Uogólnione nadmierne owłosienie jest częstym skutkiem ubocznym doustnego leczenia minoksydylem na nadciśnienie. Jednakże nadmierne owłosienie jest rzadkie po leczeniu minoksydylem stosowanym miejscowo w leczeniu łysienia i zwykle występuje tylko w obszarach blisko miejsca aplikacji. Przedstawiono 16-letnią dziewczynkę, u której rozwinęło się uogólnione nadmierne owłosienie 3 miesiące po zastosowaniu miejscowego minoksydylu w leczeniu w dawkach większych niż zalecane. Cztery miesiące po przerwaniu leczenia, nieprawidłowe owłosienie stopniowo zmniejszyło się i zniknęło. --- CEL: Minoksydyl jest jednym z leków zatwierdzonych do leczenia łysienia łysienia androgenowego. W artykule przedstawiono przypadek centralnej surowiczej chorioretinopatii po zastosowaniu miejscowego roztworu minoksydylu. METODY: Zbadaliśmy 37-letniego mężczyznę, który skarżył się na dodatni względny skotomię, metamorfopsję i zaburzenia adaptacji do ciemności obejmujące prawe oko. Pacjent zgłosił 8-miesięczną historię codziennego stosowania miejscowego, ale zaprzeczył wcześniejszemu leczenia innymi lekami. Rozszerzone badanie dna oka prawego ujawniło centralny obrzęk zlokalizowany nad plamką żółtą. Optyczna koherentna tomografia wykazała obecność płynu podsiatkówkowego. Angiografia fluoresceinowa ujawniła jedną ogniskową hiperfluorescencyjną w obszarze dołka z minimalnymi zmianami pigmentowymi ograniczonymi do tego obszaru. ograniczone do tego obszaru. U pacjenta zdiagnozowano centralną surowiczą surowiczą (CSC) potencjalnie związaną z 8-miesięcznym miejscowym podawaniem roztworu minoksydylu. minoksydylu. Miesiąc po odstawieniu leku, przy ponownym badaniu stwierdzono prawidłowe wyniki stwierdzono podczas ponownego badania. Pacjent nie zgłosił wcześniejszego epizodu CSC. WNIOSEK: Poważne ogólnoustrojowe działania niepożądane miejscowego roztworu minoksydylu są rzadkie. rzadkie. Zgodnie z naszą wiedzą, jest to pierwszy zgłoszony przypadek centralnej surowiczej chorioretinopatii chorioretinopatii związanej z długotrwałym stosowaniem tego leku. --- TŁO: 5% miejscowy roztwór minoksydylu jest szeroko stosowany do stymulowania wzrostu nowych włosów. wzrostu włosów i powstrzymywania ich wypadania u mężczyzn z łysieniem androgenowym (AGA). Jednak dalsze stosowanie roztworu dwa razy dziennie nie jest wygodne dla pacjentów. dwa razy dziennie. Wiadomo, że tretynoina zwiększa przezskórne przezskórne wchłanianie minoksydylu, a zatem zwiększa odpowiedź AGA na minoksydyl. minoksydyl. Z tego powodu założono, że tretynoina będzie pomocna w w łagodzeniu niedogodności związanych z zalecanym stosowaniem minoksydylu dwa razy dziennie. stosowanie minoksydylu dwa razy dziennie. CEL: Porównanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przy użyciu połączonego roztworu 5% minoksydylu i tretinoiny. roztworu 5% minoksydylu i 0,01% tretynoiny raz dziennie z tymi z konwencjonalną terapią 5% miejscowym minoksydylem stosowanym dwa razy dziennie w leczeniu AGA. METODY: Łącznie 31 pacjentów płci męskiej (w wieku 28-45 lat, średnia 39,7+/-4,5) z AGA (klasyfikacja Hamiltona-Norwooda typu III-V) zostało losowo przydzielonych do dwóch grup grupy, w której 5% minoksydyl nakładano na skórę głowy dwa razy dziennie, a drugą, w której druga, w której połączony środek był stosowany raz dziennie w nocy wraz z placebo rano. Parametrami skuteczności były: (i) zmiany w (i) zmiany w całkowitej liczbie włosów, liczbie włosów bez mieszków włosowych, współczynniku włosów anagenowych, liniowym wzroście włosów liniowego wzrostu włosów i średniej średnicy włosów ocenianej za pomocą analizy obrazu makrofotograficznego; oraz (ii) subiektywne oceny pacjenta i badacza. WYNIKI: Po zakończeniu