Osteoporoza jest częstą konsekwencją terapii deprywacji androgenów (ADT) w leczeniu raka prostaty. raka prostaty. Do 20% mężczyzn poddawanych ADT z powodu zlokalizowanego raka prostaty złamań w ciągu 5 lat. Na szczęście dostępna jest ogólnie bezpieczna i skuteczna terapia dostępna. Chociaż kiedyś uważano ją za niekontrowersyjną, istnieją pewne obawy o suplementację wapnia, ale wszystkie badania dotyczące leczenia osteoporozy u mężczyzn obejmowały wapń. U większości starszych mężczyzn poziom 25-hydroksywitaminy D w surowicy jest prawdopodobnie niski. w surowicy jest prawdopodobnie niski, chociaż ponownie istnieją kontrowersje dotyczące idealnego poziomu. Wielu ekspertów uważa, że wszyscy starsi mężczyźni, w tym ci przyjmujący ADT, powinni mieć poziom >30 ng/ml. poziom >30 ng/ml, co jest łatwe do osiągnięcia. Gęstość mineralna kości (BMD) badanie za pomocą absorpcjometrii promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii (DXA) jest wskazane dla mężczyzn stosujących ADT. Co ciekawe, badanie DXA przedramienia może być szczególnie ważne u mężczyzn stosujących ADT, oprócz badania do kręgosłupa i biodra. Niektórzy eksperci sugerują, że mężczyźni poddawani ADT ze wskaźnikiem T-score wynoszącym ≤-1,5 powinni być leczeni. Alternatywnie można zastosować FRAX lub inny kalkulator ryzyka. ryzyka. Doustne i dożylne bisfosfoniany są zatwierdzonymi przez FDA lekami dla mężczyzn z osteoporozą. z osteoporozą i zwiększają BMD u mężczyzn poddawanych ADT. Potencjalne środki stosowane poza wskazaniami obejmują raloksyfen i toremifen. Wykazano, że ten ostatni i denosumab zwiększają gęstość kości i zmniejszają liczbę złamań kręgów u mężczyzn poddawanych ADT. Raloksyfen i denosumab są zatwierdzone przez FDA tylko w przypadku osteoporozy pomenopauzalnej. Zatem, zapobieganie złamaniom można osiągnąć w tej populacji wysokiego ryzyka. --- Austriackie Towarzystwo Badań nad Kośćmi i Minerałami rutynowo publikuje oparte na dowodach wytyczne dotyczące leczenia osteoporozy pomenopauzalnej. W pełni ludzkie w pełni ludzkie przeciwciało monoklonalne denosumab (Prolia(®)) zostało niedawno zatwierdzone przez Europejską Agencję Medyczną (EMEA) oraz Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do leczenia osteoporozy pomenopauzalnej. Wykazano, że denosumab skutecznie zmniejsza ryzyko złamań kręgów, złamań niekręgowych i złamań biodra. Razem z alendronianem, risedronianem, zoledronianem, ibandronianem, ranelinianem strontu i raloksyfenem, denosumab stanowi skuteczną opcję w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej. osteoporozy pomenopauzalnej. --- Wstęp: Przerzuty do kości są powszechne u pacjentów z hormonoopornym rakiem prostaty. raka gruczołu krokowego. W badaniu autopsji pacjentów z rakiem prostaty, 65%-75% miało przerzuty do kości. Przerzuty do kości stanowią znaczne obciążenie ekonomiczne dla płatników na płatników z szacowanymi całkowitymi rocznymi kosztami w wysokości 1,9 mld USD w Stanach Zjednoczonych. Stanach Zjednoczonych. Zdarzenia związane z układem kostnym (SRE), w tym złamania patologiczne, ucisk rdzenia kręgowego ucisk rdzenia kręgowego, operacje kości i napromienianie kości, dotykają około 50% pacjentów z przerzutami do kości. Są one związane z obniżoną jakością życia i zwiększonymi kosztami opieki zdrowotnej. Kwas zoledronowy jest skutecznym w zapobieganiu SRE w guzach litych i szpiczaku mnogim. Ostatnio, denosumab został zatwierdzony przez FDA do zapobiegania SRE u pacjentów z przerzutami do kości z guzów litych. przerzutami do kości z guzów litych. Badanie kliniczne fazy 3 (NCT00321620) wykazało, że denosumab miał wyższą skuteczność w opóźnianiu pierwszego i kolejnych SRE w porównaniu z kwasem zoledronowym. Jednak wartość ekonomiczna denosumabu nie została jednak oceniona u pacjentów z hormonoopornym rakiem prostaty. raka gruczołu krokowego. CEL: Porównanie efektywności kosztowej denosumabu z kwasem zoledronowym w leczeniu przerzutów do kości