CEL: Celem badania była ocena wczesnych zmian w przysadce mózgowej przysadki po ciężkim urazowym uszkodzeniu mózgu (sTBI) i porównanie poziomów hormonów z podstawowymi danymi z opieki neurointensywnej, systematyczna ocena wyników CT i ocenić, czy zmiany hormonalne są związane z wynikami. METODY: Prospektywne badanie obejmujące kolejnych pacjentów w wieku 15-70 lat z sTBI, wynik w skali Glasgow Coma Scale (GCS) ≤ 8, początkowe ciśnienie perfuzji mózgowej > 10 mm Hg i przybyciem do naszego uniwersyteckiego szpitala urazowego pierwszego poziomu w ciągu 24 godzin po urazie głowy (n = 48). Próbki surowicy zostały pobrane rano (08-10 rano) dnia 1 i dnia 4 po sTBI w celu analizy kortyzolu, hormonu wzrostu (GH), prolaktyny, insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1), hormonu tyreotropowego tarczycy (TSH), wolnej trijodotyroniny (fT3), wolnej tyroksyny (fT4), hormonu folikulotropowego hormon folikulotropowy (FSH), hormon luteinizujący (LH), testosteron i globulina wiążąca hormony płciowe (SH globulina wiążąca hormony płciowe (SHBG) (mężczyźni). Surowica dla kortyzolu i GH została również uzyskano również wieczorem (17-19:00) w dniu 1 i dniu 4. Pierwsza tomografia komputerowa mózgu została sklasyfikowana według Marshalla. Niezależny personel ocenił wyniki po 3 miesiącach przy użyciu GOS-E. WYNIKI: Stwierdzono głębokie zmiany dla większości hormonów zależnych od przysadki w przysadkowych w ostrej fazie po sTBI, tj. niski poziom hormonów tarczycy, silną silna supresja osi przysadka-gonady i podwyższony poziom prolaktyny. Główne wyniki Główne wyniki tego badania były następujące: 1) Duży odsetek (54% dzień 1 i 70% dzień 4) pacjentów wykazywała poranne poziomy s-kortyzolu poniżej proponowanych poziomów odcięcia poziomy dla krytycznej niewydolności kortykosteroidów związanej z chorobą (CIRCI), tj. <276 nmol/L (=10 ug/dL), 2) Niski poziom s-kortyzolu nie był związany z wyższą śmiertelnością lub gorszym śmiertelnością lub gorszym wynikiem po 3 miesiącach, 3) istniał znaczący związek między wczesną (dzień 1) i silną supresją osi przysadkowo-gonadalnej a lepszym przeżyciem i korzystnym wynikiem funkcjonalnym 3 miesiące po sTBI, 4) Znacząco niższe poziomy fT3 i TSH w 4. dniu u pacjentów ze złym wynikiem po 3 miesiącach. wynik po 3 miesiącach. 5) Wyższy wynik CT Marshalla był związany z wyższym poziomem wyższym poziomem LH/FSH w dniu 1 i niższym poziomem TSH w dniu 4. korelacji między GCS, ICP lub CPP a poziomami hormonów. Tylko ICPmax i LH w dniu 1 u mężczyzn były istotnie skorelowane. WNIOSEK: Głębokie dynamiczne zmiany poziomu hormonów występują w ostrej fazie sTBI. fazie sTBI. Jest to zgodne z wcześniejszymi ustaleniami w różnych grupach krytycznie chorych pacjentów. krytycznie chorych pacjentów, z których większość można prawdopodobnie przypisać fizjologicznej adaptacji do ostrej choroby. Niski poziom kortyzolu był częstym i nie były związane z niekorzystnym wynikiem. Zachowana zdolność do dynamicznej odpowiedzi hormonalnej, tj. szybkiej i silnej supresji osi przysadkowo-gonadalnej. osi przysadka-gonady (dzień 1) i zdolność do przywracania aktywności osi przysadka-tarczyca (dzień 2). osi przysadka-tarczyca (dzień 4) była związana z mniej poważnymi obrażeniami według z ustaleniami CT i korzystnym wynikiem. --- Szczury z pasożytniczymi ranami naciętymi telencefalonu leczono przez 1,7, 21 lub 56 dni trijodotyroniną (T3), 0,5 mug/100 g masy ciała, wstrzykiwaną raz dziennie. Osobom kontrolnym wstrzykiwano roztwór wodny, w którym rozpuszczono T3 rozpuszczony. Mózgi zbadano histologicznie i dokonano oceny ilościowej dokonano regeneracji aksonów do i w poprzek zmian oraz gojenia się ran. gojenia się ran. T3, podawany przez okres 8 tygodni, stymulował regenerację aksonów w korze grzbietowej i ciele modzelowatym i promował gojenie się ran w ciele modzelowatym. Wyniki tego badania sugerują, że stosowanie T3 w klinicznym leczeniu urazów ośrodkowego układu nerwowego może mieć mniejszą wartość niż układu nerwowego może mieć mniejszą wartość niż wskazywała na to praca wcześniejszych autorów. wskazywały. --- Odpowiedź neuroendokrynna (NER) jest istotnym składnikiem procesu adaptacyjnego do urazu mózgu i poważnej operacji. procesu adaptacji do urazu, uszkodzenia mózgu i poważnej operacji. Podczas otrzymywania addytywnych humoralne i neuronalne doprowadzające, jądra mózgu odpowiedzialne za NER działają głównie przez drogi odprowadzające do osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) i układu współczulno-nadnerczowego. i układu współczulno-nadnerczowego, których aktywacje indukują późniejsze reakcje krążeniowe i metaboliczne. NER na uszkodzenie mózgu jest podobny do obserwowana u pacjentów z urazem pozamózgowym, nawet jeśli odpowiedź po urazie mózgu jest niezwykle zmienna. po urazie mózgu jest niezwykle zmienna. Ogólnie rzecz biorąc, występuje dwufazowy wzorzec dwufazowy, z burzą współczulno-nadnerczową związaną ze zmiennym i zmienionym stymulacją HPA podczas fazy odpływu. Po pierwszej fazie następuje spadek obu odpowiedzi, podczas gdy rozwijają się inne zmiany endokrynologiczne, obejmujące głównie hormony przeciwregulacyjne, gonadalne i tarczycy. Wynik po mózgu jest ściśle skorelowany z intensywnością tych zmian, szczególnie z poziomem katecholamin w osoczu i nasileniem zespołu niskiej zespół trójjodotyroniny. Zmiany hormonów tarczycy są w dużej mierze związane ze zmniejszeniem obwodowej dejodynacji tyroksyny. Ostatnie badania pokazują, że zwiększona produkcja wolnych rodników i obniżony poziom selenu (przeciwutleniacza) w surowicy (przeciwutleniacz) w surowicy odgrywają ważną rolę w metabolizmie tarczycy. Dwie główne kwestie pozostają nierozwiązane: a) dokładna definicja śmierci mózgowej, ponieważ endokrynna funkcja mózgu nie jest zniesiona w stanie obecnie definiowanym jako śmierć mózgu; oraz śmierć mózgu; oraz b) pytanie, czy hormonalna terapia zastępcza powinna być powinna być stosowana w ciężkich urazach mózgu. --- Hormony tarczycy są niezbędne do rozwoju i funkcjonowania mózgu, a także do dojrzewania i naprawy obwodowego układu nerwowego. a także do dojrzewania i naprawy obwodowego układu nerwowego. W mózgu mózgu większość 3,5,3'-trijodotyroniny jest lokalnie wytwarzana przez 5'-dejodynację tyroksyny katalizowaną przez dejodynazę typu 2. Brak żadnych informacji na temat metabolizmu hormonów tarczycy w obwodowym układzie nerwowym skłonił nas do zbadania ekspresji dejodynazy typu 2 (mRNA i aktywność) w obwodowym układzie nerwowym. aktywność) w obwodowym układzie nerwowym. Ekspresja mRNA dejodynazy typu 2 była bardzo niska w nerwie kulszowym szczurów do 5 dnia po urodzeniu, następnie wzrastała od 10. do 35-45. dnia, a następnie stopniowo spadała do poziomu niskie poziomy podstawowe obserwowane u dorosłych. Uszkodzenie nerwu kulszowego u dorosłego osobnika dorosłych indukowało wzrost mRNA i aktywności dejodynazy typu 2. Po kriolezji, stymulację obserwowano już po 4 godzinach, a poziomy mRNA wzrastały do 24-48 h, a następnie stopniowo spadały do poziomów podstawowych około 28 dni, kiedy regeneracja i odbudowa funkcjonalna zostały zakończone. Po trwałym przecięciu, regulacja w górę dejodynazy typu 2 utrzymywała się zarówno w segmentach proksymalnych i dystalnych do końca eksperymentu (28 dni). Po przecięciu i kriolezji następowała również zwiększona ekspresja mRNA dejodynazy typu 2 mRNA w ipsilateralnych zwojach korzeni grzbietowych L4/L6 w ciągu 24 godzin. mRNA i aktywność znaleziono w osłonkach nerwów obwodowych, ale nie w wewnętrznym przedziale nieuszkodzonego lub uszkodzonego nerwu. Hodowane fibroblasty z nerwu kulszowego nerwu kulszowego wyrażały dejodynazę typu 2 4 godziny po stymulacji 10 mikroM forskoliny, podczas gdy oczyszczone komórki Schwanna nie. Niniejsze badanie dostarcza dowodów na to, że obwodowy układ nerwowy ma swój własny system odpowiedzialny za lokalną produkcję 3,5,3'-trijodotyroniny, która może odgrywać kluczową rolę podczas procesu regeneracji. podczas procesu regeneracji.
Czy istnieją dowody sugerujące, że trójjodotyronina ma właściwości neuroprotekcyjne w przypadku urazowego uszkodzenia mózgu?
Tak, wykazano, że trójjodotyronina wykazuje właściwości neuroprotekcyjne w przypadku urazowego uszkodzenia mózgu.