CEL: Badanie Carotid Occlusion Surgery Study (COSS) było dużym, prospektywnym klinicznym, w którym badano, czy pomostowanie tętnicy skroniowej powierzchownej i środkowej mózgu (STA-MCA) tętnicy skroniowej środkowej (STA-MCA), oprócz najlepszej terapii medycznej, zmniejszyło ryzyko udaru niedokrwiennego u pacjentów z niedrożnością tętnicy szyjnej i hemodynamicznym niedokrwieniem mózgu. hemodynamicznym niedokrwieniem mózgu. Pomimo poprawy hemodynamiki mózgu i i doskonałych wskaźników drożności pomostów, COSS nie wykazał korzyści dla grupy chirurgicznej w odniesieniu do w odniesieniu do nawrotu udaru po tej samej stronie w 2 lata po leczeniu. leczenia. Wynikało to z niższego niż oczekiwano wskaźnika nawrotów udaru ipsilateralnego w grupie w grupie leczonej farmakologicznie i wysokim odsetkiem okołooperacyjnych udarów ipsilateralnych ipsilateralnych udarów w grupie chirurgicznej. Krytycy badania powoływali się na niedoświadczenie chirurga i trudności techniczne związane z wykonaniem jako główną przyczynę niepowodzenia badania. METODY: Autorzy retrospektywnie zidentyfikowali wszystkich pacjentów z badania COSS z ipsilateralny, okołooperacyjny (< 30 dni) udar niedokrwienny po zespoleniu gałęzi korowej STA-MCA. korowej STA-MCA. Przeanalizowano dokumentację badania, notatki operacyjne, formularze oceny udaru, i badania obrazowe. Udary niedokrwienne zostały scharakteryzowane jako lub niezwiązane z pomostowaniem na podstawie wyników badań klinicznych i radiograficznych. klinicznych i radiologicznych. WYNIKI: Czternastu z 93 pacjentów leczonych chirurgicznie doświadczyło ipsilateralnego, okołooperacyjny udar niedokrwienny. Po operacji średni stosunek frakcji (OEF) między objawową i bezobjawową półkulą mózgu znacznie się poprawił u tych pacjentów. półkulą mózgu uległ znacznej poprawie (1,30 ± 0,18 przed operacją vs 1,12 ± 0,11 po operacji; p = 0,02), ale nie uległ normalizacji. W tej kohorcie, całkowity czas okluzji MCA podczas zespolenia (54,3 ± 23,5 minuty) nie różnił się od różnił się od czasu okluzji MCA u tych pacjentów chirurgicznych, którzy nie udaru w okresie okołooperacyjnym (45,4 ± 24,2 minuty, p = 0,2). Wskaźniki drożności pomostów u pacjentów z udarem w okresie okołooperacyjnym wynosiła 92% po 30 dniach (11 z 12 pacjentów z danymi dotyczącymi drożności) i 83% po 30 dniach (11 z 12 pacjentów z udarem). pacjentów z danymi dotyczącymi drożności) i 83% podczas ostatniej wizyty kontrolnej (10 z 12 pacjentów z danymi dotyczącymi drożności). Te wskaźniki drożności nie różniły się znacząco od osiągniętych po 30 dniach (100%; 76 z 76 pacjentów z danymi dotyczącymi drożności; p = 0,14) i podczas ostatniej obserwacji (99%; 71 z 72 pacjentów z danymi dotyczącymi drożności; p = 0,052) u pacjentów bez udaru w okresie okołooperacyjnym. Osiemdziesiąt sześć procent (12 z 14 pacjentów) udarów można prawdopodobnie przypisać czynnikom niezwiązanym z zespoleniem STA-MCA z zespoleniem STA-MCA. Tylko 21% udarów (3 z 14 pacjentów) miało miejsce na obszarze i prawdopodobnie związane z technicznym wykonaniem samego zespolenia. samego zespolenia. U jednego pacjenta podejrzewano podwójny mechanizm udaru. WNIOSKI: Tylko