u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego opornym na hormonoterapię. hormonozależnym rakiem gruczołu krokowego. METODY: Opracowano model Markowa oparty na programie Excel w celu oceny kosztów i kosztów i skuteczności związanych z 2 terapiami w 1- i 3-letnim horyzoncie czasowym. horyzoncie czasowym. Ponieważ ocena została przeprowadzona z perspektywy amerykańskiego płatnika płatnika zewnętrznego, uwzględniono tylko koszty bezpośrednie. Zgodnie z głównym w badaniu fazy 3, skuteczność oceniano na podstawie liczby SRE. SRE. Model składał się z 9 stanów zdrowia zdefiniowanych przez wystąpienie SRE, historię SRE historię, progresję choroby i zgon. Hipotetyczna kohorta pacjentów z hormonoopornym rakiem gruczołu krokowego otrzymywała denosumab w dawce 120 mg lub kwas kwas zoledronowy w dawce 4 mg na początku modelu i przechodziła między 9 stanami zdrowia stanów zdrowia na początku każdego 13-tygodniowego cyklu. Prawdopodobieństwa przejścia związane z wystąpieniem pierwszego SRE, kolejnych SRE, progresji choroby i zgonu progresją choroby i zgonem zaczerpnięto przede wszystkim z wyników badania klinicznego fazy 3 badania klinicznego fazy 3 i zostały uzupełnione o opublikowaną literaturę. Model założono, że w każdym cyklu może wystąpić maksymalnie 1 SRE. Koszty leków obejmowały hurtowy koszt nabycia, koszty personelu medycznego związane z podawaniem leku i koszty monitorowania leków, jeśli dotyczy. Koszty nielekowe obejmowały koszty przyrostowe związane z progresją choroby, koszty związane z SRE i koszty opieki terminalnej, które zostały zaczerpnięte z literatury. Koszty zdarzeń niepożądanych (AE) oszacowano na podstawie częstości występowania zgłoszonych w badaniu fazy 3. fazie 3. Wykorzystanie zasobów związane ze zdarzeniami niepożądanymi oszacowano na podstawie konsultacji ze starszym dyrektorem medycznym zatrudnionym przez sponsora badania. Wszystkie koszty zostały przedstawione w dolarach z 2010 roku. W przypadku podstawowym oszacowano przyrostowy całkowity koszt w przeliczeniu na uniknięty SRE w rocznym horyzoncie czasowym. Oszacowano również wyniki dla 3-letniego horyzontu czasowego. oszacowano również wyniki dla 3-letniego horyzontu czasowego. Przeprowadzono jednokierunkowe analizy wrażliwości i probabilistyczne analizy wrażliwości (PSA) w celu sprawdzenia odporności modelu. WYNIKI: W przypadku podstawowym całkowite koszty na pacjenta poniesione w ciągu 1 roku wyniosły oszacowano na 35 341 USD (19 230 USD kosztów leków i 16 111 USD kosztów nielekowych) dla denosumabu i 27 528 USD (10 960 USD koszty leków i 16 569 USD koszty nielekowe) dla kwasu kwasu zoledronowego, z przyrostowym całkowitym kosztem bezpośrednim wynoszącym 7 813 USD dla denosumabu. Szacowana liczba SRE na pacjenta w okresie 1 roku wynosiła 0,49 dla denosumabu i 0,60 dla kwasu zoledronowego, co daje inkrementalną liczbę SRE na poziomie -0,11 w ramieniu denosumabu. Szacowane przyrostowe całkowite koszty bezpośrednie na SRE, których uniknięto dzięki zastosowaniu denosumabu zamiast kwasu zoledronowego, wynosiły 71 027 USD dla 1 roku i 51 319 USD dla 3 lat. Jednokierunkowa analiza wrażliwości wykazała, że wyniki były wrażliwe na koszty leków, medianę czasu do pierwszego SRE i zwiększone ryzyko SRE związane z progresją choroby. Wyniki PSA wykazały, że w oparciu o progi gotowości do zapłaty wynoszące odpowiednio 70 000 USD, 50 000 USD i 30 000 USD za uniknięcie SRE, denosumab był opłacalny w porównaniu z kwasem zoledronowym odpowiednio w 49,5%, 17,5% i 0,3% przypadków po 1 roku i przypadków po 1 roku oraz odpowiednio w 79,0%, 49,8% i 4,1% przypadków po 3 latach. latach. WNIOSKI: Chociaż denosumab wykazał korzyści w porównaniu z kwasem zoledronowym w zapobieganiu lub opóźnianiu SRE w badaniu fazy 3, może on być kosztowną alternatywą dla kwasu zoledronowego. alternatywą dla kwasu zoledronowego z perspektywy płatnika w USA. --- Większość mężczyzn z nawrotowym rakiem prostaty (CaP) początkowo reaguje na terapię ale