Białko Bloom (BLM) i topoizomeraza IIIalfa występują w połączeniu z białkami szlaku niedokrwistości Fanconiego (FA). białkami szlaku niedokrwistości Fanconiego (FA), zaburzenia objawiającego się zwiększoną wrażliwość komórek na czynniki sieciujące DNA. W celu ustalenia, czy odzwierciedla funkcjonalną interakcję w celu utrzymania stabilności genomu stabilności genomu, przeanalizowaliśmy skutki zubożenia białek w ludzkich komórkach za pomocą siRNA. białek w ludzkich komórkach. Pozbawienie topoizomerazy IIIalfa lub BLM prowadzi do zwiększonej formacji promienistej, co jest widoczne w FA. BLM i topoizomeraza IIIalfa są epistatyczne w stosunku do szlaku FA w celu tłumienia tworzenia promieni w odpowiedzi na DNA, ponieważ pozbawienie któregokolwiek z nich w komórkach FA nie powoduje nie zwiększa tworzenia radialnego. Zubożenie topoizomerazy IIIalfa lub BLM również powoduje również wzrost wymiany chromatyd siostrzanych, co obserwuje się w komórkach zespołu Blooma. Blooma. Ludzkie komórki niedokrwistości Fanconiego nie wykazują jednak zwiększonej wymiany chromatyd siostrzanych. wymiany chromatyd siostrzanych, oddzielając tę odpowiedź od tworzenia promienistego. Pierwotne Linie komórkowe myszy z defektem zarówno Blm, jak i Fancd2 mają tę samą niestabilność genomu międzypasmową niestabilność genomu, jak komórki myszy z niedoborem samego białka Fancd2 samego białka. Obserwacje te pokazują, że połączenie BLM i Topoizomerazy IIIalfa z białkami Fanconiego jest funkcjonalne, wyznaczając strefę BLM-Topoisomerase IIIalpha-Fanconi, który jest krytyczny dla tłumienia tworzenia promienistego chromosomu. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) charakteryzuje się nadwrażliwością komórkową na czynniki sieciujące DNA czynniki sieciujące DNA, ale sposób, w jaki szlak Fanconiego chroni komórki przed i czy białka FA działają bezpośrednio na wiązania krzyżowe pozostają niejasne. My opracowaliśmy strategię opartą na chromatynie-IP zwaną eChIP i wykryliśmy powiązanie wielu białek FA z wiązaniami krzyżowymi DNA in vivo. Analizy współzależności ujawniły, że wzbogacanie różnych białek FA specyficzne dla wiązań krzyżowych jest kontrolowane przez różne mechanizmy. Białka FA związane z BRCA (BRCA2, FANCJ/BACH1 i FANCN/PALB2), ale nie rdzeń FA i kompleksy I/D2, wymagają replikacji dla ich sieciowania. FANCD2, ale nie FANCJ i FANCN, wymaga kompleksu rdzenia FA do swojej rekrutacji. Kompleks rdzenia FA wymaga naprawy wycinania nukleotydów białek XPA i XPC do jego asocjacji. Zgodnie z odrębnym mechanizmem rekrutacji mechanizmem rekrutacji, niezależna od rekombinacji naprawa wiązań krzyżowych była odwrotnie w komórkach z niedoborem rdzenia FANC w porównaniu z białkami FA związanymi z BRCA. Zatem, białka FA uczestniczą w różnych mechanizmach odpowiedzi na uszkodzenia DNA regulowanych przez status replikacji DNA. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest jedną z kilku chorób genetycznych o charakterystycznej nadwrażliwością komórkową na czynniki sieciujące DNA, co sugeruje, że białka FA mogą funkcjonować jako część procesów naprawy DNA. Na poziomie klinicznym FA charakteryzuje się niewydolnością szpiku kostnego, która dotyka dzieci w młodym wieku. Fenotyp kliniczny jest heterogeniczny i obejmuje różne wrodzone wrodzone wady rozwojowe, a także predyspozycje do nowotworów. Pacjenci z FA są podzieleni na osiem grup