Sygnał Eph/ephrin jest powiązany z różnymi rodzajami kluczowych procesów procesów nowotworowych, takich jak migracja, proliferacja i angiogeneza. W medulloblastoma, inwazyjne komórki nowotworowe charakterystycznie prowadzą do wczesnej nawrotów i pogorszenia rokowania. Na podstawie danych profilowania aktywności kinaz opublikowanych niedawno, postawiliśmy hipotezę o kluczowej roli systemu sygnalizacji Eph/efryny w inwazji rdzeniaka. W próbkach pierwotnego rdzeniaka zarodkowego stwierdzono zaobserwowano znacznie wyższą ekspresję EphB2 i ligandu efryny-B1 w porównaniu z prawidłowym móżdżkiem. Ponadto, linie komórkowe rdzeniaka wykazywały wysoką ekspresję EphA2, EphB2 i EphB4. Stymulacja komórek rdzeniaka z efryną-B1 spowodowała znaczny spadek adhezji komórek in vitro oraz wzrost zdolności do inwazji komórek wyrażających wysoki poziom EphB2. Linie komórkowe Linie komórkowe, które wykazywały fenotyp indukowany efryną B1, posiadały zwiększone poziomy fosforylowanego EphB2 i, w mniejszym stopniu, EphB4 po stymulacji. Zablokowanie ekspresji EphB2 przez krótką spinkę do włosów RNA całkowicie zniosło efekty indukowane przez ligand efryny na adhezję i migrację. Analiza transdukcji sygnału transdukcji sygnału zidentyfikowała p38, Erk i mTOR jako mediatory sygnałowe niższego szczebla potencjalnie indukujących fenotyp efryny-B1. Podsumowując, zaobserwowana deregulacja ekspresji Eph/efryny w medulloblastoma nasila fenotyp inwazyjny, sugerując potencjalną rolę fenotyp inwazyjny, sugerując potencjalną rolę w lokalnej inwazji komórek nowotworowych i tworzeniu przerzutów. powstawaniu przerzutów. --- Receptory Eph, największa podrodzina receptorowych kinaz tyrozynowych i ich ligandy efrynowe odgrywają ważną rolę w rozwoju układu nerwowego. ligandy efryny odgrywają ważną rolę w rozwoju układu nerwowego. Ostatnio, zostały zaangażowane w nowotworzenie różnych nowotworów. W tym badaniu, wykazaliśmy, że ekspresja efrynyA5 była dramatycznie obniżona w pierwotnych glejakach w porównaniu z normalnymi tkankami. Wymuszona ekspresja efrynyA5 zmniejszała nowotworowość ludzkich komórek glejaka U373. Receptor naskórkowego czynnika wzrostu receptor (EGFR), który często działa jako onkoproteina w glejaku, był znacznie zmniejszona w komórkach glejaka transfekowanych efrynąA5, a obie cząsteczki wykazywały wzajemnie wykluczający się wzór ekspresji w pierwotnych próbkach glejaka. Stwierdziliśmy, że efrynaA5 zwiększała wiązanie c-Cbl do EGFR, promując w ten sposób ubikwitylację i degradację receptora. degradację receptora. Leczenie efrynąA5-Fc lub EphA2-Fc symulujące dwukierunkową sygnalizację dwukierunkowa sygnalizacja układu Eph/efryna spowodowała zmniejszenie EGFR. To badanie wykazało, że efrynaA5 działała jako supresor nowotworu w glejaku, a jej negatywna regulacja EGFR przyczyniła się do efektów supresyjnych. Ponadto do zidentyfikowania nowego mechanizmu leżącego u podstaw supresorowej aktywności nowotworu efrynyA5, wykazaliśmy również wzajemne oddziaływanie między różnymi rodzinami receptorowych kinaz tyrozynowych w glejaku. Odkrycia te mogą poprawić strategie terapeutyczne dla glejaka. --- TŁO i CEL: EphrinB2 jest nowym czynnikiem angiogennym. EphrinB2 i jego receptor receptor EphB4 ulegają ekspresji w kilku rodzajach komórek nowotworowych i korelują z nowotworami i neoangiogenezą. Badanie