Mutacja w genie alfa-synukleiny została ostatnio powiązana z niektórymi przypadkami rodzinnej choroby Parkinsona (PD). rodzinną chorobą Parkinsona (PD). Scharakteryzowaliśmy ekspresję tego presynaptycznego białka w śródmózgowiu, prążkowiu i korze skroniowej kontroli, PD i otępienia z ciałami Lewy'ego (DLB). Mózg kontrolny wykazywał punktowe okołokomórkowe barwienie immunologiczne. Mózg PD wykazał immunoreaktywność alfa-synukleiny w ciałach Lewy'ego, ciałach bladych i nieprawidłowych neurytach. Rzadkie neuronów w mózgu PD były immunoreaktywne dla alfa-synukleiny. Przypadki DLB wykazały te wyniki, jak również immunoreaktywność alfa-synukleiny w korowych ciał Lewy'ego i neurytach CA2-3. Wyniki te sugerują, że nawet w sporadycznych przypadkach, istnieje wczesna i bezpośrednia rola alfa-synukleiny w patogenezie PD i neuropatogenezie. patogenezie PD i neuropatologicznie powiązanego zaburzenia DLB. --- Rozproszona choroba ciał Lewy'ego (DLBD) charakteryzuje się obecnością ciał Lewy'ego (LB) w neuronach i neurytach struktur korowych, podkorowych i pnia mózgu. mózgu. Ostatnio stwierdzono, że alfa-synukleina (alfaS) jest głównym składnikiem LB. składnikiem LB. W DLBD odnotowano nieprawidłową akumulację alfaS zarówno w neuronach, jak i gleju. zarówno w neuronach, jak i gleju, ale badania nad zmianami glejowymi w DLBD były ograniczone. Szczegółowo zbadaliśmy składniki i rozmieszczenie zmian glejowych w u ośmiu pacjentów z DLBD i opisaliśmy patogenezę zmian glejowych. Neuronalne wtręty cytoplazmatyczne alfaS-dodatnie (NI), nici neuropilowe (NT) i ciałka spiralne (CB) (CB) wykazywały podobne profile immunobarwienia. Bez wstępnego leczenia, NI, NT i CB były wykrywane przez wszystkie przeciwciała przeciwko alfaS. Profil profil immunobarwienia astrocytów gwiaździstych (SLA) był zupełnie inny niż od NI, NT i CB. Kilka SLA zostało wybarwionych przez przeciwciało przeciwko część składnika alfaS bez obróbki wstępnej, ale kwas mrówkowy kwas mrówkowy dramatycznie zwiększał immunoreaktywność SLA. SLA i CB znaleziono we wszystkich ośmiu mózgach z DLBD. SLA były rzadkie w pniu mózgu, ale występowały setki SLA na pole widzenia w powiększeniu x100 w korze skroniowej w większości przypadków. korze skroniowej większości przypadków, podczas gdy CB występowały rozproszone zarówno w korze mózgowej, jak i pniu mózgu, podobnie jak w pniu mózgu, podobnie jak w NI. Sugeruje to, że patogeneza SLA różni się od patogenezy NI i CB. od NI i CB. --- Choroba Parkinsona i otępienie z ciałami Lewy'ego to bardzo częste zaburzenia u osób starszych. Mutacje w genie alfa-synukleiny (alfaSYN) powodują chorobę Parkinsona, często powiązaną z demencją. Neuropatologicznie choroby te choroby charakteryzują się obecnością ciał Lewy'ego i neurytów Lewy'ego, wtrąceń wewnątrzneuronalnych składających się głównie z włókienek białka alfaSYN. Ponadto, alfaSYN jest fosforylowane przy S129 (fosfo-seryna-129 [PSer129]) w zmianach neuropatologicznych. zmianach neuropatologicznych. Korzystając z naszego transgenicznego modelu myszy (Thy1) -[A30P] alphaSYN model, który rozwija zależne od wieku upośledzenie zachowania warunkującego strach, my zbadaliśmy immunobarwienie PSer129 w mózgu. Znaleźliśmy różne wzory barwienia wzory przy użyciu nowych, czułych przeciwciał