Białaczka prolimfocytowa jest rzadkim przewlekłym zaburzeniem limfoproliferacyjnym, które obejmuje dwa podtypy, z komórek B i komórek T, z których każdy ma odrębne cechy kliniczne, laboratoryjne i patologiczne, cechami klinicznymi, laboratoryjnymi i patologicznymi. Białaczka prolimfocytowa z komórek T ma agresywny przebieg z krótką medianą przeżycia i słabą odpowiedzią na chemioterapię. Dzięki zastosowaniu pentostatyny, analogu puryny, ponad połowa pacjentów uzyskuje znaczną odpowiedź, a mniejszość uzyskać znaczną odpowiedź, a u mniejszości całkowitą remisję, trwającą zwykle miesiące. trwającą miesiące. Wraz z wprowadzeniem alemtuzumabu większość pacjentów, u których u większości pacjentów, u których wystąpiła progresja pomimo leczenia pentostatyną, wystąpiła duża odpowiedź z całkowitą remisję wyższą niż w przypadku pentostatyny stosowanej w pierwszej linii. pierwszej linii. Niestety, progresja nadal następuje wkrótce. Zalecamy alemtuzumab jako terapię początkową i oferujemy przeszczep komórek macierzystych (SCT) wybranym młodym, zdrowym pacjentom, u których wystąpi odpowiedź. Chociaż białaczka prolimfocytowa z komórek B jest również chorobą również postępującą chorobą, niektórzy pacjenci mogą osiągnąć przedłużone przeżycie wolne od progresji z fludarabiną. Pacjenci z masywną śledziony mogą być skutecznie leczeni za pomocą napromieniania śledziony lub splenektomii. splenektomii. Rytuksymab jest obiecującym lekiem i dalsze badania są aby lepiej zdefiniować jego rolę w leczeniu tego zaburzenia. --- Immunoterapia wykorzystująca CAMPATH-1H u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową oporną na chemioterapię przewlekłą białaczką limfocytową przyniosła zachęcające wyniki z wieloma doniesieniami o całkowitej remisji. Tutaj przedstawiamy wyniki leczenia dwóch pacjentów z CD4-dodatnią białaczką prolimfocytową z komórek T leczonych CAMPATH-1H. Obaj pacjenci pacjenci szybko zareagowali na leczenie, a następnie rozwinęli limfopenię CD4 limfopenię. Jeden pacjent pozostawał w całkowitej remisji po 14 tygodniach leczenia. leczeniu. Seryjna cytometria przepływowa krwi obwodowej wykazała, że antygen CD52 był obecny przez cały okres leczenia. Drugi pacjent, który początkowo był CD52-dodatni, stał się CD52-ujemny po 6 tygodniach leczenia i rozwinął postępujące objawy białaczki prolimfocytowej z komórek T. Immunoterapia została przerwano, chemioterapia okazała się daremna, a pacjent zmarł. Ta zmiana fenotypu fenotypu z CD52-dodatniego na -ujemny podczas terapii CAMPATH-1H wskazuje na konieczność wskazuje na potrzebę opracowania strategii utrzymania ekspresji antygenowej podczas terapii przeciwciałami przeciwciał monoklonalnych. --- Podawany dożylnie alemtuzumab jest skutecznym i dobrze tolerowanym leczeniem białaczki prolimfocytowej z komórek T (T-PLL). (T-PLL). Alemtuzumab podawany dożylnie jako leczenie pierwszego rzutu leczenie u 32 pacjentów skutkowało ogólnym odsetkiem odpowiedzi wynoszącym 91% przy 81% całkowitych odpowiedzi. całkowitych odpowiedzi. Badania nad przewlekłą białaczką limfocytową z komórek B wykazały, że że alemtuzumab podawany podskórnie jest równie skuteczny jak alemtuzumab podawany dożylnie. W badaniu pilotażowym UKCLL05 zbadano skuteczność i toksyczność tej bardziej wygodniejszej metody podawania u 9 wcześniej nieleczonych pacjentów z T-PLL. Tylko 3 z 9 pacjentów (33%) odpowiedziało na leczenie. Ponadto 2 z 9 pacjentów (22%) zmarło podczas leczenia. Rekrutacja została zakończona z powodu tych słabych wyników. Po leczeniu ratunkowym dożylnym alemtuzumabem i/lub pentostatyną, mediana przeżycia wolnego od progresji i przeżycia całkowitego były podobne do do grupy leczonej dożylnie. Alemtuzumab podawany dożylnie, ale