Zespół zaćmy wrodzonej z neuropatią dysmorfii twarzy (CCFDN) jest złożonym zaburzeniem rozwojowym dziedziczonym autosomalnie recesywnie. zaburzeniem rozwojowym dziedziczonym autosomalnie recesywnie. Dotychczas stwierdzono, że CCFDN występuje wyłącznie u pacjentów pochodzenia romskiego (cygańskiego); zdiagnozowano ponad 100 pacjentów. pacjentów. Nieprawidłowości rozwojowe obejmują wrodzoną zaćmę wrodzoną zaćmę i mikrokornezę, pierwotną hipomielinizację obwodowego układu nerwowego, upośledzony wzrost fizyczny, upośledzony układ nerwowy. obwodowego układu nerwowego, upośledzony wzrost fizyczny, opóźniony wczesny rozwój motoryczny i intelektualny, łagodną dysmorfię twarzy. rozwój, łagodny dysmorfizm twarzy i hipogonadyzm. Para-zakaźna rabdomioliza jest poważnym powikłaniem zgłaszanym u coraz większej liczby pacjentów. pacjentów. Podczas znieczulenia ogólnego pacjenci z CCFDN wymagają starannego monitorowania, ponieważ występuje u nich podwyższone ryzyko powikłań. CCFDN jest genetycznie genetycznie jednorodnym schorzeniem, w którym wszyscy pacjenci są homozygotyczni pod względem tej samej mutacji w genie CTDP1. Diagnoza ma charakter kliniczny i jest elektrofizjologiczne i badania obrazowe mózgu. Główną różnicową jest zespół Marinesco-Sjögrena. Ostateczna diagnoza jest molekularna, oparta na homozygotyczności mutacji CTDP1. CTDP1 mapuje się na 18qter i koduje fosfatazę białkową, której jedynym znanym substratem są fosforylowane reszty serynowe domeny karboksy-końcowej największej podjednostki polimeru RNA. podjednostki polimerazy RNA II, co wskazuje, że CCFDN wpływa na podstawowe procesy komórkowe ekspresji genów i rozwoju. procesy ekspresji genów i regulacji rozwoju. Rodziny odnoszą korzyści z poradnictwa genetycznego i testów predykcyjnych. Leczenie obejmuje chirurgiczne zaćmy oraz rehabilitację i korekcyjną operację ortopedyczną neuropatii obwodowej. operację ortopedyczną w przypadku neuropatii obwodowej. W ten sposób najbardziej upośledzające objawy, choć nieuleczalne, są możliwe do opanowania i pozwalają na akceptowalną jakość życia i codzienne życie. Aktualne dane wskazują, że pacjenci dożywają dorosłości. dorosłości. --- CEL I TŁO: Opisanie trzech cygańskich rodzin z zespołem zespołem Marinesco-Sjögrena (MSS), neuropatią demielinizacyjną i nawracającymi epizodami nawracającymi epizodami mioglobinurii u pięciu z sześciu chorych. Ponieważ te rodziny pochodziły z tej samej genetycznie izolowanej populacji założycielskiej, co pacjentów z wrodzoną zaćmą, neuropatią dysmorfii twarzy (CCFDN) i ponieważ oba zespoły mają wspólne objawy kliniczne, postawiliśmy hipotezę, że te dwa powiązane, choć odrębne zespoły mogą reprezentować kliniczne warianty pojedynczego zaburzenia genetycznego. METODY: Przeprowadzono badania kliniczne oraz analizy powiązań i haplotypów dla trzech rodzin. przeprowadzono dla trzech rodzin. Łącznie 16 osób, w tym 6 z MSS i 10 niezmienionych krewnych, zostało poddanych genotypowaniu dla sześciu polimorficznych markerów mikrosatelitarnych markerów mikrosatelitarnych z regionu CCFDN na 18qter. WYNIKI: Analiza powiązań markerów w regionie 18qter, w którym wcześniej zlokalizowaliśmy gen CCFDN, dała wynik lod wynoszący 3,55, wykazując kolokalizację genu odpowiedzialnego za MSS z neuropatią demielinizacyjną i