Hormon tarczycy jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania praktycznie wszystkich tkanek. Dejodynazy jodotyroninowe katalizują usuwanie reszty jodowej z cząsteczki prohormonu tyroksyny (T(4)). pro-hormonu tyroksyny (T(4)), wytwarzając w ten sposób aktywną formę trijodotyroniny (T(3); aktywacja) lub nieaktywnych metabolitów (odwrotna T(3); inaktywacja). Dejodynaza typu I (D1) katalizuje obie reakcje. W ciągu ostatnich lat kilka badań próbowało zrozumieć mechanizmy działania D1 leżących u podstaw jego wpływu na prawidłowy metabolizm hormonów tarczycy i procesy patologiczne. procesy patologiczne. Chociaż obwodowa produkcja T(3) generowana przez D1 przyczynia się do części osoczowego T(3) w stanie eutyreozy, patologicznie patologicznie zwiększona aktywność D1 tarczycy wydaje się być główną przyczyną podwyższonych stężeń T(3) obserwowanego u pacjentów z nadczynnością tarczycy. Z drugiej strony, modele myszy z niedoborem D1 pokazują, że pod nieobecność D1, nieaktywne i mniejsze jodotyroniny są wydalane z kałem wraz z utratą związanego z nimi jodu, demonstrując funkcję zmiatania dla D1, która może być szczególnie ważne w warunkach niedoboru jodu. Polimorfizmy w genie DIO1 zostały były związane ze zmianami poziomu hormonów tarczycy w surowicy, podczas gdy zmniejszona aktywność Aktywność D1 została zgłoszona w zespole chorobowym niezwiązanym z tarczycą oraz w kilku ludzkich nowotworach. ludzkich nowotworach. Obecny przegląd ma na celu przedstawienie zaktualizowanego obrazu ostatnich postępów poczynionych w biochemicznych i molekularnych właściwościach D1, a także jego roli w fizjologii człowieka. a także jego roli w fizjologii człowieka. --- WPROWADZENIE: Funkcja tarczycy i zmienność genetyczna w osi podwzgórze-przysadka-tarczyca podwzgórze-przysadka-tarczyca są związane z regulacją ciśnienia krwi i podatnością na nadciśnienie. i podatność na nadciśnienie tętnicze. Jednak przeprowadzone do tej pory badania do tej pory były niewielkie, a ich wyniki kontrowersyjne. CEL: Zbadanie, czy parametry tarczycy w surowicy i polimorfizmy w dejodynazie dejodynazy typu 2 i receptora TSH są związane z ciśnieniem krwi i nadciśnieniem tętniczym w dwóch dużych kohortach osób starszych. PROJEKT I UCZESTNICY: Przebadaliśmy losową próbę 1444 uczestników badania badania rotterdamskiego i 997 uczestników badania Rotterdam Scan, dwóch populacyjnych badań kohortowych wśród osób starszych w wieku 55-90 lat. Pomiary wyników Uzyskano dane dotyczące ciśnienia krwi i nadciśnienia oraz parametry tarczycy w surowicy, polimorfizmy D2-Thr92Ala, D2-ORFa-Gly3Asp i TSHR-Asp727Glu. określono polimorfizmy. WYNIKI: W przeciwieństwie do poprzednich ustaleń, nie stwierdzono spójnych i / lub znaczących między TSH i FT4 w surowicy a ciśnieniem krwi w obu kohortach. kohortach. Ponadto, polimorfizmy D2-Thr92Ala, D2-ORFa-Gly3Asp i TSHR-Asp727Glu nie były związane z ciśnieniem krwi ani ryzykiem nadciśnienia. nadciśnienia tętniczego. WNIOSKI: W dwóch dużych populacjach osób w podeszłym wieku ani parametry tarczycy w surowicy ani polimorfizmy w dejodynazie typu 2 i receptorze TSH, nie były związane z ciśnieniem krwi lub obecnością nadciśnienia tętniczego. Nasze dane sugerują że czynność tarczycy nie jest ważnym czynnikiem determinującym nadciśnienie u osób w podeszłym wieku w Holandii. Holendrów. --- Wstęp: Jawna niedoczynność tarczycy jest związana z nadciśnieniem tętniczym i zwiększoną sztywnością tętnic. Wyniki u osób z eutyreozą były sprzeczne. Zbadaliśmy powiązania funkcji tarczycy ze