Zyxin jest ogniskowym białkiem adhezyjnym, które jest zaangażowane w modulację adhezji i ruchliwości komórek. adhezji i ruchliwości komórek i jest hipotezą, że jest mechanoczujnikiem w integryny w odpowiedzi na siłę mechaniczną. Aby przetestować funkcjonalną rolę w mechanotransdukcji komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych (VSMC), wykorzystaliśmy mikroskopię sił atomowych. wykorzystaliśmy mikroskopię sił atomowych (AFM), aby zastosować zlokalizowane siły ciągnące do VSMC poprzez ogniskową adhezję fibronektyny (FN) indukowaną przez kulkę pokrytą FN na powierzchni komórki. powierzchni komórek. Przyłożenie siły za pomocą AFM indukowało wzrost akumulacji zyksyny w miejscu ogniskowej adhezji kulki FN, która towarzyszyła odpowiedzi skurczowej VSMC odpowiedź skurczowa. Natomiast zmniejszenie ekspresji zyksyny poprzez zastosowanie konstruktu zyxin-shRNA zniosło odpowiedź skurczową VSMC na ciągnięcie AFM siły, mimo że VSMC z wyciszoną zyksyną wykazywały zwiększoną adhezję do FN zarówno w testach adhezji AFM, jak i adhezji komórkowej. Zmniejszona ekspresja zyxin znacząco upośledzała rozprzestrzenianie się komórek i reorganizację cytoszkieletu aktyny cytoszkieletu, co może wskazywać na możliwą przyczynę utraty odpowiedzi skurczowej na siłę mechaniczną. kurczliwej odpowiedzi na siłę mechaniczną. Zgodnie z tymi obserwacjami, w VSMC z wyciszoną zyksyną, zaobserwowaliśmy również zmniejszoną ekspresję Rac1, który odgrywa ważną rolę w reorganizacji aktyny. ważną rolę w reorganizacji aktyny w VSMC, ale zwiększoną ekspresję białek białek oddziałujących z receptorem tarczycy (TRIP6) i ekspresji FAK, przy czym to ostatnie jest głównym białkiem promującym adhezję komórek. Podsumowując, dane te potwierdzają ważną rolę zyksyny w zdolności VSMC do mechanicznego reagowania na przyłożoną siłę. --- Komórki nieustannie wyczuwają i reagują na zewnętrzne siły mechaniczne poprzez swój cytoszkielet. cytoszkielet. Tutaj pokazujemy, że tylko niewielki podzbiór włókien aktyny, te tworzące okołojądrową czapeczkę aktynową, która owija się wokół jądra, tworzą się w w odpowiedzi na niskie fizjologiczne naprężenia mechaniczne w przylegających fibroblastach. Podczas gdy konwencjonalne włókna naprężenia podstawowego tworzą się dopiero po przekroczeniu progowego naprężenia ścinającego 0,5 dyn/cm(2), włókna aktyny są formowane przy naprężeniach ścinających 50 razy niższych i rzędy wielkości szybciej niż w przypadku stymulacji biochemicznej. Ta szybka zróżnicowana jest wyjątkowo mediowana przez ogniskowe białko adhezyjne zyksynę przy niskim ścinaniu i włókna aktomiozyny czapeczki aktynowej. Identyfikujemy dodatkowe role dla lamin A/C laminy jądrowej i łączników jądra z cytoszkieletem (LINC) nesprin2giant i nesprin3, które zakotwiczają włókna czapeczki aktynowej do jądra. do jądra. Wyniki te sugerują wzajemnie powiązaną fizyczną ścieżkę dla mechanotransdukcji, od środowiska zewnątrzkomórkowego do jądra. --- Podczas rozwoju zastawek serca, transformacja nabłonkowo-mezenchymalna (EMT) jest kluczowym procesem tworzenia zastawek. kluczowym procesem tworzenia zastawek. EMT prowadzi do wytworzenia komórek mezenchymalnych które ostatecznie staną się