Pomiary echokardiograficzne i stężenie przedsionkowego peptydu natriuretycznego (ANP) lub mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) w osoczu przedsionkowego peptydu natriuretycznego (ANP) lub mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) porównano u elitarnych zawodników judo (sportowcy statyczni), elitarnych maratończyków (sportowcy dynamiczni) i zdrowych osób z grupy kontrolnej w celu zbadania sportowców) i zdrowych osób kontrolnych w celu zbadania związku między różnymi typami przerostu lewej komory (LV) i stężeniami peptydów natriuretycznych w osoczu peptydów natriuretycznych u sportowców. Masa LV i grubość ściany LV maratończyków i osób uprawiających judo były istotnie większe niż w grupie kontrolnej. osób z grupy kontrolnej. Wskaźnik wymiaru końcoworozkurczowego LV był istotnie większy w grupie maratończyków, ale mniejszy w grupie judoków. maratończyków, ale mniejszy w grupie judo. Wskaźnik wymiaru lewego przedsionka (LAD) był istotnie większy tylko u maratończyków. Stężenia BNP w osoczu były wyższe zarówno w grupie judo, jak i maratończyków niż w grupie kontrolnej. i dodatnio korelowały z masą LV, a także z czasem zwalniania. czasem zwalniania. Stężenia ANP w osoczu były istotnie wyższe u maratończyków niż w grupach kontrolnych i judo, i dodatnio korelowały ze wskaźnikiem LAD ale ujemnie z frakcją wyrzutową. Analizy wieloczynnikowe wykazały, że typ sportowca i wskaźnik LAD były niezależnymi predyktorami stężenia BNP i ANP w osoczu. Tak więc istnieje ścisły związek między stężeniem peptydów natriuretycznych w osoczu a morfologią serca u różnych typów sportowców. różnych typów sportowców. --- W celu dalszego zobrazowania dysfunkcji serca wywołanej wysiłkiem fizycznym, N-końcowy mózgowy peptyd natriuretyczny (NT-pro-BNP) i troponina sercowa T (cTnT) były u kolarzy rekreacyjnych (n = 29) podczas Otztal Radmarathon 2004. U wszystkich badanych, NT-pro-BNP znacząco wzrosło z 28 +/- 21 do 278 +/- 152 ng/L bezpośrednio po wyścigu (p <0,001), ponownie spadł następnego dnia i powrócił do wartości wyjściowych. i powróciło do wartości wyjściowych 1 tydzień później. Średni procentowy wzrost NT-pro-BNP wynosił 1 128 +/- 803%. CTnT, ujemny u wszystkich badanych przed wyścigiem wyścigu, wzrosło przejściowo u 13 sportowców (45%), z poziomami od 0,043 do 0,224 mug/l u 8 z nich (28%). Jeden dzień po zawodach poziom cTnT znormalizował się u wszystkich sportowców. Ze względu na typowe uwalnianie kinetyki, odchylenie odchylenie NT-pro-BNP jest uważane za odpowiednią regulację objętości reakcją hemodynamicznie obciążonego serca na długotrwały wysiłek fizyczny. Obserwowana kinetyka cTnT uzasadnia uwalnianie z wolnej puli cytoplazmatycznej ze względu na okres półtrwania cTnT. cytoplazmatycznej ze względu na okres półtrwania cytozolowej cTnT. U zdrowych rowerzystów przejściowe NT-pro-BNP i cTnT są bardziej prawdopodobne, że odzwierciedlają zmęczenie serca niż uraz. urazu. --- CELE: Aby kompleksowo zbadać konsekwencje sercowo-naczyniowe 160-kilometrowego ultramaratonu przy użyciu tradycyjnej echokardiografii, śledzenia plamek obrazowanie, biomarkery sercowe i zmienność rytmu serca (HRV) oraz zbadanie związku między zmianami tych zmiennych. METODY: Zbadaliśmy sportowców przed ultramaratonem i ponownie oceniliśmy wszystkich zawodników finiszerów bezpośrednio po wyścigu. Skurcz lewej komory (LV) (frakcja wyrzutowa (frakcja wyrzutowa [EF], stosunek skurczowego ciśnienia krwi do objętości końcoworozkurczowej [SBP/ESV]) oraz rozkurczowe (stosunek wczesnych [E] do późnych [A], wypełnienie E:A) zostały przy użyciu tradycyjnej