Nietrzymanie moczu stanowi znaczne obciążenie finansowe dla osób, ich rodziny i organizacje opieki zdrowotnej. W przypadku osób w wieku 65 lat i starszych koszty te są znaczne i wzrosły z 8,2 mld USD (1984 r.) do 16,4 mld USD (1993 r.). dolarów) do 16,4 miliarda dolarów (1993 dolarów). Oba te szacunki kosztów choroby opierały się jednak na danych i czynnikach, które z czasem uległy zmianie. Niniejsze badanie aktualizuje te szacunki kosztów. Społeczny koszt nietrzymania moczu w 1995 roku dla osób w wieku 65 lat i starszych wyniósł 26,3 mld USD, czyli 3565 USD na osobę z nietrzymaniem moczu. z nietrzymaniem moczu. Omówiono również ograniczenia, implikacje i kierunki przyszłych badań. i kierunki przyszłych badań. --- Pęcherz nadreaktywny (OAB), któremu często towarzyszy nietrzymanie moczu, jest najbardziej rozpowszechniony wśród osób starszych. wśród osób starszych, ale dotyka również wielu mężczyzn i kobiet w średnim wieku w Stanach Zjednoczonych. USA. OAB może poważnie pogorszyć jakość życia, a jego ogólne koszty ekonomiczne dla społeczeństwa są znaczne. dla społeczeństwa są znaczne. Chociaż leki antymuskarynowe skutecznie łagodzą objawy OAB skutecznie, trwałość leczenia jest ogólnie niska. Przypisuje się to częściowo przypisuje się po części występowaniu suchości w ustach i innych antycholinergicznych zdarzeń niepożądanych. Wysokie stężenia N-dezetyloksybutyniny (DEO), aktywnego metabolitu oksybutyniny, w osoczu oksybutyniny, zostało zidentyfikowane jako główna przyczyna antycholinergicznych działań niepożądanych działań niepożądanych związanych z doustną oksybutyniną. Preparaty transdermalne oksybutyniny generują znacznie niższe stężenia DEO w osoczu w porównaniu z preparatami doustnymi. preparatami doustnymi. W kontrolowanym placebo amerykańskim badaniu III fazy u pacjentów z OAB, oksybutyniny (OTG) był skuteczny i dobrze tolerowany. dobrze tolerowany. Suchość w ustach wystąpiła u 6,9% pacjentów leczonych OTG i 2,8% pacjentów przyjmujących placebo. pacjentów otrzymujących placebo. Częstość występowania innych zdarzeń antycholinergicznych była niska i podobna podobne dla OTG i placebo. OTG rzadko powodował reakcje skórne w miejscu aplikacji. OTG zapewnia znaczące korzyści pacjentom z OAB, szczególnie tym, którzy są wrażliwi na antycholinergiczne działania niepożądane. --- Wstęp: Pacjenci z chorobami neurologicznymi często mają neurogenną nadaktywność wypieracza (NDO), która może skutkować utratą dobrowolnej kontroli nad pęcherzem. wypieracza (NDO), co może skutkować utratą dobrowolnej kontroli nad pęcherzem i niekontrolowanym nietrzymaniem moczu (UI). Wpływ nietrzymania moczu z powodu NDO na życie pacjentów nie został dobrze zbadany. Wpływ nietrzymania moczu z powodu NDO na życie pacjentów nie został dobrze zbadany. Celem niniejszego przeglądu była ocena jakości życia związanej ze zdrowiem (HRQoL) i obciążenia ekonomicznego u pacjentów z z naglącym nietrzymaniem moczu spowodowanym NDO w wybranych krajach Ameryki Północnej, Unii Europejskiej, Azji i Australii. Unii Europejskiej, Azji i Australii. METODY: Systematyczne przeszukiwanie literatury i przeglądy artykułów opublikowanych w języku angielskim (od stycznia 2000 r. do lutego 2011 r.) przeprowadzono przy użyciu baz MEDLINE®, EMBASE®, i Cochrane Library. Badania oceniające