Dzieci z obszaru metropolitalnego miasta Meksyk chronicznie narażone na wysokie stężenia zanieczyszczeń powietrza wykazują wczesną nierównowagę mózgu w genach zaangażowanych w stres oksydacyjny, stany zapalne, wrodzone i adaptacyjne odpowiedzi immunologiczne wraz z akumulacją nieprawidłowo sfałdowanych białek obserwowanych we wczesnych stadiach chorób Alzheimera i Parkinsona. Złożona modulacja cytokin i chemokin w surowicy cytokin i chemokin wpływa na strukturalną i szarą/białą istotę mózgu dzieci na zanieczyszczenie powietrza. Poszukiwanie biomarkerów łączących z rozwojem mózgu i deficytami poznawczymi w krótkim okresie i neurodegeneracją w krótkim okresie. i neurodegeneracją w perspektywie długoterminowej jest naszym głównym celem. My zbadaliśmy i porównaliśmy profil cytokin, chemokin (multipleksowanie LASER Bead Technology) i komórkowego białka prionowego (PrP(C)) w normalnym płynie mózgowo-rdzeniowym (PrP(C)). płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) dzieci miejskich o wysokim vs. niskim zanieczyszczeniu powietrza zanieczyszczenia powietrza. PrP(C) i czynnik hamujący makrofagi (MIF) mierzono również w surowicy. surowicy. Zmierzono próbki od 139 dzieci w wieku 11,91 ± 4,2 lat. Wysoko narażone dzieci wykazywały znaczny wzrost MIF w płynie mózgowo-rdzeniowym (p = 0,002), IL6 (p = 0,006), IL1ra (p = 0,014), IL-2 (p = 0,04) i PrP(C) (p = 0,039) w porównaniu z grupą kontrolną. kontrole. Stężenia MIF w surowicy były wyższe u narażonych dzieci (p = 0,009). Nasze wyniki sugerują, że CSF jako przedział MIF, IL6, IL1Ra, IL-2 i PrP(C), który może różnicować narażenie na zanieczyszczenie powietrza u dzieci. MIF, kluczowy mediator mediator neuroimmunologiczny, jest potencjalnym biomarkerem do identyfikacji dzieci z zapaleniem ośrodkowego układu nerwowego. Precyzyjne dostrojenie komunikacji między układem odpornościowym a mózgiem ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania sieci neuronowych. prawidłowego funkcjonowania sieci neuronowych, a tym samym krótko- i długoterminowych skutków ogólnoustrojowego stanu zapalnego i rozregulowanych neuronalnych odpowiedzi immunologicznych są głęboko dla milionów narażonych dzieci. Zdefiniowanie powiązań i konsekwencji zdrowotnych i konsekwencje zdrowotne interakcji mózg / układ odpornościowy w rozwijającym się mózgu przewlekle narażonego na zanieczyszczenia powietrza powinno mieć pilne znaczenie dla zdrowia publicznego. zdrowia publicznego. --- WPROWADZENIE: Zespół korowo-podstawny (CBS) ma niejednorodny obraz kliniczny kliniczną bez określonego podłoża patologicznego. Jego dokładna diagnoza jest wyzwaniem wyzwaniem dla neurologów; w celu ostatecznego ustalenia CBS wymagane jest potwierdzenie pośmiertne. wymagane jest potwierdzenie pośmiertne. Niektóre cechy kliniczne i radiologiczne mogą pomóc odróżnić ją od innych chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Creutzfeldta-Jakoba (CJD). PRZYPADEK KLINICZNY: 74-letnia kobieta zgłosiła się z zaburzeniami językowymi, trudności z chodzeniem i słabą uwagą, które rozpoczęły się 10 dni wcześniej. Inne objawy, takie jak asymetryczna dysfunkcja pozapiramidowa, dystonia kończyn i "obce kończyny", pojawiły się w ciągu następnych 2 miesięcy, z szybką progresją. postępem. Śmierć nastąpiła 3 miesiące po wystąpieniu objawów. Wyniki badań laboratoryjnych