ostatecznie rozwija się u nich przerzutowy rak gruczołu krokowego oporny na kastrację raka prostaty opornego na kastrację (CRPC). W ciągu ostatniej dekady zidentyfikowano nowe cele terapeutyczne terapeutyczne w CRPC, a kilka nowych leków osiągnęło zaawansowane stadia rozwoju klinicznego. zaawansowanych etapów rozwoju klinicznego. W 2010 roku Agencja Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła sipuleucel-T i kabazytaksel, a w 2011 r. abirateron dla pacjentów z przerzutowym CRPC na podstawie fazy CRPC z przerzutami na podstawie badań fazy 3 wykazujących poprawę przeżywalności. Chociaż nie jeszcze dostępny do użytku klinicznego, w komunikacie prasowym z czerwca 2011 r. ogłoszono, że rad 223 również wykazał przewagę w zakresie przeżycia u mężczyzn z przerzutowym CRPC. Nowe terapie w zaawansowanych stadiach rozwoju klinicznego w CRPC obejmują terapie hormonalne MDV3100 i TAK 700 oraz immunoterapia ipilimumabem. Oczekuje się również na wyniki badań fazy 3 porównujących docetaksel plus prednizon z docetakselem podawanym z nowymi lekami: afliberceptem, dasatynibem, lenalidomidem, i custirsenem. Oprócz tych nowych i pojawiających się środków terapeutycznych, denosumab został zatwierdzony do zapobiegania powikłaniom szkieletowym u pacjentów z przerzutami do kości z powodu nowotworów litych, stanowiąc alternatywę dla kwasu dla kwasu zoledronowego. Podczas gdy dodanie tych nowych opcji leczenia jest wielkim postępem dla mężczyzn z przerzutowym CRPC, pojawia się wiele nowych pytań dotyczących sekwencjonowania tych terapii między sobą, z wcześniej istniejącymi terapiami, a także z nowymi lekami znajdującymi się obecnie w fazie badań klinicznych. Ponadto istnieją obawy, że trwające badania fazy 3 mogą zostać zanieczyszczone jeśli pacjenci zrezygnują z badanego leczenia, aby rozpocząć 1 z nowo zatwierdzonych leków lub późniejszego przyjmowania leku. Te realia sprawiają, że projektowanie badań klinicznych jest wyzwanie niż kiedykolwiek wcześniej. --- U kobiet z zaawansowanym rakiem piersi u około trzech czwartych rozwijają się przerzuty do kości. przerzuty do kości, z medianą przeżycia po diagnozie wynoszącą 2-3 lata. Aktywator receptora czynnika jądrowego-κB (RANK) i ligand RANK (RANKL) należą do szlaku sygnałowego szlaku sygnałowego o dużym znaczeniu w rozwoju przerzutów do kości. Denosumab, ludzkie przeciwciało monoklonalne o wysokim powinowactwie i swoistości dla RANKL, zapobiega interakcji RANKL/RANK i hamuje tworzenie i funkcję osteoklastów, zmniejszając w ten sposób resorpcję kości. osteoklastów, zmniejszając w ten sposób resorpcję kości i zwiększając masę kostną. Denosumab w porównaniu z kwasem zoledronowym wykazał wyższą skuteczność w opóźnianiu czasu do do pierwszego badanego SRE oraz czasu do pierwszego i kolejnych badanych SRE, jak również zmniejszenie markerów obrotu kostnego. Wyniki te doprowadziły do zatwierdzenia denosumabu przez Europejską Agencję Leków (EMA) i Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) w celu zapobiegania SRE u dorosłych z przerzutami do kości z guzów litych, w tym raka piersi. --- Guz olbrzymiokomórkowy kości (GCTB) jest osteolitycznym, zwykle łagodnym nowotworem. charakteryzujący się naciekaniem osteoklastopodobnymi komórkami olbrzymimi i receptorem czynnika różnicowania osteoklastów czynnik różnicowania osteoklastów receptor aktywator jądrowego czynnika kappa-B (RANKL) jest silnie zaangażowany w jego patogenezę. Denosumab należy do nowej klasy leków, które hamują RANKL. Przed zastosowaniem denosumabu, leczenie multimodalne w opornym na leczenie, nawrotowym i przerzutowym GCTB wykazało zmienne wyniki. wyniki. Ostatnie dane fazy II wykazały aktywność denosumabu w odniesieniu do w odniesieniu do kontroli choroby i objawów, bez znaczących działań niepożądanych. Na Na podstawie tych danych FDA zatwierdziła denosumab do leczenia pacjentów których GCTB jest nieoperacyjny lub gdy operacja może spowodować poważne chorobowość. Wciąż pozostają pytania, w tym optymalne planowanie, wybór pacjenta wybór pacjentów, stosowanie w leczeniu uzupełniającym i długoterminowe obawy dotyczące toksyczności. --- CEL: Przegląd informacji dotyczących zdrowia kości i osteoporozy u mężczyzn. mężczyzn. METODY: Przeprowadzono przegląd odpowiedniej literatury. WYNIKI: Osteoporoza dotyka około 2 milionów mężczyzn w USA i odpowiada za około 600 000 złamań każdego roku. za około 600 000 złamań rocznie. Istnieją znaczące różnice w wielkości i strukturze szkieletu między mężczyznami i kobietami, które odpowiadają za różnice w częstości występowania złamań, ich lokalizacji i wynikach. Badanie gęstości kości jest odpowiednie dla mężczyzn w wieku 70 lat i starszych oraz młodszych mężczyzn (50-69 lat), u których występują czynniki ryzyka osteoporozy. czynniki ryzyka osteoporozy. Zarządzanie stylem życia, w tym odpowiednie spożycie wapnia i wapnia i witaminy D, odpowiednią aktywność fizyczną oraz unikanie palenia tytoniu i spożywania dużych ilości alkoholu. alkoholu, jest odpowiednie dla wszystkich mężczyzn. Leczenie farmakologiczne w celu zmniejszenia ryzyka złamań jest wskazana u mężczyzn z klinicznym rozpoznaniem osteoporozy (złamanie złamanie kręgosłupa lub biodra) lub T-score -2,5 lub poniżej w kręgosłupie, szyjce kości udowej, biodrowego lub 1/3 kości promieniowej; jednak większość mężczyzn z grupy wysokiego ryzyka będzie przy użyciu narzędzia do oceny ryzyka złamań, takiego jak FRAX. Alendronian, risedronian, kwas zoledronowy, denosumab i teryparatyd to leki zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA). Żywności i Leków (FDA). WNIOSKI: Osteoporoza u mężczyzn stanowi ważny problem zdrowia publicznego ze znaczną zachorowalnością i śmiertelnością. Istnieją zalecane strategie identyfikacji mężczyzn z wysokim ryzykiem złamania, a skuteczne środki są dostępne do leczenia. leczenia. --- TŁO: W 2007 roku Agencja Badań i Jakości Opieki Zdrowotnej (AHRQ) opublikowała systematyczny przegląd porównawczej skuteczności leczenia osteoporozy. osteoporozy. Przegląd obejmował badania dotyczące korzyści i zagrożeń związanych z leków i terapii stosowanych w celu zapobiegania złamaniom u kobiet po menopauzie i mężczyzn mężczyzn z niską gęstością kości (osteopenią) lub osteoporozą. Czynniki, które mogą wpływać na na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych oraz monitorowanie w celu identyfikacji osób najbardziej które mogą odnieść korzyści z leczenia. AHRQ opublikowała w marcu 2012 r. zaktualizowany przegląd, w którym podsumowano korzyści i zagrożenia związane z leków na osteoporozę w leczeniu i zapobieganiu osteoporozie, w tym bisfosfoniany (aledronian, risedronian, ibandronian, kwas zoledronowy), hormon przytarczyc kwas), hormon przytarczyc, teryparatyd, kalcytonina, estrogeny (w celu zapobiegania u kobiet po menopauzie), selektywne modulatory receptora estrogenowego (raloksyfen), i denosumab (zatwierdzony przez FDA w 2010 r.). Ponadto, dietetyczne i wapń i witaminę D, a także ćwiczenia z obciążeniem, w celu zachowanie masy kostnej i zmniejszenie ryzyka złamań u pacjentów z osteoporozą. osteoporozą. CELE: (a) zapoznanie pracowników służby zdrowia z metodami i wynikami badania metodami i wynikami przeprowadzonego przez AHRQ w 2012 r. przeglądu porównawczego skuteczności leczenia w celu zapobiegania złamaniom u mężczyzn i kobiet z niską gęstością kości lub osteoporozą, (b) (b) zachęcanie do rozważenia i zastosowania wyników tego przeglądu w warunkach w warunkach klinicznych i opieki zarządzanej oraz (c) zidentyfikować ograniczenia i luki w istniejących badaniach w odniesieniu do korzyści i zagrożeń związanych z leczeniem osteoporozy. STRESZCZENIE: Osteoporoza jest powszechną ogólnoustrojową chorobą szkieletu spowodowaną kości i utratę masy kostnej skutkującą złamaniami, przewlekłym bólem i niepełnosprawnością fizyczną. niepełnosprawność. Występuje często u kobiet po menopauzie, ale mężczyźni również są narażeni na