W tym badaniu zbadano wiązanie RNA in vitro przez członków rodziny 70-kDa białek szoku cieplnego (Hsp) ssaków. szoku cieplnego (Hsp). Pokazujemy, że białka Hsp/Hsc70 i Hsp110 preferencyjnie wiązały RNA bogate w AU in vitro. Hamowanie wiązania RNA przez ATP sugeruje zaangażowanie N-końcowej domeny wiążącej ATP. Używając mutantów delecyjnych białka Hsp110, rozbieżnego członka rodziny Hsp70, wiązanie RNA zostało zlokalizowane w N-końcowej domenie wiążącej ATP cząsteczki. Domena C-końcowa domena wiążąca peptydy nie wiązała RNA, ale jej zaangażowanie przez substrat peptydowy peptydowym substratem znosiło wiązanie RNA przez N-końcowy koniec białka. Co ciekawe, usunięcie C-końcowej struktury alfa-helikalnej lub domeny domena alfa-pętli unikalna dla Hsp110 bezpośrednio za domeną wiążącą peptyd domeny, ale nie obu, spowodowało znacznie zwiększone wiązanie RNA w porównaniu z białkiem typu dzikiego. Wreszcie, aktywność 70-kDa została immunoprecypitowana z kompleksów RNA-białko utworzonych in vitro między białkami cytoplazmatycznymi człowieka limfocytów i RNA bogatego w AU. Odkrycia te potwierdzają koncepcję, że niektóre białka szoku cieplnego mogą działać jako jednostki wiążące RNA in vivo, aby kierować odpowiednim fałdowanie substratów RNA dla późniejszych procesów regulacyjnych, takich jak degradacja mRNA degradacji i/lub translacji.
Jak Hsp70 i Hsp110 wpływają na stabilność mRNA?
Hsp70 i Hsp110 działają jako jednostki wiążące RNA in vivo, aby kierować odpowiednim fałdowaniem substratów RNA dla późniejszych procesów regulacyjnych, takich jak degradacja mRNA i/lub translacja.