Transduktor sygnału i aktywator transkrypcji (STAT) 3 jest nadeksprymowany lub aktywowany w większości typów nowotworów u ludzi i został sklasyfikowany jako onkogen. W niniejszym badaniu zbadaliśmy udział STAT3 w proinwazyjnej aktywności czynników trefoil proinwazyjnej aktywności czynników trefoil (TFF) i naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGF) w ludzkich komórkach raka jelita grubego HCT8/S11 wykazujących ekspresję receptorów VEGF receptory. Zarówno jelitowy peptyd trefoil (TFF3), jak i VEGF, ale nie pS2 (TFF1), aktywują sygnalizację STAT3 poprzez fosforylację Tyr (705) zarówno STAT3alfa, jak i STAT3beta. Blokada sygnalizacji STAT3 przez STAT3beta, zubożenie izoformy STAT3alfa/beta przez interferencję RNA i farmakologiczne hamowanie fosforylacji STAT3alfa/beta. fosforylacji STAT3alfa/beta przez kukurbitacynę lub peptyd hamujący STAT3 znosi inwazję komórkową indukowaną przez TFF i VEGF i zmniejsza wzrost HCT8/S11 u myszy atymicznych. Analiza różnicowej ekspresji genów przy użyciu mikromacierzy DNA ujawniła, że nadekspresja STAT3beta obniża regulację receptorów VEGF Flt-1, neuropilin 1 i 2 oraz inhibitora wiązania DNA wiązania DNA/różnicowania (Id-2) zaangażowany w transformację nowotworową. transformacji nowotworowej. Podsumowując, nasze dane sugerują, że TFF3 i niezbędny regulator regulator angiogenezy nowotworowej VEGF (165) wywierają silną aktywność proinwazyjną poprzez STAT3 w ludzkich komórkach raka jelita grubego. Weryfikujemy również nowe strategie terapeutyczne ukierunkowane na sygnalizację STAT3 za pomocą inhibitorów farmakologicznych i RNA w leczeniu pacjentów z rakiem jelita grubego. --- Rak płuc jest najbardziej śmiertelnym nowotworem, a opracowanie środków hamujących jest kluczową strategią mającą na celu zmniejszenie śmiertelności związanej z tą chorobą. chorobą. W niniejszym badaniu wykazaliśmy, stosując model in vitro nowotworzenia płuc nowotworu płuc, że dimetyloamino-partenolid (DMAPT), rozpuszczalny w wodzie analog partenolidu, selektywnie hamował wzrost i przeżycie przednowotworowych i złośliwych komórek z minimalnym wpływem na rodzicielskie unieśmiertelnione komórki komórki. Efektom tym towarzyszyła supresja pSTAT3, Mcl-1 i cykliny D1 i rozszczepienie PARP, co sugeruje, że antyproliferacyjne i apoptotyczne efekty DMAPT mogą być pośredniczone, przynajmniej częściowo, poprzez supresję szlaku sygnałowego STAT3. Co więcej, w teście biologicznym nowotworów płuc u myszy test biologiczny guza u myszy, donosowe wkraplanie niskich dawek DMAPT znacząco zmniejszyło ogólną mnogość guzów płuc o 39%. Co ciekawe, lek był szczególnie skuteczny (redukcja o 62%) przeciwko większym guzom płuc (> 2 mm), które mają większy potencjał do przekształcenia się w gruczolakoraka płuc. Analizy immunoblottingu zachodniego tkanek płuc myszy wykazały znacząco niższy poziom pSTAT3 i Mcl-1 w grupie rakotwórczej plus DMAPT w stosunku do grupy leczonej wyłącznie czynnikiem rakotwórczym. Biorąc pod uwagę dowody, że STAT3 jest aktywowany w ponad połowie przypadków raka płuca i reguluje geny zaangażowane w reguluje geny zaangażowane w proliferację komórek, przeżycie i angiogenezę, DMAPT jest obiecującym środkiem do chemoprewencji raka płuc u osób z wysokim ryzykiem rozwoju tej wyniszczającej choroby. ryzyko rozwoju tej wyniszczającej choroby. --- TŁO: W sygnalizacji interleukiny-27 pośredniczy szlak JAK-STAT poprzez aktywację STAT1 i STAT3, które mają odpowiednio działanie supresyjne i onkogenne. odpowiednio aktywność supresyjną i onkogenną. Przejście nabłonkowo-mezenchymalne (EMT) i angiogeneza są kluczowymi procesami w kancerogenezie. Chociaż wykazano, że IL-27 silną aktywność przeciwnowotworową w różnych modelach nowotworów, rola IL-27 w EMT i angiogenezie jest słabo poznana. W tym badaniu zbadaliśmy rolę IL-27 w regulacji EMT i angiogenezy poprzez modulację szlaków STAT w ludzkich komórkach niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC). METODY: Aktywację STAT po ekspozycji na IL-27 mierzono w ludzkich liniach komórkowych NSCLC liniach komórkowych. Ekspresja komórek nabłonkowych (E-kadheryna, γ-katenina) i mezenchymalnych (N-kadheryna, wimentyna) oceniano za pomocą analizy Western blot. Produkcję czynników proangiogennych (VEGF, IL-8/CXCL8, CXCL5) zbadano metodą ELISA. ELISA.  