Wrodzona odpowiedź immunologiczna powoduje gromadzenie się leukocytów w miejscach zapalenia. zapalnych. Oprócz monocytów i granulocytów, komórki B również uczestniczą w przeciwdrobnoustrojowych wrodzonych odpowiedziach immunologicznych; jednak mechanizmy akumulacji komórek B w miejscach zapalenia nie są dobrze poznane. Aby zbadać akumulację komórek B po ogólnoustrojowym zapaleniu, użyliśmy modelu syntetyczny ligand, który stymuluje specyficzną cząsteczkę rozpoznającą wzór, białko 1 zawierające domenę oligomeryzacji wiążącą nukleotydy (Nod1). Po ekspozycji na agonistów Nod1, zarówno komórki B, jak i neutrofile szybko gromadzą się w śledzionie, a komórki dendrytyczne migrują do okołotętniczej osłony limfoidalnej. do okołotętniczej osłony limfatycznej. Stymulacja Nod1 doprowadziła do znacznego wzrostu kilku chemokin w śledzionie, w tym śledziony, w tym CXCL13, CCL2 i CCL20. Podczas gdy szlak limfotoksyny był krytyczny dla indukcji chemoatraktantu komórek B CXCL13 w odpowiedzi na agonistów Nod1. na agonistów Nod1, akumulacja komórek B w śledzionie po indukowanym przez Nod1 zapalenie ogólnoustrojowe było niezależne od szlaku limfotoksyny. W przeciwieństwie do tego, chemokina Pętla chemokin CCR6/CCL20 poinstruowała szybki wzrost liczby komórek B w śledzionie w odpowiedzi na ogólnoustrojowe podanie odpowiedź na ogólnoustrojowe podawanie agonistów Nod1 w sposób zależny od TNF-α sposób. Co więcej, CCR6 był wymagany do regulacji odpowiedzi komórek B za pośrednictwem Nod1. Wyniki te ujawniają nowy mechanizm działania komórek B podczas stanu zapalnego i rzucają światło na światło na to, jak komórki B uczestniczą we wrodzonej odpowiedzi immunologicznej na stymulację drobnoustrojami. stymulację. --- Poród przedwczesny pozostaje jedną z najważniejszych kwestii, przed którymi stoi obecnie medycyna okołoporodowa. z przewlekłym stanem zapalnym i / lub infekcją, które są największym czynnikiem etiologicznym. czynnikiem etiologicznym. Wewnątrzkomórkowe cząsteczki domeny oligomeryzacji nukleotydów (NOD) rozpoznają szeroki zakres produktów mikrobiologicznych, jak również inne wewnątrzkomórkowe sygnały sygnały zagrożenia, inicjując w ten sposób stan zapalny poprzez aktywację czynnika jądrowego czynnika jądrowego KB (NFKB), centralnego regulatora końcowych procesów porodu i porodu u ludzi. i porodu. Celem tego badania było określenie wpływu 1) ludzkiej porodu, cytokin prozapalnych i endotoksyny bakteryjnej LPS na ekspresję NOD1 i NOD2 oraz 2) ekspresji NOD1 i NOD2 oraz 2) aktywacji NOD1 i NOD2 na ekspresję mediatorów prolabor mediatorów w ludzkich błonach płodowych i myometrium. Ekspresja NOD1 i NOD2 była znacząco wyższa w błonach płodowych i myometrium po spontanicznym porodzie w porównaniu do tkanek nierodzących. Endotoksyna bakteryjna LPS i cytokiny prozapalne cytokiny prozapalne TNF i IL1B znacząco zwiększały ekspresję NOD2, ale nie NOD1. NOD1. Ponadto, ekspresja NOD2 indukowana przez LPS była zmniejszona przez inhibitor NFKB BAY 11-7082. Zarówno w błonach płodowych, jak i myometrium, ligand NOD1 ligand bakteryjny iE-DAP i ligand NOD2 bakteryjny MDP znacząco zwiększały ekspresję i wydzielanie cytokin prozapalnych (IL6 i IL8), ekspresję cyklooksygenazy (PTGS2) i późniejsze uwalnianie prostaglandyn PGE2 i PGF2alfa oraz ekspresję i aktywność MMP9. Efekty tych ligandów NOD1 i NOD2 były pośredniczone przez NFKB, ponieważ 1) zarówno iE-DAP, jak i MDP znacząco zwiększyły aktywację NFKB i 2) inhibitor NFKB BAY 11-7082 osłabiał indukowaną przez iE-DAP i MDP ekspresję i wydzielanie mediatorów prolabor mediatorów. Podsumowując, NOD1 i NOD2 są zwiększone w rodzących błonach płodowych i myometrium. błonach płodowych i myometrium oraz w zakażeniu bakteryjnym. Aktywacja agonistyczna