Doświadczenie pediatryczne z gabapentyną (GBP), nowym lekiem przeciwpadaczkowym (AED), jest ograniczone. Opisano 3 dzieci z trudnościami w uczeniu się, 1 w wieku 7 lat i 2 w wieku 10 lat z trudnymi do opanowania napadami częściowymi, u których wystąpiły poważne problemy behawioralne podczas problemy behawioralne podczas otrzymywania umiarkowanych dawek GBP. Dzieci stały się nadpobudliwe i wykazywały wybuchowe zachowania, na które składały się zachowania agresywne i opozycyjne. Problemy behawioralne były na tyle poważne, że konieczne było odstawienie GBP pomimo umiarkowanej poprawy kontroli napadów. --- Dwadzieścioro sześcioro dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i sześcioro dzieci zdrowych, wszystkie cierpiących na oporne na leczenie napady częściowe, otrzymywało otwartą dawkę gabapentyny (zakres = 10-50 mg kg(-1) dzień(-1); średnia = 26,7 mg kg(-1) dzień(-1)) jako lek dodatkowy do schematu leczenia przeciwpadaczkowego. lek do ich schematu leczenia przeciwpadaczkowego. Średnia częstotliwość napadów podczas wynosiła 9,5 napadów na tydzień. W obu grupach odnotowano znaczące zmniejszenie częstotliwości napadów. Wyniki odpowiedzi i wskaźniki odpowiedzi nie różniły się między grupami niepełnosprawnością intelektualną a grupą normalną (1,67+/-0,67 i 1,25+/-0,69, P = 0,697 oraz -0,400+/-0,089 i -0,283+/-0,159, P = 0,961, odpowiednio). Behawioralne działania niepożądane były bardziej prawdopodobne u pacjentów z niepełnosprawnością intelektualną w porównaniu z grupą osób zdrowych psychicznie (P = 0,0107). W populacji pacjentów, pacjenci w wieku poniżej 10 lat, z których wszyscy byli niepełnosprawnością intelektualną, byli bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych niż pacjenci starsi niż 10 lat. Obserwowane działania niepożądane, które były na ogół łagodne, występowały u pacjentów z wyjściową niepełnosprawnością intelektualną, zaburzeniami uwagi i problemami behawioralnymi. Działania niepożądane związane z zachowaniem uzasadniały odstawienia leku tylko u trzech pacjentów. Nasilenie niepełnosprawność intelektualna (łagodna w porównaniu z umiarkowaną lub ciężką) nie miała wpływu na zakres odpowiedzi lub występowanie działań niepożądanych. Stwierdzono, że gabapentyna jest równie skuteczna jako lek dodatkowy przeciwko napadom częściowym u pacjentów z niepełnosprawnością intelektualną lub bez niej. Jednak dzieci z niepełnosprawnością niepełnosprawnością intelektualną, które mają mniej niż 10 lat i mają wyjściowe deficytem uwagi, wydają się być bardziej narażone na behawioralne skutki uboczne. --- Skuteczność i bezpieczeństwo monoterapii gabapentyną oceniano u 33 dzieci z nowo rozpoznaną padaczką nowo zdiagnozowaną padaczką nieświadomości w dwóch identycznych, podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo, w których 2-tygodniowa faza leczenia z podwójnie ślepą próbą była po której następowała 6-tygodniowa faza leczenia otwartego. Podstawowym kryterium skuteczności była zmiana zmiana częstotliwości napadów od wartości wyjściowej do końca leczenia z podwójnie ślepą próbą na podstawie ilościowych elektroencefalogramów. Podstawowe analizy skuteczności porównywały w 2-tygodniowej fazie podwójnie ślepej próby. Gabapentyna nie zmniejszała znacząco zmniejszała ani zwiększała częstości napadów w porównaniu z placebo. Niskie dawki z prawdopodobnie subterapeutyczne poziomy w osoczu mogły przyczynić się do braku widocznej skuteczności. Senność i zawroty głowy były jedynymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi przez co najmniej dwóch pacjentów podczas leczenia gabapentyną. Nie stwierdzono klinicznie klinicznie istotnych zmian w ocenach laboratoryjnych lub innych parametrach bezpieczeństwa. bezpieczeństwa. Gabapentyna w monoterapii w dawkach od 9,7 do 19,1 mg/kg/dobę jest dobrze