Warfaryna i heparyna to tradycyjne leki przeciwzakrzepowe stosowane w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Leki te, z udokumentowaną historią użyteczności, mają również nieodłączne trudności w stosowaniu; w szczególności skomplikowane monitorowanie i liczne interakcje warfaryny z innymi lekami, a także konieczność pozajelitowego podawania heparyn. Niedawno pojawiły się nowe środki które celują w określone elementy szlaku krzepnięcia. Rywaroksaban, który hamuje aktywowany czynnik X (Xa), jest obecnie w fazie badań klinicznych i jest najbardziej zaawansowanym najbardziej zaawansowanym inhibitorem czynnika Xa. Lek oferuje dawkowanie doustne raz dziennie, bez konieczności nie wymaga wstrzyknięć, miareczkowania dawki ani częstych badań krwi w celu monitorowania międzynarodowego współczynnika znormalizowanego. Ma szybki początek działania i chociaż nie ma specyficznego antidotum, ma krótki okres półtrwania w osoczu (około 5-9 godzin). (około 5-9 godzin). Dowody z niedawno opublikowanych dużych badań klinicznych fazy III wykazują wyższość rywaroksabanu nad enoksaparyną w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po dużych operacjach ortopedycznych. Badania wykazały, że wykazały, że rywaroksaban ma solidny profil bezpieczeństwa, z częstością występowania krwawień podobną do enoksaparyny w badaniach klinicznych III fazy. Niewiele działań niepożądanych i i interakcji pomiędzy rywaroksabanem a powszechnie stosowanymi lekami. z powszechnie stosowanymi lekami, chociaż zaobserwowano pewne interakcje z silnymi inhibitorami cytochromu P450 3A4 zaobserwowano pewne interakcje z silnymi inhibitorami cytochromu P450 3A4. Istnieje nadzieja, że rywaroksaban może być stosowany jako w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów po zabiegach chirurgicznych. pacjentów po zabiegach chirurgicznych. --- Od ponad 60 lat antagoniści witaminy K są jedynymi dostępnymi doustnymi antykoagulantami w zapobieganiu udarom i zatorowości systemowej w migotaniu przedsionków (AF). migotania przedsionków (AF). Kilka nowych cząsteczek o korzystnym profilu farmakokinetycznym korzystnym profilu farmakokinetycznym i unikaniu rutynowego monitorowania, otwierając nową erę w profilaktyce przeciwzakrzepowej. nową erę w leczeniu przeciwzakrzepowym. doustny bezpośredni inhibitor trombiny, dabigatran, oraz doustne inhibitory aktywowanego czynnika X, rywaroksaban i apiksaban, to nowe doustne antykoagulanty z danymi z dużych randomizowanych badań klinicznych wykazujących, że że leki te nie ustępują warfarynie w zapobieganiu udarom i powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. powikłań zakrzepowo-zatorowych migotania przedsionków, z przewagą mniejszej liczby udarów krwotocznych i krwawień śródczaszkowych. krwotocznych i krwawień wewnątrzczaszkowych. Chociaż dane z tych badań są niezwykle zachęcające, istnieje kilka praktycznych kwestii (np. brak specyficznego antidotum, bezpieczeństwo długotrwałego leczenia lub opłacalność). długoterminowego leczenia lub opłacalności w "prawdziwej" praktyce klinicznej) nadal wymaga wyjaśnienia. --- Dabigatran, rywaroksaban i apiksaban to nowe doustne leki przeciwzakrzepowe (NOAC) które były badane u pacjentów z migotaniem przedsionków (AF) w celu pierwotnej i wtórnej profilaktyki udaru mózgu i choroby zakrzepowo-zatorowej. W tych badaniach NOAC miały podobną skuteczność i profil bezpieczeństwa w porównaniu z tradycyjnymi antagonistami witaminy K, takimi jak warfaryna. Zalecamy ostrożność w stosowaniu NOAC u pacjentów z udarem lub krwotokiem mózgowym z następujących powodów: 1) Pacjenci z krwawieniem mózgowym zostali wykluczeni z badań. 