to zostało zaprojektowane w celu zbadania charakterystyki ekspresji białek EphB4 i EphrinB2 w gwiaździakach. METODY: Podwójnie znakowana immunofluorescencja została wykorzystana do wykrycia koekspresji białek EphB4/EphrinB2. EphB4/EphrinB2 z białkiem kwasu fibrylarnego gleju (GFAP) lub białkiem CD34 w 35 świeżych próbkach glejaka i 2 rodzajach ludzkich linii komórkowych glejaka (CHG-5 i SHG-44). WYNIKI: Białka EphB4/EphrinB2 i CD34 ulegały koekspresji w niektórych zrębach guza mikronaczyniach nowotworowych i głównie w komórkach śródbłonka. Koekspresja białek EphB4/EphrinB2 i białek GFAP zauważono również w komórkach nowotworowych i 2 liniach komórkowych glejaka liniach komórkowych glejaka. W słabo zróżnicowanych komórkach SHG-44 średnia intensywność fluorescencji intensywność EphB4 wynosiła 72,48+/-33,78, a intensywność EphrinB2 wynosiła 96,80+/-36,98, oba wyższe niż w dobrze zróżnicowanych komórkach CHG-5 (56,7+/-21,7 i 53.6+/-18.8). Jednak intensywność zielonej fluorescencji GFAP w komórkach SHG-44 wynosiła 22,3+/-15,3, podczas gdy w komórkach CHG-5 wynosiła 47,5+/-16,7. WNIOSEK: Ekspresja białek EphB4 i EphrinB2 może być związana ze stopniem zróżnicowania komórek nowotworowych. stopniem zróżnicowania komórek nowotworowych. --- TŁO: Glejaki złośliwe są śmiertelnymi nowotworami, wysoce zależnymi od angiogenezy, a możliwości leczenia i rokowania nadal pozostają złe dla pacjentów z nawracającym glejakiem wielopostaciowym (GBM). Ephs i ephrins mają wiele dobrze zdefiniowane funkcje podczas rozwoju embrionalnego ośrodkowego układu nerwowego takich jak mapowanie aksonów, migracja komórek grzebienia nerwowego, segmentacja tyłomózgowia i tworzenie tworzenie synaps, a także fizjologiczną i nieprawidłową angiogenezę. Gromadzące się dowody wskazują, że Eph i efryny są często nadekspresji w różnych typach nowotworów, w tym GBM. Jednak ich rola w pozostaje kontrowersyjna, ponieważ zarówno promotor wzrostu guza, jak i potencjał potencjał supresorowy został przypisany Eph i efrynom, podczas gdy funkcja EphA7 w patogenezie GBM pozostaje w dużej mierze nieznana. METODY: W tym badaniu zbadaliśmy immunohistochemiczną ekspresję EphA7 w serii 32 pierwotnych i nawracających GBM i skorelowaliśmy ją z klinicznymi parametrami patologicznymi i wynikami pacjentów. Ponadto, wewnątrz guza gęstość mikronaczyniową (MVD) określono ilościowo za pomocą immunobarwienia dla śródbłonka markera komórek śródbłonka - czynnika von Willebranda (vWF). WYNIKI: Nadekspresja białka EphA7 była predyktorem niekorzystnego wyniku leczenia u pacjentów z GBM, niezależnie od ekspresji MVD (p = 0,02). Co więcej, wysoka gęstość MVD, a także wyższa ekspresja EphA7 przewidywały wynik choroby dokładniej niż sama zmienna EphA7 (p = 0,01). Nie stwierdzono korelacji między MVD a przeżyciem całkowitym lub przeżyciem wolnym od nawrotu (p > 0,05). Zaobserwowano jednak statystycznie istotną korelację między niższym MVD a nawrotem guza (p = 0,05). a nawrotem nowotworu (p = 0,003). WNIOSEK: Immunohistochemiczna ocena tkankowego EphA7 dostarcza ważnych informacji prognostycznych w GBM i uzasadniałaby jego zastosowanie jako markera zastępczego marker do badania przesiewowego pacjentów pod kątem terapii inhibitorami kinazy tyrozynowej. --- Kinazy tyrozynowe receptora Eph i ligandy efryny były szeroko badane pod kątem pod kątem ich roli w procesach rozwojowych. W ostatnich latach receptory Eph i efryny zostały uznane za integralnych graczy w powstawaniu i progresji nowotworów. i progresji nowotworów. Wśród nich są EphA2 i ephrinA1, które są zaangażowane w rozwój i utrzymanie wielu różnych typów nowotworów. rozwój i utrzymanie wielu różnych typów guzów litych. Funkcja Funkcja EphA2 i ephrinA1 w nowotworzeniu i progresji nowotworu jest złożona i wydaje się być zależna od typu komórek i mikrośrodowiska. Te zmienne wpływają na ekspresję białek EphA2 i ephrinA1, szlaki, przez które przez które indukują sygnalizację, oraz na funkcjonalne konsekwencje tej sygnalizacji na zachowanie komórek nowotworowych i komórek związanych z nowotworem. Niniejszy przegląd w szczególności skupi się na rolach, jakie EphA2 i ephrinA1 odgrywają w różnych typach komórek, które przyczyniają się do złośliwości guzów litych, z naciskiem na możliwości terapeutycznego ukierunkowania. --- TŁO: Receptory Eph i ich ligandy, efryny, reprezentują dużą klasę cząsteczek komunikacji komórka-komórka. klasę cząsteczek komunikacji komórka-komórka z dobrze zdefiniowanymi funkcjami rozwojowymi funkcje. Ich rola w zdrowych tkankach dorosłych i chorobach człowieka jest nadal w dużej mierze nieznana. jest nadal w dużej mierze nieznana, chociaż postulowano różne role w kancerogenezie. METODY: Stworzyliśmy zestaw fluorescencyjnych sond PCR i starterów do definicji indywidualnych profili ekspresji genów 12 różnych receptorów Eph i 8 efryn w 13 różnych zdrowych tkankach. Profile ekspresji mRNA zostały w ludzkich nowotworach płuc, jelita grubego, nerek, wątroby i mózgu. WYNIKI: Rodzina receptorów Eph/efryn była szeroko wyrażana w dorosłych tkankach tkankach z wzorcami specyficznymi dla narządów: EphB6 był najwyższy w grasicy, co jest zgodne z zaangażowaniem w dojrzewanie komórek T. Mózg i jądra miały wspólny EphA6, EphA8 i EphB1 były najbardziej widoczne. EphA7 miał wysoką obfitość w naczyniach nerkowych. Ephrin-A3 był 26-krotnie regulowany w górę w raku płuc, a EphB2 9-krotnie w raku wątrobowokomórkowym. EphA8 był regulowany w dół w raku okrężnicy, a EphA1/EphA8 był regulowany w dół w glejakach. glejakach. WNIOSEK: Geny Eph/Ephrin ulegają powszechnej ekspresji we wszystkich dorosłych narządach z pewnymi wzorcami specyficznymi dla narządów. Ponieważ ich funkcja w dorosłych tkankach pozostaje nieznana, dalsza analiza ich roli w chorobie może ujawnić nowe poza ich dobrze zdefiniowanym znaczeniem w rozwoju. --- Zbadaliśmy obecność EphA2 i jej ligandu, ephrinA1, w glejaku wielopostaciowym (GBM), złośliwym nowotworze multiforme (GBM), złośliwym nowotworze komórek glejowych i prawidłowym mózgu. My również początkowo zbadaliśmy funkcjonalne znaczenie interakcji między EphA2 i efrynąA1 w komórkach glejaka. Ekspresja i lokalizacja EphA2 i ephrinA1 w ludzkim GBM i prawidłowym mózgu zbadano za pomocą Western blotting, immunofluorescencji i immunohistochemii. Funkcjonalna rola EphA2 została zbadano poprzez ocenę stanu aktywacji receptora i wpływu efrynyA1 na niezależny od zakotwiczenia wzrost i inwazyjność komórek GBM. Stwierdziliśmy, że EphA2 jest podwyższony w około 90% próbek GBM i linii komórkowych, ale nie w normalnym mózgu. linii komórkowych, ale nie w normalnym mózgu, podczas gdy efrynaA1 była obecna na stałym