Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest pierwotną chorobą mięśnia sercowego. która występuje głównie z powodu mutacji (> 1400 wariantów) w genach kodujących mięsień sercowy. mięsień sercowy. HCM, najczęstsza rodzinna postać kardiomiopatii, dotykająca jedną na 500 osób w populacji ogólnej, jest zazwyczaj dziedziczona autosomalnie. dziedziczona w sposób autosomalny dominujący i wykazuje zmienną ekspresję i penetrację związaną z wiekiem. Ze względu na morfologiczną i patologiczną morfologiczną i patologiczną, pojawienie się i progresja objawów nie jest prosta. proste. Większość pacjentów z HCM jest bezobjawowa, ale do 25% rozwija znaczące objawy, w tym ból w klatce piersiowej i nagła śmierć sercowa. Nagły zgon Nagła śmierć sercowa jest dramatycznym wydarzeniem, ponieważ występuje bez ostrzeżenia i głównie u młodszych osób, w tym u wytrenowanych sportowców. młodszych osób, w tym wytrenowanych sportowców. Diagnostyka molekularna HCM ma ogromne znaczenie, ponieważ może ogromne znaczenie, ponieważ może pozwolić na wykrycie osób niosących mutacje w genach w genach związanych z HCM przed wystąpieniem objawów klinicznych HCM. Jednakże, ze względu na heterogenność genetyczną HCM, diagnostyka molekularna jest trudna. Obecnie istnieją głównie cztery techniki stosowane w diagnostyce molekularnej HCM, w tym sekwencjonowanie Sangera, topienie w wysokiej rozdzielczości, wykrywanie mutacji przy użyciu DNA i techniki sekwencjonowania nowej generacji. Zastosowanie tych okazało się skuteczne w identyfikacji mutacji w genach związanych z HCM. genach związanych z HCM. Niniejszy przegląd podsumowuje cechy tych technologii, podkreślając ich mocne i słabe strony. ich mocne i słabe strony. Ponadto, obecne terapie dla pacjentów z HCM są skorelowane z klinicznie obserwowanymi fenotypami i opierają się na łagodzeniu objawów. łagodzeniu objawów. Wynika to głównie z niewystarczającej wiedzy na temat mechanizmów mechanizmów związanych z początkiem HCM. Inżynieria tkankowa wraz z medycyna regeneracyjna w połączeniu z nanoterapią może pozwolić na wypełnienie tych luk te luki, wraz z badaniami przesiewowymi nowych leków terapeutycznych i systemów systemów dostarczania. --- CELE: Rodzinna kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest jedną z najczęstszych chorób serca. zaburzeń serca, z mutacjami genów w sarkomerze serca. Badanie HCM za pomocą specyficznych dla pacjenta kardiomiocytów pochodzących z indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych (iPSC) (CM) przyniosłyby korzyści w zrozumieniu mechanizmu HCM, a także w rozwoju spersonalizowanych strategii terapeutycznych. rozwój spersonalizowanych strategii terapeutycznych. METODY I WYNIKI: Aby zbadać mechanizm molekularny leżący u podstaw nieprawidłowego nieprawidłowych funkcji CM w HCM, uzyskaliśmy iPSC od pacjenta z HCM z pojedynczą mutacją missense mutacją missense (Arginina442Glicyna) w genie MYH7. CM zostały następnie wzbogacone z HCM i zdrowych iPSCs, a następnie sekwencjonowano cały transkryptom i analizę wzbogacania ścieżek. Stwierdzono powszechny wzrost liczby genów odpowiedzialnych za "Proliferację komórek" zaobserwowano w HCM iPSC-CM w porównaniu z kontrolnymi iPSC-CM. iPSC-CM. Dodatkowo, HCM iPSC-CM wykazywały zdezorganizowane sarkomery i nieprawidłowości elektrofizjologiczne. nieprawidłowości elektrofizjologiczne. Co więcej, fenotypy chorobowe HCM iPSC-CM były osłabiane przez leczenie farmakologiczne. WNIOSEK: Ogólnie rzecz biorąc, w niniejszym badaniu zbadano możliwy, specyficzny dla pacjenta i specyficzny dla pacjenta i mutacji mechanizm chorobowy HCM i wykazuje potencjał