PODSTAWOWE CELE: Niedokrwistość jest częstym powikłaniem nieswoistych zapaleń jelit (IBD). (IBD) W tym wieloośrodkowym badaniu testowano równoważność i bezpieczeństwo nowego dożylnego preparatu żelaza dożylnego preparatu żelaza, karboksymaltozy żelazowej (FeCarb), w porównaniu z doustnym siarczanem żelazawym (FeSulf) w zmniejszaniu niedokrwistości z niedoboru żelaza (IDA) w IBD. METODY: Dwustu pacjentów randomizowano w stosunku 2:1 (137 FeCarb:63 FeSulf) do otrzymywania FeCarb (maksymalnie 1000 mg żelaza na wlew) w odstępach 1-tygodniowych aż do osiągnięcia obliczonego przez pacjentów całkowitego deficytu żelaza lub FeSulf (100 mg dwa razy na dobę) przez 12 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana stężenia hemoglobiny (Hb) od punktu od wartości wyjściowej do 12. tygodnia. WYNIKI: Mediana Hb poprawiła się z 8,7 do 12,3 g/dL w grupie FeCarb i z 9,1 do 12,1 g/dL w grupie FeSulf. z 9,1 do 12,1 g/dL w grupie FeSulf, wykazując równoważność (P= 0.6967). Odpowiedź (zdefiniowana jako wzrost Hb o >2,0 g/dL) była wyższa w przypadku FeCarb w 2. tygodniu (P = 0,00). 2. tygodniu (P = 0,0051) i 4. tygodniu (P = 0,0346). Mediana ferrytyny wzrosła z 5,0 do 323,5 mug/L w 2. tygodniu, po czym następował ciągły spadek w grupie FeCarb (43,5 mug/L w 12. tygodniu). W grupie FeSulf odnotowano umiarkowany wzrost z 6,5 do 28,5 mug/l w 12. tygodniu. Zdarzenia niepożądane związane z leczeniem (AE) wystąpiły u 28,5% osób w grupie FeCarb i 22,2% osób w grupie FeSulf, przy czym odstawienie badanego leku z powodu zdarzeń niepożądanych wystąpiło odpowiednio u 1,5% i 7,9%. WNIOSKI: FeCarb jest skuteczny i bezpieczny w niedokrwistości związanej z IBD. Jest pod względem zmiany Hb w ciągu 12 tygodni i zapewnia szybki wzrost Hb oraz wystarczające uzupełnienie żelaza. i wystarczające uzupełnienie zapasów żelaza. --- Karboksymaltoza żelazowa (FCM, Ferinject) była skuteczna i dobrze tolerowana w leczeniu niedokrwistości z niedoboru żelaza (IDA) w dziewięciu niedokrwistości z niedoboru żelaza (IDA) w dziewięciu randomizowanych, wieloośrodkowych badaniach III fazy, kontrolowanych, wieloośrodkowych badaniach w różnych wskazaniach, w tym u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD), niedokrwistością poporodową (PPA) lub nieprawidłowym krwawieniem z macicy (AUB), przewlekłą niewydolnością serca (CHF), przewlekła choroba nerek (CKD) i osoby poddawane hemodializie (HD). hemodializie (HD). W większości badań pacjenci otrzymywali FCM w dawkach < lub = 1000 mg, podawane dożylnie (i.v.) przez < lub = 15 minut lub doustnie siarczan żelazawy (FeSulf). (FeSulf) 325 mg (65 mg żelaza), trzy razy na dobę (t.i.d.) lub 304 mg (100 mg żelaza), dwa razy na dobę (b.i.d.). mg żelaza) dwa razy na dobę. W jednym badaniu pacjenci HD otrzymywali 200 mg i.v. FCM lub sacharozy żelaza (ISC), dwa do trzech razy w tygodniu. W badaniu pilotażowym pilotażowym u pacjentów z CHF i CKD, pacjenci otrzymywali 200 mg FCM we wstrzyknięciu push w porównaniu z 200 mg ISC w powolnym wstrzyknięciu. FCM był zazwyczaj podawany do momentu osiągnięcia obliczonej dla pacjenta całkowitej dawki zastępczej żelaza. całkowitej dawki zastępczej żelaza. Leczenie FCM poprawiło wskaźniki niedokrwistości (hemoglobina [Hb], ferrytyna i wysycenie transferyny [TSAT]). U pacjentów HD z IDA wtórną do CKD, FCM wykazał porównywalną skuteczność