Hormon tarczycy (TH), oprócz swojego "klasycznego" działania na kurczliwość i rytm serca kurczliwość i rytm serca, wydaje się regulować różne wewnątrzkomórkowe wewnątrzkomórkowe szlaki sygnałowe związane z odpowiedzią na stres i przebudową serca. Istnieje Obecnie gromadzone są dowody eksperymentalne i kliniczne wskazujące na korzystny wpływ wpływ TH na ograniczenie uszkodzenia niedokrwiennego mięśnia sercowego, zapobieganie/odwracanie przebudowy serca po zawale. zawału serca i poprawę hemodynamiki serca. Analogi tarczycy zostały już opracowane i mogą umożliwić stosowanie TH w praktyce klinicznej. Jednak skuteczność TH w leczeniu chorób serca czeka obecnie na badania kliniczne. na przetestowanie w dużych badaniach klinicznych. --- Wykazano, że receptor hormonu tarczycy α1 (TRα1) ma kluczowe znaczenie dla dojrzewania kardiomiocytów i odpowiedzi komórkowej na stres. kardiomiocytów i odpowiedzi komórkowej na stres. TRα1 jest zmieniony podczas po niedokrwiennej przebudowie serca, ale fizjologiczne znaczenie tej odpowiedzi nie jest w pełni zrozumiałe. Dlatego w niniejszym badaniu zbadano potencjalne konsekwencje konsekwencje selektywnego farmakologicznego hamowania TRα1 na mechaniczną wydajność serca po zawale. Ostry zawał mięśnia sercowego indukowano u myszy (AMI), podczas gdy zwierzęta poddane operacji pozorowanej służyły jako kontrola (SHAM). Grupę myszy leczono debutylodronedaronem (DBD), selektywnym inhibitorem TRα1 (AMI-DBD). (AMI-DBD). AMI skutkowało niskim poziomem T3 w osoczu i obniżeniem regulacji TRα1 i ekspresji TRβ1. Frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF%) była znacznie zmniejszona w AMI [33 (SEM 2,1) vs 79 (2,5) w SHAM, p < 0,05] i była w AMI-DBD [odpowiednio 22(1,1) vs 33(2,1), p < 0,05]. Masa serca była zwiększona w AMI, ale nie w sercach AMI-DBD, co skutkowało znaczący wzrost wskaźnika napięcia ściany. Ten wzrost naprężenia ściany był towarzyszyła znaczna aktywacja p38 MAPK, kinazy, która jest wrażliwa na rozciąganie mechaniczne i wywiera ujemny efekt inotropowy. Ponadto AMI spowodował nadekspresję łańcucha ciężkiego β-miozyny i zmniejszenie stosunku SR(Ca)ATPazy do fosfolambanu (PLB). Ten ostatni uległ dalszemu zmniejszeniu w AMI-DBD głównie z powodu zwiększonej ekspresji PLB. AMI indukuje regulację w dół sygnalizacji hormonu tarczycy hormonu tarczycy, a farmakologiczne hamowanie TRα1 dodatkowo obniża p38 MAPK i PLB mogą, przynajmniej częściowo, być zaangażowane w tę odpowiedź. zaangażowane w tę odpowiedź. --- Przewlekłe niedokrwienie lub przeciążenie ciśnieniowe zmniejsza sygnalizację hormonu tarczycy (TH) i aktywuje program genów płodowych w sercu. Podczas gdy te cechy mają fizjologiczne znaczenie w rozwijającym się sercu, ich rola w sercu postnatalnym jest przedmiotem dyskusji. postnatalnym są przedmiotem dyskusji. Podawanie TH może zapobiegać zmianom i odbudować serce po "zdarzeniu indeksowym", takim jak niedokrwienie. niedokrwienie. TH wpływa na przebudowę serca poprzez ograniczenie urazu reperfuzyjnego, a w późniejszych stanach późniejszych stanach, indukując wyraźne zmiany w geometrii komory serca w sposób w sposób zależny od czasu. Ponadto podawanie TH może przekształcić patologiczny w fizjologiczny