Choroba Taya-Sachsa (TSD) jest recesywnie dziedziczonym zaburzeniem spowodowanym mutacją genu HEXA. niedoborem aktywności heksozoaminidazy A spowodowanym mutacjami w genie HEXA. Do do tej pory nie ma informacji dotyczących genetyki molekularnej TSD u argentyńskich pacjentów. pacjentów argentyńskich. W niniejszym badaniu przeanalizowaliśmy 17 argentyńskich rodzin rodzin dotkniętych TSD, w tym 20 pacjentów z ostrą postacią dziecięcą i 3 z postacią podostrą. Ogólnie zidentyfikowaliśmy 14 różnych mutacji stanowiących 100% badanych alleli. Osiem mutacji było nowych: 5 było pojedynczych zmian zasad prowadzących do drastycznych zmian reszt lub skróconych białek, 2 były małymi delecjami, a jedna była mutacją intronową, która może powodować defekt splicingu. defekt splicingu. Chociaż spektrum mutacji było wysoce heterogeniczne, wysoka częstotliwość częstość mutacji c.459+5G>A, wcześniej opisanej w różnych populacjach. opisanej wcześniej w różnych populacjach. Analiza haplotypów sugerowała że w tych rodzinach mutacja c.459+5G>A mogła powstać w wyniku pojedynczego zdarzenia mutacyjnego. mutacji. --- Choroba Tay-Sachsa jest autosomalną recesywną chorobą genetyczną wynikającą z mutacji genu HEXA kodującego podjednostkę alfa enzymu lizosomalnego. mutacji genu HEXA kodującego podjednostkę alfa enzymu lizosomalnego, beta-N-acetyloheksozoaminidazy A (ref. 1). Stosunkowo wysoka częstotliwość nosicieli (1/27) śmiertelnej, dziecięcej postaci choroby występuje w populacji Żydów aszkenazyjskich. aszkenazyjskiej, ale nie jest jeszcze jasne, czy wynika to z efektu założyciela i przypadkowego dryfu genetycznego, czy też efektu założyciela i losowego dryfu genetycznego lub z selektywnej przewagi heterozygot. heterozygot. Zidentyfikowaliśmy mutację pojedynczej zasady w sklonowanym fragmencie genu sklonowanym fragmencie genu HEXA od pacjenta rasy aszkenazyjskiej. Ta zmiana, podstawienie C na G w pierwszym nukleotydzie intronu 12 powinna skutkować wadliwym splicingiem informacyjnego RNA. Test na zmutowany allel oparty na amplifikacji DNA przez reakcję łańcuchową polimerazy i rozszczepienie miejsca restrykcyjnego DdeI miejsce restrykcyjne generowane przez mutację ujawniło, że ten przypadek i dwa inne przypadki przypadki aszkenazyjskiej, dziecięcej postaci choroby Tay-Sachsa są heterozygotyczne dla dwóch różnych mutacji. Występowanie wielu zmutowanych alleli gwarantuje dalsze badanie hipotezy selektywnej przewagi. --- Choroba Taya Sachsa (TSD) jest zaburzeniem neurodegeneracyjnym spowodowanym niedoborem β-heksozoaminidazy Niedobór spowodowany mutacjami w genie HEXA. Mutacje prowadzące do choroby Tay Sachsa w Indiach są jeszcze nieznane. Naszym celem było określenie mutacji prowadzących do do TSD w Indiach poprzez pełne sekwencjonowanie genu HEXA. Kliniczne kryteria włączenia obejmowały neuroregresję, drgawki, przesadny odruch starczy, makrocefalię, wiśniowoczerwoną plamę w badaniu dna oka i spastyczność. Kryteria neuroobrazowania obejmowały hiperdensje wzgórzowe na obrazach tomografii komputerowej/T1W MRI mózgu. mózgu. Kryteria biochemiczne obejmowały niedobór heksozoaminidazy A (mniej niż 