Choroba Hirschsprunga (HSCR) jest dość częstą przyczyną niedrożności jelit u dzieci. niedrożności jelit u dzieci. Charakteryzuje się jako heterogenne zaburzenie sprzężone z płcią o zmiennym nasileniu i niepełnej penetracji. z różnym nasileniem i niepełną penetracją, co prowadzi do zmiennego wzorca dziedziczenia. zmienny wzór dziedziczenia. Chociaż choroba Hirschsprunga występuje jako izolowany fenotyp występuje jako izolowany fenotyp w co najmniej 70% przypadków, nierzadko wiąże się z wieloma wrodzonymi nieprawidłowościami i powiązanymi zespołami, wykazując spektrum wrodzonych anomalii. Niektóre z tych syndromicznych fenotypy zostały powiązane z różnymi miejscami genetycznymi, wskazując na podstawowe genetyczne choroby i prawdopodobną interakcję gen-gen w jej patogenezie. patogenezie. Te powiązania z HSCR obejmują zespół Downa i inne anomalie chromosomalne, zespół Waardenburga i inne dominujące głuchoty czuciowo-nerwowe, wrodzoną głuchotę głuchota, wrodzona ośrodkowa hipowentylacja, zespół Mowat-Wilsona i inne zespoły związane z mózgiem, a także zespoły związane z mózgiem, a także MEN2 i inne zespoły nowotworowe. A szereg innych autosomalnych zespołów recesywnych obejmuje zespół Shah-Waardenburga, zespół Bardeta-Biedla, hipoplazję chrząstkowo-włosową, zespoły Goldberga-Shprintzena i inne zespoły związane z cholesterolemią. inne zespoły związane m.in. z metabolizmem cholesterolu i tłuszczów. Genetyka Genetyka choroby Hirschsprunga jest bardzo złożona, przy czym większość znanych genetycznych związanych z głównymi szlakami podatności (RET i EDNRB). Niesyndromiczna, nierodzinna, krótkosegmentowa HSCR wydaje się reprezentować stan stan niemendlowski o zmiennej ekspresji i penetracji zależnej od płci. Z drugiej strony, formy syndromiczne i rodzinne mają złożone wzorce dziedziczenia dziedziczenia i są zgłaszane jako autosomalne dominujące, recesywne i poligeniczne wzorce dziedziczenia. wzorce dziedziczenia. Zmienność fenotypowa i niepełna penetracja obserwowane w chorobie Hirschsprunga można również wyjaśnić zaangażowaniem genów genów modyfikujących, szczególnie w formach syndromicznych. W tym przeglądzie przyjrzymy się chromosomalnym i mendlowskim oraz leżącym u ich podstaw szlakom sygnalizacyjnym, aby lepiej zrozumieć szlakom sygnalizacyjnym, aby uzyskać lepsze zrozumienie mechanizmów patogenetycznych zaangażowanych w rozwój aganglionozy jelita dystalnego. --- TŁO: W chorobie Hirschsprunga (HSCR) hipomorficzny allel głównego genu, RET, odpowiada za większość izolowanych (niendromicznych) przypadków. genu, RET, odpowiada za większość izolowanych (niesyndromicznych) przypadków, wraz z innymi autosomalnym loci podatności w modelu multiplikatywnym. Jednakże, niektóre HSCR są jednostkami monogenowymi, dla których znany jest gen powodujący chorobę. gen powodujący chorobę jest znany. CEL: Określenie, czy RET można uznać za gen modyfikujący fenotyp jelitowy na tle fenotypu jelitowego na tle cechy monogenowej. METODY: Syndromicznymi jednostkami HSCR były wrodzona centralna hipowentylacja (CCHS). wrodzona centralna hipowentylacja (CCHS) i zespół Mowata-Wilsona (MWS), spowodowane przez geny PHOX2B i ZFHX1B. Lokalizację RET genotypowano u 143 pacjentów z CCHS wśród których 44 miało HSCR, oraz u 30 pacjentów z MWS, wśród których 20 miało HSCR. Rozkład alleli, genotypów i haplotypów porównano w różnych grupach. różnych grupach. Aby przetestować interakcję in vivo, heterozygotyczne myszy zostały myszy heterozygotyczne z zerowym allelem genów Phox2b i Ret. WYNIKI: Wykazano, że RET działa jako gen modyfikujący fenotyp HSCR u pacjentów z CCHS, ale nie z MWS. Jelito myszy z podwójną heterozygotą było nie do odróżnienia od ich miotów. Utrata ponad 50% funkcji każdego genu wydawała się konieczna w modelu mysim do wystąpienia fenotypu jelitowego. WNIOSKI: U pacjentów z CCHS słaby predysponujący haplotyp genu RET można uznać za cechę ilościową, będącą czynnikiem ryzyka dla fenotypu HSCR fenotypu HSCR, podczas gdy w MWS, dla których penetracja HSCR jest wysoka, rola predysponującego haplotypu genu RET nie jest znacząca. Wydaje się prawdopodobne, że istnieją zarówno przypadki HSCR zależne od RET, jak i niezależne od RET.
Jaka jest wspólna cecha wrodzonej ośrodkowej hipowentylacji i zespołów Mowat-Wilsona?
Około 30% przypadków choroby Hirschsprunga (HSCR) ma charakter syndromiczny. Dotychczas gen powodujący chorobę został zidentyfikowany dla ośmiu zespołów mendlowskich z HSCR: wrodzonej ośrodkowej hipowentylacji (CCHS), Mowat-Wilson (MWS), Bardet-Biedl (BBS), Shah-Waardenburg (WS4), hipoplazji chrząstkowo-włosowej (CHH), Smith-Lemli-Opitz (SLO), Goldberg-Sprintzsen (GSS) i wodogłowia spowodowanego wrodzonym zwężeniem akweduktu Sylwiusza (HSAS).