złamania związane z niską gęstością kości. złamania związane z niską gęstością kości. Rosnąca częstość występowania i koszty leczenia osteoporozy sprawiają, że badanie bezpieczeństwa i skuteczności obecnie dostępnych terapii osteoporozy jest istotne i aktualne. W 2012 r. Agencja Badań i Jakości Opieki Zdrowotnej (AHRQ) opublikowała zaktualizowany przegląd dotyczący skuteczności i bezpieczeństwa terapii osteoporozy, w tym nowych w zapobieganiu złamaniom kręgów i złamaniom pozakręgowym u kobiet i mężczyzn po menopauzie. Interwencje oceniane w przeglądzie obejmowały 1 czynnik biologiczny, środki farmakologiczne, dietę i leki przeciwzakrzepowe. czynniki biologiczne, środki farmakologiczne, dietę i suplementację wapnia i witaminy D oraz ćwiczenia z obciążeniem. witaminę D oraz ćwiczenia fizyczne z obciążeniem. Zaktualizowany raport obejmował nowe i wskazania zatwierdzone po raporcie z 2007 r. oraz nowe dane dotyczące skuteczności i zdarzeń niepożądanych związanych z bisfosfonianami; kalcytonina została uznana przez recenzentów za nieodpowiednią terapię osteoporozy i została wykluczona. i została wykluczona. W zaktualizowanym przeglądzie przeanalizowano 5 kluczowych pytań koncentrujących się na przeglądzie porównawczym wszystkich zatwierdzonych przez FDA leków na osteoporozę pod względem zmniejszenia ryzyka złamań ryzyka złamań, skuteczności w subpopulacjach rasowych/etnicznych, a także różnych stratyfikacji ryzyka przy użyciu FRAX (Narzędzie Oceny Ryzyka Złamań Światowej Organizacji Zdrowia) Narzędzie Oceny Ryzyka Złamań) lub inne wartości graniczne, zgodność i przestrzeganie zaleceń, działania niepożądane niepożądane leków, przewidywanie skuteczności leczenia przy użyciu monitorowania gęstości mineralnej kości (BMD) gęstości mineralnej kości (BMD) za pomocą absorpcjometrii promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii (DXA) oraz Porównawcza skuteczność długoterminowej terapii Recenzenci AHRQ stwierdzili wysoką siłę dowodów na poparcie zmniejszenia siłę dowodów na poparcie zmniejszenia ryzyka złamań kręgowych, pozakręgowych i biodrowych u kobiet po menopauzie. i złamań biodra u kobiet po menopauzie z osteoporozą leczonych 1 z 4 (alendronian, risedronian, kwas zoledronowy lub denosumab). Zmniejszenie ryzyka ryzyko złamań kręgów u kobiet po menopauzie z osteoporozą leczonych ibandronianem, teryparatydem lub raloksyfenem zostało poparte dowodami dowody o wysokiej sile. Dowody zostały sklasyfikowane jako o wysokiej sile w odniesieniu do redukcji kręgów i złamań biodra w przypadku terapii estrogenowej u kobiet po menopauzie, ale nie u kobiet z rozpoznaną osteoporozą. Dowody zostały ocenione jako umiarkowane dla zmniejszenie liczby złamań pozakręgowych za pomocą teryparatydu lub monoterapii wapniem. Umiarkowana lub nisko-umiarkowana siła dowodów wykazała, że sam wapń nie zmniejsza ryzyka złamań kręgów lub złamań pozakręgowych, a witamina D ma mieszane witamina D ma mieszany wpływ na zmniejszenie ogólnego ryzyka złamań. Dowody o wysokiej sile potwierdzają zmniejszenie ryzyka złamania biodra podczas leczenia wapniem. Witamina D znacząco zmniejszała liczbę złamań kręgów u pacjentów z pierwotną osteoporozą. pierwotną osteoporozą. Połączenie wapnia i witaminy C nie zmniejszało ryzyka złamań kręgów. kręgów, ale zmniejszało ryzyko złamań pozakręgowych w niektórych populacjach. populacjach. Wapń i witamina D zmniejszały ryzyko złamań u starszych kobiet, ale nie u starszych mężczyzn. kobiet, ale nie u mężczyzn w podeszłym wieku. Przestrzeganie zaleceń i wytrwałość w przyjmowaniu leków na osteoporozę osteoporozy różniły się w zależności od wieku pacjenta, wcześniejszej historii złamań, częstości dawkowania, jednoczesnego stosowania innych leków i działań niepożądanych. Przestrzeganie do leczenia poprawiło się przy cotygodniowym dawkowaniu w porównaniu z codziennymi schematami, ale brak było dowodów na to, że comiesięczne schematy poprawiały przestrzeganie zaleceń w porównaniu do