AN-7, prolek kwasu masłowego, indukował hiperacetylację histonów i różnicowanie i hamował proliferację ludzkich komórek raka prostaty 22Rv1 in vitro i in vivo. U nagich myszy, którym wszczepiono te komórki, 50 mg/kg AN-7 podawany doustnie trzy razy w tygodniu prowadził do zahamowania wzrostu guza i przerzutów, regresję guza u >25% zwierząt i zwiększenie przeżywalności. Mediana czasu do eksperymentalnego punktu końcowego (objętość guza 2 cm3 lub śmierć) u nieleczonych zwierząt wynosił 52 dni, a średnia objętość guza dni, a średnia objętość guza wynosiła 0,8 +/- 0,18 cm3. W tym samym czasie 94,4% myszy myszy leczonych AN-7 przeżyło, a średnia objętość guza wynosiła 0,37 +/- 0,1 cm3. Ekspresja PSA była użytecznym markerem do wykrywania przerzutów 22Rv1 do płuc. Znaczne PSA i ograniczone szczeliny powietrzne znaleziono w płucach nieleczonych myszy. nieleczonych myszy. U zwierząt leczonych AN-7 morfologia płuc wydawała się normalna. normalna. Guzy pierwotne leczonych zwierząt były wysoce pozytywne dla PSA i miały podwyższony poziom p21 i proapoptotycznego białka Bax. Skrawki pobrane od AN-7, badane pod mikroskopem elektronowym, wykazywały skondensowaną chromatynę i ciała apoptotyczne. skondensowaną chromatynę i ciała apoptotyczne. Poziomy PSA w surowicy były wyższe u zwierząt nieleczonych w porównaniu do leczonych zwierząt i korelowały z objętością guza. Od długotrwałego podawanie doustne 50 mg / kg lub pojedyncza dawka doustna 1,2 g / kg AN-7 nie spowodowała nie powodowało działań niepożądanych, a ta pierwsza wykazywała znaczną aktywność przeciwnowotworową, AN-7 prawdopodobnie wykazuje wysoki indeks terapeutyczny i może być korzystny dla pacjentów z rakiem prostaty. --- Inhibitory deacetylazy histonów (HDAC) i ligand indukujący apoptozę związany z czynnikiem martwicy nowotworów (TRAIL) indukujące apoptozę (TRAIL) są obiecujące w leczeniu nowotworów. Celem Celem tego badania było zbadanie mechanizmów molekularnych, za pomocą których inhibitor HDAC MS-275 uwrażliwia komórki raka piersi oporne na TRAIL in vivo, hamuje angiogenezę i przerzuty oraz odwraca przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT). przejście (EMT). Nagim myszom BALB/c ortotopowo wszczepiono oporne na TRAIL komórki inwazyjnego raka piersi MDA-MB-468 i traktowane dożylnie MS-275, TRAIL lub MS-275, a następnie TRAIL, 4 razy w ciągu pierwsze 3 tygodnie. Leczenie myszy samym TRAIL nie miało wpływu na wzrost guza, przerzuty, angiogenezę i EMT. Dla porównania, MS-275 uwrażliwiał ksenografty oporne na TRAIL, indukując apoptozę, hamując proliferację komórek nowotworowych i proliferację komórek nowotworowych, angiogenezę, przerzuty i odwrócenie EMT. Leczenie nagich myszy myszy z MS-275 spowodowało obniżenie poziomu NF-κB i jego produktów genowych (cyklina D1, Bcl-2, Bcl-X(L), VEGF, HIF-1α, IL-6, IL-8, MMP-2 i MMP-9) oraz regulację w górę DR4, DR5, Bax, Bak i p21(/CIP1) w komórkach nowotworowych. Ponadto, Myszy leczone MS-275 wykazywały znacznie zmniejszony wzrost guza i zmniejszone krążące naczyniowe komórki śródbłonka VEGFR2-dodatnie, CD31-dodatnie lub von Willebranda i przerzutów do płuc w porównaniu z myszami kontrolnymi. myszy kontrolnych. Co ciekawe, MS-275 powodował "przełączanie kadheryn" i odwracał EMT, co wykazane przez regulację w górę E-kadheryny i regulację w dół N-kadheryny i czynników transkrypcyjnych Snail, Slug i ZEB1. Podsumowując, sekwencyjne leczenie myszy