NOD1 i NOD2 przez produkty bakteryjne prowadzi do aktywacji NFKB i transkrypcji genów prolaboracyjnych indukowanych przez NFKB. NOD1 i NOD2 mogą zatem stanowić cele terapeutyczne w leczeniu cele terapeutyczne w leczeniu i/lub zarządzaniu porodem przedwczesnym. --- Helicobacter pylori (H. pylori) jest najsilniejszym znanym czynnikiem ryzyka raka żołądka. raka żołądka. Jednym z locus związanych z rakiem jest wyspa patogenności cag, która przenosi składniki peptydoglikanu do komórek gospodarza. NOD1 jest wewnątrzkomórkowym receptorem immunologicznym, który wykrywa peptydoglikan z bakterii Gram-ujemnych bakterii Gram-ujemnych i reaguje poprzez indukcję autofagii i aktywację NF-κB, prowadząc do klirens bakteryjny, w którym pośredniczy stan zapalny; jednak przewlekłe patogeny mogą uniknąć NOD1 poprzez zmianę struktury peptydoglikanu. Wcześniej że szczep H. pylori cag(+) 7.13 szybko indukuje raka żołądka u mongolskich myszoskoczków. raka żołądka u myszoskoczków mongolskich. Wykorzystując 2D-DIGE i spektrometrię mas, zidentyfikowaliśmy nową mutację w obrębie genu kodującego deacetylazę peptydoglikanu PgdA; dlatego staraliśmy się zdefiniować rolę H. pylori PgdA w zależnej od NOD1 aktywacji NF-κB, zapaleniu i raku. Kokultura szczepu H. pylori 7.13 lub jego mutanta izogenicznego pgdA(-) z komórkami nabłonka żołądka AGS lub komórkami nabłonka HEK293 komórkami nabłonkowymi wyrażającymi reporter NF-κB wykazała, że inaktywacja pgdA znacząco zmniejszyła zależną od NOD1 aktywację NF-κB i autofagię. Zakażenie mongolskich myszoskoczków zmutowanym szczepem H. pylori pgdA(-) doprowadziło do znacznie obniżony poziom stanu zapalnego i zmian złośliwych w żołądku. żołądku; jednak preaktywacja NOD1 przed prowokacją bakteryjną wzajemnie hamowała stan zapalny i raka w odpowiedzi na H. pylori typu dzikiego. Ekspresja NOD1 różni się w ludzkich próbkach raka żołądka w porównaniu z próbkami nienowotworowymi pobranymi od tych samych pacjentów. Wyniki te wskazują, że deacetylacja peptydoglikanu odgrywa ważną rolę w modulowaniu odpowiedzi zapalnej gospodarza na H. pylori. odpowiedzi zapalnej gospodarza na H. pylori, umożliwiając bakteriom przetrwanie i wywoływanie rakotwórcze konsekwencje w niszy żołądkowej. --- Matczyna insulinooporność obwodowa i zwiększony stan zapalny to dwie cechy ciąży powikłanej cukrzycą ciążową (GDM). cechy ciąży powikłanej cukrzycą ciążową (GDM). Domena Domena oligomeryzacji wiążąca nukleotydy (NOD) wewnątrzkomórkowe cząsteczki rozpoznają szeroki zakres produktów drobnoustrojów, a także inne wewnątrzkomórkowe sygnały sygnały zagrożenia, inicjując w ten sposób stan zapalny poprzez aktywację jądrowego czynnika czynnika jądrowego κB (NFκB). Celem tego badania było określenie, czy poziomy NOD1 i NOD2 są podwyższone w tkance tłuszczowej kobiet z GDM. Wpływ aktywacji NOD1 i NOD2 na stan zapalny i szlak sygnalizacyjny insuliny był również oceniono. Ekspresja NOD1, ale nie NOD2, była wyższa w tkance tłuszczowej omentalnej i podskórnej. tkankach tłuszczowych uzyskanych od kobiet z GDM w porównaniu z tymi od kobiet z prawidłową tolerancją glukozy (NGT). Zarówno w tkance tłuszczowej omentalnej, jak i podskórnej od kobiet z NGT i GDM, ligand NOD1 g-d-glutamylo-mezo-diaminopimelic (iE-DAP) znacząco indukował ekspresję i wydzielanie prozapalnej cytokiny prozapalną cytokinę interleukinę 6 (IL6) i chemokinę IL8; ekspresję genu COX2 (PTGS2) ekspresję genu i późniejszą produkcję prostaglandyn; ekspresję i wydzielanie enzymu przebudowującego macierz zewnątrzkomórkową metaloproteinazy 9 (MMP9) oraz ekspresji genów i wydzielania cząsteczek adhezyjnych cząsteczek adhezyjnych ICAM1 i VCAM1. Nie stwierdzono wpływu dipeptydu muramylowego ligandu NOD2 na żaden z badanych punktów