Niedawne badania asocjacyjne obejmujące cały genom zidentyfikowały kilka polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) polimorfizmów (SNP) związanych ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) / otyłością. W tym badaniu badaniu, naszym celem jest zbadanie powiązań loci związanych z otyłością z ryzykiem zespołem metabolicznym (MetS) w populacji dzieci z Chin. W badaniu wzięło udział 431 dzieci z MetS i 3046 osób z grupy kontrolnej zidentyfikowano na podstawie zmodyfikowanej definicji zmodyfikowanej definicji ATPIII. 11 SNP (FTO rs9939609, MC4R rs17782313, GNPDA2 rs10938397, BDNF rs6265, FAIM2 rs7138803, NPC1 rs1805081, SEC16B rs10913469, SH2B1 rs4788102, PCSK1rs6235, KCTD15 rs29941, BAT2 rs2844479) były genotypowane przez TaqMan 7900. Spośród 11 SNP, GNPDA2 rs10938397, BDNF rs6265 i FAIM2 rs7138803 były nominalnie związane z ryzykiem MetS (GNPDA2 rs10938397: iloraz szans (OR)=1,21, 95% przedział ufności (CI)=1,04-1,40, P=0,016; BDNF rs6265: OR=1,19, 95% CI=1,03-1,39, P=0,021; FAIM2 rs7138803: OR=1,20, 95% CI=1,02-1,40, P=0,025); genetyczny wynik ryzyka (GRS) był istotnie związany z ryzykiem MetS (OR=1,09, 95% CI=1,04-1,15, P=5,26×10(-4)). Po dalszym dostosowaniu do BMI, żaden z SNP nie był związany z ryzykiem MetS (wszystkie P>0,05); związek między GRS a ryzykiem MetS pozostał nominalny (OR=1,02, 95%CI=0,96-1,08, P=0.557). Jednak po skorygowaniu o wielokrotne testowanie tylko GRS był statystycznie związany z ryzykiem MetS w modelu bez korekty dla BMI. Niniejsze badanie wykazało, że istniały nominalne powiązania GNPDA2 rs10938397, BDNF rs6265 i FAIM2 rs7138803 z ryzykiem MetS. SNPs w połączeniu mają znaczący wpływ na ryzyko MetS wśród chińskich dzieci. W powyższych związkach pośredniczyła otyłość. --- CEL: Neuroartropatia Charcota jest bardzo rzadką postacią zespołu stopy cukrzycowej występującą między innymi u pacjentów z cukrzycą. Neuroartropatia Charcota prowadzi do destrukcji tkanki kostnej i może skutkować amputacją stopy. amputacji stopy. Celem badania była identyfikacja czynników ryzyka wystąpienia neuroartropatii Charcot u pacjentów ze stopą cukrzycową i cukrzycą typu 2. MATERIAŁY: Do badania włączono 144 pacjentów z cukrzycą typu 2; 33 z neuroartropatią Charcot Charcota i 111 ze stopą cukrzycową pochodzenia neuropatycznego bez neuroartropatii. bez neuroartropatii. Badanie przeprowadzono w Klinice Gastroenterologii i Chorób Metabolicznych i Chorób Metabolicznych, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Polska. WYNIKI: Analiza regresji wykazała, że czynnikami ryzyka wystąpienia neuroartropatii Charcota były czynników ryzyka były: płeć męska (OR=4,94, 95% CI:1,63-15,03, p=0,003), wiek (OR=0,92, 95% CI:0,87-0,96, p=0,0001), czas trwania stopy cukrzycowej (OR=1,19, 95% CI:1,08-1,32, p=0,00002) i wzrost (OR=1,078, 95% CI:1,019-1,140, p=0,007). Pozytywny wpływ na występowanie neuroartropatii Charcota miała masa ciała (OR=1,027, 95% CI:1,003-1,051, p=0,03) i obwód bioder (OR=1,034, 95% CI:0,997-1,072, p=0,04). WNIOSKI: Istnienie specyficznych czynników wpływających na rozwój neuroartropatii Charcot na rozwój neuroartropatii Charcota może skutkować wcześniejszą identyfikacją pacjentów ryzyka jej rozwoju. Istnieje konieczność objęcia szczególną opieką pacjentów podatnych na rozwój neuroartropatii Charcota, aby zapobiec jej wystąpieniu i ciężkim powikłaniom. poważnym powikłaniom. --- Pogorszenie funkcjonowania poznawczego zostało powiązane z zespołem metabolicznym (MetS), czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych definiowanym przez obecność trzech z poniższych: podwyższone ciśnienie krwi, zwiększony obwód talii, podwyższony poziom glukozy we krwi, podwyższony poziom trójglicerydów i niski poziom lipoprotein o wysokiej gęstości cholesterolu. Zbadaliśmy związek między czterema miarami funkcjonowania funkcjonowaniem wykonawczym (EF) a MetS zdiagnozowanym przez National Heart, Lung, and Blood Institute-American Heart Association. MetS został zbadany w wiejskiej populacji populacji 395 osób w średnim wieku 61,3 lat, 71,4% kobiet, 37,0% Latynosów, 53,7% osób rasy białej. Latynosów, 53,7% rasy białej nielatynoskiej. Częstość występowania MetS wynosiła 61,0%. My uzyskaliśmy wynik czynnikowy z czterech pomiarów funkcji wykonawczych, który został wykorzystany do porównania osób z zespołem i bez niego, a także wszelkich efektów addytywnych składników zespołu. Osoby z MetS wykazywały znacznie gorsze niż osoby bez tego zespołu. Jednak nie było efektu addytywnego efekt, posiadanie większej liczby składników zespołu nie było związane z niższymi wynikami. niższą wydajnością. Obecność MetS była związana z gorszą EF w tej wiejskiej kohorcie ochotników. kohorcie wolontariuszy mieszkających na wsi. --- CEL: Zespół metaboliczny (MetS) jest zazwyczaj diagnozowany na podstawie nieprawidłowości w określonych skupiskach wskaźników klinicznych, które są związane ze zwiększonym ryzykiem choroby wieńcowej (CHD) i cukrzycy typu 2 (T2DM). (T2DM). Jednak obecne kryteria MetS powodują rozbieżności rasowe/etniczne. Naszym celem było wykorzystanie konfirmacyjnej analizy czynnikowej (CFA) do określenia zróżnicowany wkład w MetS według podgrupy, a jeśli wkład został opracować równania specyficzne dla płci i rasy/pochodzenia etnicznego w celu obliczenia nasilenia MetS . PROJEKT BADAWCZY I METODY: Wykorzystanie danych dotyczących dorosłych z National Health and Nutrition Examination Survey 1999. National Health and Nutrition Examination Survey 1999-2010, przeprowadziliśmy analizę CFA pojedynczego czynnika MetS MetS, który pozwolił na zróżnicowane obciążenia w różnych grupach, uzyskując płeć i ciągły wynik nasilenia MetS specyficzny dla płci i rasy/pochodzenia etnicznego. WYNIKI: Ładunki do pojedynczego czynnika MetS różniły się w zależności od podgrupy dla każdego składnika MetS (p<0,001), z niższymi ładunkami czynnikowymi wśród osób czarnych niebędących Latynosami dla trójglicerydów i wśród Latynosów dla obwodu talii. Skurczowe ciśnienie krwi wykazywało niski ładunek czynnikowy we wszystkich grupach. Wyniki ciężkości