Podłużne obserwacje dotyczące uprawiania sportu, nawyków społecznych i stanu zdrowia 52 000 mężczyzn, którzy wstąpili do Harvard College lub University of Pennsylvania między w latach 1916-1950 umożliwiły identyfikację przyczyn chorób i zgonów. Obserwacje te zostały następnie przełożone na wpływ sportu i ćwiczeń fizycznych na zdrowie i długowieczność. ćwiczeń fizycznych na zdrowie i długowieczność. Uprawianie sportu przez studentów w college'u zmniejszone ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych (CVD) co najmniej do 50 roku życia. lat. Badania kwestionariuszowe wykazały, że ćwiczenia fizyczne (uprawianie sportu, spacery i wspinaczka po schodach) w średnim wieku były odwrotnie związane z późniejszym rozwojem CVD i przedwczesną śmiercią. CVD i przedwczesną śmiercią. W 10-letniej obserwacji w latach 1962-1972, absolwenci w wieku 35-74 lat, którzy w wieku 35-74 lat, którzy wydatkowali więcej lub równe ≥ 2000 kcal tygodniowo(-1) (8,4 MJ tygodniowo -1 ) mieli o 25% zmniejszone ryzyko CVD i zgonu w porównaniu z mniej aktywnymi mężczyznami. z mniej aktywnymi mężczyznami. Jednak "efekt ochronny" wczesnego wysportowania zanikał chyba że utrzymano aktywny fizycznie tryb życia. Z kolei studenci prowadzący siedzący tryb życia prowadzący siedzący tryb życia byli narażeni na niższe ryzyko chorób układu krążenia i zgonu niż byli studenci, którzy zrezygnowali lub ograniczyli swoją aktywność fizyczną w średnim wieku. Łącznie 17 815 absolwentów Harvardu w wieku 45-84 lat zostało poddanych obserwacji od 1977 roku. do 1992 roku, z 4399 zgonami. Wskaźniki zgonów spadały wraz ze wzrostem poziomu całkowitej aktywności (szacowanej w kilokaloriach), i spadały również wraz ze wzrostem intensywności wysiłku mierzonej jako od braku, przez do umiarkowanie intensywnego lub intensywnego uprawiania sportu. Współczynniki zgonów przy dowolnej ilości ćwiczeń fizycznych były niższe u mężczyzn uprawiających umiarkowanie intensywne niż u mężczyzn uprawiających mniej intensywne sporty. W całym przedziale wiekowym, w 16-letniej obserwacji, Absolwenci Harvardu uprawiający umiarkowanie intensywne lub bardziej intensywne sporty zyskali 1,5 roku do 90. roku życia w porównaniu z mniej aktywnymi mężczyznami. lat do 90. roku życia w porównaniu z mniej aktywnymi mężczyznami. --- CEL: Porównanie długoterminowego przeżycia grupy sportowców podejmujących sportowców podejmujących długotrwałe, intensywne ćwiczenia fizyczne z populacją ogólną. PROJEKT: Obserwacja kohorty uczestników holenderskiego jedenastomiejskiego wyścigu łyżwiarskiego (wyścig i trasa rekreacyjna) na dystansie 200 kilometrów. USTAWIENIE: Dane dotyczące uczestnictwa od komitetu organizacyjnego i dane dotyczące śmiertelności ze wszystkich gmin w Holandii. UCZESTNICY: 2259 sportowców płci męskiej. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Porównanie śmiertelności ze wszystkich przyczyn u mężczyzn uczestniczących w w porównaniu z ogólną populacją Holandii. WYNIKI: Standaryzowany współczynnik umieralności dla wszystkich uczestników w ciągu 32 lat wynosił 0,76 (95% przedział ufności od 0,68 do 0,85) i 0,90 (od 0,48 do 1,44) dla uczestników wyścigu i 0,72 (0,60 do 0,86) dla uczestników rekreacyjnych, którzy ukończyli wyścig w limicie czasu. WNIOSKI: Zdolność do długotrwałego i energicznego wysiłku fizycznego, szczególnie jeśli są to ćwiczenia rekreacyjne, jest silnym wskaźnikiem długowieczności. długowieczności. --- Aktywność fizyczna jest związana z lepszym zdrowiem, jednak optymalna intensywność aktywności pozostaje niejasna. Łącznie 13 485 mężczyzn (średni wiek, 57,5 lat) z Harvard Alumni Health Study lat) z Harvard Alumni Health Study zgłosiło swoje chodzenie, wchodzenie po schodach i uprawianie sportu/rekreacji w 1977 roku. i uprawianie sportu/rekreacji w 1977 roku. W latach 1977-1992 zmarło 2 539 osób. Po dostosowaniu do różnych składników aktywności, pokonany dystans i niezależnie przewidywały długowieczność (p, trend = 0,004 i <0,001, odpowiednio). Lekka aktywność (<4 wielokrotności spoczynkowej przemiany materii (METs)) nie były związane ze zmniejszoną śmiertelnością, umiarkowana aktywność (4-<6 METs) wydawały się nieco korzystne, a energiczne aktywności (> lub =6 METs) wyraźnie przewidywały niższe wskaźniki śmiertelności (p, trend = 0,72, 0,07 i <0,001, odpowiednio). Dane te zapewniają pewne wsparcie dla obecnych zaleceń, które podkreślają aktywność o umiarkowanej intensywności; wyraźnie wskazują również na korzyść energicznej aktywności.
Czy intensywna aktywność fizyczna wiąże się z długowiecznością?
TAK: