Od czasu odkrycia antygenów związanych z nowotworem (TAA), naukowcy próbowali opracować terapie przeciwnowotworowe oparte na układach odpornościowych. Dzięki swojej specyficzności, przeciwciała monoklonalne (mAbs) mają tę zaletę, że wywołują mniej skutków ubocznych skutków ubocznych niż te wywoływane przez niespecyficzne konwencjonalne metody leczenia (np, chemioterapia, radioterapia). Immunoterapia pasywna za pomocą mAbs lub cytokin okazała się skuteczna w onkologii i potwierdziła zastosowanie środków immunologicznych jako jako część opcji leczenia przeciwnowotworowego. Następnym krokiem była próba wywołania aktywnej ochrony immunologicznej mającej na celu wzmocnienie obrony immunologicznej gospodarza przed TAA. Szczepionki przeciwnowotworowe są zatem opracowywane w celu wywołania aktywnej ochrony immunologicznej ochronę ukierunkowaną wyłącznie na komórki nowotworowe, jednocześnie chroniąc normalne tkanki przed niespecyficzną toksycznością. Ponieważ jednak większość TAA to antygeny własne, istnieje na nie tolerancja immunologiczna. istnieje tolerancja immunologiczna przeciwko nim, co stanowi barierę dla skutecznego szczepienia przeciwko tym onkoproteinom. Jednym z obiecujących podejść do przełamania tej polega na zastosowaniu antyidiotypowych (anty-Id) mAb, tzw. Ab2, jako surogatów antygenów. Ta strategia szczepień pozwala również na immunizację przeciwko antygenom niebiałkowym (takim jak węglowodany). W niektórych badaniach klinicznych, przeciwnowotworowe rzeczywiście indukowały skuteczną humoralną i/lub komórkową odpowiedź immunologiczną związaną z korzyściami klinicznymi. odpowiedzi immunologiczne związane z korzyściami klinicznymi. Niniejszy artykuł przeglądowy skupi się na ostatnich osiągnięciach w stosowaniu mAb anty-Id jako szczepionek przeciwnowotworowych w guzach litych. --- Komórki T CD4 + promują cytotoksyczne limfocyty T (CTL) - przeciwnowotworowe odpowiedzi immunologiczne odpowiedzi immunologiczne. Niedawno zidentyfikowaliśmy idealny antygen związany z nowotworem (TAA) długie peptydy (LPs), które wywołują nie tylko specyficzną dla TAA odpowiedź TH1 ale także CTL, poprzez prezentację krzyżową. Odpowiedzi komórek TH1 specyficzne dla LP były zwiększone u pacjentów z rakiem zaszczepionych epitopami CTL. Nasze wyniki wspierają kliniczne zastosowanie immunoterapii opartej na LP. --- Mikrośrodowisko guza jest złożonym zbiorem komórek, który obejmuje różne leukocyty. różne leukocyty. Ogólnym efektem działania mikrośrodowiska jest wspieranie wzrost guzów i tłumienie odpowiedzi immunologicznej. Immunoterapia jest wysoce obiecującą formą leczenia raka, ale jej skuteczność może być poważnie zagrożona przez immunosupresyjne mikrośrodowisko guza. Chemioterapia i radioterapia mogą pośredniczyć w redukcji guza poprzez działanie cytotoksyczne, ale staje się coraz bardziej jasne, że te formy leczenia staje się coraz bardziej jasne, że te formy leczenia mogą być stosowane do modyfikacji mikrośrodowiska guza w celu uwolnienia antygenów nowotworowych i zmniejszenia immunosupresji. immunosupresji. Chemioterapia i radioterapia mogą być stosowane do modulowania mikrośrodowiska guza w celu mikrośrodowiska guza w celu wzmocnienia immunoterapii. --- Nowojorski rak płaskonabłonkowy przełyku-1 (NY-ESO-1), antygen jądra nowotworowego jest idealnym celem dla immunoterapii adoptywnym transferem komórek. Dowody z kilku badań klinicznych nad czerniakiem i innymi nowotworami złośliwymi wskazują na potencjalną wartość celowania w antygen NY-ESO-1 w immunoterapii guzów