laboratoryjne były prawidłowe. Początkowo obrazowanie wykazało jedynie ograniczoną dyfuzję z obustronnym zajęciem obustronnym zajęciem zakrętu ciemieniowo-potylicznego w badaniu DWI-MRI, z niespecyficznymi zmianami EEG. Przeprowadzono sekcję zwłok. przeprowadzono sekcję zwłok. Neuropatologia mózgu potwierdziła sporadyczną CJD (sCJD). WNIOSKI: CBS jest heterogennym zespołem klinicznym, którego diagnostyka różnicowa jest szeroka. diagnostyka różnicowa jest rozległa. CJD może czasami wykazywać cechy kliniczne klinicznymi przypominającymi CBS. Wykrywanie nieprawidłowości w niektórych sekwencjach MRI (FLAIR, DWI), zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami, ma wysoką użyteczność diagnostyczną dla sCJD diagnozy sCJD - szczególnie we wczesnych stadiach - kiedy inne testy mogą nadal wyglądać prawidłowe. Nieprawidłowości w sekwencjonowaniu DWI mogą nie korelować z wynikami neuropatologicznymi, sugerując funkcjonalne podłoże neuropatologicznymi, co sugeruje, że znalezione zmiany mogą mieć podłoże funkcjonalne. --- Zwyrodnienie neurofibrylarne jest jedną z histopatologicznych cech charakterystycznych choroby Alzheimera (AD). choroby Alzheimera (AD). Poprzednie badania wykazały związek ubikwityny z patologią białek cytoszkieletu w AD. W niniejszym badaniu opisaliśmy (i) pomiar poziomów ubikwityny w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) z potwierdzonego histopatologicznie AD i przypadków kontrolnych, przy użyciu nowego szybkiego nowego szybkiego testu immunologicznego, konkurencyjnego enzymatycznego testu immunoflow (CELIFA), (ii) określenie poziomu ubikwityny w tkance mózgowej pobranej z tych samych przypadków, przy użyciu konkurencyjnego enzymatycznego testu immunosorbcyjnego (ELISA), oraz (iii) ocenę korelacji między poziomami ubikwityny w tkance mózgowej pobranej z tych samych przypadków. ocenę korelacji między poziomami ubikwityny w płynie mózgowo-rdzeniowym i w tkance mózgowej. tkanki mózgowej. Poziomy ubikwityny w płynie mózgowo-rdzeniowym AD i neurologicznych grupach kontrolnych są znacznie wyższe niż w grupie kontrolnej w wieku nieneurologicznym. Poziomy ubikwityny w homogenatach mózgu osób z AD są istotnie wyższe niż w grupie kontrolnej. zarówno w nieneurologicznych grupach wiekowych, jak i neurologicznych grupach kontrolnych. Źródłem tego wzrostu ubikwityny w mózgu w AD jest frakcja cząstek stałych, ponieważ poziomy ubikwityny we frakcji cytozolu mózgu są takie same w trzech grupach. grup. W AD i nieneurologicznych grupach kontrolnych w podeszłym wieku istnieje znacząca dodatnia korelacja między poziomami ubikwityny w płynie mózgowo-rdzeniowym i w homogenacie istoty białej mózgu. istoty białej mózgu. W przeciwieństwie do tego, korelacja w grupie kontrolnej nie-AD ma tendencję ujemną. ma tendencję ujemną. Badania te sugerują, że w AD, podwyższone poziomy ubikwityny w płynie mózgowo-rdzeniowym odzwierciedlają zwiększoną ilość tego białka w mózgu, a zatem białka w mózgu, a zatem może służyć jako biomarker neuropatologii w tej chorobie. neuropatologii w tej chorobie. --- Diagnoza in vivo choroby Alzheimera (AD) może być ułatwiona przez biomarkery płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) w połączeniu z obrazowaniem i oceną kliniczną. klinicznymi. Poprzez określenie stężenia fragmentów beta amyloidu, całkowitego tau (t-tau) i