MetS były skorelowane z biomarkerami przyszłych chorób (wysokoczułe białko białko C-reaktywne, kwas moczowy, insulinooporność). Mężczyźni rasy czarnej niebędący Latynosami z cukrzycą mieli niską częstość występowania MetS, ale wysokie wyniki nasilenia MetS, które nie różniły się istotnie od innych grup rasowych/etnicznych. WNIOSKI: Ta analiza wśród dorosłych w wyjątkowy sposób wykazała różnice między płciami i grupami rasowymi/etnicznymi w odniesieniu do wkładu tradycyjnych składników MetS do zakładanego pojedynczego czynnika. Wynikowe równania zapewniają klinicznie dostępną i interpretowalną ciągłą miarę MetS do potencjalnego wykorzystania w identyfikacji osób dorosłych o podwyższonym ryzyku chorób związanych z MetS i śledzenia zmiany u poszczególnych osób w czasie. Równania te mają potencjał, aby być potężny nowy wynik do wykorzystania w badaniach i interwencjach skoncentrowanych na MetS. --- CEL: Celem tego badania było zbadanie związku zespołu metabolicznego i każdego z jego składników ze śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny i śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych w ogólnej włoskiej populacji osób starszych. PROJEKT BADANIA I METODY: Zespół metaboliczny, zdiagnozowany przez National Narodowego Programu Edukacji Cholesterolowej (National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III), śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny oraz śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych. śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych oceniono u 2 910 osób w wieku > lub =65 lat w badaniu Progetto Veneto Anziani (Pro.V.A.) podczas średniego czasu obserwacji średniego czasu obserwacji wynoszącego 4,4 roku. WYNIKI: Po dostosowaniu wielu zmiennych zespół metaboliczny był związany z zwiększoną śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny u wszystkich badanych (współczynnik ryzyka 1,41 [95% CI 1,16-1,72], P = 0,001), wśród mężczyzn (1,42 [1,06-1,89], P = 0,017) i wśród kobiet (1.47 [1.13-1.91], P = 0.004). Wysoki poziom glukozy u wszystkich badanych (1,27 [1,02-1,59], P = 0,037) i u kobiet (1,61 [1,16-2,24], P = 0,005) oraz niski poziom cholesterolu HDL u kobiet (1,48 [1,24], P = 0,004). u kobiet (1,48 [1,08-2,02], P = 0,014) były predyktorami śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny, nawet niezależnie od interakcji różnych składników zespołu metabolicznego. Po dostosowaniu wielu zmiennych zespół metaboliczny był również związany z śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych u wszystkich badanych (1,60 [1,17-2,19], P = 0,003), wśród mężczyzn (1,66 [1,00-2,76], P = 0,051) i wśród kobiet (1,60 [1,06-2,33], P = 0,051). [1.06-2.33], P = 0.025). Wysoki poziom glukozy (2,17 [1,28-3,68], P = 0,004) i niski poziom cholesterolu HDL (1,78 [1,07-2,95], P = 0,026) wśród kobiet przewidywały wyższą śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych. śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych. WNIOSKI: W tej ogólnej włoskiej populacji osób starszych, wśród składników zespołu metabolicznego metabolicznego, śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny jest lepiej przewidywana przez wysoki poziom glukozy u wszystkich osób i u wszystkich badanych i u kobiet oraz niski poziom cholesterolu HDL u kobiet, podczas gdy śmiertelność sercowo-naczyniowa jest lepiej przewidywana przez wysoki poziom glukozy i niski poziom cholesterolu HDL u kobiet. --- WSTĘP: Częstość występowania zespołu metabolicznego wśród nastolatków wzrasta. Zbadaliśmy przydatność wskaźnika masy ciała (BMI) i obwodu talii do identyfikacji zespołu metabolicznego u dorastających dziewcząt. zespołu metabolicznego u dorastających dziewcząt. METODY: Przeprowadziliśmy przekrojową analizę 185 głównie afroamerykańskich dziewcząt, których mediana wieku wynosiła amerykańskich dziewcząt, których mediana wieku wynosiła 14 lat. Uczestniczki zostały oznaczone jako jako posiadające zespół metaboliczny, jeśli spełniały kryteria dla 3 z 5 zmiennych: 1) wysokiego ciśnienia krwi, 2) niskiego ciśnienie krwi, 2) niski poziom cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości, 3) wysoki poziom glukozy na czczo, 4) wysoki obwód talii i 5) wysoki poziom trójglicerydów. poziom trójglicerydów. Przewidywaliśmy prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu metabolicznego metabolicznego przy użyciu wcześniej ustalonych punktów odcięcia BMI i obwodu talii. obwodu talii. Zastosowaliśmy analizę regresji krokowej w celu ustalenia, czy pomiary antropometryczne znacząco przewidywały zespół metaboliczny. WYNIKI: Spośród wszystkich uczestników 18% spełniało kryteria zespołu metabolicznego. BMI dla 118 (64%) uczestników było powyżej punktu odcięcia. Spośród tych uczestników 25% spełniało kryteria zespołu metabolicznego, podczas gdy tylko 4% uczestników z BMI poniżej punktu odcięcia spełniało kryteria zespołu metabolicznego (P <.001). Dziewczęta z BMI powyżej punktu odcięcia były bardziej narażone na zespół metaboliczny niż dziewczęta z BMI poniżej punktu odcięcia. zespół metaboliczny (P = .002). Obwód talii u 104 (56%) uczestników był powyżej punktu odcięcia. Spośród tych uczestników 28% spełniało kryteria zespołu metabolicznego, podczas gdy tylko 1% uczestników z obwodem talii poniżej punktu odcięcia poniżej punktu odcięcia spełniało kryteria zespołu metabolicznego (P <.001). Dziewczęta z obwodem talii powyżej punktu odcięcia były bardziej prawdopodobne niż dziewczęta z obwodem talii poniżej punktu odcięcia na zespół metaboliczny (P = .002). zespół metaboliczny (P = .002). Regresja krokowa wykazała, że tylko obwód talii istotnie przewidywał zespół metaboliczny. WNIOSKI: Oba pomiary antropometryczne były użytecznymi narzędziami przesiewowymi do identyfikacji zespołu metabolicznego. zespołu metabolicznego. Obwód talii był lepszym predyktorem zespołu metabolicznego niż BMI. niż BMI w naszej próbie badawczej złożonej głównie z Afroamerykanów mieszkających na obszarze miejskim. --- Częstość występowania zespołu metabolicznego (MetS), grupy czynników ryzyka