CEL: Określenie skuteczności gefitynibu u pacjentów z zaawansowanym rakiem tarczycy. rakiem tarczycy. PROJEKT: W tym otwartym badaniu fazy II, 27 pacjentów z opornym na radiojod, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem tarczycy było leczonych gefitynibem w dawce 250 mg na dobę. Podtypy histologiczne obejmowały brodawkowaty brodawkowatego (41%), pęcherzykowego (22%), anaplastycznego (19%), rdzeniastego (15%) i raka z komórek Hürthle'a (4%). raka z komórek Hürthle'a (4%). Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny odsetek odpowiedzi. Drugorzędowymi punktami końcowymi były toksyczność, przeżycie wolne od progresji (PFS) i przeżycie całkowite (OS). (OS). GŁÓWNE WYNIKI: Nie było obiektywnych odpowiedzi wśród 25 ocenianych pacjentów. ocenianych. Po 3, 6 i 12 miesiącach leczenia 48%, 24% i 12% pacjentów miało odpowiednio miało odpowiednio stabilną chorobę (SD). Mediana PFS i OS wyniosła odpowiednio 3,7 i 17,5 miesiąca. miesięcy. Pięciu pacjentów z SD miało spadek stężenia tyreoglobuliny (Tg) do <90% wartości wyjściowej, który utrzymywał się przez co najmniej 3 miesiące. WNIOSKI: Chociaż terapia gefitynibem nie spowodowała żadnej odpowiedzi guza, 32% pacjentów miało zmniejszenie objętości guza, które nie spełniało kryteriów dla częściowej odpowiedzi. Wraz ze spadającymi poziomami Tg i przedłużonym SD w podgrupie pacjentów pacjentów, może to wskazywać na aktywność biologiczną. --- Rak pęcherzykowy tarczycy jest drugim po PTC najczęściej występującym nowotworem złośliwym tarczycy. PTC. Istnieją wyraźne różnice geograficzne we względnych proporcjach FTC i PTC, najprawdopodobniej związane z zawartością jodu w diecie. Na obszarach z niedoborem jodu jodu, względny odsetek FTC ma tendencję do zwiększania się. Inne czynniki ryzyka FTC to wiek powyżej 50 lat i płeć żeńska. Czynniki genetyczne mogą również odgrywać mogą również odgrywać rolę w określaniu podatności na chorobę, ale pozostają źle zdefiniowane. Histologicznie FTC charakteryzuje się tworzeniem pęcherzyków i brakiem elementów brodawkowatych w guzie. żadnych elementów brodawkowatych w guzie. Rozpoznanie różnicowe z łagodnym gruczolakiem od łagodnego gruczolaka może być trudna. Stopień inwazyjności naczyniowej wydaje się korelować z agresywnością guza. z agresywnością guza, a dwa podtypy histologiczne, oksyfilny FTC i wyspowy wyspowy FTC, mogą być związane ze zwiększoną zachorowalnością i śmiertelnością. Podstawowym leczenia FTC jest całkowite chirurgiczne usunięcie guza. Rozległa obustronna poza tym celem może nie przynieść dodatkowych korzyści, ale może ułatwić leczenie leczenie uzupełniające i obserwację. Pooperacyjne leczenie lewotyroksyną jest prawie powszechnie stosowane, a pacjenci uznani za obarczonych wysokim ryzykiem nawrotu mogą skorzystać z ablacji pozostałości radiojodem. Leczenie choroby z przerzutami obejmuje operację, radiojod oraz, w wybranych przypadkach, napromienianie wiązką zewnętrzną i chemioterapię. i chemioterapię. Rokowanie dla pacjentów z chorobą przerzutową jest niepewne, ale większość innych pacjentów ma dobre wyniki porównywalne z PTC. W przypadku FTC, cechy wysokiego ryzyka inne niż początkowe przerzuty obejmują zaawansowany wiek, miejscowo rozległa choroba i obecność wyraźnej angioinwazji. W oksyfilnym FTC istotna jest również aneuploidia DNA. Kontynuacja powinna być najbardziej intensywna w ciągu pierwszych 5 lat po pierwotnym leczeniu i musi być musi być dostosowana do ryzyka progresji choroby u pacjenta. W przypadku pacjentów o niskim ryzyku nawrotu (młodzi, małe zmiany, minimalnie inwazyjny guz), pomiary tyreoglobuliny w surowicy mogą być w dużej mierze