TŁO: Celem tego badania było zbadanie długoterminowych skutków adalimumabu, antagonisty czynnika martwicy nowotworów alfa, w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka związanego z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów. zapalenia błony naczyniowej oka związanego z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów. METODY: Leczenie adalimumabem rozpoczęto u 94 pacjentów z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów. w celu leczenia aktywnego zapalenia stawów i/lub aktywnego zapalenia błony naczyniowej oka. U 18 pacjentów leczenie przerwano po krótkim okresie z powodu nieskuteczności lub działań niepożądanych. działań niepożądanych. Aktywność zapalenia błony naczyniowej (przy użyciu kryteriów Standardized Uveitis Nomenclature Uveitis Nomenclature [SUN] i badanie kliniczne) i zapalenia stawów (liczba obrzękniętych lub aktywnych stawów). aktywnych stawów) oceniano na początku i na końcu badania. WYNIKI: Pod koniec badania zapalenie błony naczyniowej było pod dobrą kontrolą kliniczną u dwóch u dwóch trzecich z 54 pacjentów (31% nie wymagało żadnego leczenia miejscowego, a 35% stosowało tylko 1-2 krople kortykosteroidów dziennie), a jedna trzecia miała aktywne zapalenie błony naczyniowej oka (co najmniej co najmniej trzy krople kortykosteroidów dziennie). Zgodnie z kryteriami SUN, leczenie adalimumabem zapalenie błony naczyniowej wykazało poprawę aktywności (dwukrotne zmniejszenie aktywności zapalenia błony naczyniowej zapalenie błony naczyniowej oka) u 28% pacjentów, z umiarkowaną odpowiedzią u 16 pacjentów, bez zmian u kolejnych 16 pacjentów i pogorszenie aktywności (dwukrotny wzrost aktywności zapalenia błony naczyniowej u 13% pacjentów. Ogólny odsetek pacjentów z aktywnym zapaleniem stawów zmniejszył się. Na początku badania 69% pacjentów z zapaleniem błony naczyniowej oka miało więcej niż dwa aktywne stawy, a pod koniec badania tylko 27% miało aktywną chorobę stawów. stawów. U 27 pacjentów z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów bez zapalenia błony naczyniowej oka leczonych adalimumabem liczba aktywnych stawów zmniejszyła się z 93% do 59%. Leczenie ogólnoustrojowe kortykosteroidami można było przerwać u 22% pacjentów z zapaleniem błony naczyniowej oka i u 11% pacjentów bez zapalenia błony naczyniowej oka. Większość pacjentów otrzymywała metotreksat, inne leczenie immunosupresyjne lub inne leki biologiczne przed rozpoczęciem leczenia adalimumabem. adalimumabu. WNIOSKI: Adalimumab jest cenną opcją w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka związanego z aktywnym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów. --- Leczenie zapalenia błony naczyniowej oka u dzieci związanego z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (MIZS) (MIZS) jest wyzwaniem zarówno dla okulistów, jak i pediatrów. W tym badaniu badaniu wykorzystujemy narzędzia medycyny opartej na dowodach (EBM) do analizy badań dotyczących leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (DMARD)/ leków immunosupresyjnych i leków blokujących czynnik martwicy nowotworów alfa (TNFalfa). Większość doświadczeń wśród DMARD/leków immunosupresyjnych uzyskano w przypadku metotreksatem (MTX) w młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów. Jednak wciąż brakuje kontrolowanych badań w zapaleniu błony naczyniowej oka nadal brakuje, więc leczenie MTX i wszystkimi innymi lekami lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna A, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) osiąga poziom dowodów III (opinia eksperta, doświadczenie kliniczne lub badanie opisowe). badanie opisowe). Badania nad środkami blokującymi TNFalfa osiągają poziom dowodów II-III, w