TŁO: Ostatnio mikroRNA w rozwoju raka przyciągnęły wiele uwagi uwagę, ale ich rola w procesie nowotworzenia jest nadal w dużej mierze nieznana. W tym badaniu, funkcjonalna rola miR-22 w rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC) została zidentyfikowana. METODY: Ilościowy PCR w czasie rzeczywistym został użyty do określenia poziomu transkryptu miR-22 w próbkach klinicznych HCC, a jego korelację z przeżyciem wolnym od choroby przeżyciem wolnym od choroby została określona przy użyciu metody Kaplana-Meiera. Przywrócenie ekspresji miR-22 przeprowadzono w liniach komórkowych HCC, aby ocenić jego wpływ na proliferację komórek HCC proliferację i nowotworowość komórek HCC. WYNIKI: W 160 sparowanych próbkach tkanek HCC, ekspresja miR-22 była obniżona w HCC, a niska ekspresja miR-22 w HCC była predyktorem słabego przeżycia pacjentów z HCC. przeżycia u pacjentów z HCC. Badania funkcjonalne wykazały, że ektopowa ekspresja miR-22 znacząco hamuje proliferację komórek HCC i ich nowotworowość. Co więcej, deacetylaza histonowa 4 (HDAC4), o której wiadomo, że odgrywa kluczową rolę w rozwoju raka rozwoju raka, okazała się być bezpośrednio ukierunkowana i regulowana przez miR-22. Co więcej, HDAC4 był regulowany w górę w tkankach HCC regulowanych w dół przez miR-22, co sugeruje, że obniżenie poziomu miR-22 może uczestniczyć w kancerogenezie HCC i progresji poprzez nasilenie ekspresji HDAC4. Ponadto, proliferacja komórek proliferacja była również hamowana przez knockdown HDAC4 lub leczenie inhibitorem HDAC trichostatyną A w liniach komórkowych HCC. WNIOSEK: miR-22, regulowany w dół w HCC, ma działanie antyproliferacyjne na HCC zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto, miR-22 może mieć znaczny potencjał w identyfikacji rokowania i zastosowaniu terapii przeciwnowotworowej dla pacjentów z HCC. --- "miR2Disease", ręcznie zarządzana baza danych, ma na celu zapewnienie kompleksowego zasobów deregulacji mikroRNA w różnych chorobach człowieka. Aktualna wersja miR2Disease dokumentuje 1939 wyselekcjonowanych relacji między 299 ludzkimi mikroRNA i 94 chorobami człowieka poprzez przegląd ponad 600 opublikowanych artykułów. Około jedna siódma relacji mikroRNA-choroba reprezentuje patogenne role zderegulowanych mikroRNA w chorobach człowieka. Każdy wpis w miR2Disease zawiera szczegółowe informacje na temat relacji mikroRNA-choroba, w tym identyfikator mikroRNA ID, nazwę choroby, krótki opis relacji mikroRNA-choroba, wzór ekspresji mikroRNA, metodę wykrywania ekspresji mikroRNA, eksperymentalnie zweryfikowany gen docelowy ekspresji mikroRNA, eksperymentalnie zweryfikowane geny docelowe mikroRNA i odniesienie do literatury. miR2Disease zapewnia przyjazny dla użytkownika interfejs do wygodne wyszukiwanie każdego wpisu według identyfikatora mikroRNA, nazwy choroby lub genu docelowego. Ponadto, miR2Disease oferuje stronę zgłaszania, która pozwala badaczom na przesyłanie ustalonych relacji mikroRNA-choroba, które nie są udokumentowane. Po po zatwierdzeniu przez komitet przeglądu zgłoszeń, przesłane rekordy zostaną Baza danych miR2Disease jest dostępna bezpłatnie pod adresem http://www.miR2Disease.org. --- MikroRNA to małe niekodujące RNA, które kontrolują ekspresję genów. Wykazano, że te małe RNA przyczyniają się do kontroli wzrostu komórek, różnicowania i apoptozy, ważnych cech związanych z rozwojem i progresją raka. i progresją. W rzeczywistości ostatnie badania wykazały użyteczność mikroRNA jako biomarkerów biomarkerów związanych z rakiem. Wynika to z odkrycia, że mikroRNA wykazują zmienione profile ekspresji w nowotworach w porównaniu do normalnej tkanki. Ponadto, mikroRNA zostały powiązane z progresją raka. W niniejszym przeglądzie przedstawiono mechanizmy zmieniające ekspresję mikroRNA i ich związek z rakiem. z rakiem. Ponadto podkreślone zostanie potencjalne zastosowanie mikroRNA w warunkach klinicznych. zostanie również podkreślone. Wreszcie, wyzwania związane z przełożeniem badań z udziałem mikroRNA do sfery klinicznej. --- MikroRNA (miRNA) to małe cząsteczki RNA, które regulują ekspresję genów potranskrypcyjnie. Po odkryciu pierwszego miRNA u glisty Caenorhabditis elegans, te krótkie regulatorowe RNA okazały się być RNA w roślinach, zwierzętach i wirusach DNA. Około 3% ludzkich ludzkich genów koduje miRNA, a do 30% ludzkich genów kodujących białka może być regulowanych przez miRNA. MikroRNA odgrywają kluczową rolę w różnych procesach biologicznych, w tym w rozwoju, proliferacji komórek, różnicowaniu i apoptozie. W związku z tym zmieniona ekspresja miRNA może przyczyniać się do rozwoju chorób u ludzi, w tym raka. Niniejszy przegląd podsumuje pojawiającą się wiedzę na temat między biologią ludzkich miRNA a różnymi aspektami kancerogenezy. Omówione zostaną również różne techniki dostępne do badania miRNA. --- Receptory aktywowane proliferatorami peroksysomów (PPAR) są receptorami jądrowymi aktywowanymi ligandami. receptory jądrowe, które wywierają w wątrobie aktywność transkrypcyjną regulującą całe spektrum funkcji fizjologicznych, w tym cholesterol i kwasy żółciowe. spektrum funkcji fizjologicznych, w tym homeostazę cholesterolu i kwasów żółciowych i kwasów żółciowych, metabolizm lipidów/glukozy, reakcje zapalne, mechanizmy regeneracyjne i różnicowanie/proliferację komórek. mechanizmy regeneracyjne oraz różnicowanie/proliferację komórek. Zaburzenia ekspresji ekspresji lub aktywności określonych izoform PPAR w wątrobie są zatem uważa się, że stanowią krytyczne mechanizmy przyczyniające się do rozwoju chorób metabolicznych wątroby, zaburzeń wywołanych przez infekcje wirusowe wątroby oraz gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego. W związku z tym, specyficzni agoniści PPAR okazały się przydatne w leczeniu tych chorób metabolicznych, ale w przypadku terapii raka terapie, stosowanie agonistów PPAR jest nadal przedmiotem dyskusji. Co ciekawe, oprócz do wcześniej opisanych mechanizmów regulujących ekspresję i aktywność PPAR, mikroRNA pojawiają się jako nowe ważne regulatory ekspresji i aktywności PPAR w stanach patofizjologicznych. w warunkach patofizjologicznych i dlatego mogą stanowić przyszłe cele terapeutyczne w leczeniu wątroby. cele terapeutyczne w leczeniu zaburzeń metabolicznych wątroby i nowotworów. Tutaj dokonaliśmy przeglądu aktualnej wiedzy na temat ogólnej roli różnych izoform PPAR w powszechnych przewlekłych metabolicznych i zakaźnych chorobach wątroby, jak również w rozwoju nowotworów wątroby. Ostatnie prace podkreślające regulację PPAR przez mikroRNA zarówno w sytuacjach fizjologicznych, jak i patologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem omówiono również sytuacje fizjologiczne i patologiczne, ze szczególnym uwzględnieniem wątroby. --- Wzajemne oddziaływanie między komórkami nowotworowymi a ich mikrośrodowiskiem odgrywa kluczową rolę w rozwoju nowotworu. odgrywa kluczową rolę w rozwoju i progresji nowotworu. Chociaż rosnąca liczba dowodów na znaczenie mikrośrodowiska guza, zrozumienie wzajemnego oddziaływania jego składników i komórek nowotworowych pozostaje nieuchwytne. między jego składnikami a komórkami nowotworowymi pozostaje nieuchwytne. Szlaki wyzwalane przez czynniki mikrośrodowiskowe mogą modulować transkrypcję genów związanych z rakiem transkrypcję genów związanych z rakiem, wpływając również na małe niekodujące RNA, mikroRNA, które pojawiły się jako kluczowe potranskrypcyjne regulatory ekspresji genów, bezpośrednio zaangażowanych w ludzkie nowotwory. Chociaż mikroRNA regulują większość mechanizmów biologicznych, ich rola w mikrośrodowisku guza dopiero niedawno stała się przedmiotem intensywnych badań. dopiero niedawno stała się przedmiotem intensywnych badań. W tym artykule skupiamy się na wzajemnym powiązaniu między mikrośrodowiskiem guza a nieprawidłową ekspresją mikroRNA zaangażowanych w kancerogenezę. Omawiamy również pojawiające się role mikroRNA w mikrośrodowisku guza w odniesieniu do progresji raka. Stwierdzamy że mikroRNA mają kluczowe znaczenie dla naszego zrozumienia rozwoju raka i że celowanie w mikroRNA raka i że ukierunkowanie na szlaki sygnałowe mikroRNA w mikrośrodowisku jak również w komórkach nowotworowych otwiera nowe drogi terapeutyczne do globalnej kontroli raka. raka. --- TŁO: Ekspresja mikroRNA jest poważnie zaburzona w kancerogenezie, jednak dostępne są ograniczone dowody potwierdzające wyniki z modeli linii komórkowych w ludzkich klinicznych próbkach raka. MikroRNA-21 (mir-21) i mikroRNA-143 (mir-143) zostały wcześniej zostały wcześniej zidentyfikowane jako znacząco zderegulowane w szeregu nowotworów w tym w raku szyjki macicy. Naszym celem było zbadanie wzorców ekspresji kilku dobrze zbadanych gatunków mikroRNA w próbkach raka szyjki macicy i porównanie wyniki z próbkami linii komórkowych. METODOLOGIA/GŁÓWNE USTALENIA: Zmierzyliśmy ekspresję mir-21 i mir-143 w 142 utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie (FFPE) blokach tkankowych z biopsji szyjki macicy, pobranych z kliniki onkologicznej Dantec, Dakar, Senegal. Ekspresję mikroRNA przeprowadzono przy użyciu testów PCR w czasie rzeczywistym opartych na Taqman. Białko przeprowadzono również barwienie immunohistochemiczne w celu zbadania ekspresji białka docelowego na 72 próbkach. Stwierdziliśmy, że ekspresja mir-21 wzrastała wraz z pogorszeniem diagnozy klinicznej, ale mir-143 nie był skorelowany z histologią. Obserwacje te wyraźnie kontrastowały z wcześniejszymi doniesieniami dotyczącymi linii komórkowych raka szyjki macicy, w których mir-143 był konsekwentnie regulowany w dół, ale mir-21 w dużej mierze bez zmian. Po raz pierwszy zidentyfikowaliśmy również, że cytoplazmatyczna ekspresja białka cytoplazmatycznej ekspresji białka programowanej śmierci komórki 4 PDCD4; znanego celu mir-21) była znacznie niższa u kobiet z inwazyjnym rakiem szyjki macicy (ICC) w porównaniu do w porównaniu do tych z śródnabłonkową neoplazją szyjki macicy (2-3) lub rakiem in situ (CIN2-3/CIS), chociaż nie stwierdzono istotnej korelacji między mir-21 i ekspresją PDCD4, pomimo wcześniejszych badań identyfikujących transkrypt PDCD4 jako znany cel mir-21. WNIOSKI: Chociaż biomarkery mikroRNA mają wiele obiecujących