mioglobinurię z genem CCFDN. Co więcej, pacjenci z MSS posiadali konserwowany haplotyp markera znaleziony w chromosomach CCFDN. WNIOSKI: Dane te sugerują, że zespół Marinesco-Sjögrena z obwodową neuropatią neuropatią obwodową i mioglobinurią oraz zespół wrodzonej zaćmy, dysmorfii twarzy i neuropatii są genetycznie identyczne. są genetycznie identyczne i są spowodowane przez pojedynczą mutację założycielską. mutację założycielską. --- Zespół wrodzonej zaćmy, dysmorfii twarzy i neuropatii (CCFDN, MIM: 604168) jest niedawno wyodrębnioną chorobą neurogenetyczną powodującą nawracające epizody rabdomiolizy. nawracające epizody rabdomiolizy; zapobieganie i wczesna diagnoza rabdomiolizy powinny być częścią postępowania klinicznego w tej chorobie. --- Zespół zaćmy wrodzonej z neuropatią dysmorfii twarzy (CCFDN) (OMIM 604168) to niedawno opisane autosomalne recesywne zaburzenie rozwojowe. Jest ono jest prawie całkowicie ograniczone do endogamicznej grupy europejskiej populacji Vlax Roma zwanej Rudari. Zespół CCFDN jest złożonym fenotypem obejmujący wiele układów, charakteryzujący się dysmorfizmem twarzy, wrodzoną zaćmą zaćmą, mikrocorneae, opóźnionym wczesnym rozwojem motorycznym i intelektualnym, hipogonadyzmem hipogonadotropowym, hipomielinizacją obwodowego układu nerwowego, i poważne powikłania związane ze znieczuleniem ogólnym. Zaburzenie to jest spowodowane przez homozygotyczną mutację genu fosfatazy domeny karboksy-końcowej 1 (CTDP1), zlokalizowanej w regionie 18q23. Autorzy przedstawiają jeden genetycznie genetycznie zidentyfikowany przypadek w dużej rodzinie romskiej. Przypadek ten dokumentuje, że mutacja CCFDN jest obecna również w populacji węgierskich Romów. Na podstawie danych antropomorfologicznych autorzy przypuszczają, że mutacja CCFDN dotarła na na Węgry w wyniku emigracji Cyganów Vlax w XVIII wieku. Artykuł zwraca uwagę na fakt, że molekularna diagnostyka genetyczna może zastąpić inwazyjne metody metody inwazyjne i umożliwia identyfikację heterozygot bez objawów klinicznych. objawów klinicznych. Wprowadzenie przesiewowych badań genetycznych pozwala na prowadzenie poradnictwa genetycznego i profilaktyki w populacji wysokiego ryzyka. --- CEL: Określenie charakteru i przebiegu nieprawidłowości okulistycznych w zespole zaćmy wrodzonej zaćmy wrodzonej, neuropatii dysmorfii twarzy (CCFDN) w genetycznie zweryfikowanej grupie 9 pacjentów. genetycznie zweryfikowanej grupie 9 pacjentów. PROJEKT BADANIA: Obserwacyjna seria przypadków. UCZESTNICY: Przebadano dziewięciu dotkniętych chorobą mężczyzn z 5 rodów w wieku od 1,3 do 16,8 lat. lat. Cztery osoby zostały zrekrutowane podczas trwającego prospektywnego badania zaćmy wrodzonej; 5 osób można było przypisać do grupy do grupy CCFDN na podstawie naszych danych retrospektywnych. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Analiza powiązań i haplotypów, badania neurologiczne, obustronna zaćma, długość osiowa, średnica rogówki, średnica źrenicy i reakcje źrenic, śródoperacyjne i reakcje źrenic, powikłania śródoperacyjne i pooperacyjne, zmiany powiek zmiany, problemy z korekcją afakii, wyniki refrakcji i funkcje wzrokowe. WYNIKI: Wszystkie rodziny pochodziły ze wschodniej części Serbii, blisko granicy z Rumunią. granicy z Rumunią. 