końcowych. Wpływ ligandu NOD1 iE-DAP były mediowane przez NFκB, ponieważ inhibitor NFκB BAY 11-7082 znacząco osłabił indukowaną przez iE-DAP ekspresję i wydzielanie prozapalnych cytokiny, ekspresja genu COX2 i późniejsza produkcja prostaglandyn, ekspresja i wydzielanie MMP9 oraz ekspresję i wydzielanie genów ICAM1 i VCAM1. Podsumowując Podsumowując, obecne odkrycia opisują ważną rolę NOD1 w rozwoju insulinooporności i stanu zapalnego. rozwoju insulinooporności i stanu zapalnego w ciążach powikłanych GDM. GDM. --- Niezbędne jest dokładne scharakteryzowanie każdego modelu zwierzęcego w celu rozróżnić pierwotne i wtórne skutki zmian genetycznych. W w niniejszym badaniu analizowano myszy z podwójnym niedoborem Nod1 i Nod2 (Nod1/2 DKO) w warunkach warunkach fizjologicznych i zapalnych. Nod1 i Nod2 są członkami domeny wiążącej nukleotydy Domena wiążąca nukleotydy i receptor zawierający powtórzenia bogate w leucynę (NLR) rodzina. Kilka zaburzeń zapalnych, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i astma, jest związane ze zmianami genetycznymi w Nod1 lub Nod2. Te powiązania sugerują że Nod1 i Nod2 odgrywają ważną rolę w regulacji układu odpornościowego. trzymiesięczne myszy typu dzikiego (Wt) i Nod1 / 2 DKO zostały uśmiercone, określono masę ciała i narządów oraz krew. określono masę ciała i narządów oraz pobrano krew. Z wyjątkiem niższej wątroby masa u myszy Nod1 / 2 DKO, nie stwierdzono różnic w masie ciała / narządów między oboma szczepami. Liczba i skład leukocytów były porównywalne. Brak znaczących zmian w analizowanych markerach biochemicznych osocza. Dodatkowo określono przepuszczalność jelit i naczyń krwionośnych. Myszy Nod1/2 DKO wykazują zwiększoną podatność na przepuszczalność jelitową, podczas gdy przepuszczalność naczyniowa nie uległa zmianie. przepuszczalność naczyń nie uległa zmianie. Następnie wywołaliśmy wstrząs septyczny i uszkodzenie narządów poprzez podawanie LPS + PGN dootrzewnowo myszom Wt i Nod1 / 2 DKO i uśmierciliśmy zwierzęta po 2 i 24 godzinach. Ogólnoustrojowa odpowiedź zapalna i metaboliczna była porównywalna między oboma szczepami. Jednak odpowiedź nerek była inna, jak wskazana przez częściowo zachowaną czynność nerek i uszkodzenie komórek nabłonka kanalików w Nod1/2 DKO po 24 godzinach. Co ciekawe, nerkowe mediatory zapalne Tnfα, KC i Il-10 były znacznie zwiększone u myszy Nod1 / 2 DKO w porównaniu z myszami Wt po 2 godziny Systematyczna analiza myszy Nod1 / 2 DKO ujawniła możliwą rolę Nod1/2 w rozwoju choroby nerek podczas ogólnoustrojowego stanu zapalnego. --- Zrozumienie mechanizmów, za pomocą których patogeny wywołują zapalenie i dysfunkcję naczyń krwionośnych, może ujawnić nowe cele terapeutyczne. dysfunkcję może ujawnić nowe cele terapeutyczne w sepsie i powiązanych i powiązanych schorzeniach. Wewnątrzkomórkowy receptor NOD1 rozpoznaje peptydoglikan, który w ścianie komórkowej bakterii Gram-ujemnych i niektórych Gram-dodatnich. ZAANGAŻOWANIE NOD1 generuje odpowiedź zapalną poprzez aktywację szlaków NFκB i MAPK i MAPK. Wcześniej wykazaliśmy, że stymulacja NOD1 bezpośrednio aktywuje naczynia krwionośne i powoduje wstrząs eksperymentalny in vivo. W tym badaniu wykorzystaliśmy model hodowli naczyń i narządów ex vivo w celu scharakteryzowania względnego wkładu śródbłonka w odpowiedzi naczyń krwionośnych na agonistów NOD1. Ponadto Ponadto przedstawiamy nowe odkrycie, że NOD1 bezpośrednio aktywuje ludzkie naczynia krwionośne. ludzkie naczynia krwionośne. Używając ludzkich komórek hodowlanych potwierdzamy, że komórki śródbłonka reagują na agonistów NOD1 niż komórki mięśni gładkich naczyń krwionośnych. W związku z tym staraliśmy się farmakologicznie zróżnicować szlaki sygnalizacyjne, w których pośredniczą NOD1 i TLR4 w ludzkich