Dwie formy nerwiakowłókniakowatości, typ 1 (NF1) i typ 2 (NF2) są związane z genami zlokalizowanymi odpowiednio na chromosomach 17 i 22. genami zlokalizowanymi odpowiednio na chromosomach 17 i 22. Geny, które są inaktywowane w neurofibromatozie kodują odpowiednio białka neurofibrominę i merlinę. merlinę. Ponieważ inaktywacja prowadzi do nowotworzenia, są one nazywane genami supresorowymi nowotworów. genami supresorowymi nowotworów. Neurofibromina wykazuje podobieństwo do białek, które służą do inaktywacji onkogenów. Merlina ma związek z białkami, które łączą cytoszkielet i błonę komórkową. Dokładna funkcja tych białek jest wciąż nieznana. Gen NF1 charakteryzuje się wyjątkowo wysoką wrażliwością na mutacje. wrażliwością na mutacje; połowa pacjentów z NF1 nie odziedziczyła choroby. W rodzinnej postaci nerwiakowłókniakowatości, zmutowany gen jest dziedziczony, a prawidłowy allel normalny allel w guzie jest inaktywowany, co umożliwia wzrost guza. W sporadycznej postaci nerwiakowłókniakowatości oba prawidłowe allele są inaktywowane lokalnie w tkance, co powoduje rozwój guza w tym miejscu. --- Dinukleotydy CpG stanowią hotspoty dla mutacji przejściowych w różnych genach. genach, a niektóre z nich prowadzą do chorób genetycznych u ludzi. Chociaż zjawisko to jest przypisuje się metylacji cytozyny w takich miejscach, bezpośrednie i specyficzne obserwacje obserwacje metylacji CpG w miejscach powtarzających się mutacji. Wykorzystaliśmy metodę bisulfitowego sekwencjonowania genomowego do analizy metylacji DNA w obrębie trzech reprezentatywnych eksonów genu neurofibromatozy typu 1 (NF1), dobrze znanego z wysokiej częstotliwości spontanicznych mutacji. Zaobserwowaliśmy że metylacja cytozyny w obrębie eksonów NF1 28, 29 i 31 jest ograniczona do dinukleotydów dinukleotydów CpG, w tym dinukleotydu CpG obecnego w miejscu powtarzającej się mutacji NF1 (C5839T; określanej również jako R1947X). W kilku miejscach, zaobserwowano również różnice w metylacji specyficzne dla klonu. Nasze wyniki dostarczają eksperymentalne dowody na hipotezę, że metylowane CpGs w genie NF1 przyczyniają się do spontanicznych mutacji zarodkowych związanych z tym genem, poprzez wykazując, że metylacja DNA występuje we wszystkich CpG zawartych w tych reprezentatywnych eksonach NF1. Ponadto, metylacja DNA obserwowana we wspólnym miejscu mutacji mutacji w eksonie 31 może wyjaśniać, dlaczego to miejsce jest często mutowane. Mutageneza zależna od metylacji może również stanowić podstawę dla niektórych mutacji somatycznych (drugiego trafienia), które wyłączają normalny allel i powodują rozwój objawów związanych z NF1. rozwój objawów związanych z NF1. --- Geneza sporadycznych guzów endokrynnych nadal nie jest w pełni poznana. Wiadomo, że wiadomo, że pacjenci z zespołem von Recklinghausena (NF-1) (OMIM 162200) niosący mutacje linii zarodkowej NF1 są predysponowani do guzów endokrynnych w tym guzów chromochłonnych i somatostatynoma dwunastnicy. Nie jest jasne, jednak, czy rzadko zgłaszane występowanie insulinoma trzustki u pacjentów z NF-1 trzustki u pacjentów z NF-1 jest przypadkowym odkryciem, czy też insulinoma jest rzadką manifestacją zespołu NF-1. Aby określić potencjalny związek między zespołem NF-1 a guzami endokrynnymi trzustki, przeanalizowaliśmy przypadek NF-1 z dobrze zróżnicowanym rakiem endokrynnym trzustki pod kątem mutacji NF1 mutacji, allelicznej