CELE: W tym badaniu badamy powiązania obniżonego poziomu hormonów tarczycy tarczycy ze stanem zapalnym, wyniszczeniem i przeżyciem u biochemicznie pacjentów w stanie eutyreozy ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD). PROJEKT: Po wykluczeniu 23 pacjentów z hormonem tyreotropowym (TSH) wartości poza normalnym zakresem (0,1-4,5 mIU L(-1)), 187 klinicznie i biochemicznie pacjentów z ESRD w stadium 5 rozpoczynających dializoterapię było obserwowanych przez obserwowano przez medianę 20 (zakres 1-60) miesięcy. Pomiary całkowitych i wolnych i wolnych form hormonów tarczycy, s-albuminy, hs-CRP, interleukiny (IL)-6, naczyniowej cząsteczki adhezyjnej cząsteczki adhezyjnej (VCAM)-1 i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) były na początku badania. WYNIKI: W tej populacji 17 z 210 pacjentów (8%) zostało zdefiniowanych jako subklinicznie niedoczynność tarczycy. Analiza wieloczynnikowa, zgodnie z krzywymi charakterystyki operacyjnej (ROC) wykazała, że śmiertelność najlepiej przewidywała przez całkowitą trijodotyroninę (T3). Przy zastosowaniu poziomów odcięcia uzyskanych z ROC, niskie poziomy T3 były związane ze zwiększonym stanem zapalnym (wyższe hs-CRP, IL-6 i VCAM-1) oraz niższym stężeniem zarówno s-albuminy, jak i IGF-1. Wreszcie, niski poziom T3 ale nie niski poziom wolnej trijodotyroniny, był związany z gorszym stanem ogólnym (współczynnik prawdopodobieństwa = 45,4; P < 0,0001) i śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych (współczynnik prawdopodobieństwa = 47,8; P < 0,0001) po uwzględnieniu czynników zakłócających. WNIOSEK: Badanie to wykazało, że niskie poziomy T3 są niezależnymi predyktorami a także śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z eutyreozą biochemiczną. pacjentów z biochemicznie eutyreozą, być może ze względu na ścisły związek ze stanem zapalnym. Na podstawie tych wyników, wykorzystanie poziomów T3 w badaniach oceniających związek między dysfunkcją tarczycy a ryzykiem śmiertelności. --- Trzydziestu ośmiu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, którzy byli dializowani w programie poddano badaniom czynności tarczycy i stanu metabolicznego. Średnie wartości stężenia całkowitej i wolnej tyroksyny (T4) oraz globuliny wiążącej tyroksynę były w granicach normy. globuliny mieściły się w granicach normy. Chociaż średnie całkowite stężenie stężenie trijodotyroniny (T3) w surowicy było prawidłowe, 43% grupy miało niskie stężenie T3, a 54% miało niskie stężenie wolnej T3 w surowicy. Stężenie tyreotropiny w surowicy (TSH) w surowicy były prawidłowe u wszystkich z wyjątkiem czterech osób, które miały bardzo niewielkie podwyższone. Stan metaboliczny oceniano za pomocą różnych testów metabolicznych; średnie wartości dla każdego z tych testów były prawidłowe. średnie wartości dla każdego z tych testów były prawidłowe, a wyniki indeksu klinicznego wskazywały, że wszyscy pacjenci byli w stanie eutyreozy. Wyniki testów metabolicznych były były podobne u pacjentów z niskimi i prawidłowymi stężeniami T3 w surowicy. Niskie stężenia T3 w surowicy nie odzwierciedlały dokładnie stanu metabolicznego u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. z przewlekłą niewydolnością nerek, podczas gdy stężenia wolnej T4 i TSH w surowicy były wiarygodnymi wskaźnikami stanu tarczycy. wiarygodnymi wskaźnikami stanu tarczycy. --- CEL: Celem tego badania była analiza częstości występowania, znaczenia klinicznego i implikacji prognostycznych znaczenie kliniczne i implikacje prognostyczne zmian w testach czynności tarczycy (TFT) tarczycy (TFT) u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek (AKI). METODY: Prospektywne badanie przeprowadzono u pacjentów hospitalizowanych