KONTEKST: Choroba Gravesa-Basedowa (GD) jest ogólnoustrojowym zespołem autoimmunologicznym obejmującym objawy w tkance łącznej tarczycy i oczodołu. Związek między tymi między tymi dwiema tkankami w GD wymyka się naszemu zrozumieniu. Pacjenci z GD mają zwiększoną częstotliwość krążących komórek linii monocytów znanych jako fibrocyty. Te fibrocyty infiltrują tkanki łączne oczodołu w oftalmopatii związanej z tarczycą i wyrażają funkcjonalną i wykazują ekspresję funkcjonalnego receptora TSH (TSHR). CEL: Celem badania była identyfikacja i charakterystyka fibrocytów CD34(+) fibrocytów w tkance tarczycy. PROJEKT/OTOCZENIE/UCZESTNICY: Pacjenci poddawani tyreoidektomii chirurgicznej w dwóch akademickich ośrodkach medycznych zostali zrekrutowani do badania. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Przeprowadziliśmy immunohistochemię, cytometrię przepływową, PCR w czasie rzeczywistym, test ELISA specyficzny dla cytokin i różnicowanie komórek. WYNIKI: Komórki CD34(+)ColI(+)CXCR4(+)TSHR(+) można zidentyfikować in situ w tkance tarczycy od dawców z tkanki tarczycy od dawców z GD, zapaleniem tarczycy Hashimoto lub w tkance normalnej tkance. Fibroblasty tarczycy wyhodowane z tych gruczołów wyrażają fenotyp CD34(-)ColI(+)CXCR4(+)TSHR(+). Poziomy TSHR są wyższe niż w fibroblastach oczodołowych. Podczas leczenia TSH fibroblasty tarczycy wytwarzają IL-6 i IL-8. Indukcja IL-6 może być blokowana przez deksametazon, chemiczny inhibitor chemiczny inhibitor Akt/Pkb, a także poprzez znokautowanie Akt za pomocą specyficznego małego interferującym RNA. Pod wpływem TGF-β lub rozyglitazonu fibroblasty tarczycy różnicują się odpowiednio w miofibrocyty lub adipocyty. WNIOSKI: Fibroblasty tarczycy ColI(+)CXCR4(+)TSHR(+) przypominają fibroblasty oczodołu fibroblasty i krążące fibrocyty. Fibrocyty CD34(+) wydają się infiltrować obie tkanki w GD. Fibroblasty tarczycy tracą ekspresję CD34 w hodowli, w przeciwieństwie do fibroblasty oczodołowe i krążące fibrocyty. Fibrocyty i ich pochodne fibroblasty mogą uczestniczyć w patogenezie autoimmunizacji tarczycy po aktywacji TSHR. aktywacji TSHR. Mogą one stanowić cel terapeutyczny dla tych chorób. --- TŁO: Wiadomo, że otyłość wiąże się z wyższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy. chorób sercowo-naczyniowych, zespołu metabolicznego i cukrzycy. Hormon tyreotropowy (TSHR) jest receptorem dla hormonu tyreotropowego (TSH lub tyreotropiny). (TSH lub tyreotropiny), kluczowego regulatora funkcji tarczycy. Ekspresja TSHR, niegdyś uważany za ograniczony do tyreocytów, został jak dotąd w wielu tkankach pozatarczycowych, w tym w wątrobie i tłuszczu. Poprzednie badania wykazały, że ekspresja TSHR jest regulowana w górę, gdy preadipocyty różnicują się w dojrzałe adipocyty, co sugeruje możliwą rolę TSHR w adipogenezie. adipogenezie. Pozostaje jednak niejasne, czy ekspresja TSHR w adipocytach jest zaangażowana w patogenezę otyłości. METODY: W niniejszym badaniu przeanalizowano ekspresję TSHR w tkankach tłuszczowych myszy i ludzi. i człowieka, a także oceniono jej związek z otyłością. WYNIKI: Wykazaliśmy tutaj, że ekspresja TSHR była zwiększona zarówno na poziomie mRNA, jak i białka, gdy preadipocyty 3T3-L1 były indukowane do różnicowania. Zablokowanie TSHR zablokowało różnicowanie adipocytów preadipocytów 3T3-L1 jak oceniono za pomocą barwienia Oil-red-O dla akumulacji lipidów i analiz RT-PCR ekspresji mRNA PPAR-γ i ALBP. Wygenerowaliśmy myszy z otyłością (C57/BL6) przez karmienie dietą wysokotłuszczową i stwierdziliśmy, że ekspresja białka TSHR w trzewnych tkankach tłuszczowych tkanki tłuszczowej myszy z otyłością była znacznie wyższa w porównaniu z myszy kontrolnych bez otyłości (P < 0,05). Wreszcie, ekspresję TSHR w tkankach tłuszczowych w tkankach tłuszczowych u 120 pacjentów. Wyniki wykazały, że ekspresja TSHR w podskórnej tkance tłuszczowej jest skorelowana z BMI (wskaźnik masy ciała). WNIOSEK: Podsumowując, wyniki te sugerują, że TSHR jest ważnym regulatorem różnicowania adipocytów. Rozregulowana ekspresja TSHR w w tkankach tłuszczowych jest związana z otyłością, co może wiązać się z mechanizmem nadmiernej adipogenezy. nadmiernej adipogenezy. --- Aby określić względne znaczenie TSH w białej tkance tłuszczowej, porównaliśmy fenotypy fenotypy tkanki tłuszczowej dwóch różnych mysich modeli niedoczynności tarczycy. Modele te różniły się tym, że normalna wzajemna zależność między hormonem tarczycy i TSH była nienaruszona w jednym i zaburzona w drugim. Jeden model, myszy z tyreoidektomią (THYx), miały 100-krotny wzrost TSH i normalny receptor TSH receptor TSH (TSHR); w przeciwieństwie do tego, drugi model, myszy hyt/hyt, miał 120-krotne 120-krotny wzrost TSH, ale niefunkcjonalny TSHR. Chociaż zarówno myszy THYx, jak i hyt/hyt były w stanie ciężkiej niedoczynności tarczycy, stosunek tkanki tłuszczowej najądrzy (mg)/waga ciała (g) (F/B) u myszy THYx był znacznie mniejszy niż u myszy hyt/hyt (8,2 ± 0,43 vs. 14,4 ± 0,40, odpowiednio, P < 0,001). Średnica komórek tłuszczowych u myszy THYx była również mniejsza niż u myszy hyt/hyt (odpowiednio 79 ± 2,8 vs. 105 ± 2,2 μm, P < 0,001), co sugeruje, że TSH indukował lipolizę w tkankach tłuszczowych. Kiedy my przeniesiono funkcjonalny mysi gen TSHR i plazmid kontrolny na przeciwległe strony tłuszczu najądrza myszy hyt/hyt przez wstrzyknięcie plazmidu w połączeniu z elektroporacją, masa tłuszczu po stronie TSHR została zmniejszona do 60% masy po stronie strona kontrolna. Poziomy RNA wrażliwej na hormony lipazy w tłuszczu najądrza zawierającym przeniesiony gen TSHR były dwukrotnie wyższe niż w tkance od strony kontrolnej. Wyniki te wskazują, że TSH działał jako czynnik lipolityczny w białej tkance tłuszczowej. w białej tkance tłuszczowej, szczególnie u myszy w stanie niedoczynności tarczycy.
Które dodatkowe tkanki tarczycy mają receptory tyreotropiny (TSH)?
Receptory TSH ulegają ekspresji również w tkankach pozatarczycowych. Receptory TSH wydają się być funkcjonalne. Tkanki pozatarczycowe obejmują fibroblasty oczodołu i tkankę tłuszczową
Głównymi tkankami z receptorami TSH są:
tkanka tłuszczowa
 tkanka włóknista oczodołu