komórkach śródbłonka, koncentrując się na TAK1, NFκB i p38 MAPK. Ponadto Ponadto profilujemy nowe inhibitory RIP2 i samego NOD1, które specyficznie hamują indukowaną ligandem NOD1 sygnalizację zapalną w naczyniach krwionośnych. Ten artykuł jest pierwszym, który wykazał aktywację całej ludzkiej tętnicy przez stymulację NOD1 i względne znaczenie śródbłonka w wykrywaniu ligandów NOD1 przez naczynia. ligandów NOD1 przez naczynia. Dane te potwierdzają potencjalną użyteczność NOD1 i RIP2 jako celów terapeutycznych w chorobach człowieka, w których zapalenie naczyń jest cechą kliniczną kliniczne, takie jak sepsa i wstrząs septyczny. --- Istnieje coraz więcej dowodów na to, że wrodzony układ odpornościowy gospodarza odgrywa kluczową rolę w regulacji karcynogenezy. w regulowaniu kancerogenezy, ale specyficzne receptory i znaczenie ich interakcji z bakteriami komensalnymi wymagają wyjaśnienia. Znaczenie ich interakcji z bakteriami komensalnymi musi zostać wyjaśnione. Dwie główne klasy wrodzonych receptorów odpornościowych, receptory Toll-podobne i receptory receptory podobne do Nod, z których wiele znajduje się przed czynnikiem jądrowym-kappaB, są biorą udział w wykrywaniu bakterii jelitowych. Receptory Toll-podobne są zostały zaangażowane w promowanie nowotworzenia okrężnicy, ale rola receptorów Nod-like w regulacji nowotworzenia pozostaje niejasna. Używając ustalonego mysiego modelu nowotworzenia okrężnicy związanego z zapaleniem okrężnicy, pokazujemy, że niedobór Nod1 powoduje zwiększony rozwój zarówno związanych z zapaleniem okrężnicy, jak i Apc związanych z supresorem nowotworów okrężnicy. W przypadku braku sygnalizacji Nod1, występuje większe zaburzenie bariery komórek nabłonka jelitowego z powodu chemicznie indukowanego uszkodzenia, co objawia się zwiększoną apoptozą nabłonka powierzchniowego apoptozą na wczesnym etapie podczas chemicznie indukowanego zapalenia jelita grubego i zwiększoną przepuszczalnością jelit. przepuszczalność jelit. Zwiększona przepuszczalność jelit jest związana ze zwiększoną produkcja cytokin zapalnych i proliferacja komórek nabłonkowych u myszy z niedoborem myszy z niedoborem Nod1 w porównaniu z myszami typu dzikiego. Zubożenie mikrobioty jelitowej mikrobioty hamowało rozwój guza u myszy z niedoborem Nod1, tym samym podkreślając związek między komensalnymi bakteriami w jelicie a gospodarz wrodzony szlak sygnałowy odporności Nod1 w regulacji rozwój raka jelita grubego, w którym pośredniczy stan zapalny. --- Cząsteczki rozpoznające wzór Nod1 i Nod2 odgrywają ważną rolę w homeostazie jelit. homeostazie jelitowej; jednak w jaki sposób białka te wpływają na rozwój zapalenie podczas bakteryjnego zapalenia jelita grubego nie zostało zbadane. W badaniu streptomycyną mysiego modelu zapalenia jelita grubego Salmonella, stwierdziliśmy, że myszy myszy z niedoborem zarówno Nod1, jak i Nod2 miały osłabioną patologię zapalną, zmniejszone poziomy cytokin zapalnych i zwiększoną kolonizację tkanki błony śluzowej. tkanki. Nod1 i Nod2 zarówno ze źródeł hematopoetycznych, jak i niehematopoetycznych przyczyniły się do patologii, a wszystkie fenotypy zostały odtworzone u myszy z niedoborem sygnalizacyjnego białka adaptorowego Rip2. Jednak wpływ Rip2 był ściśle zależny od warunków infekcji, które sprzyjały ekspresji Salmonella pathogenicity island 2 (SPI-2) systemu wydzielania typu III (TTSS), ponieważ Rip2 był zbędny dla stanu zapalnego, gdy myszy były zakażone bakteriami hodowane w warunkach, które promowały ekspresję SPI-1 TTSS. Zatem Nod1 i Nod2 mogą modulować stan zapalny i pośredniczyć w skutecznym usuwaniu bakterii z tkanki błony śluzowej podczas zapalenia okrężnicy Salmonella, ale ich rola zależy od ekspresji od ekspresji SPI-2 TTSS. --- TŁO: Domena oligomeryzująca wiążąca nukleotydy-1 (NOD1) jest cytoplazmatycznym receptorem zaangażowanym w rozpoznawanie bakteryjnych fragmentów peptydoglikanu. zaangażowany w rozpoznawanie bakteryjnych fragmentów peptydoglikanu, które lokalizują się w cytozolu. do cytozolu. Aktywacja NOD1 wywołuje stan zapalny, mechanizmy przeciwdrobnoustrojowe i autofagię zarówno w komórkach nabłonkowych, jak i makrofagach mysich. NOD1 pośredniczy w wewnątrzkomórkowy klirens patogenów w płucach myszy; jednak niewiele wiadomo o roli NOD1 w ludzkich makrofagach pęcherzykowych (AM) lub jego zaangażowaniu w infekcję Mycobacterium tuberculosis (Mtb). METODY: AMs, monocyty (MNs) i makrofagi pochodzące z monocytów (MDMs) od zdrowych osób zdrowych osób zostały zbadane pod kątem ekspresji NOD1. Komórki stymulowano za pomocą ligandem NOD1 Tri-DAP i oceniano produkcję cytokin oraz autofagię. Komórki zakażono Mtb i poddano działaniu Tri-DAP po zakażeniu. CFUs określono kontrolę wzrostu i rekrutację białek autofagii do miejsc lokalizacji patogenów. miejsc lokalizacji patogenów analizowano za pomocą mikroskopii immunoelektronowej. WYNIKI: NOD1 ulegał ekspresji w AM, MDM i w mniejszym stopniu w MN. Stymulacja Tri-DAP indukowała wzrost regulacji NOD1 i znaczną produkcję IL1β, IL6, IL8 i TNFα w AM i MDM; jednak poziom odpowiedzi zależnej od NOD1 w MN był ograniczony. w MNs był ograniczony. Aktywność autofagii określona przez ekspresję białek Atg9, LC3, IRGM i degradacji p62 była indukowana w sposób zależny od NOD1 w AMs i MDMs. w AM i MDM, ale nie w MN. Zainfekowane AM mogą być aktywowane przez stymulację Tri-DAP w celu kontroli wewnątrzkomórkowego wzrostu Mtb. Ponadto Ponadto zaobserwowano rekrutację NOD1 i białek autofagii IRGM i LC3 do miejsca lokalizacji Mtb zaobserwowano w zakażonych AM po leczeniu Tri-DAP. WNIOSKI: NOD1 jest zaangażowany we wrodzone odpowiedzi AM i MDM, które obejmują cytokiny prozapalne i autofagię, z potencjalnymi implikacjami w zabijaniu Mtb u ludzi. zabijanie Mtb u ludzi. --- Istnieje silny związek między infekcją a wcześniactwem; jednak mechanizmy mechanizmy pozostają w dużej mierze nieznane. Nod1 i Nod2 są wewnątrzkomórkowymi receptorami receptory rozpoznające wzór, które są aktywowane przez peptydy bakteryjne i pośredniczą w odporności wrodzonej. Wcześniej wykazaliśmy, że ludzkie trofoblasty trofoblasty wyrażają Nod1 i Nod2, które wywołują stan zapalny po stymulacji. Niniejsze badanie miało na celu określenie ekspresji i funkcji Nod1 i Nod2 w trofoblastów w trzecim trymestrze ciąży oraz scharakteryzowanie skutków in vivo aktywacji Nod1 na wynik ciąży. Ludzkie terminowe tkanki łożyskowe i izolowany terminowy trofoblast trofoblast wyrażały Nod1, ale nie Nod2. Aktywacja Nod1 przez jego agonistę, bakteryjny kwas γ-D-glutamylo-mezo-diaminopimelowy (iE-DAP), w hodowlach trofoblastów terminowych indukował prozapalny profil cytokin, charakteryzujący się podwyższonym poziomem IL-6, GRO-α i MCP-1 w porównaniu z kontrolą. Jednak cytokiny te nie były regulowane w górę w odpowiedzi na stymulację Nod2 z bakteryjnym MDP. Podawanie wysokich dawek bakteryjnego iE-DAP ciężarnym myszom C57BL/6J w 14,5 dniu embrionalnym wywołało przedwczesny poród w ciągu 24 godzin. iE-DAP w niższej dawce, która nie wywoływała wcześniactwa, zmniejszała masę płodu, zmienił profil cytokin na styku matka-płód i wywołał zapalenie płodu. zapalenie płodu. Tak więc, funkcjonalny Nod1 jest wyrażany przez komórki trofoblastów przez cały okres ciąży i może odgrywać rolę w pośredniczeniu w zapaleniu związanym z infekcją i wcześniactwie. wcześniactwa. Badanie to pokazuje, że receptory rozpoznawania wzorców, inne niż niż TLR, mogą być zaangażowane lub zaangażowane w przedwczesny poród związany z