2) Udar mózgu w ciągu 14 dni i ciężki udar w ciągu 6 miesięcy przed badaniem przesiewowym były kryteriami wykluczenia z badań w badaniach dotyczących dabigatranu i rywaroksabanu. 3) Nie istnieje antidotum antidotum na odwrócenie działania i nie ma wiarygodnego laboratoryjnego monitorowania działania przeciwzakrzepowego działania przeciwzakrzepowego w sytuacjach nagłych. 4) NOAC są albo substratami układu P-glikoproteiny (P-gp) lub są metabolizowane przez układ cytochromu P450 (CYP), lub przez oba te układy. oba. Interakcje między NOAC a P-gp i lekami wpływającymi na CYP są w dużej mierze nieznane. są w dużej mierze nieznane. 5) Długoterminowy wpływ hamowania wytwarzania trombiny na infekcje, nowotwory złośliwe, demencję i inne choroby. nieznane. Na podstawie powyższych rozważań uważamy, że badania nad NOAC u pacjentów pacjentów z udarem w porównaniu z innymi strategiami profilaktycznymi, a także więcej danych z nadzoru po wprowadzeniu do obrotu. --- Gama leków przeciwzakrzepowych była ostatnio bardzo aktywna dzięki rozwojowi nowych związków, w tym anty-Xa do wstrzykiwań, takich jak fondaparynuks, oraz nowych leków doustnych, które można podzielić na doustne, które można podzielić na anty-IIa z dabigatranem i anty-Xa, takie jak rywaroksaban i apiksaban, które wciąż znajdują się w fazie rozwoju. Pojawiają się też inne do przodu. Są one wygodniejsze w użyciu i nie wymagają rutynowego monitorowania krzepnięcia. monitorowania krzepliwości. Należy jednak wyjaśnić kilka kwestii, a miejsce dla każdego leku pozostaje do ustalenia. leku pozostaje do ustalenia. W przypadku masywnego krwawienia postępowanie jest niejasne. jest niejasne i żaden z tych nowszych środków nie ma specyficznego antidotum, które całkowicie które całkowicie odwraca jego działanie przeciwzakrzepowe. --- Coraz większa liczba pacjentów otrzymuje leczenie przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania i leczenia i leczeniu tętniczej lub żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Głównym powikłaniem leczenia przeciwzakrzepowego jest wzrost indywidualnego ryzyka krwawienia. Wszystkie leki przeciwzakrzepowe mogą powodować krwotoki, które czasami mogą zagrażać życiu. zagrażające życiu. Chociaż heparyny i antagoniści witaminy K były najczęściej stosowanymi lekami przeciwzakrzepowymi od dziesięcioleci, prawidłowe leczenie powikłań krwotocznych związanych z tymi lekami powikłań krwotocznych związanych ze stosowaniem tych leków jest słabo zbadane. Więcej niedawno zatwierdzono do użytku klinicznego nowe leki przeciwzakrzepowe, zarówno pozajelitowe, jak i doustne. do użytku klinicznego. Obecnie żaden z tych nowych środków nie ma specyficznego antidotum, i niewiele można doradzić na temat postępowania w przypadku poważnego krwawienia. Celem tego artykułu jest opisanie ryzyka krwotocznego i postępowania w przypadku powikłań krwotocznych związanych z powikłań krwotocznych związanych ze stosowaniem głównych leków przeciwzakrzepowych. --- Bezpośrednie nowe doustne antykoagulanty (NOAC) - inhibitory trombiny lub czynnika Xa - są przeznaczone do stosowania głównie w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. są przeznaczone do stosowania głównie w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub zapobieganiu systematycznej zatorowości w migotaniu przedsionków, zamiast zamiast antagonistów witaminy K. Jak każde leczenie