przerost. Efekty te są wynikiem korzystnej przebudowy komórkowej. remodelingu komórkowego. Podczas gdy wstępne badania kliniczne dostarczają zachęcających wyników, potencjał i skuteczność TH w leczeniu chorób serca wciąż czekają na ocenę w dużych badaniach klinicznych. ocenę w dużych badaniach klinicznych. --- Hormon tarczycy (TH) ma kluczowe znaczenie w różnicowaniu komórek serca (regulując białek kurczliwych i geometrii komórek), a efekt ten może być potencjalnie wykorzystać terapeutycznie w odwracaniu procesu de-różnicowania, który leży u podstaw przebudowy serca po niedokrwieniu. Ostry zawał mięśnia sercowego został indukowany u samców szczurów Wistar przez podwiązanie lewej tętnicy wieńcowej (AMI, n = 8), podczas gdy zwierzęta poddane operacji pozorowanej służyły jako kontrola (SHAM, n = 8). 13 tygodni po AMI, TH był podawano w grupie zwierząt przez 4 tygodnie (AMI-THYR, n=9). TH znacząco zwiększyło beta-MHC i zmniejszyło ekspresję alfa-MHC w mięśniu sercowym. Tej towarzyszyły zmiany w geometrii serca: wskaźnik sferyczności (SI, stosunek osi długiej do krótkiej) wynosił 1,95 (SEM, 0,02) w SHAM, 1,51(0,03) w AMI i 1,64(0,03) w AMI-THYR, p<0,05. W konsekwencji czynność serca serca uległa znacznej poprawie: frakcja wyrzutowa lewej komory (EF%) wynosiła 74,5% (SEM, 2,8) w SHAM vs 29,5% (2,1) w AMI i 40,0% w AMI-THYR, p<0,05. Ponadto +dp/dt i -dp/dt wynosiły 4250 (127) i 2278 (55) w SHAM vs 2737 (233) i 1508 (95) w AMI vs 3866 (310) i 2137 (111) w AMI -THYR, odpowiednio, p<0,05. Leczenie TH częściowo odwraca dysfunkcję serca u szczury ze starym zawałem mięśnia sercowego poprzez korzystną zmianę komory serca geometria i ekspresja izoform miozyny. Hormon tarczycy, w przeciwieństwie do obecnych terapie, wydaje się być paradygmatem interwencji terapeutycznej, która ma na celu przywrócenie geometrii serca i może okazać się nowym skutecznym sposobem leczenia niewydolności serca. niewydolności serca. --- W niniejszym badaniu zbadano, czy zmiany w sygnalizacji hormonu tarczycy (TH) sygnalizacja może wystąpić po ostrym zawale mięśnia sercowego (AMI) z możliwymi fizjologicznymi konsekwencjami dla pracy mięśnia sercowego. TH może regulować kilka geny kodujące ważne białka strukturalne i regulatorowe, w szczególności poprzez receptor TR alfa 1, który dominuje w mięśniu sercowym. AMI indukowano u szczurów przez podwiązanie lewej tętnicy wieńcowej, podczas gdy zwierzęta pozorowane służyły jako kontrola. jako kontrola. Spowodowało to upośledzenie funkcji serca u zwierząt z AMI po 2 i 13 tygodniach, któremu towarzyszyło przesunięcie ekspresji izoform miozyny w kierunku fenotypu płodowego w obszarze bez zawału. Przerost serca był widoczny w sercach AMI po 13 tygodniach, ale nie po 2 tygodniach. Odpowiedź ta była związana z zróżnicowanym wzorcem zmian TH w 2 i 13 tygodniu; poziomy T(3) i T(4) w osoczu w osoczu nie uległy zmianie po 2 tygodniach, ale T(3) był znacznie niższy, a T(4) pozostały niezmienione po 13 tygodniach. Dwukrotny wzrost ekspresji TR alfa 1 zaobserwowano zaobserwowano po 13 tygodniach w obszarze bez zawału, P <0,05 w porównaniu z operacją pozorowaną, podczas gdy ekspresja TR alfa 1 pozostała niezmieniona po 2 tygodniach. 