WPROWADZENIE: Sugeruje się, że szczepionka H1N1 może być czynnikiem wywołującym narkolepsję-katapleksję. narkolepsji-katapleksji, rzadkiej choroby, której pochodzenie jest autoimmunologiczne. podejrzewa się pochodzenie autoimmunologiczne. OBSERWACJE: Opisujemy dwóch pacjentów (9-letniego chłopca i 18-letniego mężczyznę) z ciężką narkolepsją-katapleksją, u których choroba pojawiła się w ciągu 3-4 tygodni po szczepieniu H1N1. po szczepieniu H1N1. W obu przypadkach objawy rozwinęły się niezwykle gwałtownie i z ciężką sennością w ciągu dnia i wieloma codziennymi atakami katapleksji. ataki katapleksji. Niedawno zgłoszono inne podobne przypadki związane ze szczepionką szczepionką H1N1. WNIOSEK: Chociaż nie można ustalić formalnego związku, nietypowe cechy charakterystyka zgłoszonych przypadków i uderzający związek czasowy sugeruje, że narkolepsja może być wynikiem reakcji autoimmunologicznej wywołanej przez szczepionkę H1N1 u podatnych osób. --- Narkolepsja charakteryzuje się nadmierną sennością w ciągu dnia, z lub bez katapleksją. Powiązane cechy obejmują paraliż senny, halucynacje hipnagogiczne lub halucynacje hipnagogiczne lub hipnopompiczne oraz zaburzenia snu nocnego. Narkolepsja jest silnie związana z allelem HLA DQB1*0602, a jej objawy wynikają z zniszczenia neuronów wydzielających hipokretynę w podwzgórzu. Niedawno zidentyfikowane autoprzeciwciała przeciwko homologowi Tribbles 2 u niektórych pacjentów, jak również przypadki związane ze szczepieniem H1N1, wspierają mechanizm autoimmunologiczny. Istnieje Istnieje wiele wyzwań w diagnozowaniu i leczeniu narkolepsji u dzieci. Ostrożność należy również zachować ostrożność w interpretacji wyników badań polisomnograficznych i wielokrotnego opóźnienia snu u dzieci. snu u dzieci. Testy HLA są niespecyficzne i nie istnieje żaden komercyjny test do pomiaru poziomu hipokretyny w płynie mózgowo-rdzeniowym. Neuroobrazowanie nie Neuroobrazowanie nie okazało się jeszcze przydatne w pierwotnej narkolepsji. Leczenie senności i katapleksji u dzieci wymaga ekstrapolacji z badań dorosłych. Miejmy nadzieję, że dalsze wgląd w patofizjologię narkolepsji pozwoli na opracowanie nowych środków terapeutycznych. w celu złagodzenia objawów i modyfikacji przebiegu choroby. --- Zwiększoną częstość występowania narkolepsji u dzieci wykryto w krajach skandynawskich, w których w krajach skandynawskich, w których zastosowano szczepionkę przeciw grypie pandemicznej H1N1 z adiuwantem ASO3. A Kampania szczepień przeciwko pandemii grypy H1N1 została wdrożona we Francji przy użyciu szczepionki Francji przy użyciu zarówno szczepionek z adiuwantem ASO3, jak i szczepionek bez adiuwantu. W ramach badania badania uwzględniającego narkolepsję wszystkich typów, zbadaliśmy związek między H1N1 a narkolepsją z katapleksją u dzieci i dorosłych w porównaniu do z dopasowanymi grupami kontrolnymi; i porównaliśmy fenotyp narkolepsji z katapleksją w zależności od ekspozycji na szczepionkę H1N1. Pacjenci z narkolepsją z katapleksją pochodzili z 14 specjalistycznych ośrodków we Francji. Data diagnozy stanowiła datę indeksu. Walidacja przypadków została przeprowadzona przez niezależnych ekspertów przy użyciu kryteriów współpracy Brighton. Do czterech kontrole zostały indywidualnie dopasowane do przypadków zgodnie z wiekiem, płcią i lokalizacją geograficzną. geograficznej. Przeprowadzono