Transkrypcja jest sprzężona z naprawą w Escherichia coli i u ludzi. Białka kodowane przez gen mfd u E. coli i gen ERCC6/CSB u ludzi, z których oba posiadają tzw. motywy helikazy, są wymagane do sprzężenia transkrypcji z naprawą. które posiadają tak zwane motywy helikazy, są wymagane do reakcji sprzęgania. reakcji sprzęgania. Wykazano, że białko Mfd jest ATPazą, ale nie helikazą i osiąga sprzężenie częściowo poprzez zakłócenie trójskładnikowego kompleksu polimerazy E. coli polimerazy RNA zatrzymanej w miejscu uszkodzenia DNA. W tym badaniu nadprodukowaliśmy ludzkie białko CSB przy użyciu wektora bakulowirusowego oraz oczyściliśmy i scharakteryzowaliśmy rekombinowane białko. scharakteryzowaliśmy rekombinowane białko. CSB ma aktywność ATPazy, która jest silnie stymulowana przez DNA; jednak nie działa ani jako helikaza, ani nie ani nie dysocjuje zatrzymanej polimerazy RNA II, co sugeruje mechanizm sprzęgania u ludzi inny niż u prokariotów. CSB jest białkiem wiążącym DNA, a także wiąże się również z XPA, TFIIH i podjednostką p34 TFIIE. Te interakcje prawdopodobnie odgrywać rolę w rekrutacji białek naprawczych do trójskładnikowych kompleksów utworzonych w miejscach uszkodzeń. miejscach uszkodzeń. --- Naprawa sprzężona z transkrypcją (TCR) jest procesem komórkowym, w którym niektóre formy uszkodzeń DNA są naprawiane szybciej z transkrybowanych nici aktywnych genów niż z nietranskrybowanych nici lub całego genomu. U ludzi czynnik sprzęgający TCR CSB, odgrywa kluczową rolę w przywracaniu transkrypcji po zarówno indukowanego promieniowaniem UV, jak i oksydacyjnego uszkodzenia DNA. Przyczynia się również pośrednio do globalnej naprawy niektórych form oksydacyjnych uszkodzeń DNA. Homolog Escherichia coli homolog, Mfd, jest podobnie wymagany do TCR zmian indukowanych promieniowaniem UV. Jednakże, jego do przywrócenia transkrypcji i globalnej naprawy uszkodzeń oksydacyjnych uszkodzeń oksydacyjnych nie został zbadany. Tutaj przedstawiamy pierwsze bezpośrednie badanie odzyskiwania transkrypcji po indukowanym UV i oksydacyjnym uszkodzeniu DNA w E. coli. Zaobserwowaliśmy, że mutacje w mfd lub uvrA zmniejszały szybkość, z jaką transkrypcji po uszkodzeniu wywołanym promieniowaniem UV. W przeciwieństwie do tego, nie wykryto różnicy wykryto w szybkości odzyskiwania transkrypcji w mutacjach mfd, uvrA, fpg, nth lub polB dinB umuDC w stosunku do komórek typu dzikiego po uszkodzeniu oksydacyjnym. Mutanty mfd były również w pełni odporne na nadtlenek wodoru (H(2)O(2)) i i usuwały zmiany oksydacyjne z genomu w tempie porównywalnym do komórek typu dzikiego. komórki. Wyniki pokazują, że Mfd promuje szybkie odzyskiwanie ekspresji genów ekspresji genów po uszkodzeniu wywołanym promieniowaniem UV w E. coli. Ponadto, wyniki te sugerują, że Mfd może funkcjonalnie różnić się od swojego ludzkiego homologa CSB, ponieważ nie przyczynia się w wykrywalny sposób do odzyskiwania ekspresji genów lub globalnej naprawy po uszkodzeniu oksydacyjnym.
Czy istnieją jakiekolwiek funkcjonalne różnice między Mfd a jego ludzkim homologiem białka B zespołu kokainowego (CSB)?
Zarówno białko B zespołu Cockayne'a (CSB), jak i Mfd są zaangażowane w naprawę sprzężoną z transkrypcją. CSB jest ludzkim czynnikiem sprzęgającym TCR, a Mfd jest bakteryjnym czynnikiem sprzęgającym TCR. Jednak w przeciwieństwie do Mfd, CSB nie działa jako helikaza ani nie dysocjuje zatrzymanej polimerazy RNA II, co sugeruje mechanizm sprzęgania u ludzi inny niż u prokariotów. Co więcej, Mfd może funkcjonalnie różnić się od swojego ludzkiego homologa CSB, ponieważ nie przyczynia się w wykrywalny sposób do odzyskiwania ekspresji genów lub globalnej naprawy po uszkodzeniu oksydacyjnym.