monoklonalnych. Somalna i jądrowa immunoreaktywność PSer129 immunoreaktywność wzrastała wraz z wiekiem w hipokampie i obszarach korowych, a także w boczne / dolno-boczne jądra migdałowate i były obecne również u młodych, przedobjawowych myszach, ale nie w grupie kontrolnej typu dzikiego. Tendencja immunobarwienia PSer129 do gromadzenia się w jądrze została potwierdzona w hodowli komórkowej. Myszy transgeniczne (Thy1)-[A30P]alphaSYN dalej rozwijały zależne od wieku, specyficzne neurytową/końcową patologię alfaSYN w przyśrodkowych częściach centralnego jądra jądra migdałowatego i jednego z jego obszarów projekcyjnych, bocznego podwzgórza. Co ciekawe, ten typ neuropatologii PSer129 był ujemny pod względem tioflawiny S, w przeciwieństwie do neuropatologii podobnej do Lewy'ego obecnej w pniu mózgu (Thy1)-[A30P]alphaSYN myszy. Tak więc, alfaSYN ulega fosforylacji w różnych części mózgu w tym mysim modelu alfa-synukleinopatii, wykazując zależny od wieku wzrost jądrowego PSer129 w korowych obszarach mózgu oraz powstawanie neuropatologii neurytowej/końcowej PSer129 o zmiennej jakości amyloidu w obwodach warunkowania strachu i w obrębie obwodów warunkujących strach i pnia mózgu. --- Prekursor składnika non-Abeta amyloidu w chorobie Alzheimera (NACP) (znany również jako alfa-synukleina) jest presynaptyczną cząsteczką końcową, która nieprawidłowo gromadzi się w blaszkach choroby Alzheimera (AD) oraz w ciałach Lewy'ego (LB). ciał Lewy'ego (LB) w wariancie ciał Lewy'ego choroby Alzheimera, rozproszonej chorobie ciał Lewy'ego i chorobie Parkinsona. choroby Parkinsona. Aby lepiej zrozumieć dystrybucję NACP/alfa-synukleiny i jej fragmentów w neuronach i neurytach niosących LB, a także wyjaśnić wzorce kompartmentalizacji NACP/alfa-synukleiny, badaliśmy immunoreaktywność NACP / alfa-synukleiny przy użyciu przeciwciał przeciwko C-końcowym, N-końcowym i regionom NAC po proteinazie K i kwasie mrówkowym w korze mózgowej pacjentów z LB. Ponadto, badania subkomórkowej lokalizacji NACP / alfa-synukleiny w neuronach noszących LB były przeprowadzono za pomocą mikroskopii elektronowej immunogold. Badania te wykazały, że N-końcowe przeciwciało immunoznakowało LB i dystroficzne neuryty z dużą intensywnością intensywnością oraz, w mniejszym stopniu, synapsy. Natomiast przeciwciało C-końcowe przeciwciało silnie znakowało synapsy i, w mniejszym stopniu, LB i neurytów dystroficznych. Podczas gdy leczenie proteinazą K zwiększało immunoreaktywność NACP / alfa-synukleiny z przeciwciałem C-końcowym, to zmniejszało immunoreaktywność N-końcowego NACP/alfa-synukleiny. Ponadto, kwas mrówkowy wzmacniał znakowanie LB i neurytów dystroficznych zarówno przeciwciałami C-, jak i N-końcowymi przeciwciałami. Ponadto, podczas gdy bez obróbki wstępnej tylko nieznacznie immunoreaktywność anty-NAC stwierdzono w LB, wstępne traktowanie kwasem mrówkowym ujawniło rozległe barwienie immunologiczne anty-NAC LB, płytek i komórek glejowych. Analiza ultrastrukturalna wykazała, że immunoreaktywność NACP/alfa-synukleiny była rozproszona w amorficznym materiale elektrodensyjnym w LBs i jako małe skupiska w filamentach LB i neurytach. Wyniki te potwierdzają że zagregowana NACP/alfa-synukleina może odgrywać ważną rolę w patogenezie zaburzeń związanych z patogenezie zaburzeń