HCM iPSC-CM dla przyszłego rozwoju strategii terapeutycznych. Dodatkowo, cała metodologia ustalona w tym badaniu może być wykorzystana do do badania mechanizmów innych dziedzicznych chorób serca u ludzi. --- Rodzinna kardiomiopatia przerostowa (HCM), spowodowana mutacjami punktowymi w genach białek sarkomerów, takich jak miozyna, występuje u 1/500 osób i jest najczęstszą przyczyną nagłej śmierci u młodych osób. najczęstszą przyczyną nagłej śmierci u młodych osób. Podobne mutacje w mięśniach mięśni szkieletowych, np. w genie MYH7 dla powolnej miozyny występującej zarówno w komorze serca, jak i w powolnych mięśniach szkieletowych. w genie MYH7 dla wolnej miozyny występującej zarówno w mięśniu sercowym, jak i mięśniu szkieletowym. nasilenie i zmiany morfologiczne są często różne. W HCM zmodyfikowana funkcja zmodyfikowana funkcja białek prowadzi, na przestrzeni lat lub dziesięcioleci, do wtórnej przebudowy ze znacznymi zmianami morfologicznymi, takimi jak znacznymi zmianami morfologicznymi, takimi jak przerost, rozpad miofibryli, i rozległe zwłóknienie związane z poważnym pogorszeniem czynności. Pomimo intensywnych badań, nie jest jasne, w jaki sposób umiarkowane zmiany wywołane mutacją powodują długoterminowe skutki. W przeroście serca spowodowanym przeciążenia ciśnieniowego (np. nadciśnienia tętniczego), stres mechaniczny w miocycie jest jest głównym bodźcem inicjującym aktywację odpowiednich kaskad sygnalizacji komórkowej. kaskad sygnalizacyjnych. Tutaj rozważa się, w jaki sposób ekspresja zmutowanych białek, takich jak miozyna lub białka regulatorowe, może mieć podobne konsekwencje poprzez jeden lub oba z następujących mechanizmów: (1) niestabilność skurczowa w obrębie w każdym sarkomerze (z więcej niż jedną stabilną prędkością dla danego obciążenia), (2) różne zdolności generowania napięcia przez komórki w szeregu. Mechanizmy te mogą potencjalnie powodować zwiększone napięcie i/lub rozciąganie niektórych komórek podczas komórek podczas części cyklu pracy serca. Badania modelowe są wykorzystywane do zilustrowania i zaproponowano testy eksperymentalne. Możliwość zastosowania podobnych do mięśni szkieletowych, a także omówiono różnice między sercem a mięśniami szkieletowymi. a mięśniami szkieletowymi. --- Kardiomiopatia przerostowa (HCM) została niedawno uznana za najczęstszą dziedziczną chorobę układu krążenia. najczęstszym dziedzicznym zaburzeniem układu sercowo-naczyniowego, dotykającym 1 na 500 dorosłych na całym świecie. HCM charakteryzuje się przerostem miocytów skutkującym pogrubieniem ściany komory pogrubienie ściany komory, rozpad miocytów, zwłóknienie śródmiąższowe i/lub zastępcze, zmniejszona objętość jamy komory i dysfunkcja rozkurczowa. HCM jest również najczęstszą przyczyną nagłej śmierci u osób młodych. U dużej części pacjentów HCM ma mutacje w białkach sarkomerowych. Nie jest jednak jasne w jaki sposób mutacje te prowadzą do fenotypu serca, który jest zmienny nawet u pacjentów pacjentów z tą samą mutacją przyczynową. Nieprawidłowości w cyklu wapniowym, stresu oksydacyjnego, dysfunkcji mitochondriów i niedoboru energii. stanowiące podstawę terapii w eksperymentalnych modelach HCM i u pacjentów z HCM. pacjentów z HCM. Niniejszy przegląd skupia się na dowodach potwierdzających rolę metabolizmu komórkowego i mitochondriów w HCM. metabolizmu komórkowego i mitochondriów w HCM. --- CEL: Przedstawienie przeglądu zagadnień klinicznych związanych z dorosłymi z kardiomiopatią przerostową (HCM). kardiomiopatią przerostową (HCM), występującymi u nich objawami, rozpoznaniem, Wyniki badania fizykalnego, leczenie i opieka kontrolna. ŹRÓDŁA