Zespół Carneya (CNC) jest dziedziczną chorobą związaną ze śluzakiem serca, plamistą pigmentacją skóry i nadczynnością hormonalną. pigmentacją skóry i nadaktywnością hormonalną. CNC jest spowodowana inaktywującymi mutacje w genie PRKAR1A kodującym podjednostkę regulatorową PKA typu I alfa (RIα). Chociaż aktywność PKA jest zwiększona w CNC, mechanizmy łączące dysregulację PKA z nowotworami endokrynnymi są słabo poznane. W tym badaniu, wykorzystaliśmy czujniki oparte na transferze energii rezonansu Förstera (FRET) dla aktywności cAMP i PKA aby zdefiniować rolę RIα w przestrzenno-czasowej organizacji szlaku cAMP/PKA. szlaku cAMP/PKA. Znokautowanie RIα w komórkach HEK293 zwiększyło zarówno podstawową, jak i forskolina lub prostaglandyna E1 (PGE1) - stymulowały całkowitą komórkową aktywność PKA, jak zgłaszane przez western bloty endogennych celów PKA i globalny reporter aktywności PKA oparty na FRET reporter aktywności PKA, AKAR3. Używając wariantów AKAR3 ukierunkowanych na subkomórkowe zidentyfikowaliśmy podobny wzrost odpowiedzi na PGE1 w cytoplazmie cytoplazmie i zewnętrznej błonie mitochondrialnej. W przeciwieństwie do tego, w błonie odpowiedź na PGE1 była zmniejszona wraz ze wzrostem podstawowego współczynnika FRET. FRET. Wyniki te zostały potwierdzone przez analizę western blot fosforylacji podstawowej i PGE1 fosforylacji związanej z błoną wazodylatacyjnej fosfoproteiny. fosfoproteiny. Podobne różnice zaobserwowano między cytoplazmą a błoną błoną plazmatyczną w ludzkich komórkach nadnerczy niosących mutację inaktywującą RIα. Inaktywacja RIα zwiększyła również cAMP w cytoplazmie, w zewnętrznej błonie mitochondrialnej i w błonie plazmatycznej. w zewnętrznej błonie mitochondrialnej i w błonie plazmatycznej, o czym informują ukierunkowane wersje wskaźnika wskaźnika cAMP Epac1-camps. Wyniki te pokazują, że inaktywacja RIα prowadzi do wielokrotnych, specyficznych dla przedziału zmian szlaku cAMP/PKA, ujawniając nowe aspekty dysregulacji sygnalizacji w procesie nowotworzenia. --- Tłumienie podjednostki regulatorowej kinazy białkowej A 1 alfa (PRKAR1A) zostało hamuje wzrost komórek raka dróg żółciowych (CCA) i zwiększa apoptozę. W w niniejszym badaniu mieliśmy na celu określenie synergistycznych i / lub addytywnych efektów środków chemioterapeutycznych, w tym inhibitorów kinazy białkowej (tj. sorafenib, sorafenib, sunitynib, gefitynib, inhibitor Met) i konwencjonalnych leków chemioterapeutycznych (tj. 5-fluorouracyl, doksorubicyna, paklitaksel, gemcytabina), w liniach komórkowych PRKARIA knockdown linii komórkowych CCA. Wyniki wykazały, że linie komórkowe CCA z supresją PRKAR1A wykazały zwiększoną wrażliwość na niektóre leki chemioterapeutyczne, gdy w porównaniu do komórek kontrolnych. Co więcej, nokaut PRKAR1A w połączeniu z sorafenibem lub 5-fluorouracylem zwiększało działanie apoptotyczne na linie komórkowe CCA linii komórkowych CCA. W związku z tym selektywne hamowanie PRKAR1A wydaje się wzmacniać hamujące wzrost hamujące działanie leków chemioterapeutycznych, a także indukuje apoptotyczną śmierć komórek. apoptotyczną śmierć komórek. Nasze odkrycia sugerują, że dodatkowe tłumienie ekspresji PRKAR1A może zwiększyć skuteczność konwencjonalnego leczenia chemioterapeutycznego CCA. Należy teraz przeprowadzić badania kliniczne u pacjentów z CCA. --- W oocytach ssaków kinaza białkowa zależna od cyklicznego AMP (PKA) jest odpowiedzialna za za utrzymanie zatrzymania mejotycznego. Zbadaliśmy rolę dominującej podjednostki regulatorowej podjednostki regulatorowej, RIalfa w regulacji aktywności PKA podczas dojrzewania oocytów myszy poprzez obniżenie poziomu białka przy użyciu interferencji RNA interferencji RNA. W oocytach, w których białko RIalpha zostało zredukowane do niewykrywalnych poziomów poziomy, zaobserwowano również kompensacyjne spadki w RIIalfa i katalitycznym (Calpha). Oocyty te wznowiły mejozę, pomimo hodowli w warunkach warunkach, które utrzymują podwyższone wewnątrzkomórkowe poziomy cAMP, co sugeruje, że Calpha nie była wystarczająca do utrzymania zatrzymania mejozy. Powstałe jaja wykazywały jednak nieprawidłowości wrzeciona mejotycznego i nieprawidłowe rozszczepienie płaszczyzny prowadzące do ekstruzji dużych ciał polarnych. Wyniki te pokazują że RIalfa jest wymagana do regulacji aktywności PKA w dojrzewających oocytach i że kompensacyjna regulacja w górę RII nie występuje. Ponadto wskazujemy na PKA jako modulator morfologii i funkcji wrzeciona podczas mejozy.
Jakie są główne wyniki nokautu PRKAR1A?
Udowodniono, że supresja podjednostki regulatorowej kinazy białkowej A 1 alfa (PRKAR1A) hamuje wzrost komórek raka dróg żółciowych (CCA) i nasila apoptozę. Ponadto nokaut podjednostki regulatorowej kinazy białkowej zależnej od cAMP (PKA) typu I alfa w mysich oocytach zakłóca zatrzymanie mejotyczne i powoduje wady wrzeciona mejotycznego.