związanych z LBs. --- Zespół Hallervordena-Spatza (HSS) jest rzadkim autosomalnym zaburzeniem recesywnym klinicznie charakteryzującym się objawami pozapiramidowymi i postępującą demencją. W typowym przypadku objawy kliniczne ujawniają się w późnym dzieciństwie, a Zazwyczaj przebieg choroby trwa dekadę lub dłużej. Niedawno mieliśmy okazję okazję zbadać mózgi dwóch przypadków HSS o przebiegu klinicznym trwającym ponad 30 lat. ponad 30 lat. Przypadek 1 to 44-letnia kobieta, a przypadek 2 to 37-letni mężczyzna. mężczyzna. Na pierwszy rzut oka mózgi wykazywały ciężką atrofię płatów czołowo-skroniowych z obfitymi obfitymi sferoidami i łagodnymi złogami żelaza w globus pallidus, związanymi z cechami choroby neuronów ruchowych. z cechami choroby neuronu ruchowego. Ponadto występowała rozproszona gąbczastość w zanikowej korze mózgowej, a także rozległe splątki neurofibrylarne Alzheimera (NFT) i ciał Lewy'ego (LB) w obszarach korowych i podkorowych, w tym w rdzeniu kręgowym. rdzenia kręgowego. Ultrastrukturalnie, NFT składały się ze sparowanych spiralnych włókien filamentów, a LB z centralnych gęstych rdzeni z promieniście rozchodzącymi się fibrylami. Dyskretne immunobarwienie wykazano w NFT i niciach neuropilu za pomocą różnych przeciwciałami przeciwko fosforylowanemu tau, a w LB przeciwciałem przeciwko alfa-synukleinie. Ponadto, rozproszona, nakładająca się immunoreaktywność alfa-synukleiny i fosforylowanego tau zaobserwowano w cytoplazmie wielu neuronów. neuronów. Jednakże, gdy LB i NFT współistniały w tych samych neuronach, były one wyraźnie oddzielone. wyraźnie oddzielone. Wyniki naszych obecnych przypadków, jak również te opisane w literaturze w literaturze mogą wskazywać, że jednoczesne i rozległe występowanie nieprawidłowej fosforylacji t nieprawidłowej fosforylacji tau i akumulacji alfa-synukleiny może mogą stanowić kardynalne cechy patologiczne HSS o przewlekłym przebiegu klinicznym. przebiegu klinicznym. --- Postępujące porażenie nadjądrowe (PSP) jest neurodegeneracyjną tauopatią charakteryzująca się parkinsonizmem, pionowym porażeniem wzroku i wczesnymi upadkami. Ciała Lewy'ego (LBs) są wykrywane w około 10% przypadków PSP, ale niewiele jest informacji na temat związku ciał Lewy'ego z patologią tau. Określiliśmy częstość LBs w dużej serii potwierdzonych autopsją przypadków PSP i zbadaliśmy gęstość i rozmieszczenie LBs, w tym stadium choroby Parkinsona, w przypadkach z LBs (PSP/LBD). PSP/LBD porównano z czystą chorobą LB (LBD), w tym z ocenę utraty neuronów w kluczowych jądrach pnia mózgu. Immunohistochemia dla alfa-synukleiny ujawniła LB w 31 z 290 przypadków PSP (11%). W jednym przypadku oprócz PSP zanikiem wieloukładowym oprócz PSP i został wykluczony z dalszych badań wraz z 2 przypadki PSP/LBD ze współistniejącą chorobą Alzheimera. 