Istnieją cztery główne hipotezy dotyczące przyczyny ALS: ekscytotoksyczność związana z nadmierną aktywacją receptora glutaminianu nadmierną aktywacją receptora glutaminianu; mutacja genu dysmutazy ponadtlenkowej; wytwarzanie autoprzeciwciał przeciwko kanałom wapniowym; akumulacja neurofilamentów. Zwyrodnienie motoneuronów charakterystyczne dla ALS może być spowodowane przez jeden lub kombinację tych mechanizmów. kombinacją tych mechanizmów. Przyszłe podejścia terapeutyczne powinny opierać się na tych mechanizmach i podawane w połączeniu, tak aby celować w różne poziomy procesu zwyrodnieniowego. procesu degeneracyjnego. Ochrona przed ekscytotoksycznością może być osiągnąć za pomocą kombinacji środków farmakologicznych o działaniu neuroprotekcyjnym neuroprotekcyjne, takie jak środki antyglutaminianowe (np. riluzol), N-metylo-D-asparaginian (NMDA) i nie-NMDA. (NMDA) i antagoniści inni niż NMDA, zmiatacze wolnych rodników, blokery kanału wapniowego i neurotrofy. blokery kanału wapniowego i czynniki neurotroficzne. Transfer genów jest możliwym podejściem w przyszłości gdy zidentyfikowane zostaną mutacje sprawcze. Transfer genów kodujących neuroprotekcyjnych lub genetycznie zmodyfikowanych komórek stabilnie wyrażających te czynniki jest kolejną możliwą strategią. jest kolejną możliwą strategią. --- Stwardnienie zanikowe boczne (ALS) to postępująca degeneracja górnych i dolnych neuronów ruchowych. górnych i dolnych neuronów ruchowych. Wobec braku jakiegokolwiek potwierdzonego markera biologicznego, diagnoza diagnoza ALS zależy od rozpoznania charakterystycznych objawów i oznak wraz z pomocniczymi wynikami elektrofizjologicznymi. Rozpoznanie ALS jest łatwa do rozpoznania w jego w pełni rozwiniętej formie, ale we wczesnych stadiach zarówno zarówno fałszywie dodatnie, jak i fałszywie ujemne diagnozy są powszechne. W praktyce klinicznej, trudności diagnostyczne pojawiają się głównie u pacjentów, u których występuje tylko górnego neuronu ruchowego lub tylko z objawami dolnego neuronu ruchowego. Może być trudno odróżnić ALS z klinicznie dominującym zajęciem dolnego neuronu ruchowego od alternatywnych diagnoz, w tym atrofii kręgosłupa u dorosłych, choroby Kennedy'ego, zapalenia mięśni Kennedy'ego, zapalenie mięśni i neuropatie ruchowe z blokami przewodzenia. Rozpoznanie zespołów związanych z ALS (postępujący zanik mięśni, pierwotne stwardnienie pierwotne stwardnienie boczne i postępujące porażenie opuszkowe) wymaga wyeliminowania alternatywnych diagnoz. W niniejszym artykule dokonano przeglądu głównych cech chorób naśladujących ALS i nietypowych podgrup ALS. --- Stwardnienie zanikowe boczne jest najczęstszą chorobą neuronów ruchowych występującą u dorosłych. stwardnienie zanikowe boczne jest najczęstszą chorobą neuronów ruchowych u dorosłych. SOD1 sugerują, że neurodegeneracja jest procesem niezależnym od komórek w którym komórki mikrogleju wpływają na postęp choroby. Jednakże, czynniki neurotoksyczne pochodzące z mikrogleju nadal pozostają w dużej mierze niezidentyfikowane w stwardnieniu zanikowym bocznym. stwardnieniu zanikowym bocznym. Ponieważ ekscytotoksyczność jest głównym mechanizmem głównym mechanizmem powodującym śmierć neuronów ruchowych w stwardnieniu zanikowym bocznym. hipotezą było, że nadmierne uwalnianie glutaminianu przez aktywowane mikroglej przez ich system ich system [Formuła: patrz tekst] (antyporter cystyny/glutaminianu z podjednostką specyficzną specyficzną podjednostką xCT/Slc7a11) może przyczyniać się do neurodegeneracji. Tutaj my wykazać, że ekspresja xCT jest wzbogacona w mikrogleju w porównaniu z całkowitym rdzeniem kręgowym myszy rdzenia kręgowego myszy i nieobecna w neuronach ruchowych. Aktywowane mikroglej indukował ekspresję xCT a podczas choroby poziomy xCT były zwiększone zarówno w rdzeniu kręgowym, jak i izolowanych mikrogleju od zmutowanych myszy ze stwardnieniem zanikowym bocznym SOD1. Ekspresja xCT była również wykrywalna w tkankach pośmiertnych rdzenia kręgowego pacjentów z stwardnieniem zanikowym bocznym i korelowała ze zwiększonym stanem zapalnym. Genetyczna delecja xCT u myszy wykazała, że aktywowane mikroglej uwalniał glutaminian głównie przez system [Formuła: patrz tekst]. Co ciekawe, delecja xCT doprowadziła również do zmniejszenia produkcji specyficznych mikroglejowych czynników prozapalnych/neurotoksycznych, w tym tlenku azotu, TNFa i IL6, podczas gdy ekspresja markerów przeciwzapalnych/neuroprotekcyjnych, takich jak Ym1/Chil3, wskazując, że xCT reguluje funkcje mikrogleju. W amyotrophic lateral sclerosis myszy, delecja xCT zaskakująco doprowadziła do wcześniejszego wystąpienia objawów, ale, co ważne, po tym nastąpiło znaczne spowolnienie progresywna faza choroby, co skutkowało większą liczbą ocalałych neuronów ruchowych. Te wyniki są zgodne ze szkodliwym wkładem glutaminianu pochodzącego z mikrogleju glutaminianu podczas objawowej choroby. Dlatego pokazujemy, że system [Formula: patrz tekst] uczestniczy w reaktywności mikrogleju i moduluje stwardnienie zanikowe boczne stwardnienie zanikowe boczne degenerację neuronów ruchowych, ujawniając inaktywację układu [Wzór: patrz inaktywacja, jako potencjalne podejście do spowolnienia progresji choroby stwardnienia zanikowego bocznego. stwardnienia zanikowego bocznego po wystąpieniu objawów klinicznych.
Jaka jest główna cecha stwardnienia zanikowego bocznego?
Stwardnienie zanikowe boczne (ALS) to postępująca degeneracja górnych i dolnych neuronów ruchowych.