CELE: Scharakteryzowanie wydajności pracy w nawracającym stwardnieniu rozsianym (MS) za pomocą skali wydajności pracy i zidentyfikowanie powiązań między a niepełnosprawnością, depresją, zmęczeniem, lękiem, funkcjami poznawczymi i jakością życia związaną ze zdrowiem. jakością życia związaną ze zdrowiem. METODY: Trzysta siedemdziesiąt siedem osób z klinicznie izolowanym zespołem klinicznie izolowanym lub nawracająco-remisyjnym stwardnieniem rozsianym. Pacjenci przeszli badania neurologiczne i wypełniali zgłaszane przez pacjentów poznawcze. Pacjenci wypełnili również kwestionariusz wydajności pracy i upośledzenia aktywności Kwestionariusz: Ogólny stan zdrowia w celu ilościowego określenia nieobecności w pracy (brak pracy z powodu problemy zdrowotne), prezenteizm (upośledzenie podczas pracy), ogólne upośledzenie pracy pracy i upośledzenie codziennej aktywności przypisywane problemom zdrowotnym. Korelacje jednoczynnikowe i modele wieloczynnikowe zostały wykorzystane do określenia między każdą zmienną wydajności pracy a klinicznymi klinicznymi, wynikami zgłaszanymi przez pacjentów i miarami poznawczymi. WYNIKI: Siedemdziesiąt sześć procent badanych było zatrudnionych. Czternaście procent pracujących zgłosiło nieobecność w pracy, a 47% zgłosiło obecność w pracy. Średni czas pracy utracony z powodu nieobecności wynosił 4%, a średni czas pracy utracony z powodu nieobecności w pracy wynosił 12%. Absencja nie była znacząco związana z chorobą lub wynikami zgłaszanymi przez pacjentów. Statystycznie istotne korelacje korelacje (0,32-0,53) między prezenteizmem a wzrostem niepełnosprawnością, zmęczeniem, depresją, lękiem i obniżoną jakością życia. Nie nie zaobserwowano związku między prezenteizmem a czasem trwania choroby lub funkcji poznawczych. WNIOSKI: Osoby z klinicznie izolowanym zespołem/nawracająco-remitującym SM zgłaszali znaczną utratę wydajności pracy z powodu prezenteizmu. Prezenteizm był związany z narastającym zmęczeniem, depresją, lękiem i obniżoną jakością życia. życia. Możliwe, że wczesna identyfikacja i leczenie zmęczenia i objawów zdrowia psychicznego może poprawić produktywność podczas pracy i wydłużyć okres zatrudnienia osób z SM. --- CELE: Zbadanie wpływu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK) na pacjentów w Wielkiej Brytanii oraz zidentyfikowanie czynników związanych z bezrobociem, nieobecnością w pracy, i obecnością w pracy. METODY: Tysiąc pacjentów z ZZSK z 10 specjalistycznych ośrodków reumatologicznych w Wielkiej Brytanii reumatologicznych w Wielkiej Brytanii zostało zaproszonych do udziału w badaniu oceniającym nowy pomiaru. Pacjenci wypełnili kwestionariusz, który zawierał pytania dotyczące dotyczące ich pracy, cech socjodemograficznych i klinicznych. WYNIKI: Kwestionariusz wypełniło 612 pacjentów (438 mężczyzn; 72%). Średnia wieku średni wiek uczestników wynosił 50,8 (SD 12,2) lat, średni czas trwania choroby wynosił 17,3 (SD 11,7) lat, a średni czas trwania objawów 22,4 (SD 12,4) lat. Łącznie 206 (40%) pacjentów w wieku produkcyjnym nie było zatrudnionych. Czynniki związane z brakiem z brakiem zatrudnienia była deprywacja społeczna [iloraz szans (OR) 3,52, 95% przedział ufności (OR) 3,52, 95% przedział ufności (CI) 2,14-5,80], słabe funkcjonowanie (OR 3,42, 95% CI 1,90-6,13), depresja (OR 2,05, 95% CI 1,12-3,78), rosnący wiek (OR 1,05 na rok, 95% CI 1,02-1,08) i dłuższy czas trwania choroby (OR 1,03 na rok, 95% CI 1,01-1,06). Aktywność choroby (OR 3,24, 95% CI 1,11-9,48) i depresja (OR 3,22, 95% CI 1,22-8,48) były związane z absencją w pracy, podczas gdy depresja (OR 5,69, 95% CI 1,77-18,27), aktywność choroby (OR 3,97, 95% CI 1,76-8,98), lęk (OR 3,90, 95% CI 1,83-8,31), poczucie własnej skuteczności (OR 0,71, 95% CI 0,58-0,86) i rosnący wiek (OR 1,04 na rok, 95% CI 1,00-1,08) były związane z obecnością w pracy. WNIOSKI: Czynniki