komórkami śródmiąższowymi (fibroblastami) dojrzałej zastawki. dojrzałej zastawki. Podczas EMT architektura i ruchliwość komórek ulegają znacznym zmianom; Znaczące zmiany obserwuje się również w różnych szlakach sygnałowych. Tutaj my systematycznie badaliśmy ekspresję, lokalizację i funkcję zyksyny, białka białka ogniskowej adhezji, w EMT podczas morfogenezy zastawki przedsionkowo-komorowej (AV). Badania ekspresji i lokalizacji wykazały, że zyksyna ulegała ekspresji w regionie kanału AV podczas kluczowych etapów rozwoju zastawki. Zastosowano kolagenowy system hodowli in vitro 3D do określenia funkcji zyksyny po wyeliminowaniu genu siRNA lub po nadekspresji. knockdown lub po nadekspresji. Nasze badania wykazały, że nadekspresja zyxin nadekspresja hamowała migrację komórek wsierdzia i różnicowanie komórek oraz prowadziła również do zmniejszenia liczby migrujących komórek mezenchymalnych. Ponadto, korelacyjne zmiany cytoszkieletu były widoczne w odpowiedzi zarówno na zabiegi nadekspresji i knockdown. Tak więc, zyksyna wydaje się odgrywać rolę jako regulator migracji i różnicowania komórek podczas EMT w tworzeniu zastawki AV kurczaka. formacji. --- Kompleksy tubulobulbarowe (TBC) to związane z aktyną inaginacje dwumembranowe powstające w połączeniach międzykomórkowych w nabłonku nasiennym ssaków ssaków. Występują w kompleksach połączeń podstawnych między sąsiednimi komórkami Sertoliego oraz na połączeniach wierzchołkowych między komórkami Sertoliego i spermatydami. Proponuje się, aby do internalizacji połączeń międzykomórkowych podczas translokacji spermatocytów z podstawowych do adluminalnych przedziałów nabłonka nasiennego i podczas uwalniania plemników z komórek Sertoliego. Chociaż TBC są specyficzne dla nabłonka nasiennego nabłonka nasiennego, morfologicznie przypominają podosomy w osteoklastach. Wcześniej, donosiliśmy, że kluczowa grupa białek składająca się z N-WASp, Arp2/3, kortaktyny i dynaminy, które występują w podosomach, jest również obecna w TBC. Tutaj badamy przewidywania, że zyksyna, białko ogniskowej adhezji, o którym wiadomo, że jest obecne w podosomach, jest również obecna w wierzchołkowych TBC. Zastosowano królicze poliklonalne przeciwciało anty-zyxin (B71) użyto do znakowania utrwalonych fragmentów i zamrożonych skrawków jądra. Zarówno we fragmentach, jak i skrawkach, B71 znakowało rurkowate regiony TBC w wierzchołkowych miejsca przyłączenia między komórkami Sertoliego i spermatydami, oprócz bycia zlokalizowane w międzykomórkowych połączeniach adhezyjnych związanych z aktyną, określanych jako ektoplazmatyczne specjalizacje ektoplazmatyczne. Chociaż funkcja zyksyny w TBC nie została jeszcze nie została jeszcze określona, wiadomo, że białko to oddziałuje z cytoplazmatyczną domeną integryn w ogniskowych połączeniach adhezyjnych, a integryny są obecne w TBC. --- Synemina jest unikalnym cytoplazmatycznym białkiem filamentu pośredniego, dla którego istnieje ograniczone zrozumienie jego dokładnych funkcji komórkowych. Pojedynczy ludzki gen synemin koduje co najmniej dwa warianty splicingu o nazwach alfa-synemin i beta-synemin, z większą alfa-syneminą zawierającą dodatkową wstawkę 312 aminokwasów w C-końcowej domenie