utraty genu NF1 i jego ekspresji we krwi obwodowej i komórkach nowotworowych. i komórkach nowotworowych. Mutacja germinalna c. 499 del TGTT znana w rodzinie została potwierdzono za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) i bezpośredniego sekwencjonowania eksonu 4 w DNA wyekstrahowanym z krwi obwodowej. Przeprowadzono analizę utraty heterozygotyczności (LOH) genu genu NF1 przeprowadzono przy użyciu 3 intragenicznych markerów mikrosatelitarnych na pozycji 17q11.2. Ekspresję RNA zbadano za pomocą odwrotnej transkrypcji i kolejnego PCR obejmującą intron 3 genu NF1, w tym zmutowane miejsce w eksonie 4. Do analizy ekspresji białka NF-1 wykorzystano immunohistochemię. Analiza mutacji leukocytów krwi obwodowej potwierdziła delecję 4 par zasad w eksonie 4, począwszy od kodonu 167 (499 del TGTT). Analiza LOH tkanki nowotworowej ujawniła retencję obu alleli NF1. Podczas gdy odwrotna transkryptaza-PCR krwi obwodowej wykazała ekspresję obu alleli zarówno NF1 typu dzikiego, jak i zmutowanej postaci, odwrotna transkryptaza-PCR ekstraktów nowotworowych wykazała ekspresję ekspresję zmutowanego, ale nie dzikiego allelu NF1. Dodatkowo, neurofibromina, produkt genu NF1, była nieobecna w tkance guza pacjenta NF-1 pacjenta. Wyniki te pokazują, że transkryptomy i białko NF1 typu dzikiego są w opisywanym insulinoma, prawdopodobnie przez mechanizmy epigenetyczne. To dostarcza mocnych dowodów na to, że istnieje związek między chorobą von Recklinghausena a insulinoma pacjenta. W tej linii insulinoma może być postrzegana jako rzadką manifestację zespołu NF-1. Ponadto gen NF1 musi być jako kandydata na gen supresorowy nowotworu dla sporadycznych insulinoma i i prawdopodobnie innych guzów endokrynnych trzustki. --- TŁO: Nerwiakowłókniakowatość typu 1 (NF1) jest zaburzeniem nerwowo-skórnym powodującym wzrost różnych guzów i jest dziedziczona w sposób autosomalny w sposób autosomalny dominujący. Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) to nowotwory mezenchymalne, które często zawierają mutacje onkogenne w KIT lub PDGFRA i uważa się, że powstają z komórek śródmiąższowych Cajala (ICC; komórki komórek rozrusznika jelit). CEL: Scharakteryzowanie dwóch pacjentów z NF1 i GIST. METODY: Dwóch pacjentów zostało poddanych genotypowaniu pod kątem mutacji germinalnych w NF1. Nowotwory podścieliskowe obu pacjentów poddano genotypowaniu pod kątem mutacji somatycznych w KIT i PDGFRA. Utrata heterozygotyczności (LOH) NF1 w jednym GIST oceniono poprzez genotypowanie siedmiu markerów mikrosatelitarnych obejmujących 2,39 Mb locus NF1 w guzie i w genomowym DNA. genomowym DNA. Znana mutacja germinalna w NF1 została potwierdzona w DNA GIST przez sekwencjonowanie. sekwencjonowanie. Liczba kopii zmutowanego allelu NF1 została określona przez multipleksowej amplifikacji sondy zależnej od ligandu. WYNIKI: GIST od obu pacjentów były typu dzikiego dla mutacji w KIT i PDGFRA. W GIST z odpowiednim DNA, wszystkie siedem markerów było informatywnych i wykazały LOH w locus NF1; sekwencjonowanie NF1 z tego GIST nie wykazało sekwencji typu dzikiego, co sugeruje, że została ona utracona w guzie. Multipleks analiza amplifikacji sondy zależnej od ligandu wykazała, że obecne były dwie kopie wszystkich eksonów NF1. były obecne. WNIOSKI: Jest to pierwszy dowód na rekombinację mitotyczną skutkującą do homozygotyczności mutacji NF1 w linii