fosfo-tau (p-tau), możliwe jest wykrycie konwersji łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI) do AD lub odróżnić AD od pseudo-demencji. Jednak markery te są słabo czułe na postępujące stadia choroby. Ich rola w "mieszanych" formach demencji jest daleka od jasnej, o ile deficyty hemodynamiczne komplikują historię kliniczną. Zbadaliśmy mózgowe upośledzenie hemodynamiczne mózgu u pacjentów z AD w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej. Średnia prędkość przepływu prędkość (MFV), wskaźnik pulsacyjności (PI) i reaktywność naczyń mózgowych (oznaczane jako jako wskaźnik wstrzymania oddechu, BHI) oceniano za pomocą dwustronnego przezczaszkowego Dopplera (TCD) tętnic środkowych mózgu. MFV i BHI były znacząco niższe, a PI było istotnie wyższe u pacjentów z AD w porównaniu z grupą kontrolną. w porównaniu z grupą kontrolną. Obecność zmian w istocie białej (WMC) w przypadkach AD nie wpływ na żadną ze zmiennych hemodynamicznych. Zauważalnie, wynik MMSE był skorelowany z redukcją BHI (P<0,005). Nasze wyniki, zgodne z najnowszą literaturą literaturą wskazują, że upośledzenie hemodynamiczne jest krytycznym markerem pogorszenia funkcji poznawczych i ponownie potwierdzają hipotezę o znaczącej patogenną rolę uszkodzenia naczyń w AD. Podobne zmiany funkcjonalne mogą być wczesnymi cechami charakterystycznymi w różnych podtypach demencji, w tym w demencji "mieszanej". demencji, której częstość występowania jest niewątpliwie zwiększona. Ocena reaktywności hemodynamicznej reaktywności hemodynamicznej może zapewnić cenne korelacje z profilem poznawczym poznawczym pacjenta, co z kolei pomogłoby w identyfikacji krytycznych etapów etapów progresji choroby i walidacji skutecznych terapii. --- U 45 pacjentów spełniających kryteria NINCDS-ARDRA dla prawdopodobnego rozpoznania choroby Alzheimera (AD), genotyp ApoE i poziom białka tau w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) zostały określone. Częstość występowania allelu e4 w grupie pacjentów z AD wynosiła 73,3% i wykazała wysoką istotność statystyczną w porównaniu z grupą kontrolną. Wzrost poziomu białka tau w płynie mózgowo-rdzeniowym był również istotny statystycznie. Brak korelacji między allelem ApoE a poziomem białka tau w płynie mózgowo-rdzeniowym. Autorzy Autorzy podkreślają przydatność pomiaru poziomu białka tau oraz ApoE w diagnostyce choroby Alzheimera. --- Celem tego badania było zbadanie dynamiki czterech z najbardziej zweryfikowanych biomarkerów choroby Alzheimera (AD), płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) Abeta 1-42, tau, objętość hipokampa i FDG-PET u pacjentów w różnym stadium AD. AD. Dwieście dwadzieścia dziewięć osób zdrowych poznawczo, 154 pacjentów z łagodnymi pacjentów z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi (MCI) przekształconymi w AD oraz 193 (95 wczesnych i 98 późnych) pacjentów z AD wybrano z bazy danych Alzheimer's Disease Neuroimaging Initiative (ADNI). Dla każdego biomarkera indywidualne wartości zostały przekształcone w Z i w stosunku do wyników ADAS-cog, a następnie porównano dopasowanie sigmoidalne i liniowe. Dla większości biomarkerów model sigmoidalny dopasowywał dane znacznie lepiej niż model liniowy. model liniowy. Przebieg czasowy Abeta 1-42 podążał za stromą krzywą, stabilizując się na wczesnym etapie przebiegu choroby. w przebiegu