przerzutowych. guzów z przerzutami. Jednak częstość występowania ekspresji NY-ESO-1 w przerzutowym czerniaku czerniaka jest nieznana, a zatem nie jest jasne, ilu pacjentów może skorzystać z tej terapii. z tej terapii. W tym badaniu przeanalizowaliśmy ekspresję NY-ESO-1 w 222 czerniaka, w tym 16 guzów pierwotnych i 206 guzów z przerzutami. Nasze wyniki potwierdzają wcześniejsze wyniki wskazujące na wyższą ekspresję NY-ESO-1 w przerzutach (58/206; 28,2%) w porównaniu z guzami pierwotnymi (0/16). Ponadto nasze wyniki pokazują, że podtyp epitelioidny czerniaka ma najwyższą częstość występowania ekspresji NY-ESO-1 ekspresji. Odkrycia te dostarczają dowodów na wartość tej specyficznej adoptywnego transferu komórek w leczeniu czerniaka z przerzutami. --- Wyższość komórek dendrytycznych (DC) jako komórek prezentujących antygen została wykorzystywana w licznych badaniach klinicznych, w których generalnie DC pochodzące z monocytów (Mo-DCs) są wstrzykiwane w celu wywołania odporności u pacjentów z rakiem lub chorobami zakaźnymi. choroby zakaźne. Pomimo obiecującej ekspansji swoistych antygenowo limfocytów T, odpowiedzi kliniczne odpowiedzi kliniczne po szczepieniu były ograniczone, co wskazuje na dalszą że konieczna jest dalsza poprawa skuteczności szczepionek DC. Badania przedkliniczne sugerują że szczepienie kombinacją pierwotnych podgrup DC, takich jak mieloidalne i plazmacytoidalne DC krwi plazmacytoidalne (odpowiednio mDC i pDC), może skutkować silniejszymi odpowiedziami klinicznymi. odpowiedzi klinicznych. Uzyskanie wystarczająco dużej liczby pierwotnych DC do immunoterapii jest jednak wyzwaniem, ponieważ pierwotnych DC do immunoterapii, ponieważ ich częstotliwość we krwi jest bardzo niska. Dlatego dlatego zbadaliśmy możliwość wygenerowania ich z hematopoetycznych komórek progenitorowych hematopoetycznych komórek progenitorowych (HPC). Tutaj pokazujemy, że poprzez hamowanie receptora węglowodorów arylowych antagonistą StemRegenin 1 (SR1), liczba funkcjonalnych komórek BDCA2(+)HPC na skalę kliniczną jest znacznie wyższa. funkcjonalnych BDCA2(+) BDCA4(+) pDC, BDCA1(+) mDC i BDCA3(+) DNGR1(+) mDC może być mogą być skutecznie generowane z ludzkich CD34(+) HPC. Wygenerowane ex vivo DC były fenotypowo i funkcjonalnie porównywalne do DC z krwi obwodowej. Wydzielały one wydzielały wysokie poziomy cytokin prozapalnych, takich jak interferon (IFN)-α, interleukina (IL)-12 i czynnik martwicy nowotworów (TNF)-α oraz regulowały w górę cząsteczki współstymulujące i markery dojrzewania po stymulacji ligandami receptora toll-podobnego (TLR). Ponadto indukowały one silne odpowiedzi allogenicznych limfocytów T i aktywowały doświadczone antygenowo limfocyty T. Odkrycia te pokazują, że że SR1 można wykorzystać do generowania dużej liczby funkcjonalnych pDC i mDC z CD34(+) HPCs, zapewniając alternatywną opcję dla Mo-DCs do immunoterapii pacjentów z nowotworami lub infekcjami. --- TŁO: Konsolidacja i terapie podtrzymujące w szpiczaku mnogim (MM) po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) terapie podtrzymujące w szpiczaku mnogim (MM) były ostatnio głównym głównym przedmiotem badań. Nie było jednak doniesień o japońskich pacjentach z MM leczonych konsolidacją/terapią podtrzymującą po ASCT. PACJENCI I METODY: Retrospektywnie oceniliśmy ośmiu japońskich pacjentów z nowo zdiagnozowanym objawowym MM, którzy otrzymali ASCT po podaniu wysokich dawek melfalanu i trzy do czterech cykli bortezomibu plus deksametazon i dwa cykle lenalidomid plus deksametazon, a następnie