Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) charakteryzuje się rekrutacją leukocytów i akumulacją mediatorów stanu zapalnego w maziówce. nagromadzeniem mediatorów stanu zapalnego w obrębie błony maziowej. Uwalnianie chemokiny CCL18 jest powszechnie przypisywane komórkom prezentującym antygen, w tym makrofagom i komórkom dendrytycznym. komórkom prezentującym antygen, w tym makrofagom i komórkom dendrytycznym. W niniejszym badaniu zbadano CCL18 w neutrofilach polimorfojądrowych (PMN), dominującym typie komórek rekrutowanych do błony maziowej. rekrutowanych do płynu maziowego (SF). Analiza mikromacierzy, półilościowa i ilościowa reakcja łańcuchowa polimerazy z odwrotną transkryptazą zidentyfikowały SF PMN od pacjentów z RZS jako nowe źródło CCL18 w chorych stawach. Wysoko podwyższoną ekspresję innych genów chemokin zaobserwowano dla CCL3, CXCL8 i CXCL10, podczas gdy CCL21 był obniżony. Geny receptorów chemokin były ulegały różnej ekspresji, z regulacją w górę CXCR4, CCRL2 i CCR5 oraz w dół CXCR1 i CXCR2. W eksperymentach hodowli komórkowej, ekspresja mRNA CCL18 w PMN krwi była indukowana przez czynnik martwicy nowotworów alfa, podczas gdy synteza białka CCL18 wymagała dodatkowej stymulacji kombinacją IL-10 i witaminy D3. IL-10 i witaminy D3. Dla porównania, zrekrutowane PMN SF od pacjentów z RZS były uczulone na produkcję CCL18, ponieważ sama IL-10 była wystarczająca do indukcji uwalniania CCL18. uwalniania CCL18. Wyniki te sugerują uwalnianie CCL18 przyciągającego komórki T przez PMN, gdy są rekrutowane do chorych stawów. Jednak jego produkcja jest ściśle regulowana na poziomie ekspresji mRNA i syntezy białek. --- CEL: Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) za pomocą antagonistów czynnika martwicy nowotworu (TNF) jest wysoce skuteczne, ale mechanizmy ich działania nie są do końca jasne. całkowicie jasne. Ponieważ terapia anty-TNF indukuje zmniejszenie komórkowości błony maziowej komórek, niniejsze badanie koncentrowało się na modulacji apoptozy błony maziowej RZS po leczeniu rozpuszczalnym receptorem TNF (etanercept) lub chimerycznym przeciwciałem monoklonalnym TNF (etanercept) lub chimerycznym przeciwciałem monoklonalnym TNF (infliksymab). METODY: Apoptozę (barwienie TUNEL i aktywną kaspazą 3) oraz markery powierzchni komórek oceniano metodą immunohistochemiczną w próbkach biopsji błony maziowej uzyskanych przed i po 8 tygodniach leczenia etanerceptem (12 pacjentów) lub infliksymabem (9 pacjentów). Określiliśmy również za pomocą cytometrii przepływowej wpływ in vitro wpływ etanerceptu i infliksymabu na apoptozę komórek jednojądrzastych RZS pochodzących z płynu maziowego (SF) i krwi obwodowej (PB). WYNIKI: Ośmiotygodniowe leczenie etanerceptem i infliksymabem znacząco zwiększyły apoptozę błony maziowej. Zmianie tej towarzyszył znaczący spadek populacji monocytów/makrofagów w płynie maziowym. Zmniejszenie zmniejszenie liczby limfocytów nie osiągnęło istotności statystycznej. In vitro, 24-godzinna inkubacja z etanerceptem lub infliksymabem indukowała apoptozę populacji monocytów/makrofagów SF. Monocyty/makrofagi PB były mniej mniej podatne na apoptozę wywołaną przez anty-TNF. Nie zaobserwowano zmian w szybkości apoptozy zaobserwowano w populacji limfocytów pochodzących z SF lub PB. WNIOSEK: U pacjentów z RZS zarówno etanercept, jak i infliksymab są w stanie indukować apoptozę apoptozę specyficzną dla typu komórki w populacji monocytów/makrofagów. To sugeruje potencjalną ścieżkę, która odpowiadałaby za zmniejszone zapalenie błony maziowej i zmniejszoną liczbę zapalenie i zmniejszoną liczbę makrofagów