Jednym z podejść terapeutycznych do zapobiegania cukrzycy i otyłości jest opóźnianie wchłaniania glukozy poprzez hamowanie α-glukozydazy. Dwa nienasycone kwasy tłuszczowe o silnym działaniu hamującym α-glukozydazę, kwas 7(Z)-oktadecenowy (1) i kwas 7(Z),10(Z)-oktadekadienowy (2), zostały oczyszczono ze ściany ciała Stichopus japonicus. Wartości IC(50) związków 1 i 2 wynosiły 0,51 i 0,67 μg / ml przeciwko α-glukozydazie Saccharomyces cerevisiae oraz 0,49 i 0,60 μg / ml przeciwko α-glukozydazie Bacillus stearothermophilus, odpowiednio. Związki te łagodnie hamowały sacharazę i maltazę w jelicie szczura. maltazę. Ponadto, oba związki wykazywały mieszany typ inhibicji wobec S. cerevisiae α-glukozydazy i były bardzo stabilne w warunkach termicznych i kwasowych warunkach termicznych i kwasowych do 60 min. Wartości K(I) i K(IS) związków 1 i 2 wynosiły odpowiednio odpowiednio 0,44 i 0,22 μg/ml oraz 0,39 i 0,13 μg/ml. ZASTOSOWANIE PRAKTYCZNE: Jednym z podejść terapeutycznych do zapobiegania cukrzycy jest opóźnianie wchłaniania glukozy poprzez hamowanie α-glukozydazy. W tym 2 kwasy tłuszczowe o silnej aktywności hamującej α-glukozydazę, kwas 7(Z)-oktadecenowy i kwas 7(Z),10(Z)-oktadekadienowy, zostały oczyszczone i zidentyfikowane z ogórka morskiego. zidentyfikowane z ogórka morskiego. Dlatego kwasy tłuszczowe z ogórka morskiego mogą potencjalnie zostać opracowane jako nowy naturalny nutraceutyk do zarządzania cukrzycy typu 2. --- Zbadano hipoglikemiczne działanie ekstraktu z owoców C. metuliferus u szczurów z normoglikemią i hiperglikemią wywołaną alloksanem. Wyniki wykazały, że nastąpił nieznaczny (P> 0,05) spadek stężenia glukozy we krwi stężenie normoglikemicznych szczurów leczonych doustnymi dawkami 1000 i 1500 mg/kg ekstraktu. Z drugiej strony, 500 mg/kg ekstraktu z owoców powodowało nieistotny (P> 0,05) spadek poziomu glukozy we krwi u szczurów leczonych alloksanem szczurów, podczas gdy 1000 i 1500 mg / kg doustnych punktów dawkowania spowodowało znaczny (P < 0,05) spadek stężenia glukozy we krwi szczurów z hiperglikemią porównywalny do tego wytwarzanego przez tolbutamid. Z tego badania wynika, że że ekstrakt z owoców nie zmieniał poziomu BGC u szczurów z normoglikemią, ale miał potencjalne właściwości hipoglikemiczne u szczurów z hiperglikemią wywołaną alloksanem. --- Stres oksydacyjny jest ważnym mechanizmem, za pomocą którego cukrzyca powoduje nefropatię. Oxykine to ekstrakt z melona kantalupa bogaty w roślinną Dysmutaza ponadtlenkowa pokryta polimerowymi warstwami gliadyny matrycy pszenicy. W tym badaniu sprawdziliśmy, czy przewlekłe doustne podawanie oksykiny może zapobiec progresji nefropatii cukrzycowej wywołanej stresem oksydacyjnym przy użyciu przedklinicznego modelu cukrzycy typu 2 u gryzoni. Wykorzystaliśmy samice myszy db/db i ich niecukrzycowe myszy db/m. Myszy zostały podzielone na następujące trzy grupy: db/m bez cukrzycy; db/db z cukrzycą i db/db z cukrzycą poddane działaniu oksykiną. Poziom glukozy we krwi, masa ciała, albumina w moczu i mocz 8-hydroksydeoksyguanozyna (8-OHdG) były mierzone podczas eksperymentów. Badania histologiczne i immunohistochemiczne 8-OHdG przeprowadzono 12 tygodni od początku leczenia. Po 12 tygodniach leczenia poziomy glukozy we krwi i masa ciała nie różniły się istotnie między grupą grupą leczoną oksykiną i nieleczoną grupą db/db, jednak obie grupy utrzymywały znacznie wyższe poziomy niż myszy db/m. Względny obszar mezangialny obliczony przez stosunek powierzchni mezangialnej do całkowitej powierzchni kłębuszkowej był znacząco w grupie