Wprowadzenie. Odziedziczone mutacje genu BRCA wiążą się z wysokim ryzykiem raka piersi i jajnika. raka piersi i jajnika, ale obecne wytyczne ograniczają testowanie mutacji BRCA do kobiet z rakiem o wczesnym początku i krewnych osób z pozytywnym wynikiem mutacji. Korzyści i zagrożenia dostarczania tych informacji bezpośrednio konsumentom są nieznane. Metody. Aby ocenić i określić ilościowo emocjonalne i behawioralne reakcje konsumentów na ich 23andMe Personal Genome Service(®) trzech mutacji BRCA, które są powszechne u Żydów aszkenazyjskich. powszechne u Żydów aszkenazyjskich, zaprosiliśmy wszystkie 136 osób z pozytywnymi mutacjami BRCA1 i BRCA2 w 23andMe. w bazie danych klientów 23andMe, którzy zdecydowali się przeglądać swoje raporty BRCA BRCA do udziału w tym zatwierdzonym przez IRB badaniu. Zaprosiliśmy również 160 klientów bez mutacji, którzy byli dopasowani pod względem wieku, płci i pochodzenia. Przeprowadzono częściowo ustrukturyzowane wywiady telefoniczne z 32 nosicielami mutacji, 16 kobiet i 16 mężczyzn oraz 31 osób niebędących nosicielami. Pytania dotyczyły osobistej i rodzinnej i rodzinnej historii raka, decyzji i czasu przeglądania raportu BRCA, wspomnień wyniku, reakcje emocjonalne, postrzeganie osobistego ryzyka zachorowania na raka, dzielenie się informacjami oraz podjęte lub planowane działania. Wyniki. Jedenaście kobiet i 14 mężczyzn otrzymało nieoczekiwany wynik, że są nosicielami mutacji BRCA1 185delAG lub 5382insC lub mutacji BRCA2 6174delT. Żaden z nich nie zgłosił skrajnego lęku, a czterech doświadczyło umiarkowanego lęku, który był przejściowy. Co ciekawe, pięć kobiet i sześciu mężczyzn określiło swoją reakcję jako neutralną. Większość nosicielek szukała porady medycznej, a cztery przeszły procedury zmniejszające ryzyko po po potwierdzającym badaniu mutacji. Mężczyźni nosiciele zdali sobie sprawę, że wyniki ich testów sugerowały ryzyko genetyczne dla krewnych płci żeńskiej, a kilku z nich czuło się znacznie obciążonych tym faktem. obciążonych tym faktem. Dzielenie się informacjami o mutacji z członkami rodziny doprowadziło do badania przesiewowe co najmniej 30 krewnych i identyfikację 13 dodatkowych nosicieli. Osoby niebędące nosicielami nie zgłaszały niewłaściwych działań, takich jak rezygnacja z badań przesiewowych w kierunku raka. badań przesiewowych w kierunku raka. Wszyscy z wyjątkiem jednego z 32 uczestników z dodatnim wynikiem mutacji docenili dowiedziały się o swoim statusie mutacji BRCA. Wnioski. Bezpośredni dostęp do testów mutacji BRCA BRCA, uważany za model dla testów genetycznych wysokiego ryzyka o udowodnionej użyteczności klinicznej, przyniósł uczestnikom wyraźne korzyści. klinicznych, zapewnił uczestnikom wyraźne korzyści. Nieoczekiwane informacje informacje wykazały efekt kaskadowy, ponieważ krewni nowo zidentyfikowanych nosicieli nosicieli również poszukiwali testów i zidentyfikowano więcej nosicieli mutacji. Biorąc pod uwagę brak dowodów na poważne cierpienie emocjonalne lub niewłaściwe działania w tej podgrupie klientów pozytywnych pod względem mutacji, którzy zgodzili się na wywiad dla tego badania, należy rozważyć szersze badania przesiewowe kobiet pochodzenia aszkenazyjskiego pod kątem tych trzech mutacji BRCA BRCA. --- TŁO: Każdego roku u 60 000 kobiet w Niemczech stwierdza się raka piersi, i 9000 na raka jajnika. Rodzinne występowanie raka obserwuje się w około 20% przypadków. około 20% przypadków. METODY: Dokonaliśmy selektywnego przeglądu odpowiednich artykułów opublikowanych do grudnia 2010 roku. które zostały wyszukane w PubMed, a także omawiamy wnioski z doświadczeń Niemieckiego Konsorcjum ds. Niemieckiego Konsorcjum na rzecz Dziedzicznego Raka Piersi i Jajnika. WYNIKI: Wysokie ryzyko jest związane z wysoce penetrującymi genami BRCA1 i BRCA2, a także innymi genami, takimi jak jak również przez inne geny, takie jak RAD51C. Geny raka piersi, które pierwotnie pierwotnie oznaczone jako umiarkowanie penetrujące, wykazują wyższą penetrację niż niż wcześniej sądzono w rodzinach z dziedziczną predyspozycją. Uważa się, że geny te w naprawie DNA wyjaśnia, dlaczego guzy z nimi związane są wrażliwe na pochodne platyny i geny RAD51C. są wrażliwe na pochodne platyny i inhibitory PARP. U nosicieli BRCA1 i BRCA2, profilaktyczna obustronna mastektomia i adneksektomia znacząco znacząco obniża częstość występowania raka piersi i jajnika. Co więcej, profilaktyczna adneksektomia obniża również śmiertelność specyficzną dla raka piersi i jajnika, a także a także ogólną śmiertelność. Jeśli u kobiety z mutacją rozwinie się rak raka w jednej piersi, ryzyko rozwoju raka w drugiej piersi zależy od konkretnego zmutowanego genu i ogólnej śmiertelności. konkretnego zmutowanego genu oraz od jej wieku w momencie wystąpienia choroby. WNIOSEK: Około połowa wszystkich monogenowo uwarunkowanych raków piersi i jajnika i jajnika jest spowodowana mutacją w jednym lub drugim z wysoce penetrujących genów BRCA (BRCA1 i BRCA2). Kobiety będące nosicielkami zmutowanego genu mają od 80% do 90% szansy zachorowania na raka piersi i 20% do 50% szans na zachorowanie na raka jajnika. raka jajnika. Zidentyfikowano również inne geny predysponujące do raka piersi i jajnika. zidentyfikowane. Lekarze powinni opracować i wdrożyć leczenie oparte na dowodach naukowych na podstawie tych nowych odkryć. --- Od czasu orzeczenia Sądu Najwyższego z 2013 r. w sprawie patentowania BRCA1/BRCA2, panele genów raka dziedzicznego obejmują teraz BRCA1 i BRCA2, dzięki czemu panele te są opcją dla testów testów pierwszego poziomu. Pozostają jednak pytania dotyczące użyteczności klinicznej i implikacje tych paneli dla zarządzania medycznego z włączeniem genów o nieznanej lub umiarkowanej penetracji. nieznanej do umiarkowanej penetracji. Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób korzystanie z tych paneli wpłynęło na naszą praktykę, dokonaliśmy przeglądu pacjentów, którzy przeszli testy w naszej klinice od 1 lipca 2013 roku do 23 maja 2014 roku. Wskazania do badań obejmowały osobistą i/lub rodzinną historię raka piersi i/lub jajnika. Łącznie 136 pacjentów zostało poddanych testom panelowym za pośrednictwem jednego komercyjnego laboratorium; 12 (8,8%) pacjentek uzyskało wynik pozytywny na obecność patogennej lub prawdopodobnie patogennej mutacji (cztery mutacje mutacje BRCA2, dwie mutacje TP53, jedną mutację CDH1, dwie mutacje ATM oraz po jednym pacjencie z mutacją CHEK2, NBN lub PALB2). Spośród tych pozytywnych pacjentów, 100% spełniało wytyczne National Comprehensive Cancer Network (NCCN) dotyczące badań genetycznych w kierunku dziedzicznego raka piersi i jajnika (2.2014). Mutacje u siedmiu z dwunastu (58%) pacjentek doprowadziły do zmian w postępowaniu medycznym; u trzech z (43%) miało mutację genu innego niż BRCA1 lub BRCA2. Nasze wyniki sugerują, że że istnieje użyteczność kliniczna paneli, które obejmują geny o nieznanej do umiarkowanej penetracji. penetracji. --- BRCA1 i BRCA2 to dwa główne geny związane z rodzinną podatnością na raka piersi i jajnika. podatnością na raka piersi i jajnika. W Polsce standardowy test genu BRCA jest zwykle ograniczony do Polskich mutacji założycielskich BRCA1: 5382insC, C61G i 4153delA. Dotychczas wykryto zaledwie kilka pojedynczych dużych rearanżacji genomowych (LGR) genu BRCA1 w Polsce. Polsce. Tutaj przedstawiamy pierwszą kompleksową analizę dużych mutacji w genach BRCA1 i BRCA2. BRCA1 i BRCA2 w tym kraju. Zbadaliśmy LGRs w genach BRCA1 i BRCA2 poprzez multipleksową amplifikację sond zależną od ligacji u 200 niespokrewnionych pacjentek z silnym wywiadem rodzinnym w kierunku raka piersi/jajnika i negatywnym dla BRCA1 polskie mutacje założycielskie. Zidentyfikowaliśmy trzy różne LGR w genie BRCA1: delecję eksonów 13-19, delecję eksonu 17 i delecję eksonu 22. Nie wykryto LGR w genach BRCA2. Ogólnie rzecz biorąc, duże rearanżacje stanowiły 3,7% wszystkich rodzin BRCA1 mutacji BRCA1 w naszej populacji i 1,5% w rodzinach wysokiego ryzyka ujemnych dla polskiej mutacji założycielskiej. --- Kobiety z rodzin z dziedzicznym rakiem piersi, które są nosicielkami mutacji BRCA1 lub BRCA2 są narażone na zwiększone ryzyko zachorowania na raka jajnika. Mniej jasne jest jednak, jednak, czy osoby z rodzin dziedzicznego raka piersi, które nie są są również narażone na zwiększone ryzyko zachorowania na raka jajnika. Aby określić czy kobiety z rodzin dziedzicznego raka piersi, które nie są nosicielkami mutacji BRCA są na zwiększone ryzyko raka jajnika, 199 probantek z rodzin BRCA-negatywnych pod względem mutacji, mutacji BRCA, które wyraziły zgodę na prospektywną obserwację w czasie badań genetycznych. w czasie badań genetycznych. Częstość występowania nowych raka piersi i jajnika u probantek i ich rodzin od czasu otrzymania wyników testu genetycznego genetycznego określono za pomocą kwestionariusza. Oczekiwana liczba nowotworów i i standaryzowane współczynniki zachorowalności (SIR) określono na podstawie wskaźników zachorowalności na raka z programu Surveillance, Epidemiology, and End Results (SEER) przy użyciu metody Byara. przy użyciu metody Byara. Wszystkie testy statystyczne były dwustronne. Podczas 2534 kobieto-lat obserwacji w 165 rodach zdiagnozowano 19 nowych przypadków raka piersi, podczas gdy zdiagnozowano 19 nowych przypadków raka piersi, podczas gdy oczekiwano jedynie 6,07 (SIR = 3,13, 95% przedział ufności [CI] = 1,13). SIR = 3,13, 95% przedział ufności [CI] = 1,88 do 4,89; P < .001), a jeden przypadek raka jajnika został zdiagnozowany. zdiagnozowano raka jajnika, podczas gdy oczekiwano tylko 0,66 (SIR = 1,52, 95% CI = 0,02 do 8,46; P = .48). Wyniki te sugerują, że kobiety z rodzin z mutacją BRCA, mutacji BRCA nie są narażone na zwiększone ryzyko raka jajnika. raka jajnika. --- Odpowiedzialność za informowanie krewnych z grupy ryzyka o dostępności badań genetycznych w kierunku mutacji genów raka piersi/jajnika (BRCA1 lub BRCA2) spoczywa obecnie na probantach. W niniejszym badaniu zbadano potrzeby wsparcia osób z rodzin ze zidentyfikowanymi mutacjami BRCA1 lub BRCA2 podczas informowania o ryzyku genetycznym i testach genetycznych z zagrożonymi członkami rodziny. członkami rodziny. Przeprowadzono trzydzieści dziewięć częściowo ustrukturyzowanych wywiadów telefonicznych z osobami z rodzin ze zidentyfikowanymi mutacjami BRCA. Odpowiedzi na wywiady zostały zestawione krzyżowo według charakterystyki próby przy użyciu oprogramowania do analizy jakościowej jakościowych przy użyciu oprogramowania NVivo8. Opracowanie materiałów edukacyjnych, które osoby mogły wykorzystać podczas informowania swoich krewnych o ryzyku związanym z nosicielstwem mutacji genu BRCA. mutacji genu BRCA, zostało zidentyfikowane jako konkretna potrzeba. Wielu uczestników wyraziło preferencję dla podejścia etapowego, w którym krewni są powiadamiani o zwiększonym ryzyku i dostępności testów genetycznych twarzą w twarz lub za pośrednictwem listu, z dodatkowymi źródłami edukacyjnymi, w tym krótkie informacje pisemne lub dostęp do strony internetowej, udostępniane osobom dla osób pragnących uzyskać dostęp do bardziej szczegółowych informacji. Badania te wykazały potrzebę opracowania zasobów edukacyjnych/informacyjnych w celu wsparcia osób ze zidentyfikowanymi mutacjami raka piersi/jajnika w komunikowaniu się z o ryzyku genetycznym i dostępności testów genetycznych. --- Celem niniejszego badania jest analiza związku częstości występowania mutacji w dwóch głównych genach BRCA1 i BRCA2 mutacji w dwóch głównych genach BRCA1 i BRCA2 wiążących się z ryzykiem raka piersi (BC) i raka jajnika (OC) z obciążeniem nowotworami w rodzinach i z obecnością obecnością i wiekiem wystąpienia BC/OC. Uwzględniliśmy 704 pacjentów indeksowych (IP) i 668 członków rodziny IP, którzy uzyskali pozytywny wynik testu na BRCA1/BRCA2, którzy byli w Programie Poradnictwa Genetycznego w Chorobach Nowotworowych Wspólnoty Walencji (Hiszpania). Wspólnoty Walencji (Hiszpania). Znaleźliśmy 129 IP ze szkodliwymi mutacjami (18,3%), 59 w BRCA1 i 70 w BRCA2. BRCA1 i 70 w BRCA2, wykrywając 396 mutacji w tej rodzinie. Częstość występowania mutacje i ich rozkład między BRCA1 i BRCA2 wykazały znacząco nierównomierną częstość występowania wśród grup rodzinnych (P < 0,001). Znaleźliśmy 179 guzów u 396 nosicieli mutacji (45%) i wykryliśmy tylko 11 nowotworów wśród 272 nosicieli mutacji (P < 0,001). Nie stwierdzono różnic w częstości występowania nowotworów lub wieku zachorowania na raka między genami wśród nosicieli mutacji. Nosiciele mutacji wykazywali 50% prawdopodobieństwo wystąpienia BC/OC w medianie wieku 49 lat (95% CI 46-52 lat) i 78% w wieku 70 lat (95% CI: 71-85%). Podsumowując, obciążenie rodzinne BC i OC jest silnie związane z występowaniem z występowaniem mutacji BRCAs i może przewidzieć, który z dwóch genów BRCAs genów BRCAs jest bardziej prawdopodobne. Nosiciele mutacji mają 50% ryzyko zachorowania na BC/OC w wieku 50 lat. --- Dr Wera Hofmann jest ekspertem w dziedzinie biochemii i ma ponad 12-letnie doświadczenie w diagnostyce genetycznej człowieka. doświadczenie w diagnostyce genetycznej człowieka. Do 2006 roku nadzorowała jednostkę diagnostyczną dla BRCA w Interdyscyplinarnym Centrum Dziedzicznego Raka Piersi (Centrum Maxa Delbrücka, Berlin, Niemcy). (Centrum Maxa Delbrücka, Berlin, Niemcy). Była również dyrektorem zarządzającym Stowarzyszenia Zawodowego Niemieckich Genetyków Ludzkich, BVDH, które jest stowarzyszeniem handlowym. stowarzyszenia branżowego. W 2008 roku Hofmann została dyrektorem medycznym w LifeCodexx (Konstancja, Niemcy), gdzie pracowała nad opracowaniem nieinwazyjnego nieinwazyjnego prenatalnego testu diagnostycznego, który wykrywa aneuploidie chromosomalne u płodów. --- TŁO: Wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego (ACS) dotyczące badań przesiewowych za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) piersi rezonansu magnetycznego piersi (MRI) zalecają MRI kobietom, które mają ryzyko zachorowania na raka piersi w ciągu całego życia > lub = 20%. Testy genetyczne na obecność mutacji raka piersi (BRCA) są oferowane kobietom, u których ryzyko > lub = 10% nosicielstwa mutacji. nosicielstwa mutacji. Celem obecnego badania było 1) określenie kobiet w populacji objętej badaniami przesiewowymi w kierunku raka piersi, które miały > lub = 20% ryzyko zachorowania na raka piersi w ciągu całego życia, a tym samym były kandydatkami do przesiewowego badania MRI; oraz 2) określenie liczby kobiet, u których ryzyko wystąpienia mutacji BRCA wynosiło > lub = 10%, a mimo to ryzyko zachorowania na raka piersi w ciągu całego życia, a zatem mogły nie zostać zidentyfikowane jako jako kandydatki do badań przesiewowych MRI. METODY: W latach 2003-2005 kobiety, które przeszły mammografię przesiewową, wypełniły kwestionariusz kwestionariusz dotyczący czynników ryzyka raka piersi. Dla każdej każdej pacjentki, ryzyko zachorowania na raka piersi w ciągu całego życia oraz ryzyko mutacji BRCA zostało przy użyciu komputerowego modelu oceny ryzyka raka piersi BRCAPRO. model. WYNIKI: Spośród 18 190 kobiet 78 (0,43%) miało > lub = 20% dożywotniego ryzyka zachorowania na raka piersi. raka piersi, z których wszystkie miały > lub = 10% ryzyko nosicielstwa mutacji BRCA. Dodatkowe dodatkowe 374 kobiety (2,06%) miały <20% ryzyko zachorowania na raka piersi w ciągu życia, ale > lub = 10% ryzyko mutacji. Ogólnie rzecz biorąc, było 183 (1%) przewidywanych nosicielek mutacji, 27 kobiet (0,15%), które miały > lub = 20% ryzyka zachorowania na raka piersi w ciągu życia, oraz 62 kobiety (0,34%), które miały > lub = 10% ryzyko mutacji, ale <20% ryzyko raka piersi w ciągu życia. ryzyko. WNIOSKI: Wytyczne ACS dotyczące badań przesiewowych MRI piersi mogą systematycznie wykluczać badania przesiewowe MRI u wielu kobiet, u których występuje znaczne ryzyko mutacji BRCA BRCA. Obecne wyniki wykazały potrzebę większej świadomości czynników ryzyka czynników ryzyka raka piersi w populacji poddawanej mammografii przesiewowej, tak aby aby kobiety z grupy wysokiego ryzyka mogły zostać zidentyfikowane i uzyskać dostęp do badań genetycznych i doradztwo w zakresie wszystkich interwencji zmniejszających ryzyko. --- TŁO: Mutacje w genach BRCA1 i BRCA2 są związane ze zwiększonym ryzykiem raka piersi, jajnika i kilku innych nowotworów. ryzykiem raka piersi, jajnika i kilku innych nowotworów. Celem niniejszego badania była ocena częstości występowania raka u krewnych pierwszego i drugiego stopnia nosicieli mutacji krewnych pierwszego i drugiego stopnia nosicieli mutacji BRCA w porównaniu z populacją ogólną. MATERIAŁY I METODY: Łącznie 1 086 rodowodów nosicieli mutacji BRCA zostało uzyskano z prospektywnie prowadzonego, zatwierdzonego przez wewnętrzną komisję rewizyjną badania osób skierowanych do klinicznego poradnictwa genetycznego w University of Texas MD Anderson Cancer Center. Zidentyfikowaliśmy 9 032 krewnych pierwszego i drugiego stopnia krewnych pierwszego i drugiego stopnia z 784 rodowodów, które wykazały wyraźne wskazanie na rodzicielskie pochodzenie mutacji. Standaryzowane współczynniki zachorowalności (SIR) zostały użyte do porównania zaobserwowanej częstości występowania 20 pierwotnych nowotworów z oczekiwaną częstością występowania każdego nowotworu w oparciu o obliczone szacunki ryzyka według wiek, płeć i pochodzenie etniczne każdego pacjenta. WYNIKI: Rodziny BRCA1 miały zwiększone SIR dla raka piersi i jajnika (p < .001) i zmniejszone SIR dla raka nerki, płuc, prostaty i tarczycy oraz chłoniaka nieziarniczego (p < .001). Rodziny BRCA2 miały zwiększone SIR dla piersi, raka jajnika i trzustki (p < .001) oraz obniżone SIR dla raka nerki, płuca, tarczycy, raka macicy i chłoniaka nieziarniczego (p < .0025). Analiza tylko krewnych pierwszego stopnia (n = 4099) nie wykazała obniżonych wskaźników SIR i była zgodna ze z podwyższonym SIR obserwowanym w całej badanej populacji. WNIOSEK: Potwierdziliśmy wcześniejsze doniesienia o związku między rakiem piersi, rakiem piersi, jajnika i trzustki z mutacjami BRCA. Dodatkowe badania mające na celu w celu ilościowego określenia względnego ryzyka wystąpienia tych nowotworów u nosicielek mutacji BRCA mogą pomóc dostosować zalecenia dotyczące zmniejszenia ryzyka i poprawić poradnictwo genetyczne. ZAŁOŻENIA DLA PRAKTYKI: Mutacje genów BRCA zostały dobrze opisane jako niosące ze sobą zwiększone ryzyko zarówno raka piersi, jak i raka jajnika. Jednak implikacje i ryzyko innych nowotworów są nadal badane. Dalsza ocena ryzyka dla innych nowotworów jest kluczem do identyfikacji i zarządzania strategiami redukcji ryzyka. strategie redukcji ryzyka. --- CEL: Kobiece mutacje BRCA (gen raka piersi)-1 i BRCA-2 są znacząco znacząco związane z ryzykiem rozwoju raka piersi i jajnika, co z kolei z kolei związane z niepłodnością kobiet. Mutacje BRCA-1 są również związane z utajoną pierwotną niewydolnością jajników (OPOI), podobnie jak różne mutacje genu mutacje genu FMR1. Dlatego postawiliśmy hipotezę, że genotypy FMR1 mogą być mogą być związane z wiekiem menarchealnym i menopauzalnym nosicieli mutacji BRCA. PACJENTKI: Porównaliśmy genotyp FMR1 i rozkład subgenotypów u 99 BRCA1/2 i u 182 zdrowych kobiet bez znanej historii rodzinnego raka piersi i jajnika. rodzinnego raka piersi i jajnika i szukaliśmy powiązań z wiekiem w momencie menarche i menopauzą. Do oceny różnic w wieku menarche i menopauzy wykorzystano test T. menopauzy, z czasem menarche i menopauzy jako zmiennymi ciągłymi. WYNIKI: Kobiety z mutacjami BRCA1/2 wykazywały znacząco różne rozkłady genotypu i subgenotypu FMR1 i subgenotypów w porównaniu z grupą kontrolną (p<0,001). (p<0.001). Wynik ten pozostał stabilny w analizie podgrupy rasy kaukaskiej nosicieli BRCA1/2 i zdrowych osób z grupy kontrolnej (p<0,001). Ponadto nosiciele BRCA1/2 wykazywali tendencję do krótszej długości życia reprodukcyjnego (p=0,18). WNIOSKI: Nasze dane potwierdzają wcześniej zgłaszaną wysoce skośną dystrybucję genotypów i subgenotypów FMR1 w kierunku wysokiej przewagi alleli FMR1 o niskiej wartości u nosicieli BRCA1/2. Mogliśmy wykazać, że mutacje BRCA-1 są związane z wcześniejszym początkiem menopauzy w porównaniu do nosicielek BRCA-2, chociaż rozkład genotypu het-normalnego/niskiego jest podobny w obu grupach. grupach. Nasze odkrycia sugerują, że oprócz genotypu mogą istnieć inne czynniki które mają wpływ na menarche, a zwłaszcza wiek menopauzy u nosicielek mutacji BRCA nosicielek mutacji BRCA. --- BRCAPRO i Myriad II są szeroko stosowanymi modelami do przewidywania prawdopodobieństwa mutacji BRCA1/2 przed badaniem genetycznym. przed badaniem genetycznym. Jednak dokładność tych modeli u Koreańczyków nie jest znana. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu oceny dokładności modeli BRCAPRO i Myriad II. Dwieście trzydzieści sześć kobiet z rakiem piersi które przeszły kompleksowe badania genetyczne BRCA1/2 w naszym szpitalu w latach 2003 i 2010 zostały włączone do tego badania. Oceniliśmy wydajność każdego modelu porównując liczbę obserwowanych i przewidywanych nosicieli mutacji. Obliczyliśmy Obliczyliśmy czułość, swoistość i wartości predykcyjne przy 10% szacowanym prawdopodobieństwie. prawdopodobieństwie. Czterdzieści sześć osób zidentyfikowano jako nosicieli szkodliwej mutacji BRCA BRCA. Częstość występowania mutacji BRCA (19,5%) była znacznie wyższa niż przewidywana przez BRCAPRO (9,0%). niż przewidywana przez BRCAPRO (9,0%, p = 0,001) i Myriad (5,6%, p < 0,001). U rodzinnego raka piersi, wskaźnik mutacji BRCA (obserwowany 22,7%) był niedoszacowany zarówno przez BRCAPRO (oczekiwane 11,4%, p = 0,006), jak i Myriad II (oczekiwane 6,4%, p < 0,001). Analizy podgrup wykazały, że oba modele niedoszacowały ryzyka mutacji BRCA u pacjentek z rodzinną historią raka piersi (wiek probantek w momencie rozpoznania raka piersi >50 lat), u których tylko jeden krewny tylko jednego krewnego z rakiem piersi oraz z rakiem piersi o wczesnym początku niezwiązanym z rodziną lub obustronnym rakiem piersi. Stosując 10-procentowy próg odcięcia, czułość wyniosła 47,8% (BRCAPRO) i 50,8% (BRCAPRO). (BRCAPRO) i 50,0% (Myriad), a pozytywne wartości predykcyjne wynosiły 44,9% (BRCAPRO) i 43,0% (Myriad). (BRCAPRO) i 43,4% (Myriad). Zarówno BRCAPRO, jak i Myriad II niedoszacowały ryzyka mutacji ryzyko mutacji BRCA1/2 u Koreańczyków. Nasze odkrycia sugerują, że modele te są mniej czułe u Koreanek, a zatem potrzebny jest nowy model przewidywania mutacji BRCA oparty na koreańskich danych. mutacji BRCA w oparciu o dane koreańskie. --- TŁO: Mutacje w genach BRCA1/2 wiążą się z ryzykiem raka jajnika i piersi. ryzyko. Zbadaliśmy ryzyko zachorowania na raka jajnika w rodzinach BRCA1/2-dodatnich i czy ryzyko to jest rozszerzone na rodziny BRCA ujemne. PACJENCI I METODY: Prospektywne badanie obejmujące kobiety z jednej kliniki rodzinnej w Manchesterze w Wielkiej Brytanii. rodzinnej w Manchesterze w Wielkiej Brytanii. Pacjentki zostały wykluczone, jeśli miały raka jajnika lub ooforektomię przed wizytą w klinice. Kontynuacja została ocenzurowana w ostatniej dacie: 31/12/2010; diagnozy raka jajnika; ooforektomii; lub śmierci. My do oceny częstości występowania raka jajnika w badanej populacji, z podziałem na populacji, podzielonej według statusu genetycznego (BRCA1, BRCA2, BRCA ujemny, BRCA niesprawdzony) w porównaniu z populacją ogólną. WYNIKI: Przebadaliśmy 8005 kobiet z 895 rodzin. Kobiety z rodzin z mutacją BRCA2 wykazały 17-krotnie zwiększone ryzyko inwazyjnego raka jajnika (ryzyko względne ryzyko (RR) 16,67; 95% CI 5,41 do 38,89). Ryzyko to wzrosło 50-krotnie u kobiet z rodzin z mutacjami BRCA1 (RR 50,00; 95% CI 26,62 do 85,50). Nie związku w przypadku kobiet z rodzin z ujemnym wynikiem testu na obecność BRCA1/2, gdzie zaobserwowano 1 inwazyjny rak jajnika u 1613 kobiet, podczas gdy oczekiwano 2,74 (RR 0,37; 95% CI 0,01 do 2,03). Nie stwierdzono związku z rakiem jajnika rakiem jajnika w rodzinach, w których nie przeprowadzono testów na obecność BRCA1/2 (RR 0,99; 95% CI 0,45 do 1,88). DYSKUSJA: Badanie to nie wykazało zwiększonego ryzyka raka jajnika w rodzinach w rodzinach, w których wynik testu na obecność BRCA1/2 był ujemny lub które nie zostały przebadane. Dane te pomagają w doradztwie kobietom z ujemnych rodzin BRCA1/2 z rakiem piersi, że ich ryzyko inwazyjnego raka jajnika nie jest wyższe niż w populacji ogólnej. --- Ocena sekwencji kodujących BRCA1 i BRCA2 w celu identyfikacji mutacji patogennych mutacji związanych z dziedzicznym zespołem raka piersi/jajnika zapewniła metodę identyfikacji osób wysokiego ryzyka, umożliwiając im poszukiwanie zapobiegawczych leczenia i strategii. Jednak obecny test jest kosztowny i nie może odróżnić wariantów patogennych od tych, które mogą być łagodne. Skupiając się tylko na jednym z dwóch partnerów BRCA, opracowaliśmy test biologiczny dla haploinsufficiency BRCA1. Wykorzystując serię linii komórkowych transformowanych EBV, zbadaliśmy zbadaliśmy wzorce ekspresji genów w komórkach, które były dzikim typem BRCA1 w porównaniu do te, które niosły (heterozygotyczne) mutacje patogenne BRCA1. Zidentyfikowaliśmy podzbiór 43 genów, których połączony wzór ekspresji jest czułym predyktorem statusu BRCA1. Zestaw genów był nieproporcjonalnie złożony z genów zaangażowanych w różnicowanie komórkowe, uwiarygodniając hipotezę, że utrata funkcji pojedynczej kopii BRCA1 może wpływać na różnicowanie, czyniąc komórki bardziej bardziej podatne na procesy złośliwe. --- Mutacje germinalne w genach BRCA1 i BRCA2 w dużym stopniu predysponują do raka piersi i jajnika raka jajnika i są odpowiedzialne za znaczną część rodzinnych rodzinnych raków piersi i jajnika. Żadna kobieta z rodziny pochodzącej z Maroka dotkniętych rakiem piersi z mutacjami tych genów. z mutacjami tych genów, a lekarze w Maroku nie są przyzwyczajeni do radzenia sobie ze zdrowymi kobietami niosącymi mutacje w genach BRCA. Niniejsze badanie miało na celu opisać początkowe doświadczenia grupy marokańskich badaczy przeprowadzających predykcyjne testy genetyczne w celu wykrycia znanej mutacji rodzinnej u zdrowych marokańskich kobiet z wysokim ryzykiem zachorowania na raka piersi oraz wprowadzenie nadzór nad tymi bezobjawowymi nosicielkami jako nowe podejście w w profilaktyce i wczesnej diagnostyce raka piersi i jajnika w Maroku. Diagnostyka przedobjawowa została przeprowadzona przy użyciu testów genetycznych DNA u 5 zdrowych kobiet z trzech rodzin. Marokańczyków z trzech rodzin o podwyższonym ryzyku zachorowania na raka piersi. zachorowania na raka piersi. Są to pierwsze marokańskie rodziny, w których odnotowano dotknięte rakiem piersi związanym z mutacjami BRCA. Diagnostyka przedobjawowa raka piersi u 5 kobiet z trzech marokańskich rodzin z mutacjami BRCA. marokańskich rodzin z mutacjami BRCA. Dwie z tych rodzin są pierwszymi zgłoszono występowanie mutacji założycielskiej Ashkenazi BRCA1-185_186delAG u marokańskich pacjentek. marokańskich pacjentów. Trzecia rodzina była nosicielami znanej mutacji BRCA2 c.5073dupA/p.trp1692metfsX3. Przetestowaliśmy obecność tych mutacji u 5 bezobjawowych zdrowych kobiet z tych trzech rodzin. Dwie siostry z rodziny 1 niosły mutację BRCA1-185_186delAG, podczas gdy trzecia kobieta z rodziny 2 była nosicielką mutacji c.5073dupA/p.trp1692metfsX3. Jednakże, jedna zdrowa kobieta i jej matka z rodziny 3 nie były nosicielkami rodzinnej mutacji rodzinnej mutacji genu BRCA1. Badanie to wykryło mutacje BRCA u trzech bezobjawowych, co sugeruje, że jest to pierwszy krok w kierunku rozwoju stałego monitorowania medycznego kobiet z rodzin z historią z historią raka piersi i jajnika. W związku z tym kluczowe znaczenie dla onkologów w Maroku jest rozpoczęcie nadzoru nad zdrowymi kobietami z wadami genetycznymi, które mogą prowadzić do dziedzicznych nowotworów. --- CEL: Kobiety z rakiem jajnika mają 10% prawdopodobieństwo nosicielstwa mutacji BRCA BRCA. Jeśli mutacja zostanie zidentyfikowana, członkowie rodziny, u których mutacja nie występuje, mogą zostać poddani testom genetycznym i strategiom zmniejszającym ryzyko zachorowania na raka. Oszacowaliśmy korzyści zdrowotne netto i opłacalność różnych kryteriów testowania mutacji BRCA u kobiet z rakiem jajnika. u kobiet z rakiem jajnika oraz korzyści dla ich krewnych pierwszego stopnia (FDR). krewnych pierwszego stopnia (FDR). METODY: Opracowaliśmy model symulacyjny Markova Monte Carlo w celu porównania czterech kryteriów badania BRCA u kobiet z rakiem jajnika. kryteriów badania BRCA u kobiet z rakiem jajnika: brak badania (referencyjne); tylko w przypadku raka piersi w wywiadzie osobistym, raka piersi/jajnika w wywiadzie rodzinnym raka piersi/jajnika lub pochodzenie od Żydów aszkenazyjskich; tylko w przypadku inwazyjnego raka surowiczego; dowolnego inwazyjny nieśluzowy rak nabłonkowy. Korzyścią zdrowotną netto była oczekiwana długość życia dla FDR, a głównym wynikiem był inkrementalny współczynnik efektywności kosztowej (ICER). (ICER). Model oszacował liczbę przyszłych przypadków raka piersi i jajnika w FDR. w grupie FDR. WYNIKI: Testy BRCA oparte na historii osobistej/rodzinnej i pochodzeniu mogą zapobiec przyszłym przypadkom w FDR z ICER wynoszącym 32 018 USD na zyskany rok życia (LY) w porównaniu ze strategią referencyjną. w porównaniu ze strategią referencyjną. Badanie BRCA oparte na surowiczym lub dowolnym nieśluzowego nabłonkowego raka jajnika mogłoby zapobiec większej liczbie przypadków raka, ale przy ICER wynoszącym odpowiednio 128 465 USD i 148 363 USD za zyskany LY. WNIOSEK: Badanie BRCA u kobiet z rakiem jajnika w oparciu o osobistą/rodzinną historię raka lub pochodzenie od Żydów aszkenazyjskich jest opłacalną strategią zapobiegania przyszłym nowotworom piersi i jajnika wśród FDR. Bardziej integracyjne strategie testowania zapobiegają dodatkowym przypadkom raka, ale wiążą się ze znacznymi kosztami. --- CEL/CELE: Zbadanie zachowań związanych z nadzorem nad rakiem u kobiet ryzyka dziedzicznego raka piersi i jajnika (HBOC), które zgłosiły się na badania kliniczne Testy podatności na raka BRCA, w szczególności w celu opisania nadzoru nad rakiem zachowania i powody, dla których nie angażują się w zachowania, porównanie zachowań zachowania z istniejącymi wytycznymi dotyczącymi nadzoru i oceny powiązań zachowań związanych z nadzorem nad rakiem z wynikami BRCA. PROJEKT: Badanie przekrojowe, opisowe. MIEJSCE: Programy oceny ryzyka genetycznego w kompleksowym ośrodku onkologicznym National Cancer National Cancer Institute i społecznym ośrodku onkologicznym, oba w południowo-zachodnim regionie Stanów Zjednoczonych. PRÓBA: Celowa próba 107 kobiet z grupy ryzyka. METODY: Ankieta samoopisowa. GŁÓWNE ZMIENNE BADAWCZE: Zachowania związane z nadzorem nad rakiem piersi i jajnika oraz wyniki testu BRCA. wyniki testu BRCA. WYNIKI: Dziewięćdziesiąt procent uczestniczek miało raka piersi w wywiadzie. raka piersi; 84% miało ujemny wynik testu BRCA. Około 60% uczestniczek zaangażowało się w co najmniej minimalne zalecane zachowania w zakresie nadzoru nad rakiem piersi, ale 70% miało nieoptymalne zachowania w zakresie nadzoru nad rakiem jajnika. Brak zaleceń lekarza był najczęściej podawanym powodem niepoddawania się procedurom procedur nadzoru. Wyniki BRCA nie były powiązane z kategoriami i zaleceniami dotyczącymi nadzoru nad rakiem jajnika. WNIOSKI: Chociaż większość uczestniczek badania nie była nosicielkami mutacji obecność innych czynników ryzyka raka piersi i jajnika nakazuje kontynuowanie nadzoru nad rakiem. Kobiety z grupy ryzyka mogą nie być odpowiednio informowane o nadzorze nad rakiem. nadzoru nad rakiem. ZAŁOŻENIA DLA PIELĘGNIARSTWA: Pracownicy służby zdrowia powinni być świadomi zmieniających się zaleceń dotyczących zaleceń dotyczących nadzoru nad rakiem piersi i jajnika oraz odpowiednio pacjentkom z grupy ryzyka. --- Badanie Korean Hereditary Breast Cancer (KOHBRA) zostało ustanowione w celu oceny częstości występowania i spektrum mutacji BRCA1/2 u koreańskich pacjentek z rakiem piersi u koreańskich pacjentek z ryzykiem dziedzicznego raka piersi i jajnika. Łącznie 2953 pacjentów (2403 pacjentów z indeksem i 550 członków rodzin nosicieli) z 36 ośrodków uczestniczyło w tym badaniu w okresie od maja 2007 roku do grudnia 2013 roku. Wszystkie uczestnicy otrzymali poradnictwo genetyczne i testy genetyczne BRCA. W sumie 378 nosicieli mutacji wśród 2403 pacjentów indeksowych. Częstość występowania mutacji BRCA w poszczególnych podgrupach była następująca: 22,3% (274/1228) dla