Stosowanie lub niewłaściwe stosowanie statyn u pacjentów w stanie krytycznym przyciągnęło ostatnio uwagę klinicystów uwagę klinicystów intensywnej terapii. Rzeczywiście, statyny są prawdopodobnie najprawdopodobniej najczęstszym leczeniem przewlekłym przed wystąpieniem choroby krytycznej. i kliniczne wykazały ich korzystne działanie podczas sepsy, ostrego płuc (ALI) / zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) lub po tętniakowatym krwotoku podpajęczynówkowym (aSAH). Ze względu na niejednorodność obecnych badań badań i brak dobrze zaprojektowanych badań prospektywnych, ostateczne wniosków dotyczących systematycznego i na dużą skalę stosowania na oddziałach intensywnej terapii nie można wyciągnąć na podstawie opublikowanych dowodów. Ponadto zakres działań niepożądanych statyn u pacjentów w stanie krytycznym jest nadal nieznany. Dla lekarza intensywnej terapii intensywnej terapii, jest to kwestia indywidualnej identyfikacji pacjenta, który może odnieść korzyści z tej terapii zgodnie z aktualną literaturą. Celem Celem niniejszego przeglądu jest opisanie mechanizmów działania statyn oraz zsyntetyzowanie danych klinicznych, które podkreślają istotne działanie statyn w w szczególnych warunkach opieki krytycznej, w celu poprowadzenia klinicysty przez jego codzienną praktykę. przez jego codzienną praktykę. --- TŁO I CELE BADANIA: Samoistny krwotok śródmózgowy (ICH) stanowi najbardziej śmiertelny rodzaj udaru mózgu. najbardziej śmiertelny rodzaj udaru mózgu i nadal nie ma dostępnego leczenia, które poprawiającego rokowanie. Statyny są lekami obniżającymi poziom cholesterolu, a w ciągu ostatnich kilku lat lat wykazano wiele dodatkowych efektów, które mogą być neuroprotekcyjne. neuroprotekcyjne. Zaprojektowaliśmy pilotażowe badanie kliniczne w celu oceny, czy podawanie statyn wiąże się z lepszymi wynikami. PACJENCI I METODY: Od sierpnia do grudnia 2006 roku przeprowadziliśmy prospektywne/retrospektywne nierandomizowane badanie kliniczne. Grupa prospektywna była leczona rozuwastatyną (20 mg), a retrospektywna grupa kontrolna została z naszych rejestrów klinicznych w stosunku 1:3. Do badania włączono pacjentów obojga płci, w wieku > lub =15 lat z potwierdzonym ICH w tomografii komputerowej. Kryteria wykluczenia był nowotwór w wywiadzie, uraz głowy cztery tygodnie przed przyjęciem, powody inne niż nadciśnienie tętnicze, krwotok z pnia mózgu, podawanie steroidów, operacja czaszki, początkowe wodogłowie. operacja, początkowe wodogłowie i NIHSS > lub =30. WYNIKI: Przeanalizowaliśmy 18 pacjentów leczonych rozuwastatyną i 57 osób z grupy kontrolnej o podobnej o podobnej charakterystyce podstawowej. Śmiertelność podczas hospitalizacji wynosiła 1 (5,6%) w grupie leczonej statyną i 9 (15,8%) w grupie kontrolnej; współczynnik ryzyka współczynnik ryzyka skorygowany o początkową skalę śpiączki Glasgow (GCS), intubację, przyjęcie na oddział intensywnej terapii, przerwanie przestrzeni podpajęczynówkowej wynosił 0,20 (95% CI 0,02-1,67). Iloraz szans dla NIHSS > lub =15 w momencie zwolnienia wynosił 0,04 (95% CI 0,003-0,93). WNIOSKI: Stosowanie statyn podczas ostrej fazy ICH może być wiązać się z lepszymi wynikami. Konieczne są dalsze badania kliniczne w celu potwierdzić możliwy efekt terapeutyczny i ocenić toksyczność statyn. --- CEL: Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny), które wykazują korzystne działanie naczyniowo-mózgowe poprzez modulowanie stanu zapalnego i tlenku azotu, nie były oceniane w ostrym tętniaku krwotoku podpajęczynówkowego. pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym (SAH). Wpływ wcześniejszego stosowania statyn na 14-dniowy funkcjonalny i na zapobieganie opóźnionemu niedokrwieniu mózgu wywołanemu skurczem naczyń niedokrwienia mózgu (DCI) lub udaru mózgu podczas hospitalizacji. METODY: Przeprowadziliśmy dopasowane 1:2 (wiek, przyjęcie Hunt i stopień Hess, choroba naczyniowa/ryzyko w wywiadzie) badanie kohortowe 20 pacjentów z SAH przyjmujących statyny i 40 osób z grupy kontrolnej SAH i 40 osób z grupy kontrolnej. Pierwszorzędowym wynikiem był wynik funkcjonalny po 14 dniach (Modified Lawton Physical Self-Maintenance Scale i wyniki w skali Barthel Index). Drugorzędowymi wynikami były 14-dniowa śmiertelność, wynik w zmodyfikowanej skali Rankina, DCI, DCI potwierdzone angiografią / Dopplerem przezczaszkowym [TCD], zawały mózgu dowolnego typu i najwyższa średnia prędkość TCD zawały mózgu dowolnego typu i najwyższe średnie uniesienie prędkości TCD. WYNIKI: Osoby stosujące statyny wykazały znaczący efekt ochronny w 14-dniowej skali Barthel Index i zmodyfikowanej skali samoobsługi fizycznej Lawtona (77 +/- 10 w porównaniu z 39 +/- 8, P = 0,003; 12 +/- 7 w porównaniu z 19 +/- 9, P = 0,03, odpowiednio). Co więcej, osoby stosujące statyny wykazywały znacznie niższą częstość występowania DCI i DCI popartych angiografią / TCD (10% w porównaniu z 43%, P = 0,02; 5% w porównaniu do 35%, P = 0,01, odpowiednio), zawałów mózgu dowolnego typu (25% w