tolerowana przez pacjentów pediatrycznych. mg/kg/dobę jest dobrze tolerowana u pacjentów pediatrycznych w wieku od 4 do 12 lat z padaczką padaczką nieświadomości. --- CEL: Porównanie tolerancji dwóch różnych schematów wprowadzania dawki gabapentyny w leczeniu wspomagającym napadów częściowych. TŁO: Przestrzeganie zaleceń przez pacjentów jest kluczową cechą skutecznego leczenia farmakologicznego padaczki w warunkach ambulatoryjnych. farmakologicznego leczenia padaczki, a jednym z aspektów zgodności jest prostota inicjacji. Stosując szybkie tempo miareczkowania, prowadzące do szybkiej terapeutycznej dawki gabapentyny, być może dawki terapeutycznej gabapentyny, być może udałoby się poprawić przestrzeganie zaleceń. METODY: Pacjenci płci męskiej lub żeńskiej, w wieku co najmniej 12 lat, z niedawnym wywiadem napadów częściowych z wtórnym uogólnieniem lub bez, zostali losowo przydzieleni do grupy gabapentyny (po zaślepionym okresie placebo trwającym nieujawnioną liczbę dni) jako dni) jako powolną inicjację (300 mg dzień 1, 600 mg dzień 2, następnie 900 mg/dobę) lub Szybka inicjacja (900 mg/dobę bezpośrednio po placebo). placebo). WYNIKI: Rozpoczęcie terapii gabapentyną w początkowej dawce terapeutycznej 900 mg/dobę jest dobrze tolerowane przez pacjentów. terapeutycznej 900 mg/dobę jest dobrze tolerowane przez pacjentów z padaczką i jest tak samo bezpieczne, jak rozpoczęcie terapii gabapentyną z harmonogramem miareczkowania przez 3 dni. Spośród czterech najczęstszych działań niepożądanych (senność, zawroty głowy, ataksja, zmęczenie), tylko jedno, zawroty głowy, występowało częściej u pacjentów częściej w grupie bez miareczkowania (szybka inicjacja) niż w grupie z miareczkowaniem (powolna inicjacja). miareczkowana). WNIOSKI: Rozpoczęcie stosowania gabapentyny w dawce 900 mg/dobę jest równie dobrze tolerowane, jak 3-dniowe miareczkowanie. 3-dniowe miareczkowanie, z wyjątkiem częstszego występowania zawrotów głowy. --- CEL: Naszym celem było monitorowanie stosowania gabapentyny (GBP) przez pacjentów przepisujących ten lek przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej w Anglii wkrótce po jego wprowadzeniu do obrotu w Wielkiej Brytanii. METODY: Nieinterwencyjne obserwacyjne badanie kohortowe zostało przeprowadzone przy użyciu technikę monitorowania zdarzeń na receptę. Pacjenci zostali zidentyfikowani na podstawie zrealizowanych recept National Health Service. Dane dotyczące wyników uzyskano z kwestionariuszy wysłanych do lekarza około 6 miesięcy po wystawieniu recepty. recepty. Dane te obejmowały informacje demograficzne, zdarzenia zgłoszone od czasu rozpoczęcia stosowania GBP oraz powód odstawienia leku, jeśli został odstawiony. Częstość występowania obliczono dla danych okresów dla wszystkich zgłoszonych zdarzeń. Dodatkowe informacje dodatkowe informacje dla wybranych zdarzeń o znaczeniu medycznym, w tym ciąże. Obliczono standaryzowany współczynnik śmiertelności (SMR). WYNIKI: Kohorta obejmowała 3100 pacjentów, z których 136 (4%) stanowiły dzieci. Mediana czasu trwania leczenia wynosiła 8,1 miesiąca. Najczęściej zgłaszane zdarzenia niepożądane zgłaszane w pierwszym miesiącu leczenia, senność/sedacja, zawroty głowy i złe samopoczucie/osłabienie, były również najczęstszymi najczęstszymi powodami odstawienia GBP i zgłaszane jako podejrzewane działania niepożądane (ADR). Nie stwierdzono wad wrodzonych u 11 dzieci urodzonych przez kobiety, które stosowały GBP w pierwszym trymestrze ciąży. Śmiertelność surowa była 5 5-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej, ale podobna do obserwowanej w innych opublikowanych badaniach. WNIOSKI: Zdarzenia neurologiczne były najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi. zdarzeniami niepożądanymi. Były one również najczęstszymi przyczynami przerwania leczenia i zgłaszane jako podejrzewane ADR. Nie wykryto żadnych wcześniej nierozpoznanych zdarzeń niepożądanych w tej dużej kohorcie pacjentów, którzy byli jednymi z pierwszych leczonych gabapentyną w Anglii. leczonych gabapentyną w Anglii. --- Bezsenność jest powszechna w pediatrii, szczególnie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi. zaburzeniami neurorozwojowymi. Gabapentyna okazała się obiecująca w leczeniu bezsenności u dorosłych. Celem naszego badania był przegląd naszych doświadczeń ze stosowaniem gabapentyny w leczeniu bezsenności u dzieci. Zidentyfikowaliśmy 23 dzieci, które autorzy w naszej pediatrycznej klinice snu od stycznia 2009 roku do marca 2012 roku. Średnia średnia wieku wynosiła 7,2 roku, a 70% stanowili mężczyźni. U większości (87%) postawiono diagnozę zaburzeń neurorozwojowych lub neuropsychiatrycznych. Wszyscy rodzice otrzymali edukację w zakresie interwencji behawioralnych podczas snu. Większość dzieci (70%) miała zarówno bezsenność rozpoczynająca się, jak i podtrzymująca sen. Średnia dawka początkowa gabapentyny wynosiła 5 mg/kg m.c. przed snem, a maksymalna dawka wynosiła 15 mg/kg m.c. przed snem. przed snem. W okresie obserwacji poprawę snu odnotowano u 78% dzieci. Działania niepożądane niepożądane odnotowano u 6 dzieci. --- Opisano 7 dzieci, które otrzymywały gabapentynę (GBP) jako lek wspomagający, a następnie wystąpiły u nich behawioralne działania niepożądane. następnie rozwinęły się behawioralne skutki uboczne. Te zmiany behawioralne polegały na nasileniu podstawowych zachowań, a także na pojawieniu się nowych problemów behawioralnych. problemy behawioralne. Zachowania, które rodzice uważali za najbardziej kłopotliwe, to napady złości, agresja skierowana na innych, nadpobudliwość i nieposłuszeństwo. Wszystkie zmiany zachowania były odwracalne i można je było kontrolować poprzez zmniejszenie dawki lub odstawienie GBP. Wszystkie dzieci miały wyjściowy zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi i opóźnienia rozwojowe. opóźnienia rozwojowe. --- CEL: Opisanie dziecka, u którego wystąpiła reakcja skórna podczas terapii gabapentyną. gabapentyny i omówienie sposobu oceny prawdopodobieństwa wystąpienia niepożądanej reakcji niepożądanej reakcji na lek. OPIS PRZYPADKU: U 8-letniego chłopca z chorobą neurodegeneracyjną nieznanego pochodzenia i padaczką i padaczką rozwinęła się wysypka pokrzywkowa i drażliwość odpowiednio 10 i 4 dni po i drażliwość odpowiednio 10 i 4 dni po rozpoczęciu stosowania gabapentyny w dawce 20 mg/kg 3 razy dziennie w leczeniu padaczki. Poza tym dziecko czuło się dobrze; nie wprowadzono żadnych zmian w innych leków ani diety. Po odstawieniu gabapentyny i podaniu jednej dawki gabapentyny i podaniu jednej dawki metyloprednizolonu 10 mg/kg dożylnie i difenhydraminę w dawce 1 mg/kg co 4 godziny przez zgłębnik żołądkowy, wysypka zniknęła w ciągu 3 tygodni. w ciągu 3 tygodni. DYSKUSJA: W przeciwieństwie do innych leków przeciwpadaczkowych, reakcje skórne na gabapentynę są uważane za rzadkie. U dorosłych zgłaszana częstość występowania wysypki prawdopodobnie związanej z gabapentyną wynosi od 1% do 10%. W badaniu postmarketingowym gabapentyny jako konsekwencję wysypki u 0,4% z 3000 pacjentów. wysypki u 0,4% z 3000 pacjentów. Monografia produktu nie wspomina o wysypce u dzieci. u dzieci. U naszego pacjenta ocena przy użyciu obiektywnej skali przyczynowości wykazała, że że wysypka była prawdopodobnie spowodowana przez gabapentynę. WNIOSKI: Opisany przypadek oraz ograniczone dane literaturowe sugerują, że gabapentyna może powodować wysypkę, która jest na tyle poważna, że wymaga odstawienia leku u niewielkiego odsetka dzieci. u niewielkiego odsetka dzieci. Konieczne są dalsze badania w celu określenia rzeczywistej występowania i nasilenia wysypki związanej z