przeciwzakrzepowe, są one związane z ze spontanicznym lub sprowokowanym ryzykiem krwotoku. Co więcej, znaczna odsetek leczonych pacjentów może być narażony na nagłą operację lub zabiegi inwazyjne. Biorąc pod uwagę brak specyficznego antidotum, należy określić działania, które należy podjąć w takich sytuacjach. w takich sytuacjach. Brak danych oznacza, że możliwe jest oznacza, że możliwe jest jedynie wydawanie propozycji, a nie zaleceń, które będą ewoluować zgodnie z zebranym doświadczeniem. Przedstawione tutaj propozycje dotyczą dabigatranu (Pradaxa(®)) i rywaroksabanu (Xarelto(®)); dane dotyczące apiksabanu i edoksabanu są nadal skąpe. edoksabanu są nadal skąpe. W przypadku pilnych zabiegów chirurgicznych z ryzykiem krwotoku, stężenie leku w osoczu stężenie leku w osoczu powinno być mniejsze lub równe 30ng/ml dla dabigatranu i rywaroksabanu powinno umożliwiać operację związaną z wysokim ryzykiem krwawienia. Poza tym Jeśli to możliwe, interwencję należy odroczyć, monitorując stężenie leku w osoczu. stężenia leku. Dalsze postępowanie jest następnie określane zgodnie z NOAC i jego stężeniem. i jego stężenia. Jeśli dawka antykoagulantu nie jest natychmiast dostępna, gorsze propozycje, oparte na zwykłych testach (czas protrombinowy i aktywowany czas czas częściowej tromboplastyny). Jednak testy te tak naprawdę nie oceniają stężenia leku ani zależnego od niego ryzyka krwawienia. W przypadku poważnego krwawienia w narządzie krytycznym, efekt terapii przeciwzakrzepowej powinien być zmniejszyć za pomocą niespecyficznego leku prokoagulacyjnego jako podejścia pierwszego rzutu: aktywowany koncentrat kompleksu protrombiny (aPCC) (FEIBA(®) 30-50U/kg) lub nieaktywowany PCC (50U/kg). Ponadto, w przypadku każdego innego rodzaju krwotoku, podanie leku prokoagulacyjnego, który jest potencjalnie trombogenny u tych pacjentów. trombogenne u tych pacjentów, jest omawiane w zależności od stężenia NOAC i możliwości mechanicznej hemostazy. --- Bezpośrednie doustne inhibitory czynnika Xa są obecnie stosowane klinicznie jako leki przeciwzakrzepowe przeciwzakrzepowe, po udowodnieniu ich skuteczności i bezpieczeństwa w badaniach klinicznych. badaniach klinicznych. Obecnie na rynku dostępne są trzy produkty: rywaroksaban (Xarelto®) apiksaban (Eliquis®) i edoksaban (Lixiana®). Skuteczność i bezpieczeństwo zostały dla rywaroksabanu i apiksabanu w dużych programach badawczych z udziałem ponad 60 000 pacjentów. W przypadku edoksabanu trwają duże badania fazy III. Na podstawie Na podstawie tych danych rywaroksaban został zarejestrowany w UE i CH do stosowania w pierwotnej profilaktyce przeciwzakrzepowej. profilaktyki przeciwzakrzepowej po poważnych operacjach ortopedycznych, takich jak protezowanie stawów protez stawów biodrowych i kolanowych, w leczeniu i profilaktyce zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz w leczeniu zatorowości płucnej oraz w profilaktyce udaru zakrzepowo-zatorowego u pacjentów z migotaniem przedsionków. z migotaniem przedsionków. Apixaban jest obecnie zarejestrowany w UE i CH dla w profilaktyce zakrzepicy po poważnych operacjach ortopedycznych, edoksaban jest zarejestrowany tylko w Japonii dla tego samego wskazania. Wykazano, że produkty te w porównaniu z antagonistami witaminy K lub heparynami drobnocząsteczkowymi. heparynami drobnocząsteczkowymi, są podawane raz lub dwa razy dziennie, nie wymagają monitorowania laboratoryjnego. nie wymagają monitorowania laboratoryjnego. Mają jednak również wady: zależą od klirensu nerkowego od