TŁO: Hormony tarczycy (TH) pełnią wiele ról biologicznych, w tym wpływ na układ sercowo-naczyniowy (profil lipidowy, ciśnienie krwi (BP) i rzut serca). rzut serca). W działaniu TH obniżającym poziom lipidów pośredniczy receptor TH podczas gdy mechanizmy wyjaśniające zmiany ciśnienia tętniczego towarzyszące zaburzeniom tarczycy są mniej zrozumiałe. zaburzenia tarczycy są mniej zrozumiałe. Ponieważ receptor TH-α (TR-α) został związany z wieloma działaniami TH na układ sercowo-naczyniowy w modelach mysich, postawiliśmy hipotezę, że może on być zaangażowany w to drugie. W ten sposób sprawdziliśmy, czy polimorfizmy w TR-α (gen THRA) mogą być związane ze zmiennością poziomu ciśnienia tętniczego. Po drugie, testowaliśmy związek z ryzykiem choroby niedokrwiennej serca (CHD). METODY: Przeanalizowaliśmy związki między pięcioma polimorfizmami THRA a (i) poziomem BP w dwóch badaniach populacyjnych (MONICA Lille n = 1155; MONICA Toulouse n = 1170) oraz (ii) ryzykiem CHD w dwóch badaniach kliniczno-kontrolnych (Lille CHD n = 558 przypadków/568 kontroli; PRIME n = 527 przypadków/584 kontroli). WYNIKI: Osoby niosące allel T rs939348 miały wyższe skurczowe ciśnienie tętnicze (~ + 1,3 mm Hg) niż osoby CC zarówno w badaniu MONICA Lille (P = 0,02), jak i Toulouse (P = 0,03). Iloraz szans (OR) dla nadciśnienia wynosił 1,25 (P = 0,02) w połączonej próbie. Jeśli chodzi o ryzyko CHD, nie wykryto istotnego związku. związku. WNIOSKI: Po raz pierwszy nasze badanie wykazało związek między polimerem THRA rs939348 a skurczowym ciśnieniem tętniczym i ryzykiem nadciśnienia tętniczego, ale nie z CHD. CHD, chociaż przyznajemy, że moc statystyczna dostępna do badania jakiejkolwiek związek z CHD był bardzo ograniczony. Dalsze większe badania asocjacyjne są aby potwierdzić nasze odkrycia. --- Hormon tarczycy jest dobrze znany ze swojego głębokiego bezpośredniego wpływu na i metabolizm. Najnowsze dowody sugerują jednak, że hormon ten reguluje również te układy pośrednio poprzez ośrodkowy układ nerwowy. Podczas gdy niektóre mechanizmy molekularne leżące u podstaw centralnej kontroli hormonu metabolizmu zostały zidentyfikowane, jego działania w centralnej kontroli sercowo-naczyniowej pozostały enigmatyczne. kontrola pozostała enigmatyczna. Tutaj opisujemy nieznaną wcześniej populację neuronów parwalbuminergicznych w przednim podwzgórzu, która wymaga sygnalizacji receptora hormonu tarczycy dla prawidłowego rozwoju. Specyficzne stereotaktyczna ablacja tych komórek u myszy spowodowała nadciśnienie i tachykardię zależną od temperatury, wskazując na rolę w centralnej autonomicznej kontroli ciśnienia krwi i tętna. kontroli ciśnienia krwi i częstości akcji serca. Co więcej, neurony wykazywały wrażliwość na temperaturę w eksperymentach z patch-clampingiem, zapewniając nowy związek między funkcją układu sercowo-naczyniowego a temperaturą rdzenia. Tak więc dane zidentyfikować to, co uważamy za nową populację komórek podwzgórza potencjalnie ważne dla zrozumienia nadciśnienia i wskazują na rozwojową niedoczynność tarczycy jako epigenetyczny czynnik ryzyka zaburzeń sercowo-naczyniowych. Co więcej, odkrycia te mogą być korzystne dla leczenia niedawno zidentyfikowanych pacjentów z mutacją receptora hormonu tarczycy α1. --- Hormony tarczycy (TH) nasilają transkrypcję genu MHC alfa i hamują transkrypcję genu MHC beta w sercu, poprzez interakcję ze specyficznymi receptorami jądrowymi (TR), które wiążą się z