Niniejsze badanie wykazało aktywność acetylocholinoesterazy (AChE) i białka neurofilamentowego (NFP), enzymów syntetyzujących katecholaminy, dopaminy beta-hydroksylaza dopaminy (DBH) i N-metylotransferaza fenyloetanoloaminy (PNMT) w nadnerczach myszy podczas rozwoju postnatalnego. Od od urodzenia do 1 dnia po urodzeniu, aktywność AChE była słabo i rozproszona w niektórych komórkach rdzeniastych i bardzo niewielu włóknach nerwowych, podczas gdy silną immunoreaktywność NFP zaobserwowano w kilku komórkach zwojowych i niezwykle licznych włóknach nerwowych w rdzeniu. rdzenia. Prawie wszystkie komórki rdzenia były reaktywne zarówno dla DBH, jak i PNMT w tym okresie. i PNMT. Od post-natalnego-2- lub -3-dniowego do postnatalnego-1-tygodniowego, silną aktywność AChE zaobserwowano w kilku dużych komórkach zwojowych, ale reakcja była słaba w skupiskach komórek chromafinowych, a liczba silnie aktywnych AChE włókien nerwowych w rdzeniu włókien nerwowych w rdzeniu gwałtownie wzrosła. Począwszy od 2 dnia postnatalnego, liczba liczba włókien nerwowych immunoreaktywnych NFP w rdzeniu była niezwykle liczne. Liczne komórki chromafinowe były reaktywne zarówno dla DBH, jak i PNMT, podczas gdy niektóre komórki chromafinowe były reaktywne tylko dla DBH, począwszy od 2 dnia po urodzeniu. Wyniki te sugerują, że drastyczne zmiany, takie jak wzrost acetylocholiny we włóknach nerwowych, różnicowanie komórek noradrenaliny i adrenaliny rdzenia rdzenia mogą wystąpić w tym okresie. Od postnatalnego 2 tygodnia do postnatalnego-3-tygodniowego, słabą aktywność AChE zaobserwowano w skupiskach kilku komórek chromafinowych i kilku komórek komórek chromafinowych i kilku komórek zwojowych, a liczba aktywnych AChE włókien nerwowych w rdzeniu w rdzeniu stopniowo wzrastała. Od postnatalnego 4 tygodnia do postnatalny-8-tygodniowy (dorosły), rozkład i częstotliwość aktywności AChE w nadnerczach były podobne do nadnerczach były podobne do tych w 3. tygodniu życia. U dorosłych aktywność AChE była słabo widoczna w skupiskach kilku komórek chromafinowych wykazujących fluorescencję fluorescencję noradrenaliny w rdzeniu nadnerczy. Komórki noradrenaliny były kontaktowały się z gęstszymi włóknami nerwowymi reagującymi na AChE niż komórki adrenaliny. Te wyniki sugerują, że rozwój cholinergicznego układu nerwowego w rdzeniu nadnerczy myszy w rdzeniu nadnerczy myszy może być zakończony po 3 tygodniu życia płodowego. --- CEL: Zrozumienie mechanizmów molekularnych, za pomocą których synteza katecholaminy jest kontrolowana w guzach chromochłonnych - guzach, które syntetyzują i uwalniają katecholaminy, które są związane z różnymi objawami klinicznymi tego stanu. stan. METODY: Zmierzyliśmy stężenia mRNA kodującego syntetazę katecholaminową enzymów syntetyzujących katecholaminy: hydroksylazy tyrozynowej, dekarboksylazy aromatycznego L-aminokwasu (AADC), beta-hydroksylazy dopaminy (DBH) i N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy (PNN). N-metylotransferazę (PNMT) oraz zawartość katecholamin w 12 guzach chromochłonnych i 12 prawidłowych rdzeniakach nadnerczy. WYNIKI: Średnia zawartość całkowitej katecholaminy i ekspresja beta-aktyny mRNA w guzach chromochłonnych były prawie takie same jak w prawidłowych rdzeniach nadnerczy. rdzenia nadnerczy. Jednak stężenia mRNA hydroksylazy tyrozynowej, AADC i DBH w guzach chromochłonnych były większe niż w prawidłowych rdzeniach nadnerczy. rdzenia nadnerczy. I odwrotnie, stężenie mRNA PNMT w guzach chromochłonnych w guzach chromochłonnych było niższe