Kompleks stwardnienia guzowatego 1 (TSC1) i TSC2 są supresorami mechanistycznego celu rapamycyny (mTOR). mTOR jest głównym składnikiem dwóch kompleksów białkowych: kompleksu mTOR 1 (mTORC1) i kompleksu mTORC2 (mTORC2). kompleksów białkowych: mTOR complex 1 (mTORC1) i mTORC2. Nieaktywna mutacja TSC1 lub TSC2 uwalnia sygnalizację mTOR i w konsekwencji powoduje TSC, łagodny zespół nowotworowy zespół nowotworowy wpływający na wiele narządów. Opisujemy tutaj, że ekspresja αB-krystaliny była podwyższona w mysich zarodkowych fibroblastach Tsc1-/- lub Tsc2-/-, Komórki ELT3 z niedoborem Tsc2 pochodzące z mięśniaka gładkokomórkowego macicy szczura Eker, zmutowane komórki guzy nerek myszy związane z Tsc2 i ludzkie guzki limfangioleiomiomatozy płuc. αB-krystalina była aktywowana transkrypcyjnie przez kompleks mTOR 2 (mTORC2: αB-krystalina była aktywowana transkrypcyjnie przez kompleks mTOR 2 (mTORC2): kaskada sygnalizacyjna czynnika jądrowego-kappa B (NFκB). Zwiększona αB-krystalina była krytyczna dla migracji, inwazji i odporności na apoptozę komórek z defektem Tsc2. Zakłócenie αB-krystaliny hamowało proliferację i nowotworzenie komórek Tsc2-null proliferację i nowotworzenie. Dlatego też wzmocniona αB-krystalina ma istotną rolę w nowotworzeniu, w którym pośredniczy niedobór kompleksu TSC1/2, oraz hamowanie αB-krystaliny może uzupełniać obecną terapię TSC. --- Ssak Sin1 odgrywa kluczową rolę w regulacji kinazy białkowej aktywowanej mitogenami (MAPK) i sygnalizacji ssaczego celu rapamycyny (mTOR). kinazy (MAPK) i ssaczego celu sygnalizacji rapamycyny (mTOR). Sin1 jest istotnym składnikiem kompleksu mTOR 2 (mTORC2). Funkcje Sin1 i mTORC2 pozostają w dużej mierze nieznane w komórkach T. Tutaj badamy funkcję Sin1 w komórkach T przy użyciu myszy, którym brakuje Sin1 w układzie krwiotwórczym. Niedobór Sin1 blokuje fosforylację Akt zależną od mTORC2 w komórkach T podczas rozwoju i aktywacji. aktywacji. Komórki T pozbawione Sin1 wykazują normalną komórkowość grasicy i odsetek podwójnie ujemnych, podwójnie dodatnich i pojedynczo dodatnich CD4(+) i CD8(+). Niedobór Sin1 nie upośledza indukowanego receptora komórek T (TCR) wzrostu i proliferacji. Sin1 wydaje się być zbędny dla różnicowania komórek pomocniczych CD4(+) in vitro. różnicowania komórek. Jednak niedobór Sin1 powoduje zwiększenie odsetek naturalnych komórek T-regulatorowych (nTreg) Foxp3(+) w grasicy. The Zależne od TGF-β różnicowanie komórek T CD4 (+) in vitro jest wzmocnione przez hamowanie mTOR, ale nie przez utratę funkcji Sin1. Nasze wyniki pokazują, że Sin1 i mTORC2 są zbędne dla rozwoju i aktywacji limfocytów T ale odgrywają rolę w różnicowaniu komórek nTreg. --- Kiedy dochodzi do odwarstwienia siatkówki, czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-α) wraz z innymi cytokinami przedostaje się do przestrzeni podsiatkówkowej, indukując migrację rezydentnych komórek nabłonka pigmentu siatkówki (RPE). komórki nabłonka barwnikowego siatkówki (RPE) do migracji, co jest początkowym etapem proliferacyjnej witreoretinopatii (PVR). W obecnym badaniu staramy się zrozumieć, w jaki sposób jest to regulowane poprzez skupienie się na zaangażowanych mechanizmach komórkowych. Tutaj zidentyfikowaliśmy białko Akt / stwardnienie guzowate 2 (TSC2) / kompleks mTOR1 (mTORC1) w celu pośredniczenia w migracji komórek RPE po leczeniu TNF-α. Tłumienie aktywacji mTORC1, albo przez jego inhibitor rapamycynę, albo przez aktywację jego supresora AMP aktywowanej kinazy białkowej (AMPK), hamowało migrację komórek RPE za pośrednictwem TNF-α, podczas gdy interferencja RNA (RNAi) - za pośrednictwem znokautowanie SIN1 lub Rictor, dwóch kluczowych