echokardiografii, podczas gdy szczytowe odkształcenie mięśnia sercowego i szybkość odkształcenia odkształcenia mięśnia sercowego analizowano za pomocą śledzenia plamek. Mierzone biomarkery sercowe były sercowa troponina T (cTnT) i N-końcowy pro-mózgowy peptyd natriuretyczny (NT-pro-BNP). Wskaźniki HRV oceniano przy użyciu standardowych miar częstotliwości i czasu. częstotliwości i czasu. WYNIKI: Dwudziestu pięciu sportowców pomyślnie ukończyło wyścig (25,5 +/- 3,2 h). Znaczące zmiany EF przed i po wyścigu (66,8 +/- 3,8 do 61,2 +/- 4,0%, P < 0,05) i stosunku E:A (1,62 +/- 0,37 do 1,35 +/- 0,33, P < 0,05). Odkształcenie szczytowe było znacząco zmniejszone we wszystkich płaszczyznach, przy czym największe redukcja występowała obwodowo. Stężenia NT-pro-BNP wzrosły (28 +/- 17,1 vs 795 +/- 823 ng x L, P < 0,05), podczas gdy po wyścigu cTnT były podwyższone tylko u pięciu sportowców (20%). Nie odnotowano znaczących zmian w HRV. Zmniejszenie funkcji LV nie było znacząco związane ze zmianami biomarkerów sercowych i/lub HRV. WNIOSKI: Chociaż stres związany z ultramaratonem spowodował łagodne funkcji LV i uwalnianie biomarkerów, mechanizmy stojące za takimi konsekwencjami pozostają nieznane. konsekwencje pozostają nieznane. Jest prawdopodobne, że czynniki inne niż uszkodzenie mięśnia sercowego uszkodzenie mięśnia sercowego lub silna reaktywacja błędna przyczyniły się do powysiłkowego spadku funkcji LV po ultramaratonie. --- Wstęp: Chociaż podwyższone spoczynkowe stężenie mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) odzwierciedlają chorobę serca, znaczenie wzrostu wywołanego wysiłkiem fizycznym jest słabo poznane i zostało zbadane tylko w małych grupach. Dlatego też Niniejsze badanie miało na celu zbadanie wzrostu N-końcowego pro-mózgowego peptydu natriuretycznego mózgowego peptydu natriuretycznego (NT-proBNP) i relacji z troponiną sercową I i T (cTnI, cTnT) po długotrwałym wysiłku fizycznym w dużej kohorcie sportowców. METODY: Zbadaliśmy wywołane wysiłkiem zmiany NT-proBNP, cTnI i cTnT u 105 oczywiście zdrowych sportowców wytrzymałościowych (40 +/- 8 lat) przed i po długotrwałym wysiłku fizycznym. Próbki krwi zostały pobrane przed, 15 minut i 3 godziny po i 3 godziny po maratonie (n = 46), biegu na 100 km (n = 14) i maratonie na rowerze górskim (n = 45). górskim (n = 45). WYNIKI: Osiemdziesięciu jeden ze 105 sportowców przekroczyło górną granicę referencyjną NT-proBNP (mężczyźni/kobiety 88:153 ng/L) po wysiłku. NT-proBNP wzrosło we wszystkich 3 wydarzeniach (P < .001) z najwyższym wzrostem u biegaczy na 100 km (mediana mediana 200 ng/L; 25/75 percentyl 115/770 ng/L), który różnił się od maratonu (97 ng/L; 36/254 ng/L) lub maratonu na rowerze górskim (78 ng/L; 37/196 ng/L) (P < .01). Troponina sercowa I przekroczyła 0,04 mikrog/L w 74% przypadków. 74%; cTnT przekroczyła 0,01 mikrog/L u 47% sportowców po wysiłku. NT-proBNP nie był związany z wywołanym wysiłkiem wzrostem cTnI lub cTnT, ale korelował z czasem ćwiczeń (r = 0,55, P < .001). WNIOSKI: Wzrost NT-proBNP można znaleźć u większości oczywiście zdrowych sportowców po długotrwałym wysiłku fizycznym. Uwalnianie BNP podczas i po wysiłku może nie wynikać z uszkodzenia mięśnia sercowego, ale może mieć cytoprotekcyjne i regulujące wzrost. Różny charakter BNP i troponin sercowych musi zostać wyjaśniona w przyszłości. przyszłości. --- TŁO: Teraz, gdy popularność biegów maratońskich rośnie, wiele tysięcy entuzjastycznych sportowców entuzjastycznych sportowców bierze co roku udział w różnych ultramaratonach na całym świecie. na całym świecie. Pozostaje jednak