psychologiczne, socjodemograficzne i związane z chorobą były okazały się być związane ze statusem pracy. Czynniki te należy wziąć pod uwagę wziąć pod uwagę przy rozważaniu wczesnego leczenia i postępowania. Depresja, w szczególności Depresja, w szczególności, wydaje się być związana z zatrudnieniem, nieobecnością w pracy i obecnością w pracy. i obecnością w pracy, a zatem powinna być traktowana priorytetowo w praktyce klinicznej. --- CELE: Ocena czynników predykcyjnych prezenteizmu (zmniejszonej produktywności w pracy) i upośledzenia aktywności poza pracą u pacjentów ze spondyloartropatią (SpA). METODY: Wieloczynnikowa analiza regresji logistycznej została wykorzystana do zbadania predyktorów prezenteizmu i upośledzenia aktywności u 1 253 pacjentów ze SpA na podstawie kwestionariusza 2,5 roku obserwacji. Kwestionariusz wydajności pracy i upośledzenia aktywności (WPAI) został wykorzystany jako główny wynik. Wiek, płeć, czynniki stylu życia, podgrupy, czas trwania choroby i różne miary wyników zgłaszane przez pacjentów (PROM) jako możliwe czynniki prognostyczne. Związek między prezenteizmem a upośledzeniem aktywności WPAI poza pracą. WYNIKI: Spośród 1 253 pacjentów, 757 zgłosiło, że jest w pracy, a spośród nich 720 odpowiedziało na kwestionariusz WPAI. Średnia (przedział ufności, CI) zgłaszanego prezenteizmu wynosiła 25% (23-27%), a średnie upośledzenie aktywności 33% (31-35%) (0-100%, 0 = brak ograniczenia). Istotne predyktory prezenteizmu i upośledzenia aktywności aktywności w okresie obserwacji (kontrolowane pod kątem płci, wieku, podgrup spondyloartropatii spondyloartropatii) były: absencja chorobowa na początku badania, niska jakość życia, gorsza aktywność choroby, obniżona sprawność fizyczna, niższe poczucie własnej skuteczności bólu i objawów, wyższe wyniki w zakresie lęku, depresji, palenia tytoniu i niskiego poziomu wykształcenia. poziom wykształcenia, a w przypadku upośledzenia aktywności także płeć żeńska. Stwierdzono silny związek silny związek między prezenteizmem a upośledzeniem aktywności poza pracą (OR 16,7; 95% CI 11,6-24,3; p < 0,001). WNIOSKI: Prezenteizm i upośledzenie aktywności były przewidywane nie tylko przez ale także przez kilka wskaźników PROM powszechnie stosowanych w klinicznej praktyce reumatologicznej. reumatologii. Upośledzona aktywność poza pracą może wskazywać na problemy również w pracy, co sugeruje, że oba obszary powinny być uwzględnione w sytuacji klinicznej. sytuacji klinicznej. --- Ten systematyczny przegląd analizuje ekonomiczne i ludzkie koszty depresji oraz potencjalnych oszczędności związanych z poprawą przestrzegania przez pacjentów leczenia lekami przeciwdepresyjnymi poprzez stosowanie programów rozszerzonej opieki. A MEDLINE dla artykułów opublikowanych na temat ekonomiki zdrowia i kosztów depresji oraz kosztów depresji oraz zgodności, przestrzegania i wytrwałości. Dane dotyczące zgodności zebrane za pośrednictwem strony internetowej iCAN () wspierającej przestrzeganie zaleceń dotyczących stosowania leków przeciwdepresyjnych. (www.ican.co.uk) porównano z danymi dotyczącymi pacjentów z depresją pochodzącymi z bazy danych IMS Disease Analyzer UK. Depresja często powoduje bezrobocie, i nieobecność w pracy, co skutkuje znacznym obniżeniem produktywności. produktywność. Koszty pośrednie depresji wyniosły ponad 50 mld dol, podczas gdy koszty bezpośrednie spowodowały wydatki w wysokości 26 miliardów dolarów w Stanach Zjednoczonych w 2000 roku. Poprawa przestrzegania przez pacjentów zaleceń dotyczących przyjmowania leków przeciwdepresyjnych skutkuje lepsze wyniki i przedłuża remisję depresji, zwiększając wydajność pracy, a tym samym zwiększając wydajność pracy, a tym samym zmniejszając ogólne koszty. Wdrożenie programów zdalnej może poprawić przestrzeganie zaleceń i zmniejszyć ogólne koszty. Nowatorskie metody dostarczania programów rozszerzonej opieki, aby pomóc w utrzymaniu mają potencjał do dalszego obniżenia kosztów i powinny być przedmiotem przyszłych badań. przyszłych badań. Podsumowując, depresja jest powszechnym zaburzeniem o dużym wpływie ekonomicznym. wpływem na gospodarkę. Programy rozszerzonej opieki mogą obniżyć koszty związane z depresją i poprawić jakość życia pacjentów. z depresją i poprawić jakość życia pacjentów. --- CEL: Omówienie wpływu poważnych stanów chorobowych, w tym depresji, w utracie produktywności w miejscu pracy i w jaki sposób integracja opieki zdrowotnej może zmniejszyć koszty ponoszone przez pracodawców. STRESZCZENIE: Większość kosztów związanych z chorobą depresyjną można przypisać utracie produktywności. do utraty produktywności, a zatem pracodawca ponosi większość obciążenia ekonomicznego. obciążenie ekonomiczne. Wysiłki mające na celu poprawę zdrowia i produktywności pracowników były utrudnione przez podział kosztów medycznych, kosztów farmacji, kosztów zdrowia behawioralnego i miar produktywności. behawioralnych i miar produktywności. Sytuację tę można naprawić poprzez "rozbicie" tych silosów i promowanie ponownej integracji potencjalnych kosztów i stron. Oceny ryzyka zdrowotnego umożliwiają pracodawcom identyfikację chorób, które są odpowiednimi dla zintegrowanych programów zarządzania zdrowiem i produktywnością. W przypadku depresji, pracodawcy mogą działać proaktywnie, aby zidentyfikować pracowników zagrożonych, pracując nad zminimalizowaniem czynników ryzyka, takich jak stres, zanim osoby te staną się zanim osoby te zaczną intensywnie wykorzystywać zasoby firmy. W przypadku pracowników, którzy obecnie cierpią na depresję, Ostatnie badania wykazały, że farmakoterapia może mieć dramatyczny i pozytywny wpływ na dramatyczny i pozytywny wpływ na utratę produktywności, nieobecność w pracy i nieobecność w pracy. Wybór leków przeciwdepresyjnych i późniejsza obserwacja muszą być jednak należy jednak poprawić, jeśli korzyści płynące z farmakoterapii mają zostać zoptymalizowane. WNIOSEK: Zrozumienie powiązań między zarządzaniem chorobą a produktywnością w miejscu pracy w miejscu pracy może skutkować dramatycznym spadkiem absencji i prezenteizmu oraz zwiększonymi oszczędnościami kosztów dla pracodawców. oraz zwiększenie oszczędności kosztów ponoszonych przez pracodawców. --- CEL: Pracownicy w depresji są narażeni na niekorzystne wyniki pracy. Postawiliśmy hipotezę, że wydajność pracy jest osłabiona przez depresję i pogarsza się przez narażenie na psychospołeczne stresory w pracy. PROJEKT: Podłużne badanie kohortowe z ankietami przeprowadzanymi na początku badania, po 6, 12 i 18 miesiącach, i 18 miesiącach. MIEJSCE: Rekrutacja w gabinetach podstawowej opieki zdrowotnej. UCZESTNICY: Łącznie przebadano 14 268 osób; włączono 286 zatrudnionych dorosłych z depresją (18-62 lata) i 193 osoby z grupy kontrolnej. lat) i 193 osób z grupy kontrolnej. POMIARY: Ograniczenia w pracy (prezenteizm) i nieobecność w pracy mierzono za pomocą Kwestionariusza Ograniczeń w Pracy (WLQ) i Modułu Nieobecności w Pracy WLQ, odpowiednio. Czynniki stresogenne w pracy oceniano za pomocą zmodyfikowanej wersji Kwestionariusza Treści Pracy. Kwestionariusza Treści Pracy. ANALIZA: Testy jednoczynnikowe i wieloczynnikowe oceniały stopień, w jakim ograniczenia w pracy w pracy były związane z depresją i/lub stresującą pracą. WYNIKI: Obecność w pracy i nieobecność w pracy były znacząco gorsze w grupie depresji w każdym punkcie czasowym (p < lub = .001). W modelach przekrojowych, prezenteizm był związany z poważniejszymi objawami depresji, gorszym ogólnym stanem zdrowia ogólnym zdrowiem fizycznym, wymagającą psychologicznie pracą, interakcją wymagającej psychologicznie pracy z depresją i mniejszą kontrolą pracy (zakres r2 = .33-.54). Nieobecności wyjaśniono nasileniem objawów depresji i gorszym