W latach 1985-2005 w Kanadzie wystąpiło łącznie 91 potwierdzonych laboratoryjnie ognisk zatrucia jadem kiełbasianym w Kanadzie; ogniska te obejmowały 205 przypadków i 11 zgonów. Spośród ognisk 75 (86,2%) zostało wywołanych przez Clostridium botulinum typu E, a następnie typy A (7, 8,1%) i B (5, 5,7%). Około 85% ognisk ognisk wystąpiło w społecznościach rdzennych mieszkańców Alaski, w szczególności Eskimosów z Nunavik w północnym Quebecu. Nunavik w północnym Quebecu i populacji Pierwszych Narodów na wybrzeżu Pacyfiku w Kolumbii Brytyjskiej. Kolumbii Brytyjskiej. Populacje te były głównie narażone na toksynę botulinową typu E toksyną botulinową poprzez spożycie tradycyjnie przygotowanych produktów z ssaków morskich i ryb. i produktów rybnych. Dwa ogniska zatrucia jadem kiełbasianym przypisano komercyjnym gotowym do spożycia produktom mięsnym, a 3 żywności serwowanej w restauracjach; kilka przypadków kilka przypadków przypisano nierodzimej żywności przygotowywanej w domu. Trzy kobiety w ciąży dotknięte chorobą urodziły zdrowe niemowlęta. Poprawa identyfikacji przypadków zatrucia jadem kiełbasianym i i wczesnego leczenia doprowadziły do zmniejszenia wskaźnika śmiertelności w Kanadzie. Kanadzie.
Czy zatrucie jadem kiełbasianym u kobiety w ciąży może zaszkodzić jej płodowi?
Nie oczekuje się, aby toksyna botulinowa, która powoduje zatrucie jadem kiełbasianym, była obecna w krążeniu ogólnoustrojowym po prawidłowym wstrzyknięciu domięśniowym lub śródskórnym. Co więcej, toksyna botulinowa ma wysoką masę cząsteczkową i nie wydaje się, aby przenikała przez łożysko. Na podstawie przypadków opisanych w literaturze zatrucie jadem kiełbasianym w czasie ciąży nie wydaje się zwiększać ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u płodu.