testy. Zastosowano selektywne inhibitory STAT1 (STAT1 siRNA) i STAT3 (Stattic). wykorzystano do określenia, czy zarówno STAT1, jak i STAT3 są wymagane do pośredniczonego przez IL-27 hamowania EMT i wydzielania czynników angiogennych. WYNIKI: Nasze wyniki pokazują, że stymulacja IL-27 w NSCLC spowodowała 1) STAT1 i STAT3 w sposób zależny od JAK, 2) rozwój fenotypów nabłonkowych fenotypów nabłonkowych, w tym zmniejszenie ekspresji represora transkrypcji represora transkrypcji dla E-kadheryny (SNAIL) i markera mezenchymalnego (wimentyny) z odwrotnym wzrostem ekspresji markerów nabłonkowych, 3) zahamowanie migracji komórek i 4) zmniejszone wytwarzanie czynników proangiogennych czynników proangiogennych. Zahamowanie STAT1 w komórkach poddanych działaniu IL-27 odwróciło efekt IL-27 z zwiększoną ekspresją ślimaka, wimentyny i czynników proangiogennych. czynników proangiogennych. Zahamowanie aktywacji STAT3 nie miało wpływu na rozwój fenotypu nabłonkowego. fenotypu nabłonkowego. WNIOSEK: IL-27 indukuje przejście mezenchymalne do nabłonkowego i hamuje produkcję czynników proangiogennych. produkcję czynników proangiogennych w szlaku zdominowanym przez STAT1. Odkrycia te podkreślają znaczenie STAT1 w hamowaniu raka płuc i opisują nowy mechanizm przeciwnowotworowy nowy mechanizm przeciwnowotworowy IL-27. --- Podstawowe informacje: STAT3 (transduktor sygnału i aktywator transkrypcji 3) jest ważnym czynnikiem transkrypcyjnym zaangażowanym w wiele zdarzeń biologicznych, w tym apoptozę, nowotworzenie, angiogenezę i transformację nabłonkowo-mezenchymalną. przejście. Jednak nie ma bezpośrednich dowodów na rolę STAT3 w różnicowaniu adipocytów 3T3-L1. adipocytów 3T3-L1. WYNIKI: W niniejszym badaniu stwierdziliśmy, że szybka aktywacja STAT3, trwająca przez ponad 48 godzin, została wywołana po indukcji adipogenezy. Zarówno STAT3, jak i inhibitory JAK2 (kinaza Janus 2)/STAT3-selektywne inhibitory AG490 i Gö6976 hamowały aktywację STAT3, prowadząc do zahamowanie różnicowania adipocytów. Różnicowanie adipocytów było również hamowane przez STAT3 siRNA (małe interferujące RNA) lub dominująco-ujemne STAT3. Co ciekawe, PPARgamma (receptor gamma aktywowany przez peroksysom-proliferator) agonista TAZ (troglitazon) znosił inhibitor STAT3 i RNAi (RNA interferencja) pośredniczyły w hamowaniu adipogenezy. Jednak leczenie TAZ nie miało nie miało wpływu na regulowaną przez statynę i AG490 redukcję aktywacji STAT3 aktywację, co sugeruje, że STAT3 reguluje różnicowanie adipocytów poprzez sygnalizację, która występuje przed PPARgamma. WNIOSEK: Dane te wskazują, że STAT3 funkcjonuje jako krytyczny czynnik dla adipogenezy poprzez mechanizm obejmujący szlak aktywacji PPARgamma. --- Transduktor sygnału i aktywator transkrypcji 3 (STAT3) jest utajonym cytoplazmatycznym czynnikiem transkrypcyjnym. cytoplazmatyczny czynnik transkrypcyjny, pierwotnie odkryty jako przekaźnik sygnału z receptorów na powierzchni komórki do jądra. Jest on aktywowany przez fosforylację tyrozyny fosforylację w pozycji 705 prowadzącą do dimeryzacji, translokacji jądrowej, wiązania DNA i aktywacji. translokacji jądrowej, wiązania DNA i aktywacji transkrypcji genów. W normalnych warunkach fizjologicznych aktywacja STAT3 jest ściśle regulowana. Jednakże, przekonujące dowody sugerują jednak, że STAT3 jest konstytutywnie aktywowany w wielu nowotworach i odgrywa kluczową rolę we wzroście guza i przerzutach. Reguluje on proliferację komórkową, inwazję, migrację i angiogenezę, które mają kluczowe znaczenie dla przerzutów nowotworowych. dla przerzutów