CEL: Nabyta oporność na erlotynib u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacją EGFR niedrobnokomórkowym rakiem płuca może wynikać z nieprawidłowej aktywacji alternatywnych receptorów kinaz tyrozynowych, takich jak receptor c-MET napędzany przez HGF. Staraliśmy się ustalić czy zahamowanie sygnalizacji AKT może zwiększyć aktywność erlotynibu i znieść oporność zależną od HGF. METODY: Działanie MK-2206, selektywnego inhibitora AKT, oceniano w połączeniu z erlotynibem na w połączeniu z erlotynibem na dużym panelu 13 linii komórkowych raka płuc zawierających różne nieprawidłowości EGFR lub KRAS. Aktywność kombinacji oceniano za pomocą testów proliferacji, cytometrii przepływowej i immunoblottingu. Inhibitor Inhibitor MEK PD0325901 został użyty do określenia roli szlaku kinazy MAP w oporności na erlotynib. w oporności na erlotynib. WYNIKI: Połączenie MK-2206 i erlotynibu skutkowało synergistycznym hamowaniem wzrostu niezależnie od statusu mutacji EGFR. W liniach komórkowych, w których HGF blokował antyproliferacyjne i cytotoksyczne działanie erlotynibu, MK-2206 mógł przywrócić zatrzymanie cyklu komórkowego, ale hamowanie MEK było wymagane do apoptozy zależnej od erlotynibu. apoptozy. Zarówno hamowanie AKT, jak i MEK przyczyniało się do śmierci komórek niezależnie od erlotynibu w badanych liniach komórkowych H1975 zawierających T790M i EGFR-WT. WNIOSKI: Odkrycia te ilustrują potencjalne zalety i wyzwania połączonego hamowania transdukcji sygnału jako uogólnionej strategii mającej na celu obejść nabytą oporność na erlotynib. --- Wstęp: Dwa typy mutacji receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) w eksonie 19 i eksonie 21 (ex19del i L858R) eksonie 19 i eksonie 21 (ex19del i L858R) są powszechne u pacjentów z rakiem płuc i wrażliwe na celowane hamowanie EGFR. Mutacja oporności w eksonie 20 (T790M) towarzyszy leczeniu farmakologicznemu w przypadku nawrotu choroby. Te trzy mutacje są cennymi towarzyszącymi biomarkerami diagnostycznymi do prowadzenia spersonalizowanego leczenia. Metody oparte na ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy (qPCR) metody były szeroko stosowane w klinice przez lekarzy w celu kierowania leczeniem decyzje dotyczące leczenia. Celem tego badania była ocena technicznej i klinicznej czułości i swoistości kropelkowej cyfrowej reakcji łańcuchowej polimerazy (ddPCR) w wykrywaniu trzech mutacji EGFR u pacjentów z rakiem płuc. raka płuc. METODY: Genomowe DNA z komórek H1975 i PC-9, a także 92 prawidłowych próbek ludzkiej krwi ludzkiej krwi, wykorzystano do określenia technicznej czułości i swoistości testów ddPCR. testów ddPCR. Genomowe DNA utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie próbek od 78 chińskich pacjentów z gruczolakorakiem płuc poddano analizie przy użyciu zarówno qPCR i ddPCR. WYNIKI: Trzy testy ddPCR miały granicę wykrywalności wynoszącą 0,02% i szeroki zakres zakres dynamiczny od 1 do 20 000 kopii. Testy L858R i ex19del miały 0% poziom tła w warunkach technicznych i klinicznych. Test T790M miał 0,03% tła technicznego. Testy ddPCR były solidne do prawidłowego określenia statusu mutacji EGFR u pacjentów, a zakres dynamiczny zakres dynamiczny okazał się lepszy niż metody qPCR. Test ddPCR dla T790M mógł wykryć próbki pacjentów, których nie wykryła metoda qPCR. Około 49% pacjentów miało mutacje EGFR (L858R, 15,4%; ex19del, 29,5%; T790M, 6.4%). Dwóch pacjentów z mutacją ex19del miało również naiwną mutację T790M. WNIOSEK: Dane te sugerują, że metoda ddPCR może być przydatna w spersonalizowanym leczeniu spersonalizowanym leczeniu pacjentów z rakiem płuc. --- WPROWADZENIE: Pacjenci z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC) z mutacjami somatycznymi aktywującymi mutacjami genu receptora naskórkowego czynnika wzrostu (mutacje EGFR ) zazwyczaj reagują na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR (EGFR-TKI). β-Katenina jest kluczowym składnikiem sygnału Wnt/β-Katenina i jest ważnym onkogenem, który bierze udział w procesie nowotworzenia. onkogenem, który bierze udział w patogenezie i progresji nowotworów złośliwych, zwłaszcza nowotworowych komórek macierzystych. nowotworów złośliwych, zwłaszcza nowotworowych komórek macierzystych. METODY I WYNIKI: Stwierdziliśmy, że linie komórkowe NSCLC z mutacją EGFR wykazywały wysoki poziom ekspresji β-kateniny w porównaniu z liniami komórkowymi z dzikim genem EGFR, a XAV939 (inhibitor β-kateniny) zwiększał wrażliwość na EGFR-TKI w liniach komórkowych NSCLC z mutacją EGFR. W zmutowanych EGFR liniach komórkowych NSCLC z nabytą mutacją oporności treoniny na metioninę w kodonie 790 (T790M) mutacja, XAV939 zwiększał wrażliwość komórek na nieodwracalne EGFR-TKI, ale nie na odwracalne EGFR-TKI. Połączenie XAV939 i EGFR-TKI silnie hamowało sygnał β-kateniny i silnie zmniejszało fosforylację EGFR. fosforylację EGFR, w porównaniu z zastosowaniem samych EGFR-TKI, sugerując interakcję między EGFR a sygnałem β-kateniny. Właściwości podobne do komórek macierzystych zmutowanej linii komórkowej EGFR niosącej mutację T790M były hamowane przez XAV939 i BIBW2992 (nieodwracalny EGFR-TKI). Ponadto, właściwości były silnie hamowane przez połączenie obu środków. A wykazało, że knockdown β-kateniny wzmocnił działanie przeciwnowotworowe BIBW2992. działanie BIBW2992 w zmutowanej przez EGFR linii komórkowej NSCLC niosącej mutację T790M mutację. WNIOSEK: Nasze odkrycia wskazują, że β-katenina może być nowym celem terapeutycznym celem terapeutycznym w zmutowanym EGFR NSCLC z mutacją T790M. --- W niedrobnokomórkowym raku płuca (NSCLC) mutacja punktowa treonina(790)-metionina(790) (T790M) mutacja punktowa kinazy EGFR jest jedną z głównych przyczyn nabytej oporności na inhibitory kinazy tyrozynowej pierwszej generacji. oporności na inhibitory kinazy tyrozynowej (TKI) pierwszej generacji, takie jak gefitynib i erlotynib. W niniejszym artykule opisujemy optymalizację serii 7-oksopirydylo[2,3-d]pirymidynylo-pochodnych nieodwracalnych inhibitorów kinazy EGFR. Doprowadziło to do odkrycia związku 24, który silnie hamuje EGFR oporny na gefitynib (L858R, T790M) ze 100-krotną selektywnością w stosunku do dzikiego typu EGFR. Związek 24 wykazuje silną aktywność antyproliferacyjną wobec H1975 linii komórkowej niedrobnokomórkowego raka płuc, pierwszej linii zmutowanej linii komórkowej HCC827 oraz obiecującą aktywność przeciwnowotworową w modelu ksenoprzeszczepu H1975 opartym na EGFR(L858R,T790M). oszczędzając skutki uboczne związane z hamowaniem EGFR typu dzikiego. --- Aby przezwyciężyć nabytą oporność komórek raka płuc na inhibitory kinazy tyrozynowej receptora naskórkowego inhibitory kinazy tyrozynowej receptora czynnika wzrostu (EGFR TKI), druga generacja TKI, takie jak BIBW2992 (afatynib) i TKI trzeciej generacji, w tym WZ4002. zostały opracowane. Brakuje jednak danych klinicznych dotyczących ich skuteczności w leczeniu guzów z mutacją T790M brakuje. Inhibitory deacetylazy