cech, więcej badań nad poziomami ekspresji w histologicznie zdefiniowanych próbkach klinicznych aby zbadać znaczenie kliniczne badań opartych na odkryciach. Mir-21 może być przydatny w badaniach przesiewowych, biorąc pod uwagę, że zaobserwowaliśmy istotną korelację między poziomem ekspresji mir-21 a pogorszeniem histologicznym raka szyjki macicy. --- MikroRNA to niedawno odkryta klasa małych niekodujących funkcjonalnych RNA. Cząsteczki te pośredniczą w potranskrypcyjnej regulacji ekspresji genów w sposób sposób specyficzny dla sekwencji. Obecnie wiadomo, że mikroRNA są kluczowymi graczami w różnych procesach biologicznych. procesów biologicznych i wykazano, że są deregulowane w wielu nowotworach. nowotworach. Odkrycie kodowanych przez wirusy mikroRNA, zwłaszcza z rodziny wirusów onkogennych onkogennych wirusów, przyciągnęło ogromną uwagę w kierunku możliwości mikroRNA jako krytycznych modulatorów wirusowej onkogenezy. Przełom gospodarz-wirus pośredniczony przez mikroRNA, informacyjny RNA i białka, jest złożony i obejmuje różne komórkowe warstwy regulacyjne. W tym komentarzu opisujemy modele onkogenezy wirusowej, w której pośredniczy mikroRNA. --- MikroRNA (miRNA) to krótkie niekodujące RNA, które są zaangażowane w kilka ważnych procesów biologicznych poprzez regulację genów. ważnych procesach biologicznych poprzez regulację genów potranskrypcyjnie. Rakotwórczość jest jednym z kluczowych procesów biologicznych gdzie miRNA odgrywają ważną rolę w regulacji genów. MiRNA wywołują swoje działanie poprzez wiązanie się z 3' regionem nieulegającym translacji (3'UTR) docelowego mRNA, prowadząc do zahamowania translacji lub degradacji mRNA, w zależności od stopnia komplementarności par zasad. Do tej pory postuluje się istnienie ponad 1000 miRNA, choć dziedzina ta szybko się rozwija. Obecnie, miRNA stają się centrum zainteresowania w wielu obszarach badawczych, szczególnie w onkologii, o czym świadczy gwałtowny wzrost liczby publikacji w ostatniej dekadzie. ostatniej dekadzie. Badania te wykazały, że miRNA są deregulowane w szerokiej gamie ludzkich nowotworów. różnych nowotworach u ludzi. W związku z tym uzasadnione jest postawienie pytania, czy dalsze zrozumienie roli miRNA może być przydatne w diagnostyce, prognozowania i przewidywania odpowiedzi terapeutycznej na raka prostaty (PCa). Dlatego też w tym artykule przeglądowym omówimy potencjalne role różnych miRNA w PCa w celu dostarczenia aktualnych informacji, które są które mają stymulować dalsze badania w tej dziedzinie w celu uświadomienia sobie korzyści płynących z podejście terapeutyczne ukierunkowane na miRNA w leczeniu przerzutowego raka prostaty opornego na kastrację raka prostaty (mCRPC) w najbliższej przyszłości, ponieważ nie ma leczenia mCRPC. --- Ostra białaczka limfoblastyczna z komórek B (B-ALL) jest często związana z translokacjami chromosomalnymi prowadzącymi do deregulacji protoonkogenów. prowadzącymi do deregulacji protoonkogenów. MikroRNA może również podlegać zmianom chromosomalnym i w ten sposób przyczyniać się do karcynogenezy. MikroRNA, miR-125b-1, ulega nadekspresji w przypadkach B-ALL z mutacją B-ALL z translokacją t(11;14)(q24;q32); dlatego staraliśmy się określić rolę tego mikroRNA w komórkach B-ALL. tego mikroRNA w losie komórek B. Wykorzystaliśmy mysie komórki pre-BI wraz z mysimi i ludzkimi białaczkowymi liniami komórek B, aby wykazać, że ekspresja miR-125b zwiększa proliferację poprzez celowanie w regulator komórek B transkrypcji łańcucha ciężkiego immunoglobulin (Bright)/ARID3a, aktywator transkrypcji łańcucha ciężkiego immunoglobulin transkrypcji. Odpowiednio, ten gen docelowy był regulowany w dół u pacjentów z B-ALL z translokacją t(11;14)(q24;q32). Represja Bright/ARID3a zablokowała różnicowanie i zapewniała przewagę przeżycia komórkom Ba/F3 w warunkach głodu interleukiny-3. Ponadto, nadekspresja miR-125b chroniła komórki pre-BI i białaczkowe linie komórek B przed apoptozą poprzez blokadę aktywacji kaspazy przez mechanizm niezależny od p53 i BAK1. Podsumowując, miR-125b może działać jako onkogen w B-ALL poprzez celowanie w ARID3a i pośredniczenie w jego represję, prowadząc w ten sposób do zablokowania różnicowania, zwiększonej proliferacji i hamowania apoptozy. --- TŁO: Rola mikroRNA (miRNA) w szpiczaku mnogim (MM) nie została jeszcze w pełni wyjaśniona. w pełni wyjaśniona. Aby zidentyfikować miRNA, które są potencjalnie zderegulowane w MM, zbadaliśmy te mapowane w jednostkach transkrypcyjnych, opierając się na dowodach, że intronowe miRNA są często koeksprymowane z genami gospodarza. W tym celu, monitorowaliśmy wartości ekspresji transkryptów gospodarza w panelu 20 ludzkich linii komórkowych MM (HMCL) i skupiliśmy się na transkryptach, których ekspresja znacząco się różniła w całym zbiorze danych. METODY: Ekspresję miRNA określono ilościowo za pomocą ilościowego PCR w czasie rzeczywistym. Ekspresja genów i genomu zostały wygenerowane na mikromacierzach oligonukleotydowych Affymetrix mikromacierzach oligonukleotydowych. Algorytm Significant Analysis of Microarrays został do badania transkryptów o zróżnicowanej ekspresji. Konwencjonalne statystyki statystyki zostały wykorzystane do testowania korelacji pod kątem istotności. Biblioteki publiczne aby przewidzieć domniemane cele miRNA. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy transkrypty specyficzne dla sześciu genów gospodarza miRNA (CCPG1, GULP1, EVL, TACSTD1, MEST i TNIK), których średnie zmiany w ekspresji różniły się co najmniej 2-krotnie od średniej badanego zbioru danych. Oceniliśmy poziomy ekspresji poziomy ekspresji odpowiednich intronowych miRNA i zidentyfikowaliśmy istotną korelację między poziomami ekspresji MEST, EVL i GULP1 a odpowiadającymi im miRNA miR-335, miR-342-3p i miR-561, odpowiednio. Profilowanie w całym genomie 20 HMCL wykazało, że zwiększona ekspresja ekspresji trzech genów gospodarza i odpowiadających im intronowych miRNA była nie była skorelowana z lokalnymi zmianami liczby kopii. Warto zauważyć, że miRNA i ich geny gospodarza ulegały nadekspresji w części guzów pierwotnych w odniesieniu do prawidłowych komórek plazmatycznych. komórek plazmatycznych; jednak odkrycie to nie było skorelowane ze znanymi molekularnymi grupami szpiczaka. molekularnymi grupami szpiczaka. Przewidywane domniemane cele miRNA i profile transkrypcyjne związane z guzami pierwotnymi sugerują, że MEST/miR-335 i EVL/miR-342-3p mogą odgrywać rolę w naprowadzaniu komórek plazmatycznych i/lub interakcjach z mikrośrodowiskiem szpiku kostnego. mikrośrodowiskiem szpiku kostnego. WNIOSEK: Nasze dane potwierdzają koncepcję, że intronowe miRNA i ich geny gospodarza są regulowane w sposób zależny i mogą przyczynić się do zrozumienia ich biologicznej roli w nowotworach. Zgodnie z naszą wiedzą, jest to pierwszy dowód na rozregulowanej ekspresji miRNA w MM, zapewniając wgląd, który może prowadzić do identyfikacji nowych biomarkerów i zmienionych szlaków molekularnych choroby. --- MikroRNA (miRNA) pojawiły się jako krytyczne regulatory ekspresji genów poprzez modulując ekspresję wielu docelowych mRNA na poziomie potranskrypcyjnym. Obszerne badania wykazały, że miRNA są krytyczne w różnych ważnych procesach biologicznych, w tym procesy biologiczne, w tym wzrost komórek, proliferację, różnicowanie, rozwój i apoptozę. Jeśli chodzi o ich znaczenie, dysfunkcja miRNA została została powiązana z szerokim zakresem chorób. Zwiększona liczba badań wykazała, że miRNA mogą funkcjonalnie oddziaływać z szerokim spektrum czynnikami środowiskowymi (EF), w tym lekami, materiałami przemysłowymi, wirusami i patogenami bakteryjnymi, paleniem papierosów, alkoholem, odżywianiem, snem, wysiłkiem fizycznym, stres i promieniowanie. Co ważniejsze, interakcje między miRNA i EFs odgrywają kluczową rolę w określaniu nieprawidłowych fenotypów i chorób. chorób. W niniejszym artykule przedstawiamy zarys aktualnej wiedzy na temat specyficznych ról miRNA w ich interakcjach z różnymi EF i analizujemy literaturę literaturę szczegółowo opisującą interakcje miRNA-EFs w kontekście różnych chorób. chorób. --- WPROWADZENIE: MikroRNA (miRNA) są klasą małych niekodujących RNA, które kontrolują ekspresję genów poprzez celowanie w mRNA i wyzwalanie albo translacji represję lub degradację RNA. Ich nieprawidłowa ekspresja może być zaangażowana w ludzkie choroby, w tym raka. Aby przetestować hipotezę, że istnieje specyficzna sygnatura ekspresji miRNA, która charakteryzuje raka piersi u mężczyzn, my przeprowadziliśmy analizę mikromacierzy miRNA w serii męskich raków piersi i i porównaliśmy je z przypadkami ginekomastii męskiej i raka piersi u kobiet. METODY: Bloki parafinowe zostały uzyskane na Wydziale Patologii Uniwersytetu Thomasa Jeffersona od 28 pacjentów płci męskiej, w tym 23 przypadków raka piersi i pięciu przypadków przypadków ginekomastii męskiej oraz od 10 kobiet z przewodowym rakiem piersi. RNA poddano hybrydyzacji z mikromacierzami miRNA (~1,100 sond miRNA, w tym 326 ludzkich i 249 mysich genów miRNA, umieszczonych w duplikatach). Aby dodatkowo wesprzeć dane z mikromacierzy, przeprowadzono analizę immunohistochemiczną dla dwóch specyficznych genów miRNA miRNA (HOXD10 i VEGF) przeprowadzono w niewielkiej serii męskich raków piersi raka piersi i ginekomastii. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy sygnaturę miRNA męskiego raka piersi składającą się z dużej części część miRNA z niedostateczną ekspresją. W szczególności, 17 miRNA ze zwiększoną ekspresją ekspresją i 26 miRNA o obniżonej ekspresji zidentyfikowano w męskim raka piersi w porównaniu z ginekomastią. Wśród tych miRNA, niektóre miały dobrze scharakteryzowany związek z rozwojem raka, a niektóre wykazały deregulację w próbkach raka podobną do tej zaobserwowanej wcześniej w opublikowanych sygnaturach sygnaturach raka piersi u kobiet. Porównując męskie i żeńskie sygnatury ekspresji zaobserwowano 17 znacząco rozregulowanych miRNA (cztery z nadekspresją i 13 z ekspresją). (cztery z nadekspresją i 13 z niedekspresją w męskich rakach piersi). HOXD10 i VEGF znacząco podąża za odpowiadającą im deregulacją miRNA. odpowiada deregulacji miRNA. WNIOSKI: Nasze wyniki sugerują, że określone miRNA mogą być bezpośrednio zaangażowane w rozwój raka piersi u mężczyzn i że mogą one stanowić nowe narzędzie diagnostyczne narzędzie diagnostyczne w charakteryzowaniu określonych celów genów nowotworowych. --- 16th international charles heidelberger symposium on cancer research coimbra, portugalia. 