Zachowaniom autystycznym często towarzyszą liczne niepokojące objawy ze strony układu ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia czy biegunki. biegunka. Problemy te są często związane z rozregulowaniem fizjologicznej mikroflory w jelitach. mikroflory w jelitach. Celem niniejszego badania było określenie różnic w w mikroflorze jelitowej dzieci autystycznych i zdrowych. Szczepy Clostridium spp. i enterokoki były częściej izolowane z próbek stolca dzieci z autyzmem dzieci autystycznych i rzadziej pałeczki kwasu mlekowego. Różnice ilościowe zaobserwowano zaobserwowano różnice ilościowe wśród gronkowców, Candida spp. i Clostridium perfringens. Monitorowanie i stabilizacja mikroflory jelitowej oraz wiedza na temat roli poszczególnych szczepów w etiologii zaburzeń autystycznych może zwiększyć szanse na odpowiednią terapię. na odpowiednią terapię. --- CEL: Zbadanie, czy dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) mają objawy jelitowe zgodne z podstawowym zapaleniem jelit. METODY: Informacje na temat wzorców stolca dzieci i objawów jelitowych zebrane za pomocą kwestionariusza w wieku 4 tygodni oraz w wieku 6, 18, 30 i 42 miesięcy. dla 12 984 dzieci z badania Avon Longitudinal Study of Parents and Children (ALSPAC). Dane dotyczące 78 dzieci zidentyfikowanych przez lokalne systemy opieki zdrowotnej i/lub edukacji z ASD zostały porównane z danymi dotyczącymi 12 906 pozostałymi dziećmi w kohorcie. WYNIKI: Porównanie grupy z ASD i grupy kontrolnej w ciągu pierwszych 3,5 roku życia życia nie wykazało większych różnic w kolorze lub konsystencji stolca, ani w częstotliwości biegunki, zaparć, krwawych stolców lub bólu brzucha. Dzieci z ASD miały podobną częstotliwość oddawania stolca do 18 miesiąca życia, ale zaobserwowano tendencję dzieci z ASD oddawały więcej stolców w wieku 30 miesięcy (OR 3,73, 95% CI 1,11 do 12,6; p = 0,004) i w wieku 42 miesięcy (OR 6,46, 95% CI 1,83 do 22,7; p<0,001), chociaż tylko tylko troje dzieci oddawało więcej niż 4 stolce dziennie. Powtórzenie analizy tylko na tylko na tych przypadkach, w których zdiagnozowano klasyczny autyzm dziecięcy. podobne wyniki. WNIOSKI: W ciągu pierwszych 42 miesięcy życia dzieci z ASD miały wzorzec oddawania stolca wzorzec stolca, który był bardzo podobny do tego u innych dzieci, z wyjątkiem niewielkiego niewielkim wzrostem częstotliwości oddawania stolca w 30. i 42. miesiącu życia. Nie było żadnych objawów potwierdzających hipotezę, że dzieci z ASD miały zapalenie jelit. --- Wiele dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) cierpi na problemy żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, zaparcia i bóle brzucha. takie jak biegunka, zaparcia i bóle brzucha. To pobudziło badania nad możliwymi nieprawidłowościami mikrobioty jelitowej u pacjentów z autyzmem. pacjentów z autyzmem. Dlatego zaprojektowaliśmy to badanie w celu zidentyfikowania różnic (i / lub podobieństw) w mikrobiocie dzieci z autyzmem (bez dysfunkcja przewodu pokarmowego: n = 23; z dysfunkcją przewodu pokarmowego: n = 28) i ich neurotypowego rodzeństwa (n = 53), które dzielą podobne środowisko przy użyciu pirosekwencjonowania amplikonów FLX zakodowanych w znacznikach bakteryjnych. Niezależnie od diagnozy i cechy socjodemograficzne, ogólnie, Firmicutes (70%), Bacteroidetes (20%) i Proteobacteria (4%) były najbardziej dominującymi rodzajami w próbkach. Wyniki nie wykazały klinicznie istotnych różnic między grupami. Dane nie nie potwierdzają hipotezy, że mikrobiota przewodu pokarmowego dzieci z ASD ASD odgrywa rolę w symptomatologii ASD. Inne wyjaśnienia dla dysfunkcji przewodu pokarmowego w tej populacji, w tym podwyższony poziom lęku i samoograniczającą się dietę. --- Celem tego badania było oszacowanie częstości występowania przewlekłych objawów objawów żołądkowo-jelitowych w ogólnej populacji dzieci z autyzmem lub spektrum zaburzeń autystycznych (ASD). Miejscem badania była klinika specjalizująca się w ASD w dużym pediatrycznym centrum medycznym obsługującym obszar 10 hrabstw w środkowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych. środkowo-zachodniej części USA. W próbie 137 dzieci w wieku 24-96 miesięcy, sklasyfikowanych jako z autyzmem lub ASD według Autism Diagnostic Observation Schedule-Generic, 24 procent miało w wywiadzie co najmniej jeden przewlekły objaw żołądkowo-jelitowy. Najczęstszym najczęstszym objawem była biegunka, która występowała u 17 procent. Nie stwierdzono związku między przewlekłymi objawami żołądkowo-jelitowymi a historią regresji rozwojowej. regresji rozwojowej. Omówiono potencjalny związek fenotypowy między autyzmem