ogona. W niniejszym raporcie informujemy, że przy użyciu całej domeny ogonowej domena ogonowa mniejszej beta-syneminy jako przynęta w drożdżowym ekranie dwuhybrydowym biblioteki cDNA ludzkiego mięśnia szkieletowego, białko domeny LIM zyxin zostało zidentyfikowane jako partner interakcji dla ludzkiej syneminy. Miejsce wiązania syneminy w ludzkiej zyksynie zostało następnie zmapowane do C-końcowych trzech tandemowych powtórzeń domeny LIM podczas gdy miejsce wiązania zyksyny w beta-syneminie znajduje się w obrębie C-końcowy region 332 aminokwasów (SNbetaTII) na końcu domeny długiego ogona. Przejściowa ekspresja SNbetaTII w komórkach ssaków znacznie obniżyła poziom białka zyxin poziom białka zyksyny, blokowała lokalizację zyksyny w ogniskowych miejscach adhezji i skutkowała zmniejszoną adhezją komórek i zwiększoną ruchliwością. Zablokowanie ekspresji syneminy za pomocą siRNA w komórkach ssaków skutkowało znacząco pogorszoną adhezją i ruchliwością komórek. Nasze wyniki sugerują, że synemina uczestniczy w dynamice adhezji ogniskowej i jest niezbędna dla adhezji i migracji komórek. migracji. --- Odpowiedzi komórkowe na zaburzenia mechaniczne mają kluczowe znaczenie dla fizjologii komórek. W szczególności W szczególności wykazano, że migrujące komórki wyczuwają sztywność podłoża i zmieniają morfologię i prędkość komórek. Zyxin jest ogniskowym białkiem adhezyjnym, które reaguje na zewnętrzne siły mechaniczne. na zewnętrzne siły mechaniczne; jednak mechanizmy rekrutacji zyksyny w miejscach są nieznane. Używając mikrofabrykowanych podłoży wykrywających siłę, jednocześnie mierzyliśmy siłę trakcji i rekrutację zyksyny w miejscach przenoszących siłę miejscach. Znakowana GFP zyksyna gromadzi się w miejscach przenoszących siłę na przedniej krawędzi, ale nie na krawędzi spływu migrujących komórek nabłonkowych. Rekrutacja zyksyny w miejscach przenoszenia siły zależy od aktywacji kinazy Rho i miozyny II, co sugeruje, że zyksyna reaguje nie tylko na zewnętrznie przyłożoną siłę, jak wcześniej wykazano jak wykazano wcześniej, ale także na wewnętrznie generowaną siłę aktyna-miozyna. Zyxin z kolei rekrutuje fosfoproteinę stymulowaną przez wazodylatator, regulator montażu aktyny, do miejsc przenoszących siłę. do miejsc przenoszących siłę. Aby przeanalizować domeny zyksyny, które są niezbędne dla tej unikalnej akumulacji zależnej od siły, wygenerowaliśmy dwa mutanty skrócone zyxin jeden pozbawiony domeny LIM (ΔLIM) i jeden zawierający tylko domenę LIM ze wszystkimi trzema domenami LIM. domenę LIM ze wszystkimi trzema motywami LIM (LIM). ΔLIM znakowany GFP nie jest lokalizuje się w miejscach przenoszących siłę, ale znakowana GFP domena LIM zyksyny jest jest wystarczająca do rekrutacji i dynamiki w ogniskowych adhezjach przenoszących siłę. Co więcej, jeden lub dwa motywy LIM nie są wystarczające do akumulacji zależnej od siły. sugerując, że wymagane są wszystkie trzy motywy LIM. Dlatego domena domena LIM zyksyny rekrutuje zyksynę do miejsc przenoszących siłę na wiodącej krawędzi migrujących komórek. migrujących komórek. --- Zmieniona ruchliwość komórek jest uważana za kluczowy czynnik w określaniu inwazji guza inwazji i przerzutów. Sygnalizacja