CELE: Niniejsze badanie zostało zaprojektowane w celu zbadania, czy korzystne działanie beta-blokera propranololu jest związane z regulacją mikroRNA miR-1. METODY I WYNIKI: Wykazaliśmy, że propranolol zmniejsza częstość występowania arytmii w szczurzym modelu zawału mięśnia sercowego. arytmii w szczurzym modelu zawału mięśnia sercowego przez okluzję tętnicy wieńcowej. wieńcowej. Zaobserwowano nadekspresję miR-1 w niedokrwiennym mięśniu sercowym. co uderzające, podanie propranololu odwróciło wzrost regulacji miR-1 prawie do poziomu kontrolnego. Zgodnie z jego działaniem redukującym miR-1, propranolol łagodził uszkodzenia mięśnia sercowego podczas niedokrwienia, przywracał błonę depolaryzację błony i spowolnienie przewodzenia serca, poprzez ratowanie ekspresji podjednostki prostującego do wewnątrz kanału K(+) Kir2.1 i kanału złącza szczelinowego koneksyny 43. Nasze wyniki ujawniły ponadto, że szlak sygnałowy beta-adrenoceptor-cAMP-kinaza białkowa A (PKA) przyczynił się do ekspresji miR-1 i czynnika odpowiedzi na surowicę (SRF), które czynnik odpowiedzi surowicy (SRF), który jest znany jako jeden z transkrypcyjnych wzmacniaczy miR-1, był regulowany w górę w niedokrwionym mięśniu sercowym. Ponadto propranolol hamował Ponadto propranolol hamował szlak sygnałowy beta-adrenoceptor-cAMP-PKA i hamował ekspresję SRF. WNIOSEK: Wnioskujemy, że szlak beta-adrenergiczny może stymulować ekspresję arytmogennych miRF. ekspresję arytmogennego miR-1, przyczyniając się do arytmogenezy niedokrwiennej, a beta-blokery wytwarzają swoje korzystne efekty częściowo poprzez regulację w dół miR-1, co może być nową strategią kardioprotekcji niedokrwiennej. --- MikroRNA (miRNA) coraz częściej odgrywają ważną rolę w różnych procesach biologicznych i patologicznych. procesach biologicznych i patologicznych. Zmiany w obfitości specyficznego dla mięśni mikroRNA, miR-1, zostały powiązane z chorobami serca, w tym arytmią i niewydolność serca. Jednak specyficzne cele molekularne i mechanizmy komórkowe komórkowe zaangażowane w funkcję miR-1 w sercu dopiero zaczynają się pojawiać. dopiero zaczynają się pojawiać. W tym badaniu zbadaliśmy ekspresję miR-1 i jego potencjalną rolę w mysim modelu wirusowego zapalenia mięśnia sercowego (VMC). Poziomy ekspresji miR-1 i jego genu docelowego Connexin 43 (Cx43) mierzono odpowiednio za pomocą PCR w czasie rzeczywistym i odpowiednio metodą western blotting. Poziomy ekspresji miR-1 były znacząco podwyższone w miocytach serca myszy z VMC w porównaniu z próbkami kontrolnymi (względna ekspresja: 10 ± 2,5 vs. 31 ± 7,6, P < 0,05). Wśród genów docelowych miR-1, ekspresja białka Cx43 była znacząco zmniejszona u takich myszy podczas gdy nie było znaczącej różnicy w poziomach mRNA. Nasze wyniki ujawniły odwrotną korelację między poziomami miR-1 i ekspresją białka Cx43 w próbkach VMC. Stosując podejście oparte na bioinformatyce, znaleźliśmy dwa identyczne potencjalne miejsca wiązania zostały znalezione w mysim miR-1 i 3'-nietranslowanym regionie Cx43. co potwierdza możliwą rolę regulacyjną miR-1. W hodowanych komórkach mięśnia sercowego transfekowanych miRNA miRNA, wykazaliśmy nadekspresję miR-1, której towarzyszył spadek spadek ekspresji białka Cx43. Wystąpił tylko niewielki (nie statystycznie istotny) spadek poziomu mRNA Cx43. Nasze wyniki wskazują, że miR-1 jest zaangażowany w VMC poprzez potranskrypcyjną represję Cx43 i może stanowić potencjalnie cenne dane dla rozwoju nowego podejścia w leczeniu tej choroby. w leczeniu tej choroby. --- Regulacja w dół specyficznego dla mięśni mikroRNA-1 (miR-1) pośredniczy w indukcji patologicznego przerostu mięśnia sercowego. Dysfunkcja białka połączenia szczelinowego koneksyny 43 (Cx43), ustalonego celu miR-1, podczas przerostu serca prowadzi do tachyarytmii komorowych (VT). Jednak wciąż nie wiadomo, czy miR-1 i Cx43 są ze sobą powiązane w proarytmicznym kontekście przerostu. Dlatego w tym badaniu