schematów cotygodniowych. niż schematy cotygodniowe. Niniejszy artykuł podsumowuje kluczowe ustalenia z przeglądu AHRQ 2012 w celu w celu poinformowania świadczeniodawców opieki zdrowotnej o skuteczności i bezpieczeństwie stosowanych w zapobieganiu osteoporotycznym złamaniom kręgów, złamaniom bezkręgowym, biodra i nadgarstka. złamaniom. Literatura naukowa dotycząca wpływu czynników ryzyka, przestrzegania zaleceń, monitorowania BMD BMD i długotrwałej terapii na wyniki leczenia pacjentów w celu decyzji dotyczących przepisywania leków. Ponadto omówiono zastosowania ustaleń AHRQ w praktyce, aby zapewnić lekarzom aby dostarczyć klinicystom informacji potrzebnych do zapewnienia pacjentom opieki opartej na klinicystom informacji niezbędnych do zapewnienia pacjentom opieki opartej na dowodach naukowych. --- Przeciwciała terapeutyczne przyciągnęły znaczną uwagę ze względu na stosunkowo wysokie tempo, w jakim produkty te uzyskują zgodę na dopuszczenie do obrotu, a następnie komercyjny sukces, który często osiągają. W 2000 roku zatwierdzono łącznie 20 przeciwciał (18 pełnej długości IgG i 2 Fab) zostało zatwierdzonych przez Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) lub Europejską Agencję Leków (EMA). W 2010 r. do chwili obecnej, zatwierdzono dodatkowe 3 przeciwciała (denosumab, belimumab, ipilimumab) a jeden koniugat przeciwciało-lek (brentuksymab vedotin) jest w trakcie przeglądu regulacyjnego i może zostać zatwierdzony w USA. i może zostać zatwierdzony w USA do 30 sierpnia 2011 roku. Jednakże, mniej grupa środków terapeutycznych opartych na przeciwciałach, zawierających białka lub peptydy połączonych z Fc podąża za sukcesem klasycznych przeciwciał. --- Rak prostaty jest drugą najczęstszą przyczyną zgonów z powodu nowotworów u mężczyzn w zachodnim świecie. zachodnim świecie. Większość zgonów następuje z powodu progresji raka do stanu stan oporności na hormony. Do niedawna chemioterapia oparta na docetakselu była jedynym (wykazano, że zwiększa przeżywalność) dla pacjentów z hormonoopornym rakiem prostaty z przerzutami. Lepsze zrozumienie biologii biologii raka prostaty w ostatnich latach doprowadziło do opracowania leków skierowanych skierowanych przeciwko precyzyjnym szlakom molekularnym związanym z nowotworem i znacznego poszerzenie horyzontów leczenia dla tych pacjentów. W latach 2010-2011 trzy kolejne leki, o różnych mechanizmach działania, okazały się być związane z korzyściami w zakresie przeżycia w przeżywalnością w mHRPC, w tym szczepionkę z komórek dendrytycznych sipuleucel-T (immunoterapia), inhibitor liazy 17,20 abirateronu (terapia hormonalna) oraz taksan kabazytaksel (chemioterapia). Czwarty lek, denosumab (terapia ukierunkowana na kości) (terapia ukierunkowana na kości) został również niedawno zatwierdzony przez FDA dla pacjentów z przerzutami do kości po wykazaniu zmniejszenia występowania zdarzeń związanych z układem kostnym. Niniejszy przegląd skupi się na ostatnich postępach w standardowym paradygmacie leczenia mHRPC. mHRPC. --- Rak prostaty (PC) jest wiodącą przyczyną raka i drugą wiodącą przyczyną zgonów z powodu raka zgonów z powodu raka wśród mężczyzn w świecie zachodnim. Około 10-20% mężczyzn z PCa z przerzutami w momencie rozpoznania, podczas gdy u 20-30% pacjentów z rozpoznaną chorobą z chorobą zlokalizowaną ostatecznie rozwinie przerzuty. Chociaż większość reaguje na początkową terapię deprywacją androgenów (ADT), progresja do PC opornego na kastrację (CRPC) jest powszechna. W 2004 roku schemat docetaksel/prednizon został zatwierdzony do leczenia pacjentów z przerzutowym CRPC, stając się standardową terapią pierwszego rzutu. Ostatnie postępy doprowadziły obecnie do bezprecedensowej liczby nowych leków zatwierdzonych w ciągu ostatnich lat, zapewniając wiele nowe opcje leczenia dla pacjentów z przerzutowym CRPC. Cztery nowe leki zostały Żywności i Leków (FDA) w 2010 i 2011 roku: sipuleucel-T, środek immunoterapeutyczny; kabazytaksel, nowy