Francuska Grupa Badawcza Epirubicyny przeprowadziła randomizowane badanie porównujące samą epirubicynę 75 mg/m2 z fluorouracylem (5FU) 500 mg/m2, cyklofosfamidem 500 mg/m2 i epirubicyną 50 mg/m2 (FEC 50) oraz 5FU 500 mg/m2, cyklofosfamidem 500 mg/m2, cyklofosfamid i epirubicyna 75 mg/m2 (FEC 75) jako pierwsze leczenie pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi. pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi. Pacjenci byli stratyfikowani w zależności od tego, czy występowały tylko przerzuty do kości. Do badania włączono czterysta dwanaście pacjentek 378 oceniono pod kątem tolerancji, a 365 pod kątem skuteczności. Ogólne wskaźniki wskaźniki odpowiedzi były porównywalne między FEC 50 (44,6%) i FEC 75 (44,7%), ale oba były lepsze niż w przypadku samej epirubicyny (30,6%) (odpowiednio P = .04 i P = .0006), odpowiednio). Wskaźnik całkowitej odpowiedzi był lepszy w przypadku FEC 75 (15,5%) niż w przypadku FEC 50 (7%) (P = .025) lub epirubicyny (4%) (P = .002). Podobne wyniki uzyskano uzyskano w grupie pacjentów bez przerzutów wyłącznie do kości. Nie zaobserwowano różnicy w Nie zaobserwowano różnicy w trzech terapiach u pacjentów z przerzutami tylko do kości. Średni czas trwania odpowiedzi był podobny w trzech grupach, wynosząc 412 dni, 440 dni i 350 dni dla FEC. i 350 dni odpowiednio dla FEC 50, FEC 75 i epirubicyny. Pacjenci bez wcześniejszej chemioterapii adiuwantowej radziły sobie lepiej niż te z wcześniejszym leczeniem (bez antracyklin). Tolerancja była dobra w trzech grupach. Ogólnie rzecz biorąc, grupa otrzymująca samą epirubicynę wykazywała lepszą tolerancję niż dwie pozostałe grupy. grupy, które nie różniły się istotnie. Czas do progresji i przeżycie nie różniły się między trzema grupami, ale więcej wczesnych nawrotów wystąpiło w grupie epirubicyny i FEC 50; przeżycie wydawało się lepsze w ciągu pierwszych 8 miesięcy w grupie FEC 75. 8 miesięcy w grupie FEC 75, a różnica w przeżyciu między grupą epirubicyny i grupą a grupą FEC 75 miała znaczenie graniczne. Nie zaobserwowano różnicy w przeżywalności między pacjentami leczonymi epirubicyną i pacjentami z grupy FEC 50, mimo że odsetek odpowiedzi był znacznie gorszy w grupie monochemioterapii. --- TŁO: Wcześniej opublikowane prospektywne, randomizowane badanie fazy 3 wykazało że podawanie przez 24 tygodnie pierwotnej chemioterapii systemowej (PST) z paklitakselem i FEC(75) (fluorouracyl, epirubicyna, cyklofosfamid) jednocześnie z trastuzumabem u pacjentek z HER2-dodatnim pierwotnym rakiem piersi spowodowało w 60% patologiczny odsetek całkowitych odpowiedzi (PCR) bez związanej z tym poważnej toksyczności toksyczności kardiologicznej. Celem tego badania było dokonanie przeglądu skuteczności i bezpieczeństwa podobnego schematu leczenia poza ramami badania klinicznego. METODY: Pacjentki z HER2-dodatnim rakiem piersi (zdefiniowanym jako immunohistochemiczny 3+ lub fluorescencyjna hybrydyzacja in situ-dodatnia), które otrzymywały przez 24 tygodnie neoadiuwantową chemioterapię trastuzumabem jednocześnie z