CEL: Wartość prognostyczna nieprawidłowych poziomów receptora chemokiny C-X-C typu 4 (CXCR4) w NSCLC została opisana w badaniach empirycznych. Niniejsza metaanaliza ocenia wartość CXCR4 jako markera prognostycznego dla NSCLC i określa związek między CXCR4 a cechami kliniczno-patologicznymi NSCLC. NSCLC. METODY: Kompleksowe przeszukanie anglojęzycznej literatury w PubMed, Embase, Google Scholar i Web of Science. Artykuły zawierające wystarczającą ilość opublikowanych danych, aby określić szacunkowy współczynnik ryzyka (HR) i 95% przedział ufności (95% CI) dla przeżycia całkowitego (OS) lub przeżycia wolnego od choroby (DFS). przeżycia wolnego od choroby (DFS). Spośród 417 potencjalnie istotnych badań, 10 kwalifikujących się badań (1 334 pacjentów z NSCLC) spełniało kryteria włączenia. WYNIKI: Ogólnie rzecz biorąc, wysoka ekspresja CXCR4 była istotnie związana ze słabym odsetkiem OS (HR=1,59, 95% CI=1,36-1,87, P<0,001), podczas gdy związek z DFS był nie był istotny statystycznie (HR=1,00, 95% CI=0,37-2,69, P=0,993). Stratyfikowana analiza według lokalizacji subkomórkowej wykazała, że nadekspresja CXCR4 w poza jądrem przewiduje gorsze OS (HR=1,65, 95% CI=1,40-1,95, P<0,001) i DFS (HR=3,06, 95% CI=2,15-4,37, P<0,001), ale podwyższona ekspresja CXCR4 w jądrze była pozytywnie związana z DFS (HR=0,44, 95% CI=0,26-0,75, P=0,002). Pacjenci z NSCLC z ekspresją CXCR4 byli bardziej narażeni na zdiagnozowanie gruczolakoraka (OR=1,45, 95% CI=1,07-1,95, P=0,016), zajęcie węzłów chłonnych (OR=0,69, 95% CI=1,07-1,95, P=0,016). zajęcie węzłów chłonnych (OR=0,69, 95% CI=0,50-0,96, P=0,027) i przerzuty odległe (OR=0,36, 95% CI=0,14-0,93, P=0,035). WNIOSEK: Nadekspresja CXCR4 jest związana z gorszym przeżyciem całkowitym, gruczolakorakiem przeżyciem, histologią gruczolakoraka, odległymi przerzutami, zajęciem węzłów chłonnych w NSCLC. w NSCLC. --- Receptor sprzężony z białkiem G, CXCR4, jest silnie wyrażany na wielu typach komórek typach komórek i wraz ze swoim ligandem, CXCL12, odgrywa ważną rolę w rozwoju odporności i przemieszczaniu komórek. rozwoju i przemieszczaniu się komórek. CXCR4 promuje wzrost guza, angiogenezę i przerzuty oraz jest markerem prognostycznym w wielu różnych typach nowotworów. nowotworów. Dodatkowo, CXCR4 jest wykorzystywany, wraz z CD4, do wprowadzania T-tropowych wirusów HIV. Różnice etniczne w częstości występowania i śmiertelności różnych nowotworów nowotworów, a także w odpowiedzi na wysoce aktywne leczenie antyretrowirusowe (HAART) osób zakażonych HIV-1. Celem tego badania było ustalenie, czy różnice w osi CXCR4-CXCL12 istnieją między etnicznie rozbieżnych etnicznie niezakażonych mieszkańców RPA. Gęstość CXCR4 była znacząco wyższa na CD4(+) i CD8(+) limfocytach T, limfocytach B i CD56(dim) komórkach NK, a poziomy CXCL12 niższe u osób rasy czarnej w porównaniu z osobami rasy kaukaskiej. niższe u osób rasy czarnej w porównaniu z osobami rasy kaukaskiej. Ponadto zaobserwowano odwrotną korelację zaobserwowano odwrotną korelację między gęstością CXCR4 na komórkach CD56(+) i CD3(+) a wiekiem, tylko u osób rasy czarnej. wiekiem, tylko u osób rasy czarnej. Heterozygotyczność CXCL12-3'A (AG) stwierdzona u 28% osób rasy kaukaskiej rasy