8 badanych osób było homozygotycznych pod względem zachowanej haplotypu CCFDN w telomerowym regionie chromosomu 18q. Wszyscy pacjenci wykazywali obwodową, demielinizacyjną neuropatię i różne stopnie ataksji. ataksję. U starszych pacjentów widoczny był zanik mięśni w dystalnych mięśniach i dysmorfia twarzy. i dysmorfizm twarzy. Obustronna zaćma wrodzona o wczesnym początku związana z z mikrocornea, microphthalmos i micropupil można było znaleźć u wszystkich pacjentów. Wszystkie dzieci miały zespół wiotkiej powieki i pseudoptozę. Zwiększona reakcja reakcję zapalną na soczewki kontaktowe i soczewki wewnątrzgałkowe. soczewki kontaktowe i soczewki wewnątrzgałkowe. Wszyscy pacjenci mieli oczopląs związany z zespołem i wrodzoną esotropię. wrodzoną esotropię. Ostrość wzroku do dali można było sklasyfikować jako ciężką do umiarkowanej. do umiarkowanego, podczas gdy ostrość widzenia z bliska była znacznie lepsza (łagodne do umiarkowanego upośledzenie). upośledzenie). WNIOSKI: Zaćma wrodzona o wczesnym początku związana z mikrocornea, mikroftalmosem i mikropupilą są podstawowymi cechami ocznymi zespołu CCFDN i są pierwszymi rozpoznawalnymi objawami we wczesnym okresie niemowlęcym. Świadomość tego zespołu przez okulistów dziecięcych jest ważna, ponieważ te typowe typowe objawy, w połączeniu z informacjami o pochodzeniu etnicznym, mogą prowadzić do bardzo wczesnej diagnozy w wieku, w którym charakter i nasilenie cech nieokulistycznych nie są widoczne. nie są widoczne. Osoby dotknięte chorobą mogą odnieść korzyści ze starannego leczenia okulistycznego okulistycznej i obserwacji, a także z wczesnego leczenia problemów neurologicznych i opóźnienia rozwoju. neurologicznych i opóźnień rozwojowych. Dotknięte rodziny odniosą korzyści z genetycznego i testów predykcyjnych. --- CEL: Opisujemy 10-letnią obserwację w kohorcie 16 pacjentów z genetycznie potwierdzoną zaćmą wrodzoną. genetycznie potwierdzoną zaćmą wrodzoną, dysmorfią twarzy i zespołem neuropatii (CCFDN), zapewniając nowy wgląd w przebieg kliniczny choroby. METODY: Przeprowadziliśmy szczegółową charakterystykę kliniczną i parakliniczną oraz 10-letnią obserwację 16 pacjentów. 10-letnią obserwację 16 pacjentów z molekularnie zdefiniowanym zespołem CCFDN, wykazując, że CCFDN jest poważnym zaburzeniem powodującym niepełnosprawność. WYNIKI: U wszystkich pacjentów początkowo występowała zaćma wrodzona, a także zezem, dysmorfią twarzy, niskim wzrostem i neuropatią demielinizacyjną. U U wszystkich pacjentów niedowład małych mięśni dłoni i prostowników stóp pogarszał się wraz z postępem choroby. i prostowników stóp pogarszał się wraz z postępem choroby, podczas gdy wyniki ataksji pozostawały stabilne lub ulegały poprawie. Prędkość była prawidłowa we wczesnym niemowlęctwie do 18 miesiąca życia, zmniejszyła się do około 20 m/s około 10 roku życia. około 20 m/s w wieku około 10 lat, a następnie pozostawała stabilna; dystalne opóźnienie ruchowe było wydłużone. dystalny był wydłużony. Prędkość przewodzenia nerwów czuciowych była spowolniona i początkowo miała normalną amplitudę. początkowo o normalnej amplitudzie. Wraz z postępem choroby zarówno nerwy czuciowe, jak i ruchowe zarówno nerwy czuciowe, jak i ruchowe wykazywały zmniejszenie amplitud wskazujące na utratę aksonów. U 6 pacjentów, ostre ciężkie osłabienie proksymalne i bóle mięśni po infekcjach gorączkowych, wraz z rabdomiolizą, mioglobinurią i hiperCKemią, doprowadziły do mniej korzystnego wyniku i trwałą utratę możliwości poruszania się u 3 pacjentów. WNIOSKI: CCFDN należy sklasyfikować jako recesywną demielinizacyjną neuropatię czuciowo-ruchową. czuciowo-ruchową, a utrata aksonów jest głównym czynnikiem determinującym długoterminowe wyniki i niepełnosprawność. długoterminowych wyników i niepełnosprawności. Pacjenci odnoszą korzyści z wczesnej i ciągłej fizjoterapii, i powinni być dokładnie poinformowani o wywołanej wirusem rabdomiolizie i ryzyku złośliwej hipertermii. ryzyko hipertermii złośliwej. Suplementacja witaminami rozpuszczalnymi w tłuszczach witaminami przynosi korzyści terapeutyczne, należy ocenić w dalszych badaniach. badaniach. --- Ostatnie medyczne badania genetyczne zidentyfikowały szereg nowych lub wcześniej znanych, ale rzadkich schorzeń, spowodowanych przez prywatne mutacje założycielskie. Populacje fińska i aszkenazyjskich stanowią najlepsze przykłady identyfikacji genów w unikalnych zaburzeniach genetycznych. unikalnych zaburzeniach genetycznych. W tych populacjach wysiłki badawcze i wysoki poziom usług medycznych medyczne zaowocowały intensywną poprawą opieki medycznej i organizacją populacyjnych programów badań przesiewowych. organizację populacyjnych programów badań przesiewowych. Zaburzenia dziedziczne w populacjach Romów są znane od dawna. Podłoże genetyczne tych chorób zostało ustalone na podstawie szeroko zakrojonych badań z zakresu genetyki molekularnej. Romowie stanowią 6% węgierskiej populacji i żyją w skrajnie złych warunkach zdrowotnych. warunkach zdrowotnych. Dlatego naszym celem było zmapowanie częstości występowania dziedzicznych zaburzeń nerwowo-mięśniowych wśród węgierskiej populacji Romów. zaburzeń nerwowo-mięśniowych wśród węgierskiej populacji Romów. Co więcej, zamierzaliśmy zamierzaliśmy zapewnić odpowiednie informacje, poradnictwo genetyczne i możliwe strategie strategie profilaktyczne dla zagrożonych rodzin, co powinno stanowić podstawowe zadanie w zakresie zdrowia publicznego. zadanie w zakresie zdrowia publicznego. Ze względu na nasze doświadczenie w zakresie zaburzeń nerwowo-mięśniowych wybraliśmy sześć częstych, autosomalnych zaburzeń recesywnych do tych klinicznych i genetycznych badań i genetycznych: dziedziczna neuropatia ruchowa i czuciowa typu Lom (HMSNL), dziedziczna neuropatia ruchowa i czuciowa typu Russe (HMSNR), zaćma wrodzona zespół dysmorfii twarzy (CCFDN), dystrofia mięśniowa obręczy kończyn 2C (LGMD2C), wrodzony zespół miasteniczny (CMS) i rdzeniowy zanik mięśni (SMA). Po zidentyfikowaniu mutacji założycielskich, możliwość diagnostyki prenatalnej prenatalnej i badań przesiewowych w kierunku nosicielstwa dla członków rodziny przyczyni się do do zmniejszenia ryzyka nawrotu tych ciężkich, w większości nieuleczalnych zaburzeń. --- Zidentyfikowaliśmy nowe zaburzenie rozwojowe ze złożonymi cechami fenotypowymi obejmującym głównie układ nerwowy, które wydaje się być powszechne w określonej grupie Cyganów w Bułgarii. Proponujemy odnieść się do jako zaćma wrodzona, neuropatia dysmorfii twarzy (CCFDN). Przypisaliśmy przypisaliśmy locus choroby do telomerowego regionu chromosomu 18q. Zależność i wysoce konserwowane haplotypy sugerują jednorodność