taksanem i chemioterapią opartą na taksanach i antracyklinach w latach 2004-2006. analizą. Chemioterapia PST składała się z paklitakselu (80 mg/m(2)) co tydzień przez 12 tygodni, a następnie 4 cykli tygodnie, a następnie 4 cykle FEC(75) (odpowiednio 500 mg/m(2), 75 mg/m(2) i 500 mg/m(2)), odpowiednio). WYNIKI: Zidentyfikowano czterdziestu pacjentów. Mediana wieku wynosiła 48 lat (zakres, 29-81). W sumie 60% pacjentów miało chorobę w stadium III, a 4 miało zapalnego raka piersi. raka piersi. Wskaźnik PCR wynosił 55% (95% przedział ufności [CI], 38,5%-70,7%). Przy medianie obserwacji wynoszącej 19 miesięcy. 5 pacjentek miało nawrót choroby, z czego 4 nie osiągnęły PCR. z których u 4 nie uzyskano PCR. Nie zaobserwowano poważnych zdarzeń sercowych. WNIOSKI: U pacjentek z HER2-dodatnim rakiem piersi w stadium II i III uzyskano wysoki odsetek PCR z trastuzumabem podawanym jednocześnie z paklitakselem i chemioterapią FEC(75) chemioterapią. Nie zaobserwowano żadnych poważnych zdarzeń sercowych związanych z tym schematem. Dane są zgodne z wynikami wcześniej opublikowanego badania. --- W ostatnim czasie chemioterapia FEC (fluorouracyl, epirubicyna i cyklofosfamid) w dużych dawkach jest coraz częściej stosowana w Japonii. jest coraz częściej stosowana w chemioterapii uzupełniającej raka piersi w Japonii. Jednak bezpieczeństwo i tolerancja wysokich dawek FEC nie zostały dobrze ocenione u japońskich pacjentek z rakiem piersi. japońskich pacjentek z rakiem piersi. Zbadaliśmy wykonalność FEC (75) (fluorouracyl: 500 mg/m(2), epirubicyna: 75 mg/m(2) i cyklofosfamid: 500 mg/m(2), co 3 tygodnie, 6 cykli) jako chemioterapii uzupełniającej u 59 pacjentek z pierwotnym rakiem piersi. pacjentek. Spośród tych pacjentek 56 (94,9%) ukończyło 6 cykli-FEC. Średnia epirubicyny wynosiła 431,7 mg/m(2) (95,9% zamierzonej dawki 450 mg/m(2)). Czterdziestu pięciu (76,2%) z 59 pacjentów doświadczyło neutropenii 3. lub 4. stopnia. lub 4, podczas gdy wskaźniki gorączkowej neutropenii (stopień 3) i zakażenia (stopień 2) wynosiły odpowiednio 3,4% i 10,2%. Niedokrwistość (88,2%), zmęczenie (42,4%), nudności (40,6%), zaburzenia czynności wątroby (40,7%) i wymioty (18,7%), jednak większość z nich była łagodna i sklasyfikowana jako większość z nich była łagodna i sklasyfikowana jako stopień 1 lub 2. U żadnego pacjenta nie wystąpiły objawy niewydolności serca. Badanie to pokazuje, że FEC (75) jest dobrze tolerowany jako chemioterapii uzupełniającej u japońskich pacjentek z rakiem piersi. --- Antracykliny należą do najbardziej aktywnych leków stosowanych w leczeniu zaawansowanego raka piersi. raka piersi. Stwierdzono, że epirubicyna jest równie skuteczna jak doksorubicyna przy równomolowych dawkach, ale jest znacznie lepiej tolerowana, zwłaszcza pod względem łysienia, leukopenii i toksyczności sercowej. Rola schematów zawierających antracyklinę w leczeniu uzupełniającym raka piersi była badana tylko przez kilka zespołów badawczych. zespołów prowadzących badania kliniczne. W 1986 r. French Adjuvant Study Group (FASG) rozpoczęła randomizowane badanie mające na celu zbadanie randomizowane badanie mające na celu zbadanie koncepcji intensywności dawki, jak również optymalnego czasu trwania leczenia u pacjentek z wczesnym rakiem piersi. Pomiędzy W latach 1986-1990 do badania włączono 621 pacjentek, z których 595 poddano ocenie. można było ocenić. Pacjentki randomizowano do 1 z 3 grup leczenia: Grupa A (n = 207) otrzymywała FEC 50 (fluorouracyl 500 mg/m2, epirubicyna 50 mg/m2 plus cyklofosfamid 500 mg/m2) co 21 dni przez 6 cykli; Grupa B (n = 193) otrzymywała FEC 50 co 21 dni przez 3 cykle; Grupa C (n = 195) otrzymywała FEC 75 (fluorouracyl 500 mg/m2, epirubicyna 75 mg/m2 plus cyklofosfamid 500 mg/m2) co 21 dni przez 3 cykle. Radioterapia lokoregionalna była podawana po trzecim cyklu chemioterapii we wszystkich ramionach leczenia. Kliniczne czynniki prognostyczne były podobne pomiędzy grupami leczenia. Około 62% wszystkich pacjentów miało 1 do 3 dodatnich węzłów chłonnych; 50% pacjentów miało dodatni receptor hormonalny i 73% pacjentów miało stopień 2 do 3 w skali Scarffa-Blooma Richardsona (SBR). 595 pacjentów (207, 193 i 195 pacjentów w grupach A, B i C, odpowiednio), którzy otrzymały łącznie 2301 cykli chemioterapii.(ABSTRAKT SKRÓCONY DO 250 SŁÓW) --- Wstęp: Autorzy ocenili długoterminową skuteczność i działania niepożądane u pacjentek z niezaawansowanym, jednostronnym, zapalnym rakiem piersi (IBC), które otrzymały jednorodne leczenie z intensywną chemioterapią indukcyjną, a następnie schemat podtrzymujący. METODY: Sto dwadzieścia pacjentek przydzielono losowo do grupy otrzymującej wysokie dawki fluorouracyl, epirubicynę i cyklofosfamid (FEC-HD) (fluorouracyl 750 mg/m(2) w dniach od 1 do 4, epirubicyna 35 mg/m(2) w dniach od 2 do 4 oraz cyklofosfamid 400 mg/m(2) w dniach od 2 do 4 przez 4 cykle co 21 dni) z lenograstymem lub bez lenograstymu. Leczenie lokoregionalne składało się z zabiegu chirurgicznego i/lub radioterapię. Chemioterapia podtrzymująca obejmowała FEC 75 (fluorouracyl 500 mg/m(2), epirubicyna 75 mg/m(2) i cyklofosfamid 500 mg/m(2) w dniu 1 co 21 dni przez 4 cykle). przez 4 cykle). Leczenie hormonalne nie było dozwolone. WYNIKI: Bezpieczeństwo schematu FEC-HD opisano wcześniej. Wśród 102 pacjentów, którzy przeszli operację, całkowitą odpowiedź patologiczną (pCR) osiągnęło osiągnięta przez 23,5% pacjentów z guzami piersi i przez 31,4% pacjentów z zajętych pachowych węzłów chłonnych. Ogólny wskaźnik pCR wyniósł 14,7%. Stu dziewięciu pacjentów otrzymało FEC 75. Po medianie 10 lat obserwacji, przeżycie wolne od choroby (ang. przeżycia wolnego od choroby (DFS) i przeżycia całkowitego (OS) wyniosły odpowiednio 35,7% i 41,2%, odpowiednio. Mediana DFS wyniosła 39 miesięcy (95% przedział ufności [95% CI], 25-53 miesięcy), a mediana przeżycia wyniosła 61 miesięcy (95% CI, 43-79 miesięcy). U pięciu pacjentów wystąpił przejściowy spadek frakcji wyrzutowej lewej komory lewej komory bez zastoinowej niewydolności serca. W grupie lenograstymu u 1 pacjenta ostra białaczka szpikowa