Szereg molekularnych środków terapeutycznych, pochodzących z wykorzystania naszej wiedzy na temat onkogennych szlaków, które są często deregulowane w raku, jest obecnie wchodzą do badań klinicznych. Jednym z nich jest nowy środek 17-alliloamino-17-demetoksygeldanamycyna, która działa hamująco na chaperon molekularny hsp90. hsp90. Leczenie czterech ludzkich linii komórkowych raka okrężnicy izo-efektywnymi stężeniami tego środka stężeniami tego środka spowodowało zubożenie c-raf-1 i akt oraz zahamowanie transdukcji sygnału. Wykorzystaliśmy analizę ekspresji genów do identyfikacji genów reagujących na leczenie tym lekiem. Ekspresja genów hsp90 nie miała wpływu, ale hsc hsp70, hsp90beta, keratyna 8, keratyna 18 i kaweolina-1 były deregulowane po leczeniu. Te obserwacje były zgodne z hamowaniem transdukcji sygnału i sugerowały możliwy mechanizm oporności lub powrotu do zdrowia 17-alliloamino-17-demetoksygeldanamycyny. Wyniki rzuciły światło na molekularny sposób działania inhibitorów hsp90 i sugerują możliwe molekularne markery działania leku do wykorzystania w badaniach klinicznych testujących hipotezy. Oncogene (2000) 19, 4125 - 4133
Jaki jest sposób działania inhibitorów Hsp90?
Farmakologiczne hamowanie Hsp90 obejmuje interakcję z miejscem wiążącym ATP chaperonu. Wywiera to działanie antyproliferacyjne, powodując znaczne zahamowanie wzrostu guza. Po leczeniu inhibitorem Hsp90, ekspresja wielu białek ulega zmianie, a w szczególności klientów Hsp90, co prowadzi do rozregulowania wewnątrzkomórkowej transdukcji sygnału, odpowiedzi immunologicznej, wzrostu i utrzymania komórek, transportu i metabolizmu, ostatecznie powodując śmierć komórek nowotworowych poprzez aktywację zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych szlaków apoptotycznych.