choroby. CSF tau i objętość hipokampa zmieniły się później, wykazując podobne monotonne trendy, odzwierciedlające postęp choroby. Utrata objętości hipokampa był bardziej stromy i wystąpił wcześniej u nosicieli APOE epsilon4 niż u osób niebędących nosicielami. niż u osób niebędących nosicielami. FDG-PET zaczął się zmieniać wcześnie i prawdopodobnie następował liniowy spadek. liniowy spadek. Podsumowując, niniejsze badanie dostarcza pierwszych dowodów na korzyść dynamicznego modelu biomarkera, który został niedawno zaproponowany. --- Europejska Agencja Leków (EMA) z siedzibą w Londynie jest odpowiedzialna za przegląd regulacyjny przegląd nowych produktów leczniczych w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, w ramach którego firmy farmaceutyczne mogą uzyskać pierwsze pozwolenie na dopuszczenie do obrotu i kolejne Variations ważne w całej UE i EFTA. Opinia dotycząca kwalifikacji nowych to nowa procedura, w ramach której wnioskodawcy mogą uzyskać poradę naukową na temat nowych metodologii regulacyjnych badań klinicznych skuteczności nowych związków. związków. Pomoże to CHMP w ocenie korzyści/ryzyka. Definicja prodromalnej choroby Alzheimera jest akceptowalna. "Kryteria Dubois" jako kryteria definiujące populację populacji muszą zostać w pełni zatwierdzone w momencie składania dokumentacji. dokumentacji. Uwzględnienie dodatniego profilu biomarkerów w płynie mózgowo-rdzeniowym jest uważane za predykcyjne dla oceny typu demencji AD. Jednakże, chociaż wysoki poziom CSF tau i Aβ42 w płynie mózgowo-rdzeniowym są czynnikami predykcyjnymi choroby Alzheimera, kryterium "dodatni wskaźnik CSF CSF/Aβ42" nie jest dobrze zdefiniowane. Kwalifikacja biomarkerów w stadium stadium choroby Alzheimera pozwoli na lepsze kryteria włączenia pacjentów do badań pacjentów do badań przed demencją, w których stosunek korzyści do ryzyka jest wyższy w przypadku leczenia tymi nowymi związkami. leczenia tymi nowymi związkami. --- Celem badania było ustalenie, czy oksyracetam przekracza ludzką barierę krew-mózg. barierę krew-mózg i ocena jego kinetyki porównawczej w surowicy i płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). Sześciu pacjentów z DAT, poddanych pobraniu płynu mózgowo-rdzeniowego w celach diagnostycznych do celów diagnostycznych, otrzymywało 2 g oksyracetamu dziennie w 60-minutowym wlewie dożylnym, przez 7 dni. Ostatniego dnia u czterech pacjentów pobrano próbki krwi w czasie 0, 30, 60 i 120 min, a pod koniec infuzji wykonano drenaż lędźwiowy. infuzji: w tym czasie średnie stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosiło 3,5 mikrograma/ml, tj. 4,0% stężenia w surowicy. stężenia w surowicy, wykazując, że oksyracetam przekracza barierę krew-mózg. U dwóch pacjentów pobrano próbki krwi w czasie 0, 60, 120 i 240 min, i wykonano drenaż lędźwiowy 60 minut po zakończeniu infuzji: w tym czasie średnie stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosiło 2,8 mikrograma/ml, tj. 5,3% stężenia w surowicy, wskazując na utrzymywanie się oksyracetamu w tym głębokim przedziale. Te wyniki dostarczają pierwszych dowodów u ludzi, że oksyracetam przenika do ośrodkowy układ nerwowy i przyczyniają się do zrozumienia jego długotrwałego efekt farmakodynamiczny u człowieka. --- Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi (MCI) są narażeni na wysokie