wystarczające, podczas gdy pacjenci z podwyższonym poziomem tyreoglobuliny w surowicy i pacjenci ze znacznymi miana interferujących autoprzeciwciał przeciw tyreoglobulinie mogą również wymagać poddania się okresowe diagnostyczne skanowanie radiojodem. --- Rak brodawkowaty tarczycy jest najczęstszym rodzajem nowotworu złośliwego tarczycy. Cechy diagnostyczne diagnostyczne tych guzów obejmują charakterystyczną cytologię jądrową. Zgłaszano jednak wiele wariantów o różnej morfologii i profilach molekularnych. profilach molekularnych. Chociaż zdecydowana większość raków brodawkowatych tarczycy ma doskonałe rokowanie, niektóre warianty raka brodawkowatego tarczycy mogą mieć bardziej agresywny przebieg. mieć bardziej agresywny przebieg. Wraz ze wzrostem zainteresowania wariantami warianty raka brodawkowatego tarczycy pojawiła się potrzeba ustalenia, które warianty są klinicznie ważne i powinny być rozpoznawane przez praktykujących patologów. Główne cele główne cele tego artykułu przeglądowego to (1) podsumowanie ogólnych i histopatologicznych raka brodawkowatego tarczycy; (2) przedstawienie przeglądu podtypów raka brodawkowatego tarczycy i ich rokowania; (3) omówienie (3) omówienie ustalonych i pojawiających się danych na temat wyników immunohistochemicznych, które są pomocne w diagnostyce różnicowej; oraz (4) podsumowanie wyników badań molekularnych i patogenezę tych zmian. --- Chociaż rak tarczycy jest stosunkowo rzadkim nowotworem złośliwym, stanowi zdecydowaną większość nowotworów endokrynologicznych. nowotworów endokrynologicznych, a częstość jego występowania rośnie. Większość zróżnicowanych raków tarczycy ma doskonałe rokowanie, jeśli zostanie wcześnie zdiagnozowany i odpowiednio leczona. Agresywne podtypy i warianty histologiczne mają gorsze rokowanie. gorsze rokowanie. W ciągu ostatnich 2 dekad pozytonowa tomografia emisyjna (PET) i PET/tomografia komputerowa (CT), głównie z fluorodeoksyglukozą (FDG), były coraz częściej stosowane u pacjentów z rakiem tarczycy. coraz częściej stosowana u pacjentów z rakiem tarczycy. Obecnie najbardziej wartościową rola FDG-PET/CT w diagnostyce pacjentów ze zróżnicowanym rakiem tarczycy po tyreoidektomii. tarczycy po tyreoidektomii, u których występuje wzrost poziomu tyreoglobuliny i ujemnym skanem (131)I całego ciała. Badanie FDG-PET/CT jest również przydatne w początkowym (po tyreoidektomii) stadium zaawansowania u pacjentów wysokiego ryzyka z mniej zróżnicowane (a zatem mniej jodochwytne i klinicznie bardziej agresywne) podtypy, takie jak wariant wysokokomórkowy i rak z komórek Hürthle'a, ale w szczególności w szczególności rak słabo zróżnicowany i anaplastyczny. Badanie FDG-PET/CT może pomóc w określeniu stopnia zaawansowania choroby u niektórych pacjentów z rakiem rdzeniastym tarczycy i rosnącym pooperacyjnym poziomem kalcytoniny. Jednak FDOPA pojawiła się jako alternatywny i bardziej obiecujący radioznacznik w tym przypadku. W agresywnych agresywnych nowotworach, które są mniej podatne na leczenie (131)jodem, FDG-PET/CT może pomóc w planowaniu radioterapii i ocenie odpowiedzi na radioterapię, embolizację lub eksperymentalne leczenie systemowe. (124)PET/CT z jodem może służyć rolę w uzyskiwaniu dozymetrii zmian chorobowych w celu lepszego i bardziej racjonalnego planowania leczenia (131)jodem. Rak tarczycy nie jest chorobą monolityczną, a różne stadia i jednostki histologiczne różne stadia i jednostki histologiczne wymagają różnych podejść w obrazowaniu i zindywidualizowanej terapii. i zindywidualizowanej terapii. --- Wstęp: Częstość występowania raka tarczycy rośnie na całym świecie. Wyniki Wyniki nawet 30% biopsji