Wstęp: Subkliniczna niedoczynność tarczycy jest definiowana jako podwyższony poziom hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy krwi. poziom hormonu tyreotropowego (TSH) z prawidłowymi wartościami wolnych hormonów tarczycy wartości. Częstość występowania subklinicznej niedoczynności tarczycy wynosi od 4% do 8% w populacji ogólnej i do 15% do 18% w populacji ogólnej. populacji i do 15% do 18% u kobiet w wieku powyżej 60 lat. Istnieją kontrowersje dotyczące zachorowalności, klinicznego znaczenia subklinicznej niedoczynności tarczycy. klinicznego subklinicznej niedoczynności tarczycy i czy pacjenci ci powinni być leczeni. CELE: Ocena wpływu substytucji hormonów tarczycy na subkliniczną niedoczynność tarczycy. subklinicznej niedoczynności tarczycy. STRATEGIA WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy The Cochrane Library, MEDLINE, EMBASE i LILACS. Przeszukano również bazy danych trwających badań, listy referencyjne i streszczenia kongresów. kongresów. KRYTERIA SELEKCJI: Wszystkie badania musiały być randomizowanymi badaniami kontrolowanymi porównującymi zastępowanie hormonów tarczycy z placebo lub brakiem leczenia u dorosłych z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Minimalny czas trwania obserwacji wynosił jeden miesiąc. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Dwóch autorów niezależnie oceniło jakość badania i wyodrębniło dane. Skontaktowaliśmy się z autorami badań w celu dodatkowych informacji. GŁÓWNE WYNIKI: Włączono dwanaście badań trwających od sześciu do 14 miesięcy z udziałem 350 osób. osób. Jedenaście badań dotyczyło zastąpienia lewotyroksyny placebo, jedno badanie porównywało zastępowanie lewotyroksyny z brakiem leczenia. Nie nie zidentyfikowaliśmy żadnego badania oceniającego śmiertelność lub zachorowalność (sercowo-naczyniową). W siedmiu badaniach oceniano objawy, nastrój i jakość życia bez statystycznie istotnej poprawy. statystycznie istotnej poprawy. Jedno badanie wykazało statystycznie istotną statystycznie istotną poprawę funkcji poznawczych. W sześciu badaniach oceniano stężenie lipidów w surowicy tendencję do obniżenia niektórych parametrów po zastąpieniu lewotyroksyny. Niektóre parametry echokardiograficzne poprawiły się po terapii zastępczej lewotyroksyną, np. jak relaksacja mięśnia sercowego, na co wskazuje znaczące wydłużenie czasu relaksacji izowolumetrycznej, jak również dysfunkcja rozkurczowa. Tylko w czterech badania zgłaszały zdarzenia niepożądane bez statystycznie istotnych różnic między grupami. między grupami. WNIOSKI AUTORÓW: W aktualnych RCT, terapia zastępcza lewotyroksyną w subklinicznej niedoczynności tarczycy subklinicznej niedoczynności tarczycy nie skutkowała poprawą przeżywalności ani zmniejszeniem chorobowości sercowo-naczyniowej. Dane dotyczące jakości życia związanej ze zdrowiem i objawów nie wykazały znaczących różnic między grupami interwencyjnymi. Niektóre dowody wskazują, że zastąpienie lewotyroksyną poprawia niektóre parametry lipidowych i funkcji lewej komory serca. --- TŁO: Niektóre badania sugerują, że subkliniczna niedoczynność tarczycy (SCH) ma niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy. niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, ale niewiele wiadomo na temat wpływ na pacjentów poddawanych operacjom sercowo-naczyniowym. Zbadaliśmy wpływ przedoperacyjnej SCH na wyniki pooperacyjne u pacjentów poddawanych pomostowaniu tętnic wieńcowych (CABG). METODY: Wśród pacjentów, którzy przeszli CABG między lipcem 2005 r. a czerwcem 2007 r. w Seoul National University Bundang Hospital, 224 z prawidłową czynnością tarczycy i 36 z SCH. Ryzyko przedoperacyjne i wyniki pooperacyjne zostały oceniano prospektywnie bez zastępowania hormonów tarczycy. WYNIKI: Nie stwierdzono istotnych różnic w głównych wynikach (główne niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych) i drugorzędnych wyników, takich jak problemy z raną, zapalenie śródpiersia, zakażenie nóg, powikłania oddechowe, majaczenie lub reoperacja podczas tej samej hospitalizacji. Pacjenci z SCH mieli jednak częstsze występowanie pooperacyjnego migotania przedsionków niż u osób z prawidłową czynnością tarczycy. tarczycy po uwzględnieniu wieku, płci, wskaźnika masy ciała i innych niezależnych zmiennych, takich jak operacja w trybie nagłym, zastosowanie krążenia pozaustrojowego krążeniowo-oddechowego, połączona operacja zastawkowa, przedoperacyjny poziom kreatyniny, dysfunkcja skurczowa lewej dysfunkcja skurczowa lewej komory i niestosowanie beta-blokerów (45,5% vs 29%; iloraz szans, 2,552; 95% przedział ufności, 1,117 do 5,830; p = 0,026). WNIOSKI: SCH wydaje się wpływać na wyniki pooperacyjne pacjentów poprzez zwiększając rozwój pooperacyjnego migotania przedsionków. Jednakże, jest to nadal nie udowodniono, czy przedoperacyjna terapia zastępcza tyroksyną u pacjentów z SCH może zapobiegać pooperacyjnemu migotaniu przedsionków po CABG. --- Subkliniczna niedoczynność tarczycy (SH), definiowana przez podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy przy prawidłowych poziomach wolnych hormonów tarczycy. hormonu tyreotropowego (TSH) przy prawidłowych poziomach wolnych hormonów tarczycy, jest powszechna u dorosłych, zwłaszcza u kobiet w wieku powyżej 60 lat. Wśród osób z tym schorzeniem do dwóch trzecich ma poziom TSH w surowicy pomiędzy 5-10 mU/L i autoprzeciwciała tarczycowe. i autoprzeciwciała tarczycowe; prawie połowa z nich może przejść do jawnej niewydolności tarczycy. roczne ryzyko wzrasta wraz z poziomem TSH w surowicy. Istnieją dowody na to, że podwyższone poziomy TSH u pacjentów z SH nie odzwierciedlają kompensacji przysadki w celu przysadki w celu utrzymania eutyreozy, ale łagodną niedoczynność tarczycy sensu stricto. Gdy trwająca dłużej niż 6-12 miesięcy, SH może być związana z aterogennym profilem lipidowym, nadkrzepliwością nadkrzepliwością, subtelną wadą serca z dysfunkcją głównie rozkurczową, upośledzeniem funkcji rozkurczową, upośledzoną funkcją naczyniową i zmniejszoną submaksymalną wydolnością wysiłkową. wydolność wysiłkową. Odchylenie od normy zwykle zwiększa się wraz z poziomem TSH w surowicy (zjawisko "efektu dawki"). Przywrócenie eutyreozy za pomocą leczenia lewotyroksyną (LT4) (LT4) może skorygować profil lipidowy i nieprawidłowości serca, szczególnie u pacjentów z początkowo wyższym odchyleniem od normy i wyższymi poziomami TSH w surowicy. w surowicy. Co ważne, silny związek między SH a miażdżycową miażdżycową, niezależny od tradycyjnych czynników ryzyka, został niedawno w dużym badaniu przekrojowym (Rotterdam Study). Nie wiadomo jednak, czy SH wiąże się z wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i czy terapia terapia LT4 przynosi długoterminowe korzyści, które wyraźnie przewyższają ryzyko nadgorliwego leczenia u tych osób, pozostają tematami kontrowersji. Dlatego też do czasu przeprowadzenia randomizowanych, kontrolowanych, prospektywnych i odpowiednio badania dostarczą jednoznacznych odpowiedzi na te krytyczne pytania, wskazane jest zalecane jest przepisywanie terapii LT4 indywidualnie dla każdego przypadku, biorąc pod uwagę ryzyko postępującej niewydolności tarczycy i ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. --- Subkliniczna niedoczynność tarczycy jest definiowana jako podwyższony poziom hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy przy prawidłowych wartościach wolnego hormonu tarczycy. (TSH) w obliczu prawidłowych wartości wolnego hormonu tarczycy. Ogólna częstość występowania Ogólna częstość występowania subklinicznej niedoczynności tarczycy wynosi 4-10% w populacji ogólnej i do 20% u kobiet w wieku populacji i do 20% u kobiet w wieku >60 lat. Potencjalne korzyści i ryzyko terapii subklinicznej niedoczynności tarczycy są przedmiotem dyskusji od 2 dekad, i nadal brakuje konsensusu w tej kwestii. Oprócz unikania progresji do jawnej do jawnej niedoczynności tarczycy, decyzja o leczeniu pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy opiera się głównie na ryzyku zmian metabolicznych i sercowo-naczyniowych. Subkliniczna niedoczynność tarczycy powoduje zmiany w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego podobne do, ale mniej wyraźne niż te występujące u pacjentów z jawną niedoczynnością tarczycy. Dysfunkcja rozkurczowa zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku jest najbardziej spójną u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, a także u osób z nieznacznie podwyższonym poziomem TSH. z nieznacznie podwyższonym poziomem TSH (>6 mIU/L). Co więcej, łagodna niewydolność tarczycy tarczycy może zwiększać rozkurczowe ciśnienie krwi w wyniku zwiększonego ogólnoustrojowego oporu naczyniowego. oporu naczyniowego. Przywrócenie eutyreozy poprzez zastąpienie lewotyroksyny jest w stanie na ogół jest w stanie poprawić wszystkie te nieprawidłowości. Wczesne badania kliniczne i autopsyjne i autopsji sugerowały związek między subkliniczną niedoczynnością tarczycy a niedoczynnością tarczycy a chorobą wieńcową serca, co zostało następnie potwierdzone przez niektóre, ale nie wszystkie niektórych, ale nie wszystkich, dużych badaniach przekrojowych i prospektywnych. Zmienione parametry krzepnięcia parametry krzepnięcia, podwyższony poziom lipoproteiny (a) i przewlekły stan zapalny niskiego stopnia hipercholesterolemii u nieleczonych pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. z subkliniczną niedoczynnością tarczycy w celu zwiększenia ryzyka niedokrwiennego układu sercowo-naczyniowego. Chociaż nadal brakuje konsensusu, najsilniejsze dowody na korzystny wpływ lewotyroksy korzystny wpływ substytucji lewotyroksyny na markery ryzyka sercowo-naczyniowego jest wykazanie, że przywrócenie eutyreozy może obniżyć zarówno całkowite i lipoprotein o niskiej gęstości u większości pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Jednak rzeczywista skuteczność substytucji hormonów tarczycy w zmniejszaniu ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych pozostaje do wyjaśnienia. wyjaśniona. Podsumowując, mnogość i możliwa odwracalność związanych z subkliniczną niedoczynnością tarczycy sugerują, że decyzja o leczeniu pacjenta powinna zależeć od że decyzja o leczeniu pacjenta powinna zależeć od obecności czynników ryzyka, a nie od wartości progowej TSH. Z drugiej strony, terapię zastępczą lewotyroksyną można zawsze przerwać. zawsze można przerwać, jeśli nie ma widocznych korzyści. Zastępcza terapia lewotyroksyną jest zazwyczaj bezpieczna pod warunkiem, że unika się nadmiernego podawania poprzez monitorowanie poziomu TSH w surowicy. Jednakże że przywrócenie eutyreozy może być szkodliwe u najstarszych pacjentów z niedoczynnością tarczycy. starszych pacjentów z niedoczynnością tarczycy została ostatnio podniesiona i powinna być być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o leczeniu pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, którzy z subkliniczną niedoczynnością tarczycy w wieku >85 lat.
U jakich osób leczenie farmakologiczne subklinicznej niedoczynności tarczycy jest skuteczne w ograniczaniu zdarzeń sercowo-naczyniowych?
Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy wiąże się z mniejszą liczbą zdarzeń sercowo-naczyniowych u młodszych osób, ale kwestia ta nie została jeszcze rozstrzygnięta u osób starszych.