sercowo-naczyniowego sercowo-naczyniowych związanych z otyłością i insulinoopornością, dramatycznie wzrasta w krajach zachodnich i rozwijających się. w krajach zachodnich i rozwijających się. Zaburzenie to jest nie tylko związane z wyższym ryzykiem wystąpienia cukrzycy typu 2 i zdarzeń sercowo-naczyniowych. i zdarzeń sercowo-naczyniowych, ale także wpływa na wątrobę na różne sposoby. Bezalkoholowa bezalkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD) jest uważana za wątrobową manifestację MetS, i charakteryzuje się nagromadzeniem trójglicerydów i zmiennym stopniem uszkodzenia wątroby, zapalenia i naprawy. uszkodzenia, zapalenia i naprawy wątroby. W obecności znacznego uszkodzenia wątrobowokomórkowego uszkodzenie i stan zapalny, obraz jest definiowany jako "niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby (NASH), które może prowadzić do zaawansowanego zwłóknienia i marskości wątroby. Diagnoza NASH opiera się na biopsji wątroby i trwają aktywne poszukiwania nieinwazyjnych testów. nieinwazyjnych testów. Progresję stłuszczeniowego zapalenia wątroby do zaawansowanego zwłóknienia lub marskość wątroby wykazano u co najmniej jednej trzeciej pacjentów, u których wykonano sparowane biopsje. biopsji. Obecność NASH wiąże się z niższą oczekiwaną długością życia, zarówno z powodu zarówno z powodu zgonu związanego z wątrobą, jak i wzrostu liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych. Pojawienie się NAFLD zależy głównie od zwiększonego przepływu kwasów tłuszczowych pochodzących z nadmiaru lipolizy nadmiaru lipolizy z insulinoopornej tkanki tłuszczowej. Rozwój NASH jest oparty na lipotoksyczności i wpływają na niego sygnały pochodzące spoza wątroby oraz wewnątrzwątrobowej aktywacji szlaków zapalnych i fibrogennych. Obecność MetS jest również związana z gorszymi wynikami u pacjentów z marskością wątroby z dowolnych przyczyn i ma złożone interakcje z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C. zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C. Co więcej, MetS stwarza wyższe ryzyko rozwoju raka wątrobowokomórkowego, niekoniecznie poprzez raka wątrobowokomórkowego, niekoniecznie poprzez rozwój marskości wątroby związanej z NASH. Podsumowując Podsumowując, obecność zmian metabolicznych ma poważny i wieloaspektowy wpływ na wątrobę i jest odpowiedzialna za wyższe ryzyko śmiertelności zależnej i niezależnej od wątroby. -i niezależnej od wątroby śmiertelności. --- Chociaż związek między łysieniem plackowatym (AA), łuszczycą i innymi chorobami autoimmunologicznymi chorobami autoimmunologicznymi został dobrze opisany w literaturze, związek z zespołem metabolicznym nie został zgłoszony. Przedstawiamy dwie młode kobiety z łuszczycą, nadmiarem androgenów, zespołem metabolicznym, zapalenie tarczycy i AA. U obu kobiet ostatecznie doszło do progresji do opornego na leczenie łysienie plackowate. Ta konstelacja autoimmunizacji i zespołu metabolicznego stanowi wyzwanie terapeutyczne, jednocześnie podkreślając potrzebę pełnej oceny laboratoryjnej pacjentów z AA. oceny laboratoryjnej pacjentów z AA. Staranny dobór schematów leczenia biologicznego może przynieść korzyści terapeutyczne zarówno w przypadku łuszczycy, jak i AA, dając nam jednocześnie doświadczenie z nowszymi lekami biologicznymi w AA. --- Wstęp: Dostępność kilku definicji zespołu metabolicznego spowodowała potencjalne zamieszanie dotyczące jego użyteczności prognostycznej. Obecnie, istnieje niewiele danych na temat czynników ryzyka związanych z zespołem metabolicznym u pacjentów z cukrzycą. pacjentów z cukrzycą. CEL: Identyfikacja czynników ryzyka związanych z zespołem metabolicznym u pacjentów z cukrzycą typu 2 według trzech kryteriów diagnostycznych: Światowej Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), Trzeciego Raportu Zespołu Ekspertów ds. Cholesterolu (National Cholesterol Education Program Expert Panel on Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Cholesterol in Adults - Third Report of National Cholesterol Education Cholesterolu u Dorosłych - Panel Leczenia Dorosłych III (NCEP-ATP III) oraz Międzynarodowa Federacja Diabetologiczna (IDF). PRZEDMIOT I METODY: Model regresji logistycznej został wykorzystany do identyfikacji demograficznych, klinicznych i stylu życia związanych z zespołem metabolicznym (N = 1259). WYNIKI: Nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia i stężenie hemoglobiny glikozylowanej (HbA(1c)) ≥7% były związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zespołu metabolicznego zdefiniowanego przez WHO (iloraz szans ratio [OR], 2,33; 95% przedział ufności [CI]: 1,60-3,40; LUB, 1,79 95% CI: 1,25-2,55; i OR, 1,58; 95% CI: 1,12-2,22, odpowiednio). Ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego według kryteriów NCEP-ATP III było zwiększone u pacjentów płci żeńskiej (OR, 2,02; 95% CI: 1,37-2,97), podwyższone stężenie glukozy na czczo (OR, 5,99; 95% CI: 3,56-10,07), dyslipidemii (OR, 2,28; 95% CI: 1,57-3,32), nadciśnienie tętnicze (OR, 2,36; 95% CI: 1,59-3,53) i zaburzenia endokrynologiczne (OR, 1,64; 95% CI: 1,06-2,57). W przypadku kryteriów IDF kobiety i pacjenci z przerostem lewej komory serca lub leczeni insuliną byli bardziej ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego (OR, 4,00; 95% CI: 2,35-6,80; OR, 2,72 95% CI: 1,22-6,04; oraz OR, 1,96 95% CI: 1,24-3,11, odpowiednio). WNIOSKI: Czynniki ryzyka zespołu metabolicznego u chorych na cukrzycę typu 2 są w dużym stopniu zależne od kryteriów stosowanych do zdefiniowania zespołu, wspierając potrzebę jednej klinicznie użytecznej i epidemiologicznie użytecznej definicji. definicji. --- CEL: Chociaż afroamerykańscy nastolatkowie mają najwyższą częstość występowania otyłości otyłość, mają najniższą częstość występowania zespołu metabolicznego we wszystkich definicjach stosowanych w poprzednich badaniach. Aby rozwiązać ten paradoks, staraliśmy się opracować model zespołu metabolicznego specyficzny dla afroamerykańskich nastolatków. Afroamerykanów. PROJEKT BADAWCZY I METODY: Dane z badania National Health and Nutrition i odżywiania (2003-2010) 822 