nowotworowych. W tym artykule najpierw opisujemy mechanizm regulacji STAT3 a następnie, w jaki sposób STAT3 jest zaangażowany w przerzuty raka, a następnie podsumowujemy różne małocząsteczkowe inhibitory, które hamują sygnalizację STAT3. --- W niniejszym dokumencie dokonujemy przeglądu naszych postępów w opracowywaniu opartych na fosfopeptydach fosfopeptydowych ukierunkowanych na domenę SH2 STAT3 w celu zapobiegania rekrutacji do receptorów cytokin i receptorów czynników wzrostu, aktywacji, translokacji jądrowej i transkrypcji genów zaangażowanych w nowotwory. Opracowaliśmy fosfopeptydy o wysokim powinowactwie (K I = 46-200 nM). Odpowiednie proleki hamowały konstytutywną i indukowaną przez IL-6 fosforylację fosforylację Tyr705 przy 0,5-1 μM w różnych ludzkich liniach komórkowych raka. One nie były cytotoksyczne przy 5 μM in vitro, ale hamowały wzrost guza w ludzkim modelu ksenograftowym modelu raka piersi u myszy, któremu towarzyszyła zmniejszona ekspresja VEGF i angiogenezie. --- Stosowanie ukierunkowanych terapii przeciwnowotworowych w połączeniu z konwencjonalnymi chemioterapeutycznymi i/lub radioterapią zwiększyło całkowite przeżywalność pacjentów chorych na raka. Jednak dłuższemu przeżyciu towarzyszy zwiększonej częstości występowania chorób współistniejących, częściowo z powodu skutków ubocznych i toksyczności leków. toksyczności. Powszechnie przyjmuje się, że stan zapalny i nowotworzenie są ze sobą powiązane. Ponieważ agoniści receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów (PPAR)-gamma są silnymi mediatorami odpowiedzi przeciwzapalnych, logicznym rozszerzeniem było zbadanie roli agonistów PPARgamma w leczeniu i zapobieganiu raka. Niniejszy artykuł ma dwa cele: po pierwsze, aby podkreślić potencjalne zastosowania agonistów PPARgamma w terapii przeciwnowotworowej, ze szczególnym uwzględnieniem ich roli gdy są stosowane jako terapia adiuwantowa lub skojarzona w leczeniu hematologicznych nowotworów złośliwych występujących w układzie naczyniowym, szpiku i oczach, a po drugie, w celu przeglądu potencjalną rolę PPARgamma i / lub jego ligandów w modulowaniu angiogenezę związaną z rakiem i mikrośrodowisko guza w szpiku kostnym. szpiku kostnym. --- CEL: Eupatilina jest przeciwutleniającym flawonem i fitofarmaceutykiem pochodzącym z z Artemisia asiatica. Doniesiono, że ma działanie przeciwnowotworowe w niektórych typach raka, w tym raka żołądka. Eupatilina może modulować szlak angiogenezy, który jest częścią działania przeciwzapalnego wykazanego w modelach uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Tutaj zbadaliśmy działanie przeciwnowotworowe eupatiliny na komórki raka żołądka i wyjaśniliśmy potencjalne podłoże mechanizm, dzięki któremu eupatilina hamuje angiogenezę i wzrost guza. MATERIAŁY I METODY: Wpływ eupatiliny na ekspresję białek szlaku angiogenezy oceniono za pomocą western blot w komórkach MKN45. Stosując metodę test immunoprecypitacji chromatyny, sprawdziliśmy, czy eupatilina wpływa na rekrutację rekrutację transduktora sygnału i aktywatora transkrypcji 3 (STAT3), jądrowego translokatora receptora arylowo translokator jądrowy receptora węglowodorowego (ARNT) i czynnik indukowany hipoksją-1α (HIF-1α) do ludzkiego promotora VEGF. Aby zbadać wpływ eupatiliny na na waskulogenezę, przeprowadzono testy tworzenia rurek przy użyciu ludzkich komórek śródbłonka żyły pępowinowej komórek śródbłonka (HUVEC). Wpływ eupatiliny na supresję guza w mysich ksenograftach ksenograftach myszy. WYNIKI: Eupatilina znacząco zmniejszyła ekspresję VEGF, ARNT i STAT3 wyraźnie w warunkach niedotlenienia. Rekrutacja STAT3, ARNT i HIF-1α do promotora VEGF była hamowana przez leczenie eupatiliną. HUVEC wytwarzały znacznie znacznie skrócone i poważnie uszkodzone rurki podczas leczenia eupatiliną. Ponadto, eupatilina skutecznie zmniejszała wzrost guza w mysim modelu ksenoprzeszczepu. WNIOSKI: Nasze wyniki wskazują, że eupatilina hamuje