2,2-krotny spadek ekspresji TR beta 1 stwierdzono w obszarze bez zawału po 13 tygodniach, P<0,05, podczas gdy nie zaobserwowano zmian w ekspresji TR beta 1 po 2 tygodniach. Równoległe badania z kardiomiocytami noworodków wykazały, że podawanie fenylefryny (PE) spowodowało 4,5-krotny wzrost ekspresji TR alfa 1 i 1,6-krotny spadek ekspresji TR beta 1 w porównaniu z nieleczonymi, P<0,05. Podsumowując, dysfunkcja serca, która występuje na późnych etapach po AMI, jest związana z zwiększoną ekspresją receptora TR alfa 1 i niższymi krążącymi poziomem trójjodotyroniny. Zatem stan receptora apo-TR alfa 1 może przeważać przyczyniając się do fenotypu serca płodu. Ponadto, regulacja w dół TR beta 1 również przyczynia się do zmian fenotypowych płodu. sygnalizacja alfa1-adrenergiczna jest, przynajmniej częściowo zaangażowana w tę odpowiedź. --- Cukrzyca typu 1 (TOD) zwiększa ryzyko choroby wieńcowej i zawału mięśnia sercowego. zawału mięśnia sercowego i charakteryzuje się wyjściową dysfunkcją serca. My zbadaliśmy wpływ TOD na przebudowę po zawale (REM) i rolę hormonu tarczycy (TH) w tej odpowiedzi. Ostry zawał mięśnia sercowego (AMI) indukowano u szczurów z cukrzycą typu I (TOD) i u szczurów bez cukrzycy (NTOD-AMI), szczury pozorowane służyły jako kontrola (SHAM). AMI spowodowało niedoczynność tarczycy z powodu znacznego obniżenia poziomu receptorów TH TRa1 i TRbeta1 w mięśniu sercowym TOD, podczas gdy nie zaobserwowano zmian w stężeniu T3 lub T4 w osoczu. Odpowiedź ta była związana ze zwiększoną ekspresją beta-MHC oraz wyraźnymi zmianami w funkcji i geometrii serca: EF% zmniejszyła się w TOD-AMI w porównaniu do NTOD-AMI. Wymiary komory skurczowej i rozkurczowej były skurczowe i rozkurczowe, bez jednoczesnego wzrostu grubości ścian. Zatem WTI (stosunek LVIDd/2 x grubość ściany tylnej), wskaźnik naprężenia ściany, był istotnie znacznie zwiększony w TOD-AMI. Brak pogrubienia ścian w sercach TOD-AMI był związany ze zmianami w sygnalizacji przerostu kinazy indukowanej rozciąganiem: fosforylowana sygnalizacji: poziomy fosforylowanej (p) ERK i p-p38 MAPK nie uległy zmianie w TOD-AMI w porównaniu z sercami bez zawału (TOD-SHAM) i sercami NTOD-A MI. Podawanie TH po AMI zapobiegało niedoczynności tarczycy i powodowało zmniejszenie ekspresji beta-MHC, zwiększenie pogrubienia ściany i normalizację i normalizację naprężenia ściany, podczas gdy indukowana rozciąganiem aktywacja p38 MAPK była zwiększona. Wnioskujemy że cukrzyca zaostrza przebudowę serca po niedokrwieniu i że niedoczynność tarczycy niedoczynność tarczycy może być zaangażowana w tę odpowiedź. --- W erze po reperfuzji, molekularne i genetyczne mechanizmy kardioprotekcji i regeneracji stanowią nowe wyzwania terapeutyczne w celu ograniczenia rozmiar zawału i zminimalizować przebudowę po niedokrwieniu po ostrym zawale mięśnia sercowego (AMI). zawału mięśnia sercowego (AMI). Aktywacja mechanizmów przeżycia komórek może być promowana przez podawanie leków zewnętrznych, stymulację mechanizmów wewnętrznych oraz manipulacje genetyczne w celu usunięcia lub zastąpienia patologicznych genów lub zwiększenia ekspresji genów. ekspresji genów. Wśród wewnętrznych mechanizmów regulacyjnych układu sercowo-naczyniowego, hormony tarczycy hormony tarczycy (TH) mogą odgrywać fundamentalną rolę. TH odgrywają kluczową rolę w rozwoju i homeostazie układu sercowo-naczyniowego zarówno w warunkach fizjologicznych, jak i patologicznych. patologicznych. W eksperymentalnym AMI wykazano, że TH wpływa na kurczliwość serca, funkcję lewej komory (LV) i przebudowę. Kilka badania eksperymentalne wyraźnie wykazały, że TH uczestniczą w regulacji molekularnych mechanizmów molekularnych mechanizmów angiogenezy, kardioprotekcji, metabolizmu serca, i ostatecznie regenerację miocytów, zmiany, które mogą odwrócić remodeling lewej komory remodeling poprzez korzystną poprawę kształtu miocytów i geometrii jamy LV, a tym samym poprawiając wydajność skurczową i rozkurczową. Niniejszy przegląd koncentruje się na roli tarczycy w ewolucji AMI oraz na potencjalnej nowej opcji leczenia AMI związanej z tarczycą. leczenia AMI. --- Żywy mięsień sercowy przechodzi szereg zmian w trakcie przebudowy serca po zawale mięśnia sercowego, których celem jest dostosowanie serca do hemodynamicznego hemodynamicznej. Odpowiedź ta charakteryzuje się reaktywacją programu transkrypcyjnego płodu programu transkrypcyjnego i skutkuje dysfunkcją serca. Zmiany w receptorach hormonu tarczycy (TH) - receptory TH (TR) występują w przebiegu przebudowy serca po zawale remodelingu serca i wydają się przyczyniać do fenotypu płodowego serca. TH może "odbudować" serce po zawale, zapobiegając płodowemu wzorcowi ekspresji białek kurczliwych, normalizując ekspresji białek kurczliwych, normalizując napięcie ściany i optymalizując geometrię komory serca. geometrię komory serca. Efekt ten wydaje się być przypisywany plejotropowym działaniom komórkowym TH. TH promuje wzrost i różnicowanie tkanek oraz korzystnie remodeluje komórki mięśnia sercowego, jednocześnie zwiększając przeżywalność komórek po stresie. TH może stanowić nową opcję terapeutyczną w leczeniu niedokrwiennego mięśnia sercowego. --- Podobieństwa w ekspresji genów sercowych w niedoczynności tarczycy i patologicznej przebudowie lewej komory (LV) po zawale mięśnia sercowego (MI) sugerują rolę dla zaburzonej sygnalizacji hormonu tarczycy (TH) w rozwoju niewydolności serca. niewydolności serca. Zwiększona aktywność komorowa enzymu rozkładającego TH typu 3 dejodynazy (D3) jest uznawana za potencjalną przyczynę. W niniejszym badaniu badaliśmy ekspresję i aktywność D3 w sercu przez okres 8 tygodni po MI u myszy C57Bl/6J. Patologiczna przebudowa nieuszkodzonej części LV kardiomiocytów, zwłóknienie śródmiąższowe i upośledzenie kurczliwości. upośledzenie kurczliwości. Zmiany te były maksymalne i stabilne od pierwszego tygodnia, podobnie jak stopień poszerzenia LV. Stwierdzono silną indukcję aktywności D3 która była podobnie stabilna w badanym okresie. Poziomy T(4) w osoczu Poziomy T (4) w osoczu były przejściowo zmniejszone w 1 tygodniu po MI, ale poziomy T (3) pozostały w normie. Wysoka aktywność D3 była związana ze zwiększoną ekspresją mRNA D3 w 1, ale nie w 4 i 8 tygodniu po MI. Immunohistochemia zlokalizowała białko D3 do kardiomiocytów. Pomiar in vivo aktywności transkrypcyjnej zależnej od TH w kardiomiocytach przy użyciu testu reporterowego lucyferazy wykazał 48% u myszy po zawale serca w porównaniu do zwierząt