Debata dotycząca możliwego związku między przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną a stwardnieniem rozsianym (SM) a stwardnieniem rozsianym (MS) staje się coraz bardziej kontrowersyjna ze względu na brak coraz bardziej kontrowersyjna ze względu na obecny brak dowodów poziomu 1 z randomizowanych badań. Niezależnie od tej ciągłej niepewności związanej z bezpieczeństwem i skutecznością tej terapii. tej terapii, pacjenci ze stwardnieniem rozsianym z Kanady i innych jurysdykcji podróżują za granicę, aby otrzymać za granicę, aby poddać się angioplastyce żył centralnych i, niestety, niektórzy również stentów żylnych. Często wracają do domu z kilkoma instrukcjami dotyczącymi obserwacji lub terapii medycznej. W odpowiedzi proponujemy kilka tymczasowych, praktycznych zalecenia dotyczące nadzoru pozabiegowego i terapii medycznej do czasu uzyskania dalszych informacji. dostępne będą dalsze informacje. --- TŁO: Niedawno postawiono hipotezę, że przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) może być ważnym czynnikiem w patogenezie stwardnienia rozsianego. (CCSVI) może być ważnym czynnikiem w patogenezie stwardnienia rozsianego (SM). stwardnienia rozsianego (MS). Proponowaną metodą leczenia CCSVI jest przezskórna angioplastyka przezskórna angioplastyka, znana również jako "procedura uwalniania", która rzekomo przepływ krwi w mózgu, łagodząc w ten sposób niektóre z objawów stwardnienia rozsianego. STWARDNIENIA ROZSIANEGO. Naszym celem było określenie efektów przezskórnej angioplastyki transluminalnej przezskórnej angioplastyki stosowanej w leczeniu CCSVI u osób ze stwardnieniem rozsianym. METODY: Przeszukaliśmy następujące bazy danych do czerwca 2012 r. w poszukiwaniu randomizowanych badań kontrolowanych randomizowanych badań kontrolowanych: Cochrane Multiple Sclerosis and Rare Diseases of the Cochrane Multiple Sclerosis and Rare Diseases of the Central Nervous System Group Specialised Register, CENTRAL, w The Cochrane Library 2012, wydanie 5, MEDLINE (od 1946 r.), EMBASE (od 1974 r.) i referencyjnych listy referencyjne artykułów. Przeszukaliśmy również kilka internetowych rejestrów badań pod kątem trwających badań. badań. WYNIKI: W wyniku naszych poszukiwań uzyskaliśmy 159 referencji, z których sześć dotyczyło trwających badań. trwających badań. Żadne randomizowane badania kontrolowane nie spełniły naszych kryteriów włączenia. WNIOSKI: Obecnie nie ma dowodów wysokiego poziomu na poparcie lub obalenie skuteczności lub bezpieczeństwa przezskórnej angioplastyki transluminalnej w leczeniu CCSVI u osób ze stwardnieniem rozsianym. Praktyka kliniczna powinna opierać się na dowodach poparte dobrze zaprojektowanymi randomizowanymi badaniami kontrolowanymi: zamknięcie niektórych luk w dowodach może być wykonalne. luk w dowodach może być możliwe po zakończeniu sześciu trwających badań klinicznych. badań klinicznych. --- Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) została uznana za czynnik czynnik przyczyniający się do stwardnienia rozsianego (MS). Teoria ta jest silnie dyskutowana w społecznościach neurologów i radiologów. Niniejszy raport przedstawia przypadek 45-letniego mężczyzny ze znanym stwardnieniem rozsianym i podejrzeniem CCSVI, który przeszedł wcześniej angioplastykę i stentowanie tętnicy szyjnej wewnętrznej. Pacjent zgłosił dramatyczną poprawę objawów po interwencji. poprawę objawów po interwencji. Stent uległ zakrzepicy pomimo leków przeciwzakrzepowych, a kilka interwencji wewnątrznaczyniowych nie przywróciło długotrwałej drożności. nie przywróciły długoterminowej drożności. Wykonano otwartą rekonstrukcję żyły szyjnej wewnętrznej żyły szyjnej wewnętrznej za pomocą spiralnego przeszczepu z żyły odpiszczelowej. Objawy pacjenta objawy poprawiały się przez kilka tygodni, aż do zamknięcia rekonstrukcji żylnej. Przypadek ten jest pierwszym opisanym przypadkiem otwartej rekonstrukcji żylnej w przypadku podejrzenia CCSVI. --- TŁO: Postuluje się, że stwardnienie rozsiane (SM) wynika ze zwężenia żył odprowadzających krew z mózgu. zwężenia żył odprowadzających krew z mózgu, znanego medycznie jako przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI). przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI). Zaproponowano, że angioplastyka balonowa powinna złagodzić objawy stwardnienia rozsianego. Procedura ta jest również znana również jako "Procedura Uwolnienia". W związku z tym przeprowadzono badanie kliniczne w celu określenia wpływu deksmedetomidyny u pacjentów poddawanych procedurze uwolnienia. CELE: Ocena skuteczności deksmedetomidyny w zapewnianiu odpowiedniej sedacji i łagodzenia bólu u pacjentów poddawanych zabiegowi uwolnienia. ZAŁOŻENIA I PROJEKT: Prospektywne, nierandomizowane badanie obserwacyjne 60 kolejnych dorosłych pacjentów poddawanych procedurze wyzwolenia w monitorowanej znieczulenia (MAC), którzy otrzymają deksmedetomidynę jako środek znieczulający. METODY: Do badania włączono łącznie 60 dorosłych pacjentów. Deksmedetomidyna była podawana wszystkim pacjentom w dawce nasycającej 1 mcg/kg, po której podawano dawkę podtrzymującą 0,2-0,5 mcg/kg/h. Ocenę jakości sedacji oparto na skali Ramsay Sedation, a jakość analgezji oceniano za pomocą wizualnej skali analogowej. Następujące parametry były w sposób ciągły: częstość akcji serca, średnie ciśnienie tętnicze i wysycenie hemoglobiny tlenem. nasycenie hemoglobiny tlenem. Pacjentów poproszono o udzielenie odpowiedzi na pytanie: "Jak oceniasz swoje doświadczenie z sedacją, którą otrzymałeś podczas operacji?" przy użyciu za pomocą siedmiostopniowej słownej skali Likerta. ANALIZA STATYSTYCZNA: Powtarzane pomiary analizowano za pomocą wielokrotnych pomiarów ANOVA dla HR i BP. WYNIKI: Większość naszych pacjentów była zadowolona z sedacji. U większości pacjentów pacjentów, MAP i HR spadły po bolusowej dawce deksmedetomidyny, a spadek był statystycznie istotny. spadek był istotny statystycznie. WNIOSKI: Deksmedetomidyna może być stosowana jako jedyny środek uspokajający u pacjentów poddawanych procedurze uwalniania. poddawanych procedurze uwolnienia. --- TŁO: W 2009 roku dr Paolo Zamboni zaproponował przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolność żylną (CCSVI) jako możliwą przyczynę stwardnienia rozsianego (SM). niewydolność żył mózgowo-rdzeniowych (CCSVI) jako możliwą przyczynę stwardnienia rozsianego (SM). Chociaż jego teoria i związane z nią leczenie ("terapia uwalniająca") spotkały się z niewielkim więcej niż przelotne zainteresowanie w międzynarodowych społecznościach naukowych i medycznych. i medycznej, jego idee stały się źródłem ogromnego napięcia publicznego i politycznego w Kanadzie. napięcia w Kanadzie. Historia szybko przeniosła się z mediów głównego nurtu na portale społecznościowe. portale społecznościowe. CCSVI i terapia uwalniająca szybko zyskały poparcie wśród pacjentów pacjentów i zapoczątkowały niezwykłe i nieustępliwe wysiłki rzecznicze. Decydenci zareagowali na różne sposoby na publiczne wezwanie do działania. DYSKUSJA: Przedstawiamy trzy różne punkty widzenia na tę rozwijającą się historię. dziennikarza zajmującego się zdrowiem, który odegrał kluczową rolę w medialnym nagłośnieniu tej w mediach, a także naukowca zajmującego się prawem i polityką zdrowotną, który uważnie obserwował rozwój polityki publicznej w całym kraju, a także etyka medycznego, który zasiada w komisji ds. etyka, który zasiada w panelu ekspertów zwołanym przez MS Society of Canada i Canadian Institutes of Health Research. Canadian Institutes of Health Research w celu oceny pojawiających się dowodów. STRESZCZENIE: Ta historia rodzi