z powodu AKI przez 2 kolejne lata. TFT (tyreotropina w surowicy [TSH], wolna tyroksyna [FT4] i całkowite stężenie trijodotyroniny [T3]) wykonano u każdego pacjenta w 3 przy przyjęciu, przy wypisie ze szpitala i podczas pierwszej wizyty ambulatoryjnej. ambulatoryjnej. TFT były powiązane z danymi klinicznymi i analitycznymi. Trzydziestu pięciu pacjentów (16 kobiet [45,7%], średni wiek ± SD, 65,2 ± 18,0 lat) z AKI (kreatynina 5,6 ± 2,2 mg/dl). Było 10 (28,6%), 10 (28,6%), 11 (31,4%) i 4 (11,4%) pacjentów z AKI. (11,4%) pacjentów odpowiednio z przednerkowym, nerkowym, mieszanym (przednerkowym i nerkowym) i nadnerkowym AKI. AKI, odpowiednio. WYNIKI: Całkowita częstość występowania zmian w TFT wyniosła 82,9% (n=29). Spośród nich, najczęściej (n=13, 37,1%) występował zespół eutyreozy (ESS) z niskim poziomem T3. derangement. W całej grupie pacjentów mediana TSH (0,93 µU/ml, (0,93 µU/ml, zakres międzykwartylowy 0,35-2,27 µU/ml) i średnie FT4 (1,2 ± 0,3 ng/dL) były prawidłowe, natomiast średnie stężenie T3 było niskie (0,7 ± 0,1 ng/ml). TSH, FT4 i T3 były podobne w różnych typach AKI. W prostej analizie regresji stwierdziliśmy ujemną korelację korelację tylko między TSH a stężeniem mocznika w surowicy (ro=-0,382; p=0,024). Przy wypisie ze szpitala (mediana pobytu w szpitalu 6 dni; zakres 2-10 dni), TFT wykazał istotne zmiany tylko w stężeniu T3 (0,8 ± 0,3 ng/ml, p=0,013). W W tym momencie odsetek pacjentów z prawidłowymi TFT wzrósł z 17,1% w punkcie do 40% przy wypisie, a następnie do 66,7% podczas pierwszej wizyty ambulatoryjnej. Nie stwierdzono związku między obecnością i rodzajem zmian w TFT a czynnikami klinicznymi (płeć, wiek, osobowość). czynnikami klinicznymi (płeć, wiek, cukrzyca i/lub nadciśnienie tętnicze w wywiadzie, liczba i rodzaj stosowanych leków, liczba oznak i objawów w momencie rozpoznania AKI, oraz stopień, rodzaj i przyczyna AKI) lub czynniki prognostyczne (pobyt w szpitalu, powrót czynności nerek, konieczność leczenia nerkozastępczego za pomocą hemodializy, rozwój i stopień resztkowej przewlekłej niewydolności nerek oraz śmiertelność) związane z AKI. WNIOSKI: Ponad 80% pacjentów z AKI wykazuje zmiany w TFT. Najczęstszym najczęstszym zaburzeniem jest ESS (~70%), głównie zespół niskiego poziomu T3, który występuje u około jednej jednej trzeciej pacjentów ze zmienionym TFT. ESS ustępuje samoistnie wraz z poprawą czynności nerek. nerek. Obecność zmian TFT wydaje się nie być związana z klinicznymi i prognostycznymi implikacjami u pacjentów z AKI. --- Wstęp: Niski poziom T3 jest częstą zmianą u pacjentów z ESRD. To zaburzenie zostało niedawno powiązane ze stanem zapalnym u pacjentów hemodializowanych. Nie zbadano, czy związek ten jest prawdziwy u pacjentów dializowanych otrzewnowo. badane. METODY: Zbadaliśmy związek między stanem zapalnym niskiego stopnia [IL-6, białko C-reaktywne (CRP) i poziomy albuminy w surowicy] a wolną trójjodotyroniną (fT3) w kohorcie 41 pacjentów z CAPD (średni wiek, 66 lat; M, 26; F, 15) bez niewydolności serca i chorób współistniejących niewydolności serca i chorób współistniejących. WYNIKI: Pacjenci z CAPD mieli niższe poziomy fT3 (2,7 +/- 0,8 pg/ml) niż osoby zdrowe (3,7 +/- 1 pg/ml). (3,7 +/- 1,0 pg/ml, P < 0,001) w podobnym wieku. Poziomy wolnego T3 były bezpośrednio związane z albuminami surowicy (r = 0,52, P = 0,001) i odwrotnie do IL-6 (r = -0,30, P = 0,05) i CRP (r = -0,54, P < 0,001). Wiek (r = -0,61, P < 0,001), poziom hemoglobiny (r = 0,32, P = 0,05) i rozkurczowe ciśnienie krwi (r = 0,50, P = 0,001) były również związane z fT3. W modelach regresji wielokrotnej z uwzględnieniem wszystkich zmiennych związanych z fT3, CRP i albumina pozostały niezależnymi korelatami