Czynniki transkrypcyjne homeodomeny LIM są krytycznymi regulatorami wczesnego rozwoju rozwoju w wielu systemach, ale nie zostały jeszcze zbadane pod kątem roli w tworzeniu obwodów. Gen homeobox LIM Lhx2 ulega ekspresji w progenitorach korowych podczas rozwoju, a także w powierzchownych warstwach progenitorach korowych podczas rozwoju, a także w powierzchownych warstwach kory mózgowej w okresie dojrzałości. Jednak analiza funkcji Lhx2 na późniejszych etapach rozwoju kory była utrudniona przez poważne fenotypy związane z wczesną utratą funkcji. wczesną utratą funkcji. Zidentyfikowaliśmy konkretną linię Cre-rekombinazy, która działa w prymordium korowym po zakończeniu jego specyfikacji, umożliwiając analizę funkcji Lhx2 w laminacji neokortykalnej, regionalizacji i poprzez selektywną eliminację Lhx2 w telencefalonie grzbietowym. Zgłaszamy głębokie zaburzenie korowych cech neuroanatomicznych i molekularnych po utracie Lhx2. cechy po utracie Lhx2 w korze od 11.5 dnia embrionalnego. Unikalna cecha unikalna cecha obwodów korowych, beczki somatosensoryczne, jest niewykrywalna i a molekularne modelowanie obszarów kory wydaje się zaburzone. Zaskakujące, aferenty wzgórzowo-korowe unerwiają zmutowaną korę z pozornie normalną regionalną specyficznością. Nagrania elektrofizjologiczne ujawniają utratę odpowiedzi wywołanych stymulacją poszczególnych wąsów, ale odpowiedzi na jednoczesną stymulacja wielu wąsów była obecna, co sugeruje, że wzgórzowe aferenty wzgórzowe nie są w stanie zorganizować neuroobwodu dla tworzenia beczki z powodu z powodu specyficznego dla kory mózgowej wymogu Lhx2. Donosimy, że Lhx2 jest wymagany do ekspresji czynnika transkrypcyjnego sparowanego genu pudełkowego 6, cząsteczki prowadzenia aksonu Ephrin A5 i receptora NMDA receptor 1. Geny te mogą pośredniczyć w funkcji Lhx2 w tworzeniu wyspecjalizowanych obwodów nerwowych niezbędnych do funkcji neokortykalnej. --- CEL: Opracowanie w pełni zautomatyzowanego algorytmu (AP) do wykonywania wolumetrycznego pomiaru tarczy tarczy nerwu wzrokowego przy użyciu konwencjonalnych stereoskopowych zdjęć głowy nerwu wzrokowego (ONH) zdjęć i porównanie parametrów generowanych przez algorytm z ręczną fotogrametrią (MP), skaningowym oftalmoskopem laserowym (SLO) i pomiarami optycznej koherentnej tomografii (OCT). optyczną koherentną tomografią (OCT). METODY: Analizie poddano sto dwadzieścia dwa stereoskopowe zdjęcia tarczy nerwu wzrokowego (61 osób). badanych). Obszar tarczy, obszar obręczy, obszar kubka, stosunek kubka do obszaru tarczy, pionowy stosunek kubek/tarcza, objętość obręczy i objętość kubka zostały automatycznie obliczone przez algorytm. przez algorytm. Modele błędu pomiaru zmiennej ukrytej zostały wykorzystane do oceny odtwarzalności pomiarów dla czterech technik. WYNIKI: AP miał lepszą odtwarzalność dla powierzchni dysku i objętości panewki oraz gorszą odtwarzalność dla stosunku powierzchni miseczki do tarczy i pionowego stosunku miseczki do tarczy, gdy pomiary pomiary porównano z metodami MP, SLO i OCT. WNIOSEK: AP zapewnia użyteczną technikę obiektywnej ilościowej oceny struktur 3D ONH. oceny struktur 3D ONH. --- Zwoje podstawy mózgu mają kluczowe znaczenie dla wyboru działań i oceny ich wyników. wyników. Chociaż obwód selekcji jest dobrze poznany, sposób, w jaki te jądra jądra oceniają wynik działań jest nieznany. Tutaj pokazujemy u minoga, że oddzielny obwód oceny, który reguluje globus pallidus (GPh) rzutujący na habenula pallidus (GPh), istnieje w zwojach podstawy mózgu. Neurony GPh są glutaminergiczne i mogą napędzać aktywność bocznej habenuli, która z kolei z kolei zapewnia pośredni wpływ hamujący na neurony dopaminowe śródmózgowia. My pokazujemy, że neurony GPh otrzymują hamujący wkład z przedziału striosomalnego prążkowia. Wejście striosomalne może zmniejszyć napęd pobudzający do bocznej habenuli, a w konsekwencji zmniejszyć hamowanie układu dopaminergicznego. układ dopaminergiczny. Neurony dopaminergiczne z kolei