leczonej oksykiną w porównaniu z nieleczoną grupą db/db. Wzrost stężenia albuminy w moczu i 8-OHdG po 12 tygodniach leczenia był znacząco hamowane przez przewlekłe leczenie oksykiną. Komórki immunoreaktywne 8-OHdG w kłębuszkach nieleczonych myszy db/db były liczniejsze niż w kłębuszkach myszy leczonych oksykiną. liczniejsze niż u myszy db/db leczonych oksykiną. W tym badaniu leczenie oksykiną złagodziło progresję i przyspieszenie nefropatii cukrzycowej na modelu cukrzycy typu 2 u gryzoni. Wyniki te wskazują, że oksykina zmniejszała wywołany cukrzycą stres oksydacyjny i uszkodzenie komórek mezangialnych nerek. Podsumowując, oksykina może być nowym podejściem do zapobiegania nefropatii cukrzycowej. nefropatii. --- CEL: Zbadanie wpływu cerebrozydu ogórka morskiego (SCC) i jego na metabolizm lipidów i glukozy u otyłych myszy. METODY: Model otyłości myszy ustalono poprzez karmienie dietą wysokotłuszczową. Myszy myszy losowo przydzielono do 4 grup: grupy kontrolnej, grupy modelowej, grupy SCC i grupa LCB. Po 4 tygodniach przeprowadzono test tolerancji glukozy. Po 5 tygodniach Po 5 tygodniach określono zawartość tłuszczu w organizmie, wskaźniki organiczne, poziom lipidów w surowicy, indeks glikemiczny i poziom lipidów w wątrobie. WYNIKI: W porównaniu z grupą modelową, tolerancja glukozy w grupie SCC i LCB uległa znacznej poprawie (P<0,01, P<0,05); indeks glikemiczny (P<0,01, P<0,01), masa tkanki tłuszczowej (P<0,05, P<0,01) i wątrobowe TG zostały znacznie zmniejszone (P<0,05, P<0,01). TG zostały znacząco zmniejszone (P<0.05, P<0.05). WNIOSEK: cerebrozyd ogórka morskiego i jego długołańcuchowa baza mogą poprawić metabolizm glukozy i lipidów u otyłych myszy. --- W pierwszej części tego badania wpływ czterech izokalorycznych mieszanych posiłków śniadaniowych na stężenie glukozy we krwi i utratę glukozy z moczem u dziewięciu osób dorosłych diabetyków i u trzech zdrowych osób w wieku od 60 do 75 lat. Trzy z testowanych posiłków składały się z diety podstawowej uzupełnionej musem jabłkowym słodzonym sacharozą, fruktozą lub sorbitolem. W czwartym posiłku testowym zwiększono ilość skrobi wraz z sacharyną. W drugiej części badania przeprowadzono analizy wolnej glukozy i sacharozy glukozy i sacharozy w kilku preparatach żywnościowych, zarówno zwykłych, jak i preparatach spożywczych przeznaczonych specjalnie dla diabetyków. Ilość ekwiwalentów sacharozy (S(eg)) w jednej zwykłej porcji różnych produktów. oszacowano. Nie stwierdzono istotnych różnic między posiłkami zawierającymi sacharozę, fruktozę i sorbitolu w odniesieniu do wpływu na poziom glukozy we krwi lub glukozurię. lub glukozurię. Posiłek zawierający sacharynę powodował znacząco większy wzrost stężenia glukozy we krwi tylko po 60 minutach. Ilość sacharozy w zwykłych marynowanych produktach spożywczych, takich jak śledź, ogórek i burak ćwikłowy, była znikoma. Owoce pakowane w wodę dostarczały połowę lub mniej S(eq) w porównaniu z owocami pakowanymi w sorbitol. z owocami pakowanymi w syrop słodzony sorbitolem. Ilość S(eq) w tych ostatnich produktach tych ostatnich produktach, jak również w owocach pakowanych w niesłodzony sok, była równa tej substancji miąższowej zwykłych produktów słodzonych sacharozą. Stwierdzono, że że fruktoza lub sorbitol nie mają przewagi nad sacharozą, jeśli chodzi o wpływ na poziom glukozy we krwi u dobrze kontrolowanych dorosłych diabetyków i wydaje się, że niepotrzebne jest posiadanie specjalnie słodzonej żywności przeznaczonej dla diabetyków. --- TŁO: Żywność o niskim indeksie glikemicznym jest coraz częściej