Przywrócenie otwartej ramki odczytu genu DMD i produkcję białka dystrofiny w dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) można osiągnąć poprzez w dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) można osiągnąć poprzez pominięcie eksonów przy użyciu oligomerów antysensownych (AO) ukierunkowanych na elementy splicingowe. Istnieje kilka takich podejść do terapii genowej opartej na RNA znajduje się w fazie rozwoju klinicznego. wszystkie dotychczasowe badania oceniały skuteczność AO za pomocą półilościowego zagnieżdżonego reakcję łańcuchową polimerazy z odwrotną transkrypcją (RT-PCR). Precyzyjna ocena poziomu białka dystrofiny jest złożona i utrudniona przez duży rozmiar i niską obfitość dystrofiny; w ten sposób dokładny i znormalizowany pomiar DMD DMD na poziomie RNA pozostaje ważny dla oceny i porównania odpowiedzi pacjentów na pomijanie eksonów DMD. odpowiedzi pacjentów w badaniach klinicznych pomijania eksonów DMD. Tutaj opisujemy rozwój Taqmana do ilościowego (q)RT-PCR w celu ilościowego pomiaru pomijania eksonów i podkreślenia jego zastosowanie do określenia poziomów pomijania eksonów u pacjentów z DMD leczonych domięśniowo morfoliną AO w celu pominięcia eksonu 51, eteplirsenem (AVI-4658). Biopsje biopsje mięśni tych pacjentów zostały wcześniej dokładnie scharakteryzowane, zapewniając cenny punkt odniesienia dla oceny nowej metodologii. My wykazać, że poziomy odbudowy białka dystrofiny, a tym samym odpowiedź pacjenta pacjenta, korelują dokładnie z poziomem RNA. Co więcej, ten czuły test wykrywa rewersyjne włókna pominiętego eksonu 51 w nieleczonych biopsjach, zapewniając ważny punkt odniesienia do precyzyjnej oceny skuteczności leczenia. Niniejsze badanie stanowi pierwszą ilościową ocenę pomijania eksonów w badaniach klinicznych. klinicznym. Przedstawiamy znormalizowaną i powtarzalną metodę oceny odpowiedzi pacjentów, która uzupełni badania białek w przyszłych badaniach przedklinicznych i klinicznych. klinicznych badaniach terapii genowej DMD opartej na pomijaniu eksonów. --- Dystrofia mięśniowa Duchenne'a (DMD) jest spowodowana głównie przez wewnętrzne delecje w genie genie dystrofiny, białka niezbędnego do utrzymania integralności błony komórkowej mięśni. mięśniowej. Te delecje uchylają ramkę odczytu, a brak dystrofiny skutkuje postępującą degradacją mięśni. Pacjenci z DMD doświadczają postępującej postępującą utratę zdolności poruszania się, a następnie potrzebę wspomaganej wentylacji i ostatecznie śmierć w połowie lat dwudziestych. Dzięki metodzie pomijania eksonów w pre-mRNA dystrofiny, ramka odczytu ramka odczytu zostaje przywrócona i powstaje wewnętrznie usunięta, ale funkcjonalna dystrofina. jest produkowana. Dwa leki oligonukleotydowe, które indukują pożądane pomijanie eksonów, są obecnie obecnie w zaawansowanych badaniach klinicznych. --- AVI-4658 jest fosforodiamidowym oligomerem morfolino (PMO) przeznaczonym do indukowania pominięcie eksonu 51 dystrofiny i przywrócenie jej ekspresji u pacjentów z dystrofią mięśniową dystrofią mięśniową Duchenne'a (DMD). Przedklinicznie, przywrócenie dystrofiny w dystroficznych dystroficznym modelu mysim mdx wymaga pominięcia eksonu 23, osiągniętego za pomocą specyficznego dla myszy PMO, AVI-4225. W niniejszym raporcie przedstawiamy potencjalne konsekwencje toksykologiczne konsekwencje pomijania eksonu i przywracania dystrofiny u myszy mdx przy użyciu AVI-4225. Oceniliśmy również toksykologiczne skutki AVI-4658 zarówno u myszy mdx, jak i myszy typu dzikiego. i myszy typu dzikiego. W obu badaniach zwierzęta otrzymywały dawkę raz w tygodniu przez 12 tygodni do maksymalnej możliwej dawki 960 mg/kg na zastrzyk. Zarówno AVI-4658, jak i AVI-4225 były dobrze tolerowane we wszystkich dawkach. Wyniki u zwierząt leczonych AVI-4225 były ogólnie ograniczone do łagodnej bazofilii / wakuolizacji kanalików nerkowych, bez żadnych znaczących zmian w funkcji nerek i z dowodami na ich odwrócenie. Brak toksyczności związanej z mechanizmem działania AVI-4225 u zwierząt z dystrofią. zaobserwowano. --- Pomijanie eksonów to podejście terapeutyczne do dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) która jest rozwijana od blisko dwóch dekad. Podejście to wykorzystuje oligonukleotydy antysensowne (AON) do modulowania