Ponad 6 milionów Amerykanów pracuje na nocnych zmianach regularnie lub rotacyjnie. Negatywne konsekwencje pracy zmianowej zostały ustalone, a ostatnie dowody sugerują, że pacjenci z zaburzeniami snu związanymi z pracą zmianową (SWSD) są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia tych konsekwencji i chorób współistniejących. SWSD jest stosunkowo stosunkowo powszechnym, ale niedostatecznie rozpoznanym, a tym samym niedostatecznie leczonym schorzeniem o potencjalnie poważnymi konsekwencjami medycznymi, społecznymi, ekonomicznymi i związanymi z jakością życia. Oprócz do zwiększonego ryzyka chorób układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego, pacjenci z SWSD doświadczają klinicznie znaczącej nadmiernej senności lub bezsenności związaną z pracą w normalnych porach snu, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa. bezpieczeństwo. W wielu badaniach oceniano środki zaradcze lub interwencje interwencje u pracowników zmianowych; proponowane metody leczenia obejmują interwencje chronobiotyczne, takie interwencje chronobiotyczne, takie jak ekspozycja na światło, melatonina, środki nasenne, kofeina i stymulanty OUN (amfetamina) oraz środki promujące czuwanie modafinil i armodafinil. armodafinil. Jednak większość badań oceniających terapie farmakologiczne i interwencje niefarmakologiczne niefarmakologicznych symuluje pracę na nocną zmianę w warunkach, które w warunkach, które mogą niedokładnie odzwierciedlać rzeczywiste działania. Farmakologiczne i i niefarmakologiczne środki zaradcze oceniane głównie w symulowanych warunkach laboratoryjnych laboratoryjnych wykazano, że poprawiają czujność lub sen u pracowników zmianowych, ale nie zostały jeszcze ocenione u pacjentów z SWSD. Do tej pory przeprowadzono trzy randomizowane z podwójnie ślepą próbą oceniały terapie farmakologiczne u pacjentów z SWSD. pacjentów z SWSD. Badania te wykazały, że modafinil i armodafinil znacząco poprawiają zdolność do utrzymywania stanu czuwania podczas aktywności (np. praca, prowadzenie samochodu), ogólny stan kliniczny i utrzymywanie uwagi lub pamięci u pacjentów z SWSD. uwagę lub pamięć u pacjentów z SWSD. Podsumowując, SWSD jest powszechnym stanem, który pozostaje niedostatecznie rozpoznany i niedostatecznie leczony. Potrzebne są dalsze badania w celu oceny różnych podejść do leczenia tego schorzenia, aby wyjaśnić wyjaśnić znaczące konsekwencje zdrowotne i ekonomiczne SWSD oraz określić potencjał interwencji lub leczenia w celu zmniejszenia negatywnych konsekwencji tego schorzenia. negatywne konsekwencje tego schorzenia. --- Wstęp: Niektórzy pacjenci z obturacyjnym bezdechem sennym/zespołem hipopnea (OSA/HS) doświadczają nadmiernej senności (ES), która może nie ustąpić po leczeniu nosowym ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (nCPAP). CEL: Celem niniejszego badania była ocena skuteczności i tolerancji armodafinilu. tolerancji armodafinilu w dawce 150 lub 250 mg QD stosowanego jako leczenie wspomagające dla resztkowego ES związanego z OSA/HS u pacjentów, którzy przestrzegają terapii nCPAP nCPAP. METODY: To 12-tygodniowe, wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione, randomizowane, kontrolowane placebo badanie przeprowadzono w 37 ośrodkach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Mężczyźni i w wieku od 18 do 65 lat z resztkowym ES związanym z OSA/HS. włączeni do badania. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania armodafinilu w dawce 150 lub 250 mg lub placebo PO QD przez 12 tygodni. Oceny przeprowadzono na początku badania oraz w 4, 8 i 12 tygodniu badania i obejmowały test utrzymania czuwania (MWT) w celu określenie stanu czuwania, kliniczne globalne wrażenie zmiany (CGI-C) w celu w celu określenia poprawy stanu klinicznego, Skalę Senności Epworth (ESS) w celu określenia stanu czuwania szacowanego przez pacjenta, Krótki Inwentarz Zmęczenia (BFI) w celu w celu określenia globalnego zmęczenia oraz skomputeryzowany Cognitive Drug Research. W celu rozróżnienia między wcześniejszymi i późniejszymi efektami, latencje snu, oceniane za pomocą MWT, zostały uśrednione dla pierwszych 4 (9 i 11 rano oraz 1 i 3 po południu). AM oraz 1 i 3 PM) i 3 ostatnich testów (3, 5 i 7 PM). Oceny tolerancji obejmowała monitorowanie zdarzeń niepożądanych (AE), kliniczne badania laboratoryjne, pomiary parametrów życiowych pomiary parametrów życiowych i elektrokardiografię. WYNIKI: Do badania włączono łącznie 395 pacjentów (armodafinil 150 mg/d, 133; armodafinil 250 mg/d, 131; placebo, 131); 392 otrzymało > lub=1 dawkę badanego leku (armodafinilu badanego leku (armodafinil 150 mg/d, 131; armodafinil 250 mg/d, 131; placebo, 130). Grupy armodafinilu i placebo były dobrze dobrane pod względem wieku (średnia [SD], 49,2 [8,9] vs 50,1 [9,4] lat), płci (71 vs 69% mężczyzn), rasy (84% vs 87% biały) i masy ciała (średnia [SD], 110,3 [24,9] vs 111,9 [24,0] kg). Podczas Średnia (SD) zmiana opóźnienia snu MWT w stosunku do wartości wyjściowej w godzinach porannych i popołudniowych była istotnie większa w grupie w godzinach porannych i popołudniowych była istotnie większa w grupie stosującej armodafinil w porównaniu z grupą placebo (+1,9 [7,3] vs 1,7 [8,6] minuty; P < 0.001). Również podczas wizyty końcowej odsetek pacjentów, którzy wykazali co najmniej minimalną poprawę w skali CGI-C, a średnie (SD) zmiany wyników ESS i BFI w stosunku do wartości wyjściowych były istotnie większe. i BFI były istotnie większe w grupie przyjmującej armodafinil w porównaniu z grupą z tymi w grupie placebo (72% vs 37%, -5,5 [5,0] vs -3,3 [4,7], i -1,2 [2,2] vs -0,2 [2,2]). [2,2] vs -0,6 [2,0], odpowiednio; P < 0,001, P < 0,001 i P < 0,01, odpowiednio). Nie stwierdzono istotnego wpływu na sen nocny, oceniany za pomocą polisomnografii, nie stwierdzono w przypadku stosowania armodafinilu. Działania niepożądane zgłaszane w grupach armodafinilu i placebo były bóle głowy, nudności, bezsenność, niepokój i zawroty głowy. zawroty głowy. Poważne zdarzenia niepożądane (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, migrena, pogorszenie zaburzeń osi i zaburzeń nastroju oraz wrzód dwunastnicy) wystąpiły u 4 (1,5%) pacjentów otrzymujących armodafinil armodafinil i zostały uznane przez badacza za niezwiązane z lekiem lub mało prawdopodobne. związane z lekiem. WNIOSKI: W tej wybranej populacji pacjentów z OSA/HS i resztkowym ES pomimo skutecznego leczenia nCPAP, armodafinil QD stosowany jako dodatek do leczenia nCPAP nCPAP wiązało się z poprawą czuwania i ogólnego stanu klinicznego. i ogólnym stanem klinicznym. Korzyści kliniczne wykazano przy pierwszej ocenie i utrzymywały się one przez przez 12 tygodni trwania badania. Armodafinil był również związany z znacząco zmniejszoną interferencją ES z codziennymi czynnościami i ogólnym zmęczeniem. zmęczenie. Armodafinil był dobrze tolerowany, bez niekorzystnego wpływu na nocny sen i stosowanie nCPAP. sen lub stosowanie nCPAP. --- TŁO: Zaburzenie pracy zmianowej (SWD) charakteryzuje się objawami nadmiernej senności w godzinach pracy lub bezsenności w wyznaczonych godzinach snu w ciągu dnia. senności w godzinach pracy lub bezsenności podczas wyznaczonych godzin snu w ciągu dnia, a także zaburzeniem rytmu okołodobowego. a także zaburzeniem rytmu okołodobowego. Wielu pracowników zmianowych z SWD doświadcza znaczących problemów społecznych, behawioralnych i zdrowotnych w wyniku tego zaburzenia. tego zaburzenia. SWD wiąże się z wyższym ryzykiem wypadków przy pracy i wypadków samochodowych, a tym samym i wypadków samochodowych, a tym samym stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego. METODY: Obecnie istnieją zarówno farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne metody leczenia tego zaburzenia. farmakologiczne, które mogą być stosowane w celu normalizacji zaburzeń cyklu okołodobowego lub złagodzenia objawów. cyklu okołodobowego lub złagodzenia objawów nadmiernej senności lub bezsenności. The Amerykańska Akademia Medycyny Snu i Brytyjskie Towarzystwo Psychofarmakologii opracowały wytyczne dotyczące diagnozowania i leczenia pacjentów z SWD. WYNIKI: Zalecane terapie zmieniające cykl okołodobowy obejmują chronobiotyki, takie jak melatonina lub agoniści melatoniny oraz interwencje niefarmakologiczne, takie jak czasowa ekspozycja na światło. interwencje, takie jak ekspozycja na światło w określonym czasie. Inne terapie, takie jak uspokajające uspokajające, są ukierunkowane na bezsenność w ciągu dnia, podczas gdy środki farmakologiczne, takie jak modafinil, armodafinil i kofeina oraz podejścia niefarmakologiczne, takie jak drzemki, promują czujność w nocy. WNIOSKI: Chociaż żadne terapie (farmakologiczne lub niefarmakologiczne) nie mogą przywrócić zmienione cykle okołodobowe do poziomów wyjściowych, właściwa identyfikacja i SWD prawdopodobnie zmniejszy liczbę chorób współistniejących i poprawi jakość życia osób z tym zaburzeniem. życia osób z tym zaburzeniem. --- Środki behawioralne, np. ćwiczenia i lepsza higiena snu, mogą poprawić jakość snu i zwalczać bezsenność i zwalczać bezsenność oraz nadmierną senność (ES) u pracowników zmianowych i osób z osób z zaburzeniami pracy zmianowej (SWD). Drzemka przed zmianą, a następnie spożycie napoju zawierającego kofeinę i, w stosownych przypadkach, zaplanowane drzemki w pracy, może poprawić ES u pacjentów z SWD. Stosowanie terapii jasnym światłem w celu częściowego zegara okołodobowego powinno być zbadane dla wszystkich pracowników nocnej zmiany pracowników - szczególnie tych z SWD. Środki promujące czuwanie armodafinil i modafinil są zatwierdzone przez FDA do leczenia ES u pacjentów z SWD. Wraz z niefarmakologicznymi interwencjami, mogą być one włączone do kompleksowego planu leczenia SWD. Melatonina lub inne środki promujące sen mogą pomóc pracownikom zmianowym w osiągnięciu snu podczas wymaganych okresów odpoczynku i podczas dostosowując się do pracy na nocną zmianę; potrzebne są badania u pacjentów z SWD, aby lepiej ocenić przydatność tych środków w tej populacji. --- CEL: Ocena wpływu armodafinilu w dawce 150 mg na fizjologiczną skłonność do snu i wydajność poznawczą podczas zwykłych godzin nocnej zmiany u pacjentów z nadmierną sennością związaną z przewlekłym (> lub = 3 miesiące) zaburzeniem pracy zmianowej (SWD) o umiarkowanym lub większym nasileniu. PACJENCI I METODY: To 12-tygodniowe, randomizowane, kontrolowane badanie zostało przeprowadzone w 42 ośrodkach badań nad snem w Ameryce Północnej od 2 kwietnia do 23 grudnia 2004 roku, 2004 r. i objęło 254 stałych lub rotacyjnych pracowników nocnej zmiany z SWD. Kryteria wejścia obejmowały nadmierną senność podczas zwykłych nocnych zmian przez 3 miesiące lub dłużej (potwierdzone średnim opóźnieniem snu < lub =6 minut w teście wielokrotnego opóźnienia snu), bezsenność. Multiple Sleep Latency Test), bezsenność (wydajność snu < lub =87,5% podczas snu) i SWD, które klinicznie uznano za umiarkowane lub większe nasilenie. Pacjenci otrzymywali armodafinil w dawce 150 mg lub placebo 30 do 60 minut przed każdą nocną zmianą. Fizjologiczna skłonność do snu w godzinach nocnej zmiany, klinicznego nasilenia, senności zgłaszanej przez pacjentów i funkcji poznawczych. oceniano podczas nocnych zmian laboratoryjnych w tygodniach 4, 8 i 12. WYNIKI: Armodafinil znacząco poprawił średnią (SD) latencję snu z 2.3 (1,6) minuty na początku badania do 5,3 (5,0) minuty podczas wizyty końcowej, w porównaniu do z 2,4 (1,6) minuty do 2,8 (2,9) minuty w grupie placebo (P<.001). (P<.001). Ocena stanu klinicznego poprawiła się u większej liczby pacjentów otrzymujących armodafinil (79%) w porównaniu do placebo (59%) (P=.001). Jak wynika z dzienników pacjentów, armodafinil znacząco zmniejszał senność podczas nocy laboratoryjnych (P<.001), nocnych zmian w pracy (P<.001) i dojazdów do domu (P=.003). Armodafinil poprawił wydajność standaryzowanej pamięci (P<.001) i uwagi (moc, P=.001; ciągłość, P<.001) w porównaniu z placebo. Armodafinil był dobrze dobrze tolerowany i nie wpływał na sen w ciągu dnia, mierzony za pomocą polisomnografii. WNIOSKI: U pacjentów z nadmierną sennością związaną z przewlekłym SWD o umiarkowanym lub większym nasileniu umiarkowanym lub większym nasileniem, armodafinil znacząco poprawiał czuwanie podczas zaplanowanej pracy nocnej, podnosząc średnią latencję snu nocnego powyżej poziomu poziom uznawany za wskazujący na ciężką senność w ciągu dnia. Armodafinil również znacząco poprawił ogólny stan kliniczny, pamięć pamięci długoterminowej i uwagi. REJESTRACJA BADANIA: identyfikator clinicaltrials.gov: NCT00080288. --- TŁO: Armodafinil (Nuvigil(®), Cephalon, Inc., Frazer, PA, USA), dłużej działający izomer racemicznego modafinilu, nie jest amfetaminą. dłużej działający izomer racemicznego modafinilu, nie jest amfetaminą, nieamfetaminowym lekiem pobudzającym. U pacjentów z nadmierną sennością związaną z zaburzeniami pracy zmianowej, leczonym obturacyjnym bezdechem sennym lub narkolepsją, stwierdzono, że armodafinil poprawia stan czuwania w ciągu zmiany lub dnia. zmiany lub dnia. Ponadto, choć nie został zatwierdzony dla tego wskazania, armodafinil poprawia nadmierną senność związaną z zaburzeniem jet-lag. CEL: W niniejszym badaniu oceniono ogólnoustrojową ekspozycję na armodafinil i jego dwa główne metabolity krążące w organizmie, R główne krążące metabolity, kwas R-modafinilowy i sulfon modafinilu, oraz oceniono profil tolerancji armodafinilu u osób starszych i młodych. METODY: Farmakokinetykę i tolerancję armodafinilu oceniano w badaniu otwartym, wielokrotnym, równoległym badaniu grupowym w dwóch grupach (n = 25 w każdej grupie) zdrowych mężczyzn (grupa osób starszych w wieku ≥65 lat i grupa osób młodych w wieku 18-45 lat), którzy otrzymywali armodafinil. lat), którzy otrzymywali armodafinil w dawce 50 mg w dniu 1, 100 mg w dniu 2 i 150 mg raz dziennie w dniach od 3 do 7. dziennie w dniach od 3 do 7. Stężenie armodafinilu i jego metabolitów w osoczu i jego metabolitów określono ilościowo w ciągu 72 godzin po podaniu ostatniej dawki w dniu 7. Parametry farmakokinetyczne, w tym pole pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu podczas przerwy w dawkowaniu (AUC(τ)) i maksymalne obserwowane stężenie leku w osoczu (C(τ)). obserwowane stężenie leku w osoczu (C(max)) oraz tolerancję. WYNIKI: Wszystkich 50 pacjentów włączonych do badania można było ocenić pod kątem tolerancji a 49 zostało włączonych do analizy farmakokinetycznej. Jeden pacjent w podeszłym wieku został został wykluczony z analiz farmakokinetycznych z powodu pozornego nieprzestrzegania z dawkowaniem armodafinilu. Ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu armodafinilu, mierzona wartościami AUC(τ) i C(max) w stanie stacjonarnym, była o około 15% większa u osób w podeszłym wieku w porównaniu do o około 15% większa u osób w podeszłym wieku w porównaniu z osobami młodymi. Średnie geometryczne współczynniki dla AUC(τ) i C(max) w obu grupach wynosiły 1,14 (95% CI 1,03, 1,25; p = 0,0086) i 1,15 (95% CI 1,08, 1,24; p = 0,0002), odpowiednio. Po przeanalizowaniu danych dla podgrup osób starszych, ekspozycja ogólnoustrojowa w grupie osób w podeszłym wieku (wiek w grupie osób starszych (wiek ≥75 lat; n = 7) była