niskim poziomie zarówno w GBM, jak i normalnym mózgu. zarówno w GBM, jak i w normalnym mózgu. EphA2 była aktywowana i fosforylowana przez efrynęA1 w komórkach GBM. Ponadto, efrynaA1 indukowała wyraźny, zależny od dawki hamujący wpływ na niezależny od zakotwiczenia wzrost i inwazyjność komórek GBM komórek GBM z wysoką nadekspresją EphA2, czego nie zaobserwowano w komórkach z niską ekspresją receptora. poziomy receptora. Tak więc, EphA2 jest zarówno specyficznie nadeksprymowany w GBM i wyraża się różnie w odniesieniu do swojego liganda, efrynyA1, co może odzwierciedlać procesy onkogenne komórek glejaka złośliwego. EphA2 wydaje się być funkcjonalnie ważna w komórkach GBM, a zatem może odgrywać ważną rolę w patogenezie GBM. patogenezie GBM. W związku z tym, EphA2 stanowi nowy marker i nowy cel dla rozwoju terapii molekularnych przeciwko GBM. --- Ligand efrynyA1 wywiera działanie antyonkogenne w komórkach nowotworowych poprzez aktywację i regulację w dół receptora EphA2 i został opisany jako białko zakotwiczone w błonie białko zakotwiczone w błonie, wymagające klastrowania dla swojej funkcji. Jednakże, podczas gdy badając system ephrinA1/EphA2 w patobiologii glejaka wielopostaciowego (glioblastoma glejaka wielopostaciowego (GBM), odkryliśmy, że efrynaA1 jest uwalniana z komórek GBM i piersi jako rozpuszczalne, monomeryczne białko i jest funkcjonalną formą ligandu w tym stanie. ligandu w tym stanie. Kondycjonowana pożywka zawierająca rozpuszczalny monomer ephrinA1 powodował internalizację i downregulację EphA2, dramatyczną zmianę morfologii komórek i supresję morfologii komórek i supresję szlaku Ras-MAPK. Co więcej, rozpuszczalna monomeryczna efrynaA1 była funkcjonalna w kontekście fizjologicznym, wywołując zapaść stożków wzrostu neuronów embrionalnych. Stwierdziliśmy również, że efrynaA1 jest usuwana z błony plazmatycznej błony komórkowej komórek GBM, co wiąże się z działaniem metaloproteazy. metaloproteazy. Zatem ligand efrynyA1 może rzeczywiście funkcjonować jako rozpuszczalny monomer i może działać w sposób parakrynny na receptor EphA2 bez potrzeby dla interakcji sokstakrynnych. Odkrycia te mają ważne implikacje dla dalsze rozszyfrowanie funkcji tych białek w patologii i fizjologii, a także do projektowania terapii przeciwnowotworowych opartych na efrynieA1 i EphA2. terapeutyków przeciwnowotworowych. --- Aby odkryć molekularne czynniki inwazji glejaka, dwa różne fenotypy komórek glejaka (GBM) (komórki inwazyjne i komórki rdzenia guza) zostały zebrane z 19 próbek GBM przy użyciu mikrodysekcji laserowej. Wyizolowane RNA poddano profilowaniu ekspresji całego profilowanie ekspresji ludzkiego genomu w celu zidentyfikowania genów o różnej ekspresji. Analiza wzbogacania ścieżek podkreśliła dwukierunkowy układ receptor/ligand system kinazy tyrozynowej, EphB/efryna-B, jako najściślej powiązany z fenotypem komórek inwazyjnych. fenotypem komórek inwazyjnych. Kliniczne znaczenie genów efryny-B zostało potwierdzone w zbiorze danych ekspresji klinicznie adnotowanym zestawie danych ekspresji 195 próbek z biopsji mózgu. Poziomy efryny-B1 i -B2 były znacząco wyższe w GBM (n = 82) niż w normalnym mózgu (n = 24). normalnym mózgu (n = 24). Analiza Kaplana-Meiera wykazała, że poziomy ekspresji efryny-B2, ale nie efryna-B1, poziomy ekspresji były istotnie związane z