ogólny stan zdrowia fizycznego, ale nie stresorami w pracy (r2 = .19). Z powodu minimalnych zmiany w stresorach związanych z pracą, ich podłużny wpływ na wyniki był w większości nieistotny. nieistotne. WNIOSKI: Badanie to wykazało, że objawy depresji są związane z nieobecnością w pracy nieobecnościami w pracy i upośledzoną wydajnością pracy, a wyniki częściowo potwierdziły, że stresory stresory w pracy przyczyniają się do tego wpływu. Wyniki sugerują, że pracownicy z depresją mogą mogą odnieść korzyści z opieki obejmującej interwencje medyczne i zawodowe. --- Chociaż wiadomo, że choroba psychiczna i subkliniczna choroba psychiczna mogą być bardzo uciążliwe, ich wpływ na produktywność pracowników jest mało doceniany ani odpowiednio uwzględniany. Złożone zmienne są zaangażowane w kształtowanie odpowiedniej polityki mającej na celu złagodzenie wpływu chorób psychicznych na na produktywność, w tym identyfikacja skutecznych metod leczenia i potencjalnych i potencjalne negatywne skutki kontrolowania dostępu pacjentów do nich. Opłacalność takich terapii jest rozpatrywana z różnych perspektyw i celów różnych zainteresowanych stron, w tym i celów różnych zainteresowanych stron, w tym pracodawców, ubezpieczycieli i pracowników z chorobami psychicznymi. Depresja u pracowników prowadzi do nieobecności w pracy, "prezenteizmu" (zmniejszonej zdolności do pracy z powodu choroby podczas w pracy) i znacznie zwiększonych wydatków medycznych, a także koszty opieki psychiatrycznej. Oprócz szczególnej przydatności leków psychotropowych, istnieje wiele badań dotyczących efektywności kosztowej różnych terapii psychoterapeutycznych, które poprawiają zdrowie i produktywność pracowników chorych psychicznie. Badania wskazują na przydatność podejść obejmujących programy pomocy pracownikom, specjalistyczne poznawczo-behawioralne oraz krótkie i długoterminowe interwencje psychodynamiczne. interwencje psychodynamiczne. Oczywiste jest, że zaburzenia związane z nadużywaniem substancji a zwłaszcza depresja i depresja subsyndromalna mają głęboki negatywny wpływ na produktywność oraz zwiększają liczbę wizyt lekarskich i wydatki. Obecny system zdrowia psychicznego cierpi z powodu niewiedzy na temat negatywnych skutków psychiatrycznych u pracowników, z braku subtelnej świadomości, które terapie są najbardziej najbardziej odpowiednie dla danej diagnozy, a także z niechęci płatników do inwestowania w w nie inwestować. Dostęp do odpowiedniego leczenia opartego na dowodach może poprawić negatywny wpływ negatywny wpływ na produktywność i zdrowie pracowników. Niniejszy artykuł rozważa te i argumentuje za rolą psychoterapii w leczeniu chorób psychicznych i uzależnień z perspektywy pracowników. i nadużywania substancji psychoaktywnych z perspektywy produktywności pracowników. --- CEL: Przegląd najnowszej epidemiologii opisowej i społecznej powszechnych zaburzeń psychicznych w miejscu pracy, w tym rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych w miejscu pracy, w tym rozpowszechnienia, uczestnictwa, niepełnosprawności w pracy, niepełnosprawność i wpływ na jakość pracy, a także omówienie implikacje dla identyfikacji celów interwencji klinicznych i zapobiegawczych. METODA: Przeprowadziliśmy ustrukturyzowany przegląd badań epidemiologicznych w środowiskach (tj. w populacji ogólnej lub w miejscach pracy). Dowody zostały ograniczone do recenzowanej, opublikowanej, anglojęzycznej literatury do końca czerwca 2005 r. do końca czerwca 2005 roku. Ponadto ograniczyliśmy dowody do badań, w których wykorzystano najnowsze systemy klasyfikacji; następnie, jeśli dowody były niewystarczające, dokonaliśmy przeglądu badań które wykorzystywały standaryzowane psychiatryczne skale przesiewowe. Aby odróżnić ten artykuł od ostatnich przeglądów zdrowia i jakości pracy, skupiliśmy się na nowych obszarach badaniach i nowych