nieciężarnych, niecukrzycowych, afroamerykańskich nastolatków Afroamerykanów (45% dziewcząt; w wieku od 12 do 17 lat), którzy przeszli badania fizykalne i byli na czczo przez co najmniej 8 godzin. Przeprowadziliśmy potwierdzającą analizę czynnikową do modelowania zespołu metabolicznego, a następnie wykorzystaliśmy analizę profili utajonych do aby zidentyfikować grupy ryzyka zespołu metabolicznego wśród afroamerykańskich nastolatków. Porównaliśmy porównaliśmy grupy ryzyka pod względem prawdopodobieństwa wystąpienia cukrzycy. WYNIKI: Najlepiej dopasowany model zespołu metabolicznego składał się z obwodu talii obwód talii, insulina na czczo, HDL i skurczowe ciśnienie krwi. Zidentyfikowaliśmy trzy grupy ryzyka zespołu metabolicznego: niskie, umiarkowane i wysokie ryzyko (19% chłopców; 16% dziewcząt). Trzydzieści pięć procent zarówno chłopców, jak i dziewcząt z grup wysokiego ryzyka miało stan przedcukrzycowy, co stanowi znacznie wyższą częstość występowania w porównaniu z chłopcami i dziewczętami z grup niskiego ryzyka. w grupach niskiego ryzyka. Wśród nastolatków z BMI wyższym niż 85. percentyl percentyla, odpowiednio 48 i 36% chłopców i dziewcząt należało do grupy wysokiego ryzyka. grupy wysokiego ryzyka. WNIOSKI: Nasze wyniki dostarczają wiarygodnego modelu zespołu metabolicznego specyficzny dla afroamerykańskich nastolatków. W oparciu o ten model około 19 i 16% afroamerykańskich chłopców i dziewcząt jest narażonych na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego. ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego. --- Zespół metaboliczny (MetS) charakteryzuje się skupiskiem czynników ryzyka w tym otyłość centralna, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia i insulinooporność, MetS wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych (CVD) i cukrzycy typu 2 (T2DM). i cukrzycy typu 2 (T2DM). Kilka międzynarodowych organizacji przy użyciu różnych kryteriów diagnostycznych, które spowodowały rozbieżności w wynikach poprzednich badań. rozbieżności w wynikach poprzednich badań, co doprowadziło do powstania najnowszej Wspólnej Societies (JIS) MetS. Inne czynniki ryzyka niż kryteria diagnostyczne które zostały powiązane z MetS obejmują nieprawidłowości lipidowe, kwas moczowy, czynność wątroby, czynniki prozakrzepowe, cytokiny, adipokiny, witamina D, sztywność tętnic, zespół policystycznych jajników i obturacyjny bezdech senny. Oprócz Oprócz CVD i T2DM, MetS był związany z chorobami naczyniowymi niezwiązanymi z sercem, a w szczególności z a w szczególności z udarem mózgu, chorobą tętnic szyjnych, chorobą tętnic obwodowych, przewlekłą przewlekłą chorobą nerek, miażdżycowym zwężeniem tętnicy nerkowej i tętniakami aorty brzusznej. aorty brzusznej. W niniejszym przeglądzie omówione zostaną związki tych chorób z MetS i jego składnikami. Związki te mogą dodatkowo zwiększać ryzyko CVD u pacjentów z MetS, podkreślając znaczenie wczesnego leczenia osób osób z grupy wysokiego ryzyka. W tym kontekście wieloczynnikowe wieloczynnikowe leczenie, w tym statyną, okazało się korzystne i dlatego należy je rozważyć u pacjentów z MetS. u pacjentów z MetS. --- Chiny stopniowo zajmują swoje miejsce jako jeden ze światowych gigantów gospodarczych, jednocześnie i jednocześnie uczą się, jak radzić sobie z chorobami, które są bardziej powszechne w krajach rozwiniętych. w pełni rozwiniętym świecie, takich jak otyłość dziecięca, zespół metaboliczny i cukrzyca typu 2. zespół metaboliczny i cukrzyca typu 2. Celem niniejszego przeglądu jest skonsolidowanie dostępnych informacji na ich temat i zwrócenie uwagi na ich sekwencyjny postęp i rosnącą częstość występowania u chińskich dzieci. Badania zebrano zarówno w języku angielskim, jak i chińskim, a dane poddano przeglądowi na podstawie częstości występowania choroby i czynników ryzyka, które są znane z literatury literatury naukowej, która została opublikowana do tej pory. Większość badań z odpowiednią zawartością do uwzględnienia w niniejszym raporcie została przeprowadzona w ciągu ostatnich 15 lat. 15 lat i uwzględniono również aktualne informacje z najnowszych badań lokalnych i międzynarodowych. zostały również uwzględnione. Kilka czynników zostało powiązanych ze wzrostem otyłości, w szczególności otyłości, w szczególności postępującą ekspansję gospodarczą i narażenie lokalnych populacji na wpływy zachodnie. Chińczyków na wpływy zachodnie. W związku z tym zespół metaboliczny staje się coraz większym problemem, ponieważ jest prekursorem chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy typu 2. cukrzycy typu 2, prowadząc do alarmująco szybkiego rozwoju szkodliwych konsekwencji u dzieci. u dzieci. Międzynarodowa Federacja Diabetologiczna zaproponowała definicję zespołu metabolicznego w 2007 r. (MS-IDF2007) na całym świecie, ale to, czy jest ona odpowiednia również dla populacji czy jest ona również odpowiednia dla populacji chińskiej, pozostaje niepewne. stworzyliśmy chińską definicję zespołu metabolicznego w oparciu o ramy IDF. Definicja MS-CHN2012 opiera się na wieloośrodkowych badaniach mających na celu uproszczenie i ujednolicenie metod badań przesiewowych w podstawowej opiece zdrowotnej. standaryzacji metod badań przesiewowych w podstawowej opiece zdrowotnej i jest pierwszą tego rodzaju w Chinach. Chinach. Młodzieńcza cukrzyca typu 2 jest najbardziej niepokojącym skutkiem otyłości i zespołu metabolicznego. zespołu metabolicznego, a badania wykazały, że częstość jej występowania podwoiła się w ciągu 5 lat. w ciągu 5 lat - przewyższając częstość występowania młodzieńczej cukrzycy typu 1. Z powodu niezwykle małą liczbę badań publikowanych obecnie na te tematy w Chinach, należy położyć nacisk na Chinach, należy położyć nacisk na ocenę stanu zdrowia populacji. populacji. Metody badań przesiewowych są niezbędne, ponieważ interwencje dotyczące stylu życia mogą mogą zmniejszyć, a nawet odwrócić patologiczne konsekwencje tej choroby, jeśli zostaną wcześnie wykryte. wcześnie. --- WPROWADZENIE: Chociaż wskaźniki umieralności z powodu chorób sercowo-naczyniowych wykazały znaczny spadek w