zależności od substancji. W przyszłości MTX będzie musiał zostać zbadany w porównaniu z nowymi klasami substancji biologicznych (np. blokerami czynnika martwicy nowotworów alfa). czynnika martwicy nowotworów) w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka w młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów. młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. Kontrolowane badania, które doprowadziły do zatwierdzenia leków na MIZS są potrzebne w przypadku zapalenia błony naczyniowej oka, aby uzyskać najbardziej skuteczną i bezpieczną terapię dla dzieci z zapaleniem błony naczyniowej oka. dzieci z zapaleniem błony naczyniowej oka, które nie reagują na konwencjonalną terapię miejscowymi i ogólnoustrojowymi steroidami. miejscowymi i ogólnoustrojowymi steroidami. --- Leki biologiczne zostały opracowane przy pomocy badań immunologicznych, aby ukierunkowane na określone obszary układu odpornościowego, które, jak się uważa, odgrywają rolę w patogenezie choroby. patogenezie choroby. Etanercept jest rozpuszczalnym lekiem przeciw czynnikowi martwicy nowotworów alfa (TNF-alfa). alfa (TNF-alfa) zarejestrowanym do leczenia aktywnej wielostawowej młodzieńczej idiopatii. wielostawowego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (MIZS) u dzieci w wieku od 4 do 17 lat, które którzy nie zareagowali na sam metotreksat lub którzy nie tolerowali metotreksatu. metotreksatu. Bezpieczeństwo i skuteczność etanerceptu w tej grupie pacjentów zostały bezpieczeństwo i skuteczność etanerceptu w tej grupie pacjentów zostały ustalone w jednym randomizowanym badaniu kontrolowanym i kilku badaniach podłużnych. badań. To, w połączeniu z faktem, że do niedawna etanercept był do niedawna etanercept był jedynym lekiem anty-TNF dopuszczonym do stosowania w JIA. dla wielu klinicystów. Jednak nadal istnieje wiele pytań bez odpowiedzi dotyczących etanerceptu, w tym jego skuteczności i bezpieczeństwa w różnych podtypach MIZS, u dzieci w wieku poniżej 4 lat oraz u osób z zapaleniem błony naczyniowej oka. Nadal istnieją nadal istnieją obawy dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa antagonistów TNF w pediatrycznej grupie wiekowej w wieku dziecięcym, a także pytania dotyczące zwiększonego ryzyka nowotworów złośliwych i infekcji. infekcji. Chociaż badania dorosłych są przydatne do lepszego zrozumienia tych ryzyka, nie zastępują one dobrej jakości badań pediatrycznych i badań kontrolnych. badań pediatrycznych. Badania z udziałem dorosłych często obejmują większą liczbę pacjentów. Oceniają one jednak inną populację, a zachowanie leku może się różnić u dzieci ze względu na dzieci ze względu na różnice w metabolizmie, wzroście i wpływie na rozwijający się układ odpornościowy. układ odpornościowy. Ponadto reumatoidalne zapalenie stawów jest inną chorobą niż JIA. JIA. Klinicyści muszą dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka stosowania anty-TNF u dzieci z MIZS i naciskać na przeprowadzenie solidnych badań klinicznych, aby odpowiedzieć na pytania, które pozostają bez odpowiedzi. Niniejszy artykuł podsumowuje dostępne dowody dla stosowania etanerceptu u dzieci z MIZS i podkreśla aspekty leczenia, które wymagają dalszych badań. wymagające dalszych badań. --- CEL: Zidentyfikowanie możliwych czynników ryzyka rozwoju zaćmy wymagającej operacji u dzieci z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (JIA). PROJEKT: Retrospektywne badanie kohortowe. METODY: Dane 53 dzieci z zapaleniem błony naczyniowej oka związanym z MIZS, z których 27 zostało poddano zabiegowi usunięcia zaćmy (CE). Głównym kryterium oceny był między wystąpieniem zapalenia błony naczyniowej a pierwszą CE (interwał U-CE), został w