klirensu nerkowego, mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami i nie mają specyficznego antidotum. specyficznego antidotum. W sumie jednak uważa się je za postęp dla odpowiednich pacjentów pod względem jakości leczenia. odpowiednich pacjentów pod względem jakości leczenia. --- Spośród wielu obiecujących cząsteczek przeciwzakrzepowych, rywaroksaban (Xarelto(®)), dabigatran (Pradaxa(®)) i apiksaban (Eliquis(®)) zostały zarejestrowane poza USA w zapobieganiu incydentom zakrzepowo-zatorowym u pacjentów poddawanych całkowitej w zapobieganiu zdarzeniom zakrzepowo-zatorowym u pacjentów poddawanych całkowitej wymianie protezy protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Rywaroksaban został jednak dopuszczony przez przez FDA do stosowania w profilaktyce przeciwzakrzepowej po operacji całkowitej wymiany stawu biodrowego lub kolanowego. lub kolana. Dabigatran został dopuszczony do obrotu przez FDA w następujących przypadkach w niezastawkowym migotaniu przedsionków (badanie RE-LY), podczas gdy rywaroksaban spodziewa się w tym samym wskazaniu (badanie ROCKET). Wyniki fazy III w leczeniu w leczeniu i prewencji wtórnej zakrzepicy żylnej i zatorowości płucnej są zachęcające. zatorowości płucnej są zachęcające. Te małe cząsteczki są otrzymywane przez syntezy chemicznej, ich masa cząsteczkowa jest mniejsza niż 500 daltonów. Wiele Cząsteczki te mogą wpływać na wiele testów krzepnięcia. Te modyfikacje powinny być być znane w celu uniknięcia błędnej interpretacji testów, ale mogą być również stosowane do pomiaru stężenia tych produktów w osoczu. Wybór niespecyficznego globalnego i łatwo dostępnego testu został udokumentowany (szybki czas dla riwaroksabanu i aPTT dla dabigatranu). Anty-Xa (dla rywaroksabanu) i anty-IIa (dla dabigatranu) powinny być jednak preferowane, wyrażone w ng/ml z skalibrowanych plazm (zawierających określone stężenie badanego leku). Okres półtrwania wynosi około 8 do 12 godzin, ze szczytową aktywnością 2 do 4 godzin po spożyciu. spożyciu. Dabigatran jest eliminowany głównie przez nerki, dlatego wymaga dostosowania dawki w przypadku umiarkowanej niewydolności nerek i przeciwwskazany w przypadku ciężkiej niewydolności nerek. w przypadku ciężkiej niewydolności nerek. Rywaroksaban jest wydalany przez nerki i wątrobę. wątrobę, należy zachować pewne środki ostrożności w przypadku niewydolności wątroby. Brak danych dotyczących w ciąży i pediatrii, badania kliniczne są w toku. Istnieje kilka interakcje z przyjmowanymi jednocześnie lekami, których nie należy ignorować. Krótki okres okres półtrwania tych nowych środków kompensuje brak jakiegokolwiek antidotum w wielu przypadkach. w wielu przypadkach. Ich doustne podawanie, bez konieczności dostosowanie dawki i bez wymogu monitorowania laboratoryjnego zwiększy ich stosowanie u dużej liczby pacjentów, w tych wskazaniach, dla których zostały zatwierdzone przez organy służby zdrowia. --- Nowe doustne antykoagulanty, które specyficznie hamują czynnik Xa (FXa) lub trombinę (FIIa) nie wymagają rutynowego monitorowania laboratoryjnego. Wywołują one jednak stan stan hipokoagulacji i zwiększają ryzyko krwawienia. W niektórych sytuacjach klinicznych, takich jak chirurgia ratunkowa, epizody krwotoczne lub nawracające udar, monitorowanie krzepnięcia może być przydatne. Znaczna liczba publikacji publikacji donosi o niekontrolowanych powikłaniach krwotocznych i zgonach u pacjentów leczonych tymi nowymi antykoagulantami. Wybór najbardziej najbardziej odpowiedniego testu krzepnięcia