29 przypadków PSP/LBD zostało porównano z 30 przypadkami PSP i 24 przypadkami LBD. Wiek, płeć, masa mózgu, mózgu, stadium splątków neurofibrylarnych Braaka (NFT), a także liczba NFT i blaszek starczych nie różniły się między PSP, LBD i PSP/LBD, ale czas trwania choroby był dłuższy w LBD. dłuższy w LBD. Stadium choroby Parkinsona było podobne, ale gęstość LBs w większości jąder podkorowych była większa w LBD niż w PSP/LBD. Natomiast Natomiast utrata neuronów istoty czarnej była większa w PSP/LBD niż w PSP i LBD. i LBD. Podwójne barwienie immunologiczne wykazało obecność alfa-synukleiny i tau w różnych neuronach. neuronach z kilkoma wyjątkami. Odkrycia sugerują, że LB w PSP są podobne w do tych w LBD i są niezależne od patologii tau. Większa gęstość gęstość LBs w LBD w porównaniu z PSP/LBD może być wynikiem dłuższego czasu trwania choroby w LBD. trwania choroby w LBD, podczas gdy większa utrata neuronów w istocie czarnej w PSP/LBD może być wynikiem podatności tego regionu mózgu na oba procesy chorobowe. procesy chorobowe. --- Głównym składnikiem białkowym ciał Lewy'ego (LBs), patologicznej cechy charakterystycznej Parkinsona i otępienia z ciałami Lewy'ego, jest alfa-synukleina. alfa-synukleinę, ale inne białka, w szczególności związane z mikrotubulami białko białko tau, są zaangażowane w patogenezę ciał Lewy'ego. Tau jest głównym strukturalnym składnikiem splątków neurofibrylarnych (NFT). Zarówno bezpośrednie immunochemiczne częściowo oczyszczonych LB, jak i pośrednie badania immunohistochemiczne sugerowały, że LB mogą zawierać tau, ale większość z tych badań opierała się na tych badań opierała się na pojedynczym przeciwciele tau, a immunologiczna reaktywność krzyżowa nie została całkowicie wykluczona. Aby uzyskać wgląd w związek między tau i alfa-synukleiną w ciałach Lewy'ego przeprowadzono podwójne barwienie immunologiczne przypadkach ciał Lewy'ego z króliczym przeciwciałem poliklonalnym przeciwko alfa-synukleinie i panelem przeciwciał monoklonalnych do epitopów fosfo- i niefosfo-tau (Alz50, CP9, CP13, PG5, TG3, PHFI), które obejmowały długość cząsteczki tau. Tau-immunoreaktywne LB były obecne w rdzeniu w 80% przypadków, niezależnie od stadium Braaka. Wszystkie przeciwciała tau rozpoznawały przynajmniej niektóre LB, co przemawia przeciwko niespecyficznej reaktywności krzyżowej przeciwciał. W większości zmian tau było obecne na obrzeżach LB. Przeciwciało fosfo-tau, TG3, wykryło więcej LB niż którekolwiek z pozostałych przeciwciał tau. Odsetek LB z immunoreaktywnością tau był największy w neuronach wrażliwych na NET, takich jak neuronach podatnych na NET, takich jak te w locus ceruleus i jądrze podstawnym Meynerta, a najmniej w neuronach neuronach odpornych na NFT, takich jak grzbietowe jądro ruchowe błędnika w rdzeniu rdzenia. Obecne wyniki sugerują, że tau może koagregować z alfa-synukleiną w LB, szczególnie w populacjach neuronów podatnych zarówno na NFT i LB. --- α-synukleina jest głównym białkiem związanym z otępieniem z ciałami Lewy'ego, chorobą Parkinsona i zanikiem wieloukładowym. Ponieważ α-synukleina jest obecna w mózgu w warunkach fizjologicznych jako białko presynaptyczne, kluczowe znaczenie ma scharakteryzowanie modyfikacji związanych z chorobą w celu opracowania biomarkera in vivo. W celu opracowania przeciwciał wykazujących wysoką swoistość i czułość dla związanej z chorobą α-synukleiny, syntetyczne peptydy zawierające różne sekwencje aminokwasowe sekwencje aminokwasowe zostały wykorzystane do immunizacji myszy. Po wytworzeniu agregatów α-synukleiny, test ELISA i immunoblotting zostały użyte do przetestowania specyficzności przeciwciał. specyficzność przeciwciał. Sekcje mikromacierzy tkankowych pochodzące z różnych ludzkie α-synukleinopatie wykorzystano do porównania immunobarwienia z innymi, komercyjnie dostępnymi przeciwciałami. Immunizacja myszy peptydem TKEGVVHGVATVAE (aminokwas 44-57 α-synukleiny) spowodowała wytworzenie przeciwciała monoklonalnego przeciwciało monoklonalne (5G4), które było zdolne do wiązania zagregowanej α-synukleiny w kanapkowym teście ELISA lub na kulkach magnetycznych. 