda kontrastuje z niewielkimi wynikami klinicznymi u krewnych dotkniętych chorobą. Jest to ważne w poradnictwie genetycznym. --- Mutacje utraty funkcji w genach CCM1/KRIT1, CCM2/MGC4607 i CCM3/PDCD10 są identyfikowane w zdecydowanej większości rodzinnych przypadków zidentyfikowane w zdecydowanej większości rodzinnych przypadków z licznymi mózgu (CCM). Jednak sekwencjonowanie genomowego DNA w połączeniu z nie wykrywa mutacji w 5% tych przypadków. Opisujemy rodzinę, w której zmiany CCM zostały odkryte przypadkowo z powodu badania opóźnienia rozwojowego u chłopca. Trzech członków rodziny w trzech pokoleniach miało typowe mnogie zmiany CCM i żadnych objawów klinicznych związanych z CCM. związanych z CCM. Nie wykryto mutacji przy użyciu sekwencjonowania genomowego DNA i ilościowego multipleksowego PCR krótkich fragmentów fluorescencyjnych (QMPSF). cDNA wykazało 99-nukleotydową insercję między eksonami 5 i 6 CCM1, wynikającą z mutacji zlokalizowanej głęboko w intronie 5 (c.262+132_262+133del), która aktywuje kryptyczne miejsce splicingu. Ten pseudoekson prowadzi do przedwczesnego kodonu stop kodonu stop. Dane te sugerują, że głębokie mutacje intronowe wyjaśniają część niekompletny wskaźnik wykrywania mutacji u pacjentów z CCM i podkreślają znaczenie analizy cDNA w celu zapewnienia kompleksowych testów diagnostycznych CCM. Ten rodzaj mutacji może być odpowiedzialny za pozornie sporadyczne prezentacje z powodu z powodu zmniejszonej penetracji.
Które geny są powiązane z wadami jamistymi mózgu?
Mutacje utraty funkcji w genach kodujących CCM1 (znany również jako KRIT1), CCM2 (znany również jako OSM i malcavernin) lub CCM3 (znany również jako PDCD10) powodują malformacje jamiste mózgu (CCM).