ryzyko rozwoju klinicznej choroby Alzheimera (AD). Zapytaliśmy, w jakim stopniu podstawowy biomarker w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) beta-amyloidu (1-42) (Abeta(1-42)) i stężenia białka tau w CSF stężenia białka tau w płynie mózgowo-rdzeniowym przewidują konwersję z MCI do AD. Przebadaliśmy 52 pacjentów z MCI, 93 pacjentów z AD i 10 zdrowych osób z grupy kontrolnej (HC). Grupa z MCI składała się z 29 pacjentów, którzy przekształcili się w AD podczas obserwacji, oraz z 23 pacjentów, którzy nie wykazywali pogorszenia funkcji poznawczych. Poziomy białka Abeta(1-42) i tau w płynie mózgowo-rdzeniowym oceniano na początku badania u wszystkich pacjentów, stosując testy immunoenzymatyczne. testy. Do oceny czułości i swoistości wykorzystaliśmy niezależnie ustalone wartości referencyjne dla CSF Abeta (1-42) i CSF tau. Poziomy CSF tau były podwyższone, podczas gdy poziomy Abeta (1-42) były obniżone u pacjentów z MCI u osób z MCI. Abeta(1-42) przewidywał AD w nawróconym MCI z czułością 59% i swoistością 100% w porównaniu z HC. Tau dawał większą czułość 83% i swoistość 90%. W wielokrotnej analizie regresji Coxa w grupie MCI, niskie wyjściowe poziomy Abeta(1-42), ale nie inne zmienne predykcyjne (białko tau, płeć, wiek, status nosiciela apolipoproteiny E epsilon4, wynik Mini Mental Status Examination, czas obserwacji). Wynik badania stanu psychicznego, czas obserwacji, terapia przeciw otępieniu), skorelowane ze statusem konwersji (P<0,05). Nasze odkrycia potwierdzają pogląd, że CSF tau i Abeta (1-42) mogą być użytecznymi biomarkerami we wczesnej identyfikacji AD w osoby z MCI. --- CEL: Enzym 24S-hydroksylaza cholesterolu (Cyp46A1) jest odpowiedzialny za konwersję cholesterolu do jego bardziej polarnego metabolitu 24S-hydroksycholesterolu, umożliwiając w ten sposób wewnątrzmózgową eliminację cholesterolu. Intronowy polimorfizm pojedynczego nukleotydu w genie CYP46A1 (IVS2 -150 T> C; rs754203) został ostatnio został niedawno powiązany z jaskrą pierwotną otwartego kąta (POAG). Związek ten Związek ten nie został jednak potwierdzony w innych badaniach. Celem niniejszego badania było zbadanie hipotetycznego związku między rs754203 a a występowaniem POAG w środkowoeuropejskiej populacji pochodzenia kaukaskiego. METODY: Niniejsze badanie instytucjonalne obejmowało łącznie 581 niespokrewnionych niespokrewnionych: 330 pacjentów z POAG i 251 osób z grupy kontrolnej. Główne są rozkłady genotypów i częstości alleli określone za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy. reakcji łańcuchowej polimerazy. WYNIKI: Nie stwierdzono istotnych różnic w rozkładzie genotypów ani częstości alleli między pacjentami z POAG i osobami z grupy kontrolnej (p>0,05). Obecność allelu T rs754203 była związana z nieistotnym ilorazem szans wynoszącym 0,81 (95% CI: 0,63-1,04; p=0,11) dla POAG. WNIOSKI: Nasze dane sugerują, że sam polimorfizm rs754203 jest mało prawdopodobnym genetycznym czynnikiem ryzyka POAG u osób rasy kaukaskiej. --- Przedstawiamy 61-letniego pacjenta z postępującą demencją. Wykonano badanie SPECT z dwuizotanem Tc-99m wykonano w celu potwierdzenia klinicznego podejrzenia Alzheimera. W czasie badania SPECT, oprócz ciężkiego otępienia, występowały wyraźna apraksja i afazja. apraksja i afazja oprócz ciężkiej demencji. Wyniki badań elektrofizjologicznych i wyniki