Polimeraza poli(ADP-rybozy)-1 (PARP-1; EC 2.4.2.30) jest obficie występującym białkiem jądrowym białko, które bierze udział w naprawie DNA, kontroli cyklu komórkowego, programowanej śmierci komórki i regulacji transkrypcji. śmierć komórki i regulację transkrypcji. Odgrywa również kluczową rolę w patogenezie patogenezie zaburzeń zapalnych. Tutaj przeprowadziliśmy szczegółową analizę interakcji między pasożytem apikompleksowym Toxoplasma gondii a PARP komórek żywiciela i jego konsekwencji dla relacji żywiciel-pasożyt. Nasze wyniki wykazały, że T. gondii znacznie zmniejszył ekspresję PARP w komórkach gospodarza komórek gospodarza w ciągu 10 minut od zakażenia, ale ilość PARP normalizowała się podczas długotrwałej infekcji. Co ważne, obniżenie ekspresji PARP po zakażeniu znosiła ADP-rybozylację białek akceptorowych w odpowiedzi na stres oksydacyjny. na stres oksydacyjny. Nadekspresja PARP w komórkach RAW264.7 ujawniła, że podwyższone ilości PARP nie wpływały ani na inwazję komórek gospodarza, ani na wewnątrzkomórkowy rozwój rozwój T. gondii w niestymulowanych lub stymulowanych IFN-gamma/LPS monocytach/makrofagach. Ponadto, pomiary aktywności efektorowych kaspaz kaspaz 3 i 7 wskazują, że blokada apoptozy komórek gospodarza przez T. gondii występuje niezależnie od hamowania PARP po zakażeniu. Wyniki te sugerują, że znaczny spadek PARP komórek gospodarza i poli(ADP-rybos)ylacji po infekcji pasożytniczej nie wpływają na wewnątrzkomórkowy rozwój T. gondii in vitro.
Czy poli (ADP-rybozylacja) jest zaangażowana w kontrolę transkrypcji?
Tak, poli (ADP-rybozylacja) odgrywa rolę w utrzymaniu wierności transkrypcji.