5G4 okazało się być lepsze od innych przeciwciał w porównawczych badaniach immunohistochemicznych poprzez ujawniając bardziej rozpowszechnioną i odrębną patologię α-synukleiny. Immunoblotting ludzkiej tkanki mózgowej ujawniło dodatkowe pasmo widoczne w demencji z ciałami Lewy'ego ciał Lewy'ego, podczas gdy pasmo reprezentujące monomeryczną α-synukleinę było bardzo słabe lub brak. Podsumowując, przeciwciało 5G4 jest najbardziej obiecujące dla ponownej oceny materiału archiwalnego i może zaoferować nową perspektywę dla rozwoju in vivo do wykrywania związanej z chorobą α-synukleiny w płynach ustrojowych. --- Wstęp: Demencja jest częstym powikłaniem idiopatycznego parkinsonizmu lub PD. PD, zwykle występującym w późniejszym okresie przewlekłego przebiegu choroby. Głównym pierwotnym miejscem zmian neuropatologicznych w PD jest istota czarna, ale neuropatologiczne i molekularne podstawy otępienia w PD są mniej jasne. Chociaż Chociaż patologia choroby Alzheimera była częstym odkryciem, ostatnie postępy w w immunobarwieniu alfa-synukleiny zasugerowały możliwe znaczenie korowych ciał Lewy'ego (CLB) w mózgach otępiałych pacjentów z PD. METODY: Mózgi 22 pacjentów z demencją i 20 pacjentów bez demencji z klinicznym i neuropatologicznym rozpoznaniem PD. i neuropatologiczną diagnozą PD oceniano za pomocą standardowych technik neuropatologicznych. technik neuropatologicznych. Ponadto zidentyfikowano CLB i neuryty dystroficzne immunohistochemicznie za pomocą przeciwciał specyficznych dla alfa-synukleiny i ubikwityny; blaszki i splątki zidentyfikowano poprzez barwienie tioflawiną S. Związki między stanem demencji a markerami patologicznymi badano za pomocą regresji logistycznej. regresji logistycznej. WYNIKI: CLB dodatnie dla alfa-synukleiny są wysoce czułym (91%) i specyficzne (90%) neuropatologiczne markery demencji w PD i nieco bardziej czułe niż CLB dodatnie pod względem ubikwityny. Są one lepszymi wskaźnikami demencji niż splątki neurofibrylarne, blaszki amyloidowe lub neuryty dystroficzne. WNIOSEK: CLB wykryte przez przeciwciała alfa-synukleiny u pacjentów z PD są bardziej czułym i specyficznym korelatem otępienia niż obecność patologii Alzheimera, która była obecna w mniejszości przypadków w tej serii. przypadków. --- Jest coraz bardziej jasne, że normalne białko alfa-synukleina jest w pewien sposób sposób ściśle związane z presynaptycznymi składnikami wybranych typów neuronów w dorosłym ludzkim ośrodkowym układzie nerwowym (OUN), a ponadto, że w patologicznie zmienionym stanie alfa-synukleina patologicznie zmienionym stanie alfa-synukleina agreguje selektywnie w w postaci nitkowatych ciałek inkluzyjnych podczas niektórych postępujących zaburzeń neurodegeneracyjnych, takich jak neurodegeneracyjnych, takich jak rodzinna i sporadyczna choroba Parkinsona. Poprzez podniesienie przeciwciała AFshp specyficznie do alfa-synukleiny w celu oznaczenia specyficznych dla