Specyficzność rozszczepiania zasad angiogeniny wobec naturalnie występujących polirybonukleotydów została określona przy użyciu szybkiego sekwencjonowania RNA technologii. W przypadku 5S RNA z Saccharomyces cerevisiae i Escherichia coli, angiogenina rozszczepia wiązania fosfodiestrowe wyłącznie na resztach cytydylowych lub urydylowych najlepiej, gdy po pirymidynach następuje adenina. Jednak nie wszystkie istniejące wiązania pirymidynowe w 5S RNA są rozszczepiane, prawdopodobnie z powodu elementów struktury substratu. Pomimo wysokiego stopnia sekwencji homologii między angiogeniną a rybonukleazą A (RNazą A), która obejmuje wszystkie trzy reszty katalityczne, jak również reszty wiążące substrat, wzory rozszczepiania z naturalnym RNA są unikalne dla każdego enzymu. Angiogenina znacząco hydrolizuje pewne wiązania, które nie są znacząco atakowane przez RNazę A i odwrotnie. The Różne specyficzności rozszczepiania angiogeniny i RNazy A mogą wyjaśniać fakt, że fakt, że ta pierwsza jest angiogenna, podczas gdy druga nie. --- We wcześniejszych pracach wykazaliśmy, że metylacja 5'-CG-3' hamuje aktywność transkrypcyjną aktywność transkrypcyjną ludzkich elementów Alu związanych z genami alfa 1-globiną i genami angiogeniny w bezkomórkowym systemie transkrypcji z ekstraktów jądrowych HeLa ekstraktów jądrowych. Badania te zostały rozszerzone na różne sekwencje Alu i do badań nad mechanizmem zaangażowanym w wyciszanie transkrypcji przez metylację. Porównując wyniki DNazy I i siarczanu dimetylu (DMS) in in vitro na sekwencji konsensusowej w promotorze polimerazy RNA III pomiędzy niemetylowanym i metylowanym polem B 5'-CG-3', dowody na wpływ metylacji 5'-CG-3' na interakcję specyficznych białek jądrowych z sekwencjami DNA specyficznych białek jądrowych z sekwencjami DNA w regionie kontrolnym B elementów Alu. Wyniki te są zgodne z interpretacją, że metylacja 5'-CG-3' zakłóca wiązanie białek, które są niezbędne dla funkcji regionu kontrolnego B w tych elementach transkrybowanych przez polimerazę RNA III. i że metylacja promotora hamuje w ten sposób transkrypcję. --- Angiogenina (ANG) ulega translokacji jądrowej i promuje transkrypcję rybosomalnego RNA (rRNA), zwiększając w ten sposób wzrost i proliferację komórek. Jednakże, sposób działania ANG w stymulowaniu transkrypcji rRNA jest niejasny. Tutaj wykazać, że ANG zwiększa tworzenie preinicjacji polimerazy RNA I (Pol I) w promotorze rybosomalnego DNA (rDNA). ANG wiąże się z górnym elementem kontrolnym element (UCE) promotora i zwiększa obłożenie promotora RNA Pol I, jak również jak również czynnika selektywności SL1 TAFI 48 i TAFI 110. Pokazujemy również że ANG zwiększa liczbę aktywnie transkrybujących rDNA poprzez aktywację epigenetyczną aktywację poprzez metylację promotora i modyfikację histonów. ANG wiąże się z histonu H3, hamuje metylację H3K9 i aktywuje metylację H3K4, jak również acetylację acetylację H4 w promotorze rDNA. Dane te sugerują, że jednym z mechanizmów mechanizmów, za pomocą których ANG stymuluje transkrypcję rRNA, jest epigenetyczna aktywację promotora rDNA. --- Wykazano specyficzne wiązanie angiogeniny (ANG) z komórkami śródbłonka tętnicy płucnej cieląt wykazano. Wiązanie komórkowe w temperaturze 4 stopni C znakowanego 125I ludzkiego rekombinowanego ANG było zależne od czasu i