kontrowersyjne, czy taki sport przyczynia się do promocji zdrowia. Występowanie przejściowych dysfunkcji serca i nieodwracalnego uszkodzenia mięśnia sercowego u zdrowych osób. z takimi ćwiczeniami u zdrowych osób. Mózgowy peptyd natriuretyczny (BNP) jest hormonem sercowym, podobnie jak hormonem sercowym, podobnie jak przedsionkowy peptyd natriuretyczny (ANP), a jego pomiar był był szeroko stosowany do klinicznej oceny dysfunkcji serca. Jednak niewiele niewiele wiadomo na temat odpowiedzi BNP w osoczu na długotrwały wysiłek fizyczny. My postawiliśmy hipotezę, że potwierdzenie minimalnej dysfunkcji serca lub uszkodzenia mięśnia sercowego uszkodzenie mięśnia sercowego może być wykonane przez pomiary BNP w osoczu. METODY: Poziomy ANP w osoczu, BNP, katecholamin, mleczanu we krwi i surowicy troponiny T (cTnT) przed i po 100-kilometrowym ultramaratonie u 10 zdrowych mężczyzn. ultramaratonie u 10 zdrowych mężczyzn w celu zbadania wpływu ćwiczeń na poziomy ANP i BNP oraz korelacji między peptydami natriuretycznymi a cTnT jako markerem uszkodzenia mięśnia sercowego. markerem uszkodzenia mięśnia sercowego. WYNIKI: Podczas gdy wszystkie zmienne znacząco wzrosły po wyścigu, zwiększone poziomy poziomy ANP i BNP były najsilniej skorelowane ze wzrostem poziomów cTnT . Poziom cTnT po wyścigu był wyższy niż górna granica referencyjna u 9 z 10 mężczyzn. u 9 z 10 mężczyzn. WNIOSKI: Takie ćwiczenia znacząco zwiększyły poziomy ANP i BNP u zdrowych mężczyzn, a wzrost ten można częściowo przypisać uszkodzeniu mięśnia sercowego podczas wyścigu. uszkodzenia mięśnia sercowego podczas wyścigu. --- CEL: Przejściowa dysfunkcja komór serca lub nagłe zgony sercowe były u sportowców płci męskiej biorących udział w biegach maratońskich. Mniej wiadomo o odpowiedzi mięśnia sercowego u kobiet. Zbadaliśmy peptydy natriuretyczne i troponiny sercowe u sportowców płci żeńskiej po maratonie. METODY: Podczas 31. prawdziwego maratonu berlińskiego poziomy NT-pro-BNP, BNP, cTnI i cTnT zmierzono u 15 kobiet (wiek 35+/-6 lat; czas ukończenia biegu między 3:22 h a 5:21 h) w czterech różnych punktach czasowych (przed, bezpośrednio bezpośrednio po, dzień pierwszy i dzień trzeci). WYNIKI: Wzrost [NT-pro-BNP] zaobserwowano bezpośrednio po maratonie (mediana [NT-pro-BNP] przed: 39,6 pg ml(-1), po: 138,6 pg ml(-1), p=0,003) z dalszym wzrostem w pierwszym dniu. [BNP] nie wzrósł bezpośrednio po maratonie, ale wzrósł w pierwszym dniu maratonie, ale wzrosło pierwszego dnia (mediana [BNP] przed: 15 pg ml(-1), pierwszego dnia: 27,35 pg ml(-1), p=0,006). W trzecim dniu [NT-pro-BNP] i [BNP] powróciły do wartości początkowych. wartości początkowych. [cTnI] było poniżej granicy wykrywalności przed maratonem u wszystkich biegaczy. wszystkich biegaczy. [cTnT] było poniżej granicy wykrywalności przed maratonem z wyjątkiem jednego biegacza, u którego stężenie wynosiło 0,03 ng ml(-1). Troponiny sercowe (mediana [cTnl] po: 0,098 ng ml(-1), p=0,028; mediana [cTnT] po: 0,032 ng ml(-1), p=0,012) wzrosły bezpośrednio po maratonie i powróciły do wartości wartości początkowych w pierwszym dniu [cTnT] i trzecim dniu [cTnI]. DYSKUSJA: Parametry reprezentujące stres sercowy wzrosły u kobiet po maratonie. maratonie. Różna kinetyka peptydów natriuretycznych BNP i NT-pro-BNP po maratonie może wynikać z ich różnych okresów półtrwania i zależności od funkcji nerek. funkcji nerek. Wzrost cTnI i cTnT może wynikać z niewielkich uszkodzeń mięśnia sercowego. uszkodzeń mięśnia sercowego. --- Celem tego badania było zbadanie dysfunkcji serca po ćwiczeniach ultra-wytrzymałościowych u sportowców płci męskiej. Czternastu