maziowych widocznych po blokadzie TNF blokadzie. --- Mezenchymalne komórki zrębu (MSC) reprezentują unikalny typ komórek z antyproliferacyjny wpływ na aktywowane limfocyty T i B. Na podstawie naszych obserwacji różnic między reumatoidalnym zapaleniem stawów i chorobą zwyrodnieniową szpiku kostnego B postawiliśmy hipotezę, że MSC szpiku kostnego w reumatoidalnym zapaleniu stawów mogą zwiększać przeżywalność komórek B. przeżywalność komórek B. Naszym celem było porównanie wpływu reumatoidalnego zapalenia stawów i MSC pochodzących ze szpiku kostnego w chorobie zwyrodnieniowej stawów (MSC w reumatoidalnym zapaleniu stawów, MSC w chorobie zwyrodnieniowej stawów) na przeżywalność oczyszczonych komórek B zdrowych dawców. MSC z reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby zwyrodnieniowej stawów zostały wyizolowane od pacjentów poddanych operacji wymiany stawu biodrowego i hodowano in vitro przez 2-5 pasaży. Wypłukane komórki hodowano razem z komórkami B CD20+ przez 30-90 godzin. Przeżywalność komórek analizowano przy użyciu znakowania 7-amino-aktynomycyną D za pomocą cytometrii przepływowej. Ekspresja mRNA i białka określono za pomocą RT-PCR i cytometrii przepływowej. Ko-kultura z MSC z reumatoidalnym zapaleniem stawów i MSC z chorobą zwyrodnieniową stawów znacząco zwiększała przeżywalność limfocytów przeżywalność komórek B, przy czym efekt ten był bardziej widoczny w przypadku MSC z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Oba typy MSC wykazywały ekspresję mRNA i białka czynnika aktywującego komórki B. białka. Blokowanie sygnalizacji czynnika aktywującego komórki B z MSC przez specyficzne przeciwciała przeciwko czynnikowi aktywującemu komórki B i receptorowi czynnika aktywującego komórki B przeciwciała słabo odwracały wpływ MSC na przeżycie komórek B, głównie w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Interakcja MSC z komórkami B dostarcza bodźców dla przeżycia komórek B i dlatego może przyczyniać się do patogenezy reumatoidalnego zapalenia stawów. reumatoidalnego zapalenia stawów. Czynniki pochodzące z MSC inne niż czynnik aktywujący komórki B prawdopodobnie przyczyniają się do tego efektu. przyczyniają się do tego efektu. Ta cecha jest bardziej widoczna w MSC reumatoidalnego zapalenia stawów. reumatoidalnego zapalenia stawów, prawdopodobnie z powodu czynnika aktywującego komórki B. --- Kinazy związane z IL-1R (IRAK) są ważnymi mediatorami sygnalizacji zależnej od MyD88 przez nadrodzinę TLR/IL-1R. przez nadrodzinę TLR/IL-1R i ułatwiają reakcje zapalne. IRAK4 i IRAK1 funkcjonują jako aktywne kinazy i jako rusztowania dla interakcji białko-białko. interakcji białko-białko. Donosimy, że chociaż aktywność kinazy IRAK1/4 jest niezbędna dla aktywacji ludzkich plazmacytoidalnych komórek dendrytycznych (pDC), jest ona zbędna w komórkach dendrytycznych B, T, komórkach dendrytycznych i monocytarnych, co kontrastuje z istotną aktywną rolą kinazy w porównywalnych typach komórek mysich. kinazą w porównywalnych typach komórek mysich. Inhibitor kinazy IRAK1/4 TLR7/9 indukował odpowiedzi IFN-α zarówno w mysich, jak i ludzkich pDC, ale inne populacje komórek odpornościowych ludzkie populacje komórek odpornościowych aktywowane przez TLR7/9 lub IL-1R były oporne na hamowanie kinazy IRAK4. Eksperymenty ablacji genów przy użyciu małego interferującego RNA wykazały istotną rolę rusztowania dla IRAK1 i IRAK4 w sygnalizacji zależnej od sygnalizacji zależnej od MyD88. Wreszcie, wykazaliśmy, że pacjent autoimmunologiczny (toczeń rumieniowaty układowy i reumatoidalne zapalenie stawów) surowica aktywuje zarówno