Na początku 1992 r. żołnierze amerykańscy powracający z wojny w Zatoce Perskiej zaczęli zgłaszać różne niespecyficzne objawy, takie jak niespecyficznych objawów, takich jak zmęczenie, wysypka skórna, bóle głowy, mięśni i stawów oraz utrata pamięci. bóle mięśni i stawów oraz utrata pamięci. Raporty te stanowiły początek tego, co miało zostać zidentyfikowany jako syndrom wojny w Zatoce Perskiej (GWS). W latach, które upłynęły od wojny, aż aż 100 000 żołnierzy twierdziło, że cierpi na tę tajemniczą chorobę. W naszej kulturze istnienie choroby jako konkretnej jednostki ma fundamentalne znaczenie dla zapewnienie ważności tej choroby. Zasadność GWS była wielokrotnie kwestionowana, ponieważ kwestionowana, ponieważ nie potwierdzono żadnej konkretnej etiologii fizjologicznej. fizjologicznej i staje się coraz bardziej prawdopodobne, że pochodzenie GWS nigdy nie zostanie jasno określone. nigdy nie zostanie jasno określone. Celem niniejszego artykułu jest zilustrowanie zilustrowanie skomplikowanego procesu definiowania GWS jako uzasadnionej choroby przy braku dowodów dowodów etiologicznych i zaproponowanie metody leczenia dla osób, które nadal cierpią z powodu jego następstw. --- TŁO: Siły wysłane na pierwszą wojnę w Zatoce Perskiej zgłaszają więcej złego stanu zdrowia niż weterani, którzy tam nie służyli. Wiele badań dotyczących zachorowalności po wojnie w Zatoce Perskiej opiera się na na stosunkowo małych próbach, a tendencyjność selekcji jest często powodem do niepokoju. W gdzie tendencyjność selekcji związana ze złym stanem zdrowia weteranów może być weteranów, my: i) zbadaliśmy zgłaszane przez siebie złe samopoczucie dorosłych w dużej próbie weteranów wojny w Zatoce Perskiej w Wielkiej Brytanii i demograficznie podobnej grupy porównawczej demograficznie podobną grupę porównawczą; oraz ii) zbadaliśmy zgłaszane przez siebie złe samopoczucie wśród weteranów, którzy wierzyli, że że cierpią na syndrom wojny w Zatoce Perskiej. METODY: W niniejszym badaniu wykorzystano dane z retrospektywnego badania kohortowego dotyczącego reprodukcji i zdrowia dzieci, w którym zwalidowany kwestionariusz pocztowy został wysłany do wszystkich weteranów wojny w Zatoce Perskiej w Wielkiej Brytanii. Weterani wojny w Zatoce Perskiej (GWV) i kohorta porównawcza personelu sił zbrojnych, którzy którzy nie zostali wysłani do Zatoki Perskiej (NGWV). Kohorta do analizy obejmuje 42 818 mężczyzn, którzy odpowiedzieli na kwestionariusz. WYNIKI: Potwierdziliśmy, że GWV zgłaszają wyższe wskaźniki ogólnego złego stanu zdrowia. GWV znacznie częściej zgłaszali co najmniej jeden nowy objaw medyczny lub chorobę od 1990 r. niż NGWV. lub chorobę od 1990 r. niż NGWV (61% w porównaniu z 37%, OR 2,7, 95% CI 2,5-2,8). Osoby te również częściej zgłaszały większą liczbę objawów. Najsilniejsze były wahania nastroju (OR 20,9, 95% CI 16,2-27,0), utrata pamięci/brak koncentracji (OR koncentracji (OR 19,6, 95% CI 15,5-24,8), nocnych potów (OR 9,9, 95% CI 6,5-15,2), ogólne zmęczenie (OR 9,6, 95% CI 8,3-11,1) i dysfunkcje seksualne (OR 4,6, 95% CI 3,2-6,6). 