uznawana jako korzystne w odniesieniu do zespołu insulinooporności. Niektóre kwasy organiczne kwasy organiczne mogą obniżać indeks glikemiczny pieczywa. Jednakże, możliwy kwasów w fermentowanych produktach mlecznych na indeks glikemiczny i właściwości insulinemiczne. insulinemii nie został uwzględniony. Efekty metaboliczne fermentowanego mleka lub produktów marynowanych stosowanych jako dodatki do posiłków mieszanych. mieszanych posiłków. CELE: Jednym z celów było scharakteryzowanie glikemii i insulinemii po spożyciu zwykłych lub sfermentowanych produktów mlecznych (badanie 1). Ponadto Ponadto, ostry efekt metaboliczny sfermentowanego mleka (jogurtu) i ogórka kiszonego jako dodatków do tradycyjnego śniadania opartego na chlebie o wysokim indeksie glikemicznym (badanie 2). indeksie glikemicznym (badanie 2). PROJEKT: Dziesięciu zdrowym ochotnikom podano różne posiłki śniadaniowe po całonocnym poście. po całonocnym poście. Próbki krwi kapilarnej pobrano przed i w trakcie 2 (badanie 1) lub 3 (badanie 2) h po posiłku. W obu badaniach jako posiłek jako posiłek referencyjny w obu badaniach. WYNIKI: Kwas mlekowy zawarty w fermentowanych produktach mlecznych nie obniżał glikemii i insulinemii. indeksów glikemicznych i insulinemicznych. Pomimo niskiego indeksu glikemicznego 15-30, wszystkie produkty mleczne produkty mleczne wytwarzały wysokie indeksy insulinemiczne 90-98, które nie były nie różniły się znacząco od wskaźnika insulinemicznego chleba referencyjnego. Dodanie sfermentowanego mleka (jogurtu) i ogórka kiszonego do śniadania z chlebem o wysokim indeksie glikemicznym chleba o wysokim indeksie glikemicznym znacząco obniżyło glikemię poposiłkową i insulinemię w porównaniu z chlebem referencyjnym. insulinemię w porównaniu z posiłkiem referencyjnym. W przeciwieństwie do tego, dodanie zwykłego mleka i świeżego ogórka nie miało korzystnego wpływu na reakcje metaboliczne. WNIOSKI: Produkty mleczne wydają się insulinotropowe, jak ocenia się od 3-krotnie do 6-krotnie wyższe indeksy insulinemiczne niż oczekiwane na podstawie odpowiednich indeksów glikemicznych. indeksu glikemicznego. Obecność kwasów organicznych może przeciwdziałać efektowi insulinotropowemu mleka w posiłkach mieszanych. mleka w posiłkach mieszanych. --- Zbadano regulacyjną rolę kinazy białkowej C (PKC) w metabolizmie glikogenu u szczurów karmionych pektyną. badano szczury karmione pektynami. Podawanie pektyny (5 g/kg m.c./dzień) z ogórka (Cucumis sativius L.) ogórka (Cucumis sativius L.) prowadziło do hamowania aktywności PKC w wątrobie szczurów. wątrobie szczurów. W mózgu i trzustce aktywność PKC była znacznie wyższa u szczurów leczonych pektyną w porównaniu z grupą kontrolną. Poziom glukozy we krwi był znacznie obniżony, a poziom glikogenu w wątrobie był znacznie zwiększony u szczurów, którym podawano pektyny. Aktywność syntazy glikogenu została zwiększona, podczas gdy enzym fosforylazy glikogenu wykazywał zahamowanie w szczurów leczonych pektynami. Wyniki wskazują, że podawanie pektyny mogło mogło spowodować wzrost wydzielania insuliny, co z kolei miało stymulujący wpływ na aktywność PKC w trzustce. Zmniejszona aktywność PKC w wątrobie i zwiększona aktywność PKC w mózgu i trzustce na pektyny wskazywały na zwiększoną glikogenezę i zmniejszoną glikogenolizę. glikogenolizę. --- Oceniono nieznaną dotąd rolę regulującą poziom glukozy trzech skórek warzyw z rodziny z rodziny dyniowatych. We wstępnym badaniu, wpływ etanolowych ekstraktów z Cucurbita pepo, Cucumis sativus i Praecitrullus etanolowych ekstraktów ze skórek Cucurbita