sekwencjami regulatorowymi zlokalizowanymi przed podstawowym promotorem genów łańcucha ciężkiego miozyny (MHC). Ogólny wpływ TH obejmuje wzrost w V1- i zmniejszenie stężenia izozymu miozyny V3 w sercu. Miozyna V1 zawiera dwa łańcuchy alfa MHC i ma wyższą aktywność ATPazy niż izoforma V3, która zawiera dwa łańcuchy beta. Poprzednie badania na mięśniach brodawkowatych brodawkowatych szczurów z nadciśnieniem spontanicznym (SHR) wykazały, że przerostowi serca towarzyszy przesunięcie z akumulacji alfa do beta MHC. Niniejsze badanie miało na celu ocenę, czy to zdarzenie wiąże się z różnicową ekspresją alfa1, alfa2 i beta1 izoform TRs. W wieku 8 i 15 tygodni, SHR i kontrolne szczury Harlan Sprague-Dawley zostały uśmiercone w znieczuleniu i ich serca podzielono na lewą i prawą komorę, wolne od przedsionków i wielkich naczyń. Wyniki analiz Western blot wykazały, że poziomy trzech izoform TR trzech izoform TR nie różnią się istotnie między SHR i szczurami kontrolnymi w tym samym wieku, zarówno w lewej, jak i prawej komorze. Tak więc ekspresji MHC beta w przerośniętym sercu SHR nie wydaje się zależeć od zmiany w stężeniach izoform TR. --- Działanie hormonów tarczycy ma głębokie konsekwencje dla serca, począwszy od migotanie przedsionków do zapaści hemodynamicznej. Od dawna wiadomo, że objawy i objawy sercowo-naczyniowe obserwowane w tyreotoksykozie przypominają te obserwowane w w stanach nadmiaru katecholamin. Jednak zmierzone stężenia katecholamin w surowicy katecholamin w surowicy u pacjentów z tyreotoksykozą są zazwyczaj prawidłowe lub nawet niskie, co sugeruje wzrost wrażliwości adrenergicznej serca z tyreotoksykozą. Pomimo kilku dekad pracy, pytanie, czy hormon tarczycy zwiększa reaktywność adrenergiczną serca jest nadal kontrowersyjna. W tym krótkim przeglądzie rozważamy przyczyny leżące u podstaw tych kontrowersji, koncentrując się na złożoności kaskady sygnalizacji adrenergicznej. --- CEL: Przegląd objawów kardiologicznych w zespole oporności na hormon tarczycy (RTH) i zakwestionowanie ogólnego zalecenia hormon tarczycy (RTH) i zakwestionowanie ogólnego zalecenia, że wartość hormonu tyreotropowego (TSH) wartość hormonu tyreotropowego (TSH) była wskazówką do zastąpienia hormonu tarczycy hormonów tarczycy. METODY: Zespół RTH jest spowodowany mutacjami w karboksy-końcowej izoformy β receptora hormonu tarczycy, powodując zmienne objawy kliniczne. objawy kliniczne. Ogólnie zaleca się zastąpienie hormonu tarczycy u pacjentów z RTH należy kierować się stężeniem TSH w surowicy. Zmienna reaktywność tkanek na hormon tarczycy sprawia jednak, że trudno jest zrównoważyć prawidłową dawkę zastępczą. Przedstawiamy przypadek, który stawia podważa konwencjonalną mądrość na temat dawki zastępczej hormonu tarczycy w tym scenariuszu. hormonu tarczycy w tym scenariuszu i dokonujemy przeglądu odpowiedniej literatury. WYNIKI: 54-letni mężczyzna z RTH był leczony lewotyroksyną i wzrastającymi dawkami liotyroniny. wzrastające dawki soli sodowej liotyroniny w ramach oceny RTH. W dniu 10 protokołu wystąpiło u niego migotanie przedsionków pomimo prawidłowego poziomu TSH (1,1 mIU/L). Zaprzestano podawania liotyroniny i zaplanowano kardiowersję. i zaplanowano kardiowersję; jednak rytm serca pacjenta nawrócił spontanicznie do normalnego rytmu zatokowego. WNIOSEK: Zastąpienie hormonu tarczycy u pacjentów z RTH powinno obejmować uważne monitorowanie tyreotoksycznych działań niepożądanych ze