2% całkowitej aktywności heksozoaminidazy u pacjentów w wieku niemowlęcym). Aktywność heksozoaminidazy aktywność heksozoaminidazy była oznaczana metodą 4-metylobelliferylo-N-acetylo-β-D-glukozaminy, a aktywność heksozoaminidazy A oznaczono metodą inaktywacji termicznej i 4-metylobelliferylo-N-acetylo-β-D-siarczanu glukozaminy. Egzony i granice ekson-intron genu HEXA były sekwencjonowane dwukierunkowo przy użyciu automatycznego sekwenatora. Mutacje zostały potwierdzone u rodziców i wyszukane w publicznych bazach danych. publicznych bazach danych. Analiza in silico mutacji została przeprowadzona przy użyciu SIFT, Polyphen2, MutationT@ster i oprogramowania Accelrys Discovery Studio. Piętnaście rodzin zostało włączonych do badania. Zidentyfikowaliśmy sześć nowych mutacji typu missense, c.340 G>A (p.E114K), c.964 G>A (p.D322N), c.964 G>T (p.D322Y), c.1178C>G (p.R393P) i c.1385A>T (p.E462V), c.1432 G>A (p.G478R) oraz dwie wcześniej zgłoszone mutacje. c.1277_1278insTATC i c.508C>T (p.R170W). Mutacja p.E462V znaleziono w sześciu niespokrewnionych rodzinach z Gujarat, co wskazuje na efekt założyciela. efekt założyciela. Wcześniej znana mutacja miejsca splicingu c.805+1 G>C i inna mutacja intronowa c.672+30 T>G o nieznanym znaczeniu. Mutacje nie mogły zostać zidentyfikowane w jednej rodzinie. Wnioskujemy, że pacjenci z TSD z Gujarat powinni być badani pod kątem wspólnej mutacji p.E462V. --- Choroba Tay-Sachsa wykazuje różne formy na poziomie klinicznym i biochemicznym. na poziomie klinicznym i biochemicznym. Na poziomie molekularnym wykazano, że preparaty poli (A)+ RNA z fibroblastów pacjentów z klasyczną chorobą Tay-Sachsa nie zawierają wykrywalnej łańcucha alfa podczas analizy metodą Northern blotting z komplementarnym DNA kodującym łańcuch alfa ludzkiej beta-heksozoaminidazy A. W niniejszym raporcie klon p beta H alfa-5 wykorzystano do zbadania, czy pacjenci z dwoma różnymi wariantami warianty choroby Tay-Sachsa również nie mają wiadomości o łańcuchu alfa. Na podstawie analizy hybrydyzacji RNA, mogliśmy wykazać, że nasi pacjenci, którzy syntetyzują zmieniony łańcuch alfa, jak oceniono przez testowanie aktywności enzymu i substratu specyficzność, mają mRNA o długości 2,1 kb, który jest również widoczny u zdrowych pacjentów. --- Gangliozydoza GM2 to grupa zaburzeń neurologicznych wynikających z genetycznie wadliwego katabolizmu, a w konsekwencji nieprawidłowej akumulacji GM2-gangliozydu. Wyróżnia się trzy główne typy: wariant B (choroba Tay-Sachs Tay-Sachsa), wariant O (choroba Sandhoffa) i wariant AB, spowodowany nieprawidłowościami genetycznymi w genach. nieprawidłowości genetyczne w genach kodujących podjednostkę beta-heksozoaminidazy alfa- lub podjednostkę beta lub białko aktywujące GM2. Szereg nieprawidłowości genów genów odpowiedzialnych za chorobę Tay-Sachsa zostało już zidentyfikowanych i korelacja między nieprawidłowością genu beta-heksozoaminidazy alfa a fenotypem klinicznym została wyjaśniona w wielu przypadkach. a fenotypem klinicznym została wyjaśniona w wielu przypadkach. W najcięższym fenotypie choroby Tay-Sachsa (postać dziecięca), mRNA podjednostki alfa