Ekspansja powtórzeń trinukleotydowych jest obecnie uznawana za główną przyczynę chorób chorób neurologicznych. Co najmniej siedem zaburzeń wynika z ekspansji powtórzeń trinukleotydowych trinukleotydowych: sprzężony z chromosomem X rdzeniowy i opuszkowy zanik mięśni (SBMA), dwa zespoły kruchego X zespoły upośledzenia umysłowego (FRAXA i FRAXE), dystrofia miotoniczna, choroba Huntingtona, ataksja rdzeniowo-móżdżkowa typu 1 (SCA1) oraz atrofia zębowo-podniebienno-pallidolijna (DRPLA). Rozszerzone powtórzenia trinukleotydowe są niestabilne, a zjawisko antycypacji, tj. pogarszania się fenotypu choroby fenotypu choroby w kolejnych pokoleniach, koreluje ze wzrostem wielkości ekspansji. wielkością. W niniejszym przeglądzie porównano kliniczne i molekularne cechy chorób trinukleotydowych, które można podzielić na dwa typy. Zespół łamliwego chromosomu X i dystrofia miotoniczna są zaburzeniami wieloukładowymi zwykle związanymi z dużymi ekspansją nieulegających translacji powtórzeń, podczas gdy cztery choroby neurodegeneracyjne, SBMA, choroba Huntingtona, SCA1 i DRPLA, są spowodowane mniejszymi ekspansjami powtórzeń CAG w obrębie części genu kodującej białko. Powtórzenia CAG kodują szlaki poliglutaminowe. Ekspansja szlaku poliglutaminowego wydaje się być zatem powszechnym mechanizmem mechanizm dziedzicznej choroby neurodegeneracyjnej. Chociaż wydłużenie szlaku poliglutaminowego ma prawdopodobnie toksyczny efekt wzmocnienia funkcji w zaburzeniach związanych z powtórzeniami trinukleotydowymi CAG trinukleotydów, podstawa tej toksyczności neuronalnej pozostaje nieznana. nieznane.
Które zaburzenia powtarzania trinukleotydów wpływają na układ nerwowy?
Co najmniej sześć zaburzeń neudegeneracyjnych wynika z ekspansji powtórzeń trójnukleotydowych: Rdzeniowy i opuszkowy zanik mięśni sprzężony z chromosomem X (SBMA), dwa zespoły kruchego X upośledzenia umysłowego (FRAXA i FRAXE), choroba Huntingtona (HD), ataksja rdzeniowo-móżdżkowa typu 1 (SCA1) i zanik zębopochodno-paliczkowy (DRPLA).