porównaniu do 63%, P = 0,01, odpowiednio). w porównaniu z 63%, P = 0,01), i od wartości wyjściowej do końcowej największej średniej zmiany prędkości TCD wynoszącej 50 cm/s lub większej (18% w porównaniu z 51%, P = 0,03). WNIOSKI: Osoby stosujące statyny w SAH wykazały znaczną poprawę 14-dniowego funkcjonalnych, znacznie niższą częstość występowania DCI i zawałów mózgu dowolnego typu, jak również zawałów mózgu dowolnego typu, a także zapobieganie najwyższemu wzrostowi średniej prędkości TCD. uniesienia. Nie stwierdzono jednak istotnego wpływu statyn na śmiertelność lub na śmiertelność lub ogólny wynik (zmodyfikowana skala Rankina) w tej małej próbie. Niniejsze badanie dostarcza klinicznych dowodów na potencjalne korzyści terapeutyczne statyn po ostrym SAH. SAH. --- TŁO: Dowody eksperymentalne wskazują na korzyści płynące ze stosowania symwastatyny w leczeniu krwotoku podpajęczynówkowego. w leczeniu krwotoku podpajęczynówkowego. Jednak nie ma danych klinicznych aby odpowiedzieć na pytanie, czy schemat leczenia wysokimi dawkami jest bardziej skuteczny niż schemat niż schemat normalnej dawki, mimo że działania biochemiczne i związane z nimi mechanizmy neuroprotekcyjne neuroprotekcyjne są uważane za zależne od dawki. CEL: Określenie, czy 80 mg symwastatyny dziennie (wysoka dawka) przez 3 tygodnie rozpoczęte w ciągu 96 godzin od ictus zmniejszy częstość występowania opóźnionych deficytów niedokrwiennych po krwotoku podpajęczynówkowym w porównaniu z 40 mg symwastatyny dziennie (normalna dawka), prowadząc do poprawy wyników klinicznych, a tym samym opłacalności. METODY: Projekt badania to randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą. (www.ClinicalTrials.gov; identyfikator: NCT01077206). Dwustu czterdziestu pacjentów z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym (zgłaszających się w ciągu 96 godzin od ) z 6 ośrodków neurochirurgicznych jest rekrutowanych przez 3 lata. Głównym Pierwszorzędową miarą wyniku jest obecność opóźnionych deficytów niedokrwiennych. Drugorzędne wyniki obejmują zmodyfikowany Rankin Disability Score po 3 miesiącach i analizę analiza opłacalności. OCZEKIWANE WYNIKI: Będzie to pierwsze badanie, które wyjaśni, czy wysoka dawka symwastatyna jest lepsza niż symwastatyna w normalnej dawce u pacjentów z ostrym tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym pod względem wyników neurologicznych i opłacalności. opłacalności. DYSKUSJA: W niniejszym badaniu porównano symwastatynę w wysokiej i normalnej dawce. simwastatynę; wiemy, że inne trwające wieloośrodkowe badanie fazy III (Simvastatin in Aneurysmal Subarachnoid Haemorrhage; http://www.stashtrial.com/home.html) porównuje normalną dawkę i brak simwastatyny. Gdy wyniki są interpretowane łącznie, pytanie badawcze dotyczące możliwe korzystne działanie symwastatyny w dużych dawkach w ostrym tętniaku krwotoku podpajęczynówkowego. --- TŁO I CEL: Niedawna metaanaliza badająca skuteczność leczenia statynami u pacjentów z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym statyny u pacjentów z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym wykazała zmniejszoną częstość występowania skurczu naczyń, opóźnionego niedokrwienia mózgu i śmiertelności u pacjentów leczonych statynami. pacjentów leczonych statynami. Metaanaliza została jednak skrytykowana za metodologię, a kilka badań retrospektywnych metodologię, a kilka badań retrospektywnych nie wykazało korzystnego wpływu. My przedstawiamy wyniki nowego przeglądu systematycznego, który różni się od poprzedniego przeglądu systematycznego pod względem metodologii, a także poprzez włączenie wyników czwartego czwartego randomizowanego badania kontrolowanego placebo. Podsumowanie przeglądu - Wszystkie randomizowane, kontrolowane placebo, badające wpływ statyn na skurcz naczyń, opóźnione niedokrwienie mózgu i wyniki funkcjonalne u pacjentów z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym. krwotokiem podpajęczynówkowym. Wyniki obejmowały liczbę pacjentów z z przezczaszkowym dopplerowskim skurczem naczyń, opóźnionym niedokrwieniem mózgu, złymi wynikami i śmiertelnością podczas obserwacji. śmiertelność podczas obserwacji. Wielkość efektu wyrażono w (zbiorczych) szacunkach współczynnika ryzyka ryzyka. Dane zostały połączone przy użyciu modeli efektów losowych. WYNIKI: Do 4 badań włączono łącznie 190 pacjentów. Nie zaobserwowano statystycznie statystycznie istotnego wpływu na przezczaszkowy dopplerowski skurcz naczyń (łączny współczynnik ryzyka, 0,99 [95% CI ryzyka, 0,99 [95% CI, 0,66 do 1,48]), opóźnionego niedokrwienia mózgu (łączny współczynnik ryzyka, 0,57 [95% CI, 0,66 do 1,48]). współczynnik ryzyka, 0,57 [95% CI, 0,29 do 1,13]), zły wynik (łączny współczynnik ryzyka, 0,92 [95% CI, 0,68 do 1,24]) lub śmiertelność (łączny współczynnik ryzyka, 0,37 [95% CI, 0,13 do 1.10]). WNIOSKI: Wyniki niniejszego przeglądu systematycznego nie potwierdzają statystycznie istotnego wsparcia dla stwierdzenia korzystnego wpływu statyn u pacjentów