zapewniają sprzężenie zwrotne, które hamuje GPh. Ponadto, neurony GPh otrzymują bezpośrednie projekcje z pallium (kory mózgowej). pallium (kory mózgowej u ssaków), które mogą zwiększać aktywność GPh, napędzając boczną habenulę, aby zwiększyć hamowanie układów neuromodulacyjnych. Obwód ten obwody różnią się zatem znacznie od "bezpośrednich" i "pośrednich" ścieżek, które regulują jądra wyjściowe bladości (np. globus pallidus) zaangażowane w kontrolę ruchu. kontrola ruchu. Nasze wyniki pokazują, że odrębny obwód oceny nagrody istnieje w zwojach podstawy, równolegle do bezpośrednich i pośrednich ścieżki, które wybierają działania. Nasze wyniki sugerują, że obwody te są częścią podstawowego schematu, którego wszystkie kręgowce używają do wyboru działań i ocenić ich wynik. --- Danio pręgowany stał się potężnym organizmem modelowym do badania morfogenezy zarodków. morfogenezy zarodków. Ze względu na ich przejrzystość optyczną, są one wyjątkowo odpowiednie do badań obrazowania poklatkowego, zapewniając wgląd w dynamiczne procesy leżących u podstaw tworzenia tkanek i migracji komórek. Badania te zostały ogromnie ułatwione dzięki dostępności transgenicznych linii danio pręgowanego, znakujących różne struktury embrionalne, pojedyncze komórki, a nawet struktury subkomórkowe, takie jak jądro. struktury, takie jak jądro. Badania na danio pręgowanym wykazały, że migracja kilku różnych typów komórek w zarodku jest kontrolowana przez chemokiny, małe białka specyficzne dla kręgowców. Tutaj przedstawiamy metody analizować wzór ekspresji danej chemokiny i jej receptora u transgenicznych danio pręgowanego transgenicznym danio pręgowanym przy użyciu fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ w połączeniu z przeciwciałem przeciwko zielonemu białku fluorescencyjnemu (GFP). Ponadto zilustrować, jak obrazować migrujące populacje komórek za pomocą mikroskopii poklatkowej w zarodkach podwójnie transgenicznych. Pokazujemy, jak badać liczbę komórek i kierunek migracji za pomocą zlokalizowanego jądrowo GFP. Połączenie tego transgenu transgenu z ukierunkowanym na błonę czerwonym białkiem fluorescencyjnym pozwala na jednoczesne określenie zmian w kształcie komórek, takich jak tworzenie się filopodialnych rozszerzeń. Opisujemy to na przykładzie mutacji w receptorze chemokinowym cxcr. cxcr4a wpływa na migrację komórek śródbłonka i tworzenie naczyń krwionośnych. tworzenie naczyń krwionośnych. Na koniec przedstawiamy metodę wykonywania angiografii fluorescencyjnej w celu monitorowania perfuzji naczyń krwionośnych u mutantów receptorów chemokinowych. --- WPROWADZENIE: Dokładna ocena receptora estrogenowego (ER), progesteronowego (PR) i Ki-67 jest niezbędna w diagnostyce histopatologicznej raka piersi. (PR) i Ki-67 jest niezbędna w diagnostyce histopatologicznej raka piersi. raka piersi. Dostępne na rynku systemy analizy obrazu są zwykle dostarczane w pakiecie z dedykowanym sprzętem analitycznym i, zgodnie z naszą wiedzą, nie są łatwe do zainstalowania, darmowego oprogramowania do oceny immunobarwionych slajdów. W tym badaniu, opisujemy bezpłatną, internetową aplikację do ilościowej analizy obrazów analizy immunohistochemicznej ER, PR i Ki-67 w wycinkach tkanek raka piersi. sekcjach. METODY: Aplikacja, nazwana ImmunoRatio, oblicza procentowy udział pozytywnie zabarwionego obszaru jądrowego (wskaźnik znakowania) przy użyciu algorytmu dekonwolucji kolorów algorytmu dekonwolucji kolorów do oddzielania składników barwienia (diaminobenzydyny i hematoksylina) i progowania adaptacyjnego do segmentacji obszaru jądrowego. ImmunoRatio skalibrowano przy użyciu liczby komórek zdefiniowanych wizualnie jako złoty standard (zestaw treningowy standard (zestaw treningowy, n = 50). Walidację przeprowadzono przy użyciu oddzielnego zestawu 50 ER, PR i Ki-67 (zestaw testowy, n = 50). Ponadto, wskaźniki znakowania Ki-67 Ki-67 zostały zbadane pod kątem ich wartości prognostycznej w retrospektywnej kohorcie 123 raków piersi. retrospektywnej