WPROWADZENIE: Ograniczona dostępność skutecznych leków powoduje trudności w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB). w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB) i potrzebne są nowe środki terapeutyczne. potrzebne są nowe środki terapeutyczne. Delamanid, nowa pochodna nitro-hydro-imidazooksazolu, hamuje syntezę kwasu mykolowego. pochodna nitro-hydro-imidazooksazolu, hamuje syntezę kwasu mykolowego. Niniejszy przegląd obejmuje skuteczność i bezpieczeństwo stosowania delamanidu w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej. OBSZAR OBJĘTY PRZEGLĄDEM: W niniejszym artykule dokonano przeglądu profilu farmakologicznego delamanidu i wyniki badań klinicznych oceniających jego skuteczność w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi. w połączeniu z innymi lekami przeciw gruźlicy. Uwzględniono również bezpieczeństwo i tolerancję leku. i tolerancji leku. OPINIA EKSPERTA: Delamanid wykazał silną aktywność przeciwko wrażliwym na leki i -Mycobacterium tuberculosis zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo. W klinicznych lek wykazywał znaczną wczesną aktywność bakteriobójczą u pacjentów z gruźlicą płuc u pacjentów z gruźlicą płuc i zwiększoną konwersję hodowli po 2 miesiącach w połączeniu ze zoptymalizowanym schematem leczenia u pacjentów z gruźlicą wielolekooporną. pacjentów z gruźlicą wielolekooporną. Ponadto zaobserwowano zmniejszoną śmiertelność u pacjentów z gruźlicą wielolekooporną, którzy leczonych delamanidem przez ponad 6 miesięcy. Lek był ogólnie tolerowany, ale wydłużenie odstępu QT należy uważnie monitorować za pomocą elektrokardiogramów i poziomów potasu. poziomu potasu. W związku z tym delamanid może być stosowany jako część odpowiedniego skojarzonego schematu leczenia gruźlicy wielolekoopornej płuc u dorosłych pacjentów, gdy skuteczny skuteczny schemat leczenia nie może być inaczej skomponowany z powodu oporności lub tolerancji. tolerancji. --- Gruźlica (Tb) nadal jest straszną infekcją na całym świecie, z prawie 1,5 miliona zgonów w 2013 roku. milionów zgonów w 2013 roku. Ponadto gruźlica wielo-/ekstensywnie lekooporna (MDR/XDR-Tb) (MDR/XDR-Tb) pogarsza ten stan. Niedawno zatwierdzone leki przeciw gruźlicy (bedakwilina i delamanid) mogą potencjalnie wywoływać arytmię i są zalecane u pacjentów z pacjentów z MDR-Tb, gdy inne alternatywy zawiodą. Cel wyeliminowania Tb do 2050 roku nie zostanie osiągnięty bez skutecznej nowej szczepionki. Niedawny postęp w rozwoju szczepionek przeciwko gruźlicy jest głównym tematem niniejszego przeglądu. Do tej pory Bacille Calmette Guerin (BCG) jest jedyną licencjonowaną szczepionką przeciwko gruźlicy, jednak jej skuteczność w przypadku gruźlicy płuc u młodzieży i dorosłych jest zmienna. Istnieje prawie 15 kandydatów na szczepionki w różnych fazach badań klinicznych, w tym pięć szczepionek białkowych lub adiuwantowych, cztery szczepionki wirusowe, trzy szczepionki trzy szczepionki zawierające całe komórki lub ekstrakt prątków oraz po jednej szczepionce rekombinowanej żywej i atenuowanej szczepionki przeciwko Mycobacterium tuberculosis (Mtb). --- Pojawienie się antybiotyków w leczeniu gruźlicy (TB) stanowiło znaczący przełom w walce z tą chorobą. wielki przełom w walce z tą chorobą. Jednak od czasu ich pierwszego antybiotykoterapia wiąże się z pojawieniem się oporności na leki. leki. Nieprawidłowe stosowanie leków przeciwgruźliczych, albo z powodu błędów w przepisywaniu leków, niskiego przestrzegania zaleceń przez pacjentów lub niskiej jakości leków, doprowadziło do powszechnego pojawienia się szczepów Mycobacterium tuberculosis o rozszerzającym się spektrum oporności. oporności. Rozprzestrzenianie się szczepów wielolekoopornych (MDR) (tj. szczepów szczepów opornych zarówno na izoniazyd, jak i ryfampicynę) stanowiło główne zagrożenie dla kontroli gruźlicy od lat 90-tych. od lat 90-tych. W 2006 roku pojawiły się pierwsze przypadki szczepów MDR z dalszą opornością na fluorochinolony i ryfampicynę. opornością na fluorochinolony i leki iniekcyjne zostały opisane i nazwane gruźlicą lekooporną (XDR-TB). Pojawienie się szczepów XDR-TB jest wynikiem wynikiem niewłaściwego leczenia przypadków gruźlicy wielolekoopornej, a leczenie opiera się na lekach, które są mniej silne i bardziej toksyczne niż te stosowane w leczeniu szczepów wrażliwych na leki lub MDR lub MDR. Co więcej, skuteczność leczenia jest niższa, a śmiertelność wyższa niż w przypadkach MDR-TB. niż w przypadku gruźlicy wielolekoopornej, a liczba leków niezbędnych w intensywnej fazie leczenia może być wyższa niż w przypadku gruźlicy wielolekoopornej. w intensywnej fazie leczenia może być wyższa niż cztery leki zalecane w przypadku gruźlicy wielolekoopornej. Linezolid może stanowić cenny lek w leczeniu przypadków gruźlicy XDR. Delamanid, bedaquiline i PA-824 to nowe leki przeciw gruźlicy w fazie rozwoju, które mają potencjał do zwiększenia wskaźnika wyleczeń XDR-TB. Najlepsze środki zapobieganie nowym przypadkom gruźlicy XDR to prawidłowe leczenie pacjentów z gruźlicą MDR, wczesne wykrywanie wczesne wykrywanie i właściwe leczenie pacjentów z gruźlicą XDR.
Która choroba może być leczona Delamanidem?
Delamanid jest stosowany u pacjentów z gruźlicą wielolekooporną.