nie podskórnie, pozostaje leczeniem z wyboru w przypadku wcześniej nieleczonego T-PLL. --- Nowotwory złośliwe komórek T występują rzadko, stanowiąc od 10% do 15% wszystkich nowotworów limfoidalnych u dorosłych. dorosłych. Obejmują one wiele różnych rodzajów zaburzeń, takich jak białaczka limfocytowa T białaczka prolimfocytowa, białaczka limfocytowa T-komórkowa wielkokomórkowa, białaczka limfocytowa T-komórkowa dorosłych białaczka/chłoniak z komórek T, chłoniak skórny z komórek T i chłoniak obwodowy z komórek T. które same dzielą się na wiele podkategorii. Większość nowotworów złośliwych powstaje w wyniku nieprawidłowości chromosomalnych, w tym anomalii rearanżacji receptora limfocytów T anomalii rearanżacji receptora komórek T. Infekcje wirusowe są zaangażowane w rozwój rozwoju białaczki/chłoniaka z komórek T u dorosłych, a niektóre przypadki chłoniaka z obwodowych komórek T T były związane z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr lub ludzkim wirusem niedoboru odporności. wirusem niedoboru odporności. Z możliwym wyjątkiem dużych ziarnistych białaczek limfocytowych z komórek T białaczki limfocytowej, która często ma przebieg indolentny, nowotwory złośliwe z komórek T nie reagują dobrze na konwencjonalne leczenie chemioterapeutyczne. Wprowadzenie wprowadzenie przeciwciał monoklonalnych do leczenia nowotworów zmieniło perspektywy dla pacjentów z nowotworami złośliwymi z komórek T. Ostatnie badania z zastosowaniem alemtuzumabem, przeciwciałem monoklonalnym anty-CD52, wykazały poprawę wskaźniki odpowiedzi i przeżycia u pacjentów z białaczką prolimfocytową T-komórkową i chłoniakiem skórnym chłoniakiem T-komórkowym. Wstępne dane sugerują również, że alemtuzumab może mieć aktywność u pacjentów z chłoniakiem z obwodowych komórek T, którzy są oporni na konwencjonalną chemioterapię. opornych na konwencjonalną chemioterapię. Badania przedkliniczne na myszach z ludzkimi dorosłymi komórkami białaczki/chłoniaka T-komórkowego sugerują, że alemtuzumab może mieć potencjalną rolę terapeutyczną w tej sytuacji. Leczenie hematologicznych nowotworów złośliwych hematologicznych za pomocą alemtuzumabu wydaje się obiecujące. Wcześniejsze leczenie i połączenie z chemioterapeutykami może poprawić wyniki leczenia pacjentów z tymi nowotworami złośliwymi i umożliwić konsolidację ze strategiami przeszczepu komórek macierzystych u wybranych pacjentów. strategiami przeszczepu komórek macierzystych u wybranych pacjentów. --- T-komórkowa białaczka prolimfocytowa (T-PLL) jest rzadkim nowotworem złośliwym z limfocytów T. o agresywnym przebiegu klinicznym. Klasyczny obraz choroby obejmuje podwyższoną liczbę białych krwinek (WBC) z niedokrwistością i małopłytkowością, powiększenie wątroby i śledziony oraz powiększenie węzłów chłonnych. T-PLL jest chorobą osób starszych i Według naszej wiedzy nigdy nie została opisana w grupie wiekowej dzieci. My opisujemy przypadek T-PLL u 9-letniego mężczyzny, u którego początkowo zdiagnozowano T-komórkowego ostrego chłoniaka limfoblastycznego (ALL), diagnoza została później uściślona do T-PLL po dodatkowej analizie morfologii szpiku kostnego i immunofenotypu. immunofenotypu. Dwa niezwykłe wyniki u naszego pacjenta obejmowały ekspresję CD117 i izolowaną delecję chromosomalną 12(p13). Pacjent nie odpowiedział na standardową chemioterapię indukcyjną ALL, ale osiągnęła całkowitą remisję po leczenie schematem opartym na fludarabinie i alemtuzumabie. --- Białaczka prolimfocytowa z komórek T (T-PLL) jest nowotworem złośliwym opornym na chemioterapię. z medianą przeżycia wynoszącą 7,5 miesiąca. Wstępne wyniki wskazują na wysoki wskaźnik indukcji remisji z ludzkim przeciwciałem CD52, CAMPATH-1H. Niniejsze badanie 