niż w prawidłowych rdzeniach nadnerczy. Te różnice są odpowiedzialne za różnicę w proporcjach katecholamin między guzami chromochłonnymi a prawidłowymi rdzeniami nadnerczy. The konstytutywna ekspresja mRNA enzymów syntetyzujących katecholaminy różniła się pod względem wielkości między guzami chromochłonnymi, a ekspresja mRNA hydroksylazy tyrozynowej korelowała z zawartością całkowitej katecholaminy w guzach (r=0,964, P<0,0001). WNIOSKI: Odkrycia te wskazują, że produkcja katecholaminy w w guzach chromochłonnych jest przede wszystkim kontrolowana przez poziom ekspresji genów. --- 1. Staraliśmy się ustalić, czy enzymy biosyntezy katecholamin u szczurów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym (SHR) szczurów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym (SHR) różniły się od tych z normotensyjnymi szczurami Wistar--Kyoto (WKY) i szczurów kontrolnych Sprague-Dawley (SD) przed urodzeniem. 2. Metodami immunocytochemicznymi i metodami immunocytochemicznymi i biochemicznymi porównaliśmy szczepy pod względem czasu pojawienia się i dojrzewania enzymów hydroksylazy tyrozynowej (TH), beta-hydroksylazy dopaminy (DBH) i N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy (PNMT) w zwojach współczulnych i nadnerczach. 3. Czas pojawienia się enzymów był identyczny we wszystkich trzech szczepach. szczepach: TH i DBH po raz pierwszy pojawiły się w zwojach współczulnych w 11. dniu embrionalnym (E11), a w nadnerczach w 11. dniu embrionalnym (E11). (E11), a w rdzeniu nadnerczy w E16. PNMT, ograniczona do rdzenia nadnerczy, pojawiła się później w E18. 4. Aktywność TH nadnerczy prenatalnie w E18 i E21 i w dniu urodzenia (P1) u SHR była około dwukrotnie wyższa niż u szczurów WKY lub SD szczurów. Natomiast PNMT była niższa u SHR, ale tylko w E18. 5. Tak więc, chociaż czas pierwszej ekspresji fenotypów adrenergicznych jest podobny w SHR i normotensyjnych, różnice w aktywności TH w nadnerczach sugerują zwiększoną zdolność biosyntezy katecholamin w tym szczepie przed urodzeniem. 6. Wnioskujemy, że SHR różnią się od szczurów z normotensją od pierwszej ekspresji niektórych genów kontrolujących biosyntezę katecholamin. --- Komórki rdzenia nadnerczy u dorosłych naczelnych zawierają katecholaminy i kilka neuropeptydów. neuropeptydów. Wśród tych peptydów znajduje się kilka produktów trzech białek prekursorowych opiatów białek prekursorowych: proenkefaliny, prodynorfiny i proopiomelanokortyny. My wykorzystaliśmy immunocytochemię do zbadania ontogenezy leu-enkefaliny i syntezy enzymów syntetyzujących katecholaminy beta-hydroksylazy dopaminy i N-metylotransferaza fenyloetanoloaminy w sąsiednich sekcjach 14 płodowych rezusów i 31 płodowych ludzkich nadnerczy. Rdzeń nadnerczy 24-tygodniowego człowieka płodu, jak również rdzenie 11 134- do 172-dniowych płodów rezusów były immunopozytywne ze wszystkimi 3 zastosowanymi surowicami odpornościowymi. Ponadto, w cienkich skrawkach tych gruczołów, beta-hydroksylaza dopaminy, fenyloetanoloamina N-metylotransferaza i leu-enkefalina wydawały się być kolokalizowane w tych samych komórkach rdzenia nadnerczy. komórkach rdzenia nadnerczy. Dwadzieścia sześć nadnerczy od płodów w wieku 15-26 tygodni lekko zabarwionych jedną lub kilkoma surowicami odpornościowymi. Beta-hydroksylazę dopaminy można było wykryć w 15 tygodniu, a następnie leu-enkefalinę i fenyloetanoloaminę N-metylotransferazę w 18-19 tygodniu. Rola enkefalin podczas życia płodowego lub w adaptacji do życia pozamacicznego nie jest jeszcze jasna. U