infekcją. porodu. --- Otyłość jest związana ze stanem zapalnym, który może prowadzić do wad metabolicznych, takich jak hiperlipidemia i insulinooporność. Konkretne metabolity mogą przyczyniać się do zapalenie, ale spożycie składników odżywczych i otyłość są również związane ze zmienionym obciążenie bakteryjne w tkankach metabolicznych (tj. endotoksemia metaboliczna). Te bakteryjne mogą przyczyniać się do stanu zapalnego wywołanego otyłością. Specyficzne składniki bakteryjne i receptory gospodarza, które leżą u podstaw zmienionych reakcji metabolicznych. reakcje metaboliczne. Wcześniej wykazaliśmy, że wiążące nukleotydy aktywacja białka 1 (NOD1) zawierającego domenę oligomeryzacji z bakteryjnym peptydoglikanem (PGN) powodowała insulinooporność u myszy. Teraz pokazujemy, że PGN indukuje autonomiczną lipolizę komórek w adipocytach za pośrednictwem NOD1. Specyficzne bakteryjne motywy PGN stymulowały lipolizę w eksplantach białej tkanki tłuszczowej (WAT) od myszy WT, ale ale nie myszy NOD1-/. PGN aktywujący NOD1 stymulował białko aktywowane mitogenem kinazy (MAPK), kinazę białkową A (PKA) i NF-κB w adipocytach 3T3-L1. The Odpowiedź lipolizy za pośrednictwem NOD1 została częściowo zmniejszona przez hamowanie ERK1 / 2 lub samej PKA, ale nie c-Jun N-końcowej kinazy (JNK). Lipoliza stymulowana przez NOD1 była częściowo zależna od NF-κB i była całkowicie tłumiona przez hamowanie ERK1/2 i PKA jednocześnie lub lipazę wrażliwą na hormony (HSL). Nasze wyniki pokazują, że bakteryjny PGN stymuluje lipolizę w adipocytach poprzez zaangażowanie kinazę stresu, PKA, program lipolityczny zależny od NF-κB. Bakteryjna aktywacja NOD1 jest pozycjonowana jako składnik endotoksemii metabolicznej, która może przyczyniać się do hiperlipidemii, ogólnoustrojowego stanu zapalnego i insulinooporności, działając bezpośrednio na adipocyty. --- CEL: Insulinooporność wiąże się z przewlekłym stanem zapalnym i pojawiają się uczestniczące elementy układu odpornościowego. Postawiliśmy hipotezę, że elementy bakteryjne działające na różne wewnątrzkomórkowe receptory rozpoznawania wzorców receptory wrodzonego układu odpornościowego, takie jak bakteryjny peptydoglikan (PGN) działające na białka domeny oligomeryzacji nukleotydów (NOD), przyczyniają się do insulinooporności. insulinooporność. PROJEKT BADAWCZY I METODY: Oceniono właściwości metaboliczne i zapalne u myszy typu dzikiego (WT) i myszy z podwójnym nokautem NOD1/2(-/-) karmionych dietą wysokotłuszczową (HFD) przez 16 tygodni. Insulinooporność mierzono za pomocą hiperinsulinemicznej euglikemii u myszy, którym wstrzyknięto mimetyki PGN zawierające kwas mezo-diaminopimelowy lub minimalny bioaktywny motyw PGN, które aktywują odpowiednio NOD1 i NOD2. Ogólnoustrojowe i specyficzne dla tkanki zapalenie oceniano za pomocą enzymatycznych testów immunosorbcyjnych testy immunosorbcyjne u myszy NOD, którym wstrzyknięto ligand. Wydzielanie cytokin, wychwyt glukozy wychwyt glukozy i sygnalizację insulinową oceniano w adipocytach i pierwotnych hepatocytach narażonych na ligandy NOD in vitro. WYNIKI: Myszy NOD1/2 (-/-) były chronione przed stanem zapalnym wywołanym przez HFD, akumulacją lipidów i obwodową insuliną. akumulacją lipidów i obwodową nietolerancją insuliny. I odwrotnie, bezpośrednia aktywacja białka NOD1 powodowała insulinooporność. Ligandy NOD1 indukowały obwodową i wątrobową insulinooporność w ciągu 6 godzin u myszy WT, ale nie NOD1 (-/-). LIGANDY NOD2 tylko nieznacznie zmniejszały obwodową utylizację glukozy. Ligand NOD1 wywołał niewielkie zmiany w krążących mediatorach prozapalnych, ale spowodowały zapalenie tkanki tłuszczowej i insulinooporność zapalenie tkanki tłuszczowej i insulinooporność mięśni AS160 i wątroby FOXO1. Ex vivo, ligand NOD1 powodował