gabapentyną w tej populacji. --- Gabapentyna (Neurontin) jest analogiem kwasu gamma-aminomasłowego wskazanym u dorosłych w leczeniu wspomagającym napadów częściowych z wtórnym uogólnieniem lub bez niego. uogólnieniem. Przeprowadzono dwa badania w celu określenia farmakokinetyki pojedynczej dawki farmakokinetyki gabapentyny u zdrowych osób w wieku od 1 miesiąca do 12 lat i w celu doboru dawki w badaniach bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów pediatrycznych. Czterdziestu ośmiu uczestnikom badania podano doustnie pojedynczą dawkę gabapentyny (10 mg/kg) na czczo. na czczo. Rekrutacja była równomiernie rozłożona w całym przedziale wiekowym. Próbki osocza pobierano przed podaniem dawki, a następnie seryjnie przez 24 godziny po podaniu dawki. Pojedyncze dawki gabapentyny były dobrze tolerowane przez zdrowe dzieci. Wykresy parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku sugerowały znaczące różnice pomiędzy młodszymi (1 miesiąc do < 5 lat) i starszymi (> lub =5 do 12 lat) pacjentami. Średnie pole pod krzywą stężenia w osoczu w czasie od zera do nieskończoności (AUC(0-infinity)) wynosiło 25,6 mikrog x h/mL u młodszych pacjentów i 36,0 mikrog x h/ml u osób starszych (p < 0,001). Odpowiednie średnie szczytowe stężenia w osoczu (Cmax) wynosiły 3,74 i 4,52 mikrog/ml (p < 0,05). Klirens doustny (znormalizowany dla masy ciała) wynosił 7,40 i 4,41 ml/min/kg odpowiednio u osób młodszych i starszych (p < 0,05). starszych (p < 0,001). Stwierdzono, że dzieci w wieku od w wieku od 1 miesiąca do < 5 lat wymagają około 30% wyższych dziennych dawek gabapentyny niż dzieci w wieku > lub =5 do 12 lat. --- Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania gabapentyny jako leczenia uzupełniającego opornych na leczenie napadów częściowych u 237 dzieci w wieku od 3 do 12 lat oceniano przez okres 6 miesięcy. okres. Wszystkie dzieci otrzymywały gabapentynę w dawce od 24 do 70 mg/kg/dobę. Zmienne skuteczności zmienne obejmowały procentową zmianę częstości napadów i wskaźnik odpowiedzi (zdefiniowany jako pacjenci, u których stwierdzono >50% zmniejszenie częstości napadów). Dla wszystkich napadów częściowych mediana procentowej zmiany częstości napadów wynosiła -34%, a ogólny wskaźnik odpowiedzi wynosił 34%. Proste napady częściowe wykazały medianę redukcji wynoszącą -53%; złożone napady częściowe, -38%; i wtórnie uogólnione napady toniczno-kloniczne, -35%. Trzynastu pacjentów (5%) wycofało się podczas 6-miesięcznego okresu z powodu zdarzeń niepożądanych. Przyjmowane jednocześnie leki przeciwpadaczkowe pozostała niezmieniona u 185 pacjentów (78%), została zmniejszona u 27 (11%), i zwiększono u 25 (11%) pacjentów. To 6-miesięczne badanie kontrolne wykazało, że gabapentyna była dobrze tolerowana i wykazywała trwałą skuteczność w dużej populacji dzieci z opornymi na leczenie częściowymi i i wtórnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi.
Jakie są zgłaszane działania niepożądane gabapentyny stosowanej u dzieci?
Ograniczone dane literaturowe sugerują, że gabapentyna może powodować wysypkę, która jest na tyle poważna, że wymaga odstawienia leku u niewielkiego odsetka dzieci.
W dużym badaniu obejmującym wszystkie grupy wiekowe: Najczęstszymi obserwowanymi działaniami niepożądanymi były senność, omdlenia, ataksja, oczopląs, drżenie i ból głowy, zmęczenie. Jednak częstość ich występowania była niska, a nasilenie łagodne. W grupie pediatrycznej senność i zawroty głowy odnotowano jedynie u 2 z 33 pacjentów.
Behawioralne działania niepożądane występują częściej u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i deficytem uwagi, nasilając się u dzieci w wieku poniżej 10 lat: nadpobudliwość, buntowniczość, drażliwość, pobudzenie, agresja, wybuchy, zachowania opozycyjne, często uzasadniające odstawienie leku.