wpływ nietrzymania moczu na HRQoL pacjentów z chorobą neurologiczną będącą przedmiotem zainteresowania (tj. stwardnienie rozsiane, rdzeń kręgowy, stwardnienie rozsiane). stwardnienie rozsiane, uszkodzenie rdzenia kręgowego, choroba Parkinsona, udar mózgu lub rozszczep kręgosłupa). zostały uwzględnione. Uwzględniono również badania ekonomiczne dotyczące pilnych przypadków UI. WYNIKI: Spośród 876 cytatów wygenerowanych we wstępnym wyszukiwaniu, łącznie 27 artykułów uznano za istotne: 16 artykułów przedstawiało dane HRQoL, a 11 artykułów przedstawiono informacje na temat obciążenia ekonomicznego związanego z nietrzymaniem moczu. W badaniach humanistycznych wykorzystano szereg instrumentów HRQoL do pomiaru obciążenia HRQoL, a badania ekonomiczne uwzględniały różne składniki kosztów w celu ilościowego określenia obciążenia ekonomicznego, co znaczące porównania. Pomimo tej niejednorodności, literatura sugeruje, że HRQoL u pacjentek z nietrzymaniem moczu z powodu NDO jest gorsza niż u pacjentek z NMO jest gorsza niż u pacjentów z NMO w ogóle lub u pacjentów z tą samą chorobą neurologiczną bez NMO. Ponadto, naglące nietrzymanie moczu wiąże się również ze znacznymi kosztami ekonomicznymi. WNIOSKI: Pacjenci z nietrzymaniem moczu z podstawowymi schorzeniami neurologicznymi mają mają upośledzoną HRQoL, a także znaczne obciążenie ekonomiczne związane z nietrzymaniem moczu z powodu NDO. NDO. Istnieje potrzeba pilnego leczenia nietrzymania moczu, które poprawi HRQoL tych pacjentów i zmniejszy obciążenie ekonomiczne. pacjentów i zmniejszyć obciążenie ekonomiczne związane z tym schorzeniem. --- CEL: Określiliśmy ilościowo i opisaliśmy obciążenie ekonomiczne związane z pęcherzem nadreaktywnym i wysiłkowego nietrzymania moczu w Korei. Obliczyliśmy koszty bezpośrednie poprzez identyfikując publiczne i prywatne źródła danych, które zawierają dane populacyjne na temat wykorzystania zasobów przez pacjentów z wysiłkowym nietrzymaniem moczu i pęcherzem nadreaktywnym. METODY: Do oszacowania kosztów pośrednich (utrata produktywności) zastosowano metodę kapitału ludzkiego. kapitału ludzkiego. Dane zostały zebrane z kilku instytutów, w tym z Agencji Oceny Ubezpieczeń Zdrowotnych. WYNIKI: Szacowany całkowity koszt ekonomiczny leczenia pęcherza nadreaktywnego wyniósł 117 miliardów wonów koreańskich (KRW, waluta Korei Południowej) w 2006 roku i 145 miliardów KRW w 2007 roku. KRW w 2007 roku. Szacowany całkowity koszt leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu wynosił 122 miliardy KRW w 2006 roku i 59 miliardów KRW w 2007 roku. WNIOSKI: Poprzez ilościowe określenie całkowitych kosztów ekonomicznych pęcherza nadreaktywnego i wysiłkowego nietrzymania moczu, badanie to zapewnia ważną perspektywę w Korei. Korei. Ponieważ średni wiek koreańskiej populacji gwałtownie rośnie, to badanie dostarcza ważnych informacji na temat bezpośrednich i pośrednich kosztów nadreaktywnego pęcherza i wysiłkowego nietrzymania moczu dla starzejącego się społeczeństwa. --- Pęcherz nadreaktywny (OAB) jest bardzo rozpowszechnionym schorzeniem wśród starszych pacjentów, a jego obecność wiąże się z wykorzystaniem znacznych zasobów opieki zdrowotnej i kosztów ekonomicznych. Oczekuje się, że w ciągu najbliższych 30 lat zapotrzebowanie na usługi związane z OAB dramatycznie