pDC i komórki B, ale hamowanie kinazy IRAK1/4 wpływa tylko na odpowiedź pDC, podkreślając zróżnicowane wymagania funkcjonalne IRAK1/4 w ludzkich komórkach odpornościowych. komórki. Dane te ujawniają istotne różnice gatunkowe i dopracowany typ komórek wymagania dotyczące aktywności kinazy IRAK1/4. --- Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną o nieznanym pochodzeniu. wpływa przede wszystkim na stawy i ostatecznie prowadzi do ich zniszczenia. Zaangażowanie komórek odpornościowych jest ogólną cechą charakterystyczną chorób autoimmunologicznych. zaburzeniami autoimmunologicznymi. Pod tym względem makrofagi, limfocyty T i ich odpowiednie cytokiny odgrywają kluczową rolę w RZS. Jednak pogląd, że RZS jest przede wszystkim chorobą zależną od limfocytów T zostało w ostatnich latach mocno zakwestionowane. Raczej zrozumiano, że rezydentne komórki podobne do fibroblastów przyczyniają się do utrwalenia choroby, a nawet mogą odgrywać rolę w jej inicjacji. w jej inicjacji. Te fibroblasty błony maziowej w reumatoidalnym zapaleniu stawów (RASF) stanowią dość unikalny typ komórek, który odróżnia RZS od innych stanów zapalnych stawów. Wiele badań wykazało, że że RASF wykazują zmiany w morfologii i zachowaniu, w tym molekularne molekularne w kaskadach sygnalizacyjnych, odpowiedzi na apoptozę i w ekspresji cząsteczek adhezyjnych oraz cząsteczek adhezyjnych, a także enzymów degradujących macierz. Zmiany te wydają się odzwierciedlają stabilną aktywację RASF, która zachodzi niezależnie od ciągłej stymulacji egzogennej. egzogennej stymulacji. W konsekwencji, RASF nie są już uważane za biernych ale aktywnymi graczami w złożonej sieci międzykomórkowej RZS. --- Synowiocyty fibroblastopodobne (FLS) są rezydentnymi komórkami mezenchymalnymi stawów maziowych. stawów, które odgrywają coraz ważniejszą rolę w patogenezie reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). patogenezie reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Aktywacja FLS w przebiegu RZS prowadzi do produkcji szerokiej gamy mediatorów powierzchniowych i rozpuszczalnych mediatorów, które pomagają rekrutować, zatrzymywać i aktywować zarówno komórki układu odpornościowego, jak i rezydentne komórki stawów. i aktywują zarówno komórki układu odpornościowego, jak i rezydentne komórki stawów, prowadząc do stanu zapalnego i niszczenia tkanek. Zdolność FLS do stymulowania zarówno zapalenia i uszkodzenia tkanek sugeruje, że ten typ komórek może być unikalnym unikalnym celem w leczeniu zapalenia stawów. Lepsze zrozumienie, w jaki sposób FLS są aktywowane i jak oddziałują z innymi komórkami w błonie maziowej RZS może zapewnić wgląd, który pozwoli na opracowanie nowych środków do terapii RZS. --- Białka genów homeobox (HOX) są regulatorami transkrypcji zaangażowanymi w specyficzne dla typu komórki różnicowanie i kształtowanie planu ciała u kręgowców. W szczególności rodzina HOXD jest zaangażowana w tworzenie kończyn u myszy i piskląt. Istnieją również dowody na to, że gen HOXD9, członek rodziny HOXD, jest zaangażowany w patologię reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Celem Celem niniejszego badania było określenie, czy białko HOXD9 ulega ekspresji w błonie maziowej RZS, a następnie scharakteryzowanie komórek wykazujących ekspresję HOXD9. Western blotting i analiza immunohistochemiczna wykazały, że białko HOXD9 było ulegało ekspresji w błonie maziowej pacjentów z RZS, ale nie w błonie maziowej pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów lub u osób zdrowych. Komórki HOXD9-dodatnie były zlokalizowane zarówno w wyściółce, jak i podścielisku błony maziowej. Ponadto, Ponadto podwójne barwienie fluorescencyjne wykazało, że białko HOXD9 ulegało ekspresji w synowiocytach fibroblastopodobnych (FLS). Odkrycia te nie tylko wskazują, że gen HOXD9 ulega ekspresji wyłącznie w błonie maziowej RZS, ale także sugerują, że gen HOXD9 przyczynia się do patologii reumatoidalnego zapalenia stawów poprzez FLS. --- Migracja komórek jest centralną częścią fizjologicznych i patofizjologicznych procesów, w tym procesów, w tym gojenia ran, obrony immunologicznej, przebudowy macierzy i homeostazy narządów. homeostaza narządów. Różne typy komórek mają potencjał migracyjny, w tym komórki układu odpornościowego i komórki niezbędne do gojenia się ran i naprawy tkanek. Komórki te migrują lokalnie przez tkankę do miejsca uszkodzenia. Fibroblast jest centralnym typem komórek gojenia się ran. W reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS) aktywowane są fibroblasty maziowe (SF) mają zdolność do inwazji chrząstki stawowej, aktywnie przyczyniając się do niszczenia stawów w RZS. przyczyniając się do niszczenia stawów w RZS. Ostatnio wykazano, że RASF są w stanie migrować do obszarów i stawów nie dotkniętych chorobą poprzez krwioobieg i atakować odległe chrząstki. inwazji odległych chrząstek. RASF najprawdopodobniej wykorzystują podobne mechanizmy porównywalne do limfocytów i komórek nowotworowych do migracji na duże odległości i przez naczynia krwionośne. Przyszłe eksperymenty będą miały na celu utrzymanie przekształconych fibroblastów fibroblastów w dotkniętych stawach przy użyciu strategii terapeutycznych, które hamują zmiany patofizjologiczne transformowanych fibroblastów RASF, ale nie zakłócać procesów fizjologicznych "normalnych" fibroblastów. --- CEL PRZEGLĄDU: Znacząca liczba loci związanych z podatnością na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) została zidentyfikowana w badaniach asocjacyjnych obejmujących cały genom (GWAS). Tutaj dokonujemy przeglądu ostatnich postępów GWAS w zrozumieniu architektury genetycznej RZS. genetyczną RZS i umieszczamy te odkrycia w kontekście patogenezy RZS. patogenezy RZS. OSTATNIE ODKRYCIA: Chociaż interpretacja wyników badań GWAS w kontekście biologii biologii choroby pozostaje wyzwaniem, można wskazać interesujące obserwacje. podkreślić. Integracja wyników GWAS z ekspresją genów specyficznych dla typu komórki lub znakami epigenetycznymi uwypukliła regulatorowe limfocyty T i limfocyty T pamięci CD4 jako krytyczne typy komórek w RZS. Ponadto wiele genów w loci RZS jest zaangażowanych w szlak sygnałowy czynnika jądrowego-kappaB lub kinazę Janus (JAK) - transduktory sygnałów i aktywatory transduktorów i aktywatorów transkrypcji (STAT). Obserwacja obserwacja, że szlaki te są celem kilku zatwierdzonych leków stosowanych w w leczeniu objawów RZS, podkreśla obietnice ludzkiej genetyki, aby zapewnić wgląd w biologię choroby. wgląd w biologię choroby i pomoc w identyfikacji nowych celów terapeutycznych. PODSUMOWANIE: Odkrycia te podkreślają obietnice i potrzebę przyszłych badań badania genów przyczynowych i podkreślonych mechanizmów w loci GWAS, aby pogłębić nasze zrozumienie RZS. zrozumienia RZS.
Jakie typy komórek są odpowiedzialne za reumatoidalne zapalenie stawów?
Makrofagi, limfocyty T i ich odpowiednie cytokiny odgrywają kluczową rolę w RZS. Fibroblasty maziowe w reumatoidalnym zapaleniu stawów (RASF) stanowią dość unikalny typ komórek, który odróżnia RZS od innych stanów zapalnych stawów. Aktywowane fibroblasty maziowe (SF) mają zdolność do inwazji chrząstki stawowej, aktywnie przyczyniając się do niszczenia stawów w RZS.