lenalidomid podtrzymujący przez 6-24 miesięcy. miesięcy. WYNIKI: Czterech pacjentów osiągnęło całkowitą odpowiedź (CR) po ASCT, a pięciu pacjentów (63%) osiągnęło ścisłą CR po leczeniu konsolidującym i podtrzymującym. terapii; dwóch z tych pięciu było w molekularnej CR. Przy medianie obserwacji wynoszącej 38 miesięcy, wszyscy pacjenci żyli i tylko u jednego pacjenta wystąpiła progresja choroby po terapii po ASCT. WNIOSEK: Konsolidacja po ASCT i terapia podtrzymująca z użyciem lenalidomidu może być skuteczna w leczeniu japońskich pacjentów z MM. --- W dniach 10-13 marca w Walker's Cay odbyło się 6. doroczne kolokwium poświęcone szczepionkom i immunoterapii nowotworów. odbyło się pod auspicjami Instytutu Szczepionek Alberta B. Sabina w dniach 10-13 marca 2004, 2004. Kolokwium składało się z wybranej grupy 34 naukowców reprezentujących reprezentujących środowisko akademickie, biotechnologię i przemysł farmaceutyczny. Głównym celem tego spotkania było promowanie w spokojnym i komfortowym środowisku wymiany między naukami podstawowymi i klinicznymi. Dodatkową korzyścią było zainspirowanie nowatorskich nowatorskich przedsięwzięć, a jednocześnie dostarczenie informacji zwrotnych na temat obiecujących i / lub rozczarowujących wynikach klinicznych, które mogłyby pomóc w przeformułowaniu niektórych naukowych lub ukierunkować projektowanie przyszłych badań. Omówiono kilka tematów, które obejmowały odkrywanie i walidację antygenów nowotworowych, platformy dla szczepionek rozwój, tolerancja, supresja immunologiczna i mechanizmy ucieczki guza, terapia adoptywna T i terapie oparte na komórkach dendrytycznych, badania kliniczne i ocenę odpowiedzi. ocena odpowiedzi. Poniżej przedstawiamy najistotniejsze punkty poruszone przez prelegentów lub przez publiczność podczas ożywionej dyskusji, która nastąpiła po każdej indywidualnej prezentacji. prezentacji. --- Sieć ErbB jest rozregulowana w wielu guzach litych. Aby to wykorzystać, opracowaliśmy chimeryczny receptor Ag (CAR) o nazwie T1E28z, który jest ukierunkowany na kilka patogenetycznie istotne dimery ErbB. T1E28z ulega koekspresji z chimerycznym receptorem receptorem cytokinowym o nazwie 4αβ (połączenie określane jako T4), umożliwiając selektywną ekspansję zaprojektowanych komórek T przy użyciu IL-4. Ludzkie limfocyty T4(+) wykazują aktywność przeciwnowotworową przeciwko kilku typom nowotworów ErbB(+). Jednakże, receptory ErbB są również wyrażane w kilku zdrowych tkankach, co budzi obawy o ich toksyczność. potencjału toksycznego. W tym badaniu oceniliśmy bezpieczeństwo immunoterapii T4 in vivo przy użyciu modelu myszy SCID beige. Wykazaliśmy, że ludzki CAR T1E28z skutecznie rozpoznaje mysie komórki ErbB(+), czyniąc ten gatunek odpowiednim do oceny przedklinicznej toksyczności. toksyczności przedklinicznej. Podawanie limfocytów T4(+) za pomocą i.v. lub wewnątrznowotworowych osiąga częściową regresję guza bez toksyczności klinicznej lub histopatologicznej. toksyczności histopatologicznej. W przeciwieństwie do tego, w przypadku podania i.p., redukcji guza towarzyszą efekty uboczne zależne od dawki. Toksyczność, w której pośredniczą limfocyty T4(+) wynika z rozpoznania celu zarówno w guzie, jak i zdrowych tkankach, co prowadzi do uwalnianie zarówno ludzkich (IL-2/IFN-γ), jak i mysich (IL-6) cytokin. W skrajnych przypadkach przypadkach wynik jest śmiertelny. Zarówno toksyczność, jak i uwalnianie IL-6 można złagodzić poprzez makrofagów, co jest zgodne z danymi klinicznymi, które wskazują na udział IL-6 w tym patogennym