z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym, jak opisano w poprzedniej metaanalizie. poprzedniej metaanalizie. --- Niedawno dwa randomizowane, kontrolowane badania fazy II wykazały, że ostre rozpoczęcie leczenia statynami bezpośrednio po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (SAH) zmniejsza częstość występowania radiologicznego skurczu naczyń i klinicznych objawów opóźnionego niedokrwienia mózgu (DCI), a nawet zmniejsza śmiertelność. Postawiono hipotezę, że że korzystny efekt wynikał z plejotropowego działania statyn. Celem Celem tego badania było zbadanie biologicznych skutków ostrego leczenia statynami u pacjentów z SAH. u pacjentów z SAH. Przeprowadziliśmy eksploracyjne, jednoośrodkowe, prospektywne, randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie. Pacjenci byli randomizowani do simwastatyny w dawce 80 mg lub placebo raz na dobę. Do badania włączono łącznie 32 pacjentów. pacjentów. Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic w klinicznych klinicznych. W odniesieniu do pierwszorzędowych wyników istotne różnice w zależności od grupy leczenia dla cholesterolu całkowitego i cholesterolu lipoprotein (LDL) (P<0,0001), ale nie dla parametrów krzepnięcia, fibrynolizy, funkcji śródbłonka i stanu zapalnego. W odniesieniu do drugorzędowych nie zaobserwowano różnic w częstości występowania przezczaszkowego Dopplera skurczu naczyń, klinicznych objawów DCI i złych wyników. Wnioskujemy, że zarówno zarówno pierwotne, jak i wtórne wyniki tego badania nie potwierdzają korzystnego działania symwastatyny u pacjentów z SAH. --- TŁO I CEL: Statyny mogą poprawiać reaktywność naczynioruchową mózgu poprzez mechanizmy zależne i niezależne od cholesterolu. Przeprowadzono randomizowane przeprowadzono w celu zbadania hipotezy, że ostre leczenie prawastatyną może poprawić autoregulację naczyń mózgowych i zmniejszyć powikłania związane ze skurczem naczyń po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (SAH). METODY: Łącznie 80 pacjentów z tętniakowatym SAH (aSAH) (w wieku od 18 do 84 lat) w ciągu 72 godzin od ictus zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej doustnie prawastatynę (40 mg) lub placebo codziennie przez okres do 14 dni. Głównymi punktami końcowymi były częstość występowania, czas trwania i nasilenie skurczu naczyń mózgowych oraz czas trwania upośledzonej autoregulacji oszacowany na podstawie przezczaszkowej ultrasonografii dopplerowskiej. Drugorzędowymi punktami końcowymi były częstość występowania związanych ze skurczem naczyń opóźnionych deficytów niedokrwiennych (DID) i niepełnosprawności przy wypisie ze szpitala. WYNIKI: Charakterystyka przed randomizacją była zrównoważona między 2 grupami. Nie zaobserwowano powikłań związanych z leczeniem. Częstość występowania skurczu naczyń i i ciężkiego skurczu naczyń zmniejszyły się odpowiednio o 32% (P=0,006) i 42% (P=0,044), a czas trwania ciężkiego skurczu naczyń został skrócony o 0,8 dnia (P=0,068) w grupie prawastatyny. Pomiary te były maksymalne po ipsilateralnej stronie pękniętych tętniaków. pękniętych tętniaków. Czas trwania upośledzonej autoregulacji był skrócony obustronnie (P< lub =0,01), a częstość występowania DID związanych ze skurczem naczyń i śmiertelność zmniejszyły się o 83% (P< lub =0,01). śmiertelność zmniejszyły się odpowiednio o 83% (P<0,001) i 75% (P=0,037) w grupie prawastatyny. w grupie otrzymującej prawastatynę. WNIOSKI: Ostre leczenie prawastatyną po zawale mięśnia sercowego jest bezpieczne i poprawia skurcz naczyń mózgowych, poprawia autoregulację mózgu i zmniejsza DID związane ze skurczem naczyń. Niekorzystne wyniki przy wypisie zostały zmniejszone przede wszystkim ze względu na zmniejszenie ogólnej śmiertelności. Jest to pierwsza demonstracja klinicznych korzyści z natychmiastowej terapii statynami w ostrych zaburzeniach naczyniowo-mózgowych. naczyniowo-mózgowych. --- TŁO I CEL: Skurcz naczyń mózgowych pozostaje głównym źródłem zachorowalności po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (SAH). po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (SAH). Wykazaliśmy, że symwastatyna zmniejsza markery uszkodzenia mózgu w surowicy i łagodzi skurcz naczyń po SAH. METODY: Pacjenci z udokumentowanym angiograficznie tętniakiem SAH byli randomizowani w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów do otrzymywania symwastatyny (80 mg dziennie; n=19) lub placebo (n=20) przez 14 dni. Aminotransferaza alaninowa w osoczu, aminotransferazy asparaginianowej i fosfokinazy kreatynowej były rejestrowane co tydzień w celu oceny laboratoryjnych dowodów zapalenia wątroby lub zapalenia mięśni. Markery uszkodzenia mózgu w surowicy mózgu były rejestrowane codziennie. Pierwszorzędowy punkt końcowy skurczu naczyń zdefiniowano jako wrażenie kliniczne (opóźniony deficyt niedokrwienny niezwiązany z ponownym krwawieniem, infekcją lub wodogłowiem) w obecności > lub =1 potwierdzającego badania radiograficznego (angiografia lub potwierdzającego