skurczowym (SAP) i rozkurczowym (DAP) ciśnieniem tętniczym u osób z eutyreozą. METODY: 311 osób w stanie eutyreozy (185 kobiet, średni wiek 43,9 +/- 9 lat) bez bez cukrzycy w wywiadzie, uczestniczących w programie medycyny prewencyjnej. Osoby otrzymujące tyroksynę (10,6%) zostały wykluczone; 19,3% miało nadciśnienie, 43% miało nadciśnienie w wywiadzie rodzinnym. Zmierzono TSH, fT4, autoprzeciwciała tarczycowe, zmierzono poziom insuliny i glukozy. "Produkt fT4.TSH", który został zasugerowany jako jako wskaźnik oporności na T4. WYNIKI: Zakres TSH wynosił 0,1-8, mediana 1,4 mU/L, zakres fT4 wynosił 11,5-25,2 pmol/L. mediana 17,4, mediana 17,4. TSH i "iloczyn fT4.TSH" były dodatnio związane z DAP (p < 0,03, dla obu skojarzeń). W podgrupie osób z poziomami TSH 0,36-2,5 mU/l, zarówno TSH, jak i "iloczyn fT4.TSH" były pozytywnie skorelowane z SAP (r = +0,133 p = 0,044, r = +0,152 p = 0,026) i DAP (r = +0,243 p < 0,001, r = +0,252 p < 0,001 odpowiednio); w analizie wieloczynnikowej "iloczyn fT4.TSH" był istotnym predyktorem DAP niezależnie od HOMA-IR i BMI (p < 0,001). Podobne powiązania stwierdzono, gdy analizowano tylko analizowano tylko osoby bez nadciśnienia (p = 0,004). Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym mieli wyższy poziom TSH (p = 0,02) i częściej należeli do podgrupy z TSH > 2 mU/L (p = 0,004). TSH > 2 mU/L (35,3% vs 21,3%, p = 0,045). WNIOSEK: U osób w eutyreozie związek między czynnością tarczycy a tarczycy z rozkurczowym ciśnieniem tętniczym pozostaje znaczący, nawet jeśli weźmie się pod uwagę bardziej restrykcyjny zakres" dla poziomów TSH. Iloczyn "freeT4.TSH" wydaje się być jeszcze silniejszym predyktorem DAP, niezależnie od wskaźnika insulinooporności HOMA i otyłości. --- Zgromadzone dowody sugerują, że geny szlaku podwzgórze-przysadka-tarczyca wpływają na podatność na nadciśnienie tętnicze. Dejodynaza jodotyroninowa typu 2 jest odpowiedzialna za konwersję tyroksyny do trójjodotyroniny do wykorzystania w tkankach obwodowych. do wykorzystania w tkankach obwodowych. W niniejszym badaniu oceniano, czy dejodynaza jodotyroninowa typu 2 dejodynazy jodotyroninowej nonsynonimiczny polimorfizm treoniny 92 do alaniny (Thr92Ala), jest czynnikiem determinującym podatność na nadciśnienie. Łącznie 372 osób z eutyreozą poddano genotypowaniu pod kątem polimorfizmu Thr92Ala przy użyciu platformy Sequenom MassARRAY. Związki z nadciśnieniem i fenotypami pośrednimi związanymi z nadciśnieniem fenotypami pośrednimi przeprowadzono za pomocą uogólnionych równań szacunkowych. Częstości alleli dejodynazy jodotyroninowej typu 2 Thr92Ala różniły się między osobami z nadciśnieniem i normotensją, z nadmiarem nosicieli allelu Ala92 u osób z nadciśnieniem w porównaniu z osobami z normotensją (64,8% w porównaniu z 47.1%; P=0.011). Po skorygowaniu o wiek, płeć i rasę, szacowany iloraz szans dla nadciśnienia tętniczego u nosicieli allelu Ala92 w porównaniu z homozygotami Thr92 wynosił 2,11 (95% CI: 1,15 do 3,89). Wśród dorosłych z eutyreozą, powszechny allel Ala92 genu jodotyroniny dejodynazy jodotyroninowej typu 2 zwiększa ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego. nadciśnienia tętniczego. Dane te potwierdzają ważną rolę zmienności genetycznej w układzie w szlaku podwzgórze-przysadka-tarczyca we wpływie na podatność na nadciśnienie. nadciśnienie tętnicze.
Które polimorfizmy dejodynazy są związane z nadciśnieniem tętniczym?
Dwa polimorfizmy dejodynazy są związane z nadciśnieniem tętniczym: Ala92 allel dejodynazy typu 2 i rs7140952 polimorfizm DIO2