Zespół suchego oka (ZSO) jest złożonym, wieloczynnikowym zaburzeniem o podłożu immunologicznym. łez i powierzchni oka. DES o wysokiej częstości występowania na całym świecie wymaga identyfikacji potencjalnych biomarkerów, aby zrozumieć nie tylko mechanizm choroby, ale także mechanizm choroby, ale także zidentyfikować cele dla leków. W tym badaniu szukaliśmy białek o różnej ekspresji w próbkach łez z DES, aby uzyskać charakterystycznych biomarkerów. W ramach prospektywnego badania kliniczno-kontrolnego, próbki łez łez pobrano za pomocą pasków Schirmera od 129 pacjentów z suchym okiem i 73 dopasowanych wiekowo. Przeprowadzono elektroforezę 2D (2DE) i różnicową elektroforezę żelową (DIGE) w celu identyfikacji białek o różnej ekspresji. Jednym z białek białek w DES jest białko łzowe bogate w prolinę 4 (LPRR4). (LPRR4). Ekspresję białka LPRR4 określono ilościowo za pomocą testu immunosorbentu enzymatycznego (ELISA). Poziom LPRR4 był znacząco obniżony we wszystkich typach przypadków suchego oka, korelując z ciężkością choroby mierzoną w badaniach klinicznych. Dalsza charakterystyka białka jest wymagana do oceny jego potencjału terapeutycznego w DES. potencjału terapeutycznego w DES. --- Białka znajdujące się we łzach odgrywają ważną rolę w utrzymaniu prawidłowej powierzchni oka, a zmiany w jakości i ilości składników łez odzwierciedlają zmiany w zdrowiu powierzchni oka. W tym badaniu wykorzystaliśmy proteomikę ilościową, technologię iTRAQ połączoną z 2D-nanoLC-nano-ESI-MS/MS z modelem statystycznym, aby odkryć białka, które są znacząco i niezawodnie zmienione we łzach pacjentów z suchym okiem w celu ujawnienia potencjalnych kandydatów na biomarkery. Do badania zrekrutowano pięćdziesięciu sześciu pacjentów z suchym okiem i 40 zdrowych osób. osób zostało zrekrutowanych do tego badania. W sumie zidentyfikowano 93 białka łez z wynikiem ProtScore > lub=2 (> lub=99% pewności). Związane z suchością oka było 6 białek o podwyższonej regulacji, alfa-enolaza, alfa-1-kwaśna glikoproteina 1, S100 A8 (kalgranulina A), S100 A9 (kalgranulina B), S100 A4 i S100 A11 (kalgizaryna) oraz 4 białka regulowane w dół. oraz 4 białka regulowane w dół, białko indukowane prolaktyną (PIP), lipokalina-1, laktoferyna i lizozym. Krzywe operacyjne odbiornika (ROC) zostały ocenione dla poszczególnych kandydatów na biomarkery i panelu biomarkerów. Przy użyciu panelu 4-białkowego panelu biomarkerów, dokładność diagnostyczna dla suchego oka wyniosła 96% (czułość, 91,0%; swoistość, 90,0%). Dwóch kandydatów na biomarkery (alfa-enolaza i S100 A4) wygenerowane z eksperymentów iTRAQ zostały pomyślnie zweryfikowane przy użyciu testu ELISA. Poziomy tych 10 białek łez odzwierciedlają niedobór wydzielania cieczy wodnistej przez gruczoły łzowe, stan zapalny powierzchni oka. powierzchni oka. Kliniczna klasyfikacja ciężkości stanu suchego oka została pomyślnie skorelowana z proteomiką przy użyciu trzech białek które są związane ze stanem zapalnym, alfa1-kwaśnej glikoproteiny 1, S100 A8 i S100 A9. Dziewięciu kandydatów na biomarkery białek łez (z wyjątkiem alfa1-kwasowej glikoproteiny 1) zostały również zweryfikowane przy użyciu niezależnego, dopasowanego do wieku pacjenta zestaw próbek. Badanie to wykazało, że technologia iTRAQ w połączeniu z 2D-nanoLC-nanoESI-MS/MS jest potężnym narzędziem do odkrywania biomarkerów. biomarkerów. --- CEL: Wykazano, że cukrzyca wiąże się z zespołem suchego oka i jest z nim powikłana. przez zespół suchego oka. Staraliśmy się zbadać i porównać proteom filmu łzowego pacjentów z cukrzycą typu 2 z zespołem suchego oka lub bez oraz osób zdrowych przy użyciu dwuwymiarowej chromatografii nano-cieczowej sprzężonej z tandemową spektrometrią mas (MS) opartej na tandemowej spektrometrii mas (MS). METODY: Łzy pobrano od ośmiu pacjentów z cukrzycą typu 2 i zespołem suchego oka z zespołem suchego oka, ośmiu pacjentów z cukrzycą typu 2 bez zespołu suchego oka i ośmiu osób zdrowych. Określono czas rozpadu łez (BUT), a białka łez zostały przygotowane i przeanalizowane przy użyciu dwuwymiarowej silnej kationowymiennej/odwróconej fazy nanoskalowej chromatografii cieczowej MS. Wszystkie widma MS/MS zostały zidentyfikowane przy użyciu SEQUEST w odniesieniu do ludzkiej bazy danych International Protein Index (IPI), a względna obfitość