TŁO: Zespół Chediaka-Higashiego (CHS) jest dziedziczną chorobą niedoboru odporności charakteryzującą się charakteryzującym się gigantycznymi lizosomami i upośledzoną degranulacją leukocytów. CHS jest wynikiem mutacji w genie regulatora transportu lizosomalnego (LYST), który koduje 425-kD białko cytoplazmatyczne o nieznanej funkcji. Celem tego badania było zidentyfikowanie białek, które wchodzą w interakcje z LYST jako pierwszy krok w zrozumienie, w jaki sposób LYST moduluje egzocytozę lizosomalną. MATERIAŁY I METODY: Czternaście fragmentów cDNA, obejmujących całą domenę kodującą domenę LYST, wykorzystano jako przynęty do przesiewania pięciu ludzkich bibliotek cDNA metodą drożdżową metodą dwuhybrydową, zmodyfikowaną w celu umożliwienia badań przesiewowych w domenie aktywacyjnej i domeny wiążącej, trzy selektywne markery i bardziej rygorystyczne procedury potwierdzenia procedury. Pięć interakcji zostało potwierdzonych przez test wiązania in vitro in vitro. WYNIKI: Dwadzieścia jeden białek, które oddziałują z LYST, zidentyfikowano w drożdżach dwuhybrydowych. Cztery interakcje, potwierdzone bezpośrednio, dotyczyły białek ważne w transporcie pęcherzykowym i transdukcji sygnału (kompleks SNARE białko HRS, 14-3-3 i kinaza kazeinowa II). WNIOSKI: Na podstawie interakcji białkowych LYST wydaje się funkcjonować jako białko adapterowe, które może zestawiać białka pośredniczące w wewnątrzkomórkowych reakcjach fuzji błonowej. reakcje fuzji wewnątrzkomórkowej. Patologiczne objawy obserwowane u pacjentów z CHS i u myszy z homologiczną mutacją beżową sugerują, że że zrozumienie roli LYST może być istotne w leczeniu nie tylko CHS ale także chorób takich jak astma, pokrzywka i toczeń, a także do molekularnej molekularnego badania predyspozycji do nowotworów związanych z CHS. --- Wprowadzenie. Zespół Chediaka-Higashiego (CHS) jest rzadkim, autosomalnym recesywnym charakteryzuje się bielactwem okularowo-skórnym, niedoborem odporności, koagulopatią i postępującą dysfunkcją neurologiczną o późnym początku. Ma również "fazę przyspieszoną" charakteryzującą się limfohistiocytozą hemofagocytarną (HLH). (HLH). Choroba jest spowodowana mutacjami w genie CHS1/LYST zlokalizowanym na chromosomie 1. zlokalizowanym na chromosomie 1, który wpływa na morfologię i funkcję lizosomów. Przedstawiamy przypadek afroamerykańskiego dziecka z CHS w Case. Ta 16-miesięczna 16-miesięczna afroamerykańska dziewczynka z gorączką i letargiem. Probantka miała bladą bladą skórę w porównaniu z rodzicami, jasnobrązowe oczy, srebrzyste włosy i masywną hepatosplomegalię. hepatosplenomegalię. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono pancytopenię, wysoki poziom ferrytyny w surowicy i podwyższony poziom LDH. Aspirat szpiku kostnego ujawnił duże w granulocytach i erytrofagocytozę zgodną z HLH. Ocena genetyczna genetyczna ujawniła dwie nowe mutacje nonsensowne w genie CHS1: c.3622C > T (p.Q1208X) i c.11002G > T (p.E3668X). Wnioski. Nasz pacjent jest jednym z przypadków CHS odnotowanych w populacji Afroamerykanów. Zidentyfikowaliśmy 2 nonsensowne mutacje w genie CHS1, pierwszą opublikowaną analizę mutacji u afroamerykańskiego dziecka z Cheddonem. afroamerykańskiego dziecka z zespołem Chediaka-Higashiego. Te dwie mutacje przewidują ciężki fenotyp, a zatem identyfikacja tych mutacji ma ważne znaczenie kliniczne w CHS. --- Wykazano, że antygen 4 związany z cytotoksycznymi limfocytami T (CTLA-4, znany również jako CD152) wykazano, że odgrywa główną rolę w regulacji aktywacji komórek T. Jego ekspresja błonowa jest silnie regulowana przez endocytozę i przemieszczanie się przez szlak lizosomów wydzielniczych. Zespół Chediaka-Higashiego (CHS) jest dziedzicznym zaburzeniem jest dziedzicznym zaburzeniem spowodowanym mutacjami w genie regulatora transportu lizosomalnego, LYST. Skutkuje to wadliwym ukierunkowaniem błonowym białek obecnych