krótkoterminowym przeżyciem w złośliwych gwiaździakach (n = 97, p = 0,016). W próbkach ludzkiego guza mózgu ludzkiego guza mózgu, produkcja i fosforylacja efryny-B2 były wysokie w GBM. Immunohistochemia wykazała lokalizację efryny-B2 głównie w komórkach GBM ale nie w prawidłowym mózgu. Wysoce inwazyjna linia komórkowa glejaka, U87, wyrażała wysoki poziom poziom efryny-B2 w porównaniu ze stosunkowo mniej inwazyjnymi liniami komórkowymi. Leczenie chimerą EphB2/Fc dodatkowo zwiększyło migrację i inwazję komórek U87, podczas gdy leczenie przeciwciałem blokującym efrynę-B2 znacznie spowolniło migrację i inwazję. migrację i inwazję. Wymuszona ekspresja efryny-B2 w linii komórkowej U251 stymulowała migrację i inwazję in vitro i ex vivo, jednocześnie z fosforylacją tyrozyny efryny-B2. Wyniki te pokazują, że wysoka ekspresja efryny-B2 jest silnym predyktorem krótkoterminowego przeżycia i że efryna-B2 odgrywa kluczową rolę w inwazji glejaka, czyniąc ten szlak sygnałowy jako potencjalny cel terapeutyczny. --- Wcześniej wykazaliśmy, że receptorowa kinaza tyrozynowa EphA2 jest ulega nadekspresji w glejaku wielopostaciowym (GBM) i stanowi nowy, atrakcyjny cel terapeutyczny w leczeniu guzów mózgu. Tutaj opracowaliśmy opracowaliśmy środek ukierunkowany na EphA2, ephrinA1-PE38QQR, nową cytotoksynę złożoną z ephrinA1, ligandu z ephrinA1, ligandu dla EphA2, i PE38QQR, zmutowanej formy egzotoksyny Pseudomonas aeruginosa egzotoksyny A. EphrinA1-PE38QQR wykazywał silne i zależne od dawki zabijanie komórek GBM z nadekspresją EphA2. komórek GBM z nadekspresją receptora EphA2 w testach żywotności komórek i przeżywalności klonogennej. przeżywalności komórek, ze średnim IC(50) około 10(-11) mol/L. Koniugat koniugat był również wysoce skuteczny w zabijaniu komórek raka piersi i prostaty z nadekspresją EphA2. Cytotoksyczne działanie ephrinA1-PE38QQR było specyficzne, ponieważ był neutralizowany przez nadmiar ligandów EphA2. Ponadto, normalne ludzkie komórki śródbłonka i komórki raka piersi, które nie wykazują nadekspresji EphA2, jak również komórki GBM, które mają obniżoną regulację EphA2, nie były podatne na cytotoksynę. cytotoksynę. Cytotoksyczność za pośrednictwem EphrinA1-PE38QQR indukowała apoptozę zależną od kaspaz. apoptozę, która jednak nie była odpowiedzialna za śmierć komórek w odpowiedzi na koniugat. koniugat. Ponadto koniugat nie wywoływał zmian w aktywności szlaków przeżycia, takich jak szlaków przeżycia, takich jak 3-kinaza fosfoinozytydowa, mierzona przez fosforylację AKT fosforylacji. Jest to pierwsza próba stworzenia terapii cytotoksycznej przy użyciu ligandów efryny obu klas (A lub B) sprzężonych z toksyną bakteryjną. toksyną bakteryjną. EphrinA1-PE38QQR jest bardzo silny i specyficzny, powoduje śmierć komórki, która jest niezależną od kaspaz i stanowi podstawę do dalszego rozwoju cytotoksyn ukierunkowanych na EphA2. --- Kinazy tyrozynowe receptora Eph i ich ligandy, efryny, pośredniczą w procesach neurorozwojowych, takich jak procesy neurorozwojowe, takie jak tworzenie granic, prowadzenie aksonów, aksonów, waskulogeneza i migracja komórek. Określiliśmy profile ekspresji członków rodziny członków rodziny Eph w pięciu liniach komórkowych glejaka w warunkach migrujących i niemigrujących warunkach. MRNA EphB2 ulegało nadekspresji we wszystkich pięciu podczas migracji (1,2-2,8 razy). Stwierdziliśmy obfite białko EphB2, jak również silną fosforylację EphB2 w migrujących komórkach U87. Obrazowanie konfokalne wykazało, że EphB2 zlokalizowane w lamellipodiach ruchliwych komórek U87. Leczenie chimerą efryny B1/Fc stymulowało migrację i inwazję komórek U87, podczas gdy leczenie przeciwciałem przeciwciałem blokującym EphB2 znacząco hamowało migrację i inwazję. Wymuszona ekspresja EphB2 w komórkach U251 stymulowała migrację i inwazję komórek oraz zmniejszoną adhezję wraz z fosforylacją tyrozyny EphB2. U251 transfekowane EphB2 wykazywały bardziej rozproszony i wyraźniejszy wzrost inwazyjny w mózgu szczura ex vivo. wzrost w wycinku mózgu szczura ex vivo. W próbkach ludzkiego guza mózgu ekspresja EphB2 była wyższa w glejakach niż w gwiaździakach o niskim stopniu złośliwości lub normalnym mózgu. mózgu; wzorce fosforylowanego EphB2 odpowiadały poziomom ekspresji. Laserowa laserowa mikrodysekcja inwazyjnych komórek glejaka ujawniła podwyższony poziom EphB2 mRNA (1,5-3,5-krotnie) w 7 z 7 próbek biopsyjnych. Immunohistochemia wykazała lokalizację EphB2 głównie w komórkach glejaka (56 z 62 przypadków) a nie w prawidłowym mózgu. Jest to pierwszy dowód na to, że migrujące komórki komórki glejaka wykazują nadekspresję EphB2 in vitro i in vivo; migracja i inwazja glejaka są promowane przez aktywację są promowane przez aktywację EphB2 lub hamowane przez blokowanie EphB2. Dysregulacja ekspresji lub funkcji EphB2 może leżeć u podstaw inwazji glejaka. --- Kinazy tyrozynowe receptora Eph są zaangażowane w rozwój układu nerwowego. Ligandy Eph zwane efrynami, są białkami transbłonowymi, które wiążą się z receptorami Eph, których wzajemna aktywacja powoduje odpychające efekty we wzajemnie stykających się komórkach. kontaktujących się komórkach. Wcześniej wykazaliśmy, że nadekspresja EphB2 w komórkach glejaka zwiększa inwazję komórek. zwiększa inwazję komórek. Tutaj profile ekspresji członków rodziny efryny-B zostały określone w czterech liniach komórkowych glejaka i w inwazyjnych komórkach glejaka zebranych metodą mikrodysekcji laserowej. Efryna-B3 mRNA była w komórkach migrujących czterech z czterech linii komórkowych glejaka (1,3- do 1,7-krotnie) i w inwazyjnych komórkach nowotworowych ośmiu z ośmiu próbek biopsyjnych (1,2- do 10,0 razy). Wymuszona ekspresja efryny-B3 w liniach komórkowych o niskiej ekspresji (U87, T98G) stymulowała migrację i inwazję komórek in vitro i ex vivo, jednocześnie z fosforylacją tyrozyny efryny-B3. W liniach komórkowych o wysokiej ekspresji (U251, SNB19), efryna-B3 kolokalizowała z Rac1 do lamellipodii ruchliwych komórek typu dzikiego. komórek. Komórki transfekowane małym interferującym RNA (siRNA) efryny-B3 wykazywały znaczące zmiany morfologiczne i zmniejszoną inwazję in vitro i ex vivo. Zmniejszenie ekspresji endogennej efryny-B3 zniosło wzrost migracji i inwazji indukowanej przez EphB2/Fc, wskazując, że zwiększona inwazja jest zależna od aktywacji efryny-B3. aktywacji efryny-B3. Ponadto, stosując test ściągania Rac1-GTP, wykazaliśmy, że że efryna-B3 jest związana z aktywacją Rac1. Redukcja Rac1 przez siRNA zanegowało zwiększoną inwazję przez dodanie EphB2/Fc. W ludzkich próbkach glejaka ludzkim glejaku, ekspresja i fosforylacja efryny-B3 korelowały ze wzrostem stopniem zaawansowania nowotworu. Immunohistochemia