pepo, Cucumis sativus i Praecitrullus fistulosus w dawkach 250 i 500 mg kg(-1) d(-1) przez 15 dni na zmiany stężenia glukozy w surowicy i wątrobie. glukozy w surowicy i peroksydacji lipidów wątrobowych (LPO) u samców myszy. W eksperymencie pilotażowym eksperyment, skuteczne i bezpieczne stężenie każdej skórki podawano (p.o.) przez 10 kolejnych dni, a następnie w dniach 11 i 12 podawano alloksan podawano wraz z ekstraktami ze skórki. Leczenie kontynuowano do 15 dnia. dnia. Na koniec, zmiany w surowicy glukozy, insuliny, trójjodotyroniny, tyroksyna, cholesterol całkowity, trójglicerydy, lipoproteiny o wysokiej gęstości, lipoproteiny o niskiej gęstości, lipoproteiny o bardzo lipoproteiny o niskiej gęstości, lipoproteiny o bardzo niskiej gęstości, peroksydacji lipidów wątrobowych, badano dysmutazę ponadtlenkową i katalazę. Wszystkie trzy ekstrakty ze skórki prawie odwrócił większość tych zmian wywołanych przez alloksan, co sugeruje ich możliwą rolę w łagodzeniu cukrzycy i związanych z nią zmian w surowicy lipidów w surowicy. Jednak najbardziej skuteczna okazała się skórka Cucurbita pepo. Ogółem polifenoli, flawonoidów i kwasu askorbinowego w badanych skórkach, które wydają się być związane z cukrzycą. które wydają się być związane z obserwowanym potencjałem przeciwcukrzycowym i przeciwutleniającym. potencjałem przeciwcukrzycowym i przeciwutleniającym. --- ZNACZENIE ETNOPHARMAKOLOGICZNE: Owoc Cucumis trigonus Roxb. (Cucurbitaceae) jest stosowany w tradycyjnej medycynie indyjskiej w leczeniu cukrzycy. Na podstawie szeregu doniesień na temat obniżenia poziomu glukozy we krwi i innych powikłań cukrzycy związanych z niektórymi roślinami Cucurbitaceae, działanie przeciwcukrzycowe zbadano działanie przeciwcukrzycowe owoców Cucumis trigonus. CEL BADANIA: Zbadanie działania przeciwcukrzycowego wodnego ekstraktu z owoców Cucumis trigonus w różnych modelach szczurów. MATERIAŁY I METODY: Działanie przeciwcukrzycowe wodnego ekstraktu z owoców Cucumis trigonus oceniano przy użyciu szczurów normalnych i szczurów z cukrzycą indukowaną streptozotocyną. szczury. Ostre działanie wodnego ekstraktu oceniano podając 500 mg/kg p.o. szczurom z normoglikemią. W modelu przewlekłym wodny ekstrakt był podawany szczurom normalnym i szczurom z cukrzycą indukowaną STZ w dawce 500 mg / kg p.o. dziennie przez 21 dni. Poziom glukozy we krwi i masa ciała były monitorowane w określonych odstępach czasu. w określonych odstępach czasu, a także przeprowadzono różne parametry biochemiczne. WYNIKI: Dane statystyczne wykazały znaczący wzrost masy ciała, glikogenu wątrobowego i parametrów biochemicznych. masy ciała, glikogenu wątrobowego i poziomu insuliny w surowicy oraz zmniejszenie stężenia glukozy we krwi glukozy, poziomu hemoglobiny glikozylowanej, cholesterolu całkowitego i surowicy trójglicerydów. Poziom cholesterolu HDL był znacznie zwiększony podczas leczenia z ekstraktem. WNIOSEK: Wodny ekstrakt z owoców Cucumis trigonus miał korzystny wpływ na obniżenie podwyższonego poziomu glukozy we krwi. wpływ na obniżenie podwyższonego poziomu glukozy we krwi i profilu lipidowego szczurów z cukrzycą indukowaną STZ. --- Wiele uwagi poświęcono składnikom żywności, które mogą być korzystne w w zapobieganiu chorobom związanym ze stylem życia. W tym badaniu zbadaliśmy wpływ saponin ogórka morskiego (SSC) na otyłość wywołaną dietą wysokotłuszczową, insulinooporność i stłuszczenie wątroby u myszy. Myszy C57/BL6 karmiono wysokotłuszczową dietą dietą zawierającą 0,03% SSC lub 0,1% SSC przez 8 tygodni. Obie dawki SSC wykazywały efekt