do ISC w osiąganiu Hb. U pacjentów z IBD lub PPA poprawa poziomu Hb była szybsza w przypadku szybsza w przypadku FCM niż FeSulf. Pacjenci z PPA otrzymujący FCM w porównaniu z otrzymującymi doustne żelazo osiągnęli wzrost Hb > lub = 2,0 g/dl wcześniej (7 dni w porównaniu z 14 dniami; p < 0,001), częściej osiągali wzrost Hb > lub = 3,0 g/dl w dowolnym momencie począwszy od 14. dnia (86,3% w porównaniu z 60,4%; p < 0,001), i osiągnięcie Hb > 12,0 g/dl pod koniec badania (dzień 42; 90,5% w porównaniu z 68,6%, p z 68,6%, p < 0,01). Ferrytyna w surowicy wzrosła w grupie leczonej i.v. FCM, ale nie w grupie przyjmującej żelazo doustnie. Różnice między grupami były znaczące każdym okresie badania. TSAT wzrosła znacząco w każdym przedziale czasowym w obu grupach. grupach; jednak pacjenci leczeni FCM wykazywali wyższy TSAT w każdym przedziale po pierwszym tygodniu. pierwszym tygodniu. FCM poprawił jakość życia pacjentów w stopniu równoważnym do doustnego FeSulf u pacjentów z IBD lub PPA oraz w większym stopniu niż doustny FeSulf u kobiet z AUB. FCM poprawił również jakość życia, a także objawy czynnościowe i wydolność wysiłkową u pacjentów z CHF. Dane dotyczące bezpieczeństwa ponad 3000 pacjentów wykazały, że FCM był dobrze tolerowany. Nie stwierdzono żadnych u niemowląt karmionych piersią przez matki otrzymujące FCM. FCM jest zatem zatem skuteczną i dobrze tolerowaną opcją w leczeniu IDA. --- TŁO I CELE: Przeanalizowaliśmy niedobór żelaza i odpowiedź terapeutyczną po dożylnym podaniu karboksymaltozy żelazowej w dużej, jednoośrodkowej kohorcie kohorcie pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD). METODY: 250 pacjentów z IBD przeanalizowano retrospektywnie pod kątem niedoboru żelaza i niedokrwistości z niedoboru żelaza. niedokrwistości z niedoboru żelaza. Podgrupę przeanalizowano pod kątem skuteczności i skutków ubocznych. skutków ubocznych suplementacji żelaza karboksymaltozą żelazową. WYNIKI: W kohorcie (n = 250), 54,4% pacjentów miało poziom żelaza w surowicy ≤60 μg/dl, 81,2% miało ferrytynę ≤100 ng/ml, a 25,6% miało hemoglobinę (Hb) ≤12 g/dl (kobiety) lub ≤13 g/dl (mężczyźni). W subkohorcie leczonej (n = 80), 83,1% pacjentów miało żelazo ≤60 μg/dl, 90,4% miało ferrytynę ≤100 ng/ml, a 66,7% miało Hb ≤12/13 g/dl przed leczeniem karboksymaltozą żelaza. Po medianie dawki 500 mg karboksymaltozy żelazowej, 74,7% pacjentów osiągnęło poziom żelaza >60 μg/dl, 61,6% miało ferrytynę >100 ng/ml, a 90,7% osiągnęło Hb >12/13 g/dl podczas obserwacji (p < 0,0001 dla wszystkich parametrów w porównaniu z wartościami przed leczeniem). Najczęstszym działaniem niepożądanym było przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych z płcią męską jako czynnikiem ryzyka (p = 0,008, OR 8,62, 95% CI 1,74-41,66). WNIOSKI: Niedobór żelaza i niedokrwistość występują często u pacjentów z IBD. Leczenie karboksymaltozą żelazową jest skuteczne, bezpieczne i dobrze tolerowane u pacjentów z IBD z niedoborem żelaza. pacjentów z IBD z niedoborem żelaza. --- Niedokrwistość jest powszechna w nieswoistym zapaleniu jelit (IBD), z częstością występowania od 8,8% do 73,7%. od 8,8% do 73,7%. Ten szeroki zakres odzwierciedla stosowane definicje i badane populacje. badane populacje. Chociaż wielu pacjentów zgłasza się jako bezobjawowych, systematyczne badania wykazały, że niedokrwistość ma znaczący