CEL: Pomimo poprawy postępowania okołooperacyjnego, migotanie przedsionków (AF) po pomostowaniu aortalno-wieńcowym (CABG) pozostaje istotnym problemem klinicznym. problemem klinicznym, którego mechanizmy patogenetyczne pozostają nie do końca wyjaśnione. Zmniejszona częstość występowania pooperacyjnego migotania przedsionków u pacjentów po CABG otrzymujących dożylnie trójjodotyroninę (T3). Niniejsze badanie zostało zaprojektowane w celu określenia roli metabolizmu tarczycy tarczycy w genezie pooperacyjnego migotania przedsionków. METODY I WYNIKI: Oznaczono stężenie wolnej T3 (fT3), wolnej tyroksyny (fT4) i hormonu stymulującego tarczycę hormon stymulujący tarczycę oznaczono przy przyjęciu u 107 kolejnych pacjentów poddanych izolowanej operacji CABG. Pacjenci z chorobami tarczycy lub przyjmujący leki lub przyjmujących leki, o których wiadomo, że zaburzają czynność tarczycy. Rytm przedoperacyjny inny niż rytm zatokowy został uznany za kryterium wykluczenia. U trzydziestu trzech pacjentów (30,8%) miało pooperacyjne migotanie przedsionków. Starszy wiek (P=0,03), brak leczenia beta-blokerami (P=0,08), przewlekła obturacyjna choroba płuc (P=0,08), niższa frakcja wyrzutowa frakcja wyrzutowa lewej komory (P=0,09) i niższe stężenie fT3 (P=0,001), były jednoczynnikowymi czynnikami predykcyjnymi pooperacyjnego migotania przedsionków. W analizie wieloczynnikowej niskie stężenie fT3 i brak terapii beta-blokującej były niezależnie związane z rozwojem pooperacyjnego AF. z rozwojem pooperacyjnego migotania przedsionków (iloraz szans, OR, 4,425; 95% przedział ufności przedział ufności, CI, 1,745-11,235; P=0,001 i OR 3,107; 95% CI 1,087-8,875; P=0,03, odpowiednio). Pooperacyjne migotanie przedsionków znacząco wydłużyło pooperacyjny pobyt w szpitalu (P=0,002). pobyt w szpitalu (P=0,002). WNIOSKI: Niskie podstawowe stężenie fT3 może wiarygodnie przewidywać wystąpienie pooperacyjnego AF u pacjentów po CABG. --- Układ sercowo-naczyniowy jest ważnym celem dla hormonów tarczycy. W Niniejsze badanie ocenia zmiany wpływające na metabolizm hormonów tarczycy podczas i 6 dni po pomostowaniu tętnic wieńcowych oraz ich związek z z wynikami pooperacyjnymi pacjentów. Do badania włączono trzydziestu trzech pacjentów. do badania; ich profile hormonów tarczycy określono w 13 punktach próbkowania podczas operacji i przez 6 dni po niej. Stężenia całkowitej trójjodotyroniny (T3) i wolnej T3 (FT3) w surowicy stężenia wolnej T3 (FT3) zmniejszyły się znacząco po operacji (P<0,001) i pozostały znacząco niskie do końca badania. Wolna tyroksyna (FT4) i T4 zmniejszyły się znacząco natychmiast po operacji (P<0,05 dla FT4, P<0,001 dla T4), ale powróciły do wartości wyjściowych (odpowiednio 24 godziny i 96 godzin po operacji). odpowiednio). Odwrotna T3 w surowicy znacznie wzrosła 36 godzin po operacji (P<0,001) i pozostała znacznie wyższa niż wartość wyjściowa przez cały czas trwania badania. badania. Istotnym odkryciem było to, że dni pooperacyjnej hospitalizacji hospitalizacji (10+/-3 dni, średnie+/-S.D.) było odwrotnie skorelowane z nachyleniem nachyleniem odzysku stężenia T3 (P<0,001) lub z obszarem pod krzywymi osocza T3 (P=0,024, zakres czasu 72-144 h) i stosunkiem FT3/FT4 (P=0,037, zakres czasu 72-144 h) w okresie pooperacyjnym. Nasze dane sugerują przedłużone zmniejszenie konwersji T4 do T3 u pacjentów poddawanych kardiochirurgii i wskazują, że okres rekonwalescencji jest najbardziej krytyczny w