w lizosomach wydzielniczych. lizosomach wydzielniczych i jest związana z różnymi cechami, w tym z zespołem limfoproliferacyjnym z hemofagocytozą. Mysi odpowiednik CHS, beżowe myszy, mają podobne cechy, ale nie rozwija się u nich zespół limfoproliferacyjny. zespół limfoproliferacyjny. Pokazujemy tutaj, że CTLA-4 jest obecny w powiększonych, nieprawidłowych pęcherzykach w limfocytach T CHS i nie ulega prawidłowej ekspresji na powierzchni komórek po aktywacji limfocytów T. po aktywacji komórek T, podczas gdy jego ekspresja powierzchniowa nie jest zaburzona. Proponuje się zatem, że wadliwa ekspresja powierzchniowa CTLA-4 przez komórki T CHS T jest zaangażowana w powstawanie choroby limfoproliferacyjnej. Ta obserwacja może zapewnić wgląd w rolę CTLA-4 u ludzi. --- Neuropatię obwodową (PN) opisywano w idiopatycznych i dziedzicznych postaciach parkinsonizmu. parkinsonizmu, ale mechanizmy patogenetyczne są niejasne i prawdopodobnie niejednorodne. Wywołany lewodopą niedobór witaminy B12 został omówiony jako czynnik jako czynnik przyczynowy PN w idiopatycznej chorobie Parkinsona, ale zajęcie obwodowego układu nerwowego może być również konsekwencją choroby Parkinsona. obwodowego układu nerwowego może być również konsekwencją podstawowego procesu neurodegeneracyjnego. procesu neurodegeneracyjnego. Występowanie PN z parkinsonizmem zostało z cytopatiami mitochondrialnymi, częściej związanymi z defektami genów jądrowych i głównie defektem genu jądrowego, głównie genu polimerazy gamma (POLG1). Parkina (PARK2) są odpowiedzialne za parkinsonizm młodzieńczy i możliwe jest zajęcie obwodowego układu nerwowego. i możliwe zajęcie obwodowego układu nerwowego. Rzadko, związek parkinsonizmu parkinsonizmu z PN można napotkać w innych chorobach neurodegeneracyjnych takich jak zespół drżenia i ataksji związany z kruchym chromosomem X związany z premutacją Ekspansja powtórzeń CGG w genie kruchości X upośledzenia umysłowego (FMR1), choroba Machado-Josepha związana z nieprawidłową ekspansją powtórzeń CAG w genie ataksyny-3 (ATXN3), zespół Kufor-Rakeb spowodowany mutacjami w genie ATP13A2 lub w dziedzicznych zaburzeniach układowych, takich jak dziedzicznych zaburzeniach ogólnoustrojowych, takich jak choroba Gauchera spowodowana mutacjami w genie β-glukocerebrozydazy (GBA) i zespół Chediaka-Higashiego spowodowany mutacjami genu LYST. mutacje. W tym artykule omówiono stany, w których PN może współistnieć z parkinsonizmem. parkinsonizmem. --- Fenotyp mutanta beżowego u myszy i ludzki zespół Chediak-Higashi są spowodowane mutacjami w mysim genie Lyst (regulator lizosomalnego transportu) i ludzkim genie CHS. W niniejszym raporcie przeanalizowaliśmy nowy mysi zmutowany allel Lyst, nazwany Lyst(bg-grey), który został znaleziony w ENU i nazwany szarym ze względu na szary kolor sierści dotkniętych nim myszy. Fenotyp spowodowany mutacją Lyst(bg-grey) był dziedziczony w sposób recesywny. sposób. Melanosomy melanocytów związane z mieszkami włosowymi i warstwą naczyniówki oka warstwa naczyniówki oka, a także melanosomy w nabłonku barwnikowym cewy nerwowej nabłonka barwnikowego siatkówki, były większe i miały nieregularny kształt w homozygotycznych mutantach w porównaniu z kontrolnymi osobnikami typu dzikiego. Pęcherzyki wydzielnicze w komórkach tucznych skóry mutantów były również powiększone. Krzyżówki testowe z beżowymi homozygotycznymi zmutowanymi myszami (Lyst(bg)) wykazały, że podwójne heterozygoty (Lyst(bg)/Lyst(bg-grey)) były fenotypowo nie do odróżnienia od obu homozygotycznego rodzica, wykazując, że mutacja ENU była allelem genu mysiego genu Lyst. Analizy RT-PCR ujawniły pominięcie eksonu 25 w Lyst(bg-grey), co zgodnie z przewidywaniami powoduje mutację missense D2399E i utratę kolejnych 77 aminokwasów kodowanych przez ekson 25, ale pozostawiając C-końcowy koniec białka pozostaje nienaruszony. Analiza genomowego