zdarzeniu. w tym patogennym zdarzeniu. Dane te pokazują, że zespół uwalniania cytokin indukowany przez CAR może być modelowany u myszy, które wyrażają docelowe Ag w odpowiedniej dystrybucji. Co więcej, nasze odkrycia dowodzą, że komórki T ukierunkowane na ErbB mogą osiągnąć korzyści terapeutyczne przy braku niedopuszczalnej toksyczności, pod warunkiem że droga podania i dawka są starannie zoptymalizowane. --- Dwudziestu pięciu pacjentów z czerniakiem z przerzutami leczono szczepionką terapeutyczną ("theraccine") składającą się z allogenicznych lizatów czerniaka i nowej ("theraccine") składającą się z allogenicznych lizatów czerniaka i nowego adiuwanta adiuwant, DETOX (Ribi ImmunoChem Research, Inc, Hamilton, MT). Każdy pacjent otrzymał podskórnie 200 jednostek antygenowych (20 x 10(6) równoważników komórek nowotworowych) w tygodniach 1, 2, 3, 4 i 6. Odpowiedzi kliniczne obejmowały jedną całkowitą remisję, trzy częściowe remisje i długoterminową (17-miesięczną) stabilność. Dwóch innych pacjentów miało mieszane odpowiedzi, z częściową remisją licznych guzków podskórnych. podskórnych. Miejsca, w których wystąpiła odpowiedź obejmowały głównie skórę, ale także jelito kręte, piersi i przerzuty do wątroby. Usunięcie zmian resztkowych u u pacjentów z częściową remisją, u których inne zmiany zniknęły podczas leczenia leczenia, prowadziło do długiego przeżycia wolnego od choroby. Mediana czasu trwania remisji wynosił 17 miesięcy, a czterech z pięciu pacjentów żyło przez co najmniej 24 miesiące po leczeniu. po leczeniu. Wzrost liczby prekursorów cytolitycznych limfocytów T (CTL) korelował z wynikami klinicznymi, gdy brano pod uwagę odpowiedzi całkowite, częściowe i mieszane oraz długoterminową stabilnością. CTL rozpoznawały antygeny związane z czerniakiem antygeny na wielu liniach komórkowych, ale nie na innych typach nowotworów lub normalnych limfocytów. Reaktywność w teście skórnym na antygeny czerniaka i przeciwciała w surowicy przeciwko komórkom czerniaka komórek czerniaka nie była związana z odpowiedzią kliniczną. Toksyczność była minimalna, ograniczona głównie do niewielkiej bolesności w miejscu wstrzyknięcia. Tylko pięciu pacjentów, z których czterech było leczonych powtarzanymi kursami, rozwinęły się ciężkie ziarniniaki. ziarniniaki. Wyniki te potwierdzają, że aktywna swoista immunizacja za pomocą allogenicznymi lizatami czerniaka podawanymi z adiuwantem DETOX może indukować odporność na czerniaka i może indukować regresję choroby u części pacjentów z chorobą przerzutową przy niewielkiej toksyczności. --- Komórki dendrytyczne (DC) zajmują uprzywilejowaną pozycję na styku odporności wrodzonej i adaptacyjnej. odpornością wrodzoną i adaptacyjną, organizując duży panel odpowiedzi zarówno na fizjologiczne i patologiczne. W szczególności, podczas gdy prezentacja antygenów przez niedojrzałe DC generalnie skutkuje rozwojem tolerancji immunologicznej. tolerancji immunologicznej, dojrzałe DC są zdolne do inicjowania silnych, a tym samym terapeutycznie terapeutycznie istotne, adaptacyjne odpowiedzi immunologiczne. Zgodnie z tym pojęciem, funkcjonalne wykazano, że defekty funkcjonalne w przedziale DC przyczyniają się etiologicznie do stany patologiczne, w tym (ale nie tylko) choroby zakaźne, alergiczne i autoimmunologiczne. choroby zakaźne, zaburzenia alergiczne i autoimmunologiczne, odrzucenie przeszczepu i raka. Zatem, możliwość wykorzystania podwyższonego potencjału immunologicznego DCs w terapii przeciwnowotworowej terapii przeciwnowotworowej spotkała się ze