26-28 września 2010. Abstrakty. --- Rak wątroby (rak wątrobowokomórkowy, HCC) jest jednym z głównych nowotworów złośliwych na świecie. Etiologicznie, hepatokarcynogeneza jest ściśle związana z zakażeniami HBV i HCV i HCV; jednak leżący u jej podstaw mechanizm molekularny nie jest do końca do końca poznany. MikroRNA to klasa małych niekodujących RNA, które negatywnie regulują ekspresję genów poprzez interakcję z 3'UTR mRNA kodującego białko. MikroRNA są zaangażowane w prawie wszystkie główne zdarzenia biologiczne i komórkowe, a ostatnie odkrycia ostatnie odkrycia dodatkowo łączą deregulację mikroRNA z ludzką kancerogenezą. W W tym przeglądzie skupimy się na nieprawidłowej ekspresji miRNA w raku wątroby oraz patologicznych implikacjach i funkcjach molekularnych niektórych dobrze scharakteryzowanych onkogennych i supresorowych miRNA. Wreszcie, kliniczna perspektywa perspektywa miRNA jako nowej interwencji diagnostycznej i terapeutycznej zostanie i terapeutycznej. --- Uważa się, że mikroRNA (miRNA) odgrywają fundamentalną rolę w procesie nowotworzenia i mają ogromny potencjał w diagnostyce i leczeniu raka. Jednakże rola miRNA w karcynogenezie wątrobowokomórkowej wciąż nie jest w pełni wyjaśniona. Zbadaliśmy nieprawidłowo wyrażone miRNA zaangażowane w wątrobiaka poprzez porównanie profili ekspresji miRNA w nowotworowych hepatocytach z normalnymi pierwotnymi ludzkimi hepatocytami, a 37 rozregulowanych miRNA zostało sprawdzonych przez dwukrotną zmianę z istotną różnicą (P<0,05). Analiza klastrowania oparta na na 13 miRNA ze zmianami ponad 15-krotnymi wykazała, że wzorce ekspresji miRNA między hepatocytami nowotworowymi i prawidłowymi były wyraźnie różne. Spośród 13 miRNA stwierdziliśmy, że miR-375 był znacząco obniżony w tkankach i liniach komórkowych raka wątrobowokomórkowego (HCC). Nadekspresja miR-375 w komórkach raka wątroby zmniejszała proliferację komórek, klonogenność, migrację/inwazję, a także indukowała zatrzymanie G1 i apoptozę. Aby odkryć molekularny mechanizm molekularny mechanizm fenotypu, w którym pośredniczy miR-375 w komórkach raka wątroby, opisany powyżej, zbadaliśmy domniemane cele za pomocą narzędzi bioinformatycznych i stwierdziliśmy, że okazało się, że astrocyte elevated gene-1 (AEG-1) był potencjalnym celem miR-375. Następnie wykazaliśmy, że miR-375 wiązał się bezpośrednio z 3'-nietranslowanym regionem AEG-1 i hamował ekspresję AEG-1. TaqMan ilościowa odwrotna transkryptaza-PCR i analiza Western blot wykazały, że ekspresja miR-375 była była odwrotnie skorelowana z ekspresją AEG-1 w tkankach HCC. Zablokowanie AEG-1 przez RNAi w komórkach HCC, podobnie jak nadekspresja miR-375, tłumiło właściwości nowotworowe właściwości guza. Ektopowa ekspresja AEG-1, odwrotnie, może częściowo odwrócić przeciwnowotworowe działanie miR-375. przeciwnowotworowe działanie miR-375. W modelu mysim, terapeutyczne podawanie skoniugowanych z cholesterolem 2'-O-metylo-modyfikowanych mimetyków miR-375 (Chol-miR-375) może znacząco zahamować wzrost ksenograftów wątrobiaka u nagich myszy. Podsumowując Podsumowując, nasze odkrycia wskazują, że miR-375 celuje w AEG-1 w HCC i hamuje wzrost komórek raka wątroby in vitro i in vivo, a także podkreślają potencjał terapeutyczny miR-375 w leczeniu HCC. --- WPROWADZENIE: miRNA są bardzo ważnymi regulatorami w procesach biologicznych, takich jak takich jak rozwój, różnicowanie komórkowe i kancerogeneza. Biorąc pod uwagę ważną rolę miRNA w nowotworzeniu i rozwoju nowotworów, warto jest zbadać, czy niektóre miRNA odgrywają rolę w mechanizmie przeciwnowotworowym flawonoidów. flawonoidów. Jednak taka rola nie została jeszcze zgłoszona. Wcześniej wybraliśmy obiecujący środek przeciwnowotworowy 3,6-dihydroksyflawon (3,6-DHF) w eksperymentach farmakodynamicznych. w eksperymentach farmakodynamicznych, który może służyć jako wiodący związek do rozwoju silniejszych leków przeciwnowotworowych lub suplementów chemoprewencyjnych. Niniejsze Niniejsze badanie ma na celu zbadanie chemoprewencyjnej aktywności 3,6-DHF przeciwko rakowi sutka. METODY: Eksperymentalny model karcynogenezy piersi został opracowany przez dootrzewnowe wstrzyknięcie 1-metylo-1-nitrozomocznika (MNU). Biodostępność 3,6-DHF u szczurów wykryto metodą HPLC. Ekspresja mikroRNA-34a (miR-34a) i mikroRNA-21 (miR-21) oceniano za pomocą ilościowej reakcji RT-PCR w czasie rzeczywistym. RT-PCR. Apoptozę komórek analizowano za pomocą cytometrii przepływowej lub terminalnej deoksynukleotydylotransferazy dUTP nick end-labeling assay. Potencjał błony mitochondrialnej potencjał błony mitochondrialnej oznaczono przy użyciu 5,5',6,6'-tetrachloro-1,1',3,3'-tetraetylo-imidakarbocyjaniny jodku barwnika przez konfokalnej laserowej mikroskopii skaningowej. Poziom cytochromu C w cytozolu został oceniano metodą western blotting. WYNIKI: Nasze badanie wykazało, że doustne podawanie 3,6-DHF skutecznie hamowało rakotwórczość piersi wywołaną MNU u szczurów, zmniejszając częstość występowania raka o 35,7%. o 35,7%. Wykrywanie biodostępności wykazało, że stężenie 3,6-DHF wynosiło 2,5 ± 0,4 μg / ml w osoczu szczurów w ciągu 2 godzin po podaniu i wynosiło 21,7 ± 3,8 μg/ml w moczu w ciągu 24 godzin. Doustne podawanie 3,6-DHF nagim myszom BALB / c z komórkami raka piersi również znacząco hamowało wzrost guza in vivo. Co więcej, nasze badanie wykazało, że globalna regulacja w górę miR-21 i regulacja w dół miR-34a w raku piersi może być odwrócona przez 3,6-DHF, który znacząco zwiększył ekspresję miR-34a i zmniejszył ekspresję miR-21 - indukując apoptozę komórek raka piersi in vitro i in vivo. Nadekspresja miR-34a indukowana transfekcją plazmidową lub hamowanie miR-21 przez oligonukleotydy oligonukleotydami znacząco promowała proapoptotyczne działanie 3,6-DHF. Inaktywacja miR-34a lub nadprodukcja miR-21 osłabiały przeciwnowotworowe działanie 3,6-DHF. działanie 3,6-DHF. WNIOSEK: Odkrycia te wskazują, że 3,6-DHF jest silnym naturalnym środkiem środkiem chemoprewencyjnym, a miR-34a i miR-21 odgrywają rolę w indukowanej MNU i przeciwnowotworowym mechanizmie działania flawonoidów. --- Glejak jest najczęstszym i najbardziej śmiertelnym nowotworem mózgu u ludzi. Zilustrowanie funkcji zaburzonych podczas kancerogenezy i sposobu ich są deregulowane, jest bardzo ważne dla zrozumienia mechanizmu leżącego u ich podstaw. Aberracje transkrypcyjne mogą odgrywać istotną rolę w etiologii glejaka. glejaka wielopostaciowego, które mogą być spowodowane zarówno zmianami genomowymi, jak i innymi cząsteczki regulacyjne. W tym badaniu zbadaliśmy możliwą współpracę deregulację mikroRNA (miRNA) i czynników transkrypcyjnych (TF) w glejaku glioblastoma, zgodnie z hipotezą, że miRNA i TF mogą mieć łączny wpływ regulacyjny na geny glejaka. Przeszukaliśmy sieci regulacyjne specyficzne dla glejaka poprzez integrację powiązanych z glejakiem miRNA, TF i geny oraz zidentyfikowaliśmy 54 pętle sprzężenia zwrotnego (FFL). Kontynuacja funkcjonalna analiza wzbogacenia tych FFL ujawniła niektóre funkcje ważne dla dla kancerogenezy, ale także kilka unikalnych funkcji specyficznych dla zidentyfikowane. --- TŁO: Heterogeniczne rybonukleoproteiny jądrowe (hnRNP) typu A/B (hnRNP A1, A2/B1, A3) są wysoce spokrewnionymi wielofunkcyjnymi białkami uczestniczącymi w w alternatywnym splicingu poprzez antagonizowanie innych czynników splicingowych, w szczególności ASF/SF2. Zmieniony wzór ekspresji hnRNP A2/B1 i/lub samego wariantu splicingowego B1 w ludzkim raku płuca i ich potencjał jako markerów molekularnych do wczesnej wczesnej diagnozy pozostają przedmiotem intensywnych badań. Głównym celem niniejszego badania było wykorzystanie sparowanych biopsji guza/nowotworu od pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca. niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC) w celu zbadania profili ekspresji hnRNP A1, A2/B1 i A3 w połączeniu z ASF/SF2. METODY: Połączyliśmy western blotting homogenatów tkankowych z badaniem immunohistochemicznym utrwalonych skrawków tkanek i kwantyfikacją poziomów ekspresji mRNA w guzie w porównaniu z sąsiednimi normalnie wyglądającymi obszarami płuc u tego samego pacjenta. WYNIKI: Nasze badanie, oprócz wyraźnych dowodów na głównie niesprzężoną deregulacji hnRNP A/B, ujawniło, że hnRNP A1 jest najbardziej zderegulowanym białkiem białko o wysokiej częstotliwości nadekspresji (76%), a następnie A3 (52%) i A2/B1 (43%). Co więcej, bezpośrednie porównanie poziomów białka/mRNA wykazało brak korelacji w przypadku hnRNP A1 (jak również ASF/SF2), ale nie A2/B1, sugerując, że u podstaw ich deregulacji leżą różne mechanizmy. WNIOSEK: Nasze wyniki dostarczają mocnych dowodów na regulację w górę hnRNP A / B w NSCLC i wspierają istnienie odrębnych mechanizmów odpowiedzialnych za ich rozregulowaną ekspresję. --- TŁO: Ekspresja mikroRNA-101 (miR-101) jest negatywnie związana z wzrostem guza i tworzeniem naczyń krwionośnych w kilku litych nowotworach nabłonkowych. Jednak rola miR-101 w ludzkim raku piersi pozostaje nieuchwytna. WYNIKI: MiR-101 był znacząco zmniejszony w różnych podtypach ludzkiego raka piersi raka piersi w porównaniu z sąsiednimi normalnymi tkankami piersi (P<0.01). Regulacja w górę miR-101 hamowała proliferację komórek, migrację i inwazję i promowała apoptozę komórek w ER alfa-dodatnich i ER alfa-ujemnych komórkach raka piersi i normalnych komórkach piersi. Regulacja w dół miR-101 wykazywała przeciwny wpływ na wzrost komórek i przerzuty. Dalsze badania ujawniły znaczącą odwrotną korelację między ekspresją miR-101 i Stathmin1 (Stmn1), a miR-101 może wiązać się z 3'-nietranslowanym regionem (UTR) Stmn1 w celu zahamowania translacji Stmn1. Hamowanie wzrostu komórek i przerzutów indukowane przez regulację w górę miR-101 zostało częściowo przywrócone przez nadekspresję Stmn1. Zablokowanie Stmn1 osłabia regulację w dół za pośrednictwem miR-101 zwiększenie wzrostu komórek i przerzutów. Co