wpływ na jakość życia. jakość życia. W związku z tym leczenie należy rozpocząć wcześnie. Najczęstszą przyczyną niedokrwistości niedokrwistości w IBD jest niedobór żelaza, związany głównie z utratą krwi z przewodu pokarmowego. utratą krwi z przewodu pokarmowego. Niedokrwistość w chorobach przewlekłych często występuje jednocześnie z powodu upośledzonej erytropoezy i rozregulowanego metabolizmu żelaza. Doustne żelazo jest prostą i skuteczną metodą leczenia niedoboru żelaza, ale wymaga długich cykli leczenia. Teoretycznie wiąże się również z pogorszeniem zapalenie jelit poprzez produkcję toksycznych reaktywnych form tlenu. Dożylne podawanie żelaza pozwala uniknąć tych obaw, zwłaszcza dzięki opracowaniu karboksymaltozy żelazowej, która pozwala na szybkie podanie do 1000 mg. U pacjentów którzy nie reagują na dożylne podawanie żelaza, niedokrwistość związana z chorobą przewlekłą jest najprawdopodobniej przewlekłej choroby. W tym przypadku dowody sugerują, że dodatkowa terapia erytropoetyna może być skuteczna. Należy unikać transfuzji krwi w ramach w ramach rutynowego postępowania i zarezerwowane dla pacjentów ze znacznym krwawieniem z przewodu pokarmowego, u których istnieje ryzyko zaburzeń hemodynamicznych. W niniejszym artykule omówiono fizjologię niedokrwistości w nieswoistym zapaleniu jelit i przedstawiono aktualne dowody potwierdzające dostępne opcje leczenia. --- CEL: Niedobór żelaza i niedokrwistość są coraz częściej uznawane za powikłania nieswoistego zapalenia jelit (IBD). powikłanie nieswoistego zapalenia jelit (IBD). Celem niniejszego badania było obserwacja, w sposób nieinterwencyjny, w jaki sposób szwedzcy gastroenterolodzy stosują się do wytycznych wytycznych u pacjentów ambulatoryjnych z nieswoistym zapaleniem jelit leczonych dożylnie karboksymaltozą żelaza (FCM) oraz wyników leczenia. MATERIAŁ I METODY: Łącznie 394 pacjentów z IBD (choroba Leśniowskiego-Crohna (CD) 60%, wrzodziejące zapalenie jelita grubego (UC) 40%) z 14 ośrodków. Grupa A (n = 216) obserwowano od listopada 2008 roku, a grupę B (n = 178) od marca 2010 roku. Czas obserwacji wynosił od 12 do 29 miesięcy. WYNIKI: Ferrytyna S (µmol/l) i wysycenie transferyny (T-Sat; %) były rejestrowane na początku badania u 62% i 50% pacjentów. na początku badania u 62% i 50% w grupie A. Mediany wartości Hb, ferrytyny i T-Sat na początku badania wynosiły odpowiednio 111 g/l i 50%. na początku badania wynosiły odpowiednio 111 g/l, 10 µmol/l i 10% oraz 134 g/l, 121 µmol/l i 20% po leczeniu żelazem (p < 0,001 dla wszystkich trzech parametrów). Podobne wyniki uzyskano w grupie B. Około trzy czwarte wszystkich pacjentów otrzymało tylko jedną infuzję żelaza podczas leczenia żelazem. pacjentów otrzymało tylko jedną infuzję żelaza w okresie badania. Mediana czasu do do ponownej infuzji wynosiła 6 (1-25) miesięcy. Tylko wcześniej opisane reakcje na infuzję wystąpiły u 27 (7%) pacjentów. WNIOSKI: Przestrzeganie europejskich wytycznych było raczej słabe i wymaga poprawy. poprawy. Wpływ FCM podawanego dożylnie na parametry żelaza był znaczący. i skutkował poziomem ferrytyny, który wskazuje na wpływ na zapasy żelaza. Efekt efekt utrzymywał się głównie przez rok, ponieważ tylko jedna czwarta pacjentów otrzymywała powtarzane infuzje żelaza. W okresie obserwacji nie pojawiły się żadne nieprzewidziane w okresie obserwacji. --- TŁO I CELE: Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszym powikłaniem ogólnoustrojowym powikłaniem nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Niedokrwistość z niedoboru żelaza nawraca często i szybko po terapii zastępczej żelazem u pacjentów z IBD. My przeprowadziliśmy randomizowane, kontrolowane placebo badanie w celu ustalenia, czy podawanie karboksymaltozy żelazowej (FCM) zapobiega niedokrwistości u pacjentów z IBD i niskim poziomem ferrytyny w surowicy. poziomem ferrytyny w surowicy. METODY: Przeprowadziliśmy wieloośrodkowe badanie z pojedynczą ślepą próbą z udziałem pacjentów bez niedokrwistości. którzy ukończyli badanie FERGIcor. Poziom ferrytyny w surowicy był oceniany co drugi miesiąc, a pacjentom podawano FCM (całkowita dawka żelaza, 1181 ± 662 mg; n = 105) lub placebo (n = 99), gdy poziom spadł poniżej 100 μg/L. Pierwszorzędowym pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do nawrotu niedokrwistości w ciągu 8 miesięcy. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmiany jakości życia, aktywność choroby, wyniki badań laboratoryjnych i zdarzenia niepożądane. laboratoryjnych i zdarzenia niepożądane. WYNIKI: Niedokrwistość nawróciła u 26,7% pacjentów otrzymujących FCM i u 39,4% otrzymujących placebo. placebo. Czas do nawrotu niedokrwistości był dłuższy w grupie FCM (współczynnik ryzyka współczynnik ryzyka, 0,62; 95% przedział ufności, 0,38-1,00; P = .049). Markery poziomu żelaza w organizmie wzrosły lub pozostały na normalnym poziomie u osób, którym podawano FCM (ferrytyna wzrosła o 30,3 μg / l, nasycenie transferyną wzrosło o 0,6%), ale zmniejszył się w grupie otrzymującej placebo (ferrytyna zmniejszyła się o 36,1 μg / l, nasycenie transferyny zmniejszyło się o 4,0%). Zmiany w jakości życia i aktywności i aktywności choroby były porównywalne między grupami. Zdarzenia niepożądane zgłoszono u 59,0% w grupie FCM i 50,5% w grupie placebo, a poważne zdarzenia niepożądane odnotowano u 6,7% i 50,5% w grupie placebo. zgłaszano odpowiednio u 6,7% i 8,1%. WNIOSKI: FCM zapobiega nawrotom niedokrwistości u pacjentów z IBD w porównaniu z placebo. z placebo. Niemniej jednak wysoki wskaźnik nawrotów niedokrwistości uzasadnia optymalizacji częstotliwości i wymagań dotyczących leczenia FCM. --- TŁO I CELE: Niedokrwistość z niedoboru żelaza (IDA) jest powszechna w chorobach przewlekłych. a dożylne podawanie żelaza jest skutecznym i zalecanym sposobem leczenia. Jednak obliczanie dawki i niewygodna administracja mogą wpływać na zgodność i skuteczność. Porównaliśmy skuteczność i bezpieczeństwo nowego schematu stałej dawki karboksymaltozy żelaza (FCM) z indywidualnie obliczanymi dawkami sacharozy żelaza (IS) u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD). z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD) i IDA. METODY: To randomizowane, kontrolowane, otwarte, wieloośrodkowe badanie obejmowało 485 pacjentów z IDA (ferrytyna <100 μg/L, hemoglobina [Hb] 7-12 g/dL [kobiety] lub 7-13 g/dL [mężczyźni]) i łagodnym lub umiarkowanym IBD w 88 szpitalach i klinikach w 14 krajach. klinikach w 14 krajach. Pacjenci otrzymywali FCM w maksymalnie 3 w maksymalnie 3 wlewach po 1000 lub 500 mg żelaza lub obliczone przez Ganzoniego dawki IS w maksymalnie 11 wlewach po 200 mg żelaza. do 11 wlewów po 200 mg żelaza. Pierwszorzędowym punktem końcowym