odniesieniu do charakterystyki klinicznej i okulistycznej oraz strategii leczenia przed CE. strategie leczenia przed CE. WYNIKI: Krótszy odstęp U-CE stwierdzono u dzieci z tylną synechią w porównaniu z dziećmi bez synechii tylnej (współczynnik ryzyka [HR], 3,57; 95% przedział ufności [CI], 1,57; 95% przedział ufności [CI], 1,57). przedział ufności [CI], 1,33 do 10,00). Nie stwierdzono istotnej różnicy w przypadku dzieci u których zapalenie błony naczyniowej oka było pierwszym objawem JIA w porównaniu z tymi, u których zapalenie stawów było pierwszym objawem JIA (HR, 1,59; 95% CI, 0,63 do 4,00) oraz dzieci leczone okołogałkowymi wstrzyknięciami kortykosteroidów w porównaniu z tymi, które nie były leczonych okołogałkowymi wstrzyknięciami kortykosteroidów (HR, 3,23; 95% CI, 0,95 do 11.11). Dzieci leczone metotreksatem (MTX) miały dłuższy odstęp U-CE niż dzieci nieleczone dzieci nieleczone MTX (HR, 0,29; 95% CI, 0,10 do 0,87). WNIOSKI: Czynnik ryzyka rozwoju wczesnej zaćmy wymagającej operacji u dzieci z zapaleniem błony naczyniowej związanym z JIA jest obecność tylnej synechii w momencie w momencie rozpoznania zapalenia błony naczyniowej. Jednakże, wczesne leczenie MTX jest wiąże się ze średnim opóźnieniem w rozwoju zaćmy wymagającej operacji wynoszącym 3,5 roku. --- CEL: Scharakteryzowanie stosowania leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (DMARD) u dzieci z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (MIZS) dzieci z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (MIZS) w Stanach Zjednoczonych oraz określenie czynników określić czynniki pacjenta związane ze stosowaniem leków. METODY: Przeanalizowaliśmy przekrojowe dane wyjściowe z badania Childhood Rejestru Childhood Arthritis and Rheumatology Research Alliance (CARRA) od maja 2010 do maja 2011 roku. do maja 2011 roku dla dzieci z JIA. Uwzględniono aktualne i wcześniejsze stosowanie leków. i wcześniejsze stosowanie leków. Zastosowaliśmy uproszczone modele regresji logistycznej krokowej wstecznej, aby do oszacowania związków między klinicznymi czynnikami pacjenta a stosowaniem leków. a stosowaniem leków. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy 2748 dzieci z JIA z medianą czasu trwania choroby wynoszącą 3,9 roku z 51 ośrodków klinicznych w USA. Ogólnie rzecz biorąc, 2023 (74%) kiedykolwiek otrzymało niebiologiczne DMARD, a 1246 (45%) kiedykolwiek otrzymało biologiczny DMARD. Wśród dzieci bez układowego zapalenia stawów, stosowanie metotreksatu było najsilniej związane z zapaleniem błony naczyniowej oka (OR 5,2, 95% CI 3,6-7,6), przeciwciałami antycytrulinowymi przeciwciałami (OR 4,5, 95% CI 1,7-12) i rozszerzonym zapaleniem stawów (OR 4,1, 95% CI 2.5-6.6). Wśród dzieci bez układowego zapalenia stawów stosowanie biologicznych DMARD było najsilniej najsilniej związane z reumatoidalnym zapaleniem wielostawowym (OR 4,3, 95% CI 2,9-6,6), łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA; OR 3,0, 95% CI 2,0-4,4) i zapaleniem błony naczyniowej oka (OR 2,8, 95% CI 2,1-3,7). Wśród dzieci z układowym zapaleniem stawów 160 (65%) kiedykolwiek otrzymało biologiczny DMARD; stosowanie inhibitora czynnika martwicy nowotworów było związane z zapaleniem wielostawowym (OR 2,5, 95% CI 3,8-16), podczas gdy stosowanie inhibitora interleukiny 1 nie było. WNIOSEK: Około trzy czwarte wszystkich dzieci z MIZS w rejestrze CARRA otrzymywało niebiologiczne DMARD. Prawie połowa otrzymywała biologiczne DMARD, a ich stosowanie było silnie związane z RF-dodatnim zapaleniem wielostawowym, PsA, zapaleniem błony naczyniowej oka i układowym zapaleniem stawów. układowym zapaleniem stawów. --- CEL: Aby ocenić skuteczność metotreksatu (MTX) i wpływ jego na