Najlepsza interwencja operacyjna u dzieci z torbielami pajęczynówki pozostaje przedmiotem kontrowersji. przedmiotem kontrowersji. Ostatnie doniesienia podkreślają, że kraniotomia w celu fenestracji torbieli fenestracji torbieli wiąże się z niską zachorowalnością i śmiertelnością oraz może sprawić, że dziecko będzie niezależne. Spośród 66 wewnątrzczaszkowych wewnątrzczaszkowych torbieli pajęczynówki operowanych na oddziale autorów w latach 1985-1997, 44 (67%) były zlokalizowane w środkowym dole czaszki. Większa częstość występowania w w pierwszej dekadzie życia (53 przypadki) i wyraźną przewagę mężczyzn (45 przypadków). rozpoznano. Ból głowy, deformacje czaszki, objawy podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego i drgawki i drgawki stanowiły najczęstsze cechy obrazu klinicznego. klinicznych. Aby określić, które leczenie zapewnia największe korzyści przy najmniejszą częstość powikłań, przeanalizowano dane 44 pacjentów z torbielami pajęczynówki. z torbielami pajęczynówki w środkowym dole czaszki. Średni wiek tych pacjentów pacjentów wynosił 4,6 roku (zakres 0-16 lat). Wykonano różne rodzaje wstępnych zabiegów chirurgicznych. chirurgicznych. U 33 pacjentów z torbielami pajęczynówki środkowego dołu czaszki (MCFAC) pajęczynówki środkowego dołu czaszki (MCFAC) początkowa operacja miała postać kraniotomii z wycięciem ścian torbieli i fenestracją. ścian torbieli i fenestracją do cystern podstawnych. Procedury manewrowe wykonano u 9 pacjentów: przetoki torbielowo-otrzewnowe (CPS) założono u 4 pacjentów, a przetoki komorowo-otrzewnowe u 4 pacjentów i przetoki komorowo-otrzewnowe (VPS) u 3 pacjentów. wycięcie torbieli wykonano oprócz CPS u 2 pacjentów. Wycięcie samej błony torbieli bez fenestracji wykonano u 2 pacjentów. Początkowe leczenie leczenie było skuteczne pod względem zmniejszenia objawów i rozmiaru torbieli, bez konieczności dodatkowego leczenia torbieli, u 79% (26/33) pacjentów, którzy poddanych wycięciu ścian torbieli i fenestracji do cystern podstawnych, w porównaniu do w porównaniu z 66% (6/9) pacjentów, którzy zostali poddani procedurom przetaczania procedury. Wycięcie błony torbieli nie powiodło się u żadnego z pacjentów, u których poddanych tylko tej procedurze. Nie odnotowano istotnej różnicy w zachorowalności między tymi różnymi opcjami leczenia. W kontrolnych badaniach TK i MRI torbiele typu I i II (klasyfikacja Galassi) wykazywały stałą tendencję do redukcji lub obliteracji. redukcji lub obliteracji. Wyniki te potwierdzają, że radykalne wycięcie zewnętrznej i wewnętrznej błony ściany torbieli z fenestracją do cysterny podstawy cysterny jest bezpieczną i skuteczną procedurą niezależną od shuntu w przypadku MCFAC, szczególnie w przypadku typów I i II. --- Autorzy przedstawiają CT i MRI pacjenta z wyjątkowo dużą torbielą pajęczynówki pajęczynówki (typ III w klasyfikacji Galassiego). Torbiel rozciągała się od podstawy pnia mózgu, na podstawie płata skroniowego nad całkowitą wypukłością lewej półkuli. wypukłości lewej półkuli. Torbiel składała się z wielu z przegrodami wewnątrztorebkowymi i towarzyszył jej przewlekły krwotok podtwardówkowy. podtwardówkowy. Po podaniu środka kontrastowego stwierdzono typowe stwierdzono typowe cechy przewlekłych błon podtwardówkowych. Oprócz deformacji kostnych deformacji kostnych stwierdzono ścieńczenie blaszki wewnętrznej. Pacjent został poddany kraniotomię w celu ewakuacji krwotoku i fenestracji przegrody, gdy nie występowały objawy. był wolny od objawów. Jest to niezwykły przypadek dowodzący, że przewlekłe miejscowe wewnątrzczaszkowe nie musi nieuchronnie prowadzić do objawów neurologicznych lub niepełnosprawności intelektualnej. niepełnosprawności intelektualnej. --- TŁO: Proces podejmowania decyzji u pacjentów ze szczeliną Sylwiusza pajęczynówki nadal stanowi wyzwanie dla neurochirurga. Wysoki pacjentów jest rzeczywiście bezobjawowych, pomimo objawów neuroobrazowania pozornie podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego (ICP). Niniejsze badanie zostało przeprowadzono w celu oceny przydatności przedłużonego zapisu ICP w przedoperacyjnym przedoperacyjnej. METODY: Zbadano jedenaścioro dzieci (10 M/1 F) z torbielami pajęczynówki skroniowej (średni wiek: 5,5 roku). (średni wiek: 5,9 roku). Zgodnie z klasyfikacją Galassi podzielono na trzy grupy. Grupa I składała się z trzech pacjentów z torbielami typu I; grupa II składała się z sześciorga dzieci z torbielami typu II; grupa III składała się z dwojga dzieci z torbielami typu III. dwoje dzieci z torbielami typu III. Rozszerzalny silikonowy mikroprocesor (Codman), opracowany do ciągłego rejestrowania ICP, został wszczepiony śródmiąższowo, w sąsiedztwie głównego rozszerzenia torbieli. Zebrane informacje zebrane informacje były przesyłane kablem do komputera i przechowywane. Wszyscy pacjenci zostali poddani co najmniej 48 godzin do maksymalnie 72 godzin ciągłej kontroli ICP. W warunkach spoczynku W warunkach spoczynku, 10 mm Hg zostało arbitralnie wybrane jako górna normalna granica ICP, a pacjenci zostali sklasyfikowani zgodnie z rozkładem percentylowym ich dziennych i nocnych wartości ciśnienia ICP. WYNIKI: Zapisy ICP mieściły się w normalnym zakresie u wszystkich trojga dzieci z torbielami z torbielami typu I (49-86% < 10 mm Hg podczas całego zapisu), pomimo faktu, że że dwoje z nich było najwyraźniej objawowych. Troje z sześciorga dzieci z torbielą skroniową z torbielą skroniową typu II miało podwyższone wartości ICP (69-99%> 10 mm Hg), mimo że mieli przypadkową (1 przypadek) lub prenatalną (2 przypadki) diagnozę. Pozostali trzech pacjentów miało prawidłowe wartości ICP przez ponad 70% okresu rejestracji. okresu rejestracji. Dwóch pacjentów z torbielami pajęczynówki skroniowej typu III miało prawie prawie stale nieprawidłowe wartości ICP (95-99%> 10 mm Hg). Pięciu pacjentów było operowanych; u czterech z nich wskazanie do operacji opierało się na zapisach ICP (dwoje z trojga dzieci z torbielą dzieci z torbielą typu II i podwyższonym ICP oraz dwoje pacjentów z torbielą typu III). typu III). Ostatnie dziecko, u którego stwierdzono torbiel typu I, było operowane na rodziców, jako środek zapobiegawczy. Przy średniej obserwacji wynoszącej 9,3 miesiąca wszyscy operowani pacjenci wszyscy operowani pacjenci są w doskonałym stanie klinicznym; jeden z nich (torbiel typu II) początkowo poddany kraniotomii i wycięciu błony torbielowatej wymagał implantacji przetoki podtwardówkowo-otrzewnowej 3 miesiące po operacji z powodu objawowego podtwardówkowego po stronie torbieli. Pooperacyjna tomografia komputerowa wykazała oznaki ekspansji mózgu u dwóch pacjentów operowanych z powodu torbieli typu III oraz u pacjenta operowanego z powodu torbieli typu I. WNIOSKI: Z ograniczeniem stosunkowo małej serii przedstawionej tutaj, Przedłużona rejestracja ICP okazała się ważnym narzędziem przedoperacyjnym, aby wykluczyć konieczność wykluczyć konieczność operowania dzieci z torbielami typu I. Ponadto że wzrost ICP jest prawie stale obecny u dzieci z torbielami typu III. dzieci z torbielami typu III. W przypadku zmian typu II wyniki badania były mniej dyskryminujące, chociaż monitorowanie ICP przyczyniło się do identyfikacji pacjentów, u których wskazana była operacja pomimo braku objawów.
Klasyfikacja Galassiego jest stosowana w przypadku jakiego zaburzenia?
Do klasyfikacji torbieli pajęczynówki wykorzystywany jest system klasyfikacji Galassi.