39 pacjentów z T-PLL leczonych CAMPATH-1H w okresie od marca 1993 do maja 2000 roku. 1993 a majem 2000 roku. Wszyscy pacjenci z wyjątkiem 2 otrzymali wcześniej terapię różnymi różnych leków, w tym 30 z pentostatyną; żaden nie osiągnął całkowitej remisji (CR). CAMPATH-1H (30 mg) podawano dożylnie 3 razy w tygodniu do uzyskania maksymalnej odpowiedzi. odpowiedzi. Ogólny odsetek odpowiedzi wynosił 76% z 60% CR i 16% częściową remisją (PR). remisją (PR). Odpowiedzi te były trwałe z medianą odstępu wolnego od choroby 7 miesięcy (zakres, 4-45 miesięcy). Przeżycie było znacznie dłuższe u pacjentów osiągających CR w porównaniu z PR lub brakiem odpowiedzi (NR), w tym u jednego pacjenta który przeżył 54 miesiące. Dziewięciu pacjentów pozostaje przy życiu do 29 miesięcy po zakończeniu terapii. Siedmiu pacjentów otrzymało terapię wysokimi dawkami z autologicznym komórkami macierzystymi, z których 3 pozostaje przy życiu w CR 5, 7 i 15 miesięcy po autoprzeszczepie. autoprzeszczepie. Komórki macierzyste pobrane od tych pacjentów nie były zanieczyszczone komórkami T-PLL T-PLL, co wykazano za pomocą dwukolorowej cytometrii przepływowej i reakcji łańcuchowej polimerazy łańcuchowej polimerazy. Czterech pacjentów miało allogeniczne przeszczepy komórek macierzystych, 3 od rodzeństwa i 1 od dopasowanego niespokrewnionego dawcy. Dwóch miało kondycjonowanie niemieloablacyjne. Trzech pacjentów żyje w CR do 24 miesięcy po alloprzeszczepie. Wniosek jest następujący CAMPATH-1H jest skuteczną terapią w T-PLL, powodującą remisje u ponad dwóch trzecich pacjentów. dwóch trzecich pacjentów. Zastosowanie przeszczepu komórek macierzystych w celu konsolidacji odpowiedzi odpowiedzi zasługuje na dalsze badania. --- Podtypy białaczki prolimfocytowej (PLL) z komórek B i T są rzadkimi, agresywnymi nowotworami limfoidalnymi o charakterystycznych cechach morfologicznych i immunofenotypowych. agresywne nowotwory limfoidalne o charakterystycznych cechach morfologicznych, immunofenotypowych, cytogenetycznych i molekularnych, cytogenetycznych i molekularnych. Rokowanie dla tych pacjentów pozostaje złe, z krótkim czasem przeżycia i brakiem terapii leczniczej. Pojawienie się mAbs poprawiło możliwości leczenia. poprawiło możliwości leczenia. W B-PLL, skojarzona chemioimmunoterapia oparta na rytuksymabie jest skuteczna u pacjentów w dobrej kondycji. Nieprawidłowości TP53 są powszechne i, podobnie jak w przypadku przewlekłej białaczki limfocytowej, pacjenci ci powinni być zasadniczo być leczeni za pomocą terapii opartej na alemtuzumabie. Obecnie najlepszym sposobem leczenia T-PLL jest dożylny alemtuzumab, który skutkuje bardzo wysokimi wskaźnikami odpowiedzi na leczenie, wynoszącymi ponad 90%. ponad 90%, gdy jest podawany jako leczenie pierwszego rzutu i znaczną poprawę przeżycia. Konsolidacja remisji za pomocą autologicznego lub allogenicznego przeszczepu komórek macierzystych autologicznymi lub allogenicznymi komórkami macierzystymi dodatkowo wydłuża czas przeżycia, a te ostatnie mogą zapewnić potencjalne wyleczenie. potencjalne wyleczenie. Rola przeszczepu allogenicznego z niemieloablacyjnym kondycjonowaniem musi być dalej badana zarówno w T-, jak i B-PLL, aby poszerzyć kwalifikowalność pacjentów do kwalifikowalność pacjentów do tego, co może być leczeniem. --- TŁO: Skąpe dane z badań systematycznych uniemożliwiły opracowanie jednolitych wytycznych terapeutycznych wytyczne dotyczące białaczki prolimfocytowej z komórek T (T-PLL). Główną potrzebą w tym historycznie opornym nowotworze jest kontrolowana ocena wieloczynnikowej chemioterapii chemioterapii i jej połączenia z obecnie najbardziej aktywnym pojedynczym lekiem, alemtuzumabem. METODY: W tym prospektywnym, wieloośrodkowym