dowodach dotyczących ustalonych obszarów badań: niedostatecznym zatrudnieniu, sprawiedliwości organizacyjnej, kontroli pracy i wymaganiach, nierównowadze wysiłek-nagroda i nietypowym (niestałym) zatrudnieniu. WYNIKI: Depresja i fobia prosta okazały się najbardziej rozpowszechnionymi zaburzeniami w populacji pracowników. w populacji osób pracujących. Ograniczone dane dotyczące wskaźników uczestnictwa sugerowały wyższe uczestnictwo wśród osób z depresją, fobią prostą, fobią społeczną i uogólnionym zaburzeniem lękowym. Depresja i lęk były bardziej konsekwentnie związane z "prezenteizmem" (czyli utratą produktywności podczas w pracy) niż z nieobecnością w pracy, niezależnie od tego, czy mierzono ją za pomocą dni absencji lub za pomocą bezpośrednich kwestionariuszy. Siedem badań podłużnych, ze średnią wielkością próby wykazało silny związek między aspektami niskiej jakości pracy a występowaniem depresji i lęku. a depresją i lękiem. Istniały pewne dowody na to, że nietypowa praca była wiązała się z gorszym zdrowiem psychicznym, chociaż wyniki dotyczące pracy na czas określony były niejednoznaczne. WNIOSKI: Zmniejszenie ryzyka dla zdrowia psychicznego w miejscu pracy jest ważnym uzupełnieniem interwencji klinicznych w celu zmniejszenia obecnego i przyszłego obciążenia depresji i lęku w miejscu pracy. --- Celem niniejszego badania jest określenie wpływu wybranych cech demograficznych, zachowań zdrowotnych cechy demograficzne, zachowania zdrowotne, wyniki w zakresie zdrowia fizycznego i czynniki środowiskowe w miejscu pracy. czynniki środowiskowe w miejscu pracy na prezenteizm (utratę produktywności w miejscu pracy utratę produktywności w miejscu pracy przypisywaną złemu stanowi zdrowia i innym kwestiom osobistym). Analizy opierają się na przekrojowym badaniu przeprowadzonym w 3 zróżnicowanych geograficznie amerykańskich firmach w 2010 roku. w 2010 roku. Czynniki związane z pracą miały największy wpływ na prezenteizm (np, zbyt wiele do zrobienia, ale za mało czasu, niewystarczające wsparcie technologiczne/zasoby). technologiczne). Problemy osobiste i stres/obawy finansowe również przyczyniały się do absencji. w znacznym stopniu przyczyniały się do absencji. Czynniki o mniejszym wpływie na prezenteizmu były ograniczenia fizyczne, depresja lub stany lękowe, nieodpowiednie szkolenia zawodowe oraz problemy z przełożonymi i współpracownikami. Obecność w pracy była w wieku 30-49 lat, kobiet, pracowników w separacji/rozwiedzionych/wdowców oraz osób z wykształceniem średnim lub wyższym. z wykształceniem średnim lub wyższym. Pracownicy biurowi i pracownicy pracownicy biurowi i usługowi mieli wyższy poziom prezenteizmu. Menedżerowie i specjaliści mieli najwyższy poziom prezenteizmu związany z tym, że mają zbyt wiele do zrobienia, ale zbyt mało czasu, a pracownicy transportu mieli najwyższy poziom prezenteizmu z powodu z powodu fizycznych ograniczeń zdrowotnych. Obniżenie poziomu prezenteizmu będzie wymagało od pracodawcy mieli realistyczne oczekiwania wobec pracowników, pomagali im w ustalaniu priorytetów i zapewnienia wystarczającego wsparcia technologicznego. Stres i obawy finansowe mogą uzasadniać usługi planowania finansowego. Interwencje w zakresie promocji zdrowia mające na celu poprawę odżywiania oraz zdrowia fizycznego i psychicznego również mogą przyczynić się do zmniejszenia prezenteizmu. --- TŁO: Depresja jest główną przyczyną nieoptymalnej wydajności pracy związanej z chorobą (presenteeism). nieoptymalnej wydajności pracy (prezenteizm). Jednak większość badań badających prezenteizm opierała się na samoopisowych pomiarach wydajności pracy. Co więcej, pracodawcy stoją obecnie w obliczu szeregu praktycznych wyzwań, próbując próbując ułatwić wczesną identyfikację depresji. CELE: Sprawdzenie, czy internetowe narzędzie przesiewowe do wykrywania depresji może być z powodzeniem stosowane z powodzeniem w miejscu pracy i czy możliwe było wykrycie między wskaźnikami depresji a obiektywnymi miarami upośledzenia wydajności grupy roboczej. METODY: Wszystkich stałych pracowników firmy telekomunikacyjnej z siedzibą w Wielkiej Brytanii w Wielkiej Brytanii zostali zachęceni do wypełnienia internetowej oceny psychologicznej przy użyciu skali depresji Patient Health Questionnaire (PHQ-9). Oprócz poufnych wyników na poziomie indywidualnym, narzędzie było w stanie zapewnić anonimowe anonimowe statystyki podsumowujące dla każdej grupy roboczej. Dla każdej grupy roboczej pracy zostały zebrane dla każdej grupy roboczej. WYNIKI: W okresie badania wypełniono 1161 internetowych kwestionariuszy PHQ-9. wypełnionych. Zaobserwowano ujemną liniową zależność między wskaźnikami objawów depresji a ogólną wydajnością grupy roboczej (P < 0,001). Liniowa zależność między depresją a wydajnością grupy roboczej pozostała po kontrolowaniu równowagi płci, odsetka pracowników tymczasowych, postrzeganego przez pracowników poziom zaangażowania i zadowolenie z przełożonego (P < 0,01). WNIOSKI: Grupy robocze z wysokim poziomem objawów depresji mają tendencję do osiągania słabych wyników. słabe wyniki. Wspomagane komputerowo internetowe badanie przesiewowe pod kątem objawów depresji jest wykonalne w środowisku pracy. --- CEL: Zbadanie prospektywnego związku między prezenteizmem chorobowym (SP), czyli pracą podczas choroby, a wystąpieniem depresji. METODY: Przeprowadziliśmy dwufalowe (2006-2008) badanie oparte na kwestionariuszu wśród 1271 pracowników z 60 duńskich zakładów pracy. Obecność w pracy z powodu choroby oceniono, prosząc uczestników o podanie liczby dni, w których poszli do pracy pomimo choroby w poprzednim roku. do pracy pomimo choroby w poprzednim roku. WYNIKI: Wieloczynnikowa regresja logistyczna wykazała, że po uwzględnieniu kilka zmiennych związanych ze zdrowiem i innych istotnych czynników zakłócających, zgłaszanie 8 lub więcej dni lub więcej dni SP wiązało się ze zwiększonym ryzykiem depresji wśród uczestników uczestników bez depresji (iloraz szans, 2,45; 95% przedział ufności, 1,06 do 5,64). Nie zaobserwowano znaczących różnic związanych z płcią płci. WNIOSEK: Uzupełniając wcześniejsze dowody dotyczące wpływu SP na zdrowie, niniejsze badanie sugeruje, że praca podczas choroby może być również istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju depresji. rozwoju depresji. --- CEL: Zbadano związek objawów depresji, zadowolenia z opieki zdrowotnej i 2-letnich wyników pracy. i 2-letnimi wynikami pracy został zbadany w krajowej kohorcie pracowników. METODA: Łącznie 6 239 pracowników trzech korporacji wypełniło ankiety dotyczące zdrowia i zadowolenia z opieki zdrowotnej w latach 1993 i 1995. W badaniu wykorzystano analizy dwuczynnikowe i wieloczynnikowe w celu zbadania zależności między objawami depresji (wynik poniżej 43 punktów w skróconej ankiecie Medical Outcomes Study Survey), satysfakcji z różnych wymiarów opieki zdrowotnej w 1993 r. i wyników w pracy. opieki zdrowotnej w 1993 r. i wyników pracy (dni chorobowe i zmniejszona efektywność w miejscu pracy) w 1995 r. w miejscu pracy) w 1995 roku. WYNIKI: Szanse na opuszczenie pracy z powodu problemów zdrowotnych w 1995 roku były dwukrotnie wyższe w przypadku pracowników z objawami depresji. wysokie dla pracowników z objawami depresji zarówno w 1993, jak i 1995 roku, w porównaniu do pracowników bez objawów depresji w obu latach. Szanse na obniżoną efektywność w pracy w 1995 roku był siedmiokrotnie wyższy. Wśród osób z objawami depresji w 1993 roku, zgłoszenie jednego lub więcej problemów z opieką kliniczną w 1993 roku przewidywało 34-procentowy wzrost prawdopodobieństwa utrzymywania się objawów depresji i 66-procentowy wzrost prawdopodobieństwa obniżonej efektywności w pracy. zwiększone prawdopodobieństwo obniżonej