niewielka mniejszość ipsilateralnych, okołooperacyjnych udarów niedokrwiennych udarów niedokrwiennych w badaniu COSS można przypisać problemom technicznym zespolenia omijającego. zespolenia. Większości udarów niedokrwiennych nie można było przypisać tej przyczynie i były one najprawdopodobniej spowodowane i była najprawdopodobniej spowodowana niestabilnością hemodynamiczną pacjentów i niezdolnością pacjentów do tolerowania operacji. --- Wewnątrzczaszkowa choroba miażdżycowa (ICAD) jest najczęstszym mechanizmem proksymalnym udaru niedokrwiennego na świecie. mechanizmem udaru niedokrwiennego na całym świecie. Około połowa osób dotkniętych tą chorobą to Azjaci. Złotym standardem w diagnostyce ICAD jest angiografia tętnic wewnątrzczaszkowych. do identyfikacji stopnia zwężenia. Jednak techniki nieinwazyjne, w tym przezczaszkowe USG i MRA stają się obecnie niezawodnymi metodami pozwalającymi wykluczyć zwężenie od umiarkowanego do ciężkiego (50%-99%). Niewiele wiadomo na temat środków dla pierwotnej profilaktyki choroby. Jeśli chodzi o profilaktykę wtórną udaru spowodowanego wewnątrzczaszkowym zwężeniem miażdżycowym, aspiryna nadal jest preferowanym lekiem przeciwpłytkowym. preferowanym lekiem przeciwpłytkowym, chociaż klopidogrel w połączeniu z aspiryną okazał się obiecujący w fazie ostrej. w ostrej fazie. Wśród Azjatów, cilostazol wykazał korzystny wpływ na objawowe zwężenie i korzystny wpływ na objawowe zwężenie i przynosi korzyści w postaci mniejszej liczby krwawień. Ponadto wykazano, że agresywne leczenie czynników ryzyka samodzielnie lub w połączeniu z podwójnymi lekami przeciwpłytkowymi przeciwpłytkowymi okazały się najskuteczniejsze w tej grupie pacjentów. Badania interwencyjne dotyczące wewnątrzczaszkowych zwężeń miażdżycowych były dotychczas prowadzone jedynie przeprowadzane tylko wśród osób rasy kaukaskiej i nie przyniosły spójnych wyników. Ponieważ populacji azjatyckiej, należy przeprowadzić ukierunkowane badania w celu ustalenia w celu ustalenia metod leczenia, które są najbardziej skuteczne w tej populacji. najskuteczniejsze w tej populacji. --- CEL: Badanie Carotid Occlusion Surgery Study (COSS) przeprowadzono w celu ustalenia, czy tętnicy skroniowej powierzchownej i tętnicy środkowej mózgu (STA-MCA), po dodaniu do najlepszej terapii medycznej, zmniejszyłoby późniejszy udar ipsilateralny u pacjentów z całkowitym zamknięciem tętnicy szyjnej wewnętrznej (ICA) i podwyższoną frakcją frakcji ekstrakcji tlenu (OEF) w półkuli mózgowej dystalnej do okluzji. okluzji. Niedawna publikacja szczegółowo udokumentowała metodologię COSS i krótko przedstawiła główne wyniki badania. Wyniki chirurgiczne COSS zostały szczegółowo opisane w niniejszym raporcie. METODY: COSS było prospektywnym, prowadzonym w grupach równoległych, randomizowanym, otwartym badaniem klinicznym 1:1, randomizowanym, otwartym badaniem z zaślepioną oceną. Uczestnicy, u których angiograficznie angiograficznie całkowitą okluzję ICA powodującą przemijający atak niedokrwienny lub udar niedokrwienny przemijający atak niedokrwienny lub udar niedokrwienny w ciągu 120 dni i hemodynamiczne niedokrwienie mózgu wskazanym przez zwiększone