pacjentek z rakiem piersi z wywiadem rodzinnym w kierunku raka piersi/jajnika, 8,8% (39/441) pacjentek z rakiem piersi o wczesnym początku (<35 lat) bez w wywiadzie rodzinnym, 16,3% (34/209) w przypadku pacjentek z obustronnym rakiem piersi, 4,8% (1/21) w przypadku mężczyzn z rakiem piersi i rakiem jajnika. (1/21) dla pacjentów płci męskiej z rakiem piersi i 37,5% (3/8) dla pacjentów z zarówno rakiem piersi, jak i jajnika. Z analizy spektrum mutacji wynika, że 63 BRCA1 i 90 różnych mutacji BRCA2, w tym 44 nowe mutacje. zidentyfikowano 44 nowe mutacje. Mutacja c.7480 (p.Arg2494Ter) w BRCA2 (10,1%) była najczęściej identyfikowaną mutacją w tej kohorcie. najczęściej identyfikowana w tej kohorcie. Badanie KOHBRA jest największą kohortą do zidentyfikować nosicieli mutacji BRCA w Azji. Wyniki sugerują, że częstość występowania mutacji BRCA u pacjentek z rodzinnym rakiem piersi jest podobna do tej w zachodnich kohortach. kohortach zachodnich. Jednak niektóre pojedyncze czynniki ryzyka bez historii rodzinnych (rak piersi o wczesnym początku, rak piersi u mężczyzn lub nowotwory wielonarządowe) mogą mogą ograniczać użyteczność testów genu BRCA w populacji koreańskiej. --- Mutacje genu BRCA w linii zarodkowej są podobno związane z dziedzicznymi nowotworami piersi i rakiem jajnika. Identyfikacja mutacji BRCA znacznie poprawia strategie strategie profilaktyczne i leczenie raka piersi. Sekwencjonowanie metodą Sangera było złotym standardem w identyfikacji tych mutacji. Jednakże, 4-28% dziedzicznych mutacji BRCA może być spowodowanych dużymi rearanżacjami genomowymi (LGR), które mogą zostać przeoczone przy użyciu samego sekwencjonowania Sangera. Naszym celem jest ocena współczynnika wychwytywania LGR w naszej kohorcie. Łącznie 1 236 klinicznie wysokiego ryzyka pacjentów z rakiem piersi i/lub jajnika zostało zrekrutowanych przez The Hong Kong Hong Kong Hereditary Breast Cancer Family Registry w latach 2007-2014. Pełne sekwencjonowanie genów (sekwencjonowanie Sangera lub sekwencjonowanie nowej generacji) i multipleksowa amplifikacja sond zależna od ligacji amplifikacji sond (MLPA). Zidentyfikowaliśmy 120 szkodliwych mutacji BRCA mutacji: 57 (4,61%) znajdowało się w BRCA1, a 63 (5,10%) w BRCA2. LGR stanowiły 6,67% (8 ze 120) wszystkich mutacji BRCA, podczas gdy 8,77% (5 z 57) stanowiły mutacje BRCA1 a 4,76% (3 z 63) stanowiły mutacje BRCA2. Dzięki temu zintegrowanemu podejściu można było wykryć zarówno małe zmiany nukleotydowe, jak i LGR. My sugerujemy, że MLPA powinna zostać włączona do standardowej praktyki badań genetycznych genetycznych, aby uniknąć wyników fałszywie ujemnych, które miałyby duży wpływ na zarządzanie tymi rodzinami wysokiego ryzyka. --- TŁO: PALB2 (partner i lokalizator BRCA2) został zidentyfikowany jako gen gen umiarkowanego ryzyka w raku piersi i trzustki. Niedawno doniesiono, że że nosiciele PALB2 mają wysokie ryzyko zachorowania na raka piersi, ze skumulowanym ryzykiem skumulowane ryzyko wynosi 34% w wieku 70 lat. PACJENCI I METODY: Próbki krwi obwodowej od 155 pacjentów z ryzykiem dziedzicznego raka piersi i / lub jajnika zostały przetestowane pod kątem BRCA1/2 i PALB2 przez ukierunkowane sekwencjonowanie przy użyciu sekwenatora nowej generacji. Spośród tych 155, 146 spełniało kryteria NCCN, a pozostałe 9 nie. WYNIKI: Analizę BRCA1/2 przeprowadzono u 155 pacjentek, dla których wyniki zostały zgłoszone wcześniej (Hirotsu Y et al. Mol Genet Genomic Med, doi:10.1002/mgg3.157, 2015). U jedenastu pacjentów zidentyfikowano szkodliwe mutacje BRCA (Hirotsu Y i wsp. Mol Genet Genomic Med, doi:10.1002/mgg3.157, 2015). Jednak u żadnego ze 155 pacjentów nie stwierdzono szkodliwych mutacji germinalnych PALB2 mutacje germinalne. Mutacje typu missense [warianty o niepewnym znaczeniu (VUS)] PALB2 stwierdzono w 12 przypadkach. Analizy in silico za pomocą SIFT (Sorting Intolerant Form Tolerant) i PolyPhen2 (Polymorphism Phenotyping version 2) wykazały, że 2 z 12 VUS były szkodliwe i prawdopodobnie uszkadzające. WNIOSKI: Jest to pierwszy raport na temat mutacji PALB2 w Japonii, ujawniający dwie mutacje missense jako "szkodliwe i prawdopodobnie szkodliwe" w analizach in silico, ale nie zidentyfikowano przedwczesnych mutacji skrócenia PALB2. Wielkość próby jest stosunkowo niewielka i potrzebne jest większe badanie kohortowe w Japonii. --- Wczesny rak piersi charakteryzuje genetyczne predyspozycje do raka u kobiet kobiet. Gen BRCA-1 został zidentyfikowany jako jeden z genów predyspozycji do raka piersi/jajnika. Około 90% zgłoszonych mutacji w dziedzicznym genie raka piersi i jajnika, BRCA-1, skutkuje skróconymi białkami. Celem naszego badania jest szybkie wykrycie mutacji BRCA-1 za pomocą testu skrócenia białka (PTT) u tunezyjskich kobiet z wczesnym rakiem piersi. Populacja i metody. My poddaliśmy analizie molekularnej w rodzinach z więcej niż: (a) kobietą w wieku poniżej 40 lat lat z rakiem piersi, jedno- lub obustronnym; (b) dwóch krewnych 1. stopnia kobiet w wieku poniżej 50 lat z rakiem piersi. Szesnaście kobiet z 12 rodzin zostało przebadano metodą PTT w celu wykrycia mutacji w eksonie 11, który koduje 61% genu BRCA-1. WYNIKI: Analiza PTT eksonu 11 ujawniła prawidłowe i skrócone białko u jednej pacjentki na u jednego pacjenta spośród 16 z 12 rodzin. WNIOSEK: Wydaje się, że gen BRCA-1 przyczynia się do co najmniej 1/16 lub 6,25% kobiet z dziedziczną predyspozycją do raka piersi/jajnika w Tunezji. PTT zapowiada się być cenną techniką wykrywania mutacji BRCA-1 w naszym kraju. --- CELE: Zbadanie i przeanalizowanie mutacji BRCA u koreańskich pacjentek z rakiem jajnika koreańskich pacjentek z rakiem jajnika z lub bez wywiadu rodzinnego oraz znalezienie mutacji założycielskich w tej grupie. w tej grupie. METODY/MATERIAŁY: Sto dwie pacjentki, które przeszły operację etapową z powodu patologicznie potwierdzonego raka nabłonkowego między styczniem 2013 a grudniem 2014 roku. Trzydzieści dwie pacjentki odmówiły analizy mutacji genów BRCA1/2 po poradnictwie genetycznym i analizie rodowodu. Próbki limfocytów z krwi obwodowej oceniono pod kątem BRCA1/2 poprzez bezpośrednie sekwencjonowanie. WYNIKI: Dostępne były wyniki testów genetycznych BRCA 70 pacjentek. Osiemnaście Znaleziono 18 mutacji BRCA1/2 i 17 niesklasyfikowanych wariantów (UV). Pięć z mutacji BRCA1/2 i 4 UV nie zostały zgłoszone w bazie danych Breast Cancer Breast Cancer Core. Jeden UV BRCA2 (8665_8667delGGA) był silnie podejrzewana o bycie szkodliwą mutacją. Mutacje BRCA1/2 zidentyfikowano u 11 (61,1%) z 18 pacjentek z wywiadem rodzinnym i u 7 (13,5%) z 52 pacjentek bez wywiadu rodzinnego. Kandydatów na mutacje założycielskie u koreańskich pacjentek z rakiem jajnika Kandydatów na mutacje założycielskie u koreańskich pacjentek z rakiem jajnika oceniano spośród 39 mutacji BRCA1/2 z niniejszego badania oraz z przeglądów literatury. Analiza wykazała, że 1041_1043delAGCinsT (n = 4; 10,2%) i 3746insA (n = 4; 10,2%) były możliwymi mutacjami założycielskimi BRCA1. Tylko jedna z mutacji BRCA2 (5804_5807delTTAA) została powtórzona dwukrotnie (n = 2; 5.1%). WNIOSKI: Częstość występowania mutacji BRCA1/2 u koreańskich pacjentek z rakiem jajnika koreańskich pacjentek z rakiem jajnika niezależnie od wywiadu rodzinnego była znacznie wyższa niż wcześniej zgłaszane. Zidentyfikowano możliwe mutacje założycielskie u koreańskich pacjentek z rakiem jajnika. u koreańskich pacjentek z rakiem jajnika. --- CEL: Obecność szkodliwych mutacji w genie raka piersi (BRCA)-1 lub BRCA-2 ma decydujący wpływ na rozwój różnych typów nowotworów, takich jak rak piersi nowotworów, takich jak rak piersi, jajnika, jajowodów i otrzewnej. Pierwotny pierwotny rak otrzewnej jest agresywnym nowotworem złośliwym, który ze względu na brak badań przesiewowych, nie może zostać zdiagnozowany we wczesnym stadium. Jako profilaktyczna obustronna salpingooforektomia i mastektomia są często proponowane u kobiet z rakiem otrzewnej. mastektomia są często proponowane nosicielom genu BRCA. Skuteczność profilaktycznego leczenia chirurgicznego jest jednak niejasna w rozwoju raka otrzewnej. raka otrzewnej. MATERIAŁ I METODY: Przeprowadzono obszerne wyszukiwanie elektroniczne w PubMed, Scopus i bazach danych Cochrane. WYNIKI: Całkowita liczba pacjentek, które przeszły profilaktyczną obustronną salpingo-oforektomię obustronnej salpingooforektomii wyniosła 1830, z czego u 28 wystąpił rak otrzewnej (1,53%). (1.53%). Wiek włączonych pacjentek wahał się od 48 do 61 lat. BRCA-1 był obecny występował u 9 z 28 pacjentów, a BRCA-2 u 2 pacjentów, podczas gdy typ BRCA był niejasny u 17 pacjentów. Salpingooforektomię wykonano u 23 z 28 pacjentek, a ooforektomię u 17 pacjentek. pacjentów, podczas gdy wycięcie jajników przeprowadzono u 5 pacjentów. Odstęp czasu od leczenia chirurgicznego zmniejszającego ryzyko do wystąpienia raka otrzewnej otrzewnej wynosił od 12 do 84 miesięcy. WNIOSKI: Modyfikacja wytycznych dotyczących obserwacji i zwiększenie świadomości świadczeniodawców świadczeniodawców może zmniejszyć ryzyko wystąpienia raka otrzewnej. --- HBOC jest najczęstszym i najlepiej opisanym dziedzicznym zespołem raka piersi i często znajduje się w centrum często znajduje się w centrum profesjonalnych zaleceń, standardów akredytacyjnych, i polityk ubezpieczeniowych. Status mutacji genu BRCA u danej osoby może wpływać na decyzje dotyczące leczenia chirurgicznego, kwalifikowalności do badań klinicznych badań klinicznych oraz ich podejście do zmniejszania ryzyka zachorowania na raka i badań przesiewowych. Potencjał wiedzy uzyskanej w wyniku poddania się testom genu BRCA jest ogromny, ale istnieją ograniczenia i pułapki, o których pacjenci powinni wiedzieć przed wyrażeniem świadomej zgody, w tym możliwość niepewnych lub nieinformatywnych wyników, potencjalnego stresu psychicznego i wpływu na członków rodziny. W związku z tym W związku z tym ważne jest, aby klinicyści z całego spektrum opieki zdrowotnej byli w stanie odpowiednio identyfikować pacjentów zagrożonych HBOC, rozumieć wpływ tej diagnozy na ich pacjentów że ta diagnoza ma wpływ na ich pacjentów z rakiem i bez raka, i być w stanie zidentyfikować zasoby wspierające ich pacjentów w całym procesie testów genetycznych. proces. --- Wstęp: Kobiety, które są narażone na zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi i jajnika, zwłaszcza nosicielki mutacji BRCA1 i BRCA2, mają do dyspozycji niezliczone możliwości redukcji ryzyka, w tym ryzyka, w tym zwiększony nadzór, chemioprewencja, profilaktyczna ooforektomia i profilaktyczna mastektomia. Niewiele jednak wiadomo na temat tego, które czynniki kliniczne, demograficzne lub związane z rakiem są związane z interwencjami interwencjami zmniejszającymi ryzyko. METODY: Autorzy przeprowadzili retrospektywny przegląd zapisów dotyczących 554 kobiet które zostały poddane testom w The University of Texas M. D. Anderson Cancer Center Anderson w latach 2000-2006 pod kątem szkodliwych mutacji genów BRCA1 i BRCA2. Zebrano dane na temat interwencji zmniejszających ryzyko, które kobiety te podjęły po przejściu testów genetycznych. po przejściu testów genetycznych. Dane te zostały przetestowane pod kątem powiązań z cechami demograficznymi i klinicznymi. WYNIKI: Wśród 554 kobiet, które przeszły testy genetyczne w kierunku mutacji BRCA, 78 stwierdzono szkodliwą mutację w genie BRCA1, a 54 miały mutację w genie BRCA 2. mutację w genie BRCA 2. Spośród 554 kobiet 85 przeszło profilaktyczną mastektomię profilaktyczną mastektomię, 30 profilaktyczną ooforektomię, a 52 obie operacje; 387 kobiet zdecydowało się na na nadzór. Kobiety, które miały mutacje BRCA, raka piersi w wywiadzie lub raka przewodowego in situ (DCIS) lub wcześniejsze biopsje piersi były bardziej narażone na częściej poddawały się operacji profilaktycznej. Kobiety z rakiem jajnika w wywiadzie rodzinnym były częściej poddawały się profilaktycznej ooforektomii. Kobiety z osobistą historią raka jajnika lub zaawansowanego raka piersi częściej poddawały się jedynie tylko obserwacji. Kobiety z rakiem piersi, które przeszły całkowitą mastektomię w ramach w ramach wcześniejszego leczenia raka piersi przeszły profilaktyczną mastektomię profilaktycznej mastektomii częściej niż kobiety, które przeszły operację oszczędzającą pierś lub nie miały raka piersi. W analizie wieloczynnikowej tylko dodatni status nosicielki mutacji BRCA był związany z poddaniem się operacji profilaktycznej. Ponadto, historia raka piersi była istotnie związana z profilaktyczną mastektomią. WNIOSKI: Kobiety, które były nosicielkami mutacji BRCA, kobiety, które miały w wywiadzie raka piersi, DCIS lub biopsji piersi, lub u których w rodzinie występował rak jajnika, były częściej poddawały się operacji w celu zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka. Kobiety z rakiem jajnika lub zaawansowanym rakiem piersi częściej poddawały się nadzorowi. --- Odkrycie mutacji w genach podatności na raka piersi i jajnika BRCA1 i BRCA2 może mieć emocjonalne konsekwencje zarówno dla badanej osoby jak i jej krewnych. W tym badaniu analizy wtórnej zbadano, w jaki sposób testy BRCA wpływa na dynamikę rodziny i relacje. W przypadku oryginalnego badania teorii ugruntowanej, uczestnicy zostali zrekrutowani z dziedzicznego strona internetowa wspierająca zespół raka piersi / jajnika i otwarte wywiady zostały przeprowadzono wywiady otwarte, pytając o indywidualne i rodzinne doświadczenia po testach BRCA. Wszystkie 12 uczestników, których wywiady zostały uwzględnione w analizie wtórnej, miało mutację mutację BRCA. Na potrzeby analizy wtórnej przeprowadzono analizę tematyczną, która ujawniła trzy główne tematy charakteryzujące wpływ testów BRCA na relacje rodzinne relacje rodzinne: 1. Fakt, że pierwsza osoba w rodzinie, która poddała się badaniu lub szukała porady genetycznej poradnictwa genetycznego przyjmuje szczególną rolę w rodzinie, która może być dla niej trudna; 2. To, że dyskusje w rodzinie często się zmieniają; oraz 3. Osoby mogą czuć się bardziej lub mniej związane z niektórymi członkami rodziny. Zmiany te wydawały się dotyczyć z historią raka w rodzinie, relacjami, strategiami radzenia sobie, wzorcami komunikacji i statusem mutacji. i statusem mutacji. Doradcy genetyczni mogą uznać za przydatne zbadanie tych kwestii w celu przygotowania klientów przed testami BRCA i do wspierać ich poprzez zmiany w dynamice rodziny po ujawnieniu wyników. --- CEL: Kobiety będące nosicielkami mutacji genów BRCA1 lub BRCA2 są narażone na ryzyko zachorowania na raka piersi lub jajnika w młodszym wieku niż kobiety bez takiej mutacji. mutacji. Stosunkowo niewiele wiadomo na temat psychospołecznych psychospołecznych - zwłaszcza dotyczących małżeństwa i rodzenia dzieci - u młodych kobiet, które które uzyskały pozytywny wynik testu na obecność jednej z tych mutacji. METODY: W 2006 roku uczestniczki zostały zrekrutowane ze stron internetowych dla kobiet z rakiem piersi lub mutacjami genu BRCA. Czterdzieści cztery kobiety w wieku od 18 do 39 lat z 22 stanów i Kanady, u których przeprowadzono testy genetyczne i stwierdzono mutację BRCA przeprowadzono wywiady przez telefon lub e-mail. Na danych przeprowadzono analizę jakościową przeprowadzono na danych, koncentrując się na tym, że uczestniczki były młode i poddaniu się testom genetycznym na obecność mutacji BRCA. Przedstawione tutaj ustalenia koncentrują się na trzech cechach uczestniczek - czy były one były zamężne, nie miały dzieci ani nie zdiagnozowano u nich raka piersi - oraz na tym, w jaki sposób na te cechy miała wpływ wiedza kobiet na temat ich ryzyka genetycznego. WYNIKI: Wśród 13 niezamężnych uczestniczek, kwestie dotyczące tego, kiedy ujawnić o ryzyku genetycznym w relacjach intymnych. Wiele z 24 uczestniczek, które miały dzieci, zgłosiło "pozostanie przy życiu" dla swoich dzieci jako główny cel. dzieci jako główny cel; bezdzietne kobiety zgłaszały pilną potrzebę posiadania dzieci. dzieci. Spośród 21 uczestniczek, u których zdiagnozowano raka piersi, najmłodsza miała 24 lata. najmłodsza miała 24 lata, a kilka z nich stwierdziło, że wiedza o ryzyku genetycznym wpłynęła na ich decyzję o usunięciu nienaruszonej piersi. na profilaktyczne usunięcie niezmienionej piersi. WNIOSKI: Poczucie bycia innym i niezrozumianym zostało wyrażone w tych wywiadach. niezrozumienia. Wyniki te sugerują, że pielęgniarki powinny być świadome kwestie psychospołeczne, zwłaszcza te związane z małżeństwem i rodzeniem dzieci w interakcjach z młodymi kobietami, które są nosicielkami mutacji genów BRCA1 lub BRCA2. --- TŁO: Mutacje germinalne BRCA1 i BRCA2 predysponują heterozygotycznych nosicieli do dziedzicznego raka piersi/jajnika. Jednak niesklasyfikowane warianty (UV) (warianty o nieznanym znaczeniu klinicznym) i polimorfizmy typu missense w genach BRCA1 i BRCA2 stanowią problem w poradnictwie genetycznym, ponieważ ich wpływ na ryzyko raka piersi i jajnika jest ryzyko raka piersi i jajnika jest nadal niejasny. Celem naszego badania było zidentyfikowanie UV i polimorfizmów missense u algierskich pacjentek z rakiem piersi/jajnika i krewnych przebadanych wcześniej pod kątem mutacji germinalnych genów BRCA1 i BRCA2. analiza mutacji. METODY: Przeanalizowaliśmy 101 próbek DNA od 79 rodzin chorych na raka piersi/jajnika. Zastosowane podejście podejście opiera się na badaniu przesiewowym wariantów sekwencji BRCA1 i BRCA2 metodą SSCP lub analizę krzywej topnienia o wysokiej rozdzielczości (HRM), a następnie bezpośrednie sekwencjonowanie. Analizy in analizy in silico zostały przeprowadzone przy użyciu różnych programów bioinformatycznych w celu zindywidualizować warianty genetyczne, które mogą zakłócać działanie genów BRCA1 i BRCA2 funkcję. WYNIKI: Spośród 80 UV i polimorfizmów wykrytych w genach BRCA1/2 (33 BRCA1 i 47 BRCA2), 31 było nowymi UV (10 BRCA1 i 21 BRCA2), 7 było rzadkimi UV (4 BRCA1 i 3 BRCA2), a 42 były wariantami polimorficznymi (19 BRCA1 i 23 BRCA2). Ponadto 8 nowych missensownych UV zidentyfikowanych w tym badaniu: dwa BRCA1 (c.4066C>A/p.Gln1356Lys, c.4901G>T/p.Arg1634Met) zlokalizowane odpowiednio w eksonach 11 i 16 oraz sześć BRCA2 (c.1099G>A/p.Asp367Asn, c.2636C>A/p.Ser879Tyr, c.3868T>A/p.Cys1290Ser, c.5428G>T/p.Val1810Phe, c.6346C>G/p.His2116Asp i c.9256G>A/p.Gly3086Arg) zlokalizowane odpowiednio w eksonach 10, 11 i 24, wykazują szkodliwy wynik PSIC uzyskany przez program przez program PolyPhen2 i mogą być patogenne. Ponadto, 5 nowych mutacji BRCA} missense UV z sześciu, które zostały uznane za szkodliwe przez program PolyPhen2, były również szkodliwe według programu SIFT. Rzadka mutacja BRCA1 UV c.5332G>A/p.Asp1778Asn znaleziono tutaj po raz pierwszy we współwystępowaniu w trans z szkodliwą mutacją BRCA1 c.798_799delTT/p.Ser267LysfsX19 u młodej pacjentki z rakiem piersi. Ponadto zidentyfikowano 10 nowych wariantów intronowych o nieznanym znaczeniu klinicznym (3 BRCA1 i 7 BRCA2) w niniejszym badaniu można uznać za łagodne, ponieważ programy predykcyjne GeneSplicer, SpliceSiteFinder i MaxEntScan nie wykazują żadnych zmiany miejsca splicingu dla tych wariantów. Kilka polimorfizmów missense BRCA1 c.2612C>T/p.Pro871Leu, c.3548A>G/p.Lys1183Arg, c.4837A>G/p.Ser1613Gly i BRCA2 c.865A>C/p.Asn289His, c.1114A>C/p.Asn372His, c.2971A>G/p.Asn991Asp, c.7150C>A/p.Gly2384Lys zostały zidentyfikowane z wysoką częstotliwością u pacjentów, którzy zostały przebadane pod kątem mutacji BRCA1 i BRCA2. Te polimorfizmy missense mogą odgrywać rolę markerów podatności na raka piersi w algierskich rodzinach rodzinach raka piersi/jajnika, w których patologiczne mutacje BRCA1 i BRCA2 nie były obecne. nie były obecne. WNIOSKI: Po raz pierwszy zidentyfikowano polimorfizmy UV i missense w genach BRCA1 i BRCA2. BRCA2 zostały zidentyfikowane w algierskich rodzinach raka piersi/jajnika. Ocena ryzyka raka piersi/jajnika wywołanego przez osiem nowych missensownych UV i powszechnymi polimorfizmami wykrytymi w naszej obecnej pracy jest kontynuowana w większym badaniu. --- CEL: Rodzinny rak jajnika jest najczęściej związany z dziedzicznym rakiem piersi i jajnika. i rakiem jajnika, co wiąże się z mutacjami w genach BRCA1 i BRCA2. Dziedziczny rak jelita grubego bez polipowatości, inny powszechny zespół, jest również jest również związany z rakiem jajnika i jest powodowany przez geny naprawy niedopasowania DNA. My staraliśmy się zidentyfikować rolę dziedzicznego raka jelita grubego niezwiązanego z polipowatością u kobiet z rodzinną historią raka jajnika. METODY: Prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu genetycznego u 226 kobiet po ooforektomii w badaniu Gilda Radner Familial Ovarian Cancer Registry zostało określone przez analizę rodowodu przy użyciu kryteriów klinicznych oraz przez obliczenie prawdopodobieństwa wystąpienia mutacji w genach mutacji w genach odpowiedzialnych za dziedzicznego raka piersi i jajnika oraz dziedzicznego raka jelita grubego bez polipowatości przy użyciu dostępnych modeli ryzyka. WYNIKI: U około 86% prawdopodobieństwo mutacji genu BRCA wynosiło 7,8% lub więcej, uzasadniające rozważenie dziedzicznego raka piersi i jajnika. Spośród 32 kobiet poniżej tego progu, 4 (12,5%) miały historie rodzinne, które spełniały kryteria dla klinicznej diagnozy dziedzicznego raka jelita grubego niezwiązanego z polipowatością. Ponadto 16 kobiet (7%) z prawdopodobieństwem mutacji BRCA większym niż 7,8% spełniało kliniczne kryteria kliniczne kryteria dziedzicznego raka jelita grubego niezwiązanego z polipowatością lub uzasadniało jego włączenie do diagnostyki różnicowej. Wśród wszystkich badanych 9% miało uzasadniające rozważenie dziedzicznego raka jelita grubego niezwiązanego z polipowatością. raka jelita grubego. WNIOSEK: Dziedziczny rak jelita grubego niezwiązany z polipowatością powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej w diagnostyce różnicowej kobiet z rakiem jajnika w wywiadzie rodzinnym. --- CEL: Niewiele wiadomo na temat tego, w jaki sposób kobiety z dziedzicznym rakiem piersi i/lub jajnika raka piersi i/lub jajnika, które uzyskały pozytywny wynik testu na obecność genu BRCA na ich codzienne życie i w dłuższej perspektywie. Badanie to określiło i potrzeby kobiet z dziedzicznym rakiem piersi i jajnika oraz pozytywnym wynikiem testu z pozytywnym wynikiem testu BRCA. METODY: Zastosowano podejście oparte na teorii ugruntowanej, wykorzystując wywiady jakościowe (n = 49) i dzienniki refleksyjne. 49) i dzienników refleksji. Dane zebrane od grudnia 2006 r. do marca 2010 r. zostały przeanalizowane przy użyciu techniki ciągłej analizy porównawczej w celu prześledzenia rozwoju w jaki sposób kobiety radzą sobie z obawami związanymi z odziedziczonym rakiem. WYNIKI: Stworzono czteroetapową, merytoryczną teorię maksymalizacji przeżycia. która definiuje doświadczenia kobiet i sposób, w jaki rozwiązują one swoje główne obawy. Proces maksymalizacji przeżycia rozpoczyna się przed badaniem genetycznym u kobiet z rodzin wysokiego ryzyka. wysokiego ryzyka, ponieważ spodziewają się one, że w pewnym momencie otrzymają diagnozę raka. Kobiety z rakiem czuły, że doświadczyły najgorszego w związku z diagnozą raka i altruistycznie testowały dla dobra swoich dzieci, ale pozytywny wynik testu tymczasowo przeniósł ich uwagę na podejmowanie decyzji dotyczących ich osobistych potrzeb zdrowotnych. potrzeb zdrowotnych. WNIOSKI: Niniejsze badanie stanowi wkład w praktykę kliniczną poprzez zwiększenie świadomości i wgląd w to, jak kobiety radzą sobie z życiem z odziedziczonym ryzykiem raka oraz osobistymi i rodzinnymi konsekwencjami, które z tego wynikają. Wyraźna wieloprofesjonalna ustrukturyzowana ścieżka opieki dla kobiet od wyników testów genetycznych do poddania się operacji zmniejszającej ryzyko i/lub nadzorowi powinna zostać opracowana. --- TŁO: Częste powtarzające się mutacje w genach podatności na raka piersi i jajnika (BRCA) (BRCA) BRCA1 i BRCA2 wśród Latynosów, w tym duża meksykańska mutacja założycielska rearanżacja meksykańskiej mutacji założycielskiej (delecja eksonu 9-12 BRCA1 [ex9-12del]), sugerują, że strategia testowania BRCA oparta na pochodzeniu może zmniejszyć dysproporcje i promować profilaktykę raka, umożliwiając ekonomiczne badania przesiewowe w kierunku dziedzicznego raka piersi i jajnika w Meksyku. METODY: W wieloetapowym podejściu 188 pacjentów z rakiem, którzy nie zostali wybrani dla historii raka w rodzinie (92 z rakiem jajnika i 96 z rakiem piersi) zostały przebadane pod kątem mutacji BRCA przy użyciu hiszpańskiego panelu mutacji (HISPANEL) obejmującego 115 powtarzających się mutacji w teście multipleksowym (114 zostało zbadanych na platformie spektroskopii masowej spektroskopii masowej, a test reakcji łańcuchowej polimerazy zastosowano do badania przesiewowego dla mutacji BRCA1 ex9-12del). Następnie przeprowadzono sekwencjonowanie wszystkich eksonów BRCA eksonów i sąsiednich regionów intronowych oraz multipleksowy test amplifikacji sond BRCA1 zależny od ligacji (MLPA) dla pacjentów HISPANEL-ujemnych. Częstość występowania mutacji BRCA BRCA obliczono i skorelowano z histologią i statusem receptora nowotworowego i statusem receptora nowotworowego, a także oszacowano czułość HISPANEL. WYNIKI: Mutacje BRCA wykryto u 26 z 92 pacjentek (28%) z rakiem jajnika raka jajnika, u 14 z 96 pacjentek (15%) z rakiem piersi ogółem oraz u 9 z 33 pacjentów (27%), u których guzy były ujemne pod względem receptora estrogenowego, receptora progesteronu i ludzkiego nabłonkowego czynnika wzrostu 2 (potrójnie ujemny rak piersi). rak piersi). U większości pacjentek z rakiem piersi zdiagnozowano miejscowo zaawansowaną chorobę. miejscowo zaawansowaną chorobę. Meksykańska mutacja założycielska (BRCA1 ex9-12del) odpowiadała za 35% raków jajnika związanych z BRCA i 29% raków piersi związanych z BRCA. raków piersi związanych z BRCA. Przy 2% koszcie sekwencjonowania i MLPA, badanie HISPANEL wykryło 68% wszystkich mutacji BRCA. mutacji BRCA. WNIOSKI: W tym badaniu zaobserwowano niezwykle wysoką częstość występowania mutacji BRCA wśród pacjentek z rakiem jajnika i rakiem piersi, które nie zostały w wywiadzie rodzinnym, a mutacja BRCA1 ex9-12del wyjaśniała 33% wszystkich mutacji BRCA. całości. Niezwykła częstotliwość występowania BRCA1 ex9-12del w Mexico City potwierdza meksykańskiej mutacji założycielskiej i może stanowić regionalny problem zdrowia publicznego. problem zdrowia publicznego. Panel mutacji HISPANEL stanowi szansę na przełożenie możliwość przeprowadzenia opłacalnych testów genetycznych w celu umożliwienia zapobieganie rakowi piersi i jajników. --- CEL: Zbadaliśmy związek między mutacjami BRCA a rodzinnych nowotworów innych niż piersi lub jajnika u pacjentek z rakiem piersi wysokiego ryzyka. pacjentów z rakiem piersi wysokiego ryzyka. METODY: DO BADANIA WŁĄCZONO PACJENTKI Z RAKIEM PIERSI, U KTÓRYCH WYSTĘPOWAŁ CO NAJMNIEJ JEDEN Z NASTĘPUJĄCYCH CZYNNIKÓW RYZYKA WŁĄCZONO: zgłoszony wywiad rodzinny w kierunku raka piersi lub jajnika; wiek 40 lub młodszy wiek w momencie diagnozy; obustronny rak piersi; lub płeć męska. płeć. Testy genetyczne na obecność mutacji BRCA oraz kwestionariusze dotyczące historii i rodzinnej historii nowotworów złośliwych. WYNIKI: Spośród 238 kwalifikujących się pacjentek, 49 (20,6%) miało mutacje BRCA1/2 mutacje, które występowały częściej u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka (p<0.0001). Było 271 członków 156 (65,5%) rodzin, które miały w wywiadzie innego pierwotnego raka. Rozkład rodzin wynosił 119 (63,0%) i 37 (75,5%) w BR. (75,5%) odpowiednio w grupie BRCA ujemnej i dodatniej (p=0,0996). Nowotwory mnogie występowały w 70 rodzinach i były znacznie częstsze w rodzinach BRCA-pozytywnych. częściej w rodzinach BRCA-dodatnich (p=0,0034). Za pomocą porządkowej regresji logistycznej, występowanie mnogich rodzinnych nowotworów było związane z mutacjami BRCA (p=0,0045), a nie z innymi czynnikami ryzyka. Najczęstszym miejscem występowania choroby był żołądek, który jest najczęstszy w całym kraju. Proporcjonalna częstość występowania raka trzustki (6,8%) była znacznie wyższa niż ogólnokrajowa raka (2,4%, p=0,0137). WNIOSKI: Mutacje BRCA u pacjentek z rakiem piersi wysokiego ryzyka były związane z wieloma czynnikami ryzyka i wieloma członkami rodziny. z wieloma czynnikami ryzyka i wieloma członkami rodziny z innymi pierwotnymi nowotworami. raka. Rodzinom nosicielek mutacji BRCA należy zapewnić poradnictwo genetyczne oparte na dokładnych informacjach. rodzinom nosicieli mutacji BRCA. --- CEL: Celem naszego badania było określenie wskaźnika uczestnictwa w testach genetycznych w testach genetycznych, określenie przyczyn nieuczestniczenia w nich oraz zidentyfikowanie czynników wpływających na udział w testach genetycznych BRCA u pacjentek wysokiego ryzyka. pacjentów wysokiego ryzyka. METODY: Badanie zostało przeprowadzone poprzez retrospektywny przegląd 804 osób, które przeszły poradnictwo genetyczne w zakresie mutacji genów BRCA1/2 w Seoul National University Bundang Hospital w Seulu w okresie od lipca 2003 roku do września 2012 roku. WYNIKI: Łącznie 728 (90,5%) osób przeszło badania przesiewowe w kierunku mutacji BRCA1/2 po wstępnym poradnictwie genetycznym; 88,2% z 647 probantów i 100% ze 157 członków rodziny członków rodziny. W analizie wieloczynnikowej rak piersi w wywiadzie rodzinnym raka piersi i młodszy wiek były niezależnymi zmiennymi wpływającymi na udział w badaniach genetycznych. w badaniach genetycznych. Spośród 132 osób, które początkowo odmówiły wykonania badań genetycznych, 58 (43,9%) odłożyło decyzję, 30 (22,7%) potrzebowało czasu na przedyskutowanie tej kwestii z członkami rodziny, 22 (16,7%) odłożyło decyzję na później. członkami rodziny, 22 (16,7%) nie chciało wiedzieć, czy mają mutację BRCA1/2, a 22 (16,7%) odmówiło wykonania testu z powodu problemów finansowych. Podczas analizy odmowy wykonania testu w zależności od okresu przed i po i po wdrożeniu krajowego ubezpieczenia zdrowotnego dla badań genetycznych BRCA1/2 genetycznych BRCA1/2, najważniejszy powód odmowy był inny. Po objęciu ubezpieczeniem Odmowa z powodów finansowych zmniejszyła się z 61,1 do 9,6%. WNIOSKI: Historia raka piersi w rodzinie i młodszy wiek były ważnymi czynnikami ważnymi czynnikami związanymi z udziałem w testach genetycznych. Krajowe ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczenie zdrowotne zmniejszyło odsetek osób, które nie uczestniczyły w testach z powodów finansowych. z powodów finansowych. W poradnictwie genetycznym musimy zrozumieć te kwestie i wziąć pod uwagę kilka czynników, które mogą wpłynąć na decyzję na decyzję danej osoby o poddaniu się badaniu. --- CEL: Mutacje germinalne w genach BRCA są związane z podatnością na raka piersi i jajnika. podatnością na raka piersi i jajnika. Ponieważ niepłodność jest związana z ryzykiem raka piersi i jajnika ryzykiem raka piersi i jajnika, postawiliśmy hipotezę, że mutacje w genie BRCA mogą być związane z niską odpowiedzią na leczenie niepłodności. METODY: Przeprowadziliśmy stymulację jajników u 126 kobiet z rakiem piersi za pomocą przy użyciu letrozolu i gonadotropin w celu zachowania płodności przez kriokonserwację zarodków lub oocytów. Jako surogaty rezerwy jajnikowej, wydajność oocytów oocytów i częstość występowania niskiej odpowiedzi porównano ze stymulacją jajników w zależności od statusu mutacji BRCA. WYNIKI: Spośród 82 kobiet, które spełniły kryteria włączenia, 47 kobiet (57%) miało poddanych testom BRCA, a 14 miało mutację w genach BRCA, z których dwie były o klinicznie nieokreślonym znaczeniu. U pacjentek z dodatnimi mutacjami BRCA niski odsetek odpowiedzi odpowiedzi jajników był znacznie wyższy w porównaniu z pacjentkami BRCA z mutacją BRCA (33,3 vs 3,3%; P = .014) i z kobietami nietestowanymi pod kątem BRCA (2.9%; P = .012). Wszystkie pacjentki z niską odpowiedzią na leczenie miały mutacje BRCA1, ale niska odpowiedź nie wystąpiła u kobiet, które miały tylko mutację BRCA2 BRCA2. W porównaniu z grupą kontrolną, kobiety z mutacją BRCA1, ale nie BRCA2 produkowały mniejszą liczbę komórek jajowych (7,4 [95% CI, 3,1 do 17,7] w porównaniu do 12,4 [95% CI, 10,8 do 14,2]; P = .025) i miały aż 38,3 razy wyższy współczynnik iloraz szans niskiej odpowiedzi (95% CI, 4,1 do 353,4; P = .001). WNIOSEK: Mutacje BRCA1 są związane z utajoną pierwotną niewydolnością jajników. niewydolnością jajników. Odkrycie to może, przynajmniej częściowo, wyjaśniać związek między niepłodnością a ryzykiem raka piersi/jajnika. --- TŁO: Kobiety, u których zdiagnozowano szkodliwą mutację w jednym z genów raka piersi (BRCA) mają wysokie ryzyko zachorowania na raka piersi i jajnika w młodym wieku. młodym wieku. W tym badaniu autorzy ocenili wiek w momencie diagnozy w 2 pokoleń rodzin ze znanymi mutacjami, aby zbadać wcześniejszy początek w kolejnych pokoleniach. kolejnych pokoleniach. METODY: Spośród 132 BRCA-dodatnich kobiet z rakiem piersi, które uczestniczyły w protokole protokole wysokiego ryzyka w The University of Texas MD Anderson Cancer Center (Gen 2), 106 kobiet mogło zostać sparowanych z członkiem rodziny w poprzednim pokoleniu (Gen 1), u którego zdiagnozowano raka związanego z BRCA (raka piersi lub jajnika). raka jajnika). Rejestrowano wiek w momencie diagnozy, lokalizację mutacji i rok urodzenia. rok urodzenia. Wcześniej opublikowany parametryczny model przewidywania został zastosowany w tych genetycznie predysponowanych rodzinach. w tych genetycznie predysponowanych rodzinach. WYNIKI: Mediana wieku rozpoznania raka wynosiła 42 lata (zakres, 28-55 lat) w Gen 2 i 48 lat (zakres, 30-72 lat) w Gen 2. Gen 2 i 48 lat (zakres, 30-72 lat) w Gen 1 (P < .001). [skorygowano]. W modelu w modelu parametrycznym szacowana zmiana oczekiwanego wieku zachorowania dla całej kohorty wynosiła 7,9 roku. dla całej kohorty wynosiła 7,9 roku (P < .0001). Statystycznie istotny wcześniejszy wiek w momencie diagnozy zaobserwowano również w podgrupach mutacji BRCA1 i BRCA2, dziedziczenie po matce, dziedziczenie po ojcu, tylko rak piersi i rak piersi tylko raka piersi oraz w rodzinach, w których rozpoznano raka piersi i raka jajnika. WNIOSKI: Nowotwory piersi i jajnika u nosicieli mutacji BRCA zdawały się być zdiagnozowane w młodszym wieku w późniejszych pokoleniach. Autorzy doszli do wniosku, że pacjenci, którzy są młodsi w momencie wystąpienia nowotworów związanych z BRCA, powinni nadal w celu zaoferowania odpowiednich metod badań przesiewowych w odpowiednim wieku. --- Informacje o autorze: (1)Abramson Cancer Center, Perelman School of Medicine at the University of Pennsylvania, Filadelfia2Centrum Epidemiologii Klinicznej i Biostatystyki, Perelman School of Medicine na University of Pennsylvania, Filadelfia. (2)Centrum Epidemiologii Klinicznej i Biostatystyki, Perelman School of Medicine na Uniwersytecie Pensylwanii, Filadelfia. Medicine na Uniwersytecie Pensylwanii w Filadelfii. (3) Centre de Recherche en Cancérologie de Lyon, UMR Inserm, Centre Léon Bérard, Lyon, Francja. (4) Department of Genetics and Computational Biology, Queensland Institute of Medical Research, Brisbane, Australia. (5) Centre for Cancer Genetic Epidemiology, Department of Public Health and Primary Care, University of Cambridge, University of Cambridge. Department of Public Health and Primary Care, University of Cambridge, Cambridge, Wielka Brytania. (6) Abramson Cancer Center, Perelman School of Medicine na University of Pennsylvania, Philadelphia6Department of Medicine, Perelman School of Medicine w University of Pennsylvania, Filadelfia. (7) Centrum Medyczne Sheba, Tel Awiw, Izrael. (8)Susanne Levy Gertner Oncogenetics Unit, Sheba Medical Center, Tel Hashomer, Izrael. (9) Instytut Onkologii, Centrum Medyczne Sheba, Tel Hashomer, Izrael. (10) Instytut Onkologii, Centrum Medyczne Rivkah Ziv Zefat, Izrael. (11)Department of Oncology, Lund University, Lund, Szwecja12Department of Immunologii, Genetyki i Patologii, Uniwersytet w Uppsali, Uppsala, Szwecja. (12)Wydział Genetyki Klinicznej, Wydział Medycyny Klinicznej i Doświadczalnej, Uniwersytet Linköping, Linköping. Medycyny Klinicznej i Doświadczalnej, Uniwersytet w Linköping, Linköping, Szwecja. (13) Oddział Onkologii, Szpital Uniwersytecki Sahlgrenska, Göteborg, Szwecja. (14) Wydział Onkologii, Uniwersytet w Lund, Lund, Szwecja. (15) Zakład Genetyki Klinicznej, Szpital Uniwersytecki Karolinska, Sztokholm, Szwecja. (16)Department of Radiation Sciences, Oncology, Umeå University, Umeå, Szwecja. (17)Center for Clinical Cancer Genetics and Global Health, University of Chicago Medical Center, Chicago, Illinois. Medical Center, Chicago, Illinois. (18)UCLA Schools of Medicine and Public Health, Division of Cancer Prevention and Control Research, Jonsson Comprehensive and Control Research, Jonsson Comprehensive Cancer Center, Los Angeles, Kalifornia. (19)Department of Medicine and Genetics, University of California, San Francisco. Francisco. (20) Cancer Risk Program, Helen Diller Family Cancer Center, University of California, San Francisco. California, San Francisco. (21)Department of Gynecologic Oncology, Roswell Park Cancer Institute, Buffalo, Nowy Jork. (22)Department of Preventive Medicine, Keck School of Medicine, University of Southern California, Los Angeles. Południowej Kalifornii, Los Angeles. (23) University of Texas MD Anderson Cancer Center, Houston. (24)Division of Cancer Medicine, Peter MacCallum Cancer Centre, East Melbourne, Victoria, Australia 25Sir Peter MacCallum Department of Oncology, University of Melbourne, Melbourne, Australia. (25)Women's Cancer Program w Samuel Oschin Comprehensive Cancer Institute, Cedars-Sinai Medical Center, Los Angeles, Kalifornia. (26)Department of Pathology and Laboratory Medicine, University of Kansas Medical Center, Kansas City. (27) Fox Chase Cancer Center, Filadelfia, Pensylwania. (28)Department of Health Research and Policy, Stanford University School of Medicine, Stanford, Kalifornia. Medicine, Stanford, Kalifornia. (29)Department of Epidemiology, Cancer Prevention Institute of California, Fremont. (30) Dana-Farber Cancer Institute, Boston, Massachusetts. (31) Departament Epidemiologii, Uniwersytet Columbia, Nowy Jork, Nowy Jork. (32)Wydziały Pediatrii i Medycyny, Uniwersytet Columbia, Nowy Jork, Nowy Jork. York. (33)Department of Dermatology, University of Utah School of Medicine, Salt Lake City. (34)Department of Oncological Sciences, Huntsman Cancer Institute, University of Utah School of Medicine, Salt Lake City. (35)Vilnius University Hospital Santariskiu Clinics, Hematology, Oncology, and Transfusion Medicine Center, Department of Molecular and Regenerative Medicine, Centrum Innowacyjnej Medycyny Państwowego Instytutu Badawczego, Wilno, Litwa. (36)Latvian Biomedical Research and Study Centre, Ryga, Łotwa. (37)Department of Medical Oncology, Beth Israel Deaconess Medical Center, Boston, Massachusetts. (38)Department of Genetics, University of Pretoria, Pretoria, Republika Południowej Afryki. (39) Departament Nauk Populacyjnych, Beckman Research Institute of City of Hope, Duarte, Kalifornia. Hope, Duarte, Kalifornia. (40) Oddziały Onkologii lub Genetyki Klinicznej, Rigshospitalet, Szpital Uniwersytecki w Kopenhadze, Kopenhaga, Dania. Szpital Uniwersytecki w Kopenhadze, Dania. (41)Centrum Medycyny Genomowej, Rigshospitalet, Szpital Uniwersytecki w Kopenhadze, Kopenhaga, Dania. (42)Oncology Service, Hospital de la Santa Creu i Sant Pau, Barcelona, Hiszpania. (43)Human Genetics Group, Spanish National Cancer Centre (CNIO), and Biomedical Network on Rare Diseases (CIBERER), Madryt, Hiszpania. (44)Human Genetics Group and Genotyping Unit, Spanish National Cancer Centre (CNIO), and Biomed Network on Rare Diseases (CIBERER), Madryt, Hiszpania. (CNIO) i Biomedical Network on Rare Diseases (CIBERER), Madryt, Hiszpania. (45)Hospital clinico Universitario "Lozano Blesa," Instituto de investigación sanitaria de Aragón (IIS), Saragossa, Hiszpania. (46)Molecular Genetics Laboratory (Department of Genetics), Cruces University Hospital Barakaldo, Bizkaia, Hiszpania. (47) Instytut Biologii i Genetyki Molekularnej. Universidad de Valladolid (IBGM-UVA), Valladolid, Hiszpania. (48)Clinical Cancer Genetics, City of Hope Clinical Cancer Genetics Community Research Network, Duarte, Kalifornia. (49)Unit of Genetic Counselling, Medical Oncology Department, Istituto Nazionale Tumori Regina Elena, Rzym, Włochy. (50)Department of Medical Science, University of Turin, and AO Città della Salute e della Scienza, Turyn, Włochy. (51)Unit of Medical Genetics, Department of Preventive and Predictive Medicine, Fondazione IRCCS Istituto Nazionale dei Tumori (INT), Mediolan, Włochy. (52)Division of Cancer Prevention and Genetics, Istituto Europeo di Oncologia, Mediolan, Włochy. (53)AO Città della Salute e della Scienza, Turyn, Włochy. (54)Department of Molecular Medicine, University La Sapienza, Rzym, Włochy. (55)Department of Experimental Oncology, Istituto Europeo di Oncologia, Mediolan, Włochy57Cogentech Cancer Genetic Test Laboratory, Mediolan, Włochy. (56)Instytut Genetyki Medycznej, Uniwersytet Katolicki, Szpital "A. Gemelli", Rzym, Włochy. (57)Unit of Molecular Bases of Genetic Risk and Genetic Testing, Department of Preventive and Predictive Medicine, Fondazione IRCCS Istituto Nazionale Tumori (INT), Mediolan, Włochy60. (INT), Mediolan, Włochy60IFOM, Fondazione Istituto FIRC di Oncologia Molecolare, Mediolan, Włochy. (58)Cancer Bioimmunotherapy Unit, Centro di Riferimento Oncologico, IRCCSCRO Aviano National Cancer Institute, Aviano (PN), Włochy. (59)Cogentech Cancer Genetic Test Laboratory, Mediolan, Włochy60IFOM, Fondazione Istituto FIRC di Oncologia Molecolare, Mediolan, Włochy. (60)Unit of Hereditary Cancer, IRCCS AOU San Martino-IST Istituto Nazionale per la Ricerca sul Cancro, Genua, Włochy. (61)Laboratorium Diagnostyki Molekularnej, IRRP, Narodowe Centrum Badań Naukowych "Demokritos", Genua, Włochy. Research "Demokritos" Aghia Paraskevi Attikis, Ateny, Grecja. (62)Instituto de Genética Humana, Pontificia Universidad Javeriana, Bogotá, Kolumbia65Molecular Genetics of Breast Cancer, Deutsches Krebsforschungszentrum (DKFZ), Heidelberg, Niemcy. (63)Molecular Genetics of Breast Cancer, Deutsches Krebsforschungszentrum (DKFZ), Heidelberg, Niemcy 66Department of Basic Sciences, Shaukat Khanum Memorial Cancer Hospital and Research Centre (SKMCH & RC), Lahore, Pakistan. (64)Molecular Genetics of Breast Cancer, Deutsches Krebsforschungszentrum (DKFZ), Heidelberg, Niemcy. (65)Genetic Medicine, Manchester Academic Health Sciences Centre, Central Manchester University Hospitals, NHS Foundation Trust, Manchester, Wielka Brytania. Brytania. (66)Oncogenetics Team, Institute of Cancer Research and Royal Marsden, NHS Foundation Trust, Londyn, Wielka Brytania. Foundation Trust, Londyn, Wielka Brytania. (67)Ferguson-Smith Centre for Clinical Genetics, Yorkhill Hospitals, Glasgow, Wielka Brytania. (68)Wessex Clinical Genetics Service, Princess Anne Hospital, Southampton, Wielka Brytania. (69)West Midlands Regional Genetics Service, Birmingham Women's Hospital Healthcare NHS Trust, Edgbaston, Birmingham, Wielka Brytania. (70)Sheffield Clinical Genetics Service, Sheffield Children's Hospital, Sheffield, Wielka Brytania. (71)Department of Clinical Genetics, Royal Devon and Exeter Hospital, Exeter, Wielka Brytania. (72)Clinical Genetics Department, St Georges Hospital, University of London, Wielka Brytania. (73)Regionalne Centrum Genetyki Irlandii Północnej, Szpital Miejski w Belfaście, Belfast, Zjednoczone Królestwo. (74)Oxford Regional Genetics Service, Churchill Hospital, Oxford, Wielka Brytania. Brytania. (75)South East of Scotland Regional Genetics Service, Western General Hospital, Edinburgh, Zjednoczone Królestwo. (76)Academic Unit of Clinical and Molecular Oncology, Trinity College Dublin and James's Hospital, Dublin, Irlandia. (77)South East Thames Regional Genetics Service, Guy's Hospital London, Wielka Brytania. Brytania. (78)Yorkshire Regional Genetics Service, Leeds, Wielka Brytania. (79)South West Regional Genetics Service, Bristol, Wielka Brytania. (80)Department of Hematology and Oncology, University of Kansas Medical Center, Kansas City. (81)Centrum Dziedzicznego Raka Piersi i Jajnika, Centrum Zintegrowanej Onkologii (CIO), Centrum ds. Onkologii (CIO) oraz Centrum Medycyny Molekularnej w Kolonii (CMMC), Wydział Medyczny Wydział Medyczny, Uniwersytet Koloński i Szpital Uniwersytecki w Kolonii, Kolonia, Niemcy. (82)Instytut Informatyki Medycznej, Statystyki i Epidemiologii, Uniwersytet w Lipsku, Lipsk, Niemcy. (83)Department of Gynaecology and Obstetrics, Division of Tumor Genetics, Klinikum rechts der Isar, Uniwersytet Techniczny w Monachium, Monachium, Niemcy. (84)Department of Gynecology and Obstetrics, University Medical Center Schleswig-Holstein, Campus Kiel, Niemcy. (85)Instytut Genetyki Człowieka, Uniwersyteckie Centrum Medyczne Szlezwik-Holsztyn, Campus Kiel, Niemcy. (86)Department of Gynaecology and Obstetrics, University Hospital Düsseldorf, Heinrich-Heine University Düsseldorf, Düsseldorf, Niemcy. (87)Institute of Human Genetics, Department of Human Genetics, University Hospital Heidelberg, Heidelberg. Hospital Heidelberg, Heidelberg, Niemcy. (88)Department of Gynaecology and Obstetrics, University Hospital Ulm, Ulm, Niemcy. (89)Instytut Patologii Komórkowej i Molekularnej, Szkoła Medyczna w Hanowerze, Hannover, Niemcy. (90)Oddział Ginekologii i Położnictwa, Szpital Uniwersytecki Carl Gustav Carus, Uniwersytet Techniczny w Dreźnie, Drezno, Niemcy. (91)Instytut Genetyki Człowieka, Uniwersytet Techniczny w Dreźnie, Drezno, Niemcy. (92)Institute of Human Genetics, Campus Virchov Klinikum, Charite Berlin, Berlin, Niemcy. (93)Centrum Rodzinnego Raka Piersi i Jajnika, Zakład Genetyki Medycznej, Instytut Genetyki Człowieka, Niemcy. (93)Centre of Familial Breast and Ovarian Cancer, Department of Medical Genetics, Institute of Human Genetics, University of Würzburg, Würzburg, Niemcy. (94)Instytut Genetyki Człowieka, Uniwersytet w Ratyzbonie, Ratyzbona, Niemcy. (95)Institut Curie, Department of Tumour Biology, Paris, France98Institut Curie, INSERM U830, Paryż, Francja99Université Paris Descartes, Sorbonne Paris Cité, Francja. (96)Unité Mixte de Génétique Constitutionnelle des Cancers Fréquents, Hospices Civils de Lyon-Centre Léon Bérard, Lyon, Francja101INSERM U1052, CNRS UMR5286, Université Lyon 1, Centre de Recherche en Cancérologie de Lyon, Lyon, Francja. (97)INSERM U1052, CNRS UMR5286, Université Lyon 1, Centre de Recherche en Cancérologie de Lyon, Lyon, Francja. (98)Institut Curie, Department of Tumour Biology, Paris, France99Université Paris Descartes, Sorbon Paris Descartes, Sorbonne Paris Cité, Francja. (99)Institut Curie, Department of Tumour Biology, Paryż, Francja. (100)Unité Mixte de Génétique Constitutionnelle des Cancers Fréquents, Hospices Civils de Lyon-Centre Léon Bérard, Lyon, Francja. (101)Université Lyon 1, CNRS UMR5558, Lyon, Francja103Unité de Prévention et d'Epidémiologie Génétique, Centre Léon Bérard, Lyon, Francja. (102)Département Oncologie Génétique, Prévention et Dépistage, INSERM CIC-P9502, Institut Paoli-Calmettes/Université d'Aix-Marseille II, Marsylia, Francja. (103)Laboratoire d'Oncologie Moléculaire Humaine, Centre Oscar Lambret, Lille, Francja. (104)Unité d'Oncogénétique, CLCC Paul Strauss, Strasbourg, Francja. (105)Service de Génétique Biologique-Histologie-Biologie du Développement et de la Reproduction, Centre Hospitalier Universitaire de Besançon, Besançon, Francja. (106)Service de Génétique, Centre Hospitalier Universitaire Bretonneau, Tours, Francja. (107)Oncogénétique Clinique, Hôpital René Huguenin/Institut Curie, Saint-Cloud, Francja. (108)Laboratoire d'Oncogénétique, Hôpital René Huguenin/Institut Curie, Saint-Cloud, Francja. (109)Lombardi Comprehensive Cancer Center, Georgetown University, Washington, DC. (110)Centrum Genetyki Medycznej, Uniwersytet w Gandawie, Gandawa, Belgia. (111)GOG Statistical and Data Center, Buffalo, Nowy Jork. (112)Szpital Evanston, Evanston, Illinois. (113)Tufts University, Medford, Massachusetts. (114) University of North Carolina, Chapel Hill. (115)New York University, Nowy Jork, Nowy Jork. (116)Ohio State, Good Samaritan Hospital, Cincinnati. (117)Yale University School of Medicine, New Haven, Connecticut. (118)Molecular Oncology Laboratory, Hospital Clinico San Carlos, IdISSC, Madrid, Hiszpania. (119)Department of Obstetrics and Gynecology, University of Helsinki and Helsinki University Central Hospital, Helsinki, Finlandia. (120)Department of Clinical Genetics, Helsinki University Central