Eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE) jest stosunkowo nową chorobą, która jest coraz częściej rozpoznawana jako przewlekły stan zapalny. rozpoznawana jako przewlekły stan zapalny z obecnie ewoluującymi aspektami diagnostycznymi i terapeutycznymi. diagnostycznych i terapeutycznych. Istnieją dane potwierdzające rosnącą częstość występowania EoE, szczególnie w krajach zachodnich. EoE jest pojawiającą się przyczyną dysfagii i zaburzeń połykania u dorosłych, a także bólów brzucha, zaburzeń karmienia i zaburzeń żołądkowo-przełykowych. zaburzenia karmienia i objawy podobne do refluksu żołądkowo-przełykowego u młodszych pacjentów. EoE jest coraz częściej coraz bardziej rozpoznawana jako odrębny proces chorobowy, który jest bardziej skomplikowany niż naciek eozynofilowy w chorobie refluksowej przełyku. Antygeny pokarmowe i i antygeny środowiskowe odgrywają znaczącą rolę w stymulowaniu odpowiedzi zapalnej T-helper (Th-2) odpowiedzi zapalnej. Obecne opcje terapeutyczne obejmują stosowanie inhibitorów pompy protonowej, leki immunosupresyjne, diety eliminacyjne i rozszerzanie przełyku. rozszerzenie przełyku. Prosta eliminacja ekspozycji na antygeny pokarmowe i środowiskowe i antygenów środowiskowych może stanowić wyzwanie u dorosłych ze względu na trudności w dokładnym identyfikacji wyzwalających antygenów i przestrzegania restrykcyjnych diet z szerokiej gamy domniemanych alergenów pokarmowych. szerokiego zakresu domniemanych alergenów pokarmowych. Przedstawiane są nowe opcje terapeutyczne jako potencjalne metody leczenia ukierunkowane na chemokiny i specyficzne mechanizmy immunologiczne EoE. mechanizmy immunologiczne EoE. Niniejszy przegląd będzie miał na celu podsumowanie najnowszych i ewoluujących podejścia do diagnostyki i leczenia EoE. W przyszłości biomarkery odpowiedzi zapalnej mogą pomóc w diagnozowaniu, leczeniu i stratyfikacji poszczególnych pacjentów w celu uzyskania lepszych wyników leczenia tej przewlekłej choroby. --- TŁO I CELE: Eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE) jest spowodowane reakcjami immunologicznymi. reakcjami immunologicznymi na spożyte/wdychane alergeny. Diagnoza jest rozważana, jeśli > lub = 15 eozynofilów na pole o dużej mocy (eos/hpf) w biopsji błony śluzowej. Nie przeprowadzono badań kontrolowanych placebo w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności skuteczności doustnego budezonidu w postaci lepkiej (OVB). METODY: Dzieci z EoE zostały losowo przydzielone do grup, którym podawano OVB (n=15) lub placebo (n=9). Pacjenci o wzroście <5 stóp i >lub=5 stóp otrzymywali odpowiednio 1 mg i 2 mg OVB dziennie. mg OVB dziennie. Wszyscy pacjenci otrzymywali lanzoprazol. Czas trwania leczenia wynosił 3 miesiące, po czym powtarzano endoskopię i biopsje. Pacjenci byli sklasyfikowani jako odpowiadający, jeśli ich szczytowa liczba eozynofili wynosiła <lub=6 eos/hpf, częściowa odpowiedź wynosiła 7-19 eos/hpf, a brak odpowiedzi > lub=20 eos/hpf. Oceniano objawy wyjściowe i po leczeniu oraz cechy endoskopowe i histologiczne. oceniane. WYNIKI: Trzynaścioro (86,7%) dzieci, którym podano OVB (P<.0001) i żadne, które otrzymało placebo (P=.3) zostało sklasyfikowanych jako reagujące. Średnia szczytowa liczba eozynofilów wynosiła odpowiednio 66,7 i 4,8 eos/hpf w grupie otrzymującej OVB (P<.0001); wynosiły one odpowiednio 83,9 i 65,6 eos/hpf w grupie otrzymującej placebo (P=.3). W grupie, której podawano OVB, odnotowano znaczące zmniejszenie wartości wyjściowych w proksymalnym (P=.002), środkowym (P=.0003) i dystalnym (P=.001) eozynoforze przełyku. eozynofilii przełyku. Po terapii OVB, w porównaniu z wartością wyjściową, średni objaw objawów (P=.0007), endoskopia (P=.0005) i wyniki histologiczne uległy znacznej poprawie (P=.0035). znacząco. WNIOSKI: OVB jest skuteczną metodą leczenia choroby przełyku u dzieci z EoE. z EoE. OVB poprawia objawy oraz cechy endoskopowe i histologiczne. Pojedyncza terapia inhibitorem nie poprawiła znacząco eozynofilii przełyku ani objawów choroby. eozynofilii lub objawów EoE. --- Eozynofilowe zapalenie przełyku charakteryzuje się objawami dysfunkcji przełyku. i zapaleniem przełyku z przewagą eozynofilów. Eozynofilowe zapalenie w w