CELE I TŁO: Szlak sygnałowy Wnt/beta-katenina jest jednym z głównych mechanizmów rakotwórczych u ludzi, w tym mechanizmów kancerogennych w nowotworach złośliwych u ludzi, w tym w raku prostaty. Niedawno gen DVL1 został zidentyfikowany jako środkowa cząsteczka szlaku Wnt/beta-kateniny. Wnt/beta-kateniny. Ponadto, zmiany w genie DVL1 w raku piersi i szyjki macicy. Nieprawidłowość beta-kateniny w raku prostaty została dobrze zbadana, więc badanie genu genu DVL1 w raku prostaty jest atrakcyjne. METODY: Zbadaliśmy zmiany w informacyjnym RNA DVL1 za pomocą półilościowej PCR (SQ-PCR) w 20 pierwotnych rakach prostaty i oceniliśmy ekspresję białka za pomocą analizę immunohistochemiczną w tych samych próbkach. Ponadto, ekspresja białek DVL1 i beta-kateniny oceniono za pomocą nowego zwalidowanego zestawu 20 raków prostaty. WYNIKI: SQ-PCR ujawnił znaczną nadekspresję DVL1 w raku prostaty (65%). (65%). Regulacja w górę produktu genu DVL1 w raku prostaty została potwierdzona przez immunobarwienie. immunobarwienie. W przypadku SQ-PCR i immunobarwienia żaden z przypadków nie wykazał nadekspresji lub downregulacji DVL1. Ponadto, dane wykazały korelacje między DVL1 mRNA i ekspresją białka. Co ciekawe, poziom ekspresji Co ciekawe, poziom ekspresji DVL1 wzrastał wraz z pogarszającym się stopniem histologicznym. Ponadto Ponadto potwierdzono korelację między ekspresją DVL1 a ekspresją beta-kateniny. potwierdzona. WNIOSKI: DVL1 ulegała nadekspresji w raku prostaty, a jej nadekspresja może być związana z progresją raka prostaty poprzez szlak Wnt/beta-katenina szlak. --- Gen Dvl-1 na chromosomie 1p36 należy do rodziny wysoce konserwowanych wydzielanych białek, które regulują indukcję embrionalną, generowanie polaryzacji komórek i specyfikację losu komórek poprzez aktywację szlaków sygnałowych Wnt szlaków. Sygnalizacja Wnt aktywuje gen kodujący DVL-1; ten ostatni tłumi beta-kateninę poprzez promowanie jej degradacji poprzez zwiększoną inaktywację kinazy syntazy glikogenu 3 (GSK3). Tutaj wykazujemy zwiększoną ekspresję DVL-1 w ponad dwóch trzecich pierwotnych raków płaskonabłonkowych szyjki macicy (11 z 15 przypadków) w porównaniu z odpowiednimi nienowotworowymi komórkami płaskonabłonkowymi macicy macicy. Ponadto, zaobserwowaliśmy regulację w górę cykliny D1, efektora downstream szlaku sygnałowego Wnt w raku szyjki macicy. Barwienie immunohistochemiczne wykazało, że białko DVL-1 było widoczne w cytoplazmie komórek rakowych podczas gdy było niereaktywne w otaczających je prawidłowych komórkach płaskonabłonkowych szyjki macicy. Dane te wskazują, że amplifikacja i zwiększona ekspresja genu DVL-1 może odgrywać pewną rolę w rozwoju części ludzkiego raka szyjki macicy raka płaskonabłonkowego szyjki macicy poprzez zaburzenie szlaku sygnałowego Wnt. --- Białka Dishevelled (Dvl) są kluczowymi przekaźnikami sygnalizacji Wnt kodowanymi przez członków rodziny wielu genów u kręgowców. Przedstawiamy tutaj rozbieżne, tkankowo-specyficzne wzorce ekspresji wszystkich trzech genów Dvl w zarodkach Xenopus, które dramatycznie kontrastują z ich wzorcami