Arytmie serca nadal stanowią poważne wyzwanie medyczne i znaczące obciążenie dla zdrowia publicznego. obciążenie dla zdrowia publicznego. Migotanie przedsionków, najbardziej rozpowszechniona arytmia, dotyka ponad dwa miliony Amerykanów rocznie i wiąże się z dwukrotnym wzrostem śmiertelności. Ponadto, każdego roku ponad 250 000 Amerykanów Amerykanów każdego roku cierpi na arytmie komorowe, często prowadzące do nagłej śmierci sercowej. Pomimo wysokiej częstości występowania i społecznego wpływu arytmii serca, obecnie arytmii serca, obecnie nie ma wystarczającego wglądu w mechanizmy molekularne zaangażowane w w generowanie, rozprzestrzenianie i/lub podtrzymywanie arytmii lub w molekularne molekularne determinanty ryzyka, rokowania i progresji choroby. Ponadto, obecne strategie terapeutyczne mające na celu ograniczenie arytmii często są nieskuteczne lub wymagają terapia paliatywna po wystąpieniu trwałych zmian w charakterystyce elektrycznej i przewodzenia w sercu, zmiany, które wydają się zwiększają ryzyko progresji arytmii. W tym artykule dokonano przeglądu naszego obecnego zrozumienie złożoności mechanizmów, które regulują pobudliwość błony pobudliwość błon serca i czynność serca oraz bada rolę zaburzeń w tych mechanizmów, które współdziałają w celu indukowania substratów arytmogennych. Podejścia są zalecane dla przyszłych badań skoncentrowanych na dostarczaniu nowych mechanistycznych mechanistycznych i interwencji terapeutycznych. --- Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą trwałą arytmią serca w praktyce klinicznej. w praktyce klinicznej, związaną ze znaczną zachorowalnością i śmiertelnością. Wraz z rosnącą liczbą rosnącą liczbą osób dotkniętych tą chorobą, opracowanie bezpiecznych i i skutecznych metod leczenia migotania przedsionków stało się światowym priorytetem. Obecnie Obecnie dostępne leki antyarytmiczne do przywracania i utrzymywania rytmu zatokowego rytmu zatokowego mają ograniczenia ze względu na umiarkowaną skuteczność i potencjalne działania niepożądane. skutków ubocznych. Chociaż poczyniono znaczne postępy w technikach ablacji AF AF, szerokie zastosowanie tych niefarmakologicznych metod leczenia jest ograniczone. niefarmakologicznych jest ograniczone, a leczenie antyarytmiczne jest nadal kamieniem węgielnym i terapią i terapią pierwszego rzutu dla większości pacjentów z AF. Poprawa w zakresie zrozumieniu głównych mechanizmów patofizjologicznych migotania przedsionków uzyskane w w ciągu ostatnich kilku lat zapewniły obiecujące możliwości leczenia. Nowe terapeutyczne opierają się na bardziej selektywnym celowaniu w kanały jonowe i białek połączeń międzykomórkowych ulegających ekspresji głównie w przedsionkach, przywróceniu przywróceniu wewnątrzkomórkowej homeostazy Ca(2+) i zapobieganiu elektrycznemu i strukturalnemu zapobieganie przebudowie elektrycznej i strukturalnej związanej z AF. W niniejszym przeglądzie przedstawiamy najważniejszych mechanizmów patofizjologicznych w migotaniu przedsionków wraz z z potencjalnymi interwencjami terapeutycznymi, a także omawiamy nowe odkrycia dotyczące obecnego i przyszłego farmakologicznego leczenia AF oraz najnowsze patenty. patentów. --- Migotanie przedsionków (AF) jest najbardziej rozpowszechnioną arytmią serca i ma znaczący wpływ na chorobowość i śmiertelność. znaczący wpływ na zachorowalność i śmiertelność. Obecnie stosowane leki antyarytmiczne AF cierpią z powodu ograniczonego bezpieczeństwa