zarodkowej w GIST związanym z NF1. Stawiamy hipotezę, że LOH NF1 i brak mutacji KIT i PDGFRA są dowodem na alternatywną patogenezę GIST związanych z NF1. --- Protoonkogen ras jest genem niezbędnym dla wzrostu i różnicowania różnych typów komórek. różnicowania różnych typów komórek. Ras, produkt genu ras, jest białkiem wiążącym GTP które kontroluje transdukcję sygnału poprzez hydrolizę GTP. Gen gen ras jest często aktywowany przez mutacje punktowe w różnych typach nowotworów nowotworów, co powoduje zmniejszenie aktywności GTPazy jego produktu. A Białko aktywujące GTPazę p120 (p120GAP) zostało zidentyfikowane jako czynnik, który stymuluje GTPazę normalnego produktu genu ras p21, ale nie zmutowanego. Gen Gen NF1 został zidentyfikowany jako gen, którego utrata funkcji powoduje początek ludzkiego zaburzenia, nerwiakowłókniakowatości typu I. Gen NF1 koduje białko, które zawiera region o podobieństwie do p21. zawiera region o podobieństwie do domeny katalitycznej p120GAP. My niedawno oczyściliśmy nowy Ras GAP, którego masa cząsteczkowa i immunogenność są różni się od p120GAP i NF1. Nazwaliśmy nową ssaczą Ras GAP jako Gap1m. Izolacja i sekwencjonowanie cDNA Gap1m ujawniło, że Gap1m jest rzeczywiście nowym Ras GAP. Udało nam się również wyizolować inny nowy gen Ras GAP, GapIII/Gap1IP4BP, który jest blisko spokrewniony z Gap1m. Ostatnio wykazano, że GapIII/Gap1IP4BP wiąże związki fosforanu inozytolu-tetrakazy. Przegląd opisano te cząsteczki Ras GAP. --- Lizyna 1423 neurofibrominy (produkt genu neurofibromatozy typu I [NF1]) odgrywa kluczową rolę kluczową rolę w funkcjonowaniu NF1. Mutacje tej lizyny wykryto w próbkach od pacjenta z neurofibromatozą, a także od pacjentów z rakiem. Aby zrozumieć znaczenie tej reszty, zmutowaliśmy ją do wszystkich możliwych aminokwasów. wszystkich możliwych aminokwasów. Testy funkcjonalne z wykorzystaniem drożdżowej komplementacji ira ujawniły, że lizyna jest jedynym aminokwasem, który wytworzył funkcjonalny NF1. Analizy ilościowe różnych zmutowanych białek sugerują, że ich aktywność białka aktywującego GTPazę (GAP) jest drastycznie zmniejszona w wyniku spadku ich powinowactwa do Ras. Taki wymóg dla określonej reszty nie jest w przypadku innych konserwowanych reszt w domenie związanej z GAP. Donosimy również, że inna reszta, fenyloalanina 1434, odgrywa ważną rolę w funkcji NF1. w funkcji NF1. Zostało to po raz pierwszy wskazane przez odkrycie, że wadliwe NF1 z powodu z powodu zmiany lizyny 1423 na inne aminokwasy mogą być uratowane przez drugą mutację intrageniczną w miejscu 1434. Mutacja ta częściowo przywróciła aktywność GAP w mutancie lizyny. Kiedy mutacja fenyloalaniny 1434 na serynę została wprowadzona do białka NF1 typu dzikiego, powstałe białko nabyło zdolność do tłumienia aktywowanych fenotypów komórek RAS2Val-19. Ta supresja, nie wiąże się jednak z interakcją Ras, ponieważ mutant fenyloalaniny nie stymuluje wewnętrznej aktywności GTPazy białka RAS2Val-19 i nie ma zwiększonego powinowactwa do białek Ras. --- Guzy ośrodkowego układu nerwowego są najczęstszymi guzami litymi w dzieciństwie. dzieciństwie. W tej heterogennej grupie 30-40% stanowią gwiaździaki o niskim stopniu złośliwości. stanowią najczęstszy podtyp. Nerwiakowłókniakowatość typu 1 (NF1) jest silnie silnie związana z rozwojem gwiaździaka pilocytarnego (PA), często często występującego jako glejak nerwu wzrokowego. Gen neurofibromatozy 1 (NF1) spełnia kryteria genu supresorowego guza i jest heterozygotycznie usunięty lub zmutowany u pacjentów z NF1. z NF1. Sugeruje to udział w rozwoju PA. Aby wyjaśnić czy wyciszenie NF1 przez metylację promotora odgrywa rolę w PA i a zwłaszcza w glejaku nerwu wzrokowego, autorzy zbadali status metylacji w 30 PA, z których 6 miało glejaka nerwu wzrokowego. Nie stwierdzono jednak metylacji w regionie promotora NF1 w PA. Aby wykluczyć, że wyciszenie NF1 przez metylację promotora jest ograniczone do gwiaździaków o wyższym stopniu złośliwości, przeanalizowano 15 pediatrycznych gwiaździaków WHO II i IV stopnia. przeanalizowano: 12 gwiaździaków II stopnia i 3 glejaki nie wykazywało metylacji promotora NF1. Autorzy wnioskują, że wyciszenie NF1 przez metylację nie odgrywa żadnej roli w gwiaździaku o niskim stopniu złośliwości. --- Nerwiakowłókniakowatość typu 1 (NF1) jest najczęstszą chorobą nerwowo-skórną dziedziczoną autosomalnie dominująco. dziedziczonym autosomalnie dominująco. Zmienność fenotypu jest duża, począwszy od zaledwie kilku plam café-au-lait do złośliwych guzów osłonek nerwów obwodowych lub poważnych zniekształceń w postaci nerwiakowłókniaków splotowatych. Identyfikacja czynników genetycznych genetycznych, które modyfikują fenotyp NF1, przyczyniłaby się do zrozumienia patofizjologii patofizjologii NF1 i poprawić poradnictwo dla pacjentów. Ponieważ nawet bliźnięta jednojajowe (MZ) bliźnięta jednojajowe (MZ) z NF1 mogą różnić się fenotypowo, zastanawialiśmy się, czy te różnice mogą być dziedziczone w sposób inny niż mendlowski. Mitochondrialne DNA (mtDNA) jest dziedziczone pozachromosomalnie przez cytoplazmę komórki jajowej i często często zawiera heteroplazmatyczne warianty sekwencji. W czasie separacji blastomerów te warianty mogą być skośnie rozmieszczone i powodować różnice fenotypowe. różnice fenotypowe. Ze względu na ich kolokalizację z białkiem supresorowym nowotworu neurofibrominą, która jest zmutowana w NF1, mitochondria były szczególnie atrakcyjnymi kandydatami do badania. atrakcyjnymi kandydatami do badań. MtDNA wyekstrahowano z jądrzastych komórek krwi czterech par niezgodnych bliźniąt MZ z NF1 oraz z nerwiakowłókniaków skóry jednej pary bliźniąt. jednej pary bliźniąt. Przeprowadziliśmy sekwencjonowanie całego genomu mitochondrialnego i określiliśmy stan heteroplazmii. stan heteroplazmii, badając region mikrosatelitarny mitochondrialnej pętli D mitochondrialnej pętli D (trakt D310). Diagnoza kliniczna została potwierdzona u wszystkich pacjentów poprzez wykrycie patogennych mutacji w genie NF1. Monozygotyczność została zweryfikowana przez genotypowanie. Jednak nie wykryliśmy dowodów na różnice w sekwencji mtDNA mtDNA lub różnego stopnia heteroplazmii między osobnikami tej samej pary bliźniąt. tej samej pary bliźniąt. Niezgodność fenotypowa bliźniąt MZ z NF1 nie może być wyjaśnić skośnym rozkładem mutacji lub polimorfizmów mtDNA. --- Nerwiakowłókniakowatość typu 1 (NF1) jest spowodowana delecjami, insercjami, translokacje i mutacje punktowe w genie NF1, który rozciąga się na 350 kb na długim ramieniu ludzkiego chromosomu 17. Chociaż opisano kilka mutacji punktowych mutacji punktowych, duże nieprawidłowości molekularne rzadko były szczegółowo charakteryzowane. szczegółowo scharakteryzowane. Opisujemy tutaj molekularne punkty przerwania 12-kb delecji genu