znacznym zainteresowaniem zarówno badaczy, jak i klinicystów. klinicystów w ciągu ostatniej dekady. Równolegle opracowano kilka metod nie tylko do izolowania DC od pacjentów z rakiem, ich ekspansji, ładowania ich antygenami antygenami związanymi z nowotworem, a tym samym generowanie wysoce immunogennych klinicznie produkty do infuzji, ale także do bezpośredniego celowania w DC in vivo. Ten intensywny eksperymentalne zakończyły się w 2010 r. zatwierdzeniem przez amerykańską FDA preparatu preparatu opartego na DC (sipuleucel-T, Provenge®) do leczenia bezobjawowego lub minimalnie objawowego przerzutowego raka prostaty opornego na kastrację. Jako aktualizacji najnowszego Trial Watch poświęconego temu ekscytującemu obszarowi badań (październik 2012 r.), podsumowujemy tutaj ostatnie postępy w schematach przeciwnowotworowych opartych na DC obejmujące zarówno badania o dużym znaczeniu, które zostały opublikowane w ciągu ostatnich 13 miesięcy, jak i próby kliniczne, które w ciągu ostatnich 13 miesięcy, jak i badania kliniczne rozpoczęte w tym samym okresie w celu ocenić potencjał przeciwnowotworowy tego wariantu immunoterapii komórkowej. --- Transgeniczne modele raka prostaty u gryzoni posłużyły jako cenne modele przedkliniczne do oceny nowych metod leczenia i zrozumienia progresji choroby nowotworowej. złośliwego. W szczególności, transgeniczny szczurzy autochtoniczny model raka prostaty wykorzystujący antygen SV40 large T wyrażany pod specyficznym dla prostaty promotorem promotora probasiny został wcześniej opracowany jako model androgenozależnego raka prostaty (TRAP). raka prostaty zależnego od androgenów (TRAP). W bieżącym raporcie krzyżowaliśmy wstecznie ten szczep ze szczepem Lewisa, szczepu szczurów wsobnych lepiej scharakteryzowanego do analiz immunologicznych. analiz immunologicznych. Wykazaliśmy, że transgeniczne szczury Lewisa (Lew-TRAP) rozwinęły gruczolakoraki prostaty ze 100% penetracją do 25 tygodnia życia. Guzy były głównie zależne od androgenów, ponieważ kastracja zapobiegała wzrostowi guza u większości zwierząt. większości zwierząt. Wreszcie, wykazaliśmy, że szczury Lew-TRAP mogą być immunizowane szczepionką DNA kodującą ludzki antygen guza prostaty (prostatic fosfataza kwaśna) z rozwojem odpowiedzi komórek T specyficznych dla szczepu Lewis Lewisa. Proponujemy, aby ten szczep Lew-TRAP i linie komórkowe guza prostaty pochodzące z tego szczepu, mogą być wykorzystane jako przyszły model immunoterapii raka prostaty. model. --- Gangliozyd GD2 ulega wysokiej ekspresji w nowotworach pochodzących z neuroektodermy i mięsaki, w tym nerwiak niedojrzały, siatkówczak, czerniak, drobnokomórkowy rak płuc, guzy mózgu, kostniakomięsak, mięsak prążkowanokomórkowy rak, guzy mózgu, kostniakomięsak, mięsak prążkowanokomórkowy, mięsak Ewinga u dzieci i młodzieży. Ewinga u dzieci i młodzieży, a także tłuszczakomięsak, włókniakomięsak, mięśniakomięsak gładkokomórkowy i inne mięsaki tkanek miękkich u dorosłych. Ponieważ ekspresja GD2 w normalnych tkankach jest ograniczona do mózgu, który jest niedostępny dla krążących przeciwciał, oraz w wybranych nerwach obwodowych i melanocytach, uznano ją za odpowiedni cel do ogólnoustrojowej immunoterapii nowotworów. Przeciwciała anty-GD2 były aktywnie testowane w badaniach klinicznych neuroblastomy przez ostatnie dwie dekady, z udowodnionym bezpieczeństwem i skutecznością. bezpieczeństwem i skutecznością. Głównymi ograniczeniami była toksyczność związana z ostrym bólem związana z ekspresją GD2 na obwodowych włóknach nerwowych i