dorosłych, enkefaliny są wydzielane razem z katecholaminami w odpowiedzi na stres. Nasze wyniki sugerują, że nadnercza płodu mogą być zdolne do współwydzielania katecholamin i enkefalin, przynajmniej do końca drugiego trymestru ciąży. ciąży. --- W niniejszym badaniu zbadano lokalizację komórkową 3 enzymów biosyntezy katecholamin katecholamin, hydroksylazy tyrozynowej (TH), beta-hydroksylazy dopaminowej (DBH) i N-metylotransferazę fenyloetanoloaminy (PNMT) w celu identyfikacji i analizy lokalizacji komórek noradrenaliny (NE) i epinefryny (E) w nadnerczach kurczaka przy użyciu peroksydazy u kurczaka przy użyciu technik immunohistochemicznych peroksydaza-antyperoksydaza techniki. Immunoreaktywność hydroksylazy tyrozynowej (IR) zaobserwowano w prawie wszystkich komórkach rdzenia nadnerczy dorosłego kurczaka. IR beta-hydroksylazy dopaminy pokrywała się z IR pokrywała się z TH. Wiele komórek rdzenia wykazywało również IR PNMT, ale Zaobserwowano również komórki PNMT-immunonegatywne. IR hydroksylazy tyrozynowej było zlokalizowana w komórkach zawierających E i NE, ale IR PNMT była zlokalizowana tylko w komórkach zawierających komórkach zawierających E. Około 69% komórek rdzeniastych zawierało E, a pozostałe były komórkami zawierającymi NE. Stosunek komórek zawierających E i NE między strefą podtorebkową i centralną był statystycznie istotny (P < 0.01). Chociaż komórki korowe nadnerczy nie wykazywały reakcji TH-, DBH-, lub PNMT, zwoje w pobliżu nadnerczy wykazywały immunoreaktywność TH, DBH i PNMT. Odkrycia te wskazują na komórkową lokalizację 3 enzymów biosyntetyzujących katecholaminy w rdzeniu nadnerczy kurczaka i sugerują że większość komórek rdzeniastych to komórki zawierające E. Stosunek komórek E do komórek NE różni się w zależności od 3 stref w nadnerczach kurczaka. --- Samce szczurów Wistar wolnych od specyficznych patogenów w wieku 2, 7, 17, 30, 60, 120, 200, 360 i 600 dni, wszystkie uśmiercone w tym samym dniu. 600 dni, wszystkie zabite w eksperymencie tego samego dnia, zostały zbadane. Masa ciała masa ciała znacznie wzrosła do 200 dnia, masa nadnerczy do nadnerczy do 120. dnia i zawartość białka w nadnerczach do 30. dnia życia. Zawartość Zawartość adrenaliny w nadnerczach wzrastała w sposób ciągły przez 600 dni. badanych. Zawartość noradrenaliny w nadnerczach gwałtownie wzrosła w ciągu pierwszych 17 dni, pozostała na stabilnym poziomie do 120. dnia i wzrosła do wyższego poziomu po 200 dniach. Aktywność nadnerczowych enzymów syntetyzujących katecholaminy również wzrastała wraz z wiekiem: hydroksylaza tyrozynowa stopniowo wzrastała do 360 dnia, dopamina-beta-hydroksylaza dnia, dopamina-beta-hydroksylaza i fenyloetanoloamina-N-metylotransferaza do do 200 dnia. Nasze wyniki pokazują, że u szczurów podczas rozwoju występuje stopniowy wzrost masy nadnerczy, zawartości adrenaliny, tyrozyny hydroksylazy i aktywności N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy do momentu dojrzewania (120. dzień), podczas gdy zawartość noradrenaliny w nadnerczach osiąga wartości dorosłych wartości wcześniej, około 17 dnia. Podczas starzenia się, katecholaminy nadnerczy znacznie wzrastają w porównaniu do młodych dorosłych szczurów (120-dniowych), prawdopodobnie ze względu na podwyższoną aktywność enzymów syntetyzujących katecholaminy nadnerczy. Podwyższony poziom katecholamin nadnerczowych u starych zwierząt może być związany z z częstszym występowaniem chorób sercowo-naczyniowych u osób starszych. --- Mechanizmy leżące u podstaw otyłości są złożone i nie