fT3. niezależne korelaty fT3. Podczas obserwacji (2,8 +/- 1,7 roku) zmarło 27 pacjentów. pacjentów zmarło. Poziom fT3 w osoczu był niższy u pacjentów, którzy zmarli (2,5 +/- 0,8 pg/ml) w porównaniu z osobami, które przeżyły (3,3 +/- 0,5 pg/ml P = 0,001). W analizach Coxa, fT3 był istotnym czynnikiem predykcyjnym śmiertelności niezależnym od głównych tradycyjnych jak i nietradycyjnych czynników ryzyka. WNIOSKI: Związek między fT3, CRP i albuminami w surowicy sugeruje, że niedożywienie może być zaangażowane w zespół niskiego poziomu T3 u pacjentów z CAPD pacjentów z CAPD. Dysfunkcja tarczycy może być zaangażowana w patogenny szlak który łączy mikrozapalenie z przeżyciem u pacjentów z PD. --- Autorzy zbadali poziom T3, T4 i TTH w surowicy u 30 pacjentów w stanie eutyreozy z przewlekłą niewydolnością nerek (CRI), podzielonych na trzy grupy po 10 pacjentów. I grupa obejmuje pacjentów z CRI II i III stopnia bez dializoterapii, pacjenci z CRI leczenia, pacjenci z CRI są włączeni do grupy II, będąc pod leczeniu hemodializami od 5 do 12 miesięcy, a do grupy III - pacjenci dializowani trzy i więcej lat. Niskie średnie wartości T3 - 0,65 mg/ml ustalono tylko w pierwszej grupie; u 8 pacjentów na 10 badanych wartości były poniżej dolnej granicy normy. dolnej granicy normy. Chociaż wartości T4 w pierwszej grupie mieściły się w granicach normy (5,87 mg/ml). w granicach normy (5,87 mkg/100 ml), to były one poniżej średnich wartości prawidłowych (8,5 mkg/100 ml) i niższe, z istotnością statystyczną (punkt mniejszy niż 0,025) w porównaniu z pozostałymi dwiema grupami. Wartości T3 i T4 w obu grupach pacjentów dializowanych grupach dializowanych mieściły się w granicach normy niezależnie od czasu trwania dializy. czasu trwania dializy. U żadnego z pacjentów z trzech badanych grup, stwierdzono odchyleń w poziomie TTH. Autorzy wyciągnęli wniosek, że biochemiczna niedoczynność tarczycy, objawiająca się niskimi wartościami T3, prawidłowym poziomem TTH i tendencją do spadku i tendencją do obniżania się poziomu T4 obserwowano u pacjentów niedializowanych, nawet ze stopniem CRI II (kreatynina 6,8 mg%). Biochemiczna niedoczynność tarczycy ustępuje wraz z odpowiednim i skutecznym leczeniem hemodializami. i skutecznego leczenia hemodializami, co sugeruje, że toksyny mocznicowe odgrywają istotną rolę w jej rozwoju. toksyny mocznicowe odgrywają istotną rolę w jej rozwoju. Podkreślono, że zmniejszenie niedoczynności może być stosowane jako kryterium adekwatnego i skutecznego programu dializ oraz niezawodnej rehabilitacji pacjentów leczonych chronodializami. --- Opisano liczne nieprawidłowości hormonów tarczycy w schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). zostały opisane. Naszym celem była analiza wpływu tych nieprawidłowości na przeżycie. U 167 hemodializowanych pacjentów z ESRD, TSH i poziomy hormonów tarczycy (T4, fT4, T3, fT3, rT3). Pacjenci byli następnie prospektywnie obserwowani przez okres do 5 lat, a ewentualny wpływ zaobserwowanych nieprawidłowości nieprawidłowości na ich śmiertelność. Tylko 16,8% pacjentów miało wszystkie sześć wszystkie sześć testów mieściło się w zakresie referencyjnym. Wzorzec zespołu chorobowego niezwiązanego z tarczycą stwierdzono u 56,3% pacjentów. Niski poziom T3 był szczególnie powszechny (44,3%) i wyraźnie związany ze zwiększoną śmiertelnością 6- i 12-miesięczną oraz zmniejszonym całkowitym (test logarytmiczny, P=0,007). Niezależnie od poziomu T3 (korelacja Spearman Spearmana, NS), podwyższony poziom rT3 był obserwowany częściej (9,9%) niż niż oczekiwano na podstawie literatury, a także było związane ze zwiększoną śmiertelnością i i zmniejszonym przeżyciem (test logarytmiczny, P=0,021). Zwiększone rT3 może występować częściej u pacjentów z pacjentów z ESRD niż wcześniej opisano, a wraz z obniżonym T3 może może służyć jako wskaźnik złego rokowania w kolejnych miesiącach. --- U 22 pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek stężenia w surowicy trijodotyroniny, tyroksyny i tyreotropiny, a także zdolność wiązania T4 przez TBG. TBG. Stwierdzono, że średnie stężenie T3 w surowicy było znacząco niższe u pacjentów ze śpiączką wątrobową w porównaniu z osobami w eutyreozie. tarczycy. W przypadkach niewydolności nerek stężenie T3 w surowicy było w normie. w normalnym zakresie. Jednak ze względu na utratę hormonu podczas dializy, średnia wartość stężenia stężenia T3 była nieco niższa niż średnie stężenie u osób zdrowych. osób zdrowych. Uzyskane wyniki są zgodne z wynikami naszych wcześniejszych badań które wykazały, że istnieją znaczące różnice między stężeniami T3 w surowicy w tętnicy wątrobowej i stężeniem T3 w surowicy, podczas gdy takich różnic nie można było między stężeniami w surowicy w tętnicy nerkowej i żyle. Na podstawie tych ustaleń zakłada się, że konwersja T4 do T3 zachodzi głównie w wątrobie. zachodzi głównie w wątrobie. --- WPROWADZENIE. Wykazano, że stan zapalny wpływa na czynność tarczycy. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, niski poziom trijodotyroniny (T3) w osoczu może być nieoczekiwanym wyrazem stanu zapalnego u tych pacjentów. W niniejszym oceniano korelację między T3 a poziomami białka C-reaktywnego o wysokiej czułości (HSCRP) u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej (PD) i hemodializie. MATERIAŁY I METODY Jest to badanie przekrojowe mające na celu korelację między poziomami T3 i HSCRP wśród 30 pacjentów na PD, 30 pacjentów na hemodializie i 20 zdrowych osób. Poziomy HSCRP w surowicy, T3, tyroksyny (T4), hormonu stymulującego tarczycę, wychwytu żywicy T3 oraz wskaźnika wolnej T3 (FT3I) i wolny wskaźnik T4 (FT4I) porównano między trzema grupami. WYNIKI. Nie było nie było istotnych różnic między pacjentami hemodializowanymi a pacjentami z PD w odniesieniu do T3, T4, FT3I i FT4I. U pacjentów z PD i hemodializowanych, T3 i FT3I były niższe niższe niż w grupie kontrolnej (P < .001), ale nie było znaczącej różnicy między pacjentami z PD a pacjentami hemodializowanymi. Wychwyt żywicy T3 i hormonu stymulującego tarczycę różniły się istotnie między pacjentami z PD i hemodializowanymi. Występowała istotna odwrotna korelacja między HSCRP a T3 i FT3I wśród pacjentów hemodializowanych (P = .04); jednak nie było takich korelacji u pacjentów z PD. WNIOSKI. Związek między T3 i HSCRP sugeruje, że zapalenie może być zaangażowany w zespół niskiego poziomu T3 u pacjentów hemodializowanych, ale nie nie stwierdziliśmy istotnej korelacji między poziomami T3 i HSCRP u pacjentów dializowanych otrzewnowo. dializie otrzewnowej. --- CEL: Niewiele wiadomo na temat wpływu niskiego poziomu trójjodotyroniny (T3) na śmiertelność u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) rozpoczynających hemodializę (HD) i czy w tym wpływie pośredniczy niedożywienie, stan zapalny lub dysfunkcją serca. PROJEKT I METODY: Prospektywna kohorta 471 pacjentów HD z 36 ośrodków dializacyjnych ośrodków dializ w ramach Clinical Research Center for ESRD w Korei. wybrana do tego badania. W oparciu o medianę wartości T3, pacjentów podzielono na na grupy "wyższe" i "niższe" oraz porównano wskaźniki śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny i z przyczyn sercowo-naczyniowych (CV). porównano wskaźniki śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny i śmiertelności sercowo-naczyniowej (CV). Ponadto, powiązania między poziomami T3 i a różnymi parametrami żywieniowymi, zapalnymi