kohorcie 123 pacjentek z rakiem piersi. WYNIKI: Wskaźniki znakowania za pomocą skalibrowanych analiz ImmunoRatio korelowały dobrze z tymi zdefiniowanymi wizualnie w zestawie testowym (współczynnik korelacji r = 0,98). Stosując medianę wskaźnika znakowania Ki-67 (20%) jako punkt odcięcia, współczynnik ryzyka 2,2 w analizie przeżycia (n = 123, P = 0,01). Wykazano, że ImmunoRatio dostosowuje się do różnych protokołów barwienia, konfiguracji mikroskopu, modeli kamer cyfrowych i ustawień akwizycji obrazu. Aplikacja może być używana bezpośrednio z przeglądarkami internetowymi działającymi na nowoczesnych systemach operacyjnych (np. Microsoft Windows, Linux i Mac OS). Nie jest wymagane pobieranie ani instalacja oprogramowania. instalacja oprogramowania. ImmunoRatio jest oprogramowaniem typu open source, a aplikacja internetowa jest publicznie dostępna na naszej stronie internetowej. publicznie dostępna na naszej stronie internetowej. WNIOSKI: Przewidujemy, że bezpłatne aplikacje internetowe, takie jak ImmunoRatio, będą sprawią, że ilościowa analiza obrazu ER, PR i Ki-67 będzie łatwa i i prostą w ocenie diagnostycznej próbek raka piersi. --- Podczas normalnego rozwoju mózgu aksony są mielinizowane przez dojrzałe oligodendrocyty (OLGs). W patologicznych warunkach demielinizacji w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) (CNS), aksonalna remielinizacja jest tylko częściowo skuteczna, ponieważ komórki prekursorowe oligodendrocytów (OPC) w dużej mierze pozostają w niezróżnicowanym stanie. co skutkuje brakiem możliwości wytworzenia mielinizujących OLG. Tkanka Transglutaminaza tkankowa (TG2) jest wielofunkcyjnym enzymem, który między innymi funkcji, jest zaangażowany w różnicowanie komórek. Dlatego postawiliśmy hipotezę, że TG2 przyczynia się do różnicowania OPC w OLG, a tym samym stymuluje remielinizację. Badania in vivo, wykorzystujące model cuprizonu do de- i remielinizacji u myszy TG2(-/-) i myszy typu dzikiego wykazały, że podczas remielinizacji ekspresji mRNA białka proteolipidowego, jako markera remielinizacji, w ciele modzelowatym ciałka modzelowatego u myszy TG2(-/-), co skutkuje mniejszym tworzeniem mieliny a ponadto upośledzone odzyskiwanie zachowań motorycznych. Późniejsze badania in vitro wykazały, że szczurze OPC wyrażają białko TG2 i aktywność, która zmniejsza się, gdy komórki komórki dojrzewają do OLG. Ponadto, gdy aktywność TG2 jest farmakologicznie hamowana, różnicowanie OPC w OLG tworzące mielinę jest dramatycznie zmniejszone. OLG jest dramatycznie zmniejszone. Wnioskujemy, że TG2 odgrywa znaczącą rolę w remielinizacji OUN, prawdopodobnie poprzez stymulowanie różnicowania OPC do OLG tworzących mielinę. Dlatego manipulowanie aktywnością TG2 może stanowić interesujący nowy cel dla remielinizacji w chorobach demielinizacyjnych.
Czy istnieje oprogramowanie do automatycznej analizy obrazów immunohistochemicznych?
W niektórych badaniach nad rakiem piersi wykazano, że kwantyfikacja immunohistochemicznie wyróżnionych mikronaczyń "gorących punktów" jest skutecznym narzędziem prognostycznym. Jednak zastosowane przeciwciało, liczba i rozmiar ocenianych "gorących punktów" oraz stratyfikacja pacjentów na grupy o wysokim i niskim poziomie unaczynienia różnią się w zależności od badania. Ponadto niewiele wiadomo na temat związku między gęstością mikronaczyń a innymi parametrami naczyniowymi. Te niejasności i pracochłonny charakter techniki sprawiają, że nie nadaje się ona do praktyki diagnostycznej. W niniejszym badaniu wykorzystano zarówno ręczne, jak i skomputeryzowane techniki analizy obrazu w celu zbadania związku między gęstością mikronaczyń a parametrami naczyniowymi w polach mikroskopowych o różnej wielkości w pilotażowej serii 30 inwazyjnych raków piersi. Zautomatyzowana analiza pikseli barwienia immunohistochemicznego, zliczanie punktów Chalkleya i subiektywna ocena naczyń przez obserwatora zostały również ocenione jako szybsze metody pomiaru unaczynienia guza