Badania nad witaminą D i wapniem w zapobieganiu złamaniom przyniosły niespójne wyniki. niespójne wyniki, w wyniku różnego statusu witaminy D i spożycia wapnia na początku badania. na początku badania, różnych dawek i słabej lub odpowiedniej zgodności. Niniejsze badanie próbuje zdefiniować typy pacjentów, zarówno zagrożonych osteoporozą, jak i z osteoporozą, którzy mogą odnieść korzyści z suplementacji wapnia i witaminy D. Omówiono również znaczenie odpowiedniego przestrzegania zaleceń u tych osób. Terapia wapniem i witaminą D została zalecona osobom starszym, zarówno słabych i zinstytucjonalizowanych lub niezależnych, z kluczowymi czynnikami ryzyka, w tym zmniejszona gęstość mineralna kości (BMD), złamania osteoporotyczne, zwiększona przebudowa kości w wyniku wtórnego w wyniku wtórnej nadczynności przytarczyc i zwiększoną skłonnością do upadków. skłonność do upadków. Ponadto, leczenie osteoporozy bisfosfonianem bisfosfonianem było mniej skuteczne u pacjentów z niedoborem witaminy D. Suplementacja wapnia i witaminy D jest kluczowym elementem profilaktyki i leczenia osteoporozy. osteoporozy, o ile spożycie wapnia i poziom witaminy D nie są optymalne. W przypadku pierwotnej suplementacja powinna być skierowana do osób z niedoborami witaminy D w diecie. niedobory. Zaproponowano kilka wartości odcięcia 25-hydroksywitaminy D (25(OH)D) w surowicy, aby zdefiniować niedobór witaminy D (ang. w celu zdefiniowania niedoboru witaminy D (w przeciwieństwie do odpowiedniego stanu witaminy D ), w zakresie od 30 do 100 nmol/l. W oparciu o związek między surowicą 25(OH)D, BMD, obrotem kostnym, funkcjonowaniem kończyn dolnych i upadkami, sugerujemy, że 50 nmol/l jest odpowiednim progiem 25(OH)D w surowicy do zdefiniowania niedoboru witaminy D . Suplementacja powinna zatem zasadniczo mieć na celu zwiększenie 25(OH)D w zakresie 50-75 nmol/l. Poziom ten można osiągnąć za pomocą dawce 800 IU/dobę witaminy D, dawce, która była stosowana w skutecznych badaniach zapobiegania złamaniom. randomizowanym badaniu klinicznym oceniającym, czy wyższe dawki witaminy D osiągają większą redukcję złamań. czy wyższe dawki witaminy D osiągają większe zmniejszenie częstości złamań, byłoby bardzo interesujące. znacznym zainteresowaniem. Ponieważ na równowagę wapniową wpływa nie tylko stan witaminy D ale także spożycie wapnia, należy również przestrzegać zaleceń dotyczących odpowiedniego spożycia wapnia. powinny być również przestrzegane. Wyniki środowiskowych badań klinicznych nad suplementacją witaminą D i suplementacją wapnia, w których przestrzeganie zaleceń było umiarkowane lub mniejsze, były często negatywne. często były negatywne, podczas gdy badania na pacjentach zinstytucjonalizowanych, u których w których podawanie leków było nadzorowane, zapewniając odpowiednie przestrzeganie zaleceń wykazały znaczące korzyści. --- TŁO: Około 30% osób w wieku powyżej 65 lat żyjących w społeczności każdego roku upada. Jest to aktualizacja przeglądu Cochrane opublikowanego po raz pierwszy w 2009 roku. CELE: Ocena efektów interwencji mających na celu zmniejszenie występowania upadków u osób starszych żyjących w społeczności. METODY WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy Cochrane Bone, Joint and Muscle Trauma Group (luty 2012), CENTRAL (The Cochrane Library 2012, Issue 3), MEDLINE (od 1946 r. do marca 2012 r.), EMBASE (od 1947 r. do marca 2012 r.), CINAHL (od 1982 r. do luty 2012) oraz rejestry badań online. KRYTERIA SELEKCJI: Randomizowane próby interwencji mających na celu zmniejszenie liczby upadków u osób starszych osób starszych mieszkających w społeczności. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Dwóch autorów przeglądu niezależnie oceniło ryzyko stronniczości i wyodrębniło dane. ryzyko stronniczości i wyodrębniło dane. Zastosowaliśmy współczynnik częstości (RaR) i 95% przedział ufności (CI) w celu porównania wskaźnika upadków (np. upadków na osoborok) między grupami grupami interwencyjnymi i kontrolnymi. W przypadku ryzyka upadku użyliśmy współczynnika ryzyka (RR) i 95% CI w oparciu o liczbę osób upadających w każdej grupie. My połączyliśmy dane tam, gdzie było to właściwe. GŁÓWNE WYNIKI: Uwzględniliśmy 159 badań z udziałem 79 193 uczestników. Większość badań porównywała interwencję zapobiegającą upadkom z brakiem interwencji lub interwencją interwencją, od której nie oczekuje się zmniejszenia liczby upadków. Najczęściej testowanymi interwencjami były ćwiczenia jako pojedyncza interwencja (59 badań) i programy wieloczynnikowe (40 badań). Sześćdziesiąt dwa procent (99/159) badań było obarczonych niskim ryzykiem błędu systematycznego. sekwencji, 60% dla błędu systematycznego dla upadków (66/110), 73% dla błędu systematycznego dla upadków (96/131), a tylko 38% (60/159) dla ukrycia przydziału. Wieloskładnikowe ćwiczenia grupowe znacząco zmniejszyły wskaźnik upadków (RaR częstość upadków (RaR 0,71, 95% CI 0,63 do 0,82; 16 badań; 3622 uczestników) i ryzyko upadków (RR 0,85, 95% CI 0,85 do 0,82). upadków (RR 0,85, 95% CI 0,76 do 0,96; 22 badania; 5333 uczestników), podobnie jak wieloskładnikowe ćwiczenia w domu (RaR 0,68, 95% CI 0,58 do 0,80; siedem 951 uczestników i RR 0,78, 95% CI 0,64 do 0,94; sześć badań; 714 uczestników). uczestników). W przypadku Tai Chi zmniejszenie wskaźnika upadków graniczyło z istotnością istotności statystycznej (RaR 0,72, 95% CI 0,52 do 1,00; pięć badań; 1563 uczestników), ale Tai Chi uczestników), ale Tai Chi znacząco zmniejszyło ryzyko upadku (RR 0,71, 95% CI 0,57 do 0,87; sześć badań; 1625 uczestników), Interwencje wieloczynnikowe, które obejmują indywidualną ocenę ryzyka, zmniejszyły wskaźnik upadków (RaR 0,76, 95% CI 0,67 do 0,86; sześć badań; 1625 uczestników). CI 0,67 do 0,86; 19 badań; 9503 uczestników), ale nie ryzyko upadków (RR 0,93, 95% CI 0,86 do 1,02; 34 badania; 13 617 uczestników). nie zmniejszała częstości upadków (RaR 1,00, 95% CI 0,90 do 1,11; siedem badań; 9324 uczestników) ani ryzyka upadku (RR 0,93 do 1,02; 34 badania; 13 617 uczestników). uczestników) ani ryzyka upadku (RR 0,96, 95% CI 0,89 do 1,03; 13 badań; 26 747 uczestników), ale może to mieć miejsce u osób z niższym poziomem witaminy D przed leczeniem. Interwencje w zakresie oceny i modyfikacji bezpieczeństwa w domu były skuteczne w zmniejszaniu częstości upadków (RR 0,81, 95% CI 0,68 do 0,97; sześć badań; 4208 uczestników) i ryzyka upadku (RR 0,89 do 1,03; 13 badań; 26 747 uczestników). uczestników) i ryzyka upadku (RR 0,88, 95% CI 0,80 do 0,96; siedem badań; 4051 uczestników). Interwencje te były bardziej skuteczne u osób z wyższym ryzykiem upadku, w tym u osób z poważnymi zaburzeniami widzenia. Interwencje w zakresie interwencje wydają się być bardziej skuteczne, gdy są prowadzone przez terapeutę zajęciowego. Interwencja mająca na celu leczenie problemów ze wzrokiem (616 uczestników) spowodowała znaczny wzrost wskaźnika upadków. Interwencja mająca na celu leczenie problemów ze wzrokiem (616 uczestników) spowodowała znaczący wzrost wskaźnika upadków (RaR 1,57, 95% CI 1,19 do 2,06) i ryzyka upadku (RR 1,54, 95% CI 1,24 do 1,91). Gdy osoby regularnie noszące okularów wieloogniskowych (597 uczestników) otrzymali okulary jednoogniskowe, wszystkie upadki i upadki poza domem były znacząco zmniejszone w podgrupie, która regularnie regularnie uczestniczyła w zajęciach na świeżym powietrzu. Odwrotnie, nastąpił znaczny wzrost liczby upadków upadków poza domem u uczestników grupy interwencyjnej, którzy brali udział w niewielkiej aktywności poza domem. Rozruszniki serca zmniejszyły częstość upadków u osób z nadwrażliwością zatoki szyjnej (RaR 0,5). szyjnej (RaR 0,73, 95% CI 0,57 do 0,93; trzy badania; 349 uczestników), ale nie ryzyko upadku. ale nie ryzyko upadku. Operacja zaćmy pierwszego oka u kobiet zmniejszała wskaźnik upadków (RaR 0,66, 95% CI 0,45 do 0,95; jedno badanie; 306 uczestników), ale operacja zaćmy drugiego oka już nie. Stopniowe odstawianie leków psychotropowych zmniejszało wskaźnik upadków (RaR 0,66 zmniejszyło częstość upadków (RaR 0,34, 95% CI 0,16 do 0,73; jedno badanie; 93 uczestników), ale nie ryzyko upadku. uczestników), ale nie ryzyko upadku. Program modyfikacji przepisywania leków dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej znacząco zmniejszał ryzyko upadków (RR 0,61, 95% CI 0,41 do 0,91; jedno badanie; 659 uczestników). Urządzenie antypoślizgowe do butów zmniejszyło wskaźnik upadków na oblodzonej nawierzchni (Ra upadków w warunkach oblodzenia (RaR 0,42, 95% CI 0,22 do 0,78; jedno badanie; 109 uczestników). uczestników). Jedno badanie (305 uczestników) porównujące wieloaspektową podiatrię w tym ćwiczenia stóp i kostek ze standardową podiatrią u osób z bólem stóp znacznie zmniejszyło częstość upadków (RaR 0,64, 95% CI 0,45 do 0,91), ale nie ryzyko upadku.Nie ma dowodów na wpływ interwencji poznawczo-behawioralnych na wskaźnik upadków (RaR 1.00, 95% CI 0.37 do 2,72; jedno badanie; 120 uczestników) lub ryzyko upadku (RR 1,11, 95% CI 0,80 do 1,54; dwa badania; 350 uczestników).Badania testujące interwencje mające na celu zwiększenie wiedzy/edukacji na temat zapobiegania upadkom nie zmniejszyły w znaczący sposób częstości upadków (RaR 0,33, 95% CI 0,09 do 1,20; jedno badanie; 45 uczestników) ani ryzyka upadku (RR 0,88 do 1,54; dwa badania; 350 uczestników). ryzyka upadku (RR 0,88, 95% CI 0,75 do 1,03; cztery badania; 2555 uczestników). Nie można wyciągnąć żadnych wniosków z 47 badań zgłaszających złamania związane z upadkiem. Trzynaście badań dostarczyło kompleksowej oceny ekonomicznej. ekonomiczną. Trzy z nich wskazywały na oszczędność kosztów interwencji w okresie próbnym. w okresie próbnym: ćwiczenia w domu u osób w wieku powyżej 80 lat, ocena i modyfikacja bezpieczeństwa ocena i modyfikacja bezpieczeństwa w domu u osób, które wcześniej upadły, oraz jeden wieloczynnikowy program ukierunkowany