M2, a u 1 pacjenta wystąpił zespół mielodysplastyczny. zespół mielodysplastyczny. WNIOSKI: Chemioterapia indukcyjna FEC-HD, a następnie schemat podtrzymujący FEC 75 miały umiarkowaną i ostrą toksyczność długoterminową i prowadziły do wysokich wskaźników DFS i OS u pacjentów z IBC. --- Celem tego badania, wykorzystującego jednoetapowy projekt Fleminga, było zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania docetakselu Taxotere 100 x mg x m(-2) i FEC 75 cyklofosfamidu 500 mg x m(-2), fluorouracylu 500 x mg x m(-2) i epirubicyny 75 mg x m(-2), w naprzemiennych i sekwencyjnych schematach w leczeniu pierwszego rzutu przerzutowego raka piersi. Sto trzydzieści sześć kobiet zostało losowo przydzielono do jednego z trzech schematów leczenia: DTX 100 plus FEC 75, naprzemiennie przez osiem kursów (ALT); cztery kursy DTX 100, a następnie cztery kursy FEC 75 (SEQ T); lub cztery kursy FEC 75, a następnie cztery kursy DTX 100 (SEQ F). U stu trzydziestu jeden kobiet można było ocenić odpowiedź guza. Chociaż wyniki leczenia były równoważne w dwóch ramionach sekwencyjnych i schemacie naprzemiennym (P=0,110, nieistotne), odsetek odpowiedzi był mniej zachęcający w ramieniu SEQ F. w ramieniu SEQ F (52,3%) niż w pozostałych dwóch ramionach (71,1% dla ALT i 70,5% dla SEQ T), w których najpierw podawano docetaksel. Czas do do progresji był podobny w ramionach ALT, SEQ T i SEQ F (odpowiednio 9,5, 9,3 i 10,4 miesiąca). miesięcy). Neutropenię stopnia 3-4 obserwowano u prawie wszystkich pacjentów; gorączkowa neutropenia wystąpiła u 9% (ALT), 16% (SEQ T) i 2% (SEQ F) pacjentów. pacjentów. Niewielu pacjentów (< lub =9%) rozwinęło toksyczność niehematologiczną stopnia 3-4. toksyczności. Względna intensywność dawki wynosiła 97-99% dla wszystkich schematów. Wszystkie schematy leczenia schematy leczenia były aktywne i dobrze tolerowane. --- CEL: Ocena czasu trwania i intensywności dawki schematów opartych na epirubicynie u pacjentek przed menopauzą z rakiem piersi z dodatnimi węzłami chłonnymi. PACJENTKI I METODY: W latach 1986-1990, 621 pacjentek z operacyjnym rakiem piersi losowo przydzielono do grupy otrzymującej fluorouracyl (Roche SA, Basel, Szwajcaria) w dawce 500 mg/m2, epirubicyny (Pharmacia SA, Mediolan, Włochy) w dawce 50 mg/m2 oraz cyklofosfamid (Asta Medica AG, Frankfurt, Niemcy) w dawce 500 mg/m2 co 21 dni (FEC 50) przez sześć cykli (6 FEC 50); FEC 50 przez trzy cykle (3 FEC 50); lub ten sam schemat z epirubicyną (FEC 50); lub ten sam schemat z epirubicyną w dawce 75 mg/m2 (FEC 75) przez trzy cykle (3 FEC 75). Wszyscy wszyscy pacjenci w trzech ramionach otrzymali napromienianie ściany klatki piersiowej pod koniec trzeciego cyklu. WYNIKI: Po 131-miesięcznej medianie obserwacji, 10-letnie przeżycie wolne od choroby (DFS) wyniosło 53,4%. (DFS) wynosiło odpowiednio 53,4%, 42,5% i 43,6% (P =,05) w trzech ramionach. Porównania parami wykazały, że 6 FEC 50 było lepsze zarówno od 3 FEC 50 (P =.02) i do 3 FEC 75 (P =.05). 