KONTEKST: Fizjologiczne zmiany stężeń hormonów tarczycy mogą być związane ze zmianami ogólnej sprawności fizycznej u osób starszych. CEL: Ustaliliśmy, w jakim stopniu stężenia hormonów tarczycy są związane z funkcjonowaniem fizycznym i śmiertelnością u mężczyzn w podeszłym wieku. PROJEKT: Przeprowadzono podłużne badanie populacyjne (badanie Zoetermeer). Śmiertelność rejestrowano przez kolejne 4 lata. UCZESTNICY: W badaniu wzięło udział czterystu trzech samodzielnie i ambulatoryjnie żyjących mężczyzn (w wieku 73-94 lat). GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: W badaniu zbadano związek między stężeniem hormonów tarczycy w surowicy a parametrami sprawności fizycznej, a także związek ze śmiertelnością. śmiertelnością. METODY: Zmierzono TSH, wolną T4 (FT4), całkowitą T4, T3, rT3 i globulinę wiążącą T4. zmierzone. Sprawność fizyczną oceniano na podstawie liczby problemów w w codziennych czynnościach życiowych, miary sprawności fizycznej (PPS), siły prostowników nóg siły prostowników nóg i siły chwytu, gęstości kości i składu ciała. WYNIKI: Poziom rT3 w surowicy znacząco wzrastał wraz z wiekiem i obecnością choroby. Sześćdziesięciu trzech mężczyzn spełniało kryteria biochemiczne zespołu niskiego poziomu T3 (obniżony poziom T3 w surowicy i podwyższone rT3 w surowicy). Było to związane z niższym PPS, niezależnie od choroby. Ponadto, wyższe FT4 w surowicy (w normalnym zakresie zdrowych dorosłych) i rT3 (powyżej normalnego zakresu zdrowych dorosłych) były związane z niższą siłą chwytu i PPS, niezależnie od wieku i choroby. Izolowany niski poziom T3 był związany z lepszym PPS i wyższą beztłuszczową masą ciała. Niski poziom FT4 był związany ze zmniejszonym ryzykiem 4-letniej śmiertelności. WNIOSKI: W populacji niezależnie żyjących starszych mężczyzn wyższe stężenia FT4 i rT3 są związane z niższą sprawnością fizyczną. Wysokie stężenie rT3 może wynikać ze zmniejszonego obwodowego metabolizmu hormonów tarczycy z powodu samego procesu procesu starzenia i/lub choroby i może odzwierciedlać stan kataboliczny. Niski poziom FT4 w surowicy FT4 w surowicy wiąże się z lepszym 4-letnim przeżyciem; może to odzwierciedlać adaptacyjny mechanizm zapobiegania nadmiernemu katabolizmowi. mechanizm zapobiegający nadmiernemu katabolizmowi. --- Chociaż metabolizm mięśni i wydolność wysiłkowa wydają się być zaburzone u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, istnieje niewiele dowodów wskazujących na poprawę tolerancji wysiłku dzięki zastąpieniu lewotyroksyny (L-T(4)). Celem niniejszego badania była weryfikacja możliwych zmian sercowo-płucnych podczas wysiłku u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy przyjmujących L-T(4) z prawidłowym stężeniem TSH w surowicy przez sześć miesięcy. TSH w surowicy przez sześć miesięcy. Dwudziestu trzech pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy podzielono losowo na pacjentów leczonych (nr = 11) i nieleczonych (nr = 12). A test sercowo-płucny przeprowadzono na bieżni, stosując zmodyfikowany protokół Balke zmodyfikowanego protokołu Balke'a. Częstość akcji serca, pobór tlenu, wentylacja minutowa i inne parametry krążeniowo-oddechowe