Niniejsze badanie zostało podjęte w celu ustalenia, czy pochodzące z sulforafanu reaktywne formy tlenu (ROS) mogą powodować zatrzymanie wzrostu i apoptozę w ludzkich komórkach raka pęcherza moczowego komórek 5637 raka pęcherza moczowego. Nasze wyniki pokazują, że zmniejszona żywotność komórek 5637 przez sulforafan jest spowodowana zatrzymaniem mitotycznym, ale nie fazą G2. The zatrzymanie mitotyczne indukowane sulforafanem korelowało z indukcją cykliny B1 i fosforylacją Cdk1, a także jednoczesnym zwiększeniem kompleksu między Apoptoza indukowana sulforafanem była związana z aktywacją kaspazy 8 i -kaspazy 8. aktywacją kaspazy-8 i -9, kaspaz inicjujących zewnątrzpochodny i wewnątrzpochodny szlak apoptotyczny. wewnątrzpochodnych szlaków apoptotycznych oraz aktywacją efektorowej kaspazy-3 i rozszczepienie polimerazy poli (ADP-rybozy). Jednakże, zablokowanie aktywacji kaspazy hamowało apoptozę i znosiło zahamowanie wzrostu w 5637 traktowanych sulforafanem. W niniejszym badaniu dalej badano rolę ROS w odniesieniu do zatrzymania mitotycznego i apoptotycznego działania sulforafanu, oraz maksymalny poziom akumulacji ROS zaobserwowano 3 godziny po sulforafanie leczenie. Jednak zmiatacz ROS, N-acetylo-L-cysteina, znacznie osłabił apoptozę za pośrednictwem sulforafanu, a także zatrzymanie mitotyczne. Ogólnie rzecz biorąc, te wyniki sugerują, że sulforafan indukuje zatrzymanie mitotyczne i apoptozę komórek 5637 komórek poprzez szlak zależny od ROS. --- Emodyna została wyizolowana z Rheum palmatum L. i wykazuje działanie przeciwnowotworowe na ludzkie linie komórkowe raka, jednak mechanizmy molekularne apoptozy, w której pośredniczy emodyna apoptozę w ludzkich komórkach raka języka nie zostały w pełni zbadane. W tym badanie, leczenie komórek ludzkiego raka języka SCC-4 różnymi stężeniami emodyny prowadziło do zatrzymania G2/M poprzez promowaną ekspresję p21 i Chk2, ale hamowało cyklinę B1 i cdc2; indukowało również apoptozę poprzez wyraźne uwalnianie cytochromu c z mitochondriów i aktywację kaspazy-9 i kaspazy-3. Zdarzeniom tym towarzyszyło wytwarzanie reaktywnych form tlenu reaktywnych form tlenu (ROS), zaburzeniem potencjału błony mitochondrialnej (delta psi(m)) i spadek stosunku zawartości mitochondrialnej Bcl-2 i Bax; emodyna również promowała również poziomy GADD153 i GRP78. Zmiatacz wolnych rodników N-acetylocysteina i inhibitory kaspaz znacząco blokowały apoptozę indukowaną emodyną. apoptozę. Podsumowując, odkrycia te sugerują, że emodyna pośredniczy w utlenianiu (uszkodzenie DNA) w oparciu o produkcję ROS i stres ER w oparciu o poziomy GADD153 i GRP78, które działają jako wczesna zmiana w kaskadzie śmierci komórki. kaskady do szlaków sygnałowych zależnych od kaspaz i mitochondriów, wyzwala dysfunkcję mitochondriów poprzez modulację Bcl-2 i Bax, uwalnianie mitochondrialnego uwalnianie cytochromu c i aktywację kaspaz, w konsekwencji prowadząc do apoptozy w komórkach SCC-4. --- Podwyższone tempo zużycia glukozy i zależność od glikolizy tlenowej glikolizy tlenowej do wytwarzania ATP od dawna obserwowano w komórkach nowotworowych, zjawisko znane jako efekt Warburga. Zmieniony metabolizm energetyczny w komórkach nowotworowych stanowi atrakcyjną