stężenia, odwracalne i nasycalne w obecności rosnących ilości nieznakowanych cząsteczek. Interakcja wykazano, że interakcja jest specyficzna, ponieważ duży nadmiar nieznakowanego ANG zmniejszył wiązanie znakowanego ANG o 80%, podczas gdy podobne dawki RNazy A, strukturalnie spokrewnionego białka strukturalnie pokrewnego białka, nie miały żadnego wpływu. Analizy Scatcharda danych wiązania ujawniły dwa widoczne składniki. Miejsca o wysokim powinowactwie z pozorną stałą dysocjacji wynoszącą 5 x 10(-9) M wykazano, że reprezentują interakcje specyficzne dla komórek. interakcje. Drugi składnik, obejmujący miejsca o niskim powinowactwie/wysokiej pojemności z pozorną stałą dysocjacji 0,2 x 10(-6) M, był zasadniczo związany ze składnikami okołokomórkowymi. Miejsca wiązania ANG o wysokim powinowactwie różniły się z gęstością komórek i zostały znalezione na innych komórkach śródbłonka z aorty bydlęcej, rogówki i naczyń włosowatych kory nadnerczy, ale nie na fibroblastach płuc chomika chińskiego. fibroblastach płuc chomika chińskiego. Stwierdzono, że miedź dwuwartościowa, modulator angiogenezy, indukuje kilkukrotny wzrost specyficznej radioaktywności związanej z komórkami. Inhibitor rybonukleazy łożyskowej inhibitor rybonukleazy, ściśle wiążący inhibitor zarówno rybonukleolitycznych, jak i aktywność angiogenna ANG, zniosła wiązanie ludzkiej rekombinowanej ANG znakowanej 125I tylko w przypadku braku miedzi. --- Angiogenina ulega translokacji jądrowej w komórkach śródbłonka i mięśni gładkich. gdzie gromadzi się w jąderku i wiąże się z DNA. Jądrowa translokacja angiogeniny jest niezbędna dla jej aktywności biologicznej i jest pośredniczy szlak endocytotyczny, który jest niezależny od systemu mikrotubul i przetwarzania lizosomalnego. i przetwarzania lizosomalnego. Ponieważ jąderko jest organellą subjądrową zawierającą skupiska transkrypcyjnie aktywnych genów rybosomalnego RNA, badaliśmy wiązanie angiogeniny z międzygenowym odstępem genu rybosomalnego RNA, gdzie wiele elementów regulujących transkrypcję gdzie znajduje się wiele elementów regulujących transkrypcję. Tutaj donosimy że angiogenina wiąże się z powtórzeniami CT, które są obfite w nietranskrybowanym regionie rybosomalnego RNA. regionie genu rybosomalnego RNA. Sekwencja DNA wiążąca angiogeninę (CTCTCTCTCTCTCTCTCCCTC) została zidentyfikowana i oznaczona jako element wiążący angiogeninę element (ABE). ABE wiąże specyficznie angiogeninę i wykazuje aktywność promotora zależną od angiogeniny w systemie reporterowym lucyferazy. CT lub odwrócone pole GA, które są obficie rozmieszczone w genomie eukariotycznym i często są zlokalizowane w genomie angiogeniny. genomie eukariotycznym i często znajdują się w regionie 5'-flanking, zostały zaangażowane w regulacji ekspresji genów. Wcześniej wykazaliśmy, że angiogenina stymuluje syntezę syntezę rRNA. Obecne wyniki sugerują, że funkcja jądrowa angiogeniny może być nie tylko związana z produkcją rRNA, ale także odgrywać rolę w regulacji ekspresji genów zawierających powtórzenia CT.
Gdzie znajduje się element wiążący angiogeninę?
Angiogenina wiąże się z powtórzeniami CT, które są obfite w nietranskrybowanym regionie genu rybosomalnego RNA. Sekwencja DNA wiążąca angiogeninę (CTCTCTCTCTCTCTCCCTC) została zidentyfikowana i oznaczona jako element wiążący angiogeninę (ABE).