częstość nawrotów zapalenia błony naczyniowej związanego z młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (JIA). zapaleniem stawów (MIZS). OPIS: Retrospektywna seria przypadków. METODY: Dane 22 pediatrycznych pacjentów z JIA, którzy byli leczeni MTX z powodu aktywnego zapalenia błony naczyniowej badano retrospektywnie. Ustalono wskaźnik nawrotów po odstawieniu MTX. Zapalenie komory przedniej (AC), miejscowe stosowanie steroidów podczas pierwszego roku leczenia MTX i związek nawrotów po odstawieniu MTX oceniano statystycznie. nawrotów po odstawieniu MTX. Czas trwania leczenia MTX i jego i jego odstawienie ustalano indywidualnie we współpracy z reumatologiem z zamiarem kontynuowania leczenia przez co najmniej 1 rok i odstawienia w przypadku w przypadku braku aktywności zapalenia błony naczyniowej oka i zapalenia stawów. Nieaktywność zapalenia błony naczyniowej zdefiniowano jako obecność komórek ≤0,5+ w AC. WYNIKI: Osiemnastu pacjentów (18/22; 82%) wykazało poprawę zapalenia błony naczyniowej oka z znaczący spadek aktywności zapalenia AC po minimalnym okresie 3 miesiącach leczenia MTX. Miejscowy efekt oszczędzający steroidy zaobserwowano, gdy MTX był podawany przez okres od 3 do 9 miesięcy. MTX został przerwany z powodu nieaktywnego zapalenia błony naczyniowej oka u 13 pacjentów. U 9 pacjentów (8/13; 69%) zaobserwowano nawrót zapalenia błony nawrót zapalenia błony naczyniowej obserwowano po upływie średnio 7,5 miesiąca (± SD 7,3). Sześciu pacjentów (6/13; 46%) miało nawrót w ciągu pierwszego roku po odstawieniu leku. Przeżycie wolne od nawrotu po odstawieniu MTX było istotnie dłuższe u pacjentów, którzy byli leczeni MTX przez ponad 3 lata (P = .009), dzieci, które były starsze niż 8 lat w momencie odstawienia (P = .003), oraz pacjentów, u których nieaktywność zapalenia błony naczyniowej była dłuższa niż 2 lata przed odstawieniem MTX (P = .033). Dłuższa nieaktywność w ramach terapii MTX była niezależnie chroniła przed nawrotami po odstawieniu MTX (współczynnik ryzyka = 0,07; 95% przedział ufności 0,01-0,86; P = .038), co oznacza, że 1-letni wzrost czasu trwania nieaktywnego zapalenia błony naczyniowej przed odstawieniem MTX skutkuje zmniejszenie ryzyka nowego nawrotu o 93%. WNIOSKI: Duża liczba pacjentów z nieaktywnym zapaleniem błony naczyniowej szybko nawraca po odstawieniu MTX. Nasze wyniki sugerują, że dłuższy okres bezczynności przed odstawieniem i dłuższy okres leczenia MTX zmniejszają ryzyko nawrotu po odstawieniu. prawdopodobieństwo nawrotu po odstawieniu leku.
Jaki jest wpływ metotreksatu w leczeniu zapalenia błony naczyniowej oka spowodowanego młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów?
Standardową terapią pierwszego rzutu zapalenia błony naczyniowej oka są miejscowe i ogólnoustrojowe kortykosteroidy, często wzmacniane metotreksatem jako lekiem przeciwreumatycznym modyfikującym przebieg choroby (DMARD) drugiego rzutu.  MTX ma również miejscowe działanie oszczędzające steroidy. Wczesne leczenie MTX jest zalecane w celu zapobiegania powikłaniom, takim jak zaćma. Nie ma danych z badań dotyczących wpływu MTX. Największe doświadczenie wśród DMARD/leków immunosupresyjnych uzyskano z metotreksatem (MTX) w młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów. Jednak nadal brakuje kontrolowanych badań dotyczących zapalenia błony naczyniowej oka, więc leczenie MTX i wszystkimi innymi lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna A, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) osiąga jedynie poziom III (opinia eksperta, doświadczenie kliniczne lub badanie opisowe). Biologiczne DMARD mogą być również stosowane z metotreksatem w opornym zapaleniu błony naczyniowej oka.