okazję do opracowania atrakcyjną okazję do opracowania nowych strategii terapeutycznych. Dehydrogenaza mleczanowa (LDH), która katalizuje przemianę pirogronianu w mleczan, odgrywa istotną rolę w metabolizmie komórek nowotworowych. mleczanu, odgrywa istotną rolę w procesie glikolizy. Doniesiono, że że poziom ekspresji LDH-A jest zwiększony zarówno w komórkach raka głowy i szyi i szyi oraz w surowicy krwi pacjentów z rakiem jamy nosowo-gardłowej (NPC) i jest związany ze złym rokowaniem. związany ze złym rokowaniem. Jednak wpływ hamowania LDH-A na komórki NPC pozostaje nieznany. W niniejszym badaniu stwierdziliśmy, że oksamat, klasyczny inhibitor klasyczny inhibitor LDH-A, hamował proliferację komórek w sposób w sposób zależny od dawki i czasu zarówno w komórkach CNE-1, jak i CNE-2, dwóch liniach komórkowych raka NPC. Hamowanie LDH przez oksamat indukowało zatrzymanie cyklu komórkowego G2/M poprzez obniżenie regulacji szlaku CDK1/cykliny B1 i promowało apoptozę poprzez zwiększenie mitochondrialnego wytwarzania ROS. N-acetylocysteina, specyficzny zmiatacz ROS, znacząco blokowała efekt hamowania wzrostu indukowany przez oksamat. Zidentyfikowaliśmy również że oksamat zwiększał wrażliwość na promieniowanie jonizujące w dwóch liniach komórkowych raka NPC. liniach komórkowych raka NPC. Ponadto zweryfikowaliśmy podobne wyniki w modelach ksenograftów guza. Wyniki te sugerują, że LDH-A może służyć jako obiecujący cel terapeutyczny dla NPC. obiecujący cel terapeutyczny w leczeniu NPC. --- Magnolol, małocząsteczkowy hydroksylowany bifenol, wyizolowany z korzenia i kory łodygi kory Magnolia officinalis, wykazano, że ma działanie antyproliferacyjne wpływ na różne linie komórek nowotworowych. W obecnym badaniu stwierdziliśmy, że magnolol silnie hamował proliferację i indukował apoptozę w ludzkich komórkach raka piersi MCF-7. komórkach raka piersi MCF-7. Dalsze badania mechanistyczne wykazały, że indukcja apoptozy jest związana z zatrzymaniem cyklu komórkowego w fazie G2/M, zwiększonym wytwarzaniem reaktywnych form tlenu (ROS), zmniejszonym potencjałem błony mitochondrialnej (MMP), uwalnianiem (MMP), uwalnianiem cytochromu c (Cyto c) i czynnika indukującego apoptozę (AIF) z mitochondriów do cytozolu, zwiększenie regulacji Bax, p21 i p53 oraz obniżenie poziomu Bcl-2, cykliny B1 i kinazy zależnej od cykliny 1 (CDK1). Nasze odkrycia wykazały, że magnolol indukował apoptozę w komórkach MCF-7 poprzez szlak szlakiem wewnątrzpochodnym z uwolnieniem AIF z mitochondriów i zatrzymaniem fazy G2/M . Dlatego magnolol może być potencjalnym związkiem wiodącym w terapii raka piersi. --- TŁO I CEL: Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, takie jak kwas masłowy i propionowy, są produktami metabolicznymi wytwarzanymi przez mikroflorę przyzębia. kwas propionowy, są metabolicznymi produktami ubocznymi wytwarzanymi przez mikroflorę przyzębia mikroflorę przyzębia, taką jak Porphyromonas gingivalis, i przyczyniają się do patogenezy zapalenia przyzębia. zapalenia przyzębia. Jednak wpływ maślanu na aktywność biologiczną fibroblastów dziąseł (ang. fibroblastów dziąsłowych (GFs) nie jest dobrze wyjaśniony. MATERIAŁ I METODY: Ludzkie GF były narażone na różne