CEL: Retrospektywnie przedstawiamy obiektywne i subiektywne wyniki u 40 mężczyzn pacjentów, którzy przeszli zakotwiczone w kości syntetyczne pozycjonowanie podcewkowe dla wysiłkowego nietrzymania moczu z powodu wewnętrznej niewydolności zwieracza. MATERIAŁY I METODY: Pacjenci z wysiłkowym nietrzymaniem moczu z powodu radykalnej radykalnej prostatektomii retropubicznej (32), laparoskopowej prostatektomii wspomaganej robotem (3) oraz przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (5) przeszła zakotwiczone w kości podcewkowe w okresie od grudnia 2002 do grudnia 2007 roku. Średnia wynosiła 35,2 miesiąca (zakres od 2 do 62). Wcześniejsze procedury zapobiegające nietrzymaniu moczu, radioterapia i zabiegi przezcewkowe z powodu zwężenia cewki moczowej były przeprowadzono odpowiednio u 5, 11 i 5 pacjentów. Przed i po operacji pacjentów oceniano na podstawie badania fizykalnego, cystoskopii cewki moczowej, urodynamikę, 1-godzinny test podpaskowy i kwestionariusz jakości życia. Pacjentów podzielono na 3 grupy, w tym grupę 1 wyleczoną (suchą z wagą podpaski wynoszącą 0 do 1 g), grupa 2-poprawa (łagodne do umiarkowanego nietrzymanie moczu z wagą podpaski od 2 do 50 g) i grupa 3 - niepowodzenie (stan pacjenta bez zmian z wagą podpaski większej niż 50 g). WYNIKI: Podczas końcowej wizyty kontrolnej 22 (55%), 5 (12,5%) i 13 pacjentów (32,5%) zostało odpowiednio wyleczonych, poprawiło się i nie powiodło się. Średnia masa opuszki znacząco zmniejszyła się do 51,3 g w 54% przypadków, podczas gdy średni całkowity wynik kwestionariusza znacząco wzrosła do 72,9 u 65%, a ciśnienie w punkcie przecieku w jamie brzusznej znacząco wzrosło do 92,5 cm H(2)O w 52% przypadków. Analiza statystyczna wykazała między przedoperacyjną radioterapią a niepowodzeniem leczenia (85% pacjentów). (85% pacjentów). Powikłania obejmowały ból krocza w 73% przypadków, nadaktywność wypieracza nadaktywność wypieracza w 5% i zakażenie slingu w 15%. WNIOSKI: Zakotwiczony w kości syntetyczny sling podcewkowy jest prostym i atrakcyjnym i atrakcyjną procedurą, która może przynieść natychmiastowe dobre wyniki przy niskiej zachorowalności, szczególnie w przypadku ściśle wyselekcjonowanych pacjentów. Radioterapia pozostaje silnym silnym czynnikiem predykcyjnym niepowodzenia. --- CELE: Rosnąca liczba prostatektomii pociąga za sobą rosnącą liczbę pacjentów cierpiących na jatrogenne nietrzymanie moczu pomimo poprawy technik chirurgicznych. Nasilenie tego problemu często wymaga inwazyjnych metod leczenia, takich jak inwazyjnych, takich jak przezcewkowa iniekcja środków wypełniających, sztuczny zwieracz sztucznego zwieracza cewki moczowej (AUS) i pozycjonowanie podcewkowe. Sztuczny sztuczny zwieracz cewki moczowej stanowił do dziś złoty standard, ale w ostatnich latach ostatnich latach systemy slingowe były badane jako minimalnie inwazyjne opcje alternatywne. Obecnie powszechnie wykonywane są trzy różne procedury powszechnie wykonywane: zakotwiczone w kości, regulowane i trans-obturatorowe systemy podwieszek. Celem Celem niniejszego przeglądu jest krytyczne przedstawienie aktualnego stanu systemów slingowych w leczeniu jatrogennego nietrzymania moczu u mężczyzn. MATERIAŁY I METODY: Przeszukano bazy danych MEDLINE i PubMed i oceniono wszystkie artykuły z lat 1974-2009. artykuły z lat 1974-2009. WYNIKI: W odniesieniu do zakotwiczonych w kości, regulowanych i trans-obturatorowych systemów pętli wskaźniki wyleczeń wahały się odpowiednio od 58,0% do 86,0%, od 55,5% do 73,0% oraz od 40,0% do 63,0%. i 63,0%, podczas gdy wskaźniki poważnych powikłań wahały się odpowiednio od 0 do 14,5%, 10,0 i 22,2% oraz 0 i 10,0%, odpowiednio. WNIOSKI: Chusty podcewkowe są jedynymi alternatywnymi technikami, które mogą być można korzystnie porównać z AUS, wykazując więcej zalet w odniesieniu do implantacji AUS które są głównie reprezentowane