do końca zrozumiane. Brak równowagi autonomicznego układu nerwowego został zaproponowany jako główna przyczyna główną przyczyną gromadzenia się dużych złogów tłuszczu w podwzgórzowych modelach otyłości. Dlatego w tej pracy zbadaliśmy komórki chromochłonne nadnerczy w otyłych samicach myszy leczonych glutaminianem sodu (MSG). Nowonarodzonym myszom wstrzykiwano codziennie MSG (4 mg/g masy ciała) lub sól fizjologiczną (kontrole) w ciągu pierwszych pięciu dni życia i badane po 90 dniach. dni życia i badane w wieku 90 dni. Zawartość katecholamin w nadnerczach była o 56,0% niższa w grupie otyłych w porównaniu do szczupłej grupy kontrolnej (P < 0,0001). Używając izolowanego rdzenia nadnerczy, nie zaobserwowaliśmy różnicy w podstawowym wydzielaniu katecholaminy między zwierzętami otyłymi i szczupłymi. Jednakże, percentyl wydzielania katecholamin stymulowanego wysokim stężeniem K+ był niższy w grupie otyłych. otyłych. Nastąpił spadek ekspresji enzymu hydroksylazy tyrozynowej (57,3%, P < 0,004) w nadnerczach otyłych myszy. Co ciekawe, ekspresja ekspresja beta-hydroksylazy dopaminy była również zmniejszona (47,0%, P < 0,005). Ekspresja N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy nie uległa zmianie. Nasze wyniki pokazują, że w modelu MSG stan otyłości jest związany z wadliwą funkcją komórek chromochłonnych nadnerczy. Wnioskujemy, że w otyłości MSG niska całkowita zawartość zawartość katecholamin jest bezpośrednio związana ze spadkiem kluczowych enzymów syntetyzujących katecholaminy, co z kolei może prowadzić do wadliwego wydzielania katecholamin. wydzielania katecholamin. --- U szczurów na diecie z niedoborem wapnia rozwinęła się hipokalcemia, nadczynność przytarczyc i nadciśnienie. nadciśnienie i wykazały wzrost poziomu katecholamin w osoczu. Katecholaminy nadnerczy katecholamin w nadnerczach, podczas gdy hydroksylaza tyrozynowa (TH) i beta-hydroksylaza dopaminy (dopamine beta-hydroksylaza dopaminy (DBH) w porównaniu z grupą kontrolną. Natomiast W przeciwieństwie do tego, nie stwierdzono znaczących różnic między kontrolą a paratyroidektomizowanymi szczurami w katecholaminach osocza i katecholaminach, TH i DBH nadnerczy. Wyniki te wydają się wskazywać, że geneza nadciśnienia tętniczego u szczurów na diecie o niskiej zawartości wapnia jest wtórna do nadczynności przytarczyc spowodowaną dietą o niskiej zawartości wapnia. Ponadto, pewien związek między katecholaminami i hormonem przytarczyc wydaje się istnieć w regulacji ciśnienia krwi u szczurów. szczurów. --- Przewlekła izolacja dorosłych zwierząt stanowi formę stresu psychologicznego który powoduje aktywację układu współczulno-nadnerczowego. Trening wysiłkowy działa jako ważny modulator układu współczulno-nadnerczowego. Niniejsze badanie miało na celu zbadanie związanych z wysiłkiem fizycznym zmian w ekspresji genów enzymów biosyntetyzujących katecholaminy (hydroksylaza tyrozynowa, dopamina-ß-hydroksylaza i N-metylotransferaza fenyloetanoloaminy) i cyklicznego monofosforanu adenozyny wiązanie elementu odpowiedzi (CREB) w rdzeniu nadnerczy, stężenia katecholamin i kortykosteronu (CORT) w osoczu oraz masa nadnerczy u osób przewlekle psychozowanych. przewlekle zestresowanych psychospołecznie dorosłych szczurów narażonych codziennie na 20 min bieganie na bieżni przez 12 tygodni. Zbadaliśmy również, jak dodatkowy ostry stres stres unieruchomienia zmienia wspomniane parametry. Bieganie na bieżni nie nie skutkowała modulacją ekspresji genów enzymów syntetyzujących katecholaminy enzymów