10-letnie przeżycie całkowite (OS) dla ramienia 6 FEC 50 wynosiło 64,3%, dla ramienia 3 FEC 50 wynosiło 56,6%, a dla ramienia 3 FEC 75, wyniosło odpowiednio 59,7% (P =,25). Porównania parami pokazują, że 6 FEC 50 było bardziej skuteczne niż 3 FEC 50 (P =.10). Analiza regresji Coxa wykazała, że OS był istotnie lepszy w ramieniu 6 FEC 50 niż w ramieniu 3 FEC 50 niż w ramieniu 3 FEC 50 (P = 0,046). Nie stwierdzono ciężkich zakażeń (stopień 3 do 4), ostrej toksyczności kardiologicznej, lub zgonów z powodu toksyczności. Tylko u pięciu pacjentów wystąpiły opóźnione zaburzenia czynności serca, a u trzech pacjentów rozwinęła się ostra białaczka szpikowa. WNIOSEK: Po długoterminowej obserwacji w warunkach adiuwantowych, korzyść ze stosowania FEC 50 w porównaniu z trzema cyklami, niezależnie od dawki, jest wysoce istotna pod względem DFS. istotna w odniesieniu do DFS. Jeśli chodzi o OS, grupa otrzymująca sześć cykli FEC 50 ma znacznie lepsze wyniki niż grupa otrzymująca trzy cykle FEC 50. FEC 50. --- Podczas gdy stosowanie antagonistów receptora 5-HT3 jest wyraźnie uzasadnione u pacjentów otrzymujących cisplatynę, ich rola w przypadku leków o mniejszym działaniu wymiotnym nadal nie została określona. Celem Celem naszego randomizowanego badania była weryfikacja skuteczności pojedynczej standardowej dawki trzech antagonistów receptora 5-HT3 w chemioterapii o umiarkowanym działaniu wymiotnym. Sześćdziesiąt nieleczonych chemioterapią pacjentek z rakiem piersi w wieku od 30 do 71 lat, P.S. = 0-1, otrzymujących 5-fluorouracyl-epirubicynę-cyklofosfamid (FEC 75) co 21 dni lub cyklofosfamid-metotreksat-5-fluorouracyl (CMF) lub epirubicynę w dawce 120 mg/m2 lub wysoka dawka mitomycyny-metotreksatu-mitoksantronu (MMM) q 14 dni (+ G-CSF) lub 100 mg/m2 epirubicyny (+ G-CSF) randomizowano do otrzymywania, 15 minut przed chemioterapią chemioterapią, bolus 8 mg i.v. ondansetronu lub 3 mg i.v. granisetronu lub 5 mg i.v. tropisetronu. i.v. tropisetron i nie otrzymywali dalszego leczenia przeciwwymiotnego w kolejnych dniach. 180 cykli poddano ocenie. Całkowita ochrona (brak epizodów wymiotów) wynosiła odpowiednio 75%, 70% i 70% w fazie ostrej oraz 70%, 82% i 72% w fazie opóźnionej. a brak nudności wynosił 56%, 37% i 20% w fazie ostrej oraz 50%, 35% i 27% w fazie opóźnionej. odpowiednio 50%, 35% i 27% w fazie opóźnionej. Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i brak lub łagodne nudności) wyniosła 74%, 58,6% i 50,8% w fazie ostrej i odpowiednio 64%, 63,7% i 47,3% w fazie opóźnionej. W analizie statystycznej nie stwierdzono istotnych różnic między trzema lekami w odniesieniu do ostrych wymiotów, podczas gdy ondansetron był lepszy od granisetronu i tropisetronu w ostrych (p = 0,018; p < 0,05) i opóźnionych nudnościach (p = 0,104; p < 0,01). Ta aktywność jest praktycznie taka sama jak ta, którą zgłosiliśmy (Ann Oncol 1994; 6, suppl 8: 204) z dawką nasycającą w dniu 1 i podtrzymującą przez kolejne 2-5 dni, ale ze znacznie korzystniejszym stosunkiem kosztów do korzyści. --- CEL: Określenie, czy czas trwania i dawka epirubicyny modyfikują długoterminowe