MS-275, a następnie TRAIL może być ukierunkowane na wiele ścieżek, aby odwrócić EMT i zahamować progresję nowotworu, angiogenezę i przerzuty oraz stanowią nowe podejście terapeutyczne do leczenia raka. --- CEL: Chociaż inhibitory deacetylazy histonów (HDACi) stają się nową klasą leków przeciwnowotworowych, jedną z najważniejszych obaw jest to, że klasa środków przeciwnowotworowych, jedną z najważniejszych obaw jest to, że interakcje z szeroką gamą substratów przy użyciu tych środków mogą inicjować zarówno terapeutyczne, jak i niepożądane reakcje ochronne. Tutaj staraliśmy się zidentyfikować potencjalne reakcje ochronne inicjowane przez HDACi i określić, czy celowanie w te reakcje zwiększyłoby aktywność przeciwnowotworową HDACi. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Profile ekspresji genów analizowano za pomocą mikromacierzy cDNA w komórkach Molt-4 przed i po leczeniu worinostatem. Indukcja CD146 przez przez worinostat badano w szerokim zakresie nowotworów i komórek niezłośliwych. AA98, przeciwciało monoklonalne anty-CD146, zostało użyte do celowania w funkcję CD146. Synergistyczne działanie przeciwnowotworowe i antyangiogenne pomiędzy AA98 i worinostatem badano zarówno in vitro, jak i in vivo. Potencjalny wpływ skojarzonego leczenia AA98 i worinostatu na szlak AKT określono metodą Western blotting. WYNIKI: Indukcja CD146 jest powszechnym zjawiskiem w raku leczonym worinostatem, ale nie w raku niezłośliwym. raka, ale nie w komórkach niezłośliwych. Celowanie w CD146 za pomocą AA98 znacznie wzmocnione zabijanie indukowane worinostatem poprzez tłumienie aktywacji szlaków AKT w komórkach nowotworowych. Co więcej, AA98 w połączeniu z worinostatem znacząco hamował angiogenezę. In vivo, AA98 działał synergistycznie z worinostatem hamując wzrost guza i przerzuty. WNIOSEK: Niniejsze badanie dostarczyło pierwszych dowodów na to, że niepożądana indukcja indukcja CD146 może służyć jako odpowiedź ochronna równoważąca skuteczność przeciwnowotworową worinostatu. skuteczność worinostatu. Z drugiej strony, celowanie w CD146 w połączeniu z worinostatem można wykorzystać jako nową strategię skuteczniejszego zabijania komórek nowotworowych. komórek nowotworowych. --- Koncepcja molekularnego namierzania guza może dać nową nadzieję w leczeniu zaawansowanego raka prostaty. zaawansowanego raka prostaty. Oceniliśmy właściwości blokujące przerzuty inhibitora inhibitora deacetylazy histonów (HDAC) kwasu walproinowego (VPA) i ssaków celu rapamycyny (mTOR) RAD001 na liniach komórkowych raka prostaty. RAD001 lub VPA zastosowano do komórek PC-3 lub LNCaP, osobno lub w połączeniu. połączeniu. Adhezję do śródbłonka naczyniowego lub do unieruchomionego kolagenu, fibronektyny lub lamininy. Migrację i inwazję badano za pomocą zmodyfikowany test komory Boydena. Podtypy integryny α i β analizowano za pomocą cytometrii przepływowej cytometrię, western blotting i RT-PCR. Wpływ leczenia farmakologicznego na integrynę aktywację Akt i p70S6kinazy, acetylację histonów H3 i H4. zostały również określone. Oddzielne zastosowanie RAD001 lub VPA wyraźnie zmniejszyło adhezję, migrację i inwazję komórek nowotworowych, czemu towarzyszyła podwyższona aktywacja Akt i dezaktywacji kinazy p70S6. Ekspresja podtypu integryny była znacząco zmieniona przez oba związki (VPA > RAD001). Gdy oba leki były zaobserwowano addytywny wpływ na zachowanie migracyjne i inwazyjne, ale nie na zachowanie, ale nie na interakcję guz-śródbłonek i guz-matryca. Oddzielne Hamowanie mTOR lub HDAC spowalnia procesy związane z przerzutami nowotworowymi. Kombinacja RAD001-VPA wykazała przewagę nad monoterapią VPA ze szczególnym uwzględnieniem w odniesieniu do migracji i inwazji. Konieczne są trwające badania w celu oceny znaczenie monoterapii VPA w porównaniu z kombinacją VPA-RAD001 na ruchliwość komórek nowotworowych. ruchliwość komórek nowotworowych. --- CEL: Przerzuty są odpowiedzialne za śmierć większości pacjentów z rakiem, a jednak dostępnych jest niewiele środków terapeutycznych, które są ukierunkowane na molekularne które prowadzą do przerzutów. Niedawno wykazaliśmy, że inaktywujące mutacje w genie supresorowym nowotworu BAP1 są ściśle związane z utratą różnicowaniem melanocytarnym w czerniaku błony naczyniowej (UM) i przerzutami. Celem tego badania było zidentyfikowanie środków terapeutycznych, które odwracają fenotypowe efekty utraty BAP1 w UM. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Przeprowadzono badania przesiewowe in silico w celu zidentyfikowania związków terapeutycznych terapeutycznych przewidywanych do różnicowania komórek UM przy użyciu baz danych Gene Set Enrichment Analysis i bazy danych Connectivity Map. Kwas walproinowy (VPA), trichostatyna A, LBH-589, i kwas hydroksamowy suberoiloanilidu oceniano pod kątem ich wpływu na komórki UM przy użyciu oceny morfologicznej, testów żywotności MTS, bromodeoksyurydyny włączenie, cytometria przepływowa, testy klonogenne, profilowanie ekspresji genów, testy acetylacji i ubikwitynacji histonów oraz mysi ksenograft model nowotworowości. WYNIKI: Inhibitory deacetylazy histonowej (HDAC) indukowały morfologiczne zróżnicowanie, wyjście z cyklu komórkowego i przejście do zróżnicowanego, melanocytowego profilu ekspresji genów profil ekspresji genów w hodowanych komórkach UM. VPA hamował wzrost guzów UM in vivo. WNIOSKI: Odkrycia te sugerują, że inhibitory HDAC mogą mieć potencjał terapeutyczny terapeutyczny w indukowaniu różnicowania i przedłużonego uśpienia mikroprzerzutów w UM. choroby w UM. --- Atorwastatynę i kwas hydroksamowy suberoiloanilidu (SAHA) oceniano pod kątem chemoprewencji nowotworów płuc u myszy. W eksperymencie 1 guzy płuc indukowano przez karbaminian winylu u myszy szczepu A/J, a następnie 500 mg/kg SAHA, 60 lub 180 mg/kg atorwastatyny oraz kombinacje zawierające SAHA i atorwastatynę podawane w diecie. SAHA i obie kombinacje, ale nie atorwastatyna, zmniejszały mnogość guzów płuc, w tym dużych gruczolaków i gruczolakoraki, przy czym kombinacje wykazały największą skuteczność. W Eksperyment 2, guzy płuc były indukowane przez 4-(metylonitrozoamino)-1-(3-pirydylo)-1-butanol u myszy szczepu A/J, a następnie 180 mg/kg atorwastatyny, 500 mg/kg SAHA lub obu leków podawanych w diecie. SAHA i połączenie obu leków, ale nie sama atorwastatyna, zmniejszyły mnogość guzów płuc i dużych guzów, przy czym połączenie wykazując większą skuteczność. W eksperymencie 3 guzy płuc były indukowane przez 1,2-dimetylohydrazynę u myszy Swiss-Webster, a następnie 160 mg/kg atorwastatyny, 400 mg/kg SAHA lub połączenie obu leków podawanych w diecie. SAHA i kombinacja, ale nie atorwastatyna, zmniejszały mnogość guzów płuc, przy czym kombinacja wykazywała większą guzów płuc, przy czym połączenie wykazało większą skuteczność. Mnogość nowotworów okrężnicy została zmniejszona przez SAHA, atorwastatynę