ważniejsze, analiza in vivo stwierdzono, że poziom mRNA i białka Stmn1 w różnych podtypach ludzkiego raka piersi tkanek raka piersi, w przeciwieństwie do regulacji w dół miR-101, były znacząco podwyższone. WNIOSKI: Badanie to wykazało, że regulacja w dół miR-101 w różnych podtypach tkanek ludzkiego raka piersi jest związana ze wzrostem proliferacji komórkowej i inwazyjności poprzez celowanie w Stmn1, co podkreśla nowy mechanizm regulacyjny w raku piersi i może dostarczyć cennych wskazówek dla przyszłej diagnostyki klinicznej raka piersi. --- WPROWADZENIE: Eksperymentalne i kliniczne dowody wskazują na kluczową rolę progesteronu i jądrowego receptora progesteronu (PR) w kontrolowaniu sutka gruczołu sutkowego. Jednak molekularne mechanizmy działania progesteronu w raka piersi wciąż pozostają nieuchwytne. Z drugiej strony, mikro RNA (miRNA) są krótkie kwasy rybonukleinowe, które również odgrywają kluczową rolę w patogenezie raka. patogenezie raka. Rola miRNA w raku piersi indukowanym progestagenem jest słabo zbadana. W tym badaniu zbadaliśmy modulację miRNA przez progestynę w procesie nowotworzenia gruczołu sutkowego. METODY: Przeprowadziliśmy badanie obejmujące cały genom w celu zbadania regulacji ekspresji miRNA regulacja ekspresji miRNA w raku piersi. ekspresja miR-16 była badana przez RT-qPCR w liniach komórek rakowych z wyciszonym PR, transduktorem sygnału i aktywatorem transkrypcji 3 (Stat3) lub c-Myc, leczonych lub nie progestynami. Komórki raka piersi transfekowano prekursorem miR-16 i przeprowadzono przeprowadzono testy proliferacji, Western blot lub eksperymenty in vivo. Geny docelowe miR-16 zostały wyszukane za pomocą podejścia bioinformatycznego, a badanie Badanie koncentrowało się na cyklinie E. Przeprowadzono testy genów reporterowych, aby potwierdzić, że cyklina E 3'U że cyklina E 3'UTR jest bezpośrednim celem miR-16. WYNIKI: Stwierdziliśmy, że dziewięć miRNA było regulowanych w górę, a siedem w dół przez progestynę w komórkach guza sutka. miR-16, którego funkcja jako supresora nowotworu w białaczce supresor w białaczce została już wykazana, został zidentyfikowany jako jeden z miRNA w komórkach mysiego i ludzkiego raka piersi. Progestagen indukował spadek poziomu miR-16 poprzez klasyczny PR i poprzez hierarchiczną interakcji między Stat3 i onkogennym czynnikiem transkrypcyjnym c-Myc. Wyszukiwanie miR-16 wykazało, że gen CCNE1, kodujący regulator cyklu komórkowego cyklinę E, zawiera konserwatywne miejsca docelowe miR-16 w regionie mRNA 3' UTR region. Stwierdziliśmy, że podobnie do mechanizmu molekularnego leżącego u podstaw miR-16, Stat3 i c-Myc uczestniczyły w indukcji ekspresji cykliny E. indukcji ekspresji cykliny E przez progestagen. Co więcej, nadekspresja miR-16 znosiła zdolność progestyny do indukowania regulacji cykliny E, ujawniając, że cyklina E jest nowym celem miR-16 w raku piersi. Nadekspresja miR-16 hamowała również indukowany progestyną wzrost guza piersi in in vitro i in vivo, demonstrując po raz pierwszy rolę miR-16 jako supresora guza w procesie nowotworzenia gruczołu sutkowego. Odkryliśmy również, że ligand ErbB heregulina (HRG) regulowała w dół ekspresję miR-16, który następnie uczestniczy w aktywności proliferacyjnej HRG w komórkach nowotworowych piersi. WNIOSKI: W tym badaniu ujawniliśmy pierwszy profil ekspresji miRNA regulowany przez progestagen i zidentyfikowaliśmy nową rolę miR-16 jako supresora nowotworu w wzrostu indukowanego progestyną i czynnikiem wzrostu w raku piersi. --- Wstęp: Rak żołądka jest czwartym najczęstszym nowotworem na świecie i drugą najczęstszą przyczyną zgonów związanych z rakiem. drugą najczęstszą przyczyną zgonów związanych z rakiem. Rozwój raka żołądka jest głównie związany z zakażeniem H. Pylori, co prowadzi do skupienia się w badaniach patologicznych na czynnikach bakteryjnych i środowiskowych. patologii na czynnikach bakteryjnych i środowiskowych, a w mniejszym stopniu na mechanizmie rozwoju nowotworu. MikroRNA to małe niekodujące cząsteczki RNA zaangażowane w potranskrypcyjną regulację genów. Stwierdzono, że regulują geny zaangażowane w różne funkcje biologiczne, a zmiany w ekspresji mikroRNA są powiązane z patogenezą wielu nowotworów złośliwych. Obecne badanie koncentruje się na identyfikacji mikroRNA zaangażowanych w raka żołądka raka żołądka i zbadaniu ich mechanistycznego znaczenia poprzez scharakteryzowanie ich celów. WYNIKI: Mikromacierze miRNA Invitrogen NCode zidentyfikowały miR-449 jako zmniejszony w 1-letnich myszach Gastrin KO i w tkankach żołądka zakażonych H. Pylori w porównaniu do do tkanek zwierząt typu dzikiego. Szybkość wzrostu linii komórkowych żołądka z nadekspresją miR-449 została zahamowana o 60% w porównaniu do kontroli. Analiza cyklu komórkowego Analiza cyklu komórkowego komórek z nadekspresją miR-449 wykazała znaczny wzrost frakcji frakcji sub-G1 wskazującej na apoptozę. Testy ß-Gal wykazały fenotyp starzenia się fenotyp linii komórkowych żołądka z nadekspresją miR-449. Tablice Affymetrix 133v2 zidentyfikowały GMNN, MET, CCNE2, SIRT1 i CDK6 jako cele miR-449. Testy lucyferazy zostały wykorzystane do potwierdzenia GMNN, MET, CCNE2 i SIRT1 jako bezpośrednich celów. My pokazujemy również, że nadekspresja miR-449 aktywowała p53 i jego dalszy cel p21, a także markery apoptozy rozszczepione CASP3 i PARP. Co ważne, analizy qPCR wykazały utratę ekspresji miR-449 w ludzkich klinicznych nowotworach żołądka w porównaniu do prawidłowych tkanek. WNIOSKI: W tym badaniu udokumentowaliśmy zmniejszoną ekspresję miR-449 u myszy Gastrin KO i dodatkowo potwierdziliśmy jego utratę w ludzkich guzach żołądka. My zbadaliśmy funkcję miR-449 poprzez identyfikację jego bezpośrednich celów. Ponadto wykazaliśmy, że miR-449 indukuje starzenie się i apoptozę poprzez aktywację szlaku szlak p53. --- TŁO: Rozregulowana ekspresja mikroRNA (miRNA) była wcześniej obserwowana w ludzkich tkankach nowotworowych. w ludzkich tkankach nowotworowych i okazała się obiecująca w określaniu stanu nowotworu. Istnieje jednak niewiele informacji na temat tego, czy i kiedy zmiany ekspresji miRNA występują w normalnych tkankach po ekspozycji na czynnik rakotwórczy. WYNIKI: Aby zbadać możliwe zmiany w czasie ekspresji miRNA indukowanej przez czynnik rakotwórczy, poddaliśmy myszy działaniu jednej dawki 120 mg/kg N-etylo-N-nitrozomocznika (ENU), modelowego genotoksycznego czynnika rakotwórczego i nośnika kontrolnego. Profile ekspresji miRNA oceniano w wątrobie myszy w przebiegu czasowym. miRNA izolowano z wątroby w dniach 1, 3, 7, 15, 30 i 120 po leczeniu i określano ich ekspresję. po leczeniu, a ich ekspresję określono za pomocą tablicy miRNA PCR. Analiza składowych głównych profili ekspresji miRNA wykazała, że ekspresja miRNA w dniach po leczeniu (PTD) 7 i 15 różniły się od tych w innych punktach czasowych i kontroli. Liczba różnicowo wyrażonych miRNA (DEM) zmieniała się w czasie (odpowiednio 3, 5, 14, 32, 5 i 5 w PTD 1, 3, 7, 15, 30 i 120). i 120, odpowiednio). Wielkość zmiany ekspresji zmieniała się w czasie z najwyższymi zmianami w PTD 7 lub 15 dla większości DEM. In silico analiza funkcjonalna DEM w PTD 7 i 15 wykazała, że główne funkcje tych DEM indukowanych ENU były związane z uszkodzeniami DNA, naprawą DNA, apoptozą i innymi procesami związanymi z kancerogenezą. WNIOSEK: Nasze wyniki wykazały, że wiele miRNA zmieniło swoją ekspresję, aby odpowiedzieć na ekspozycję genotoksycznego kancerogenu ENU, a liczba i wielkość zmian była najwyższa w PTD od 7 do 15. Tak więc, jeden do dwóch tygodni po ekspozycji jest najlepszym czasem na pobieranie próbek ekspresji miRNA. --- MikroRNA (miRNA) odgrywają ważną rolę w kancerogenezie poprzez regulację ich genów docelowych. Polimorfizmy pojedynczych nukleotydów związane z miRNA (miR-SNP) mogą wpływać na biogenezę miRNA i miejsca docelowe oraz mogą zmieniać mikroRNA. (miR-SNP) mogą wpływać na biogenezę miRNA i miejsca docelowe oraz mogą zmieniać ekspresję i funkcje mikroRNA ekspresję i funkcje. Zbadaliśmy 11 miR-SNP, w tym 5 w genach mikroRNA w genach mikroRNA, 3 w miejscach wiązania mikroRNA i 3 w składnikach maszynerii przetwarzania mikroRNA i oceniliśmy czas do nawrotu (TTR) według genotypów miR-SNP u 175 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC) poddanych resekcji chirurgicznej. pacjentów. Stwierdzono znaczące różnice w TTR w zależności od KRT81 rs3660 (mediana TTR: 20,3 miesiąca dla genotypu CC w porównaniu do 86,8 miesiąca dla genotypu CG lub GG P = 0,003) i XPO5 rs11077 (mediana TTR: 24,7 miesiąca dla genotypu AA w porównaniu z 73,1 miesiąca dla genotypów AC lub CC; P = 0,029). Ponadto, gdy pacjenci zostali podzieleni według stadium, różnice te zostały utrzymane dla pacjentów w stadium I (P = 0,002 dla KRT81 rs3660; P<0,001 dla XPO5 rs11077). Gdy pacjenci zostali podzieleni na podgrupy według histologii, wpływ KRT81 rs3660 na TTR był znaczący u pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym (P = 0,001). rakiem płaskonabłonkowym (P = 0,004), ale nie u pacjentów z gruczolakorakiem. W analizach wieloczynnikowych KRT81 rs3660 CC (OR = 1,8; P = 0,023) i genotyp XPO5 rs11077 AA (OR = 1,77; P = 0,026) pojawiły się jako zmienne niezależne wpływające na TTR. Analizy immunohistochemiczne w 80 próbkach płuc wykazały, że 95% raków płaskonabłonkowych było pozytywnych dla KRT81, w porównaniu do tylko 19% gruczolakoraków (P<0,0001). Podsumowując, miR-SNP są nową klasą SNPs które mogą dodać przydatne informacje prognostyczne na temat wyniku klinicznego resekcji NSCLC i mogą być potencjalnym kluczowym narzędziem do selekcji pacjentów wysokiego ryzyka w stadium I wysokiego ryzyka. Co więcej, KRT81 okazał się obiecującym markerem immunohistochemicznym do identyfikacji płaskonabłonkowego raka płuc. --- MikroRNA (miRNA) stanowią ewolucyjnie konserwowaną klasę małych niekodujących RNA, które ulegają endogennej ekspresji i pełnią kluczowe funkcje. niekodujące RNA, które ulegają endogennej ekspresji i pełnią kluczowe funkcje w podstawowych procesach komórkowych, takich jak cykl komórkowy, apoptoza i różnicowanie. różnicowanie. Zaburzenia ekspresji i funkcji miRNA prowadzą do deregulacji podstawowych procesów komórkowych prowadzących do nowotworzenia. Rosnąca