Na podstawie 152 genomów mitochondrialnych i 36 chromosomów bakteryjnych, które zostały całkowicie zsekwencjonowane całkowicie zsekwencjonowane, a także trzy długie kontigi dla ludzkich chromosomów 6, 21, i 22, zbadaliśmy skośność częstotliwości mononukleotydów i względną obfitość dinukleotydów w jednej nici DNA. Każda grupa tych genomów ma swoją własną charakterystykę. Jeśli chodzi o genomy mitochondrialne, zarówno CpG, jak i GpT są niedoreprezentowane. niedoreprezentowane, podczas gdy GpG lub CpC lub oba są nadreprezentowane. Względna częstotliwość względna częstotliwość nukleotydów T vs A i nukleotydów G vs C jest silnie wypaczona, prawdopodobnie z powodu asymetrii nici w błędach replikacji i jednokierunkowej replikacji DNA. jednokierunkowej replikacji DNA z pojedynczych źródeł. Wyjątki można znaleźć w w genomach mitochondrialnych roślin i drożdży, z których każdy może replikować się z wielu źródeł. pochodzenia. Jeśli chodzi o genomy bakteryjne, "uniwersalna" reguła niedoboru CpG jest ograniczona do archebakterii i niektórych eubakterii. U innych eubakterii najbardziej niedoreprezentowanym dinukleotydem jest TpA lub GpT. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją znaczące odchylenia T vs A i G vs C w każdej połowie genomu bakterii, chociaż są one prawie dokładnie wyrównane w całym genomie. W odniesieniu do ludzkich chromosomów 6, 21 i 22, zwykle unika się dinukleotydów CpG. Względna częstotliwość względna częstotliwość mononukleotydów wykazuje wyraźne lokalne odchylenia, co sugeruje, że każdy z tych segmentów chromosomalnych zawiera więcej niż jedno źródło replikacji DNA. DNA. Stwierdzono, że gdy w regionie genomowym znajduje się kilka replikonów, nie tylko regionie genomowym, ważna jest nie tylko liczba miejsc replikacji DNA, ale także ich kierunkowość. kierunkowość jest ważna i że obserwowane wzorce częstotliwości nukleotydów w genomie w genomie silnie wspierają hipotezę asymetrii nici w błędach replikacji. błędów replikacji.
Czy większość genomów mitochondrialnych jest zgodna z drugą zasadą parzystości (PR2)?
Duża liczba genomów mitochondrialnych znacząco odbiega od zasady 2. parzystości, w przeciwieństwie do genomów eubakteryjnych. Takie zachowanie znacznej większości genomów mitochondrialnych można przypisać ich odmiennemu trybowi replikacji, który zasadniczo różni się od trybu replikacji eubakterii.