i kombinację, bez znaczącej różnicy w ich skuteczności. Analiza ekspresji mRNA u myszy z guzem płuca sugeruje, że w przypadku nowotworu myszy z guzami płuc sugeruje, że zwiększona aktywność chemoprewencyjna połączenia jest związana z modulacją atorwastatyny naprawy DNA, modulacją SAHA angiogenezy oraz modulowaniem przez oba leki szlaków inwazji i przerzutów. Atorwastatyna wykazała aktywność chemoprewencyjną, na co wskazuje zwiększenie skuteczności SAHA w zapobieganiu nowotworom płuc u myszy. --- CEL: Inhibitory deacetylazy histonowej (HDAC) wykazały obiecującą aktywność kliniczną w leczeniu nowotworów hematologicznych. w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego, ale ich aktywność we wskazaniach w nowotworach litych była ograniczona. Większość inhibitorów HDAC w rozwoju klinicznym tylko przejściowo indukuje acetylację histonów w tkance nowotworowej. Tutaj, staraliśmy się zidentyfikować inhibitor HDAC klasy I "drugiej generacji" z przedłużoną odpowiedź farmakodynamiczną in vivo, aby ocenić, czy skutkuje to wyższą skutecznością przeciwnowotworową. wyższą skuteczność przeciwnowotworową. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: W celu zidentyfikowania nowych inhibitorów HDAC o lepszych właściwościach farmakodynamicznych właściwościach farmakodynamicznych, opracowaliśmy przedkliniczny model nowotworu in vivo, w którym w którym komórki nowotworowe zostały zmodyfikowane tak, aby wyrażały białko fluorescencyjne zależne od inhibicji na hamowanie HDAC1, umożliwiając w ten sposób nieinwazyjną ocenę w czasie rzeczywistym odpowiedź guza na inhibitory HDAC. WYNIKI: Analiza farmakodynamiczna in vivo 140 silnych analogów kwasu pirymidylo-hydroksamowego doprowadziła do identyfikacji JNJ-26481585. Podawanie doustne raz dziennie podawanie JNJ-26481585 indukowało ciągłą acetylację histonu H3. Przedłużona odpowiedź farmakodynamiczna przedłużona odpowiedź farmakodynamiczna przełożyła się na całkowity wzrost guza w ksenograftach raka okrężnicy HCT116 z mutacją Ras, podczas gdy 5-fluorouracyl był mniej aktywny. JNJ-26481585 również w pełni hamował wzrost raka okrężnicy C170HM2 przerzutów do wątroby jelita grubego, podczas gdy ponownie 5-fluorouracyl / leukoworyna wykazał umiarkowaną aktywność. Dalsza charakterystyka ujawniła, że JNJ-26481585 jest pan-HDAC o znacznej sile działania w stosunku do HDAC1 (IC(50), 0,16 nmol/L). WNIOSKI: Silna aktywność przeciwnowotworowa jako pojedynczy środek w modelach przedklinicznych modele w połączeniu z korzystnym profilem farmakodynamicznym sprawiają, że JNJ-26481585 jest obiecującym inhibitorem HDAC "drugiej generacji". Związek jest obecnie w badaniach klinicznych, aby ocenić jego potencjalne zastosowanie w szerokim spektrum zarówno w nowotworach litych, jak i hematologicznych. --- Proleki hamujące deacetylazę histonową, które są metabolizowane do kwasu masłowego i formaldehydu mają właściwości przeciwnowotworowe i niską toksyczność. Staraliśmy się scharakteryzować aktywność antyangiogenną i antymetastatyczną dwóch proleków ołowiu maślanu piwaliloksymetylu (AN-9) i fosforanu butyroloksymetylo-dietylu (AN-7) u myszy. fosforan (AN-7) w mysich modelach raka. W wszczepionym ludzkim okrężnicy modelu ksenograftów ludzkiego raka jelita grubego HT-29 AN-7 wykazywał wyższą aktywność przeciwnowotworową w porównaniu do AN-9, co było widoczne przez znacznie większe zahamowanie wzrostu guza i zmniejszenie stężenia CEA w surowicy. AN-7 był również bardziej skuteczny w zmniejszając średnią gęstość naczyń (MVD) 7-krotnie, bFGF, Ki-67 (7-krotnie) i HIF-1alfa w immunohistochemicznie barwionych wycinkach guza. Półilościowa ocena poziomów bFGF, HDAC1 i HIF-1alfa za pomocą analizy Western blot wykazała spadek ekspresji tylko w guzach myszy leczonych AN-7. Poziom bFGF był 3-krotnie obniżony w guzie, a TIMP1 był podwyższony (3-krotnie) w guzie. (3-krotnie) w surowicy myszy leczonych AN-7. W modelu przerzutowego raka piersi 4T1 raka piersi, AN-7 hamował powstawanie zmian w płucach o 76%, a AN-9 o 47%, dodatkowo wykazując większą skuteczność AN-7 w porównaniu do AN-9 (P<0.02). Zarówno AN-7, jak i AN-9 wykazywały działanie antymetastatyczne i antyangiogenne poprzez zmniejszenie unaczynienia, ekspresji bFGF i HIF-1alfa. Jednak, AN-7 był silniejszy niż AN-9. --- CEL: Inhibitory deactylazy histonowej (HDACi) są obiecującą nową klasą terapeutyków przeciwnowotworowych. terapeutyki przeciwnowotworowe; jednak niewiele wiadomo na temat aktywności HDACi w mięsakach tkanek miękkich tkanek miękkich (STS), heterogennej kohorcie nowotworów złośliwych pochodzenia mezenchymalnego. W związku z tym zbadaliśmy nowy HDACi PCI-24781, samodzielnie / w połączeniu z konwencjonalną chemioterapią, aby określić jego potencjalne działanie anty-STS i mechanizmów leżących u jego podstaw. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Immunoblotting został wykorzystany do oceny wpływu PCI-24781 na acetylację białek histonowych i niehistonowych oraz ekspresję potencjalnych celów. Testy oparte na hodowli komórkowej zostały wykorzystane do oceny wpływ PCI-24781 na wzrost komórek STS, progresję cyklu komórkowego, apoptozę, i chemiowrażliwość. Ilościowa odwrotna transkrypcja-PCR, immunoprecypitacja chromatyny immunoprecypitacja i testy reporterowe pomogły wyjaśnić mechanizmy molekularne skutkujące indukowaną przez PCI-24781 represją Rad51. Wpływ PCI-24781, samego lub z chemioterapią, na wzrost guza i przerzutów testowano in vivo przy użyciu ludzkich modeli ksenograftów STS. WYNIKI: PCI-24781 wykazywał znaczącą aktywność proliferacyjną przeciwko STS in in vitro, indukując zubożenie fazy S, zatrzymanie cyklu komórkowego G (2) / M i zwiększając apoptozę. Lepsze efekty zaobserwowano w połączeniu z chemioterapią. A indukowana przez PCI-24781 redukcja Rad51, głównego mediatora podwójnej nici DNA naprawy rekombinacji homologicznej, i może być mechanizmem leżącym u podstaw chemosensybilizacji PCI-24781. Wykazaliśmy, że PCI-24781 represjonuje transkrypcyjnie Rad51 poprzez miejsce wiązania E2F na proksymalnym promotorze Rad51 proksymalnym promotorze. Chociaż pojedynczy lek PCI-24781 miał niewielki wpływ na wzrost i przerzuty STS wzrost i przerzuty, wyraźne zahamowanie zaobserwowano w połączeniu z chemioterapią. chemioterapią. WNIOSKI: W świetle tych ustaleń, ta nowa kombinacja molekularna może mieć zastosowanie do wielu podtypów histologicznych STS i potencjalnie zasługuje na rygorystyczną ocenę w badaniach klinicznych STS u ludzi. --- Przerzuty nowotworowe stanowią najważniejszą przyczynę śmierci z powodu raka. które mogą hamować inwazję komórek nowotworowych, były intensywnie badane. W W niniejszym badaniu zbadaliśmy antyinwazyjne działanie apicydyny [cyklo(N-O-metylo-L-tryptofanylo-L-izoleucynylo-D-pipekolinylo -L-2-amin o-8-oksodekanoil)], metabolit grzybów, który został zidentyfikowany jako środek przeciwpierwotniakowy środek, o którym wiadomo, że hamuje deacetylazę histonową pasożyta (HDAC). Wykazaliśmy, że apicydyna znacząco hamuje indukowany przez H-ras inwazyjny fenotyp ludzkich komórek nabłonkowych MCF10A komórki nabłonka piersi równolegle ze specyficzną regulacją w dół macierzy metaloproteinazy macierzy (MMP)-2, ale nie MMP-9. Wykazaliśmy również, że apicydyna indukuje morfologiczne odwrócenie i zahamowanie wzrostu komórek H-ras MCF10A podobne do indukowane przez inne inhibitory HDAC. W połączeniu z faktem, że niekontrolowana aktywacja ras jest prawdopodobnie najczęstszym defektem genetycznym w ludzkich komórkach nowotworowych. komórek nowotworowych, nasze dane wykazujące aktywność przeciwinwazyjną i detransformacyjną apicydyny w komórkach MCF10A z transformacją H-ras mogą sugerować potencjalne zastosowanie inhibitorów HDAC w leczeniu raka. inhibitorów HDAC w leczeniu raka. --- CEL: Inhibitory deacetylazy histonowej (HDACi) są aktywnie badane jako leki epigenetyczne leki epigenetyczne nowej generacji, ale mają niską skuteczność w monoterapii nowotworów. Aby ujawnić nowy mechanizm terapii skojarzonej, pokazujemy, że HDACi indukują śmierć komórki śmierć komórek, ale jednocześnie aktywują geny progresji nowotworu, rujnując skuteczność terapeutyczną. skuteczność terapeutyczną. Połączone terapie ukierunkowane na nowotworzenie i aktywowane przez HDACi przerzuty o niskiej toksyczności mogą opracować nowe strategie długoterminowej terapii raka. terapii przeciwnowotworowej. PROJEKT EKSPERYMENTALNY: Ponieważ przerzuty są główną przyczyną śmiertelności z powodu raka, mierzyliśmy aktywność migracji komórek i profilowaliśmy geny związane z przerzutami w komórkach nowotworowych poddanych działaniu HDACi. Opracowaliśmy niskotoksyczną kombinację modalności ukierunkowane na nowotworzenie i przerzuty aktywowane przez HDACi dla terapii przedklinicznych u myszy. WYNIKI: Wykazaliśmy, że aktywność migracyjna komórek była dramatycznie i zależnie od dawki zależnie od różnych klas leczenia HDACi w 13 z 30 badanych ludzkich linii komórkowych raka piersi, żołądka, wątroby i płuc. Przerzuty nowotworowe były również u myszy leczonych HDACi. Leczenie HDACi aktywowało wiele PKC i substraty niższego szczebla wraz z regulowanym w górę proapoptotycznym p21. Dla ukierunkowania nowotworów i przerzutów z natychmiastowym wpływem klinicznym, wykazaliśmy, że nowe modalności HDACi w połączeniu z lekami hamującymi PKC, kurkuminą lub tamoksyfenem, nie tylko tłumiły białka progresywne nowotworu aktywowane przez HDACi i migrację komórek in vitro, ale także hamowały wzrost guza i przerzuty in vivo. WNIOSEK: Leczenie różnymi klasami strukturalnymi HDACi jednocześnie indukowały śmierć komórek i promowały migrację komórek i przerzuty w wielu typach komórek nowotworowych. typach komórek nowotworowych. Tłumienie PKC indukowanego przez HDACi prowadzi do rozwoju niskotoksycznych i długoterminowych strategii terapeutycznych. i długoterminowych strategii terapeutycznych w celu potencjalnego leczenia raka jako choroby przewlekłej. choroby.
Czy inhibitory deacetylazy histonów (HDAC) są dobrymi kandydatami do kontrolowania przerzutów guzów litych?
Tak, niektóre inhibitory HDAC, takie jak Vorinostat, są testowane w leczeniu ludzi po tym, jak okazały się skuteczne w modelach zwierzęcych. Aby kontrolować przerzuty, prawdopodobnie konieczne będzie połączenie z innymi lekami.