liczba dowodów eksperymentalnych sugeruje, że nowotwory ludzkie mają rozregulowaną ekspresję ekspresję mikroRNA, które zostały zaproponowane jako nowe onkogeny lub supresory nowotworów. onkogenów lub supresorów nowotworów. Ostatnie badania wykazały, że wzorce ekspresji mikroRNA służą jako fenotypowe sygnatury różnych nowotworów i mogą być wykorzystywane jako narzędzia diagnostyczne, prognostyczne i terapeutyczne, narzędzia diagnostyczne, prognostyczne i terapeutyczne. W kilku badaniach przeanalizowano globalne profile ekspresji mikroRNA lub funkcjonalną rolę mikroRNA w raku prostaty. Tutaj dokonaliśmy przeglądu roli mikroRNA w kancerogenezie prostaty, podsumowując wyniki podsumowując wyniki takich badań. Ponadto, najnowsze dowody wskazują, że czynniki żywieniowe odgrywają ważną rolę w procesie kancerogenezy poprzez modulację ekspresji miRNA, chociaż brakuje takich badań w odniesieniu do raka prostaty. raka prostaty. Zaproponowano, że dietetyczna modulacja ekspresji miRNA może przyczyniać się do przeciwnowotworowego działania składników diety. składników diety. W niniejszym przeglądzie podsumowaliśmy wyniki badań nad wpływu czynników dietetycznych na ekspresję i funkcję miRNA. --- MikroRNA (miRNA) reprezentują klasę małych niekodujących RNA, które kontrolują ekspresję genów ekspresję genów poprzez ukierunkowanie na informacyjny RNA (mRNA). Ostatnio wykazano, że ekspresja że ekspresja miRNA jest zmieniona w wielu chorobach człowieka, w tym w nowotworach, sugerując, że miRNA może odgrywać potencjalną rolę w patogenezie różnych chorób. chorób. Doniesiono również, że istnieje unikalny wzór ekspresji miRNA w stanie chorobowym różniący się od stanu normalnego. W niniejszym przeglądzie skupiamy się na sygnaturach miRNA w różnych chorobach człowieka, w tym nowotworach. Takie sygnatury mogą być wykorzystywane jako markery diagnostyczne i prognostyczne. --- Odkryciu biomarkerów nowotworowych i ich walidacji poświęcono wiele uwagi i ogromną ilość zasobów. na odkrywanie i walidację biomarkerów nowotworowych. Jednak nadal istnieje ograniczona liczba użytecznych biomarkerów dostępnych do użytku klinicznego. Idealny biomarker powinien być łatwy do oznaczenia za pomocą minimalnie inwazyjnych procedur medycznych, ale posiadać wysoką czułość i swoistość. Powszechnie stosowanymi krążącymi biomarkerami są białka w surowicy, z których większość wymaga pracochłonnej analizy utrudnionej przez niską czułość we wczesnym wykrywaniu nowotworów. Ponieważ deregulacja mikroRNA (miRNA) jest związana z rozwojem i progresją raka, profilowanie krążących miRNA zostało wykorzystane w wielu badaniach w celu zidentyfikowania nowych minimalnie inwazyjnych biomarkerów miRNA. W tym przeglądzie omawiamy pochodzenie krążących bezkomórkowych miRNA i ich nośników we krwi. Podsumowujemy kliniczne i funkcje potencjalnie obiecujących biomarkerów miRNA w różnych nowotworach, wraz z ich różnych nowotworach, wraz z ich docelowymi genami w inicjacji i rozwoju guza. w inicjacji i rozwoju nowotworu. Dodatkowo analizujemy niektóre wyzwania techniczne w stosowaniu biomarkerów miRNA w praktyce klinicznej. --- mikroRNA (miR) to endogenne małe niekodujące RNA, które ulegają nieprawidłowej ekspresji w różnych nowotworach. miR-152 i miR-148a nie zostały kompleksowo zbadane w raku jajnika. kompleksowo badane w raku jajnika. Dlatego celem tego badania było określenie roli miR-152 i miR-148a w nabłonkowym raku jajnika. Całkowity RNA wyekstrahowano z tkanek 78 pacjentek z nabłonkowym rakiem jajnika, 17 prawidłowych tkanek nabłonka jajnika i dwóch linii komórkowych raka jajnika. Stosując ilościowego PCR w czasie rzeczywistym (qRT-PCR), a następnie metody 2-ΔΔCT do obliczenia wyników, stwierdziliśmy, że poziomy ekspresji miR-152 były znacząco obniżone w tkankach raka jajnika w porównaniu do prawidłowych tkanek nabłonka jajnika tkanek nabłonka jajnika (p<0,05). Jednakże, chociaż ekspresja miR-148a była u 65% pacjentek, nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w ekspresji miR-148a. ekspresji. Stwierdzono silną korelację między ekspresją miR-152 i miR-148a (p<0,001, korelacja Pearsona). Związek między miR-152 lub miR-148a w raku jajnika a cechami kliniczno-patologicznymi, odpowiedzią na terapię i krótkoterminowymi wynikami leczenia. kliniczno-patologicznymi, odpowiedzią na terapię i przeżyciem krótkoterminowym. Wyniki wykazały, że nie istniała żadna korelacja. Ponadto stwierdziliśmy, że zarówno miR-152 i miR-148a były regulowane w dół w liniach komórkowych raka jajnika. Po miR-152 lub miR-148a zostały transfekowane do linii komórkowych raka jajnika, test proliferacji komórek test proliferacji komórek MTT wykazał, że proliferacja komórek została znacząco zahamowana. Podsumowując, miR-152 i miR-148a mogą być zaangażowane w raka jajnika poprzez deregulację proliferacji komórek. Mogą być nowymi biomarkerami do wczesnego wykrywania lub celami terapeutycznymi raka jajnika. raka jajnika. --- Nowotwory płuc stanowią ogromny odsetek zgonów w krajach uprzemysłowionych, Dlatego też istnieje coraz większe zapotrzebowanie na opracowanie nowych metod leczenia. Nowotwory te są spowodowane kombinacją czynników środowiskowych, głównie palenia papierosów i zmian genetycznych. MikroRNA (miRNA) są niedawno odkrytą klasą niekodowych niedawno odkrytą klasą regulacyjnych niekodujących małych RNA o znaczeniu w wielu procesach biologicznych. Silne dowody łączą zaburzone profile ekspresji miRNA profile ekspresji i szlaki do etiologii kilku chorób, w tym nowotworów. Niniejszy artykuł koncentruje się na pojawiającej się roli funkcji miRNA w rozwoju raka płuc, ze szczególnym uwzględnieniem raka płuc, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania profili i polimorfizmów miRNA do polimorfizmów do molekularnej i biologicznej charakterystyki wzrostu i progresji guza płucnego. wzrostu i progresji guza. Ponadto podkreślamy potencjalną użyteczność miRNA związanych z rakiem płuc jako biomarkerów klinicznych o znaczeniu znaczenie diagnostyczne, prognostyczne i terapeutyczne oraz kładziemy nacisk na obiecujące nowe strategie lecznicze oparte na miRNA. --- MikroRNA to małe niekodujące RNA, które regulują ekspresję genów na poziomie poziomie transkrypcyjnym lub potranskrypcyjnym. Są one zaangażowane w rozwój rozwój komórkowy, różnicowanie, proliferację i apoptozę oraz odgrywają znaczącą rolę w nowotworach. Badanie profili ekspresji mikroRNA specyficznych dla nowotworów ujawniło powszechną deregulację tych cząsteczek w różnych nowotworach. Kilka badań wykazało, że mikroRNA funkcjonują jako geny supresorowe nowotworów lub onkogenów, których utrata lub nadekspresja ma znaczenie diagnostyczne i prognostyczne. znaczenie diagnostyczne i prognostyczne. Wydaje się, że mikroRNA działają jako główne regulatory ekspresji genów. ekspresji genów. W tym przeglądzie omawiamy rolę mikroRNA w raku i sposób, w jaki mikroRNA wywierają swoje funkcje poprzez regulację swoich docelowych genów. Analiza bioinformatyczna domniemanych miejsc wiązania miRNA wskazała kilka nowych potencjalnych celów genowych zaangażowanych w apoptozę, angiogenezę i mechanizmy przerzutowe. mechanizmy przerzutowe. Dopasowanie obliczeniowej analizy predykcyjnej wraz z danymi z mikromacierzy wydaje się najlepszą metodą identyfikacji docelowych genów mikroRNA. MikroRNA wraz z czynnikami transkrypcyjnymi generują złożony kod kombinatoryczny regulujący ekspresję genów. Zatem manipulowanie sieciami genów mikroRNA i czynników transkrypcyjnych może stanowić nowe podejście do opracowywania terapii przeciwnowotworowych. --- MikroRNA (miRNA) to krótkie niekodujące cząsteczki RNA odgrywające role regulacyjne poprzez hamowanie translacji lub rozszczepianie transkryptów RNA. Chociaż liczba zweryfikowanych ludzkich miRNA wciąż rośnie, tylko kilka z nich zostało funkcjonalnie funkcjonalnie opisanych. Jednak pojawiające się dowody sugerują potencjalny udział zmienionej regulacji miRNA w patogenezie nowotworów, a geny te są są uważane za funkcjonujące zarówno jako supresory nowotworów, jak i onkogeny. W naszym badaniu zbadaliśmy metodą Real-Time PCR ekspresję 156 dojrzałych miRNA w raku jelita grubego. raka jelita grubego. Analiza za pomocą kilku algorytmów bioinformatycznych guzów jelita grubego i sąsiadujących tkanek nienowotworowych od pacjentów i linii komórkowych raka jelita grubego pozwoliła na zidentyfikowanie grupy 13 miRNA, których ekspresja jest znacząco zmieniona w tym nowotworze. Najbardziej istotnie zderegulowanym miRNA jest miR-31, miR-96, miR-133b, miR-135b, miR-145 i miR-183. Ponadto poziom ekspresji miR-31 była skorelowana ze stopniem zaawansowania nowotworu CRC. Nasze wyniki sugerują że profil ekspresji miRNA może mieć znaczenie dla biologicznego i zachowanie kliniczne nowotworów jelita grubego. --- Rak endometrium jest siódmym najczęściej występującym nowotworem u kobiet na całym świecie. Dlatego też wyjaśnienie patogenezy i opracowanie skutecznego leczenia raka endometrium są ważne. Jednak kilka aspektów mechanizmu kancerogenezy w endometrium pozostaje niejasnych. Związki ze zmiennością genetyczną i mutacjami genów związanych z rakiem, ale nie zapewniają one pełnego wyjaśnienia. nie zapewniają pełnego wyjaśnienia. Dlatego też w ostatnich latach epigenetyczne, które nie obejmują zmian w sekwencjach DNA. Badania mające na celu wykrycie nieprawidłowej hipermetylacji DNA w komórkach nowotworowych w mikroskopijnych ilościach in vivo i zastosowanie wyników do diagnostyki nowotworów. w diagnostyce nowotworów. Uważa się, że uszkodzenie mechanizmu naprawy niedopasowania DNA odgrywa dużą rolę w rozwoju raka endometrium, ze zmianami w ekspresji hML. szczególnie ważne są zmiany w ekspresji genu hMLH1. Wyciszenie genów takich jak APC i CHFR, Sprouty 2, RASSF1A, GPR54, CDH1 i RSK4 przez hipermetylację DNA, wystąpienie zespołu Lyncha z powodu dziedzicznej epimutacji hMLH1. epimutacją genów naprawy niedopasowania hMLH1 i hMSH2 oraz regulacją ekspresji genów przez mikroRNA. przez mikroRNA może również leżeć u podstaw rakotwórczych mechanizmów raka endometrium. raka endometrium. Dalsze zrozumienie tych kwestii może pozwolić na opracowanie nowych terapii. --- MikroRNA (miRNA) to krótkie niekodujące RNA, które odgrywają kluczową rolę w wielu procesach komórkowych poprzez posttranskrypcyjne funkcje regulacyjne. Nieprawidłową rolę miRNA odnotowano w wielu nowotworach układu krwiotwórczego, w tym w szpiczaku mnogim (MM). nowotworach układu krwiotwórczego, w tym w szpiczaku mnogim (MM). W niniejszym przeglądzie podsumowujemy aktualną wiedzę na temat roli miRNA w patogenezie MM. --- TŁO: MikroRNA (miRNA) to małe (19-22-nt) jednoniciowe niekodujące cząsteczki RNA, których deregulacja ekspresji może przyczyniać się do chorób człowieka. RNA, których deregulacja ekspresji może przyczyniać się do rozwoju chorób u ludzi. w tym wieloetapowych procesów kancerogenezy u ludzi. Krążące miRNA są pojawiającymi się biomarkerami w wielu chorobach i nowotworach, takich jak cukrzyca typu 2, choroby płuc, rak jelita grubego i rak żołądka; jednak, zdefiniowanie sygnatury miRNA w osoczu w ostrej białaczce szpikowej (AML), która może służyć jako biomarker do diagnozy lub w obserwacji nie zostało jeszcze zrobione. do tej pory. METODY: Mikromacierz TaqMan miRNA została przeprowadzona w celu identyfikacji rozregulowanych miRNA w osoczu pacjentów z AML. osoczu pacjentów z AML. Ilościowy RT-PCR w czasie rzeczywistym został użyty do walidacji wyników. wyniki. Przeprowadzono analizę krzywej charakterystyki odbiornik-operator (ROC) w celu oceny dokładności diagnostycznej wysoce i znacząco zidentyfikowanych zderegulowanych miRNA jako potencjalnych kandydatów na biomarkery. WYNIKI: Poziom ekspresji w osoczu let-7d, miR-150, miR-339 i miR-342 był obniżony, podczas gdy let-7b i miR-523 był regulowany w górę w grupie AML w momencie diagnozy w porównaniu do zdrowych grup kontrolnych. Analizy krzywej ROC ujawniły AUC (obszary pod krzywą ROC) 0,835 (95% CI: 0,7119- 0,9581; P<0,0001) i 0,8125 (95% CI: 0,6796-0,9454; P=0,0005) odpowiednio dla miR-150 i miR-342. odpowiednio. Połączone analizy ROC z wykorzystaniem tych 2 miRNA wykazały podwyższone AUC wynoszące 0,86 (95% CI: 0,7819-0,94; P<0,0001) wskazujące na efekt addytywny w wartości diagnostycznej tych 2 miRNA. Wyniki QRT-PCR wykazały, że poziom ekspresji poziom ekspresji tych dwóch miRs u pacjentów z całkowitą remisją AML przypominał z grupą kontrolną osób zdrowych. WNIOSKI: Nasze odkrycia wskazują, że miR-150 i miR-342 w osoczu są nowymi ważnymi i obiecującymi biomarkerami w diagnostyce AML. Te nowe i obiecujące markery wymagają walidacji w większych badaniach prospektywnych. --- MikroRNA (miRNA lub miR) zostały zintegrowane z programami nowotworowymi jako jako onkogeny lub geny supresorowe nowotworów. Stwierdzono, że miR-124 jest w kilku nowotworach, takich jak glejak, rdzeniak i rak wątrobowokomórkowy. rak wątrobowokomórkowy. Jednak jego rola w nowotworach pozostaje bardzo nieuchwytna. W tym badaniu, wykazaliśmy, że ekspresja miR-124 jest znacząco obniżona w próbkach ludzkiego raka piersi. raka piersi, która jest odwrotnie skorelowana ze stopniem histologicznym raka. raka. Co bardziej intrygujące, ektopowa ekspresja miR-124 w agresywnych liniach komórkowych raka piersi agresywnych liniach komórkowych raka piersi MDA-MB-231 i BT-549 silnie hamuje ruchliwość komórek i inwazyjność, a także proces przejścia nabłonkowo-mezenchymalnego. Ponadto, dostarczony za pomocą lentiwirusa miR-124 nadaje komórkom MDA-MB-231 zdolność do hamowania tworzenia kolonii komórkowych in vitro i przerzutów do płuc in vivo. Dalsze badania zidentyfikowały represor transkrypcji E-kadheryny Slug jako bezpośredni gen docelowy miR-124. jako bezpośredni gen docelowy miR-124; jego obniżenie przez miR-124 zwiększa ekspresję ekspresję E-kadheryny, cechy charakterystycznej komórek nabłonkowych i represora komórek inwazji i przerzutów. Co więcej, knockdown Slug znacząco upośledza ruchliwość MDA-MB-2. ruchliwość komórek MDA-MB-231, podczas gdy ponowna ekspresja Slug znosi zmniejszenie ruchliwości i zdolności do inwazji indukowanej przez miR-124 w komórkach MDA-MB-231 komórkach. Odkrycia te podkreślają ważną rolę miR-124 w regulacji potencjału inwazyjnego i przerzutowego raka piersi i sugerują potencjalne zastosowanie miR-124 w leczeniu raka. --- Celem tego badania była ocena działania i mechanizmów molekularnych ewerolimusu na komórki ludzkiego raka trzustki Panc-1. Ludzkie komórki raka trzustki Panc-1 traktowano ewerolimusem (10 μg/ml) w wybranych punktach czasowych (6, 12 i 24 h). Proliferację komórek i apoptozę oceniano za pomocą analiz cytometrycznych MTT i flow analizy cytometryczne. Aktywność glikolityczną określono poprzez pomiar aktywności kluczowego enzymu dehydrogenazy mleczanowej (LDH) i produkcji mleczanu. Aktywność sygnalizacji ssaczego celu rapamycyny (mTOR) mierzono za pomocą western blotting. Ekspresja genów, w tym heksokinazy 2 (HK2) i microRNA-143 (miR-143), oceniano za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (PCR). Podawanie ewerolimusu w sposób zależny od czasu hamowało proliferację i glikolizę oraz indukowało apoptozę w komórkach ludzkiego raka trzustki Panc-1. komórek. Wraz ze wzrostem czasu leczenia ewerolimusem, aktywność sygnalizacyjna mTOR aktywność mTOR zmniejszała się, na co wskazywały niższe poziomy fosforylacji kinazy S6; jednak poziomy fosforylacji mTOR prawie się nie zmieniły. Co więcej, nasze dane wykazały indukowany ewerolimusem wzrost miR-143 i spadek HK2 w komórkach Panc-1 w sposób zależny od czasu. Podsumowując, obecne badanie wskazuje na nową rolę ewerolimusu w jego działaniu przeciwnowotworowym jako inhibitora glikolizy w ludzkich komórkach raka trzustki Panc-1. Ponadto, nasze dane podkreślają znaczenie badania mechanizmów działania ewerolimusu i miR-143 w nowotworach złośliwych. nowotworach złośliwych. --- Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym u kobiet na całym świecie. na całym świecie. Rak piersi powstaje w wyniku wieloetapowego procesu, obejmującego postępujące zmiany od normalnej komórki do hiperplazji (z atypią lub bez), raka in situ, raka inwazyjnego i przerzutów. W bieżącym badaniu przeanalizowaliśmy zmiany morfologiczne i zmiany metylacji DNA, histonów metylacji DNA, histonów i ekspresji mikroRNA podczas indukowanej estradiolem-17beta (E(2)) u samic szczurów rasy kopenhasko-irlandzkiej (ACI). Indukowana przez E(2) rakotwórczość piersi u szczurów ACI zapewnia fizjologicznie odpowiedni i genetycznie zdefiniowany model zwierzęcy do badania ludzkiego sporadycznego raka piersi raka piersi. Wzorzec zmian morfologicznych w gruczołach sutkowych podczas kancerogenezy indukowanej E(2) charakteryzował się przejściem od normalnego rozrostu pęcherzykowego i przewodowego do ogniskowych obszarów hiperplastycznych atypowych gruczołów i przewodów, którym towarzyszyła szybka i trwała utrata globalnej metylacji metylacji DNA, hipometylacją LINE-1, utratą lizyny 9 histonu H3 i trimetylu lizyny 20 histonu H4 i trimetylacji lizyny 20 oraz zmienioną ekspresją mikroRNA. Co ważniejsze, te zmiany w tkance sutka wystąpiły po sześciu tygodniach Leczenie E (2), podczas gdy nietypowa hiperplazja, która reprezentuje przypuszczalną uszkodzenie prekursora raka sutka w tym modelu, wykryto dopiero po dwanaście tygodni ekspozycji, wyraźnie pokazując, że zdarzenia te są bezpośrednio związane z działaniem E(2) i nie są konsekwencją istniejących wcześniej zmian przednowotworowych. zmian przednowotworowych. Wyniki tego badania pokazują, że deregulacja komórkowych procesów epigenetycznych komórkowych procesów epigenetycznych odgrywa kluczową rolę w mechanizmie E(2)-indukowana rak sutka u szczurów ACI, szczególnie w procesie inicjacji guza. procesie inicjacji nowotworu. --- Stan zapalny stanowi naturalną reakcję organizmu na uszkodzenie tkanek; jednak, przewlekłe zapalenie może aktywować proliferację komórek i indukować rozregulowanie śmierci komórek w dotkniętych tkankach. Przewlekły stan zapalny jest ważnym czynnikiem w w rozwoju raka wątrobowokomórkowego (HCC), chociaż dokładny mechanizm jego powstawania pozostaje nieznany. mechanizm pozostaje nieznany. Zdarzenia epigenetyczne, które są uważane za kluczowe mechanizmy w regulacji stanów aktywności genów, są również powszechnie w HCC. Tutaj dokonujemy przeglądu dowodów na to, że przewlekłe zapalenie może rozregulowywać procesy epigenetyczne, promując w ten sposób transformację onkogenną, oraz proponujemy hipotezę roboczą, że deregulacja epigenetyczna jest podstawowym mechanizm, za pomocą którego stan zapalny może promować rozwój HCC. W tym scenariuszu, różne składniki odpowiedzi zapalnej mogą bezpośrednio i pośrednio indukować zmiany w mechanizmach epigenetycznych ("przełącznik epigenetyczny"), w tym te zaangażowane w ustalanie i propagowanie normalnych wzorców metylacji DNA, modyfikacji histonów modyfikacji histonów i niekodujących RNA w hepatocytach. Omawiamy możliwość że samonapędzające się sprzężenie zwrotne między stanem zapalnym a mechanizmami epigenetycznymi może wzmacniać sygnały zapalne i utrzymywać przewlekły stan zapalny którego kulminacją jest rozwój raka. Potencjalna rola interakcji zapalenie-epigenom w powstawaniu i utrzymywaniu nowotworowych komórek macierzystych. omówione. --- Ostatnie postępy w dziedzinie badań nad RNA dostarczyły przekonujących dowodów implikujące mikroRNA (miRNA) i długie niekodujące cząsteczki RNA w wielu różnych i istotnych procesach biologicznych, w tym transkrypcyjnej i posttranskrypcyjnej regulacji ekspresji genów. transkrypcyjną i posttranskrypcyjną regulację ekspresji genów, imprinting genomowy i modulację aktywności białek. W związku z tym badania niekodującego RNA (ncRNA) mogą przyczynić się do odkrycia potencjalnych biomarkerów w nowotworach u ludzi. Biorąc pod uwagę że odpowiedź na chemioterapię może różnić się u poszczególnych osób, naukowcy zaczęli izolować i identyfikować odpowiedzialne za to geny. Identyfikacja celów tego ncRNA związanego z rakiem może sugerować, że ich sieci związane z onkogenami lub supresorami nowotworów odgrywają kluczową rolę w rozwoju raka. odgrywają kluczową rolę w rozwoju raka. Co więcej, te ncRNA są atrakcyjnymi celami dla leków, ponieważ mogą być ulegać różnej ekspresji w komórkach złośliwych w porównaniu z normalnymi i regulować ekspresję