inhibitor mikrotubul inhibitor mikrotubul; octan abirateronu, nowy inhibitor biosyntezy androgenów; oraz denosumab, środek ukierunkowany na kości. Dane potwierdzające zatwierdzenie każdego z tych opisano w niniejszym przeglądzie, podobnie jak obecne podejścia w leczeniu przerzutowego CRPC i w leczeniu CRPC z przerzutami oraz trwające badania kliniczne nowych metod leczenia i strategii. strategii. --- KONTEKST BACKGROUND: Denosumab (XGeva) jest aktywatorem receptora ligandu czynnika jądrowego (RANKL), które zostało zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA) w 2010 r. w celu zapobiegania złamaniom szkieletu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. Żywności i Leków (FDA) w 2010 r. w celu zapobiegania złamaniom szkieletu u pacjentów z przerzutami do kości z guzów litych. Chociaż istnieje powszechne stosowanie tego leku u pacjentów z ryzykiem złamań patologicznych, zgodność terapii denosumabem kompatybilność terapii denosumabem z przezskórną wertebroplastyką (procedurą przezskórną wertebroplastyką (procedura interwencyjna powszechnie stosowana do kontroli bólu w takiej populacji). nie została jeszcze ustalona. CEL: Przedstawienie wyników seryjnych badań obrazowych i raportu technicznego z przezskórnej wertebroplastyki u pacjenta z opornym na leczenie bólem i litycznym patologicznym złamaniem kręgu związanym z przerzutami do kręgosłupa drobnokomórkowego raka płuca. przerzutami do kręgosłupa i który był aktywnie leczony denosumabem. PROJEKT BADANIA: Retrospektywny przegląd i opis przypadku. METODY: Autorzy przedstawiają wyniki badań obrazowych i opis techniczny przezskórnej wertebroplastyki u jedynego pacjenta aktywnie leczonego denosumabem. aktywnie leczonego denosumabem po retrospektywnym przeglądzie banku danych pacjentów ze złamaniami patologicznymi skierowanych do Zakładu Radiologii Uniwersytetu Stanowego Ohio do przezskórnej wertebroplastyki (łączna próba 20 pacjentów) od czasu zatwierdzenia przez FDA pacjentów) od czasu zatwierdzenia denosumabu przez FDA (listopad 2010 r.) do czerwca 2013 r. (okres 30 miesięcy). 30 miesięcy). WYNIKI: Chociaż tomografia komputerowa kręgosłupa piersiowego, wykonana 6 tygodni po rozpoczęciu leczenia denosumabem, wykazał znaczną przebudowę znaczną przebudowę wcześniej litycznej zmiany kręgowej (która stała się sklerotyczną), odpowiedź kliniczna w zakresie poprawy bólu nie była zadowalająca. nie była zadowalająca. W czasie przezskórnej wertebroplastyki (która była wskazana do kontroli bólu), po wprowadzeniu igły 11-gauge przez szypułkę z najwyższym trudem, igła wielokrotnie odchylała się bocznie i pomimo kilku prób nie udało się przebić trzonu kręgu i wykonać wertebroplastyki. trzonu kręgu i wykonanie iniekcji cementu. WNIOSKI: Jest to pierwsze doniesienie o technicznych osobliwościach przezskórnej wertebroplastyki u pacjentów leczonych denosumabem. Zgodnie z naszym doświadczeniem, ze względu na wpływ RANKL na aktywność osteoklastów, denosumab aktywność osteoklastów, wykazano, że denosumab wywołuje szybką i wyraźną reakcję sklerotyczną na trzonach kręgów, której może nie towarzyszyć zadowalająca poprawa kontroli bólu (szczególnie zadowalająca poprawa kontroli bólu (szczególnie u pacjentów z bólem mechanicznym rodzaju bólu) i która może faktycznie uniemożliwić skuteczne wykonanie przezskórnej wertebroplastyki. Dlatego też niezwykle ważne jest, aby przyszłe badania oceniające pacjentów ze złamaniami kręgów leczonych denosumabem obejmowały długoterminowe pomiary bólu. Dodatkowo, dalsze badania w celu określenia optymalnej kolejności leczenia i najlepszego i najlepszych ram czasowych dla połączenia przezskórnej wertebroplastyki i leczenia denosumabem u pacjentów z ostrymi złamaniami kompresyjnymi kręgów i opornym na leczenie bólem osiowym. i opornym na leczenie bólem osiowym. --- Osteoporoza pomenopauzalna stanowi poważny problem dla zdrowia publicznego. Złamania są główną kliniczną konsekwencją osteoporozy i są związane