Wibracyjna teoria węchu zakłada, że transfer elektronów zachodzi przez w miejscach aktywnych receptorów zapachowych (OR), służąc jako czuła miara częstotliwości wibracji zapachu. miarą częstotliwości wibracyjnych odorantów, ostatecznie prowadząc do percepcji węchowej. percepcji węchowej. Poprzednie badanie wykazało, że osoby badane rozróżniały izotopomery wodoru/deuteru (izomery z atomami izotopowymi) piżma związek cyklopentadekanon jako dowód potwierdzający teorię. Tutaj nie znaleźliśmy dowodów na takie zróżnicowanie na poziomie molekularnym. W rzeczywistości okazuje się, że ludzki receptor rozpoznający piżmo, OR5AN1, zidentyfikowany przy użyciu heterologicznego systemu ekspresji OR i silnie reagujący na cyklopentadekanon i muskon, nie rozróżnia izotopomerów tych związków in vitro. Ponadto mysi receptor rozpoznający (metylotio)metanotiol, MOR244-3, a także inne wybrane ludzkie i mysie OR, reagowały podobnie na normalne, deuterowane i (13) C izotopomery ich odpowiednich ligandów, równolegle do naszych wyników z receptor piżma OR5AN1. Odkrycia te sugerują, że proponowana teoria wibracji nie ma zastosowania do ludzkiego receptora piżmowego OR5AN1, mysiego receptora tiolowego MOR244-3, lub innych badanych OR. Ponadto, w przeciwieństwie do przewidywań teorii wibracji, muscone-d30 nie ma pasm IR od 1,380 do 1,550 cm(-1), które są uważane za niezbędne dla zapachu piżma. Co więcej, nasza analiza teoretyczna pokazuje, że proponowany mechanizm transferu elektronów częstotliwości wibracyjnych substancji zapachowych może być łatwo tłumiony przez efekty kwantowe modów wibracyjnych cząsteczek innych niż zapachy. Te i inne obawy dotyczące transferu elektronów w RNO, wraz z naszymi rozległymi danymi eksperymentalnymi, przemawiają przeciwko wiarygodności teorii wibracji. teorii wibracji. --- Opisano nową teorię pierwotnej recepcji węchowej. Proponuje ona, że receptory węchowe reagują nie na kształt cząsteczek, ale na ich wibracje. Różni się ona od poprzednich teorii wibracyjnych (Dyson, Wright) tym, że dostarczając szczegółowy i wiarygodny mechanizm biologicznej transdukcji drgań molekularnych. molekularnych: nieelastyczne tunelowanie elektronów. Elementy spektroskopu tunelowania są identyfikowane w domniemanych receptorach węchowych i związanych z nimi białkach G. białko G. Opisano sposoby obliczania widm tunelowania elektronów cząsteczek zapachowych. są opisane. Podano kilka przykładów korelacji między widmem tunelowania a zapachem w strukturalnie niepowiązanych cząsteczkach. Zgodnie z przewidywaniami, cząsteczki o bardzo podobnym kształcie, ale różniące się wibracjami, pachną inaczej. Najbardziej uderzający jest przykład czystego acetofenonu i jego w pełni deuterowanego analogu acetofenonu-d8, które pachną inaczej, mimo że mają identyczną strukturę. Wydaje się, że fakt ten nie może być wyjaśniony przez teorie zapachu oparte na strukturze. Przedstawione tutaj dowody sugerują zamiast tego, że węch, podobnie jak widzenie kolorów i słuch, jest zmysłem spektralnym.
Czym jest wibracyjna teoria węchu?
Wibracyjna teoria węchu zakłada, że transfer elektronów zachodzi między substancjami zapachowymi w aktywnych miejscach receptorów zapachowych (OR), służąc jako czuła miara częstotliwości wibracji substancji zapachowych, co ostatecznie prowadzi do percepcji węchowej. Teoria ta sugeruje, że receptory węchowe reagują nie na kształt cząsteczek, ale na ich wibracje. Różni się ona od poprzednich teorii wibracyjnych (Dyson, Wright), zapewniając szczegółowy i wiarygodny mechanizm biologicznej transdukcji drgań molekularnych: nieelastyczne tunelowanie elektronów. Tak więc autorzy, którzy zaproponowali tę teorię, sugerują, że węch, podobnie jak widzenie kolorów i słuch, jest zmysłem spektralnym.