Stosowanie się pacjentów do wielu metod leczenia osteoporozy, głównie bisfosfonianów, jest ogólnie ogólnie słaba, co prowadzi do znacznego zmniejszenia skuteczności przeciwzłamaniowej. skuteczności przeciwzłamaniowej. Postrzeganie przez pacjentów konieczności stosowania przepisanych leków w leczeniu osteoporozy i obawy związane z potencjalnymi działaniami niepożądanymi są ważnymi i potencjalnie modyfikowalnymi determinantami przestrzegania zaleceń, oprócz innych czynników, takich jak trudne schematy dawkowania i wysoka częstotliwość dawkowania. Denosumab (Dmab) jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym przeciwko receptorowi aktywatorowi ligandu czynnika jądrowego-κB (RANKL), które poprzez zapobieganie interakcji zapobieganie interakcji RANKL/RANK, hamuje resorpcję kości, w której pośredniczą osteoklasty i znacznie zmniejsza ryzyko złamań kręgów, złamań bezkręgowych i złamań biodra. Lek jest podawany podskórnie co 6 miesięcy w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej. osteoporozy pomenopauzalnej. Preferencje i przestrzeganie leczenia Dmab były oceniano w różnych badaniach klinicznych. Chociaż z pewnymi ograniczeniami, dostępne dane sugerują, że Dmab jest preferowany w stosunku do bisfosfonianów, zapewnia większą satysfakcję niż bisfosfoniany i byłby preferencyjnie wybierany do długotrwałego leczenia. długoterminowego leczenia. Co więcej, postrzeganie przez pacjentów konieczności leczenia Dmab wyraźnie przeważają nad obawami związanymi z zastrzykami, a pozytywne przekonania na temat leczenia pozytywnie wpływają na zachowania związane z przyjmowaniem leków. Zgodnie z tymi danymi, Dmab może stanowić rozsądną alternatywę dla bisfosfonianów, szczególnie dla kobiet z osteoporozą, u których nieoptymalne lub lub nawet słabe przestrzeganie zaleceń dotyczących leczenia doustnego. --- Informacje o autorze: (1)Oddział Pneumologii-Alergologii, Szpital Uniwersytecki Puerta del Mar, Kadyks, Hiszpania. (2)Servei de Pneumologia, Hospital Universitari Vall d'Hebron, Passeig Vall d'Hebron, 119, 08035 Barcelona, Hiszpania. d'Hebron, 119, 08035 Barcelona, Hiszpania. (3) Centrum Podstawowej Opieki Zdrowotnej Joaquín Pece, San Fernando, Kadyks, Hiszpania. (4)Allergy Department, Hospital Nuestra Señora del Prado, Talavera de la Reina, Toledo Hiszpania. (5) Apteka Szpitalna, Szpital Uniwersytecki Puerta del Mar, Kadyks, Hiszpania. (6)Unidad de Gestión Clínica Aparato Locomotor, Oddział Reumatologii, Szpital Uniwersytecki Puerta del Mar, Kadyks, Hiszpania. Szpital Uniwersytecki del Mar, Kadyks, Hiszpania. (7)Unidad de Gestión Clínica Aparato Locomotor, Orthopaedic Surgery and Traumatology Department, Puerta del Mar University Hospital, Cádiz, Spain. Oddział Traumatologii, Szpital Uniwersytecki Puerta del Mar, Kadyks, Hiszpania. --- Denosumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym, które specyficznie blokuje receptor aktywator receptora czynnika jądrowego κB i jest bardzo silnym lekiem antyresorpcyjnym. Jego skuteczność w zmniejszaniu ryzyka złamań kręgów, biodra i złamań pozaszkieletowych została została udowodniona w dużym prospektywnym, randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu z udziałem 7808 kobiet po menopauzie z osteoporozą [Fracture Reduction Evaluation of Denosumab in Osteoporosis Every 6 Months (FREEDOM) trial). Denosumab powoduje nieco większy wzrost gęstości mineralnej kości (BMD) niż klasa leków przeciwresorpcyjnych bisfosfonianów. Denosumab powoduje również wzrost masy kostnej i wytrzymałości kości w kręgosłupie, nadkłykciu i trzonie kości promieniowej, bliższej kości piszczelowej i biodrowej. Ostatnio wykazano, że długotrwałe leczenie denosumabem denosumabem powodowało ciągły niemal liniowy wzrost całkowitej BMD biodra i szyjki kości udowej BMD powyżej 3 lat do 8 lat. Pod tym względem denosumab wydaje się różnić od grupy bisfosfonianów, w której tempo poprawy BMD zmniejsza się a dla niektórych leków staje się ujemne po 3-4 latach, kiedy proces wtórnej mineralizacji wtórnej mineralizacji spłaszcza się. Ta wyjątkowa właściwość leku antyresorpcyjnego wskazuje na mechanizmy działania, które różnią się od grupy bisfosfonianów. grupy bisfosfonianów. Oba rodzaje leków antyresorpcyjnych zmniejszają porowatość korową, ale w przeciwieństwie do bisfosfonianów bisfosfonianów zmniejszenie porowatości korowej utrzymuje się w przypadku denosumabu który dodatkowo wydaje się powodować nieznaczne, ciągłe, oparte na modelowaniu tworzenie nowej kości pomimo tłumienia przebudowy kości. Efektem netto jest wzrost zgrubienia korowego i masy kostnej oraz zwiększona wytrzymałość kości korowej. kości korowej. Może to znacząco przyczynić się do dalszego zmniejszenie ryzyka złamań innych niż kręgowe, które stwierdzono w długoterminowym ramieniu denosumabu w przedłużonym badaniu FREEDOM w latach 4-7.
Co jest celem działania leku Denosumab?
Denosumab (Dmab) jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym przeciwko ligandowi receptora aktywatora czynnika jądrowego κB (RANKL).