TŁO: Jawna dysfunkcja tarczycy, w szczególności niedoczynność tarczycy, może prowadzić do choroby wieńcowej (CAD). Czy bardziej subtelne anomalie metabolizmu hormonów tarczycy wpływają na progresję CAD pozostaje kwestią spekulacji. HIPOTEZA: Występowanie CAD i długoterminowe rokowanie u pacjentów bez historii pierwotnej choroby tarczycy, zawału mięśnia sercowego lub przewlekłej niewydolności serca niewydolności serca jest związane z poziomem biologicznie aktywnej wolnej biologicznie aktywnej wolnej trijodotyroniny (fT3). METODY: Kohorta składała się z 1047 klinicznie i biochemicznie eutyreozy pacjentów (mediana wieku 65,6 roku i 69% mężczyzn), którzy przeszli koronarografię w naszym instytucie z powodu podejrzenia w naszym instytucie z powodu podejrzenia CAD. WYNIKI: Niższe poziomy fT3 były predykcyjne zarówno dla naczyń jednonaczyniowych (p = 0,012), jak i wielonaczyniowych (p = 0,012). wielonaczyniowej (p = 0,009) CAD. Dzięki wieloczynnikowej regresji logistycznej regresji logistycznej, fT3 był nadal powiązany z obecnością CAD (współczynnik ryzyka [HR]: 0.48, 95% przedział ufności [CI]: 0.34-0.68, p < 0.001). Po średniej obserwacji wynoszącej 31 miesięcy, wskaźnik przeżycia wynosił 95%, a całkowita śmiertelność (log-rank 6,75, p = 0,009), jak również śmiertelność z przyczyn sercowych (log-rank 8,26, p = 0,004), była większa wśród pacjentów z zespołem niskiego poziomu T3 (fT3 < 2,10 pg/ml). W późniejszej wieloczynnikowej analizie regresji Coxa, związek między zespołem niskiego T3 a przeżyciem został utrzymany (całkowita śmiertelność HR: 1,80, 95% CI: 1,05-3,10, p = 0,034; śmiertelność sercowa HR: 2,58, 95% CI: 1,13-5,93, p = 0,025). WNIOSKI: W tej wybranej populacji poziomy fT3 były odwrotnie skorelowane z obecnością z obecnością CAD, a zespół niskiego poziomu T3 wiązał się z niekorzystnym rokowaniem, nawet po uwzględnieniu tradycyjnych czynników ryzyka choroby wieńcowej. --- Celem tego badania było zbadanie, czy poziomy hormonów tarczycy mają wartość predykcyjną dla śmiertelności u pacjentów zgłaszających się na oddział ratunkowy z ostrym zawałem mięśnia sercowego (AMI). Trzy grupy pacjentów przyjęte na oddział ratunkowy w ciągu 11-miesięcznego okresu badania zostały 95 pacjentów z bólem w klatce piersiowej i potwierdzonym AMI, 26 pacjentów z bólem w klatce piersiowej i bez AMI oraz 114 pacjentów, którzy służyli jako grupa kontrolna bez dowodów na jakąkolwiek poważną chorobę. Enzymy sercowe i następujące hormony tarczycy tarczycy zostały przeanalizowane i porównane między grupami, w odniesieniu do wpływu czynników historycznych i demograficznych: tyreotropina, wolna trijodotyronina (FT3), całkowita trójjodotyronina (TT3), wolna tyroksyna (FT4) i całkowita tyroksyna (TT4). Szesnastu pacjentów z AMI (16,8%) zmarło w okresie badania. Troponina T i kinazy kreatynowej-B z podjednostką typu M były istotnie wyższe u pacjentów w porównaniu z osobami, które przeżyły. Osoby, które przeżyły w grupie AMI miały wyższe poziomy TT3, TT4 i niższe poziomy FT4, podczas gdy osoby, które nie przeżyły w grupie AMI miały wyższy poziom tyreotropiny i niższe poziomy TT3, FT3 i FT4 niż w grupie kontrolnej. W grupie AMI osoby, które nie przeżyły miały niższe poziomy TT3 i FT3 niż osoby, które przeżyły. A Historia cukrzycy i/lub dławicy piersiowej, TT3 lub FT3 była niezależnym predyktorem śmiertelności. niezależnym predyktorem śmiertelności. TT3 i FT3 wydają się być niezależnymi czynnikami prognostycznymi u pacjentów z AMI. --- Wstęp: Współistniejące choroby tarczycy i serca są często spotykane w praktyce klinicznej. praktyce klinicznej. Istnieje wiele badań oceniających czynność tarczycy w ostrych i stanach krytycznych. Informacje na temat dysfunkcji tarczycy w zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST uniesienia odcinka ST (STEMI) są ograniczone; jego korelacja z krótko- i długoterminowymi wynikami nie jest w pełni znana. i długoterminowymi wynikami nie jest w pełni znana. METODY: Do badania włączono czterystu pięćdziesięciu siedmiu pacjentów z rozpoznaniem STEMI na naszym oddziale ratunkowym. w naszym oddziale ratunkowym. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy: pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza) i pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy. dysfunkcją tarczycy. STEMI rozpoznano na podstawie 12-odprowadzeniowego elektrokardiogramu powierzchniowego. elektrokardiogramu. Zmierzono poziomy hormonów tarczycy (TSH, wolne T3 i wolne T4). zmierzone. Pacjenci z innymi ostrymi zespołami wieńcowymi i patologiami endokrynologicznymi z wyjątkiem cukrzycy. Dwie grupy pacjentów porównano pod względem pod względem wyników wewnątrzszpitalnych i długoterminowych. WYNIKI: Spośród 457 pacjentów u 72 (15%) wykryto zaburzenia czynności tarczycy. Pozostali pacjenci byli w stanie eutyreozy i stanowili grupę kontrolną. W szpitalu wstrząs kardiogenny (15% vs. 3% w grupie kontrolnej; p < 0,01) i zgon (7% vs. 1% w grupie kontrolnej; p < 0,01). 1% w grupie kontrolnej; p < 0,01) były częściej obserwowane w grupie z dysfunkcją tarczycy. tarczycy. W analizie podgrup zaobserwowano, że pacjenci z zespołem z zespołem chorej eutyreozy mieli najgorsze wyniki. Innymi markerami złego rokowania były niedokrwistość i niewydolność nerek. WNIOSKI: Stwierdzono, że dysfunkcja tarczycy, w szczególności zespół chorej eutyreozy tarczycy, a w szczególności zespół chorej eutyreozy. STEMI poddawanych pierwotnej interwencji przezskórnej. --- CEL: Układ hormonów tarczycy może być tymczasowo obniżony u pacjentów którzy są ciężko chorzy. Ten "eutyreozowy zespół chorobowy" może być reakcją adaptacyjną w celu oszczędzania energii. Jednak hormon tarczycy ma również korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy. układ sercowo-naczyniowy, takie jak poprawa czynności serca, zmniejszenie ogólnoustrojowego opór naczyniowy i obniżenie poziomu cholesterolu w surowicy. Zbadaliśmy czy poziomy hormonów tarczycy uzyskane w czasie zawału mięśnia sercowego są związane z późniejszą śmiertelnością. związane z późniejszą śmiertelnością. PACJENCI I METODY: Poziomy hormonów tarczycy w surowicy (trójjodotyronina [T3], odwrotna T3, wolna tyroksyna [T4] i hormon tyreotropowy) zostały zmierzone u 331 kolejnych pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego (średni wiek [+/- SD], 68 +/- 12 lat), z próbek uzyskanych w momencie przyjęcia do szpitala. WYNIKI: Pięćdziesięciu trzech pacjentów (16%) zmarło w ciągu 1 roku. Dziesięć procent (16 ze 165) pacjentów z poziomem odwróconego T3 (nieaktywny metabolit) >0,41 nmol/l (mediana) (mediana) zmarło w ciągu pierwszego tygodnia po zawale mięśnia sercowego, w porównaniu do z żadnym ze 166 pacjentów z niższymi poziomami (P <0,0004). Po 1 roku wynosiły 24% (40 ze 165) w porównaniu z 7,8% (13 ze 166; P <0,0001). Poziomy odwrotnej T3 >0,41 nmol/l wiązały się ze zwiększonym ryzykiem 1-rocznej śmiertelności (współczynnik ryzyka śmiertelności (współczynnik ryzyka = 3,0; 95% przedział ufności: 1,4 do 6,3; P = 0,005), niezależnie od wieku, wcześniejszego zawału mięśnia sercowego, wcześniejszej dławicy piersiowej, niewydolności serca, poziom kreatyniny w surowicy i szczytowy poziom frakcji kinazy kreatynowej-MB w surowicy. WNIOSEK: Oznaczanie poziomów odwrotnej T3 może być cenną i prostą pomocą w identyfikacji pacjentów z zawałem mięśnia sercowego, u których występuje wysokie ryzyko późniejszej śmiertelności. ryzyko późniejszej śmiertelności. --- CEL: Zbadanie związku między niskim poziomem wolnej trójjodotyroniny (fT3) a ciężkością i rokowaniem u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. zawałem mięśnia sercowego. METODY: Do badania włączono 501 pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. w naszym badaniu. Oznaczono poziomy krążących hormonów tarczycy i parametry kliniczne. i parametry kliniczne. Pacjenci zostali zakwalifikowani do grupy z niskim poziomem fT3 lub do grupy fT3 zgodnie z poziomem fT3 przy przyjęciu. Wszyscy pacjenci przeszli obserwacji przez 10±2 miesięcy pod kątem śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny i wystąpienia niepożądanych poważnych zdarzeń sercowych (MACE). WYNIKI: W grupie z niskim poziomem fT3 (fT3<3,5 pmol/L) znalazło się 171 pacjentów, a w grupie z prawidłowym poziomem fT3 330 pacjentów. pacjentów w grupie z prawidłowym poziomem fT3 (≥3,5 pmol/l). W okresie obserwacji zmarło 33 pacjentów zmarło (6,6%), a całkowity wskaźnik przeżycia wynosił 86,0% i 97,3% u pacjentów z pacjentów z niskim poziomem fT3 i prawidłowym poziomem fT3. Wskaźniki MACE wyniosły 66,7% i 45,5% odpowiednio u pacjentów z niskim poziomem fT3 i bez niego, odpowiednio. Stosując wielozmienny model proporcjonalnych zagrożeń Coxa, poziom fT3 okazał się najważniejszym czynnikiem predykcyjnym skumulowanego zgonu i MACE (współczynnik ryzyka [HR] dla zgonu: 0,142, p<0,001 i HR dla poważnych zdarzeń sercowych zdarzeń sercowych: 0.748, p=0.007). Analiza Kaplana-Meiera wykazała, że pacjenci z niskim poziomem fT3 mieli wyższe wskaźniki MACE i zgonów. WNIOSEK: Niski poziom fT3, powszechne zjawisko u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego zawałów mięśnia sercowego, jest silnym predyktorem krótko- i długoterminowego złego rokowania u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. rokowania u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.
Jaki jest prognostyczny wpływ niedoczynności tarczycy u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego?
Zaburzenia czynności tarczycy, w szczególności zespół niskiego poziomu T3, są silnym czynnikiem prognostycznym złego rokowania krótko- i długoterminowego u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.