poddanych operacji pozorowanej, co było związane z 50% spadkiem stężenia T(3) w tkance LV. Podsumowując, patologiczna przebudowa komór po MI u myszy prowadzi do wysokiej i stabilnej indukcji stabilnej indukcji aktywności D3 w kardiomiocytach i miejscowej niedoczynności tarczycy. stan. --- Wywołany przeciążeniem ciśnieniowym przerost mięśnia sercowego skutkuje patologicznym typem z aktywacją kaskad sygnalizacyjnych, takich jak szlak zewnątrzkomórkowej kinaza regulowana sygnałem pozakomórkowym (ERK), która promuje negatywny remodeling serca i zmniejszenie funkcji skurczowej. Natomiast hormon tarczycy pośredniczy w fizjologicznym typie przerostu, powodując zwiększoną kurczliwość kurczliwości. Ponadto, działanie hormonu tarczycy jest zmniejszone w indukowanym ciśnieniem przerost serca wywołany przeciążeniem ciśnieniowym. Postawiliśmy hipotezę, że hormon tarczycy moduluje aktywność ERK i że podawanie hormonu tarczycy może zmienić aktywność tej kinazy w przeroście serca indukowanym przez ciśnienie przeciążenie. ERK jest aktywowana przez fosforylację; w związku z tym zbadaliśmy fosforylację ERK w sercach myszy kontrolnych, myszy z niedoczynnością tarczycy i myszy z nadczynnością tarczycy. Ponadto, wpływ leczenia T3 na fosforylację ERK w przerośniętych sercach myszy z poprzecznym zwężeniem aorty (TAC). Wyniki wykazały, że fosforylowana ERK (p-ERK) była zmniejszona o 25% u myszy z nadczynnością tarczycy. myszy z nadczynnością tarczycy. W przeciwieństwie do tego, myszy z niedoczynnością tarczycy wykazywały wzrost p-ERK o 80%. Myszy z TAC wykazywały ponad czterokrotny wzrost p-ERK w porównaniu z myszami kontrolnymi. Co ciekawe, podawanie T3 dramatycznie anulowało indukowaną przez TAC fosforylację ERK (36% niższy w porównaniu z kontrolą). Raf-1 znajduje się przed szlakiem ERK szlaku. Myszy TAC wykazywały 45% wzrost fosforylacji Raf-1 (Ser338). T3 hamowało ten efekt przeciążenia ciśnieniowego i dodatkowo zmniejszało p-Raf-1 (Ser338) o 37% w porównaniu z kontrolą. Nadekspresja receptora receptora hormonu tarczycy-α w hodowanych kardiomiocytach nasilała hamujący wpływ T3 na fosforylację ERK. Doszliśmy do wniosku, że hormon tarczycy ma hamujący wpływ na szlak Raf-1/ERK. Ponadto, leczenie myszy z TAC z T3 hamowało szlak Raf-1/ERK poprzez mechanizm zależny od receptora hormonu tarczycy mechanizm. --- Receptor hormonu tarczycy alfa1 (TRalpha1) ulega ekspresji głównie w mięśniu sercowym. mięśnia sercowego, ale jego funkcja biologiczna w warunkach fizjologicznych lub patologicznych pozostaje w dużej mierze nieznana. W niniejszym badaniu zbadano możliwe interakcje między sygnałami alfa1 adrenergicznymi i hormonami tarczycy na poziomie na poziomie TRalpha1, potencjalne mechanizmy leżące u ich podstaw i konsekwencje fizjologiczne fizjologiczne, a także rolę TRalpha1 w różnicowaniu komórek. Może to mieć mieć znaczenie fizjologiczne, ponieważ zarówno hormon tarczycy, jak i sygnalizacja adrenergiczna są zaangażowane w patofizjologię przebudowy serca. Noworodkowe kardiomiocyty uzyskane od nowonarodzonych szczurów (2-3 dni) poddano działaniu fenylefrynę (PE, agonistę receptorów alfa1-adrenergicznych) przez 5 dni, przy braku lub nadmiarze nadmiaru T3 w pożywce