Przedstawiono nowe dane dotyczące wirusów izolowanych od pacjentów z podostrym zapaleniem tarczycy de Quervaina są zgłaszane. Opisano charakterystyczne cechy morfologiczne, cytologiczne, niektóre właściwości fizykochemiczne i biologiczne. i biologiczne cechy wyizolowanych wirusów. Możliwa rola tych wirusów w zaburzeniach zdrowia ludzi i zwierząt. Wyizolowane wirusy pozostają jak dotąd niesklasyfikowane. --- Opisujemy przypadek szybkiego wyleczenia uszkodzenia mięśnia sercowego u 15-letniego nastolatka z podostrym zapaleniem tarczycy. nastolatka z podostrym zapaleniem tarczycy. Po 1 tygodniu od przyjęcia jego stan układu sercowo-naczyniowego zaczął wykazywać oznaki poprawy, której towarzyszyło elektrokardiogramu i wskaźników uszkodzenia mięśnia sercowego. Spekulujemy, że spekulujemy, że uszkodzenie mięśnia sercowego związane z podostrym zapaleniem tarczycy jest powikłaniem powszechnego wirusa, chociaż nie wykryliśmy żadnych nieprawidłowych przeciwciał wirusa i kwas dezoksyrybonukleinowy w surowicy pacjenta. --- Podostre zapalenie tarczycy jest rzadką chorobą w dzieciństwie i jest uważane za chorobę powirusową. pochodzenie. Podejrzewa się udział wirusa Epsteina-Barr (EBV), ale tylko raz wykazano go u dorosłej kobiety. raz wykazano u dorosłej kobiety. Przedstawiamy przypadek podostrego zapalenia tarczycy w przebiegu mononukleozy zakaźnej u 3-letniej dziewczynki. Rozpoznanie mononukleozy zakaźnej było poparte, oprócz typowych objawów klinicznych, obecnością DNA objawów klinicznych, obecność DNA EBV zarówno w osoczu, jak i leukocytach. Podostre zapalenie tarczycy zdiagnozowano na podstawie podwyższonego poziomu hormonów tarczycy z tyreotropiny (TSH), wysokich markerów stanu zapalnego i prawie nieobecnego wychwytu (99)TC przez tarczycę. Co więcej, po 3 miesiącach od diagnozy funkcja tarczycy wróciła do normy, podobnie jak wychwyt (99)TC. --- Autor doświadczył przypadku podostrego zapalenia tarczycy (de Quervain) u 36-letniej kobiety. 36-letniej kobiety. Badanie pod mikroskopem elektronowym tkanki tarczycy ujawniło cząsteczki wirusopodobne (VLP) w zdegenerowanym nabłonku pęcherzykowym. Sądząc po wielkości, VLP odpowiadały wirusowi grypy lub świnki. wirusowi grypy lub świnki. --- Zapalenie tarczycy de Quervaina, znane również jako podostre zapalenie tarczycy, jest samoograniczającą się chorobą zapalną tarczycy. chorobą zapalną tarczycy. Niezwykle rzadko występuje u dzieci. Cechami charakterystyczne dla diagnozy to bolesne powiększenie tarczycy, podwyższone markery stanu zapalnego i zmniejszony wychwyt tarczycy w scyntygrafii tarczycy. Zaproponowano, aby infekcja wirusowa była związana z zapaleniem tarczycy de Quervaina. Wirus Coxsackie został zgłoszony jako jeden z wirusów związanych z chorobą. chorobą. Zgodnie z naszą wiedzą, dziecięce zapalenie tarczycy typu de Quervain związane z nigdy nie zgłoszono zapalenia tarczycy typu de Quervain u dzieci związanego z chorobą dłoni, stóp i ust wywołaną zakażeniem wirusem Coxsackie. Opisujemy 2,7-letniego chłopca, u którego wystąpiły typowe cechy zapalenia tarczycy de Quervaina de Quervaina w następstwie choroby dłoni i stóp wywołanej zakażeniem wirusem Coxsackie B4. Początkowo miał krótką fazę tyreotoksyczną, po której nastąpiła przejściowa niedoczynność tarczycy, a następnie eutyreoza. a następnie eutyreoza. Scyntygrafia tarczycy wykazała typowy typowy słaby wychwyt przy diagnozie, a poprawę skanu tarczycy i wychwytu wykazano 8 tygodni później. Był leczony prednizolonem i w ciągu 2 miesięcy udokumentowano niemal całkowite ustąpienie choroby. udokumentowano prawie całkowite ustąpienie choroby w ciągu 2 