badaniu fazy 2 oceniano odpowiedź, przeżywalność, i toksyczność nowego schematu u wcześniej leczonych (n = 9) i nieleczonych (n = 16) pacjentów. nieleczonych (n = 16) pacjentów z T-PLL. Indukcja fludarabiną, mitoksantronu i cyklofosfamidu (FMC) przez maksymalnie 4 cykle, po których podawano konsolidacja alemtuzumabem (A), do 12 tygodni. WYNIKI: Spośród 25 pacjentów leczonych FMC, 21 otrzymało następnie alemtuzumab. alemtuzumab. Ogólny odsetek odpowiedzi na FMC wyniósł 68%, w tym 6 całkowitych remisji (wszystkie w szpiku kostnym). remisji (wszystkie potwierdzone przez szpik kostny) i 11 częściowych remisji. Konsolidacja z alemtuzumabem zwiększył całkowity odsetek odpowiedzi na leczenie do 92% (12 całkowitych remisji; 11 częściowych remisji). Mediana całkowitego przeżycia po leczeniu FMC-A wynosiła 17,1 miesiąca, a mediana przeżycia wolnego od progresji 11,9 miesiąca. Przeżycie wolne od progresji było zwykle krótsze u pacjentów z wysokim poziomem ekspresją onkoproteiny 1 białaczki T-komórkowej. Toksyczność hematologiczna była najczęstszym najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia 3/4 w FMC-A. Wyłącznie w grupie 21 pacjentów leczonych alemtuzumabem, zaobserwowano 13 reaktywacji wirusa cytomegalii zaobserwowano; 9 z tych 13 stanowiło klinicznie istotne zakażenie. WNIOSKI: FMC-A jest bezpiecznym i skutecznym protokołem w T-PLL, który wypada korzystnie w porównaniu z opublikowanymi danymi. z opublikowanymi danymi. --- Określono pewne cechy, które sprawiają, że antygen jest dobrym kandydatem do terapii przeciwciałami. zostały zdefiniowane. CD52 jest niemodulującą powierzchnią komórki o długości od 21 do 28 kd. glikoproteiną związaną z glikozylofosfatydyloinozytolem, która ulega obfitej ekspresji (do 5 x 10(5) cząsteczek na komórkę). (do 5 x 10(5) cząsteczek na komórkę) na większości prawidłowych i złośliwych limfocytów i monocytach. Jej funkcje są nieznane. CD52 jest doskonałym celem dla lizy za pośrednictwem dopełniacza i cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał. Seria szczurów i genetycznie zmienionych ludzkich przeciwciał CD52 została oceniona pod kątem zdolność do niszczenia limfocytów in vivo w celu wywołania immunosupresji i leczenia złośliwych nowotworów limfoidalnych. leczenia nowotworów limfoidalnych. Przeciwciała CD52, które aktywują zarówno dopełniacz i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał konsekwentnie zubożają limfocytów z krwi, śledziony i szpiku kostnego, ale są mniej skuteczne przeciwko węzłów chłonnych lub mas pozawęzłowych. Przeciwciała CD52 zapewniają skuteczną skuteczną terapię przewlekłych białaczek, takich jak białaczka prolimfocytowa z komórek T i niektóre podtypy przewlekłej białaczki limfocytowej z komórek B, które mogą być oporne na konwencjonalną chemioterapię. konwencjonalną chemioterapię. Na przykład, większość pacjentów z białaczką prolimfocytową z komórek T białaczką limfocytową z komórek T, w tym z dużymi guzami i wysoką liczbą białych krwinek białych krwinek, uzyska całkowitą remisję po zastosowaniu przeciwciała CAMPATH-1H bez żadnych dowodów na lizę guza. W przeciwieństwie do tego, w przewlekłej białaczce limfocytowej białaczce limfocytowej, przeciwciała CD52 mogą być bardziej skuteczne w przypadku minimalnej choroby resztkowej i mogą pozwolić na pobranie niezanieczyszczonych komórek macierzystych. Dalsze eksperymenty mające na celu zwiększenie aktywności przeciwciał CD52 w miejscach opornych na same przeciwciała. są obecnie podejmowane. --- Białaczka prolimfocytowa z komórek T (T-PLL) jest niezwykle rzadkim nowotworem hematologicznym o agresywnym przebiegu i poważnych rokowaniach. nowotworem złośliwym, który ma agresywny przebieg i poważne