DANYCH: Kompleksowe przeszukiwanie Medline (PubMed) i CINAHL zostało przeprowadzono przy użyciu kluczowych terminów HCM, leczenie, diagnoza, nagła śmierć sercowa (SCD) i powikłania. W wyniku tego wyszukiwania uzyskano 21 artykułów wykorzystanych w tym artykule. W celu uzyskania podstawowych informacji na temat diagnozy i leczenia wykorzystano również trzy podręczniki. i leczenia. WNIOSKI: Chociaż HCM jest najczęstszą chorobą genetyczną wpływającą na serce, często pozostaje nierozpoznana. serca, często pozostaje nierozpoznana aż do połowy życia po tym, jak pacjenci wykazują objawy przebudowy mięśnia sercowego. objawy przebudowy mięśnia sercowego. Dorośli z kardiomiopatią cierpią na SCD lub zdarzenia niepożądane takie jak udar i niewydolność serca. Wczesna diagnoza zapobiega SCD, poprawi jakość życia i spowolni progresję niewydolności serca u pacjenta. WNIOSKI DLA PRAKTYKI: Wczesne rozpoznanie HCM u dorosłych przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej poprawi jakość życia pacjentów. podstawowej opieki zdrowotnej poprawi jakość życia pacjentów i zmniejszy częstość występowania SCD, niewydolności serca i udaru mózgu. --- Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest klinicznie heterogenną, autosomalną, dominującą chorobą serca. dominującą chorobą serca charakteryzującą się przerostem lewej komory przy w przypadku braku innej choroby serca lub choroby ogólnoustrojowej, która może powodować znacznego pogrubienia ściany. Mikroskopowo charakteryzuje się ona przerostem kardiomiocytów, rozpadem miofibryli i zwłóknieniem. Fenotypowa ekspresja Fenotypowa ekspresja HCM jest wieloczynnikowa, przy czym większość przypadków występuje wtórnie do mutacji w genach kodujących białka sarkomerów. W połączeniu z heterogennością genetyczną HCM, ekspresja fenotypowa również wykazuje wysoki poziom zmienności nawet w rodzinach z tą samą mutacją etiologiczną. i mogą na nią wpływać dodatkowe czynniki genetyczne. Polimorfizmy układu układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) stanowią atrakcyjną hipotezę atrakcyjną hipotezę jako potencjalne modyfikatory choroby, ponieważ te warianty genetyczne zmieniają "stan aktywacji" RAAS, co prowadzi do większego przerostu lewej komory przerostu lewej komory poprzez różne szlaki. Głównym celem niniejszego przeglądu jest przeglądu roli różnych polimorfizmów zidentyfikowanych w RAAS u pacjentów z HCM. RAAS u pacjentów z HCM. --- Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest najczęstszą przyczyną nagłego zgonu sercowego (SCD) u młodych osób, szczególnie wśród sportowców. (SCD) u osób młodych, szczególnie wśród sportowców. Identyfikacja osób wysokiego ryzyka jest bardzo ważna dla zapobiegania SCD. Celem niniejszego przeglądu jest podkreślenie, że nieinwazyjne testy diagnostyczne są ważne dla oceny ryzyka. Skrajny przerost lewej komory oraz udokumentowany częstoskurcz komorowy i migotanie komór zwiększają ryzyko SCD. i migotanie komór zwiększają ryzyko SCD. Fragmentacja zespołu QRS i odwrócenie załamka T w wielu odprowadzeniach w wielu odprowadzeniach są częstsze u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Rezonans magnetyczny serca zapewnia pełną wizualizację lewej komory serca, umożliwiając precyzyjną lokalizację rozmieszczenia przerostu i pomiar grubości ściany i masy serca. Co więcej, z późnym wzmocnieniem gadolinowym, można wykryć niejednolite zwłóknienie mięśnia sercowego w obszarze przerostu, co jest również jest również pomocne w stratyfikacji ryzyka. Testy genetyczne są zalecane we wszystkich szczególnie u osób z rodzinną historią HCM i SCD. --- Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest kardiomiopatią o podłożu genetycznym. Częstość występowania ekspresji fenotypowej, przy braku innej choroby ogólnoustrojowej lub kardiologicznej powodującej zwiększoną grubość ściany lewej komory (LV), szacuje się na 1:500. Częstość występowania klinicznego jest znacznie mniejsza, co podkreśla potrzebę nieinwazyjnego narzędzia do diagnostyki obrazowej. Echokardiografia jest łatwo dostępna i pozwala na charakterystykę strukturalną i ocenę hemodynamiczną hemodynamicznej serca z przerostem oraz na badanie przesiewowe pacjentów z grupy ryzyka HCM, takich jak krewni pierwszego stopnia krewni pierwszego stopnia osób dotkniętych chorobą i odróżnić HCM od od serca sportowca. Echokardiografia może być również stosowana do oceny nieprawidłowości anatomicznych anatomicznych aparatu zastawki mitralnej, które mogą nasilać niedrożność drogi odpływu lewej komory i do dalszej stratyfikacji ryzyka u pacjentów podczas ćwiczeń. Wreszcie, echokardiografia odgrywa integralną rolę w procedurach ablacji przegrody alkoholowej. procedury ablacji przegrody alkoholowej. --- TŁO: Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest klinicznie heterogenną genetyczną chorobą serca charakteryzującą się przerostem lewej komory serca. genetyczną chorobą serca charakteryzującą się przerostem lewej komory przy brak innej choroby, która mogłaby wyjaśnić pogrubienie ściany. Wyjaśnienie genetycznych podstaw HCM doprowadziło do identyfikacji kilku genów kodujących białka sarkomerowe. kodujących białka sarkomerowe, takich jak MYH7, MYBPC3, TPM1, TNNT2 i TNNI3. Geny sarkomerowe geny sarkomeryczne są zmutowane u około 40% pacjentów z HCM i możliwe jest wyjaśnieniem niepełnej wydajności mutacji HCM mogą być mutacje somatyczne. mutacje somatyczne. METODY I WYNIKI: Przebadaliśmy 104 niespokrewnionych pacjentów z nierodzinną HCM. Pacjentów poddano ocenie klinicznej i badaniu przesiewowemu mutacji 5 genów związanych z HCM (MYH7, MYBPC3, TPM1, TNNT2 i TNNI3) w genomowym DNA wyizolowanym z resekowanej tkanki serca. z wyciętej tkanki mięśnia sercowego; stwierdzono, że 41 ze 104 było nosicielami mutacji, ale ponieważ pacjentów było nosicielami tych samych mutacji, całkowita liczba różnych mutacji wynosiła 37. mutacji wynosiła 37; 20 z tych mutacji zostało wcześniej opisanych i patogenność została oceniona. Aby określić wpływ 17 nowych mutacji przeprowadzono test in silico i przewidziano, że 4 warianty były mutacjami uszkadzającymi. mutacje uszkadzające. Wszystkie zidentyfikowane warianty były również widoczne w DNA wyizolowanym z krwi, co wykazało brak mutacji somatycznych. WNIOSKI: Mutacje somatyczne w MYH7, MYBPC3, TPM1, TNNT2 i TNNI3 nie reprezentują stanowią ważnego szlaku etiologicznego w HCM.
Który stan patologiczny serca jest znany jako kardiomiopatia przerostowa (HCM)?
Kardiomiopatia przerostowa (HCM) została niedawno uznana za najczęstsze dziedziczne zaburzenie sercowo-naczyniowe, dotykające 1 na 500 dorosłych na całym świecie. HCM charakteryzuje się przerostem miocytów skutkującym pogrubieniem ściany komory, rozpadem miocytów, zwłóknieniem śródmiąższowym i/lub zastępczym, zmniejszoną objętością jamy komory i dysfunkcją rozkurczową. HCM jest również najczęstszą przyczyną nagłej śmierci u osób młodych, szczególnie wśród sportowców. U dużej części pacjentów ze zdiagnozowaną HCM występują mutacje białek sarkomerowych. HCM jest najczęstszym zaburzeniem genetycznym wpływającym na serce i zazwyczaj jest dziedziczona w sposób autosomalny dominujący. Dorośli z kardiomiopatią HCM cierpią na SCD lub zdarzenia niepożądane, takie jak udar i niewydolność serca.