hodowlanej. PE, przy braku T3, spowodował 5,0-krotny wzrost ekspresji TRalpha1 krotny wzrost ekspresji TRalpha1 w jądrze i 2,0-krotny spadek ekspresji TRalpha1 w cytozolu. ekspresji TRalpha1 w cytozolu, P<0.05. W rezultacie, płodowy wzór ekspresji izoform miozyny izoformy z wyraźną ekspresją beta-MHC zaobserwowano w komórkach leczonych PE w porównaniu z komórkami nieleczonymi, P<0,05. PD98059 (inhibitor sygnalizacji ERK) uchylił tę odpowiedź. W obecności T3 w pożywce hodowlanej, ekspresja TRalpha1 została zwiększona 1,6-krotnie w jądrze i 2,0-krotnie w cytozolu w komórkach traktowanych PE-T3 vs PE P<0,05, a płodowy wzór ekspresji izoformy miozyny został zahamowany. Równoległe badania z mioblastami H9c2 wykazały, że zmniejszenie wiązania T3 do receptora TRalpha1 TRalpha1 opóźniało różnicowanie mioblastów serca bez wpływu na proliferację. proliferację. Podsumowując, w kardiomiocytach noworodków, jądrowy TRalpha1 jest nadekspresji po przedłużonej aktywacji sygnalizacji alfa1-adrenergicznej przez PE. Odpowiedź ta wydaje się być procesem zależnym od kinazy ERK. Nadekspresja TRalpha1 może prowadzić do fenotypu serca płodu przy braku dostępności hormonów tarczycy. dostępności hormonów tarczycy. Ponadto TRalpha1 wydaje się być krytyczny w różnicowaniu mięśnia sercowego. różnicowaniu mioblastów. --- Hormon tarczycy ma różny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, a jego działanie na kurczliwość serca, rytm serca i funkcję naczyń krwionośnych jest od dawna od dawna. Jednak pojawiły się nowe dowody na znaczenie hormonu tarczycy w odpowiedzi mięśnia sercowego na niedokrwienie. hormonu tarczycy w odpowiedzi mięśnia sercowego na stres niedokrwienny i serce po zawale mięśnia sercowego. W oparciu o te nowe informacje, niniejszy przegląd podkreśla rolę hormonu tarczycy w niedokrwieniu mięśnia sercowego i niedokrwieniu mięśnia sercowego i przebudowie mięśnia sercowego, możliwe mechanizmy leżące u podstaw i potencjalne implikacje terapeutyczne. implikacje terapeutyczne. Hormon tarczycy lub jego analogi mogą okazać się nowymi terapeutycznymi w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. --- Hormon tarczycy (TH) ma kluczowe znaczenie dla różnicowania tkanek na wczesnych etapach rozwoju. rozwoju, indukuje fizjologiczny przerost i reguluje ekspresję ważnych białek kurczliwych, takich jak izoforma ważnych białek kurczliwych, takich jak izoforma łańcucha ciężkiego miozyny (MHC) i białka cyklu wapniowego. Ponadto TH wydaje się kontrolować odpowiedź na stres poprzez regulację ważnych cząsteczek kardioprotekcyjnych, takich jak szok cieplny białka szoku cieplnego (HSP). W związku z tym w niniejszym badaniu zbadano, czy podawanie TH bezpośrednio po ostrym zawale mięśnia sercowego może korzystnie przebudować mięśnia sercowego po zawale. Ostry zawał mięśnia sercowego wywołano u szczurów przez podwiązanie tętnicy wieńcowej (AMI, n = 10), podczas gdy zwierzęta operowane SHAM służyły jako (SHAM, n = 8). TH podawano przez 13 tygodni (AMI-THYR, n = 9). Funkcja skurczowa serca i przebudowa komory lewej komory (LV) była oceniano za pomocą seryjnej echokardiografii oraz w preparatach serca Langendorffa. AMI znacząco zmniejszył frakcję wyrzutową LV (EF%); 30,0 (s.e.m., 