sportowców (średnia+/-SD, wiek 39+/-8 lat) zostało ocenionych przed i po Mistrzostwach Europy w Triathlonie 2003 przy użyciu echokardiogramu (EKG), markerów sercowych [sercowej troponiny T (cTnT) i mózgowego peptydu natriuretycznego (pro-BNP)] oraz echokardiografii. Konwencjonalne techniki echokardiograficzne i nowe metody obrazowania tkanek metodą Dopplera (DTI) zastosowano przed zawodami i bezpośrednio po nich. Próbki krwi próbki krwi pobrano 1 tydzień przed zawodami, bezpośrednio po nich i 12-24 godz. po zawodach. CTnT znacząco wzrosło natychmiast, ale spadło do w granicach normy 12-24 h po zawodach. Pro-BNP był znacząco zwiększone bezpośrednio po wyścigu (27+/-21 vs 7+/-2 pmol/L przed wyścigiem, P < lub = 0,007), który 12-24 h później zmniejszył się do 19+/-14 pmol/L (P = 0,07 vs przed wyścigiem). Podczas badania echokardiograficznego nie stwierdzono istotnych różnic w regionalnych lub parametrów skurczowych. Wczesna szczytowa prędkość przepływu rozkurczowego (9+/-2, P = 0,04) i stosunek E/A (2+/-1, P = 0,004) były zwiększone przed wyścigiem i zmniejszone znacząco w kierunku wartości prawidłowych. U jednego sportowca poziomy cTnT znacznie wzrosły a prędkości skurczowe zmniejszyły się, co sugeruje odwracalne zmęczenie serca. zmęczenie serca. Wykorzystując markery sercowe i wyniki badań echokardiograficznych, stwierdzono, że echokardiograficznych, triathlon nie miał znaczącego negatywnego wpływu na lub tkankę mięśnia sercowego u sportowców płci męskiej. --- CEL: Mózgowy peptyd natriuretyczny (BNP) jest kardioaktywną cząsteczką wytwarzaną w mięśniu sercowym. mięśniu sercowym. BNP jest czułym markerem niewydolności serca, a jego pomiar we krwi we krwi może być przydatny w diagnostyce i leczeniu tej choroby. Uprawianie sportów, zwłaszcza wytrzymałościowych, może powodować problemy kardiologiczne, z powodu dużego obciążenia mięśnia sercowego podczas długiego i bardzo długiego wysiłku. wysiłku. Istnieją 2 prace opisujące zachowanie BNP podczas zawodów wytrzymałościowych. BNP był podwyższony u maratończyków bezpośrednio po wyścigu, a także po 4 godzinach. Badaliśmy zachowanie BNP w triathlonie, który jest złożonym sportem charakteryzującym się 3 różnymi aktywnościami (pływanie, jazda na rowerze, bieg). METODY: Zrekrutowaliśmy 49 sportowców, wszystkich mężczyzn, z wyjątkiem 4 kobiet; 2 sportowców nie ukończyło wyścigu i nie zostało uwzględnionych w analizie statystycznej w 2 różnych zawodach. różnych zawodach. U tych osób zmierzyliśmy BNP przy użyciu metody immunologicznej przed i po triathlonie. WYNIKI: Nie stwierdzono istotności statystycznej między wartościami BNP przed i po triathlonie. triathlonie. WNIOSKI: Nie znaleźliśmy znaczących różnic między wartościami BNP przed i a wartościami BNP po zawodach. Co więcej, zakres wartości w obu badaniach krwi krwi są podobne do tych w populacji ogólnej, reprezentując biologiczną zmienność analitu. Wartości u regularnie trenujących sportowców sportowców nie różnią się od wartości w populacji ogólnej, a BNP nie jest modyfikowany przez triathlon. przez triathlon, typowy sport wytrzymałościowy. Możemy podkreślić, że wzrost BNP w osoczu są indukowane przez ciężkie patologie i nie mają na nie wpływu aktywność fizyczna, nawet wyczerpująca.
Czy BNP wzrasta po intensywnych ćwiczeniach u sportowców?
BNP i NTproBNP wzrastają wcześnie po wysiłku u zdrowych sportowców uprawiających różne rodzaje sportów. Przyczyna tego wzrostu nie jest znana. Przejściowe wzrosty BNP, NT-pro-BNP i troponiny T prawdopodobnie odzwierciedlają ogłuszenie mięśnia sercowego, a nie uszkodzenie kardiomiocytów.