genetyczną i efekt założyciela. efekt założyciela. CCFDN kolokalizuje się z EST, który wykazuje wysoką homologię do genu Drosophila zaangażowanego w regulację rozwoju układu nerwowego u kręgowców. rozwoju układu nerwowego u kręgowców. --- Przeprowadzono obserwacje zmian nerwów obwodowych u czterech pacjentów, w wieku od 4 do 32 lat, z zaćmą wrodzoną, zespołem neuropatii zespół neuropatii dysmorfii twarzy. Gęstość włókien mielinowych była w granicach normy. granicach normy. Istotną nieprawidłowością była rozproszona hipomielinizacja, która u starszych pacjentów pacjentów była związana z demielinizacją, a następnie zwyrodnieniem aksonalnym. Te te można skorelować ze względnym zachowaniem amplitudy potencjałów amplitudy potencjału czuciowego pomimo znacznie zmniejszonej prędkości przewodzenia nerwowego. Gęstość niezmielinizowanych aksonów była zachowana. Obserwacje morfologiczne sugerują sugerują działanie procesu rozwojowego wpływającego na mielinizację z późniejszym późniejszym zaburzeniem zwyrodnieniowym. --- Podczas badania dziedzicznej neuropatii ruchowej i czuciowej Lom w Bułgarii napotkano napotkano wcześniej nierozpoznane zaburzenie neurologiczne, głównie u Cyganów Wołoskich, którzy reprezentują stosunkowo niedawną izolację genetyczną. Zaburzenie zaburzenie zostało nazwane wrodzoną zaćmą, neuropatią dysmorfii twarzy (CCFDN). (CCFDN), aby podkreślić jego istotne cechy. Pięćdziesiąt osób z 19 rozszerzonych rodowodów zostało zidentyfikowanych i zbadanych klinicznie i elektrofizjologicznie. elektrofizjologicznie. Co najmniej 1 pacjent z każdej rodziny został przyjęty do szpitala w Sofii w celu przeprowadzenia pełnego badania. Analiza rodowodowa wskazuje na autosomalne dziedziczenie recesywne. Zaburzenie jest rozpoznawane w okresie niemowlęcym przez obecność zaćmy wrodzonej i mikrokornezy. Neuropatia głównie ruchowa zaczynająca się w kończynach dolnych, a później dotykająca kończyn górnych rozwija się w dzieciństwie w dzieciństwie i prowadzi do ciężkiej niepełnosprawności w trzeciej dekadzie życia. Powiązane neurologiczne to umiarkowany, nieprogresywny deficyt poznawczy u większości dotkniętych u większości osób dotkniętych chorobą wraz z objawami piramidowymi i łagodną pląsawicą u niektórych osób. Towarzyszące cechy nieneurologiczne obejmują niski wzrost, charakterystyczny charakterystyczny dysmorfizm twarzy i hipogonadyzm hipogonadotropowy. Badania przewodnictwa nerwowego sugerują hipomielinizacyjną/demielinizacyjną neuropatię, potwierdzoną biopsją nerwu. Zespół CCFDN jest zatem pleomorficznym autosomalnym recesywnym zaburzeniem wykazującym połączenie cech neurologicznych i nieneurologicznych.
Wymień trzy główne cechy zespołu CCFDN.
Wrodzona zaćma, dysmorfia twarzy i neuropatia obwodowa to trzy główne cechy zespołu CCFDN. Inne opisane oznaki i objawy zespołu CCFDN obejmują mikrocornea, mikroftalmos, mikropupil, zespół wiotkiej powieki, pseudoptozę, oczopląs, wrodzoną esotropię, upośledzenie ostrości wzroku na odległość, ataksję, objawy piramidowe, łagodną pląsawicę, niskorosłość, zanik mięśni, opóźniony wczesny rozwój motoryczny i intelektualny, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hipomielinizacja obwodowego układu nerwowego, poważne powikłania związane ze znieczuleniem ogólnym i parainfekcyjną rabdomiolizą.