OEF mierzone za pomocą PET, zostali losowo przydzieleni do leczenia chirurgicznego lub medycznego. Randomizacją objęto stu dziewięćdziesięciu pięciu pacjentów: 97 do grupy chirurgicznej i 98 do grupy medycznej. Pacjenci chirurgiczni przeszli zespolenie gałęzi korowej STA-MCA. WYNIKI: W analizie intention-to-treat, 2-letnie wskaźniki dla pierwotnego punktu końcowego punktu końcowego wynosiły 21% dla grupy chirurgicznej i 22,7% dla grupy medycznej (p = 0,78, test log-rank). Czternastu (15%) z 93 pacjentów, którzy przeszli pomostowanie tętnic tętnicze miało pierwotny punkt końcowy w postaci udaru półkulowego po stronie ipsilateralnej w 30-dniowym okresie pooperacyjnym, 12 w ciągu 2 dni po operacji. Wskaźnik drożności pomostowania tętniczego STA-MCA wynosił 98% podczas 30-dniowej wizyty pooperacyjnej i 96% podczas ostatniego badania kontrolnego. podczas ostatniego badania kontrolnego. Pomost tętniczy STA-MCA znacznie się poprawił, chociaż znacznie poprawił, choć nie znormalizował, poziom podwyższonego OEF w objawowej półkuli mózgowej. objawowej półkuli mózgu. Pięciu leczonych chirurgicznie i 1 nieoperacyjnie pacjentów w grupie chirurgicznej miało pierwszorzędowy punkt końcowy ipsilateralny udar półkulowy udar półkulowy po 30-dniowym okresie pooperacyjnym. Brak wyjściowych ani zmienne śródoperacyjne nie ujawniły osób, które doświadczyłyby udaru związanego z zabiegiem. udaru związanego z zabiegiem. WNIOSKI: Pomimo doskonałej drożności pomostu omijającego i poprawy hemodynamiki mózgu hemodynamiki, zespolenie STA-MCA nie przyniosło ogólnych korzyści w zakresie ipsilateralnego 2-letniego nawrotu udaru, głównie z powodu znacznie lepszego niż niż oczekiwano (22,7%) w grupie medycznej, ale także z powodu znacznej pooperacyjnego udaru mózgu (15%). Rejestracja badania klinicznego nr: NCT00029146. --- Całkowite zamknięcie długiego odcinka tętnicy szyjnej stanowi wyzwanie w leczeniu. Pacjenci ci Pacjenci ci nie mogą być odpowiednio leczeni za pomocą endarterektomii lub stentowania. Pomimo pomimo najlepszego postępowania medycznego, u wielu z nich nadal występują nawracające udary. W tej wybranej grupie pacjentów mogą odgrywać rolę techniki augmentacji przepływu jak pomostowanie tętnicy skroniowej powierzchownej i środkowej mózgu. Przedstawiamy przypadek pacjenta, który został skutecznie leczony i pozostaje bezobjawowy. Odpowiednia literatura piśmiennictwa. --- Wewnątrzczaszkowa choroba miażdżycowa (ICAD) jest główną przyczyną udaru niedokrwiennego mózgu na całym świecie. na całym świecie i stanowi istotny problem zdrowotny. Patogeneza i historia i historia naturalna ICAD są słabo poznane, a rygorystyczne paradygmaty leczenia nie istnieją, tak jak ma to miejsce w przypadku miażdżycy pozaczaszkowej. Obecnie najlepszym leczenie ICAD pozostaje terapia aspiryną, ale wielu pacjentów, którzy są umieszczeni na aspirynę nadal doświadcza nawracających udarów. W miarę rozwoju technik mikrochirurgicznych i mikrochirurgicznych i wewnątrznaczyniowych, rola operacji pomostowania zewnątrzczaszkowego wewnątrzczaszkowych operacji pomostowania i stentowania jest coraz częściej ponownie rozważana. Przeprowadziliśmy przegląd