Enhancery powodują wysoki poziom transkrypcji i aktywację struktury chromatyny w genach docelowych. Hiperacetylacja histonów H3 i H4, będąca znakiem aktywnej chromatyny, jest szeroko stosowana w docelowych loci przez enhancery, które działają na dużych odległościach. W niniejszym badaniu zbadaliśmy rolę enhancera w metylacji różnych reszt lizyny na H3 poprzez porównanie modelu genów z aktywnym enhancerem z tym, w którym enhancer został inaktywowany w kontekście minichromosomów. Nienaruszony enhancer wpływał na metylację histonów w K4, K9 i K36 w różny sposób, w zależności od poziomu metylacji i lokalizacji w minichromosomach. poziomu metylacji i lokalizacji w locus. Wszystkie trzy reszty lizyny były wysoce trójmetylowane w regionie kodującym genu związanego z aktywnym ale nie z nieaktywnym enhancerem. Jednakże dwumetylacja K9 i K36 była nie miało wpływu na enhancer. Sam region wzmacniacza był oznaczony przez monometylacją w K4 i K9, odróżniając go od znaczników metylowych w regionie kodującym genu. regionu kodującego genu. Wyniki te wskazują, że enhancer odgrywa rolę w ustanawiając aktywne wzorce metylacji histonów związane z transkrypcją genów zamiast usuwania metylacji związanej z inaktywacją genu. --- Uważa się, że modyfikacje histonów rdzeniowych przyczyniają się do pluripotencji ESC poprzez inicjowanie specyficznych tkankowo promotorów i enhancerów do późniejszej aktywacji. Jednak nie jest jasne, w jaki sposób te znaczniki są ukierunkowane w ESC i utrzymywane podczas różnicowania. Tutaj pokazujemy, że czynnik ESC Sox2 kieruje metylację H3K4 do domen jedno- i dwuwartościowych. W ESC, Sox2 przyczynia się do tworzenia monowalentnego znaku na enhancerze w specyficznych dla komórek pro/pre-B lambda5-VpreB1. Wiązanie Foxd3 hamuje transkrypcję międzygenową wzmacniacza i otaczających sekwencji. W komórkach pro-B aktywność wzmacniacza jest zależna od miejsc wiązania Sox i Fox, a enhancer jest wiązany przez Sox4, który jest wymagany do wydajnej ekspresji lambda5. Nasze wyniki prowadzą nas do zaproponować model przekaźnika czynników, w którym czynniki ESC ustanawiają aktywne znaczniki epigenetyczne w elementach specyficznych dla tkanki, zanim zostaną zastąpione przez czynniki specyficzne dla typu komórki specyficzne dla danego typu komórek.
Jakie są główne modyfikacje histonów związane ze wzmacniaczami?
Mono- (H3K4me1) i di-metylacja lizyny 4 histonu 3 (H3K4me2) są głównymi potranskrypcyjnymi modyfikacjami histonów związanymi z aktywnością wzmacniacza.