zbadaliśmy, czy zmniejszenie stopnia przerostu mięśnia sercowego może ograniczyć patologiczną przebudowę elektryczną Cx43 i początek częstoskurczu komorowego poprzez modulację początek częstoskurczu komorowego poprzez modulację poziomów miR-1. Samce szczurów Wistar poddano mechanicznemu aorty wstępującej w celu wywołania patologicznego przerostu lewej komory serca (LVH). (LVH), a następnie losowo przydzielono je do grupy otrzymującej 10mg/kg walsartanu, VAL (LVH+VAL) podawanego w wodzie pitnej lub placebo (LVH) przez 12 tygodni. tygodni. W grupach kontrolnych przeprowadzono operację pozorowaną. Zaprogramowana stymulacja komorowa w porównaniu do grupy LVH+VAL. Kiedy w porównaniu z kontrolami pozorowanymi, szczury z grupy LVH wykazywały znaczny spadek miR-1 i wzrost ekspresji Cx43 oraz jego fosforylację zależną od ERK1/2, która wypiera fosforylację, która wypiera Cx43 z połączenia szczelinowego. Co ciekawe, podawanie VAL podawanie szczurom z opaską aortalną znacznie zmniejszyło przerost serca przerost serca i zapobiegało regulacji miR-1 w dół oraz regulacji i fosforylacji Cx43 w górę. fosforylacji. Eksperymenty wzmocnienia i utraty funkcji w noworodkowych kardiomiocytach in vitro potwierdziły, że Cx43 jest bezpośrednim celem miR-1. Odpowiednio, stymulacja angiotensyną II in vitro zmniejszyła poziomy miR-1 i zwiększała ekspresję i fosforylację Cx43 w porównaniu do niestymulowanych NCM. Wreszcie, nadekspresja sercowego miR-1 in vivo przez wektor adenowirusowy do mięśnia sercowego zmniejszyła ekspresję i fosforylację Cx43 u myszy z LVH indukowanym izoproterenolem. Podsumowując, miR-1 reguluje ekspresję i aktywność Cx43 i aktywność w kardiomiocytach przerostowych in vitro i in vivo. Leczenie przerostu miocytów indukowanego przeciążeniem ciśnieniowym zmniejsza ryzyko zagrażającego życiu częstoskurczu komorowego poprzez normalizację poziomu ekspresji miR-1 z konsekwentną stabilizację ekspresji i aktywności Cx43 w obrębie połączenia szczelinowego. --- TŁO: MikroRNA (miRNA/miR) to małe, konserwatywne cząsteczki RNA o długości 22 nukleotydów, które negatywnie modulują ekspresję genów głównie poprzez zasadę do 3' nieulegającego translacji regionu docelowego informacyjnego RNA. Specyficzny specyficzny dla mięśni miR-1 jest związany z przerostem mięśnia sercowego, rozwojem serca rozwój serca, różnicowanie komórek macierzystych serca i arytmie poprzez ukierunkowanie białek regulatorowych. W tym badaniu zbadaliśmy molekularne mechanizmy poprzez które miR-1 interweniuje w regulację wzrostu i różnicowania komórek mięśniowych. i różnicowania komórek mięśniowych. METODY I WYNIKI: Na podstawie narzędzi bioinformatycznych, testów biochemicznych, i modeli in vivo wykazaliśmy, że (1) insulinopodobny czynnik wzrostu-1 (IGF-1) i receptor IGF-1 są celami miR-1; (2) poziomy białek miR-1 i IGF-1 są są odwrotnie skorelowane w modelach przerostu i niewydolności serca, a także w mięśniach szkieletowych modelu różnicowania komórek mięśni szkieletowych C2C12; (3) stan aktywacji stan kaskady transdukcji sygnału IGF-1 wzajemnie reguluje ekspresję miR-1 poprzez czynnik transkrypcyjny Foxo3a; oraz (4) ekspresja miR-1 koreluje odwrotnie z masą i grubością mięśnia sercowego w biopsjach mięśnia sercowego pacjentów z akromegalią. pacjentów z akromegalią, u których IGF-1 jest nadprodukowany po nieprawidłowej syntezie hormonu wzrostu. hormonu wzrostu. WNIOSKI: Nasze wyniki ujawniają krytyczną rolę miR-1 w mediowaniu efekty szlaku IGF-1 i wykazują pętlę sprzężenia zwrotnego między ekspresją miR-1 a kaskadą transdukcji sygnału IGF-1. --- Niniejsze badanie zostało zaprojektowane w celu zbadania, czy mikroRNA (miRNA) są zaangażowane w blok przedsionkowo-komorowy (AVB) w warunkach niedokrwienia mięśnia sercowego (MI). Specyficzny dla serca transgeniczny model myszy miR-1 (Tg) został z powodzeniem po raz pierwszy w tym badaniu przy użyciu mikroiniekcji. poziom miR-1 