Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadką chorobą genetyczną charakteryzującą się niestabilnością chromosomów. niestabilnością chromosomów, postępującą pancytopenią i podatnością na raka. Telomery są ściśle związane ze stabilnością chromosomów i odgrywają ważną rolę w żywotności organizmu na poziomie hematologicznym. Ponieważ poprzednie prace sugerowały przyspieszone skracanie telomerów w FA, zbadaliśmy kilka markerów integralności i funkcji telomerów u pacjentów z FA i osób z grupy kontrolnej dopasowanej do wieku, aby uzyskać wgląd w mechanizmy i konsekwencje erozji telomerów w FA. A wyższa częstotliwość pozachromosomowych sygnałów TTAGGG i końców chromosomów z niewykrywalnymi sygnałami TTAGGG. niewykrywalnymi powtórzeniami TTAGGG zaobserwowano w komórkach FA metodą fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (FISH). (FISH), co sugeruje intensywne pękanie sekwencji telomerowych. Zostało to zostało udowodnione przez pomiar częstotliwości nadmiaru sygnałów telomerowych na komórkę, która była 2,8-krotnie wyższa w FA. Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami, ilościowa analiza Analiza FISH wykazała przyspieszone skracanie telomerów o 0,68 kb w FA, które występowało jednocześnie w obu ramionach chromosomów w podobnej skali. Nasze dane sugerują zatem, że erozja telomerów w FA jest spowodowana wyższym wskaźnikiem pęknięć w sekwencjach TTAGGG in vivo w zróżnicowanych komórkach, oprócz zwykłego skracania replikacyjnego podczas proliferacji limfocytów. Zgodnie z upośledzonymi telomerami u pacjentów z FA, zaobserwowaliśmy >10-krotny wzrost fuzji końców chromosomów w FA w porównaniu z grupą kontrolną. Obserwacja ta była niezależna od TRF2, czynnika wiążącego telomery, który chroni ludzkie telomery przed fuzjami końcowymi. fuzji, ponieważ badania immunohistochemiczne w liniach komórkowych FA i skorygowane odpowiednikach poprzez transfer cDNA FANCA i FANCD2 za pośrednictwem retrowirusów wykazały że funkcjonalny szlak FA nie jest wymagany do wiązania telomerów przez TRF2. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest śmiertelną chorobą dziedziczną wykazującą niestabilność chromosomalną niestabilność chromosomów, zaburzenia metabolizmu tlenu i wysokie obciążenie wewnątrzkomórkowych rodnikowych form tlenu. Rodniki tlenowe mogą uszkadzać DNA, w tym regiony telomerowe. Niewystarczająca naprawa powoduje pęknięcia pojedynczych nici, które mogą indukować przyspieszone skracanie telomerów. W badaniu podłużnym wykazaliśmy że telomerowe DNA jest stale tracone z większą szybkością w fibroblastach FA w porównaniu do zdrowych komórek kontrolnych. Ponadto pokazujemy, że utrata ta jest spowodowana raczej przez zwiększone skracanie na podział komórkowy w regularnie replikujących się komórkach komórkach niż przez apoptozę.
Jakie są obserwacje dotyczące integralności i funkcji telomerów w niedokrwistości Fanconiego?
U pacjentów z niedokrwistością Fanconiego wyższy wskaźnik pęknięć w sekwencjach TTAGGG in vivo powoduje erozję telomerów w zróżnicowanych komórkach. Ponadto wykazano, że αIISp jest ważny dla utrzymania telomerów po uszkodzeniu DNA z powodu wiązań międzypasmowych (ICL), lokalizując się w telomerach w fazie S po uszkodzeniu ICL, gdzie ma zwiększoną asocjację z TRF1 i TRF2 i jest wymagany do rekrutacji białka naprawczego ICL, XPF, do ognisk indukowanych uszkodzeniem w telomerach. W normalnych komórkach telomerazododatnich pozbawionych αIISp za pomocą siRNA lub w komórkach niedokrwistości Fanconiego, grupa dopełniacza A (FANCA), w których poziom αIISp wynosi 35-40% normy, uszkodzenie ICL powoduje brak lokalizacji XPF do telomerów, ze znacznie zwiększonymi ogniskami indukowanymi dysfunkcją telomerów i katastrofalną utratą telomerów.