kaukaskiej nie wyjaśniała wyższego poziomu CXCL12 w osoczu w porównaniu z osobami rasy czarnej którzy mieli wszystkie genotypy GG, co sugeruje, że inne czynniki wpływają na homeostatyczne poziomy CXCL12. Podsumowując, badanie to pokazuje, że etnicznie rozbieżne populacje wykazują wyraźne różnice zarówno w gęstości CXCR4 i poziomach CXCL12 w osoczu, które mogą wpływać na przebieg raka i zakażenia HIV-1 i zakażenia HIV-1. --- Interakcja między CXCR4 i CXCL12 odgrywa rolę w progresji nowotworu. W W niniejszym badaniu zbadano ekspresję CXCR4, CXCL12 i CD133 w przerzutach do wątroby raka jelita grubego (CLM) i ustalono, czy profile ekspresji wpływają na mikrośrodowisko guza, a tym samym progresję, i czy mogą one służyć jako marker prognostyczny dla przeżycia. Przerzuty do wątroby raka jelita grubego pobrane od 92 pacjentów oceniono za pomocą immunohochemii CXCR4, CXCL12 i CD133 oraz przeanalizowano dane kliniczno-patologiczne. Profil ekspresji CXCR4 określono w linii komórkowej raka jelita grubego SW48. Ekspresja ekspresja cytoplazmatycznego CXCR4 była wyższa u 36 (39%) pacjentów niż ta wskazana przez intensywność barwienia CXCR4 hepatocytów. Wysoki poziom ekspresji jądrowej ekspresji CXCR4 u 23 (25%) pacjentów znacząco korelował z ekspresją CXCL12 w hepatocytach. Jądrowa ekspresja CXCR4 była zwiększona w komórkach nowotworowych komórkach nowotworowych po ekspozycji na CXCL12. Analizy jednoczynnikowe i wieloczynnikowe wykazały, że wysoki poziom ekspresji jądrowego CXCR4 i CXCL12 w hepatocytach hepatocytach były znacznie lepszymi czynnikami prognostycznymi dla całkowitego i wątrobowego przeżycia wolnego od choroby u pacjentów z CLM. Ekspresja CXCR4 i CXCL12 w CLM może mieć interaktywny efekt, który może zmienić mikrośrodowisko guza. mikrośrodowisko guza. Ekspresja CXCR4 w przerzutowych guzach wątroby wraz z CXCL12 w hepatocytach może pomóc w przewidywaniu wyników klinicznych pacjentów z CLM po hepatektomii. --- Odnotowano nieprawidłową ekspresję receptora chemokinowego (motywu C-X-C) CXCR4 w tkankach złośliwych. ale jego rola w prognozowaniu raka żołądka pozostaje nieznana. Nasze badania miały na celu zbadanie ekspresji i znaczenia prognostycznego znaczenie CXCR4 u pacjentów z rakiem żołądka. Ekspresja CXCR4 została retrospektywnie przeanalizowana immunohistochemicznie u 97 pacjentów z gruczolakorakiem żołądka gruczolakoraka żołądka z Chin. Wyniki oceniono pod kątem związku z cechami klinicznymi cechami klinicznymi i całkowitym przeżyciem przy użyciu analizy Kaplana-Meiera. Wartości prognostyczne ekspresji CXCR4 i wyników klinicznych oceniano za pomocą analizy regresji Coxa regresji Coxa. Molekularny schemat stratyfikacji prognostycznej uwzględniający ekspresję CXCR4 został określony przy użyciu charakterystyki operacyjnej odbiornika (ROC) analizę. Wyniki pokazują, że CXCR4 jest głównie zlokalizowany w błonie komórkowej i cytoplazmie. błonach komórkowych i cytoplazmie. Poziom białka CXCR4 był podwyższony w tkankach raka żołądka w tkankach raka żołądka, a podwyższona ekspresja CXCR4 była znacząco związana z klasyfikacją Lauren (P<0,001). Zwiększona ekspresja CXCR4 w tkankach raka żołądka była dodatnio skorelowana ze słabym całkowitym przeżyciem