ważne pytania dotyczące alokacji zasobów i ustalania priorytetów w badaniach naukowych i polityce naukowej. i ustalania priorytetów w badaniach naukowych i polityce naukowej. Rosnąca siła mediów społecznościowych reprezentuje nowy poziom zaangażowania obywateli i rzecznictwa oraz podkreśla znaczenie otwartej debaty na temat podstaw, na których dokonywane są takie wybory polityczne. podejmowane są decyzje polityczne. Podkreśla również różne sposoby, w jakie dowody mogą być rozumiane, cenione i wykorzystywane przez różnych interesariuszy, a także podkreśla do poprawy komunikacji naukowej, aby wspierać zrównoważone i świadome podejmowanie decyzji. podejmowanie decyzji. --- Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) jest hipotezą, zgodnie z którą mózgowe nieprawidłowości drenażu żylnego przyczyniają się do patogenezy stwardnienia rozsianego. stwardnienia rozsianego. CCSVI venoplasty jest już praktykowana na całym świecie. Przedstawiamy przypadek 33-letniej kobiety ze stwardnieniem rozsianym, która przeszła lewą żyły szyjnej wewnętrznej, co spowodowało jatrogenną zakrzepicę szyjną wymagającą otwartej trombektomii w celu złagodzenia objawów. Nastąpiło to bez wstawienia stentu i przy pełnej antykoagulacji. Lekarze powinni mieć świadomość, że leczenie CCSVI może spowodować paradoksalne pogorszenie mózgowego drenażu żylnego. mózgowego drenażu żylnego. Pacjenci z powikłaniami po zabiegu wenoplastyki zgłaszają się obecnie do odległych geograficznie oddziałów naczyniowych. --- Stwardnienie rozsiane (SM) jest zapalną chorobą demielinizacyjną ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o nieznanej patogenezie. ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o nieznanej patogenezie. Badania wenografii MR i pośmiertne wykazały topograficzną zgodność między blaszkami stwardnieniem rozsianym (MS) a patologią mózgowego układu żylnego. W ostatnich obserwacyjnych przeprowadzonych na pacjentach z różnych pul genowych, częstość występowania przewlekłego przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI) w stwardnieniu rozsianym wynosiła od 56% do 100%. od 56% do 100%. Leczenie wewnątrznaczyniowe (przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka (PTA) z lub bez stentowania) CCSVI zostało zgłoszone jako wykonalne z niewielkim odsetkiem powikłań. niewielkim odsetkiem powikłań. U 4 pacjentów z różnymi postaciami stwardnienia rozsianego stwardnienia rozsianego wykonano wenografię, która ujawniła zwężenie proksymalnego obszaru żyły szyjnej (prawej lub lewej). Przezskórna angioplastyka balonowa angioplastykę balonową (PTA) wykonano u wszystkich pacjentów. Nie wystąpiły żadne powikłania, a średnie zwężenie zmniejszyło się po PTA z 59,75% do 36,75%. Obserwacja obejmowała obserwacje kliniczne i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). We wszystkich przypadkach zaobserwowaliśmy pozytywną remisję choroby, pierwszy w historii udokumentowany przypadek poprawy wskaźnika MRI. poprawy wskaźnika MRI. PTA wydaje się być skuteczną metodą leczenia pacjentów z CCVI i stwardnieniem rozsianym, jednak randomizowane badania są uzasadnione w celu ustalić skuteczność tego nowego leczenia stwardnienia rozsianego. --- Stwardnienie rozsiane (SM) jest nawracającą i postępującą chorobą ośrodkowego układu nerwowego. ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się najczęściej epizodami klinicznego pogorszenia, a następnie poprawy. klinicznych, po których następuje poprawa kliniczna. Patologicznie, stwardnienie rozsiane jest związane z ogniskowymi obszarami zniszczenia mieliny, stanem zapalnym i przecięciem aksonów ("blaszki demielinizacyjne"). ("blaszki demielinizacyjne") w mózgu i rdzeniu kręgowym. Tradycyjnie stwardnienie rozsiane tradycyjnie uważane jest za zaburzenie autoimmunologiczne, z podstawową patofizjologią wynikającą z błędnego działania układu odpornościowego. Ostatnie prace wskazują na możliwość, że stwardnienie rozsiane nie jest spowodowane przede wszystkim nieprawidłowościami immunologicznymi, ale może wynikać z anomalii żylnych anomalii żylnych wpływających na układ żylny szyjny i/lub azygos. Stan ten został został nazwany przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). Zaproponowano, że że CCSVI może być patogenna w stwardnieniu rozsianym, powodując przeciwciśnienie żylne i odkładanie żelaza, z wtórną odpowiedzią immunologiczną. Niektórzy badacze przystąpili do niezaślepionych, nierandomizowanych procedur angioplastyki i stentowania u pacjentów z CCSVI. pacjentów z CCSVI, z niepotwierdzonymi doniesieniami o poprawie objawów. Z powodu sprzecznych danych na temat obecności CCSVI i braku kontrolowanych badań interwencji CCSVI, obecnym standardem opieki klinicznej nie jest ocena pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS) pod kątem anomalii CCSVI, ani interwencja z procedurami mającymi na celu zmianę takich anomalii. Istnieje duże zainteresowanie i trwają w celu oceny obecności anomalii żylnych u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, jak również u kontrolnych i pacjentów z innymi schorzeniami neurologicznymi; scharakteryzować scharakteryzować takie anomalie, jeśli są obecne; i dalej zrozumieć, czy koncepcja patologii "przeciwciśnienia" jest potwierdzona przez dowody. Jeśli CCSVI jest rzeczywiście patogennym mechanizmem dla pewnej podgrupy populacji stwardnienia rozsianego, to radykalnie zmieniłoby punkt ciężkości wysiłków terapeutycznych i monitorowanie tej populacji i wprowadziłoby terapię stwardnienia rozsianego mocno do obszar interwencji naczyniowej. Z drugiej strony, historia badań nad stwardnieniem rozsianym zawiera wiele nowatorskich i potencjalnie zmieniających paradygmat pomysłów, które zostały później obalone przez innych badaczy. później obalone przez innych badaczy. --- CELE: Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) jest związana z ze stwardnieniem rozsianym (MS). Celem badania było sprawdzenie, czy przezskórna przezskórna angioplastyka (PTA) wykrytych dupleksowo zmian w żyłach szyjnych żył szyjnych wewnętrznych i/lub żył lędźwiowych była bezpieczna, obarczona znacznym odsetkiem restenozą i czy istniały jakiekolwiek dowody na to, że leczenie zmniejszało aktywność choroby aktywność choroby. OPIS: Było to badanie kliniczno-kontrolne. MATERIAŁY: Przebadaliśmy 15 pacjentów z nawracająco-remisyjnym stwardnieniem rozsianym i wykrytym metodą duplex CCSVI. METODY: Ośmiu pacjentów poddano PTA oprócz leczenia farmakologicznego (grupa natychmiastowego leczenia leczenia (grupa natychmiastowego leczenia (ITG)), podczas gdy siedmiu leczono PTA po 6 miesiącach samej terapii medycznej (grupa opóźnionego leczenia (DTG)). WYNIKI: Nie wystąpiły żadne zdarzenia niepożądane. Po 1 roku wskaźnik restenozy wynosił 27%. Ogólnie rzecz biorąc, po PTA nastąpiła znacząca poprawa wyniku funkcjonalnego w porównaniu z wartością wyjściową (p < 0,02). Roczny wskaźnik nawrotów wynosił 0,12% w grupie ITG w porównaniu z 0,66% w DTG (p = NS). Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) wykazuje tendencję do mniejszej liczby zmian T2 w ITG (p = 0,081), odpowiadający 10% spadkowi w ITG w porównaniu z 23% wzrostem w DTG w ciągu pierwszych 6 miesięcy badania. WNIOSKI: Niniejsze badanie dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo leczenia PTA u pacjentów z CCSVI związanym ze stwardnieniem rozsianym. Wyniki, pomimo znacznego odsetka restenozy, są zachęcające i uzasadniają przeprowadzenie większego wieloośrodkowego badania z podwójnie ślepą próbą, randomizowanego badania. --- UZASADNIENIE: Szacuje się, że setki kanadyjskich pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) stwardnienie rozsiane (MS) wyjechało za granicę, aby skorzystać z "terapii uwalniającej (venoplasty) po wstępnym raporcie Zamboni i wsp. w 2009 roku. Badanie to doprowadziło również do nacisku opinii publicznej na departamenty zdrowia w kanadyjskich prowincjach, aby sfinansować procedurę. Obecne badanie zostało przeprowadzone w celu doradzenia rządowi Nowej Fundlandii i Labradoru, czy powinien to zrobić. METODY: Przeprowadziliśmy badanie obserwacyjne 30 osób ze stwardnieniem rozsianym, które poddały się plastyce żył. do venoplastyki, używając obiektywnych, pół-obiektywnych i subiektywnych miar. WYNIKI: Znacząca subiektywna poprawa została zgłoszona przez połowę badanych po trzech miesiącach, chociaż stopień postrzeganej poprawy był mniejszy po 12 miesiącach. miesiącach. Zastosowane testy obiektywne i półobiektywne nie wykazały nie wykazały poprawy w żadnym obszarze w ciągu rocznego okresu obserwacji. Siedmiu z 29 osób, u których wykonano wenografię TK pod koniec roku badania, stwierdzono stwierdzono jedno- lub obustronną niedrożność lub >50% zwężenie co najmniej jednej żyły żyły szyjnej, ale nie wykazali oni pogorszenia stanu klinicznego w porównaniu z osobami, u których stanu klinicznego w porównaniu z osobami, u których nie stwierdzono niedrożności ani zwężenia żył. WNIOSEK: Nie stwierdzono obiektywnej poprawy po roku u trzydziestu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym którzy przeszli zabieg wenoplastyki, chociaż wielu z nich zgłaszało subiektywne korzyści. korzyści. --- Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) jest zespołem charakteryzującym się przez zwężenia żył szyjnych wewnętrznych i/lub żył lędźwiowych (IJVs-AZ) z otwarciem zabezpieczeń i niewystarczającym drenażem, o czym świadczy zmniejszony mózgowy przepływ krwi i wydłużonym średnim czasem przepływu w badaniu perfuzyjnym MRI mózgu. Niniejszy ma na celu przedstawienie kompleksowego przeglądu aktualnego stanu wiedzy na temat diagnostyki i leczenia tego schorzenia. diagnostyki i leczenia tego schorzenia. Jeśli chodzi o pochodzenie zwężenia zwężenia żylnego, badania flebograficzne żył IJV i systemów AZ wykazały, że zwężenia żylne mogą być malformacjami żylnymi pnia mózgu. wady rozwojowe; w większości są to wady wewnątrz światła, takie jak zniekształcona zastawka, wstęgi przegrody. Stwierdzono, że stan CCSVI jest silnie związany z stwardnieniem rozsianym (SM), upośledzającą chorobą neurodegeneracyjną i demielinizacyjną uważaną za chorobę autoimmunologiczną. W kilku obserwacjach epidemiologicznych przeprowadzonych na różnych szerokościach geograficznych na pacjentach o różnym podłożu genetycznym, częstość występowania CCSVI w stwardnieniu rozsianym waha się od 56% do 100%. Wręcz przeciwnie, przy użyciu MR i/lub różnych protokołów dopplerowskich, CCSVI nie został wykryty z taką samą częstością występowania. taką samą częstością występowania. Dwa pilotażowe studia zademonstrowały bezpieczeństwo i wykonalność w Chirurgii Jednego Dnia wewnątrznaczyniowego leczenia CCSVI za pomocą balonu angioplastyki balonowej (PTA). Określa ona znaczącą redukcję pooperacyjnego ciśnienia żylnego. ciśnienia żylnego. Wskaźnik restenozy okazał się podwyższony w IJVs, ale nieistotny w AZ. AZ. Wydaje się jednak, że PTA pozytywnie wpływa na parametry kliniczne i QoL stwardnienia rozsianego i uzasadnia dalsze randomizowane badania kontrolne. --- Cel: Przewlekłe zmęczenie (CF) poważnie wpływa na pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS), ale jego patogeneza pozostaje nieuchwytna, a skuteczność dostępnych terapii jest skromna. leczenia jest skromna. Naszym celem była ocena wpływu na CF balonu rozszerzenie zwężających się zmian wpływających na główne żyły zewnątrzczaszkowe konfigurujących przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolność żylną (CCSVI), stan silnie związany ze stwardnieniem rozsianym. METODY: Trzydziestu jeden kolejnych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (16 mężczyzn, wiek 46,2+/-9,4 lat) z towarzyszącym CCSVI i CF przeszło procedurę wewnątrznaczyniową. Zmęczenie było oceniane przy użyciu Skali Nasilenia Zmęczenia (FSS) i Zmodyfikowanej Skali Wpływu Zmęczenia (MFIS) (MFIS) na początku badania (T0) oraz jeden (T1), sześć (T6) i dwanaście (T12) miesięcy po zabiegu. po zabiegu. U pacjentów ambulatoryjnych (N.=28) oceniano mobilność przy użyciu 6-minutowego testu chodu w T0 i T1. WYNIKI: Wyniki MFIS i MFIS uległy znacznej poprawie w porównaniu z wartościami przedoperacyjnymi, a pozytywny trend utrzymywał się przez rok (FSS: T0=5,1+/-1,0 do T12=3,5+/-1,8, P<0,001; łączny wynik MFIS: T0=34,9+/-14,8 do T12=22,5+/-13,7, P<0,001; podskala fizyczna MFIS: T0=21,2+/-8,0 do T12=13,5+/-9,7, P<0,001; Podskala poznawcza MFIS: T0=9.2+/-9.5 do T12=6.0+/-6.3, P=0.03; Podskala psychospołeczna MFIS: T0=4,5+/-2,1 do T12=2,5+/-2,1, P<0,001). Sześciominutowy dystans marszu (6MWD) w T1 poprawił się znacząco (332+/-190m do 378+/-200m, P=0.0002). Ponadto stwierdzono odwróconą korelację między 6MWD a zmianami w podskalach fizycznych MFIS fizyczną MFIS stwierdzono w podgrupie pacjentów (N.=8) bez upośledzenia ruchowego kończyn dolnych (r kończyn dolnych (r=-0,74, P=0,035). WNIOSEK: Przywrócenie mózgowego powrotu żylnego dramatycznie zmniejszyło postrzeganie CF w grupie stwardnienia rozsianego. CF w grupie pacjentów ze stwardnieniem rozsianym z powiązanym CCSVI, sugerując, że CF jest prawdopodobnie objawem CCSVI. --- Szlak piramidowy jest często uszkadzany na wczesnym etapie stwardnienia rozsianego (SM) a upośledzona sprawność ruchowa jest główną przyczyną niepełnosprawności. Funkcję dróg piramidowych można ocenić za pomocą przezczaszkowej stymulacji magnetycznej (TMS). TMS wspiera diagnozę stwardnienia rozsianego, wykrywając zajęcie dróg korowo-rdzeniowych i monitorowanie jego przebiegu z lub bez leczenia. Nigdy nie zbadano czy istnieje jakikolwiek związek między wynikami TMS a minimalnie inwazyjnym leczeniem inwazyjnym leczeniem wielu ciężkich zwężeń zewnątrzczaszkowych, wpływających na główne segmenty żyły głównej mózgu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Przedstawiamy kliniczne i przezczaszkowej stymulacji magnetycznej pacjenta podczas nawrotu w nawracająco-remitującym stwardnieniu rozsianym. nawracająco-remitującego stwardnienia rozsianego. Pacjentka przeszła przezskórną angioplastykę balonową związanej z przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI), spowodowaną błoniastą błoniastej niedrożności proksymalnej żyły odpiszczelowej z ciężkim zwężeniem lewej żyły szyjnej wewnętrznej. żyły szyjnej wewnętrznej. Leczenie związanej z tym CCSVI spowodowało równoległą poprawę zarówno parametrów klinicznych, jak i neurofizjologicznych, co pozwoliło nam uniknąć uniknąć terapii wysokimi dawkami sterydów. Związek między przebiegiem klinicznym i i neurofizjologicznym z jednej strony, a korektą hemodynamiczną związanego z CCSVI CCSVI z drugiej strony, wymaga dalszej eksploracji na większej liczbie pacjentów. pacjentów. Wpływ CCSVI na różne parametry neurofizjologiczne nie został w pełni oszacowany. nie został w pełni oszacowany, ale intrygujący przypadek tutaj opisany sugeruje że może on być większy niż wcześniej zakładano. Wykazanie modyfikacji modyfikacji funkcji mózgowo-żylnej zarówno z objawami klinicznymi, jak i poprzez TMS sugeruje, że utrudniony mózgowy powrót żylny może przyczyniać się do kliniczny przebieg stwardnienia rozsianego. --- CELE: Celem niniejszego raportu jest ocena bezpieczeństwa wewnątrznaczyniowego leczenia przewlekłej niewydolności żył mózgowo-rdzeniowych (CCSVI). leczenia przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI). Chociaż angioplastyka balonowa i stentowanie wydają się być bezpiecznymi procedurami, obecnie nie ma danych dotyczących leczenia dużej grupy pacjentów z tą patologią naczyniową. naczyniową. METODY: Łącznie wykonano 564 zabiegi wewnątrznaczyniowe (angioplastyka balonowa lub, jeśli ta procedura się nie powiodła, stentowanie). stentowania) wykonano podczas 344 interwencji u 331 pacjentów z CCSVI pacjentów z towarzyszącym stwardnieniem rozsianym. WYNIKI: Samą angioplastykę balonową wykonano w 192 przypadkach (55,8%), natomiast stentowanie co najmniej jednej żyły było wymagane w pozostałych 152 przypadkach (44,2%). (44.2%). Nie wystąpiły żadne poważne powikłania (poważne krwawienie, zakrzepica żylna, migracja stentu lub uszkodzenie nerwów) związanych z zabiegiem, z wyjątkiem zakrzepowego zamknięcia stentu w dwóch przypadkach (1,2% zabiegów stentowania) i chirurgicznego otwarcia żyły udowej w celu usunięcia balonu angioplastycznego w jednym przypadku (0,3% zabiegów). Drobne powikłania obejmowały sporadyczne problemy techniczne problemy techniczne (2,4% zabiegów): trudności z usunięciem balonu angioplastycznego lub problemy z prawidłowym umieszczeniem stentu oraz inne zdarzenia medyczne (2,1% zabiegów): miejscowe krwawienie z pachwiny, niewielkie krwawienie z przewodu pokarmowego lub arytmia serca. arytmia serca. WNIOSKI: Zabiegi okazały się bezpieczne i dobrze tolerowane przez pacjentów, niezależnie od pacjentów, niezależnie od rzeczywistego wpływu zabiegów wewnątrznaczyniowych na patologii żylnej na przebieg kliniczny stwardnienia rozsianego, co uzasadnia długoterminową obserwację. długoterminową obserwację. --- Przeprowadzono otwarte badanie mające na celu przedstawienie długoterminowych wyników klinicznych leczenia wewnątrznaczyniowego przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI) u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Dwudziestu dziewięciu pacjentów z klinicznie klinicznie nawracająco-remisyjnym stwardnieniem rozsianym przeszło przezskórną angioplastykę wewnątrznaczyniową z powodu CCSVI, poza nawrotem klinicznym. Wszyscy pacjenci byli regularnie obserwowani przez co najmniej dwa lata przed pierwszym zabiegiem wewnątrznaczyniowym i przez co najmniej przez co najmniej dwa lata po zabiegu (średni okres obserwacji po zabiegu wynosił 30,6±6,1 miesiąca). Zastosowano zastosowano następujące miary wyników klinicznych: roczny wskaźnik nawrotów i Expanded niepełnosprawności (EDSS). Wszyscy pacjenci byli intensywnie obserwowani (średnio 6 godzin) w dniu leczenia wewnątrznaczyniowego w celu monitorowania możliwych powikłań powikłań (krwawienie, wstrząs, zawał serca, zgon). Porównaliśmy roczny nawrotów przed i po leczeniu (w ciągu dwóch lat przed i dwóch lat po pierwszym leczeniu wewnątrznaczyniowym). po pierwszym leczeniu wewnątrznaczyniowym) oraz wynik EDSS zarejestrowany dwa lata przed i dwa lata po leczeniu. dwa lata przed i dwa lata po leczeniu. Ogółem u 29 pacjentów wykonano 44 przeprowadzono u 29 pacjentów, bez powikłań. Trzynastu z pacjentów (45%) przeszło więcej niż jedną sesję leczenia z powodu ponownego zwężenia żylnego: 11 i dwóch pacjentów przeszło odpowiednio dwa i trzy zabiegi wewnątrznaczyniowe. i trzy zabiegi wewnątrznaczyniowe. Roczny wskaźnik nawrotów stwardnienia rozsianego był znacznie niższy po zabiegu (0,45±0,62 vs 0,76±0,99; p=0,021), chociaż wzrósł u czterech pacjentów. pacjentów. Wynik EDSS dwa lata po leczeniu był znacząco niższy w porównaniu do wyniku EDSS zarejestrowanego podczas badania dwa lata przed przed leczeniem (1,98±0,92 vs 2,27±0,93; p=0,037), choć był wyższy u czterech pacjentów. pacjentów. Leczenie wewnątrznaczyniowe współistniejącego CCSVI wydaje się być bezpieczne i powtarzalne. powtarzalne i może zmniejszyć roczną częstość nawrotów i skumulowaną niepełnosprawność u pacjentów pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego. Potrzebne są randomizowane, kontrolowane badania w celu dalszej oceny efektów klinicznych leczenia wewnątrznaczyniowego CCSVI w stwardnieniu rozsianym. --- CEL: W niniejszym badaniu zaproponowano prospektywną ocenę bezpieczeństwa i klinicznych zmiany w ambulatoryjnym leczeniu wewnątrznaczyniowym u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS) i przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). MATERIAŁY I METODY: Dwustu pięćdziesięciu dziewięciu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym poddano obserwacji ze Skalą Wpływu Stwardnienia Rozsianego (MSIS-29) przed i przez 1 i 6 miesięcy po leczeniu zewnątrzczaszkowych zwężeń żyły szyjnej wewnętrznej i żyły azygos i okluzji przy użyciu angioplastyki żylnej, a także umieszczenia stentu u 2,5% pacjentów. pacjentów. Przed leczeniem pacjenci byli badani za pomocą rezonansu magnetycznego (MR) i kwantyfikacji przepływu. WYNIKI: Stwierdziliśmy statystycznie istotną poprawę w wynikach MSIS-29 (P < .01) zarówno po 1, jak i 6 miesiącach. Po 1 i 6 miesiącach, odpowiednio 67,9% i 53,6% było odpowiednio w skali fizycznej, a 53,0% i 44,4% w skali psychologicznej. w skali psychologicznej. Kobiety wykazały większą poprawę niż niż mężczyźni w skali fizycznej po 6 miesiącach (P = .01). Pacjenci z pierwotnie pierwotnie postępującym stwardnieniem rozsianym (PPMS) wykazywali mniejszą poprawę niż pacjenci z z nawracająco-remisyjnym SM (RRMS) w skali psychologicznej po 1 miesiącu, oraz Leczenie żylaków większej liczby miejsc żylnych w porównaniu z mniejszą liczbą miejsc żylnych wykazało większą poprawę w skali fizycznej po 1 i 6 miesiącach. Piętnastu pacjentów (6,3%) zgłosiło nawrót objawów po uzyskaniu poprawy klinicznej i zostało poddanych ponownemu leczeniu. ponownie. Wystąpiło jedno poważne zdarzenie niepożądane, zakrzepica żył głębokich w miejscu wprowadzenia cewnika. zakrzepica żył głębokich w miejscu wprowadzenia cewnika, która ustąpiła po leczeniu. WNIOSKI: Wewnątrznaczyniowe leczenie CCSVI u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym wydaje się być bezpieczną procedurą skutkującą znaczną poprawą kliniczną. --- CEL: Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) charakteryzuje się przez połączone zwężenia głównych szlaków zewnątrzczaszkowego drenażu żylnego, w tym żył szyjnych wewnętrznych (IJVs) i żyły lędźwiowej (AZY), z rozwój kręgów pobocznych i niewystarczający drenaż wykazany przez zwiększony średni czas przejścia w mózgowych badaniach perfuzji rezonansu magnetycznego (MR). CCSVI jest silnie związany ze stwardnieniem rozsianym (MS). W niniejszym badaniu oceniano bezpieczeństwo leczenia wewnątrznaczyniowego CCSVI i jego wpływ na wyniki kliniczne stwardnienia rozsianego. kliniczny stwardnienia rozsianego. METODY: Sześćdziesięciu pięciu kolejnych pacjentów z CCSVI, podzielonych według przebiegu klinicznego MS na 35 z nawracająco-remitującym (RR), 20 z wtórnie postępującym (SP) i 10 z pierwotnie postępującym (SP) i 10 z pierwotnie postępującym (PP) stwardnieniem rozsianym, poddano przezskórnej przezskórną angioplastykę (PTA). Średni okres obserwacji wynosił 18 miesięcy. Naczyniowe wyniki naczyniowych były powikłania pooperacyjne, ciśnienie żylne i wskaźnik drożności. Wyniki neurologiczne obejmowały ocenę funkcji poznawczych i motorycznych, wskaźnik nawrotów nawrotów stwardnienia rozsianego, częstość występowania aktywnych zmian stwardnienia rozsianego ze wzmocnieniem gadolinowym w MR (Gad+), oraz kwestionariusz jakości życia (QOL) w stwardnieniu rozsianym. WYNIKI: Ambulatoryjne leczenie wewnątrznaczyniowe CCSVI było wykonalne, z niewielkim odsetkiem powikłań. i