o 27% większa niż u osób młodych, w porównaniu z 10% większą w grupie młodych osób starszych (wiek 65-74 lat; n = 17). Chociaż ekspozycja na metabolit kwasu R-modafinilowego w stanie stacjonarnym była również wyższa u osób starszych niż u osób młodych (średnie geometryczne współczynniki dla AUC(τ) i C(max) wyniosły odpowiednio 1,73 i 1,61; p < 0,0001), nie stwierdzono żadnych istotnych różnic w ogólnoustrojowej ekspozycji na sulfon modafinilu. Armodafinil był ogólnie dobrze tolerowany przez obie grupy. Ból głowy (cztery osoby w każdej w każdej grupie), nudności (jeden w grupie osób starszych i cztery w grupie osób młodych), bezsenność (dwa w grupie osób starszych i jeden w grupie osób młodych) oraz zawroty głowy (dwa w grupie osób młodych). w młodej grupie) były najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi. WNIOSKI: Ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu armodafinilu jest u osób w podeszłym wieku w porównaniu z osobami młodszymi, szczególnie u osób w wieku w wieku ≥75 lat. Chociaż wzrost stężenia armodafinilu w osoczu u osób w podeszłym wieku nie wydaje się skutkować większą liczbą zdarzeń niepożądanych w porównaniu w porównaniu z osobami młodymi, należy rozważyć stosowanie niższych dawek armodafinilu u osób starszych. armodafinilu w leczeniu nadmiernej senności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie u osób w podeszłym wieku. --- Pozostała nadmierna senność (ES) i zaburzenia funkcji poznawczych mogą wystąpić pomimo skutecznej i regularnej terapii ciągłym dodatnim ciśnieniem w drogach oddechowych (nCPAP) u niektórych pacjentów z obturacyjnym bezdechem sennym (OSA). Analiza zbiorcza dwóch 12-tygodniowych, randomizowanych badań z podwójnie ślepą próbą u pacjentów stosujących nCPAP z ES OSA oceniano wpływ armodafinilu na czuwanie i funkcje poznawcze. poznanie. Trzystu dziewięćdziesięciu jeden pacjentów otrzymywało armodafinil (150 lub 250 mg), a 260 pacjentów otrzymywało placebo raz dziennie przez 12 tygodni. Skuteczność oceny obejmowały test utrzymania czuwania (MWT), baterię wydajności poznawczej Cognitive Drug Cognitive Drug Research, Skalę Senności Epworth i Krótki Inwentarz Zmęczenia. Inwentarz Zmęczenia. Zdarzenia niepożądane były monitorowane. Armodafinil zwiększył średnią MWT od wizyty wyjściowej do wizyty końcowej o 2,0 min w porównaniu ze spadkiem o 1,5 min w przypadku placebo (P < 0,0001). W porównaniu z placebo, armodafinil znacząco poprawił jakość epizodycznej pamięci wtórnej (P < 0,05) i zdolność pacjentów do do wykonywania codziennych czynności (P < 0,0001) i zmniejszał zmęczenie (P < 0.01). Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były bóle głowy, nudności i bezsenność. Armodafinil nie wpływał negatywnie na pożądany sen w nocy, a stosowanie nCPAP pozostało wysokie (około 7 h/noc). Leczenie uzupełniające armodafinilem znacząco poprawiło stan czuwania, pamięć długotrwałą i zdolność pacjentów do angażowania się w codzienne czynności życiowe u osób stosujących nCPAP z ES związanym z OBS. Armodafinil zmniejszał również zgłaszane przez pacjentów zmęczenie i był dobrze tolerowany. dobrze tolerowany. --- CEL: W badaniu oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania armodafinilu, enancjomeru o dłuższym okresie półtrwania. enancjomer modafinilu o dłuższym okresie półtrwania w leczeniu nadmiernej senności u pacjentów z narkolepsją. senności u pacjentów z narkolepsją. PROJEKT BADAWCZY I METODY: Było to wieloośrodkowe badanie z podwójnie ślepą próbą z udziałem 196 pacjentów (w wieku 18-65 lat) randomizowanych do otrzymywania armodafinilu w dawce 150 mg (n = 65), armodafinil 250 mg (n = 67) lub placebo (n = 64) raz dziennie przez 12 tygodni. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Skuteczność oceniano za pomocą testu (MWT) (sześć 20-minutowych podtestów w ciągu dnia), klinicznego globalnego wrażenia zmiany (Clinical Global wrażenia zmiany (CGI-C), subiektywnych pomiarów senności (Skala Senności Epworth Skala Senności Epworth), dzienniczki pacjentów oraz oceny sprawności poznawczej (Cognitive Drug Research) i zmęczenia (Brief Fatigue Inventory). WYNIKI: Armodafinil znacząco zwiększył średnią latencję snu MWT (o godz. 0900-1500) w porównaniu z placebo. Średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowej podczas wizyty końcowej dla armodafinilu wyniosła 1,3, 2,6 i 1,9 min odpowiednio w grupach 150 mg, 250 mg, i połączonych grupach, w porównaniu ze spadkiem o 1,9 min dla placebo (p < 0,01 dla wszystkich trzech porównań). Średnie opóźnienie MWT w późnych dniach (1500-1900) również uległa znacznej poprawie (różnica w grupie łączonej armodafinilu w stosunku do placebo podczas wizyty końcowej: 2,8 min, p = 0,0358). Proporcje pacjentów, którzy wykazali co najmniej minimalną poprawę w ocenie CGIC od od wizyty wyjściowej do wizyty końcowej w grupach armodafinilu 150 mg, 250 mg i połączonych wynosiły odpowiednio 69%, 73% i 71%, w porównaniu z 33% w przypadku placebo (p < 0.0001). Obie dawki wiązały się ze statystycznie istotną poprawą pamięci, uwagi i zmęczenia (p < 0,05). Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi u u pacjentów otrzymujących armodafinil były bóle głowy, nudności i zawroty głowy. WNIOSKI: Armodafinil znacząco poprawiał zdolność do utrzymywania czuwania w ciągu dnia u pacjentów z narkolepsją. Armodafinil również znacząco ogólny stan kliniczny, pamięć, uwagę i zmęczenie w porównaniu z placebo. w porównaniu z placebo. --- "Praca zmianowa" to termin, który odnosi się do szerokiej gamy nietradycyjnych harmonogramów pracy. nietradycyjnych harmonogramów pracy. Zaburzenie pracy zmianowej (SWD) to zaburzenie rytmu okołodobowego snu rytmu okołodobowego, doświadczane przez podgrupę pracowników zmianowych, które charakteryzuje się nadmierną sennością podczas pracy i/lub bezsennością podczas zaplanowanych godzin snu. Szacuje się, że szacuje się, że dotyka do 2 milionów Amerykanów i wiąże się ze zwiększoną zachorowalnością zachorowalnością i śmiertelnością z powodu metabolicznych czynników ryzyka, chorób układu krążenia i i żołądkowo-jelitowych, depresji, wypadków i niektórych rodzajów nowotworów. Historia pacjenta jest wszystkim, co jest potrzebne do postawienia diagnozy zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Zaburzeń Snu. International Classification of Sleep Disorders-Second Edition, jak opisano w niniejszym dokumencie. Zaburzenia rytmu okołodobowego, w których występuje rozregulowanie rytmu okołodobowego z cyklem snu i czuwania, mogą być leczone behawioralnie i farmakologicznie. farmakologiczne, w tym stosowanie leków nasennych w celu poprawy czasu trwania snu. snu. Jednak dowody dotyczące tych podejść u pacjentów z rozpoznaniem SWD są ograniczone. u których zdiagnozowano SWD. Inne opcje leczenia mogą obejmować interwencje farmakologiczne farmakologiczne, takie jak modafinil i armodafinil, które wykazały skuteczność w tej populacji. wykazały skuteczność w tej populacji. Terapia skojarzona może zmniejszyć bezsenność i nadmierną senność, oraz poprawić uwagę i czujność podczas pracy zmianowej i późniejszych dojazdów do domu. dojazdów do domu.
Czy armodafinil jest stosowany w leczeniu bezsenności?
Nie, armodafinil nie jest stosowany w leczeniu bezsenności. Armodafinil jest lekiem pobudzającym. Jego skuteczność i tolerancja zostały ustalone u pacjentów z nadmierną sennością (ES) związaną z leczonym obturacyjnym bezdechem sennym (OSA), zaburzeniami pracy zmianowej (SWD) lub narkolepsją. Środki promujące czuwanie armodafinil i modafinil są zatwierdzone przez FDA do leczenia ES u pacjentów z SWD.