wzrośnie. usługi związane z OAB dramatycznie wzrośnie. Leczenie OAB jest wyzwaniem i zależy od kilku czynników, w tym wieku pacjenta, funkcjonowania poznawczego i stopnia mobilności. Farmakoterapia, taka jak stosowanie tolterodyny i oksybutyniny, jest realną opcją w leczeniu OAB, a antagoniści receptorów muskarynowych są powszechnie stosowane. Skuteczność danego środka może może różnić się u starszych pacjentów w porównaniu z młodszymi. Ponadto niektóre działania niepożądane mogą być szczególnie uciążliwe w populacji geriatrycznej. A retrospektywna analiza dużej bazy danych zarządzanej opieki wykazała związany z wiekiem wzrost liczby kobiet poszukujących opieki z powodu OAB. Opieka nad pacjentami z nietrzymaniem moczu nietrzymaniem moczu w placówkach opieki długoterminowej wiązała się ze znacznymi dodatkowymi kosztami. dodatkowe koszty, które były wyższe u osób z częstszymi epizodami nietrzymania moczu. epizody nietrzymania moczu. Prośba o wypróżnienie może być skuteczna w zmniejszaniu liczby epizodów nietrzymania moczu u osób z OAB. epizodów nietrzymania moczu u osób objętych opieką zinstytucjonalizowaną; jednak ta praktyka jest pracochłonna i generalnie jest skuteczna tylko w 40% przypadków. Ponadto, pomoc w oddawaniu moczu musi być utrzymywana w sposób ciągły. Przyszłe powinny skupić się na określeniu najbardziej opłacalnych metod leczenia OAB w warunkach opieki długoterminowej. OAB w warunkach opieki długoterminowej.
Co wiadomo na temat ekonomicznych kosztów nietrzymania moczu?
Szacowany całkowity koszt ekonomiczny leczenia pęcherza nadreaktywnego wyniósł 117 miliardów wonów koreańskich (KRW, waluta Korei Południowej) w 2006 roku i 145 miliardów KRW w 2007 roku. Szacowany całkowity koszt leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu wyniósł 122 miliardy KRW w 2006 roku i 59 miliardów KRW w 2007 roku.
Szacowany całkowity koszt ekonomiczny OAB wyniósł 12,02 miliarda dolarów w 2000 roku, z czego 9,17 i 2,85 miliarda dolarów poniesiono odpowiednio w społeczności i instytucjach. Koszty OAB wśród kobiet i mężczyzn wyniosły odpowiednio 7,37 i 1,79 miliarda dolarów. Szacowany całkowity koszt był wrażliwy na szacowaną częstość występowania OAB; dlatego obliczyliśmy średni koszt na osobę mieszkającą w społeczności z OAB, który wynosił 267 dolarów rocznie.
Szacuje się, że 1835628 mieszkających w społeczności kobiet w wieku powyżej 18 lat cierpiało na nietrzymanie moczu w 1998 roku. Całkowity roczny koszt nietrzymania moczu szacuje się na 710,44 mln USD, czyli 387 USD na nietrzymającą moczu kobietę, w tym 338,47 mln USD kosztów leczenia i 371,97 mln USD kosztów osobistych. Szacuje się, że 60% kobiet z nietrzymaniem moczu w 1998 roku było w wieku 40 lat lub starszych. Zakładając, że częstość występowania nietrzymania moczu pozostanie na stałym poziomie i uwzględniając inflację, przewidujemy, że całkowity roczny koszt za 20 lat wyniesie 1267,85 mln USD, z czego 93% (1,18 mld USD) będą stanowić koszty związane z kobietami w wieku powyżej 40 lat.
W przypadku osób w wieku 65 lat i starszych koszty te są znaczne i wzrosną z 8,2 mld USD (1984 USD) do 16,4 mld USD (1993 USD). Społeczny koszt nietrzymania moczu u osób w wieku 65 lat i starszych w 1995 roku wyniósł 26,3 miliarda dolarów, czyli 3565 dolarów na osobę z nietrzymaniem moczu.