NF1. NF1, która jest odpowiedzialna za fenotyp NF1 w rodzinie z dwójką dzieci dotkniętych chorobą z powodu dzieci dotkniętych chorobą z powodu mozaicyzmu germinalnego u niezmienionego chorobowo ojca, który ma mutację w 10% swoich plemników. Mutacja obejmuje introny 31-39, usuwając 12 021 nt i wstawiając 30 bp, z których 19 bp jest bezpośrednim powtórzeniem sekwencji zlokalizowanej w intronie 31, zaledwie 4 bp przed punktem przerwania 5'. Punkty przerwania 5' i 3' zawierają sekwencję TATTTTA, która może być zaangażowana w generowanie delecji. generowanie delecji. Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie mechanizmu zaangażowany w generowanie tej 12-kb delecji jest homologiczny / niehomologiczny rekombinacja. Ponieważ plemniki ojca nie zawierają odpowiedniej wstawienia 12-kb usuniętej sekwencji, ta delecja mogła wystąpić w obrębie chromosomu NF1 poprzez tworzenie pętli. RNA z limfocytów jednego z pacjentów z NF1 pacjentów z NF1 wykazało podobne poziomy zmutowanych i normalnych transkryptów, sugerując, że NF1-mRNA z mutacji powodujących przesunięcia ramki odczytu lub kodony stop w tym genie nie są degradowane podczas jego przetwarzania. Mutacja mutacja nie została wykryta w świeżych limfocytach od niezmienionego ojca za pomocą analizy PCR wspierając przypadek prawdziwego mozaicyzmu linii zarodkowej. --- Gen neurofibromatozy typu 1 (NF1) jest genem supresorowym nowotworu, a produkt genu NF1 NF1, neurofibromina, może obniżać poziom genu N-ras. Ponieważ gen N-ras jest często zmutowany w ostrej białaczce szpikowej (AML), zastanawialiśmy się, czy gen NF1 może być zmutowany w tych próbkach AML, które nie mają mutacji N-ras. My zbadaliśmy status mutacyjny genu N-ras i eksonu FLR kodonów 1371-1423 otwartej ramki odczytu NF1 cDNA o pełnej długości, który ma silną homologię z białkiem aktywującym GTPazę (GAP) ssaków ras, szczególnie dla odcinka trzech kolejnych aminokwasów (F, L, R), przez analizę polimorfizmu konformacji pojedynczej nici i bezpośrednie sekwencjonowanie w próbkach od pacjentów z AML. próbek od pacjentów z AML. Spośród 48 pacjentów z AML, 10 (21%) miało mutacje punktowe (missense) mutacje genu N-ras obejmujące kodony 12, 13 i 61. Jednakże, mutacje w eksonie FLR genu NF1 nie zostały wykryte w żadnej z próbek AML. AML. Zbadaliśmy również różnicę w odpowiedzi klinicznej na terapię indukcyjną między pacjentami z AML z mutacją N-ras i bez niej. Odnotowano znacząco niższy wskaźnik całkowitej remisji odnotowano u osób z mutacjami genu N-ras. mutacje. Wyniki te sugerują, że mutacja genu NF1, przynajmniej w eksonie FLR, jest bardzo rzadka w AML, a gen NF1 prawdopodobnie nie jest funkcjonalnym uzupełnieniem genu funkcjonalnym uzupełnieniem mutacji genu N-ras. Obecność mutacji genu N-ras może być być związana z mniejszą odpowiedzią kliniczną na leczenie przeciwbiałaczkowe. --- Nerwiakowłókniak to łagodny nowotwór, który powstaje z małych lub dużych nerwów. Ta nowotworowa jest powszechną cechą nerwiakowłókniakowatości typu 1 (NF1), jednego z najczęstszych schorzeń najczęstszych zaburzeń dziedziczonych autosomalnie dominująco. Gen NF1 koduje białko zwane "neurofibrominą". Posiada on region, który wykazuje wysoką homologię z rodziną z rodziną białek aktywujących GTPazy, które są negatywnymi regulatorami funkcji RAS a tym samym kontrolują wzrost i różnicowanie komórek. Dowody wskazują, że gen NF1 jest