terapii zaobserwowano wzrost zmiennych makrofotograficznych, tj. całkowitej całkowitej liczby włosów i liczby włosów innych niż kosmate w obu grupach terapeutycznych. Nie nie było statystycznie istotnych różnic między dwiema grupami leczenia w odniesieniu do zmian zmiennych makrofotograficznych lub wyników w subiektywnych ocenach subiektywnych ocen globalnych dokonanych przez pacjentów i badacza. Częstość występowania działań niepożądanych działań niepożądanych, takich jak świąd lub miejscowe podrażnienie, była podobna w grupie stosującej 5% minoksydyl (4 z 14 pacjentów) i w grupie stosującej preparat złożony (5 z 15 pacjentów). WNIOSEK: Skuteczność i bezpieczeństwo terapii skojarzonej 5% minoksydylem i 0,01% tretynoiną raz dziennie wydają się być równoważne z konwencjonalną terapią 5% minoksydylem dwa razy dziennie w leczeniu AGA. --- Miejscowy minoksydyl, stosowany w leczeniu łysienia, jest dostępny na rynku od 1987 roku. dostępny na rynku od 1987 roku. Jego ogólnoustrojowe skutki uboczne są rzadkie. Zaobserwowaliśmy jak dotąd "zespół polimialgii" u czterech zdrowych mężczyzn, których jedynym których jedynym lekiem był miejscowo stosowany minoksydyl. Doświadczyli oni zmęczenia, utraty wagi utrata masy ciała i silny ból ramion i obręczy miednicy, co sugeruje chorobę tkanki łącznej. tkanki łącznej. U trzech pacjentów wystąpił przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych, podczas gdy inne analizy laboratoryjne pozostały prawidłowe. Tritanomalia została wykryta u dwóch pacjentów, u których przeprowadzono systematyczne badanie widzenia barwnego. Wszystkie objawy ustąpiły po odstawieniu minoksydylu. Ponowna próba była pozytywna raz u jednego pacjenta i dwa razy u drugiego. dwukrotnie u innego pacjenta. Mechanizm tego działania niepożądanego pozostaje do ustalenia. --- Nadmierne owłosienie jest dobrze znanym działaniem niepożądanym terapii doustnym lub miejscowym minoksydylem. lub miejscowego minoksydylu. Przedstawiamy przypadek nadmiernego owłosienia czołowo-skroniowego występujący u 8-letniej dziewczynki leczonej z powodu łysienia plackowatego przedniej części skóry głowy 2% roztworem minoksydylu. Po niepowodzeniu 5-miesięcznego odstawienia minoksydylu, usunięto owłosienie laserem Nd:YAG (linia 1064 nm) (Smartepil II, Deka), co doprowadziło do całkowitego usunięcia owłosienia w ciągu 2 sesji. sesji. --- U 45-letniego Japończyka z napadowym migotaniem przedsionków (AF) wystąpił ostry zawał mięśnia sercowego (MI). Mężczyzna stosował miejscowo 1% minoksydyl (RiUP) raz dziennie przez 4 miesiące przed wystąpieniem MI w celu leczenia łysienia. Koronarografia wykazała poważne zwężenie w proksymalnej części lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej z ubytkiem miażdżycowym. Monitorowanie elektrokardiograficzne ujawniło napadowe migotanie przedsionków i bradykardię zatokową z zatrzymaniem zatokowym, co sugeruje zespół chorej zatoki. Miejscowy minoksydyl jest obecnie szeroko stosowany w leczeniu łysienia typu męskiego. Chociaż może to być trudno powiązać miejscowe stosowanie minoksydylu z niedokrwieniem mięśnia sercowego, konieczna będzie większa świadomość jego toksyczności. jego toksyczności, a pacjenci z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi powinni być wykluczeni z terapii. sercowo-naczyniowymi powinni być wykluczeni z terapii. --- Osiem zgonów, które wystąpiły podczas sponsorowanych przez Upjohn badań klinicznych miejscowego minoksydylu i dwa zgony u osób, które stosowały miejscowe preparaty leku podsumowano. Spośród ośmiu pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych, pięciu miało nieprawidłowości sercowo-naczyniowe, a u dwóch wystąpiło zapalenie płuc związane z zespołem zapalenie płuc związane z zespołem nabytego niedoboru odporności. Jeden pacjent zmarł w wyniku samookaleczenia. Jeden z pacjentów, który stosował miejscowo minoksydyl, miał nadciśnienie tętnicze i chorobę miażdżycową, a drugi zmarł z powodu zawału mięśnia sercowego. zawał mięśnia sercowego. Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia znaczących działań niepożądanych przypisywanych minoksydylowi stosowanemu miejscowo ze względu na jego niskie wchłanianie ogólnoustrojowe. Dowody dowody sugerują, że zgony te były wynikiem przyczyn innych niż stosowanie leku. leku. --- TŁO: Łysienie typu kobiecego, czyli łysienie androgenowe, jest najczęstszym najczęstszym rodzajem wypadania włosów u kobiet. Charakteryzuje się postępującym skracaniem czasu trwania fazy wzrostu włosów wraz z kolejnymi cyklami włosowymi oraz postępującą miniaturyzacją mieszków włosowych z przekształceniem mieszków włosowych terminalnych w mieszkowe mieszków włosowych (włosy terminalne są grubsze i dłuższe, podczas gdy włosy vellus są miękkie, cienkie i krótkie). miękkie, cienkie i krótkie). Przednia linia włosów może zostać zachowana lub nie. Włosy włosów może mieć poważny wpływ psychologiczny na ludzi. CELE: Określenie skuteczności i bezpieczeństwa dostępnych opcji w leczeniu łysienia typu kobiecego u kobiet. METODY WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy następujące bazy danych do października 2011 r.: the Cochrane Skin Group Specialised Register, CENTRAL w The Cochrane Library (2011, Issue 4), MEDLINE (od 1946), EMBASE (od 1974), PsycINFO (od 1806), AMED (od 1985 r.), LILACS (od 1982 r.), PubMed (od 1947 r.), Web of Science (od 1945 r.), oraz listy referencyjne artykułów. Przeszukaliśmy również kilka internetowych w poszukiwaniu trwających badań. KRYTERIA WYBORU: Randomizowane, kontrolowane badania oceniające skuteczność interwencji w przypadku łysienia typu kobiecego u kobiet. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Dwóch autorów przeglądu niezależnie oceniło jakość badań i wyodrębniło dane. GŁÓWNE WYNIKI: Uwzględniono dwadzieścia dwa badania obejmujące 2349 uczestniczek. A szeroki zakres interwencji, z 10 badaniami badającymi różne stężenia minoksydylu. różne stężenia minoksydylu. Zbiorcze dane z 4 badań wykazały, że większy odsetek uczestników (121/488) leczonych minoksydylem zgłosił umiarkowany wzrost odrastania włosów w porównaniu z placebo (64/476) (współczynnik ryzyka (RR) = 1,86, 95% przedział ufności (CI) 1,42 do 2,43). W 7 badaniach badaniach odnotowano istotny wzrost o 13,28 całkowitej liczby włosów na cm(2) w grupie minoksydylu w porównaniu z grupą placebo (95% CI 10,89 do 15,68). Nie było różnicy w liczbie zdarzeń niepożądanych w grupie stosującej dwa razy dziennie minoksydylu i placebo, z wyjątkiem zgłaszanego zgłaszanych zdarzeń niepożądanych (dodatkowy wzrost włosów na obszarach innych niż skóry głowy) przy stosowaniu minoksydylu (5%) dwa razy dziennie. Większość pozostałych porównań składała się z z pojedynczych badań. Zostały one ocenione jako obarczone wysokim ryzykiem błędu systematycznego: Nie nie odnosiły się do naszych wstępnie określonych wyników i dostarczały ograniczonych dowodów na skuteczności lub bezpieczeństwa tych interwencji. WNIOSKI AUTORÓW: Chociaż ponad połowa włączonych badań została oceniono jako obarczone wysokim ryzykiem błędu systematycznego, a pozostałe jako niejasne. dowody potwierdzające skuteczność i bezpieczeństwo miejscowego stosowania minoksydylu w leczeniu w leczeniu łysienia typu kobiecego. Dalsze bezpośrednie badania porównawcze minoksydylu 5% stosowanego raz dziennie, które mogłyby poprawić przestrzeganie zaleceń w porównaniu do minoksydylu 