literatury anglojęzycznej w PubMed ze szczególnym uwzględnieniem na opcjach leczenia ICAD i przedstawiliśmy oparte na dowodach dane dotyczące roli chirurgii i stentowania w ICAD w porównaniu z samą terapią medyczną. --- Wstęp: Przezczaszkowa dopplerowska (TCD) reaktywność na CO2 i pozytonowa tomografia emisyjna (PET) tlenu-15 (PET) zostały wykorzystane do pomiaru stanu hemodynamicznego mózgu u pacjentów, u których stanu hemodynamicznego mózgu u pacjentów, którzy mogą mieć upośledzony przepływ krwi. Naszym celem było zbadanie, czy PET i TCD identyfikują tych samych pacjentów z z upośledzonym przepływem krwi w mózgu u pacjentów z niedrożnością tętnicy szyjnej wewnętrznej (ICA). METODY: Pacjenci z niedawnym przemijającym atakiem niedokrwiennym lub niewielkim udarem niedokrwiennym udarem niedokrwiennym związanym z okluzją ICA poddano badaniu TCD z pomiarem TCD z pomiarem reaktywności CO2 i PET tlen-15 w medianie czasu wynoszącej 6 dni. WYNIKI: Do badania włączono 24 pacjentów (średni wiek 64 ± 10 lat). Siedemnastu (71%) pacjentów miało upośledzoną reaktywność na CO2 (≤20%), z których sześciu nie miało reaktywności (0%) lub kradzież (<0%) w półkuli ipsilateralnej do okluzji ICA. PET stanu perfuzji półkuli ipsilateralnej do okluzji ICA wykazało kompromis hemodynamiczny w stadium 1 (zmniejszony mózgowy przepływ krwi (CBF) lub zwiększoną objętość krwi mózgowej (CBV) bez zwiększonej frakcji ekstrakcji tlenu (OEF)). frakcji ekstrakcji tlenu (OEF)) u 13 pacjentów i stopień 2 (zwiększona OEF) u 2 pacjentów. pacjentów. U 12 pacjentów (50%) stwierdzono zgodność między TCD i PET, wskazując na zaburzenia hemodynamiczne u 10 i prawidłowy stan przepływu mózgowego u 2 pacjentów. 2 pacjentów. Nie stwierdzono istotnej korelacji między reaktywnością na CO2 a CBF ipsilateralny/kontralateralny stosunek półkulowy (r = 0,168, wartość p = 0,432), stosunek OEF (r = -0,242, wartość p = 0,255) lub stosunkiem CBV/CBF (r = -0,368, wartość p wartość = 0,077). WNIOSKI: U pacjentów z objawową niedrożnością ICA identyfikacja stanu przepływu mózgowego za pomocą PET i reaktywności TCD CO2 wykazuje zgodność tylko u połowy pacjentów. --- TŁO I CEL: Badanie Carotid Occlusion Surgery Study (COSS) było udoskonaleniem w stosunku do udoskonaleniem w stosunku do badania zewnątrzczaszkowego i wewnątrzczaszkowego bypassu, w którym nie nie wykorzystywało selekcji fizjologicznej. Aby ocenić możliwe przyczyny wczesnego zamknięcia badania COSS, dokonaliśmy przeglądu metod COSS stosowanych do identyfikacji pacjentów wysokiego ryzyka i i porównaliśmy wyniki z oddzielnymi danymi ilościowymi. METODY: Zwiększona frakcja ekstrakcji tlenu (OEF) w pozytonowej tomografii emisyjnej pozytonowej tomografii emisyjnej jest złotym standardem dla niedokrwienia, ale określone progi i progi i równoważność półilościowego wskaźnika OEF wykorzystywanego w COSS i ilościowego OEF. WYNIKI: Półilościowy półkulowy współczynnik OEF stosowany w COSS nie identyfikował tej samej grupy pacjentów, co ilościowa OEF przy użyciu progu 50%. 