aspiracyjnych cienkoigłowych tarczycy (FNAB) są niejednoznaczne, głównie w wyniku kilku podtypów histologicznych tarczycy z nakładającymi się cechami cytologicznymi. nakładającymi się cechami cytologicznymi. MikroRNA (miRNA) są małymi niekodującymi RNA i zostały zostały zaangażowane w kancerogenezę. Postawiliśmy hipotezę, że istnieją miRNA które ulegają różnej ekspresji między łagodnymi i złośliwymi guzami tarczycy które są trudne do rozróżnienia przez FNAB. METODY: Ekspresja 1263 ludzkich miRNA została sprofilowana w 47 próbkach guza reprezentujących trudne do zdiagnozowania histologiczne podtypy nowotworów tarczycy (21 łagodnych, 26 złośliwych). Różnicowo wyrażone miRNA zostały zweryfikowane przez ilościową reakcję łańcuchową odwrotnej transkryptazy-polimerazy w czasie rzeczywistym. Obszar pod krzywą charakterystyki operacyjnej odbiornika (AUC) wykorzystano do określenia dokładności diagnostycznej różnicowo wyrażonych miRNA. WYNIKI: Nadzorowana hierarchiczna analiza skupień wykazała grupowanie 2 histologii (brodawkowatej i histologii (brodawkowaty i pęcherzykowy rak tarczycy). Łącznie 34 miRNA ulegały różnej ekspresji w nowotworach złośliwych w porównaniu do łagodnych nowotworów tarczycy (P<0.05). Łącznie 25 z 34 niezastrzeżonych miRNA zostało wybranych do walidacji, a 15 z 25 miRNA uległo różnej ekspresji między łagodnymi i złośliwymi próbkami z wartością P<0,05. Siedem miRNA miało wartości AUC >0,7. miR-7 i miR-126 miały najwyższą dokładność diagnostyczną z wartościami AUC wynoszącymi odpowiednio 0,81 i 0,77. i 0,77, odpowiednio. WNIOSEK: Zgodnie z naszą wiedzą, jest to pierwsze badanie oceniające dokładność diagnostyczną miRNA w histologiach tarczycy, które są trudne do rozróżnienia jako miR-126 i miR-7 miały wysoką dokładność diagnostyczną i mogą być pomocne w diagnostyce nowotworów tarczycy. mogą być pomocne w FNAB tarczycy. --- Rak tarczycy jest najczęstszym nowotworem układu hormonalnego i odpowiada za większość zgonów z powodu nowotworów endokrynologicznych. odpowiada za większość zgonów z powodu nowotworów układu hormonalnego. Chociaż duża część raków tarczycy należy do dobrze zróżnicowanych podtypów histologicznych. histologicznych, które ogólnie wykazują dobre rokowanie po zabiegu chirurgicznym i ablacji radiojodem radiojodem, leczenie radioopornego typu brodawkowatego, niezróżnicowanego niezróżnicowanych raków tarczycy typu brodawkowatego, anaplastycznego i rdzeniastego pozostaje niezadowalające. Autofagia jest procesem pęcherzykowym służącym do lizosomalnej degradacji agregatów białek i uszkodzonych lub zbędnych białek. oraz uszkodzonych lub zbędnych organelli. Autofagia odgrywa ważną rolę rolę w homeostazie komórek i istnieją dowody na to, że proces ten jest rozregulowany w komórkach nowotworowych. Niedawne badania przedkliniczne in vitro wykazały że autofagia jest zaangażowana w odpowiedź cytotoksyczną na chemioterapeutyki w komórkach raka tarczycy. komórki raka tarczycy. Rzeczywiście, kilka onkogenów i genów onkosupresorowych zaangażowanych w karcynogenezę tarczycy również odgrywa rolę w regulacji autofagii. Ponadto, niektóre modulatory epigenetyczne zaangażowane w raka tarczycy również wpływają na autofagię. W tym przeglądzie podkreślamy czynniki genetyczne i epigenetyczne, które mechanicznie łączą raka tarczycy i autofagię, uzasadniając w ten sposób uzasadnienie dla terapii ukierunkowanej na autofagię terapii agresywnych i opornych na chemioterapię raków tarczycy.
Wymień różne podtypy raka tarczycy.
Różne podtypy histologiczne raka tarczycy obejmują raka brodawkowatego, pęcherzykowego, anaplastycznego, rdzeniastego i raka z komórek Hürthle'a.