badania radiograficznego (angiografia lub przezczaszkowy Doppler wykazujący średnie V(MCA) >160 m/s). WYNIKI: Nie stwierdzono istotnych różnic w zdefiniowanym laboratoryjnie między grupami. U żadnego pacjenta nie wystąpiły kliniczne kliniczne objawy miopatii lub zapalenia wątroby. Osoczowy czynnik von Willebranda i S100beta były zmniejszone 3 do 10 dni po SAH (P<0,05) u pacjentów otrzymujących symwastatynę w porównaniu z placebo. Najwyższe średnie przezczaszkowe prędkości dopplerowskie tętnicy środkowej mózgu były istotnie niższe u pacjentów otrzymujących symwastatynę w porównaniu z placebo. były znacząco niższe w grupie leczonej symwastatyną (103+/-41 w porównaniu z 149+/-47; P<0,01). Ponadto skurcz naczyń był znacznie zmniejszony (P<0,05) w grupie leczonej symwastatyną (5 z 19) w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo (12 z 20). otrzymujących placebo (12 z 20). WNIOSKI: Stosowanie symwastatyny w profilaktyce opóźnionego niedokrwienia mózgu niedokrwieniem mózgu po tętniakowym SAH jest bezpieczną i dobrze tolerowaną interwencją. Jej stosowanie osłabia markery surowicy związane z uszkodzeniem mózgu i zmniejsza częstość występowania radiograficznego skurczu naczyń i opóźnionego deficytu niedokrwiennego. --- CEL: Statyny, które poprawiają biodostępność endogennego tlenku azotu i zwiększają regulację śródbłonkowej syntazy tlenku azotu, zostały zastosowane w celu zapobiegania skurczowi naczyń mózgowych po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym. Celem tego badania było ustalenie, czy terapia statynami zmniejszyła wywołane skurczem naczyń niedokrwienie oceniane za pomocą codziennych pomiarów stężenia S100B w surowicy, biomarkera niedokrwienia mózgu i pomiaru objętości zmiany niedokrwiennej w tomografii komputerowej. objętości zmian niedokrwiennych. PROJEKT: Jednoośrodkowe badanie przypadków i historycznych grup kontrolnych. MIEJSCE: Oddział neurointensywnej terapii w szpitalu uniwersyteckim. PACJENCI: Kolejni pacjenci z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym leczeni z klipsowaniem lub zwijaniem w ciągu 96 godzin od wystąpienia objawów (n = 278) zostały uwzględnione od kwietnia 2004 r. do października 2007 r. INTERWENCJA: Doustna atorwastatyna, 40 mg/dobę przez 21 dni, była stosowana rutynowo od 1 grudnia 2005 r. u 142 pacjentów, których porównano ze 136 pacjentami leczonymi wcześniej. pacjentów leczonych wcześniej. POMIARY I GŁÓWNE WYNIKI: Rozmiar zmiany niedokrwiennej mierzono za pomocą tomografii komputerowej tomografii komputerowej na ostatnim dostępnym skanie, a stężenie S100B w surowicy oznaczano codziennie przez 15 dni po przyjęciu. dni po przyjęciu. Zwężenie angiograficzne oceniano półilościowo u pacjentów ze skurczem naczyń. pacjentów ze skurczem naczyń. W całej populacji skurcz naczyń mózgowych był istotnie rzadziej w grupie leczonej statyną. Nasilenie skurczu naczyń mózgowych oceniana na najcięższym angiogramie, była mniejsza w przypadku stosowania statyn. Statyny istotnie zmniejszały objętość niedokrwienia u pacjentów ze skurczem naczyń i nieskomplikowaną procedurą zwijania. nieskomplikowaną procedurą zwijania. Poziomy S100B były istotnie niższe u pacjentów u pacjentów leczonych statynami, a spadek był największy wśród pacjentów z wysokim stopniem zaawansowania (World Federation of Neurological Surgeons 3-5). Nie stwierdzono różnic między grupami leczonymi i nieleczonymi statynami pod względem intensywności terapii ratunkowej lub 1-rocznych wyników klinicznych. WNIOSKI: Atorwastatyna zmniejsza częstość występowania, nasilenie i konsekwencje niedokrwienne i niedokrwienne konsekwencje skurczu naczyń oceniane w tomografii komputerowej. W przypadku wysokiego stopnia Światowej Federacji Chirurgów Neurologicznych, atorwastatyna zmniejsza w surowicy S100B, biomarkera niedokrwienia mózgu. Pomimo tego pozytywnego wpływu na biomarkery, nie zaobserwowano poprawy wyników w całej populacji, chociaż zaobserwowano tendencję do lepszych wyników klinicznych u pacjentów z wysokim stopniem pacjentów. --- TŁO: Skurcz naczyń mózgowych i związane z nim opóźnione deficyty niedokrwienne (DID) występują u około 17% do 40% pacjentów z tętniakowatym krwotokiem podpajęczynówkowym (SAH) i prowadzą do złego rokowania. Środki obniżające poziom cholesterolu mogą poprawić niekorzystne wyniki. CELE: Ocena wpływu leków obniżających poziom cholesterolu na poprawę u pacjentów z tętniakowym SAH. METODY WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy Cochrane Stroke Group Trials Register (May 2012), Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) (The Cochrane Library 2012, wydanie 5), MEDLINE (1948 do maja 2012) i EMBASE (1980 do maja 2012). maj 2012). Przeszukaliśmy również trzy chińskie bazy danych: SinoMed, CNKI i VIP (maj 2012). W celu zidentyfikowania dalszych opublikowanych, trwających i niepublikowanych badań przeszukaliśmy odpowiednie badania kliniczne i rejestry badań (maj 2012), skontaktowaliśmy się z firmami farmaceutycznymi i badaczami, o których wiadomo, że byli zaangażowani w w poprzednie badania i sprawdziliśmy listy referencyjne wszystkich istotnych artykułów zidentyfikowanych. KRYTERIA SELEKCJI: Uwzględniliśmy randomizowane badania kontrolowane (RCT), które porównywały leki obniżające poziom cholesterolu z leczeniem kontrolnym lub placebo u uczestników uczestników z tętniakowatym SAH. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Dwóch autorów przeglądu niezależnie zastosowało kryteria włączenia, dokonało przeglądu odpowiednich badań i wyodrębniło dane. Nie przeprowadziliśmy nie przeprowadziliśmy metaanalizy, ponieważ w przeglądzie uwzględniliśmy tylko jedno RCT. GŁÓWNE WYNIKI: Uwzględniliśmy jedno badanie, w którym 39 pacjentów otrzymywało symwastatynę (80 mg na dobę; n = 19) lub placebo (n = 20) przez 14 dni. Częstość występowania DID (wynik drugorzędowy) wynosiła 26% (5/19) w grupie symwastatyny w porównaniu do 60% (12/20) w grupie placebo. (12/20) w grupie placebo (współczynnik ryzyka (RR) 0,44, 95% przedział ufności (CI) 0,19 do 1,01, P = 0,05). Oznacza to, że w tym badaniu simwastatyna nie miała wpływu na wpływu na DID. Dwóch pacjentów w grupie symwastatyny i jeden pacjent w grupie placebo miało podwyższony poziom transaminazy asparaginianowej lub alaninowej. transaminazy alaninowej. Jeden pacjent w grupie symwastatyny miał podwyższony poziom fosfokinazy kreatynowej. fosfokinazy kreatynowej. Nie uzyskano wyników tego badania dla pierwszorzędowego wyniku zgonu lub uzależnienia po sześciu miesiącach. WNIOSKI AUTORÓW: Nie możemy wyciągnąć żadnych wniosków na temat skuteczności i i bezpieczeństwa obniżania poziomu cholesterolu w tętniakowym SAH z powodu niewystarczających wiarygodnych dowodów z tylko jednego małego badania. Potrzeba więcej badań RCT. --- CEL: Ocena dowodów na stosowanie inhibitorów reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyn) w zapobieganiu i leczeniu skurczu naczyń mózgowych po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (aSAH). skurczu naczyń mózgowych po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (aSAH). ŹRÓDŁA DANYCH: Przeszukiwanie literatury przeprowadzono za pomocą MEDLINE (1966-lipiec 2007) i bazy danych Cochrane (2007, wydanie 2). Wyszukiwane hasła obejmowały inhibitory reduktazy HMG-CoA inhibitory reduktazy HMG-CoA, statyny, krwotok podpajęczynówkowy i skurcz naczyń. Inne źródła danych zostały zidentyfikowane na podstawie wybranych bibliografii. SELEKCJA BADAŃ I EKSTRAKCJA DANYCH: Wszystkie kontrolowane badania oceniające statyny w zapobieganiu i leczeniu skurczu naczyń mózgowych po SAH i opublikowane w języku angielskim w języku angielskim zostały włączone do przeglądu. Kliniczne i zastępcze markery dla skurczu naczyń mózgowych i wyniki zostały ocenione. SYNTEZA DANYCH: Skurcz naczyń mózgowych, który może wystąpić po aSAH, wiąże się z poważną zachorowalnością i znaczną śmiertelnością. z poważną zachorowalnością i znaczną śmiertelnością. Dowody sugerują, że statyny mają godne uwagi działanie biochemiczne poprzez hamowanie oksydazy fosforanu dinukleotydu nikotynamidoadeninowego oksydazy fosforanu dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego i wytwarzanie nadtlenku oraz regulację w górę i aktywację śródbłonkowego aktywację śródbłonkowej syntazy oksydazy azotowej i produkcję oksydazy azotowej poprzez hamowanie geranylgeranylacji guanozyny RhoA i Rac1 trifosfataz guanozynowych. Naukowcy zaproponowali, że efekty te mogą odgrywać rolę w zapobieganiu lub zmniejszaniu skurczu naczyń krwionośnych po aSAH. Jedno dopasowane badanie kontrolne i 3 kontrolowane placebo (1 z dodatkową analizą post hoc) opisały stosowanie statyn w celu zapobiegania opisano stosowanie statyn w zapobieganiu i leczeniu skurczu naczyń mózgowych po przebytym udarze mózgu. Dane te koncentrowały się jednak na różnych pierwotnych punktach końcowych, zmniejszenie klinicznego skurczu naczyń i przezczaszkowej prędkości dopplerowskiej tętnicy środkowej mózgu przezczaszkowej tętnicy mózgowej, poprawa wyników funkcjonalnych, poprawa wskaźników autoregulacji częstość występowania, poprawa czasu trwania i czasu upośledzonej autoregulacji mózgu autoregulacji mózgowej, a także zmniejszenie konieczności stosowania terapii ratunkowej. WNIOSKI: Aktualne dane sugerują, że statyny mogą być rozsądną opcją leczenia w zapobieganiu i leczeniu skurczu naczyń mózgowych po aSAH. Nie opublikowano jednak wyników dużych, dobrze kontrolowanych badań. --- Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny) są szeroko stosowane w leczeniu hiperlipidemii. hiperlipidemii. Wykazały również korzyści w wielu innych procesach chorobowych. procesach chorobowych. Te wtórne działania znane są jako efekty plejotropowe. Nasz służy jako ukierunkowana i zaktualizowana dyskusja na temat plejotropii statyn i podkreśla znaczenie randomizowanych badań kontrolowanych placebo dla dalszego wyjaśnienia tego interesującego zjawiska. wyjaśnić to interesujące zjawisko. --- TŁO: Patofizjologia