beta-heksozoaminidazy nie jest wytwarzane lub jest niestabilne. nie jest wytwarzane lub jest niestabilne, jak u francuskich pacjentów kanadyjskich lub żydowskich pacjentów z dziecięcą postacią choroby Tay-Sachsa. pacjentów z dziecięcą postacią choroby Tay-Sachsa lub polipeptyd nie wykazuje aktywności katalitycznej z powodu aktywności katalitycznej z powodu zmiany glikozylacji, takiej jak mutacja mutacja Glu482 do Li znaleziona u włoskiego pacjenta lub zmieniona struktura polipeptydu. polipeptydu. Mutacja zidentyfikowana w większości przypadków japońskiej japońskich pacjentów z dziecięcą chorobą Tay-Sachsa, która jest substytucją G do T na 3'-końcu intronu 5, generuje krótkie mRNA z całkowitym pominięciem eksonu 6 i polipeptydem pozbawionym 34 aminokwasów. generowany jest polipeptyd pozbawiony 34 aminokwasów, ale nieaktywny katalitycznie. Z drugiej strony z drugiej strony, niektóre aktywne dimery alfa beta muszą być generowane u pacjentów z łagodniejszymi fenotypami łagodniejszymi fenotypami choroby Tay-Sachsa, takimi jak mutacja Gly269-to-Ser w dorosłej postaci. u dorosłych. Niektóre z mutacji występują z wysoką częstotliwością w pewnych grupach etnicznych, takich jak grup etnicznych, takich jak pacjenci pochodzenia aszkenazyjskiego i francuscy Kanadyjczycy.(ABSTRAKT SKRÓCONY DO 250 SŁÓW) --- Zidentyfikowaliśmy trzy mutacje w genie beta-heksozoaminidazy A (HEXA) u młodzieńczego pacjenta z chorobą Tay-Sachsa (TSD), który wykazywał obniżony poziom HEXA mRNA. Dwie mutacje są nowe, c.814G>A (p.Gly272Arg) i c.1305C>T (p.=), zlokalizowane odpowiednio w eksonie 8 i eksonie 11. Trzecia mutacja, c.1195A>G (p.Asn399Asp) w eksonie 11, została wcześniej scharakteryzowana jako powszechny polimorfizm u Afroamerykanów. polimorfizm u Afroamerykanów. Aktywność HEXA mierzona w komórkach glejowych TSD, transfekowanych konstruktami cDNA HEXA niosącymi te mutacje, była niezmieniona od poziomu aktywności mierzonego w normalnym HEXA cDNA. Analiza produktów RT-PCR ujawniła trzy nieprawidłowe transkrypty u pacjenta, jeden, w którym ekson 8 był nieobecny, jeden, w którym ekson 11 był nieobecny, a trzeci pozbawiony zarówno eksonów 10 i 11. Wszystkie trzy nowe transkrypty zawierają przesunięcia ramki skutkujące przedwczesnymi kodonami kodony zakończenia (PTC). Transfekcja mini konstruktów genowych niosących mutacje c.814G>A i c.1305C>T dowiodła, że dwie mutacje powodują pominięcie eksonu. mRNA zawierające PTC są wykrywane i degradowane przez mechanizm nonsensownego rozpadu mRNA (NMD), aby zapobiec syntezie nieprawidłowych białek. białek. Jednakże, chociaż NMD funkcjonuje w fibroblastach pacjenta, nieprawidłowe transkrypty są nadal obecne. Sugerujemy, że poziom prawidłowo prawidłowo splicowanych transkryptów, a także wydajność, z jaką NMD degraduje transkrypty zawierające transkrypty zawierające PTC, najwyraźniej odgrywa ważną rolę w fenotypie fenotypu danego pacjenta, a zatem powinny być uważane za potencjalny cel terapii lekowej. cel dla terapii lekowej.
Który gen jest najczęściej mutowany w chorobie Tay-Sachsa?
Gen HEXA, kodujący podjednostkę alfa enzymu lizosomalnego, beta-N-acetyloheksozoaminidazy A