W celu dalszego wyjaśnienia nieprawidłowego metabolizmu Ca2+ w mięśniu sercowym w cukrzycy cukrzycy, bramkowane napięciem kanały Ca2+ i receptory beta zostały w błonach mięśnia sercowego szczurów z krótko- i długoterminową cukrzycą. Cukrzycę wywołano przez wstrzyknięcie streptozotocyny (STZ). Zwierzęta były zabite 2, 4, 7, 90 i 200 dni po STZ. Grupa zwierząt z cukrzycą była leczono insuliną przez 20 dni po 180 dniach nieleczonej cukrzycy. U zwierząt z cukrzycą rozwinął się zespół niskiego poziomu trójjodotyroniny. Podczas krótkotrwałej cukrzycy, maksymalna zdolność wiązania (MBC) dla kanałów Ca2+ została zmniejszona o 25% w dniu 4 (p < 0,05), a MBC receptora beta została zmniejszona o 48% (p < 0,05). Tendencję normalizacyjną zaobserwowano w dniu 7 dla obu typów receptorów; szczury leczone insuliną nie różniły się od kontroli w tym czasie. Po 90 i 200 dniach dniach nieleczonej cukrzycy MBC kanału Ca2+ wzrosło odpowiednio o 36% i 27%, odpowiednio (p < 0,05). Dwadzieścia dni ściśle regulowanego poziomu glukozy we krwi po 180 dniach nieleczonej cukrzycy całkowicie znormalizowało MBC kanału Ca2+. MBC. Jest to w przeciwieństwie do poprzedniego raportu, w którym leczenie insuliną nie nie normalizowało MBC kanału Ca2+. Całkowite MBC receptora beta nie różniło się od wartości kontrolne 90 i 200 dni po STZ. Podsumowując, wzrost MBC kanałów MBC kanałów Ca2+ w mięśniu sercowym podczas długotrwałej cukrzycy został w pełni znormalizowany przez krótkotrwałe leczenie insuliną. Wzrost sarkolemmalnych kanałów Ca2+ może służyć do kompensacji wadliwego sprzężenia receptora beta z cyklazą adenylanową. cyklazą adenylanową. Podwyższona liczba kanałów Ca2+ może, przynajmniej teoretycznie, prowadzić do zwiększonego przepływu Ca2+ przez sarkolemę serca i w ten sposób przyczyniać się do kardiomiopatii cukrzycowej. kardiomiopatii cukrzycowej poprzez zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ca2+. --- Cukrzyca powoduje zmiany czynnościowe mięśnia sercowego, którym towarzyszy parametrów biochemicznych, takich jak ATPaza miozynowa i wychwyt wapnia w retikulum sarkoplazmatycznym. retikulum sarkoplazmatycznym. Palmoksylan metylu, analog kwasu tłuszczowego, zmniejsza stężenie glukozy we krwi. obniża krążący poziom glukozy poprzez hamowanie metabolizmu kwasów tłuszczowych, tym samym wymuszając wykorzystanie węglowodanów. W niniejszym badaniu próbowaliśmy zapobiec zmianom w mięśniu sercowym u szczurów wywołanym cukrzycą streptozotocynową. Używając preparatu izolowanego preparatu roboczego serca, zaobserwowaliśmy depresję mięśnia sercowego funkcji mięśnia sercowego u szczurów 6 tygodni po indukcji cukrzycy, która była charakteryzowało się niezdolnością tych serc do wytworzenia ciśnienia w lewej komorze ciśnienia i szybkości skurczu i rozkurczu komory, jak również kontroli serca przy wyższym ciśnieniu napełniania lewego przedsionka. Leczenie palmoksylanem metylu (25 mg kg-1 dzień-1 dziennie) nie było w stanie kontrolować wywołanych cukrzycą zmian w osoczu glukozy, trójglicerydów, insuliny i lipidów całkowitych. Ponadto, funkcjonalna depresja funkcjonalna obserwowana w sercach szczurów z cukrzycą była obecna pomimo leczenia. Jednak depresja wychwytu wapnia i podwyższenie poziomu długołańcuchowych acylo karnityny obserwowane w retikulum sarkoplazmatycznym (SR) przygotowanym z serc szczurów cukrzycowych można było zapobiec przez leczenie. Ponieważ wykazano, że leczenie trójjodotyroniną (T3) wykazano, że normalizuje depresję ATPazy miozyny sercowej u szczurów z cukrzycą, my powtórzyliśmy badanie przy użyciu kombinacji T3 (30 mikrogramów kg-1 dzień-1 sc dziennie) i palmoksylanu metylu. Podczas gdy szczury z cukrzycą leczone samym T3 nie wykazywały znaczącej poprawy funkcji mięśnia sercowego w porównaniu z nieleczonymi szczurami diabetyków, funkcja tych leczonych zarówno T3, jak i palmoksylanem metylu była nie różniła się znacząco od tej w kontrolnych sercach szczurów.