Przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) jest złożonym procesem, w którym komórki nabłonkowe uzyskują cechy inwazyjnych komórek mezenchymalnych. nabierają cech inwazyjnych komórek mezenchymalnych. EMT zostało w progresji raka i przerzutach, a także w tworzeniu wielu tkanek i narządów podczas rozwoju. tkanek i narządów podczas rozwoju. Komórki nabłonkowe przechodzące EMT tracą struktury adhezji komórka-komórka i polaryzację, a także zmieniają swoje cytoszkielety. Kilka szlaków onkogennych, takich jak transformujący czynnik wzrostu (TGF) -β, Wnt i szlaki sygnałowe Wykazano, że szlaki sygnałowe Notch indukują EMT. Szlaki te mają aktywowały czynniki transkrypcyjne, w tym Snail, Slug i rodzinę ZEB, które działają jako represory transkrypcyjne E-kadheryny, czyniąc w ten sposób komórki nabłonkowe komórki nabłonkowe ruchliwymi i odpornymi na apoptozę. Coraz więcej dowodów wskazuje, że EMT jest W niniejszym przeglądzie podsumowujemy charakterystyczne cechy EMT, ścieżki charakterystyczne cechy EMT, szlaki prowadzące do EMT oraz rolę EMT w inwazji komórek. w inwazji komórek. W tym przeglądzie poruszono trzy tematy: (1) Definicja EMT (2) Szlaki sygnałowe prowadzące do EMT, (3) Rola EMT w inwazji komórek. Zrozumienie roli EMT w inwazji komórek dostarczy cennych informacji dla opracowania strategii rozwoju terapii przeciwprzerzutowych, które modulują złośliwe procesy komórkowe, w których pośredniczy EMT. --- Przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) jest procesem biologicznym, który napędza spolaryzowane, nieruchome komórki nabłonkowe do przechodzenia wielu zmian biochemicznych w celu do uzyskania fenotypu komórek mezenchymalnych. Charakterystycznymi cechami EMT są apolarność komórek, utrata adhezji komórkowej, zmniejszona ekspresja E-kadheryny i zwiększona zdolność migracyjna, a także inwazyjność. EMT jest procesem fizjologicznym procesem fizjologicznym, który jest niezbędny dla prawidłowego rozwoju embrionalnego. Dodatkowo, nieprawidłowa aktywacja EMT przyczynia się do niektórych ludzkich patologii, takich jak zwłóknienie tkanek, inwazja komórek nowotworowych i przerzuty. W obu sytuacjach podstawowe molekularne są podobne, ale prowadzą do różnych efektów w zależności od typu komórek i warunków biologicznych środowiska. TGF-β jest wielofunkcyjną cytokiną, która kontroluje proliferację, różnicowanie i inne funkcje w wielu typach komórek. funkcje w wielu typach komórek. Stwierdzono, że rozwój nowotworowy przekształca TGF-β w cytokinę onkogenną. Aktywuje ona różne procesy molekularne procesy molekularne, które są zaangażowane w inicjację EMT. Wszystko to sprawia, że TGF-β jest kluczowym regulatorem EMT.   --- Czynnik wzrostu tkanki łącznej (CTGF) jest zaangażowany w rozwój i progresję raka u ludzi. i progresji. Przejście nabłonkowe do mezenchymalnego (EMT) odgrywa ważną rolę w wielu procesach biologicznych. rolę w wielu procesach biologicznych. W tym badaniu chcieliśmy zbadać rolę CTGF w EMT komórek mezotelialnych otrzewnej i wpływ CTGF na adhezję komórek raka żołądka do komórek mezotelialnych. Ludzkie komórki mezotelialne otrzewnej otrzewnowej (HPMC) hodowano z TGF-β1 lub różnymi stężeniami CTGF przez różny czas. Proces EMT monitorowano za pomocą morfologii. W czasie rzeczywistym RT-PCR i Western blot wykorzystano do oceny ekspresji wimentyny, α-SMA , E-kadheryny i β-kateniny. Interferencja RNA została wykorzystana do osiągnięcia selektywnego i specyficznego nokautu CTGF. Wykazaliśmy, że CTGF indukował EMT komórek mezotelialnych w sposób zależny od dawki i czasu. HPMC były również narażone na działanie