efektywności w pracy w 1995 roku. Istniał słabszy między problemami z administracją planu a wynikami. WNIOSKI: Zaburzenia depresyjne w miejscu pracy utrzymują się w czasie i mają istotny wpływ na wydajność pracy. duży wpływ na wydajność pracy, w szczególności na "prezenteizm" lub obniżoną efektywność w miejscu pracy. efektywność w miejscu pracy. Wyniki badania sugerują potencjalnie ważny związek między postrzeganiem opieki klinicznej przez konsumentów a wynikami pracy w tej populacji. w tej populacji. --- CEL: Pracodawcy zapewniają większość amerykańskich świadczeń w zakresie zdrowia psychicznego i są coraz bardziej świadomi kosztów. Jednak powszechne zaburzenia lękowe i depresyjne zaburzenia lękowe i depresyjne wiążą się z ogromnymi kosztami ekonomicznymi i kosztami związanymi z wydajnością w miejscu pracy. METODY: Przeprowadziliśmy wielokrotne przeszukiwanie literatury w kilku obszarach istotnych badań (i kluczowych artykułów) obejmujących ostatnie 5 lat. WYNIKI: Istnieją znaczące badania dotyczące kosztów lęku i depresji, takich jak wydajność i produktywność, absencja, prezenteizm, niepełnosprawność, zaostrzenie zaostrzenie niepełnosprawności, leczenie zdrowia psychicznego, zwiększone koszty opieki medycznej, zaostrzenie choroby fizycznej, a także badania ograniczeń w opiece nad zdrowiem psychicznym i kompensacji kosztów. Badania dotyczące potencjalnej wartości wyższej jakości zdrowia psychicznego są ograniczone. WNIOSKI: Powszechne zaburzenia lękowe i depresyjne są kosztowne w miejscu pracy. kosztowne w miejscu pracy. Pracodawcy i badacze pozostają w dużej mierze nieświadomi wartości wysokiej jakości opieki i umiejętności psychiatrycznych. Skuteczne rozwiązania obejmują zwiększone wykorzystania umiejętności psychiatrycznych i odpowiedniego leczenia. --- CEL: Zbadanie metodologicznych udoskonaleń w pomiarze utraconej produktywności związanej ze zdrowiem utraconej produktywności i ocena implikacji biznesowych podejścia do zarządzania zdrowiem opartego na pełnych kosztach. podejścia do zarządzania zdrowiem. METODY: Utracona produktywność związana ze zdrowiem została zmierzona wśród 10 pracodawców 51 648 respondentów korzystających z Kwestionariusza Zdrowia i Wydajności Pracy. Kwestionariusz w połączeniu z 1 134 281 roszczeniami medycznymi i farmaceutycznymi. Analizy regresji wykorzystano do oszacowania powiązań między stanem zdrowia a absencją i obecnością w pracy przy użyciu szeregu modeli. WYNIKI: Koszty produktywności związane ze zdrowiem są znacznie wyższe niż same koszty medyczne i farmaceutyczne (średnio 2,3 do 1). Choroby przewlekłe, takie jak przewlekłe, takie jak depresja/lęki, otyłość, zapalenie stawów i bóle pleców/szyi są szczególnie ważnymi przyczynami utraty produktywności. szczególnie ważnymi przyczynami utraty produktywności. Choroby współistniejące mają znaczący nieaddytywny wpływ zarówno na absencję, jak i obecność w pracy. Dyrektorzy/menedżerowie doświadczają takiej samej lub większej pieniężnej utraty produktywności z powodu depresji i bólu pleców i bólu pleców, jak robotnicy/operatorzy. Od uczestniczących w badaniu firm napływają referencje firm na temat tego, w jaki sposób badanie pomogło ukształtować ich korporacyjne strategie zdrowotne. WNIOSKI: Istnieje silny związek między zdrowiem a produktywnością. Integracja danych z danymi dotyczącymi zdrowia może pomóc pracodawcom w opracowaniu skutecznych strategie inwestowania kapitału ludzkiego w zdrowie w miejscu pracy. Potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć wpływ chorób współistniejących i ocenić efektywność kosztową interwencji i produktywności z perspektywy pracodawcy. --- CEL: Zaburzenia depresyjne wpływają na obciążenie społeczno-ekonomiczne zarówno na poziomie indywidualnym, jak i organizacyjnym. zarówno na poziomie indywidualnym, jak i organizacyjnym. Niniejsze