Uważa się, że leki przeciwarytmiczne klasy III wydłużają efektywny okres refrakcji (ERP) mięśnia sercowego efektywny okres refrakcji (ERP) bez znaczącego wpływu na prędkość przewodzenia. prędkość przewodzenia. Jednak ostatnie badania wyjaśniły pozytywne lub negatywne działanie dromotropowe tych leków. lub negatywne efekty dromotropowe tych środków. Amiodaron, reprezentatywny środek klasy III, wywiera ujemny dromotropizm poprzez tłumienie szybkiego prądu sodowego sodowego odpowiedzialnego za przewodzenie w ostrym podaniu (efekty klasy I). Przewlekły amiodaron powoduje wydłużenie ERP (efekty klasy III), co jest czasami związane z ujemnym dromotropizmem opartym na zmianie biernych lub aktywnych właściwości błony. Sotalol nie wykazuje ani znaczącego dodatni ani ujemny dromotropizm w warunkach normoksycznych, podczas gdy ten środek środek wywiera dodatni dromotropizm, w którym pośredniczy zależne od cAMP w warunkach niedotlenienia. Podejrzewa się, że niektóre czyste środki klasy III, takie jak nifekalant, wywołują "pozorny dodatni dromotropizm w przedwczesnej propagacji impulsu. Jest to wyjaśnione przez przesunięciem w prawo i w górę krzywej siła-przerwa, która teoretycznie teoretycznie przekształca stopniowaną przedwczesną odpowiedź w odpowiedź typu "wszystko albo nic". Chociaż kliniczne znaczenie tych zjawisk pozostaje do zbadania, taki zmienny dromotropizm zmienny dromotropizm poszczególnych środków klasy III może przyczynić się do lepszego zrozumienia i rozwoju leków antyarytmicznych. --- Amiodaron, lek przeciwarytmiczny klasy III, jest jednym z najskuteczniejszych leków stosowanych w leczeniu tachyarytmii komorowych i napadowych tachyarytmii nadkomorowych. i napadowych tachyarytmii nadkomorowych. Działania niepożądane amiodaronu obejmują toksyczność płucną, hepatotoksyczność, nasilenie arytmii i choroby tarczycy są dobrze poznane. dobrze poznane. 66-letnia kobieta z ostrym zapaleniem trzustki została przyjęta do naszego szpitala ze skargą na ból nadbrzusza promieniujący do obu boków przez dwa miesiące. od dwóch miesięcy. Jej objawy i podwyższony poziom enzymów trzustkowych nie reagowały na konwencjonalne leczenie zapalenia trzustki przez 18 dni. Żadne znane czynniki przyczynowe zapalenia trzustki, takich jak kamica dróg żółciowych, hipertriglicerydemia i spożycie alkoholu. i spożywanie alkoholu. W związku z podejrzeniem ostrego zapalenia trzustki wywołanego amiodaronem amiodaronem, amiodaron zastąpiono propafenonem. Jej objawy wkrótce wkrótce ustąpiły, a poziom lipazy w surowicy obniżył się. Trzy miesiące po wypisie ze szpitala, ból brzucha nie powrócił. Amiodaron został zatwierdzony do leczenia nawracającego migotania komór lub utrzymującej się tachyarytmii komorowej, które opornych na inne leki od 1986 roku. Zapalenie trzustki jest bardzo rzadkim bardzo rzadkim działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem amiodaronu. W literaturze opisano tylko cztery przypadki zapalenia trzustki wywołanego amiodaronem. Opisujemy przypadek pacjenta, u którego rozwinęło się ostre zapalenie trzustki podczas leczenia amiodaronem. --- Amiodaron jest stosowany jako lek przeciwarytmiczny od lat 70. ubiegłego wieku i odgrywa ważną rolę w leczeniu tachyarytmii komorowych. ugruntowaną rolę w leczeniu tachyarytmii komorowych. Chociaż uważany za lek przeciwarytmiczny klasy III, amiodaron