utraty wagi i znacznie zmniejszyły masę tkanki tłuszczowej, zarówno w trzewnej i podskórnej. Co więcej, leczenie 0,1% SSC dramatycznie zmniejszyło wątrobową akumulację trójglicerydów i cholesterolu całkowitego. Myszy podawane z 0,1% SSC miały znacznie obniżony poziom glukozy w surowicy i insuliny w surowicy, niższą ocenę modelu homeostatycznego dla wskaźnika insulinooporności, i pole pod krzywą stężenia glukozy we krwi, co sugeruje, że wrażliwość na insulinę jest zwiększona przez dietetyczne SSC. Dieta SSC zapobiegała również zaburzeniom równowagi adipokin poprzez zwiększając produkcję adiponektyny i zmniejszając poziom czynnika martwicy nowotworów alfa spowodowanego dietą wysokotłuszczową. Ogólnie rzecz biorąc, dane te pokazują, że SSC może poprawić niektóre parametry metaboliczne związane z otyłością. --- Dotychczas nieznana skuteczność ekstraktów ze skórki owoców Mangifera indica (MI), Cucumis melo (CM) i Citrullus vulgaris (CV) w łagodzeniu wywołanych dietą zmiany w dyslipidemii, dysfunkcji tarczycy i cukrzycy zostały badane na szczurach. W jednym z badań, z 4 różnych dawek (50-300 mg/kg), 200 mg/kg MI i 100 mg/kg dla pozostałych dwóch ekstraktów ze skórki może hamować peroksydację lipidów (LPO) w wątrobie. W drugim eksperymencie szczury były utrzymywane na wstępnie znormalizowanej aterogennej diecie CCT (uzupełnionej 4% cholesterolem, 1% kwasem cholowym i 0,5% 2-tiouracylem) w celu wywołania dyslipidemii, niedoczynność tarczycy i cukrzyca oraz wpływ ekstraktów ze skórki testowej (200 mg/kg MI i 100 mg/kg dla CM i CV przez 10 kolejnych dni) były badano poprzez badanie zmian w LPO tkanek (w sercu, wątrobie i nerkach), stężenia lipidów w surowicy, hormonów tarczycy, insuliny i glukozy. Szczury, traktowane jednocześnie jednym z ekstraktów ze skórki odwróciły dietę CCT indukowany wzrost poziomu LPO w tkankach, lipidów w surowicy, glukozy, kreatyniny kinazy-MB i obniżenie poziomu hormonów tarczycy i insuliny, wskazując na ich potencjał do łagodzenia zmian lipidów w surowicy wywołanych dietą, dysfunkcji tarczycy i hiperglikemii / cukrzycy. Analiza fitochemiczna analiza wykazała obecność dużej ilości polifenoli i kwasu askorbinowego kwasu askorbinowego w badanych ekstraktach ze skórki, co sugeruje, że korzystne efekty mogą być wynikiem bogatej zawartości polifenoli i kwasu askorbinowego w badanych skórkach. skórkach. --- Działanie przeciwhiperglikemiczne 12 roślin jadalnych badano na 27 zdrowych królikach. królików, poddawanych co tydzień podskórnym testom tolerancji glukozy po podaniu do żołądka podaniu wody, tolbutamidu lub tradycyjnego preparatu roślinnego. Tolbutamid, Cucurbita ficifolia, Phaseolus vulgaris, Opuntia streptacantha, Spinacea oleracea, Cucumis sativus i Cuminum cyminum znacząco zmniejszają obszar pod krzywą tolerancji glukozy i szczyt hiperglikemii. Brassica oleracea var. botrytis, Allium cepa i Allium sativum tylko zmniejszają szczyt hiperglikemii. szczyt hiperglikemii. Spadki glikemii spowodowane przez Psidium guajava, Brassica oleracea i Lactuca sativa var. romana nie były znaczące (P > .05). Włączenie integracja menu zawierającego jadalne rośliny o działaniu hipoglikemizującym w celu kontroli i zapobiegania cukrzycy może być możliwe i zalecane. zalecane.
Czy ogórek obniża poziom cukru we krwi u diabetyków?
Tak. Na podstawie kilku doniesień naukowych, etanolowy ekstrakt z ogórka i niektórych innych roślin z rodziny Cucurbitaceae wiąże się ze znacznym obniżeniem podwyższonego poziomu glukozy we krwi, co sugeruje, że ogórek może mieć działanie przeciwcukrzycowe.