ujawniła silne barwienie dla fosforylowanej efryny-B i efryny-B3 w inwazyjnych komórkach glejaka. Dane te pokazują, że ekspresja efryny-B3 i sygnalizacja przez Rac1 są krytycznie ważne dla inwazji glejaka. --- Receptory Eph, największe receptorowe kinazy tyrozynowe, i ich ligandy efryny odgrywają ważną rolę w prowadzeniu aksonów i migracji komórek podczas rozwoju układu nerwowego. układu nerwowego. Ostatnio stwierdzono, że cząsteczki te są również zaangażowane w w nowotworzenie różnych rodzajów nowotworów. W tym badaniu wykazaliśmy, że ekspresja efryny-A1 była dramatycznie obniżona w liniach komórkowych glejaka i w pierwotnych glejakach w porównaniu z dopasowanymi normalnymi tkankami. Wymuszona ekspresja efryny-A1 osłabiała migrację komórek, proliferację komórek i wzrost niezależny od adhezji w ludzkich komórkach glejaka U251. EphA2, receptor dla efryny-A1 i onkoproteiny, był znacznie zmniejszony w komórkach glejaka transfekowanych efryną-A1. komórkach glejaka. Nadekspresja efryny-A1 stymulowała aktywację EphA2 przez fosforylację i prowadziła do jego degradacji. Ponadto, ogniskowa kinaza adhezyjna (FAK), znana cząsteczka niższego rzędu EphA2, była również regulowana w dół w komórkach transfekowanych efryną-A1. Wyniki te sugerują, że efryna-A1 służy jako krytyczny negatywny regulator w nowotworzeniu glejaków poprzez regulację w dół EphA2 i FAK, które mogą stanowić potencjalnie cenne cele dla interwencji terapeutycznej. interwencji. --- EphrinA1 jest ligandem związanym z glikozylofosfatydyloinozytolem (GPI) dla receptora EphA2 którego nadekspresja występuje między innymi w glejaku wielopostaciowym (GBM). Aktywacja receptora przez efrynęA1 prowadzi do tłumienia onkogennych właściwości komórek GBM. właściwości komórek GBM. Udokumentowaliśmy, że monomeryczna funkcjonalna forma ephrinA1 jest uwalniana z komórek nowotworowych i w ten sposób zbadaliśmy mechanizm uwalniania uwalniania efrynyA1 i pierwotną sekwencję białka. Wykazaliśmy tutaj, że wiele metaloproteaz (MMP) jest w stanie rozszczepić efrynęA1, w szczególności MMP-1, -2, -9 i -13. Rozszczepienie proteolityczne, które uwalnia efrynęA1, zachodzi w trzech pozycjach w pobliżu C-końca. w trzech pozycjach w pobliżu końca C, tworząc trzy formy zakończone waliną-175, histydyną-177 lub seryną-178. Ponadto, usunięcie aminokwasów 174 do 181 lub 175 do 181 daje efrynęA1, która nadal jest związana z GPI, ale nie jest uwalniana przez proteolizę, podkreślając konieczność aminokwasów 175 do 181 do uwolnienia z błony. Ponadto, rekombinowana efrynaA1 kończąca się na reszcie 175 zachowuje aktywność wobec receptora EphA2. Odkrycia te sugerują mechanizm uwalniania i dostarczają dowodów na istnienie kilku form monomerycznych ephrinA1. Co więcej, efrynaA1 powinna być skrócona co najmniej do aminokwasu 175 w fuzjach lub koniugatach z innymi cząsteczkami, aby zapobiec prawdopodobnej proteolizie proteolizie w środowisku fizjologicznym i patobiologicznym.
Czy efryny odgrywają rolę w raku mózgu?
Receptory Eph i ligandy efryny są zaangażowane w rozwój ośrodkowego układu nerwowego. Ich ekspresja jest często regulowana w górę w guzach mózgu i mogą być uważane za markery molekularne do diagnozowania guzów inwazyjnych i przerzutowych. Istnieją jednak również doniesienia opisujące obniżoną regulację rodziny Eph/efryn w raku mózgu.