komplementacyjnych, co sugeruje złożony szlak molekularny. Trzy z ośmiu z ośmiu możliwych genów FA zostały sklonowane, chociaż ich funkcje nie zostały zidentyfikowane. nie została zidentyfikowana. Komórki FA są bardzo wrażliwe na czynniki sieciujące DNA (mitomycynę C (MMC) i diepoksybutan), z pewną zmiennością między liniami komórkowymi. W niektórych przypadkach odnotowano wrażliwość na monofunkcyjne środki alkilujące, chociaż badania te przeprowadzono na genetycznie niesklasyfikowanych komórkach FA. Aby dalszej analizy i scharakteryzowania nowo zidentyfikowanych grup komplementacyjnych FA, przetestowaliśmy ich wrażliwość na promieniowanie UV, jednofunkcyjne i dwufunkcyjne czynniki alkilujące oraz na lek naśladujący promieniowanie rentgenowskie - bleomycynę. Stwierdziliśmy, że grupy komplementacyjne FA D do H wykazują zwiększoną wrażliwość na mimetyczny lek rentgenowski lek bleomycynę. Ponadto, pojedyncza znana linia komórkowa FA-H wykazuje zwiększoną wrażliwość na sulfonian etyloetanu (EMS), sulfonian metylometanu (MMS) w oprócz charakterystycznej wrażliwości na środki sieciujące, co sugeruje szersze spektrum wrażliwości na leki w komórkach FA. --- C. elegans stanowi doskonały system modelowy do badania niedokrwistości Fanconiego niedokrwistości Fanconiego (FA), której jedną z cech charakterystycznych jest wrażliwość na środki sieciujące czynniki sieciujące. Kluczowe dla naszego zrozumienia FA było badanie badanie DOG-1, funkcjonalnego ortologa helikazy deadbox FANCJ. Tutaj dokonujemy przeglądu obecnego zrozumienia wyjątkowej roli DOG-1 w w utrzymaniu stabilności bogatego w G DNA u C. elegans i badamy kwestię dlaczego zwierzęta DOG-1 są wrażliwe na sieciowanie. Proponujemy dynamiczny model, w którym niekowalencyjnie połączone struktury bogate w G tworzą się i rozpadają w obecności DOG-1. Gdy DOG-1 jest nieobecny, ale obecne są czynniki sieciujące, struktury bogate w G są łatwo kowalencyjnie usieciowane, co skutkuje zwiększonym tworzeniem wiązań krzyżowych a tym samym zwiększoną wrażliwość na sieciowanie. W tej interpretacji DOG-1 nie jest ani w górę, ani w dół szlaku FA, ale ale działa obok niego, aby ograniczyć dostępność substratów sieciujących. Ten model godzi wrażliwość na sieciowanie obserwowaną przy braku funkcji DOG-1 z jego unikalną rolą w utrzymywaniu G-Rich DNA i pomoże sformułować eksperymentów w celu przetestowania tej hipotezy. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadką chorobą autosomalną recesywną i sprzężoną z chromosomem X. cechą charakterystyczną jest niestabilność chromosomalna po ekspozycji na czynniki sieciujące. Cechy kliniczne FA to wady somatyczne, postępująca niewydolność szpiku kostnego i skłonność do nowotworów. szpiku kostnego i skłonność do nowotworów, jednak istnieje duża heterogeniczność kliniczna. Objaw najczęściej i najwcześniej objawem najczęściej i najwcześniej związanym z zachorowalnością i śmiertelnością jest postępująca pancytopenia w pierwszej dekadzie życia, chociaż ostra białaczka szpikowa (AML) lub białaczka szpikowa (AML) lub zespół mielodysplastyczny (MDS) mogą pojawić się przed niedokrwistością aplastyczną. niedokrwistością aplastyczną. Rak płaskonabłonkowy (SCC) regionu głowy i szyi, jelit lub narządów płciowych ma bardzo wysoką częstość występowania w FA i może pojawić się w młodym wieku. Niniejszy artykuł skupi się na leczeniu niewydolności szpiku kostnego w FA. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest dziedzicznym chromosomalnym zespołem recesywnym charakteryzującym się nadwrażliwością komórkową na czynniki sieciujące DNA i niewydolnością szpiku kostnego, które powodują niedokrwistość aplastyczną i zwiększoną częstość występowania nowotworów złośliwych. 13 grup komplementacyjnych, a 13 różnych genów zostało sklonowanych (FANCA, FANCA, FANCA, FANCA). (FANCA, FANCB, FANCC, FANCD1, FANCD2, FANCE, FANCF, FANCG, FNACI, FANCJ, FANCL, FANCM, FANCN). Komórki macierzyste mogą teoretycznie dzielić się na inne komórki bez bez ograniczeń, dopóki dana osoba żyje. Komórki macierzyste tworzące krew i komórki odpornościowe są znane jako krwiotwórcze komórki macierzyste. Hematopoetyczne komórki macierzyste można można pozyskać od pacjenta z niedokrwistością Fanconiego, podczas gdy genomowe DNA można łatwo uzyskać z komórek krwi normalnej osoby. łatwo z komórek krwi normalnej osoby. Normalne geny również mogą być syntetyzowane metodą PCR. Normalne genomowe DNA zostanie dostarczone do komórek macierzystych pacjenta poprzez mikroiniekcję lub transfekcję po trawieniu enzymatycznym; wadliwe geny mogą zostać naprawione przez homologiczną rekombinację genetyczną. Komórki macierzyste z poprawionymi genami mogą zostać przeszczepione temu samemu pacjentowi. Możliwe jest, że ludzkie genomowe DNA można uznać za materiał do homologicznej rekombinacji genetycznej rekombinacji genetycznej w celu naprawy wadliwych genów in vivo. Może to być skuteczna skuteczną metodą terapii genowej, która nie powoduje odrzucenia immunologicznego lub powoduje go w mniejszym stopniu. niedokrwistości Fanconiego i niektórych chorób genetycznych. Omówiono kilka powiązanych obserwacji i eksperymentów w celu wsparcia tego możliwego sposobu terapii genowej niedokrwistości Fanconiego. komórek macierzystych w leczeniu niedokrwistości Fanconiego. --- Bialleliczna mutacja BRCA2 może powodować niedokrwistość Fanconiego i występuje w około 7% nowotworów trzustki. około 7% nowotworów trzustki. Ostatnio odnotowano kilka zmian sekwencji w FANCC i FANCG w raku trzustki. Wady funkcjonalne w szlaku Fanconiego mogą skutkować znaczną nadwrażliwością na czynniki sieciujące nici czynniki sieciujące, takie jak mitomycyna C. Funkcjonalne implikacje mutacji w szlaku Fanconiego mutacji w szlaku Fanconiego w raku nie zostały jeszcze w pełni zbadane; badania te są potrzebne, aby utorować drogę do badań klinicznych leczenia czynników sieciujących nowotwory z defektem Fanconiego. Kompetencje proksymalnego szlaku Fanconiego zbadano w 21 liniach komórkowych raka trzustki za pomocą testu monoubikwitynacji Fancd2 przy użyciu immunoblotu Fancd2. Linie komórkowe raka trzustki Hs766T i PL11 były wadliwe w monoubikwitynacji Fancd2. W PL11, ten defekt defekt doprowadził do identyfikacji dużej homozygotycznej delecji w FANCC, pierwszej pierwszej linii komórek nowotworowych, w której stwierdzono brak FANCC. Linie komórkowe z defektem Fanconiego Hs766T, PL11 i CAPAN1 były nadwrażliwe na czynnik sieciujący mitomycynę C, a niektóre na cis-platynę, co zmierzono za pomocą testów przeżywalności komórek i zatrzymania cyklu komórkowego G(2)/M zatrzymanie cyklu komórkowego. Wyniki te wspierają praktyczną eksplorację czynników sieciujących u pacjentów z niedokrwistością inną niż Fanconiego, którzy mają guzy wadliwe w szlaku Fanconiego. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest zaburzeniem autosomalnym, które powoduje niestabilność genomu. PACJENCI Z FA występują nieprawidłowości rozwojowe, wczesna niewydolność szpiku kostnego, i predyspozycje do raka. Choroba objawia się defektami naprawy DNA DNA, nadwrażliwością na czynniki sieciujące DNA i wysokim stopniem aberracji chromosomalnych. aberracji chromosomalnych. Szlak FA obejmuje 13 genów powodujących chorobę zaangażowanych w utrzymanie stabilności genomu. Szybkie tempo badań nad nową siecią sieci uszkodzeń DNA doprowadziło do ciągłego odkrywania nowych genów podobnych do FA zaangażowanych w ten szlak, które zmutowane prowadzą do podobnych zaburzeń. Większość białek FA działa jako przekaźniki sygnałów i białka rusztowania do wykorzystania innych szlaków naprawy DNA. Niniejszy przegląd omawia to, co wiadomo na temat białek FA i innych niedawno powiązanych białek podobnych do FA. Celem jest wyjaśnienie, w jaki sposób białka współpracują ze sobą, aby przeprowadzić naprawę usieciowania międzypasmowego i rekombinacji homologicznej uszkodzonego DNA. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest recesywnym zespołem podatnym na raka, charakteryzującym się niewydolnością szpiku kostnego szpiku kostnego i nadwrażliwością na wiązania międzypasmowe DNA (ICL) oraz, w mniejszym stopniu na promieniowanie jonizujące i stres oksydacyjny. Niedawno donieśliśmy, że ludzka oksydacyjna glikozylaza DNA, NEIL1 wycina z wysoką wydajność odczepionego usieciowanego oligomeru w obrębie trójniciowej naprawy DNA indukowanego przez fotoaktywowaną ekspozycję na psoralen. Całkowita rekonstytucja naprawy ICL w obrębie trójniciowej struktury DNA pokazuje że jest on przetwarzany w szlaku naprawy przez wycięcie krótkiej części zasady (BER). Aby zbadać, czy nadwrażliwość na uszkodzenia DNA w komórkach FA wynika z upośledzonej aktywności BER aktywności BER, zmierzyliśmy aktywność glikozylazy DNA i endonukleazy AP w bezkomórkowych ekstraktach z komórek typu dzikiego, FA i komórek z korektą FA. Wykazaliśmy, że unieśmiertelnione komórki limfoidalne z grup komplementacyjnych FA A, C i D oraz z komórek komórek kontrolnych od normalnych dawców zawierają podobne aktywności BER. Co intrygujące, komórkowy poziom białka NEIL1 silnie zależy od nienaruszonego szlaku FA sugerując, że nadwrażliwość komórek FA na ICL może, przynajmniej częściowo, wynikać z obniżenia lub degradacji NEIL1. Zgodnie z tym wynikiem, oparta na plazmidzie ekspresja białka NEIL1 znakowanego FLAG częściowo uzupełnia nadwrażliwość komórek FA na ekspozycję na czynniki sieciujące, sugerując że NEIL1 specyficznie uzupełnia upośledzoną zdolność komórek FA do naprawy ICL i oksydacyjnych uszkodzeń DNA. Odkrycia te rzucają światło na to, w jaki sposób szlak FA może regulować białka naprawy DNA i przynieść wyjaśnienie długotrwałego sporny problem fenotypu komórek FA wrażliwych na stres oksydacyjny. --- Niedokrwistość Fanconiego jest rzadkim zaburzeniem recesywnym charakteryzującym się niestabilnością genomu, wrodzonymi wadami rozwojowymi, postępującą niewydolnością szpiku kostnego i predyspozycją do nowotworów hematologicznych i guzów litych. Na poziomie komórkowym, nadwrażliwość na wiązania międzypasmowe DNA jest cechą charakterystyczną niedokrwistości Fanconiego. niedokrwistości Fanconiego. Wykazano, że mutacje w trzynastu różnych genach niedokrwistości Fanconiego wykazano, że zakłócają one zależną od replikacji DNA naprawę uszkodzeń z udziałem usieciowanego DNA w zablokowanych widełkach replikacyjnych. Pozbawienie SLX4, który oddziałuje z wieloma nukleazami i została niedawno zidentyfikowana jako resolwaza złącza Hollidaya Hollidaya, skutkuje zwiększoną wrażliwością komórek na środki sieciujące DNA czynniki sieciujące DNA. Tutaj opisujemy identyfikację biallelicznych mutacji SLX4 u dwóch osób z typowymi cechami klinicznymi niedokrwistości Fanconiego i pokazujemy, że defekty komórkowe w komórkach tych osób są uzupełniane przez dziki typ SLX4, wykazując, że bialleliczne mutacje w SLX4 (przemianowane tutaj na jako FANCP) powodują nowy podtyp niedokrwistości Fanconiego, niedokrwistość Fanconiego-P. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest dziedzicznym zaburzeniem charakteryzującym się wadliwą naprawą DNA. naprawy DNA i wrażliwości komórek na czynniki sieciujące DNA. Klinicznie, FA jest z wysokim ryzykiem niewydolności szpiku, białaczki oraz raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (HNSCC). raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (HNSCC). Wrażliwość na promieniowanie u pacjentów z FA utrudnia zastosowanie napromieniania całego ciała do przeszczepu krwiotwórczych komórek macierzystych i radioterapii HNSCC. radioterapii HNSCC. Radioprotektor dla otaczającej tkanki byłby byłby bardzo cenny podczas radioterapii HNSCC. Krzywe przeżycia klonogennego przeżycia klonogennego określono dla leczenia przed lub po napromienianiu za pomocą macierzystym nitrotlenkiem Tempol lub JP4-039 w komórkach czterech linii komórkowych pochodzących od pacjentów z FA i dwóch linii subklonalnych skorygowanych przez transgen. FancG(-/-) (PD326) i Linie pacjentów FancD2(-/-) (PD20F) były bardziej wrażliwe na środek sieciujący DNA środek mitomycyna C (MMC) niż ich subklonalne linie komórkowe przywrócone przez transgen (oba P < 0.0001). Komórki FancD2(-/-) były bardziej wrażliwe na promieniowanie niż transgen (ñ = 2,0 ± 0,7 i 4,7 ± 2,2, odpowiednio, P = 0,03). 0.03). Natomiast komórki FancG(-/-) były radiooporne w stosunku do subklonalnej linii komórkowej transgenicznej subklonalnej linii komórkowej (ñ = 9,4 ± 1,5 i 2,2 ± 05, odpowiednio, P = 0,001). Pęknięcia nici DNA mierzone testem kometowym korelowały z promieniowrażliwością. Linie komórkowe pochodzące od pacjentów z Fanc-C i Fanc-A wykazywały promieniowrażliwość podobną do komórek Fanc-D2(-/-). A znakowany fluorem analog JP4-039 (BODIPY-FL) celował w mitochondria linii komórkowych. linii komórkowych. Leczenie przed napromieniowaniem lub po napromieniowaniu JP4-039 w niższym stężeniu niż Tempol stężeniu niż Tempol znacząco zwiększyło radiooporność i stabilizowało zapasy przeciwutleniaczy wszystkich linii komórkowych. Tempol zwiększał toksyczność MMC w komórkach FancD2(-/-). Dane te zapewniają wsparcie dla potencjalne kliniczne zastosowanie JP4-039 do ochrony radiologicznej normalnych tkanek podczas chemioradioterapii u pacjentów z FA. chemioradioterapii u pacjentów z FA. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest chorobą dziedziczną charakteryzującą się niewydolnością szpiku kostnego. niewydolnością szpiku kostnego, zwiększonym ryzykiem raka i nadwrażliwością na czynniki sieciujące DNA, co sugeruje rolę tego szlaku w utrzymaniu stabilności genomu. Głównym centralnym graczem szlaku FA jest wielopodjednostkowa ligaza ubikwityny E3 aktywowany poprzez mechanizm zależny od replikacji i uszkodzeń DNA. A konsekwencją aktywacji kompleksu jest monoubikwitylacja FANCD2 i FANCI, późnych efektorów w utrzymaniu integralności genomu. Szczegóły Szczegóły dotyczące koordynacji odpowiedzi zależnej od FA i procesu replikacji DNA są nadal w większości nieznane. Znaleźliśmy, przez drożdżowy test dwuhybrydowy i koimmunoprecypitacji w ludzkich komórkach, że podjednostka kompleksu rdzeniowego FANCF fizycznie oddziałuje z PSF2, członkiem kompleksu GINS niezbędnym zarówno dla inicjacji, jak i elongacji DNA. zarówno na etapie inicjacji, jak i wydłużania replikacji DNA. W komórkach HeLa pozbawionych PSF2, zaobserwowaliśmy zmniejszone wiązanie z chromatyną kompleksu rdzenia FA co sugeruje, że kompleks GINS może odgrywać rolę w ładowaniu lub stabilizacji kompleksu rdzenia FA na chromatynie. Konsekwentnie, GINS i rdzeń kompleks wiążą chromatynę równolegle po wystrzeleniu pochodzenia i zubożeniu PSF2 uwrażliwia komórki na czynniki sieciujące DNA. Jednak zubożenie PSF2 nie jest wystarczające do zmniejszenia monoubikwitylacji FANCD2 lub jego lokalizacji w jądrze atomowym ognisk po uszkodzeniu DNA. Nasze wyniki sugerują nowy przesłuch między replikacją DNA a szlakiem FA. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest rzadką chorobą genetyczną charakteryzującą się niedokrwistością aplastyczną, podatnością na raka/białaczkę i nadwrażliwością komórkową na środki czynniki sieciujące DNA, takie jak cisplatyna. Do tej pory zidentyfikowano 12 produktów genu FA, które współpracują we wspólnym szlaku sygnałowym aktywowanym przez uszkodzenia DNA, regulującym naprawy DNA (szlak FA). Osiem białek FA tworzy kompleks jądrowy zawierający aktywność ligazy ubikwityny E3 (kompleks rdzenia FA), który w odpowiedzi na uszkodzenie DNA DNA, pośredniczy w monoubikwitylacji białka FA FANCD2. Monoubikwitylowane FANCD2 kolokalizuje w ogniskach jądrowych z białkami zaangażowanymi w naprawę DNA, w tym naprawę DNA, w tym BRCA1, FANCD1/BRCA2, FANCN/PALB2 i RAD51. Wszystkie te czynniki są wymagane dla odporności komórkowej na czynniki sieciujące DNA. Inaktywacja Inaktywacja szlaku FA została również zaobserwowana w szerokiej gamie ludzkich nowotworów. nowotworów i jest związana z wrażliwością komórek nowotworowych na czynniki sieciujące DNA. czynniki sieciujące DNA. Leki hamujące szlak FA mogą być użytecznymi chemosensybilizatorami w leczeniu raka. leczeniu raka. Historia publikacji: Opublikowano ponownie z bazy danych Current BioData's Targeted Proteins database (TPdb; http://www.targetedproteinsdb.com). --- Cechy aberracji chromosomalnych, nadwrażliwość na czynniki sieciujące DNA i predyspozycje do nowotworów złośliwych i predyspozycje do nowotworów złośliwych sugerują fundamentalną anomalię naprawy DNA w niedokrwistości Fanconiego. naprawy DNA w niedokrwistości Fanconiego. Funkcja niedawno wyizolowanego FACC (Fanconi anemia group C complementing) dla podgrupy tego zaburzenia nie jest jeszcze znana. nie jest jeszcze znana. Pogląd, że FACC odgrywa bezpośrednią rolę w naprawie DNA, przewidywałby, że polipeptyd że polipeptyd powinien znajdować się w jądrze. W tym badaniu zastosowano poliklonalną surowicę poliklonalna surowica odpornościowa podniesiona przeciwko FACC została