ma również działanie klasy I, II i IV, co nadaje mu unikalny profil farmakologiczny i antyarytmiczny. unikalny profil farmakologiczny i przeciwarytmiczny. Amiodaron jest strukturalnym analogiem hormonu tarczycy i niektóre z jego właściwości właściwości antyarytmiczne i toksyczność można przypisać interakcjom z jądrowymi receptorami hormonów tarczycy. jądrowymi receptorami hormonów tarczycy. Rozpuszczalność amiodaronu w lipidach zapewnia mu wyjątkowo długi okres półtrwania. wyjątkowo długi okres półtrwania. Działanie amiodaronu podawanego doustnie trwa kilka dni. tachyarytmii komorowych, ale dożylny amiodaron ma natychmiastowy efekt i może być stosowany w zagrażających życiu arytmiach komorowych. Dożylny amiodaron podawany po pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia z powodu migotania komór migotania komór poprawia przeżywalność do momentu przyjęcia do szpitala. Wiele osób, które przeżyły zawału mięśnia sercowego (MI) umiera w ciągu następnego roku, prawdopodobnie z powodu arytmii komorowej. arytmii komorowej. Amiodaron zmniejsza częstość nagłych zgonów po zawale mięśnia sercowego. korzyści obserwuje się głównie u pacjentów z zachowaną czynnością serca. Nagła śmierć sercowa, spowodowana głównie arytmią komorową, występuje również często u pacjentów z niewydolnością serca. często u pacjentów z niewydolnością serca. Badanie Grupo de Estudio de la Sobrevida en lsuficiencia Cardiaca en Argentina (GESICA) i Estudio Piloto Argentino de Muerte Subita y Amiodarona (EPAMSA) wykazały korzyści w zakresie przeżycia amiodaronu w niewydolności serca, podczas gdy badanie Congestive Heart Failure-Survival Trial of Anti-arrhythmic Therapy of Anti-arrhythmic Therapy (CHF-STAT) nie. Późniejsza metaanaliza wykazała korzystny wpływ amiodaronu na przeżycie w niewydolności serca. Wszczepione Implantowane kardiowertery-defibrylatory (ICD) również zapewniają korzyści w zakresie przeżycia pacjentom ryzyko nagłej śmierci. U pacjentów z migotaniem komór w wywiadzie lub migotania komór lub hemodynamicznie szkodliwego częstoskurczu komorowego, wykazano, że ICD są lepsze od leków antyarytmicznych, głównie amiodaronu. Przeprowadzono dalszą analizę aby ustalić, którzy pacjenci najprawdopodobniej odniosą korzyści ze stosowania ICD, ponieważ są one droższe niż leczenie amiodaronem. Pacjenci z z poważnie obniżoną frakcją wyrzutową powinni być w pierwszej kolejności brani pod uwagę w przypadku ICD. Nowym wskazaniem do stosowania amiodaronu jest migotanie lub trzepotanie przedsionków. Amiodaron jest skuteczny w przewlekłym migotaniu przedsionków i migotaniu przedsionków o niedawnym początku. doustnie lub dożylnie w migotaniu przedsionków po operacji serca. W migotaniu przedsionków W migotaniu przedsionków amiodaron jest skuteczniejszy lub równie skuteczny jak flekainid, flecainidem, chinidyną, racemicznym sotalolem, propafenonem i diltiazemem i dlatego powinien być rozważany jako lek pierwszego rzutu. w terapii pierwszego rzutu. Amiodaron jest również bezpieczny i skuteczny w tachyarytmii u niemowląt i jest bezpieczny po operacjach kardiochirurgicznych. operacji serca.
Czy amiodaron jest lekiem przeciwarytmicznym klasy I?
Chociaż amiodaron uważany jest za lek przeciwarytmiczny klasy III, wykazuje on również działanie klasy I, II i IV, co nadaje mu unikalny profil farmakologiczny i przeciwarytmiczny.