ekspresji u myszy. Ponadto stwierdzamy, że wzorce ekspresji genów Dvl u piskląt różnią się znacznie od tych u Xenopus. Ponadto, u hemichordates, podgrupy strunowców do strunowców, stwierdzamy, że jeden gen Dvl ulega dynamicznej ekspresji w sposób sposób specyficzny dla tkanki. Używając knockdownów, stwierdzamy, że Dvl1 i Dvl2 są wymagane do wczesnej specyfikacji grzebienia nerwowego i segmentacji somitów u Xenopus. Co najbardziej uderzające, zgłaszamy nową rolę Dvl3 w utrzymaniu ekspresji genów w mięśniach i ekspresji genów w mięśniach i w rozwoju sklerotomu Xenopus. Dane te pokazują, że wzorce ekspresji i funkcje rozwojowe specyficznych genów Dvl znacznie się różniły podczas ewolucji strunowców. --- Gen Drosophila dishevelled (dsh) koduje wydzielaną glikoproteinę, która reguluje proliferację komórek, działając jako cząsteczka przekaźnikowa dla procesów rozwojowych, w tym procesów rozwojowych, w tym segmentacji i specyfikacji neuroblastów. Wyizolowaliśmy i scharakteryzowaliśmy klony cDNA z dwóch różnych ludzkich genów homologicznych dsh, oznaczonych jako DVL-1 i DVL-3. Domniemane produkty białkowe DVL-1 i DVL-3 wykazują 64% identyczności aminokwasowej. Produkt DVL-1 jest w 50% identyczny z dsh i w 92% z mysim homologiem dsh (Dsh). mysiego homologa dsh (Dvl-1). Oba ludzkie geny DVL ulegają szerokiej ekspresji w płodowych i dorosłych tkankach, w tym mózgu, płucach, nerkach, mięśniach szkieletowych i sercu. Locus DVL-1 mapuje się na chromosomie 1p36, a DVL-3 na chromosomie 3q27. Locus DVL-1 na na chromosomie 1 odpowiada mysiemu regionowi syntenicznemu, w którym znajduje się Dvl-1. DVL-1 i DVL-3 są członkami ludzkiej rodziny genów podobnych do dsh, która jest prawdopodobnie zaangażowana w rozwój człowieka. Chociaż dokładna rola tych genów w embriogenezie embriogenezie jest obecnie jedynie przypuszczalna, cechy strukturalne i ewolucyjne strukturalne i ewolucyjne sugerują, że mutacje w ich loci mogą być zaangażowane w i wady rozwojowe serca. --- Rodzina protoonkogenów Wnt koduje wydzielane białka sygnalizacyjne, które są wymagane do rozwoju myszy. Homolog Wnt u Drosophila, gen polaryzacji segmentu bezskrzydłego (Wg) gen polaryzacji segmentu, pośredniczy w szlaku transdukcji sygnału, w którym elementy wydaje się być zachowany w toku ewolucji. Jeden z takich elementów, produkt genu dishevelled, ulega hiperfosforylacji i przemieszcza się do błony plazmatycznej w odpowiedzi na Wg (Yanagawa i in., 1995). Donosimy tutaj że mysie geny Dishevelled-1 (Dvl-1) i Dishevelled-2 kodują białka które są różnie zlokalizowane w liniach komórkowych PC12 z nadekspresją Wnt (PC12/Wnt). Podczas gdy białka Dvl-1 i Dvl-2 są ograniczone do frakcji rozpuszczalnej rodzicielskich komórek PC12, komórki PC12/Wnt wykazują podzbiór białka Dvl-1 związane z błoną, a białko Dvl-2 z frakcją cytoszkieletu. Wyniki te sugerują konserwatywną rolę Dvl w transdukcji sygnału Wnt/wg. --- Gen dishevelled u Drosophila jest wymagany do ustanowienia spójnych macierzy spolaryzowanych komórek i jest również wymagany do tworzenia segmentów w zarodku. spolaryzowanych komórek i jest również wymagany do tworzenia segmentów w zarodku. Tutaj, pokazujemy, że utrata funkcji dishevelled w klonach, w podwójnych heterozygotach z mutantami bezskrzydłymi oraz u much niosących słaby transgen dishevelled prowadzi do defektów patterningu, które fenokopiują defekty obserwowane u samych mutantów bezskrzydłych. Co więcej, spolaryzowane komórki we wszystkich segmentach ciała wymagają funkcji dishevelled do ustalenia planarnej polaryzacji komórek, a niektóre allele wingless i dishevelled; podwójne heterozygoty bezskrzydłe wykazują defekty polaryzacji szczeciny identyczne do te obserwowane w samym dishevelled. Wymóg dla dishevelled w ustalaniu polaryzacji w autonomicznych komórkach. Gen dishevelled koduje nowe białko wewnątrzkomórkowe białko, które dzieli motyw aminokwasowy z kilkoma innymi białkami, które są związanymi z połączeniami komórkowymi. Analiza klonalna dishevelled w dyskach nóg stanowi wyjątkową okazję do przetestowania hipotezy, że bezskrzydłe gatunki dishevelled przynajmniej jedną z obwodowych wartości pozycyjnych przewidywanych przez współrzędne biegunowe. wartości przewidywanych przez model współrzędnych biegunowych. Proponujemy, aby dishevelled koduje wewnątrzkomórkowe białko wymagane do odpowiedzi na sygnał bezskrzydłego i że ta interakcja jest niezbędna do ustalenia zarówno polaryzacji, jak i tożsamości komórki. tożsamości. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR) jest wrodzonym zaburzeniem jelitowego układu nerwowego. jelitowego i charakteryzuje się brakiem komórek zwojowych jelit w końcowych w końcowych obszarach jelita podczas rozwoju. Białko Dishevelled (DVL) jest białkiem białko cytoplazmatyczne, które odgrywa kluczową rolę w rozwoju embrionalnym. W W tym badaniu badamy przyczynę HSCR, badając ekspresję genów DVL-1 i DVL-3 i ich białek w segmencie aganglionowym i zwojowym okrężnicy u pacjentów z HSCR. segmentu okrężnicy u pacjentów z HSCR. MATERIAŁY I METODY: Próbki segmentu zwojowego i segmentu zwojowego okrężnicy okrężnicy w 50 przypadkach pacjentów z HSCR. Poziomy ekspresji mRNA i białek DVL-1 i DVL-3 potwierdzono za pomocą ilościowego PCR w czasie rzeczywistym (qRT-PCR), western blot i barwienie immunohistochemiczne między segmentem aganglionowym a segmentem segmentem zwojowym okrężnicy u pacjentów z HSCR. WYNIKI: Ekspresja mRNA DVL-1 i DVL-3 była 2,06 razy większa i 3,12 razy większa w tkankach okrężnicy segmentu zwojowego w porównaniu do segmentu zwojowego, odpowiednio. Podobnie, ekspresja białek DVL-1 i DVL-3 była wyższa (39,71 ± 4,53 vs i 53,90 ± 6,79 vs) w tkankach okrężnicy segmentu zwojowego niż w segmencie zwojowym (15,01 ± 2,66 i 20,13 ± 3,63) metodą western blot. Poza tym, barwienie immunohistochemiczne wykazało, że DVL-1 i DVL-3 mają znaczący wzrost w warstwach śluzowych i podśluzowych z aganglionowych segmentów okrężnicy w porównaniu z segmentami zwojowymi. WNIOSEK: Badanie wykazało związek DVL-1 i DVL-3 z HSCR, może to odgrywać ważną rolę w patogenezie HSCR.
Wymień ludzkie geny kodujące białka dishevelled?
DVL-1
DVL-2
DVL-3