naskórkowego czynnika wzrostu (EGF) została w ten proces poprzez wpływ na organizację i dynamikę cytoszkieletu na wiele sposobów. Aby uporządkować czasową i przestrzenną regulację zależnej od EGF reorganizacji cytoszkieletu w odniesieniu do ruchliwości komórki, przeprowadzono mikroskopię poklatkową mikroskopię przeprowadzono na komórkach MKN1 pochodzących z raka żołądka reagujących na EGF koeksprymujących różne fluorescencyjnie znakowane filamenty cytoszkieletu i składniki ogniskowej adhezji w różnych kombinacjach. Eksperymenty wykazały, że EGF niemal natychmiast indukuje znaczny wzrost falowania błony i aktywności lamellipodialnej, która może aktywność lamellipodialną, która może być hamowana przez przeciwciała przeciwko receptorowi EGF i nie jest wywoływany w niereagujących komórkach raka żołądka Hs746T. Przejściowe rozszerzenia komórek są bogate w aktynę, ale nie zawierają mikrotubul i filamentów pośrednich filamentów pośrednich keratyny. Pokazujemy, że ten indukowany przez EGF wzrost można zmierzyć za pomocą prostej procedury przetwarzania obrazu. Końce mikrotubul następnie atakują rosnące rozszerzenia komórek, które zaczynają zaczynają gromadzić kompleksy ogniskowe na styku lamellipodium-lamellum. Takie paxillin-pozytywne kompleksy dojrzewają do ogniskowych adhezji poprzez fosforylację tyrozyny fosforylacji tyrozyny i rekrutacji zyksyny. Te zrosty służą następnie jako miejsca zarodkowania włókien keratynowych, które są wykorzystywane do powiększania sąsiedniej obwodowej sieci keratynowej. obwodowej sieci keratynowej. Ogniskowe zrosty są albo demontowane, albo dają początek do stabilnych zrostów fibrylarnych bogatych w zyksynę, które rozpadają się w obecności EGF, aby wspierać tworzenie nowych ogniskowych miejsc adhezji na obwodzie komórki. Podsumowując, wyniki te służą jako podstawa do modelowania wczesnej odpowiedzi cytoszkieletu Odpowiedź EGF jako ściśle skoordynowany i stopniowy proces, który jest istotny dla przewidywania skuteczności terapii nowotworów opartej na receptorach anty-EGF. terapia. --- Leczenie hodowanych komórek inhibitorami kurczliwości aktomiozyny indukuje szybką degradację włókien naprężeniowych i demontaż związanych z nimi ogniskowych adhezji ogniskowych (FA). W tym badaniu wykazaliśmy, że leczenie inhibitorem kinazy Rho inhibitorem Y-27632, który blokuje kurczliwość aktomiozyny, indukuje chaos w wiązkach aktyny związanych z FA, a następnie zróżnicowaną dysocjację ośmiu składników FA z miejsc adhezji. Mikroskopia żywych komórek wykazała, że lek powoduje szybką dysocjację VASP i zyksyny od FA (wartości τ 7-8 min), a następnie taliny, paksyliny i ILK (τ ~ 16 min), a następnie FAK, winkuliny i kindlin-2 (τ = 25-28 min). Badanie kinetyki molekularnej różnych składników różnych składników FA, przy użyciu odzyskiwania fluorescencji po fotowybielaniu (FRAP), przy braku lub po krótkotrwałym leczeniu lekiem, ujawniły poważne zmiany w wartościach kon i koff różnych białek badanych białek, które są zgodne z ich zróżnicowanymi szybkościami dysocjacji z miejsc adhezji. Odkrycia te wskazują, że mechaniczne, siły generowane przez aktomiozynę w różny sposób regulują kinetykę molekularną cząsteczek związanych