ustrukturyzowany wywiad telefoniczny w celu zebrania informacje na temat historii medycznej, przebytych infekcji i szczepień. Osiemdziesiąt pięć przypadków z narkolepsją-katapleksją; 23 zostały dodatkowo wykluczone ze względu na kryteria kwalifikowalności. Spośród 62 kwalifikujących się przypadków, 59 (64% mężczyzn, 57,6% dzieci) można było dopasować do 135 osób z grupy kontrolnej. Szczepienie H1N1 było związane z narkolepsją-katapleksją z ilorazem szans wynoszącym 6,5 (2,1-19,9) u w wieku <18 lat i 4,7 (1,6-13,9) u osób w wieku 18 lat i starszych. Analizy wrażliwości uwzględniające datę skierowania na diagnostykę lub datę wystąpienia objawów jako datę indeksu dały podobne wyniki, podobnie jak analizy koncentrując się tylko na ekspozycji na szczepionkę z adiuwantem ASO3. Niewielkie różnice stwierdzono stwierdzono porównując przypadki z narkolepsją-katapleksją narażone na szczepionkę H1N1 (n=32; głównie szczepionka z adiuwantem AS03, n=28) z przypadkami bez ekspozycji (n=30), w tym krótsze opóźnienie diagnozy i większą liczbę okresów szybkich ruchów gałek ocznych okresów szybkich ruchów gałek ocznych. Nie stwierdzono różnicy w odniesieniu do historii infekcji. W tej subanalizie szczepienie H1N1 było silnie związane ze zwiększonym ryzykiem narkolepsji-katapleksji zarówno u dzieci, jak i dorosłych we Francji. Nawet jeśli, jak w każdym badaniu obserwacyjnym, istnieje możliwość, że nie można całkowicie wykluczyć pewnych uprzedzeń, powiązania okazały się odporne na analizy wrażliwości i skojarzenia okazały się odporne na analizy wrażliwości, a konkretna analiza koncentrująca się na szczepionce z adiuwantem ASO3 wykazała podobny wzrost. --- CEL PRZEGLĄDU: W wielu krajach europejskich odnotowano dramatyczny wzrost dramatyczny wzrost częstości występowania narkolepsji z katapleksją u dzieci immunizowanych szczepionką przeciwko świńskiej grypie z adiuwantem w postaci podzielonego wirionu. Tutaj dokonujemy przeglądu mocne i słabe strony tych badań epidemiologicznych oraz możliwe mechanizmy neuroimmunologiczne. mechanizmów neuroimmunologicznych. OSTATNIE USTALENIA: Początkowe obawy dotyczące 13-krotnie zwiększonego względnego ryzyka narkolepsji zostały podniesione przez skandynawskie agencje ochrony zdrowia w 2010 roku. Późniejsze badania retrospektywne potwierdziły te ustalenia w Kanadzie, Francji, Irlandii, Anglii i Danii, Irlandii, Anglii i Danii. Przypadki dotyczą głównie małych dzieci, które z ciężkim i szybkim początkiem katapleksji oraz narkolepsji, często w ciągu kilku tygodni od szczepienia. często w ciągu kilku tygodni od szczepienia. Proponowany mechanizm narkolepsji poszczepiennej narkolepsji poszczepiennej jest taki, w którym czynnik środowiskowy powoduje lub nasila odpowiedź autoimmunologiczną, w której pośredniczą przeciwciała, u pacjentów z istniejącą wcześniej podatnością genetyczną. genetyczną. Jednakże, nie było jeszcze żadnych doniesień o specyficznej autoimmunizacji, zarówno za pośrednictwem przeciwciał, jak i komórek T. STRESZCZENIE: Istnieje silny związek między narkolepsją a szczepieniem H1N1. Jednak niezależnie od tego, czy odzwierciedla to rzeczywisty wzrost liczby osób dotkniętych chorobą, czy przyspieszenie wystąpienia choroby u osób, które w przeciwnym razie rozwinęłyby się narkolepsja rozwinęłaby się później, stanie się jasne