locus Lyst wokół eksonu eksonu 25 wykazała, że donor splicingu na końcu eksonu 25 wykazywał mutację punktu przejścia T do C mutację punktową. Analiza Western blot sugeruje, że mutacja Lyst(bg-grey) powoduje niestabilność białka LYST. Ponieważ fenotyp mutantów Lyst(bg) i Lyst(bg-grey) jest nierozróżnialny, przynajmniej w odniesieniu do do melanosomów i granulek wydzielniczych w komórkach tucznych, mutacja Lyst(bg-grey) definiuje region krytyczny dla stabilności mysiego białka LYST. --- Hemofagocytarna limfohistiocytoza (HLH) jest potencjalnie śmiertelnym zaburzeniem immunologicznym. charakteryzującym się niekontrolowaną aktywacją limfocytów i makrofagów. Wynikająca z tego hipercytokinemia i naciekanie narządów przez komórki prowadzą do klinicznych i laboratoryjnych cech HLH. Infekcje wirusowe i inne czynniki wyzwalające mogą indukować zarówno dziedziczne, jak i nabyte formy HLH. Mutacje powodujące chorobę w genach kodujących geny kodujące perforynę (PRF1, FHL2), munc13-4 (UNC13D, FHL3), syntaksynę 11 (STX11, FHL4) i munc18-2 (UNC18-2/STXBP2, FHL5) zostały wcześniej zidentyfikowane w rodzinnej hemofagocytozie. zidentyfikowane w rodzinnej limfohistiocytozie hemofagocytarnej (FHL), podczas gdy mutacja w RAB27A i LYST odpowiadają odpowiednio za zespół Griscellego typu 2 i zespół Chediaka-Higashiego. i zespół Chediaka-Higashiego. Wszystkie te geny kodują białka, które są zaangażowane w aktywność cytotoksyczną limfocytów. Niezdolność aktywowanych komórek cytotoksycznych do oczyszczenia celów prezentujących antygen skutkuje trwałą stymulacją immunologiczną. stymulację immunologiczną, prawdopodobnie odpowiadającą za nieustającą poliklonalną aktywację limfocytów T CD8 i reakcję hiperimmunologiczną, która charakteryzuje FHL. Leczenie HLH polega na eliminacji czynnika wyzwalającego i leczeniu immunosupresyjnym w celu w celu wywołania remisji niekontrolowanego stanu zapalnego. Allogeniczny przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych może być wskazane w dziedzicznych postaciach HLH. --- Wstęp: Zespół Chediaka-Higashiego (CHS) jest rzadkim, autosomalnym, recesywnym zaburzeniem lizosomalnym. zaburzenie lizosomalne z nieprawidłowościami hematologicznymi i immunologicznymi; jednak, Przeszczepienie komórek macierzystych od dopasowanego lub spokrewnionego dawcy może być wyleczalne. Wiele mutacji genu CHS1/LYST. Przedstawiamy nową nonsensowną mutację genu CHS1/LYST u 3 pacjentów z Omanu. METODY I WYNIKI: U trzech pacjentów z 2 różnych rodzin stwierdzono klinicznymi i laboratoryjnymi cechami CHS oraz historią śmierci poprzedniego rodzeństwa z powodu ciężkiej choroby. rodzeństwa z powodu ciężkiej choroby, co sugeruje przyspieszoną fazę CHS. Olbrzymie granulki były obecne w liniach komórek mieloidalnych. Przed przeszczepem komórek macierzystych komórek macierzystych, pierwszy pacjent przeszedł sekwencjonowanie genów wszystkich eksonów regulator regulatora transportu lizosomów (CHS1/LYST) i ujawnił mutację nonsensowną w eksonie 5 (c.925C>T, p.R309X). Następnie, po prezentacji, bezpośrednie sekwencjonowanie genów drugiego i trzeciego pacjenta bezpośrednie sekwencjonowanie genu w eksonie 5 ujawniło tę samą mutację. WNIOSKI: Opisujemy nonsensowną mutację w eksonie 5 (c.925C>T, p.R309X). To potwierdza heterogenność alleliczną CHS i jest zgodna z większością zgłoszonych typami mutacji, które prowadzą do skrócenia białka. Identyfikacja typu mutacji ułatwi terminową diagnozę, zarządzanie i poradnictwo rodzinne dla z dziećmi dotkniętymi chorobą w Omanie. --- Zaburzenia transportu wewnątrzkomórkowego odgrywają główną rolę w kilku zaburzeniach neurodegeneracyjnych, w tym w chorobie Alzheimera i Parkinsona. Zespół Zespół Chediaka-Higashiego (CHS), zagrażająca życiu choroba autosomalna recesywna z częstymi mutacjami w genie LYST, oraz jej model zwierzęcy, beżowa mysz, charakteryzują się defektami