ze znaczną zachorowalnością, śmiertelnością i kosztami opieki zdrowotnej. Siła kości kości, takie jak gęstość mineralna kości i parametry jakości kości są determinowane przez trwającą całe życie przebudowę tkanki szkieletowej. Aktywator receptora (RANKL) jest cytokiną niezbędną do różnicowania, aktywacji i przeżycia osteoklastów. różnicowania, aktywacji i przeżycia osteoklastów. Denosumab (Prolia®) jest w pełni ludzkim przeciwciałem przeciwciałem monoklonalnym dla RANKL, które selektywnie hamuje osteoklastogenezę, zostało niedawno zatwierdzone do leczenia osteoporozy pomenopauzalnej u kobiet kobiet z wysokim lub zwiększonym ryzykiem złamania przez FDA w Stanach Zjednoczonych oraz przez Europejską Agencję Leków w Europie od czerwca 2010 roku. FREEDOM, DECIDE i STAND to badania fazy 3 porównujące denosumab z placebo i alendronianem u kobiet po menopauzie. alendronianem w osteoporozie pomenopauzalnej. Celem autorów jest aktualizacja roli denosumabu w osteoporozie pomenopauzalnej z przeglądem fizjopatologicznym. --- Na całym świecie raka zdiagnozowano u ponad 12 milionów osób (z wyłączeniem nieczerniakowego raka skóry), a 8 milionów osób zmarło z powodu raka w 2008 roku. Najnowsze dane wskazują, że 75-90% pacjentów z chorobami w zaawansowanym stadium lub rakiem z przerzutami doświadcza znacznego bólu nowotworowego. Ból nowotworowy kości jest u pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi, prostaty i płuc, ponieważ te guzy mają wyraźne powinowactwo do przerzutów do kości. Gdy guzy dadzą przerzuty do do kości, są one główną przyczyną zachorowalności i śmiertelności, ponieważ nowotwór wywołuje znaczną przebudowę szkieletu, złamania, ból i niedokrwistość; z których wszystkie zmniejszają stan funkcjonalny, jakość życia i przeżywalność pacjenta. Obecnie, czynniki wywołujące ból nowotworowy są słabo poznane, jednak kilka niedawno wprowadzonych modeli bólu nowotworowego kości, które odzwierciedlają stan ludzki, zapewniają wgląd w mechanizmy napędzające ból nowotworowy kości i kierując rozwojem nowych terapii w leczeniu bólu nowotworowego. Kilka z tych tych terapii zostało niedawno zatwierdzonych przez FDA do leczenia bólu związanego z rakiem kości (bisfosfoniany, denosumab), a inne są obecnie oceniane w badaniach klinicznych na ludziach (tanezumab). badaniach klinicznych (tanezumab). Te nowe terapie oparte na mechanizmach rozszerzają repertuar dostępnych metod leczenia bólu związanego z rakiem kości i poprawiają jakość życia i stan funkcjonalny pacjentów z rakiem kości. --- Osteoporozie u mężczyzn w końcu poświęca się trochę uwagi; zdano sobie sprawę, że mężczyźni że mężczyźni są bardziej narażeni na śmierć po złamaniu biodra. Metody badań przesiewowych mężczyzn pod kątem osteoporozy obejmują absorpcjometrię promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii i stosowanie kalkulatorów ryzyka złamań, takich jak takich jak FRAX (Światowa Organizacja Zdrowia) i nomogram Garvana. Garvan. Ocena mężczyzn często identyfikuje wtórne przyczyny osteoporozy jak również wiele czynników ryzyka. Alendronian, risedronian, kwas zoledronowy i Żywności i Leków (FDA) są zatwierdzonymi terapiami dla mężczyzn. mężczyzn. Mężczyźni poddawani terapii pozbawienia androgenów (ADT) są narażeni na wysokie ryzyko utraty kości i złamań. i złamań, a wszystkie bisfosfoniany zwiększają gęstość kości. gęstość kości. Nowy lek antyresorpcyjny, denosumab, chociaż zatwierdzony przez FDA tylko dla kobiet po menopauzie, został zatwierdzony do stosowania u mężczyzn. kobiet po menopauzie, wykazano w badaniu mężczyzn przyjmujących ADT, że zwiększa gęstość kości gęstość kości w kręgosłupie, biodrze i przedramieniu oraz zmniejszenie liczby złamań kręgów w badaniu rentgenowskim. W związku z tym obserwuje się duży postęp w leczeniu osteoporozy u mężczyzn, a uznanie jej znaczenia znaczenie rośnie.
Czy Denosumab (Prolia) został zatwierdzony przez FDA?
Tak, Denosumab został zatwierdzony przez FDA w 2010 roku.