wielu krajach zachodnich. w wielu krajach zachodnich, śmiertelność z powodu chorób układu krążenia na Litwie utrzymuje się na wysokim poziomie. Powszechnie przyjmuje się, że połowę spadku śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych można przypisać sercowo-naczyniowych można przypisać korzystnym zmianom w modyfikowalnych czynnikach ryzyka. czynników ryzyka. METODY: W 2006 roku rozpoczęto litewski program wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego. Podejście dwupoziomowe - podstawowe instytucje opieki zdrowotnej i wyspecjalizowane i wyspecjalizowane jednostki prewencji sercowo-naczyniowej. Profil ryzyka sercowo-naczyniowego sercowo-naczyniowego został oceniony dla grupy 17 031 osób w średnim wieku zapisanych do programu do programu na poziomie podstawowym i 2908 na poziomie specjalistycznym. WYNIKI: Wśród badanych osób 61,8% (10 519) stanowiły kobiety. Nadciśnienie tętnicze Nadciśnienie tętnicze występowało u 60,2% badanych. Dyslipidemia występowała u 88.8%. Cholesterol całkowity wynosił 6,02 ± 1,23 mmol/L, cholesterol LDL 3,74 ± 1,09 mmol/l, cholesterol HDL 1,53 ± 0,52 mmol/l, a trójglicerydy 1,61 ± 1,27 mmol/l. mmol/l. Cukrzycę stwierdzono u 10,3%, otyłość brzuszną u 45,4%, a zespół metaboliczny u 43,8%. zespół metaboliczny w 43,8% przypadków. Wartości te były jeszcze wyższe u u osób z grupy wysokiego ryzyka. WNIOSKI: U osób w średnim wieku częstość występowania dyslipidemii, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy i zespołu metabolicznego nadciśnienia tętniczego, cukrzycy i zespołu metabolicznego. Możemy z grubsza stwierdzić, że prawie dziewięć na dziesięć osób w średnim wieku na Litwie ma dyslipidemię, co drugi ma nadciśnienie tętnicze, a czterech na dziesięciu nadciśnienie tętnicze, a czterech na dziesięciu jest otyłych. Są to zatem główne czynniki ryzyka czynniki ryzyka, które powinny być brane pod uwagę przede wszystkim w codziennej praktyce klinicznej. --- Zaburzenia kardiometaboliczne są związane z pierwotną nadczynnością przytarczyc (PHPT). (PHPT), podczas gdy związek wskaźnika ryzyka sercowo-naczyniowego (CRS) i zespołu metabolicznego (MS) (MS) z różnym obrazem klinicznym PHPT pozostaje niezdefiniowany. Naszym celem była ocena CRS, MS i jego składników w PHPT w poszukiwaniu ich korelacji z różnymi postaciami klinicznymi. korelacji z różnymi postaciami klinicznymi. U 68 kolejnych pacjentów z PHPT i 68 dopasowanych kontroli, CRS, MS i jego składniki zostały ocenione w celu przeprowadzenia obserwacyjne badanie kliniczno-kontrolne w ambulatoryjnym ośrodku referencyjnym chorób metabolicznych kości. Chorób Metabolicznych Kości. Pacjentów podzielono na objawowych i bezobjawowych. PHPT; te ostatnie zostały podzielone na podgrupy wysokiego i niskiego ryzyka dla uszkodzenia narządów końcowych. Zwiększony odsetek pacjentów z PHPT miał średnio-wysokie CRS i MS (średnia, 95% przedział ufności (CI) 51,5%, 39,6-63,3 i 20,6%, 11,0-30,2, odpowiednio, p < 0,02 w porównaniu z grupą kontrolną). Średnio wysoki CRS był występował zarówno w objawowym, jak i bezobjawowym PHPT niskiego ryzyka, podczas gdy stwardnienie rozsiane w bezobjawowym PHPT niskiego ryzyka, ale nie w objawowym PHPT. DM typu 2, IFG, mieszana dyslipidemia, hipertriglicerydemia, HDL-hipocholesterolemia i LDL-hipercholesterolemia dominowały u bezobjawowych pacjentów niskiego ryzyka, podczas gdy tylko LDL-hipercholesterolemia przeważała również w objawowym PHPT. U pacjentów i bez kardiometabolicznych czynników ryzyka, wskaźnik HOMA-IR był znacząco zwiększony w PHPT w porównaniu z grupą kontrolną (p < 0,03) i związany z całkowitym wapniem (R = 0.73; p < 0.001). W analizie wieloczynnikowej bezobjawowa PHPT niskiego ryzyka przewidywała MS po uwzględnieniu wieku, płci i BMI. Nasze dane wskazują na zwiększoną częstość średnio-wysokiej CRS zarówno w objawowej, jak i bezobjawowej PHPT niskiego ryzyka. podczas gdy MS dominuje w bezobjawowym PHPT niskiego ryzyka, wspierając potencjał dla zachorowalności i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych również w tej postaci. --- Alkoholowa choroba wątroby (ALD) pozostaje główną przyczyną przewlekłych chorób wątroby i niewydolności wątroby. i niewydolności wątroby. Populacyjne badania prospektywne i badania kohortowe pacjentów wykazały, że otyłość i zespół metaboliczny nasilają progresję ALD i zwiększają częstość występowania i śmiertelność z powodu raka wątrobowokomórkowego (HCC). śmiertelność. Pojawiające się dowody sugerują również synergizm między alkoholem i otyłością otyłością w śmiertelności i częstości występowania HCC. Rozpoznanie tego zwiększonego ryzyka i wykrycie wczesnego stadium choroby wątroby może stanowić okazję do zajęcia się modyfikowalnych czynników ryzyka i zapobiegania progresji choroby u tych pacjentów. --- WPROWADZENIE: Składniki zespołu metabolicznego (MS), takie jak dyslipidemia, stan prozakrzepowy i podwyższone ciśnienie krwi, są czynnikami ryzyka dla pacjentów z chorobami nerek. Trzewna masa tłuszczowa jest ściśle związana z MS i miażdżycą. miażdżycą. Zbadaliśmy wpływ składu ciała i MS na parametry niedokrwistości i zapotrzebowanie na rekombinowaną ludzką erytropoetynę (rHuEPO) u pacjentów poddawanych hemodializie pacjentów poddawanych hemodializie podtrzymującej. METODY: Skład ciała (wskaźnik masy ciała i analiza bioimpedancji) oraz dane laboratoryjne Dane laboratoryjne uzyskano od 110 pacjentów dializowanych. Stwardnienie rozsiane zostało zidentyfikowane zgodnie z kryteriami ATP-III. Parametry niedokrwistości, hemoglobina (Hgb), albumina, białko C-reaktywne (CRP), poziom wapnia, fosforu, parathormonu i rHuEPO w ciągu ostatnich 6 miesięcy. w ciągu ostatnich 6 miesięcy. WYNIKI: Pacjenci z MS wydają się częściej osiągać docelowe poziomy Hgb (10-12 g/dL; 66,3% vs 84,8%; P = .03) bez różnicy w całkowitej dawce dożylnej terapii żelazem. całkowitej dawce dożylnej terapii żelazem. Pacjenci ze stwardnieniem rozsianym wymagali również niższej dawki rHuEPO do osiągnięcia podobnych poziomów Hgb w porównaniu z pacjentami bez MS (2679,3 ± 1936,1 vs 3702,5 ± 2213,0 U/kg/6 mo; P = .02). Nie było różnic w stężeniu CRP, albuminy lub Hgb między 2 grupami (P > .05). Zaobserwowaliśmy, że pacjenci ze stwardnieniem rozsianym mieli znacznie wyższą masę tkanki tłuszczowej i trzewny stosunek tkanki tłuszczowej, ale podobne wartości wartości masy mięśniowej w porównaniu z osobami bez MS (odpowiednio P = .0001 i .001, odpowiednio). Jednakże, gdy porównaliśmy stosunki tych parametrów, zaobserwowaliśmy zaobserwowaliśmy znaczną redukcję proporcji mięśni i znaczny wzrost proporcji tłuszczu u pacjentów z MS (P = .0001 i .001). tłuszczu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (P = .0001). WNIOSEK: Nasze wyniki wskazują, że stwardnienie rozsiane może być zaletą w osiąganiu wyższe poziomy Hgb przy niższych dawkach rHuEPO. Możliwym tego powodem może być może być dobry stan odżywienia i zwiększona masa tłuszczowa pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. --- Wcześniejsze badania oceniające zespół metaboliczny (MetS) i incydenty choroby tętnic obwodowych (PAD) choroby tętnic obwodowych (PAD) były ograniczone przez stosowanie zmodyfikowanych kryteriów MetS i ograniczenie do klinicznych punktów końcowych PAD. Zbadaliśmy MetS i ryzyko rozwoju niskiego wskaźnika kostka-ramię (ABI) i klinicznej PAD w badaniu Cardiovascular Health Study, populacyjnej kohorcie dorosłych w wieku ≥65 lat. Uczestnicy z MetS spełniali co najmniej 3 z 5 kryteriów Adult Treatment Panel III. Wyjściowe stężenie białka C-reaktywnego-MetS lub fibrynogenu-MetS zdefiniowano jako obecność 3 z 6 składników, z podwyższonym poziomem białka C-reaktywnego (>3 mg/l) lub fibrynogenu (>341 mg/dl) jako szóstym składnikiem. Incydentalne niskie ABI, zdefiniowane jako ABI <0,9 i spadek spadek o ≥0,15, oceniano wśród podgrupy 1899 osób z 2 pomiarami ABI w odstępie 6 lat. W ciągu mediany obserwacji wynoszącej 13,7 roku, 4632 osób było obserwowanych pod kątem klinicznej PAD, zdefiniowanej jako rewaskularyzacja lub zdiagnozowane chromanie. Adult Treatment Panel III MetS był związany zarówno z incydentem niskiego ABI (współczynnik ryzyka, 1,26; 95% przedział ufności [CI], 1,00-1,58) i kliniczną PAD (współczynnik ryzyka, 1,47; 95% CI, 1,11-1,94). Włączenie białka C-reaktywnego lub fibrynogenu do kryteriów Adult Treatment Panel III pozwoliło zidentyfikować dodatkowe 16% do 20% osób z MetS, a zarówno białko C-reaktywne białko C-reaktywne-MetS i fibrynogen-MetS były związane z incydentem niskiego ABI (współczynnik ryzyka współczynnik ryzyka, 1,36; 95% CI, 1,07-1,72 i współczynnik ryzyka, 1,43; 95% CI, 1,13-1,81, i kliniczną PAD (współczynnik ryzyka, 1,56; 95% CI, 1,17-2,08 i współczynnik ryzyka, 1,55; 95% CI, 1,13-1,81). odpowiednio 1,55; 95% CI, 1,17-2,07). Wśród kryteriów Adult Treatment Panel III MetS, ryzyko PAD było najsilniej związane z nadciśnieniem tętniczym. --- CEL: Poszczególne elementy zespołu metabolicznego (MS), zwłaszcza otyłość i nadciśnienie tętnicze, mają szkodliwy wpływ na wyniki przeszczepu nerki. Czy MS jest lepszy niż jego poszczególne składniki w przewidywaniu pogorszenia funkcji nerek funkcji nerek jest nieznane. Zbadaliśmy obecność MS i jego poszczególnych składników w 12 miesięcy po przeszczepieniu zgodnie z klasyfikacją Adult Treatment Panel III oraz ich wpływ na mierzoną funkcję przeszczepu. METODY: Kohorta 322 pacjentów, którzy przeszli transplantację w latach 1996-2003 i którzy zgodzili się na ocenę funkcji przeszczepu. 2003 i którzy zgodzili się na pomiar wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR) za pomocą klirens moczowy technetu 99m (Tc*-DTPA) (zmierzony GFR [mGFR]) po 3, 12, 48, 60 i 96 miesięcy po transplantacji. Pacjenci byli aż do śmierci pacjenta, utraty przeszczepu lub do grudnia 2009 r. (średnia obserwacja: 3 ± 2,8 roku). Zastosowano liniowy model efektów mieszanych dla podłużnych powtarzanych pomiarów. został zastosowany. Aby porównać stwardnienie rozsiane z jego składnikami, użyliśmy kryterium informacyjnego Akaike Akaike (AIC) do określenia najlepszego modelu zgodnie z metodą Andersona i Burnhama. Andersona i Burnhama. WYNIKI: Modele analizy jednowymiarowej i wielowymiarowej wykorzystujące MS były bardziej niż te wykorzystujące poszczególne komponenty, które składały się z obwodu talii, niskiej obwód talii, niski poziom cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości, hipertriglicerydemia, hiperglikemia oraz skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi. Współczynnik AIC był najniższy z modelami MS wskazującymi na lepsze przewidywanie funkcji przeszczepu niż poszczególne komponenty. WNIOSEK: MS jest lepszym predyktorem spadku mGFR niż jego poszczególne składowe. składniki. Jest to ważne i cenne narzędzie do oceny wyników. --- Zbadaliśmy związek między krążącymi poziomami białek szoku cieplnego 60 i 70 kDa białek szoku cieplnego (HSP60 i 70) a czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego u kobiet po menopauzie kobiet po menopauzie z lub bez zespołu metabolicznego (MetS). To badanie przekrojowe objęło 311 brazylijskich kobiet (w wieku ≥45 lat z brak miesiączki ≥12 miesięcy). Kobiety wykazujące trzy lub więcej z następujących kryteriów diagnostycznych kryteria diagnostyczne: obwód talii (WC) ≥88 cm, ciśnienie tętnicze krwi ≥130/85 mm. ciśnienie krwi ≥130/85 mmHg, trójglicerydy ≥150 mg/dl, lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL) <50 mg/dl i stężenie glukozy ≥100 mg/dl. Zebrano parametry kliniczne, antropometryczne i biochemiczne. parametry. HSP60, HSP70, przeciwciała przeciwko HSP60 i HSP70 oraz białko C-reaktywne (CRP). białka C-reaktywnego (CRP) w surowicy. Test t-Studenta, Kruskala-Wallisa, test chi-kwadrat i korelację Pearsona wykorzystano do analizy statystycznej. analizy statystycznej. Spośród 311 kobiet, u 30,9% (96/311) zdiagnozowano MetS. Kobiety te były średnio otyłe z odkładaniem się tłuszczu w jamie brzusznej i miały niższe wartości HDL, a także wyższe poziomy trójglicerydów i glukozy. Ocena modelu homeostazy modelu oceny insulinooporności (HOMA-IR) u tych kobiet były były zgodne z insulinoopornością (P < 0,05). Stężenia CRP i HSP60 były wyższe u kobiet z MetS niż u kobiet bez MetS (P < 0,05). HSP60, HSP60, anty-HSP70 i CRP wzrastały wraz z liczbą cech wskazujących na MetS (P < 0,05). Stwierdzono istotną dodatnią korelację między anty-HSP70 a WC, ciśnieniem krwi i HOMA-IR oraz między CRP a WC, ciśnieniem krwi, glukozą, HOMA-IR i trójglicerydami (P < 0,05). U kobiet po menopauzie, stężenia HSP60 i anty-HSP70 w surowicy wzrastały wraz z wraz z narastaniem cech zespołu metabolicznego. Wyniki te sugerują większą aktywację immunologiczną, która jest związana z ryzykiem sercowo-naczyniowym u kobiet po menopauzie z zespołem metabolicznym. kobiet z zespołem metabolicznym. --- CELE: Ocena możliwego związku między bólem uciskowym klatki piersiowej (PPS) a fizjologicznymi czynnikami sercowo-naczyniowymi związanymi z utrzymującym się stresem w związku z trzymiesięcznym programem eksperymentalnej interwencji redukującym stres eksperymentalnym programem interwencyjnym. METODY: Czterdziestu dwóch pracowników biurowych z podwyższonym PPS (≥ 60 jednostek arbitralnych) jako jako oznaka zwiększonego poziomu utrzymującego się stresu, ukończyło pojedynczo zaślepione randomizowane badanie kontrolowane. Aktywnym leczeniem była terapia PPS (pomiar własny) - program zarządzania stresem. Główne punkty końcowe: Ciśnienie krwi ciśnienie krwi (BP), tętno (HR) i praca serca mierzone jako Pressure-Rate-Product (PRP); Drugorzędowe punkty końcowe: Inne cechy zespołu metabolicznego. zespołu metabolicznego. WYNIKI: PPS zmniejszyło się, a zmiany w PPS po okresie interwencji były istotnie związane z HR, PRP, wskaźnikiem masy ciała (BMI) i wskaźnikiem trzewnej tkanki tłuszczowej (wszystkie współczynniki korelacji (wszystkie współczynniki korelacji > 0,2, p < 0,05). W porównaniu z grupą kontrolną grupa aktywna uzyskała znaczące zmniejszenie PPS, cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) i całkowitej liczby podwyższonych czynników ryzyka czynników ryzyka (p < 0,05). Na poziomie indywidualnym zaobserwowano znaczące i klinicznie istotne między grupami zaobserwowano w odniesieniu do ciśnienia tętniczego, HR, PRP, cholesterolu całkowitego i LDL oraz całkowitej liczby podwyższonych czynników ryzyka (p < 0,05). WNIOSKI: Metoda interwencji stresowej zastosowana w tym badaniu spowodowała obniżenie PPS, co było związane z klinicznie istotnym obniżeniem spoczynkowego ciśnienia krwi, częstości akcji serca, pracy serca i stężenia cholesterolu w surowicy. --- Metaboliczne i niemetaboliczne czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego mają tendencję do grupowania się u tej samej osoby. u tej samej osoby. Powiązanie czynników ryzyka sercowo-naczyniowego określa się mianem jako zespół metaboliczny (MS). Zespół ten wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przyspieszonej miażdżycy i zdarzeń sercowo-naczyniowych. Grupa czynników ryzyka sercowo-naczyniowego MS obejmuje: insulinooporność z nietolerancją glukozy lub lub bez nietolerancji glukozy lub cukrzycy, otyłość brzuszną, aterogenną dyslipidemię dyslipidemia, podwyższone ciśnienie krwi, stan prozapalny i prozakrzepowy. stan prozapalny i prozakrzepowy. Stwardnienie rozsiane jest jednym z głównych problemów w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych sercowo-naczyniowego ze względu na jego epidemiczny odsetek i wpływ na zwiększenie ryzyka rozwoju zarówno chorób sercowo-naczyniowych, jak i cukrzycy typu 2. Głównym celem terapeutycznym terapeutycznym w leczeniu pacjentów z MS jest zmniejszenie ryzyka klinicznych zdarzeń sercowo-naczyniowych i zapobieganie zdarzeń sercowo-naczyniowych i zapobieganie cukrzycy typu 2. W szczególności w przypadku z ustaloną cukrzycą, należy zintensyfikować leczenie czynników ryzyka, aby zintensyfikowane w celu zmniejszenia ich wyższego ryzyka sercowo-naczyniowego. Zmiany stylu życia odgrywają kluczową rolę w klinicznym zarządzaniu czynnikami ryzyka predysponującymi do stwardnienia rozsianego, takich jak nadwaga/otyłość, brak aktywności fizycznej. Wiele dowodów sugeruje stosowanie metforminy i akarbozy w leczeniu tego zespołu, ponieważ leki te konsekwentnie zmniejszają liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych i śmiertelność. śmiertelność. Większość leków przeciwnadciśnieniowych ma niekorzystny profil metaboliczny, podczas gdy b-blokery, leki działające ośrodkowo i leki ukierunkowane na układ renina-angiotensyna. powinny być zawsze brane pod uwagę w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. ze stwardnieniem rozsianym. --- CEL: Poziomy kwasu moczowego w surowicy (SUA) korelują z wieloma uznanymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym z wiekiem, płcią męską i cukrzycą. czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym wiekiem, płcią męską, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, otyłością i insulinoopornością. cukrzycą, hipertriglicerydemią, otyłością i insulinoopornością. Celem naszego badania było zweryfikowanie w dużej, dobrze scharakteryzowanej próbie populacji między wartościami SUA, nadciśnieniem, sztywnością tętnic i subkliniczną miażdżycą. subkliniczną miażdżycą. METODY: Do tego badania wybraliśmy 248 mężczyzn i 371 kobiet dorosłych pacjentów włączonych do ostatniego badania populacyjnego Brisighella Heart Study, dla którego dostępny był pełny zestaw zestaw danych był dostępny i nie spożywał leków przeciwnadciśnieniowych, przeciwcukrzycowych, leków obniżających stężenie lipidów i kwasu moczowego. SUA i inne dostępne zmienne były związane z poziomem ciśnienia krwi, prędkością fali tętna szyjno-udowego (cfPWV) i grubością błony wewnętrznej i środkowej tętnicy szyjnej (cIMT). WYNIKI: Częstość występowania nadciśnienia tętniczego była silnie związana z kwartylami SUA: znaleźliśmy istotne różnice między 2. (23,0%) i 3. kwartylem (36,4%; P vs. 2. < 0,05) oraz między 3. i 4. kwartylem (56,3%; P vs. 3. < 0,05). 