wydzielanie cytokin prozapalnych i upośledzał stymulowany insuliną wychwyt glukozy bezpośrednio w adipocytach. Ligand NOD1 również powodował stan zapalny i insulinooporność bezpośrednio w pierwotnych hepatocytach z WT, ale nie NOD1 (-/-), myszy. WNIOSKI: Identyfikujemy białka NOD jako wrodzone składniki odpornościowe, które są zaangażowane w indukowany dietą stan zapalny i nietolerancję insuliny. Ostra aktywacja białek NOD przez mimetyki bakteryjnych PGN powoduje insulinę całego ciała oporność całego ciała, wzmacniając koncepcję, że wrodzone odpowiedzi immunologiczne na charakterystyczne bakteryjne bezpośrednio prowadzą do insulinooporności. W związku z tym NOD1 jest prawdopodobnym, nowym ogniwem łączącym wrodzoną odporność i metabolizm. --- Cytozolowe receptory podobne do domeny oligomeryzacji nukleotydów (NOD) NOD1 i NOD2 są ważnymi czynnikami przyczyniającymi się do wewnątrzkomórkowego rozpoznawania patogenów patogenów, w tym Chlamydophila pneumoniae, ale niewiele wiadomo na temat ich wpływu na zapalenie dróg oddechowych wywołane alergenami. U myszy BALB/c zaobserwowaliśmy, że zakażenie C. pneumoniae przed ogólnoustrojowym uczuleniem owalbuminą (OVA) i miejscową ekspozycją dróg oddechowych na OVA zmniejszało nadreaktywność dróg oddechowych (AHR). Tak więc agonisty NOD1 FK156 i agonisty NOD2 dipeptydu muramylowego podawanego 6 godzin przed każdym uczuleniem lub powietrzem. godziny przed każdym uczuleniem lub prowokacją dróg oddechowych oceniano pod kątem AHR, immunoglobulin specyficznych dla OVA w osoczu, różnic w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego, i cytokin. Komórki dendrytyczne śledziony myszy leczonych FK156 zostały wyizolowane i kokulturowano z komórkami T specyficznymi dla OVA wyizolowanymi od myszy DO11.10, a proliferację komórek T określono ilościowo po ponownej stymulacji OVA. Proliferację komórek T badano in vivo w płucach i węzłach chłonnych myszy DO11.10 poddanych działaniu FK156 i OVA. DO11.10. FK156, ale nie dipeptyd muramylowy, zmniejszał AHR i nacieki eozynofilowe w płucach. naciek eozynofilowy w płucach, jeśli został podany przed uczuleniem lub prowokacją OVA, podczas gdy cytokiny T-helper (Th)2 nie uległy zmniejszeniu. Komórki dendrytyczne od myszy leczonych FK156 wywoływały mniejszą proliferację limfocytów T specyficznych dla OVA w porównaniu z grupą kontrolną leczoną rozpuszczalnikiem. Podobnie, aktywacja swoistych antygenowo limfocytów T w tkance płucnej tkanki płucnej była zmniejszona po leczeniu FK156. Wnioskujemy, że aktywacja NOD1 zmniejszyła AHR w zapaleniu płuc wywołanym alergenem, czemu towarzyszyło zmniejszenie towarzyszyło zmniejszenie proliferacji alergenowo-swoistych limfocytów T. --- CELE: Mechanizmy leżące u podstaw odporności ochronnej komórek trofoblastu łożyska komórek trofoblastu łożyska przed infekcją bakteryjną pozostają w dużej mierze nieznane. NOD1 są wewnątrzkomórkowe receptory rozpoznające wzór, które są aktywowane przez bakteryjne peptydy peptydy bakteryjne i pośredniczą we wrodzonej odporności. Niniejsze badanie miało na celu zbadanie ekspresji i funkcji NOD1 w komórkach trofoblastu w pierwszym trymestrze ciąży oraz ocenić potencjalną rolę komórek trofoblastów w zapaleniu związanym z infekcją. zapaleniu związanym z infekcją. PROJEKT BADANIA: Ludzkie pozakomórkowe komórki trofoblastu linii HTR8 były stymulowane różnymi stężeniami iE-DAP przez różne okresy czasu. Ekspresję NOD1 wykryto za pomocą immunofluorescencji, a zmiany w NOD1 i RICK w komórkach H8 określono za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy w czasie rzeczywistym i analizy Western blot. i analizę Western blot. Stężenia interleukiny (IL)-8 i IL-6 wydzielanych przez komórki H8 zbadano za pomocą enzymatycznego