parametry krążeniowo-oddechowe oceniano w 5. minucie wysiłku. POZIOMY FT4 wzrósł, podczas gdy TSH znormalizował się po substytucji hormonalnej. Pobór tlenu zmniejszył się znacząco po substytucji hormonalnej (24,1+/-6,3 vs 17,1+/-4,2 ml x kg x min(-1); p=0,03). Minutowa wentylacja również wykazała lepszą wydajność u leczonych pacjentów (28,0+/-4,2 ml x min(-1); p=0,03). Leczeni pacjenci (28,0+/-8,1 vs 23,5+/-5,6 l x min(-1); p=0,03), podobnie jak częstość akcji serca (128+/-17 vs 121+/-17 bpm; p=0,03). Nie było żadnych zmian w grupie grupie nieleczonej. Wyniki pokazują, że submaksymalna wydolność krążeniowo-oddechowa wydolność wysiłkowa poprawiła się po sześciu miesiącach normalizacji TSH i ta poprawa może pomóc w zwiększeniu zdolności do wykonywania codziennych czynności życiowych u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. --- CEL: Przedstawiamy bardzo rzadki przypadek zespołu Hoffmanna z hipertrofią mięśniową powikłaną niedoczynnością tarczycy. z przerostem mięśni powikłanym niedoczynnością tarczycy. PREZENTACJA KLINICZNA: 24-letni mężczyzna zgłosił się z 2-letnią historią zapominania, obrzękiem twarzy, ramienia i łydki oraz osłabieniem ruchowym kończyn dolnych. kończyn dolnych. Mięśnie łydek i ramion były przerośnięte. Badanie neurologiczne ujawniło chrypkę głosu, osłabienie mięśni proksymalnych mięśni proksymalnych, obniżone głębokie odruchy ścięgniste i lekko ataksyjny chód. Badania laboratoryjne laboratoryjne wykazały znacznie podwyższony poziom enzymów mięśniowych i lipidów w surowicy, wysoki poziom hormonu poziom hormonu tyreotropowego i niski poziom wolnej trójjodotyroniny i wolnej tyroksyny. tyroksyny. Ocena elektromiograficzna wykazała miopatię. INTERWENCJA: Rozpoczęto doustne leczenie L-tyroksyną, a podczas 1-miesięcznej obserwacji badanie, stan psychiczny i sprawność fizyczna uległy poprawie. WNIOSKI: Niniejsze doniesienie wskazuje, że w diagnostyce różnicowej miopatii z pseudohipertrofią należy brać pod uwagę zespół Hoffmanna. --- CEL: Poprzednie badania eksperymentalne dostarczyły dowodów wskazujących, że zmiany w sygnalizacji hormonów tarczycy odpowiadają zmianom w mięśniu sercowym w zwierzęcych modelach niewydolności serca. Niniejsze badanie dalej bada czy zmiany hormonów tarczycy są skorelowane ze stanem funkcjonalnym mięśnia sercowego u pacjentów z niewydolnością serca. mięśnia sercowego u pacjentów z niewydolnością serca. METODY: Do badania włączono 37 pacjentów ze średnią frakcją wyrzutową (EF%) wynoszącą 26,2 (8,2). (8,2). Wydolność mięśnia sercowego oceniano za pomocą echokardiografii i sercowo-płucnego testu wysiłkowego. Zmierzono całkowity poziom trójjodotyroniny (T3), tyroksyny i TSH mierzono w osoczu. WYNIKI: Całkowity poziom T3 był silnie skorelowany z VO2max (r = 0,78, P = 2 x 10(-8)). Co więcej, analiza wieloczynnikowa ujawniła, że całkowite T3 było niezależnym predyktorem VO2max (P = 0,000 005). Słabszą, ale znaczącą korelację między całkowitym T3 a EF% (r = 0,56, P = 0,0004), skurczowym (r = 0,43, P = 0,009) i rozkurczowym (r = 0,46, P = 0,004) ciśnieniem krwi. ciśnienie. WNIOSKI: zmiany hormonu tarczycy były ściśle skorelowane ze stanem funkcjonalnym mięśnia sercowego u pacjentów z niewydolnością serca. mięśnia sercowego u pacjentów z niewydolnością serca. Dane te prawdopodobnie wskazują na hormonu tarczycy w patofizjologii niewydolności serca i potwierdzają wcześniejsze doniesienia eksperymentalne. potwierdzają wcześniejsze doniesienia eksperymentalne. --- Subkliniczna nadczynność tarczycy (SH) może być odpowiedzialna za wiele zmian w układzie sercowo-naczyniowym. zmian w układzie sercowo-naczyniowym, w tym upośledzoną wydolność wysiłkową. Celem naszego badania była ocena odpowiedzi na test sercowo-płucny na bieżni u pacjentów z SH. Przebadaliśmy 14 pacjentek z naszej kliniki endokrynologicznej z egzogennym SH, bez od chorób sercowo-naczyniowych, ze średnim wiekiem 38,6 +/- 10,2 lat, wskaźnikiem masy ciała (BMI) (BMI) wynoszącym 24,4 +/- 4,0 kg/m(2) i czasem trwania choroby wynoszącym 4,9 +/- 4,9 lat. Średnie stężenie tyreotropiny (TSH) w surowicy wynosiło 0,03 +/- 0,03 mU/L, wolnej tyroksyny w surowicy (FT(4)), 1,72 +/- 0,21 ng/dL, a poziom trijodotyroniny w surowicy, 137 +/- 32 ng/dL. Grupa kontrolna składała się z 15 zdrowych kobiet z eutyreozą, których średni wiek wynosił 35,4 +/- 7,4 lat i BMI 27,3 +/- 5,9 kg/m(2). Obie grupy prowadziły siedzący tryb życia siedzący tryb życia i przeszły test krążeniowo-oddechowy przy użyciu bieżni z protokołem Balke. Zmierzono stężenie gazów i odpływ oddechowy oraz wykonano elektrokardiogram (EKG). elektrokardiogram (EKG) był rejestrowany w czasie rzeczywistym. Obliczono wentylację minutową (V(E)), zużycie tlenu (szczytowe VO(2)), wydychany dwutlenek węgla (szczytowe VCO(2)), wydychany gaz (szczytowe VCO(2)). (szczytowe VCO(2)) i próg beztlenowy (AT). Tętno (HR) w spoczynku (90,9 +/- 15,7 w porównaniu z 78,9 +/- 8,7 uderzeń na minutę; p = 0,03) była wyższa u pacjentów z naszej kliniki. wyższa u pacjentów z naszej kliniki. Nie było różnicy między grupami pod względem wieku, BMI, procentowej zawartości tkanki tłuszczowej, ciśnienia krwi, szczytowego HR, czasu trwania ćwiczeń, średniego szczytowego nachylenia bieżni, V(E), szczytowego VO(2), szczytowego VCO(2) i AT. Nie było nie było korelacji między szczytowym VO(2) a FT(4), TSH lub czasem trwania choroby. Nasze wyniki pokazują, że wydolność wysiłkowa u młodych i w średnim wieku pacjentek jest nie jest znacząco zależna od egzogennego SH. --- 40-letnia kobieta została przyjęta z powodu osłabienia i dusznicy bolesnej. i dusznicy bolesnej. Miała uogólnione osłabienie mięśni, nietolerancję zimna i obniżoną sprawność fizyczną. obniżoną sprawność fizyczną. Wcześniejsze badanie neurologiczne ujawniło zespół cieśni nadgarstka prawej ręki. Zespół ten, w połączeniu z szorstką, chłodną skórą i obrzękiem okołooczodołowym, doprowadził do założenia niedoczynności tarczycy. niedoczynności tarczycy. Diagnoza została potwierdzona przez połączenie bardzo wysokich stężeń bardzo wysokich stężeń TSH i obniżonych stężeń hormonów tarczycy. Terapia zastępcza doustnym podawaniem L-tyroksyny spowodowała stopniową poprawę stanu pacjentki. stopniową poprawę stanu pacjenta.
Czy metabolizm hormonów tarczycy wpływa na wydolność fizyczną?
Tak.