histonowej (HDAC) zostały zatrzymują wzrost komórek i prowadzą do różnicowania i apoptozy różnych komórek nowotworowych, zarówno in vitro, jak i różnych komórek nowotworowych, zarówno in vitro, jak i in vivo. W niniejszym badaniu ocenialiśmy, czy połączenie kwasu hydroksamowego suberoiloanilidu (SAHA, vorinostat), silnego inhibitora HDAC, oraz BIBW2992 lub WZ4002 może przezwyciężyć oporność na EGFR TKI związaną z mutacją T790M w komórkach raka płuc. Podczas gdy leczenie samym BIBW2992 lub WZ4002 nieznacznie zmniejszyło żywotność komórek PC-9G i H1975, które posiadają mutację T790M, połączenie ich z SAHA skutkowało znacznie zmniejszoną żywotność komórek poprzez aktywację szlaku szlaku apoptotycznego. Ta kombinacja zwiększyła również występowanie autofagii i zahamowanie autofagii znacząco zmniejszyło apoptozę indukowaną przez kombinację leczenie skojarzone, pokazując, że autofagia jest wymagana do zwiększonej apoptozy. Niezależna od kaspaz autofagiczna śmierć komórek była również indukowana przez leczenie skojarzone z SAHA i BIBW2992 lub WZ4002. Wreszcie skojarzone leczenie SAHA i BIBW2992 lub WZ4002 wykazało wzmocniony działanie przeciwnowotworowe na ksenografty komórek H1975 in vivo. Podsumowując, połączenie połączenie EGFR TKI nowej generacji i SAHA może być nową strategią do przezwyciężenia nabytej oporności na TKI EGFR w raku płuc z mutacją T790M. --- Komórki niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) zawierające mutacje w genie receptora naskórkowego (EGFR) początkowo dobrze reagują na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR (TKI), w tym gefitynib. inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR (TKI), w tym gefitynib. Jednak komórki nowotworowe niezmiennie rozwijają nabytą oporność na lek. Mutacja EGFR T790M jest ogólnie jest ogólnie uważana za molekularną podstawę genetyczną nabytej oporności na TKI oporności na TKI. Niniejsze badanie miało na celu zbadanie, w jaki sposób mutacja T790M indukuje komórki nowotworowe do uniknięcia zahamowania przez leczenie TKI. Uzyskano linię komórkową linia komórkowa oporna na gefitynib (NCI-H1975/GR) została wygenerowana z linii komórkowej NCI-H1975 ludzkiej linii komórkowej NSCLC, która zawiera wrażliwe mutacje L858R i oporne mutacje T790M mutacje EGFR. Oporna linia komórkowa została utworzona przez poddanie komórek na zwiększające się stężenia gefitynibu. Mechanizmy, przez które w których NSCLC nabywa oporność na TKI w oparciu o mutację T790M, zostały zbadano poprzez wykrycie poziomów ekspresji białka EGFR/Kirsten rat (KRAS)/v-Raf murine sarcoma viral oncogene homolog B (BRAF). homolog B (BRAF) i przejścia epitelialno-mezenchymalnego (EMT) za pomocą immunocytochemii. (EMT) za pomocą immunocytochemii. Oporność komórek NCI-H1975/GR na gefitynib była 2,009-krotna w porównaniu z komórkami macierzystymi; jednak poziomy ekspresji białka poziomy ekspresji białek EGFR, KRAS i BRAF były niższe w opornych komórkach komórkach. W komórkach NCI-H1975/GR zaobserwowano pewną morfologię mezenchymalną, wraz ze spadkiem ekspresji E-kadheryny i wzrostem ekspresji wimentyny. Wyniki te sugerują, że reaktywacja szlaku transdukcji EGFR/KRAS/BRAF nie została wykryta w komórkach NCI-H1975/GR. EMT może odgrywać ważną w rozwoju nabytej oporności na EGFR-TKI w komórkach NSCLC z mutacjami wrażliwości i oporności. mutacjami wrażliwości i oporności.
Który gen zawiera mutację T790M?
Mutacja T790M odnosi się do mutacji w eksonie 20 genu EGFR