użyta do określenia subkomórkowej lokalizacji polipeptydu. polipeptydu. Badania immunofluorescencji i frakcjonowania subkomórkowego ludzkich linii komórkowych, a także komórek COS-7 przejściowo wyrażających ludzkie FACC wykazały że białko było zlokalizowane głównie w cytoplazmie w warunkach ustalonych w stanie ustalonym, podczas przejścia przez cykl komórkowy i ekspozycji na czynniki sieciujące lub czynniki cytotoksyczne. Jednakże, umieszczenie sygnału lokalizacji jądrowej z simian virus 40 large tumor antigen na aminowym końcu FACC skierowało białko hybrydowe do jąder komórkowych. białko hybrydowe do jąder transfekowanych komórek COS-7. Te obserwacje sugerują pośrednią rolę FACC w regulacji naprawy DNA w tej grupie niedokrwistości Fanconiego. Niedokrwistość Fanconiego. --- Niedokrwistość Fanconiego (FA) jest ludzkim zaburzeniem autosomalnym charakteryzującym się podatnością na raka nowotworami i wrażliwością komórek na czynniki sieciujące DNA, takie jak mitomycyna C i diepoksybutan. Sklonowano sześć genów FA, w tym gen oznaczony jako XRCC9 (dla X-ray Repair Cross Complementing), wyizolowany przy użyciu nadwrażliwy na mitomycynę C mutant komórek chomika chińskiego określany jako UV40, a następnie Następnie stwierdzono, że jest identyczny z FANCG. Kompleks jądrowy zawierający FANCA, FANCC, FANCE, FANCF i FANCG jest potrzebny do aktywacji szóstego białka FA FANCD2. szóstego białka FA FANCD2. Po monoubikwitynacji białko FANCD2 kolokalizuje się z białkiem z białkiem podatności na raka piersi BRCA1 w ogniskach indukowanych uszkodzeniem DNA. W tym badaniu przypisaliśmy NM3, nadwrażliwy na musztardę azotową mutant chomika chińskiego, do tego samego mutanta genetycznego. chomika do tej samej genetycznej grupy komplementarnej co UV40. NM3, podobnie jak ludzkie linie komórkowe FA (ale w przeciwieństwie do UV40) wykazują normalny spontaniczny poziom wymiany chromatyd siostrzanych. wymiany chromatyd siostrzanych. Pokazujemy, że zarówno NM3, jak i UV40 są również nadwrażliwe na inne czynniki sieciujące DNA (w tym diepoksybutan i chlorambucyl) oraz na nieusieciowane czynniki uszkadzające DNA (w tym bleomycynę, streptonigrynę i EMS), oraz że wszystkie te wrażliwości są korygowane po transfekcji ludzkiego cDNA FANCG/XRCC9. Stosując immunoblotting, stwierdzono, że NM3 i UV40 nie wykazywały ekspresji aktywnej monoubikwitynowanej izoformy białka FANCD2 chociaż ekspresja izoformy FANCD-L została przywrócona w transformantach FANCG cDNA, korelując z korektą wrażliwości na mutagen. Dane te wskazują, że odporność komórkowa na te czynniki uszkadzające DNA wymaga FANCG i że szlak genu FA, poprzez jego aktywację FANCD2 i i późniejszą interakcję tego białka z BRCA1, jest zaangażowany w utrzymanie stabilności genomowej stabilności genomu w odpowiedzi nie tylko na wiązania międzypasmowe DNA, ale także na szereg innych uszkodzeń DNA, w tym szereg innych uszkodzeń DNA, w tym pęknięcia nici DNA. NM3 i inne mutanty "podobne do FA" chomika chińskiego powinny stanowić ważny zasób do badania tych procesów w komórkach ssaków. tych procesów w komórkach ssaków.
Czy nadwrażliwość na czynniki sieciujące DNA jest cechą charakterystyczną niedokrwistości Fanconiego?
Tak, nadwrażliwość na czynniki sieciujące DNA jest jedną z cech charakterystycznych niedokrwistości Fanconiego, inne to wadliwa monoubikwitynacja FANCD2 i niestabilność genomu.