opóźnionych deficytów neurologicznych (DND) po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (SAH) jest złożona i nie ogranicza się do ogranicza się do zwężenia tętnic (skurczu naczyń) i klasycznego niedokrwienia. Dlatego też lub terapie o wielu efektach mogą mieć największy potencjał korzyści. potencjalne korzyści. Wiadomo, że statyny mają plejotropowe działanie naczyniowe, niektóre z nich mogą zakłócać patogenezę DND. Na podstawie obiecujących wstępnych doniesieniach, wielu klinicystów rutynowo podaje statyny w celu zapobiegania DND. DND. METODY: Przeprowadzono przegląd systematyczny w celu zidentyfikowania i podsumowania wszystkich badań na zwierzętach, badań obserwacyjnych, randomizowanych badań badania na zwierzętach, badania obserwacyjne, randomizowane badania kontrolowane (RCT) i metaanalizy, które metaanaliz, w których oceniano stosowanie statyn w leczeniu SAH. WYNIKI: Dziewięć badań na zwierzętach, dziewięć badań obserwacyjnych (kohortowych i kliniczno-kontrolnych), sześć RCT i trzy metaanalizy. badań, sześć RCT i trzy metaanalizy. W badaniach na zwierzętach generalnie podawano dawki statyn, które po dostosowaniu do masy ciała są 10-80 razy większe niż stosowane u ludzi. Niemniej jednak, modele te statyny zmniejszały skurcz naczyń i wykazywały dodatkowe działanie neuroprotekcyjne. działanie neuroprotekcyjne. Badania obserwacyjne nie wykazały jednak między stosowaniem statyn a zmniejszeniem DND lub poprawą wyników neurologicznych. wynikami neurologicznymi. Wyniki badań RCT były niespójne i ograniczone małą liczebnością próby. ale łącznie sugerują, że statyny mogą zmniejszać DND, bez wyraźnego wpływu na śmiertelność lub poprawę stanu neurologicznego. Optymalne strategie podawania leków (czas rozpoczęcia, najskuteczniejsza dawka i czas trwania) nie zostały wyjaśnione. nie zostały wyjaśnione. WNIOSKI: Rola statyn w leczeniu pacjentów z SAH pozostaje niejasna. niejasna. Chociaż obiecujące, statyny nie powinny być obecnie uznawane za standardowej opieki. --- CEL: Skurcz naczyń jest główną przyczyną niepełnosprawności i zgonów po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym (aSAH). krwotoku podpajęczynówkowego (aSAH). Chociaż wyniki 2 randomizowanych badań klinicznych klinicznych wykazały, że statyny zmniejszają częstość występowania objawowego skurczu naczyń mózgowych po mózgowego po aSAH, badania retrospektywne nie potwierdziły tego. Autorzy Autorzy przeprowadzili prospektywne badanie obserwacyjne w celu ustalenia, czy standardowy schemat simwastatyny zmniejszyłby częstość występowania skurczu naczyń mózgowych skurczu naczyń mózgowych i poprawić wyniki neurologiczne u pacjentów z aSAH. METODY: Od 1991 roku wszyscy pacjenci z aSAH przyjęci do instytucji autorów byli prospektywnie obserwowani ze standaryzowanym zapisem wyników. Począwszy od września 2005 r., wszyscy pacjenci przyjęci z aSAH otrzymywali dojelitowo simwastatynę (80 mg/dobę przez 14 dni) jako dodatek do standardowej opieki. Częstość występowania Częstość występowania objawowego skurczu naczyń mózgowych, długość hospitalizacji, śmiertelność wewnątrzszpitalna i wyniki w Glasgow Outcome Scale przy wypisie u tych 170 pacjentów porównano z danymi uzyskanymi u 170 kolejnych pacjentów, którzy leczonych na naszym oddziale przed wprowadzeniem terapii statynami. WYNIKI: 5-letni okres badania obejmował 340 kolejno leczonych pacjentów (170, którzy otrzymywali statyny i 170, którzy ich nie otrzymywali). Pacjenci, którzy otrzymywali częściej byli płci męskiej (29 vs 20%) i mieli mniejszą medianę średnicy tętniaka (29 vs 20%). średnicę tętniaka (6 vs 7 mm). Charakterystyka wyjściowa była poza tym podobna między kohortami. Nie było różnic w częstości występowania objawowego skurczu naczyń (25,3 vs 30,5%; p = 0,277), śmiertelności wewnątrzszpitalnej (18 vs 15%; p = 0,468), długości hospitalizacji (21 +/- 15 vs 19 +/- 12 dni; p = 0,281) lub złe wyniki przy wypisie ze szpitala (wyniki 1-2 w skali Glasgow: 21,7 vs 18,2%; p = 0,416) między kohortami simwastatyny i niestatyny. Nie wystąpiły powikłania powikłań związanych ze stosowaniem statyn. WNIOSKI: Jednolite wprowadzenie simwastatyny nie zmniejszyło częstości występowania objawowego skurczu naczyń mózgowych, zgonów lub złych wyników u pacjentów z z aSAH. Symwastatyna była dobrze tolerowana, ale korzyści z jej stosowania mogą być mniejsze niż wcześniej opisywano. niż zgłaszano wcześniej. --- TŁO: Oprócz działania obniżającego poziom cholesterolu, statyny mają szereg innych mają szereg innych "plejotropowych" efektów. Przedstawiamy przegląd podstawowych naukowych stojących za tymi efektami, a następnie przegląd badań klinicznych i obecnej rolę statyn w nowoczesnej praktyce chirurgicznej. METODY: Przeprowadzono systematyczny przegląd piśmiennictwa przy użyciu słów kluczowych chirurgia i terminu MeSH dla statyn. Oceniono wszystkie badania kliniczne dotyczące stosowania statyn u pacjentów chirurgicznych. Dokonano przeglądu piśmiennictwa dotyczącego i