niezdolność przeciwciał do leczenia przeciwciał do leczenia dużych guzów. Opracowano kilka strategii mających na celu zmniejszyć toksyczność bólu, w tym ominąć aktywację dopełniacza, stosując przeciwciała blokujące przeciwciał lub celowanie w pochodną O-acetylo-GD2, która nie ulega ekspresji na nerwach obwodowych. nerwach obwodowych. Aby zwiększyć skuteczność przeciwnowotworową, przeciwciała monoklonalne anty-GD2 i fragmenty przeciwciała monoklonalne anty-GD2 i ich fragmenty zostały przekształcone w immunocytokiny, immunotoksyny, koniugaty przeciwciał i leków, przeciwciała znakowane radioaktywnie, ukierunkowane nanocząsteczki nanocząsteczki, bispecyficzne przeciwciała angażujące komórki T i chimeryczne receptory antygenowe. receptory. Wyzwania związane z tymi podejściami zostaną poddane przeglądowi w celu stworzenia perspektywy dla terapii anty-GD2 nowej generacji w terapii nowotworów. --- Szlak programowanej śmierci-1 (PD-1) jest ważny w utrzymaniu tolerancji i homeostazy tolerancji obwodowej i homeostazy poprzez tłumienie sygnalizacji receptora komórek T sygnalizacji. W związku z tym jest on wykorzystywany przez wiele nowotworów jako sposób na ucieczkę immunologiczną. Zbadaliśmy rolę tego szlaku w ludzkim raku jajnika (OC) w celu ocenić jego potencjalną rolę jako markera diagnostycznego i/lub prognostycznego oraz celu terapeutycznego. cel terapeutyczny, po niedawnym sukcesie badań klinicznych terapii przeciwciałami skierowanej na ten szlak. Wykazaliśmy ekspresję ligandu programowanej śmierci-1 (PD-L1) na monocytach w wodobrzuszu i krwi pacjentów ze złośliwym OC jest uderzająco wyższa niż uderzająco wyższa niż u osób z chorobą łagodną/graniczną, bez nakładania się wartości między tymi grupami. wartości między tymi grupami. Scharakteryzowaliśmy regulację tej cząsteczki i wykazujemy rolę IL-10 obecnej w płynie puchlinowym. Analiza cytometryczna komórek T obecnych w płynie puchlinowym i krwi wykazała korelację ekspresji PD-1 z nowotworami złośliwymi w porównaniu z łagodnymi/granicznymi, w sposób podobny do ekspresji PD-L1 na monocytach. Wreszcie, wykazaliśmy funkcjonalne powiązania między ekspresją PD-L1 na monocytach i komórkach nowotworowych OC z tłumieniem odpowiedzi komórek T. Ogólnie rzecz biorąc, przedstawiamy dane oparte na próbkach uzyskanych od kobiet z rakiem jajnika raka jajnika, sugerujące, że szlak PD-1 może być stosowany jako wiarygodny marker diagnostyczny w OC, a także realny cel do zastosowania w immunoterapii przeciwciałami ukierunkowanymi na PD-1/PD-L1. immunoterapii. --- Antygeny jąder nowotworowych (CT) są atrakcyjnymi celami dla immunoterapii nowotworów ponieważ ich ekspresja jest ograniczona w normalnych tkankach linii zarodkowej, ale często wykrywana w różnych nowotworach. OY-TES-1 jest zidentyfikowany jako członek antygenów antygenów CT. Obecna wiedza na temat ekspresji OY-TES-1 w raku jelita grubego (CRC) opiera się wyłącznie na analizie mRNA. Żadne z wcześniejszych badań nie badało OY-TES-1 na poziomie białka. W tym badaniu wygenerowano przeciwciało poliklonalne OY-TES-1. OY-TES-1. Ekspresję mRNA i białka OY-TES-1 wykryto metodą RT-PCR i immunohistochemii w 60 CRC i sparowanych sąsiednich tkankach nienowotworowych, 24 gruczolaka jelita grubego i 3 prawidłowych tkankach okrężnicy. Surowice od 73 pacjentów z CRC pacjentów z CRC były również testowane na obecność przeciwciał OY-TES-1 za pomocą testu ELISA. Nasze wyniki wykazały że częstotliwość ekspresji mRNA OY-TES-1 była statystycznie wyższa w CRC (73,3%, 44/60) niż w sąsiadującej tkance nienowotworowej (55,0%, 33/60) i gruczolaka jelita grubego (45,8%, 11/24). Po raz pierwszy ekspresję białka OY-TES-1 stwierdzono w (43,3%, 26/60) tkankach CRC, ale nieobecnych w żadnej z sąsiednich tkanek nienowotworowych i gruczolaka jelita grubego. sąsiadujących tkankach nienowotworowych i tkankach gruczolaka jelita grubego. Nie stwierdzono ekspresji OY-TES-1 w prawidłowym jelicie grubym za pomocą RT-PCR lub immunohistochemii. Ponadto, Ekspresja białka OY-TES-1 była skorelowana ze stopniem inwazji guza (P=0,004) i stopniem histologicznym (P=0,040). Przeciwciało anty-OY-TES-1 wykryto u (9,6%, 7/73) surowicy pacjentów z CRC, ale nie u 76 zdrowych dawców. To odkrycie pokazuje, że OY-TES-1 ulega częstej ekspresji w CRC i jest w stanie indukować humoralną odpowiedź immunologiczną spontanicznie u pacjentów z CRC, co sugeruje, że może to być być obiecującym celem immunoterapii CRC. --- Poczyniono znaczne postępy w leczeniu prekursorowej ostrej białaczki limfoblastycznej B-komórkowej (B-ALL). białaczki limfoblastycznej z komórek B (B-ALL), ale nawracająca choroba pozostaje główną przyczyną zgonów dzieci z powodu raka. śmierci u dzieci z powodu raka, a wyniki leczenia dorosłych z B-ALL pozostają słabe. Ostatnio zaobserwowano całkowite odpowiedzi kliniczne u niewielkiej liczby pacjentów z B-ALL leczonych immunoterapią adoptywną z wykorzystaniem limfocytów T zmodyfikowanych genetycznie w celu ekspresji chimerycznych receptorów antygenowych (CAR) ukierunkowanych na CD19, cząsteczkę powierzchniową komórek obecną zasadniczo we wszystkich przypadkach B-ALL. Dane przedkliniczne sugerują, że CAR ukierunkowane na CD22, inny antygen obecny w większości przypadków B-ALL antygen obecny w większości przypadków B-ALL, są podobnie skuteczne. Kilka badań klinicznych już w toku, wkrótce wyraźniej zdefiniuje wskaźnik odpowiedzi na tę nową terapię nową terapię w B-ALL. Konieczne są dalsze prace w celu zidentyfikowania optymalnych platform dla immunoterapii adoptywnej białaczki opartej na CAR, ustalenia wytycznych dotyczących zarządzania toksycznością i ustalenia, czy remisje wywołane przez to podejście remisje mogą być trwałe. --- Terapia wysokimi dawkami (HD) IL-2 u pacjentów z rakiem zwiększa ogólną populację Treg, które są dodatnie pod względem CD4, CD25 i specyficznego dla Treg markera Foxp3. Foxp3. Nie wiadomo, czy określone podgrupy limfocytów Treg są aktywowane i podczas terapii HD IL-2 lub czy aktywacja jakiegokolwiek konkretnego podzbioru Treg koreluje z wynikami klinicznymi. Tutaj oceniliśmy podgrupy populacji Treg które były indukowane u pacjentów z czerniakiem po terapii HD IL-2. Zidentyfikowaliśmy populację Treg, która była dodatnia dla CD4, CD25, Foxp3 i indukowalnego kostymulatora komórek T. indukowalnego kostymulatora komórek T (ICOS). Ta populacja Treg wzrosła bardziej niż niż jakikolwiek inny podzbiór limfocytów podczas terapii HD IL-2 i miała aktywowany fenotyp Treg na co wskazuje wysoki poziom CD39, CD73 i TGF-β. Treg ICOS(+) były najbardziej proliferacyjną populacją limfocytów we krwi po terapii IL-2 terapii. Pacjenci z czerniakiem ze zwiększoną ekspansją ICOS(+) Tregs we krwi po pierwszym cyklu we krwi po pierwszym cyklu terapii HD IL-2 mieli gorsze wyniki kliniczne niż pacjenci z mniejszą liczbą ICOS(+) Tregs. Nie było jednak różnicy w całkowitej ekspansji Treg między pacjentami reagującymi i niereagującymi na HD IL-2. Dane te sugerują, że zwiększona ekspansja populacji ICOS(+) Treg po pierwszym cyklu terapii HD IL-2 może być predyktorem wyników klinicznych. --- Szczepionki oparte na komórkach dendrytycznych (DC) z wykorzystaniem różnych metod ładowania antygenów zostały opracowane na potrzeby immunoterapii nowotworów. Elektroporacja (EP) lizatu lizatu całych komórek nowotworowych do DC była wcześniej uważana za silniejszą dla komórek T CD8 + w porównaniu do współinkubacji lizatów komórek nowotworowych z DCs in vitro. lizatów komórek nowotworowych z DC in vitro. W niniejszym raporcie zbadaliśmy wykonalność, bezpieczeństwo i działanie przeciwnowotworowe w klinicznym zastosowaniu szczepionki EP-DC do immunoterapii różnych typów ludzkich guzów litych. Z powodzeniem przygotowaliśmy autologiczną szczepionkę EP-DC zawierającą lizat guza o wysokiej żywotności komórek za pomocą systemu system elektroporacji o zamkniętym przepływie. W badaniu klinicznym fazy I, łagodne zdarzenia niepożądane związane ze szczepionką EP-DC stwierdzono podczas leczenia zaawansowanego lub nawracającego raka. zaawansowanego lub nawracającego raka, lub podczas terapii adiuwantowej niektórych rodzajów raka. raka; nie zaobserwowano odpowiedzi autoimmunologicznych po leczeniu autologicznymi szczepionkami EP-DC zawierającymi lizat guza. Dla przeciwnowotworowego działania szczepionki EP-DC przeciwko 41 różnym typom guzów litych, ogólna odpowiedź całkowity odsetek odpowiedzi [całkowita remisja (CR) + częściowa odpowiedź (PR)] wynosił 4,9% (2/41), a wskaźnik korzyści wskaźnik korzyści klinicznych [CR + PR + długa stabilna choroba (SD)] wynosił 31,7% (13/41). Ponadto, reaktywność nadwrażliwości typu opóźnionego (DTH) była dodatnia w większości przypadków w większości przypadków długiego SD, a dodatni wskaźnik DTH wynosił 91,7% (11/12) dla pacjentów z korzyścią kliniczną. Podsumowując, bezpieczeństwo i wykonalność szczepionki EP-DC z autologicznymi lizatami guza zostały potwierdzone i stwierdzono, że że działanie przeciwnowotworowe może być związane z odpowiedzią immunologiczną indukowaną przez szczepionkę EP-DC w immunoterapii nowotworów. --- Gruczolakorak przewodowy trzustki (PDAC) jest jednym z najbardziej śmiertelnych rodzajów nowotworów złośliwych. nowotworów złośliwych. Poprzez szeroką stymulację układu odpornościowego, PDAC aktywuje zarówno zarówno przeciwnowotworowe odpowiedzi immunologiczne, jak i mechanizmy immunosupresyjne. Proponujemy, aby nowe strategie immunoterapeutyczne w leczeniu PDAC powinny być zaprojektowane tak, aby specyficznie neutralizować immunosupresyjne mikrośrodowisko guza.
Jakie rodzaje raka można rozpoznać i leczyć za pomocą immunoterapii?
Kiedy normalne komórki zamieniają się w komórki nowotworowe, niektóre antygeny na ich powierzchni ulegają zmianie. Komórki te, podobnie jak wiele komórek ciała, nieustannie uwalniają fragmenty białek ze swojej powierzchni do układu krążenia. Wśród tych białek często znajdują się antygeny nowotworowe.
Te wydalane antygeny wywołują działanie ze strony obrońców immunologicznych, w tym cytotoksycznych limfocytów T, komórek naturalnych zabójców i makrofagów. Według jednej z teorii, patrolujące komórki układu odpornościowego zapewniają ciągły nadzór całego organizmu, wyłapując i eliminując komórki, które ulegają złośliwej transformacji. Nowotwory rozwijają się, gdy ten nadzór immunologiczny załamuje się lub zostaje przeciążony.
Nowe podejście do leczenia nowotworów wykorzystuje przeciwciała, które zostały specjalnie stworzone do rozpoznawania określonych nowotworów, takich jak czerniak, białaczka, rak płuc, rak jelita grubego, rak piersi, rak głowy i rak trzustki.