składników kompleksu mTOR 2 (mTORC2), nie miało znaczącego wpływu na migrację komórek RPE indukowaną przez TNF-α. Nasze dane dostarczają wstępnych dowodów na to, że migracja komórek RPE in vitro za pośrednictwem TNF-α wymaga głównie Akt/mTORC1, ale nie sygnalizacji mTORC2. Wyniki tego badania mogą prowadzić do zidentyfikować nowe cele sygnalizacyjne przeciwko PVR. --- Nasze wcześniejsze prace wykazały, że cel rapamycyny u ssaków (mTOR) jest niezbędny do rozwoju różnych odpowiedzi hipertroficznych, w tym przeżycia kardiomiocytów. mTOR tworzy dwa niezależne kompleksy, mTORC1 i mTORC2, wiążąc się ze wspólnymi i odrębnymi białkami komórkowymi. łącząc się ze wspólnymi i odrębnymi białkami komórkowymi. Oba kompleksy są wrażliwe na farmakologiczny inhibitor, torin1, chociaż tylko mTORC1 jest hamowany przez rapamycynę. Ponieważ wiadomo, że mTORC2 pośredniczy w aktywacji kinazy prosurvivalowej pro-przeżyciowej kinazy Akt, przeanalizowaliśmy, czy mTORC2 bezpośrednio pośredniczy w aktywacji Akt aktywację, czy też wymaga udziału innej kinazy prosurvival PKCε (izoforma epsilon kinazy białkowej C). Nasze badania wykazały, że leczenie dorosłych kardiomiocytów kotów in vitro insuliną powoduje fosforylację Akt fosforylację przy S473 w celu jego aktywacji, która może być zwiększona przez rapamycyną, ale blokowana przez torin1. Wyciszenie ekspresji Rictor (niewrażliwego na rapamycynę towarzysza mTOR), składnika mTORC2, za pomocą sh-RNA w kardiomiocytach. obniża fosforylację Akt i PKCε stymulowaną insuliną. Ponadto, fosforylacja PKCε i Akt w krytycznych miejscach S729 i S473, odpowiednio została zablokowana odpowiednio przez knockdown torin1 lub Rictor, ale nie przez rapamycynę, wskazując, że fosforylacja w tych specyficznych miejscach występuje za mTORC2. Dodatkowo, ekspresja DN-PKCε znacząco obniżyła stymulowaną insuliną stymulowana insuliną fosforylacja Akt S473, co wskazuje na rolę odgrywaną przez PKCε w aktywacji Akt. Analizy biochemiczne ujawniły również, że PKCε był częścią Rictor, ale nie Raptor (partner wiążący i składnik mTORC1). Łącznie badania te pokazują, że mTORC2 pośredniczy w sygnalizacji pro-przeżycia w dorosłych kardiomiocytach, gdzie PKCε funkcjonuje za mTORC2, prowadząc do aktywacji Akt aktywacji. --- Czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-α) promuje migrację komórek nabłonka barwnikowego siatkówki (RPE) in vitro, inicjując proliferacyjną witoretinopatię (PVR). (RPE) w celu zainicjowania proliferacyjnej witreoretinopatii (PVR). Tutaj my że TNF-α promuje migrację ludzkich komórek RPE poprzez indukowanie macierzy metalopeptydazę 9 (MMP-9). Hamowanie MMP-9 przez jej inhibitor lub przeciwciało neutralizujące jego neutralizujące przeciwciało hamowało indukowaną przez TNF-α migrację komórek RPE in vitro. Odwrotnie, egzogennie dodana aktywna MMP-9 promowała migrację komórek RPE. Tłumienie aktywacji kompleksu Akt/mTOR 1 (mTORC1) przez LY 294002 i rapamycynę hamowało ekspresję MMP-9 za pośrednictwem TNF-α. Aby wprowadzić konstytutywnie aktywny Akt (CA-Akt) w hodowanych komórkach RPE zwiększało ekspresję MMP-9, a blokowanie aktywacji aktywacja mTORC1 przez rapamycynę hamowała jego działanie. Interferencja RNA (RNAi) wyciszenie SIN1, kluczowego składnika kompleksu mTOR 2 (mTORC2), nie miało wpływu na ekspresję lub wydzielanie MMP-9. Podsumowując, niniejsze badanie sugeruje, że TNF-α promuje migrację komórek RPE poprzez indukowanie ekspresji MMP-9 poprzez aktywację sygnalizacji Akt/mTORC1, ale nie mTORC2.
Wymień składniki kompleksu mTOR 2 (mTORC2).
Mammalian target of rapamycin complex 2 (mTORC2) to kompleks kinaz składający się z mTOR, Rictor, mSin1, mLST8/GβL i PRR5.