50%. WNIOSKI: Niepowodzenie COSS jest prawdopodobnie spowodowane niepowodzeniem półilościowej, półkulowej metody współczynnika OEF, a nie przez wybór do bypassu na podstawie kompromisu hemodynamicznego. --- Współpracownicy: Powers WJ, Grubb RL Jr, Videen TO, Derdeyn CP, Papps CH, McElvany K, Counts L, Kelly C, Barnard T, Ferrari J, Davis T, Hall T, Clarke WR Jr, Adams HP Jr, Costigan M, Singletary K, Fang Y, Marmet J, Ecklund D, Wichman M, Hansen M, Peters R, Anderson D, Woolson RF, Diltz C, Lang J, Beane L, Sieren J, Zhang Y, Videen TO, Hood JT Jr, Adams HP Jr, Weir BK, Brott T, Gorelick P, Ferguson G, Marler J, Ravina B, Galpern W, Moy C, Janis S, Haley EC, Grady S, Palesch Y, Eidelberg D, Derdeyn CP, Shinawi L, Hantler N, Tyler A, Catanzaro M, Fritsch S, Dacey R, Chicoine M, Zipfel G, Davis P, Olalde H, Rogers M, Jacobs P, Hitchon P, Leira E, Howard M, Hoballah J, Ireland J, Marshall R, Slane K, Connolly ES, Festa J, Solomon R, Dhamoon M, Wiley J, Linares G, Marchidann A, Szeder V, Noskin O, Antoniello D, Liberato B, Frontera J, Prabhakaran S, Chong J, Wright C, Zuccarello M, Koenig C, Sprafka L, Flaherty M, Kissela B, Kleindorfer D, Kempinsky-Cliver S, Broderick J, Roggee C, Kanter D, Woo D, Schneider A, Ewing I, Charbel F, Watson K, Mlinarevich N, Ruland S, Sepideh AH, Grysiewicz R, Jones J, Wilson J, Glazier S, Miller C, Jenkins W, Mintz A, Craig J, Tegeler C, O'Brien K, Ching M, Ionita C, Lee-Kwen P, Chan R, Munschauer F 3rd, Parkes K, Coad ML, Wrest K, Olson K, Harrington S, Hopkins LN, Grand W, Ferguson R, Heckler E, Pereira L, Sawyer R, Budny J, Levy E, Nemeth L, Ali J, Rasmussen P, Andrews-Hinders D, Katzan I, Uchino K, Mayberg M, Gupta R, Bartholomew J, Urbain JL, Wheeler T, Strozniak L, Krisht A, Partington S, Fewell D, Schmidley J, Steinberg G, Coburn M, Luu D, Wijman C, Darsaut T, Sinclair J, Guzman R, Ciaravino A, Varga M, Biederman K, Horner T, Payner T, Redelman K, Fleck J, Scott J, Barrow D, Holland E, Nahab F, Rahimazadeh K, Waddy S, Burke S, Chimowitz M, Frankel M, Samuels O, Sailor S, Braimah J, Stark C, Lane B, Lessard N, Howlett-Smith H, Ezzedine M, Stern B, Shipp B, Hanson K, Turan T, Osman N, Ivan C, Bruno A, Biller J, Lincoln FN, Guingrich S, Micheels A, Pritz M, Fleck J, Williams L, Jones W, Sears A, Faber K, Lopez A, Chadwick L, Matthews V, Girdler M, Lawton M, Hannegan L, Smith W, Dempsey R, Winne P, Washburn M, Li A, Sattin J, Jensen M, Chacon M, Dulli D, Newman G, Geraghty M, Page N, Kish J, Chan R, Hesser K, Lownie S, Hachinski V, Frank C, Fleming L, Baptista K, Matijevic S, Jovin T, Yonas H, Uchino K, Billigen J, Kirby L, Hammer M, Jumaa M, Lin R, Malik A, Ranawat N, Reddy V, Wechsler L, Zaidi S, Ranawat N, Rothfus MA, Adelson D, Gupta R, Tayal A, Gebel J, Nemoto E, Pindzola R, Mallory Y, Thompson BG, Auer D, Persad C, Powells D, Zahuranec D, Brown D, Hickenbottom S, Rosenwasser R, Simons E, Jensen M, Bell R, Kumar M, Moussouttas M, Pineda C, August D, Veznedaroglu E, Brock D, McGinnis G, Scollon R, Hilbert K, Johnson M, Unwin H, Graybeal D, Kopitnik T, Davis L, Blair A, Samson D, Lee J, Kassab M, Martin N, Saver J, Guzy J, Haines J, Varma J, Smith H, Fiaz R, Ali L, Carmichael ST, Liebeskind D, Ovbiagele B, Vespa P, Duke K, Starkman S, Froehler M, Tenser M, Villablanca P, Miller C, Shah