opiera się na stosowanym leku i dostępności testu. testu. Nowe antykoagulanty mają wpływ na wszystkie globalne testy oparte na krzepnięciu. Czas protrombinowy czas protrombinowy i czas częściowej tromboplastyny mierzone przed i po leczeniu są są uważane za testy jakościowe, ponieważ nie są specyficzne. Dostępne są specyficzne testy anty-Xa i anty-IIa są dostępne, a wyniki mogą być wyrażone w nanogramach na w nanogramach na mililitr osocza przy użyciu skalibrowanych plazm zawierających ustalone ilości leku. ilości leku. Fakt, że nie ma swoistego antidotum na odwrócenie działanie przeciwzakrzepowe nowych antykoagulantów może utrudniać leczenie powikłań krwotocznych. powikłań krwotocznych; doświadczenie kliniczne jest nadal ograniczone. Leczenie prohemostatyczne leczenie nieaktywowanymi lub aktywowanymi kompleksami protrombiny (FEIBA(®)) lub w ostateczności koncentratami FVIIa (NovoSeven(®)), było stosowane ze zmiennymi wynikami. zmiennymi wynikami. Opublikowano pewne sugestie dotyczące postępowania z pacjentami z krwawieniem zostały opublikowane, ale nadal istnieje niewiele dowodów klinicznych dla tych interwencji. interwencji. --- Nowe leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe zostały zatwierdzone i są przepisywane coraz częściej. i są przepisywane ze zwiększoną częstotliwością. Krwotok wewnątrzczaszkowy jest związany ze stosowaniem tych leków. ze stosowaniem tych leków. Dlatego neurochirurdzy muszą być świadomi tych neurochirurdzy muszą być świadomi tych nowych leków, ich różnic w stosunku do ich poprzedników oraz strategie pilnego odwrócenia ich skutków. Wykorzystanie stentów przez neurochirurgów wewnątrznaczyniowych spowodowało konieczność dogłębnego zrozumienia leków przeciwpłytkowych. zrozumienia leków przeciwpłytkowych. Zwiększone stosowanie dabigatranu, rywaroksabanu, i apiksabanu jako doustnych antykoagulantów w leczeniu migotania przedsionków i ostrej zakrzepicy żył głębokich. ostrej zakrzepicy żył głębokich wzrosło pomimo braku znanego antidotum na te leki. na te leki. --- W przypadku wystąpienia powikłań krwotocznych podczas leczenia heparyną lub antagonistami witaminy K istnieje możliwość podania specyficznego antidotum. Opracowano kilka nowych antykoagulantów, które mogą wiązać się z pewnym ryzykiem powikłań krwotocznych. powikłań krwotocznych, dla których nie są dostępne specyficzne antidota. Co ciekawe, nie wiadomo Co ciekawe, nie wiadomo, jak często w praktyce klinicznej konieczne jest stosowanie antidotum. Zbadaliśmy 1877 pacjentów leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, włączonych do w trzech dużych badaniach klinicznych, z których 181 (9,6%) miało łącznie 225 epizodów krwawienia. epizodów krwawienia; 46 krwotoków uznano za poważne. Jakąś formę antidotum antidotum podano 26 (14,4%) pacjentom z krwotokiem. Spośród pacjentów z co najmniej jednym poważnym krwotokiem, 19 (41,3%) otrzymało antidotum. Witaminę K podano 23 (1,2%) pacjentom, jeden (0,05%) pacjent otrzymał siarczan protaminy a siedmiu (0,4%) pacjentów otrzymało świeżo mrożone osocze. Stosowanie odtrutek było porównywalne w przypadku leczenia początkowego i długoterminowego. Odtrutki były statystycznie statystycznie częściej podawane w Kanadzie w porównaniu z innymi uczestniczącymi krajami. krajów. Witaminę K podawano częściej w przypadku wyższej wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego. międzynarodowego współczynnika znormalizowanego. Chociaż odtrutki przeciwko leczeniu przeciwzakrzepowemu są powszechnie dostępne przeciwzakrzepowe są powszechnie dostępne, nasza analiza pokazuje, że tylko u bardzo niewielkiej liczby pacjentów pacjentów zastosowano bezpośrednie lub wolno działające antidotum odwracające efekt przeciwzakrzepowy. przeciwzakrzepowego. --- Dabigatran, rywaroksaban i apiksaban to doustne leki przeciwzakrzepowe stosowane w zapobieganiu lub leczeniu zakrzepicy w różnych sytuacjach. leczeniu zakrzepicy w różnych sytuacjach. Jak wszystkie leki przeciwzakrzepowe, leki te przeciwzakrzepowe, leki te mogą wywoływać krwawienie. Jak należy postępować z pacjentami w przypadku wystąpienia krwawienia podczas leczenia dabigatranem, rywaroksabanem lub apiksabanem? Jak można zmniejszyć ryzyko krwawienia u pacjentów wymagających zabiegu chirurgicznego lub innych procedur inwazyjnych? Aby odpowiedzieć na te pytania, dokonaliśmy przeglądu dostępnej literatury, stosując standardową metodologię Prescrire. W badaniach klinicznych warfaryna, enoksaparyna, dabigatran, riwaroksaban i apiksaban wiązały się z podobną częstością poważnych krwawień. krwawień. Liczne doniesienia o poważnych krwawieniach związanych ze stosowaniem dabigatranu dabigatranem, odkąd lek ten został po raz pierwszy wprowadzony do obrotu. Niektóre sytuacje wiążą się ze szczególnie wysokim ryzykiem krwawienia, w tym: nawet łagodna niewydolność nerek, zaawansowany wiek, skrajne wartości masy ciała i interakcje lek-lek, w szczególności z lekami przeciwpłytkowymi (w tym aspiryną), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i wieloma lekami stosowanymi we wskazaniach sercowo-naczyniowych. U pacjentów leczonych dabigatranem, rywaroksabanem lub apiksabanem, zmiany INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowanego (international normalized ratio) i aktywowanego czasu częściowej tromboplastyny (aPTT) nie korelują z dawką. korelują z dawką. Na początku 2013 r. nadal nie ma rutynowego testu krzepnięcia odpowiednich do monitorowania tych pacjentów; określone testy są dostępne tylko w specjalistycznych laboratoriach. dostępne tylko w specjalistycznych laboratoriach. Na początku 2013 roku nie było antidotum na dabigatran, rivaroxaban lub apixaban, ani żadnego konkretnego leczenia o udowodnionej skuteczności w przypadku ciężkiego krwawienia związanego z tymi lekami. Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku krwawienia w tej sytuacji opierają się głównie na parametrach farmakologicznych i na nielicznych eksperymentach - hemodializa zmniejsza stężenie dabigatranu w osoczu, podczas gdy rywaroksaban i apiksaban nie mogą być eliminowane przez dializę. Koncentraty kompleksu protrombiny i rekombinowany aktywowany czynnik VII wydają się mieć niewielką lub żadną skuteczność. skuteczności i niosą ze sobą słabo udokumentowane ryzyko zakrzepicy. W przypadku pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym lub innym procedurom inwazyjnym, wytyczne praktyki klinicznej opierają się głównie na parametrach farmakokinetycznych i ekstrapolacji danych dotyczących antagonistów witaminy K. na antagonistach witaminy K. Decyzja o tym, czy przerwać leczenie przeciwzakrzepowe przed zabiegiem przed zabiegiem zależy głównie od prawdopodobnego ryzyka krwawienia. krwawienia. U pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepicy można zaproponować heparynę, gdy gdy lek przeciwzakrzepowy zostanie odstawiony. Na początku 2013 r. trudności w zarządzaniu krwawieniami i sytuacjami, w których istnieje ryzyko krwawienia, mają duży wpływ na bilans potencjalnych szkód i korzyści związanych ze stosowaniem dabigatranu, rywaroksabanu i apiksabanu. Gdy konieczne jest zastosowanie doustnego antykoagulantu, najlepiej jest wybrać warfarynę, antagonistę witaminy K i lek, z którym mamy największe doświadczenie, z wyjątkiem tych rzadkich sytuacji, w których największe doświadczenie, z wyjątkiem tych rzadkich sytuacji, w których INR nie może być utrzymać w zakresie terapeutycznym. --- Doustne antykoagulanty celowane stanowią pierwszą nową doustną terapię przeciwzakrzepową terapię przeciwzakrzepową od ponad 50 lat i mają potencjał, aby uczynić terapię terapię łatwiejszą, a tym samym bardziej dostępną dla wielu pacjentów. Jak w przypadku każdej nowej terapii potencjalne korzyści należy zestawić z potencjalnymi wyzwaniami, a jednym z najbardziej niepokojących aspektów najbardziej niepokojących aspektów nowych doustnych antykoagulantów jest jest brak sprawdzonej metody odwrócenia ich działania. W przeciwieństwie do antagonistów witaminy K tj. warfaryny, nie ma specyficznego antidotum na te leki. W niniejszym artykule dokonano przeglądu ograniczonych danych dotyczących stosowania niespecyficznych terapii w celu odwracania antykoagulacji w przypadku nowych leków. Mamy nadzieję przygotować klinicystów, którzy którzy mają do czynienia z pacjentem, który ma poważne krwawienie lub wymaga nagłej operacji podczas przyjmowania dabigatranu, rywaroksabanu lub apiksabanu. --- Częstość występowania migotania przedsionków (AF) i ryzyko zatorowe rosną wraz z wiekiem. wiekiem. Pacjenci z migotaniem przedsionków w podeszłym wieku są niedostatecznie leczeni antagonistami witaminy K (VKA). Nowe nowe doustne antykoagulanty (NOAC): dabigatran, rywaroksaban i apiksaban okazały się nie wykazano, że nie są gorsze od VKA w zapobieganiu udarowi w AF. Podsumowujemy wiedzę na temat wiedzę na temat pierwotnej i wtórnej profilaktyki udaru za pomocą NOAC u pacjentów z migotaniem przedsionków w wieku >75 lat. Przeszukano literaturę używając terminów "dabigatran", "rywaroksaban", "apiksaban", "osoby starsze", "oktogenianie", "migotanie przedsionków" i "leki przeciwpłytkowe". migotanie przedsionków" i "antykoagulacja" w latach 1998-2013. Randomizowane badania kliniczne badania kliniczne, badania podłużne, serie przypadków i opisy przypadków. Podczas gdy badania dotyczące stosowania VKA w zapobieganiu udarom w latach 1990. zostały przeprowadzone przez instytucje niezależne od przemysłu, wszystkie badania dotyczące NOAC były sponsorowane przez producentów poszczególnych leków. Osoby osoby starsze nie były reprezentowane w badaniach NOAC z powodu różnych kryteriów wykluczenia. różnych kryteriów wykluczenia, a tylko jedna trzecia pacjentów była w wieku >75 lat. Analiza podgrupy z badania badającego dabigatran wykazała, że że pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej narażeni na krwawienie pozaczaszkowe z NOAC niż z VKA. Dalsze obawy dotyczące stosowania NOAC u u osób w podeszłym wieku jest wysoka częstość występowania niewydolności nerek u pacjentów z migotaniem przedsionków w wieku >75 lat. lat, w dużej mierze nieznane ryzyko interakcji lek-lek i lek-żywność, brak łatwo dostępnych laboratoryjnych testów monitorujących aktywność przeciwzakrzepową i brak antidotum. Istnieje potrzeba przeprowadzenia niezależnych badań porównujących skuteczność i ryzyko działań niepożądanych NOAC z VKA u pacjentów z AF w podeszłym wieku. u pacjentów z AF w podeszłym wieku.
Czy istnieją specyficzne odtrutki na rywaroksaban?
Obecnie nie ma specyficznego antidotum na rywaroksaban