przez szybkie i mniej inwazyjne podejście, niską zachorowalność podejście, niska zachorowalność i niskie koszty. Pomimo trudności w identyfikacji najskuteczniejszej procedury slingowej, ogólnie systemy slingowe mogą być mogą być zalecane u pacjentów z utrzymującym się łagodnym lub umiarkowanym nietrzymaniem moczu. Jednakże, wskazanie można również rozszerzyć na pacjentów z ciężkim nietrzymaniem moczu, po po odpowiednim doradztwie, umożliwiając implantację AUS w przypadku niepowodzenia slingu. --- Wysiłkowe nietrzymanie moczu u mężczyzn (SUI) jest coraz częściej rozpoznawanym problemem. szczególnie po leczeniu raka prostaty. Nietrzymanie moczu po prostatektomii Nietrzymanie moczu po prostatektomii jest poważnym problemem, który wymaga rozwiązania, ponieważ ma ogromny wpływ na wpływ na jakość życia, aktywność fizyczną i samopoczucie społeczne pacjenta. samopoczucie. Początkowe leczenie nietrzymania moczu, które utrzymuje się po 12 miesiącach, obejmuje środków zachowawczych, takich jak ćwiczenia mięśni dna miednicy i terapia behawioralna. terapia behawioralna. Odpowiednio dobrani i poinformowani pacjenci mogą być również skutecznie leczeni za pomocą minimalnie inwazyjnych procedur, takich jak wszczepienie męskiej cewki moczowej, chociaż doświadczenie z takimi urządzeniami nie jest duże. Implantacja sztucznego zwieracza cewki moczowej jest jednak złotym standardem terapii. leczenia. --- CELE: Retrospektywna ocena obiektywnych i subiektywnych parametrów u 42 pacjentów płci męskiej, którzy przeszli zabieg pozycjonowania podcewkowego zakotwiczonego w kości (BAUS) dla SUI (wysiłkowe nietrzymanie moczu) z powodu ISD (wewnętrzny niedobór zwieracza). zwieracza wewnętrznego). METODY: Pacjenci z SUI z powodu radykalnej prostatektomii retropubicznej (36 pacjentów), przezcewkowej resekcji przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (5 pacjentów) i otwartej prostatektomii (1 pacjent). prostatektomii (1 pacjent) poddano pozycjonowaniu BAUS między lipcem 1999 r. a wrześniem 2005 r. (średnia FU = 41 lat). września 2005 r. (średni FU = 41 miesięcy). Przed i po operacji pacjenci oceniano za pomocą badania fizykalnego, uretrocystoskopii, urodynamiki, 1-godzinnego testu podpaskowego i kwestionariusza i kwestionariusz QoL. Technika chirurgiczna obejmowała implantację krocza do krocza do spojenia łonowego przy użyciu czterech kotwic podcewkowej taśmy wykonanej z materiału syntetycznego (26 pacjentek), biologicznego (4 pacjentki) lub syntetycznego (26 pacjentów), biologicznego (4 pacjentów) lub mieszanego (12 pacjentów). Pacjentów zostały podzielone na trzy grupy: (1) wyleczone: pacjentki suche podczas testu wysiłkowego, masa wkładki 0-1 g. (2) Ulepszeni: pacjenci z łagodnym-umiarkowanym nietrzymaniem moczu, waga wkładki 2-50 g. 2-50 g. (3) Niepowodzenie: pacjenci bez zmian, waga podpaski > 50 g. WYNIKI: Podczas końcowej wizyty kontrolnej pacjenci wyleczeni, z poprawą i z niepowodzeniem to odpowiednio 26 (62%), 4 (8%) i 12 (30%). Średnia masa opuszki znacząco zmniejszyła się ze 104,6 do 47,3 g (55%), a średni całkowity wynik kwestionariusza znacząco wzrosła do 50,7 (66%). Średnia ALPP znacząco wzrosła do 50,4 cmH2O (44,8%). Lepsze wyniki zaobserwowano w przypadku zawiesi syntetycznych. Główne powikłania powikłaniami były ból krocza (76%), nadaktywność wypieracza (12%) i infekcja temblaka (4,8%). nadaktywność wypieracza (12%) i infekcja temblaka (4,8%). WNIOSKI: Implantacja BAUS jest bezpieczną, skuteczną, minimalnie inwazyjną opcją dla jatrogennego nietrzymania moczu u mężczyzn z powodu ISD. Wypada ona korzystnie w porównaniu z AUS.
Jaki jest złoty standard leczenia jatrogennego nietrzymania moczu u mężczyzn?
Sztuczny zwieracz cewki moczowej stanowił do dziś złoty standard, ale w ostatnich latach badano systemy slingowe jako minimalnie inwazyjne opcje alternatywne.