z FA, a tym samym modulują skład i stabilność FA. stabilność. --- Zdolność do wyczuwania sił mechanicznych ma kluczowe znaczenie dla fizjologii komórek. Jednak molekularne podstawy molekularne podstawy sygnalizacji mechanicznej pozostają niejasne. Poprzednie badania wykazały wykazały, że zyksyna, ogniskowe białko adhezyjne, jest rekrutowana w miejscach przenoszących siłę na cytoszkielecie aktynowym, a zatem identyfikuje zyksynę jako kandydata na białko mechanoczułe. kandydata na białko wyczuwające mechano. Co więcej, akumulacja zyksyny w miejscach przenoszących siłę wymaga domeny LIM zlokalizowanej na C-końcu zyksyny. Domena LIM zyksyny składa się z trzech motywów LIM, z których każdy zawiera dwa miejsca wiążące cynk. Ponieważ pojedyncze motywy LIM nie gromadzą się w ogniskowych adhezjach lub miejscach przenoszących siłę miejsca, stawiamy hipotezę, że wiele domen LIM zyksyny zwiększa siłę wrażliwość na siłę. Używając miniaturowego czujnika siły i wariantów LIM znakowanych GFP, my określiliśmy ilościowo związek między lokalizacją pojedynczego, tandemowego dimeru i trimeru białka LIM a siłami trakcji. a siłami trakcyjnymi. Podczas gdy obecność dodatkowych domen LIM wpłynęła na rekrutację VASP do ogniskowych zrostów, wrażliwość na siłę nie była zwiększona w stosunku do pojedynczej domeny LIM. Dlatego też wrażliwość na siłę zyksyny jest optymalna w przypadku pojedynczej domeny LIM, podczas gdy dodatkowe domeny LIM nie zwiększają wrażliwości na siłę. wrażliwości na siłę. --- Losowo rozprzestrzenione fibroblasty na elastomerowych membranach pokrytych fibronektyną reagują na cykliczne odkształcenia poprzez różny stopień adhezji ogniskowej i reorganizację aktyny aktyny. Spekulowaliśmy, że indywidualny kształt komórek, który jest powiązany ze strukturą cytoszkieletu i naprężeniem wstępnym, może dostroić te mechanotransdukcję zależną od integryn. W tym celu zastosowano okręgi fibronektyny, kwadraty i prostokąty o identycznej powierzchni (2000 μm(2)) zostały mikrokontaktowo wydrukowane na podłożach elastomerowych. Fibroblasty umieszczone na tych wzorach zajmowały odpowiednie kształty. Cykliczne 10% równoosiowe odkształcenie zostało zastosowane do wzorzyste komórki przez 30 minut, a zmiany w cytoszkielecie i adhezji komórka-matryca określono ilościowo po barwieniu fluorescencyjnym. Po naprężeniu, białko megakariocytowe białaczka-1 uległa translokacji do jądra w większości komórek, co wskazuje na skuteczną aktywację RhoA niezależnie od kształtu komórki. Jednak komórki okrągłe i kwadratowe (z symetrią promieniową) wykazywały znacznie większy wzrost w liczby włókien naprężeniowych aktyny i ogniskowych zrostów dodatnich pod względem winkuliny po niż prostokątne (dwubiegunowe) komórki o identycznym rozmiarze. I odwrotnie, Odkształcenie cykliczne indukowało większe zmiany w dodatnich kompleksach ogniskowych pY397-FAK i przeniesienie zyksyny z ogniskowych zrostów do włókien naprężeniowych w komórkach dwubiegunowych w porównaniu do symetrycznych komórkach. Tak więc, promieniowo symetryczne komórki zareagowały na cykliczne odkształcenie z większym wzrostem agregacji, podczas gdy komórki dwubiegunowe zareagowały bardziej wyraźniejszą