i objawami żołądkowo-jelitowymi. --- Aktywność disacharydazy jelitowej zmierzono u 199 osób z autyzmem autyzmem w celu określenia częstości występowania niedoboru enzymu. Wszyscy pacjenci mieli biopsje dwunastnicy, które oceniono morfologicznie i oznaczono pod kątem aktywności laktazy, aktywność laktazy, sacharazy i maltazy. Częstość występowania niedoboru laktazy wynosiła 58% u dzieci z autyzmem w wieku ≤ 5 lat i 65% u starszych pacjentów. Jak można się było spodziewać, pacjenci z autyzmem w wieku 5 > lat wykazywali znaczny spadek aktywności laktazy laktazy (24%, p = .02) w porównaniu z pacjentami z autyzmem w wieku ≤ 5 lat. pacjentów z autyzmem. Chłopcy w wieku ≤ 5 lat z autyzmem mieli 1,7 razy niższą aktywność laktazy niż dziewczynki z autyzmem (p = .02). Tylko 6% pacjentów z autyzmem miało zapalenie jelit. zapalenie jelit. Niedobór laktazy niezwiązany ze stanem zapalnym jelit lub uszkodzeniem jest powszechny u dzieci z autyzmem i może przyczyniać się do dyskomfortu dyskomfortu w jamie brzusznej, bólu i obserwowanych nieprawidłowych zachowań. Większość autystycznych dzieci z nietolerancją nietolerancją laktozy nie jest identyfikowana na podstawie wywiadu klinicznego. --- Celem tego badania jest zbadanie, czy zgłaszane przez rodziców objawy żołądkowo-jelitowe (GI) są zwiększone w próbie pochodzącej z populacji dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) w porównaniu z grupą kontrolną. Uczestnicy 132 dzieci z ASD i 81 dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SEN), ale ale bez ASD, w wieku 10-14 lat oraz 82 dzieci rozwijających się typowo (TD). Dane zostały na temat objawów żołądkowo-jelitowych, diety, zdolności poznawczych i historii rozwoju. rozwojowych. Prawie połowa (wskaźnik ważony 46,5%) dzieci z ASD miała co najmniej co najmniej jeden objaw ze strony układu pokarmowego w ciągu całego życia w porównaniu z 21,8% dzieci z TD i 29,2% dzieci ze SPE. Dzieci z ASD miały więcej przeszłych i obecnych objawów żołądkowo-jelitowych i aktualnych objawów żołądkowo-jelitowych niż grupy TD lub SEN, chociaż we wszystkich grupach we wszystkich grupach w porównaniu z przeszłością. W grupie z ASD znacznie częściej występowały wymioty i biegunkę w przeszłości w porównaniu z grupą TD oraz większy ból brzucha niż w grupie SEN. niż w grupie SEN. W grupie ASD częściej występowały zaparcia (zdefiniowane jako wypróżnienia mniej niż trzy razy w tygodniu) i brudzenie się niż w grupach TD i SEN. SEN. Nie stwierdzono związku między objawami żołądkowo-jelitowymi a a zdolnościami intelektualnymi, nasileniem ASD, regresją ASD lub ograniczoną lub wybredną dietą. Rodzice zgłaszają więcej objawów żołądkowo-jelitowych u dzieci z ASD niż u dzieci z SEN lub TD. ale częstotliwość zgłaszanych objawów jest większa w przeszłości niż obecnie we wszystkich grupach. niż obecnie we wszystkich grupach. --- Dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) doświadczają wysokich wskaźników lęku, problemy z przetwarzaniem sensorycznym i problemy żołądkowo-jelitowe (GI); jednak związki między tymi objawami u dzieci z ASD powiązania między tymi objawami u dzieci z ASD nie były wcześniej nie były wcześniej badane. W bieżącym badaniu zbadano dwu- i wieloczynnikowe zależności między lękiem, nadmierną reaktywnością sensoryczną i przewlekłymi problemami żołądkowo-jelitowymi na próbie 2 973 dzieci z ASD zapisanych do Sieci Leczenia Autyzmu (w wieku 2-17 lat, 81,6% mężczyzn). Dwadzieścia cztery procent próby doświadczyło co najmniej jednego rodzaju przewlekłych problemów żołądkowo-jelitowych (zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, biegunka i/lub nudności trwające trzy lub więcej miesięcy). Dzieci z każdym rodzajem problemów żołądkowo-jelitowych miały znacznie wyższe wskaźniki zarówno lęku, jak i nadreaktywności sensorycznej. Nadmierna reaktywność sensoryczna i lęk były ze sobą silnie powiązane, a każdy z nich miał unikalny wkład w przewidywanie przewlekłych problemów żołądkowo-jelitowych w analizach regresji logistycznej. w analizach regresji logistycznej. Wyniki wskazują, że lęk, nadreaktywność sensoryczna nadreaktywność sensoryczna i problemy żołądkowo-jelitowe są prawdopodobnie powiązanymi ze sobą zjawiskami u dzieci z ASD. dzieci z ASD i mogą mieć wspólne mechanizmy leżące u ich podstaw.
Czy ból brzucha jest częstym objawem autyzmu?
Tak, chociaż nie ma dokładnych danych. Istnieją dane, że niedobór laktazy, niezwiązany ze stanem zapalnym jelit lub urazem, jest powszechny u dzieci autystycznych i może przyczyniać się do dyskomfortu w jamie brzusznej, bólu i obserwowanego nieprawidłowego zachowania.