poszczególnych białek została oceniono za pomocą zliczania widm. WYNIKI: BUT łez było znacząco niższe u pacjentów z cukrzycą i zespołem suchego oka niż u pacjentów tylko z cukrzycą i osób zdrowych. Analiza białek łez wykazała, że w porównaniu ze zdrowymi osobami z grupy kontrolnej, pacjenci z cukrzycą i zespołem suchego oka mieli zwiększoną ekspresję białek związanych z apoptozą, takich jak białek związanych z apoptozą, takich jak aneksyna A1, oraz białek związanych z odpornością i stanem zapalnym, w tym białek związanych z odpornością i stanem zapalnym, w tym elastazy neutrofilowej 2 i klasteryny, oraz białek związanych z glikometabolizmem, takich jak apolipoproteina A-II. WNIOSKI: Zespół suchego oka u pacjentów z cukrzycą jest związany z nieprawidłową ekspresją białek łez, a odkrycia te mogą prowadzić do identyfikacji nowych szlaków terapeutycznych i nowych markerów diagnostycznych. --- Autotransplantacja gruczołów podżuchwowych jest skuteczna w leczeniu ciężkiego zespołu suchego oka. zespołu suchego oka. Jednak ponad 40% pacjentów wykazuje łzawienie w ciągu 3-6 miesięcy po leczeniu. po leczeniu. Mechanizm leżący u podstaw nadmiernego wydzielania w epiphora pozostaje do wyjaśnienia w celu opracowania nowych interwencji. Ponieważ wydzielanie gruczołów ślinowych jest zależne od różnych białek, przeanalizowaliśmy zmiany w ekspresji białek w przeszczepionych gruczołach. ekspresji białek w przeszczepionych gruczołach pacjentów z łzawieniem za pomocą 2-D żelu elektroforezę i spektrometrię mas z jonizacją kwadrupolową/czasu przelotu i oceniliśmy ich możliwą rolę w łzawieniu. Istniały 23 białka, które wykazywały zmienioną ekspresję w gruczołach pacjentów z łzawieniem, 15 z podwyższoną ekspresją i 8 z obniżoną ekspresją. Ekspresja białek wydzielniczych białek wydzielniczych, w tym alfa-amylazy, cystatyny S, SA, i SN. W przeciwieństwie do tego, białka cytoszkieletu były regulowane w górę, w tym aktyna i wimentyna. Immunofluorescencja wykazała, że stosunek intensywności F-aktyny w cytoplazmie wierzchołkowej i bocznej do całkowitej F-aktyny w acini był zmniejszony w gruczołach pacjentów z łzawieniem. Stymulacja karbacholem indukowała podobną redystrybucję F-aktyny w gruczołach kontrolnych. Fosforylacja kinazy regulowanej sygnałem pozakomórkowym 1/2 (ERK1/2) była zwiększona zarówno w gruczołach gruczołach stymulowanych karbacholem i gruczołach łzowych. Wstępna inkubacja gruczołów podżuchwowych z inhibitorami ERK1/2 PD98059 lub U0126 hamowała indukowaną karbacholem redystrybucję F-aktyny redystrybucję F-aktyny. Wyniki te wskazują, że białka o różnej ekspresji uczestniczyły w nadmiernym wydzielaniu przeszczepionych gruczołów podżuchwowych, a redystrybucja redystrybucja F-aktyny może być zaangażowana w to nadmierne wydzielanie w sposób sposób zależny od ERK1/2. --- Proteomika łez za pomocą 2-DE może dać odcisk palca profilu białkowego, który dobrze nadaje się w proteomice klinicznej do identyfikacji biomarkerów i w diagnostyce. Sposób pobierania łez może wpływać na reprezentację białek białek we łzach i dlatego ważne jest, aby stosować odpowiednią metodę. metody. W tym badaniu przeprowadzono pobieranie łez w trybie kapilarnym i Schirmera u osób zdrowych, a metoda Schirmera została zwalidowana w warunkach zespołu suchego oka. w warunkach zespołu suchego oka. 2-D PAGE normalnych i suchych łez przeprowadzono przy użyciu liniowych pasków IPG o pH 3-10, a następnie 13% SDS-PAGE. Intensywność plamki została przeanalizowana przez oprogramowanie PD quest. Obie metody porównano przy użyciu narzędzia statystycznego Bland-Altman narzędzie statystyczne. Mapa 2-D kapilary i łzy Schirmera wykazała 147 ± 8 i 145 ± 7 punktów. Obie metody zbierania były były ze sobą zgodne i porównywalne. Białko łez suchego oka wykazało zróżnicowaną ekspresję białek obserwowaną w regionie 25-35 kDa. Jedno z białek białek zostało zidentyfikowane jako bogate w prolinę białko 4. Metoda Schirmera metoda pobierania łez jest niezawodna u pacjentów z suchym okiem, co może wykazać zróżnicowaną ekspresję białek i pomóc w identyfikacji biomarkerów. identyfikacji biomarkerów.
Czy proteomika została wykorzystana w badaniu zespołu suchego oka?
Tak, łzy uzyskane od pacjentów z zespołem suchego oka były analizowane przy użyciu różnych technologii proteomicznych.