znikomym odsetkiem powikłań. Pooperacyjne ciśnienie żylne było znacząco niższe w IJVs i AZY (P < .001). Ryzyko restenozy było wyższe w przypadku IJV w porównaniu z AZY (wskaźnik drożności: IJV, 53%; AZY, 96%; iloraz szans 16; 95% przedział ufności, 3,5-72,5; P < .0001). Leczenie wewnątrznaczyniowe CCSVI znacząco poprawiło kliniczne wyniki leczenia stwardnienia rozsianego, szczególnie w grupie RR: wskaźnik pacjentów wolnych od nawrotów zmienił się z 27% do 50% po operacji po operacji (P < .001) i zmian MR Gad+ z 50% do 12% (P < .0001). Kompozyt funkcjonalny stwardnienia rozsianego po 1 roku uległ znacznej poprawie u pacjentów RR (P < .008), ale nie w PP lub SP. Fizyczna QOL poprawiła się znacząco u pacjentów RR (P < .01) i PP (P < .03), z pozytywnym trendem w SP (P < .08). Psychiczna QOL wykazała znaczącą poprawę u RR (P < .003) i PP (P < .01), ale nie w SP. WNIOSKI: PTA zwężeń żylnych u pacjentów z CCSVI jest bezpieczne, a szczególnie u pacjentów z RR, przebieg kliniczny miał pozytywny wpływ na parametry kliniczne i QOL związanego stwardnienia rozsianego w porównaniu z oceną przedoperacyjną. ocena. Wskaźniki restenozy są podwyższone w IJV, ale bardzo obiecujące w AZY. AZY, co sugeruje potrzebę poprawy technik wewnątrznaczyniowych w tych pierwszych. Wyniki Wyniki tego badania pilotażowego uzasadniają przeprowadzenie kolejnego randomizowanego badania kontrolnego. --- Od najwcześniejszych badań patologicznych obserwowano okołonaczyniową lokalizację demielinizacji w stwardnieniu rozsianym (SM). demielinizacji w stwardnieniu rozsianym (SM). Niedawno zasugerowano, że sugeruje się, że przeszkody w przepływie żylnym lub nieodpowiednie zastawki żylne w żyłach szyi, klatki piersiowej i brzucha mogą powodować szkodliwy przepływ wsteczny do krążenia mózgowego i rdzenia kręgowego. mózgu i rdzenia kręgowego. Paolo Zamboni i współpracownicy wykazali nieprawidłowe krążenie żylne u niektórych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym przy użyciu nieinwazyjnej sonografii i inwazyjnej wenografii. Co więcej, uzyskali oni uzyskali widoczną kliniczną poprawę lub stabilizację przez wewnątrznaczyniowe balonikowanie punktów niedrożności w wielkich żyłach u niektórych, przynajmniej tymczasowo. tymczasowo. Jeśli nieinwazyjne obserwacje innych potwierdzą ich początkowe obserwacje obserwacje znacznie zwiększonej częstości występowania niedrożności żylnych w stwardnieniu rozsianym w stwardnieniu rozsianym, wówczas próby angioplastyki/stentowania byłyby uzasadnione w wybranych przypadkach w świetle biologicznej wiarygodności ze względu na biologiczną wiarygodność tej koncepcji. --- CEL: Ocena bezpieczeństwa ambulatoryjnego leczenia wewnątrznaczyniowego u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM) i przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). MATERIAŁY I METODY: Przeprowadzono retrospektywną analizę w celu oceny powikłań występujących w ciągu 30 dni od wewnątrznaczyniowego leczenia CCSVI. Badana populacja obejmowała 240 pacjentów; w ciągu 8 miesięcy wykonano 257 zabiegów. miesięcy. Wskazaniem do leczenia u wszystkich pacjentów było objawowe stwardnienie rozsiane. Spośród zabiegów 49,0% (126 z 257) wykonano w szpitalu, a 51,0% (131 z 257) wykonano w gabinecie. 257) wykonano w gabinecie. Procedury pierwotne stanowiły 93,0% (239 z 257) zabiegów, a powtórne interwencje stanowiły 7% (18 z 257). W przypadku pacjentów leczonych pierwotnie, u 87% (208 z 239) wykonano angioplastykę, a u 11% (26 z 239) założono stent. 239) miało założony stent; 5 pacjentów nie było leczonych. Wśród pacjentów z restenozą u 50% (9 z 18) wykonano angioplastykę, a u 50% (9 z 18) założono stent. stent. WYNIKI: Po zabiegu wszyscy pacjenci z wyjątkiem trzech zostali wypisani w ciągu 3 godzin. godzin. Ból głowy po zabiegu odnotowano u 8,2% (21 z 257) pacjentów. pacjentów; ból głowy utrzymywał się > 30 dni u 1 pacjenta. Ból szyi zgłoszono u 15,6% (40 z 257); 52,5% (21 z 40) tych pacjentów zostało poddanych zabiegowi wszczepienia stentu. U trzech pacjentów wystąpiła zakrzepica żylna wymagająca ponownego leczenia w ciągu 30 dni. dni. U trzech pacjentów zaobserwowano utrzymujące się wewnątrzzabiegowe zaburzenia rytmu serca. dwóch wymagało hospitalizacji. Jeden z tych pacjentów, który był leczony z powodu zakrzepicy w stencie z powodu zakrzepicy w stencie, był hospitalizowany z powodu kardiomiopatii stresowej. kardiomiopatii wywołanej stresem. WNIOSKI: Leczenie wewnątrznaczyniowe CCSVI jest bezpieczną procedurą; istnieje 1,6% ryzyko poważnych powikłań. 1,6% ryzyko poważnych powikłań. Monitorowanie serca jest niezbędne do wykrycia arytmii wewnątrzzabiegowych. Ultrasonografia po zabiegu jest zalecana aby potwierdzić drożność żył i zidentyfikować pacjentów z ostrą zakrzepicą żylną. zakrzepica żylna. --- CEL: Zbadanie charakterystyki obliczonych na podstawie kontrastu fazowego cine przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) i pomiary prędkości u pacjentów z nawracająco-remitującym (RR) stwardnieniem rozsianym (MS) otrzymującym standardowe leczenie leczenie, u których zdiagnozowano przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolność żylną (CCSVI) i poddanych przezskórnej angioplastyce transluminalnej (PTA). MATERIAŁY I METODY: To kontrolowane przypadkami badanie rezonansu magnetycznego (MR) rezonansu magnetycznego (MR) obejmowało 15 pacjentów z RR MS, u których stwierdzono istotne zwężenia (≥50% redukcja światła w wenografii cewnikowej) w żyłach azygous lub żyłach szyjnych wewnętrznych. Ośmiu pacjentów poddano PTA oprócz terapię medyczną bezpośrednio po ocenie wyjściowej (grupa przypadków) i siedmiu miało opóźnione PTA po 6 miesiącach samej terapii medycznej (grupa kontrolna). Pomiary przepływu i prędkości płynu mózgowo-rdzeniowego zostały określone ilościowo w 32 fazach cyklu serca za pomocą półautomatycznej metody. Wyniki porównano między grupami na na początku badania oraz po 6 i 12 miesiącach badania za pomocą analizy modelu mieszanych efektów. WYNIKI: Na początku badania nie wykryto znaczących różnic w przepływie płynu mózgowo-rdzeniowego lub prędkości. między grupami. W 6. miesiącu nastąpiła znacząca poprawa (P<.001) i prędkości (P = .013) w grupie natychmiastowej w porównaniu z grupą opóźnioną. w porównaniu z grupą opóźnioną i utrzymywały się do miesiąca 12 (odpowiednio P = .001 i P = .021), odpowiednio). Wewnątrzgrupowe porównania przepływu od wartości wyjściowej do obserwacji wykazały znaczący wzrost w grupie natychmiastowej (P = .033), ale spadek w grupie opóźnionej (P = .021). w grupie opóźnionej (P = .024). Zmieniony przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i pomiary prędkości były związane z pogorszeniem wyników klinicznych i MR w grupie opóźnionej. WNIOSKI: PTA u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym z CCSVI zwiększyło przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i zmniejszyło prędkość płynu mózgowo-rdzeniowego. CSF, które wskazują na poprawę drenażu miąższu żylnego. --- CEL: Ocena bezpieczeństwa wewnątrznaczyniowego leczenia przewlekłej niewydolności naczyń mózgowych (CCSVI) u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). niewydolności naczyń mózgowych (CCSVI) u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). METODY: W okresie 1 roku 461 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (261 kobiet; średni wiek 45,4 lat, zakres 21-79) z CCSVI poddano wewnątrznaczyniowemu leczeniu 1012 zmian żylnych podczas 495 zabiegów [34 (6,9%) reinterwencji]. Podczas gdy angioplastyka balonowa była preferowano angioplastykę balonową, u 76 pacjentów wszczepiono 98 stentów z powodu ponownego zwężenia, restenozy lub nieoptymalnego poszerzenia. Procedury analizowano pod kątem występowania poważnych zdarzeń niepożądanych (zgon, poważne krwawienie lub kliniczne pogorszenie stanu stwardnienia rozsianego), powikłań w miejscu dostępu, powikłań związanych z zabiegiem oraz zmiennych zmiennych związanych z bezpieczeństwem (fluoroskopia i czas podawania kontrastu). Wskaźniki powikłań powikłań porównano z opublikowanymi danymi dotyczącymi podobnych metod wewnątrznaczyniowych. WYNIKI: Nie odnotowano zgonów, poważnych krwawień ani pogorszenia stanu klinicznego stwardnienia rozsianego. stwardnienia rozsianego. Powikłania w miejscu dostępu obejmowały ograniczony krwiak pachwiny (5, 1,0%); Nie wystąpiły przetoki tętniczo-żylne ani zakażenia w miejscu wkłucia. Powikłania ogólnoustrojowe powikłania ogólnoustrojowe obejmowały jedynie rzadkie zaburzenia rytmu serca (6, 1,2%). Powikłania związane z zabiegiem obejmowały pęknięcie żyły (2, 0,4%), rozwarstwienie żyły (15, 3,0%), ostrą zakrzepicę in-stent/in-segment (8, 1,6%) i ostre odrzuty (1. 