innych częściach przewodu żołądkowo-jelitowego jest nieobecne, a kilka diagnoz różnicowych eozynofilii przełyku należy wykluczyć przed zdiagnozowaniem eozynofilowego zapalenia przełyku. eozynofilowe zapalenie przełyku. Większość pacjentów to mężczyźni z towarzyszącymi zaburzeniami atopowymi. zaburzenia atopowe. Opcje terapeutyczne opierają się na lekach, diecie i rozszerzaniu przełyku. --- Wstęp: W patogenezę eozynofilowego zapalenia przełyku (EoE) zaangażowana jest zarówno choroba refluksowa przełyku, jak i alergia/atopia. w patogenezie eozynofilowego zapalenia przełyku (EoE). Nie ma prospektywnych badań porównujących leczenie EoE z supresją kwasu w porównaniu z miejscowymi kortykosteroidami. CEL: Określenie wyników leczenia dorosłych pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku leczonych esomeprazolem w porównaniu z miejscowo stosowanym flutikazonem. PROJEKT: Prospektywne, randomizowane badanie kontrolowane. MIEJSCE: Akademicki ośrodek medyczny. UCZESTNICY: Dorośli (18-80 lat), u których rozpoznano EoE na podstawie objawów dysfagii i biopsji przełyku z > lub=15 eozynofilami/hpf. INTERWENCJE: Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej esomeprazol (40 mg doustnie każdego rano) lub aerozolizowany, połykany flutikazon (440 mcg doustnie dwa razy dziennie) przez 8 tygodni. GŁÓWNE POMIARY WYNIKÓW: Poprawa w zakresie dysfagii (skala 8-punktowa), naciek eozynofilowy przełyku eozynofilów przed i po leczeniu, częstość występowania GERD mierzona za pomocą zwalidowanego kwestionariusza i wyjściowego badania pH. WYNIKI: Około 56% (14/25) miało kwaśny refluks w badaniu pH. Nie było różnicy między grupami leczenia w zakresie poprawy wyników dysfagii [3/12 (25%) z grupy esomeprazolu w porównaniu z 6/12 (50%) w grupie flutikazonu, P = 0,40]. Infiltracja eozynofilów zmniejszyła się wraz z leczeniem w obu grupach i nie było nie było różnicy w wielkości spadku między grupami (P = 0,70). OGRANICZENIA: Mała liczebność próby, nieoczekiwanie wysoki wskaźnik rezygnacji. WNIOSKI: Choroba refluksowa przełyku jest powszechna u dorosłych pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku. pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku. Dysfagia ulega poprawie, a nacieki eozynofilowe w przełyku zmniejszają się. naciek przełyku zmniejsza się podczas leczenia. Nie było różnicy w stopniu poprawy dysfagii lub nacieku eozynofilowego u pacjentów leczonych miejscowym flutikazonem lub doustnym esomeprazolem. Choroba refluksowa przełyku może być istotna w patogenezie patogenezie EoE u dorosłych. --- TŁO I CELE: Miejscowe kortykosteroidy są skuteczne w indukowaniu klinicznej i histologicznej remisji u pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku (EoE). i histologiczną remisję u pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku (EoE). Nie ustalono jednak najlepszej długoterminowej strategii leczenia tej przewlekłej choroby zapalnej. przewlekłej choroby zapalnej. METODY: W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo, 50-tygodniowym badaniu ocenialiśmy u 28 pacjentów skuteczność połykanego dwa razy dziennie budezonidu (0,25 mg) w celu utrzymania remisji ustępującego EoE. Aktywność przed leczeniem i po leczeniu oceniano klinicznie, endoskopowo, histologicznie, immunohistologicznie i za pomocą endosonografii. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zdolność terapii do utrzymania EoE w remisji histologicznej. Drugorzędowymi punktami końcowymi były skuteczność w kontroli objawów, zapobieganie przebudowie tkanek i bezpieczeństwo. WYNIKI: U pacjentów, którym podawano niskie dawki budezonidu, liczba eozynofilów w przełyku wzrosła z 0 do 0. eozynofilów wzrosło z 0,4 do 31,8 eozynofilów / pole o dużej mocy (P = .017). U pacjentów, którym podawano placebo, obciążenie wzrosło z 0,7 do 65,0 eozynofilów / pole o dużej mocy (P = .0001); wzrost ten był znacząco większy niż u pacjentów otrzymujących budezonid (P = .024). Wyniki dotyczące objawów rozwijały się w podobny sposób w 2 grupach. Budezonid, ale nie placebo, zmniejszał markery stanu zapalnego, apoptozę komórek nabłonkowych i zdarzenia remodelujące. remodelingu. W porównaniu z osobami z grupy kontrolnej, pacjenci mieli