w nadchodzących latach. Patologiczne wyjaśnienie patologiczne wyjaśnienie tego związku i narkolepsji jest prawdopodobnie autoimmunologiczne, Chociaż brakuje potwierdzających dowodów, dostępny jest abstrakt wideo: Zobacz wideo Uzupełniająca zawartość cyfrowa 1 (http://links.lww.com/COPM/A9). --- Utrata podwzgórzowych neuronów wytwarzających hipokretynę/oreksynę (hcrt) powoduje narkolepsję z katapleksją. Od dawna podejrzewa się autoimmunologiczne podłoże tej choroby. a ostatnie wyniki znacznie wzmocniły tę hipotezę. Narkolepsja z niedoborem hcrt jest obecnie związana z ludzkim antygenem leukocytarnym (Human ludzkim antygenem leukocytarnym (HLA) i polimorfizmami receptora komórek T (TCR), co sugeruje, że proces autoimmunologiczny jest ukierunkowany na pojedynczy peptyd unikalny dla komórek hcrt poprzez specyficzne interakcje HLA-peptyd-TCR. Ostatnie dane wykazały silną sezonowość choroby u dzieci i powiązania ze Streptococcus Pyogenes i infekcją grypą A H1N1 i szczepieniem H1N1, wskazując na procesy takie jak takie jak mimikra molekularna lub aktywacja osób postronnych jako kluczowe dla rozwoju choroby. Spekulujemy, że infekcje górnych dróg oddechowych mogą być częstymi czynnikami predysponującymi do całego powikłań autoimmunologicznych OUN, w tym narkolepsji. --- CELE: Ocena częstości występowania narkolepsji w okresie od stycznia 2000 do grudnia grudnia 2010 r. u dzieci w zachodniej Szwecji i jej związku ze szczepieniem szczepionką Pandemrix oraz porównanie cech klinicznych i laboratoryjnych tych dzieci. i laboratoryjnych tych dzieci. METODY: Dzieci zostały zidentyfikowane ze wszystkich lokalnych i regionalnych szpitali pediatrycznych szpitali pediatrycznych, ośrodków rehabilitacji dzieci, ambulatoryjnych klinik pediatrycznych i regionalnych oddziałów neurofizjologii. regionalnych oddziałów neurofizjologii. Gromadzenie danych przeprowadzono za pomocą z dokumentacji medycznej i wywiadów telefonicznych z pacjentami i rodzicami. wywiadów telefonicznych z pacjentami i rodzicami. Dane laboratoryjne i badawcze zostały dokładnie przeanalizowane. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy 37 dzieci z narkolepsją. U dziewięciorga z nich objawy objawów przed szczepieniem H1N1, a u 28 objawy wystąpiły w związku ze szczepieniem. w związku ze szczepieniem. Mediana wieku w momencie wystąpienia objawów wynosiła 10 lat. Wszyscy pacjentów w grupie poszczepiennej było pozytywnych na ludzki antygen leukocytarny (HLA)-DQB1*0602. Dziewiętnastu pacjentów w grupie po szczepieniu, w porównaniu z w grupie przed szczepieniem, miało początek kliniczny, który można było datować w ciągu 12 tygodni. WNIOSEK: Szczepienie Pandemrix jest czynnikiem wywołującym narkolepsję, szczególnie w połączeniu z HLA-DQB1*0602. Częstość występowania narkolepsji była 25 razy razy wyższa po szczepieniu w porównaniu z okresem przed szczepieniem. Dzieci dzieci w grupie poszczepiennej miały niższy wiek w momencie wystąpienia i bardziej nagły bardziej nagły niż powszechnie obserwowany.
Co jest przyczyną przypadków narkolepsji, które rozwinęły się po szczepieniu przeciwko grypie H1N1?
Proponowany mechanizm narkolepsji poszczepiennej polega na tym, że czynnik środowiskowy wywołuje lub wzmacnia odpowiedź autoimmunologiczną za pośrednictwem przeciwciał u pacjentów z istniejącą wcześniej podatnością genetyczną.