angiogenezę w komórkach raka komórkach raka żołądka poprzez blokowanie ekspresji STAT3 i VEGF, co sugeruje jej potencjał terapeutyczny w leczeniu raka żołądka. --- Radiooporność jest frustrującą przeszkodą dla pacjentów z rakiem jelita grubego (CRC) poddawanych radioterapii. Istnieje pilna potrzeba znalezienia skutecznego aby zwiększyć wrażliwość raka jelita grubego na promieniowanie. Honokiol, aktywny związek związek oczyszczony z magnolii, stwierdzono, że radiosensybilizuje komórki raka jelita grubego zarówno komórki zarówno in vitro, jak i in vivo. Jednak mechanizmy kontrolujące ważne sygnalizację, która zwiększa promieniowrażliwość, jest obecnie nieznana. W niniejszym badaniu dokonaliśmy przeglądu ważnych szlaków sygnałowych, które są ściśle związane z radiosensybilizacją, takie jak zatrzymanie cyklu komórkowego, angiogeneza guza, szlak JAK/STAT3 i naprawa niedopasowania. Badania pokazują, że honokiol może zakłócać z tymi szlakami na różnych poziomach. Dzięki ogólnej analizie może to przynieść światło na znalezienie możliwego mechanizmu, dzięki któremu honokiol działa jako środek radiosensybilizujący dla CRC. --- CEL: Rak płaskonabłonkowy kości skroniowej (SCC) stanowi mniej niż 0,2% wszystkich nowotworów głowy i szyi. Chociaż poczyniono pewne postępy w leczeniu w leczeniu tego agresywnego nowotworu, rokowanie w zaawansowanych przypadkach pozostaje złe. Należy rozważyć skuteczniejsze strategie terapeutyczne, w tym terapię ukierunkowaną na raka, w której pośredniczy receptor. Fosforylowany STAT3 (pSTAT3) reguluje wiele genów, które są koniecznie wyrażane w inicjacji raka, rozwoju i progresji, biorąc udział w proliferacji, antyapoptozie, inwazję, angiogenezę i unikanie nadzoru immunologicznego. Celem niniejszego badania było wstępne zbadanie potencjalnej prognostycznej roli ekspresji pSTAT3 w SCC kości skroniowej. PROJEKT BADANIA: Retrospektywne badanie kliniczno-patologiczne. USTAWIENIE: Trzeciorzędowe ośrodki referencyjne. PACJENCI: Dwudziestu pięciu kolejno operowanych pacjentów z pierwotnym rakiem kości skroniowej SCC. INTERWENCJA: Ekspresję immunohistochemiczną pSTAT3 w pierwotnych SCC kości skroniowej oceniano za pomocą komputerowej analizy obrazu. skroniowej oceniano za pomocą komputerowej analizy obrazu. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Konwencjonalne parametry kliniczno-patologiczne i ekspresja pSTAT3 były skorelowane z rokowaniem SCC. WYNIKI: pT, stadium zaawansowania i status marginesu chirurgicznego były istotnie związane z częstością nawrotów (odpowiednio p = 0,002, p = 0,01 i p = 0,047) oraz przeżyciem wolnym od choroby (DFS) (odpowiednio p = 0,0049, p = 0,031 i p = 0,035), Klasyfikacja pT była również związana z przeżyciem specyficznym dla choroby (DSS) (DSS) (p = 0,035). Wskaźnik nawrotów SCC nie korelował z ekspresją pSTAT3 pSTAT3. Analizy statystyczne wykluczyły jakąkolwiek istotną różnicę w DFS lub DSS, gdy pacjenci byli stratyfikowani według ekspresji pSTAT3 (>80,0% lub ≤80,0%). WNIOSEK: Pomimo naszych wstępnych wyników, rola pSTAT3 w SCC kości skroniowej skroniowej wymaga dalszych badań w większych seriach, ponieważ istnieje coraz więcej dowodów w modelach przedklinicznych wskazujących, że hamowanie fosforylacji STAT3 może być użytecznym dodatkiem do różnych strategii przeciwnowotworowych. --- Transduktor sygnału i aktywator transkrypcji 3 (STAT3) jest czynnikiem transkrypcyjnym, który odgrywa kluczową rolę w sygnalizacji cytokin i czynników wzrostu. czynnikiem transkrypcyjnym, który odgrywa kluczową rolę w sygnalizacji cytokin i czynników wzrostu i jest często aktywowany w ludzkich nowotworach. Ludzka odwrotna transkryptaza telomerazy (hTERT) również często ulega nadekspresji w komórkach nowotworowych i pośredniczy w immortalizacji komórek. immortalizację komórek. Tutaj donosimy, że STAT3 bezpośrednio reguluje ekspresję hTERT w różnych ludzkich komórkach nowotworowych. Co więcej, aktywność STAT3 