znacznie znacznie pogrubione ściany przełyku na podstawie endosonografii (3,05 vs 2,18 mm; P < .0001). Leczenie budezonidem wiązało się ze znacznym zmniejszeniem grubości błony śluzowej (0,75-0,45 mm; P = .025), ale grubość nabłonka pozostała stabilna (261,22 vs 271,22 mm; P < .0001). stabilna (261,22 vs 277,23 μm; P = .576). Nie wystąpiły żadne poważne zdarzenia niepożądane. WNIOSKI: Budezonid w małych dawkach jest skuteczniejszy niż placebo w utrzymaniu EoE w remisji histologicznej i klinicznej. Objawy przebudowy przełyku wykazywały tendencję do normalizacji. tendencję do normalizacji. Długotrwałe podawanie miejscowych kortykosteroidów było dobrze tolerowane bez indukcji atrofii nabłonka. --- TŁO I CELE: Oceniliśmy wpływ terapii flutikazonem w aerozolu na objawową dysfagię i histologiczną eozynofilię u dorosłych z eozynofilowym zapaleniem przełyku przełyku (EoE). METODY: Przeprowadziliśmy podwójnie zaślepione, randomizowane, kontrolowane placebo badanie flutikazonu u 42 dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym EoE (30 mężczyzn; średnia wieku, 37.5 y). Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do grup, które połykały 880 μg flutikazonu w aerozolu dwa razy dziennie (n = 21) lub przyjmowali placebo w inhalatorze dwa razy dwa razy dziennie (n = 15) przez 6 tygodni. Punktami końcowymi badania były odpowiedź objawowa i odpowiedź histologiczna. WYNIKI: Całkowitą odpowiedź histologiczną (>90% spadek średniej liczby eozynofili) zaobserwowano u 11 z 15 pacjentów, którzy otrzymywali flutikazon przez 6 tygodni (62%), w porównaniu z żadnym z 15 pacjentów, którzy otrzymali placebo (P < .001), na podstawie analiza zamiaru leczenia; odpowiedzi histologiczne zaobserwowano u 68% którzy otrzymywali flutikazon (13 z 19) w porównaniu z żadnym z tych, którzy otrzymujących placebo (0 z 15) na podstawie analizy per-protokół (P < .001). Wewnątrzkomórkowe dla neurotoksyny pochodzącej z eozynofili było zmniejszone u 81% pacjentów, którzy którzy otrzymywali flutikazon (13 z 16) w porównaniu z 8%, którzy otrzymywali placebo (1 z 13) (P < .001). Dysfagia została zmniejszona u 57% pacjentów, którzy otrzymali flutikazon (12 z 21) w porównaniu z 33%, którzy otrzymali placebo (7 z 21) (P = .22) według analiza zamiaru leczenia; dysfagia została zmniejszona u 63% pacjentów, którzy którzy otrzymywali flutikazon (12 z 19) i 47% tych, którzy otrzymywali placebo (7 z 15) (P = .49) na podstawie analizy per-protokół. Kandydoza przełyku rozwinęła się u 26% pacjentów otrzymujących flutikazon (5 z 19), ale u żadnego z pacjentów w grupie placebo (P = .49). w grupie placebo (P = .05). WNIOSKI: Aerozolizowany, połykany flutikazon prowadzi do odpowiedzi histologicznej, ale nie odpowiedź histologiczną, ale nie objawową u dorosłych z EoE. --- Przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące nebulizowane i lepkie miejscowe leczenie kortykosteroidów w leczeniu eozynofilowego zapalenia przełyku (EoE). Pacjenci z EoE (n = 25) otrzymywali budezonid w dawce 1 mg dwa razy na dobę, w postaci nebulizowanej, a następnie połykanej (NEB). a następnie połykany (NEB) lub w postaci lepkiej zawiesiny doustnej (OVB) przez 8 tygodni. Wartość wyjściowa liczba eozynofilów w grupach NEB i OVB wynosiła 101 i 83 (P = .62). Po leczeniu liczba ta wynosiła 89 i 11 (P = .02). Czas kontaktu leku z błoną śluzową czas kontaktu leku z błoną śluzową, mierzony za pomocą scyntygrafii, był wyższy w grupie OVB niż w grupie NEB (P < .005) i był odwrotnie skorelowany z liczbą eozynofilów (R = -0,67; P = .001). .001). OVB był bardziej skuteczny niż NEB w zmniejszaniu liczby eozynofilów w przełyku eozynofilów w przełyku u pacjentów z EoE. OVB zapewniał znacznie wyższy poziom przełyku na środek terapeutyczny, co korelowało z niższą liczbą eozynofilów. eozynofilów.
Jakie leki są stosowane w leczeniu eozynofilowego zapalenia przełyku?
Opcje terapeutyczne eozynofilowego zapalenia przełyku obejmują stosowanie inhibitorów pompy protonowej, leków immunosupresyjnych, diet eliminacyjnych i rozszerzania przełyku.
Doustny lepki budezonid (OVB) jest skutecznym lekiem w leczeniu choroby przełyku u dzieci z EoE. OVB poprawia objawy oraz cechy endoskopowe i histologiczne.