była odpowiedź Hb (wzrost Hb ≥ 2 g/dL); drugorzędowe punkty końcowe obejmowały ustąpienie niedokrwistości i normalizację stanu żelaza normalizację do 12. tygodnia. WYNIKI: Przeanalizowano wyniki 240 pacjentów leczonych FCM i 235 pacjentów leczonych IS. przeanalizowano. Więcej pacjentów z FCM niż IS osiągnęło odpowiedź Hb (150 [65,8%] vs 118 [53,6%]; różnica 12,2%, P = .004) lub normalizację Hb (166 [72,8%] vs 136 [61,8%]; 11,0%). [61,8%]; różnica 11,0%, P = .015). Obie terapie poprawiły jakość życia do 12. tygodnia. Badane leki były dobrze tolerowane, a związane z nimi działania niepożądane związane z lekami były zgodne z doświadczeniem klinicznym dotyczącym poszczególnych leków. Odchylenia od całkowitej dawki żelaza były częstsze w grupie IS. WNIOSKI: Prostszy schemat dawkowania oparty na FCM wykazał lepszą skuteczność i skuteczność i przestrzeganie zaleceń, a także dobry profil bezpieczeństwa w porównaniu z schematem dawkowania IS obliczonym przez Ganzoniego. --- Wstęp: Wtórna trombocytoza jest częstą cechą kliniczną. U pacjentów z chorobą nowotworową jest czynnikiem ryzyka żylnych incydentów zakrzepowo-zatorowych. W W nieswoistym zapaleniu jelit (IBD) trombocytoza jest do tej pory uważana za marker aktywnej choroby i może przyczyniać się do zwiększonego ryzyka zakrzepowo-zatorowego w tej populacji. w tej populacji. Obserwowany wpływ terapii żelazem na normalizację liczby płytek krwi doprowadził nas do postawienia hipotezy, że samo żelazo może regulować megakariopoezę. Tutaj chcemy przetestować wpływ zastąpienia żelaza na liczbę i aktywność płytek krwi aktywność płytek krwi w trombocytozie związanej z IBD. METODY: Przeprowadziliśmy randomizowane, pojedynczo zaślepione badanie kontrolowane placebo testujące wpływ karboksymaltozy żelazowej (FCM) u pacjentów z IBD z wtórną trombocytozą (płytki krwi > 450 G/L). Zmiany liczby płytek krwi, hemoglobiny, parametrów żelaza, aktywności choroby, megakariopoetycznych czynników wzrostu, erytropoetyny i aktywności płytek krwi. Pacjenci otrzymywali placebo lub do 1500 mg żelaza w postaci FCM. Punkty końcowe oceniano w 6. tygodniu. WYNIKI: Do badania włączono łącznie 26 pacjentów, 15 pacjentów było dostępnych do analizy zgodnie z protokołem. Spadek liczby płytek krwi >25% (pierwszorzędowy (pierwszorzędowy punkt końcowy) zaobserwowano u 4 z 8 (50%, grupa żelaza) i 1 z 7 pacjentów (14%, grupa placebo, P = 0,143). Średnia liczba płytek krwi spadła na FCM, ale nie na placebo (536 G/L do 411 G/L w porównaniu do 580 G/L do 559 G/L; P = 0,002). Choroba i megakariopoetyczne czynniki wzrostu pozostały niezmienione, a parametry hemoglobiny i parametry żelaza wzrosły w FCM. Normalizacja liczby płytek krwi była związana ze zmniejszeniem agregacji płytek krwi i ekspresji selektyny P. WNIOSEK: FCM obniża liczbę płytek krwi i aktywację płytek krwi u pacjentów z wtórną trombocytozą związaną z IBD.
Czy karboksymaltoza żelazowa może być stosowana w leczeniu niedokrwistości u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit?
Karboksymaltoza żelazowa może być stosowana w leczeniu niedokrwistości u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit i zapobiega nawrotom niedokrwistości u tych pacjentów w porównaniu z placebo. Leczenie karboksymaltozą żelazową jest skuteczne, bezpieczne i dobrze tolerowane u pacjentów z IBD z niedoborem żelaza.