3. < 0,05). Podobnie, częstość występowania zespołu metabolicznego na poziomie 39,5% w 3. kwartylu SUA (P < 0,05 vs. 2.) i na poziomie 58,9% w 4. kwartylu (P < 0,05 vs. 2.). w 4. kwartylu (P < 0,05 vs. 3.). Grubość błony wewnętrznej i środkowej stopniowo i istotnie wzrastała wzdłuż kwartyli SUA (P dla trendu < 0,0001), w szczególności, wynosiła 0,86 mm w 1. kwartylu, 0,90 w 2. kwartylu, 0,94 w 3. kwartylu i 0,97 w ostatnim kwartylu. w ostatnim kwartylu, z istotnymi różnicami między każdym kwartylem (wszystkie P < 0.05). W wieloczynnikowych analizach regresji SUA okazał się być istotnie związane z występowaniem nadciśnienia tętniczego i zespołu metabolicznego oraz IMT. Nawet jeśli stwierdzono istotny związek między SUA i cfPWV w analizie jednoczynnikowej (P = 0,002), po uwzględnieniu wieku trend stał się nieistotny (0,20). WNIOSEK: W badanej próbie populacji, po dostosowaniu do dużej liczby parametrów parametrów, SUA wydaje się być istotnie skorelowana z nadciśnieniem tętniczym i IMT, ale nie ze sztywnością aorty. --- Wzorce żywieniowe przyczyniają się do ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (CVD). Azjatyccy Indianie mają wcześniejszy początek, poważniejsze i bardziej rozpowszechnione CVD niż wiele innych grup rasowych/etnicznych. grupy rasowe/etniczne. Naszym celem było scharakteryzowanie wzorców żywieniowych azjatyckich Indian mieszkających w Stanach Zjednoczonych i zbadanie powiązań z czynnikami ryzyka kardiometabolicznego. czynnikami ryzyka kardiometabolicznego. Stu pięćdziesięciu azjatyckich Indian w wieku od 45 do 84 lat, bez znanych CVD, mieszkających w rejonie Zatoki San Francisco, Kalifornia, między sierpniem 2006 a październikiem 2007 zostali włączeni do badania Metabolic syndrome and Atherosclerosis in South Asians Living in America. Kwestionariusz częstotliwości jedzenia zatwierdzony w azjatyckich Hindusów, próbki krwi na czczo i skany tomografii komputerowej. uzyskane dla wszystkich uczestników. Zastosowano analizę składowych głównych z rotacją varimax wykorzystano do określenia dominujących wzorców żywieniowych. Przeprowadzono analizy regresji liniowej regresji liniowej przeprowadzono dla związków między wzorcami żywieniowymi a czynnikami metabolicznymi metabolicznymi, dostosowując początkowo wiek i płeć, a następnie dodatkowo BMI, dochód, wykształcenie, ekwiwalent metaboliczny zadań-minut ćwiczeń, spożycie alkoholu i palenie tytoniu. spożycie alkoholu i palenie tytoniu. Zidentyfikowano dwa odrębne wzorce żywieniowe, które nazwaliśmy określiliśmy jako "zachodni" i "wegetariański". W porównaniu z dietą zachodnią, dieta Wegetariańska dieta była związana z niższym modelem homeostazy oceny oporności na insulinę (-1,12 mmol / L × mU / L; P = 0,05) i niższą cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (-4,77 mg/dl; P=0,09). Biorąc pod uwagę, że zachodnie i wegetariańskie były związane z niekorzystnymi zmianami metabolicznymi. z niekorzystnymi zmianami metabolicznymi, zdrowe wybory żywieniowe mogą pomóc azjatyckim Indianom poprawić czynniki ryzyka czynniki ryzyka CVD. --- Receptor gamma aktywowany proliferatorami peroksysomów (PPARG) i lipaza lipoproteinowa (LPL) odgrywają ważną rolę w homeostazie lipidów, insulinooporności i adipogenezie. adipogenezę, a ich zmienność genową można uznać za predykcyjną genetyczne markery zespołu metabolicznego (MetSy). Celem badania było oszacowanie możliwych powiązań polimorfizmów PPARG (Pro12Ala) i LPL PvuII (+/-) z MetSy i jego cechami. Badaniem objęto 527 osób. Według zgodnie ze zmodyfikowanymi definicjami National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III osoby zostały podzielone na grupę z zespołem metabolicznym i grupę kontrolną. grupy kontrolnej. Genotypowanie przeprowadzono przy użyciu reakcji łańcuchowej polimerazy reakcji łańcuchowej polimerazy - metody polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych. W całej próbie, Warianty LPL były związane z obwodem talii (chi2 = 7,263, d.f = 2, p = 0,026) oraz z BMI (chi2 = 6,549, d.f = 2, p = 0,038), gdzie nosiciele genotypu PvuII (+/+) nosiciele genotypu mieli najwyższe ryzyko zwiększonego obwodu talii (specyficzna analiza PvuII (+/+) vs. inne chi2 = 7,033, p = 0,008) i zwiększone BMI (specyficzna analiza PvuII (+/+) vs. inne chi2 = 7,033, p = 0,008). BMI (analiza chi2 = 5,154, p = 0,023). Warianty genu LPL były również związane z poziomami HDL-C (chi2 = 6,901, d.f = 2, p = 0,032), gdzie nosiciele genotypu PvuII (-/-) mieli wyższe wartości HDL-C w porównaniu z innymi (specyficzne w porównaniu z innymi (specyficzna analiza Pvu (+/+) vs. inni chi2 = 6,504, p = 0.011). Co więcej, nosiciele allelu PvuII (-) mieli znacznie niższy poziom glukozy (analiza oparta na allelach Add Value = -0,0878, chi2 = 5,878, d.f. = 1, p = 0,015). Wykryto znaczącą interakcję między PPARG i LPL, która wpłynęła na poziomy HDL-C w populacji mężczyzn (chi2 = 11,790, d.f = 1, p = 0,0006) w sposób że Ala / PvuII (+) przyczyniły się do najniższych wartości HDL-C (specyficzna analiza Ala / Pvu (+) vs. inne analiza wyniosła chi2 = 11,750, p = 0,0006). Zgodnie z uzyskanymi wynikami wyniki warianty genów LPL i PPARG mogą być czynnikami podatności na otyłość i stanu lipidowego, przyczyniając się do rozwoju MetSy, szczególnie u mężczyzn. Ze względu na przeciwmiażdżycową funkcję HDL-C, identyfikacja wariantów genetycznych wariantów genetycznych związanych z HDL-C może dostarczyć przydatnych informacji związanych z relacjami genotyp-fenotyp. zależności genotyp-fenotyp. Ponieważ wzajemne oddziaływanie między PPARG i genem LPL i płcią wydaje się być znacząca, może to wskazywać na spersonalizowane zalecenia behawioralne dotyczące zapobiegania chorobom metabolicznym i sercowo-naczyniowym. chorób metabolicznych i sercowo-naczyniowych.
Jakie są główne czynniki ryzyka zespołu metabolicznego?
Zespół metaboliczny to zaburzenie wykorzystania i magazynowania energii, diagnozowane na podstawie współwystępowania trzech z pięciu następujących schorzeń: otyłość brzuszna (centralna), podwyższone ciśnienie krwi, podwyższony poziom glukozy w osoczu na czczo, wysoki poziom trójglicerydów w surowicy i niski poziom cholesterolu o wysokiej gęstości (HDL). Zespół metaboliczny zwiększa ryzyko rozwoju chorób układu krążenia, w szczególności niewydolności serca i cukrzycy.