S, Czernin J, Suzuki S, Dobkin B, Towfighi A, Kidwell C, Fredieu A, Tremwel M, Manglona D, Zabramski J, Snyder J, Frey J, Spetzler R, Flaster M, Mahmood MA, Akins P, Byer J, Schaefer J, Wentworth D, Croopnick S, Newman L, Cabe K, Hanson S, Castle A, Nussbaum E, Kuno L, Mattson J, Yonas H, Brown A, Malkoff M, Graham G, Stack E, Kirby L, Diaz F, Fessler R, Gordon V, Jacobs B, Ogilvy C, Buckley D, Mansala J, Bruce A, Buonanno F, Greer D, Whalen M, Meyer F, Fode-Thomas N, Thalacker S, Piepgras D, Fulgham J, Atkinson J, Biller J, Chadwick L, Anderson D, Schneck M, Dafer R, Vidal SM, Duckworth E, Selman W, Zalaski G, Cwiklinski V, Sila C, Tarr R, Bambakadis N, Suarez J, Graffagnino C, Stoner J, Moore S, Friedman A, Chilikuri V, Kesler J, Watridge C, Pannell M, Miller G, Jaciewicz M, Wright L, Newell D, Kraybill BM, Likosky W, French B, Bush J, Brown A, Block J, Blanchard B, Becker K, Sekhar L, Newell D, Tanzi P, Nuxoll D, Bybee H, Cramer S, Volpi J, Bautista M, Zhang J, Chiu D, Ling J, Bledsoe D, Tenorio J, Abdulrauf S, Kane M, Richard C, Swoboda M, Cruz-Flores S, Ibata B, Fessler R, Telck K, Gordon V, Pieper D, Silverman B, Diaz F, Whapham J, Hanson S, Castle A, Nussbaum E, Sherman D, Leonard A, Moreno L, Tonarelli S, Hart R, Carolin M, Roman G, Caron JL, Benevente O, Vollmer D, Sher A, Jett S, Neely G, Wallis RA, Panizzon K, Licht E, Cheng E, Gardner R, McAdoo J, Haupt D, Riggs-Ruupp K, Kassab M, Wehner S, Majid A, Slivka A, Agriesti J, Dobbs M, Fowler A, Pettigrew LC, Vaishnar A, Ryan S, Williams S, Nichols F, Close B, Bruno A, Switzer J, Hess D, Hall C, Rogalsky-Nacca J, Wilson S, Aucutt-Walter N, Huang D, Poole R, Ostrander M, Logan W, Schroer S, Friday G, Brown J, Derdeyn CP, Lich L, Schwarz S, Gaehle G, Mantil J, Strohmeyer P, Gagermeier E, Mattmuller S, Narayanan T, Shi B, Satter M, Simmons G, Christian B, Carone M, Perkins T, Brackney M, Mountz J, Price J, Sashin D, Meltzer C, Mathis C, Abella E, Cariddi D, Finley B, Valk P, Cronin J, Tesar R, Hichwa R, Sunderland J, Watkins L, Ponto L, Van Heertum R, Simpson N, Saxena C, Lockwood A, Haka M, Chugani H, Ferguson L, Musik O, Manger T, Reiman E, Intorcia D, Reeder S, Bandy D, Giurlani T, Prouty A, Burns C, Stone C, Christian B, Converse A, Roberts A, Oakes T, Dabbs K, Mullan B, Jacobson M, Kemp B, Brinkman T, Garg P, Morton K, Stroud P, Link K, Brown-Proctor C, Fahey F, Wollenweber S, Smith H, Fox P, Hardies J, Morena L, Narayana S, Jerabek P, Mazziotta J, Woods R, Fernandez O, Jaffer N, Brady T, Fischman A, Callahan R, Correi J, Goodman M, Crowe R, Votaw J, Bremner JD, Nye J, Eary J, Krohn K, Kauno K, Lewellen B, Kimura L, Shoner S, Lewellen T, Coleman RE, Petry N.
Jaki był cel badania klinicznego COSS (Carotid Occlusion Surgery Study)?
Badanie Carotid Occlusion Surgery Study (COSS) przeprowadzono w celu ustalenia, czy pomostowanie tętnicy skroniowej powierzchownej i tętnicy środkowej mózgu (STA-MCA), po dodaniu do najlepszej terapii medycznej, zmniejszyłoby późniejszy udar ipsilateralny u pacjentów z całkowitym zamknięciem tętnicy szyjnej wewnętrznej (ICA) i podwyższoną frakcją ekstrakcji tlenu (OEF) w półkuli mózgowej dystalnej do okluzji.