wyników kardiologicznych. WNIOSKI: Statyny są bezpieczne i mają szeroki zakres efektów plejotropowych istotnych dla praktyki chirurgicznej. Najsilniejsze dowody na ich kliniczne zastosowanie w pierwotnej redukcji ryzyka sercowego w wielu rodzajach chirurgii naczyniowej. Istnieje dowodów wskazujących na ich korzyści w okresie okołooperacyjnym w chirurgii naczyniowej i kardiochirurgii wysokiego ryzyka. chirurgii naczyniowej i kardiochirurgii, ale obraz jest mniej jasny dla pacjentów niskiego ryzyka. pacjentów niskiego ryzyka. Konieczne są dalsze badania w celu oceny dokładnych schematów dawkowania i czasu podawania. podawania. Nowe zastosowania ich właściwości przeciwzapalnych w sepsie i właściwości naczynioruchowych w krwotoku podpajęczynówkowym. badane w randomizowanych badaniach. --- Krwotok podpajęczynówkowy (SAH) powoduje wczesne uszkodzenie mózgu (EBI), w którym pośredniczą przez efekty przejściowego niedokrwienia mózgu podczas krwawienia oraz efekty krwi podpajęczynówkowej. Wtórne skutki SAH obejmują zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe ciśnienie śródczaszkowe, zniszczenie tkanki mózgowej przez krwotok śródmózgowy, przesunięcie mózgu i przepuklinę, i przepuklina, z których wszystkie przyczyniają się do patologii. Wielu pacjentów przeżywa tych zjawisk, ale ich stan pogarsza się kilka dni później z powodu opóźnionego niedokrwienia mózgu (DCI), które powoduje słabe wyniki lub śmierć nawet u 30% pacjentów z SAH. UWAŻA SIĘ, ŻE DCI jest uważane za spowodowane połączonymi skutkami angiograficznego skurczu naczyń, zwężenia tętniczek i zakrzepicy, niedokrwienia rozprzestrzeniającego się w korze oraz procesy wywołane przez EBI. Leczenie DCI obejmuje profilaktyczne profilaktyczne podawanie nimodypiny i bieżącą opiekę neurointensywną. Szybkie rozpoznanie DCI i natychmiastowe leczenie za pomocą indukowanego nadciśnienia i angioplastykę balonową lub farmakologiczną są uważane za ważne przez wielu lekarzy. lekarzy, chociaż dowody na poparcie takiego podejścia są ograniczone. Niniejszy Przegląd podsumowuje patofizjologię DCI po SAH i omawia ustalone metody leczenia tego stanu. leczenia tego schorzenia. Nowe strategie - w tym leki takie jak statyny, azotyn sodu, albumina, dantrolen, cilostazol i wewnątrzczaszkowe podawanie nimodypiny lub magnezu. wewnątrzczaszkowe podawanie nimodypiny lub magnezu. --- Wstęp: Wstępne leczenie lekami obniżającymi poziom cholesterolu z rodziny statyn może wywierać działanie ochronne u pacjentów z udarem niedokrwiennym i krwotokiem podpajęczynówkowym krwotokiem podpajęczynówkowym, ale ich działanie nie jest jasne u pacjentów z krwotokiem śródmózgowym (ICH). krwotokiem śródmózgowym (ICH). METODY: Zrekrutowaliśmy pacjentów przyjętych do naszego szpitala uniwersyteckiego z ostrym krwotokiem śródmózgowym. ICH i przeanalizowaliśmy zmienne demograficzne przed przyjęciem, terapię przed chorobą, kliniczne i radiologiczne markery prognostyczne oraz zmienne wynikowe, w tym 90-dniową zmodyfikowaną skalę Rankina i skalę udaru NIH (NIHSS). WYNIKI: Zrekrutowaliśmy 399 pacjentów z ICH, z których 101 (25%) stosowało statyny. statyny. Osoby stosujące statyny częściej miały naczyniowe czynniki ryzyka, miały znacznie niższą objętość krwiaka (P = 0,04) i miały niższe wskaźniki śmiertelności w porównaniu z osobami (45,6% vs. 56,1%; P = 0,11). Jednak leczenie statynami nie miało statystycznie istotnego wpływu na śmiertelność lub wyniki funkcjonalne w wielokrotnej analizie regresji logistycznej. wielokrotnej analizie regresji logistycznej. WNIOSKI: Leczenie statynami przed ICH nie wykazało istotnego wpływu na wyniki wpływu na wyniki w tej analizie pomimo mniejszej objętości krwiaka. --- CEL: Rozwój opóźnionego niedokrwienia spowodowanego skurczem naczyń mózgowych pozostaje częstą przyczyną zachorowalności i śmiertelności po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym. krwotoku podpajęczynówkowego. Wstępne badania sugerują, że inhibitory reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu inhibitory reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu (statyny) mogą zmniejszać ryzyko skurczu naczyń krwionośnych. wymagane są dodatkowe badania. METODY: Począwszy od maja 2006 r., nasz protokół leczenia pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym z krwotokiem podpajęczynówkowym został zmieniony, aby rutynowo obejmować stosowanie 80 mg symwastatyny dziennie przez 14 dni. Wcześniej leczeni byli tylko pacjenci z innymi wskazaniami do stosowania statyn. Karty 203 kolejnych pacjentów w okresie 27 miesięcy zostały retrospektywnie przeanalizowane, a 150 pacjentów zostało włączono do analizy, z czego 71 pacjentów otrzymywało statyny. Pacjenci ci porównano z 79 nieleczonymi pacjentami w celu ustalenia, czy stosowanie statyn wiązało się ze zmniejszeniem występowania skurczu naczyń, opóźnieniem zawału lub złych wyników (zgon, stan wegetatywny lub ciężka niepełnosprawność). WYNIKI: Pacjenci leczeni statynami i ci, którzy nie byli leczeni, mieli