i echokardiograficznymi. echokardiograficznymi. WYNIKI: W porównaniu z osobami z grupy z "wyższym" poziomem T3, stężenie albuminy, cholesterolu i trójglicerydów trójglicerydów, beztłuszczowa masa ciała oszacowana na podstawie kinetyki kreatyniny (LBM-Cr), i znormalizowane tempo katabolizmu białek (nPCR) były znacząco niższe u pacjentów z pacjentów z "niższym" poziomem T3. Grupa z "niższym" poziomem T3 miała również wyższy wskaźnik masy lewej wskaźnik masy lewej komory (LVMI) i niższą frakcję wyrzutową (EF). Ponadto, analiza korelacji ujawniła istotne powiązania między poziomami T3 i a parametrami żywieniowymi i echokardiograficznymi. Śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny i z przyczyn sercowo-naczyniowych były istotnie wyższe u pacjentów z "niższym" poziomem T3 niż w grupie niż w grupie z "wyższym" poziomem T3 (113,4 vs 18,2 zdarzeń na 1000 pacjento-lat, P<0,001, oraz 49,8 vs 9,1 zdarzeń na 1000 pacjento-lat, P=0,001, odpowiednio). Analiza Analiza Kaplana-Meiera wykazała również znacznie gorsze skumulowane wskaźniki przeżycia w grupie z niższym poziomem T3 (P<0,001). W analizie regresji Coxa niski poziom T3 był niezależnym czynnikiem predykcyjnym śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny, nawet po uwzględnieniu tradycyjnych czynników ryzyka (współczynnik ryzyka = 3,76, P = 0,021). Jednak znaczący wpływ wpływ niskiego poziomu T3 na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny zniknął, gdy do modeli włączono LBM-Cr, nPCR, LVMI lub EF zostały włączone do modeli. WNIOSEK: Niski poziom T3 ma wpływ na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny u pacjentów z HD, częściowo poprzez niedożywienie i dysfunkcję serca. --- Wstęp: Sugeruje się, że poziom wolnej trijodotyroniny (fT3) w surowicy jest czynnikiem ryzyka śmiertelności u niewyselekcjonowanych pacjentów dializowanych. czynnikiem ryzyka śmiertelności u niewyselekcjonowanych pacjentów dializowanych. Zbadaliśmy wartość prognostyczną poziomów fT3 w surowicy, a także zespołu niskiego poziomu fT3 na całkowite przeżycie w dużej kohorcie pacjentów hemodializowanych (HD) z prawidłowym poziomem poziomem hormonu tyreotropowego. METODY: Do badania włączono łącznie 669 pacjentów HD. Poziom fT3 w surowicy fT3 mierzono za pomocą enzymatycznego testu immunologicznego w zamrożonych próbkach surowicy w momencie włączenia do badania. Ogólną śmiertelność oceniano w ciągu 48 miesięcy obserwacji. WYNIKI: Wyjściowy poziom fT3 wynosił 1,47 ± 0,43 (0,01-2,98) pg/ml, a zespół niskiego poziomu fT3 występował w 71,7% przypadków. występował w 71,7% przypadków. Podczas obserwacji trwającej średnio 34 ± 16 miesięcy, 165 (24,7%) pacjentów zmarło. Poziom fT3 był silnym czynnikiem predykcyjnym śmiertelności w surowych i skorygowanych modelach Coxa z uwzględnieniem albuminy. i skorygowanych modelach Coxa obejmujących albuminę lub białko C-reaktywne o wysokiej czułości (hs-CRP). (hs-CRP). Dalsze dostosowanie zarówno dla albuminy, jak i hs-CRP sprawiło, że wpływ fT3 na śmiertelność. Obecność zespołu niskiego stężenia fT3 była związana z śmiertelnością tylko w modelu nieskorygowanym. WNIOSKI: Zespół niskiej T3 jest częstym zjawiskiem wśród pacjentów z HD, ale nie prognozuje wyników. Jednak poziom fT3 w surowicy jest silnym i odwrotnym predyktorem śmiertelności, częściowo wyjaśnione przez jego związek ze stanem odżywienia i stanem zapalnym. stanem odżywienia i stanem zapalnym.
Czy zespół niskiego poziomu T3 jest markerem prognostycznym u pacjentów z niewydolnością nerek?
Niski poziom fT3 jest niezależnym czynnikiem prognostycznym zgonu w przewlekłej chorobie nerek, w szczególności u dializowanych pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek.