MikroRNA, endogenny niekodujący RNA modulujący ekspresję genów, jest kluczową cząsteczką cząsteczką, która poprzez swoją dysregulację odgrywa rolę w zapalnej kancerogenezie. Niniejsze badanie miało na celu zbadanie roli oncomiR miR-21 i jego celu, zaprogramowanej śmierci komórki 4 (PDCD4) we wzroście guza i przerzutach motylicy wątrobowej Opisthorchis viverrini-związanej z cholangiocarcinoma (CCA). Poziomy ekspresji miR-21 i PDCD4 zostały przeanalizowane przy użyciu testu ekspresji TaqMan miRNA i immunohistochemii w tkankach wątroby zarówno O. viverrini oraz chomików poddanych działaniu N-nitrozodimetyloaminy (NDMA), jak i ludzkich próbek CCA (n=23 przypadki). przypadków). Test funkcjonalny dla miR-21 przeprowadzono w liniach komórkowych CCA za pomocą anty-miR-21 i procedury transfekcji pre-miR-21. Szczyt poziomów miR-21 zostały osiągnięte po 2 (zmiany hiperplastyczne) i 6 (CCA) miesiącach w grupie O. viverrini plus NDMA i miały odwrotną reakcję z docelowymi białkami PDCD4 białkami. W ludzkim CCA miR-21 ulegał nadekspresji w tkankach nowotworowych w porównaniu z tkankami z tkankami nienowotworowymi (P=0,0034) i miał ujemną korelację z białkiem PDCD4 (P=0,026). Stwierdzono również, że wysoka ekspresja miR-21 była istotnie skorelowana z krótszym przeżyciem (P<0,05) i przerzutami do węzłów chłonnych (P=0,05). przerzutami do węzłów chłonnych (P=0,037) u pacjentów z CCA. Przejściowa transfekcja pre-miR-21 obniżyła poziom PDCD4 i spowodowała wzrost wzrostu komórek M213 CCA oraz zdolność do migracji indukowanej raną. Wyniki te wskazują, że miR-21 odgrywa rolę w kancerogenezie i przerzutach CCA związanego z O. viverrini- poprzez hamowanie funkcji PDCD4. Modulacja nieprawidłowo wyrażonego miR-21 może być być użyteczną strategią hamowania fenotypów komórek nowotworowych lub poprawy odpowiedzi na chemioterapię. chemioterapię. --- TŁO: Niekodujące cząsteczki RNA, takie jak mikroRNA, mogą odgrywać ważną rolę w kancerogenezie. rolę w kancerogenezie. Ostatnie badania wykazały, że mikroRNA są zaangażowane w inicjację i progresję różnych nowotworów złośliwych. Jednak niewiele prac mających na celu porównanie wzorców ekspresji mikroRNA w raku jamy ustnej. W tym badaniu skonstruowaliśmy zwierzęcy model raka płaskonabłonkowego jamy ustnej w celu zbadać profile ekspresji mikroRNA w kancerogenezie jamy ustnej. METODY: Zwierzęcy model raka płaskonabłonkowego jamy ustnej został przeprowadzony przez trzytygodniowe (poniedziałek, środa i piątek) malowanie 5% DMBA w acetonie. Sześć Chomiki syryjskie, w tym trzy z grupy leczonej i trzy z grupy kontrolnej grupy kontrolnej, wykorzystano jako grupę szkoleniową do analizy mikromacierzy mikroRNA. Wszystkie dane mikromacierzy zostały przeanalizowane przez Significance Analysis of Microarrays (SAM) i oprogramowanie CLUSTER 3.0, a wynik ten został dodatkowo potwierdzony przez qRT-PCR . WYNIKI: Siedemnaście mikroRNA ulegało różnej ekspresji w raku płaskonabłonkowym jamy ustnej. raka płaskonabłonkowego jamy ustnej. Pięć mikroRNA (hsa-miR-21, hsa-miR-200b, hsa-miR-221, hsa-miR-338, i mmu-miR-762) było znacząco regulowanych w górę, a dwanaście mikroRNA (hsa-miR-16, hsa-miR-26a, hsa-miR-29a, hsa-miR-124a, hsa-miR-125b, mmu-miR-126-5p, hsa-miR-143, hsa-miR-145, hsa-miR-148b, hsa-miR-155, hsa-miR-199a i hsa-miR-203) były regulowane w dół w tkankach nowotworowych. Poziomy ekspresji Poziomy ekspresji hsa-miR-21 i hsa-miR-16 obserwowane za pomocą qRT-PCR Stem-loop były również również w analizie mikromacierzy we wszystkich próbkach. WNIOSEK: Nasze odkrycia zidentyfikowały specyficzną ekspresję mikroRNA w raku płaskonabłonkowym jamy ustnej i w raku płaskonabłonkowym jamy ustnej i sugerują, że mikroRNA odgrywają rolę w karcynogenezie jamy ustnej. kancerogenezie w jamie ustnej. --- Rak żołądka jest wieloetapowym procesem obejmującym zmiany genetyczne i epigenetyczne zmiany protoonkogenów kodujących białka i genów supresorowych nowotworów. Kwasy mikrorrybonukleinowe (miR) to niedawno opisana klasa genów kodujących małe niekodujące cząsteczki RNA. małe niekodujące cząsteczki RNA, które działają przede wszystkim poprzez obniżenie translację docelowego mRNA. Stało się oczywiste, że miR są również kluczowymi czynnikami w raku, odgrywając zarówno onkogenną, jak i hamującą nowotwór rolę w raku żołądka. Ostatnie badania wykazały, że znaczna liczba miR wykazuje zróżnicowaną ekspresję w tkankach raka żołądka. ekspresję w tkankach raka żołądka i okazują się być jak każdy inny gen regulatorowy. W związku z tym stwierdzono, że dysregulacja miR są związane z występowaniem, wczesną diagnozą i rokowaniem raka żołądka. Dlatego też badanie biologicznych aspektów dysregulacji miR może pomóc nam lepiej zrozumieć patogenezę raka żołądka i promować rozwój terapii ukierunkowanych na miR przeciwko tej śmiertelnej chorobie. Celem niniejszego przeglądu było opisanie mechanizmów działania kilku znanych miR, podsumowanie ostatnich badań nad onkogennymi miR (np. miR-21, miR-106a i miR-17), miR supresorowych nowotworów (np. miR-101, miR-181, miR-449, miR-486, let-7a) oraz kontrowersyjne role miR (np. miR-107, miR-126) dla raka żołądka. Ponadto Ponadto, ich potencjalne zastosowania kliniczne i perspektywy w raku żołądka, takie jak biomarkery i narzędzia terapii klinicznej. --- W badaniu tym określono, czy poziomy ekspresji panelu biologicznie mikroRNA mogą być wykorzystywane jako biomarkery prognostyczne lub predykcyjne u pacjentów, którzy uczestniczyli w międzynarodowym badaniu adiuwantowego raka płuca (IALT), największym randomizowanym badaniu przeprowadzonym do tej pory w zakresie chemioterapii adiuwantowej u pacjentów z radykalnie wyciętym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC). Ekspresję miR-21, miR-29b, miR-34a/b/c, miR-155 i let-7a określono za pomocą za pomocą ilościowego PCR w czasie rzeczywistym w utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie od 639 pacjentów z IALT. Wartości prognostyczne i predykcyjne ekspresji mikroRNA dla przeżycia badano przy użyciu modelu Coxa, który obejmował każdy czynnik stosowany w randomizacji stratyfikowanej, kliniczno-patologiczne czynniki prognostyczne i inne czynniki i inne czynniki statystycznie związane z ekspresją mikroRNA. Przeprowadzono badanie wzoru ekspresji mikroRNA in situ. My przeanalizowaliśmy również związek statusu mutacji TP53 i ekspresji miR-34a/b/c ekspresją miR-34a/b/c, statusem mutacji receptora naskórkowego czynnika wzrostu i KRAS oraz ekspresją miR-21 i ekspresją Let-7a. Na koniec oceniono związek ekspresji p16 i miR-29b i miR-29b. Ogólnie rzecz biorąc, nie stwierdzono istotnego związku między żadnym z badanych mikroRNA a przeżyciem, z wyjątkiem miR-21, dla którego dla którego zasugerowano niekorzystny prognostyczny wpływ obniżonej ekspresji. W przeciwnym razie, żaden pojedynczy lub kombinatoryczny profil ekspresji mikroRNA nie przewidywał odpowiedzi na adiuwantową chemioterapię opartą na cisplatynie. Łącznie nasze wyniki wskazują, że badane wzorce ekspresji mikroRNA nie były ani predykcyjne, ani prognostyczne w dużej kohorcie pacjentów z radykalnie wyciętym NSCLC, randomizowanych do otrzymywania adiuwantową chemioterapię opartą na cisplatynie w porównaniu z samą obserwacją. --- CEL: Zbadaliśmy globalne wzorce ekspresji mikroRNA w prawidłowej trzustki, guzach endokrynnych trzustki i raku gruczołowym, aby ocenić ich udział w transformacji i złośliwej progresji tych typów nowotworów. MikroRNA to małe niekodujące RNA, które regulują ekspresję genów poprzez ukierunkowanie specyficzne mRNA do degradacji lub hamowania translacji. Najnowsze dowody wskazują, że mikroRNA mogą przyczyniać się do rozwoju i progresji nowotworów oraz mogą mieć wartość diagnostyczną i prognostyczną w kilku ludzkich nowotworach złośliwych. MATERIAŁY I METODY: Korzystając z niestandardowej mikromacierzy, zbadaliśmy globalną ekspresję mikroRNA w 12 nienowotworowych trzustkach i 44 pierwotnych guzach trzustki, w tym w 12 insulinoma, 28 niefunkcjonujących guzów endokrynnych i czterech raków gruczołowych. WYNIKI: Nasze dane wykazały, że wspólny wzorzec ekspresji mikroRNA odróżnia każdy typ guza od normalnej trzustki, sugerując, że ten zestaw mikroRNA może być zaangażowany w nowotworzenie trzustki; ekspresja miR-103 i miR-107, związana z brakiem ekspresji miR-155, odróżnia guzy od prawidłowych; zestaw 10 mikroRNA odróżnia guzy endokrynne od guzów gruczołów dokrewnych i jest prawdopodobnie związany z prawidłowym różnicowaniem endokrynnym lub nowotworzeniem endokrynnym; miR-204 ulega ekspresji głównie w insulinoma i koreluje z immunohistochemiczną ekspresją insuliny; oraz nadekspresja miR-21 jest silnie związana zarówno z wysokim wskaźnikiem proliferacji Ki67 i obecnością przerzutów do wątroby. WNIOSEK: Wyniki te sugerują, że zmiany w ekspresji mikroRNA są związana z transformacją nowotworową gruczołów dokrewnych i gruczolakoraka oraz progresją złośliwości i może okazać się przydatna w rozróżnianiu guzów o różnym zachowaniu klinicznym. --- Mechanizmy molekularne, za pomocą których arsen (As ( 3+)) powoduje nowotwory u ludzi pozostają w pełni wyjaśnione. Enhancer of zeste homolog 2 (EZH2) jest katalityczną podjednostką podjednostką katalityczną kompleksów polikomórkowo-represyjnych 2 (PRC2), która promuje trimetylację lizyny 27 histonu H3, prowadząc do zmienionej ekspresji supresorów nowotworów lub onkogenów. supresorów nowotworów lub onkogenów. W niniejszym badaniu określiliśmy wpływ As (3+) na fosforylację EZH2 i szlaki sygnałowe ważne dla As ( 3+) -indukowanej fosforylacji EZH2 w ludzkiej linii komórkowej nabłonka oskrzeli BEAS-2B. Zaangażowanie kinaz w fosforylację EZH2 indukowaną przez As ( 3+) został potwierdzony przez wyciszanie genów oparte na siRNA. Dane wykazały, że As ( 3+) może indukować fosforylację EZH2 przy serynie 21 w ludzkich komórkach nabłonka oskrzeli i że fosforylacja EZH2 wymaga kaskady sygnalizacyjnej aktywowanej przez As ( 3+) od JNK i STAT3 do Akt. Transfekcja komórek siRNA specyficznym dla dla JNK1 ujawniła, że wyciszenie JNK zmniejszyło fosforylację seryny727 STAT3, aktywację Akt i fosforylację EZH2, co sugeruje, że JNK jest kinazą upstream kinazą zaangażowaną w indukowaną przez As (3+) fosforylację EZH2. Ponieważ As ( 3+) jest zdolny do indukowania miRNA-21 (miR-21), miRNA regulowanego przez STAT3, który hamuje translację białka translację białek PTEN lub Spry2, przetestowaliśmy również rolę STAT3 i miR-21 w fosforylacji EZH2 indukowanej przez As ( 3+). Ektopowa nadekspresja miR-21 promowała aktywację Akt i fosforylację EZH2, podczas gdy hamowanie miR-21 poprzez transfekcję komórek anty-miR-21 hamowało aktywację Akt i fosforylację EZH2. fosforylację EZH2. Podsumowując, wyniki te wskazują na udział osi sygnałowej JNK, STAT3 i Akt do fosforylacji EZH2 indukowanej przez As ( 3+). fosforylację. Co ważne, odkrycia te mogą ujawnić nowe mechanizmy molekularne leżące u podstaw rakotwórczości indukowanej przez As ( 3+). --- MikroRNA (miRNA) to małe, niekodujące białek RNA, które mogą funkcjonować jako supresory nowotworów lub onkogeny. supresorów lub onkogenów. Deregulacja ekspresji miRNA została zgłoszona w raku płuc. raka płuc. Jednak modulacja ekspresji miRNA przez środki chemoprewencyjne pozostaje do zdefiniowania. W niniejszym badaniu zbadaliśmy, czy środek chemoprewencyjny środek indolo-3-karbinol (I3C) odwrócił deregulację indukowaną karbaminianem winylu (VC) poziomów miRNA w tkankach płuc samic myszy A/J. Tkanki płuc zostały uzyskane z poprzedniego badania chemoprewencyjnego, w którym myszy były leczone VC i podawano I3C w diecie przez 15 tygodni. Badania mikromacierzy ujawniły zmiany w ekspresji wielu miRNA w guzach płuc w porównaniu do normalnych płuc. miR-21, mir-31, miR-130a, miR-146b i miR-377 były konsekwentnie regulowane w górę, podczas gdy miR-1 i miR-377 były regulowane w górę. regulowane w górę, podczas gdy miR-1 i miR-143 były regulowane w dół w guzach płuc w stosunku do normalnych płuc. U myszy leczonych VC i otrzymujących I3C w diecie, miR-21, mir-31, miR-130a, miR-146b i miR-377 były obniżone w stosunku do poziomu u myszy leczonych do poziomu u myszy leczonych wyłącznie czynnikiem rakotwórczym. Wyniki badania mikromacierzy zostały potwierdzone przez ilościową reakcję łańcuchową polimerazy z odwrotną transkrypcją i analizę żelową produktów reakcji łańcuchowej polimerazy. Dalsze miR-21 wykazały, że homolog fosfatazy i tensyny, programowana śmierć komórki 4 i bogate białko i bogate białko z motywami Kazal są potencjalnymi celami dla onkogennego działania miR-21. onkogennego działania miR-21 i chemoprewencyjnej aktywności I3C. Podsumowując razem, wykazaliśmy tutaj, że miRNA są deregulowane podczas indukowanej przez VC myszy a ich poziomy są modulowane przez I3C. Dlatego też miRNA i ich geny docelowe są obiecującymi biomarkerami do diagnozowania raka płuc i skuteczności środków chemoprewencyjnych/chemioterapeutycznych. --- Niestabilność mikrosatelitarna (MSI) spowodowana niedoborem naprawy niedopasowania (MMR) jest w 5-10% raków jelita grubego (CRC) powikłanych nieswoistym zapaleniem jelit (IBD). choroby zapalne jelit (IBD). Mechanizmy molekularne leżące u podstaw niedoboru MMR mogą być różne w rakach jelita grubego z nieswoistym zapaleniem jelit oraz w sporadycznych i dziedzicznych nowotworach MSI. Tutaj hipotezę, że nadekspresja miR-155 i miR-21, dwóch mikroRNA związanych ze stanem zapalnym mikroRNA, które celują w podstawowe białka MMR, mogą stanowić zdarzenie przednowotworowe dla rozwoju MSI IBD CRC. Zbadaliśmy ekspresję miR-155 i miR-21 przy użyciu ilościowego PCR w czasie rzeczywistym w MSI (n = 10) i stabilnych mikrosatelitarnie (n = 10) IBD CRC oraz w MSI (n = 32) i stabilnych mikrosatelitarnie (n = 30) non-IBD CRC. Przebadaliśmy również próbki okrężnicy od pacjentów z IBD bez raka (n = 18) i użyliśmy zdrowej błony śluzowej okrężnicy jako kontroli (n = 20). MiR-155 i miR-21 wykazywały znaczną nadekspresję nie tylko w błonie śluzowej okrężnicy pacjentów z IBD bez CRC, ale także w tkankach nowotworowych pacjentów z IBD w porównaniu z grupą kontrolną bez IBD (P < 0,001). Co ważne, u pacjentów z IBD CRC, nadekspresja miR-155 i miR-21 rozszerzyła się na odległą nienowotworową błonę śluzową (P < 0.001). Stosunek ekspresji w guzach do dopasowanej odległej błony śluzowej ujawniły prawie znaczący związek między nadekspresją miR-155 a MSI w IBD (P = 0,057). Wyniki te wskazują na silną deregulację zarówno mikroRNA ukierunkowanych na MMR u pacjentów z IBD z rakiem lub bez. MiR-155 nadekspresja jest szczególnie związana z MSI IBD CRC i rozszerza się na odległą nienowotworową błonę śluzową, silnie sugeruje, że przednowotworowy defekt pola miR-155 może promować transformację błony śluzowej okrężnicy wywołaną przez MSI. Wykrywanie wykrywanie i monitorowanie defektu pola miR-155 może zatem mieć implikacje dla zapobiegania i leczenia MSI IBD CRC. --- Biorąc pod uwagę wysoką śmiertelność i niekorzystne rokowanie w przypadku raka żołądka (GC), a także brak klinicznego markera predykcyjnego, który jest wystarczająco wystarczająco wrażliwy na GC, bardzo ważne jest zbadanie nowych czułych i specyficznych markerów do diagnozowania GC. MikroRNA (miRNA) mogą być praktyczną formą praktyczną formą potencjalnych biomarkerów w diagnostyce chorób człowieka i potwierdzono, że są one ściśle związane z GC. W niniejszym przeglądzie omawiamy ostatnie wyniki badań, które wskazują na wykonalność i kliniczne zastosowania miRNA w GC. Chociaż nadal pozostaje kilka wyzwań miRNA mają potencjał do zastosowania w diagnostyce raka piersi. --- Coraz więcej dowodów wskazuje na korzystny wpływ oleju rybnego na wzrost i inwazję raka piersi wzrost i inwazję in vitro oraz w modelach zwierzęcych. Ekspresja CSF-1 (colony (czynnik stymulujący tworzenie kolonii-1) przez komórki raka piersi działa jako silny aktywator złośliwości i przerzutów. złośliwości i przerzutów. W niniejszym raporcie wykorzystaliśmy dwie linie komórkowe ludzkiego raka piersi MDA-MB-231 i MCF-7, aby wykazać, że bioaktywny składnik oleju rybnego DHA (kwas dokozaheksaenowy) hamuje ekspresję CSF-1 i jego wydzielanie z tych komórek rakowych. komórek nowotworowych. Stwierdziliśmy, że białko supresorowe nowotworu PTEN reguluje ekspresję CSF-1 poprzez sygnalizację kinazy PI 3/Akt za pośrednictwem mechanizmu transkrypcyjnego. Zwiększona obfitość mikroRNA-21 (miR-21) w komórkach raka piersi przyczynia się do wzrostu i przerzutów. Co ciekawe, DHA znacząco hamował ekspresję miR-21. miR-21 Sponge, który derepresjonuje cele miR-21, znacząco zmniejszał ekspresję CS. znacznie zmniejszyła ekspresję CSF-1 i jego wydzielanie. Ponadto, indukowana przez miR-21 regulacja CSF-1 mRNA i jego transkrypcja były zapobiegane przez ekspresję przez ekspresję mRNA PTEN pozbawionego regionu 3'-nietranslowanego (UTR) i sekwencji rozpoznającej miR-21 i sekwencji rozpoznającej miR-21. Co uderzające, miR-21 odwrócił wymuszoną przez DHA redukcję ekspresji i wydzielania CSF-1 i wydzielania. Wreszcie odkryliśmy, że ekspresja miR-21, jak również CSF-1 była znacząco osłabiona w guzach piersi myszy otrzymujących dietę uzupełnioną olejem rybim. Nasze wyniki ujawniają nowy mechanizm terapeutyczną dietę z olejem rybim, która blokuje miR-21, zwiększając w ten sposób poziom PTEN, aby zapobiec ekspresji CSF-1 w raku piersi. --- Niekodujące mikroRNA działają jako posttranskrypcyjne represory funkcji genów i są często deregulowane w nowotworach i innych chorobach. Tutaj dokonujemy przeglądu ostatnich odkrycia dotyczące roli mikroRNA w nowotworzeniu i zgłaszają profilowanie mikroRNA w transformującym czynniku wzrostu-beta1 (TGF-beta) - indukowanym przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) w ludzkich keratynocytach, model plastyczności komórek nabłonkowych model plastyczności komórek nabłonkowych leżący u podstaw uszkodzenia naskórka i rakotwórczości skóry. Opisujemy nową sygnaturę mikroRNA specyficzną dla EMT, która obejmuje indukcję miR-21, kandydującego onkogennego mikroRNA związanego z kancerogenezą. Poprzez integrując wyniki badań przesiewowych mikroRNA z algorytmami przewidywania celów i danymi profilowania ekspresji genów dane profilowania ekspresji genów, nakreśliliśmy ramy dla ukierunkowanych na TGF-beta mikroRNA:informacyjny RNA (mRNA) i omawiamy jego biologiczne znaczenie dla progresji nowotworu. znaczenie dla progresji nowotworu. --- MikroRNA (miRNA) odgrywają ważną rolę w regulacji wielu procesów fizjologicznych, w tym neurodegeneracji. procesów fizjologicznych i patofizjologicznych, w tym neurodegeneracji. W Zarówno w demencji związanej z HIV u ludzi, jak i w małpim modelu zapalenia mózgu SIV miR-21, miRNA w dużej mierze znany ze swojego związku z onkogenezą, jest znacząco podwyższony w mózgu. Hybrydyzacja in situ chorych ujawniła indukcję miR-21 w neuronach. MiR-21 może być indukowany w neuronach przez przedłużoną stymulację receptora kwasu N-metylo-D-asparaginowego, proces ekscytotoksycznego procesu aktywnego w HIV i innych chorobach neurodegeneracyjnych. Wprowadzenie miR-21 do ludzkich neuronów prowadzi do patologicznych defektów funkcjonalnych. funkcjonalnych. Ponadto wykazaliśmy, że miR-21 jest specyficznie ukierunkowany na mRNA czynnika wzmacniającego miocyty 2C (MEF2C), czynnika transkrypcyjnego kluczowego dla funkcji neuronów, i zmniejsza jego ekspresję. i zmniejsza jego ekspresję. MEF2C jest dramatycznie regulowany w dół w neuronach pacjentów z demencją związaną z HIV, a także małp z SIVE. Podsumowując, badanie to wyjaśnia nową rolę miR-21 w mózgu, nie tylko jako potencjalna sygnatura choroby neurologicznej, ale także jako kluczowy efektor indukowanej przez HIV dysfunkcji neuronów i neurodegeneracji. --- CEL: Zmiany w ekspresji mikroRNA (miRNA) zostały opisane w nowotworach tarczycy. nowotworach tarczycy, co sugeruje rolę miRNA w kancerogenezie tarczycy. BRAF(V600E) jest najczęściej identyfikowaną zmianą genetyczną w raku brodawkowatym tarczycy (PT). raka brodawkowatego tarczycy (PTC). Zbadaliśmy związek między statusem BRAF(V600E) a ekspresją miRNA w PTC i przeanalizowaliśmy powiązania tych czynników z charakterystyką kliniczno-patologiczną. PROJEKT I METODY: Prospektywne badanie pacjentów, którzy przeszli operację tarczycy między 8 października 2008 roku a 1 listopada 2010 roku. Status BRAF(V600E) został określony za pomocą amplifikacji PCR specyficznej dla zmutowanego allelu i bezpośredniego sekwencjonowania eksonu 15 genu BRAF w 69 tkankach PTC i 69 tkankach prawidłowej tarczycy. tarczycy. Początkowo ekspresję miRNA analizowano w 12 tkankach PTC i trzech tkankach tkankach PTC i trzech powiązanych tkankach okołotarczycowych przy użyciu mikromacierzy miRNA. między tkankami PTC BRAF(V600E) dodatnimi i ujemnymi zostały następnie przez ilościową PCR w czasie rzeczywistym na 69 tkankach PTC i 69 tkankach parakancerogennych. tkankach. Zbadaliśmy również powiązania między statusem BRAF(V600E) lub miRNA a cechami kliniczno-patologicznymi. WYNIKI: Częstość mutacji BRAF(V600E) w PTC wynosiła 47,8%. Dwanaście miRNA było w górę, a sześć w dół w tkankach PTC, wśród których miR-15a, miR-15a, 15a*, 34a*, 34b*, 551b, 873, 876-3p i 1274a. miR-21* i 203 były znacząco dysregulowane (miR-21* i miR-203*). i 203 były znacząco dysregulowane (P<0,05) w tkankach PTC z BRAF(V600E). Ponadto stwierdzono istotne powiązania (P<0,05) między BRAF(V600E) a wyższym stopniem zaawansowania przerzutów do węzłów nowotworowych (III/IV) oraz między nadekspresją nadekspresją miR-21* a przerzutami do węzłów chłonnych. WNIOSKI: Zidentyfikowaliśmy dwa miRNA, które różnią się ekspresją w tkankach PTC tkankach PTC z BRAF(V600E) i ujawniliśmy ich powiązania z cechami kliniczno-patologicznymi. Odkrycia te mogą prowadzić do opracowania potencjalnego biomarkera diagnostycznego lub wskaźnika prognostycznego PTC. --- MikroRNA są zaangażowane w procesy związane z rakiem. MikroRNA-21 (miR-21) został zidentyfikowany jako został zidentyfikowany jako jedyny miRNA z nadekspresją w wielu różnych nowotworach, w tym raka szyjki macicy. Jednak funkcja miR-21 jest nieznana w raku szyjki macicy. raka szyjki macicy. W tym badaniu stwierdziliśmy, że hamowanie miR-21 w komórkach raka szyjki macicy HeLa w komórkach raka szyjki macicy spowodowało głębokie zahamowanie proliferacji komórek, i regulowało w górę ekspresję genu supresorowego nowotworu PDCD4. My również dostarczamy bezpośrednich dowodów na to, że PDCD4-3'UTR jest funkcjonalnym celem miR-21 i że domniemane miejsce docelowe 18bp może funkcjonować jako jedyny element regulacyjny w komórkach HeLa. Wyniki te sugerują, że miR-21 może odgrywać onkogenną rolę w onkogenną rolę w procesach komórkowych raka szyjki macicy i może służyć jako cel skutecznych terapii. skutecznych terapii. --- Niedobór cynku (ZD) zwiększa ryzyko raka płaskonabłonkowego przełyku (ESCC). W modelu szczurzym przewlekły ZD indukuje sygnaturę genów zapalnych, która napędza rozwój ESCC. mikroRNA regulują ekspresję genów i są nieprawidłowo wyrażane w nowotworach. wyrażane w nowotworach. Tutaj zbadaliśmy, czy przewlekłe ZD (23 tygodnie) również indukuje protumorogenną sygnaturę mikroRNA. Korzystając z technologii nanoString oceniliśmy profile mikroRNA w przełyku ZD i sześciu dodatkowych tkankach (skóra, płuc, trzustki, wątroby, prostaty i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej [PBMC]). ZD spowodował nadekspresję genów stanu zapalnego i zmienił ekspresję mikroRNA we wszystkich analizowanych tkankach, co pozwala przewidzieć rozwój choroby. Co ważne, przełyk zapalny przełyk ZD miał odrębną sygnaturę mikroRNA przypominającą ludzkie miRNA miRNAomy ESCC lub SCC języka z miR-31 i miR-21 jako gatunkami o najwyższej regulacji gatunki. Krążący miR-31 był również najwyżej regulowanym gatunkiem w PBMC. W ZD przełyku i języka, onkogennej nadekspresji miR-31 i miR-21 towarzyszyła towarzyszyła obniżona regulacja ich odpowiednich docelowych supresorów nowotworów PPP2R2A i PDCD4. Co ważne, poziomy miR-31 i miR-21 w przełyku były bezpośrednio związane z pojawieniem się ESCC u szczurów ZD, w porównaniu z ich wolnymi od raka odpowiednikami z niedoborem Zn lub uzupełnionymi Zn. Analiza hybrydyzacji in situ w szczurzych i ludzkich SCC języka zlokalizowano miR-31 w komórkach nowotworowych i miR-21 w zrębie. i miR-21 do komórek zrębu. W regresji SCC języka od szczurów szczurów suplementowanych Zn, ekspresja miR-31 i miR-21 była jednocześnie zmniejszona, ustalając ich reaktywność na terapię Zn. Poszukiwanie domniemanych celów mikroRNA ujawniło tendencję do genów w szlakach zapalnych. Nasze odkrycie, że ZD powoduje dysregulację miR-31 i miR-21 związaną ze stanem zapalnym zapewnia wgląd w mechanizmy, dzięki którym ZD promuje ESCC. --- Wirus Epsteina-Barr (EBV) jest wszechobecnym ludzkim herpeswirusem powiązanym z wieloma nowotworami komórek B i zaburzeniami limfoproliferacyjnymi. Podczas utajonej infekcji EBV ekspresji 25 wirusowych pre-mikroRNA (miRNA) i indukuje ekspresję specyficznych miRNA gospodarza, takich jak miRNA gospodarza, takich jak miR-155 i miR-21, które potencjalnie odgrywają rolę w onkogenezie wirusa. onkogenezie. Do tej pory zidentyfikowano tylko ograniczoną liczbę docelowych miRNA EBV. zidentyfikowana; w związku z tym rola EBV miRNA w patogenezie wirusa i/lub limfomagenezie nie jest dobrze zdefiniowana. Tutaj wykorzystaliśmy fotoaktywowalne sieciowanie wzmocnione rybonukleozydami i immunoprecypitację (PAR-CLIP) w połączeniu z głębokim sekwencjonowaniem i analizą obliczeniową w celu kompleksowego zbadania wirusowych i komórkowych miRNA w liniach komórkowych limfoblastoidalnych (LCL) zakażonych EBV szczepu B95-8. liniach komórkowych (LCL). Zidentyfikowaliśmy 7 827 miejsc interakcji miRNA w 3 492 komórkowych 3'UTR. 531 z tych miejsc zawierało dopasowania do wirusowych miRNA. 24 Zidentyfikowane za pomocą PAR-CLIP interakcje miRNA:3'UTR zostały potwierdzone za pomocą testów reporterowych. Nasze wyniki pokazują, że miRNA EBV są głównie ukierunkowane na transkrypty komórkowe podczas utajonej infekcji, manipulując w ten sposób środowiskiem gospodarza. Ponadto, cele EBV miRNA są zaangażowane w wiele procesów komórkowych, które są bezpośrednio związane z infekcją wirusową, w tym w odporność wrodzoną, przeżycie komórek, i proliferację komórek. Wreszcie, przedstawiamy dowody na to, że miRNA gospodarza regulowane przez myc miRNA gospodarza z klastra miR-17/92 mogą regulować ekspresję utajonych genów wirusowych. To kompleksowe badanie targetomu miRNA w komórkach B zakażonych EBV stanowi kluczowy krok w kierunku zdefiniowania funkcji miRNA kodowanych przez EBV oraz potencjalnie identyfikując nowe cele terapeutyczne dla nowotworów złośliwych związanych z EBV. nowotworów złośliwych związanych z EBV. --- Wstęp: Płaska atypia nabłonkowa (FEA) piersi charakteryzuje się kilkoma warstwami łagodnie atypowych komórek nabłonka luminalnego. warstw łagodnie atypowych komórek nabłonka luminalnego. Zmiany genetyczne występujące w w raku przewodowym in situ (DCIS) i inwazyjnym przewodowym raku piersi (IDC) występują również w FEA. występują również w FEA, choć w niższym stężeniu. Jak dotąd, zmiany ekspresji miRNA związane z inwazyjnym rakiem piersi, takie jak miR-21, nie były badane w FEA. FEA. METODY: Przeprowadziliśmy hybrydyzację miRNA in situ (ISH) na 15 przypadkach z jednoczesną obecnością jednoczesną obecnością prawidłowej tkanki piersi, FEA i/lub DCIS oraz 17 dodatkowych przypadków z IDC. Ekspresja docelowych miR-21 PDCD4, TM1 i PTEN została zbadano za pomocą immunohistochemii. WYNIKI: Dwa z piętnastu przypadków wykazały pozytywne zabarwienie miR-21 w prawidłowym nabłonku przewodowym nabłonku przewodowym piersi, siedem z piętnastu przypadków było pozytywnych w komponencie FEA a dziewięć z dwunastu przypadków było pozytywnych w komponencie DCIS. A miR-21 zaobserwowano w 15 z 17 przypadków IDC. W 12 przypadkach wszystkie trzy komponenty były obecne w jednym bloku tkankowym, a wzrost miR-21 od prawidłowej piersi do FEA i DCIS zaobserwowano w pięciu przypadkach. W trzech przypadkach komponent FEA był ujemny, podczas gdy składnik DCIS był dodatni dla miR-21. W trzech innych przypadkach komponenty prawidłowe, FEA i DCIS były ujemne dla miR-21 a w ostatnim przypadku wszystkie trzy komponenty były dodatnie. Ogólnie zaobserwowaliśmy stopniowy wzrost odsetka pozytywnych przypadków miR-21 od prawidłowych, przez FEA, DCIS i IDC. Barwienie immunohistochemiczne dla PTEN nie wykazało wyraźnych zmian w intensywności barwienia w intensywności barwienia w przypadkach prawidłowych, FEA, DCIS i IDC. Barwienie cytoplazmatyczne PDCD4 wzrosło z normalnego do IDC, podczas gdy barwienie jądrowe zmniejszyło się. BARWIENIE TM1 zmniejszyło się z dodatniego w prawidłowej piersi do ujemnego w większości przypadków DCIS i IDC. IDC. W FEA wzór barwienia TM1 był podobny do normalnej tkanki piersi. tkanki piersi. WNIOSEK: Regulacja w górę miR-21 z normalnych komórek nabłonka przewodowego piersi do FEA, DCIS i IDC odpowiada morfologicznie zdefiniowanej kancerogenezie. Nie zaobserwowano wyraźnego związku między wzorem barwienia miR-21 a jego wcześniej opisanymi genami docelowymi. --- Niekodujące cząsteczki RNA, takie jak mikroRNA (miRNA), mogą odgrywać ważną rolę w w kancerogenezie u ludzi. Ich ekspresja została sprofilowana w wielu nowotworach, ale niewiele jest opublikowanych badań dotyczących raka głowy i szyi. W tym badaniu, względna ekspresja 261 dojrzałych genów miRNA została określona w dziewięciu liniach komórkowych linii komórkowych raka głowy i szyi przy użyciu platformy oligonukleotydowej. Trzydzieści trzy miRNA w tablicy wykazały wysoką ekspresję, a 22 wykazały niski poziom ekspresji we wszystkich liniach komórkowych. Godna uwagi była wysoka ekspresja miR-21 i miR-205. Ekspresja kilku miRNA została potwierdzona przy użyciu analizy Northern blot. Potencjalne cele zwalidowanych miRNA obejmowały geny supresorowe nowotworów geny supresorowe nowotworów, izoformę alfa członka rodziny kinezyn 1B (KIF1B) i hipermetylowane w raku raka 2 (HIC2) i gen gruczolaka wielopostaciowego 1 (PLAG1). Badanie to stanowi największe w całym genomie badanie dojrzałych transkryptów miRNA w liniach komórkowych raka głowy i szyi w liniach komórkowych raka głowy i szyi. --- Wykazano, że mikroRNA (miRNA) odgrywają kluczową rolę w regulacji postępu białaczki. postęp białaczki. Przeprowadziliśmy profil ekspresji miRNA u sześciu chińskich pacjentów pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową (CLL) oraz w obwodowych komórkach B od 30 zdrowych dawców, przy użyciu platformy zawierającej 866 ludzkich miRNA. Najczęstsze Najczęstsze zmiany miRNA w komórkach CLL obejmowały regulację w dół miR-126, miR-572, miR-494, miR-923, miR-638, miR-130a, miR-181a i miR-181b oraz miR-29a, miR-660, miR-20a, miR-106b, miR-142-5p, miR-101, miR-30b, miR-34a, miR-let-7f, miR-21 i miR-155. Wśród miRNA w dół w komórkach CLL, wykazaliśmy, że poziomy ekspresji miR-181a/b były znacząco niższe w podgrupach o złym rokowaniu zdefiniowanych przez niezmutowany niezmutowany łańcuch ciężki immunoglobulin i aberracje p53. Ponadto, niedostateczna ekspresja miR-181a i miR-181b była związana z krótszym całkowitym przeżyciem i przeżyciem bez leczenia u pacjentów z CLL. Dalej ocenialiśmy apoptozę indukowaną fludarabiną po transfekcji pierwotnych komórek CLL od 40 pacjentów z miR-15a, miR-16-1, miR-34a, miR-181a i miR-181b. Transfekcja mimetyków miR-34a, miR-181a i miR-181b do komórek CLL pochodzących od pacjentów z p53 typu dzikiego doprowadziła do znacznego wzrostu apoptozy w porównaniu z kontrolą miRNA kontrolą. Jednak wymuszona ekspresja tych miRNA nie miała wpływu na komórki B-CLL od pacjentów z osłabionym p53. Ponadto wykazaliśmy, że miR-181a i miR-181b hamują BCL-2, MCL-1 i X-linked inhibitor białka apoptozy poprzez bezpośrednie wiązanie z 3'UTR. Tak więc, wyniki te sugerują, że miR-181a/b może odgrywać ważną rolę w patogenezie CLL i może stanowić możliwą drogę terapeutyczną i czuły wskaźnik aktywności osi p53 w CLL. CLL. --- TŁO I CEL: Jako ważny onkogenny miRNA, miR-21 odgrywa kluczową rolę w karcynogenezie glejaka (GBM). odgrywa kluczową rolę w kancerogenezie glejaka wielopostaciowego (GBM). Jednakże, dokładna funkcja biologiczna i mechanizm molekularny miR-21 w GBM pozostają nieuchwytne. Niniejsze badanie ma na celu zbadanie mechanizmu miR-21 zaangażowanego w kontrolę wzrostu komórek GBM. METODY I WYNIKI: Test MTT, analiza cyklu komórkowego i analiza apoptozy wykazały, że redukcja miR-21 hamowała wzrost komórek U87 i LN229 GBM komórek. Ponadto, redukcja miR-21 zmniejszyła ekspresję ludzkiej odwrotnej transkryptazy telomerazy odwrotnej transkryptazy (hTERT) i hamowało ekspresję STAT3 i fosforylację STAT3 fosforylację. Zahamowanie STAT3 doprowadziło do znacznego zubożenia hTERT zarówno na poziomie mRNA i białek poprzez wiązanie się z promotorem genu hTERT poprzez przeprowadzenie test reporterowy lucyferazy i chromatynowa immunoprecypitacja PCR. Wreszcie, knockdown miR-21 znacznie zahamował wzrost guza i zmniejszył ekspresję ekspresję STAT3 i hTERT w modelu ksenoprzeszczepu. WNIOSEK: Nasze odkrycia wskazują, że miR-21 reguluje ekspresję hTERT za pośrednictwem STAT3, kontrolując w ten sposób wzrost komórek GBM. --- Toczeń rumieniowaty układowy jest złożoną chorobą autoimmunologiczną spowodowaną zmianami genetycznymi i epigenetycznymi. i zmiany epigenetyczne. Nieprawidłowości metylacji DNA odgrywają ważną rolę w procesach chorobowych tocznia rumieniowatego układowego. MikroRNA (miRNA) zostały jako regulatory kontrolujące różne procesy biologiczne na poziomie posttranskrypcyjnym. na poziomie represji potranskrypcyjnej. Zaburzenia regulacji miRNA zostały opisano w różnych stanach chorobowych, w tym w toczniu ludzkim. Podczas gdy poprzednie badania wykazały, że miRNA mogą regulować metylację DNA poprzez celowanie w maszynerię metylacji DNA metylacji DNA, rola miRNA w nieprawidłowej hipometylacji DNA komórek CD4+ T hipometylacji DNA w toczniu jest niejasna. W tym badaniu, wykorzystując wysokoprzepustowe profilowanie profilowanie mikroRNA, zidentyfikowaliśmy, że dwa miRNA (miR-21 i miR-148a) nadeksprymowane w limfocytach T CD4+ zarówno od pacjentów z toczniem, jak i od myszy podatnych na toczeń MRL/lprice, które promują hipometylację komórek poprzez represję DNA poprzez hamowanie ekspresji metylotransferazy DNA 1 (DNMT1). To z kolei prowadzi do nadekspresji związanych z autoimmunizacją genów wrażliwych na metylację, takich jak CD70 i LFA-1, poprzez demetylację promotora. Dalsze eksperymenty wykazały, że miR-21 pośrednio w dół ekspresji DNMT1 poprzez celowanie w ważny gen autoimmunologiczny, RASGRP1, który pośredniczył w szlaku Ras-MAPK przed DNMT1; miR-148a bezpośrednio obniżał ekspresję DNMT1 poprzez celowanie w region kodujący białko jego transkryptu. Dodatkowo, zahamowanie ekspresji miR-21 i miR-148a w komórkach T komórek T CD4+ od pacjentów z toczniem może zwiększyć ekspresję DNMT1 i i osłabić hipometylację DNA. Łącznie nasze dane wykazały krytyczny funkcjonalny związek między miRNA a nieprawidłową hipometylacją DNA w toczniu CD4+ i mogą pomóc w opracowaniu nowych podejść terapeutycznych. --- TŁO: Zbadaliśmy wpływ glicerolu biodiesla pochodzącego z kukurydzy na mikroRNA (miRNA) i mRNA, które odgrywają centralną rolę w regulacji komórek przeżywalności komórek, apoptozy i kancerogenezy. MATERIAŁY I METODY: Myszy wsobne Balb/c poddano działaniu oczyszczonego glicerolu z biodiesla przez 24 godziny. Po podaniu określiliśmy ekspresję miR-21, miR-27a, miR-34a, miR-93, miR-143, miR-146a, miR-148a, miR-155, miR-196a, miR-203, miR-205, miR-221 i czynnik jądrowy kappa-light-chain wzmacniacza aktywowanych komórek B-1 (Nfκb1), kinazy białkowej aktywowanej mitogenem-8 (Mapk8) i v-Ki-ras2 Kirsten rat sarcoma viral oncogene homolog (K-ras) w wątrobie myszy. w wątrobie myszy. WYNIKI: Stwierdziliśmy równoległą zmienioną ekspresję miRNA i mRNA u zwierząt spożywających biodiesel glicerynowy w porównaniu z myszami kontrolnymi; te zmiany osiągnęły znaczący poziom tylko w kilku przypadkach. WNIOSEK: Biodiesel glicerol nie stwarza wyższego ryzyka rakotwórczości lub toksyczności. toksyczności. --- TŁO: Analiza profilu ekspresji mikroRNA zapewnia ocenę wczesnych etapów kancerogenezy. Niniejsze badanie koncentruje się na wczesnych zmianach ekspresji miRNA po leczeniu różnymi czynnikami rakotwórczymi. MATERIAŁY I METODY: Myszom wstrzyknięto dootrzewnowo jedną dawkę 7,12-dimetylobenz(α)antracenu (DMBA) i N-metylo-N-nitrozomocznika (MNU). Ekspresja ekspresję miRNA analizowano 3 i 6 godzin po leczeniu, stosując ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym. WYNIKI: W wątrobie wykryto nadekspresję miR-34a i miR-155, śledzionie i nerkach 3 i 6 godzin po leczeniu MNU. W płucach i nerkach nerkach ekspresja miR-21 była znacznie podwyższona 6 godzin po leczeniu DMBA leczenie, podczas gdy w wątrobie MNU indukowało wyższe poziomy ekspresji miR-21 w 3 i 6 godzin w porównaniu do leczenia DMBA. WNIOSEK: Różna reakcja miRNA na czynniki rakotwórcze podkreśla ich możliwą rolę jako potencjalnych biomerów epidemiologicznych. możliwą rolę jako potencjalnych biomarkerów epidemiologicznych we wczesnych fazach nowotworów środowiskowych. --- Zmutowany KRAS w raku płuca indukuje szlaki molekularne, które regulują proliferację komórek proliferację, przeżycie i stany zapalne, które nasilają nowotworzenie. Indukowalna syntazy tlenku azotu (NOS2) w górę i trwałe wytwarzanie tlenku azotu są indukowane podczas odpowiedzi zapalnej i pozytywnie korelują z nowotworami płuc. nowotworami płuc. Aby zbadać mechanistyczny wkład NOS2 w indukowaną przez KRAS nowotworu płuc i stanu zapalnego, zastosowaliśmy strategię genetyczną krzyżowania NOS2 (NOS2KO) C57BL6 z mysim modelem raka płuc wywołanym przez KRAS (G12D). model. Myszy KRAS(G12D);NOS2KO wykazywały opóźnioną nowotworzenie płuc i dłuższe całkowity czas przeżycia w porównaniu do KRAS(G12D);NOS2WT (typ dziki) kontrole. Odpowiednio, guzy u myszy KRAS(G12D);NOS2KO miały zmniejszoną proliferację komórek nowotworowych w gruczolakach. proliferację komórek nowotworowych w gruczolakach i rakach. Niedobór NOS2 prowadził również do znacznie stłumioną odpowiedź zapalną poprzez osłabienie makrofagów rekrutacji makrofagów do pęcherzyków płucnych i w obrębie ognisk nowotworowych. W przeciwieństwie do tego, FOXP3+ regulatorowe limfocyty T były zwiększone w guzach pochodzących od myszy KRAS(G12D) ;NOS2KO. Przeanalizowaliśmy dalej ekspresję mikroRNA-21 (miR-21), onkogennego niekodującego RNA zaangażowanego w sygnalizację onkogenną sygnalizację Ras, poprzez ilościową reakcję łańcuchową polimerazy z odwrotną transkrypcją i hybrydyzację in situ. Rak płuca wycięty z KRAS(G12D);NOS2KO wykazały znacznie zmniejszoną ekspresję miR-21 wraz z ze zmniejszoną proliferacją komórek nowotworowych, co sugeruje, że niedobór NOS2 może może osłabiać szlaki sygnałowe RAS, które transaktywują ekspresję miR-21. Dlatego usunięcie NOS2 zmniejsza wzrost guza płuc, a także reakcje zapalne inicjowane przez onkogenny KRAS. odpowiedzi zainicjowane przez onkogenny KRAS, co sugeruje, że zarówno KRAS, jak i NOS2 współpracują w napędzaniu nowotworzenia płuc i stanu zapalnego. Zahamowanie NOS2 może mieć wartość terapeutyczną w nowotworach płuc z onkogennymi mutacjami KRAS. --- MikroRNA 21 (miR-21) ulega nadekspresji w praktycznie wszystkich typach nowotworów i różnych typach nowotworów hematologicznych. Aby ustalić, czy miR-21 promuje rozwój nowotworów in vivo, znokautowaliśmy allel miR-21 u myszy. W odpowiedź na 7,12-dimetylobenz[a]antracen (DMBA)/12-O-tetradekanoiloforbol-13-octan protokół kancerogenezy skóry myszy, myszy miR-21-null wykazywały znaczną redukcję powstawania brodawczaków w porównaniu z myszami typu dzikiego. Ujawniliśmy, że apoptoza komórkowa była podwyższona, a proliferacja komórek u myszy z niedoborem miR-21 w porównaniu do zwierząt typu dzikiego. zwierząt. Ponadto stwierdziliśmy, że duża liczba zweryfikowanych lub przewidywanych genów docelowych genów docelowych miR-21 była regulowana w górę w keratynocytach miR-21-null, które są komórkach prekursorowych brodawczaków skóry. W szczególności, regulacja w górę Spry1, Pten, i Pdcd4 po ablacji miR-21 zbiegła się ze zmniejszoną fosforylacją ERK, AKT i JNK, trzema głównymi efektorami aktywacji Ras, które odgrywają odgrywa dominującą rolę w rakotwórczości skóry inicjowanej przez DMBA. Wyniki te dostarczają in vivo, że miR-21 wywiera swoją onkogenną funkcję poprzez negatywną regulując swoje geny docelowe. --- Przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) jest niezbędnym krokiem dla przerzutów raka przerzutów. MikroRNA (miRNA) to małe niekodujące RNA, które regulują docelowe-mRNA post-transkrypcyjnie. Ekspresja i funkcja miRNA w komórkach okrężnicy EMT komórek okrężnicy HT-29 pozostają nieuchwytne. Niniejsze badanie dotyczy ekspresji miRNA w EMT i bada wpływ miRNA na EMT w linii komórkowej