wyniki leczenia długoterminowe wyniki leczenia pacjentek z przerzutowym rakiem piersi (MBC). PACJENCI I METODY: Czterysta siedemnaście pacjentek z MBC nieotrzymujących antracyklin randomizowano do otrzymania jednego z następujących schematów: ramię A: 11 cykli fluorouracylu 500 mg/m(2), epirubicyny 75 mg/m(2) i cyklofosfamidu 500 mg/m(2) (FEC 75) co 21 dni; ramię B: cztery cykle FEC 100 (ten sam schemat, ale z epirubicyną 100 mg/m(2)), a następnie osiem cykli FEC 50 (epirubicyna 50 mg/m(2)); oraz ramię C: cztery cykle FEC 100, a następnie ponowne rozpoczęcie tego samego schematu przy progresji choroby w przypadku wcześniejszej odpowiedzi lub stabilizacji. WYNIKI: Toksyczność hematologiczna była podobna. Nudności/wymioty i zapalenie jamy ustnej występowały znacznie rzadziej w ramieniu A, podobnie jak frakcja wyrzutowa lewej komory w ramieniu C (A = sześciu pacjentów, B = pięciu pacjentów i C = jeden pacjent). Sześciu pacjentów zmarło z powodu infekcji (A = czterech pacjentów i C = dwóch pacjentów). Po czterech cyklach, wskaźnik obiektywnej odpowiedzi (ORR) był lepszy w przypadku FEC 100 niż w przypadku FEC 75 (odpowiednio 49,2% i 40%; P: =,07). ORR był lepszy w przypadku dłuższych schematach (ramię A, 56,9%; B, 64%; i C, 47,6%; P: =,06) i wynosił 41% po drugiej linii FEC 100. drugiej linii FEC 100. Po medianie obserwacji wynoszącej 41 miesięcy, odpowiedź i czas do progresji (TTP) były znacząco lepsze w przypadku ramienia B, dłuższego schematu (P: =.012 i P: < 10(-3), odpowiednio). Mediana czasu przeżycia dla ramion A, B i C były podobne (17,9, 18,9 i 16. 3 mies, odpowiednio; P: =.49). WNIOSEK: W MBC dłuższe schematy oparte na epirubicynie są lepsze pod względem czasu trwania odpowiedzi i TTP. czas trwania odpowiedzi i TTP. Schematy FEC 100 poprawiają ORR. Jednak cztery początkowe cykle FEC 100 i identyczne ponowne leczenie w przypadku progresji choroby zapewniły przeżycie całkowite równoważne dłuższym schematom. --- Wstęp: Terapia FEC (5-FU + epirubicyna + cyklofosfamid) była stosowana jako chemioterapia adiuwantowa u pacjentek z chemioterapii uzupełniającej u pacjentek z rakiem piersi z dodatnimi węzłami chłonnymi. Celem tego badania była ocena odporności gospodarza i skutków ubocznych terapii FEC. Obserwowano również wpływ doustnego podawania grzybni Lentinus edodes (LEM). obserwowano. METODY: Do badania włączono dziesięciu pacjentów. W leczeniu zastosowano 5-FU (500 mg/m2), epirubicyną (75 mg/m2) i cyklofosfamidem (500 mg/m2) podawano co 21 dni przez 2 cykle, a LEM (9 g/dzień po) podawano podczas 2. cyklu. cyklu. WYNIKI: Aktywność komórek NK i liczba białych krwinek zmniejszyły się w 7 dnia po terapii i powróciły do normy 21 dnia. Jednak aktywność komórek NK aktywność komórek NK i liczba białych krwinek nie zmniejszyły się, gdy terapia FEC była stosowana z LEM po. WNIOSKI: Terapia FEC 75 wywarła pewien wpływ na odporność gospodarza, a LEM z terapią terapia FEC 75 mogła zapobiec odporności gospodarza. --- Od maja 1991 r. do grudnia 1996 r. 326 pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi z przerzutami z przerzutami do wieloośrodkowego, randomizowanego badania klinicznego III fazy z czterema ramionami. czterema ramionami. Pacjentki randomizowano do otrzymywania chemioterapii zgodnie ze schematem FEC (5-fluorouracyl (5-FU) w dawce 500 mg/m2, epidoksorubicyna (EPI) w dawce 75 mg/m2 i cyklofosfamid (CFC)). cyklofosfamid (CFA) 500 mg/m2, dożylnie (i.v.) co 3 tygodnie) lub schematem EM (EPI 75 mg/m2, i.v. co 3 tygodnie; mitomycyna C (MMC) 10 mg/m2, i.v. co 6 tygodni) lub te same schematy z dodatkiem lonidaminy (LND) do czasu progresji choroby (doustnie, trzy razy dziennie, 150+150+300 mg); zaplanowano maksymalnie osiem cykli chemioterapii. zaplanowano maksymalnie osiem cykli chemioterapii. Cel badania był dwojaki: porównanie schematu porównanie schematu EM z powszechnie stosowanym schematem FEC i ocena możliwej roli dodania roli dodania LND. Pacjentki kwalifikowały się do badania, jeśli miały histologicznie histologicznie potwierdzony rak piersi, przerzuty lub nawrót lokoregionalny z mierzalną i/lub możliwą do oceny chorobą i były w wieku od 18 do 70 lat: 318 pacjentek zostało uznanych za kwalifikujących się. Pacjenci z wcześniejszą chemioterapią adiuwantową na bazie antracyklin lub u których wystąpił nawrót choroby w ciągu 6 miesięcy po jakimkolwiek schemacie chemioterapii adiuwantowej. schemacie chemioterapii zostały wykluczone. Toksyczność związana z chemioterapią stopnia > lub = 3 była możliwa do opanowania i nie było znaczącej różnicy między ramionami pod względem pod względem hematologicznych działań niepożądanych. Wpływ na czynność serca był łagodny. Nie zaobserwowano zaobserwowano zwiększonej toksyczności w ramionach LND (poza bólami mięśni w 27-30% przypadków). przypadków). Zaobserwowano znaczący wzrost odsetka całkowitych odpowiedzi w grupie FEC/EM + LND (20,4%) w porównaniu z grupą FEC/EM (10,8%). Mediana czas przeżycia i mediana czasu do progresji dla całej serii wynosiły odpowiednio 608 dni i 273 dni, odpowiednio; EM+/-LND osiągnął znacząco lepsze czas przeżycia i czas do progresji w porównaniu z FEC+/-LND (P=0,01). Wynik ten został potwierdzony również, gdy analiza została ograniczona do pacjentów wcześniej leczonych z adiuwantowymi schematami CMF. Na podstawie tych wyników stwierdzamy, że EM może stanowić cenną alternatywę dla FEC dla pacjentów wymagających schematu pierwszej linii schematu leczenia pierwszego rzutu zaawansowanego/przerzutowego raka piersi, zwłaszcza u pacjentek wcześniej leczonych CMF w leczeniu uzupełniającym. Ponadto stwierdzamy że pomimo lepszego odsetka całkowitych odpowiedzi w ramionach LND, ponieważ nie było nie było wyraźnej przewagi w czasie do progresji lub przeżycia wynikającej z dodania dodanie LND do schematów FEC lub EM, rutynowe stosowanie LND nie jest nie jest uzasadnione poza badaniem klinicznym.
Jakie leki wchodzą w skład schematu FEC-75?
Fluorouracyl, epirubicyna i cyklofosfamid wchodzą w skład schematu FEC-75. Ten schemat chemioterapii jest stosowany w leczeniu raka piersi.