na osiem konkretnych czynników ryzyka. WNIOSKI AUTORÓW: Programy ćwiczeń grupowych i domowych oraz interwencje w zakresie bezpieczeństwa interwencji zmniejszają częstość upadków i ryzyko upadku.wieloczynnikowa ocena Wieloczynnikowa ocena i programy interwencyjne zmniejszają wskaźnik upadków, ale nie ryzyko upadku; Tai Chi zmniejsza ryzyko upadku. Ogólnie rzecz biorąc, suplementacja witaminą D nie wydaje się zmniejszać liczby upadków, ale może być skuteczna w przypadku upadków. suplementacja witaminą D nie wydaje się zmniejszać liczby upadków, ale może być skuteczna u osób z niższym poziomem witaminy D przed rozpoczęciem leczenia. przed leczeniem. --- TŁO: Upadki są jednym z najczęstszych powikłań medycznych po udarze mózgu. z częstością występowania wynoszącą 7% w pierwszym tygodniu po wystąpieniu udaru. Badania badające upadki w późniejszej fazie po udarze donoszą o częstości występowania do 73% w pierwszym roku po udarze. CELE: Ocena skuteczności interwencji mających na celu zapobieganie upadkom u osób po udarze. upadkom u osób po udarze. METODY WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy rejestry badań Cochrane Stroke Group (listopad 2012) oraz Cochrane Bone, Joint and Muscle Trauma Group (maj 2012), Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) w The Cochrane Library 2012, wydanie 5, MEDLINE (1950 do maja 2012), EMBASE (1980 do maja 2012), CINAHL (1982 do maja 2012), PsycINFO (1806 do maja 2012), AMED (1985 do maja 2012) i PEDro (maj 2012). Przeszukaliśmy również rejestry badań, sprawdziliśmy listy referencyjne i skontaktowaliśmy się z autorami. KRYTERIA SELEKCJI: Randomizowane, kontrolowane próby interwencji, w których głównym lub drugorzędnym celem było zapobieganie upadkom u osób po udarze mózgu. GROMADZENIE I ANALIZA DANYCH: Autorzy przeglądu niezależnie wybrali badania do włączenia, ocenili jakość badania i wyodrębnili dane. Użyliśmy współczynnika częstości i 95% przedział ufności (CI) w celu porównania częstości upadków (np. upadków na rok) między grupami interwencyjnymi i kontrolnymi. W przypadku ryzyka upadku użyliśmy i 95% CI w oparciu o liczbę osób upadających w każdej z grup. grupie. W stosownych przypadkach połączyliśmy wyniki. GŁÓWNE WYNIKI: Uwzględniliśmy 10 badań z łączną liczbą 1004 uczestników. W jednym oceniało wpływ ćwiczeń w ostrej i podostrej fazie po udarze, ale nie wykazało istotnej różnicy w częstości upadków. udarze, ale nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości upadków (współczynnik 0,92, 95% CI 0,45 do 1,90, 95 uczestników). Zbiorczy wynik czterech badań badających wpływ ćwiczeń na zapobieganie upadkom w fazie przewlekłej również nie wykazały istotnej różnicy pod względem częstości upadków (współczynnik 0,75, 95% CI 0,41 do 1,38, 412 uczestników). W przypadku liczby upadków w jednym badaniu przeanalizowano wpływ ćwiczeń w ostrej i przewlekłej fazie. wpływ ćwiczeń w ostrej i podostrej fazie po udarze mózgu, ale nie stwierdzono istotnej różnicy między grupą interwencyjną a kontrolną. istotnej różnicy między grupą interwencyjną a kontrolną (współczynnik ryzyka 1,19, 95% CI 0,83 do 1,71, 95 uczestników). Zbiorczy wynik sześciu badań analizujących wpływ ćwiczeń w fazie przewlekłej również nie wykazały istotnej w liczbie upadków między grupami interwencyjnymi i kontrolnymi (współczynnik ryzyka 1,02, 95% CI 0,83 do 1,71, 95 uczestników). (Współczynnik ryzyka 1,02, 95% CI 0,83 do 1,24, 616 uczestników). upadków i liczba osób upadających została znacząco zmniejszona w dwóch badaniach oceniających wpływ leków na zapobieganie upadkom. wpływ leków na zapobieganie upadkom; w jednym badaniu (85 uczestników) porównano witaminy D w porównaniu z placebo u zinstytucjonalizowanych kobiet po udarze z niskim poziomem witaminy D. poziomem witaminy D, a w drugim badaniu (79 uczestników) oceniano alendronian alendronian w porównaniu z alfakalcydolem u hospitalizowanych osób po udarze. jednoogniskowe okulary do dali dla osób regularnie noszących okulary wieloogniskowe. W podgrupie W podgrupie 46 uczestników po udarze nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości upadków (współczynnik upadków (współczynnik ryzyka 1,08, 95% CI 0,52 do 2,25) ani liczby upadków między obiema grupami (współczynnik ryzyka upadków między obiema grupami (współczynnik ryzyka 0,74, 95% CI 0,47 do 1,18). WNIOSKI AUTORÓW: Obecnie nie ma wystarczających dowodów na to, że ćwiczenia lub przepisywanie okularów jednoogniskowych użytkownikom wieloogniskowych zapobiega upadkom lub zmniejszają liczbę osób upadających po wypisaniu z rehabilitacji po udarze mózgu. po udarze mózgu. Dwa badania testujące witaminę D w porównaniu z placebo i alendronian w porównaniu z alfakalcydolem wykazały znaczące zmniejszenie liczby upadków i liczby liczby upadków. Wyniki te powinny jednak zostać powtórzone przed wyniki zostaną wdrożone do praktyki klinicznej. --- Coraz więcej danych sugeruje, że wielu lub większość dorosłych w Stanach Zjednoczonych i Europie odniosłoby korzyści z suplementacji witaminą D. Niniejszy przegląd podsumowuje korzyści witaminy D z najsilniejszymi obecnie dowodami z randomizowanych badań kontrolowanych w zapobieganiu upadkom i złamaniom. Poza zapobieganiem upadkom i złamaniom, witamina D może również zmniejszać ogólną zachorowalność poprzez wiele mechanizmów. Prospektywne badania epidemiologiczne poparte silnymi dowodami mechanistycznymi sugerują chorób sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych) oraz i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych) i raka jelita grubego, rozszerzając się na słabsze dowody dotyczące immunomodulacyjne i przeciwzapalne korzyści witaminy D. --- CEL: Sprawdzenie skuteczności wykorzystania pełnoetatowej pielęgniarki projektowej do opieki nad osobami starszymi w stosowaniu opartego na dowodach podejścia do zapobiegania urazom spowodowanym upadkami. PROJEKT, OTOCZENIE I UCZESTNICY: Randomizowane badanie z grupą kontrolną obejmujące 5391 mieszkańców 88 placówek opieki nad osobami starszymi w regionach Hunter i Lower Mid North Coast w Nowej Południowej Walii. Wybrzeże Nowej Południowej Walii. Mieszkańcy byli obserwowani przez 545 dni lub do śmierci lub wypisu. Dane zbierano od lipca 2005 roku do czerwca 2007 roku. INTERWENCJA: Zatrudnienie pielęgniarki projektu w celu zachęcenia do stosowania najlepszych praktyk zapobiegania upadkom. strategii zapobiegania urazom podczas 17-miesięcznego okresu interwencji. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Miesięczne dane dotyczące upadków, urazów związanych z upadkami i programów zapobiegania upadkom programów zapobiegania upadkom; audyt hospitalizacji z powodu złamania szyjki kości udowej. WYNIKI: Pomimo znacznego wzrostu liczby ochraniaczy bioder i stosowania suplementacji witaminą stosowania suplementacji witaminą D zarówno w placówkach interwencyjnych, jak i kontrolnych, nie było różnicy w liczbie upadków lub urazów związanych z upadkami między grupami grupami interwencyjnymi i kontrolnymi, ani ogólnego zmniejszenia liczby upadków. Nie było również różnicy między 7-miesięcznym okresem poprzedzającym interwencję a okresem a okresem interwencji w liczbie upadków lub urazów związanych z upadkami. Czynniki związane z ze zwiększonym ryzykiem upadków ze złamaniem szyjki kości udowej szyjki kości udowej obejmowały poruszanie się ambulatoryjne, demencję, rosnący wiek i wysoki wynik oceny ryzyka upadków. wynik oceny ryzyka upadków. WNIOSEK: Trudno jest zmienić ryzyko upadków w populacjach wysokiego ryzyka, w tym osób z demencją. Stosowanie ważnych strategii, takich jak ochraniacze ochraniacze bioder oraz suplementacja witaminą D i wapniem wzrosło w trakcie badania, prawdopodobnie z zanieczyszczeniem obiektów kontrolnych. Dłuższa obserwacja może być aby zmierzyć wpływ strategii korzystania z pomocy pielęgniarki na wyniki upadków. pielęgniarki wspomagającej. REJESTRACJA BADANIA: Australijsko-Nowozelandzki Rejestr Badań Klinicznych ACTRN12605000540617. --- KONTEKST: Organy zdrowia publicznego na całym świecie zalecają różne strategie suplementacji strategie suplementacji dla dorosłych, podczas gdy kilka organizacji, w tym The Endocrine Society, zaleca wyższą suplementację. suplementację. METODY: Przeanalizowaliśmy opublikowane randomizowane, kontrolowane badania kliniczne w celu określenia optymalnego spożycia lub statusu witaminy D dla zdrowia kości i układu pozaszkieletowego. WNIOSKI: Pozaszkieletowe efekty witaminy D są wiarygodne, ponieważ opierają się na dane przedkliniczne i badania obserwacyjne. Jednakże, oprócz korzystnego korzystnego wpływu 800 IU/d witaminy D3 na zmniejszenie liczby upadków u osób starszych, przyczynowość pozostaje jeszcze nieudowodniona w randomizowanych badaniach kontrolowanych (RCT). Największe Największe ryzyko zachorowania na raka, infekcje, choroby sercowo-naczyniowe i metaboliczne jest związane z poziomem 25-hydroksywitaminy D (25OHD) poniżej 20 ng/ml. Istnieją istnieją liczne dowody z badań RCT, że homeostaza wapnia i kości, szacowana na podstawie stężenia w surowicy 1,25-dihydroksywitaminy D i PTH, wchłaniania wapnia lub masy kostnej, może być 25OHD powyżej 20 ng/ml. Co więcej, suplementacja witaminą D (800 IU/d) w połączeniu z wapniem może zmniejszyć częstość występowania złamań o około 20%. 20%. Taka dawka spowoduje wzrost poziomu 25OHD w surowicy powyżej 20 ng/ml u prawie wszystkich kobiet po menopauzie. kobiet po menopauzie. Na podstawie obliczeń klirensu metabolicznego 25OHD, dzienne spożycie 500-700 j.m. witaminy D3 jest wystarczające do utrzymania poziomu 25OHD na poziomie 20 ng/ml. W związku z tym zalecenia dotyczące dziennego spożycia 1500-2000 IU/d lub poziomu 25OHD w surowicy na poziomie 30 ng lub wyższym dla wszystkich osób dorosłych lub osób starszych, jak sugeruje grupa zadaniowa Towarzystwa Endokrynologicznego, są przedwczesne. przedwczesne. Na szczęście trwające badania RCT pomogą nam rozwiązać tę ważną kwestię zdrowia publicznego. ważne pytanie dotyczące zdrowia publicznego. --- KONTEKST: Witamina D wpływa na zdrowie kości i mięśni oraz prawdopodobnie zmniejsza ryzyko upadków u osób starszych. upadków u osób starszych. CEL: Celem niniejszego przeglądu systematycznego jest podsumowanie istniejących dowodów na stosowanie witaminy D i ryzyko upadków. dowodów na stosowanie witaminy D i ryzyko upadków. ŹRÓDŁA DANYCH: Przeszukaliśmy elektroniczne bazy danych od początku do sierpnia 2010. SELEKCJA BADAŃ: Kwalifikującymi się badaniami były randomizowane, kontrolowane próby, w których w których interwencją była witamina D i w których odnotowano występowanie upadków. EKSTRAKCJA DANYCH: Recenzenci pracujący w dwóch egzemplarzach i niezależnie wyodrębnili charakterystykę badania, jakość i dane dotyczące wyników. SYNTEZA DANYCH: Oszacowano iloraz szans i związany z nim 95% przedział ufności z każdego badania i połączono przy użyciu modelu efektów losowych. WYNIKI: Znaleźliśmy 26 kwalifikujących się badań o umiarkowanej jakości, w których wzięło udział 45 782 uczestników. uczestników, z których większość stanowiły osoby starsze i kobiety. Stosowanie witaminy D było wiązało się ze statystycznie istotnym zmniejszeniem ryzyka upadków (iloraz szans wystąpienia co najmniej jednego upadku, 0,86; 95% przedział ufności, 0.77-0.96). Efekt ten był bardziej widoczny u pacjentów z niedoborem witaminy D oraz w badaniach, w których wapń podawano jednocześnie z witaminą D. Jakość dowodów była niska. Jakość dowodów była niska do umiarkowanej z powodu heterogeniczności i tendencyjności publikacji. i tendencyjność publikacji. WNIOSKI: Witamina D w połączeniu z wapniem zmniejsza ryzyko upadków. Zmniejszenie w badaniach bez jednoczesnego podawania wapnia nie osiągnęło istotności statystycznej. istotności statystycznej. Większość dowodów pochodzi z badań z udziałem starszych kobiet. kobiety w podeszłym wieku.
Czy w badaniach klinicznych wykazano, że witamina D zmniejsza częstość upadków u osób starszych?
W dwóch badaniach oceniających wpływ leków na zapobieganie upadkom wskaźnik upadków i liczba osób upadających zostały znacząco zmniejszone; w jednym badaniu (85 uczestników) porównano witaminę D z placebo u kobiet po udarze mózgu z niskim poziomem witaminy D, a w drugim badaniu (79 uczestników) oceniano alendronian w porównaniu z alfakalcydolem u hospitalizowanych osób po udarze mózgu.
Dwa badania testujące witaminę D w porównaniu z placebo i alendronian w porównaniu z alfakalcydolem wykazały znaczące zmniejszenie liczby upadków i liczby osób upadających.
Ogólnie rzecz biorąc, witamina D nie zmniejszyła częstości upadków (RaR 1,00, 95% CI 0,90 do 1,11; siedem badań; 9324 uczestników) ani ryzyka upadku (RR 0,96, 95% CI 0,89 do 1,03; 13 badań; 26 747 uczestników), ale może to zrobić u osób z niższym poziomem witaminy D przed leczeniem.
Znaleźliśmy 26 kwalifikujących się badań o umiarkowanej jakości, które objęły 45 782 uczestników, z których większość stanowiły osoby starsze i kobiety. Stosowanie witaminy D wiązało się ze statystycznie istotnym zmniejszeniem ryzyka upadków (iloraz szans wystąpienia co najmniej jednego upadku, 0,86; 95% przedział ufności, 0,77-0,96)