pacjentów z rakiem żołądka (P<0,001). Dalsza wieloczynnikowa analiza regresji Coxa sugerowała, że wewnątrznowotworowa ekspresja CXCR4 była niezależnym wskaźnikiem prognostycznym wskaźnikiem prognostycznym dla choroby. Zastosowanie wartości prognostycznej wewnątrznowotworowej gęstości CXCR4 do systemu TNM wykazało lepszą wartość prognostyczną u pacjentów z rakiem żołądka. raka żołądka. Podsumowując, wewnątrznowotworowa ekspresja CXCR4 została uznana za niezależny marker prognostyczny dla całkowitego przeżycia pacjentów z rakiem żołądka. raka żołądka. Na podstawie stadium TNM, wykrywanie ekspresji CXCR4 będzie pomocne w przewidywaniu rokowania u pacjentów z rakiem żołądka. --- Molekularne podstawy mięsaka pozostają słabo poznane. Jednak ostatnie badania zaczęły odkrywać niektóre ze szlaków molekularnych zaangażowanych w mięsaka. Receptor chemokinowy CXCR4 został zaangażowany w rozwój mięsaka i został uznany za marker prognostyczny dla słabych wyników klinicznych. klinicznych. Istnieje coraz więcej dowodów na to, że nadekspresja CXCR4 odgrywa znaczącą rolę w rozwoju choroby przerzutowej, zwłaszcza w kierowaniu komórek nowotworowych do preferencyjnych miejsc komórek nowotworowych w kierunku preferencyjnych miejsc przerzutów w mięsakach, płucach i kościach. kości. Chociaż konieczne są dalsze badania w celu potwierdzenia tych ścieżek, istnieje potencjał do zastosowania klinicznego, w szczególności w stosowaniu farmakologicznych inhibitorów CXCR4 jako środków zapobiegających przerzutom mięsaka. --- Wstęp: Pacjentki z rakiem piersi z dodatnimi węzłami są grupą wysokiego ryzyka. Jednak, nie wszystkie takie pacjentki zapadają na tę chorobę. Molekularne podstawy tej biologiczna heterogeniczność jest słabo poznana. Receptor chemokinowy CXCR4 jest markerem przerzutów. markerem choroby przerzutowej. Jego rola prognostyczna u pacjentów z dodatnimi węzłami jest nieznana. Postulujemy, że wysoka nadekspresja CXCR4 w próbkach raka piersi raka piersi przewiduje zły wynik leczenia. METODY: Oceniono 185 pacjentek z rakiem piersi z dodatnimi węzłami chłonnymi. Wszystkie miały standardowe protokoły leczenia i nadzoru. Poziomy CXCR4 zostały wykryte za pomocą Western blot. Wyniki określono ilościowo w stosunku do 1 µg komórek HeLa. EKSPRESJĘ CXCR4 zdefiniowano jako wysoką (≥ 7,5-krotną) lub niską (<7,5-krotną). Pierwotnymi punktami końcowymi były nawrót raka i zgon. Analizy statystyczne obejmowały Krzywe Kaplana-Meiera, test log-rank i model proporcjonalnego ryzyka Coxa, z wartością Wartość P ≤ 0,05 jako istotna. WYNIKI: Średni czas obserwacji wynosił 54 miesiące; 148 pacjentów (80%) miało niski poziom CXCR4 a 37 pacjentów (20%) miało wysoki poziom CXCR4. 5-letnie przeżycie całkowite (OS) dla w grupie z niskim i wysokim poziomem CXCR4 wynosiło odpowiednio 69% i 57% (P=0,02). Pięcioletnie przeżycie wolne od choroby (DFS) w grupie z niskim i wysokim poziomem CXCR4 wynosiło odpowiednio 62% i 53%, odpowiednio (P=0,08). W analizie wieloczynnikowej stadium T (P=0,001) i stopień zaawansowania (P=0,04) były niezależnymi predyktorami DFS, podczas gdy stadium T (P=0,005), stopień (P=0,024) i poziom CXCR4 (P=0,01) były niezależnymi czynnikami prognostycznymi OS. WNIOSEK: Wysoki poziom CXCR4 w próbkach raka niezależnie przewiduje zły wynik u pacjentek z rakiem piersi z dodatnimi węzłami chłonnymi. --- CEL: Radiooporność komórek nowotworowych pozostaje podstawową barierą dla maksymalnie skutecznej radioterapii. Heterogeniczność guza i istnienie odrębnych subpopulacji komórek różnych subpopulacji komórek wykazujących różne genotypy i zachowania biologiczne. i zachowania biologiczne stwarzają trudności w eliminacji wszystkich komórek nowotworowych. Najnowsze dowody wskazują, że odrębna populacja komórek nowotworowych, zwana nowotworowymi komórkami macierzystymi (CSC), jest zaangażowana w inicjację i nawrót nowotworu i jest domniemaną przyczyną radiooporności guza. radiooporności guza. Istnieje pilna potrzeba zidentyfikowania wewnętrznych molekularnych mechanizmów regulujących powstawanie i utrzymywanie oporności na radioterapię, szczególnie w podgrupie CSC. Receptor chemokiny z motywem C-X-C 4 (CXCR4) został uznany za marker prognostyczny w różnych typach nowotworów. raka, biorąc udział w chemotaksji, macierzystości i oporności na leki. Interakcja interakcja CXCR4 z jego ligandem, ligandem motywu chemokiny C-X-C 12 (CXCL12), odgrywa ważną rolę w modulowaniu mikrośrodowiska guza, angiogenezę i niszę CSC. Co więcej, terapeutyczne zahamowanie CXCR4/CXCL12 uwrażliwia komórki nowotworowe na konwencjonalną terapię przeciwnowotworową. konwencjonalną terapię przeciwnowotworową. ZAWARTOŚĆ: W niniejszym przeglądzie podsumowujemy rolę osi CXCR4/CXCL12 w modulacji właściwości CSC, regulacji mikrośrodowiska guza w odpowiedzi na napromienianie mikrośrodowiska guza w odpowiedzi na napromienianie, oporność na terapię i nawrót nowotworu. nawrotu nowotworu. WNIOSEK: W świetle ostatnich odkryć, hamowanie szlaku sygnałowego CXCR4/CXCL12 jest obiecującą opcją terapeutyczną w celu udoskonalenia radioterapii. --- WPROWADZENIE: Biopsja węzła wartowniczego (SLN) jest ważnym, niezależnym niezależnym czynnikiem prognostycznym dla inwazyjnego czerniaka skóry, chociaż jej rola jest silnie dyskusyjna. W praktyce klinicznej SLN prowadzi do całkowitego wycięcia węzła chłonnego drenującej dorzecze czerniaka. Jednak tylko 7-30% pacjentów z dodatnim węzłem wartowniczym pacjentów ma dodatkowe przerzuty poza SLN. Dyfuzja komórek czerniaka przez SLN i rozprzestrzenianie się pozawęzłowe zależy od cech biologicznych, takich jak receptory chemokinowe i cząsteczki adhezyjne. CXCR4 został zaproponowany u pacjentów z czerniakiem jako marker prognostyczny. Dlatego przeanalizowaliśmy zarówno parametry histopatologiczne parametry histopatologiczne i ekspresję CXCR4 w nacieku czerniaka SLN, w celu ocenić jego potencjalną rolę prognostyczną. WYNIKI: Mikroprzerzuty wykryto w 23 przypadkach (48,93%); przerzuty >2 mm w 23 przypadkach (48,93%). 