jest wymagana do przeżycia wielu ludzkich nowotworów, a ekspresja hTERT przyczynia się do przeżycia komórek nowotworowych zależnych od STAT3. Ponadto stwierdziliśmy, że czynniki wzrostu czynniki wzrostu i cytokiny stymulują ekspresję hTERT w pierwotnych komórkach ludzkich w sposób sposób zależny od STAT3. Zatem STAT3 jest kluczowym regulatorem ekspresji hTERT zarówno w komórkach zarówno w komórkach prawidłowych, jak i nowotworowych. --- CEL: Celem tego badania było określenie korelacji między ludzkim rakiem kory nadnerczy a białkami zaangażowanymi w angiogenezę guza. rakiem kory nadnerczy a białkami zaangażowanymi w angiogenezę guza, a także ocenić status angiogenny raka kory nadnerczy. METODY: Ekspresja transduktora sygnału i aktywatora transkrypcji 3 i insulinopodobnego czynnika wzrostu 2, a także gęstość mikronaczyń zmierzono w serii próbek tkanek z 44 ludzkich sporadycznych guzów kory nadnerczy metodą immunohistochemiczną. immunohistochemii. Próbki te zostały sklasyfikowane jako gruczolaki (n = 20) i raki (n = 24). raka (n = 24) zgodnie z kryteriami histologicznymi zdefiniowanymi przez Weissa. WYNIKI: Łącznie 19 z 24 (79,17%) złośliwych przypadków wykazało dodatnie barwienie dla transduktora sygnału i aktywatora transkrypcji 3 i 4 z 20 (20,00%) łagodnych przypadków wykazało pozytywne, różnice w transduktorze sygnału i aktywatorze transkrypcji 3 między gruczolakami kory nadnerczy a rakami kory nadnerczy była statystycznie istotna. była istotna statystycznie (P < 0,001). Podobnie, barwienie insulinopodobnego czynnik wzrostu 2 zaobserwowano w 70,83% (17/24) przypadków złośliwych w porównaniu z 25,00% (5/20) łagodnych, różnica ekspresji insulinopodobnego czynnika wzrostu 2 między dwiema grupami była istotna statystycznie (P = 0,002). Przypadki złośliwe wykazywały wyższą gęstość mikronaczyń w porównaniu do guzów łagodnych (84,70 ± 12,44 vs 21,05 ± 8,07, P < 0,001). Transduktor sygnału i aktywator transkrypcji 3 i ekspresja insulinopodobnego czynnika wzrostu 2 były dodatnio skorelowana z gęstością mikronaczyń we wszystkich próbkach (r_s = 0,832, P < 0,001; r_s = 0,703, P = 0,001). WNIOSKI: Badanie to potwierdziło, że rak kory nadnerczy wykazuje nadekspresję transduktor sygnału i aktywator transkrypcji 3 oraz insulinopodobny czynnik wzrostu Czynnik 2; wyniki te sugerują, że angiogeneza ludzkiego raka kory nadnerczy raka kory nadnerczy może być mediowana przez te białka i mogą one reprezentować selektywne cele dla molekularnie ukierunkowanego leczenia raka kory nadnerczy. --- Rak płuca jest heterogenną chorobą obejmującą szeroki zakres nieprawidłowości genetycznych. nieprawidłowości genetycznych. Kinaza tyrozynowa receptora MET jest zmieniona w wielu nowotworach płuc, zwłaszcza niedrobnokomórkowym raku płuca (NSCLC), a trwające badania kliniczne inhibitorów MET które są w toku, dokumentują przypadki nabytej oporności. Na Na podstawie dowodów, że receptor kinazy tyrozynowej RON może być również nadekspresję w NSCLC, oceniliśmy silny inhibitor podwójnej kinazy MET/RON LY2801653 w tych warunkach. LY2801653 był bardziej skuteczny niż inhibitor Inhibitor MET/ALK/RON/ROS kizotynib z odmiennym wzorcem efektów sygnalizacyjnych efektów sygnalizacyjnych. Korzystając z platformy PamGene, odkryliśmy, że hamowanie MET i RON było związane ze zmniejszoną fosforylacją CBL, PI3K i STAT3. W klasycznych i ortotopowych mysich modelach ksenograftów raka płuc, LY2801653 zmniejszała wzrost guza, dramatycznie hamując zdarzenia mitotyczne i angiogenezę. Podsumowując, nasze wyniki dowodzą, że specyficzne celowanie w kinazy MET/RON może zapewnić silne zahamowanie proliferacji komórek i wzrostu guza w wielu modelach in vitro i in vivo NSCLC. Odkrycia te stanowią solidny przedkliniczny dowód koncepcji celowania w MET/RON przez LY2801653 jako obiecującą małocząsteczkową metodę leczenia NSCLC. --- Angiogeneza odgrywa kluczową rolę w rozwoju guzów litych poprzez