testu immunosorbcyjnego. Aktywność transkrypcji NF-κB i ekspresję P65 wykryto metodą elektroforetyczną test przesunięcia elektroforetycznego i analizę Western blot. WYNIKI: Komórki H8 wyrażały NOD1, a wpływ iE-DAP na NOD1 był zależny od dawki i czasu. i zależny od czasu. Stężenie IL-8 wzrastało stopniowo wraz ze rosnącym stężeniem iE-DAP, a poziomy IL-8 i IL-6 były związane z czasem trwania ekspozycji na iE-DAP. Dawka iE-DAP była istotnie związana z ekspresją RICK i P65, a stymulacja komórek H8 przez iE-DAP zmieniała aktywność transkrypcji NF-κB. WNIOSKI: NOD1 może odgrywać rolę w pośredniczeniu w zapaleniu związanym z infekcją. zapalenie. Gdy iE-DAP zostanie rozpoznany przez NOD1, odpowiedź zapalna może być indukowana przez szlaki, w których pośredniczy NOD1-RICK-NF-κB. --- CEL: NOD1 odgrywa ważną rolę w obronie gospodarza i rozpoznaje minimalny składnik ścian komórkowych bakterii. składnik ścian komórkowych bakterii, kwas mezo-diaminopimelowy (iE-DAP). Polimorfizmy w NOD1 są związane z chorobami autozapalnymi charakteryzującymi się zapaleniem błony naczyniowej oka, takimi jak choroba Leśniowskiego-Crohna i sarkoidoza. NOD1 jest homologiczny do NOD2, który jest odpowiedzialny za autosomalną dominującą postać zapalenia błony zapalenie błony naczyniowej oka. Niemniej jednak, rola NOD1 w zapaleniu wewnątrzgałkowym nie została zbadana. nie została zbadana. Indukcja zapalenia błony naczyniowej oka przez iE-DAP u myszy i potencjalny udział zbadano udział interleukiny (IL) -1beta. METODY: Myszy BALB/c lub myszy z niedoborem kaspazy-1 lub IL-1R1 i ich kongeniczne kontrole wstrzyknięto dożylnie. wstrzyknięto przyżyciowo iE-DAP lub sól fizjologiczną. Przebieg czasowy, odpowiedź na dawkę i udział IL-1beta w zapaleniu oka zostały ilościowo za pomocą przyżyciowej mikroskopii wideo, histologii i immunohistochemii. NOD1 i IL-1beta mierzono w tkance oka metodą immunoblottingu i ELISA. WYNIKI: Białko NOD1 ulega ekspresji w oku i promuje zapalenie oka w sposób zależny od dawki i czasu. Autorzy wcześniej zdefiniowali rolę IL-1beta w zapaleniu błony naczyniowej NOD2 i sprawdzili, czy NOD1 i NOD2 wykorzystują podobne mechanizmy. mechanizmy. Leczenie iE-DAP znacząco zwiększyło IL-1beta, co było zależne od kaspazy-1. zależne od kaspazy-1. Jednak w przeciwieństwie do NOD2, kaspaza-1 i IL-1R1 były istotnymi mediatorami iE-DAP. niezbędnymi mediatorami zapalenia błony naczyniowej wywołanego przez iE-DAP, co sugeruje, że NOD1 i NOD2 indukują zapalenie oka poprzez różne mechanizmy z udziałem IL-1beta. WNIOSKI: Odkrycia te pokazują, że NOD1 ulega ekspresji w oku i że jego aktywacja powoduje zapalenie błony naczyniowej oka w mechanizmie zależnym od IL-1beta. Scharakteryzowanie różnic między odpowiedziami NOD1 i NOD2 może zapewnić wgląd w patogenezę zapalenia błony naczyniowej oka.
Czy NOD1 jest aktywowany w stanach zapalnych?
Białka Nod zwalczają infekcje bakteryjne poprzez stymulowanie sygnalizacji prozapalnej i sieci cytokin oraz indukowanie efektorów przeciwdrobnoustrojowych, takich jak tlenek azotu i peptydy przeciwdrobnoustrojowe. Zaangażowanie NOD1 generuje odpowiedź zapalną poprzez aktywację szlaków NFκB i MAPK, a kilka zaburzeń zapalnych, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i astma, jest powiązanych ze zmianami genetycznymi w Nod1 lub Nod2. Nod1 jest również krytycznie zaangażowany w kształtowanie adaptacyjnych odpowiedzi immunologicznych na składniki pochodzenia bakteryjnego. Razem, Nod1 i Nod2 reprezentują głównych graczy w kontroli odpowiedzi immunologicznej na infekcje bakteryjne i stany zapalne. Myszy z niedoborem zarówno Nod1, jak i Nod2 miały osłabioną patologię zapalną, obniżony poziom cytokin zapalnych i zwiększoną kolonizację tkanki błony śluzowej