rokowanie. Opisujemy przypadek z limfocytozą, rumieniem skóry głowy, wodobrzuszem i powiększeniem śledziony. śledziony i rozpoznano u niego T-PLL. Był leczony alemtuzumabem z dobrą odpowiedzią z dobrą odpowiedzią i został skierowany do allogenicznego przeszczepu komórek macierzystych. --- Alemtuzumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym przeciwko CD52, małej glikoproteiny zakotwiczonej w glikozylofosfatydyloinozytolu, która ulega wysokiej ekspresji na limfocytach T i B oraz na dużej części złośliwych komórek limfoidalnych, ale nie na komórkach hematopoezy. limfoidalnych, ale nie na hematopoetycznych komórkach progenitorowych. W ciągu ostatnich kilku lat wykazały kliniczną aktywność alemtuzumabu w leczeniu pacjentów z przewlekłą białaczką limfatyczną. w leczeniu pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową, nowotworami złośliwymi komórek T, takimi jak jak białaczka T-prolimfocytowa i chłoniak skórny T-komórkowy, a także w zapobieganiu i terapii zapobieganie i leczenie choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi w warunkach allogenicznego przeszczepu komórek macierzystych. przeszczepu komórek macierzystych. Jego zastosowanie w wielu chorobach autoimmunologicznych jest obecnie badane. Najbardziej znaczącym efektem ubocznym alemtuzumabu jest predyspozycja do infekcji związana z głęboką limfopenią. limfopenią. Pomimo tego, przy odpowiedniej i bardziej skutecznej profilaktyce antybiotykowej profilaktyce antybiotykowej, jest prawdopodobne, że będziemy świadkami rozszerzenia roli alemtuzumabu w przyszłości. --- Niedawny sukces przeciwciał monoklonalnych w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych i niehematologicznych nowotworów jest wynikiem kilku dekad badań nad immunoterapią nowotworów. Identyfikacja markerów powierzchniowych markerów powierzchniowych doprowadziła do opracowania licznych przeciwciał monoklonalnych przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko tym antygenom, co wiązało się ze zmiennym powodzeniem w leczeniu pacjentów z różnymi nowotworami złośliwymi. w leczeniu pacjentów z różnymi nowotworami złośliwymi. Jednym z takich przeciwciał monoklonalnych jest alemtuzumab. jest humanizowanym przeciwciałem skierowanym przeciwko CD52. Docelowym antygenem jest mała glikoproteina zakotwiczona w glikozylofosfatydyloinozytolu (GPI), która jest wysoce ekspresji na prawidłowych limfocytach T i B oraz na dużej części złośliwych komórek limfoidalnych, ale nie na limfoidalnych, ale nie na hematopoetycznych komórkach progenitorowych. Szereg badań klinicznych klinicznych wykazało kliniczną aktywność alemtuzumabu w przewlekłej białaczce limfocytowej. białaczce limfocytowej (CLL), nowotworach złośliwych T-komórkowych, takich jak białaczka T-prolimfocytowa (T-PLL). białaczka limfocytowa (T-PLL) i chłoniak skórny T-komórkowy (CTCL), a także zbadano jego jako środek immunosupresyjny w transplantacji i leczeniu zaburzeń autoimmunologicznych. zaburzeń autoimmunologicznych. Skuteczna profilaktyka antybiotykowa może ograniczyć występowanie zakażeń, które są głównym skutkiem ubocznym związanym z głęboką limfopenią limfopenią występującą w wyniku leczenia tym środkiem.
Czy alemtuzumab jest skuteczny w indukcji remisji u pacjentów z rozpoznaniem białaczki prolimfocytowej T-komórkowej?
Tak, alemtuzumab (anty-CD52, Campath-1H) jest skuteczny w indukcji remisji u pacjentów z rozpoznaniem białaczki prolimfocytowej z komórek T. Alemtuzumab może być podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami lub jako monoterapia. Wskaźnik odpowiedzi na alemtuzumab wynosi ponad 90%. Leczenie alemtuzumabem wiąże się z poprawą przeżywalności pacjentów z białaczką prolimfocytową z komórek T.