2% stosowanego dwa razy dziennie. Należy również rozważyć przeprowadzenie dodatkowych, dobrze zaprojektowanych, randomizowanych badań kontrolowanych z odpowiednią mocą. z randomizacją, badających kilka innych opcji leczenia. --- Po ponad dekadzie stosowania, miejscowy roztwór minoksydylu okazał się być bezpieczne i skuteczne leczenie łysienia androgenowego. Jednak niektórzy pacjenci skarżą się na świąd i łuszczenie się skóry głowy. Najczęstsze Najczęstsze przyczyny tych objawów to kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry lub zaostrzenie alergiczne kontaktowe zapalenie skóry lub zaostrzenie łojotokowego zapalenia skóry. Pacjenci cierpiący na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry mogą skorzystać z testów płatkowych w celu określenia alergenu. Wśród pacjentów, których poddaliśmy testom płatkowym, glikol propylenowy był glikol propylenowy, a nie sam minoksydyl. Wielu z tych pacjentów może być kandydatami do leczenia alternatywnymi preparatami wykorzystującymi inne rozpuszczalniki, takie jak glikol butylenowy, polisorbat lub glicerol. glicerol. Wyniki testów płatkowych, choć predykcyjne, nie gwarantują, że preparaty że preparaty złożone będą tolerowane. Niestety, pacjenci, u których stwierdzono uczuleni na minoksydyl nie są już kandydatami do miejscowego leczenia łysienia jakimikolwiek preparatami łysienia przy użyciu jakichkolwiek preparatów minoksydylu. --- Patogeneza wypadania włosów, postulowane mechanizmy działania minoksydylu na wzrost włosów oraz badania kliniczne, działania niepożądane, preparaty eksperymentalne, i przezskórne wchłanianie miejscowych preparatów minoksydylu. Wydaje się, że minoksydyl stosowany miejscowo normalizuje mieszki włosowe i zwiększa przepływ krwi do skóry głowy. skóry głowy. W badaniach klinicznych różnych preparatów wyniki były zróżnicowane. Poprawa wzrostu włosów nastąpiła po czterech do sześciu miesiącach terapii; wskazana wydaje się aplikacja dwa razy dziennie. aplikacja wydaje się być wskazana. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to łagodna suchość i podrażnienie skóry głowy oraz, rzadko, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. kontaktowe zapalenie skóry. Aktualne zalecenia to zarezerwowanie miejscowego minoksydylu dla pacjentów z prawidłowym stanem układu sercowo-naczyniowego i rutynowo monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca i zmiany elektrokardiograficzne. Nowa aplikacja leku FDA o zastosowanie miejscowego minoksydylu w łysieniu androgenowym (łysienie typu męskiego). (łysienie typu męskiego), które jest uwarunkowane genetycznie i najwyraźniej stymulowane przez androgeny. stymulowane przez androgeny. W przypadku łysienia plackowatego, które obejmuje utratę włosów na ciele lub skórze głowy, zwykle ciele lub skórze głowy, zwykle niejednolite i o nagłym początku, nie znaleziono niezawodnego leczenia. chociaż minoksydyl może być skuteczny u niektórych pacjentów. Minoksydyl wzbudził nowe zainteresowanie w badaniach nad wypadaniem włosów. Etiologia wypadania włosów musi być być lepiej zrozumiana przed opracowaniem bardziej skutecznych schematów leczenia. --- Minoksydyl jest skuteczny w indukowaniu wzrostu włosów u pacjentów z łysieniem androgenowym. łysieniem poprzez stymulowanie mieszków włosowych do przejścia z wczesnej do późnej fazy fazy anagenu. Nie przeprowadzono jednak kontrolowanych badań nad miejscowym stosowaniem minoksydylu u Azjatek. Celem tego badania było zbadanie skuteczności 1% miejscowego minoksydylu w leczeniu łysienia androgenowego u japońskich pacjentek przy użyciu metody podwójnie ślepej próby. W badaniu wzięło udział 280 japońskich pacjentek w wieku 20 lat lub starszych z łysieniem androgenowym, którym podawano 1% miejscowo minoksydyl (n = 140) lub placebo (n = 140) przez 24 tygodnie. 24 tygodnie. Pierwszorzędową zmienną skuteczności była średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowej w liczby włosów/cm(2). Średnia zmiana wynosiła 8,15 w grupie 1% miejscowego minoksydylu i 2,15 w grupie placebo. minoksydylu i 2,03 w grupie placebo, z istotną różnicą między grupami (p < 0,001). między grupami (p < 0,001) [różnica: 6,12 (dwustronny 95% przedział ufności [confidence interval] (CI): 3,29-8,96)]. Zmienne drugorzędowe obejmowały oceny badaczy i samoocenę pacjentów. samooceny pacjentów. Zgodnie z oceną badaczy, 29,2% (40/137) pacjentów pacjentów miało umiarkowaną lub lepszą poprawę w grupie 1% miejscowego minoksydylu w porównaniu do 11,8% (16/136) w grupie placebo (p < 0,001 w porównaniu do placebo). Wpływ wpływ na wzrost włosów został oceniony jako lepszy lub lepszy przez 36,5% (50/137) pacjentów w grupie pacjentów w grupie stosującej 1% miejscowo minoksydyl w porównaniu do 23,5% (32/136) w grupie placebo. (32/136) w grupie placebo (p = 0,019 w porównaniu z placebo). Pacjenci tolerowali leczenie 1% miejscowym minoksydylem bez znaczących działań niepożądanych. --- Ogólnoustrojowe skutki sercowo-naczyniowe podczas przewlekłego leczenia miejscowym minoksydylem w porównaniu z placebo oceniano przy użyciu podwójnie ślepej próby, randomizowanego projektu dla dwóch równoległych grupach (n = 20 dla minoksydylu, n = 15 dla placebo). W ciągu 6 miesięcy ciśnienie krwi nie zmieniło się, podczas gdy minoksydyl zwiększył częstość akcji serca o 3-5 uderzeń/min-1. W porównaniu z placebo, minoksydyl stosowany miejscowo powodował znaczny objętości końcoworozkurczowej LV, rzutu serca (o 0,751 min-1) i masy LV (o 5 g m-2). masy LV (o 5 g m-2). Wnioskujemy, że u zdrowych osób krótkotrwałe stosowanie miejscowego minoksydylu prawdopodobnie nie będzie szkodliwe. Należy jednak ustalić bezpieczeństwo w odniesieniu do objawów niedokrwiennych u pacjentów z chorobą wieńcową wieńcową, a także możliwego rozwoju przerostu LV u zdrowych osób podczas u zdrowych osób podczas wieloletniej terapii.
Jakie są zgłaszane działania niepożądane minoksydylu stosowanego miejscowo?
Typowe działania niepożądane tego leczenia miejscowego obejmują podrażnieniowe zapalenie skóry wraz ze świądem, rumieniem, łuszczeniem i suchością, które występują zwłaszcza na początku terapii. W niektórych przypadkach zgłaszano alergiczne kontaktowe zapalenie skóry lub zaostrzenie łojotokowego zapalenia skóry.
Nadmierne owłosienie jest dobrze znanym działaniem niepożądanym terapii minoksydylem stosowanym doustnie lub miejscowo.
Zaobserwowaliśmy dotychczas niezgłaszany "zespół polimialgii" u czterech zdrowych mężczyzn, których jedynym lekiem był miejscowo stosowany minoksydyl. Doświadczali oni zmęczenia, utraty masy ciała i silnego bólu ramion i obręczy miednicy, co sugeruje chorobę tkanki łącznej. Trzech pacjentów miało przejściowy wzrost enzymów wątrobowych, podczas gdy inne analizy laboratoryjne pozostawały w normie. Tritanomalia została wykryta u dwóch pacjentów, którzy przeszli systematyczne badanie widzenia barwnego.
Przypadek centralnej surowiczej chorioretinopatii po zastosowaniu miejscowego roztworu minoksydylu.
Przypadek ostrego zawału mięśnia sercowego związanego z miejscowym stosowaniem minoksydylu (RiUP) w leczeniu łysienia.
W porównaniu z placebo, miejscowo stosowany minoksydyl spowodował znaczny wzrost objętości końcoworozkurczowej LV, rzutu serca (o 0,751 min-1) i masy LV (o 5 g m-2).
U dwóch pacjentów wystąpiła nietolerancja palenia tytoniu podczas leczenia łysienia androgenowego minoksydylem stosowanym miejscowo.