reorganizacją włókien naprężeniowych aktyny i kontaktów macierzy. My wnioskujemy, że odpowiedzi za pośrednictwem integryn na zewnętrzne odkształcenia mechaniczne są różnie modulowane w komórkach, które mają ten sam obszar rozprzestrzeniania się, ale różną geometrię i nie zależą tylko od wielkości komórki. --- Ogniskowe przyleganie to duże kompleksy białkowe zorganizowane na podstawowej powierzchni komórek. komórek, które fizycznie łączą macierz zewnątrzkomórkową z cytoszkieletem i od dawna spekuluje się, że pośredniczą w migracji komórek. Jednakże, czy grupowanie tych składników molekularnych w ogniskowe przyleganie jest rzeczywiście wymagane do regulacji ruchliwości komórek. tych białek do regulacji ruchliwości komórek jest niejasne. Tutaj używamy ilościowej mikroskopię, aby scharakteryzować deskryptory ogniskowej adhezji i ruchliwości komórek dla mysich fibroblastów embrionalnych i ludzkich komórek włókniakomięsaka, w szerokim zakresie zgodności matrycy i po manipulacjach genetycznych białek adhezji ogniskowej (winkulina, talina, zyksyna, FAK i paksylina). Analiza ta ujawnia ścisły, dwufazową gaussowską zależność między średnim rozmiarem ogniskowych adhezji (nie ich ich liczbą, gęstością powierzchni lub kształtem) a prędkością komórek. Moc predykcyjna tej zależności jest kompleksowo potwierdzona przez zakłócenie nieogniskowej adhezji białek (α-aktynina, F-aktyna i miozyna II) oraz organelli subkomórkowych (mitochondria, jądrowe DNA itp.), o których nie wiadomo, że wpływają na ogniskowe przyleganie lub migrację komórek. migrację komórek. Badanie to sugeruje, że średni rozmiar zrostów ogniskowych silnie i precyzyjnie przewiduje prędkość komórek niezależnie od gęstości powierzchni ogniskowej adhezji i składu molekularnego. i składu molekularnego. --- Przedstawiamy rozwój i zastosowanie fotoaktywowalnego Green Cherry (G(PA)C), pierwszej genetycznie zakodowanej "stale czerwonej i fotoaktywnej zieloną" dwukolorową sondę do obrazowania żywych komórek. G(PA)C jest wyjątkowa, ponieważ umożliwia śledzenie w czasie rzeczywistym wybranych subpopulacji białek i organelli w komórce lub komórek w tkankach i całych organizmach, ze stałym odniesieniu do całej populacji sondy. Wykorzystując G(PA)C-zyksynę jako dowód użyteczność, uzyskaliśmy nowy wgląd w dynamiczny ruch cytoszkieletu cytoszkieletowego zyksyny. Pokazujemy, że zyksyna jest stale i szybko rekrutowana z cytozolu do cytozolu do ustalonych zrostów ogniskowych. Może również szybko poruszać się w obrębie i "przeskakiwać" między sąsiednimi zrostami ogniskowymi, podkreślając dynamiczną naturę białek w tych strukturach. dynamiczną naturę białek w tych strukturach. Użyteczność in vivo G(PA)C jest przykładem śledzenia ruchów hemocytów przy użyciu wszechstronnego transgeniczny model Drosophila zaprojektowany do ekspresji G(PA)C w tkankach i komórkach pod kontrolą indukowalnego promotora GAL4. --- Ogniskowe białka adhezyjne łączą integryny na powierzchni komórki i wewnątrzkomórkowe włókna naprężeniowe aktyny. i dlatego odgrywają ważną rolę w mechanotransdukcji i ruchliwości komórek. ruchliwości komórek. Gdy komórki śródbłonka poddawane są cyklicznym naprężeniom mechanicznym, obrazowanie poklatkowe ujawniło, że komórki przeszły znaczące zmiany morfologiczne zmiany morfologiczne z ich wynikowymi długimi osiami ustawionymi z dala od kierunku odkształcenia. Aby zbadać, w jaki sposób ta odpowiedź jest regulowana przez białka związane z ogniskową adhezją poziomy ekspresji paksyliny, kinazy adhezji ogniskowej (FAK) i zyksyny zostały przy użyciu technik wyciszania genów. Ponadto, ratowanie endogennych i dwie zmutowane zyksyny zostały wykorzystane do zbadania specyficznej roli interakcji zyksyn. interakcji. Komórki z obniżonym poziomem ekspresji zyksyny i ratowane mutantem mutantem pozbawionym wiązania zyksyna/alfa-aktynina wykazywały niższe kąty orientacji po porównywalnym czasie rozciągania w porównaniu do komórek normalnych i kontrolnych. Jednak obniżenie poziomów ekspresji paksyliny i FAK oraz ratowanie mutantem pozbawionym mutanta pozbawionego wiązania zyksyny/VASP (fosfoproteiny stymulowanej wazodylatatorem) nie wpłynęły znacząco na stopień orientacji komórek. Ponadto, szybkość Ponadto, zaobserwowano, że szybkość zamykania rany i siła adhezji komórka-podłoże były znacząco zmniejszona tylko dla komórek z ubytkiem zyksyny i mutacją pozbawionych wiązania zyksyna/alfa-aktynina. Wyniki te sugerują, że zyksyna i jej interakcja z alfa-aktyniną są ważne w regulacji siły adhezji komórek śródbłonka śródbłonka, siły adhezji komórek, ich ruchliwości i orientacji w odpowiedzi na mechaniczne rozciąganie. --- TŁO: SIRT1 jest homologiem ssaków z rodziny sirtuin deacetylaz zależnych od NAD+. rodziny. Reguluje długowieczność u kilku organizmów modelowych i jest zaangażowany w przeżywalnością komórek, różnicowaniem, metabolizmem i innymi procesami w komórkach ssaków. komórkach ssaków. SIRT1 moduluje funkcje różnych kluczowych celów poprzez deacetylację. Ostatnie badania wykazały, że SIRT1 chroni neurony przed degeneracją aksonów lub neurodegeneracją. neurodegeneracją. Co więcej, myszy bez SIRT1 wykazują opóźnienie wzrostu i wady rozwojowe. wady rozwojowe, co sugeruje jego krytyczną rolę w neuronach i rozwoju. WYNIKI: Aby zidentyfikować nowych partnerów wiążących SIRT1 w ośrodkowym układzie nerwowym układu nerwowego, przeprowadziliśmy badania przesiewowe na drożdżach dwuhybrydowych na cDNA ludzkiego mózgu płodu i odkryliśmy, że zyksyna jest możliwym partnerem wiążącym. Transkrypt SIRT1 i zyxin ulegały preferencyjnej ekspresji w rozwojowym mózgu myszy. Zyxin gromadzi się w jądrze, gdzie jest kolokalizowany z SIRT1 po leczeniu leptomycyną B w komórkach COS-7. Ponadto, SIRT1 deacetyluje zyksynę, co sugeruje, że SIRT1 może wchodzić w interakcje z nagromadzoną w jądrze zyksyną i modulować jej funkcję poprzez deacetylację. WNIOSEK: Zyxin może być nowym partnerem SIRT1. Zyxin jest białkiem białkiem adaptorowym w ogniskowej płytce adhezyjnej, regulującym dynamikę cytoszkieletu i transdukcję sygnału w celu przeniesienia sygnału z ECM (macierzy zewnątrzkomórkowej) do jądra. jądra. Nasze wyniki wskazują na możliwość, że SIRT1 reguluje transmisję sygnału transmisję sygnału z ECM do jądra poprzez modulowanie funkcji zyksyny poprzez deacetylację.
Czy zyksyna jest ogniskowym białkiem adhezyjnym?
Tak, zyksyna jest białkiem ogniskowej adhezji.