Hospital, Helsinki, Finlandia. (121)Department of Genetics, University Medical Center, Groningen University, Groningen, Holandia. (122)Family Cancer Clinic, Netherlands Cancer Institute, Amsterdam, Holandia. Holandia. (123)Department of Clinical Genetics, Family Cancer Clinic, Erasmus University Medical Center, Rotterdam, The Netherlands. Medical Center, Rotterdam, Holandia. (124)Department of Medical Oncology, Family Cancer Clinic, Erasmus University Medical Center, Rotterdam, The Netherlands. Medical Center, Rotterdam, Holandia. (125)Department of Clinical Genetics, VU University Medical Centre, Amsterdam, Holandia. (126)Department of Human Genetics and Department of Clinical Genetics, Leiden University Medical Center, Leiden, Holandia. (127)Department of Clinical Genetics and GROW, School for Oncology and Developmental Biology, MUMC, Holandia. Developmental Biology, MUMC, Maastricht, Holandia. (128)Department of Human Genetics, Radboud University Nijmegen Medical Centre, Nijmegen, Holandia. (129)Department of Medical Genetics, University Medical Center Utrecht, Utrecht, Holandia. (130)Department of Clinical Genetics, Academic Medical Center, Amsterdam, Holandia. Holandia. (131)Department of Human Genetics and Department of Pathology, Leiden University Medical Center, Leiden, Holandia. Medical Center, Leiden, Holandia. (132)Hong Kong Hereditary Breast Cancer Family Registry, Hong Kong135Cancer Genetics Center, Hong Kong Sanetics Centrum Genetyki, Hong Kong Sanatorium and Hospital, Hong Kong136Department of Chirurgii, Uniwersytet w Hongkongu, Hongkong. (133)Department of Molecular Genetics, National Institute of Oncology, Budapest, Węgry. (134)Laboratorium Onkogenetyki, Instytut Onkologii Vall d'Hebron (VHIO), Universitat Autonoma de Barcelona, Barcelona, Hiszpania139University Hospital of Vall d'Hebron, Barcelona, Hiszpania. (135)Molecular Diagnostic Unit, Hereditary Cancer Program, IDIBELL-Catalan Instytut Onkologii, Barcelona, Hiszpania. (136)Jednostka doradztwa genetycznego, Program Nowotworów Dziedzicznych, IDIBGI-Kataloński Instytut Onkologii, Girlanda, Hiszpania. Institute of Oncology, Girona, Hiszpania. (137)Genetic Counseling Unit, Hereditary Cancer Program, IDIBELL-Catalan Institute of Oncology, Barcelona, Hiszpania. Instytut Onkologii, Barcelona, Hiszpania. (138)Zakład Genetyki i Patologii, Pomorski Uniwersytet Medyczny, Szczecin, Polska. (139)Zakład Genetyki i Patomorfologii, Pomorski Uniwersytet Medyczny, Podyplomowa Szkoła Medycyny Molekularnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska. Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska. (140)Klinika Ginekologii Operacyjnej i Onkologii Ginekologicznej Dorosłych i Młodzieży, Pomorski Uniwersytet Medyczny, Szczecin. i Młodzieży, Pomorski Uniwersytet Medyczny, Szczecin, Polska. (141)Zakład Patologii, Szpital Uniwersytecki Landspitali, Reykjavík, Iceland147BMC, Wydział Medycyny, Uniwersytet Islandzki, Reykjavik, Islandia. (142)Canada Research Chair in Oncogenetics, Cancer Genomics Laboratory, Centre Hospitalier Universitaire de Québec Research Center, Quebec City, Quebec, Canada149Laval University, Quebec City, Quebec, Kanada. (143)Medical Genetics Division, Centre Hospitalier Universitaire de Québec, Quebec City, Quebec, Kanada151Immunology and Molecular Oncology Unit, Veneto Institute of Oncology, IOV-IRCCS, Padwa, Włochy. (144)Immunology and Molecular Oncology Unit, Veneto Institute of Oncology, IOV-IRCCS, Padwa, Włochy. (145)Departament Genetyki, Portugalski Instytut Onkologii, Porto, Portugalia. (146)Department of Genetics, Portuguese Oncology Institute, Porto, Portugalia153Instytut Nauk Biomedycznych (ICBAS), Uniwersytet w Porto, Portugalia. (147)Department of Surgery, Soonchunhyang University and Hospital, Seoul, Korea. (148)Department of Preventive Medicine, Seoul National University College of Medicine and Cancer Research Institute, Seoul, Korea. Medicine and Cancer Research Institute, Seoul National University, Seul, Korea. (149)Department of Surgery, Daerim St Mary's Hospital, Seul, Korea. (150)Department of Laboratory Medicine and Pathology, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota159Department of Health Sciences Research, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota. (151)Department of Health Sciences Research, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota. (152)Department of Laboratory Medicine and Pathology, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota. (153)Program Genetyki Nowotworów, Wydziały Genetyki Człowieka i Onkologii, McGill University, Montreal, Quebec, Kanada161Department of Medical Genetics, University of Cambridge, Cambridge, Wielka Brytania. (154)Department of Cancer Epidemiology and Genetics, Masaryk Memorial Cancer Institute and MF MU, Brno, Brno. Masaryk Memorial Cancer Institute and MF MU, Brno, Republika Czeska. (155)Clinical Genetics Service, Cancer Biology and Genetics Program, Memorial Sloan-Kettering Cancer. Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, Nowy Jork. (156)Clinical Genetics Service, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, Nowy Jork. York, Nowy Jork. (157)Department of OB/GYN and Comprehensive Cancer Center, Uniwersytet Medyczny w Wiedniu, Wiedeń, Austria. Vienna, Wiedeń, Austria. (158)Clinical Genetics Branch, Division of Cancer Epidemiology and Genetics, National Cancer Institute, National Institutes of Health, Rockville, Maryland. (159)N. N. Petrov Institute of Oncology, Sankt Petersburg, Rosja. (160)Divison of Human Cancer Genetics, Department of Internal Medicine and Wirusologii Molekularnej, Immunologii i Genetyki Medycznej, Comprehensive Cancer Center, Ohio State University, Columbia. Center, Ohio State University, Columbus. (161)Divison of Human Genetics, Department of Internal Medicine, Comprehensive Cancer Center, Ohio State University, Columbus. (162)Department of Clinical Genetics, Vejle Hospital, Vejle, Dania. (163)Sekcja Diagnostyki Molekularnej, Zakład Biochemii Klinicznej, Aalborg University Hospital, Aalborg, Dania. (164)Department of Clinical Genetics, Aarhus University Hospital, Aarhus N, Dania. (165)Department of Clinical Genetics, Odense University Hospital, Odense C, Dania. (166)Section of Genetic Oncology, Department of Oncology, University of Pisa and Szpital Uniwersytecki w Pizie, Piza, Włochy. (167)Cancer Research Initiatives Foundation, Sime Darby Medical Centre, Subang Jaya, Malezja176Department of Surgery, Faculty of Medicine, University Malaya Instytut Badań nad Rakiem, Uniwersytet Malaya, Kuala Lumpur, Malezja. (168)NorthShore University HealthSystem, Department of Medicine, Evanston, Illinois. (169)Lunenfeld-Tanenbaum Research Institute, Mount Sinai Hospital and University of Toronto, Toronto, O of Toronto, Toronto, Ontario, Kanada. --- Postęp technologiczny w sekwencjonowaniu DNA sprawił, że testy genów są szybkie i bardziej przystępne cenowo. Dowody na skuteczność i opłacalność modeli usług genetycznych modeli usług genetycznych są niezbędne do pomyślnego przełożenia ulepszeń sekwencjonowania na korzyść pacjentów, ale w literaturze poświęconej genetyce jest ich niewiele. W szczególności W szczególności brakuje szczegółowych danych dotyczących kosztów związanych z usługami genetycznymi. A szczegółowych mikro-kosztów 28 możliwych ścieżek związanych z rakiem piersi i/lub jajnika rakiem piersi i/lub jajnika oraz testami BRCA, definiując działania związane z usługami i i ustalenie powiązanych kosztów. Dane te zostały połączone z danymi na poziomie pacjenta z audytu Royal Marsden Cancer Genetics Service w okresie 6 miesięcy, podczas którego w którym badania BRCA oferowano osobom z ≥10% ryzykiem wystąpienia mutacji. mutacji, zgodnie z aktualnymi wytycznymi NICE. Średni koszt we wszystkich pacjentów wyniósł 2227,39 GBP (zakres od 376,51 GBP do 13 553,10 GBP). Średni koszt na ścieżkę dla osoby dotkniętej chorobą wynosił 1897,75 GBP w porównaniu do 2410,53 GBP dla osoby niedotkniętej chorobą. osoby niedotkniętej chorobą. Spośród kobiet przyjmowanych w ramach Cancer Genetics Service podczas audytu 38% było dotkniętych rakiem piersi i/lub jajnika, a 62% było raka piersi i/lub jajnika, a 62% nie było dotkniętych chorobą, ale zaniepokojonych historią swojej rodziny. Najskuteczniejszą strategią jest identyfikacja niezmienionych krewnych osoby dotkniętej chorobą ze zidentyfikowaną mutacją BRCA. zidentyfikowaną mutacją BRCA. Wdrożenie tej strategii wymagałoby bardziej bardziej kompleksowych badań wszystkich kwalifikujących się pacjentów z rakiem, co można osiągnąć poprzez integrację testów BRCA z usługami onkologicznymi. Taka integracja byłaby również bardziej efektywna czasowo i zapewniałaby większy równy dostęp do testów BRCA niż standardowy model usług. --- KONTEKST: Dziedziczny rak piersi dziedziczony w sposób autosomalny dominujący może być maskowany przez małą liczebność rodziny lub przenoszenie przez mężczyzn, biorąc pod uwagę ekspresję ograniczoną do płci. CEL: Określenie, czy mutacje genu BRCA są bardziej rozpowszechnione wśród pojedynczych przypadków przypadków wczesnego zachorowania na raka piersi w rodzinach o ograniczonej lub odpowiedniej niż wynikałoby to z obecnie dostępnych modeli prawdopodobieństwa. PROJEKT, OTOCZENIE I UCZESTNICY: Łącznie 1543 kobiety, które zgłosiły się do amerykańskich klinik klinik wysokiego ryzyka w celu oceny ryzyka raka genetycznego i testów genów BRCA. w prospektywnym badaniu rejestrowym między kwietniem 1997 roku a lutym 2007 roku. Trzysta sześć sto sześć z tych kobiet miało raka piersi przed 50. rokiem życia i nie miało krewnych pierwszego lub krewnych drugiego stopnia z rakiem piersi lub jajnika. GŁÓWNY POMIAR WYNIKÓW: Głównym kryterium oceny była struktura rodziny, oceniana na podstawie wielopokoleniowych rodowodów, przewiduje status mutacji genu BRCA. Ograniczona struktura rodziny została zdefiniowana jako mniej niż 2 krewne pierwszego lub drugiego stopnia. krewnych pierwszego lub drugiego stopnia, którzy przeżyli wiek powyżej 45 lat. Struktura rodziny struktury rodziny i prawdopodobieństwo mutacji w modelach Couch, Myriad i BRCAPRO oceniano za pomocą krokowej wielokrotnej regresji logistycznej. Model czułość i swoistość, a także wygenerowano krzywe wygenerowano krzywe charakterystyki odbiornika. WYNIKI: Struktura rodziny była ograniczona w 153 przypadkach (50%). Mutacje genu BRCA wykryto u 13,7% uczestników z ograniczoną strukturą rodzinną w porównaniu z 5,2% z odpowiednią strukturą rodzinną. strukturę rodziny. Struktura rodziny była istotnym predyktorem statusu mutacji (iloraz szans 2,8; 95% przedział ufności, 1,19-6,73; P = .02). Chociaż żaden z modeli żaden z modeli nie działał dobrze, analiza charakterystyki operacyjnej odbiornika wykazała, że modyfikacja danych wyjściowych BRCAPRO za pomocą korekcyjnego wskaźnika prawdopodobieństwa uwzględniającego strukturę rodziny strukturę rodziny była najdokładniejszym predyktorem statusu mutacji genu BRCA (obszar pod krzywą, 0,72; 95% przedział ufności, 0,63-0,81; P<,001) dla pojedynczych przypadków raka piersi. przypadków raka piersi. WNIOSKI: Struktura rodziny może wpływać na dokładność modeli prawdopodobieństwa mutacji prawdopodobieństwa mutacji. Wytyczne dotyczące testów genetycznych mogą wymagać większego uwzględnienia pojedynczych przypadków raka piersi. przypadków raka piersi, gdy struktura rodziny jest ograniczona, a modele prawdopodobieństwa modele prawdopodobieństwa muszą zostać odtworzone przy użyciu ograniczonej historii rodziny jako rzeczywistej zmiennej. --- Geny BRCA1 i BRCA2 są odpowiedzialne za 5-10% przypadków raka piersi i jajnika. przypadków. Jednak zdecydowana większość przypadków raka jajnika i raka piersi nie nie wykazuje dziedzicznej postaci choroby. Geny metabolizujące estrogen mogą również przyczyniać się do predyspozycji do zachorowania na raka piersi lub jajnika. Warianty polimorficzne warianty genu metabolizującego estrogen, CYP17, zostały powiązane z ryzykiem nowotworów hormonozależnych. ryzykiem nowotworów związanych z hormonami. W tym badaniu zbadaliśmy polimorfizmy CYP17 u pacjentek z rakiem jajnika, u których występują mutacje w genach BRCA1 i BRCA2, u pacjentek wykazujących cechy rodzinne, ale nie niosących mutacji mutacji oraz u pacjentek ze sporadycznym rakiem jajnika. Związek między genotypem CYP17 a charakterystyką guza lub parametrami klinicznymi. parametrami klinicznymi. Nasze dane sugerują istnienie związku między ryzykiem raka jajnika a genotypem CYP17 w podgrupie pacjentek z chorobą u których nie stwierdzono mutacji w genach BRCA. Chociaż nie było statystycznie istotnych różnic w rozkładzie genotypu między grupą kontrolną a podgrupą pacjentów z mutacjami BRCA, częstość występowania allelu CYP17 A2 była istotnie wyższa w podgrupie pacjentek bez mutacji BRCA. pacjentów bez mutacji BRCA. Stwierdziliśmy cztero- do ośmiokrotnie wyższe ryzyko u pacjentek z rakiem jajnika pacjentów z rakiem jajnika z wywiadem rodzinnym, ale bez mutacji BRCA. Nasze dane wskazują, że polimorfizm allelu CYP17 A2 może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem i może stanowić biomarker dla pacjentek z rakiem jajnika, u których nie zaobserwowano mutacji w genach BRCA. mutacji w genach BRCA. --- TŁO: Gen PALB2 (FANCN) został zidentyfikowany jako składnik endogennego kompleksu BRCA2, który koduje białko naprawy DNA uczestniczące wraz z BRCA1. BRCA2, który koduje białko naprawy DNA uczestniczące wraz z białkami BRCA1 i BRCA 2 w naprawie dwuniciowych pęknięć DNA. Dziedziczne mutacje PALB2 są związane ze zwiększonym ryzykiem raka piersi i trzustki u heterozygot u heterozygot. Ryzyko raka piersi u nosicielek mutacji PALB2 zostało ostatnio zostało oszacowane na 33-58% w zależności od historii raka piersi w rodzinie; Ryzyko raka trzustki u nosicieli mutacji PALB2 nie zostało jeszcze dokładnie precyzyjnie określone. MATERIAŁY I WYNIKI: Wyniki badania identyfikującego mutacje PALB2 u nosicielek mutacji wysokiego ryzyka, BRCA1/2-ujemnych, pacjentek z rakiem piersi i / lub jajnika w Czechach wskazują, że częstość występowania dziedzicznych mutacji PALB2 w naszej populacji jest dość wysoka. populacji jest dość wysoka. Co ciekawe, prawie 20% wszystkich rozpoznanych mutacji stanowiły duże rearanżacje genomowe. Najwyższy odsetek mutacji PALB2 (porównywalny z liczbą mutacji zgłoszonych dla BRCA2) stwierdzono w podgrupie dziedzicznych mutacji PALB2. w podgrupie pacjentek z dziedzicznym rakiem piersi (5,5%). Częstość występowania mutacji w niezależnej grupie czeskich niewyselekcjonowanych pacjentów z rakiem trzustki wynosiła około 1,3%. WNIOSKI: Biorąc pod uwagę częstość występowania patogennych, dziedzicznych mutacji PALB2 w naszej populacji, ich fenotypowe podobieństwo do BRCA2 i spodziewane ryzyko raka piersi związane z mutacjami PALB2, jego badanie przesiewowe (w tym duże rearanżacje genomowe) powinny być zalecane u pacjentek z rodzin dziedzicznego raka piersi. rodzin z dziedzicznym rakiem piersi. Monitorowanie nosicielek patogennych mutacji PALB2 powinno być podobna do tej u nosicielek mutacji BRCA2, umożliwiając wczesną diagnozę, zapobieganie i możliwą terapię celowaną. W przypadku nosicielek mutacji nosicieli można rozważyć w przypadku silnej historii raka w rodzinie i ewidentnej segregacji patogennej mutacji z fenotypem guza. Dodatkowa analiza różnych populacji pacjentów z rakiem i dalsze metaanalizy będą konieczna do dokładnej oceny penetracji genu PALB2 i jego znaczenia dla ryzyka raka trzustki i innych nowotworów. --- W ciągu ostatnich lat opracowano kilka empirycznych i statystycznych modeli opracowanych w celu rozróżnienia nosicieli i osób niebędących nosicielami linii germinalnej BRCA1/BRCA2 (rak piersi 1, wczesny początek/rak piersi 2, wczesny początek) w rodzinach z dziedzicznym rakiem piersi lub jajnika. Wśród nich są Model BRCAPRO lub CaGene jest powszechnie stosowany podczas poradnictwa genetycznego i odgrywa odgrywa kluczową rolę w identyfikacji potencjalnych nosicieli mutacji BRCA1/2. Porównaliśmy wydajność i przydatność kliniczną BRCAPRO w wersji 5.1 vs wersją 6.0 w celu oceny dokładności diagnostycznej zaktualizowanej wersji. Badanie przeprowadzono na 517 