badanie szacuje utracony produktywny (LPT) i wynikające z tego koszty wśród pracowników z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) w porównaniu z grupą porównawczą. Oszacowano również zmianę w produktywności po 8 tygodniach ambulatoryjnego leczenia psychiatrycznego lekami przeciwdepresyjnymi. lekami przeciwdepresyjnymi. METODY: Rekrutowano pracujących pacjentów, u których zdiagnozowano MDD bez innych poważnych zaburzeń fizycznych lub psychicznych (n zaburzeń psychicznych (n = 102), wraz z dobranymi pod względem wieku i płci zdrowych osób z obszaru metropolitalnego Seulu (n = 91). Pytanie Światowej Organizacji Zdrowia Kwestionariusz Zdrowia i Wydajności Pracy oraz Skala Oceny Depresji Hamiltona. Skala depresji Hamiltona zostały wykorzystane do pomiaru produktywności i nasilenia depresji, odpowiednio na początku i po 8 tygodniach leczenia. WYNIKI: LPT z absencji i prezenteizmu (zmniejszona wydajność podczas w pracy) był znacząco wyższy w grupie z MDD. Pracownicy z MDD uśrednione koszty związane z LPT wyniosły 33,4% ich średniego rocznego wynagrodzenia, podczas gdy w grupie porównawczej grupy porównawczej wynosiły średnio 2,5% rocznego wynagrodzenia. Po 8 tygodniach leczenia, absencja i kliniczne objawy depresji zostały znacząco i związane ze znaczną poprawą samooceny pracy (31,8%) lub kosztów (31,8%) lub oszczędnością kosztów w wysokości 7508 USD na pracownika rocznie. WNIOSKI: Potwierdziliśmy, że znaczna utrata produktywności wynika z MDD oraz że stratę tę można zmniejszyć dzięki interwencji psychiatrycznej po okresie już po 8 tygodniach. Specjaliści ds. zdrowia psychicznego powinni współpracować z pracodawcami w celu opracować opłacalny system zapewniający pracownikom dostęp do wysokiej jakości opieki. --- TŁO: Celem tego badania była ocena korzyści ekonomicznych wynikających z osiągnięcia remisji wśród pacjentów ambulatoryjnych z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD), którzy którzy są obecnie zatrudnieni w Korei. METODY: Przekrojowe badanie obserwacyjne. Łącznie 337 pacjentów ambulatoryjnych z MDD z płatną pracą zostało zrekrutowanych z 14 klinik psychiatrycznych w Korei i zostało następnie podzielono na trzy grupy: grupa z nową wizytą (n = 128), grupa z remisją (n = 100) i grupa bez remisji (n = 100). grupa (n = 100) i grupa bez remisji (n = 109). Zastosowano 17-punktową Skalę Oceny Depresji Hamiltona Skala oceny depresji Hamiltona (HAM-D) została wykorzystana do podjęcia decyzji, czy pacjent powinien zostać do grupy otrzymującej lub nieotrzymującej remisji. Bezpośrednie koszty medyczne i niemedyczne medyczne i niemedyczne zostały zmierzone za pomocą wywiadu z badanymi. Kwestionariusz Światowej Organizacji Zdrowia Kwestionariusz Zdrowia i Wydajności Pracy (HPQ) został zastosowany w celu zmierzenia w celu zmierzenia utraconego czasu produktywności (LPT) i związanych z tym kosztów produktywności. WYNIKI: Trzy grupy nie wykazały znaczącej różnicy w bezpośrednich kosztach medycznych. kosztów medycznych. Jednak różnica między grupą z remisją a grupą bez remisji a grupą bez remisji była istotna statystycznie (25,49 ± 52,99 vs. 44,79 ± 126,55, χ (2) = 12,99, p = 0,0015). Grupa z remisją wykazała znaczną poprawę produktywności (w szczególności prezenteizmu), gdy w porównaniu z grupą nowych wizyt (Z = -3,29, p = 0,001). Chociaż grupa otrzymała leczenie w klinikach psychiatrycznych podobne do grupy, która otrzymała grupa otrzymała leczenie w klinikach psychiatrycznych podobne do grupy otrzymującej remisję, straciła 33 godziny pracy więcej miesięcznie, co odpowiada 332 USD miesięcznie. WNIOSEK: Wyniki te sugerują ekonomiczne znaczenie osiągnięcia remisji w leczeniu depresji. w leczeniu depresji.
Czy istnieje związek między prezenteizmem a depresją?
Tak. Prezenteizm jest powiązany z depresją. Ustąpienie depresji wiąże się z poprawą prezenteizmu.