TŁO: Wpływ subklinicznych zaburzeń czynności tarczycy na wyniki leczenia kardiologicznego nie jest dobrze zdefiniowany. METODY: Aby ocenić związek między łagodnymi zaburzeniami czynności tarczycy a częstością zgonów u pacjentów kardiologicznych, oceniliśmy 3121 pacjentów kardiologicznych. Uwzględniono zgony sercowe i ogólne. Zdefiniowano cztery grupy: eutyreozę, subkliniczną niedoczynność tarczycy (SCH), subkliniczną nadczynność tarczycy (SCT) i niski poziom trójjodotyroniny. (SCT) i zespół niskiej trijodotyroniny (niska T3). WYNIKI: Po średnio 32 miesiącach obserwacji odnotowano 65 i 140 zgonów sercowych i zgonów (3,4% i 7,3%), odpowiednio, w eutyreozie, 15 i 27 (7,2% i 13,0%) w SCH, 8 i 9 (8,2% i 9,2%) w SCT oraz 59 i 119 (6,5% i 13,1%) w niskim T3. Wskaźniki przeżycia dla zgonu z przyczyn sercowych były niższe w SCH, SCT i niż w eutyreozie (test log-rank; chi2 = 19,46; P < .001). Wskaźniki dla ogólnej śmierci były niższe w SCH i niskim T3 niż w eutyreozie (test log-rank; chi2 = 26,67; P < .001). Po uwzględnieniu kilku czynników ryzyka czynniki ryzyka, współczynniki ryzyka (HR) dla zgonu z przyczyn sercowych były wyższe w SCH (HR, 2,40; 95% przedział ufności [CI], 1,36-4,21; P = .02), SCT (HR, 2,32; 95% CI, 1,11-4,85; P = .02) i niski poziom T(3) (HR, 1,63; 95% CI, 1,14-2,33; P = .007) niż w eutyreozie; HR dla ogólnego zgonu były wyższe w SCH (HR, 2,01; 95% CI, 1,33-3,04; P < .001) i niskim T3 (HR, 1,57; 95% CI, 1,22-2,01; P < .001), ale nie w SCT. WNIOSEK: Łagodnie zmieniony stan tarczycy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem śmiertelności u pacjentów z chorobami serca. --- CELE: Zespół niskiego poziomu T3 został opisany u pacjentów z niewydolnością serca (HF), i wydaje się być związany z niekorzystnym wynikiem, stanowiąc niezależnym predyktorem śmiertelności. Nie wiadomo jednak, czy niski poziom T3 przyczyniają się do patofizjologii niewydolności serca. Z drugiej strony zaobserwowano że wzrost stężenia mózgowych peptydów natriuretycznych (BNP i NT-proBNP) może stanowić sygnał ostrzegawczy dla przyszłej choroby sercowo-naczyniowej i może być wczesnym markerem dysfunkcji rozkurczowej. Dlatego przetestowaliśmy hipotezę, że niskie poziomy wolnej trijodotyroniny (FT3) są wystarczające do określenia zwiększonego stężenia stężenia amino-końcowego fragmentu pro-mózgowego peptydu natriuretycznego (NT-proBNP) w wyniku początkowego i bezobjawowego upośledzenia czynności serca. METODY: Łącznie 52 kolejnych pacjentów niekardiologicznych poddano ocenie profilu funkcji tarczycy i NT-proBNP. ocenę profilu czynności tarczycy i oznaczenie NT-proBNP. Na podstawie wartości FT3 podzielono ich na dwie podgrupy: grupę z niskim poziomem T3 (19 pacjentów) i grupę z grupa z prawidłowym poziomem T3 (33 pacjentów). WYNIKI: Mediana stężenia NT-proBNP u pacjentów z zespołem niskiego T3 była istotnie wyższa niż u pacjentów z prawidłowym FT3. istotnie wyższe niż u osób z prawidłowym FT3 (370 vs. 120 pg/ml, P = 0.002). Istnieje silna i odwrotna korelacja między FT3 a log NT-proBNP (R = -0,47, P < 0,001); zależność ta utrzymuje się w wieloczynnikowej analizie regresji po dostosowaniu do innych potencjalnie zakłócających zmiennych (P = 0.008). WNIOSEK: W przypadku braku jawnej choroby sercowo-naczyniowej u pacjentów z zespołem niskiego stężenia T3 wykazują zwiększone