lizosomalnymi z akumulacją gigantycznych lizosomów. lizosomów. Klinicznie objawiają się one hipopigmentacją, nieprawidłowym krwawieniem i zwiększona podatność na infekcje z różnym stopniem zajęcia układu nerwowego. układu nerwowego. W trakcie recesywnej mutagenezy N-etylo-N-nitrozomocznika (ENU) mutagenezy zidentyfikowaliśmy pierwszą mutację missense u myszy w szlaku lizosomalnym genie regulatora transportu lizosomalnego (Lyst(Ing3618)) zlokalizowanym w wysoce konserwatywnej pozycji w białku WD40. konserwowanej pozycji w domenie białka WD40. Prawie wszystkie opisane ludzkie allele Lyst prowadzą do skrócenia białka i śmiertelnego CHS w dzieciństwie. Tylko cztery różne mutacje missense zostały zgłoszone u pacjentów z młodzieńczymi lub dorosłymi postaciami CHS obejmujących układ nerwowy. Co ciekawe, model Lyst(Ing3618) z dominującym fenotypem neurodegeneracyjnym z postępującą z postępującą degeneracją i utratą komórek Purkinjego i nie wykazuje poważnego upośledzenia układu układu odpornościowego. Dlatego allel Lyst(Ing3618) może reprezentować nowy model dla dorosłego CHS z zaburzeniami neurologicznymi. Może również stanowić ważne narzędzie narzędzie do wyjaśnienia roli neuronalnego transportu lizosomalnego w patofizjologii neurodegeneracji. patofizjologii neurodegeneracji. --- TŁO: Mutacje w LYST, genie kodującym przypuszczalne lizosomalne białko transportowe, powodują zespół Chédiaka-Hashiego (CHS). białko, powodują zespół Chédiaka-Higashiego (CHS), autosomalne zaburzenie recesywne zwykle charakteryzujące się zespołem hemofagocytarnym o początku w wieku niemowlęcym i niedoborem odporności i bielactwem oczno-skórnym. Niewielka liczba doniesień o rzadkich, atenuowanych form CHS, w których osoby dotknięte chorobą wykazują postępującą chorobę neurodegeneracyjną rozpoczynającą się we wczesnej dorosłości z poznawczym, parkinsonizmem, cechami zwyrodnienia rdzeniowo-móżdżkowego i neuropatią obwodową. neuropatią obwodową, a także subtelnymi nieprawidłowościami pigmentacyjnymi i subkliniczne lub nieobecne zaburzenia immunologiczne. METODY: W spokrewnionym pakistańskim rodzie z fenotypami klinicznymi zgodne z osłabionym CHS, wykonaliśmy homozygotyczność opartą na macierzy SNP i sekwencjonowanie całego genu LYST. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy trzy osoby homozygotyczne dla nowej delecji sześciu par zasad w LYST. w ramce delecji w LYST (c.9827_9832ATACAA), przewidując utratę reszt asparaginy i treoniny z transkryptu LYST (p.Asn3276_Thr3277del), i segregując z fenotypem w tej rodzinie. WNIOSKI: Dokładniej scharakteryzowaliśmy cechy neurologiczne osłabionej postaci postaci CHS i omawiamy mechanizmy patofizjologiczne leżące u podstaw neurodegeneracyjne komponenty CHS. Osłabiony CHS jest fenotypowo heterogenny i powinien być brany pod uwagę, gdy u młodych dorosłych rozwija się neurodegeneracyjne i mają nieprawidłowości pigmentowe. Pokrótce omówiono nadzór i leczenie pacjentów z neurodegeneracją związaną z CHS. --- Zespół Chediaka-Higashiego (CHS) jest rzadką chorobą autosomalną recesywną charakteryzującą się różnym stopniem albinizmu oczno-skórnego, nawracającymi infekcjami nawracającymi infekcjami i łagodną skłonnością do krwawień, z późnymi zaburzeniami neurologicznymi. Większość pacjentów przechodzi również przyspieszoną fazę limfohistiocytozy i umiera w młodym wieku, chyba że w młodym wieku, chyba że otrzymają allogeniczny przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych (SCT). (SCT). Mutacje w genie CHS1 (LYST) powodują CHS. Tutaj opisujemy adoptowane niemowlę, które jest heterozygotą złożoną dla dwóch nowych mutacji genu CHS1, z których obie mają skutkować skróconymi białkami. Te dwie mutacje są mutacją nonsensowną (c.1540 C>T, CGA>TGA, R514X) w eksonie 5 i delecją jednej pary zasad (del c.98). delecja jednej pary zasad (del c.9893T, F3298fsX3304) w eksonie 