TGF-β1 uległy EMT, co było związane z indukcją ekspresji CTGF. Transfekcja siRNA CTGF była w stanie częściowo odwrócić EMT po leczeniu TGF-β1. Co więcej, indukowana EMT HPMC była związana ze zwiększoną adhezją komórek raka żołądka. zwiększoną adhezją komórek raka żołądka do komórek mezotelialnych. Wyniki te sugerują, że CTGF jest nie tylko ważnym mediatorem, ale także silnym aktywatorem EMT w komórkach mezotelialnych otrzewnej, co z kolei promuje adhezję komórek raka żołądka do otrzewnej. adhezję do otrzewnej. --- Przejście nabłonkowe do mezenchymalnego (EMT) zostało postawione jako mechanizm za pomocą którego komórki zmieniają fenotyp podczas kancerogenezy, a także przerzutów guza przerzutów. To, czy EMT jest zaangażowana w przerzuty raka, ma konkretny, praktyczny wpływ na dziedzinę krążących komórek nowotworowych (CTC). Ponieważ ogólnie przyjęta definicja CTC obejmuje ekspresję nabłonkowych markerów powierzchniowych, takich jak markerów powierzchniowych nabłonka, takich jak EpCAM, jeśli komórka nowotworowa traci swoje markery powierzchniowe nabłonka markery powierzchniowe (co jest sugerowane w EMT), nie zostanie ona oddzielona i/lub zidentyfikowana jako CTC. Opracowaliśmy i wcześniej opisaliśmy zastosowanie czysto negatywnej technologii wzbogacania technologii wzbogacania CTC we krwi raka płaskonabłonkowego głowy i szyi. raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (SCCHN). Metodologia ta nie zależy od ekspresji markerów nabłonka powierzchniowego. Korzystając z tej technologii, nasze wstępne dane dotyczące krwi pacjentów z SCCHN wskazują, że obecność CTC koreluje z gorszym przeżyciem wolnym od choroby. Ponieważ nasze wzbogacanie nie jest zależne od markerów nabłonkowych markerów nabłonkowych, rozpoczęliśmy badanie obecności markerów mezenchymalnych w tych komórkach CTC, aby uwzględnić analizę: wimentyny, receptora naskórkowego czynnika wzrostu receptora, N-kadheryny i CD44. Za pomocą mikroskopii konfokalnej wykazaliśmy nie tylko wykazaliśmy nie tylko domniemane CTC, które wyrażają i / lub zawierają: jądro, cytokeratyny, wimentynę i EGFR, CD44 lub N-kadherynę, ale także komórki które zawierają wszystkie wyżej wymienione białka z wyjątkiem cytokeratyn, co sugeruje że komórki przeszły proces EMT. Sugerujemy, że nasza metodologia metodologia wzbogacania zubożenia zapewnia bardziej obiektywne podejście do w identyfikacji i ocenie CTC, w przeciwieństwie do metod selekcji pozytywnej, ponieważ nie jest subiektywna i może być dostosowana do różnych cytoplazmatycznych i różnych markerów cytoplazmatycznych i powierzchniowych, które mogą być oceniane w celu identyfikacji wiele wzorców fenotypowych w obrębie CTC od poszczególnych pacjentów, w tym tzw. EMT, jak przedstawiono tutaj.
Jaka jest definicja i biologiczna rola przejścia nabłonkowo-mezenchymalnego (EMT)?
Przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) to złożony proces, w którym komórki nabłonkowe nabierają cech inwazyjnych komórek mezenchymalnych. EMT ma związek z progresją nowotworów i przerzutami, a także z tworzeniem się wielu tkanek i narządów podczas rozwoju. Komórki nabłonkowe przechodzące EMT tracą struktury adhezji komórka-komórka i polarność oraz zmieniają swoje cytoszkielety. Wykazano, że kilka szlaków onkogennych, takich jak transformujący czynnik wzrostu (TGF) -β, Wnt i szlaki sygnałowe Notch, indukuje EMT. Przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) jest podstawowym procesem regulującym morfogenezę w organizmach wielokomórkowych. Proces ten jest również reaktywowany w różnych chorobach, w tym w zwłóknieniu i progresji raka.