2,3) vs. 73,8 (1,8) w SHAM, P < 0,05. Ponadto +dp/dt i -dp/dt (w mmHg/s) wynosiły odpowiednio 4,051 (343) i 2,333 (118) odpowiednio dla SHAM vs. 2,102 (290) i 1,368 (181) dla AMI, P < 0,05. Dzięki leczeniu TH EF% wzrosła do 49,5 (2,7) w AMI-THYR, P < 0,05, podczas gdy +dp/dt i -dp/dt (w mmHg/s) wynosiły 3,708 (231) i 2,035 (95) dla AMI-THYR, P < 0,05 w porównaniu do AMI. Wyraźny wzrost ekspresji beta-MHC i obniżony stosunek SERCA zmniejszony stosunek SERCA / fosfolambanu stwierdzono w żywotnym mięśniu sercowym AMI którym zapobiegało TH. Ponadto zawartość białka szoku cieplnego 70 w mięśniu sercowym była zmniejszona w sercach AMI i była znacząco zwiększona po leczeniu TH . Zaobserwowano elipsoidalne przekształcenie komory LV za pomocą TH; wskaźnik sferyczności serca wskaźnik sferyczności serca (stosunek osi długiej do krótkiej, SI) wynosił 1,98 (0,03) dla SHAM, 1,52 (0,05) dla AMI i 1,72(0,02) dla AMI-THYR, P < 0,05. Podsumowując, długotrwałe podawanie TH bezpośrednio po AMI powoduje trwałą poprawę hemodynamiki serca. hemodynamiki serca. --- Wcześniej wykazano, że regulatory fizjologicznego wzrostu, takie jak hormon tarczycy (TH) mogą korzystnie przebudowywać niedokrwiony mięsień sercowy. Tutaj, dalej badaliśmy, czy efekt ten można zachować w obecności chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, która przyspiesza przebudowę serca i zwiększa śmiertelność po zawale mięśnia sercowego. Ostry zawał mięśnia sercowego (AMI) wywołano przez podwiązanie lewej tętnicy wieńcowej u szczurów z cukrzycą typu I (DM) indukowaną podaniem streptozotocyny (STZ; 35 mg/kg; i.p.), podczas gdy zwierzęta poddane operacji pozorowanej służyły jako kontrola (SHAM). AMI spowodował wyraźne zmiany w funkcji i geometrii serca; EF% był znacząco zmniejszony w DM-AMI [37,9 ± 2,0 vs. 74,5 ± 2,1 w DM-SHAM]. Wymiary komory skurczowej i rozkurczowej skurczowej i rozkurczowej były zwiększone bez jednoczesnego wzrostu grubości ściany i a tym samym wskaźnik napięcia ściany [WTI, stosunek (średnica wewnętrzna lewej komory przy rozkurczu)/2*(grubość ściany tylnej)], wskaźnik naprężenia ściany, okazał się był istotnie zwiększony w DM-AMI; 2,27 ± 0,08 w porównaniu z 1,70 ± 0,05. Analiza echokardiograficzna 2D-Strain wykazała zmniejszone skurczowe odkształcenie promieniowe we wszystkich segmentach we wszystkich segmentach, wskazując na zwiększoną utratę miocytów serca w obszarze związanym z zawałem i mniejszy przerost kompensacyjny w segmentach żywotnych. Tej towarzyszył wyraźny spadek ekspresji receptorów TRα1 i TRβ1 w mięśniu sercowym z cukrzycą bez zmian w krążących T3 i T4. Odpowiednio, ekspresja genów docelowych TH związanych z kurczliwością serca była zmieniona; β-MHC i PKCα były znacznie zwiększone. Podawanie TH (L-T4 i L-T3) zapobiegło tym zmianom i spowodowało zwiększenie EF%, normalne naprężenie ściany i zwiększone skurczowe odkształcenie promieniowe we wszystkich segmentach mięśnia sercowego. Ostry zawał mięśnia sercowego u szczurów z cukrzycą powoduje obniżenie regulacji receptora TH z ważnymi konsekwencjami fizjologicznymi. Leczenie TH zapobiega tej reakcji i poprawia hemodynamikę serca.
Czy hormon tarczycy wpływa na przebudowę serca?
TH wpływa na przebudowę serca