neuroobrazowania anatomicznego wykazały zmiany niediagnostyczne. SPECT ujawnił wyraźne defekty perfuzji, które sprawiły, że demencja Alzheimera była mało prawdopodobna. Dalszy przebieg dalszy przebieg choroby był zdeterminowany przez szybko postępujące szybko postępujące pogorszenie z rozwojem mutyzmu akinetycznego. Następnie zwiększone poziomy enolazy specyficznej dla neuronów, a także białka 14-3-3 w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF). Pacjent ostatecznie zmarł z objawami dekortykacji mózgu. dekortykacji mózgu. Ze względu na przebieg kliniczny i wyniki badań płynu mózgowo-rdzeniowego u pacjenta ostateczną diagnozą była choroba Creutzfeldta-Jakoba, jednak nie przeprowadzono sekcji zwłok. sekcji zwłok. Przedstawiony opis przypadku podkreśla kliniczną użyteczność perfuzji mózgu SPECT w diagnostyce różnicowej demencji. --- Diagnozowanie zaburzeń otępiennych jest poważnie utrudnione przez brak wiarygodnych biomarkerów, które można zmierzyć w płynach ustrojowych, takich jak krew, mocz i płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF). płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF). Poszukiwanie biomarkerów jest utrudnione przez ogromną zmienność między osobnikami; wykorzystanie próbek z autopsji powoduje znaczną fluktuację danych z powodu szybkich zmian pośmiertnych w próbkach. Poszukiwanie biomarkerów uzyskanych od żywych dawców przyniosło już ogromną ilość danych. ogromną ilość danych. Rola amyloidu i tau jako wczesnych markerów diagnostycznych w patologii demencji patologii demencji została opisana w różnicowym zaangażowaniu w choroba Alzheimera (AD), choroba Alzheimera o późnym początku (LOAD), otępienie z ciałami Lewy'ego otępieniu z ciałami Lewy'ego (DLBD), otępieniu naczyniowym, zwyrodnieniu czołowo-skroniowym (FTLD), Łagodne zaburzenia poznawcze (MCI) i kontrole nie neurologiczne. W nadchodzących dekadach, banki mózgów/tkanek/biobanków (BTB-banki) będą odgrywać główną rolę w identyfikacji odpowiednich biomarkerów i będą gromadzić, przechowywać i typować RNA i DNA wyekstrahowane z mózgu/tkanek/płynów ustrojowych w celu aktualizacji patologicznych patologicznych zaburzeń otępiennych. W niniejszym artykule dokonano przeglądu i porównania obecnie znane/klinicznie stosowane biomarkery w demencji, które mogą być zidentyfikować i włączyć do badań klinicznych leków oraz wyjaśnić proponowane mechanizmy choroby i działania leków. Ponadto, przegląd obejmuje panel biomarkerów stosowanych we wczesnej i różnicowej diagnostyce oraz komentarze na temat w odzwierciedlaniu typowych cech charakterystycznych zaburzeń neurologicznych. neurologicznych. --- Obecnie wiadomo, że posiadanie jednej z trzech powszechnych form genu apolipoproteiny E (allel epsilon 4) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na chorobę Alzheimera (AD). choroby Alzheimera (AD), zarówno rodzinnej, jak i sporadycznej, i że ryzyko to jest zależne od dawki. Inne geny, które mogą odgrywać rolę w chorobie Alzheimera, albo poprzez niezależne powiązanie z chorobą lub poprzez modyfikację lub interakcji z istniejącym ryzykiem apolipoproteiny E (APOE), są obecnie badane, w tym w tym gen alfa-1-antychymotrypsyny (ACT), receptor lipoproteinowy o bardzo niskiej gęstości (ang. receptora lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL-R) i genu preseniliny-1 (PS-1). Kamboh i wsp. [1995] donieśli, że polimorfizm w genie alfa-1-antychymotrypsyny może modyfikować ryzyko zachorowania na AD związane z locus APOE w szczególności poprzez zwiększenie ryzyka AD wśród homozygot epsilon 4. Gen ACT, który znajduje się na chromosomie 14, został wcześniej zaproponowany jako kandydat do kandydata na AD ze względu na obecność białka ACT w blaszkach starczych i w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i surowicy przypadków AD. surowicy przypadków AD. Zbadaliśmy ten zgłoszony związek w naszych rodzinnej i sporadycznej AD, gdzie nie znaleźliśmy niezależnego związku między ACT a występowaniem AD. Analiza regresji logistycznej wyklucza ACT lub interakcję między ACT i APOE jako znaczące czynniki w przewidywaniu statusu choroby. w przewidywaniu statusu choroby. W tej analizie genotypowanie ACT nie dostarcza dodatkowych informacji na temat indywidualnego ryzyka choroby Alzheimera poza informacji o ryzyku związanym z samym genotypem APOE. --- Wcześniej donoszono, że pacjenci z chorobą Alzheimera (AD) mają zmniejszoną ilość amyloidu (Aβ 1-42) i podwyższony poziom całkowitego tau (t-tau) i fosforylowanego tau (p-tau 181p) w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF), co sugeruje, że te same środki mogą być stosowane do wykrywania wczesnej patologii AD u zdrowych osób starszych (CN) i łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI). W tym badaniu przetestowaliśmy hipotezę, że istnieje związek między będzie związek między wskaźnikami regionalnej atrofii mózgu, biomarkerami CSF CSF, biomarkerami Aβ 1-42, t-tau i p-tau 181p oraz statusem ApoE ε4, a także, że wzorzec tego związku będzie wzór tego związku byłby specyficzny dla diagnozy. Nasze wyniki przede wszystkim wykazały, że niższe stężenia Aβ 1-42 w płynie mózgowo-rdzeniowym i wyższe stężenia tau były związane z zwiększonymi wskaźnikami regionalnej utraty tkanki mózgowej, a wzorce różniły się w poszczególnych grupach klinicznych. grupach klinicznych. Podsumowując, wyniki te pokazują, że stężenia biomarkerów w CSF są związane z charakterystycznymi wzorcami zmian strukturalnych mózgu w CN i MCI. mózgu w CN i MCI, które w dużym stopniu przypominają patologię obserwowaną w AD. w AD. W związku z tym stwierdzenie szybszego postępu atrofii mózgu przy w obecności niższych poziomów Aβ 1-42 i wyższych poziomów p-tau wspiera hipotezę że Aβ 1-42 i tau w płynie mózgowo-rdzeniowym są miarami wczesnej patologii AD. Ponadto między biomarkerami CSF, statusem ApoE ε4 i wskaźnikami atrofii mózgu są regionalnie różne, wspierając pogląd, że genetyczne predyspozycje mózgu do mózgu do patologii za pośrednictwem amyloidu i tau jest regionalna i stadium choroby i stadium choroby.
Które białka w płynie mózgowo-rdzeniowym mogą być wykorzystywane do wczesnego diagnozowania choroby Alzheimera?
Płyn mózgowo-rdzeniowy to przezroczysty płyn, który kąpie i amortyzuje mózg i rdzeń kręgowy. Dorośli mają około 1 litra płynu mózgowo-rdzeniowego, który lekarze mogą pobrać za pomocą minimalnie inwazyjnej procedury zwanej nakłuciem lędźwiowym lub nakłuciem lędźwiowym. Badania sugerują, że choroba Alzheimera w jej najwcześniejszych stadiach może powodować zmiany poziomu tau i beta-amyloidu w płynie mózgowo-rdzeniowym, dwóch białek, które tworzą nieprawidłowe złogi w mózgu silnie związane z chorobą.