splicingu pre-mRNA transkryptów dystrofiny w celu przywrócenia zaburzonej ramki odczytu DMD. transkryptów dystrofiny w celu przywrócenia zaburzonej ramki odczytu DMD. Podejście to przeszło z badań in vitro potwierdzających słuszność koncepcji do fazy badań klinicznych i wniosków o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wnioski o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu z organami regulacyjnymi. Pierwszy AON (eteplirsen) został niedawno (eteplirsen) uzyskał niedawno przyspieszone zatwierdzenie przez amerykańską Agencję ds. Leków w USA. Omówione obszary: W niniejszym przeglądzie autorzy wyjaśniają podejście polegające na pomijanie eksonów, nakreślają, w jaki sposób należy je dostosować do różnych typów mutacji DMD oraz opisują wyzwania i możliwości dla każdego typu mutacji. typu mutacji. Autorzy podsumowują rozwój kliniczny pomijania eksonów za pośrednictwem antysensu 51 i omawiają metody poprawy skuteczności. Na koniec autorzy przedstawiają swoją opinię na temat bieżących osiągnięć i identyfikują tematy do przyszłej priorytetyzacji. Opinia eksperta: Rozwój pomijania eksonów był doświadczeniem dla wszystkich zaangażowanych stron. Oprócz zatwierdzonej terapii, jej przyniosło korzyści uboczne, w tym rozwój narzędzi do badań klinicznych i zacieśnił współpracę między naukowcami, pacjentami, przemysłem i organami regulacyjnymi. --- Eteplirsen (Exondys 51) jest oligonukleotydem antysensownym zaprojektowanym do indukowania pomijania eksonu 51, który został opracowany przez firmę Sarepta Therapeutics. Dożylny eteplirsen otrzymał przyspieszoną zgodę amerykańskiej FDA na leczenie dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD). dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) u pacjentów z potwierdzoną mutacją genu DMD podatną na pominięcie eksonu 51. Eteplirsen posiada oznaczenie sierocego produktu leczniczego w USA i UE oraz oznaczenie rzadkiej choroby pediatrycznej w USA do stosowania w DMD. W w badaniu III fazy PROMOVI, eteplirsen znacząco zwiększył poziom dystrofiny w tkankach mięśniowych. w tkankach mięśniowych 12 ocenianych pacjentów z DMD po 48 tygodniach leczenia. 48 tygodniach leczenia. Odkrycie to potwierdzają dane z badań fazy II. Długotrwałe leczenie eteplirsenem wiązało się ze zmniejszeniem szybkości w poruszaniu się i czynności płuc w otwartym przedłużeniu badania II fazy. fazy II. Eteplirsen był ogólnie dobrze tolerowany w badaniach klinicznych. Niniejszy artykuł podsumowuje kamienie milowe w rozwoju eteplirsenu prowadzące do tego pierwszego zatwierdzenia dla DMD. --- CEL PRZEGLĄDU: Najbardziej zachęcające ostatnie postępy dotyczące farmakologicznych w leczeniu dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD). podsumowano. Nacisk kładziony jest na związki działające za dystrofiną, białkiem pozbawionym białka, którego brakuje w DMD, na szlaki komórkowe prowadzące do patologicznych konsekwencji. konsekwencji. Autor podkreśla postępy, które mogą mieć największy potencjał kliniczny w DMD. potencjał do zastosowania klinicznego w DMD. OSTATNIE ODKRYCIA: Modyfikacja transkryptów zmutowanego genu poprzez pomijanie eksonów doprowadziła do ekspresji skróconych dystrofin u pacjentów z DMD. Obecnie najbardziej obiecującymi obecnie najbardziej obiecującymi potencjalnymi lekami są pomijające egzony eteplirsen i drisapersen. drisapersen. Biglycan i SMTC1100 zwiększają ekspresję utrofiny. Związki modulujące receptor steroidowy receptora steroidowego VBP15 i tamoksyfen oraz specyficzne przeciwutleniacze wydają się obiecującymi lekami w terapii objawowej. obiecujące środki do leczenia objawowego. STRESZCZENIE: W ciągu ostatnich 18 miesięcy zaobserwowano silny wzrost liczby ekscytujących doniesień na temat nowych środków terapeutycznych dla DMD. Środki pomijające egzony zostały zostały dopracowane w celu poprawy dostarczania do tkanek i stabilności. Imponujące odkrycia dotyczące patogennych zdarzeń w sygnalizacji komórkowej ujawniły cele, które nieznane w kontekście DMD, umożliwiając w ten sposób podejście ograniczające zapalenie, zwłóknienie i martwicę. Celami są receptory hormonów jądrowych, NADPH-oksydazy i kanały Ca. Hamowanie NF-KB, transformującego czynnika wzrostu transformującego czynnika wzrostu alfa (TGF-α) i transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-β)/produkcji lub działania miostatyny są również obiecującymi drogami w przeciwdziałaniu złożonej patogenezie DMD. patogenezie DMD. --- Wcześniej przeprowadziliśmy dowód zasady; badanie eskalacji dawki u pacjentów z dystrofią mięśniową Duchenne'a dystrofii mięśniowej (DMD) przy użyciu oligonukleotydu morfolino splice-switching oligonukleotyd AVI-4658 (eteplirsen), który indukuje pomijanie eksonu dystrofiny 51 u pacjentów z odpowiednimi delecjami, przywraca otwartą ramkę odczytu i indukuje ekspresję białka dystrofiny po wstrzyknięciu domięśniowym (i.m.). My Teraz pokazujemy, że tej ekspresji dystrofiny towarzyszyła podwyższona ekspresja ekspresji α-sarkoglikanu, β-dystroglikanu (BDG) i - w odpowiednich przypadkach - neuronalnego tlenku azotu. przypadkach - neuronalnej syntazy tlenku azotu (nNOS) w sarkolemie, z których każdy jest składnikiem innego podkompleksu kompleksu glikoprotein związanego z dystrofiną (DAPC). (DAPC). Zgodnie z oczekiwaniami, ekspresja nNOS była relokowana do sarkolemmy u pacjentów z zespołem Duchenne'a, u których delecja dystrofiny pozostawiła domenę wiążącą nNOS (eksony 42-45) nienaruszoną. domenę wiążącą nNOS (eksony 42-45), podczas gdy nie miało to miejsca u pacjentów z delecje, które obejmowały tę domenę. Nasze wyniki wskazują, że nowa wewnętrznie usunięta i krótsza dystrofina indukowana przez pominięcie eksonu 51 w pacjentów z podatnymi delecjami, może również przywrócić kompleks związany z dystrofiną kompleks, co dodatkowo sugeruje zachowaną funkcjonalność nowo przetłumaczonej dystrofiny. dystrofiny. --- CEL: We wcześniejszych badaniach otwartych, eteplirsen, oligomer morfolino fosforodiamidatu oligomer morfolino, umożliwił produkcję dystrofiny w dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) z mutacjami genetycznymi umożliwiającymi pominięcie eksonu 51. W niniejszym badanie wykorzystało podwójnie ślepy protokół kontrolowany placebo do przetestowania zdolności do indukowania produkcji dystrofiny i poprawy dystansu pokonywanego w 6-minutowym teście chodu (6M). 6-minutowego testu chodu (6MWT). METODY: Chłopcy z DMD w wieku od 7 do 13 lat, z potwierdzonymi delecjami, które można skorygować poprzez pominięcie eksonu 51 i zdolność do przejścia od 200 do 400 m w 6 MWT, zostali losowo przydzieleni do cotygodniowe wlewy dożylne 30 lub 50 mg/kg/tydz. eteplirsenu lub placebo przez 24 tygodnie (n = 4/grupę). tygodnie (n = 4/grupę). Pacjenci otrzymujący placebo przeszli na eteplirsen w dawce 30 lub 50 mg/kg mc. (n = 2/grupę) w 25. tygodniu; następnie leczenie było otwarte. U wszystkich pacjentów wykonano biopsje mięśni na początku badania i w 48. tygodniu. Skuteczność obejmowała dystrofinę-dodatnią dystrofiny i dystans pokonany w teście 6MWT. WYNIKI: W 24. tygodniu u pacjentów leczonych eteplirsenem w dawce 30 mg/kg wykonano biopsję i oceniono odsetek włókien dystrofinododatnich wzrósł do 23% normy; nie stwierdzono u pacjentów otrzymujących placebo (p≤0,002). Jeszcze większy wzrost nastąpił w 48. tygodniu (52% i 43% w kohortach 30 i 50 mg/kg mc, ), co sugeruje, że dystrofina wzrasta przy dłuższym leczeniu. Przywrócenie funkcjonalnej dystrofiny zostało potwierdzone przez wykrycie sarkoglikanów i neuronalnej syntazy tlenku azotu w sarkolemie. Możliwość poruszania się pacjenci leczeni eteplirsenem odnieśli 67,3 m korzyści w porównaniu do placebo/pacjentów z opóźnieniem (p≤0,001). INTERPRETACJA: Eteplirsen przywrócił dystrofinę w kohortach 30 i 50 mg/kg/tydz. oraz u później leczonych pacjentów kontrolowanych placebo. Czas trwania, niż dawka, odpowiadał za produkcję dystrofiny, skutkując również stabilnością stabilność ambulacji. Nie wystąpiły żadne poważne zdarzenia niepożądane.
Co to jest Eteplirsen (Exondys 51)?
Eteplirsen (Exondys 51) to oligonukleotyd antysensowny zaprojektowany w celu indukowania pomijania eksonu 51, opracowany przez firmę Sarepta Therapeutics. Podawany dożylnie eteplirsen uzyskał przyspieszoną zgodę amerykańskiej FDA na leczenie dystrofii mięśniowej Duchenne'a (DMD) u pacjentów z potwierdzoną mutacją genu DMD podatną na pominięcie eksonu 51.
Metoda pomijania eksonów w pre-mRNA dystrofiny przywraca ramkę odczytu i wytwarza wewnętrznie usuniętą, ale funkcjonalną dystrofinę.