Myszy inokulowano homogenatami tkanek ludzkich sarkoidów lub homogenatami tkanek mysich z pierwszego lub drugiego pasażu (w tym drugim pasażem homogenatu tkanki myszy (w tym filtratami błony 0,2 mum) pochodzącymi z inokulacji homogenatów tkanek ludzkiego sarkoidu, choroby Leśniowskiego-Crohna lub kontrolnych homogenatów tkankowych. Ziarniniaki nabłonkowate i olbrzymiokomórkowe były obecne w opuszkach stóp i/lub wnętrznościach niektórych myszy, którym podano homogenaty pochodzące z sarkoidu lub choroby Leśniowskiego-Crohna 15 miesięcy po inokulacji, ale nie były u myszy, którym podawano homogenaty kontrolne. Wśród myszy, którym podawano homogenaty pochodzące z ludzkiej sarkoidozy, ziarniniaki były obecne w wielu narządach i tkankach. tkankach; w przeciwieństwie do tego, wzór selektywnego rozprzestrzeniania się ziarniniaków trzewnych wśród myszy, którym podawano homogenaty pochodzące z choroby Leśniowskiego-Crohna. Crohna. To zróżnicowane rozmieszczenie ziarniniaków trzewnych również nastąpiło po inokulacji filtratów błonowych o wielkości 0,2 mum. Reakcje ziarniniakowe w testach Kveima w uchu 9-17 miesięcy po inokulacji homogenatów pochodzących z ludzkiej sarkoidozy lub choroby Leśniowskiego-Crohna były ograniczone do myszy wykazujących ziarniniaki w trzewiach. ziarniniaki w opuszkach stóp. Zdolność czynników zakaźnych do wywoływania ziarniniaków u myszy została zniszczona, gdy tkanki sarkoidów lub Crohna zostały poddane autoklawowaniu lub gdy homogenaty sarkoidów były przechowywane w temperaturze -20 stopni Celsjusza przez 1 tydzień lub narażone na promieniowanie 60Co (2,5 MR). --- Niedawno opublikowana hipoteza sugeruje, że choroba Leśniowskiego-Crohna została sprowokowana przez w okresie niemowlęcym na mikroorganizmy, które mogą przetrwać temperaturę lodówki. W związku z tym opracowano badanie kliniczno-kontrolne. Średni wiek przy pierwszej lodówce wynosił 5,6 roku wśród 88 pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna, 5,5 roku u 88 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (WZJG) i 7,6 lat u 88 osób z grupy kontrolnej, ale większość osób zawsze miała kontakt z chłodzoną żywnością. Różnice były bardziej bardziej uderzające u osób w wieku powyżej mediany (10,3, 10,9 i 15,0 lat dla choroby Leśniowskiego-Crohna, WZJG i grupy kontrolnej). To wsparcie dla hipotezy osiągnęło istotność statystyczną dla osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna w porównaniu do w porównaniu z grupą kontrolną (p=0,045). --- TŁO: Środowiskowe czynniki ryzyka odgrywające rolę przyczynową w chorobie Leśniowskiego-Crohna (ChLC) pozostają w dużej mierze nieznane. Crohna (CD) pozostają w dużej mierze nieznane. Ostatnio zasugerowano, że chłodzona żywność może być zaangażowana w rozwój choroby. W związku z tym przeprowadziliśmy pilotażowe badanie kliniczno-kontrolne w celu zbadania związku CD z ekspozycją na domowe lodówki w dzieciństwie. domowe urządzenia chłodnicze w dzieciństwie. METODOLOGIA/GŁÓWNE WYNIKI: Za pomocą standardowego kwestionariusza przeprowadziliśmy wywiady z 199 przypadków CD i 207 dopasowanych wiekowo pacjentów z zespołem jelita drażliwego (IBS) jako kontrole. Przypadki i grupy kontrolne były obserwowane przez tych samych gastroenterologów z trzeciorzędowych klinik w Teheranie w Iranie. Kwestionariusz koncentrował się na dacie pierwszego zakupu domowej lodówki i zamrażarki. Dane zostały przeanalizowane przez wieloczynnikowy model logistyczny. Obecny wiek wynosił średnio 34 lata w przypadkach CD a odsetek kobiet w grupie badanej i kontrolnej wynosił odpowiednio 48,3% i 63,7%. odpowiednio 48,3% i 63,7%. Pacjenci byli wcześniej niż osoby z grupy kontrolnej narażeni na lodówkę (X2 = 9,9, df = 3, P = 0,04), a ekspozycja na lodówkę po urodzeniu była była czynnikiem ryzyka wystąpienia CD (OR = 2,08 (95% CI: 1,01-4,29), P = 0,05). Porównywalne wyniki uzyskano dla ekspozycji na zamrażarkę w domu. Wreszcie, wśród innych zarejestrowanych elementów odzwierciedlających higienę i komfort w domu w domu, znaleźliśmy również telewizję osobistą, samochód i pralkę związane z CD. WNIOSEK: Badanie to potwierdza opinię, że CD jest związane z ekspozycją na na domowe urządzenia chłodnicze, wśród innych czynników domowych, w dzieciństwie. --- Choroba Leśniowskiego-Crohna jest wynikiem nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej błony śluzowej jelita wywołanej przez jeden lub więcej środowiskowych czynników ryzyka u osób z predysponującymi wariantami genów, w tym mutacjami CARD15. Dane epidemiologiczne pozwalają na ocenę rodzinnych środowiskowych czynników ryzyka związanych z zachodnim stylem życia, dietą, bakteriami i higieną domową. Wszystkie wyniki wskazują na chłodzenie jako jako potencjalny czynnik ryzyka choroby Leśniowskiego-Crohna. Co więcej, rozwój łańcucha chłodniczego zbiegał się z wybuchem choroby Leśniowskiego-Crohna w XX wieku. Hipoteza zimnego łańcucha sugeruje, że bakterie psychrotrofowe, takie jak Yersinia spp i Listeria spp. Listeria spp przyczyniają się do rozwoju choroby. Bakterie te zostały zidentyfikowane w Crohna i omawiamy ich właściwości patogenne w odniesieniu do naszej wiedzy o chorobie. do naszej wiedzy o chorobie. Z perspektywy molekularnej postulujemy, że choroba jest wynikiem defektu w rozpoznawaniu gospodarza przez patogenne składniki bakteryjne, które zwykle wymykają się odpowiedzi immunologicznej. składniki, które zwykle wymykają się odpowiedzi immunologicznej (np. cząsteczki Yop), co skutkuje nadmierną odpowiedzią gospodarza na te bakterie.
Czy choroba Leśniowskiego-Crohna (CD) jest związana ze spożywaniem żywności chłodzonej?
Wszystkie wyniki wskazują na chłodzenie jako potencjalny czynnik ryzyka choroby Leśniowskiego-Crohna. Środowiskowe czynniki ryzyka odgrywające rolę przyczynową w chorobie Leśniowskiego-Crohna (CD) pozostają w dużej mierze nieznane. Ostatnio zasugerowano, że chłodzona żywność może być zaangażowana w rozwój choroby. Pacjenci byli narażeni na kontakt z lodówką wcześniej niż osoby z grupy kontrolnej (X2 = 9,9, df = 3, P = 0,04), a ekspozycja na lodówkę po urodzeniu okazała się być czynnikiem ryzyka CD (OR = 2,08 (95% CI: 1,01-4,29), P = 0,05). Porównywalne wyniki uzyskano dla ekspozycji na zamrażarkę w domu.