(ABSTRAKT SKRÓCONY NA 250 SŁÓW) --- Izolowany preparat serca roboczego został wykorzystany do zbadania wpływu ciągłego podawania trijodotyroniny (T3) na czynność serca i metabolizm szczurów poddanych cukrzycy przez okres 4 tygodni ze streptozocyną (STZ). Peletki o kontrolowanym uwalnianiu T3 wszczepiono 1 tydzień po wstrzyknięciu STZ (70 mg / kg) iniekcji. Szczury, którym wstrzyknięto bufor cytrynianowy bez STZ, otrzymały granulki T3 1 i/lub 2 tygodnie później. Porównywalna liczba szczurów otrzymała granulki placebo. Nieleczone szczury z cukrzycą wykazywały spadek spontanicznej częstości akcji serca i stężenia cytochromu c w mięśniu sercowym jednocześnie z obniżonymi wartościami T3 w osoczu w porównaniu z nieleczoną grupą kontrolną. w osoczu w porównaniu z nieleczoną grupą kontrolną. Leczenie T3 nie poprawiło in vitro wydolności serca (ocenianej jako rzut serca razy szczytowe ciśnienie skurczowe na gram suchej masy serca) w sercach szczurów z cukrzycą perfundowanych samą glukozą. Dodanie oktanianu odwróciło tę depresję i poprawiło czynność serca do w większym stopniu u leczonych niż u nieleczonych zwierząt z cukrzycą. Jednakże, te różnice między leczonymi i nieleczonymi zwierzętami z cukrzycą zniknęły, gdy częstość akcji serca była kontrolowana przez stymulację serca. Ponadto, leczenie T3 i chorych na cukrzycę nie zmieniało utleniania oktanianu ani reakcji serca na izoproteren serca na izoproterenol. Wyniki te sugerują, że eksperymentalna kardiomiopatia cukrzycowa jest częściowo związana z niedoborem substratów i nie jest całkowicie nie jest całkowicie spowodowana niedoczynnością tarczycy. --- Liczne badania eksperymentalne sugerują związek między indukowanym przez cukrzycę nieprawidłowym gromadzeniem się lipidów w mięśniu sercowym a rozwojem kardiomiopatii. Ponieważ stan cukrzycowy u szczurów wiąże się z obniżonym poziomem T3 (trójjodotyroniny) i poziomem T4 oraz ponieważ pacjenci z cukrzycą wydalają duże ilości wydalają duże ilości mio-inozytolu, środka lipotropowego, zbadaliśmy wpływ myo-inozytolu i T3 na podwyższony poziom lipidów w mięśniu sercowym i obniżoną wydajność serca szczurów z cukrzycą indukowaną streptozocyną (55 mg / kg i.v.) (STZ-D). mio-inozytol (2,5 g.kg-1.day-1 w wodzie pitnej) i T3 (30 mikrogramy.kg-1.dzień-1 s.c.) podawano przez okres 8 tygodni 3 dni po cukrzycy indukcji cukrzycy. Nieleczone szczury z cukrzycą charakteryzowały się zmniejszonym tempem przyrost masy ciała, hiperglikemia i hipoinsulinemia, które nie uległy zmianie po leczeniu mio-inozytolem i/lub T3. Stan tarczycy zwierząt z cukrzycą był znormalizowany przez sam T3 lub w połączeniu z myo-inozytolem, ale nie przez sam sam myo-inozytol. Podwyższenie poziomu lipidów w osoczu i mięśniu sercowym związane ze stanem cukrzycowym ze stanem cukrzycowym zapobiegało leczenie mio-inozytolem. Jednakże poziom lipidów w osoczu i cholesterolu w mięśniu sercowym u szczurów z cukrzycą pozostawał podwyższone lub ulegały dalszemu zwiększeniu podczas leczenia T3 lub mio-inozytolem plus T3. Leczenie mio-inozytolem częściowo poprawiło wydolność serca u szczurów STZ-D. Samo leczenie T3 nie zapobiegało dysfunkcji serca u szczurów z cukrzycą. Jednakże nastąpiła jednak pewna poprawa czynności serca w grupach leczonych zarówno myo-inozytolem i T3, co zbiegło się ze znacznym spadkiem poziomu triacylogliceroli w mięśniu sercowym. poziom triacylogliceroli w mięśniu sercowym. Dane te wskazują, że może istnieć korelacja między podwyższonym poziomem triacylogliceroli w mięśniu sercowym a dysfunkcją serca u szczurów z cukrzycą. szczurów z cukrzycą.
W jaki sposób hormony tarczycy są zaangażowane w rozwój kardiomiopatii cukrzycowej?
Stan cukrzycowy wiąże się z obniżonym poziomem T3 i T4. Leczenie hormonami tarczycy w kardiomiopatii cukrzycowej może częściowo odwrócić dysfunkcję serca