HT-29. HT-29 poddano działaniu TGF β w celu stworzenia modelu EMT, w którym zbiór miRNA była dynamicznie regulowana przez analizę PCR w czasie rzeczywistym (qPCR). Wśród nich, miR-21 i miR-27 były znacząco regulowane w górę, podczas gdy miR-22, miR-26, miR-30, miR-181, miR-200b, miR-200c i miR-214 uległy znacznemu obniżeniu. Inhibitory miRNA zostały użyte do znokautowania miRNA w HT-29, a markery EMT zostały określono za pomocą qPCR w celu monitorowania wpływu miRNA na proces EMT. Wyniki wykazały, że miR-22 nie może zmienić ekspresji markerów EMT, podczas gdy knockdown miR-200b może znacząco zwiększyć ekspresję markerów nabłonkowych, N-kadheryny, wimentyny, α-Sma i Twist1 oraz zmniejszyć ekspresję markera mezenchymalnego, E-kadheryny. Analiza bioinformatyczna i Western blot wykazały, że ZEB1 był bezpośrednio hamowany przez miR-200b. Podsumowując, miRNA są dynamicznie regulowane w indukowanym przez TGF β EMT HT-29, a miR-200b był niezbędny dla EMT poprzez tłumienie ekspresję ZEB1 w HT-29. --- TŁO: MikroRNA (miRNA), endogenne małe niekodujące RNA, są stabilnie wykrywane w ludzkim osoczu. wykrywane w ludzkim osoczu. Wczesna diagnoza raka żołądka (GC) jest bardzo ważne, aby poprawić efekt terapii i przedłużyć przeżycie pacjentów. My na celu zidentyfikowanie, czy cztery miRNA (miR-223, miR-21, miR-218 i miR-25) ściśle związane z nowotworzeniem lub przerzutami GC mogą służyć jako nowe potencjalnych biomarkerów do wykrywania GC. METODOLOGIA: Początkowo zmierzyliśmy poziomy czterech miRNA w osoczu u 10 pacjentów z GC i 10 zdrowych osób z grupy kontrolnej za pomocą ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkrypcją (qRT-PCR), a następnie porównaliśmy wyniki miRNA w osoczu z ekspresją w tkankach nowotworowych ośmiu pacjentów z GC. Wreszcie, obecność miR-223, miR-21 i miR-218 w osoczu została potwierdzona u 60 pacjentów z GC i 60 zdrowych osób z grupy kontrolnej, a obszary pod krzywymi (ROC) tych miRNA zostały przeanalizowane. WYNIKI: Stwierdziliśmy, że poziomy miR-223 (P<0,001) i miR-21 (P<0,001) były znacząco wyższe u pacjentów z GC niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej, podczas gdy miR-218 (P<0,001) był znacząco niższy. Analizy ROC dały następujące wyniki wartości AUC wynoszące 0,9089 dla miR-223, 0,7944 dla miR-21 i 0,7432 dla miR-218, oraz połączona analiza ROC ujawniła najwyższą wartość AUC wynoszącą 0,9531 w rozróżnianiu pacjentów z GC od zdrowych osób z grupy kontrolnej. Co więcej, poziomy miR-223 w osoczu (P<0,001) i miR-21 (P = 0,003) były istotnie wyższe u pacjentów z GC w stadium stadium I niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej. Co więcej, poziomy miR-223 w osoczu były znacząco wyższe u pacjentów z GC z zakażeniem helicobacter pylori (Hp) niż te bez (P = 0,014) i znacznie wyższe u zdrowych osób kontrolnych z zakażeniem Hp niż u osób bez zakażenia (P = 0,016). WNIOSKI: Osoczowe miR-223, miR-21 i miR-218 są nowymi potencjalnymi biomarkerami do wykrywania GC. --- CELE: Udział nadekspresji mikroRNA-21 i -221 (miR-21 i miR-221) do złośliwego fenotypu określono poprzez hamowanie tych miRNA przy użyciu oligonukleotydów antysensownych. METODY: Wpływ antysensownych miR-21 i miR-221 na proliferację komórek, zatrzymanie cyklu komórkowego, indukcję apoptozy, efekty kombinatoryczne z gemcytabiną i wpływ na poziomy białek docelowych. WYNIKI: Niskie nanomolarne stężenia obu oligonukleotydów antysensownych zmniejszały proliferację linii komórkowych raka trzustki. Zmniejszona proliferacja była mniej wyraźna w normalnej linii komórek nabłonka przewodowego ludzkiej trzustki komórek z ekspresją nestyny lub w liniach komórkowych raka trzustki poddanych działaniu nieistotnym oligonukleotydem kontrolnym. Zahamowanie miR-21 i miR-221 zwiększyło ilość apoptozy w komórkach HS766T od 3- do 6-krotnie w porównaniu z oligonukleotydem kontrolnym. Komórki HS766T narażone na antysens miR-21 powodowały zatrzymanie cyklu komórkowego (faza G1). Poziomy białek docelowych supresorów nowotworów miRNA zostały zwiększone przez antysens do miR-21 (PTEN i RECK) i miR-221 (p27). Antysens do miR-21 i miR-221 uwrażliwiał na działanie gemcytabiny, a antysens-gemcytabina kombinacje antysens-gemcytabina były synergistyczne przy wysokiej frakcji. WNIOSKI: Wykazaliśmy, że antysens do miR-21 i miR-221 powoduje znaczące zabijanie komórek w różnych warunkach i że antysensowne oligonukleotydy ukierunkowane na miRNA stanowią potencjalną nową terapię raka trzustki. raka trzustki. --- Zarówno morfogeneza, jak i szlaki molekularne raka tarczycy są kontrowersyjne. kontrowersyjne. Programowana śmierć komórki 4 (PDCD4) jest genem supresorowym nowotworu, którego ekspresja ekspresja jest kontrolowana przez miR-21. Stosując immunohistochemię dla PDCD4 i zarówno ilościowego PCR w czasie rzeczywistym (qRT-PCR), jak i hybrydyzacji in situ dla miR-21, badanie to zbadało ekspresję PDCD4 w ludzkich zmianach nowotworowych tarczycy pochodzących z komórek pęcherzykowych nowotworowych tarczycy. Ekspresja białka PDCD4 została półilościowo w 100 kolejnych guzach tarczycy (25 gruczolaków pęcherzykowych (FA), 25 raków pęcherzykowych (FC), 25 raków brodawkowatych (PC) i 25 słabo zróżnicowanych/anaplastycznych nowotworach (PD-AC)). Dwadzieścia pięć dodatkowych nienowotworowe próbki tkanki tarczycy zostały włączone jako kontrole. W celu dalszego wsparcie danych, ekspresja miR-21 została przetestowana (przez qRT-PCR i hybrydyzację in situ hybrydyzację) w innej serii 75 przypadków (15 FA, 15 FC, 15 PC, 15 PD-AC i 15 przypadków kontrolnych). Nienowotworowe tyreocyty konsekwentnie charakteryzowały się silną ekspresję jądrową PDCD4, podczas gdy ekspresja białka była znacząco obniżona w nabłonkach nowotworowych. Obniżenie ekspresji PDCD4 było istotnie związana z mniej zróżnicowanymi fenotypami raka (p < 0,001) i bardziej zaawansowanymi stadiami nowotworu (p < 0,001). Konsekwentnie z PDCD4 miR-21 był regulowany w górę w próbkach tkanek nowotworowych w porównaniu do z próbkami tkanek nienowotworowych. Obecne wyniki dostarczają dowodów na to, że PDCD4 odgrywającego rolę w karcynogenezie tarczycy; dalsze badania powinny zbadać wartość diagnostyczną i prognostyczny wpływ PDCD4 w nowotworach tarczycy. --- Podczas sympozjum przedstawiono najnowsze postępy w patogenezie i leczeniu raka płuca. raka płuca. Nieprawidłowo zwiększona ekspresja miR-21 odgrywa znaczącą rolę w kancerogenezie płuc i jest potencjalnym celem terapeutycznym zarówno w przypadkach mutacji receptora naskórkowego czynnika wzrostu, jak i typu dzikiego. receptora naskórkowego czynnika wzrostu, jak i typu dzikiego. miR-34 może być niezbędny dla odpowiedzi na uszkodzenia DNA wywołane promieniowaniem. indukowanej promieniowaniem odpowiedzi na uszkodzenia DNA. Szczegółowe profilowanie ekspresji transkryptomu mogą zapewnić lepsze zrozumienie biologii molekularnej biologii molekularnej raka płuc. Sygnatura embrionalna jest obecna tylko w gruczolakoraku płuca. tylko w gruczolakoraku płuc, co wiąże się z gorszym wynikiem klinicznym. Cytoplazmatyczna caveolin i błonowa ekspresja CD26 są specyficzne dla międzybłoniaka. międzybłoniaka. Nektyna-4 jest nowym kandydatem na biomarker surowicy i tkanek, jak również jako cel terapeutyczny w raku płuc. Prezentacje kliniczne dostarczyły nam nam wiele informacji na temat mutacji receptora naskórkowego czynnika wzrostu dla spersonalizowanej terapii, terapii skojarzonej z inhibitorami kinazy tyrozynowej aktywność receptora naskórkowego czynnika wzrostu i leków cytotoksycznych, aktywność cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał, a także aktualne postępowanie w przypadku raka płuca w zależności zarówno od stopnia zaawansowania choroby, jak i podejścia do leczenia. podejście. --- Choroby zapalne jelit (IBD; zarówno wrzodziejące zapalenie jelita grubego [UC], jak i zapalenie jelita grubego [CC]) są dobrze poznanymi stanami patologicznymi predysponującymi do rozwoju raka jelita grubego (CRC). rozwoju raka jelita grubego (CRC). W IBD zarówno endoskopia, jak i ocena histologiczna ocena histologiczna prekursorów CRC (tj. dysplazji, określanej również jako dysplazja, określana również jako neoplazja śródnabłonkowa) wiążą się z niską zgodnością międzyobserwacyjną, i nie jest dostępny żaden wiarygodny biomarker specyficzny dla dysplazji. Zaprogramowana śmierć komórki 4 (PDCD4) jest zaangażowany w sporadyczną onkogenezę raka jelita grubego. onkogenezie jelita grubego, ale dostępne są skąpe informacje na temat jego zaangażowania w onkogenezie jelita grubego związanej z IBD. Sto dwadzieścia próbek tkanek reprezentatywnych dla aktywnego i nieaktywnego IBD oraz dysplazji płaskiej uzyskano z 30 przypadków UC i 30 przypadków CC, którzy przeszli kolektomię. Dwadzieścia dodatkowych próbek biopsji uzyskanych od pacjentów z zespołem jelita drażliwego pełniło rolę normalnej kontroli. Ekspresja PDCD4 została oceniona za pomocą immunohistochemii; ekspresja ekspresję miR-21 (głównego regulatora PDCD4) badano za pomocą ilościowego PCR w czasie rzeczywistym i hybrydyzację in situ w różnych seriach stu próbek. próbek. Próbki tkanek zarówno z kontroli, jak i nieaktywnego IBD konsekwentnie charakteryzowały się silną immunostainą jądrową PDCD4; odwrotnie, niższa ekspresja jądrowa PDCD4 PDCD4 była charakterystyczna zarówno dla aktywnego IBD, jak i zmian dysplastycznych związanych z IBD. zmiany. Znacząca regulacja PDCD4 w dół wyróżniała dysplazję związaną z IBD dysplazją (p < 0,001) w porównaniu z aktywnym IBD. Zarówno w aktywnym IBD, jak i dysplazji, PDCD4 była istotnie związana z regulacją w górę miR-21. PDCD4 (która jest równoległa do regulacji miR-21 w górę) jest zaangażowana w szlak molekularny molekularny szlak kancerogenezy związanej z IBD. Ekspresja jądrowa PDCD4 może być z powodzeniem stosowana jako pomocniczy wskaźnik w ocenie histologicznej zmian dysplastycznych związanych z IBD. --- MikroRNA to krótkie regulatorowe RNA, które negatywnie modulują ekspresję genów na poziomie posttranskrypcyjnym poziomie posttranskrypcyjnym i są głęboko zaangażowane w patogenezę kilku rodzajów nowotworów. Aby zbadać, czy określone miRNA i ich geny docelowe uczestniczą w molekularnej patogenezie raka krtani, wykorzystano mikromacierze oligonukleotydowe do oceny zróżnicowanej ekspresji mikroRNA i mRNA w tkankach raka krtani w porównaniu z tkankami prawidłowymi. normalnymi tkankami. Stwierdzono, że onkogenny miRNA, microRNA-21 (miR-21), jest w tkankach raka krtani. Zablokowanie miR-21 przez specyficzne antysensownych oligonukleotydów hamowało potencjał proliferacyjny komórek HEp-2, natomiast nadekspresja miR-21 zwiększała aktywność wzrostową komórek, co wykryta w teście tworzenia kolonii. Zmniejszenie liczby komórek spowodowane miR-21 było spowodowane utratą kontroli nad przejściem fazy G1-S, zamiast zauważalnego wzrostu apoptozy. Następnie, nowy gen docelowy miR-21, BTG2, był regulowany w dół w tkankach raka krtani. Wiadomo, że BTG2 działa jako regulator cyklu komórkowego i supresor nowotworu. Te odkrycia wskazują, że nieprawidłowa ekspresja miR-21 może przyczyniać się do złośliwego fenotypu raka krtani poprzez utrzymanie niskiego poziomu BTG2. Identyfikacja onkogennego miR-21 i jego genu docelowego, BTG2, w raku krtani raka krtani jest potencjalnie cenna dla diagnostyki i terapii raka. --- MikroRNA są zaangażowane w różne procesy związane z rakiem. MikroRNA-21 (miR-21), jako oncomiR, ulega nadekspresji we wszystkich rodzajach nowotworów, a rola miR-21 w kancerogenezie jest stopniowo wyjaśniana w wielu nowotworach. Jednakże funkcja miR-21 w kostniakomięsaku jest nadal niejasna. W naszym badaniu stwierdziliśmy, że miR-21 ulegał znacznej nadekspresji w tkankach kostniakomięsaka. Co więcej co ważniejsze, potwierdziliśmy, że nokaut miR-21 znacznie zmniejszył inwazję i migrację komórek MG-6. inwazję i migrację komórek MG-63. Ponadto zidentyfikowaliśmy, że RECK (reversion-inducing-cysteine-rich protein with kazal motifs), gen supresorowy nowotworu, był bezpośrednim celem gen, był bezpośrednim celem miR-21. Wreszcie, ekspresja białka RECK ujemnie korelowała z ekspresją miR-21 w tkankach ludzkiego kostniakomięsaka wskazując na potencjalną regulację RECK przez miR-21. Nasze wyniki sugerują, że ekspresja miR-21 odgrywa kluczową rolę w regulacji procesów komórkowych w kostniakomięsaku, prawdopodobnie poprzez regulację RECK i może służyć jako cel terapeutyczny. cel terapeutyczny. --- TŁO: MikroRNA (miRNA) odgrywają kluczową rolę w kancerogenezie; jednak, w dużej mierze pozostaje niejasne, czy miRNA w soku żołądkowym, który jest specyficzny dla tkanek żołądka, mogą być wykorzystywane jako biomarkery raka żołądka. Celem obecnego badania było zbadanie możliwości wykorzystania miRNA w soku żołądkowym jako potencjalnych biomarkerów miRNA jako potencjalnych biomarkerów pomocnych w badaniach przesiewowych w kierunku raka żołądka. METODY: Próbki soku żołądkowego pobrano od 141 pacjentów, którzy przeszli badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego między wrześniem 2010 a grudniem 2011. Pobrano również próbki biopsji raka żołądka i sąsiednich prawidłowych biopsji. Istnienie i stabilność miRNA w sokach żołądkowych określono metodą reakcję łańcuchową polimerazy z odwrotną transkryptazą w czasie rzeczywistym (RT-qPCR) i sekwencjonowanie. Poziomy miRNA w tkankach i sokach żołądkowych wykryto za pomocą RT-qPCR. RT-qPCR. Skonstruowano krzywą charakterystyki operacyjnej odbiornika (ROC) dla różnicowania raka żołądka od łagodnych chorób żołądka. WYNIKI: Poziomy miRNA-21 (miR-21) i miR-106a w tkankach raka żołądka były znacznie wyższe w porównaniu z poziomami w sąsiednich tkankach (odpowiednio P = .006 i P = .001, odpowiednio). Pacjenci z rakiem żołądka mieli znacząco różne poziomy miR-21 i miR-106a w soku żołądkowym w porównaniu z pacjentami, którzy mieli łagodne choroby żołądka (oba P < .001). Istniały znaczące korelacje między poziomami miR-21/miR-106a a typami Borrmanna. Poziomy miR-21 w próbkach raka żołądka typu jelita w próbkach raka żołądka typu jelitowego były wyższe niż w próbkach rozproszonych (P = .003) lub mieszanych (P < .001) typach raka żołądka. Obszar pod krzywą ROC wynosił do 0,969 dla miR-21 i 0,871 dla miR-106a. WNIOSKI: Obecne wyniki wskazują, że niektóre miRNA w soku żołądkowym są potencjalnymi biomarkerami, które mogą pomóc w badaniach przesiewowych w kierunku raka żołądka. --- TŁO: MikroRNA (miRNA) to klasa endogennych małych niekodujących RNA które, jak wykazano, ulegają nieprawidłowej ekspresji w wielu ludzkich nowotworach. Spośród tych miRNA, miR-21 wydaje się być ważny w procesie nowotworzenia, biorąc pod uwagę jego regulację w górę w prawie wszystkich badanych typach ludzkiego raka. Jednak jego związek z kliniczno-patologicznymi cechami ludzkiego raka żołądka nie został jeszcze nie został jeszcze zbadany. PACJENCI I METODY: Tkanki nowotworowe i odpowiadające im tkanki prawidłowe od 37 pacjentów z rakiem żołądka zostały zbadane pod kątem poziomu ekspresji miR-21 przy użyciu ilościowej reakcji PCR, a znaczenie kliniczne miR-21 poddano analizie statystycznej. przeanalizowano statystycznie. WYNIKI: miR-21 ulegał nadekspresji w 92% (34/37) badanych próbek raka żołądka. próbek raka żołądka. Jednak pacjenci z wyższą ekspresją miR-21 nie mieli gorszego rokowania. WNIOSEK: miR-21 może służyć jako skuteczny marker diagnostyczny dla raka żołądka raka żołądka, ale nie wpływa na rokowanie kliniczne pacjentów z rakiem żołądka. --- Ostatnio wykazano, że programowana śmierć komórki 4 (PDCD4) jest nowym genem supresorowym nowotworu. genem supresorowym zaangażowanym w karcynogenezę okrężnicy. Ekspresję immunohistochemiczną PDCD4 oceniano w 300 polipowatych zmianach błony śluzowej okrężnicy (50 polipów hiperplastycznych [HP], 50 gruczolaków ząbkowanych [SA], 50 gruczolaków cewkowych z gruczolakami cewkowymi z neoplazją śródnabłonkową o niskim stopniu złośliwości [LG-IEN], 50 gruczolakami cewkowymi z HG-IEN]) oraz w 50 gruczolakorakach jelita grubego (CRC). Jako normalną kontroli, wzięliśmy pod uwagę 50 próbek biopsji uzyskanych od pacjentów z zespołem jelita drażliwego (N zespół jelita drażliwego (N). Następnie zbadaliśmy poziomy informacyjnego RNA (mRNA) PDCD4 za pomocą ilościową reakcję łańcuchową polimerazy (PCR) w czasie rzeczywistym w różnych seriach N, LG-IEN, HG-IEN i CRC. Ekspresja miR-21 (ważnego regulatora ekspresji PDCD4). PDCD4) określono również za pomocą ilościowej reakcji łańcuchowej w czasie rzeczywistym (PCR) i hybrydyzację in situ. Normalne kolocyty i HP charakteryzowały się silnym immunobarwieniem jądrowym PDCD4 immunobarwienie, podczas gdy znacznie niższa ekspresja jądrowa PDCD4 była zaobserwowano w dysplazji (gruczolaki o niskim i wysokim stopniu złośliwości oraz SA) i inwazyjnym raku jelita grubego. Immunobarwienie PDCD4 i poziomy mRNA znacznie spadły wraz ze zmianami fenotypowymi zmiany zachodzące podczas karcynogenezy okrężnicy stopniowo wzrastały (p < 0.001). Zgodnie z oczekiwaniami, ekspresja miR-21 była znacząco podwyższona w próbkach przednowotworowych/nowotworowych, zgodnie z obniżeniem poziomu PDCD4. Te wyniki konsekwentnie wspierają wykorzystanie immunohistochemicznej jako nowego biomarkera do diagnozowania zmian dysplastycznych/nowotworowych w próbkach z biopsji okrężnicy. w próbkach z biopsji jelita grubego. --- Sprouty2 (Spry2) został niedawno zidentyfikowany jako gen supresorowy guza w komórkach nowotworowych. który hamuje aktywację receptorowych kinaz tyrozynowych (RTK). W W niniejszym badaniu zbadano wpływ Spry2 na komórki raka okrężnicy w celu ocenić jego potencjalne zastosowanie w leczeniu raka okrężnicy. Ekspresja Spry2 hamowała wzrost linii komórkowej raka okrężnicy HCT116 i indukowała uczulenie na fluorouracyl (5-FU) i metforminę. Spry2 promował apoptozę komórek nowotworowych w połączeniu z aktywacją fosfatazy i homologu tensyny usuniętego na chromosomie 10 (PTEN) i blokadą sygnalizacji Ras-Raf-Erk sygnalizacji. Leczenie komórek Spry2-HCT116 metforminą skutkowało bardziej wyraźniejszy wpływ na hamowanie migracji komórek. Zahamowanie mikroRNA-21 (mir-21) indukowało regulację w górę Spry2 i PTEN, co podkreśla znaczenie mir-21 w nowotworzeniu okrężnicy związanym ze Spry2. Wyniki te wskazują na potencjalną strategię leczenia raka jelita grubego wartą dalszych badania. --- Chociaż mikroRNA-21 (miR-21) pojawia się jako onkogen i wykazano, że kilka genów supresorowych nowotworów, w tym zaprogramowaną śmierć komórki 4 (PDCD4), jego dokładny mechanizm działania na nowotworowe komórki macierzyste (CSC) jest niejasny. Niniejszym donosimy, że odporne na FOLFOX komórki HCT-116 i HT-29, które są wzbogacone w CSC wykazują 3- do 7-krotną regulację w górę przed- i dojrzałego miR-21 oraz oraz obniżoną regulację PDCD4. Podobnie, nadekspresja miR-21 w komórkach HCT-116, osiągnięta poprzez stabilną transfekcję, doprowadziła do obniżenia poziomu PDCD4 i receptora 2 transformującego czynnika wzrostu beta (TGFβR2). W przeciwieństwie do tego, poziomy β-kateniny, aktywność TCF/LEF i ekspresja c-Myc, Cyclin-D, które są zwiększone w CSC, są również zwiększone w CSC, są również zwiększone w komórkach raka okrężnicy z nadekspresją miR-21 komórek raka jelita grubego, czemu towarzyszy zwiększona zdolność do tworzenia kulek in vitro i powstawania guzów u myszy SCID. u myszy SCID. Zmniejszoną regulację TGFβR2 można przypisać zmniejszonej ekspresji receptora, o czym świadczy zmniejszenie aktywności genu lucyferazy konstruktu genu lucyferazy zawierającego region nieulegający translacji (UTR) TGFβR2-3' który wiąże się z miR-21. Ponadto zaobserwowaliśmy, że downregulacja miR-21 zwiększa aktywność lucyferazy-TGFβR2-3' UTR, co sugeruje, że TGFβR2 jest jednym z bezpośrednich celów miR-21. bezpośrednim celem miR-21. Dalsze wsparcie zapewnia obserwacja że transfekcja TGFβR2 w komórkach HCT-116 osłabia aktywność lucyferazy TCF/LEF towarzyszy zmniejszona ekspresja β-kateniny, c-Myc i cykliny-D1. Nasze obecne dane sugerują, że miR-21 odgrywa ważną rolę w regulacji macierzystości poprzez modulację sygnalizacji TGFβR2 w komórkach raka okrężnicy. --- TŁO: MikroRNA (miRNA) są zaangażowane w patogenezę ludzkich nowotworów, w tym raka rdzeniastego tarczycy (MTC). nowotworów, w tym raka rdzeniastego tarczycy (MTC). Celem tego badania było przetestowanie hipotezy, że różne profile miRNA są związane ze statusem RET i rokowaniem u pacjentów z dziedzicznym MTC (hMTC) i sporadycznym MTC (sMTC). METODY: Przeanalizowaliśmy ekspresję dziewięciu miRNA (miR-21, miR-127, miR-154, miR-224, miR-323, miR-370, miR-9*, miR-183 i miR-375) poprzez ilościową reakcję łańcuchową reakcję łańcuchową polimerazy w czasie rzeczywistym w 34 przypadkach sMTC, 6 przypadkach hMTC i 2 przypadkach hiperplazji komórek C (CCH). Przeanalizowaliśmy również immunohistochemiczną ekspresję ekspresję PDCD4, docelowego genu miR-21. sMTC (n=34) poddano genotypowaniu pod kątem mutacji somatycznych RET i RAS. somatycznych mutacji RET i RAS. Status choroby został zdefiniowany na podstawie stężenia kalcytoniny w surowicy podczas ostatniej obserwacji i innych parametrów jak wskazano w wynikach. WYNIKI: MTC i CCH charakteryzowały się znaczną nadekspresją całego zestawu miRNA. całego zestawu miRNA (wzrost był 4,2-krotny dla miR-21, 6,7-krotny dla miR-127, 8,8-krotny dla miR-154, 6,6-krotny dla miR-224, 5,8-krotny dla miR-323, 6,1-krotny dla miR-370, 13-krotny dla miR-9*, 6,7-krotny dla miR-183 i 10,1 dla miR-375, p<0,0001). Ekspresja PDCD4 była znacząco obniżona w próbkach MTC zgodnie z regulacją w górę miR-21. Znacząco niższe poziomy miR-127 zaobserwowano w sMTC niosących somatyczne mutacje RET w porównaniu do sMTC z dzikim typem RET. W sMTC i rodzinnym MTC, regulacja w górę miR-224 korelowała z brakiem przerzutów do węzłów chłonnych, niższym stadium zaawansowania w momencie diagnozy oraz z wyleczeniem biochemicznym podczas obserwacji. WNIOSKI: miRNA są znacząco rozregulowane w MTC, a ta miR-224 może stanowić czynnik prognostyczny. może stanowić biomarker prognostyczny związany z lepszym wynikiem u pacjentów z MTC. z lepszymi wynikami u pacjentów z MTC. --- MikroRNA, które są endogennie wyrażanymi regulatorowymi niekodującymi RNA, mają mają zmienioną ekspresję w raku jelita grubego. Celem naszego badania była ocena związku ekspresji miR-21 i miR-143 z cechami prognostycznymi/kliniczno-patologicznymi raka jelita grubego (CRC) i przerzutów do wątroby jelita grubego (CLM). Ocenę przeprowadzono na 46 sparowanych (nowotworowych i kontrolnych) próbkach tkanek CRC. Ponadto zbadaliśmy 30 próbek tkanek CLM. Ekspresję miR-21 i miR-143 określono ilościowo przy użyciu ilościowej reakcji łańcuchowej metodą łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją. Związek ekspresji miR-21 i miR-143 z odstępem wolnym od choroby (DFI) (Wilcoxon; odpowiednio P = 0,0026 i P = 0,0191, odpowiednio). Odnotowano krótszy DFI u pacjentów z wyższą ekspresją miR-21 i, co zaskakujące, również u pacjentów z wyższą ekspresją ekspresją miR-143, który jest przypuszczalnym supresorem guza. Zaobserwowano wyższą ekspresję miR-21 i niższą ekspresję miR-143 w tkance CRC w porównaniu z sąsiadującą prawidłową tkanką okrężnicy (odpowiednio P < 0,0001; P < 0,0001). Podobnie, zaobserwowaliśmy wyższą ekspresję miR-21 i niższą ekspresję miR-143 w CLM w porównaniu z prawidłową tkanką okrężnicy (P < 0,0001; P < 0,0001, odpowiednio). Nasze wyniki potwierdzają hipotezę o onkogennej funkcji miR-21 i pokazują jego związek z DFI. Rola miR-143 w kancerogenezie wydaje się bardziej złożona. wydaje się być bardziej złożona. --- MikroRNA (miRNA) to małe niekodujące cząsteczki RNA, które negatywnie kontrolują ekspresję genów docelowych u zwierząt i roślin. Gen mikroRNA-21 (mir-21) został zidentyfikowany jako jedyny miRNA powszechnie ulegający nadekspresji w guzach litych płuc, piersi, żołądka, prostaty, okrężnicy, mózgu, głowy i szyi, przełyku i trzustki. trzustki. Zainicjowaliśmy badanie przesiewowe w celu zidentyfikowania genów docelowych miR-21 przy użyciu testu reporterowego i zidentyfikowaliśmy potencjalny cel miR-21 w 3'-UTR programowanej śmierci komórki śmierci komórki 4 (PDCD4). Sklonowaliśmy pełnej długości 3'-UTR ludzkiego PDCD4 za reporterem i stwierdziliśmy, że miR-21 ulega regulacji w dół, podczas gdy zmodyfikowany antysensowny RNA do miR-21 zwiększał aktywność reportera. Co więcej, usunięcie domniemanego miejsca wiążącego miR-21 (element regulatorowy miRNA, MRE) z 3'-UTR PDCD4 lub mutacje w MRE znosiły zdolność miR-21 do hamowania aktywności reporterowej aktywności reportera, wskazując, że ten MRE jest krytycznym regionem regulacyjnym. Western blotting wykazał, że poziom białka Pdcd4 został obniżony przez miR-21 w komórkach ludzkich i mysich komórkach, podczas gdy ilościowy PCR w czasie rzeczywistym ujawnił niewielką różnicę na poziomie mRNA. różnicę na poziomie mRNA, co sugeruje regulację translacji. Wreszcie, nadekspresja mir-21 w ludzkich komórkach raka piersi MCF-7 i mysich komórkach naskórka JB6 promowała tworzenie kolonii na miękkim agarze poprzez obniżenie poziomu białka Pdcd4 poziomy. Wykazanie, że miR-21 promuje transformację komórek wspiera koncepcję koncepcję, że mir-21 funkcjonuje jako onkogen poprzez mechanizm, który obejmuje translacyjną represję supresora nowotworu Pdcd4. --- TŁO: MikroRNA są niekodującymi cząsteczkami RNA, które potranskrypcyjnie regulują ekspresję genów docelowych i są powiązane z postępem proliferacji, różnicowania i apoptozy nowotworów. Celem tego badania było określenie, czy mikroRNA-21 (miR-21), specyficzny mikroRNA zaangażowany w wielu aspektach kancerogenezy, wpływa na inwazję raka piersi poprzez regulację tkankowego inhibitora genu metaloproteinazy 3 (TIMP3). METODY: Ekspresja miR-21 została zbadana w 32 dopasowanych tkankach raka piersi i prawidłowych tkankach piersi oraz w czterech liniach komórkowych ludzkiego raka piersi, metodą Taqman ilościowego PCR w czasie rzeczywistym. Zdolność inwazyjną komórek określono za pomocą testu inwazji matrigel inwazji in vitro, w komórkach transfekowanych oligonukleotydami miR-21 lub anty-miR-21 oligonukleotydami. Ponadto określono regulację tkankowego inhibitora metaloproteinazy 3 (TIMP3) przez miR-21 oceniano za pomocą western blotting i testy lucyferazy. WYNIKI: Spośród 32 analizowanych sparowanych próbek, 25 tkanek raka piersi wykazywało nadekspresję miR-21 w porównaniu z prawidłowym nabłonkiem piersi. Dodatkowo, częstość występowania przerzutów do węzłów chłonnych ściśle korelowała z ekspresją miR-21 sugerując rolę miR-21 w przerzutach. Podobnie, każda z analizowanych linii komórkowych raka piersi wykazywała nadekspresję miR-21 w różnym stopniu. Co więcej, komórki transfekowane miR-21 wykazywały znacznie zwiększoną inwazję matrigel inwazję w matrigelu w porównaniu z komórkami kontrolnymi, podczas gdy transfekcja anty-miR-21 znacząco zmniejszyła inwazję komórek. Ocena poziomu białka TIMP3, peptydazy peptydazy zaangażowanej w degradację macierzy zewnątrzkomórkowej, odwrotnie korelowała z ekspresją z ekspresją miR-21. WNIOSEK: Ponieważ knockdown miR-21 zwiększył ekspresję białka TIMP3 i aktywność reportera lucyferazy aktywność reportera lucyferazy, nasze dane sugerują, że miR-21 może promować inwazję w komórkach raka piersi poprzez regulację TIMP3. --- Wstęp: Starzenie