mierzono metodą qRT-PCR w czasie rzeczywistym. W celu zarejestrowania prądu wapniowego typu L (I prądu wapniowego typu L (I Ca,L) i prądu prostownika wewnętrznego K(+) (I K1). Ekspresję białka koneksyny 43 (Cx43) określono metodą western blot analiza. Zmiany [Ca(2+)]i wykryto za pomocą skaningowej laserowej mikroskopii konfokalnej w miocytach komorowych. Częstość występowania AVB była wyższa u myszy miR-1 Tg niż u myszy typu dzikiego (WT). Znormalizowana szczytowa amplituda prądu I Ca,L była niższa w miocytach komorowych myszy miR-1 Tg w porównaniu z myszami WT myszy. Podobnie, gęstość prądu I K1 była niższa u myszy miR-1 Tg niż u myszy WT. niż u myszy WT. W porównaniu z myszami WT, myszy miR-1 Tg wykazywały znaczące spadek skurczowego [Ca(2+)]i w miocytach komorowych, ale wyraźny wzrost spoczynkowego [Ca(2+)]i. Co więcej, białko Cx43 było obniżone u myszy miR-1 Tg w porównaniu do myszy WT. Podanie zmodyfikowanego LNA miR-1 odwróciło wszystkie powyższe zmiany. Nadekspresja miR-1 może przyczyniać się do zwiększonej podatności serca. zwiększonej podatności serca na AVB, co dostarcza nam nowych wgląd w molekularne mechanizmy leżące u podstaw niedokrwiennych zaburzeń rytmu serca. --- Wstęp: Migotanie przedsionków (AF) jest związane ze zwiększoną aktywnością prądu aktywnością prądu prostującego do wewnątrz, która może stabilizować rotory przedsionkowe utrzymujące arytmię. Struktury lewego przedsionka (LA) są ważne dla utrzymania AF, ale wcześniejsze badania oceniały głównie zmiany w prawym przedsionku. MikroRNA-1 (miR-1) wzajemnie reguluje ekspresję prostującego do wewnątrz kanału potasowego (Kir)2.1 w chorobie wieńcowej, przyczyniając się do arytmogenezy. CELE: Niniejsze badanie miało na celu ocenę zmian w ekspresji miR-1 i podjednostki Kir2 w odniesieniu do zmian I(K1) w LA pacjentów z przetrwałym migotaniem przedsionków. AF. METODY: Tkankę przedsionkową uzyskano od 62 pacjentów (31 z AF) poddanych naprawę zastawki mitralnej lub pomostowanie aortalno-wieńcowe. Prądy rejestrowano z izolowanych komórek komórek. Białka określono ilościowo na podstawie immunoblotów. Poziomy mRNA i miR-1 mierzono za pomocą łańcucha polimerazy w czasie rzeczywistym. mierzono za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym. Immunohistochemia została zastosowano do lokalizacji koneksyny (Cx) 43. WYNIKI: Gęstość I(K1) była zwiększona w komórkach LA od pacjentów z AF (przy -100 mV: -5,9 +/- 1,3 vs. -2,7 +/- 0,7 rytmu zatokowego, P <,05). Zaobserwowano odpowiadający wzrost ekspresji białka Kir2.1, ale bez zmian w innych białkach Kir lub białek Cx. Ekspresja hamującego miR-1 była zmniejszona o około 86% w próbkach tkanek pacjentów z AF. Kir2.1 mRNA był znacząco zwiększony. Nie zmiany w lokalizacji Cx43. Tachystymulacja ex vivo wycinków ludzkiego przedsionka ludzkiego przedsionka regulowała w górę Kir2.1 i w dół miR-1, co sugeruje podstawową rolę przedsionków w regulacji miR-1 w dół i regulacji I(K1) w górę. WNIOSEK: Poziomy miR-1 są znacznie zmniejszone w ludzkim AF, prawdopodobnie przyczyniając się do do regulacji w górę podjednostek Kir2.1, co prowadzi do zwiększenia I(K1). Ponieważ regulacja prądów prostujących do wewnątrz jest ważna dla utrzymania AF, wyniki te zapewniają potencjalnie nowy wgląd w molekularne mechanizmy AF z potencjalnymi implikacjami terapeutycznymi.
Czy mikro RNA 1 (miR-1) ma wpływ na zaburzenia rytmu serca?
Nadekspresja miR-1 może przyczyniać się do zwiększonej podatności serca na AVB, co daje nam nowy wgląd w mechanizmy molekularne leżące u podstaw niedokrwiennych zaburzeń rytmu serca. Ponieważ w modelach zwierzęcych i badaniach klinicznych wykazano, że miR-1 przyczynia się do arytmogenezy poprzez regulację genów kanałów rozrusznika serca, nasze odkrycie zwiększonej regulacji miR-1 u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego wskazuje, że może to być odpowiedzialne za wyższe ryzyko arytmii u tych pacjentów.