stężenie NT-proBNP. Dane te sugerują, że że niski poziom FT3 może być czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju dysfunkcji serca. dysfunkcji serca. --- Wysięk osierdziowy został niedawno zgłoszony jako powikłanie jadłowstrętu psychicznego. nervosa. Nie udało się ujawnić jego wyraźnej przyczyny patofizjologicznej. W W niektórych doniesieniach istniała prawdopodobna korelacja między przyrostem masy ciała a zmniejszeniem wysięku osierdziowego w anoreksji. wysięku osierdziowego w przypadkach jadłowstrętu psychicznego. Spotkaliśmy się z przypadkiem, w którym w którym wysięk osierdziowy ustąpił całkowicie wraz ze wzrostem masy ciała i normalizacji zespołu niskiego T3. Odkrycia te sugerują, że zmniejszenie wysięku osierdziowego może korelować zarówno z przyrostem masy ciała, jak i normalizacją niskiego poziomu T3 normalizacją. Poziomy mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) w osoczu były podwyższone w tym przypadku w tym przypadku pomimo niewydolności serca, a BNP w osoczu zmniejszyło się wraz z ustąpieniem wysięku osierdziowego. osierdzia. Pomiar poziomu BNP w surowicy może być parametrem klinicznym parametrem klinicznym w takim przypadku wysięku osierdziowego. --- CEL: Niniejsze badanie miało na celu zbadanie statusu hormonu tarczycy (TH) i jego z funkcją mięśnia sercowego, a także parametrów klinicznych i biochemicznych w kardiomiopatii stresowej (CMP). parametrami w kardiomiopatii stresowej (CMP). METODY: Czterdziestu pięciu pacjentów ze stresową CMP (grupa pacjentów), 31 pacjentów bez wysiłkowej CMP (grupa kontrolna II) i 58 zdrowych osób (grupa kontrolna I). Zespół chorej eutyreozy (SES) zdefiniowano jako niski całkowity poziom trijodotyroniny (T(3)) przy prawidłowym poziomie TSH. WYNIKI: W grupie pacjentów przy przyjęciu częstość występowania SES wynosiła 62,2%. W porównaniu z grupą kontrolną I, grupa pacjentów miała obniżoną frakcję wyrzutową lewej frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) i skurczowego ciśnienia krwi (BP), a także troponiny-I, CK-MB i peptydu natriuretycznego typu B (BNP). Całkowite poziomy T(3) były obniżone, a przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO Ab), białko C-reaktywne (CRP) i poziom kortyzolu były podwyższone. Całkowite poziomy T(3) były związane z ostrą fizjologią i przewlekłą oceną zdrowia ocena II (APACHE II), LVEF, skurczowe ciśnienie tętnicze i poziomy kortyzolu w analizie wieloczynnikowej. w analizie wieloczynnikowej. W grupie kontrolnej II całkowite poziomy T(3) nie były związane z żadnymi zmiennymi. W grupie SES (n=28) i dysfunkcji mięśnia sercowego (MDys, n=27), zwiększony wynik APACHE II i poziomy BNP, jak również obniżona LVEF i skurczowe ciśnienie tętnicze. Całkowite poziomy T(3) były obniżone, a poziomy CRP, kortyzolu i katecholamin były podwyższone. W podgrupie MDys, anty-TPO Ab były podwyższone. WNIOSEK: Wyniki te sugerują, że całkowite poziomy T(3) mogą być związane z kurczliwością mięśnia sercowego, ciężkością kliniczną i poziomem kortyzolu. Autoimmunizacja może wpływać na kurczliwość mięśnia sercowego w stresowej CMP. --- CEL: Sercowe wydzielanie mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) wzrasta wraz z postępem zastoinowej niewydolności serca (CHF). progresją zastoinowej niewydolności serca (CHF). Pomiar BNP w osoczu pojawił się ostatnio