okres rekonwalescencji jest najbardziej krytyczny w ocenie potencjalnie skutecznego podejścia do terapii substytucyjnej T3. --- CEL: Celem niniejszego badania była ocena stężenia trijodotyroniny w surowicy jako czynnika wyzwalającego pooperacyjne migotanie przedsionków (AF) u pacjentów w podeszłym wieku pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym i zbadanie możliwego związku stężenia trijodotyroniny w surowicy z przedoperacyjną i pooperacyjną hemodynamiką. PROJEKT: Badanie prospektywne. MIEJSCE: Szpital uniwersytecki. UCZESTNICY: Czterdziestu sześciu kolejnych pacjentów w wieku 65 lat lub starszych poddanych operacji kardiochirurgicznej w latach 1999-2000 w Szpitalu Uniwersyteckim w Tampere, Tampere, Finlandia. INTERWENCJE: Stężenie wolnej T3 w surowicy zostało użyte jako miara poziomu trijodotyroniny w surowicy. stężenia trijodotyroniny w surowicy. Próbki pobierano przed operacją, w czwartej dobie pooperacyjnej i w czwartej dobie pooperacyjnej. dniu pooperacyjnym i po 3 miesiącach obserwacji. Stan hemodynamiczny pacjentów pacjentów oceniano przedoperacyjnie za pomocą kardiografii impedancyjnej całego ciała, podczas pobytu na oddziale intensywnej terapii, codziennie do czwartej doby pooperacyjnej, oraz w 3-miesięcznej obserwacji. POMIARY I GŁÓWNE WYNIKI: Migotanie przedsionków wystąpiło u 43% pacjentów. Pacjenci w grupie AF mieli istotnie więcej przeszczepów (3,9 v 3,1, p = 0,02), a różnica wieku między nimi była niewielka. była niewielka różnica w wieku między grupami z AF i bez AF (73 lata v 69 lat, p = 0,06). Stężenie wolnej T3 w czwartej dobie pooperacyjnej było istotnie niższe w grupie z AF (3,5 nmol/l v 4,6 nmol/l, p = 0,04). W niezależnymi predyktorami AF były wiek, liczba przeszczepów i stężenie wolnej przeszczepów i stężenie wolnej T3 w surowicy w czwartej dobie pooperacyjnej. W W grupie z niskim stężeniem T3 wskaźnik sercowy był niższy (1,4 v 1,8, p = 0,05), a wskaźnik systemowego oporu naczyniowego był wyższy (4,064 v 2,969, p = 0,04), ale tylko bezpośrednio po operacji. Chociaż migotanie przedsionków pojawiało się głównie w drugim do czwartego dnia po operacji, nie było już żadnych różnic w stanie hemodynamicznym. różnic w stanie hemodynamicznym w tym czasie. WNIOSKI: W grupie pacjentów w podeszłym wieku poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym istniał silny związek między pooperacyjnym spadkiem stężenia trijodotyroniny w surowicy a migotaniem przedsionków. Spadek stężenia trijodotyroniny w surowicy był związany ze zmianami parametrów hemodynamicznych tylko w bezpośrednim okresie pooperacyjnym. tylko w bezpośrednim okresie pooperacyjnym. --- Wstęp: Naszym celem było ustalenie, czy zmiany w czynności tarczycy po operacji na otwartym sercu u noworodków zależą od przebiegu pooperacyjnego. METODY: Dwadzieścia noworodków poddanych operacji na otwartym sercu z powodu wrodzonej wady serca wrodzonej choroby serca było prospektywnie badanych na oddziale intensywnej terapii kardiologicznej uniwersyteckiego szpitala dziecięcego. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy według poziomu wsparcia inotropowego (wysoki lub łagodny). WYNIKI: Grupy były podobne pod względem wieku, czasu bypassu i objętości ultrafiltracji. W obu grupach nastąpiło znaczące obniżenie poziomu hormonu tyreotropowego. hormonu tyreotropowego i FT4 w 24 godziny po operacji. Jednak w grupie wysokim wsparciu inotropowym, FT4 był niższy przez dłuższy czas. Ta grupa miała również miała również znacznie wyższy wynik w pediatrycznym ryzyku śmiertelności (PRISM; P < 0,042) i dłuższy czas trwania wentylacji (P < 0,014). WNIOSKI: Noworodki po operacji na otwartym sercu przechodzą zmiany w czynności tarczycy tarczycy charakterystyczne dla eutyreozy. Stopień hipotyroksynemii może być związany z ciężkością choroby i przebiegiem pooperacyjnym. i przebiegiem pooperacyjnym. --- CEL: Pomostowanie krążeniowo-oddechowe (CPB) jest związane z hormonami tarczycy tarczycy zgodnymi z eutyreozowym zespołem chorobowym. Podobne zmiany zaobserwowano zaobserwowano po ogólnych operacjach chirurgicznych. Zmiany hormonów tarczycy i ich i ich związek z globalnym zużyciem tlenu badano u pacjentów niskiego ryzyka poddawanych pomostowaniu tętnic wieńcowych (CABG) z i bez CPB. METODY: Pięćdziesięciu dwóch pacjentów poddanych pierwotnemu CABG przez tego samego chirurga zostało randomizowanych do grupy z pomostowaniem aortalno-wieńcowym (ONCAB, n=26) lub bez pomostowania aortalno-wieńcowego (OPCAB, n=26). Hormon stymulujący tarczycę (TSH), wolna tyroksyna (fT4) i wolna poziomy trijodotyroniny (fT3) mierzono w kolejnych punktach czasowych przy użyciu testów chemiluminescencji. Globalne zużycie tlenu mierzono w kolejnych punktach czasowych przy użyciu cewnika Swana-Ganza o ciągłym rzucie serca. WYNIKI: W obu grupach TSH i fT4 pozostawały w normalnym zakresie przez cały czas trwania badania. badania. Zaobserwowano podobny i postępujący spadek poziomów fT3, bez istotnej różnicy między grupami w czasie (p=0,42). Średnie poziomy fT3 w 24h były poniżej normalnego zakresu i znacznie niższe niż wartości wyjściowe (ONCAB, 3,3+/-0,69 pmol/L vs 5,1+/-0,41 pmol/L, p<0,001; OPCAB, 3,3+/-0,51 pmol/L vs 5.0+/-0.46 pmol/L, p<0.001). Stwierdzono istotną odwrotną zależność między poziomami fT3 a globalnym zużyciem tlenu. WNIOSKI: Chirurgia pozaustrojowa jest związana ze zmianami hormonów tarczycy podobnymi do do konwencjonalnej rewaskularyzacji chirurgicznej. Dane sugerują, że dalsze badania nad podawaniem T3 podczas OPCAB mogą być uzasadnione. --- TŁO: Niektóre badania sugerują, że subkliniczna niedoczynność tarczycy (SCH) ma niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy. niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, ale niewiele wiadomo na temat wpływ na pacjentów poddawanych operacjom sercowo-naczyniowym. Zbadaliśmy wpływ przedoperacyjnej SCH na wyniki pooperacyjne u pacjentów poddawanych pomostowaniu tętnic wieńcowych (CABG). METODY: Wśród pacjentów, którzy przeszli CABG między lipcem 2005 r. a czerwcem 2007 r. w Seoul National University Bundang Hospital, 224 z prawidłową czynnością tarczycy i 36 z SCH. Ryzyko przedoperacyjne i wyniki pooperacyjne zostały oceniano prospektywnie bez zastępowania hormonów tarczycy. WYNIKI: Nie stwierdzono istotnych różnic w głównych wynikach (główne niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych) i drugorzędnych wyników, takich jak problemy z raną, zapalenie śródpiersia, zakażenie nóg, powikłania oddechowe, majaczenie lub reoperacja podczas tej samej hospitalizacji. Pacjenci z SCH mieli jednak częstsze występowanie pooperacyjnego migotania przedsionków niż u osób z prawidłową czynnością tarczycy. tarczycy po uwzględnieniu wieku, płci, wskaźnika masy ciała i innych niezależnych zmiennych, takich jak operacja w trybie nagłym, zastosowanie krążenia pozaustrojowego krążeniowo-oddechowego, połączona