choroby Parkinsona ciał Lewy'ego i neurytów Lewy'ego, a także boutonów synaptycznych boutonów synaptycznych zawierających niezmienione białko, podjęto wstępną próbę zmapowania ogólny wzór dystrybucji i opisać zachowanie barwienia immunoreaktywnych punkcików w wybranych regionach prosencefalonu. Neokortykalne immunoznakowanie jest najbardziej widoczne w rozległych, ale niekompletnie mielinizowanych, pola asocjacyjne i najsłabsze w silnie mielinizowanych pierwotnych polach motorycznych i pierwotnych polach czuciowych, z przedruchowymi i sensorycznymi polami asocjacyjnymi pierwszego rzędu obszary zajmujące pozycję pośrednią. Spośród ocenianych szarości wzgórzowych, te zawierające silnie mielinizowane szlaki włókien (np. centrum medianum, habenular kompleks) wykazują najsłabsze immunoznakowanie, podczas gdy mniej silnie mielinizowane struktury struktury są wysoce immunoreaktywne. Fakt, że spektrum immunobarwienia dla normalnej alfa-synukleiny jest tak szerokie, wraz z faktem, że niektóre że niektóre miejsca wzgórza są immunonegatywne, prowadzi do następujących wniosków (1) alfa-synukleina, chociaż obecna w boutonach synaptycznych wielu komórek nerwowych komórek nerwowych w dorosłym ludzkim OUN, nie jest tam wszechobecna i (2) typy neuronów pozbawione normalnego białka neuronalne pozbawione normalnego białka nie mogą generować specyficznej dla choroby Parkinsona Parkinsona. --- alfa-synukleina jest białkiem presynaptycznym, niedawno zidentyfikowanym jako specyficzny składnik ciał Lewy'ego (LB) i neurytów Lewy'ego. składnik ciał Lewy'ego (LB) i neurytów Lewy'ego. Celem tego badania była ocena morfologii i rozmieszczenia immunoreaktywności alfa-synukleiny w przypadkach otępienia z ciałami Lewy'ego (DLB) oraz porównanie immunobarwienia alfa-synukleiny z ubikwityną. z immunobarwieniem ubikwityną. Zbadaliśmy istotę czarną, regiony paralimbiczne (kora śródwęchowa kory, zakrętu obręczy, wyspy i hipokampa) oraz neocortex (kory czołowe i potyliczne). potylicznej) z podwójnym barwieniem immunologicznym alfa-synukleiny i ubikwityny w 25 przypadkach spełniających kryteria neuropatologiczne DLB. Barwienie immunologiczne alfa-synukleiny było bardziej specyficzne niż barwienie immunologiczne ubikwityny w tym, że odróżniało LB od plątaniny kulistej. Było również nieco bardziej czułe, wybarwiając o 4-5% więcej struktur wewnątrzcytoplazmatycznych, zwłaszcza rozproszonych złogów alfa-synukleiny, które były ujemne pod względem ubikwityny. Oprócz LB, barwienie alfa-synukleiną wykazało nitkowate i kuliste neuryty w substantia nigra, regionach CA2-3 hipokampa i korze śródwęchowej. Spektrum barwienia alfa-synukleiny zaobserwowano w istocie czarnej: od rozproszonych "podobnych do chmury" do zagregowanych inkluzji wewnątrzcytoplazmatycznych ze zmiennym barwieniem ubikwityną do klasycznych LB. Postawiliśmy hipotezę, że reprezentują one różne etapy tworzenia LB.
Przeciwko jakiemu białku hodowane jest przeciwciało używane do immonostainingu ciał Lewy'ego?
Alfa-synukleina jest białkiem presynaptycznym, które zostało zidentyfikowane jako specyficzny składnik ciał Lewy'ego (LB) i neurytów Lewy'ego. Dlatego barwienie immunologiczne w celu wykrycia obecności ciał Lewy'ego przeprowadza się przy użyciu przeciwciał przeciwko alfa-synukleinie.