0,2%), 0,2%); nie stwierdzono migracji stentu, złamania ani dystalnej embolizacji. Średni czas czas fluoroskopii wynosił 22,7 minuty, a średnia objętość kontrastu 136,3 ml. WNIOSKI: Terapia wewnątrznaczyniowa wydaje się być bezpieczną i niezawodną metodą leczenia CCSVI. leczenia CCSVI. Potrzebne są innowacje, takie jak materiały i urządzenia potrzebne, podobnie jak kontrolowane i randomizowane dane w celu ustalenia skuteczności w łagodzeniu objawów stwardnienia rozsianego. skuteczności w łagodzeniu objawów stwardnienia rozsianego. --- Niektórzy pacjenci ze stwardnieniem rozsianym (SM) zgłaszali poprawę po przezskórnej angioplastyce przezskórnej angioplastyce (PTA) z powodu przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI), pomimo braku zgodności z obiektywnymi wynikami. Celem Celem była ocena wyników neurologicznych i jakości życia przed i po PTA dla CCSVI w badaniu obserwacyjnym po samodzielnym podjęciu decyzji. 44 kolejnych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (21/23 K/M; mediana wieku 43 lata, SD 9,8), którzy przeszli PTA oceniano przed leczeniem wewnątrznaczyniowym CCSVI i po 12 miesiącach. Wyniki neurologiczne oceniano za pomocą EDSS, rocznego wskaźnika nawrotów (ARR) i częstość nowych zmian w MRI po PTA. Jakość życia oceniano za pomocą kwestionariusza za pomocą kwestionariusza MSQoL-54. Brak modyfikacji w ARR (p = 0,829), pogorszenie stanu niepełnosprawności stanu niepełnosprawności (p = 0,002) i nowych zmian w MRI u 29,6% pacjentów. stwierdzono, w przeciwieństwie do poprawy zarówno w fizycznych, jak i psychicznych domenach MSQoL-54 (p = 0,003). Wielokrotna regresja logistyczna wykazała, że wynik EDSS przed PTA był predyktorem wzrostu o >10 punktów w domenie psychicznej MSQoL-54 (OR 0,52, 95% CI, 0,31-0,89, p = 0,018). Spontanicznie wykonane podejście do CCSVI nie nie poprawia parametrów klinicznych i MRI, pomimo częstego subiektywnego postrzegania poprawy jakości życia. poprawy jakości życia. --- Przewlekły stan upośledzonego odpływu żylnego z ośrodkowego układu nerwowego, określany jako przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI), jest uważany za zjawisko patologiczne patologicznym zjawiskiem obserwowanym wyłącznie w stwardnieniu rozsianym (SM). To ożywiło debatę ożywiło debatę na temat przyczyn stwardnienia rozsianego i wzbudziło ogromne zainteresowanie społeczności pacjentów i naukowców. pacjentów i społeczności naukowych. Potencjalna zmiana w paradygmacie leczenia stwardnienia rozsianego obejmująca wewnątrznaczyniową angioplastykę balonową lub umieszczenie stentu żylnego. zaproponowano, a także przeprowadzono w małych seriach pacjentów. W niektórych przypadkach mogło skutkować poważnymi obrażeniami. W niniejszym punkcie widzenia omawiamy ostatnie badania, które doprowadziły do opisania CCSVI, jak również niedociągnięcia koncepcyjne i techniczne, które podważają potencjalny związek tego zjawiska ze stwardnieniem rozsianym. tego zjawiska ze stwardnieniem rozsianym. Potrzeba przeprowadzenia starannie zaprojektowanych i i rygorystycznie kontrolowanych badań w celu zbadania CCVSI została uznana przez organy naukowe zaangażowane w badania nad stwardnieniem rozsianym. Kilka przedsięwzięć naukowych badających obecność CCSVI w stwardnieniu rozsianym. Obecnie inwazyjne i potencjalnie niebezpieczne i potencjalnie niebezpieczne procedury wewnątrznaczyniowe jako terapia dla pacjentów ze stwardnieniem rozsianym należy odradzać, dopóki takie badania nie zostaną ukończone, przeanalizowane i przedyskutowane na arenie naukowej. przeanalizowane i przedyskutowane na arenie naukowej. --- Stan zwany "przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną" (CCSVI) został odgrywa rolę w patogenezie stwardnienia rozsianego (SM). Ta hipoteza zakłada, że złożony wzór zewnątrzczaszkowego zwężenia żył determinuje refluks żylny do mózgu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, po którym następuje zwiększone ciśnienie ciśnienie dożylne, uszkodzenie bariery krew-mózg i odkładanie żelaza w miąższu mózgu, a tym samym miąższu mózgu, wywołując w ten sposób miejscową odpowiedź zapalną. W niniejszym przeglądzie, krytycznie analizujemy naukowe podstawy CCSVI, aktualną literaturę na temat związek między CCSVI a stwardnieniem rozsianym, a także metodologię ultrasonograficzną która, jak twierdzono, dostarcza dowodów na upośledzenie mózgowego drenażu żylnego. Pokazujemy, że żaden element teorii CCSVI nie ma solidnych dowodów naukowych. dowodów. CCSVI wydaje się być raczej obcym stanem, a jego istnienie powinno być zdecydowanie kwestionowane. powinno być zdecydowanie kwestionowane. Wreszcie, żadna udowodniona (tj. oparta na ścisłej metodologii metodologii naukowej i na zasadach medycyny opartej na dowodach) terapeutycznego efektu terapeutycznego procedury "uwolnienia" (odblokowania zewnątrzczaszkowej żył zewnątrzczaszkowych za pomocą angioplastyki). --- CEL: Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) została niedawno opisana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). opisana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Hipoteza dotycząca naczyniowej zapewnia nowe podejście w badaniu i leczeniu stwardnienia rozsianego. STWARDNIENIA ROZSIANEGO. METODY: Nasze otwarte badanie obejmowało 94 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy spełniali kryteria ultrasonograficzne wymagane dla CCSVI. kryteria ultrasonograficzne wymagane dla CCSVI. Żyły szyjne wewnętrzne i / lub azygous żyły szyjne wewnętrzne i/lub azygous zostały poszerzone za pomocą wenografii cewnikowej. WYNIKI: U 34,8% pacjentów stwierdzono jednostronne, u 65,2% obustronne nieprawidłowości żylne. nieprawidłowości żylne, a u 2,1% nie wykazano niedrożności światła. Grupa pacjentów z wyższym wskaźnikiem niepełnosprawności miała istotnie większą liczbę zmian żylnych (P < 0,1%). zmian żylnych (P < 0,005). Znacząca poprawa niepełnosprawności klinicznej u pacjentów u pacjentów z nawrotem choroby (P < 0,001). W naszym badaniu nie stosowano stentów. stentów. Ponowne zwężenie wystąpiło u 21,7% pacjentów. WNIOSKI: Liczba zwężeń żylnych jest większa u bardziej niepełnosprawnych pacjentów. Zaobserwowano istotną poprawę w zakresie niepełnosprawności klinicznej w grupie pacjentów z nawracającym zaobserwowano znaczną poprawę niepełnosprawności klinicznej. --- CELE: Stan znany jako przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) charakteryzuje się niedostatecznym drenażem żył mózgowych u pacjentów z stwardnieniem rozsianym (MS) i zwężeniami żył