strony serca, oprócz oprócz rozważenia normalizacji poziomu TSH. --- Nadciśnienie tętnicze występuje częściej u pacjentów z niedoczynnością tarczycy niż u osób z eutyreozą. w starszych grupach wiekowych. Leczenie samego niedoboru tarczycy obniża ciśnienie krwi u większości pacjentów. ciśnienie krwi u większości pacjentów. Hemodynamicznie, rzut serca jest zmniejszony, a całkowity opór obwodowy całkowity opór obwodowy jest podwyższony. Ten ostatni jest prawdopodobnie wtórny do współczulnego napięcia nerwowego i względnego wzrostu odpowiedzi alfa-adrenergicznej. odpowiedzi alfa-adrenergicznej. W nadczynności tarczycy podwyższenie rozkurczowego ciśnienia krwi jest rzadkie. Nadciśnienie skurczowe występuje częściej w młodszych grupach wiekowych. Leczenie samej nadczynności tarczycy obniża skurczowe ciśnienie krwi u większości pacjentów. Zwiększenie wzrost rzutu serca i zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego. towarzyszy nadczynności tarczycy. Potencjacja działania katecholamin przez nadmiar hormonu tarczycy hormonu tarczycy, ponieważ nadmiarowi hormonu tarczycy towarzyszy zwiększone stężenie beta-adrenolityków. tarczycy towarzyszy zwiększona liczba receptorów beta-adrenergicznych w niektórych tkankach, w tym w sercu. --- Tętnicze nadciśnienie płucne (PAH) jest schorzeniem wieloczynnikowym, a a leżąca u jego podstaw choroba naczyń płucnych jest kształtowana przez połączone działanie czynników czynników genetycznych, epigenetycznych i immunologicznych. Czy i w jaki sposób płeć, otyłość otyłość i zespół metaboliczny modyfikują PAH i związaną z nim niewydolność prawego serca. jest przedmiotem intensywnych badań. Estrogeny mogą nasilać proces angioproliferacji płucnej. angioproliferacji płucnej, ale mogą również chronić prawą komorę serca pod ciśnieniem. Otyłość może wpływać na krążenie płucne poprzez interakcje z komórkami i mediatorami lub poprzez zmiany w sygnalizacji hormonalnej. Otyłość jest głównym czynnikiem ryzyka nadciśnienia płucnego u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem płucnym i zachowaną frakcją wyrzutową LV. Biorąc pod uwagę nakładanie się PAH i chorobami autoimmunologicznymi, niedoczynność tarczycy u pacjentów z PAH jest powszechnie uważana za konsekwencję autoimmunologicznego zapalenia tarczycy. W warunkach klinicznych nadczynności tarczycy, ciężkie nadciśnienie płucne może rozwinąć się z powodu hiperdynamicznego krążenia, ale bardziej złożona sytuacja występuje, gdy nadczynność tarczycy jest związana z PAH. Niedawno wykazaliśmy w odpowiednim modelu zwierzęcym modelu ciężkiego PAH, że hormon tarczycy, poprzez działanie proliferacyjne komórek śródbłonka działanie, może być permisywne i napędzać angioproliferację. Sygnalizacja poprzez integryny αvβ3 i receptorów FGF może uczestniczyć w powstawaniu zmian naczyniowych w płucach w tym modelu. naczyniowych w tym modelu PAH. Czy hormony tarczycy u pacjentów z eutyreozą PAH odgrywają patobiologicznie ważną rolę, jest nieznane - ponieważ nie wiemy również, czy nie wiemy, czy powszechnie diagnozowana niedoczynność tarczycy u pacjentów z ciężkim PAH ma działanie kardioprotekcyjne. W tym krótkim przeglądzie podkreślono niektóre ostatnie spostrzeżenia dotyczące rolę zaburzeń metabolicznych i endokrynologicznych w PAH.
Co wiadomo na temat potencjalnego wpływu receptorów hormonów tarczycy na nadciśnienie tętnicze?
receptory hormonów tarczycy są związane z nadciśnieniem tętniczym