rodowodach pacjentów z rodzinną historią raka piersi lub jajnika. raka piersi lub jajnika, z których 150 poddano badaniom przesiewowym w kierunku mutacji BRCA1/2, zgodnie z oceną BRCAPRO lub kryteriami opartymi na wywiadzie rodzinnym. W naszym CaGene 5.1 był bardziej czuły niż CaGene 6.0, chociaż ten ostatni wykazywał wyższą swoistość. wyższą swoistość. Obie wersje BRCAPRO lepiej dyskryminują mutacje BRCA1 niż BRCA2. mutacje. Badanie to wykazało podobne wyniki w dwóch wersjach BRCAPRO nawet jeśli CaGene 6.0 niedoszacował przewidywania ryzyka genetycznego w niektórych rodzinach mutacji BRCA w niektórych rodzinach. Doradcy genetyczni powinni zdawać sobie sprawę z tego ograniczenie, a podczas poradnictwa genetycznego wskazane byłoby stosowanie zestawu kryteriów w celu poprawy przewidywania nosicielstwa mutacji. --- Mutacje w genach BRCA zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi i jajnika. Te mutacje są specyficzne dla populacji. Ponieważ nie ma danych na temat mutacji BRCA mutacji BRCA na większej liczbie probantów w Serbii, celem tego badania było określenie typów i częstotliwości mutacji BRCA u osób z rodzin wysokiego ryzyka z Serbii. rodzin wysokiego ryzyka z Serbii, a także określenie, które mutacje BRCA mogą być mogą być uważane za założycielskie dla populacji serbskiej. Przeanalizowaliśmy 94 probantów i wykryliśmy 9 mutacji typu frameshift u 12 osób, 1 łagodną mutację nonsensowną BRCA2 oraz liczne mutacje typu missense i synonimiczne w obu genach. Częstotliwość mutacji typu frameshift wynosi 12,77%. Oprócz dwóch nowych mutacji wykrytych w naszej populacji, o których informowaliśmy wcześniej, wykryliśmy kolejną nową mutację mutację - c.7283delT w eksonie 14 genu BRCA2. Żadna z wykrytych mutacji mutacji można uznać za mutacje założycielskie dla populacji serbskiej, ponieważ każda z nich została z nich została znaleziona w nie więcej niż dwóch rodzinach wysokiego ryzyka. Ta różnorodność mutacji najprawdopodobniej wynika z wysokiego wskaźnika migracji w historii tej części Europy. Europy. Interpretacja wyników testów genetycznych z mutacjami missense o nieznanym znaczeniu klinicznym mutacji missense o nieznanym znaczeniu klinicznym jest bardzo trudna i należy do niej podchodzić ostrożnie, wykorzystując wszystkie dostępne źródła danych. ostrożnie, wykorzystując wszystkie dostępne źródła danych do interpretacji wyników. --- Osoby wykazujące mutacje w dwóch genach supresorowych nowotworów, BRCA1 i BRCA2, mają znacznie zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi i/lub jajnika. Częstość występowania mutacji genu BRCA jest bardzo wysoka u aszkenazyjskich Żydówek europejskiego pochodzenia. pochodzenia europejskiego i może pojawić się wiele problemów, szczególnie w przypadku ortodoksyjnych kobiet ortodoksyjnych kobiet, ze względu na ich status genetyczny. Ich obowiązki wynikające z żydowskiego kodeksu kodeksu etycznego, zwanego prawem żydowskim, w odniesieniu do akceptowalności różnych strategii różnych strategii zmniejszających ryzyko, mogą być słabo rozumiane. W niniejszym artykule przedstawiono moralny, jaki prawo żydowskie nadaje kobietom w odniesieniu do testowania, poufności i innych kwestii. Celem jest poszerzenie wiedzy pielęgniarek wiedzy pielęgniarek na temat tego, w jaki sposób konkretna tradycja religijna może wpływać na podejmowanie decyzji podejmowanie decyzji dotyczących testów genetycznych, w celu zwiększenia ich zrozumienia wrażliwej kulturowo opieki etycznej. --- Informacje o autorze: (1)Human Genetics Group, Spanish National Cancer Centre (CNIO), Madryt, Hiszpania; Biomedical Network on Rare Diseases (CIBERER), Madryt, Hiszpania. (2) Cancer Epidemiology Centre, Cancer Council Victoria, Melbourne, Australia. (3) Centre for Cancer Genetic Epidemiology, Department of Public Health and Primary Care, University of Cambridge, University of Cambridge. Department of Public Health and Primary Care, University of Cambridge, Cambridge, Wielka Brytania. (4) Human Genetics Group, Spanish National Cancer Centre (CNIO), Madryt, Hiszpania. (5) Genotyping Unit (CeGen), Spanish National Cancer Centre (CNIO), Madryt, Hiszpania. (6) IFOM, Fondazione Istituto FIRC di Oncologia Molecolare, Mediolan, Włochy. (7) Genetic Counseling Unit, Hereditary Cancer Program, IDIBELL-Catalan Institute of Oncology, Barcelona, Hiszpania. (8) Laboratorium Onkologii Molekularnej, Hospital Clinico San Carlos, IdISSC, Madryt, Hiszpania. (9) Instytut Biologii i Genetyki Molekularnej, Universidad de Valladolid (IBGM-UVA), Valladolid, Hiszpania. (10) Laboratorium Onkogenetyki, Szpital Uniwersytecki Vall d'Hebron, Vall d'Hebron Institute of Oncology (VHIO), Vall d'Hebron Institut de Recerca (VHIR), and Universitat Autonoma de Barcelona, Barcelona, Hiszpania. (11) Oncology Service, Hospital de la Santa Creu i Sant Pau, Barcelona, Hiszpania. (12) Laboratorium Diagnostyki Molekularnej IRRP, Narodowe Centrum Badań Naukowych Demokritos Aghia, Hiszpania. Badań Naukowych Demokritos Aghia Paraskevi Attikis, Ateny, Grecja. (13)Molecular Genetics Laboratory (Department of Biochemistry), Cruces Hospital Barakaldo, Bizkaia, Hiszpania. (14)Medical Oncology Service, Hospital Clínico Lozano Blesa, San Juan Bosco, Zaragoza, Hiszpania. (15) Laboratorium Genomiki Nowotworów, Centre Hospitalier Universitaire de Québec i Laval University, Quebec City, Kanada. (16)Department of Oncology, Lund University, Lund, Szwecja. (17) Oddział Onkologii, Szpital Uniwersytecki Karolinska, Sztokholm, Szwecja. (18)Zakład Genetyki Klinicznej, Szpital Uniwersytecki Karolinska, Sztokholm, Szwecja. (19)Oddział Onkologii, Szpital Uniwersytecki w Lund, Lund, Szwecja. (20) Zakład Genetyki Klinicznej, Szpital Uniwersytecki w Lund, Lund, Szwecja. (21)Center for Clinical Cancer Genetics and Global Health, University of Chicago Medical Center, Chicago, Illinois Medical Center, Chicago, Illinois, Stany Zjednoczone Ameryki. (22)Wydziały Medycyny, Epidemiologii i Biostatystyki, Uniwersytet Kalifornijski w San Francisco, San Francisco, USA. California, San Francisco, San Francisco, Kalifornia, Stany Zjednoczone Ameryki. (23)Abramson Cancer Center and Department of Medicine, The University of Pennsylvania School of Medicine, Filadelfia, Pensylwania, Stany Zjednoczone Ameryki. Ameryka. (24)Abramson Cancer Center and Center for Clinical Epidemiology and Biostatistics, The University of Pennsylvania School of Medicine, Stany Zjednoczone Ameryki. Biostatystyki, The University of Pennsylvania Perelman School of Medicine, Filadelfia, Pensylwania, Stany Zjednoczone Ameryki. (25)University of Texas MD Anderson Cancer Center, Houston, Teksas, Stany Zjednoczone Ameryki. Ameryki. (26)Women's Cancer Program w Samuel Oschin Comprehensive Cancer Institute, Cedars-Sinai Medical Center, Los Angeles, Kalifornia, Stany Zjednoczone Ameryki. (27)Department of Epidemiology, Cancer Prevention Institute of California, Fremont, Kalifornia, Stany Zjednoczone Ameryki. (28)Department of Health Research & Policy, Stanford University School of Medicine, Stanford, Kalifornia, Stany Zjednoczone. Medicine, Stanford, Kalifornia, Stany Zjednoczone Ameryki. (29)Fox Chase Cancer Center, Filadelfia, Pensylwania, Stany Zjednoczone Ameryki. Ameryka. (30)Genetic Epidemiology Laboratory, Department of Pathology, University of Melbourne, Parkville, Australia. (31)Centrum Epidemiologii Molekularnej, Środowiskowej, Genetycznej i Analitycznej, University of Melbourne, Melbourne, Victoria, Australia. (32)Department of Epidemiology, Columbia University, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. Stany Zjednoczone Ameryki. (33)Department of Oncological Sciences, Huntsman Cancer Institute, University of Utah School of Medicine, Salt Lake City, Utah, Stany Zjednoczone Ameryki. (34)Vilnius University Hospital Santariskiu Clinics, Centrum Hematologii, Onkologii i Medycyny Transfuzjologicznej, Oddział Centrum Hematologii, Onkologii i Transfuzjologii, Departament Medycyny Molekularnej i Regeneracyjnej, Wilno, Litwa. (35)Department of Genetics, University of Pretoria, Pretoria, Republika Południowej Afryki. (36)Department of Population Sciences, Beckman Research Institute of City of Hope, Duarte, California, United Hope, Duarte, Kalifornia, Stany Zjednoczone Ameryki. (37)Center for Genomic Medicine, Rigshospitalet, University of Copenhagen, Kopenhaga, Dania. (38)Department of Oncology, Rigshospitalet, University of Copenhagen, Kopenhaga, Dania. (39)Department of Clinical Genetics, Rigshospitalet, University of Copenhagen, Kopenhaga, Dania. (40)Clinical Cancer Genetics, City of Hope, Duarte, Kalifornia, Stany Zjednoczone Ameryki. Ameryka. (41)Unit of Medical Genetics, Department of Preventive and Predictive Medicine, Fondazione IRCCS Istituto Nazionale Tumori (INT), Mediolan, Włochy. (42)Division of Cancer Prevention and Genetics, Istituto Europeo di Oncologia, Mediolan, Włochy. (43)IFOM, Fondazione Istituto FIRC di Oncologia Molecolare i Cogentech Cancer Genetic Test Laboratory, Mediolan, Włochy. Genetic Test Laboratory, Mediolan, Włochy. (44)Division of Experimental Oncology 1, Centro di Riferimento Oncologico, IRCCS, Aviano, Włochy. (45) Oddział Nowotworów Dziedzicznych, Departament Epidemiologii, Prewencji i Funkcji Specjalnych, IRCCS A., Włochy. Special Functions, IRCCS AOU San Martino - IST Istituto Nazionale per la Ricerca sul Cancro, Genua, Włochy. (46)Unit of Medical Genetics, Department of Biomedical, Experimental and Nauk Klinicznych, Uniwersytet we Florencji, Florencja, Włochy. (47)Zakład Medycyny Molekularnej, Uniwersytet "Sapienza", Rzym, Włochy. (48)UO Anatomia Patologica, Ospedale di Circolo-Università dell'Insubria, Varese, Włochy. (49) Unit of Molecular bases of genetic risk and genetic testing, Department of Preventive and Predictive Medicine, Fondazione IRCCS Istituto Nazionale Tumori (INT), Mediolan, Włochy. (50)Dana-Farber Cancer Institute, Boston, Massachusetts, Stany Zjednoczone Ameryki Ameryka. (51)Genetic Medicine, Manchester Academic Health Sciences Centre, Central Manchester University Hospitals NHS Foundation Trust, Manchester, Wielka Brytania. Brytania. (52)South East Thames Regional Genetics Service, Guy's Hospital London, Wielka Brytania. Brytania. (53)Oncogenetics Team, The Institute of Cancer Research and Royal Marsden NHS Foundation Trust, Londyn, Wielka Brytania. Foundation Trust, Londyn, Wielka Brytania. (54)Yorkshire Regional Genetics Service, Leeds, Wielka Brytania. (55)Ferguson-Smith Centre for Clinical Genetics, Yorkhill Hospitals, Glasgow, Wielka Brytania. (56)West Midlands Regional Genetics Service, Birmingham Women's Hospital Healthcare NHS Trust, Edgbaston, Birmingham, Wielka Brytania. (57)Wessex Clinical Genetics Service, Princess Anne Hospital, Southampton, Wielka Brytania. (58)Sheffield Clinical Genetics Service, Sheffield Children's Hospital, Sheffield, Wielka Brytania. (59)Clinical Genetics Department, St Georges Hospital, University of London, London, Wielka Brytania. (60)Department of Clinical Genetics, Royal Devon & Exeter Hospital, Exeter, Wielka Brytania. (61)Department of Clinical Genetics, East Anglian Regional Genetics Service, Addenbrookes Hospital, Cambridge, Wielka Brytania. (62)Institute of Human Genetics, Centre for Life, Newcastle Upon Tyne Hospitals NHS Trust, Newcastle upon Tyne, Zjednoczone Królestwo. (63)South East of Scotland Regional Genetics Service, Western General Hospital, Edinburgh, Zjednoczone Królestwo. (64)North East Thames Regional Genetics Service, Great Ormond Street Hospital for Children NHS Trust, Londyn, Wielka Brytania. (65)Oxford Regional Genetics Service, Churchill Hospital, Oxford, Wielka Brytania. Brytania. (66)Regionalne Centrum Genetyki Irlandii Północnej, Szpital Miejski w Belfaście, Belfast, Zjednoczone Królestwo. (67)South West Regional Genetics Service, Bristol, Wielka Brytania. (68)Academic Unit of Clinical and Molecular Oncology, Trinity College Dublin and James's Hospital, Dublin, Irlandia. (69)Cheshire & Merseyside Clinical Genetics Service, Liverpool Women's NHS Foundation Trust, Liverpool, Wielka Brytania. (70)Department of Pathology and Laboratory Medicine, University of Kansas Medical Center, Kansas City, Kansas, Stany Zjednoczone Ameryki. (71)Centre of Familial Breast and Ovarian Cancer (Centrum Rodzinnego Raka Piersi i Jajnika) oraz Centre for Integrated Onkologii (CIO), Szpital Uniwersytecki w Kolonii, Kolonia, Niemcy. (72)Instytut Informatyki Medycznej, Statystyki i Epidemiologii, Uniwersytet w Lipsku, Lipsk. w Lipsku, Lipsk, Niemcy. (73)Department of Gynaecology and Obstetrics, Division of Tumor Genetics, Klinikum rechts der Isar, Uniwersytet Techniczny w Monachium, Monachium, Niemcy. (74)Department of Gynecology and Obstetrics, University Medical Center Schleswig-Holstein, Campus Kiel, Kilonia, Niemcy. (75)Instytut Genetyki Człowieka, Uniwersyteckie Centrum Medyczne Szlezwik-Holsztyn, Campus Kiel, Kilonia, Niemcy. (76)Department of Gynaecology and Obstetrics, University Hospital Düsseldorf, Heinrich-Heine University Düsseldorf, Düsseldorf, Niemcy. (77)Institute of Human Genetics, Department of Human Genetics, University Hospital Heidelberg, Heidelberg. Hospital Heidelberg, Heidelberg, Niemcy. (78)Department of Gynaecology and Obstetrics, University Hospital Ulm, Ulm, Niemcy. (79)Institute of Cell and Molecular Pathology, Hannover Medical School, Hannover, Niemcy. (80)Instytut Genetyki Człowieka, Uniwersytet w Münster, Münster, Niemcy. (81)Oddział Ginekologii i Położnictwa, Szpital Uniwersytecki Carl Gustav Carus, Uniwersytet Techniczny w Dreźnie, Drezno, Niemcy. (82)Institute of Human Genetics, Campus Virchov Klinikum, Charite Berlin, Berlin, Niemcy. (83)Centrum Rodzinnego Raka Piersi i Jajnika, Zakład Genetyki Medycznej, Instytut Genetyki Człowieka, Berlin, Niemcy. Department of Medical Genetics, Institute of Human Genetics, University Würzburg, Würzburg, Niemcy. (84)Institut Curie, Department of Tumour Biology, Paryż, Francja; Institut Curie, INSERM U830, Paryż, Francja; Université Paris Descartes, Sorbonne Paris Cité, Paris, Francja. (85)Unité Mixte de Génétique Constitutionnelle des Cancers Fréquents, Hospices Civils de Lyon - Centre Léon Bérard, Lyon, Francja; INSERM U1052, CNRS UMR5286, Université Lyon 1, Centre de Recherche en Cancérologie de Lyon, Lyon, Francja. (86)INSERM U1052, CNRS UMR5286, Université Lyon 1, Centre de Recherche en Cancérologie de Lyon, Lyon, Francja. (87)Centrum Genetyki Medycznej, Uniwersytet w Gandawie, Gandawa, Belgia. (88)Gynecologic Oncology Group Statistical and Data Center, Roswell Park Cancer Institute, Buffalo, New York Institute, Buffalo, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. (89)Szpital Księcia Walii. Sydney, Australia. (90)Ohio State University, Columbus Cancer Council, Columbus, Ohio, Stany Zjednoczone Ameryki. Stany Zjednoczone Ameryki. (91)Division of Gynecologic Oncology, NorthShore University HealthSystem, Evanston, Illinois, Stany Zjednoczone Ameryki. (92)Division of Gynecologic Oncology, NorthShore University HealthSystem, Chicago, Illinois, Stany Zjednoczone Ameryki. (93)Dla Tufts Medical Center, Boston, Massachusetts, Stany Zjednoczone Ameryki. (94)Yale University School of Medicine, New Haven, Connecticut, Stany Zjednoczone Ameryki. Ameryka. (95)Department of Obstetrics and Gynecology, University of Helsinki and Helsinki Helsinki University Central Hospital, Helsinki, Finlandia. (96)Department of Epidemiology, Netherlands Cancer Institute, Amsterdam, Holandia. Holandia. (97)Department of Clinical Genetics, Academic Medical Center, Amsterdam, Holandia. Holandia. (98)Family Cancer Clinic, Netherlands Cancer Institute, Amsterdam, Holandia. Holandia. (99)Department of Clinical Genetics, VU University Medical Centre, Amsterdam, Holandia. (100)University of Groningen, University Medical Center Groningen, Department of Department of Genetics, Groningen, Holandia. (101)Department of Clinical Genetics, Leiden University Medical Center Leiden, Leiden, Holandia. (102)Department of Clinical Genetics and GROW, School for Oncology and Developmental Biology, MUMC, Holandia. Developmental Biology, MUMC, Maastricht, Holandia. (103)Department of Human Genetics, Radboud University Nijmegen Medical Centre, Nijmegen, Holandia. (104)Department of Clinical Genetics, Family Cancer Clinic, Erasmus University Medical Center, Rotterdam, The Netherlands. Medical Center, Rotterdam, Holandia. (105)Department of Pathology, Family Cancer Clinic, Erasmus University Medical Center, Rotterdam, Holandia. Center, Rotterdam, Holandia. (106)Department of Medical Genetics, University Medical Center Utrecht, Utrecht, Holandia. (107)Department of Human Genetics & Department of Pathology, Leiden University Medical Center, Leiden, Holandia. Medical Center, Leiden, Holandia. (108)The Hereditary Breast and Ovarian Cancer Research Group, Netherlands Cancer Institute, Amsterdam, Holandia. Institute, Amsterdam, Holandia. (109)Department of Molecular Genetics, National Institute of Oncology, Budapest, Węgry. (110)Molecular Diagnostic Unit, Hereditary Cancer Program, IDIBELL-Catalan Institute of Oncology, Barcelona, Hiszpania. (111)Zakład Genetyki i Patologii, Pomorski Uniwersytet Medyczny, Szczecin, Polska. (112)Zakład Genetyki i Patomorfologii, Pomorski Uniwersytet Medyczny, Szczecin, Polska; Podyplomowa Szkoła Medycyny Molekularnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska. Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa, Polska. (113)Department of Oncology, Landspitali University Hospital and BMC, Faculty of Medicine, University of Iceland, Reyk. Medicine, University of Iceland, Reykjavik, Islandia. (114)Laboratoire de Diagnostic Génétique et Service d'Onco-hématologie, Hopitaux Universitaire de Strasbourg, CHRU Nouvel Hôpital Civil, Strasbourg, Francja. (115)Immunology and Molecular Oncology Unit, Veneto Institute of Oncology IOV - IRCCS, Padwa, Włochy. IRCCS, Padwa, Włochy. (116) Departament Genetyki, Portugalski Instytut Onkologii, Porto, oraz Instytut Nauk Biomedycznych (ICBAS), Uniwersytet w Porto, Porto, Portugalia. (117)Department of Genetics and Computational Biology, Queensland Institute of Medical Research, Brisbane, Australia. (118)Kathleen Cuningham Consortium for Research into Familial Breast Cancer, Peter MacCallum Cancer Center, Melbourne, Australia. (119)Department of Health Sciences Research, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota, Stany Zjednoczone Ameryki. (120)Department of Laboratory Medicine and Pathology, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota, Stany Zjednoczone Ameryki. (121)Center for Individualized Medicine, Mayo Clinic, Scottsdale, Arizona, Stany Zjednoczone Ameryki. (122)Center for Translational Cancer Research, Department of Biological Nauk Biologicznych, Uniwersytet Delaware, Newark, Delaware, Stany Zjednoczone Ameryki. (123)Clinical Genetics Service, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. York, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki; Cancer Biology and Genetics Program, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. Ameryka. (124)Clinical Genetics Service, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. York, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. (125)Diagnostic Molecular Genetics Laboratory, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. Center, Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki. (126)Department of OB/GYN and Comprehensive Cancer Center, Medical University of Vienna, Wiedeń, Austria. (127)Department of Cancer Epidemiology, Moffitt Cancer Center, Tampa, Floryda, Stany Zjednoczone Ameryki. (128)Clinical Genetics Branch, Division of Cancer Epidemiology and Genetics, National Cancer Institute, National Institutes of Health, Rockville, Maryland, Stany Zjednoczone Ameryki. (129)Clalit National Israeli Cancer Control Center, Hajfa, Izrael. (130)Samuel Lunenfeld Research Institute, Mount Sinai Hospital, Toronto, Ontario, Kanada, i Cancer Care Ontario, Wydziały Genetyki Molekularnej i Medycyny Laboratoryjnej oraz Patobiologii, Toronto, Kanada. Laboratory Medicine and Pathobiology, University of Toronto, Toronto, Ontario, Kanada. (131)Department of Laboratory Medicine and Pathobiology, University of Toronto, Toronto, Ontario, Kanada; Laboratory Medicine Program, University Health Network, Toronto, Ontario, Kanada. (132)Ontario Cancer Genetics Network: Samuel Lunenfeld Research Institute, Szpital Mount Sinai Hospital, Toronto, Ontario, Kanada. (133)Wydział Genetyki Nowotworów Człowieka, Wydziały Medycyny Wewnętrznej i Wirusologii Molekularnej, Immunologii i Immunologii, Toronto, Ontario, Kanada. Wirusologii Molekularnej, Immunologii i Genetyki Medycznej, Comprehensive Cancer Center, The Ohio State University, Columbus, Ohio, Stany Zjednoczone Ameryki. (134)Department of Clinical Genetics, Vejle Hospital, Vejle, Dania. (135)Sekcja Diagnostyki Molekularnej, Zakład Biochemii Klinicznej, Aalborg University Hospital, Aalborg, Dania. (136)Department of Clinical Genetics, Aarhus University Hospital, Aarhus, Dania. (137)Department of Clinical Genetics, Odense University Hospital, Odense, Dania. (138)Centrum Medyczne Sheba, Tel Awiw, Izrael. (139)Canada Research Chair in Oncogenetics, Cancer Genomics Laboratory, Centre Hospitalier Universitaire de Québec i Laval University, Quebec City, Kanada. (140)Department of Health Sciences Research, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota, Stany Zjednoczone Ameryki; Department of Laboratory Medicine and Pathology, Mayo Clinic, Rochester, Minnesota, Stany Zjednoczone Ameryki. (141)Human Genetics Group, Spanish National Cancer Centre (CNIO), Madryt, Hiszpania; Biomedical Network on Rare Diseases (CIBERER), Madryt, Hiszpania; Genotyping Unit (CeGen), Hiszpańskie Narodowe Centrum Raka (CNIO), Madryt, Hiszpania. --- Niniejszy artykuł omawia prezentację, którą wygłosiłem na sympozjum poświęconym genetyce podczas 4. 4 Europejskiej Konferencji Raka Piersi, która odbyła się w Hamburgu w marcu 2004 roku. Przede wszystkim cele i metody pracy grupy wsparcia specjalizującej się w dziedzicznym raku piersi/jajnika Holenderskiego Stowarzyszenia Pacjentów z Rakiem Piersi. w dziedzicznym raku piersi/jajnika Holenderskiej Organizacji Pacjentów z Rakiem Piersi, znanej jako Borstkanker. Wyjaśniono przede wszystkim cele i metody pracy grupy doradczej specjalizującej się w dziedzicznym raku piersi/jajnika, działającej w ramach Holenderskiej Organizacji Pacjentów z Rakiem Piersi (BVN). Ponadto, niektóre specyficzne indywidualne problemy, które nosiciele mutacji mogą mutacji mogą napotkać przed i po badaniu podatności na BRCA1/2. Należą do nich dylematy związane z wyborem interwencji zapobiegawczych, radzenie sobie z psychologicznym wpływem psychologicznym wpływem wiedzy o tym, że jest się nosicielem mutacji, radzenie sobie z społecznymi implikacjami bycia genetycznie zagrożonym, przykład dyskryminacji ubezpieczeniowej. dyskryminacji. Ponadto podkreślono niektóre kontrowersyjne kwestie społeczne i etyczne, które są obecnie przedmiotem debaty. etyczne, które są obecnie przedmiotem debaty, takie jak kwestia europejskiego opatentowania genów podatności na raka piersi BRCA1 i BRCA2. Ponieważ ten może również stać się istotny dla innych chorób związanych z genami, całe społeczeństwo musi rozważyć musi rozważyć etyczne i społeczne implikacje związane z patentowaniem ludzkich genów w ogóle. z patentowaniem ludzkich genów w ogóle. Innym etycznym obszarem debaty jest kontrowersyjną kwestią prenatalnych testów BRCA i wyboru przerwania ciąży. Wreszcie, Grupa Robocza apeluje o międzynarodową współpracę oraz wymianę danych i doświadczeń między specjalistami. oraz wymianę danych i doświadczeń między specjalistami i pacjentami. Okazuje się, że Okazuje się, że specjaliści w różnych krajach europejskich mają tendencję do doradzania w zakresie różne strategie zarządzania ryzykiem i metody leczenia, w związku z czym Grupa Robocza zdecydowanie opowiada się za międzynarodową standaryzacją zarządzania ryzykiem i leczenia nosicieli mutacji. W tym względzie szczególną uwagę należy należy zwrócić szczególną uwagę na grupę, która uzyskała nieinformatywny lub negatywny wynik testu BRCA, ponieważ grupa ta jest nadal uważana za grupę wysokiego ryzyka rozwoju choroby. choroby. --- Wstęp: Geny związane z rakiem piersi (BRCA) mają kluczowe znaczenie dla naprawy DNA. Mutacje w BRCA1 i BRCA2 (BRCAm) powodują utratę tych mechanizmów naprawczych i potencjalną kancerogenezę. Geny BRCAm są powszechne w raku jajnika, szczególnie w chorobach wrażliwych na platynę. Zwiększona częstość występowania BRCAm w wrażliwych na platynę jest prawdopodobnie spowodowana zwiększoną reaktywnością na chemioterapię platyną chemioterapię z powodu niedoboru naprawy rekombinacji homologicznej. Celem tego badania było zbadanie testów BRCA, wzorców leczenia i przeżycia w nawrotowym raku jajnika wrażliwym na platynę (PSR). METODY: Była to obserwacyjna analiza kohortowa raka jajnika PSR leczonego w Huntsman Cancer Institute. w Huntsman Cancer Institute w latach 1995-2012. Status BRCA w linii zarodkowej został ustalony na podstawie przeglądu karty i sklasyfikowany jako BRCAm (BRCA1/2 dodatni), BRCAwt (typ dziki BRCA lub wariant o niepewnym znaczeniu) i niesprawdzony. Wzorce leczenia i przeżycie oceniano od nawrotu do śmierci lub ostatniej obserwacji. Metodę Kaplana-Meiera wykorzystano do oceny przeżycia od nawrotu według statusu BRCA. Regresję logistyczną i model proporcjonalnego ryzyka COX zastosowano odpowiednio do oszacowania czynników predykcyjnych badania BRCA i przeżycia. WYNIKI: Spośród 168 pacjentek z PSR 15 (9%) miało BRCAm, 25 (15%) BRCAwt, a 128 (76%) było nietestowanych. Mediana wieku w PSR wynosiła 56 lat dla BRCAm i BRCAwt (p = 0,90) i 63 lata dla osób niezbadanych (p = 0,033 vs BRCAm). Całkowite przeżycie było podobne między BRCAm i BRCAwt (mediana 50,4 vs 67,5 miesiąca, p = 0,86) i wyniosło 24,9 miesiąca u niezbadanych pacjentów. Istotnymi czynnikami predykcyjnymi prawdopodobieństwa badania BRCA był wiek (OR = 0,93, 95% CI 0,89, 0,97, p = 0,002), rak piersi lub jajnika w rodzinie (OR = 8,33, 95% CI: 3,08, 22,59, p < 0,001) i rok rozpoznania raka (OR = 10,02, 95% CI: 3,22, 31,21, p < 0,001). Pacjenci poddani testom BRCA mieli niższe ryzyko zgonu w porównaniu z osobami niepoddanymi testom (HR 0,35, 95% CI 0.17, 0.68, p = 0.001). WNIOSKI: Pacjenci z BRCAwt mieli podobne wyniki do pacjentów z BRCAm, potencjalnie potencjalnie ze względu na podobny wiek w momencie diagnozy, reprezentujący tendencyjność testowania BRCA. Młodsze pacjentki, pacjentki z rakiem piersi lub jajnika w wywiadzie rodzinnym oraz pacjentki, u których u których diagnozę postawiono niedawno, częściej poddawały się testom BRCA. Pacjentki poddane testom BRCA miały niższe ryzyko zgonu. --- Około 5% do 10% nowotworów piersi i jajnika jest związanych z dziedziczną mutacją genu. dziedziczną mutacją genu. Spośród tych przypadków, 84% dziedzicznego raka piersi i ponad 90% dziedzicznego raka jajnika jest spowodowanych mutacjami w genach BRCA1 lub BRCA2. Historie chorób nowotworowych w rodzinie są niezbędnym narzędziem w identyfikacji i osób zagrożonych dziedzicznym rakiem piersi i jajnika. zespół. Ryzyko nosicielstwa możliwej do zidentyfikowania mutacji genu BRCA może być ocenione przez przeszkolonych pracowników służby zdrowia przy użyciu różnych modeli ryzyka przed badaniem. Osoby nosicielami mutacji genu BRCA mają zwiększone ryzyko zachorowania na dziedzicznego zespołu raka piersi i jajnika. Testy genetyczne w kierunku mutacji genu BRCA jest oferowane zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej. Zgodnie z wytycznymi, pacjenci są informowani o ryzyku, korzyściach i ograniczeniach związanych z badaniem przed poddania się procesowi testowania. Po otrzymaniu wyników świadczeniodawcy opieki zdrowotnej pacjentowi odpowiednie zalecenia dotyczące postępowania medycznego. --- Znaczna część rodzin raka piersi i jajnika Żydów aszkenazyjskich (AJ) jest nosicielem jednej z trzech mutacji założycielskich w BRCA1 (185delAG, 5382InsC) i BRCA2 (6174delT). Mutacje niezałożycielskie są identyfikowane w kolejnych 2-4% takich rodzin. rodzin. Zakres, w jakim główne rearanżacje genomowe w BRCA przyczyniają się do raka piersi i jajnika u Aszkenazyjczyków nie jest dobrze poznany. My zidentyfikowaliśmy osoby AJ z rakiem piersi i / lub jajnika przechodzące ocenie ryzyka dziedzicznego raka piersi/jajnika od 2006 roku bez dowodów na istnienie szkodliwej mutacji w sekwencjonowaniu genu BRCA, które zostały przebadane pod kątem głównych rearanżacji genu rearanżacji genów BRCA1 i BRCA2. Dla każdego probanta prawdopodobieństwo przed badaniem zidentyfikowania szkodliwej mutacji BRCA oszacowano przy użyciu modelu Myriad II. Zidentyfikowaliśmy 108 osób dotkniętych chorobą, które przeszły testy dużych rearanżacji (80 z rakiem piersi, 19 z rakiem jajnika, dziewięć z rakiem piersi i jajnika). Średnia średnie szacowane prawdopodobieństwo wystąpienia szkodliwej mutacji w BRCA1 i BRCA2 dla AJ wynosiło BRCA1 i BRCA2 wynosiło 24,7% (zakres: 4,4-88,9%). Nie zidentyfikowano rearanżacji genomowych zidentyfikowano ani w całej grupie, ani u 26 osób z szacunkowym z szacunkową częstością występowania mutacji przekraczającą 30%. Główne rearanżacje genów obejmujące BRCA1 i BRCA2 wydają się mieć niewielki udział w obciążeniu dziedziczną predyspozycją do raka piersi i jajnika. predyspozycji do raka piersi i jajnika u Aszkenazyjczyków. --- TŁO: Klinicznie istotne mutacje genów BRCA1 i BRCA2 są są związane ze zwiększoną podatnością na raka piersi i jajnika. Chociaż mutacje te są rzadkie, zainteresowanie opinii publicznej ich badaniem rośnie. CEL: Określenie korzyści i szkód związanych z badaniami przesiewowymi w kierunku dziedzicznej podatności na raka piersi i jajnika raka piersi i jajnika w ogólnej populacji kobiet bez raka zgłaszających się do podstawowej opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych. ŹRÓDŁA DANYCH: MEDLINE (1966 do 1 października 2004), bazy danych Cochrane Library, listy referencyjne, przeglądy, strony internetowe i eksperci. SELEKCJA BADAŃ: Kwalifikowalność została określona przez kryteria włączenia specyficzne dla kluczowe pytania dotyczące oceny ryzyka, poradnictwa genetycznego, testowania mutacji, interwencji prewencyjnych i potencjalnych działań niepożądanych. EKSTRAKCJA DANYCH: Po dokonaniu przeglądu badań, dane zostały wyodrębnione, wprowadzone do tabel i podsumowane przy użyciu metod opisowych lub statystycznych. Jakość badań została oceniona przy użyciu wcześniej zdefiniowanych kryteriów. SYNTEZA DANYCH: Opracowano narzędzia oceniające ryzyko mutacji i wytyczne dotyczące skierowań. ich dokładność, skuteczność i działania niepożądane w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej są nieznane. opieki podstawowej są nieznane. Ocena ryzyka, poradnictwo genetyczne i testy mutacji nie powodowały negatywnych skutków psychologicznych, a doradztwo poprawiło i postrzeganie ryzyka w wysoce wyselekcjonowanych badanych populacjach. Badania dotyczące intensywnych badań przesiewowych w kierunku raka nie są jednoznaczne. Badania dotyczące chemoprewencji wskazują na zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka piersi u kobiet z różnym poziomem ryzyka, a także zwiększone działania niepożądane. Badania obserwacyjne dotyczące profilaktycznych profilaktycznych wskazują na zmniejszone ryzyko raka piersi i jajnika u nosicielek mutacji. nosicieli mutacji. OGRANICZENIA: Brak danych opisujących zakres ryzyka związanego z mutacjami BRCA, heterogenicznością genetyczną i czynnikami moderującymi; badania przeprowadzone w wysoce wyselekcjonowanych populacjach zawierają błędy; a informacje na temat działań niepożądanych są niekompletne. niekompletne. WNIOSKI: Podejście podstawowej opieki zdrowotnej do badań przesiewowych w kierunku dziedzicznej raka piersi i jajnika nie zostało ocenione i brakuje dowodów, aby aby określić korzyści i szkody dla populacji ogólnej.
Czy test genu BRCA może być stosowany do oceny ryzyka raka piersi i jajnika?
Tak, test genu BRCA może być stosowany w celu określenia ryzyka zachorowania na raka piersi i jajnika, ponieważ mutacje BRCA1 i BRCA2 u kobiet są znacząco związane z ryzykiem zachorowania na raka piersi i jajnika.