szyjnych wewnętrznych (IJV), kręgowych i/lub azygos zwężeniami żył. Jednakże, zewnętrzna kompresja na IJV nie była wyraźnie opisany jako potencjalna przyczyna CCSVI. Naszym celem jest przedstawienie przypadku CCSVI u pacjenta ze stwardnieniem rozsianym spowodowanym obustronnymi odwróconymi zastawkami IJV w połączeniu z zewnętrznym uciskiem IJV zewnętrznym uciskiem przez opuszkę tętnicy szyjnej. METODY: 31-letnia pacjentka została przyjęta do naszego instytutu z powodu morfologii IJV i ocenę morfologiczną i hemodynamiczną żył kręgowych po leczeniu na stwardnienie rozsiane przez ostatnie 14 lat. Kolorowa ultrasonografia dopplerowska wykazała prestenotyczne poszerzenie prawej IJV prestenotyczne poszerzenie i odwrócone zastawki w obu IJV. Tomografia komputerowa tomografii komputerowej wykazała obustronny ucisk IJV przez opuszkę tętnicy szyjnej. Parametry hemodynamiczne Dopplera wykazały, że zewnętrzna kompresja IJV znacząco przyczyniła się do wystąpienia CCSVI. znacząco przyczyniła się do wystąpienia CCSVI. WYNIKI: Wykonano przezskórną angioplastykę (PTA) obustronnego zbiegu IJV, a pacjenta wypisano do domu. pacjent został wypisany do dalszego badania neurologicznego. Ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla dwutlenku węgla było znacząco niższe w dystalnej części obu IJV po PTA, a saturacja tlenem wzrosła. WNIOSEK: W przedstawionym przypadku PTA zbiegu IJV spowodowało poprawę hemodynamiczną pomimo poprawę hemodynamiczną pomimo obecności zewnętrznego ucisku IJV. --- TŁO: Stwardnienie rozsiane (SM) jest główną przyczyną niepełnosprawności neurologicznej u młodych dorosłych. niepełnosprawności u młodych dorosłych. Najszerzej akceptowaną hipotezą dotyczącą patogenezy patogenezy jest to, że jest to choroba o podłożu immunologicznym. Ostatnio postawiono hipotezę że przewlekłe przekrwienie żylne może być ważnym czynnikiem w patogenezie SM. patogenezie stwardnienia rozsianego. Koncepcja ta została nazwana "przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną" (CCSVI). mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna" (CCSVI) i charakteryzuje się zwężeniami żył szyjnych żyły szyjnej wewnętrznej lub żyły azygos, lub obu. Sugeruje się, że zwężenia te ograniczają normalny przepływ krwi z mózgu, powodując odkładanie się żelaza w mózgu i ostatecznie wyzwalając w mózgu i ostateczne wywołanie odpowiedzi autoimmunologicznej. Proponowaną metodą leczenia leczenia CCSVI jest przezskórna angioplastyka transluminalna, znana również jako "procedura uwalniania". "procedura uwalniania", która rzekomo poprawia przepływ krwi w mózgu łagodząc w ten sposób niektóre objawy stwardnienia rozsianego. CELE: Ocena efektów przezskórnej angioplastyki przezściennej w leczeniu w leczeniu CCSVI u osób ze stwardnieniem rozsianym. METODY WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy następujące bazy danych do czerwca 2012 roku: The Cochrane Multiple Sclerosis and Rare Diseases of the Central Nervous System Group Specialised Register, CENTRAL w The Cochrane Library 2012, wydanie 5, MEDLINE (od 1946), EMBASE (od 1974) i listy referencyjne artykułów. My przeszukaliśmy również kilka internetowych rejestrów badań w poszukiwaniu trwających badań. KRYTERIA SELEKCJI: Randomizowane, kontrolowane badania oceniające wpływ przezskórnej przezskórnej angioplastyki u dorosłych ze stwardnieniem rozsianym, u których u których zdiagnozowano CCSVI. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: W wyniku wyszukiwania uzyskano 159 referencji, z których sześć z których sześć dotyczyło trwających badań. Na podstawie oceny tytułu lub streszczenia, lub obu, wykluczyliśmy wszystkie badania, z wyjątkiem jednego, które zostało które zostało ocenione po przeanalizowaniu pełnego raportu tekstowego. Jednak to badanie również nie spełniło naszych kryteriów włączenia i zostało następnie wykluczone. GŁÓWNE WYNIKI: Żadne randomizowane badania kontrolowane nie spełniły naszych kryteriów włączenia. WNIOSKI AUTORÓW: Obecnie nie ma dowodów wysokiego poziomu na poparcie lub skuteczności lub bezpieczeństwa przezskórnej angioplastyki transluminalnej w leczeniu leczenia CCSVI u osób ze stwardnieniem rozsianym. Praktyka kliniczna powinna opierać się na dowodami popartymi dobrze zaprojektowanymi randomizowanymi badaniami kontrolowanymi: zamknięcie niektórych luk w dowodach może być możliwe w momencie zakończenia sześciu trwających badań klinicznych. sześciu trwających badań klinicznych. --- Interwencja wewnątrznaczyniowa w przypadku niedrożności drenażu żylnego głowy i szyi jest uznaną metodą leczenia zaburzeń takich jak zespół żyły głównej górnej. zespół żyły głównej górnej. U niektórych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym zaobserwowano anomalie żył drenujących głowę i szyję. Jest możliwe, że niektóre objawy związane ze stwardnieniem rozsianym mogą być wtórne do zaburzonego przepływu żylnego. przepływu żylnego. W niekontrolowanej serii klinicznej 40 pacjentów, u których wcześniej u których wcześniej zdiagnozowano stwardnienie rozsiane, zaobserwowano anomalie w drenażu żylnym głowy i szyi. i szyi, w tym zwężenia żył szyjnych wewnętrznych. U 38 z 40 pacjentów założono stenty żylne z przywróceniem wymiarów światła i zniesieniem zwężeń żylnych. i zniesienie gradientu ciśnienia żylnego. Poprawa angiograficzna i angiograficzną i hemodynamiczną była związana z poprawą symptomatologii, w szczególności w szczególności objawów poznawczych i konstytucjonalnych, które mogą być związane z przepływem mózgowo-żylnym. z przepływem mózgowo-żylnym. Poważne powikłania obejmowały zgon u jednego pacjenta i embolizację stentu wymagającą operacji na otwartym sercu u innego pacjenta. Podsumowując, w w tej serii, interwencja wewnątrznaczyniowa w celu skorygowania zwężenia żylnego związanego ze stwardnieniem rozsianym ze stwardnieniem rozsianym wiązała się z poprawą objawów prawdopodobnie związanych z zaburzoną hemodynamiką żylną. Jednakże, biorąc pod uwagę poważne zdarzenia niepożądane w tej małej serii, wymagane jest randomizowane badanie kliniczne w celu potwierdzenia tych ustaleń i ustalenie, czy procedura ma jakikolwiek wpływ na progresję stwardnienia rozsianego. postęp stwardnienia rozsianego lub niepożądane długoterminowe skutki uboczne. --- CEL: Przedstawiamy wyniki badania bezpieczeństwa i skuteczności angioplastyki żylnej u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). angioplastyki żylnej u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS) z ustaleniami zewnątrzczaszkowe anomalie żylne, uważane za cechy charakterystyczne przewlekłej mózgowo-rdzeniowej niewydolności żylnej (CCSVI). mózgowo-rdzeniowej (CCSVI), w badaniu 2-fazowym (ClinicalTrials.gov NCT01450072). METODY: Faza 1 była otwartym badaniem bezpieczeństwa (10 pacjentów); faza 2 była kontrolowana pozorowana, randomizowana i podwójnie ślepa próba (10 pozorowanych procedur, 9 leczonych). Wszyscy badani pacjenci spełniali żylne kryteria hemodynamiczne wskazujące na CCSVI. CCSVI. Ocenę przeprowadzono 1, 3 i 6 miesięcy po zabiegu za pomocą MRI, wyników klinicznych i hemodynamicznych, i wyniki hemodynamiczne. Głównymi punktami końcowymi były bezpieczeństwo po 24 godzinach i 1 miesiącu, przywrócenie odpływu żylnego >75% po 1 miesiącu oraz wpływ angioplastyki na aktywność nowych i częstość nawrotów w ciągu 6 miesięcy. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmiany w niepełnosprawności, objętości mózgu, testach poznawczych i jakości życia. WYNIKI: Nie odnotowano żadnych powikłań okołooperacyjnych; jednak u jednego pacjenta z z omdleniami w wywiadzie zdiagnozowano epizodyczną bradykardię wymagającą umieszczenia rozrusznika serca przed wypisaniem ze szpitala. Dopplerowska skala ciężkości żylnej niewydolności hemodynamicznej (ang. niewydolności hemodynamicznej (VHISS) zmniejszyła się o >75% w porównaniu z wartością wyjściową w fazie 1. fazie 1 (po 1 miesiącu), ale nie w fazie 2. W fazie 2 wyższa aktywność MRI (skumulowana liczba nowych zmian wzmacniających kontrast [19 vs 3, p = 0,062] oraz nowych zmian T2 [17 vs 3, p = 0,066]) i aktywność nawrotów (4 vs 1, p = 0,389) zostały zidentyfikowane jako nieistotne trendy w ramieniu leczonym vs pozorowanym przez 6 miesięcy. miesięcy. Korzystając z analizy kowariancji, znaczące skumulowane nowe zmiany T2 były związane z większym spadkiem VHISS (p = 0,028) i angioplastyką (p = 0,01) w okresie obserwacji. obserwacji. Nie wykryto różnic w innych punktach końcowych. WNIOSEK: Angioplastyka żylna nie jest skuteczną metodą leczenia stwardnienia rozsianego w perspektywie i może nasilać aktywność choroby podstawowej. KLASYFIKACJA DOWODÓW: Jest to badanie klasy I wykazujące, że wyniki kliniczne wyniki kliniczne i obrazowe nie są lepsze ani gorsze u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, u których zidentyfikowano z ograniczeniem odpływu żylnego, którzy otrzymują angioplastykę żylną w porównaniu z grupą kontrolną bez angioplastyki. kontrolnymi, którzy nie otrzymują angioplastyki. Badanie to obejmuje również badanie klasy IV fazy 1 dotyczące bezpieczeństwa u 10 pacjentów poddanych zabiegowi angioplastyki. --- CEL: Niniejsze badanie jest pierwszym z serii badającej związek między dysfunkcją autonomicznego układu nerwowego a przewlekłą mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. niewydolnością żył mózgowo-rdzeniowych u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Przebadaliśmy pacjentów pod kątem obecność zwężenia żył szyjnych wewnętrznych i objawów dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego (dysfunkcji objawów dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego (zmęczenie, zaburzenia poznawcze, zaburzenia snu snu, ból głowy, nietolerancja termiczna, dysfunkcja jelit/pęcherza moczowego) oraz i rozkurczowe ciśnienie krwi w odpowiedzi na angioplastykę balonową. angioplastykę balonową. METODY: Kryteria kwalifikacji do interwencji angioplastyki balonowej obejmowały ≥ 50% zwężenie w jednej lub obu żyłach szyjnych wewnętrznych, jak określono na podstawie rezonansu magnetycznego oraz ≥ 3 kliniczne objawy dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego. dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego. Ciśnienie krwi mierzono na początku badania i po angioplastyce balonowej. WYNIKI: Wśród pacjentów, którzy zostali poddani badaniom przesiewowym, 91% zidentyfikowano jako mających zwężenie żył szyjnych wewnętrznych (ze zmianami obturacyjnymi) w połączeniu z obecnością obecność trzech lub więcej objawów dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego. Angioplastyka balonowa obniżyła średnie skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi. Jednak kategoryzacja ciśnienia krwi wykazała dwufazową odpowiedź na angioplastykę balonową. angioplastykę balonową. Procedura zwiększyła ciśnienie krwi u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, u których wyjściowe ciśnienie krwi mieściło się w dolnych granicach w dolnych granicach normy (skurczowe ≤ 105 mmHg, rozkurczowe ≤ 70 mmHg), ale obniżył ciśnienie krwi u pacjentów z wyjściowym ciśnieniem tętniczym u pacjentów z wyjściowym ciśnieniem krwi powyżej normalnego zakresu (skurczowe ≥ 130 mmHg, rozkurczowe ≥ 80 mmHg). Ponadto zaobserwowano różnice między płciami w podkategoriach zaobserwowano różnice płci w wyjściowych podkategoriach ciśnienia krwi. DYSKUSJA: Współistnienie zwężenia żył szyjnych wewnętrznych i objawów dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego sugeruje autonomicznego układu nerwowego sugeruje, że te dwa zjawiska mogą być ze sobą powiązane. Angioplastyka balonowa koryguje odchylenia ciśnienia krwi u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym pacjentów ze stwardnieniem rozsianym poddawanych zabiegowi poszerzenia żył szyjnych wewnętrznych. Dalsze badania powinny zbadać związek między odchyleniem ciśnienia krwi a zwężeniem żył szyjnych a zwężeniem żył szyjnych wewnętrznych oraz czy normalizacja ciśnienia krwi wpływa na wyniki kliniczne pacjentów. wyniki kliniczne pacjentów. --- Niedawno pojawiły się doniesienia sugerujące, że stwardnienie rozsiane (SM) może być spowodowane z nieprawidłowego odpływu żylnego z ośrodkowego układu nerwowego, określanego jako przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI). mózgowo-rdzeniową niewydolnością żylną (CCSVI). Doniesienia te wzbudziły duże zainteresowanie i kontrowersje związane z perspektywą uleczalnej przyczyny tej przewlekłej, wyniszczającej choroby. wyniszczającej choroby. Niniejszy przegląd ma na celu opisanie proponowanego związku między CCSVI a stwardnieniem rozsianym, podsumowanie aktualnych danych i omówienie roli i potrzebę przeprowadzenia rygorystycznych randomizowanych badań klinicznych w celu oceny tego związku i leczenia. ocenić ten związek i leczenie. --- Przedstawiamy przypadek pacjentki w wieku 51 lat z klinicznie definitywną postacią stwardnienia rozsianego (CDMS) od 1998 roku. (CDMS) od 1998 roku, która przeszła dwie procedury PTA z implantacją stentu dla CCSVI w 2010 roku. Rozszerzona skala stanu niepełnosprawności (EDSS) pogorszyła się od czasu zabiegu z 4,5 do 6. z 4,5 do 6. Wszczepiono łącznie trzy stenty (dwa z nich w prawej żyle szyjnej wewnętrznej). Za sześć miesięcy, w 2011 roku, pacjent został skierowany na niezależne badanie za pomocą flebografii tomografii komputerowej (CT) z powodu prawostronnego bólu szyi. Stwierdzono dyslokację stentów po stronie prawej i zakrzepicę stwierdzono zakrzepicę stentu lewostronnego. Dotychczas stosowano leczenie zachowawcze. Nasz krótki raport pokazuje możliwe powikłania PTA i stentowania w żyłach szyjnych w tzw. żyłach szyjnych w tzw. CCSVI oraz przynoszące informacje o pogorszeniu stanu neurologicznego (EDSS). stanu neurologicznego (EDSS) u pacjenta. Kontynuacja migracji stentu w w przyszłości, co może skutkować zatorowością płucną ze śmiertelnym ryzykiem dla pacjenta. śmiertelnym dla pacjenta. Zdecydowanie prosimy o ograniczenie procedury PTA w tzw. CCSVI, którego koncepcja nie została udowodniona jako istotna dla stwardnienia rozsianego.
Jaka jest rola angioplastyki żylnej w stwardnieniu rozsianym?
Przewlekła mózgowo-rdzeniowa niewydolność żylna (CCSVI) może być ważnym czynnikiem w patogenezie stwardnienia rozsianego (SM). Proponowaną metodą leczenia CCSVI jest przezskórna angioplastyka, znana również jako "procedura uwalniania", która ma poprawić przepływ krwi w mózgu, łagodząc w ten sposób niektóre objawy stwardnienia rozsianego. Istnieją doniesienia sugerujące, że angioplastyka żylna u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym jest wykonalną i bezpieczną procedurą i wiąże się z poprawą nasilenia objawów choroby, jakości życia i koryguje odchylenia ciśnienia krwi, poprawia dynamikę płynu mózgowo-rdzeniowego. Otwarta rekonstrukcja żyły szyjnej wewnętrznej również została wypróbowana z dobrymi wynikami.
Jednak niektórzy autorzy nie udokumentowali korzystnej wartości angioplastyki żylnej u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, a przegląd systematyczny sugeruje, że obecnie nie ma dowodów wysokiego poziomu na poparcie lub obalenie skuteczności lub bezpieczeństwa przezskórnej angioplastyki transluminalnej w leczeniu CCSVI u osób ze stwardnieniem rozsianym.