krytycznych białek w komórce. Niniejszy przegląd koncentruje się na ncRNA, które ulegają różnej ekspresji w tkankach złośliwych i omawia niektóre z wyzwań wynikające z ich wykorzystania jako potencjalnych biomarkerów właściwości guza. --- Związki niklu (Ni) są dobrze znanymi ludzkimi czynnikami rakotwórczymi, jednak molekularne mechanizmy ich mechanizmy, za pomocą których powodują raka u ludzi, wciąż nie są dobrze poznane. MikroRNA (miRNA), które są małymi niekodującymi RNA, są zaangażowane w różne funkcje biologiczne i kancerogenezę. funkcje biologiczne i kancerogenezę. W poprzednim badaniu zidentyfikowaliśmy ekspresji metylotransferazy DNA 1 (DNMT1) w siarczku niklu (NiS) w ludzkich komórkach nabłonka oskrzeli (16HBE). Tutaj zbadaliśmy, czy niektóre miRNA są nieprawidłowo wyrażane i celują w DNMT1 w komórkach komórkach transformowanych NiS. Nasze wyniki wykazały, że ekspresja miRNA-152 (miR-152) była specyficznie regulowana w dół w komórkach transformowanych NiS poprzez hipermetylację DNA promotora DNA, podczas gdy ektopowa ekspresja miR-152 w komórkach transformowanych NiS spowodowała znaczne zmniejszenie ekspresji DNMT1. Dalsze eksperymenty ujawniły, że miR-152 bezpośrednio regulował w dół ekspresję DNMT1 poprzez celowanie w 3' nieulegające translacji regiony jego transkryptu. Co ciekawe, leczenie inhibitorem DNMT inhibitorem DNMT, 5-aza-2-deoksycytydyną lub pozbawienie DNMT1 doprowadziło do zwiększonej ekspresji miR-152 poprzez odwrócenie hipermetylacji promotora, wiązanie DNMT1 i MeCP2 do miR-152 w komórkach transformowanych NiS. Co więcej, zahamowanie ekspresji miR-152 w komórkach 16HBE może zwiększyć ekspresję DNMT1 i skutkować metylacji DNA, wiązania DNMT1 i MeCP2 do promotora miR-152, wskazując, że interakcja między miR-152 i DNMT1 jest regulowana przez podwójnie ujemny obwód. Ponadto, ektopowa ekspresja miR-152 w komórkach NiS prowadziła do znacznego zmniejszenia wzrostu komórek. I odwrotnie, zahamowanie ekspresji miR-152 w komórkach 16HBE znacząco zwiększyło wzrost komórek. wzrost komórek. Podsumowując, obserwacje te wskazują na kluczowy funkcjonalny między miR-152 a DNMT1 poprzez pętlę sprzężenia zwrotnego zaangażowaną w złośliwej transformacji indukowanej NiS. --- Zaproponowano, że zmiany w ekspresji mikroRNA odgrywają rolę w patogenezie raka endometrium. patogenezie raka endometrium. Dicer i Drosha są głównymi regulatorami biogenezy biogenezy mikroRNA, a deregulacja ich ekspresji została wskazana jako możliwa przyczyna jako możliwą przyczynę zmian mikroRNA obserwowanych w różnych nowotworach. Celem Celem tego badania było zbadanie ekspresji genów Dicer i Drosha w raka endometrium i przeanalizowanie wpływu cech kliniczno-patologicznych na ich ekspresję. na ich ekspresję. Świeże próbki tkanek pobrano od 44 pacjentek (26 z rakiem endometrium i 18 z grupy kontrolnej). Dane kliniczne i dane kliniczne i patologiczne uzyskano z dokumentacji medycznej. Ekspresję genów Dicer i Drosha oceniano metodą qRT-PCR przy użyciu zwalidowanych genów referencyjnych. Poziomy ekspresji Dicer i Drosha były istotnie niższe w próbkach raka endometrium w porównaniu do kontroli. raka endometrium w porównaniu z próbkami kontrolnymi. Dicer był regulowany w dół przez współczynnik 1,54 (p=0,009), a średnia wartość ekspresji genu Drosha była 1,4 razy niższa w grupie raka endometrium w porównaniu z grupą kontrolną (p=0,008). Regulacja w dół genu Dicer istotnie korelowała ze zmniejszoną ekspresją Drosha (współczynnik 0,75). Zmniejszona ekspresja Drosha korelowała z wyższym stopniem histologicznym stopniem histologicznym i było zależne od BMI. Niższą ekspresję Dicer stwierdzono u nieródek i w porównaniu do osobników wieloródek (p=0,002). Ani stadium FIGO ani status menstruacyjny nie miały istotnego wpływu na ekspresję badanych genów. badanych genów. Badanie to po raz pierwszy ujawniło, że ekspresja głównych regulatorów biogenezy mikroRNA są obecne w tkance raka endometrium i mogą być w tkance raka endometrium i mogą być potencjalnie odpowiedzialne za zmienione profile profile mikroRNA obserwowane w tym nowotworze złośliwym. --- Obecnie uważa się, że kancerogeneza jest wynikiem nieprawidłowej ekspresji genów genów supresorowych i onkogenów, co prowadzi do niekontrolowanej i zdezorganizowanej mitozy komórek. niekontrolowanej i zdezorganizowanej mitozy komórkowej. Niedawno społeczność naukowa zainteresowała się nową klasą genów. zainteresowanie społeczności naukowej. Są to mikroRNA (miRNA), klasa niekodujących RNA. niekodujących RNA o długości 20-23 nukleotydów, które mogą regulować w górę lub w dół ekspresję genów ekspresję docelowych genów (w tym czynników transkrypcyjnych, onkogenów i genów supresorowych nowotworów) na poziomie potranskrypcyjnym. Niektórzy członkowie tej nowej klasy genów wydają się mieć potencjał do działania jednocześnie jako onkogeny lub jako geny supresorowe nowotworów w zależności od molekularnego mikrośrodowiska komórki. Rozwijamy tę hipotezę poprzez podając przykłady miRNA (np. mir-9, miR-17-92), które wydają się funkcjonować w wyżej wymienionym mechanizmie. wyżej wymieniony mechanizm. Może to oznaczać, że deterministyczne pojęcie kancerogenezy jako wyniku deregulacji jedynie genów supresorowych nowotworów i onkogenów. i onkogenów może zostać zrewidowana, aby uwzględnić fakt, że niektórzy członkowie tej nowej klasy genów nowej klasy genów mają potencjał do odgrywania obu ról jednocześnie. --- W raku wątrobowokomórkowym (HCC) często obserwuje się nieprawidłową aktywację szlaku sygnałowego Wnt/β-katenina. w raku wątrobowokomórkowym (HCC). β-katenina jest głównym efektorem komórkowym sygnalizacji Wnt, a inaktywacja gruczolakowatej polipowatości coli (APC) skutkuje jej aktywacją. sygnalizacji Wnt, a inaktywacja gruczolakowatej polipowatości coli (APC) skutkuje akumulację jądrową β-kateniny. Dlatego spekulowano, że hamowanie APC może odgrywać ważną rolę w aktywacji szlaku Wnt/β-katenina i w progresji HCC. W tym badaniu donosimy, że ekspresja miR-106b jest znacznie podwyższona w komórkach wątrobiaka i tkankach wątrobiaka w porównaniu z unieśmiertelnionymi prawidłowymi komórkami nabłonka wątroby i prawidłowymi tkankami wątroby. Ektopowa ekspresja miR-106b indukuje proliferację i wzrost niezależny od zakotwiczenia wzrost komórek wątrobiaka, podczas gdy hamowanie miR-106b zmniejszało ten efekt. Co więcej, regulacja miR-106b w komórkach hepatoma modulowała wejście w stan przejściowy G(1)/S poprzez regulację w górę cykliny D1 i regulację w dół APC. Ponadto wykazaliśmy, że miR-106b obniża ekspresję APC poprzez bezpośrednie celując w 3'-nietranslacyjny region informacyjnego RNA APC. Podsumowując, nasze wyniki sugerują, że miR-106b odgrywa ważną rolę w promowaniu proliferacji ludzkich komórek wątrobiaka i przedstawia nowy mechanizm bezpośredniej supresji mikro RNA w bezpośrednim hamowaniu ekspresji APC w komórkach nowotworowych. --- Rak szyjki macicy (CC) jest jednym z najbardziej złośliwych nowotworów i drugim lub trzecim najczęstszym rodzajem raka na świecie. najczęstszym typem raka u kobiet na całym świecie. Związek między wirusem (HPV) a rakiem szyjki macicy jest powszechnie znany i akceptowany (99,7% przypadków). Obecnie Obecnie mechanizmy patogenezy raka piersi nie są do końca jasne. Wykazano, że wykazano, że inaktywacja genów supresorowych nowotworów i aktywacja onkogenów odgrywają znaczącą rolę w kancerogenezie, spowodowaną zmianami genetycznymi i epigenetycznymi. zmiany genetyczne i epigenetyczne. W przeszłości powszechnie uważano, że mutacja genetyczna jest kluczowym wydarzeniem w patogenezie nowotworów. kluczowym wydarzeniem w patogenezie nowotworów, zwłaszcza mutacje somatyczne genów supresorowych nowotworów. genów supresorowych. Wraz z głębszym zrozumieniem nowotworów w ostatnich latach, coraz więcej dowodów wykazało, że epigenetyczne wyciszenie tych genów, w wyniku nieprawidłowego hipermetylacji wysp CpG w promotorach i modyfikacji histonów, jest ma zasadnicze znaczenie dla kancerogenezy i przerzutów. Termin epigenetyka odnosi się do dziedzicznych zmian w ekspresji genów spowodowanych mechanizmami regulacji innymi niż zmiany w sekwencji DNA. Specyficzne procesy epigenetyczne obejmują metylację DNA, przebudowę chromotyn, modyfikację histonów i regulację mikroRNA. Te zmiany, w połączeniu lub indywidualnie, umożliwiają ustalenie profili metylacji, modyfikacji histonów i mikroRNA. profile metylacji, mapy modyfikacji histonów i profile ekspresji charakterystycznych dla tej patologii, które stają się użytecznymi narzędziami do badań przesiewowych, wczesnego wykrywania wczesnego wykrywania lub markerów prognostycznych w raku szyjki macicy. Niniejszy artykuł zawiera przegląd najnowszych epigenetyki w badaniach nad rakiem szyjki macicy i próbuje przedstawić między CC a metylacją DNA, modyfikacją histonów, a także regulacjami regulacjami mikroRNA. --- MikroRNA (miRNA) są kluczowymi potranskrypcyjnymi regulatorami ekspresji genów. W W niniejszym badaniu zbadano regulację genu supresorowego nowotworu D-glukuronylo C5-epimerazy (GLCE) przez miRNA-218. Wykazano znaczną redukcję ekspresji miRNA-218 wykazano w pierwotnych guzach piersi. Egzogenne miRNA-218/anty-miRNA-218 nie wpływały na mRNA GLCE, ale regulowały poziom białka GLCE w komórkach raka piersi MCF7 in vitro. Analiza porównawcza wykazała dodatnią korelację między miRNA-218 i GLCE mRNA oraz ujemną korelację między miRNA-218 a poziomem białka GLCE w tkankach piersi i guzach pierwotnych in vivo, wspierając bezpośredni udział miRNA-218 w posttranskrypcyjnej regulacji GLCE w ludzkiej tkance piersi. Wspólny schemat regulacji ekspresji GLCE w prawidłowych i nowotworowych tkankach piersi. --- MikroRNA są kluczowymi regulatorami różnych podstawowych procesów biologicznych, chociaż stanowią tylko niewielką część genomu, regulują znacznie większą populację genów docelowych. znacznie większą populację genów docelowych. Dojrzałe mikroRNA (miRNA) to jednoniciowe cząsteczki RNA o długości 20-23 nukleotydów (nt), które kontrolują ekspresję genów w wielu procesach komórkowych. ekspresję genów w wielu procesach komórkowych. Cząsteczki te zazwyczaj zmniejszają stabilność mRNA, w tym genów, które pośredniczą w procesach nowotworzenia, takich jak zapalenie, regulacja cyklu komórkowego, odpowiedź na stres, różnicowanie, apoptoza i inwazja. Celowanie w mikroRNA osiąga się głównie poprzez specyficzne interakcje parowania zasad między końcem 5' (regionem "nasion") miRNA i miejscami w regionach kodujących i nieulegających translacji (UTR) mRNA; miejsca docelowe w 3' UTR zmniejszają stabilność mRNA. Ponieważ miRNA często celują w setki mRNA, szlaki regulacyjne miRNA są złożone. Calin i Croce jako pierwsi wykazali związek między mikroRNA a zwiększonym ryzykiem rozwoju raka. raka, a w międzyczasie rola mikroRNA w kancerogenezie została ostatecznie została ostatecznie udowodniona. Należy wziąć pod uwagę, że złożony mechanizm regulacji genów przez mikroRNA przez mikroRNA jest w znacznym stopniu zależny od zmienności sekwencji genów (polimorfizmów). (polimorfizmy) miejsc docelowych. Zatem indywidualna zmienność może powodować u pacjentów zróżnicowane ryzyko w odniesieniu do kilku chorób. Mając na celu zapewnić krytyczny przegląd dysregulacji miRNA w raku, niniejszy artykuł dokonano przeglądu rosnącej liczby badań, które wykazały znaczenie tych małych cząsteczek i jak te mikroRNA mogą wpływać na mechanizmy genetyczne i epigenetyczne. mechanizmy epigenetyczne. --- TŁO: MikroRNA to rodzina niekodujących małych RNA o długości od 19 do 25 nukleotydów. które działają głównie jako regulatory genów. Nieprawidłowa ekspresja mikroRNA została została opisana dla kilku ludzkich nowotworów złośliwych, a ta nowa klasa małych regulatorowych RNA pełni zarówno funkcje onkogenne, jak i supresorowe. Pomimo tej Pomimo tej wiedzy, istnieje niewiele informacji dotyczących mikroRNA w osoczu, zwłaszcza ponieważ uważano, że mikroRNA w osoczu, jeśli istnieją, są trawione przez RNazę. Ostatnie badania wykazały jednak, że mikroRNA istnieją i unikają trawienia w osoczu. METODOLOGIA/GŁÓWNE ODKRYCIA: Przeprowadziliśmy mikromacierz mikroRNA, aby uzyskać wgląd w deregulację mikroRNA w osoczu pacjenta z białaczką. Wykryliśmy ujawniliśmy, że mikroRNA-638 (miR-638) jest stabilnie obecny w ludzkim osoczu, a mikroRNA-92a (miR-92a) dramatycznie zmniejszył się w osoczu pacjentów z ostrą białaczką pacjentów. W szczególności stosunek miR-92a/miR-638 w osoczu był bardzo przydatny do odróżnienia pacjentów z białaczką od zdrowego organizmu. WNIOSKI/ZNACZENIE: Stosunek miR-92a/miR-638 w osoczu ma duży potencjał potencjał do zastosowania klinicznego jako nowy biomarker do wykrywania białaczki. białaczki. --- MikroRNA, znane jako małe niekodujące MiRNA o długości od 19 do 24 nt, są ważnymi regulatorami genów. regulatorami genów i są uznawane za kluczowych graczy w kancerogenezie. Mechanizm działania polega na tym, że MiRNA mogą sprzęgać się z docelowym mRNA, a następnie prowadzić do degradacji docelowego mRNA lub hamować jego translację. Analiza bioinformatyczna Analiza bioinformatyczna wskazuje, że każdy MiRNA może regulować setki docelowych genów i może funkcjonalnie służyć jako "onkogeny" lub "geny supresorowe nowotworów", a zatem regulować wiele procesów komórkowych istotnych dla kancerogenezy i progresji raka. progresji raka. Do tej pory przeprowadzono wiele badań dotyczących MiRNA które mogą odgrywać ważną rolę w nowotworach żołądka. Celem niniejszego artykułu jest przegląd obecnych badań nad MiRNA związanymi z nowotworami żołądka, w celu ustalenia nowotworami żołądka, w celu ustalenia podstaw do dalszych badań i ich zastosowania klinicznego. --- TŁO: Zaburzenia metylacji DNA są częste w nowotworach i pojawiły się jako ważny mechanizm jako ważny mechanizm zaangażowany w proces nowotworzenia. Aby określić, w jaki sposób metylacja DNA jest modyfikowana w genomie pierwotnego glejaka, zastosowaliśmy immunoprecypitację Methyl-DNA immunoprecypitację (MeDIP) i mikromacierze promotorów CpG Nimblegen w celu zidentyfikowania sekwencji metylacji DNA między pierwotnym glejakiem a normalnymi próbkami tkanki mózgowej. próbkami tkanki mózgowej. METODY: Technologia MeDIP-chip została wykorzystana do zbadania całego genomu zróżnicowanych wzorców metylacji w glejaku i prawidłowych tkankach mózgu. Następnie, status metylacji promotorów ośmiu genów kandydujących został w 40 próbkach glejaka i 4 liniach komórkowych za pomocą systemu MassARRAY firmy Sequenom. Następnie epigenetycznie regulowaną ekspresję tych genów i potencjalne mechanizmy mechanizmy zostały zbadane za pomocą immunoprecypitacji chromatyny i ilościowego PCR w czasie rzeczywistym. WYNIKI: W glejaku zidentyfikowano łącznie 524 hipermetylowane i 104 hipometylowane regiony. zidentyfikowane w glejaku. Wśród nich 216 regionów hipermetylowanych i 60 hipometylowanych regionów zostało zmapowanych do promotorów znanych genów związanych z różnymi z różnymi ważnymi procesami komórkowymi. Osiem genów hipermetylowanych w promotorach (ANKDD1A, GAD1, HIST1H3E, PCDHA8, PCDHA13, PHOX2B, SIX3 i SST) zostało potwierdzonych w pierwotnym glejaku i liniach komórkowych. pierwotnym glejaku i liniach komórkowych. Nieprawidłowa metylacja promotora i zmienione modyfikacje histonów modyfikacje histonów były związane z ich zmniejszoną ekspresją w glejaku. Ponadto Ponadto stwierdziliśmy utratę heterozygotyczności (LOH) w locus miR-185 zlokalizowanym w regionie 22q11.2 w glejaku, a indukcja nadekspresji miR-185 zmniejszyła globalną metylację metylację DNA i indukowała ekspresję hipermetylowanych genów promotora w komórkach glejaka poprzez bezpośrednie ukierunkowanie na metylotransferazy DNA 1. WNIOSEK: Te kompleksowe dane mogą dostarczyć nowych informacji na temat epigenetyczną patogenezę ludzkich glejaków. --- Rak prostaty (PCA) nadal stanowi główną przyczynę zgonów. Rosnąca liczba badań liczba badań udokumentowała, że mikroRNA (miRNA), podgrupa niekodujących RNA z funkcjami regulacyjnymi genów niekodujących RNA z funkcjami regulacyjnymi genów, ulegają różnej ekspresji w PCA w stosunku do normalnego odpowiednika tkankowego, co sugeruje ich zaangażowanie w raka prostaty i jego rozprzestrzenianiu się. Co ciekawe, wykazano, że miRNA podlegają tym samym mechanizmom regulacyjnym, co każdy inny gen kodujący białko geny kodujące białka, w tym regulacji epigenetycznej. Z kolei miRNA mogą również wpływać na ekspresję ekspresję onkogenów i genów supresorowych nowotworów poprzez ukierunkowanie efektorów epigenetycznych, pośrednio wpływając na kontrolę epigenetyczną tych genów. te geny. Wśród genów, które podlegają tej złożonej regulacji, znajduje się receptor androgenowy (AR), kluczowy cel terapeutyczny dla PCA. Niniejszy przegląd skupi się na roli epigenetycznie regulowanych i epigenetycznie regulujących miRNA w PCA oraz na precyzyjnej regulacji PCA oraz na precyzyjnej regulacji ekspresji AR, w której pośredniczą te miRNA-epigenetyka. --- MikroRNA (miRNA) są klasą niekodujących RNA, które, jak niedawno wykazano pełnią różnorodne funkcje regulacyjne w odniesieniu do ekspresji genów. Od czasu ich identyfikacji prawie 20 lat temu stwierdzono, że miRNA odgrywają ważną rolę w ważną rolę w nowotworach, w tym w neurofibromatozie typu 1 (NF1). NF1 jest najczęściej dziedziczonym zespołem predyspozycji do nowotworów zespół predyspozycji do nowotworów i może prowadzić do złośliwości poprzez rozwój złośliwych guzów osłonek nerwów obwodowych (MPNST). Chociaż mechanizmy przez które łagodne nerwiakowłókniaki rozwijają się w MPNST, wciąż nie zostały wyjaśnione. staje się coraz bardziej jasne, że miRNA odgrywają kluczową rolę w tym procesie i mogą być wykorzystywane zarówno jako markery diagnostyczne, jak i prognostyczne markerów diagnostycznych i prognostycznych. --- Złożoność eukariotyczna obejmuje ekspresję i regulację genów poprzez RNA-DNA, RNA-RNA, DNA-białko i RNA-białko. Ostatnio rola cząsteczek cząsteczek RNA w regulacji genów w organizmach wyższych stała się bardziej oczywista. bardziej oczywista, zwłaszcza po odkryciu, że około 97% transkrypcji w organizmach wyższych transkrypcyjnych w organizmach wyższych jest reprezentowanych jako niekodujące RNA: rRNA, snoRNA, tRNA, elementy transpozycyjne, regiony nieulegające translacji 5' i 3', introny, regiony międzygenowe i mikroRNA. regiony międzygenowe i mikroRNA. MikroRNA działają poprzez negatywną regulację ekspresji genów ekspresję genów poprzez degradację lub hamowanie translacji ich docelowych mRNA, a tym samym w ten sposób uczestniczą w wielu fizjologicznych i patologicznych procesach komórkowych, takich jak procesów komórkowych, w tym: rozwoju, proliferacji komórek, różnicowania i szlaki apoptozy. Zidentyfikowano profile ekspresji mikroRNA w wielu typach nowotworów. zostały zidentyfikowane. Ostatnie doniesienia ujawniły, że profile ekspresji mikroRNA zmieniają się w różnych ludzkich nowotworach i wydają się funkcjonować jako onkogeny lub jako onkogeny lub supresory nowotworów. Nieprawidłowa ekspresja mikroRNA staje się coraz bardziej powszechną cechą ludzkich nowotworów. W tym przeglądzie podsumowujemy najnowsze postępy w zakresie zaangażowania mikroRNA w różnych typach nowotworów i ich potencjalnego jako potencjalne biomarkery diagnostyczne i prognostyczne nowotworów w przyszłości.
Jaki jest mechanizm deregulacji mikroRNA w kancerogenezie?
MikroRNA (miRNA) to endogenne jednoniciowe RNA niekodujące białek (o długości 19-25 nukleotydów) generowane w wyniku rozszczepienia większych niekodujących RNA przez enzym rybonukleazy III Dicer. Stają się one częścią kompleksu wyciszającego indukowanego RNA i negatywnie regulują ekspresję genów poprzez wiązanie się z homologicznym regionem 3'-UTR docelowego mRNA kodującego białko jako niedoskonałe dopasowanie, powodując represję translacji lub degradację. Około jedna trzecia genów kodujących białka jest podatna na regulację miRNA. Zgromadzone dowody wskazują, że rozregulowana ekspresja miRNA jest związana z początkiem i progresją wielu ludzkich nowotworów. Dlatego miRNA związane z nowotworami (CA-miRNA) mogą regulować geny docelowe, działając jako "onkogeny" lub "miRNA supresorowe nowotworów (TS-miRNA)". Zgodnie z tym, liczne nowotwory (np. rak piersi, płuc, przełyku, prostaty, trzustki, żołądka i jelita grubego) zostały sklasyfikowane na podstawie ich unikalnego profilu ekspresji miRNA.