syntetyzujących katecholaminy i obniżył poziom CREB mRNA w rdzeniu nadnerczy przewlekle zestresowanych psychospołecznie dorosłych szczurów. Potencjalnie negatywne adaptacje fizjologiczne po bieganiu na bieżni zostały zarejestrowane jako zwiększone stężenie katecholamin i obniżone poranne stężenie CORT w osoczu, a także w rdzeniu nadnerczy. osoczu, a także przerost nadnerczy u przewlekle psychospołecznie stresowanych szczurów. zestresowanych szczurów. Dodatkowy ostry stres unieruchomienia zwiększa ekspresję genów ekspresji enzymów biosyntezy katecholamin w rdzeniu nadnerczy, jak również a także poziom katecholamin i CORT w osoczu. Ćwiczenia na bieżni nie zmieniają aktywność układu współczulno-nadnerczowego przewlekle zestresowanych psychospołecznie szczurów. psychospołecznie zestresowanych szczurów. --- Wysokie poziomy krążących katecholamin zostały uznane za podstawowe elementy patofizjologiczne niewydolności serca (HF). elementy patofizjologiczne niewydolności serca (HF). Nie jest jednak jasne czy zwiększona ekspresja genów enzymów syntezy katecholamin w nadnerczach nadnerczach przyczynia się do tych nieprawidłowości hormonalnych w dużych zwierzęcych modelach HF modelach. Przeanalizowaliśmy poziomy mRNA enzymów syntetyzujących katecholaminy: hydroksylazy tyrozyny (TH), dekarboksylazy aromatycznych L-aminokwasów (AAAD), beta-hydroksylaza dopaminy (DBH) i N-metylotransferaza fenyloetanoloaminy (PNMT) w nadnerczach 18 świń z przewlekłą skurczową niedokrwienną HF (kardiomiopatia wywołana tachykardią z powodu stymulacji prawej komory) i 6 osobników kontrolnych kontrolnych poddanych operacji pozorowanej. Świnie z ciężką HF wykazywały zwiększoną ekspresję TH i DBH (ale ani AAAD, ani PNMT) w porównaniu do zwierząt z łagodniejszą HF i grupą kontrolną (P<0,05 we wszystkich przypadkach). Zwiększonej ekspresji mRNA nadnerczy TH i DBH towarzyszyła zmniejszona frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) (P<0,001) i podwyższony poziom peptydu natriuretycznego typu B (BNP) w osoczu (P<0,01), inne wskaźniki odzwierciedlające nasilenie HF inne wskaźniki odzwierciedlające nasilenie HF. Istniał pozytywny związek między zwiększoną ekspresją mRNA TH i DBH w nadnerczach, a wysokimi poziomami krążących adrenaliny i noradrenaliny (wszystkie P<0,05). Związek z noradrenaliną pozostał istotny również po skorygowaniu o LVEF i BNP w osoczu, sugerując znaczący udział nadnerczy w krążącej puli katecholamin u osób ze skurczową HF. --- Aktywność hydroksylazy tyrozynowej (TH) i N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy (PNMT) oznaczono w nadnerczach następujących grup norników alaskańskich nornika rudego (Clethrionomys rutilus dawsoni): 1) hodowanych laboratoryjnie w temperaturze 20 C i 2) wystawione na działanie 5 stopni C przez 1, 3, 7 i 28 dni; 3) dzikie, aklimatyzowane; 4) dzikie, aklimatyzowane jesienią; i 5) dzikie, zimą aklimatyzowane. Aktywność TH u norników aklimatyzowanych laboratoryjnie w temperaturze 5 stopni C wzrosła 2-krotnie po 3 dniach i pozostała podwyższona po 28 dniach. AKTYWNOŚĆ PNMT w tych samych nornicach wzrosła po 7 dniach i również pozostała podwyższona po 28 dniach ekspozycji na zimno. U dziko zaaklimatyzowanych norników aktywność TH i aktywność PNMT w lecie były równoważne poziomom w 28-dniowej zimnej aklimatyzacji laboratoryjnych. Jesienią aktywność TH wzrosła do 2,5-krotności wartości letniej. wartość. Zmniejszyła się w połowie zimy, ale pozostała podwyższona powyżej poziomu letniego. Natomiast aktywność PNMT wydawała