dostarczanie składników odżywczych i tlenu w celu wspierania ciągłego wzrostu guza, jak również zapewniając drogę dla przerzutów krwiotwórczych. Angiogeneza guza jest wysoce regulowana przez wiele wewnątrzkomórkowych kaskad transdukcji sygnału, takich jak szlaki Hedgehog, STAT3, Akt i p70S6K, o których wiadomo, że działają nieprawidłowo w wielu typach nowotworów, w tym w raku jelita grubego (CRC). Dlatego też tłumienie angiogenezy guza poprzez celowanie w te szlaki sygnałowe stało się obiecującą strategią obiecującą strategią chemioterapii nowotworów. Kwas ursolowy (UA) jest głównym aktywnym związek obecny w wielu ziołach leczniczych, które od dawna są stosowane w Chinach do w leczeniu klinicznym różnych rodzajów raka. Chociaż poprzednie badania wykazały działanie przeciwnowotworowe UA, dokładne mechanizmy jego działania antyangiogenne nie są dobrze poznane. W celu dalszego wyjaśnienia mechanizm(y) działania przeciwnowotworowego UA, przy użyciu mysiego ksenoprzeszczepu CRC model, model błony kosmówkowo-alantoicznej zarodka kurzego (CAM), ludzką linię komórek raka okrężnicy linii komórkowej raka jelita grubego HT-29 i ludzkich komórek śródbłonka żyły pępowinowej (HUVEC), w niniejszym badaniu oceniliśmy skuteczność UA przeciwko wzrostowi guza i angiogenezie in vivo i in vitro oraz zbadaliśmy leżące u ich podstaw mechanizmy molekularne. mechanizmy molekularne. Stwierdziliśmy, że podawanie UA znacząco hamowało objętość guza ale nie miało wpływu na zmiany masy ciała u myszy z CRC, co sugeruje, że UA może hamować wzrost raka okrężnicy in vivo bez zauważalnych oznak toksyczności. Ponadto, leczenie UA zmniejszyło wewnątrznowotworową gęstość mikronaczyń (MVD) u myszy CRC myszy, zmniejszyło całkowitą liczbę naczyń krwionośnych w modelu CAM, a dawka i i zależnie od czasu hamowało proliferację, migrację i tworzenie rurek HUVEC, wykazując przeciwnowotworową angiogenezę UA in vivo i in vitro. Co więcej, leczenie UA hamowało ekspresję krytycznych czynników angiogennych, takich jak VEGF-A i bFGF. Co więcej, UA tłumiły aktywację sonicznego hedgehog (SHH), STAT3, Akt i p70S6K. Podsumowując, nasze odkrycia sugerują, że hamowanie angiogenezy guza poprzez tłumienie wielu szlaków sygnałowych może być jednym z mechanizmów, dzięki którym UA może być skuteczny w leczeniu raka. leczeniu raka. --- W kanonicznym szlaku sygnałowym STAT3, wiązanie agonisty do receptorów aktywuje kinazy Janus, które fosforylują cytoplazmatyczny STAT3 przy tyrozynie 705 (Y705). Fosforylowane dimery STAT3 gromadzą się w jądrze i napędzają ekspresję genów zaangażowanych w stan zapalny. ekspresję genów zaangażowanych w stan zapalny, angiogenezę, inwazję i proliferację. proliferację. Tutaj wykazujemy, że zakażenie ludzkim wirusem cytomegalii (HCMV) szybko promuje jądrową lokalizację STAT3 przy braku silnej fosforylacji fosforylacji przy Y705. Ponadto infekcja zaburza indukowaną przez interleukinę-6 (IL-6) indukowaną fosforylacją STAT3 i ekspresją podzbioru IL-6 i ekspresji podzbioru genów regulowanych przez STAT3, w tym SOCS3. Pokazujemy, że HCMV 72-kDa natychmiastowo wczesne białko 1 (IE1) wiąże się ze STAT3 i jest niezbędne do lokalizacji STAT3 do jądra podczas infekcji. Co więcej, ekspresja IE1 jest wystarczająca do zakłócenia indukowanej przez IL-6 fosforylacji STAT3, wiązania STAT3 do promotora SOCS3 i ekspresji genu SOCS3. Wreszcie, zahamowanie STAT3 lokalizacji jądrowej lub ekspresji STAT3 podczas infekcji jest związane z zmniejszoną replikacją genomu HCMV. Ekspresja genów wirusa jest również zakłócona, z największym wpływem obserwowanym po syntezie wirusowego DNA. Nasze badanie identyfikuje IE1 jako nowy regulator wewnątrzkomórkowej lokalizacji STAT3 i sygnalizacji IL-6 i wskazuje na nieoczekiwaną rolę STAT3 w infekcji HCMV. --- Transduktor sygnału i aktywator transkrypcji-3 (STAT3) ma kluczowe znaczenie dla progresji raka poprzez regulację przeżycia komórek nowotworowych, proliferacji