6% GWV uważało, że cierpi na zespół wojny w Zatoce Perskiej (GWS), a było to związane z największą liczbą zgłaszanych objawów. WNIOSKI: Potwierdzono zwiększony poziom zgłaszanego złego stanu zdrowia wśród GWV. Badanie to było pierwszym, w którym wykorzystano kwestionariusz, który nie skupiał się konkretnie na samych objawach weteranów. Niemniej jednak wyniki są spójne z wynikami innych badań dotyczących chorób po wojnie w Zatoce Perskiej, a tym samym wzmacniają ogólne ustalenia w tym obszarze badań. ustalenia w tym obszarze badań. Dalsze badanie mechanizmów leżących u podstaw zgłaszania złego stanu zdrowia. --- Zespół wojny w Zatoce Perskiej to zaburzenia neurologiczne i neuropsychologiczne u weteranów wojny w Zatoce Perskiej. Do dnia dzisiejszego różnych obserwowanych objawów nie można było przypisać żadnej określonej chorobie. Jako możliwą przyczynę wskazuje się narażenie na narażenie na czynniki neurotoksyczne, takie jak fosforoorganiczne stosowane podczas wojny. przez wielu autorów. Opisujemy przypadek 29-letniego mężczyzny, który cierpiał na dysmnezję, zaburzenia orientacji, zaburzenia poznawcze i podwójne widzenie. Jego historia ujawniła kilka operacji na linii frontu w 1990 i 1991 roku podczas wojny w Zatoce Perskiej. wojny w Zatoce Perskiej. Badanie fizykalne wykazało złożone zaburzenia ruchów gałek ocznych i oczopląs poziomy. oczopląs poziomy, który został potwierdzony neurooftalmologicznie. Wczesne potencjały słuchowe odnosiły się do dysfunkcji pnia mózgu, a zaburzenia poznawcze zaburzenia poznawcze korelowały ze zmianami w późno pojawiającym się komponencie potencjałów związanych ze zdarzeniem (P 300). Obrazowanie mózgu za pomocą CCT, MRI, SPECT, PET i EEG i CSF nie wykazały żadnych patologii. Testy neuropsychologiczne ujawniły poważne upośledzenie funkcji poznawczych, szczególnie w zakresie pamięci. Trzymiesięczne badania kontrolne na oddziale medycyny psychosomatycznej wykluczyły zaburzenia dysocjacyjne jako jako cechę stresu pourazowego lub zaburzenia konwersyjnego. Jest to pierwszy przypadek zespołu wojny w Zatoce Perskiej w Niemczech. Skupiamy się na nieznanym powikłaniu po wojnie. Dokonano przeglądu najnowszej literatury. --- TŁO: Pojawiło się wiele pytań dotyczących konsekwencji zdrowotnych dla weteranów weteranów wojny w Zatoce Perskiej, ale przede wszystkim kwestie dotyczące kobiet, które zostały rozmieszczone w bezprecedensowej liczbie. Niewiele wiadomo na temat konsekwencji konsekwencje dla kobiet stresorów wojennych w ogóle lub środowiskowych i związanych z pracą. związanych z pracą, specyficznych dla teatru wojny w Zatoce Perskiej. METODY: Warstwowa próba 525 kobiet wzięła udział w badaniu po wojnie wojnie i ponownie w badaniu uzupełniającym 2 lata później. Rama próbkowania była stratyfikowany według komponentu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (czynny, gwardia lub rezerwa), rozmieszczenie (w teatrze lub gdzie indziej) oraz status rodzicielski (rodzic lub nierodzic). nie-rodzic). Pomiary obejmowały elementy dotyczące ogólnego zdrowia fizycznego, zdrowia specyficznego dla płci, "syndromu wojny w Zatoce Perskiej" i emocjonalnych reakcji na reakcje emocjonalne na wojnę, w tym objawy zespołu stresu pourazowego (PTSD). WYNIKI: Do opisu fizycznego i emocjonalnego stanu zdrowia kobiet w dwóch punktach czasowych po i emocjonalnego zdrowia kobiet w dwóch punktach czasowych po wojnie. Kobiety wysłane do zgłaszały znacznie więcej ogólnych, a także specyficznych dla płci problemów zdrowotnych niż problemy zdrowotne niż kobiety rozmieszczone gdzie indziej. Grupa powszechnych problemów zdrowotnych wysypka skórna, kaszel, depresja, niezamierzona utrata masy ciała, bezsenność i problemy z pamięcią. problemy z pamięcią. Kobiety służące w teatrze również zgłaszały znaczny problemy związane z płcią w porównaniu do kobiet służących gdzie indziej. gdzie indziej. WNIOSKI: Ustalenia sugerują potrzebę monitorowania szeregu specyficznych skutków zdrowotnych, w tym tych dotyczących zdrowia ginekologicznego i reprodukcyjnego.
Jakie problemy z pamięcią są zgłaszane w "syndromie wojny w Zatoce Perskiej"?
utrata pamięci