23 przypadkach (48,93%) i izolowane komórki przerzutowe w jednym przypadku (2,01%). Wysoką ekspresję CXCR4 zaobserwowano w 21 przerzutach węzłowych. Przerzuty węzłowe w całkowitym były związane z >10% względnym obszarem guza (RTA) we wszystkich węzłach chłonnych (p = 0.006). Inwazja pozawęzłowa (p = 0,006) i >2 mm dośrodkowa grubość przerzutów (p = 0,01). (p = 0,01), podczas gdy krótsze przeżycie wolne od choroby (DFS) było istotnie związane z wysoką ekspresją CXCR4 (p = 0,02). MATERIAŁY I METODY: Zebrano czterdzieści siedem pozytywnych przerzutów do węzłów chłonnych i przeanalizowano zarówno pod kątem parametrów histopatologicznych, jak i ekspresji CXCR4. WNIOSKI: Ponad 10% RTA w SLN, inwazja pozawęzłowa i grubość przerzutów dośrodkowych przerzutów przewidują dodatkowe przerzuty do węzłów chłonnych w czerniaku drenujących dorzecza. Co więcej, wysoka ekspresja CXCR4 jest skorelowana z krótszym DFS i może być wykorzystywana jako marker prognostyczny w celu stratyfikacji pacjentów z czerniakiem o wyższym ryzyku progresji. pacjentów z wyższym ryzykiem progresji. --- Rak piersi jest jedną z głównych przyczyn zgonów związanych z rakiem na całym świecie. Śmiertelność związana z rakiem piersi jest związana z rozwojem potencjału przerzutowego pierwotnych zmian nowotworowych. pierwotnych zmian nowotworowych. Stwierdzono, że receptor chemokinowy CXCR4 jest markerem prognostycznym w różnych typach raka, w tym raka piersi. Ostatnie postępy w dziedzinie biologii nowotworów wskazały na krytyczną rolę receptora CXCR4 i jego potencjału prognostycznego. że receptor CXCR4 i jego ligand CXCL12 odgrywają kluczową rolę w przerzutach różnych typów raka, w tym raka piersi. rodzajów raka, w tym raka piersi. Guzy piersi preferencyjnie przerzuty do płuc, kości i węzłów chłonnych, z których wszystkie reprezentują narządy które wydzielają wysoki poziom CXCL12. CXCL12 działa jako chemoatraktant, który napędza CXCR4-dodatnie pierwotne komórki nowotworowe w kierunku wtórnych miejsc przerzutowych, prowadząc do do powstania zmian przerzutowych. Od czasu odkrycia CXCR4 w 2001 roku, dziedzina ta postępowała w bardzo szybkim tempie, a dalsze badania wskazywały na rolę CXCR4 w rozprzestrzenianiu się komórek nowotworowych z miejsc pierwotnych, przezśródbłonkowej migracji komórek nowotworowych, a także migracji komórek nowotworowych, a także w przemieszczaniu się i naprowadzaniu nowotworowych komórek macierzystych. komórek macierzystych raka. Niniejszy przegląd podsumowuje informacje, które zostały uzyskane w ciągu lat dotyczące roli sygnalizacji CXCL12-CXCR4 w raku piersi, omawia jego potencjalne zastosowanie w opracowywaniu nowych narzędzi terapeutycznych do zwalczania raka piersi raka piersi i wyjaśnia potencjalne wyzwania terapeutyczne, które leżą i przyszłe kierunki, które ta dziedzina może obrać w celu poprawy rokowania u pacjentek z rakiem piersi. rokowania u pacjentek z rakiem piersi. --- CEL: CXCR4 został zidentyfikowany jako marker prognostyczny dla ostrej białaczki szpikowej (AML). białaczki szpikowej (AML) i innych nowotworów złośliwych. Opisujemy rozwój i charakterystykę w pełni ludzkiego przeciwciała przeciwko CXCR4 i jego zastosowanie do terapii AML, chłoniaków nieziarniczych (NHL), przewlekłej białaczki limfatycznej (CLL) i szpiczaka mnogiego. szpiczaka mnogiego. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Ludzkie myszy transgeniczne immunizowano komórkami z ekspresją CXCR4 komórki, a przeciwciała reagujące z CXCR4 analizowano pod kątem indukcji apoptozy i zdolności do zakłócania indukowanej przez CXCL12 migracji i przepływu wapnia. Skuteczność in vivo skuteczność określono w wielu AML, NHL i ksenograftach szpiczaka mnogiego u myszy z ciężkim złożonym niedoborem odporności. WYNIKI: BMS-936564/MDX-1338 jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG(4), które specyficznie rozpoznaje ludzki CXCR4. Badania in vitro pokazują, że MDX-1338 wiąże się z komórkami wykazującymi ekspresję CXCR4 z niskim powinowactwem nanomolarnym, blokuje wiązanie CXCL12 z komórkami wykazującymi ekspresję komórek z ekspresją CXCR4 i hamuje indukowaną przez CXCL12 migrację i przepływ wapnia z niskimi nanomolarnymi wartościami EC(50). Podawany w monoterapii, MDX-1338 wykazuje aktywność przeciwnowotworową w ustalonych nowotworach, w tym AML, NHL i wielu modelach ksenograftów szpiczaka mnogiego. Ponadto wykazaliśmy, że MDX-1338 indukował apoptozę na panelu linii komórkowych i proponujemy, że apoptoza indukowana przez przeciwciało jest jednym z mechanizmów mechanizmów hamowania wzrostu guza. WNIOSKI: BMS-936564/MDX-1338 jest silnym antagonistą CXCR4, który jest skuteczny jako monoterapia u myszy z guzem i jest obecnie w fazie I w leczeniu w leczeniu nawrotowej/opornej AML, NHL, CLL i szpiczaka mnogiego. --- Gruczolakorak przewodowy trzustki (PDAC) pozostaje głównym nierozwiązanym problemem zdrowotnym. Ponieważ konwencjonalne metody leczenia wykazały jedynie niewielki wpływ na przebieg choroby, rozwój nowych strategii terapeutycznych opartych na biologii molekularnej PDAC musi mieć wysoki priorytet. Identyfikacja istotnych biomarkerów prognostycznych i i prognostycznych biomarkerów, które można wykorzystać do wyboru podgrup pacjentów, które mogą skorzystać z konwencjonalnych metod leczenia i nowych leków celowanych. duże zainteresowanie. Wykazaliśmy zdolność metabolizującego białka gemcytabiny (ludzki równowagowy transporter nukleozydów 1 i kinaza deoksycytydyny). deoksycytydyny) w przewidywaniu korzyści z adiuwantowej terapii opartej na gemcytabinie u pacjentów z resekowanym PDAC. u resekowanych pacjentów z PDAC. Oprócz tych predykcyjnych biomarkerów, oceniliśmy różne czynniki molekularne, które mogą mieć wpływ na prawdopodobny przebieg tego nowotworu. tego nowotworu. Receptor chemokinowy CXCR4, który, jak wykazano, jest zaangażowany w nowotworowość i agresywność PDAC może służyć jako marker prognostyczny dla przeżycia po operacji z zamiarem wyleczenia i był związany ze wzorcem nawrotu nowotworu (nawrót odległy lub miejscowy). Nasze odkrycia zostały potwierdzone w niezależnej kohorcie pacjentów. Ogólnie nasze wyniki sugerują, że (i) korzyści korzyści z adiuwantowej terapii opartej na gemcytabinie można przewidzieć na podstawie ekspresji hENT1 i dCK, (ii) CXCR4 jest niezależnym negatywnym czynnikiem prognostycznym i niezależnym czynnikiem prognostycznym i niezależnym predyktorem odległego nawrotu, co sugeruje że terapie ukierunkowane na anty-CXCR4 mogą być obiecującym sposobem leczenia w połączeniu z chemioterapią cytotoksyczną w leczeniu uzupełniającym. Dane te otwierają nowe perspektywy projektowania badań opartych na strategii molekularnej.
Czy białko CXCR4 jest wykorzystywane jako marker prognostyczny raka?
Tak, receptor motywu chemokiny C-X-C 4 (CXCR4) został uznany za marker prognostyczny w różnych typach nowotworów.