43, kodującym część białka domeny BEACH białka CHS1. Oczekuje się, że te dwie nowo opisane mutacje spowodować ciężki fenotyp i rzeczywiście, pacjent nie miał absolutnie żadnej cytotoksyczności przez komórki NK lub limfocyty cytotoksyczne przed allogenicznym allogenicznym SCT. --- Jednym z kolorów norek jest aleucki (aa) - specyficzna szara pigmentacja futra - często używana w połączeniu z innymi loci koloru. pigmentacja futra - często używana w połączeniu z innymi loci kolorów, aby generowania popularnych kolorów, takich jak fioletowy (aammpp) i szafirowy (aapp). Allel Aleucki allel koloru jest przejawem zespołu Chédiak-Higashi (CHS) u norek, który został opisany u ludzi i kilku innych gatunków. Podobnie jak w przypadku form CHS u innych gatunków, donosimy, że CHS u norek jest powiązany z lizosomalnym regulatorem regulatorem transportu lizosomalnego (LYST). Ponadto zidentyfikowaliśmy delecję delecję zasady (c.9468delC) w eksonie 40 genu LYST, która powoduje przesunięcie ramki i praktycznie przedwcześnie kończy produkt LYST (p.Leu3156Phefs*37). My zbadaliśmy parametry krwi trzech norek typu dzikiego i trzech norek CHS. Nie zaobserwowano różnicy w liczbie płytek krwi między dwiema grupami, ale akumulacja płytek krwi między grupami wydaje się różna, gdy kolagen jest stosowany jako koagulant. Analiza mikroskopowa krwi obwodowej wskazuje na gigantyczne w neutrofilach norek aleuckich. Wyniki badań molekularnych LYST umożliwiają opracowanie testów genetycznych do analizy selekcji kolorów u norek amerykańskich. u norek amerykańskich. --- Podczas niedawnego klonowania mysiego genu Lyst opracowaliśmy zarówno mapę genetyczną o wysokiej rozdzielczości oraz kompletny kontig YAC i BAC regionu krytycznego Lyst na mysim chromosomie 13. Zgłosiliśmy również mapowanie ludzkiego ludzkiego homologa mysiego genu Lyst (LYST) na 1q43. Dane te są zgodne z LYST jest genem ludzkiego zespołu Chediaka-Higashiego i wzmacniają związek synteniczny między MMU13 i związek synteniczny między MMU13 i ludzkim 1q43. --- Dwa spontanicznie zmutowane beżowe szczury z fenotypami przypominającymi ludzki zespół Chediak- Higashi (CHS), zostały znalezione niezależnie w dwóch szczepach wsobnych. Obie beżowe zostały zidentyfikowane jako allele recesywne w locus Lyst na chromosomie 17 szczura. na chromosomie 17 szczura, a allele oznaczono jako Lyst(bg) i Lyst(bg-Kyo). Ponieważ jest to prawie niemożliwe jest fenotypowe rozróżnienie tych mutacji, opracowaliśmy metodę genotypowania specyficzną dla alleli dla genu Lyst. Zagnieżdżona amplifikacja PCR amplifikację poprzedzono analizą polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) analiza. Dzięki tej metodzie mogliśmy rozróżnić mutanty Lyst(bg), Lyst(bg-Kyo) i normalny allel Lyst, łatwo i dokładnie. --- Zespół Chediaka-Higashiego jest chorobą genetyczną spowodowaną mutacjami w genie kodującym białko o nazwie LYST u ludzi ("regulator transportu lizosomalnego") lub Beige u myszy. Główną cechą tej choroby jest nagromadzenie powiększonych granulek związanych z lizosomami w różnych komórkach. Genom Dictyostelium discoideum zawiera sześć genów kodujących białka, które są spokrewnione z z LYST/Beige pod względem sekwencji aminokwasów, a zaburzenie jednego z tych genów, lvsA (sfera o dużej objętości), skutkuje głębokimi defektami cytokinezy. Aby lepiej zrozumieć funkcję tej rodziny białek w transporcie błonowym, przeanalizowaliśmy mutanty przeanalizowaliśmy mutanty zaburzone w lvsA, lvsB, lvsC, lvsD, lvsE i lvsF. Spośród tylko mutanty lvsA i lvsB wykazywały interesujące fenotypy w naszych testach. Komórki lvsA-null wykazywały defekty w fagocytozie i zawierały nieprawidłowo nieprawidłowo wyglądające błony wakuoli. Utrata LvsB, białka Dictyostelium najbardziej podobnego do LYST/Beige, powodowała powstawanie powiększonych pęcherzyków, które według wielu kryteriów wydawały się być kwaśnymi