i angiogenezę. W tym przypadku zbadaliśmy regulację aktywacji STAT3 i terapeutyczne działanie ikarytyny. terapeutyczne działanie ikarytyny, pochodnej flawonoidu prenylu z Epimedium Genus, w raku nerkowokomórkowym (RCC). Ikarytyna wykazała znaczącą aktywność przeciwnowotworową w ludzkich i mysich liniach komórkowych RCC, odpowiednio 786-O i Renca. Ikarytyna hamowała zarówno konstytutywne, jak i indukowane przez IL-6 fosfo-STAT3 (STAT3(Y705)) i obniżała poziom regulowanych przez STAT3 białek Bcl-xL, Mcl-1, Survivin i CyclinD1 w sposób zależny od dawki. Ikarytyna hamowała również aktywację kinazy aktywowanej Janusem-2 (JAK2), podczas gdy wykazywała minimalny wpływ na aktywację innych kluczowych szlaków sygnałowych, w tym AKT i MAPK. Ekspresja konstytutywnie aktywnej formy STAT3 blokowała apoptozę indukowaną przez ikarytynę. apoptozę, podczas gdy siRNA skierowane przeciwko STAT3 nasilało apoptozę. Wreszcie, Ikarytyna znacząco zahamowała wzrost guza RCC in vivo, zmniejszyła aktywację STAT3 i hamowała Bcl-xL i cyklinę E, a także ekspresję VEGF w guzach, co wiązało się ze zmniejszeniem co było związane ze zmniejszoną angiogenezą guza. Ogólnie rzecz biorąc, te wyniki sugerują, że ikarytyna silnie hamuje aktywację STAT3 i jest potencjalnie skuteczną opcją terapeutyczną w leczeniu raka nerkowokomórkowego. raka nerkowokomórkowego. --- TŁO: Rearanżacje genów RET/PTC (rearanżacje w transformacji/brodawkowatym raku tarczycy) rearanżacje genów są najczęstszymi zmianami genetycznymi zidentyfikowanymi w brodawkowatym raku tarczycy. Chociaż ustalono, że kinaza RET/PTC odgrywa kluczową rolę w wewnątrzkomórkowych szlakach sygnałowych, które regulują transformację komórkową, wzrost i proliferację w komórkach nabłonkowych tarczycy, sygnalizacja, która prowadzi do aktywacji RET/PTC, jest w dużej mierze nieznana. Na podstawie obserwacji wysokiego poziomu ekspresji PLD w ludzkich tkankach brodawkowatego raka tarczycy, zbadaliśmy, czy PLD odgrywa rolę w regulacji RET/PTC. w regulacji aktywacji STAT3 indukowanej przez RET/PTC. METODY: Próbki tkanki nowotworowej uzyskano od pacjentów z brodawkowatym rakiem tarczycy pacjentów (n = 6). Poziom ekspresji PLD został zbadany przy użyciu immunohistochemii i western blotting. Bezpośrednią interakcję między RET/PTC i PLD analizowano za pomocą testu koimmunoprecypitacji. Aktywność PLD oceniano poprzez pomiar tworzenia się [3H]fosfatydylobutanolu, produktu fosfatydylacji za pośrednictwem PLD, w obecności n-butanolu. Aktywność Aktywność transkrypcyjną STAT3 oceniano za pomocą testu reporterowego lucyferazy m67. WYNIKI: W ludzkim raku brodawkowatym tarczycy poziomy ekspresji białka PLD2 były wyższe niż w odpowiadających im prawidłowych tkankach. PLD i RET/PTC można było koimmunoprecypitować z komórek, w których każde białko było nadekspresji. Ponadto, aktywacja PLD przez pervanadate wywołała fosforylację reszty tyrozynowej 705 na STAT-3, a jej fosforylacja była dramatycznie wyższa w komórkach TPC-1 (z raka brodawkowatego), które mają endogenny RET/PTC1 niż w komórkach ARO (z raka anaplastycznego) bez zmiany całkowitej ekspresji STAT-3. Ponadto, aktywacja transkrypcyjna STAT-3, w której pośredniczy RET/PTC transkrypcyjna aktywacja STAT-3 była synergistycznie zwiększona przez nadekspresję PLD, podczas gdy aktywność PLD jako enzymu hydrolizującego lipidy nie była zaburzona przez RET/PTC. WNIOSEK: Odkrycia te doprowadziły nas do zasugerowania, że PLD synergistycznie działa w celu aktywacji sygnalizacji STAT3 poprzez bezpośrednie oddziaływanie z onkogenną kinazą tarczycy RET/PTC. --- Transduktor sygnału i aktywator transkrypcji 3 (Stat3) jest jednym z rodziny białek cytoplazmatycznych. białek cytoplazmatycznych, które uczestniczą w normalnej odpowiedzi komórkowej na cytokiny i czynniki wzrostu jako czynniki transkrypcyjne. Stat3 moduluje różne funkcje fizjologiczne, w tym przeżycie komórek, regulację cyklu komórkowego i