i skuteczności, prawdopodobnie dlatego, że nie zostały one zaprojektowane w oparciu o konkretne mechanizmy patologiczne. Ostatnie badania dostarczyły wgląd w mechanizmy przyczyniające się do migotania przedsionków i uwypukliły kilka potencjalnych nowych strategii antyarytmicznych. W niniejszym przeglądzie podkreślamy główne mechanizmy patologiczne migotania przedsionków, omówimy tradycyjne i nowe aspekty przedsionkowych leków antyarytmicznych w odniesieniu do tych mechanizmów patologicznych oraz potencjalne nowe podejścia terapeutyczne, w tym oparte na strukturze przedsionkowych kanałów jonowych, przywracanie nieprawidłowej gospodarki Ca(2+) w migotaniu przedsionków i celowanie w przedsionkowe kanały jonowe. w AF i ukierunkowanie na remodeling przedsionków. --- Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą arytmią na świecie i ma znaczący wpływ na chorobowość i śmiertelność. znaczący wpływ na zachorowalność i śmiertelność. Jest istotnym czynnikiem ryzyka udaru mózgu i zatorowości obwodowej, a także ma wpływ na czynność serca. serca. Pomimo powszechnego zainteresowania i szeroko zakrojonych badań na ten temat, nasze zrozumienie etiologii i patogenezy tego procesu chorobowego jest nadal niepełne. niekompletne. W rezultacie nie ma ustalonych podstawowych strategii prewencyjnych poza ogólnymi celami zapobiegania czynnikom ryzyka w kardiologii. Wydaje się intuicyjne że lepsze zrozumienie czynników ryzyka migotania przedsionków pozwoliłoby lepiej przygotować lepiej przygotowałoby personel medyczny do wstępnego zapobiegania lub późniejszego leczenia tych pacjentów. W tym artykule omawiamy powszechnie uznane czynniki ryzyka migotania przedsionków i badamy nowsze, obecnie badane czynniki ryzyka, które mogą mieć wpływ na w pierwotnej profilaktyce migotania przedsionków. Na potrzeby tego przeglądu przeprowadziliśmy wyszukiwanie w PubMed i użyliśmy następujących wyszukiwanych haseł (lub ich kombinacji): migotanie przedsionków migotanie przedsionków, zespół metaboliczny, otyłość, dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2 cukrzyca, kwasy tłuszczowe omega-3, witamina D, toksyczność wysiłku fizycznego, nadużywanie alkoholu i leczenie. nadużywanie alkoholu i leczenie. Wykorzystaliśmy również dodatkowe artykuły, które zostały zidentyfikowane z z bibliografii wyszukanych artykułów w celu zbadania opublikowanych dowodów dla czynników ryzyka migotania przedsionków. --- Migotanie przedsionków (AF) wiąże się ze zwiększoną zachorowalnością i jest dodatkowo a ponadto jest najbardziej rozpowszechnioną arytmią serca. Związki stosowane w w leczeniu farmakologicznym tradycyjnie dzieli się na inhibitory kanału Na(+) inhibitory, β-blokery, inhibitory kanału K(+) i inhibitory kanału Ca(2+), natomiast nowsze blokery wielokanałowe, takie jak amiodaron i ranolazyna, zostały wprowadzone później. amiodaron i ranolazyna. Niniejsze badanie było poświęcone ocenie ostrej indukowanego stymulacją modelu in vivo migotania przedsionków u szczurów. Działanie antyarytmiczne dobrze znanych związków, takich jak lidokaina, dofetylid i ranolazyna zostały potwierdzone w tym modelu. model. Ponadto, antyarytmiczne działanie różnych inhibitorów aktywowanych przez Ca(2+) kanałów K(+) (SK) o małym przewodnictwie. Dożylne podanie 5 mg/kg ujemnego modulatora kanału SK NS8593 skróciło czas trwania AF o 64,5%, a najniższa istotnie skuteczna dawka wynosiła 1,5 mg/kg. Zależność dawka-efekt