stężenia Maślan (0,5-16 mm) przez 24 h. Żywe komórki, które wykluczyły błękit trypanu, zostały policzone. policzono. Rozkład cyklu komórkowego GFs analizowano za pomocą cytometrii przepływowej z barwieniem jodkiem propidium jodkiem propidium. Produkcję reaktywnych form tlenu (ROS) mierzono za pomocą cytometrii przepływowej z użyciem 2',7'-dichlorofluoresceiny (DCF). Całkowity RNA i lizaty białkowe izolowano i poddawano RT-PCR przy użyciu specyficznych starterów lub Western blotting z użyciem specyficznych przeciwciał. WYNIKI: Maślan hamował wzrost GF, na co wskazywał spadek liczby żywych komórek. liczby żywych komórek. Zdarzenie to było związane z indukcją zatrzymania cyklu komórkowego G0/G1 i G2/M przez maślan (4-16 mm) w GFs. Jednakże, nie stwierdzono apoptozy GF odnotowano w tych warunkach eksperymentalnych. Maślan (> 2 mm) hamował ekspresję mRNA cdc2, cdc25C i cyklinyB1 oraz zmniejszał poziomy Cdc2, Cdc25C i cyklinyB1. poziomy białek cdc2, cdc25C i cyklinyB1 w GFs, jak określono odpowiednio za pomocą RT-PCR i western blotting. Ten toksyczny efekt maślanu był związany z produkcją z produkcją ROS. WNIOSEK: Wyniki te sugerują, że maślan generowany przez patogeny przyzębia patogeny przyzębia mogą być zaangażowane w patogenezę chorób przyzębia poprzez indukcję produkcji ROS i upośledzenie wzrostu komórek, cyklu komórkowego i ekspresji genów związanych z cyklem komórkowym w GFs. Zdarzenia te są ważne w inicjowaniu i przedłużaniu procesów zapalnych w chorobach przyzębia. chorobach przyzębia. --- Niniejsze badanie jest pierwszym, w którym zbadano przeciwnowotworowe działanie plumbaginy w komórkach ludzkich komórkach czerniaka A375.S2. Plumbagina wykazała skuteczny wzrost komórek poprzez indukowanie komórek nowotworowych do zatrzymania w fazie S-G2/M i apoptozy. apoptozy. Dalsze badania wykazały, że hamowanie wzrostu komórek przez plumbaginę było również widoczne w modelu nagich myszy. Blokada cyklu komórkowego była związane ze zwiększonym poziomem p21 i zmniejszoną ilością cykliny B1, cykliny A, Cdc2 i Cdc25C. Plumbagina zwiększała również poziom nieaktywnych fosforylowanych Cdc2 i Cdc25C. Plumbagina wyzwalała mitochondrialny szlak apoptotyczny szlak wskazany przez zmianę stosunku Bax/Bcl-2, powodując aktywację kaspazy-9 aktywację kaspazy-9. Stwierdziliśmy również, że generowanie ROS jest krytycznym mediatorem w indukowanym przez plumbaginę hamowaniu wzrostu komórek. Plumbagina zwiększyła aktywację kinazy regulującej sygnał apoptozy 1, JNK i regulowanej sygnałem zewnątrzkomórkowym kinazy 1/2 (ERK1/2), ale nie p38. Ponadto, przeciwutleniacze witamina C i katalaza znacząco zmniejszyły pośredniczoną przez plumbaginę kinazę c-Jun N-końcową (JNK) i apoptozę. Co więcej, blokowanie ERK i JNK przez specyficzne inhibitory inhibitory tłumiły mitochondrialny szlak apoptotyczny wyzwalany przez plumbaginę. Podsumowując razem, wyniki te sugerują krytyczną rolę ROS i JNK w aktywności przeciwnowotworowej plumbaginy. aktywności przeciwnowotworowej.
Jaki jest wpływ ROS na cyklinę B1?
Produkcja reaktywnych form tlenu (ROS) może powodować zatrzymanie wzrostu w punkcie kontrolnym G2-M cyklu komórkowego, częściowo poprzez deregulację ekspresji cykliny B1.