miesięcy. Dokładna ocena pacjenta doprowadziła do prawidłowej diagnozy i odpowiedniego leczenia. --- Metody wirusologiczne i serologiczne zastosowano w badaniu 28 pacjentów cierpiących na podostre zapalenie tarczycy de Quervain. Próby wyizolowania przypuszczalnego czynnika domniemanego czynnika wirusowego od 8 pacjentów przeprowadzono przez zaszczepienie surowicy, moczu i biopsji aspiracyjnych tarczycy pobranych na różnych etapach choroby, do hodowli tkankowych różnych typów komórek ludzkich i zwierzęcych. Odzyskiwanie cytopatycznego czynnika wirusowego na komórkach linii ciągłej płuc królika powiodło się w 5 przypadkach. w 5 przypadkach. Serologiczne reakcje krzyżowe występują między wyizolowanymi wirusami a surowicą surowicą pacjenta, ale nie z surowicą osób zdrowych. Przypadki z nabytą chorobą chorobą i dodatnimi przeciwciałami przeciwko wyizolowanym wirusom, które były w bliski i długotrwały kontakt z pacjentami cierpiącymi na podostre zapalenie tarczycy de Quervaina. --- Podostre zapalenie tarczycy (de Quervaina) jest rzadką, ale ważną przyczyną gorączki nieznanego pochodzenia. nieznanego pochodzenia. Większość przypadków podostrego zapalenia tarczycy jest wywoływana przez różne wirusy, np. wirusy, na przykład Coxsackie, wirus cytomegalii, wirus Epsteina-Barr i adenowirusy. adenowirus. Immunizacja lub zakażenie grypą może powodować podostre zapalenie tarczycy. Przedstawiamy pierwszy zgłoszony przypadek gorączki nieznanego pochodzenia spowodowanej sezonową grypą typu grypy typu A u 67-letniej kobiety. --- Etiologia podostrego ziarniniakowego zapalenia tarczycy (SAT) jest niejasna, chociaż postuluje się, że jest ono postuluje się jej związek z infekcjami wirusowymi i czynnikami genetycznymi. W W niniejszym badaniu możliwość etiologii zakaźnej była prospektywnie u 27 kolejnych pacjentów z SAT. Szczególny nacisk położono na rolę rolę enterowirusów. Od wszystkich pacjentów pobrano połączone surowice (w odstępie jednego miesiąca) pacjentów i pojedyncze surowice od 29 osób z grupy kontrolnej w celu oznaczenia przeciwciał wirusowych. przeciwciał wirusowych. Próbki kału pobrano do izolacji wirusa, a próbki aspiratu cienkoigłowego próbki aspiracyjne z tarczycy w celu wykrycia RNA enterowirusa metodą RT-PCR pobrano od pacjentów z SAT. Przeciwciała enterowirusowe badano przy użyciu trzech różnych metod: pośredniej EIA, RIA z wychwytem łańcucha ciężkiego i standardowego test wiązania dopełniacza (CF). Przeciwciała przeciwko innym powszechnym patogenom wirusowym, w tym enterowirusy, badano za pomocą testu CF, a te przeciwko Mycoplasma pneumoniae i Chlamydia pneumoniae przy użyciu EIA i technik mikroimmunofluorescencyjnych. Powszechne wirusy układu oddechowego zostały również zbadane z próbek ssania nosowo-gardłowego za pomocą wykrywania antygenu EIA. Na podstawie wyników badań serologicznych u jednego pacjenta stwierdzono ostre zakażenie wirusem cytomegalii. Wszyscy pozostali pacjenci uzyskali wynik ujemny w testach na obecność przeciwciał, izolacji wirusa, RT-PCR i wykrywania antygenu. wykrywania antygenu. RNA enterowirusa nie zostało wykryte metodą PCR w tkance tarczycy w żadnej z próbek pobranych metodą aspiracji cienkoigłowej. Nie było dowodów na niedawne infekcji enterowirusowych u pacjentów z SAT. Wyniki sugerują, że SAT nie jest zwykle związane z ostrymi infekcjami. Nie uzyskano dowodów na poparcie proponowanej roli enterowirusów jako ważnego czynnika etiologicznego SAT.
Czy paramyksowirus jest zaangażowany w podostre zapalenie tarczycy u ludzi?
Nie ma dowodów na to, że paramyksowirusy są zaangażowane w etiologię podostrego zapalenia tarczycy.