lizosomami. Szybkość endocytozy, fagocytozy i egzocytozy w fazie płynnej były prawidłowe w komórkach lvsB-null. Również, szybkość przetwarzania i skuteczność ukierunkowania lizosomalnej alfa-mannozydazy były prawidłowe, chociaż mutanty lvsB nieefektywnie zatrzymywały alfa-mannozydazę, jak również dwie inne lizosomalne proteinazy cysteinowe. Wreszcie, wyniki eksperymentów pulsacyjno-pościgowych wskazały, że wzrost szybkości fuzji odpowiada za powiększone lizosomy w komórkach null lvsB, co sugeruje, że LvsB działa jako negatywny regulator fuzji. Nasze wyniki potwierdzają pogląd, że LvsB/LYST/Beige działają w podobny sposób, regulując biogenezę lizosomów. --- Zespół Chediaka-Higashiego (CHS) jest rzadkim autosomalnym zaburzeniem recesywnym, w którym występuje niedobór odporności w połączeniu z nieprawidłowościami pigmentacji. Większość pacjentów, którzy nie przeszli przeszczepu szpiku kostnego, umiera z powodu zespołu limfoproliferacyjnego. zespół limfoproliferacyjny, chociaż niektórzy pacjenci z CHS mają stosunkowo łagodniejszy przebieg kliniczny choroby. łagodniejszy przebieg kliniczny choroby. Duży rozmiar genu LYST, wadliwego w CHS, utrudnia badania przesiewowe w kierunku mutacji u dużej liczby pacjentów. pacjentów. Do tej pory zidentyfikowano tylko 8 mutacji i wszystkie prowadzą do do skrócenia białka LYST. Przeprowadziliśmy testy skrócenia białka w tym genie u 8 pacjentów z CHS. Różne mutacje LYST zostały zidentyfikowane u wszystkich pacjentów dzięki temu podejściu, wzmacniając obserwację wysokiej częstotliwości skróconych białek LYST jako genetycznej przyczyny CHS. --- Wstęp: Autosomalnie recesywne dziedziczne paraplegie spastyczne (AR-HSP) składają się z genetycznie zróżnicowanej grupy chorób neurodegeneracyjnych charakteryzujących się z genetycznie zróżnicowanej grupy chorób neurodegeneracyjnych charakteryzujących się dysfunkcją dróg piramidowych. Geny sprawcze dla wielu typów AR-HSP pozostają nieuchwytne. Próbowaliśmy zidentyfikować mutację genu dla AR-HSP z ataksją móżdżkową i neuropatią. METODY: Badaniem objęto dwóch pacjentów z japońskiej rodziny, których rodzice są pierwszymi kuzynami. rodzicami, którzy są pierwszymi kuzynami. Badanie neurologiczne i analiza genów zostały przeprowadzono u dwóch pacjentów i dwóch zdrowych członków rodziny. Przeprowadziliśmy analizę powiązań w całym genomie z wykorzystaniem tablic polimorfizmu pojedynczego nukleotydu wykorzystując DNA dwóch pacjentów i sekwencjonowanie egzomu przy użyciu próbki jednego pacjenta. WYNIKI: Wykryliśmy homozygotyczną mutację typu missense (c.4189T>G, p.F1397V) w regionie genie regulatora lizosomalnego transportu (LYST), który jest opisany jako gen sprawczy Chédiaka-Higgera. gen zespołu Chédiaka-Higashiego (CHS). CHS jest rzadkim autosomalnym recesywnym zespołem charakteryzujący się hipopigmentacją, ciężkim niedoborem odporności, skłonnością do krwawień i postępującymi zaburzeniami neurologicznymi. skłonnością do krwawień i postępującą dysfunkcją neurologiczną. Mutacja ta była współwystępowała z chorobą w rodzinie i była zlokalizowana w dobrze konserwowanym aminokwasie. aminokwasie. Ta mutacja LYST nie została znaleziona w 200 japońskich kontrolnych DNA. Obserwacja mikroskopowa krwi obwodowej u dwóch pacjentów ujawniła duże peroksydazo-dodatnie granulki w granulocytach obu pacjentów, chociaż mieli oni objawów niedoboru odporności lub skłonności do krwawień. WNIOSKI: Zdiagnozowaliśmy tych pacjentów jako dorosłych z CHS prezentujących spastyczną paraplegię spastyczną z ataksją móżdżkową i neuropatią. Spektrum kliniczne CHS jest szersze niż wcześniej rozpoznawano. Dorosły CHS musi być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej diagnostyce różnicowej AR-HSP. --- CEL PRZEGLĄDU: Zespół Chediaka-Higashiego, rzadkie autosomalne zaburzenie recesywne, został opisany 50 lat temu. został opisany ponad 50 lat temu. Pacjenci wykazują hipopigmentację, nawracające infekcje, łagodne zaburzenia krzepnięcia i różne problemy neurologiczne. Leczenie polega na przeszczepie szpiku kostnego, który jest skuteczny w leczeniu wad hematologicznych i immunologicznych. hematologicznych i immunologicznych, jednak problemy neurologiczne nie ustępują. Gen Gen CHS1/LYST został zidentyfikowany ponad 10 lat temu, a homologiczne geny CHS1/LYST są obecne u wszystkich eukariontów. W niniejszym przeglądzie omówione zostaną postępy poczynione w zrozumieniu klinicznych aspektów zespołu i funkcji genów CHS1/LYST/Beige. OSTATNIE ODKRYCIA: W doniesieniach klinicznych dotyczących zespołu Chediak-Higashi zidentyfikowano mutacje mutacje w całym genie CHS1/LYST. Charakter mutacji może być predyktorem ciężkości choroby. W ciągu ostatniej dekady rodzina białek CHS1/LYST była analizowana przy użyciu organizmów modelowych, analizy dwuhybrydowej, fenotypów nadekspresji i dominujących negatywów. Badania te sugerują, że białko CHS1/LYST jest zaangażowane w fuzję lub rozszczepienie pęcherzyków. STRESZCZENIE: Chociaż CHS jest rzadką chorobą, rodzina białek podobnych do Chediak zapewnia wgląd w regulację transportu pęcherzyków. Zrozumienie podstawowych mechanizmów podstawowych mechanizmów rządzących przemieszczaniem się pęcherzyków dostarczy istotnych informacji dotyczących tego, jak utrata CHS1/LYST wpływa na procesy hematologiczne, immunologiczne i procesy neurologiczne. --- Transport pęcherzykowy do i z lizosomu i późnego endosomu jest wadliwy u pacjentów z zespołem pacjentów z zespołem Chediaka-Higashiego (CHS) oraz u zmutowanych myszy beżowych (bg). KOMÓRKI CHS i bg mają gigantyczne, okołojądrowe pęcherzyki o cechach późnych endosomów i lizosomów. endosomów i lizosomów, które powstają w wyniku rozregulowanej fuzji homotypowej. Lizosomy CHS i bg wykazują również przedziałowe nieprawidłowe sortowanie białek, takich jak elastaza, glukuronidaza i katepsyna G. Lyst, gen kandydujący dla bg, został zidentyfikowany przez bezpośrednią selekcję komplementarnego DNA z lizosomów CHS i bg. zidentyfikowany przez bezpośrednią komplementarną selekcję DNA z klonu sztucznego chromosomu drożdży drożdżowego (YAC) zawierającego 650-kilobazowy segment krytycznego regionu bg na chromosomie 13 myszy. na mysim chromosomie 13. Lyst jest zaburzony przez 5-kilobazową delecję u myszy bg myszy, a informacyjny RNA Lyst jest znacznie zmniejszony u homozygot bg. Homologiczny homologiczny ludzki gen, LYST, jest wysoce konserwatywny w stosunku do mysiego Lyst i zawiera mutację z przesunięciem ramki w nukleotydach 117-118 domeny kodującej u pacjenta z CHS pacjenta. Tak więc myszy bg i ludzcy pacjenci z CHS mają homologiczne zaburzenia związane z mutacjami Lyst. Lyst koduje białko z karboksykońcowym motywem motywem prenylacji i wieloma potencjalnymi miejscami fosforylacji. Przewiduje się, że białko Lyst tworzyć wydłużone domeny helikalne i ma region sekwencji podobny do do stathminy, fosfoproteiny o zwiniętej cewce, o której uważa się, że działa jako przekaźnik integrujący sprzężenie odpowiedzi na sygnał komórkowy. --- TŁO: Zespół Chédiaka-Higashiego (CHS) jest rzadkim autosomalnym zaburzeniem recesywnym charakteryzującym się niedoborem odporności i dysfunkcją neurologiczną. charakteryzującym się niedoborem odporności, dysfunkcją neurologiczną i bielactwem albinizmem oczno-skórnym. Ostatnio opisano kilka klinicznych fenotypów CHS. klinicznych CHS. Tutaj przedstawiamy wyniki ogólnokrajowego badania przeprowadzonego w celu wyjaśnienia charakterystykę kliniczną i wyniki pacjentów z CHS w Japonii. METODY: Kwestionariusze zostały wysłane do 287 instytucji w celu zebrania danych dotyczących pacjentów z CHS zdiagnozowanych w latach 2000-2010, w tym wyniki badania lizosomalnego regulatora lizosomalnego (LYST). Cytotoksyczność i degranulacja i degranulację cytotoksycznych