genem supresorowym nowotworu. Pacjenci z NF1 mają również zwiększoną częstość występowania niektórych nowotworów złośliwych, które uważa się za zgodne z hipotezą hipotezą "dwóch trafień", w której jeden allel jest konstytucyjnie nieaktywny, a drugi somatycznie zmutowany. somatycznie zmutowany. Niedawno somatyczna utrata heterozygotyczności (LOH) została w przypadku nerwiakowłókniaków, a mutacje w obu kopiach genu NF1 zostały w obu kopiach genu NF1. Celem naszego badania była analiza locus NF1 w łagodnych nerwiakowłókniakach u pacjentów z NF1. Przeprowadziliśmy analizę LOH na 60 nerwiakowłókniakach należących do 17 pacjentów, z których 9 miało rodzinną historią choroby i 8 z nich sporadycznych. Przeanalizowaliśmy pięć wewnątrzgenowych markerów NF1 i sześć markerów pozagenowych, i stwierdziliśmy LOH w 25% nerwiakowłókniaków (co odpowiada nerwiakowłókniaków (co odpowiada 53% pacjentów). Ponadto stwierdziliśmy, że w nerwiakowłókniakach pacjentów z przypadków rodzinnych delecje wystąpiły w allelu, który nie jest przenoszony z chorobą, co wskazuje, że obie kopie genu NF1 były inaktywowane w tych guzach. Dlatego ostatnie doniesienia wspomniane powyżej, wraz z naszymi odkryciami, silnie wspierają podwójną inaktywację genu NF1. inaktywację genu NF1 w łagodnych nerwiakowłókniakach. --- TŁO: Nerwiakowłókniakowatość typu 1 (NF1) jest powszechnym zaburzeniem rozregulowanego wzrostu tkanek. wzrostu tkanek wtórne do mutacji w genie supresorowym nowotworu NF1. Tętnicze nadciśnienie płucne nadciśnienie płucne (PAH) u pacjentów z NF1 jest hipotezą wtórną do do podstawowej waskulopatii. METODY: Opisujemy jednostkę, którą określamy jako nadciśnienie płucne związane z NF1 (NF1-PAH) u czterech nowych pacjentów pacjentów i aktualizujemy dane dotyczące czterech wcześniej opublikowanych raportów pacjentów z PAH i NF1. Przeprowadziliśmy testy genetyczne białka morfogenicznego kości białka morfogennego kości 2 (BMPR2), który zmutował u 70% pacjentów z rodzinnym PAH i około 25% pacjentów z idiopatycznym PAH. Po raz pierwszy przedstawiamy po raz pierwszy patologiczne wyniki w płucach pobranych podczas autopsji jednego pacjenta z NF1-PAH. NF1-PAH. WYNIKI: Pacjenci z NF1-PAH mają ogólnie złe rokowanie długoterminowe. U U czterech pacjentów zaobserwowaliśmy mozaikowy wzór tłumienia płuc na skanie CT klatki piersiowej. klatki piersiowej, radiologiczne odkrycie, które może być zgodne z podstawową waskulopatią. naczyń krwionośnych. Nie stwierdzono mutacji ani rearanżacji w genie BMPR2. Zaobserwowaliśmy Zaobserwowaliśmy złożone zmiany splotopodobne w jednej dostępnej próbce z autopsji. Podobne zmiany są cechą charakterystyczną splotogennej arteriopatii płucnej i są związane z kilkoma ciężkimi typami PAH. (Zmiany splotopodobne nie powinny być z nerwiakowłókniakami splotowatymi, które są charakterystycznymi guzami obserwowanymi w NF1). NF1). WNIOSKI: Nasze odkrycia sugerują, że NF1 należy uznać za "związane z PAH, jak określono w zmienionej klinicznej klasyfikacji nadciśnienia płucnego. Klinicznej Klasyfikacji Nadciśnienia Płucnego. Zrozumienie mechanizmu PAH w NF1 może informować o patogenezę PAH, samego NF1-PAH i innych chorób naczyń związanych z NF1. Naczynia płucne powinny teraz zostać włączone do łożyska tętniczego dotkniętych waskulopatią NF1.
Który gen jest zmutowany w neurofibromatozie typu 1?
Gen NF1, kodujący neurofibrominę 1