operacja zastawkowa, przedoperacyjny poziom kreatyniny, dysfunkcja skurczowa lewej dysfunkcja skurczowa lewej komory i niestosowanie beta-blokerów (45,5% vs 29%; iloraz szans, 2,552; 95% przedział ufności, 1,117 do 5,830; p = 0,026). WNIOSKI: SCH wydaje się wpływać na wyniki pooperacyjne pacjentów poprzez zwiększając rozwój pooperacyjnego migotania przedsionków. Jednakże, jest to nadal nie udowodniono, czy przedoperacyjna terapia zastępcza tyroksyną u pacjentów z SCH może zapobiegać pooperacyjnemu migotaniu przedsionków po CABG. --- TŁO: Hormony tarczycy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. całego organizmu. Diagnostyka zaburzeń tarczycy u pacjentów po przeszczepie serca we wczesnym okresie pooperacyjnym i wdrożenie prawidłowego leczenia może zapobiec zagrażającym życiu powikłaniom. MATERIAŁ/METODY: Celem badania było określenie, czy powikłany przebieg pooperacyjny (tj. powikłany przebieg pooperacyjny (tj. niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy lub zespół niskiego fT3) u pacjentów w pierwszym miesiącu po przeszczepie serca był związany z zaburzoną zaburzeniami gospodarki hormonalnej tarczycy. Analiza objęła materiał pochodzący od 98 pacjentów leczonych przeszczepem serca między 9 lutego 2004 r. a 4 stycznia 2010 r. 4, 2010. Nadczynność tarczycy zdiagnozowano u 21 pacjentów (19M/2F, 52±7 lat lat), niedoczynność tarczycy u 13 pacjentów (10M/3F, 46±12 lat), a zespół niskiego fT3 zdiagnozowano u 18 pacjentów (14M/4F, 43±12 lat). WYNIKI: Pacjenci z zespołem fT3 mieli najwyższą śmiertelność (16,7%, NS), najwyższą częstość występowania ostrego odrzucenia (38,9%, NS), najwyższą liczbę reoperacji (27,8%, NS) i najwyższą częstość występowania infekcji bakteryjnych (16,7%, NS) i grzybiczych (11,1%, NS). zakażeń bakteryjnych (16,7%, NS) i grzybiczych (11,1%, NS). Infekcje cytomegalowirusowe występowały najczęściej u pacjentów pacjentów z nadczynnością tarczycy (23,8%, NS). Pacjenci z niedoczynnością tarczycy (84,6%, NS) byli hospitalizowani najdłużej (>30 dni), mieli największą tendencję do wysięku opłucnowego (23,1%, NS). wysięku opłucnowego (23,1%, NS) i wysięku osierdziowego z tamponadą (15,5%, NS), bradykardia z rozrusznikiem serca (15,4%, NS) i niewydolność nerek wymagająca hemodiafiltracji (15,4%, NS). hemodiafiltracji (15,4%, NS) (Tabela 1). WNIOSKI: 1. Panel testów tarczycowych powinien być wykonywany u wszystkich pacjentów we wczesnym okresie po przeszczepie serca. we wczesnym okresie po przeszczepie serca. 2. Rozpoznanie zaburzeń czynności tarczycy tarczycy powinno być niezwłocznie poprzedzone prawidłowym leczeniem mającym na celu przywrócenie stanu w celu ułatwienia powrotu do zdrowia i rehabilitacji, a także skrócenia czasu hospitalizacji. a także skrócenie czasu hospitalizacji, a tym samym obniżenie kosztów leczenia.<br />
Jaka jest rola prognostyczna zmienionego profilu tarczycy po kardiochirurgii?
Zmieniony profil tarczycy po operacji kardiochirurgicznej wiąże się z wysoką częstością występowania migotania przedsionków i opóźnieniem powrotu do zdrowia (przedłużona hospitalizacja) u dorosłych oraz wyższym wynikiem w pediatrycznym ryzyku śmiertelności (PRISM; P < 0,042) i dłuższym czasem wentylacji u dzieci. Co ważne, u pacjentów po przeszczepach zmieniony metabolizm tarczycy, zespół niskiego poziomu T3, charakteryzuje się najwyższą śmiertelnością, najwyższą częstością ostrego odrzucenia lub reoperacji i infekcji.