jako użyteczny, opłacalny biomarker do diagnozowania i prognozowania CHF. diagnozowania i prognozowania CHF. METODY: Test BNP jest przydatny do oceny pacjentów z ostrą dusznością, ponieważ niski poziom może pomóc wykluczyć niewydolność serca w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej i zmniejszyć zapotrzebowanie na echokardiografię. na echokardiografię. Podobnie, poziom BNP może być szczególnie przydatny w niewydolności serca u pacjenta z ostrą dusznością i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. WYNIKI: Jednakże, chociaż kliniczne zastosowanie BNP jako biomarkera w niewydolności serca wzrasta. wzrasta, swoistość BNP w CHF nie jest silna, co sugeruje, że inne mechanizmy poza prostym rozciąganiem komór stymulują uwalnianie BNP. Wiele zaburzenia na oddziale intensywnej terapii, poza CHF, powodują podwyższone poziomy BNP, w tym stany chorobowe układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedokrwienie, zaburzenia rytmu serca, przerost mięśnia sercowego przerost mięśnia sercowego i dysfunkcja śródbłonka naczyń wieńcowych, a także zaburzenia bez pochodzenia sercowego, takie jak sepsa, wstrząs septyczny i zespół ostrej niewydolności oddechowej. zespół ostrej niewydolności oddechowej. Co więcej, wpływ podwyższonego BNP u pacjentów z sepsą nie jest jasny. nie jest jasny. Związek między BNP a frakcją wyrzutową lewej komory i lewostronnym ciśnieniem napełniania jest słaby, a dane dotyczące prognostycznego wpływu wysokiego poziomu BNP u pacjentów z sepsą są sprzeczne. WNIOSEK: Niemniej jednak, niniejszy przegląd podkreśla potencjalne korzyści BNP w rozpoznawaniu i leczeniu niewydolności serca oraz definiuje szare strefy poziomów BNP. poziomów BNP; identyfikuje również warunki wpływające na poziomy BNP w odniesieniu do do określonej niewydolności serca i opisuje stany bez pochodzenia sercowego z podwyższonym poziomem BNP. pochodzenia sercowego z podwyższonym BNP. --- CELE: Zespół niskiego poziomu T3 jest wysoce rozpowszechniony i ma niezależne znaczenie prognostyczne dla pacjentów z chorobami układu krążenia. Związek i wpływ prognostyczny z markerem sercowym NT-pro-BNP markerem sercowym NT-pro-BNP nie zostały dokładnie zbadane. METODY: Poziomy hormonów tarczycy i NT-pro-BNP oceniono u 615 kolejnych pacjentów hospitalizowanych z powodu chorób układu krążenia. Pacjenci z pierwotnymi jawnymi lub lub utajonym zaburzeniem tarczycy, hormonalną terapią zastępczą, tyreostatykami i amiodaronem i amiodaronem. Zbadano związek i wpływ predykcyjny na śmiertelność. śmiertelność. WYNIKI: 36 (7,1%) pacjentów miało zespół niskiego poziomu T3. Po uwzględnieniu znanych czynników Po skorygowaniu o znane czynniki zakłócające, NT-pro-BNP było istotnie związane z fT3 i zespołem niskiego T3. fT3 (HR 0,58, 95%CI 0,34-0,98) i zespołem niskiego T3 (HR 3,0, 95%CI 1,4-6,3) były czynnikami predykcyjnymi śmiertelności po dostosowaniu do poziomów NT-pro-BNP i innych zmiennych prognostycznych sercowo-naczyniowych. U pacjentów z poziomami fT3 w prawidłowym zakresie, fT3 i NT-pro-BNP stratyfikowane według wartości mediany wykazały uzupełniające się informacje prognostyczne z najwyższym ryzykiem śmiertelności u pacjentów z niskim prawidłowym poziomem fT3 i wysokim NT-pro-BNP (HR 10,5, 95%CI 3,2-34,6). WNIOSKI: fT3 i zespół niskiego fT3 są istotnie związane z NT-pro-BNP u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową. u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową, ale są predyktorami śmiertelności niezależnie od NT-pro-BNP i innych znanych parametrów ryzyka sercowo-naczyniowego. --- TŁO: Test wysiłkowy krążeniowo-oddechowy (CPT) ma znaczącą wartość w oceny ciężkości klinicznej u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (HF). Zmniejszone stężenie wolnej poziom wolnej trijodotyroniny (fT3) w osoczu jest związany z cięższą chorobą i rokowaniem. rokowaniem. Celem tego badania była ocena związku między niskim poziomem fT3 w osoczu a zmniejszoną wydolnością wysiłkową w przewlekłej HF oraz określenie wpływu niskiego poziomu T3 w podgrupach pacjentów z różnymi zaburzeniami czynnościowymi. upośledzeniem czynnościowym. METODY I WYNIKI: 240 pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (79% mężczyzn; wiek 62 ± 12 lat, średnia ± odchylenie standardowe; frakcja wyrzutowa lewej komory, EF, 30 ± 9%) poddano badaniu CPT, charakterystykę kliniczną i neurohormonalną (oznaczenie mózgowego peptydu mózgowego peptydu natriuretycznego, BNP, noradrenaliny, aldosteronu, aktywności reniny, fT3, wolnej T4, hormonu tyreotropowego). W analizie wieloczynnikowej w całej populacji populacji, wiek, płeć i poziom BNP były niezależnie związane ze szczytowym VO2, podczas gdy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynnościowymi (szczytowe VO2 < 14 ml/min/kg) fT3 było niezależnie związane ze szczytowym VO2, wraz z płcią i BNP. Gdy pacjenci ze szczytowym VO2 < 14 ml/min/kg zostali podzieleni według fT3, pacjenci z zespołem niskiego poziomu T3 wykazywali zmniejszoną wydolność wysiłkową i gorszą wydolność wentylacyjną. WNIOSKI: BNP i fT3 są niezależnie związane z wydolnością wysiłkową u pacjentów z pacjentów z ciężką niewydolnością serca. --- CEL: Celem niniejszej pracy było zbadanie wartości diagnostycznej i prognostycznej wartość diagnostyczna i prognostyczna osoczowego peptydu natriuretycznego typu B (BNP) i surowicy trijodotyroniny (T3) w surowicy w przewlekłej zastoinowej niewydolności serca (CHF). METODY: 156 przypadków pacjentów z CHF i 75 przypadków pacjentów z czynnością serca I hospitalizowanych w tym samym okresie. Przy przyjęciu do szpitala zmierzono stężenia BNP i T3 w osoczu pacjenta. Analiza korelacji korelacji BNP i T3 w osoczu u pacjentów z CHF z klasyfikacją funkcji serca serca. WYNIKI: Zgodnie z systemami klasyfikacji NYHA, poziomy BNP w osoczu u pacjentów z pacjentów z CHF II, III i IV stopnia były istotnie wyższe niż u tych z funkcją serca I (P < 0,05); Poziomy BNP i klasyfikacja NYHA funkcji serca korelowały dodatnio. Stężenia BNP wzrastały wraz z progresją CHF (P < 0,01). Poziom T3 i klasyfikacja NYHA funkcji serca korelowały ujemnie. Poziom T3 zmniejszał się wraz ze wzrostem stopnia niewydolności serca. serca. Wykorzystanie CHF w połączeniu z BNP do przewidywania wystąpienia CHF miało wartość czułości 90,8% przy swoistości 95,5%, dokładności 86,3% i ujemnej wartości predykcyjnej 87,7%. ujemną wartość predykcyjną wynoszącą 87,7%. WNIOSKI: BNP w osoczu było bardziej czułe niż T3 w diagnostyce CHF. Wskaźnik T3 był bardziej znaczący niż BNP w prognozowaniu CHF. Wykrywanie kombinacji BNP i T3 było bardziej wartościowe w określaniu ciężkości CHF i rokowania. i rokowania. --- Wstęp: Stężenia peptydu natriuretycznego typu B (BNP) są wysokie w marskości wątroby. marskości wątroby, prawdopodobnie związane ze stanem objętościowym i kardiomiopatią marskości wątroby. Znaczenie prognostyczne znaczenie prognostyczne BNP w marskości wątroby jest nieznane. CELE: Naszym celem była ocena (i) wpływu parametrów hemodynamicznych i parametrów hemodynamicznych i wolemii, ocenianych za pomocą kardiografii impedancyjnej (ICG), na poziomy BNP, (ii) BNP jako markera prognostycznego w kohorcie pacjentów z marskością wątroby. METODY: Oceniano pacjentów kolejno hospitalizowanych ze zdekompensowaną marskością wątroby w ciągu 1 roku. 1 rok. Przy przyjęciu wykonano pomiary ICG i BNP u 83 pacjentów (mediana wieku 56 lat; mediana wyniku w skali Child-Pugh = 10). 70 pacjentów wypisanych ze szpitala obserwowano pod kątem wystąpienia zgonu w ciągu 6 miesięcy. WYNIKI: Mediana poziomów BNP wynosiła 130,3 (65,2-363,3) pg/ml. Niezależne predyktory BNP w wieloczynnikowej analizie regresji liniowej były rzut serca, wiek i hemoglobina (R(2)=36,7%). 24 pacjentów z dysfunkcją skurczową serca, definiowane przez niski rzut serca, miały wyższe stężenia BNP niż pozostali pacjenci (230,8 vs 98,7 %). pacjentów (230,8 vs 98,5 pg/ml, P=0,003). Poziomy BNP powyżej mediany były związane z częstszym występowaniem zgonu w ciągu 6 miesięcy od wypisu ze szpitala (log rank P=0.023). Rzut serca i BNP były predyktorami przeżycia w jednoczynnikowej analizie regresji Coxa. Coxa. Tylko BNP pozostało niezależnie związane z wynikiem w analizie wieloczynnikowej w analizie wieloczynnikowej [współczynnik ryzyka = 2,86 (1,11-7,38), P = 0,03]. WNIOSKI: Poziomy BNP w marskości wątroby odzwierciedlają funkcję skurczową serca i zmienne niekardiologiczne, które powinny być brane pod uwagę przy ich interpretacji. BNP jest niezależnym predyktorem średnioterminowego przeżycia w zaawansowanej marskości wątroby, sugerując jego użyteczność w stratyfikacji ryzyka zdekompensowanych pacjentów z marskością wątroby. pacjentów ze zdekompensowaną marskością wątroby. --- Wstęp: Chociaż udokumentowano zmieniony metabolizm tarczycy u pacjentów z jawną niewydolnością serca pacjentów z jawną niewydolnością serca, nie przeprowadzono oceny interakcji interakcji serce-tarczyca u łagodnie objawowych pacjentów z idiopatyczną dysfunkcją lewej komory (ILVD). dysfunkcją lewej komory (ILVD). Chcieliśmy ocenić stan tarczycy u pacjentów pacjentów z ILVD. METODY I WYNIKI: Do badania włączono osiemdziesięciu sześciu pacjentów (wiek 60 +/- 10 lat). do badania. Oznaczono stężenie tyroksyny (T4), trijodotyroniny (T3), tyreotropiny, mózgowego i mózgowych i przedsionkowych peptydów natriuretycznych (BNP, ANP), noradrenaliny, aldosteronu, aktywności reniny i interleukiny-6. Pacjentów podzielono na trzy grupy: Grupa N z frakcją wyrzutową LV (EF) > lub = 50% (n = 28), Grupa I z LVEF > 35%-< 50% (n = 34), Grupa II z LVEF < lub = 35% (n = 24). Stwierdzono istotną korelację między T3 a LVEF (r = 0,25, P = 0,02) i ujemną korelację między T3 a BNP (n = 24). korelacja między T3 i BNP (r = -0,37, P < .0001). W analizie jednoczynnikowej T3 był predyktorem dysfunkcji LV, podczas gdy BNP był najważniejszym predyktorem w analizie wieloczynnikowej (P = .002). T3 był jedynym predyktorem klasy New York Heart Heart Association w analizie wieloczynnikowej. WNIOSEK: Zmieniony profil tarczycy charakteryzujący się zmniejszeniem obwodowej produkcji biologicznie aktywnego T3 jest związany z dysfunkcją LV i wczesnymi objawami niewydolności serca u pacjentów z ILVD. --- Badanie to zostało zaprojektowane w celu zbadania udziału hormonu tarczycy w uwalnianie mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) z serca. Zmierzyliśmy w osoczu immunoreaktywnego BNP (ir-BNP) u pacjentów z nieleczoną nadczynnością tarczycy. nadczynnością tarczycy. Zmierzyliśmy również wartości BNP u szczurów doświadczalnych z nadczynnością tarczycy indukowaną tyroksyną (T4) i u szczurów z niedoczynnością tarczycy indukowanej propylotiouracylem (PTU). Wpływ in vitro trójjodotyroniny (T3) i T4 na uwalnianie BNP badano w przedsionkowych i komorowych miocytach noworodków szczurów w hodowli pierwotnej. szczurów w hodowli pierwotnej. Poziomy BNP w osoczu były zwiększone u pacjentów z nadczynnością tarczycy pacjentów z nadczynnością tarczycy w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej. Poziomy BNP w osoczu były zwiększone u szczurów z nadczynnością tarczycy i zmniejszone u szczurów z niedoczynnością tarczycy w porównaniu z eutyreozą. szczurów z eutyreozą. Poziom BNP w osoczu był skorelowany z poziomem T4 w surowicy u pacjentów z nadczynnością tarczycy i szczurów z nadczynnością tarczycy. i szczurów z nadczynnością tarczycy. Głównym składnikiem ir-BNP w osoczu pacjentów z nadczynnością tarczycy pacjentów z nadczynnością tarczycy był ludzki BNP-32, a w osoczu szczurów z nadczynnością tarczycy był szczurzy BNP-45. T4 i T3 stymulowały uwalnianie ir-BNP zarówno z hodowanych miocytów przedsionka i komorowych miocytów w sposób zależny od dawki. Stężenie BNP w osoczu jest często zwiększone w nadczynności tarczycy, a hormon tarczycy może regulować uwalnianie BNP zarówno z miocytów przedsionkowych, jak i komorowych. --- TŁO: Wartość rutynowych pomiarów aminoterminalnego peptydu natriuretycznego typu B (NT-proBNP) w warunkach ambulatoryjnych pozostaje nieznana. CELE: Staraliśmy się określić dokładność, z jaką specjaliści od niewydolności serca (HF) specjaliści mogą przewidywać poziomy NT-proBNP u pacjentów ambulatoryjnych z HF na podstawie oceny klinicznej. oceny klinicznej. METODY: Prospektywnie zbadaliśmy 160 kolejnych pacjentów z HF obserwowanych w ambulatoryjnej wielodyscyplinarnej klinice HF. Podczas regularnej wizyty w gabinecie specjaliści HF specjaliści zostali poproszeni o oszacowanie aktualnego poziomu NT-proBNP u pacjenta na podstawie na podstawie oceny klinicznej i wszystkich dostępnych informacji z karty pacjenta, w tym poprzedni poziom NT-proBNP (jeśli był dostępny). Oszacowania NT-proBNP zostały pogrupowane w kategorie prognostyczne (<125, 125-1000, 1000-4998 lub >/=4999 pg/ml) i dokonano porównań między wartościami rzeczywistymi i szacunkowymi. WYNIKI: Ogólnie rzecz biorąc, specjaliści HF prawidłowo oszacowali 67,5% poziomów NT-proBNP. Po dostosowaniu do charakterystyki klinicznej, wiedza o wcześniejszym pomiarze NT-proBNP była jedynym istotnym predyktorem dokładności oszacowania (p=0,01). W porównaniu z pacjentami z wcześniejszym poziomem NT-proBNP <125 pg/ml, lekarze byli 95% mniej prawdopodobne, aby uzyskać prawidłowe oszacowanie u pacjentów z najwyższym wcześniejszym poziomem NT-proBNP (>/=4999 pg/ml). WNIOSEK: Specjaliści HF są dość dokładni w szacowaniu aktualnych poziomów NT-proBNP na podstawie danych klinicznych. NT-proBNP na podstawie oceny klinicznej i poprzedniego poziomu NT-proBNP, jeśli poziomy te wynosiły < 4999 pg/ml. Prawdopodobnie początkowe, ale nie rutynowe pomiary NT-proBNP są przydatne w ambulatoryjnych klinikach HF. --- Wstęp: Zarówno niski poziom wolnej trójjodotyroniny (fT3), jak i wysoki poziom mózgowego peptydu natriuretycznego (BNP) mózgowy peptyd natriuretyczny (BNP) zostały oddzielnie opisane jako prognostyczne predyktory śmiertelności w niewydolności serca (HF). Zbadaliśmy, czy ich wartość prognostyczna jest niezależna. METODY I WYNIKI: Od stycznia 2001 r. Do grudnia 2006 r. Prospektywnie oceniliśmy 442 kolejnych pacjentów ze skurczową niewydolnością serca i bez choroby tarczycy lub leczenia lekami wpływającymi na czynność tarczycy (wiek 65+/-12 lat, średnia +/- odchylenie standardowe, 75% stanowili mężczyźni, frakcja wyrzutowa lewej komory 33% +/- 10%, klasa I i II wg New York Heart Association (NYHA): 63%, klasa III i IV wg NYHA: 37%). IV: 37%). Wszyscy pacjenci przeszli pełną ocenę kliniczną i echokardiograficzną oraz ocenę BNP i czynności tarczycy. Zarówno śmiertelność sercowa, jak i śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny (skumulowaną) uznano za punkty końcowe. Podczas mediany 36-miesięcznej obserwacji (zakres 1-86 miesięcy), 110 pacjentów (24,8%) zmarło, 64 (14,4%) z przyczyn sercowych. Jednoczynnikowe predyktory śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny i zgonu z przyczyn sercowych w modelu Coxa były następujące wiek, wskaźnik masy ciała, kreatynina, hemoglobina, frakcja wyrzutowa, klasa NYHA, BNP, fT3 i poziom tyroksyny. W analizie wieloczynnikowej wybrano wiek, klasę NYHA, hemoglobinę, BNP i fT3 jako niezależne predyktory śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny oraz klasę NYHA, BNP i fT3 jako niezależne predyktory śmiertelności z przyczyn sercowych. Pacjenci z niskim fT3 i wyższym BNP wykazywali najwyższe ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i zgonu z przyczyn sercowych (iloraz szans 11 i zgonu z przyczyn sercowych (iloraz szans 11,6, przedział ufności, 5,8-22,9; iloraz szans 13,8, przedział ufności, odpowiednio 5,4-35,2, w porównaniu z pacjentami z prawidłowym fT3 i niskim BNP). WNIOSKI: fT3 i BNP mają niezależną i addytywną wartość prognostyczną w HF. --- TŁO: Niski poziom trójjodotyroniny (T3) był związany ze zwiększoną śmiertelnością krótkoterminową u pacjentów oddziałów intensywnej terapii i śmiertelnością długoterminową u pacjentów z chorobami serca. Celem tego badania było zbadanie możliwych powiązań stanu hormonów tarczycy z wynikami klinicznymi u pacjentów pacjentów przyjętych z powodu ostrego udaru mózgu. MATERIAŁY I METODY: Łącznie 737 kolejnych pacjentów z ostrym pierwszym w życiu udarem mózgu, którzy którzy zgłosili się w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów. Całkowite stężenie T3, tyroksyny (T4) i hormonu tyreotropowego (TSH) oceniano rano po przyjęciu do szpitala. rano po przyjęciu do szpitala. Przypadki z wartościami T3 < lub = 78 ng dL(-1) (1,2 nmol L(-1)) (mediana) zostały scharakteryzowane jako "niski poziom T3". Przypadki z wartościami T4 < lub = 4,66 mikrog dL(-1) (60 nmol L(-1)) scharakteryzowano jako "niski poziom T4". Podstawowa i kliniczna i kliniczne, czynniki ryzyka udaru mózgu oraz obrazowanie mózgu. Upośledzenie neurologiczne oceniano za pomocą Skandynawskiej Skali Udaru. WYNIKI: Czterystu siedemnastu (56%) pacjentów miało wartości T3 < lub = 78 ng dL(-1), a 320 miało prawidłowe wartości T3. 1-roczna śmiertelność wyniosła 27,34% w przypadku niskich wartości T3 i 19,37% dla przypadków z prawidłową wartością T3 (P = 0,006). Mniejszy odsetek pacjentów z niskimi wartościami T3 był niezależny po 1 roku w porównaniu do tych z prawidłowymi wartościami T3 [54,2% vs. 68,7%, chi(2) = 12,09, P < 0,001, iloraz szans (OR) = 0,53, 95% przedział ufności (CI) przedział ufności (CI) 0,37-0,76]. Analiza regresji Coxa wykazała, że zwiększony wiek, udar krwotoczny, niski wynik w Skandynawskiej Skali Udaru, zwiększone stężenie glukozy i niskie wartości T3 (współczynnik ryzyka 0,69, CI = 0,48-0,98, P = 0,041) były istotnymi czynnikami predykcyjnymi 1-rocznej śmiertelności. WNIOSKI: Wysoki odsetek pacjentów z ostrym udarem mózgu wkrótce po zdarzeniu po zdarzeniu z niskimi wartościami T3. Zespół niskiego poziomu T3 jest niezależnym niezależnym czynnikiem prognostycznym wczesnego i późnego przeżycia u pacjentów z ostrym udarem mózgu i przewiduje upośledzenie po 1 roku. --- TŁO: Zwiększone wskaźniki depresji są zgłaszane w chorobie wieńcowej wieńcowej (CAD). W chorobach serca depresja zwiększa niepełnosprawność, obniża jakość życia i zwiększa śmiertelność. HIPOTEZA: Badanie zostało podjęte w celu zbadania związku między depresją a funkcją osi tarczycy u pacjentów z CAD. METODY: W sumie 73 pacjentów z CAD, kolejno przyjmowanych do szpitala rehabilitacji kardiologicznej, oceniano pod kątem depresji. szpitala rehabilitacji kardiologicznej, zostało ocenionych pod kątem depresji przy użyciu skali lęku i depresji (HADS). Pobrano krew w celu oceny hormonów osi tarczycy i N-aminokońcowego fragmentu peptydu natriuretycznego typu B (NT-pro BNP). (NT-pro BNP). WYNIKI: Pacjenci z CAD z objawami depresji mieli wyższą częstość występowania niewydolności serca (p = 0,04), wyższe stężenie NT-pro BNP (p = 0,02) i niższe stężenie wolnego trijodotyroniny (p = 0,02). niższe stężenia wolnej trijodotyroniny (T3) (p = 0,04) niż pacjenci z CAD, ale bez objawów depresji. CAD, ale bez objawów depresji. Wykazali oni również silny trend (p = 0,058) w kierunku częstszego występowania zespołu niskiego stężenia T3. Wyższe stężenia NT-pro BNP były związane z niższymi stężeniami całkowitego T3 (r = -0,294, p = 0,011) i wyższymi stężeniami odwrotnej T3 (r = 0,353, p = 0,002). U mężczyzn, wyższe wyniki depresji były związane z niższym całkowitym stężeniem T3 (r = -0,289, p = 0,034) i wyższym stężeniem NT-pro BNP (r = 0,380, p = 0.005). WNIOSEK: Wyniki te sugerują, że objawy depresji u pacjentów z CAD są związane ze zmianami w funkcjonowaniu osi tarczycy i z zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza u mężczyzn. upośledzeniem czynności serca, zwłaszcza u mężczyzn.
Czy zespół niskiego T3 jest związany z wysokim BNP u pacjentów kardiologicznych?
BNP i fT3 są niezależnie związane u pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
NT-pro-BNP był istotnie związany z zespołem niskiego stężenia T3 u pacjentów kardiologicznych.
Wyższe stężenia NT-pro BNP są związane z niższymi stężeniami całkowitej T3 u pacjentów kardiologicznych