podobną charakterystykę wyjściową podobną charakterystykę wyjściową, chociaż więcej pacjentów w pierwszej grupie było leczonych wewnątrznaczyniową embolizacją cewkową. Nie było statystycznie statystycznie istotnych różnic w odsetku pacjentów, u których wystąpił co najmniej umiarkowany radiograficzny skurcz naczyń (41% ze statynami w porównaniu do 42% bez statyn, P = 0,91), objawowy skurcz naczyń (32% ze statynami w porównaniu z 25% bez, P = 0,34), opóźniony zawał (23% ze statynami w porównaniu z 28% bez, P = 0,46) lub słabe wyniki (39% ze statynami w porównaniu z 35% bez, P = 0,61). Po uwzględnieniu różnic w charakterystykę wyjściową, w tym metodę leczenia tętniaka, statyny statyny nadal nie stanowiły istotnej ochrony. WNIOSEK: Dodanie statyn do standardowej opieki nie wiązało się z żadnym zmniejszeniem rozwoju skurczu naczyń lub poprawą wyników po tętniakowego krwotoku podpajęczynówkowego. Jeśli istnieje korzyść ze stosowania statyn, może być ona może być mniejsza niż sugerowały poprzednie badania. Oczekuje się jednak na dalsze randomizowane randomizowanych badań klinicznych. --- TŁO I CEL: Krwotok podpajęczynówkowy (SAH) jest stosunkowo rzadką przyczyną udaru mózgu udaru z wysokim wskaźnikiem zachorowalności i śmiertelności, głównie z powodu występowania opóźnionego skurczu naczyń. Do tej pory zaproponowano wiele terapii mających na celu aby zapobiec skurczowi naczyń, ale bardzo niewiele z nich okazało się skutecznych. Rozpoczęcie terapii statynami po SAH może być skuteczne w zmniejszaniu częstości występowania skurczu naczyń. skurczu naczyń; jednak jedyne badania, które zbadały ten efekt, były małe. W niniejszej metaanalizie podjęto próbę ustalenia, czy statyny zmniejszają zachorowalność i śmiertelność po tętniakowym SAH. METODY: Przeszukano bazy MEDLINE, EMBASE i Cochrane Central Register of Controlled Trials przeszukiwano pod kątem randomizowanych, kontrolowanych badań dotyczących stosowania statyn w SAH. Uwzględniono artykuły obcojęzyczne i abstrakty. Dwóch niezależnych niezależnych recenzentów oceniało badania pod kątem kwalifikowalności, ekstrakcji danych i jakości. Pierwszorzędowym wynikiem była częstość występowania potwierdzonego radiologicznie klinicznego skurcz naczyń; wtórnymi wynikami były częstość występowania opóźnionych deficytów niedokrwiennych i śmiertelność. śmiertelność. WYNIKI: Częstość występowania skurczu naczyń (ryzyko względne [RR]=0,73; 95% CI, 0,54 do 0,99), opóźnione deficyty niedokrwienne (RR=0,38; 95% CI, 0,17 do 0,83) i śmiertelność (RR=0,22; 95% CI, 0,06 do 0,82) były znacząco zmniejszone w grupie otrzymującej statyny. Dla tych wyników obliczyliśmy liczbę potrzebną do leczenia wynoszącą odpowiednio 6,25, 5 i 6,7, odpowiednio. WNIOSKI: Rozpoczęcie leczenia statynami po tętniakowym SAH znacząco znacząco zmniejsza częstość występowania skurczu naczyń, opóźnionych deficytów niedokrwiennych i śmiertelności. Jest to zgodne z badaniami na zwierzętach i badaniami retrospektywnymi i wspiera rutynowe stosowanie statyn w opiece nad pacjentami z tętniakowym SAH. --- CEL: Analiza wpływu wdrożenia leczenia statyną i magnezem na opóźnione niedokrwienie mózgu (DCI) i 14-dniową śmiertelność. na opóźnione niedokrwienie mózgu (DCI) i 14-dniową śmiertelność u pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym (SAH). z krwotokiem podpajęczynówkowym (SAH). METODY: Retrospektywne, jednoośrodkowe, obserwacyjne badanie kliniczno-kontrolne. Jeden stu pacjentów z SAH otrzymywało symwastatynę i magnez, wyłącznie statynę lub bez leczenia. WYNIKI: Osiemnaście procent (n=5) pacjentów otrzymujących statyny i magnez DCI, podczas gdy 24% (n=5) w grupie statyn i 16% (n=8) w grupie kontrolnej miało DCI. grupa kontrolna miała DCI. Zgon do 14. dnia odnotowano u 18% (n=5) pacjentów z grupy pacjentów w grupie statyn i magnezu, u 10% (n=2) w grupie statyn i u 27% (n=14) w grupie kontrolnej. u 27% (n=14) w grupie kontrolnej. Żaden z wyników nie osiągnął poziomu istotności statystycznej na poziomie 0,05. WNIOSEK: Trend w kierunku niższej śmiertelności w ciągu 14 dni u pacjentów otrzymujących wyłącznie symwastatynę oraz otrzymujących statynę i magnez w porównaniu z grupą kontrolną. w porównaniu z grupą kontrolną. Wyższą częstość występowania DCI stwierdzono w grupie w grupie otrzymującej statynę, podczas gdy pacjenci bez statyny i magnezu rzadziej mieli DCI. rzadziej występowały DCI. Żaden z wyników nie był istotny statystycznie.
Czy stosowanie statyn wiąże się z lepszymi wynikami po tętniakowym krwotoku podpajęczynówkowym?
W niektórych prospektywnych badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie statyn po krwotoku podpajęczynówkowym wiąże się z poprawą wyników leczenia. Doniesiono, że stosowanie statyn po krwotoku podpajęczynówkowym zmniejszyło częstość skurczu naczyń, opóźnionego niedokrwienia mózgu i śmiertelności. Inni autorzy nie stwierdzili jednak korzystnego wpływu stosowania statyn u pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym.