Czerniak oka jest rzadkim i odrębnym podtypem czerniaka, który rzadko występuje rodzinnie. rzadko występują rodzinnie. Jednak przypadki czerniaka błony naczyniowej oka (UM) stwierdzono w rodzinach z mieszanymi zespołami nowotworowymi. rodzinach z mieszanymi zespołami nowotworowymi. Tutaj opisujemy kompleksowe poszukiwanie w rodzinie z wieloma przypadkami UM, ale bez agregacji innych diagnoz nowotworowych. agregacji innych diagnoz nowotworowych. Probandem jest kobieta, u której zdiagnozowano UM w wieku 16 lat, u której w ciągu 6 miesięcy wystąpiły przerzuty do wątroby. Zidentyfikowaliśmy również dwóch starszych krewnych ze strony ojca probantki, którzy zmarli z powodu UM. Przeprowadziliśmy sekwencjonowanie egzomu DNA linii zarodkowej od członków rodziny dotkniętej chorobą. Analiza całego egzomu zidentyfikowano nową mutację utraty funkcji w genie BAP1, wcześniej sugerowana jako supresor nowotworu. Mutacja segregowała z fenotypem UM w tej rodzinie i wykryliśmy utratę allelu typu dzikiego w guzie UM, silnie wspierając związek przyczynowy z UM. Badanie przesiewowe mutacji germinalnych BAP1 w rodzinach predysponowanych do UM może być wykorzystane do identyfikacji osób o zwiększonym ryzyku zachorowania. Takie osoby mogą być następnie zostać włączone do programów profilaktycznych i regularnych badań przesiewowych w celu wykrywanie, a tym samym poprawić rokowanie. --- Pojawienie się technologii sekwencjonowania nowej generacji zrewolucjonizowało badanie zmienności genetycznej w ludzkim genomie. Sekwencjonowanie całego genomu stanowi obecnie najbardziej kompleksową strategię wykrywania wariantów w całym genomie, ale jest kosztowne w przypadku dużych rozmiarów próbek, a warianty wykryte w regionach niekodujących regionach niekodujących pozostają w dużej mierze nieinterpretowalne. Natomiast sekwencjonowanie całego eksomu zostało szeroko zastosowane w identyfikacji mutacji linii zarodkowej leżących u podstaw zaburzeń mendlowskich, mutacji somatycznych w różnych nowotworach i mutacji de novo w zaburzeniach neurorozwojowych. w zaburzeniach neurorozwojowych. Ponieważ sekwencjonowanie całego eksomu skupia się na całym zestawie eksonów w genomie (eksomie), wymaga ono dodatkowych etapów wymaga dodatkowych etapów wzbogacania egzomu w porównaniu z sekwencjonowaniem całego genomu. Chociaż dostępność wielu komercyjnych zestawów do wzbogacania egzomu sprawiła, że sekwencjonowanie całego egzomu sekwencjonowanie całego eksomu, zwiększyło to również całkowity koszt. Doprowadziło to doprowadziło do pojawienia się sekwencjonowania transkryptomu (lub RNA) jako potencjalnego alternatywne podejście do wykrywania wariantów w regionach kodujących białka, ponieważ transkryptom danej tkanki reprezentuje quasi-kompletny zestaw transkrybowanych genów (mRNA). transkrybowanych genów (mRNA) i innych niekodujących RNA. Kolejną zaletą tego zaletą tego podejścia jest to, że omija ono potrzebę wzbogacania egzomu. Tutaj omawiamy względne zalety i ograniczenia tych podejść, ponieważ są one stosowane w kontekście wykrywania wariantów w regionach kodujących genów.
Czy sekwencjonowanie egzomu jest skuteczne w wykrywaniu mutacji linii zarodkowej?
Sekwencjonowanie egzomu jest skuteczną, czułą, szybką i stosunkowo tanią metodą wykrywania mutacji linii zarodkowej.