ustalono na podstawie 6 różnych grup dawek. grupach dawek. Ponadto wykazano, że działanie antyarytmiczne NS8593 i innych testowanych leków było związane ze wzrostem efektywnego okresu refrakcji. Funkcjonalna rola kanałów SK została potwierdzona przez 2 inne inhibitory kanałów SK, UCL1684 i apaminę, potwierdzając tym samym hipotezę, że kanały te mogą stanowić hipotezę, że kanały te mogą stanowić nowy obiecujący cel w leczeniu antyarytmicznym. leczenia antyarytmicznego. --- Migotanie przedsionków jest najczęstszym zaburzeniem rytmu serca na świecie. poważny wpływ na zdrowie publiczne, zwłaszcza ze względu na zwiększone ryzyko udaru i hospitalizacji. hospitalizacji. Niedawno opublikowane wyniki dotyczące epidemiologii migotania przedsionków migotania przedsionków w ramach badania Global Burden of Diseases, Injuries, and Risk Factors potwierdzają istnienie znaczącego i postępującego wzrostu obciążenia migotaniem przedsionków na całym świecie. obciążenia migotaniem przedsionków. Wydaje się jednak, że istnieją regionalne zarówno obciążenie migotaniem przedsionków, jak i dostępność danych epidemiologicznych dotyczących tego schorzenia. danych epidemiologicznych dotyczących tego schorzenia. W niniejszym przeglądzie autorzy identyfikują kwestie, które są unikalne dla regionów rozwiniętych i rozwijających się oraz nakreślili mapę drogową dla możliwych podejść do nadzoru, zarządzania i zapobiegania migotaniu przedsionków. i zapobiegania migotaniu przedsionków na poziomie globalnym. --- Migotanie przedsionków pozostaje najczęstszym zaburzeniem rytmu serca, a jego Częstość jego występowania wzrasta wraz z wiekiem populacji. Powszechne stany związane ze zwiększoną częstością występowania obejmują zaawansowany wiek, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, i zastawkowe choroby serca. Pacjenci z migotaniem przedsionków mogą skarżyć się na kołatanie serca, zmęczenie i zmniejszoną tolerancję wysiłku lub mogą być całkowicie bezobjawowi. bezobjawowi. Opcje leczenia pacjentów, u których występuje migotanie przedsionków obejmują leki kontrolujące częstość akcji serca, takie jak digoksyna, β-blokery i blokery kanału wapniowego i blokery kanału wapniowego lub strategię kontroli rytmu za pomocą środków takich jak blokery kanału sodowego blokery kanałów sodowych i potasowych. Migotanie przedsionków zwiększa ryzyko udaru mózgu z powodu tworzenia się skrzeplin w przedsionkach i zatorowości. Antykoagulacja z antagonistą witaminy K, warfaryną, pozostaje najczęściej przepisywaną opcją leczenia zmniejszającą ryzyko udaru. w celu zmniejszenia ryzyka udaru. Kilka innych leków przeciwzakrzepowych które stanowią doskonałą alternatywę dla warfaryny. Ablacja cewnikowa może być podejmowana jako niefarmakologiczna opcja kontroli rytmu serca z różnym stopniem skuteczności w zależności od czasu trwania migotania przedsionków i czasu obserwacji po zabiegu. czasu obserwacji po zabiegu. W niniejszym artykule przeglądowym opisano opcje postępowania u pacjentów z migotaniem przedsionków.
Która forma arytmii jest najbardziej rozpowszechniona na świecie?
Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą arytmią na świecie i ma znaczący wpływ na zachorowalność i śmiertelność. Jest ono istotnym czynnikiem ryzyka udaru mózgu i zatorowości obwodowej, a także ma wpływ na czynność serca. Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą arytmią serca dotykającą do 1-1,5% populacji.