limfocytów T analizowano w dostępnych próbkach pobranych od pacjentów. WYNIKI: Do badania zakwalifikowano łącznie 15 pacjentów, u których zdiagnozowano CHS. do tego badania. Spośród nich 10 (67%) miało nawracające infekcje bakteryjne, u pięciu (33%) rozwinęła się zagrażająca życiu limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH), a u jednego pacjent miał powikłanego chłoniaka złośliwego. Hematopoetyczne komórki macierzyste (HSCT) przeprowadzono u sześciu pacjentów, w tym trzech z HLH, a 10 z włączonych pacjentów przeżyło w momencie pisania tego tekstu. ANALIZĘ LYST przeprowadzono u 10 pacjentów; wykryto siedem różnych mutacji u siedmiu pacjentów, podczas gdy u trzech pacjentów nie zidentyfikowano żadnej mutacji. Cytotoksyczność i aktywność degranulacyjna były upośledzone u pacjentów z i bez mutacji LYST. bez mutacji LYST. DYSKUSJA: Wyniki tego badania wskazują, że każdego roku w Japonii u jednego lub dwóch pacjentów z CHS było nowo diagnozowanych każdego roku w Japonii. Częstość występowania HLH nie była tak wysoka, jak oczekiwano. jak oczekiwano. W niektórych przypadkach podejrzewano mutacje genów innych niż LYST. My że określanie wskazań do HSCT u pacjentów z CHS powinno opierać się na analizie na analizie genetycznej i cytotoksycznej. --- LYST jest dużym białkiem cytozolowym, które wpływa na biogenezę organelli związanych z lizosomem. organelli związanych z lizosomem, a mutacja genu kodującego LYST może powodować zespół Chediaka-Higashiego. zespół Chediaka-Higashiego. Niedawno stwierdzono, że myszy z mutacją Lyst również wykazują również chorobę tęczówki przypominającą zespół złuszczania, częstą przyczynę jaskry u ludzi. jaskry u ludzi. Tutaj fenotypy tęczówki mutantów Lyst zostały wykorzystane w poszukiwaniu genów, które wpływają na szlaki Lyst. W podejściu opartym na genach kandydujących, myszy albinosy Lyst-mutant myszy homozygotyczne dla mutacji w Tyr, którego produkt jest kluczem do syntezy melaniny w melaninie. syntezy melaniny w melanosomach, wykazały całkowite uratowanie fenotypów Lyst-mutant fenotypów tęczówki. W podejściu opartym na tle genetycznym z wykorzystaniem szczepu DBA/2J myszy kongenicznych, interwał zawierający Tyrp1 wzmocnił fenotypy tęczówki zależne od Lyst. fenotypy tęczówki. Tak więc oba podejścia eksperymentalne dotyczyły melanosomu, organelle organelle, które są potencjalnym źródłem stresu oksydacyjnego, jako przyczyniające się do fenotypu choroby. fenotypu choroby. Potwierdzając związek z uszkodzeniem oksydacyjnym, mutacja Lyst powodowała wrażliwe na kontekst genetyczny zmiany poziomu wodoronadtlenku lipidów w tęczówce poziomu wodoronadtlenku w tęczówce, który był najniższy u myszy albinosów i najwyższy u myszy DBA/2J. Co zaskakujące, tło genetyczne DBA/2J również ujawniło późny fenotyp neurodegeneracyjny obejmujący neurodegeneracyjny fenotyp obejmujący zwyrodnienie komórek Purkinjego móżdżku. Wyniki te identyfikują związek między oksydacyjnym uszkodzeniem lipidów błon lipidowych i nasileniem fenotypów mutantów Lyst, ujawniając nowy mechanizm który przyczynia się do patofizjologii z udziałem LYST.
Który zespół jest związany z mutacjami w genie LYST?
Mutacje w LYST, genie kodującym przypuszczalne lizosomalne białko transportowe, powodują zespół Chédiaka-Higashiego (CHS), autosomalne recesywne zaburzenie charakteryzujące się zwykle zespołem hemofagocytarnym i niedoborem odporności oraz albinizmem okularowo-skórnym. Istnieje niewielka liczba doniesień o rzadkich, złagodzonych postaciach CHS, w których osoby dotknięte chorobą wykazują postępującą chorobę neurodegeneracyjną rozpoczynającą się we wczesnej dorosłości z pogorszeniem funkcji poznawczych, parkinsonizmem, cechami zwyrodnienia rdzeniowo-móżdżkowego i neuropatią obwodową, a także subtelnymi nieprawidłowościami pigmentacyjnymi i subkliniczną lub nieobecną dysfunkcją immunologiczną.