angiogenezę poprzez regulację ekspresji genów, a jego konstytutywna aktywacja aktywacja jest związana z wieloma ludzkimi nowotworami nabłonkowymi. Ostatnie badania na myszach transgenicznych z utratą i wzmocnieniem funkcji Stat3 wykazały, że wykazały, że Stat3 odgrywa kluczową rolę w kancerogenezie skóry. Wieloetapowe testy Testy biologiczne karcynogenezy przeprowadzone na tych transgenicznych myszach wyraźnie wykazać, że Stat3 jest wymagany zarówno do inicjacji, jak i promocji nowotworu poprzez regulację genów zaangażowanych w przeżycie i proliferację, odpowiednio. Stat3 odgrywa również rolę w złośliwej progresji nowotworów skóry poprzez regulując geny zaangażowane w angiogenezę i inwazję. Dalsze badania ujawniły, że Stat3 odgrywa kluczową rolę w proliferacji komórek naskórka i przeżyciu po ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe B (UVB). Ponadto, Stat3 jest konstytutywnie aktywny w indukowanych UVB nowotworach skóry zarówno u myszy, jak i ludzi. Łącznie badania te sugerują, że Stat3 może być potencjalnym celem zarówno w zapobieganiu, jak i leczeniu ludzkich nowotworów nabłonkowych, w tym raka skóry. skóry. --- Zaangażowanie receptorów cytokin i czynników wzrostu prowadzi do szybkiej fosforylacji i aktywacji fosforylacji i aktywacji utajonych, cytozolowych transduktorów sygnału i aktywatorów transkrypcji (STAT). aktywatorów transkrypcji (STAT), które następnie ulegają translokacji do jądra, gdzie jądra, gdzie regulują zdarzenia transkrypcyjne z określonych sekwencji promotora sekwencji promotora. Ekspresja STAT3 jest w szczególności związana z transformacją Abl, Src i transformacją HTLV-1 normalnych komórek. Limfocyty B-1 są samoodnawiającymi się, CD5+ komórkami B które wykazują skłonność do złośliwej transformacji i są normalnym normalnym odpowiednikiem ludzkich przewlekłych białaczek limfocytowych. Ponadto, komórki B-1 charakteryzują się charakteryzują się nieprawidłową sygnalizacją wewnątrzkomórkową, w tym nadreaktywnością na agonistów PKC. Tutaj wykazujemy, że limfocyty B-1 konstytutywnie wyrażają aktywowany jądrowo STAT3, który nie jest wyrażany przez niezmanipulowane konwencjonalne limfocyty (B-2). W przeciwieństwie do tego, aktywacja STAT3 jest indukowana w komórkach B-2 po zaangażowaniu receptora antygenu w opóźniony sposób (po 3 godzinach). Indukcja STAT3 jest hamowana zarówno przez inhibitor kinazy serynowo-treoninowej inhibitor kinazy białkowej H-7 i lek immunosupresyjny rapamycyna i wymaga syntezy białek de novo, demonstrując nowe sprzężenie między sIg i białkami STAT, które różni się od klasycznego paradygmatu indukcji STAT przez receptory cytokinowe. receptory cytokin. Niezdolność przedłużonej stymulacji konwencjonalnych komórek B-2 z anty-Ig, leczenie wystarczające do indukcji ekspresji CD5, aby spowodować w trwałej aktywacji STAT3 sugeruje, że STAT3 jest specyficznym markerem jądrowym dla komórek B-1. Zatem STAT3 może odgrywać rolę w sygnalizacji specyficznej dla antygenu komórek B odpowiedzi, a jego konstytutywna aktywacja jest związana z normalną populacją komórek populacja wykazująca wewnętrzne zachowanie proliferacyjne.
Czy transduktor sygnału i aktywator transkrypcji-3 (STAT3) ma kluczowe znaczenie dla progresji angiogenezy nowotworowej?
(STAT3) jest utajonym cytoplazmatycznym czynnikiem transkrypcyjnym, pierwotnie odkrytym jako przekaźnik sygnału z receptorów na powierzchni komórki do jądra. Jest on aktywowany przez fosforylację tyrozyny w pozycji 705, co prowadzi do jego dimeryzacji, translokacji jądrowej, wiązania DNA i aktywacji transkrypcji genów. W normalnych warunkach fizjologicznych aktywacja STAT3 jest ściśle regulowana. Jednak przekonujące dowody sugerują, że STAT3 jest konstytutywnie aktywowany w wielu nowotworach i odgrywa kluczową rolę we wzroście guza i przerzutach. Reguluje proliferację komórkową, inwazję, migrację i angiogenezę, które mają kluczowe znaczenie dla przerzutów nowotworowych