się niezmieniona od lata do jesieni i zimy. zimę. Ciężarne norniki letnie miały znacznie zwiększoną aktywność TH. Nadnercza noradrenaliny i adrenaliny nie zmieniły się znacząco wraz z zimnem aklimatyzacja lub aklimatyzacja sezonowa. Tak więc, aklimatyzacja dzikich norników do warunki jesienne i zimowe obejmowały nabycie większej zdolności do syntetyzować katecholaminy nadnerczy niż te wytwarzane przez narażenie nornice hodowane w laboratorium przez dłuższy okres zimna. --- Efekty treningu zależą od złożonych, adaptacyjnych zmian, które są indukowane przez ostre ćwiczenia fizyczne na różnych poziomach. W szczególności, dowody wskazują, że oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, jak również układ układ współczulno-nadnerczowy, jest głównie zaangażowany w pośredniczenie w fizjologicznych efektach ćwiczeń fizycznych. fizjologicznych efektów ćwiczeń fizycznych. Celem niniejszego badania było zbadanie, poprzez podejście morfologiczne i biochemiczne, wpływu treningu na nadnercza. treningu na nadnercza myszy, zgodnie z dwoma różnymi protokołami składających się z treningu o niskiej lub wysokiej intensywności. Myszy biegały codziennie na zmotoryzowanej bieżni przez 8 tygodni, z prędkością odpowiadającą 60% (ćwiczenia o niskiej intensywności) lub 90% (ćwiczenia o wysokiej intensywności) maksymalnej prędkości biegu uprzednio określonej w przyrostowym teście wysiłkowym. Stwierdziliśmy, że ćwiczenia fizyczne spowodowały wzrost wielkości nadnerczy w porównaniu z myszy kontrolnych (siedzących). Wzrost wyniósł 31,04% dla myszy, które przeszły ćwiczenia o wysokiej intensywności i 10,08% dla myszy, które przeszły ćwiczenia o niskiej intensywności. ćwiczeń, i wydaje się, że jest to wynikiem zwiększenia powierzchni zarówno kory kory nadnerczy i rdzenia nadnerczy. Analiza morfologiczna kory nadnerczy kory nadnerczy wykazała, że oba rodzaje ćwiczeń powodowały wzrost cytoplazmatycznych wakuoli cytoplazmatycznych w komórkach steroidogennych, pojawiających się obficiej po ćwiczeniach o wysokiej intensywności. ćwiczeniach o wysokiej intensywności. Nie stwierdzono żadnych zmian w strefie siateczkowatej. W rdzeniu nadnerczy, pomimo braku zmian morfologicznych, immunohistochemia dla tyrozyny hydroksylazy tyrozynowej, β-hydroksylazy dopaminy i N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy wykazały zwiększoną immunopozytywność dla tych enzymów syntetyzujących katelaminę po intensywnych ćwiczeniach. Wyniki te zostały potwierdzone przez immunoblot wraz z analizą densytometryczną. --- CEL: Wpływ niedoboru AA na biosyntezę katecholamin u dorosłych myszy in vivo nie jest znany. myszy in vivo jest nieznany. Dlatego określiliśmy ilościowo katecholaminę i ekspresję enzymów syntezy katecholaminy ekspresję enzymów syntetycznych katecholamin w nadnerczach markera starzenia białka-30 (SMP30)/glukonolaktonazy (GNL) myszy knockout (KO) umieszczonych w stanie niedoboru AA. METODY: W wieku 30 dni myszy podzielono na następujące 4 grupy: AA (-) SMP30/GNL KO, AA (+) SMP30/GNL KO, AA (-) typ dziki (WT) i AA (+) WT. Grupy Grupy AA (+) otrzymywały wodę zawierającą 1,5 g / L AA, podczas gdy grupy AA (-) otrzymywały wodę bez AA aż do zakończenia eksperymentu. Ponadto, wszystkie myszy były karmione dietą pozbawioną AA. Poziomy katecholamin mierzono metodą chromatografii cieczowej. metodą chromatografii cieczowej. Hydroksylaza tyrozynowa, dekarboksylaza dopa, dopamina β-hydroksylazy i N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy poziomy ekspresji mRNA mierzono za pomocą ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym (qPCR). Poziomy hydroksylazy tyrozynowej i β-hydroksylazy dopaminy określono ilościowo za pomocą analizy Western blot. WYNIKI: W nadnerczach myszy AA (-) SMP30 / GNL KO poziomy noradrenaliny i adrenaliny zmniejszyły się znacząco w porównaniu z innymi trzema grupami myszy. myszy, chociaż nie było znaczących różnic w β-hydroksylazie dopaminy lub zawartości mRNA N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy. Co więcej, nie było istotnej różnicy w poziomie białka β-hydroksylazy dopaminy. Z drugiej strony z drugiej strony, niedobór AA nie wpłynął na poziom dopaminy w nadnerczach myszy. myszy. WNIOSEK: Niedobór AA zmniejsza poziomy noradrenaliny i adrenaliny w nadnerczach myszy in vivo. --- Guzy chromochłonne syntetyzują i uwalniają katecholaminy, które są następnie związane z różnymi objawami klinicznymi choroby. Jednakże, nie są unerwione, a uwalnianie i synteza katecholamin nie są inicjowane przez impulsy nerwowe. nie są inicjowane przez impulsy nerwowe. Nadal nie wiadomo, w jaki sposób synteza katecholamin jest regulowana w guzach chromochłonnych. Pierwszym krokiem w kierunku zrozumienie mechanizmów molekularnych, za pomocą których synteza katecholamin jest w guzie, zmierzyliśmy poziomy mRNA kodującego katecholaminę enzymu syntetyzującego katecholaminy, hydroksylazy tyrozynowej (TH) i katecholamin w 6 guzach chromochłonnych i 2 prawidłowych nadnerczach. Poziom mRNA TH był a zawartość katecholamin była wysoka w 4 z 6 guzów chromochłonnych. guzów chromochłonnych. Istniała ścisła korelacja między poziomem TH mRNA a zawartością katecholamin w guzach. Zbadaliśmy również ekspresję genów przekaźników innych enzymów syntetyzujących katecholaminy, dopaminy beta-hydroksylazy dopaminy (DBH) i dekarboksylazy aromatycznych 1-aminokwasów (AADC) w guzach chromochłonnych. guzach chromochłonnych. Ekspresja tych genów była równoległa z ekspresją TH mRNA w guzach. Odkrycia te wskazują, że nadprodukcja katecholamin w guzach chromochłonnych w guzach chromochłonnych jest pośredniczona przez nadekspresję genów kodujących kodujących enzymy syntetyzujące katecholaminy, TH, DBH i AADC. --- Ekspresja enzymów syntetyzujących katecholaminy w rdzeniu nadnerczy jest regulowana równolegle przez stres i leczenie farmakologiczne. W tym badaniu zbadaliśmy, czy neuropeptyd i jego enzym przetwarzający są regulowane równolegle z genami enzymów katecholaminowych. równolegle z genami enzymów katecholaminowych po leczeniu farmakologicznym. Ponieważ główny wpływ stresu na rdzeń nadnerczy odbywa się poprzez stymulację nerwu splanchnicowego receptorów nikotynowych, użyliśmy nikotyny do stymulacji rdzenia i wizualizowaliśmy ekspresję genów enzymów katecholaminowych, rdzeniowego peptydu neuropeptydu Y (NPY) i enzymu przetwarzającego neuropeptydy alfa-amidujące peptydyloglicynę monooksygenazę (PAM) przez hybrydyzację in situ kwantyfikowaną przez analizę obrazu obrazów autoradiograficznych. Szczury otrzymały pojedyncze wstrzyknięcie nikotyny (0, 1 lub 5 mg/kg sc). Sześć godzin później szczury poddano perfuzji przezsercowej. Swobodnie pływające skrawki nadnerczy poddano hybrydyzacji ze znakowanymi 35S sondami cDNA dla tyrozyny hydroksylazy (TH), beta-hydroksylazy dopaminy (DBH), fenyloetanoloaminy N-metylotransferazy (PNMT), PAM i NPY. Leczenie nikotyną zwiększyło ekspresję genów TH, PNMT i NPY w sposób zależny od dawki. Niewielki, ale nieistotne wzrosty zaobserwowano w poziomach DBH i PAM mRNA. Wyniki te sugerują, że wspólne mechanizmy aktywacji transkrypcji mogą regulować zarówno katecholamina i synteza neuropeptydów w rdzeniu nadnerczy po nikotynowym nikotynowej. --- Stresory społeczne, podobnie jak inne stresory, są silnymi aktywatorami układu współczulno-nadnerczowego. Zróżnicowane warunki mieszkaniowe (pojedyncze vs. grupa) i wiadomo, że społeczna porażka szczurów zmienia aktywność enzymów syntetyzujących katecholaminy w rdzeniu. W niniejszych badaniach zbadano wpływ 70 dni triady (3 szczury na dużą klatkę) i indywidualnego trzymania samców szczurów na poziomy mRNA hydroksylazy tyrozynowej (TH) w nadnerczach, dopaminy-beta-hydroksylazy (DBH) i N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy (PNMT) oraz na poziom białka TH. Oceny behawioralne przeprowadzone na triadzie wykazały, że dominujące szczury wykazywały głównie ofensywne agresywne zachowania. Natomiast podporządkowane szczury wyrażały przede wszystkim zachowania obronne. zachowania, podczas gdy szczury subdominujące wykazywały pośrednie poziomy tych zachowań. zachowania. Ogólnie rzecz biorąc, w porównaniu z pojedynczą obudową, obudowa triadowa spowodowała niższą ekspresję genów dla TH, DBH i PNMT oraz niższą zawartość białka TH w nadnerczach. W triadach, ekspresja genów dla tych enzymów i stężenie białka TH były wyższe u szczurów podporządkowanych w porównaniu ze szczurami dominującymi i subdominującymi. Szczury dominujące szczury miały tendencję do najniższej ekspresji genów tych enzymów. Dane te dane wskazują, że u gryzoni indywidualne warunki mieszkaniowe i ranga społeczna osobnika mają zróżnicowany wpływ na regulację biosyntezy katecholamin już podczas procesu ekspresji genów enzymów biosyntezy katecholamin w nadnerczach. enzymów w nadnerczach. --- Jądra nadskrzyżowaniowe podwzgórza (SCN) stanowią główne miejsce w mózgu mózgu zaangażowane w kontrolę mechanizmu homeostatycznego, który reaguje na środowiskowe dzienne zmiany światła. Współczulny układ nerwowy i i podwzgórzowe czynniki uwalniające lub hamujące pośredniczą w kontroli SCN szeregu wielu narządów i tkanek obwodowych. W tej pracy przeanalizowaliśmy zaangażowanie dwóch środowiskowych warunków świetlnych, stałego światła (LL) i stałej ciemności (DD) przez 20 dni, na ekspresję mRNA dla enzymów biosyntezy katecholamin i genów neuropeptydu Y (NPY) w zwojach szyjnych szczura (SCG) i nadnerczach. nadnerczy. Wyniki analizy Northern blot pokazują, że ekspozycja na LL zmniejsza poziom mRNA dla hydroksylazy tyrozynowej (TH), ograniczającej szybkość biosyntezy katecholamin. enzymu biosyntetyzującego katecholaminy, a także beta-hydroksylazy dopaminy (DBH), jak również jak również dla NPY w SCG do około połowy poziomów u zwierząt kontrolnych. W przeciwieństwie do tego, ekspozycja szczurów na DD nie wywołała żadnych zmian w SCG. W nadnerczach zarówno warunki LL, jak i DD zwiększyły TH, DBH, a także poziomy mRNA N-metylotransferazy fenyloetanoloaminy (PNMT). W tych samych warunki, poziomy mRNA NPY nadnerczy zostały obniżone przez LL lub DD. Wyniki wyniki pokazują po raz pierwszy, że długotrwałe zmiany w świetle środowiskowym mogą zmieniać ekspresję genów enzymów biosyntezy katecholamin i NPY. Zaobserwowano zróżnicowaną odpowiedź w SCG i nadnerczach.
Które enzymy syntetyzują katecholaminy w nadnerczach?
Enzymy syntetyzujące katecholaminy w nadnerczach to:
1) Hydroksylaza tyrozynowa (TH)
2) dekarboksylaza aromatycznych L-aminokwasów (AAAD)
3) β-hydroksylaza dopaminy (DBH)
4) N-metylotransferaza fenyloetanoloaminy (PNMT)