Nefronoftyza (NPHP) jest główną przyczyną niewydolności nerek u dzieci, ale choroba ta pozostaje słabo poznana choroba pozostaje słabo poznana, częściowo z powodu braku odpowiednich modeli zwierzęcych. modeli zwierzęcych. Zespół Jouberta (JBTS) jest dziedziczną ciliopatią powodującą NPHP z aplazją móżdżku i zwyrodnieniem siatkówki. Wśród pacjentów z JBTS i fenotypem mózgowo-oczno-nerkowym, mutacje w CEP290 (NPHP6) są najczęstszą zmianą genetyczną. najczęstszą zmianą genetyczną. Przedstawiamy mysi model JBTS z pułapką genową Cep290 który wykazuje nieprawidłowości nerek, oczu i mózgu, które definiują zespół. Zmutowane myszy mają torbielowatą chorobę nerek jako noworodki. Nowonarodzone nerki zawierają normalne ilości czynnika wiążącego wzmacniacz limfoidalny 1 (Lef1) i czynnika transkrypcyjnego 1 (Tcf1), co wskazuje na prawidłowe funkcjonowanie szlaku sygnałowego Wnt szlaku sygnałowego Wnt; jednak wzrost represora białka Gli3 ujawnia nieprawidłową sygnalizację Hedgehog (Hh) widoczną w nowonarodzonych nerkach. Komórki przewodu od zmutowanych myszy mają nieprawidłowe pierwotne rzęski i nie są w stanie tworzyć struktur sferoidalnych in vitro. Leczenie zmutowanych komórek agonistą Hh purmorfiną przywracało prawidłowe tworzenie sferoidów. Komórki nabłonka nerkowego od pacjenta z JBTS z mutacją CEP290 wykazywały podobne upośledzenie tworzenia sferoidów, które również można było częściowo uratować. które można również częściowo uratować przez egzogenną stymulację sygnalizacji Hh . Dane te wskazują na nieprawidłową sygnalizację Hh jako przyczynę NPHP i sugerują, że agoniści Hh mogą być wykorzystywani terapeutycznie.
Jaka jest najczęstsza zmiana genetyczna u pacjentów z zespołem Jouberta i fenotypem mózgowo-oczno-nerkowym?
Zespół Jouberta (JBTS) jest dziedziczną ciliopatią powodującą NPHP z aplazją móżdżku i zwyrodnieniem siatkówki. Wśród pacjentów z JBTS i fenotypem mózgowo-oczno-nerkowym mutacje w CEP290 (NPHP6) są najczęstszą zmianą genetyczną.