się komórek może stanowić funkcjonalną barierę dla kancerogenezy. Postawiliśmy hipotezę, że stan zapalny moduluje karcynogenezę poprzez starzenie się i odpowiedź na uszkodzenia DNA (DDR). Zbadaliśmy związek między starzeniem się i DDR z poziomem makrofagów w nieswoistym zapaleniu jelit (IBD). Eksperymenty in vitro eksperymenty testowały zdolność makrofagów do indukowania starzenia w pierwotnych komórkach. komórkach. Modulujące zapalenie mikroRNA zostały zidentyfikowane w starzejącej się tkance okrężnicy. do dalszych badań. METODOLOGIA/GŁÓWNE WNIOSKI: Ilościowa immunohistochemia zidentyfikowała ekspresję białek według typu komórek okrężnicy. Zwiększone starzenie się komórek (HP1γ; P = 0,01) lub DDR (γH2A.X; P = 0,031, fosfo-Chk2, P = 0,014) było związane z wysoką infiltracją makrofagów w jelicie grubym. wysoką infiltracją makrofagów w UC. Współhodowla z makrofagami (ANA-1) indukowała starzenie w >80% komórek pierwotnych (fibroblasty MRC5, WI38), co ilustruje, że makrofagi indukują starzenie. Co ciekawe, starzenie indukowane makrofagami było częściowo zależna od syntazy tlenku azotu, a klinicznie istotne poziomy NO- same w sobie indukowały starzenie. NO- indukował DDR in vitro, co wykryto za pomocą immunofluorescencji. immunofluorescencji. W przeciwieństwie do UC, zauważyliśmy w chorobie Leśniowskiego-Crohna (CD), że starzenia (HP1γ; P<0,001) i DDR (γH2A.X; P<0,05, fosfo-Chk2; P<0,001) były wyższe, a makrofagi nie były wyższe, a makrofagi nie były związane ze starzeniem. Postawiliśmy hipotezę, że tlenek azotu może modulować starzenie się w CD; komórki nabłonkowe CD miały wyższe poziomy ekspresji wyższe poziomy ekspresji NOS2 niż w UC (P = 0,001). Mikromacierze i ilościowe-PCR zidentyfikowały ekspresję miR-21 związaną z naciekaniem makrofagów i ekspresją NOS2. infiltracją makrofagów i ekspresją NOS2. WNIOSKI: Senescencję obserwowano w IBD ze związaną z senescencją β-galaktozydazą i HP1γ. Makrofagi były związane ze starzeniem się i DDR w WZJG. UC, a eksperymenty in vitro z pierwotnymi komórkami ludzkimi wykazały, że makrofagi indukują starzenie, częściowo przez NO-, i że NO- może indukować DDR związane ze starzeniem. ze starzeniem się. Przyszłe eksperymenty będą badać rolę NO- i miR-21 w starzeniu się. Jest to pierwsze badanie, które wskazuje na bezpośredni wpływ makrofagów i stresu nitrozacyjnego stres w bezpośrednim wpływie na starzenie się i DDR, co jest istotne dla wielu chorób zapalnych, raka i starzenia się. --- MikroRNA (miRNA) to nowa klasa krótkich niekodujących regulatorowych RNA (18-25 nukleotydów), które są zaangażowane w różne procesy rozwojowe i patologiczne. procesach rozwojowych i patologicznych. Zmieniona ekspresja miRNA została powiązana z kilkoma rodzajami ludzkich nowotworów. Jednak w większości badań nie ustalono, czy zmiany ekspresji miRNA zachodziła w komórkach przechodzących transformację nowotworową. Aby uzyskać wgląd w deregulację miRNA w raku piersi, wdrożyliśmy metodę hybrydyzacji in situ hybrydyzację in situ (ISH), aby ujawnić przestrzenny rozkład ekspresji miRNA w zarchiwizowanych, utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie próbkach reprezentujących normalną i nowotworową tkankę z >100 przypadków pacjentów. Tutaj donosimy, że ekspresja miR-145 i miR-205 była ograniczona do komórek mioepitelialnych/podstawnych przedziału normalnych przewodów i zrazików sutkowych, podczas gdy ich akumulacja była zmniejszona lub całkowicie wyeliminowana w odpowiadających próbkach guza. I odwrotnie, ekspresja innych miRNA była wykrywana na różnych poziomach, głównie w komórkach nabłonka luminalnych komórkach nabłonkowych w normalnej tkance; ekspresja miR-21 była często zwiększona, podczas gdy ekspresja let-7a była zmniejszona w komórkach złośliwych. Przeanalizowaliśmy również przeanalizowaliśmy również związek ekspresji miRNA z ekspresją markerów nabłonkowych; wskaźnikami prognostycznymi, takimi jak receptor estrogenowy, receptor progesteronowy i HER2; a także dane dotyczące wyników klinicznych. To podejście ISH zapewnia bardziej bezpośrednią i pouczającą ocenę tego, w jaki sposób zmieniona ekspresja miRNA przyczynia się do raka piersi w porównaniu z profilowaniem ekspresji miRNA w biopsjach tkanek brutto. biopsjach. Co najważniejsze, wczesna manifestacja zmienionej ekspresji miR-145 w atypowej hiperplazji i zmianach rakowych in situ sugeruje, że to miRNA może mieć potencjalne zastosowanie kliniczne jako nowy biomarker do wczesnego wykrywania raka piersi. wykrywania. --- Przełyk Barretta jest zmianą prekursorową gruczolakoraka przełyku, którego progresja następuje w kolejnych etapach. progresja następuje w kolejnych etapach. Jednak niski wskaźnik progresji oraz nieadekwatność i subiektywna interpretacja klasyfikacji histologicznej w przewidywaniu przełyku Barretta wymagają bardziej obiektywnych biomarkerów, które mogą poprawić przewidywanie ryzyka. Przeprowadziliśmy profilowanie 754 ludzkich mikroRNA (miRNA) w całym genomie. mikroRNA (miRNA) w 35 prawidłowych nabłonkach, 34 przełykach Barretta i 36 gruczolakorakach przełyku. tkankach gruczolakoraka przełyku przy użyciu profilowania opartego na TaqMan real-time PCR. Nienadzorowane hierarchiczne grupowanie przy użyciu 294 miRNA o ekspresji od umiarkowanej do wysokiej miRNA wykazało wyraźne skupienie dwóch grup: nabłonek prawidłowy kontra przełyk/rak Barretta przełyku / tkanki gruczolakoraka przełyku. Ponadto zaobserwowano doskonałe metaplazji Barretta (bez dysplazji) od prawidłowych tkanek nabłonka. tkanek prawidłowego nabłonka. Jednakże, tkanki przełyku Barretta w różnych stadiach i tkanki gruczolakoraka przełyku były przeplatane. Występowały różne miRNA na różnych etapach. Większość aberracji miRNA obejmowała w przełyku Barretta i gruczolakoraku przełyku, z najbardziej dramatyczną przełyku i gruczolakoraku przełyku, z najbardziej dramatycznymi zmianami występującymi na etapie metaplazji Barretta. metaplazji Barretta. Znane onkomiRs, takie jak miR-21, miR-25 i miR-223, oraz miRNA supresorowe guza, takie jak miR-21, miR-25 i miR-223. supresorowe miRNA, w tym miR-205, miR-203, let-7c i miR-133a, wykazały stopniowo zmienioną ekspresję od przełyku Barretta do gruczolakoraka przełyku. gruczolakoraka przełyku. Zidentyfikowaliśmy również szereg nowych miRNA, które wykazywały progresywnie zmienioną ekspresję, w tym miR-301b, miR-618 i miR-23b. Znaczące zmiany znaczące zmiany miRNA, które były wyłączne dla gruczolakoraka przełyku ale nie przełyku Barretta, obejmowały regulację w dół miR-375 i regulację w górę pięciu członków klastrów miR-17-92 i jego homologów, które mogą stać się obiecującymi biomarkerami rozwoju gruczolakoraka przełyku. --- Onkocytoma, chromofobny rak nerkowokomórkowy (chRCC) i wariant eozynofilowy eozynofilowy wariant raka nerkowokomórkowego jasnokomórkowego (ccRCC) są morfologicznie podobnymi nowotworami o znacznie różniącymi się przebiegiem klinicznym. Te podtypy nowotworów nerek wykazują charakterystyczne strukturalne zmiany genetyczne; jednak wzorce ekspresji mRNA onkocytoma i chRCC są uderzająco podobne. MikroRNA (miRNA) to małe cząsteczki RNA RNA, które regulują ekspresję wielu genów i wykazano, że są użyteczne w klasyfikacji i identyfikacji nowotworów. przydatne w klasyfikacji i identyfikacji nowotworów. Ekspresja miRNA została z utrwalonej w formalinie tkanki zatopionej w parafinie w 5 przypadkach każdy z onkocytoma, ccRCC, brodawkowatego RCC, chRCC i 4 prawidłowych tkanek nerek przy użyciu mikromacierzy. mikromacierzy. Tablice polimorfizmu pojedynczych nukleotydów Affymetrix zostały użyte do wykrycia nierównowagi chromosomalnej w każdym z guzów. Osiemnaście miRNA było znacząco różniło się między 4 typami nowotworów. MikroRNA miR-21, znany onkogenny miRNA. onkogenny miRNA, był regulowany w górę w raku brodawkowatym i jasnokomórkowym. brodawkowatych i jasnokomórkowych. Cztery miRNA mogły odróżnić onkocytoma od chRCC, a 3 mogą odróżnić brodawkowatego RCC od ccRCC, w tym miR-126, znany miRNA miRNA o działaniu naczyniotwórczym. Spośród 18 różnicowo ekspresjonowanych miRNA, tylko 2 korelowały ze zmianami liczby kopii w regionie chromosomalnym, w którym znajdują się te geny. Jeden guz, pierwotnie zdiagnozowany jako onkocytoma na podstawie morfologii, wykazywał wirtualny kariotyp i wzór ekspresji miRNA. kariotyp i wzór ekspresji miRNA zgodny z rakiem chromofobnym. Dalsze badanie guza wykazało inwazję naczyniową. Nasze badanie sugeruje, że że ekspresja miRNA może być wykorzystywana do różnicowania powszechnych podtypów nowotworów nabłonkowych nerek. nowotworów nabłonkowych nerek, ale konieczna jest dalsza walidacja. Ponadto, brak korelacji między ekspresją miRNA a wirtualnym kariotypem sugeruje mechanizm niezwiązany z liczbą kopii mechanizm regulacji ekspresji genów miRNA w neoplazji nerek. neoplazji nerek. --- CEL: Geny zapalne i mikroRNA odgrywają rolę w kancerogenezie okrężnicy; Dlatego mogą one stanowić użyteczne biomarkery raka okrężnicy. Niniejsze badanie bada potencjalną użyteczność kliniczną ekspresji genów zapalnych jako biomarkera prognostycznego dla raka okrężnicy, oprócz wcześniej ekspresji miR-21. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Ilościowa odwrotna transkryptaza-PCR. została wykorzystana do pomiaru ekspresji 23 genów stanu zapalnego w gruczolakorakach okrężnicy i sąsiednich tkankach nienowotworowych od 196 pacjentów. Dane te zostały wykorzystane do opracowania modeli dla śmiertelności specyficznej dla raka na kohorcie szkoleniowej (n = 57), a model ten został przetestowany zarówno w kohorcie testowej (n = 56), jak i walidacyjnej (n = 83). Dane dotyczące ekspresji miR-21 były dostępne dla tych pacjentów i zostały porównane i połączone z ekspresją genów ekspresją genów zapalnych. WYNIKI: Ekspresja PRG1, IL-10, CD68, IL-23a i IL-12a w tkance nienowotworowej oraz PRG1, AN PRG1, ANXA1, IL-23a, IL-17a, FOXP3 i HLA-DRA w tkankach nowotworowych była związana z gorszym rokowaniem. były związane ze złym rokowaniem na podstawie regresji Coxa (/Z-score/ >1,5) i zostały wykorzystane do wygenerowania skali ryzyka zapalnego (IRS). IRS był związany ze śmiertelnością specyficzną dla raka w treningu, teście (P = 0,01) i walidacji (P = 0,02). walidacji (P = 0,02). Związek ten był silny dla przypadków w stadium II (P = 0.002). Ekspresja miR-21 była związana z IL-6, IL-8, IL-10, IL-12a, i NOS2a, dostarczając dowodów na to, że funkcja tego mikroRNA i te geny zapalne są ze sobą powiązane. Zarówno IRS, jak i ekspresja miR-21 były niezależnie związane ze śmiertelnością specyficzną dla raka, w tym tylko u pacjentów w stadium II. WNIOSEK: Ekspresja IRS i miR-21 są niezależnymi czynnikami prognostycznymi raka jelita grubego raka jelita grubego i mogą stanowić klinicznie użyteczne narzędzie do identyfikacji pacjentów wysokiego ryzyka. pacjentów wysokiego ryzyka. --- Piętnaście procent przypadków raka płuc występuje u osób nigdy niepalących i wykazuje cechy cechy, które są molekularnie i klinicznie odmienne od tych występujących u palaczy. palaczy. Mutacje genu receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), które są skorelowane z wrażliwością na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR (EGFR-TKI), są częstsze u nigdy niepalących raków płuc. W niniejszym badaniu profilowanie ekspresji mikroRNA (miRNA) profilowanie ekspresji 28 przypadków nigdy niepalącego raka płuca zidentyfikowało miRNA o nieprawidłowej ekspresji, których było znacznie mniej niż w rakach płuc u palaczy palaczy i obejmowały miRNA wcześniej zidentyfikowane (np. regulowany w górę miR-21) i niezidentyfikowane (np. i niezidentyfikowane (np. obniżona regulacja miR-138) w przypadkach palaczy. Zmiany zmiany w ekspresji niektórych z tych miRNA, w tym miR-21, były bardziej bardziej znaczące w przypadkach z mutacjami EGFR niż w tych bez tych mutacji. A Istotna korelacja między poziomami fosforylowanego EGFR (p-EGFR) i miR-21 w liniach komórkowych raka płuc i supresją miR-21 przez EGFR-TKI, AG1478, sugerują, że sygnalizacja EGFR jest szlakiem pozytywnie regulującym ekspresję miR-21. ekspresję miR-21. W linii komórkowej gruczolakoraka płuc pochodzącej od nigdy niepalących H3255 ze zmutowanym EGFR i wysokim poziomem p-EGFR i miR-21, antysensowne hamowanie miR-21 miR-21 nasilało apoptozę indukowaną przez AG1478. W linii komórkowej gruczolakoraka H441 z dzikim typem EGFR, antysensowny miR-21 nie tylko antysensowny miR-21 nie tylko wykazywał efekt addytywny z AG1478, ale także sam indukował apoptozę. Wyniki te sugerują, że nieprawidłowo zwiększona ekspresja miR-21, która jest dodatkowo wzmacniana przez aktywowany szlak sygnałowy EGFR szlak sygnałowy EGFR, odgrywa znaczącą rolę w karcynogenezie płuc u osób nigdy niepalących, a także u palaczy. a także u palaczy i jest potencjalnym celem terapeutycznym zarówno w przypadkach mutacji EGFR, jak i typu dzikiego. i typu dzikiego. --- MikroRNA (miRNA) to małe niekodujące cząsteczki RNA, które są szeroko zaangażowane w procesy w procesy związane z rakiem. MikroRNA-21 (miR-21) został zidentyfikowany jako nadekspresji w różnych nowotworach, w tym w białaczce. Jednak, funkcja miR-21 jest jeszcze nieznana w przewlekłej białaczce szpikowej (CML). Antysensowne oligonukleotydy (ASO), jako inhibitory miRNA, zostały już stosowane do rozwoju terapeutycznego i identyfikacji funkcjonalnej w badaniach nad miRNA miRNA. W tym badaniu odkryliśmy, że antysensowne hamowanie miR-21 w komórkach K562 hamowało migrację komórek, promowało apoptozę komórek i hamowało wzrost komórek i zwiększało ekspresję genu supresorowego nowotworu PDCD4. Tymczasem pre-miRNA-21 zwiększało migrację i zmniejszało apoptozę komórek bez wpływając na proliferację. Potwierdziliśmy również, że PDCD4 jest funkcjonalnym celem miR-21 w komórkach K562. Te efekty miR-21 mogą być częściowo spowodowane jego regulacją PDCD4. regulacji PDCD4. Nasze dane sugerują, że miR-21 może odgrywać onkogenną rolę w procesach komórkowych CML, a antysensowne hamowanie miR-21 może być zatem być użyteczne jako terapia CML. --- Niedawno wykazaliśmy, że bioaktywne składniki odżywcze (olej rybny i pektyna) modulują przełączniki molekularne mikroRNA w okrężnicy. Ponieważ zintegrowana analiza mikroRNA i ekspresji mRNA na wczesnym etapie rozwoju raka okrężnicy jest brakuje, w tym badaniu wykorzystano cztery podejścia obliczeniowe do przetestowania hipotezę, że mikroRNA i ich posttranskrypcyjnie regulowane mRNA docelowe, tj. zarówno całkowite mRNA, jak i aktywnie tłumaczone transkrypty mRNA, są różnie modulowane przez leczenie rakotwórcze i dietetyczne. Szczury Sprague-Dawley karmiono dietą zawierającą olej kukurydziany ± olej rybny z pektyną ± celulozą i wstrzyknięto azoksymetan lub sól fizjologiczną (kontrola). Błona śluzowa okrężnicy została zbadana we wczesnym okresie progresji raka, a globalna analiza wzbogacenia zestawu genów została wykorzystano do uzyskania tych mikroRNA, które zostały znacząco wzbogacone przez zmianę ekspresji ich domniemanych genów docelowych. Ponadto wykorzystano wykresy funkcji i funkcjonalne analizy sieciowe zostały wykorzystane do oceny wpływu diety i kombinacji czynników rakotwórczych na poziomy mRNA indukowane przez zmiany mikroRNA zmiany. Wreszcie, liniowa analiza dyskryminacyjna została wykorzystana do identyfikacji najlepszych kombinacji jedno-, dwu- i trzy-mikroRNA do klasyfikacji wpływu diety i rozwoju nowotworu okrężnicy. Wykazaliśmy, że profilowanie polisomalne jest ściśle ściśle związane ze zmianami mikroRNA w porównaniu z profilowaniem całkowitego mRNA. Ponadto Ponadto dieta i ekspozycja na czynniki rakotwórcze modulowały szereg mikroRNA (miR-16, miR-19b, miR-21, miR26b, miR27b, miR-93 i miR-203) powiązanych z kanonicznymi onkogennymi szlakami sygnałowymi. Uzupełniające analizy ekspresji genów wykazały, że onkogenne PTK2B, PDE4B i TCF4 były tłumione przez dietę chemoprotekcyjną na poziomie zarówno na poziomie mRNA, jak i białka. --- TŁO I CEL: MikroRNA (miRNA) odgrywają ważną rolę w kancerogenezie. Globalny profil ekspresji miRNA w raku żołądka nie został opisany. Celem Celem niniejszego badania było określenie profilu ekspresji miRNA raka żołądka. raka żołądka. METODY: Całkowite RNA zostało najpierw wyekstrahowane z pierwotnych tkanek raka żołądka i sąsiadujących tkanek nienowotworowych, a następnie małe izolowane RNA (< 300 nt) były 3'-wydłużone ogonem poli(A). Hybrydyzację przeprowadzono na chipie mikroprzepływowym microParaflo (LC Sciences, Houston, TX, USA). Po wykryciu hybrydyzacji przez znakowanie fluorescencyjne przy użyciu specyficznych dla znaczników barwników Cy3 i Cy5, hybrydyzację obrazy zostały zebrane za pomocą skanera laserowego i zdigitalizowane przy użyciu oprogramowania do analizy obrazu Array-Pro (Media Cybernetics, Silver Spring, MD, USA). Aby zweryfikować wyniki i zbadać biologiczne znaczenie różnicowej ekspresji miRNA, immunohistochemię zastosowano do wykrycia zróżnicowanej ekspresji genów docelowych. genów docelowych. WYNIKI: Najbardziej ekspresyjnymi miRNA w tkankach nienowotworowych były miR-768-3p, miR-139-5p, miR-378, miR-31, miR-195, miR-497 i miR-133b. Trzy z nich z nich, miR-139-5p, miR-497 i miR-768-3p, zostały po raz pierwszy znalezione w tkankach nienowotworowych. tkankach nienowotworowych. Najbardziej ekspresyjnymi miRNA w tkankach raka żołądka były miR-20b, miR-20a, miR-17, miR-106a, miR-18a, miR-21, miR-106b, miR-18b, miR-421, miR-340*, miR-19a i miR-658. Wśród nich miR-340*, miR-421 i miR-658 były po raz pierwszy wykazały wysoką ekspresję w komórkach nowotworowych. Ekspresja niektórych docelowych genów docelowych (takich jak Rb i PTEN) w tkankach nowotworowych była obniżona. WNIOSEK: Zgodnie z naszą wiedzą, jest to pierwszy raport dotyczący tych miRNA związanych z rakiem żołądka. Te nowe informacje mogą sugerować potencjalną rolę tych miRNA w diagnostyce raka żołądka. --- Ludzkie glejaki często rozwijają oporność na radioterapię. Szczegóły molekularne szczegóły tego zjawiska nie są w pełni zrozumiałe. Ostatnie badania sugerują, że niedobór w szlakach naprawy DNA może zmieniać oporność na promieniowanie jonizujące w glejakach. Linia komórkowa ludzkiego glejaka M059J jest niedobór kinazy białkowej zależnej od DNA (DNA-PK), podczas gdy linia komórkowa M059K, wyizolowana z tego samego nowotworu złośliwego, ma normalną aktywność DNA-PK. DNA-PK odgrywa centralną rolę w naprawie dwuniciowych pęknięć indukowanych promieniowaniem jonizującym. a jego niedobór został skorelowany z wrażliwością na promieniowanie jonizujące promieniowaniem jonizującym w komórkach glejaka. Argumentowaliśmy, że inne szlaki komórkowe mogą również odgrywać rolę w oporności na radioterapię w glejakach. Postawiliśmy postawiliśmy hipotezę, że mikroRNA (miRNA) są różnie modulowane w komórkach M059J i M059K narażonych na promieniowanie jonizujące i że modulacja miRNA przyczynia się do odporności na promieniowanie jonizujące. miRNA to małe, niebiałkowe, jednoniciowe RNA. kodujące jednoniciowe cząsteczki RNA, które są kluczowymi posttranskrypcyjnymi regulatorami ekspresji genów. regulatorami ekspresji genów. Liczne badania udokumentowały udział miRNA w szerokim zakresie procesów biologicznych. Udział miRNA w mediowaniu oporności komórek glejaka na leczenie promieniowaniem jonizującym promieniowanie jonizujące nie został wyjaśniony. Aby przetestować tę hipotezę zbadaliśmy wzorce ekspresji szeregu miRNA zaangażowanych w kancerogenezę w napromieniowanych komórkach M059J i M059K. Względny poziom ekspresji określona za pomocą ilościowego PCR w czasie rzeczywistym dla miRNA należących do rodziny let-7 wykazał regulację w górę w napromieniowanych komórkach M059K. Wręcz przeciwnie przeciwnie, analiza napromienionych komórek M059J pod kątem modulacji rodziny miRNA let-7 ujawniła ogólną regulację w dół. miR-17-3p, miR-17-5p, miR-19a, miR-19b, miR-142-3p i miR-142-5p były regulowane w górę zarówno w komórkach M059K, jak i M059J. miR-15a, miR-16, miR-143, miR-155 i miR-21 były regulowane w górę w M059K, a modulacja tych miRNA wahała się w komórkach M059J w sposób sposób zależny od czasu. Wyniki te wskazują na zaangażowanie miRNA w zróżnicowanej odpowiedzi komórek glejaka na leczenie promieniowaniem jonizującym. --- 1. --- Wykrywanie krążących komórek nowotworowych (CTC) cieszy się dużym zainteresowaniem. MikroRNA-21 (miR-21) odgrywa kluczową rolę w kancerogenezie i jest uważany za jeden z najczęściej badanych oncomiRNA. Ustaliliśmy, czy miR-21 może być używany jako marker do wykrywania CTC u pacjentów z rakiem żołądka. Próbki krwi obwodowej pobrano od 53 przedoperacyjnych pacjentów z rakiem żołądka i 20 zdrowych ochotników. Reakcja łańcuchowa odwrotnej transkrypcji-polimerazy w czasie rzeczywistym została wykorzystana do wykrycia poziomu miR-21. Skonstruowano krzywe charakterystyczne operatora-odbiorcy (ROC) zostały skonstruowane. Pacjenci z rakiem żołądka wykazują znacząco wyższy poziom miR-21 we krwi obwodowej niż osoby z grupy kontrolnej. Poziom miR-21 był związany ze stadium przerzutów do węzłów nowotworowych (TNM), wielkością guza i kategoriami tkanek. kategoriami tkanek. Pole pod krzywą ROC wynosiło do 0,853 ± 0,086. To badanie podkreśla potencjał wykrywania miR-21 we krwi obwodowej jako nowe narzędzie do monitorowania CTC u pacjentów z rakiem żołądka. --- Glejaki złośliwe są najczęstszymi i najbardziej śmiertelnymi pierwotnymi guzami wewnątrzczaszkowymi. Do do tej pory nie zidentyfikowano wiarygodnych biomarkerów do wykrywania i stratyfikacji ryzyka glejaków. glejaków. Niedawno wykazaliśmy znaczące poziomy mikroRNA (miRNA) w próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) od pacjentów z pierwotnym chłoniakiem OUN. pacjentów z pierwotnym chłoniakiem OUN. Ze względu na zaangażowanie miRNA w kancerogenezie, miRNA w płynie mózgowo-rdzeniowym mogą służyć jako unikalne biomarkery do minimalnie inwazyjnej diagnostyki glejaka. Celem tego pilotażowego badania było zidentyfikowanie mikroRNA w próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów z glejakiem jako potencjalnych nowych biomarkerów glejaka. Z wykorzystaniem podejścia kandydującego miRNA kwantyfikacji przez reakcję łańcuchową polimerazy z odwrotną transkryptazą (qRT-PCR), miRNA o znaczących poziomach w próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów z glejakami zostały zidentyfikowano. MiR-15b i miR-21 ulegały różnej ekspresji w próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów z glejakami, w porównaniu z osobami kontrolnymi z różnymi zaburzeniami neurologicznymi, w tym zaburzeniami neurologicznymi, w tym u pacjentów z pierwotnym chłoniakiem OUN i rakowymi przerzutami do mózgu. przerzutami do mózgu. Analiza charakterystyki odbiorczo-operacyjnej poziomu miR-15b ujawniła powierzchnię pod krzywą 0,96 w odróżnianiu pacjentów z glejakiem od pacjentów bez glejaka. pacjentów bez glejaka. Co więcej, włączenie miR-15b i miR-21 do połączonych analiz ekspresji ekspresji skutkowało zwiększoną dokładnością diagnostyczną z 90% czułości i 100% swoistości w celu odróżnienia pacjentów z glejakiem od kontrolnych i pacjentów z pierwotnym chłoniakiem OUN. Podsumowując, wyniki wyniki tego pilotażowego badania pokazują, że miR-15b i miR-21 są markerami dla glejaków, które mogą być oceniane w płynie mózgowo-rdzeniowym za pomocą qRT-PCR. Odpowiednio, miRNA w płynie mózgowo-rdzeniowym mogą potencjalnie służyć jako nowe biomarkery do wykrywania glejaków. wykrywania glejaków. --- MikroRNA (miRNA) to małe niekodujące cząsteczki RNA, które regulują ekspresję białka poprzez rozszczepianie lub hamowanie translacji docelowych mRNA. U ssaków ssaków, ich funkcja polega głównie na hamowaniu transkrypcji docelowych mRNA poprzez niedoskonale komplementarne do 3'UTR docelowych mRNA. Kilka miRNA zostało Ostatnio doniesiono, że jest zaangażowanych w modulację rozwoju glejaka, zwłaszcza zwłaszcza niektóre miRNA o podwyższonej regulacji, takie jak mikroRNA-21 (miR-21), które jak stwierdzono działa jako onkogen w hodowanych komórkach glejaka wielopostaciowego. Temozolomid (TMZ), środek alkilujący, jest obiecującym środkiem chemioterapeutycznym do leczenia glejaka wielopostaciowego. glejaka wielopostaciowego. Jednak oporność rozwija się szybko i z dużą częstotliwością. Aby zbadać mechanizm oporności, odkryliśmy, że miR-21 może chronić ludzkiego glejaka glejaka U87MG przed apoptozą indukowaną przez TMZ. Nasze badania wykazały, że TMZ znacznie nasilił apoptozę w komórkach U87MG w porównaniu z komórkami nieleczonymi (P<0.05). Jednak nadekspresja miR-21 w komórkach U87MG może znacznie zmniejszyć apoptozę indukowaną przez TMZ (P<0,05). Proapoptotyczne białka Bax i antyapoptotyczne białka Bcl-2 regulują apoptozę komórek glejaka. Bcl-2, oporność na indukcję apoptozy, stanowi jedną z głównych przeszkód dla chemioterapii w wielu komórkach nowotworowych. wielu komórkach nowotworowych. Wykazano, że Bax koreluje ze zwiększoną przeżywalnością pacjentów z glejakiem wielopostaciowym. Dalsze badania wykazały, że mechanizm mechanizm był związany z przesunięciem stosunku Bax/Bcl-2 i zmianą aktywności kaspazy-3 i zmianą aktywności kaspazy-3. W porównaniu z komórkami kontrolnymi, komórki leczone TMZ wykazywały znaczny wzrost wzrost stosunku Bax/Bcl-2 i aktywności kaspazy-3 (P<0,01). Jednak takiemu efekt był częściowo zapobiegany przez leczenie komórek z nadekspresją miR-21 co wydawało się obniżać ekspresję Bax, zwiększać ekspresję Bcl-2 i zmniejszenie aktywności kaspazy-3. Podsumowując, wyniki te sugerują, że nadekspresja miR-21 może hamować apoptozę indukowaną TMZ w komórkach U87MG przynajmniej częściowo, poprzez zmniejszenie stosunku Bax/Bcl-2 i aktywności kaspazy-3, co podkreśliło możliwość nadekspresji miR-21 w klinicznej oporności na chemioterapię TMZ. oporności na chemioterapię TMZ. --- Poziomy ekspresji mikroRNA (miRNA) są globalnie obniżone w raku w porównaniu do z dopasowanymi normalnymi tkankami, a funkcja miRNA została ostatnio powiązana z nowotworów. Aby sprawdzić, czy wyciszanie epigenetyczne przyczynia się do supresji miRNA w nowotworach, komórki raka płuc poddano działaniu inhibitorów metylacji DNA metylacji lub deacetylacji histonów. Nie wykryto znaczących zmian w ekspresji miRNA wykryto za pomocą profilowania mikromacierzy. Aby wyszukać mutacji związanych z nowotworem, które mogą wpływać na przetwarzanie i ekspresję dojrzałych miRNA. miRNA, panel 91 linii komórkowych pochodzących z nowotworów został przeanalizowany pod kątem sekwencji w 15 miRNA zaangażowanych w nowotworzenie na mocy ich znanych transkryptów docelowych (rodzina transkryptów docelowych (rodzina let-7 celująca w onkogenny Ras) lub ich lokalizacji do miejsc częstej niestabilności chromosomalnej (miR-143, miR-145, miR-26a-1 i miR-21). Nie wykryto mutacji w żadnej z krótkich dojrzałych sekwencji miRNA sekwencji. Oprócz wcześniej zgłoszonych polimorfizmów, 1 wariant sekwencji w prekursorowym miRNA i 15 wariantów w pierwotnych transkryptach miRNA (pri-miRNA). zostały zidentyfikowane. Pomimo tego, że pri-miRNA mają dramatyczne zmiany w przewidywanej wtórnej strukturze fałdowania flankującej domniemane miejsca rozszczepienia, przetwarzanie i dojrzewanie dojrzewanie miRNA nie miało wpływu in vivo. Zatem warianty genetyczne w prekursorach miRNA są powszechne w komórkach nowotworowych, ale jest mało prawdopodobne, aby miały znaczenie fizjologiczne. znaczenie fizjologiczne. --- MikroRNA (miRNA) stanowią ewolucyjnie konserwowaną klasę małych niekodujących RNA, które ulegają endogennej ekspresji i pełnią kluczowe funkcje. niekodujące RNA, które ulegają endogennej ekspresji i pełnią kluczowe funkcje w podstawowych procesach komórkowych, takich jak cykl komórkowy, apoptoza i różnicowanie. różnicowanie. Zaburzenia ekspresji i funkcji miRNA prowadzą do deregulacji podstawowych procesów komórkowych prowadzących do nowotworzenia. Rosnąca liczba dowodów eksperymentalnych sugeruje, że nowotwory ludzkie mają rozregulowaną ekspresję ekspresję mikroRNA, które zostały zaproponowane jako nowe onkogeny lub supresory nowotworów. onkogenów lub supresorów nowotworów. Ostatnie badania wykazały, że wzorce ekspresji mikroRNA służą jako fenotypowe sygnatury różnych nowotworów i mogą być wykorzystywane jako narzędzia diagnostyczne, prognostyczne i terapeutyczne, narzędzia diagnostyczne, prognostyczne i terapeutyczne. W kilku badaniach przeanalizowano globalne profile ekspresji mikroRNA lub funkcjonalną rolę mikroRNA w raku prostaty. Tutaj dokonaliśmy przeglądu roli mikroRNA w kancerogenezie prostaty, podsumowując wyniki podsumowując wyniki takich badań. Ponadto, najnowsze dowody wskazują, że czynniki żywieniowe odgrywają ważną rolę w procesie kancerogenezy poprzez modulację ekspresji miRNA, chociaż brakuje takich badań w odniesieniu do raka prostaty. raka prostaty. Zaproponowano, że dietetyczna modulacja ekspresji miRNA może przyczyniać się do przeciwnowotworowego działania składników diety. składników diety. W niniejszym przeglądzie podsumowaliśmy wyniki badań nad wpływu czynników dietetycznych na ekspresję i funkcję miRNA. --- Istotne dowody wskazują, że mikroRNA-21 (miR-21) jest kluczowym oncomiR w karcynogenezie i jest znacząco podwyższony w szpiczaku mnogim (MM). i jest znacząco podwyższony w szpiczaku mnogim (MM). W tym badaniu zbadaliśmy rolę miR-21 w ludzkich komórkach MM i poszukiwaliśmy celów miR-21 celów. Poprzez obniżenie ekspresji endogennego miR-21 w komórkach szpiczaka U266 zaobserwowaliśmy zmniejszony wzrost, zatrzymanie cyklu komórkowego i zwiększoną apoptozę. apoptozę. Aby lepiej zrozumieć jego mechanizm molekularny w patogenezie MM, zastosowaliśmy SILAC (stabilne znakowanie izotopowe aminokwasami w hodowli komórkowej) hodowli komórkowej) ilościową strategię proteomiczną, aby systematycznie identyfikować potencjalnych celów miR-21. W sumie stwierdziliśmy, że ekspresja 178 białek była znacząco regulowana w górę przez hamowanie miR-21, co sugeruje, że mogą być potencjalnymi celami miR-21. Wśród nich, inhibitor białka aktywowanego STAT3 (PIAS3) został potwierdzony jako bezpośredni cel miR-21 przez Western blotting i testy genów reporterowych. Ponadto wykazaliśmy, że miR-21 wzmacnia szlak sygnałowy zależny od STAT3 poprzez hamowanie funkcji PIAS3 i że w dół PIAS3 przyczynia się do onkogennej funkcji miR-21. To wyjaśnienie roli PIAS3 w pozytywnej pętli regulacyjnej miR-21-STAT3 nie tylko może rzucić światło na molekularne podstawy biologicznych efektów miR-21 obserwowane w komórkach MM, ale także ma bezpośrednie implikacje dla rozwoju nowych strategii terapeutycznych przeciwko MM. --- CEL: MikroRNA-21 (miR-21) jest jednym z miRNA, które często ulegają nadekspresji w tkance nowotworowej pacjentów z rakiem jelita grubego (CRC). z wysoką nadekspresją w tkance nowotworowej pacjentów z rakiem jelita grubego (CRC); jednak niewiele wiadomo na temat jego funkcjonalnej roli w CRC. METODY: Zbadaliśmy poziom ekspresji miR-21 w 44 sparowanych próbkach nowotworowych i nienowotworowych tkanek okrężnicy zdiagnozowanych pod kątem CRC przy użyciu metody TaqMan real-time PCR PCR w czasie rzeczywistym. Ponadto, zastosowaliśmy inhibitor miR-21 (anty-miR-21) do przejściowego znokautowania miR-21 w komórkach raka okrężnicy DLD-1 i zbadaliśmy wpływ miR-21 na żywotność, apoptozę, chemowrażliwość, cykl komórkowy i migrację komórek DLD1. migrację komórek DLD1. WYNIKI: Poziomy ekspresji miR-21 były znacząco zwiększone w tkance nowotworowej CRC (P < 0,0001). Znaczące różnice w poziomach miR-21 zaobserwowano również zaobserwowano również między tkankami CRC pacjentów z CRC w różnych stadiach klinicznych stadiach klinicznych: I vs II (P = 0,033) i I vs IV (P = 0,021). Analiza Kaplana-Meiera wykazała, że poziomy ekspresji miR-21 są skorelowane z krótszym całkowitym przeżyciem pacjentów z CRC (P = 0,0341). Wyciszenie miR-21 w linii komórkowej DLD1 nie miało wpływu na żywotność komórek; jednak w połączeniu z chemioterapeutykami (5-FU, L-OHP i SN38), przyczyniło się do zmniejszenia żywotności komórek. Supresja miR-21 zmniejszyła zdolność migracji komórek DLD-1 o prawie 30 % (P = 0.016). WNIOSEK: Potwierdziliśmy nadekspresję miR-21 w próbkach CRC i jego korelację z zaawansowaną chorobą i krótszym czasem życia komórek. jego korelację z zaawansowaną chorobą i krótszym całkowitym przeżyciem. Te Wyniki te można częściowo opisać faktem, że komórki CRC ze zwiększoną ekspresją ekspresją miR-21 mają większą zdolność do migracji. --- TŁO: MikroRNA (miRNA) są zaangażowane w kancerogenezę i progresję nowotworu poprzez regulację potranskrypcyjnej ekspresji genów. Jednak sieć regulacyjna sieć regulacyjna miRNA-mRNA jest daleka od pełnego zrozumienia. Celem tego badania jest identyfikacja specyficznych dla raka jelita grubego (CRC) miRNA i ich docelowych mRNA przy użyciu podejścia wieloetapowego. WYNIKI: Zastosowano wieloetapowe podejście łączące profil ekspresji mikromacierzy miRNA i mRNA oraz analizę bioinformatyczną. i analizę bioinformatyczną w celu zidentyfikowania specyficznej dla CRC sieci regulacyjnej miRNA-mRNA. Po pierwsze, 32 różnie wyrażone miRNA i 2916 mRNA z próbek CRC i odpowiadających im prawidłowych tkanek nabłonkowych zidentyfikowano odpowiednio za pomocą mikromacierzy miRNA i mRNA. Po drugie, 22 rozregulowane miRNA i ich 58 docelowych mRNA (72 pary miRNA-mRNA) zostały zidentyfikowane przez połączenie analizy korelacji Pearsona i przewidywania przez bazy danych baz danych TargetScan i miRanda. Analiza bioinformatyczna wykazała, że te miRNA-mRNA były zaangażowane w szlak sygnałowy Wnt. Dodatkowo, 6 regulowanych w górę miRNA (mir-21, mir-223, mir-224, mir-29a, mir-29b i mir-27a) i 4 obniżone przewidywane docelowe mRNA (SFRP1, SFRP2, RNF138 i KLF4) zostały wybrane do walidacji poziomu ekspresji i ich antykorelacji w rozszerzonej kohorcie pacjentów z CRC za pomocą qRT-PCR. Z wyjątkiem mir-27a udowodniono zróżnicowaną ekspresję i ich antykorelację. Na koniec przeprowadzono test przeprowadzono test transfekcji w celu potwierdzenia związku regulacyjnego między mir-29a i KLF4 zarówno na poziomie RNA, jak i białka. WNIOSKI: Siedemdziesiąt dwie pary miRNA-mRNA połączone przez 22 dysregulowane miRNA i ich 58 docelowych mRNA zidentyfikowanych w podejściu wieloetapowym wydają się być zaangażowane w nowotworzenie CRC. Wyniki naszego badania były warte dalsze badania poprzez badanie funkcjonalne, aby w pełni zrozumieć podstawowe mechanizmy regulacyjne miRNA w CRC. --- Pomimo ogromnych wysiłków podejmowanych na całym świecie przez klinicystów i naukowców zajmujących się rakiem, gruczolakorak przewodowy trzustki (PDA) pozostaje śmiertelną chorobą, na którą nie ma lekarstwa. na którą nie ma lekarstwa. Ostatnio mikroRNA (miRNA) pojawiły się jako kluczowi aktorzy w kancerogenezie. kancerogenezie i wykazaliśmy, że mikroRNA-21 (miR-21), oncomiR jest ulega wczesnej ekspresji podczas PDA. W niniejszym badaniu zapytaliśmy, czy celowanie w miR-21 w ludzkich liniach komórkowych pochodzących z PDA przy użyciu wektorów lentiwirusowych (LV) może hamować wzrost guza. wzrost guza. Wykazaliśmy, że ludzki PDA indukowany LV skutecznie obniżały ekspresję miR-21, zarówno in vitro, jak i in vivo. W konsekwencji proliferacja komórek proliferacja została silnie zahamowana, a linie komórkowe pochodzące z PDA zmarły w wyniku apoptozę poprzez szlak mitochondrialny. In vivo, zubożenie miR-21 zatrzymało progresję bardzo agresywnego modelu PDA, indukując śmierć komórek przez apoptozę; co więcej, połączenie celowania w miR-21 i chemioterapii leczenie wywołało regresję guza. Wykazaliśmy tutaj po raz pierwszy że celowanie w onkogenne miRNA silnie hamuje wzrost guza raka trzustki zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponieważ miR-21 ulega nadekspresji w większości ludzkich guzów; terapeutyczne dostarczanie antagonistów miR-21 może być nadal korzystne dla dużej nowotworów, na które nie ma lekarstwa. --- KONTEKST: MikroRNA mają potencjał jako biomarkery diagnostyczne i cele terapeutyczne w raku. cele terapeutyczne w raku. Żadne badanie nie oceniało związku między wzorcami ekspresji mikroRNA a rokowaniem w raku jelita grubego lub wynikami terapeutycznymi. CEL: Identyfikacja wzorców ekspresji mikroRNA związanych z gruczolakorakiem jelita grubego gruczolakorakiem jelita grubego, rokowaniem lub wynikiem terapeutycznym. PROJEKT, OTOCZENIE I PACJENCI: Profilowanie ekspresji mikromacierzy mikroRNA guzów i sparowanych tkanek nienowotworowych przeprowadzono na amerykańskiej kohorcie testowej 84 pacjentów z gruczolakorakiem jelita grubego, rekrutowanych w latach 1993-2002. My oceniliśmy powiązania ze statusem guza, stopniem zaawansowania TNM, rokowaniem przeżycia i odpowiedzią na chemioterapię uzupełniającą. Powiązania zostały zweryfikowane w drugiej, niezależnej chińskiej kohorcie 113 pacjentów rekrutowanych w latach 1991-2000, przy użyciu ilościowych testów reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkrypcją. Końcowa data Końcową datą obserwacji był 31 grudnia 2005 r. dla kohorty Maryland i 16 sierpnia 2004 r. dla kohorty Hongkong. 16 sierpnia 2004 r. dla kohorty z Hongkongu. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: MikroRNA, które ulegały różnej ekspresji w guzach i wzorce ekspresji mikroRNA związane z przeżyciem przy użyciu specyficznej dla raka śmierć jako punkt końcowy. WYNIKI: Trzydzieści siedem mikroRNA ulegało różnej ulegało ekspresji w guzach z kohorty testowej. Do walidacji wybrano miR-20a, miR-21, miR-106a, miR-181b i miR-203, a wszystkie 5 było wzbogaconych w guzy z kohorty walidacyjnej (P kohorty walidacyjnej (P < .001). Wyższa ekspresja miR-21 była obecna w gruczolakach (P = .006) i guzach o bardziej zaawansowanym stopniu zaawansowania TNM (P < .001). Hybrydyzacja in wykazała ekspresję miR-21 na wysokim poziomie w komórkach raka okrężnicy. komórek raka okrężnicy. Wskaźnik 5-letniego przeżycia specyficznego dla raka wynosił 57,5% dla kohorty Maryland i 49,5% dla kohorty z Hongkongu. Wysoka ekspresja miR-21 była związana ze słabym przeżyciem w obu badaniach (współczynnik ryzyka, 2,5; 95% przedział ufności, 1,2-5,5%). przedział ufności, 1,2-5,2), jak i w kohorcie walidacyjnej (współczynnik ryzyka, 2,4; 95% przedział ufności, 1,4-3,2). przedział ufności, 1,4-3,9), niezależnie od klinicznych zmiennych towarzyszących, w tym stopnia zaawansowania TNM i był związany ze złym wynikiem terapeutycznym. WNIOSKI: Wzorce ekspresji mikroRNA są systematycznie zmieniane w gruczolakorakach jelita grubego. gruczolakoraka jelita grubego. Wysoka ekspresja miR-21 jest związana ze słabym przeżyciem i słabym wynikiem terapeutycznym. --- Tamoksyfen jest najczęściej przepisywaną terapią dla pacjentek z receptorem estrogenowym (ER) (ER)α-dodatnimi guzami piersi. Oporność guza na tamoksyfen pozostaje poważnym problemem klinicznym, zwłaszcza u pacjentek z guzami, które również nadekspresją receptora 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2). Obecne przedkliniczne modele nadekspresji HER2 nie są w stanie odtworzyć klinicznego spektrum endokrynologicznej związanej z guzami HER2/ER-dodatnimi. Tutaj pokazujemy, że ektopowa ekspresja klinicznie ważnej onkogennej izoformy HER2, HER2Δ16, która ulega ekspresji w> 30% ER-dodatnich guzów piersi, promuje tamoksyfen i niezależność estrogenową ksenograftów MCF-7. Komórki MCF-7/HER2Δ16 unikają tamoksyfenu poprzez regulację w górę BCL-2, podczas gdy pośredniczone tłumienie ekspresji ekspresji BCL-2 lub leczenie komórek MCF-7/HER2Δ16 inhibitorem farmakologicznym z rodziny BCL-2 farmakologicznym inhibitorem ABT-737 przywraca wrażliwość na tamoksyfen. Komórki MCF-7/HER2Δ16 oporne na tamoksyfen zwiększają poziom białka BCL-2 w odpowiedzi na odpowiedź na stłumioną sygnalizację ERα, w której pośredniczy odstawienie estrogenu, tamoksyfen leczenie lub leczenie fulwestrantem. Ponadto ekspresja HER2Δ16 powoduje tłumienie mikroRNA miR-15a i miR-16 ukierunkowanych na BCL-2. Ponowne wprowadzenie miR-15a/16 zmniejszyło indukowaną tamoksyfenem ekspresję BCL-2 i uwrażliwiło MCF-7/HER2Δ16 na tamoksyfen. I odwrotnie, zahamowanie miR-15a/16 w komórkach komórki wrażliwe na tamoksyfen aktywowały ekspresję BCL-2 i promowały tamoksyfen oporność. Nasze wyniki sugerują, że ekspresja HER2Δ16 promuje endokrynologicznie oporne guzy piersi HER2/ERα-dodatnie i w przeciwieństwie do typu dzikiego HER2, przedkliniczne modele nadekspresji HER2Δ16 odzwierciedlają wiele fenotypy opornych na endokrynologię ludzkich guzów piersi. Mechanizm unikania terapii HER2Δ16 obejmujący indukowaną tamoksyfenem regulację BCL-2 i supresję miR-15a. tłumienie miR-15a/16, stanowi szablon dla unikalnych interwencji terapeutycznych interwencje łączące tamoksyfen z modulacją mikroRNA i / lub ABT-737 za pośrednictwem hamowania BCL-2 i apoptozy.
Czy miR-21 jest związany z kancerogenezą?
Tak. W kilku badaniach eksperymentalnych wykazano, że miR-21 ma potencjał onkogenny i jest znacząco rozregulowany w wielu typach nowotworów. Dlatego miR-21 jest ściśle związany z kancerogenezą.