Wstęp: Zespół niespokojnych nóg (RLS) jest zaburzeniem ruchowym związanym ze snem. które występuje zarówno w postaci idiopatycznej, jak i objawowej. RLS jest częstą i niepokojącą chorobą współistniejącą w schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). Dla idiopatycznego RLS (iRLS) zidentyfikowano genetyczne czynniki ryzyka, ale ich rola w RLS w ESRD nie została jeszcze zbadana. Dlatego badanie asocjacyjne przeprowadzono badanie asocjacyjne tych wariantów u pacjentów z ESRD. METODY: W badaniu genotypowano 10 wariantów związanych z iRLS w czterech loci obejmujących geny MEIS1, BTBD9, MAP2K5/SKOR1 i PTPRD, w dwóch niezależnych próbkach próbkach kontrolnych z Niemiec i Grecji przy użyciu multipleksowego PCR i MALDI-TOF (wspomagana matrycą desorpcja laserowa/jonizacja w czasie przelotu). Analizę statystyczną przeprowadzono jako regresję logistyczną z wiekiem i płcią jako kowariantami. zmiennymi. Dla połączonej analizy zastosowano test Cochrana-Mantela-Haenszela. zastosowano test Cochrana-Mantela-Haenszela. WYNIKI: Badanie obejmowało 200 pacjentów z RLS-dodatnim i 443 pacjentów z RLS-ujemnym z ESRD w próbie niemieckiej oraz odpowiednio 141 i 393 pacjentów w próbie greckiej. próbie greckiej. W próbie niemieckiej warianty w MEIS1 i BTBD9 były związane z RLS w ESRD (P(nom)≤0,004, ORs 1,52 i 1,55), podczas gdy w próbie greckiej, zaobserwowano tendencję do powiązania z MAP2K5/SKOR1 i BTBD9 (P(nom)≤0,08, ORs 1,41 i 1,33). W połączonej analizie obejmującej wszystkie próbki, BTBD9 był powiązany po skorygowaniu o wielokrotne testowanie (P(skorygowane)=0,0013, OR 1,47). WNIOSKI: Jest to pierwsza demonstracja wpływu genetycznego na RLS w Pacjenci z ESRD z BTBD9 są istotnie powiązani. Zakres predyspozycje genetyczne mogą się różnić w zależności od podgrupy RLS w ESRD. --- Wszechobecnie wyrażane białko magazynujące żelazo, ferrytyna, odgrywa centralną rolę w utrzymaniu komórkowej homeostazy żelaza. Ferrytyny cytozolowe składają się z podjednostek ciężkich (H) i lekkich (L) podjednostek, które łączą się w pustą kulistą powłokę z wewnętrzną wnęką, w której przechowywane jest żelazo. Aktywność ferroksydazy łańcucha ferrytyny H ma kluczowe znaczenie dla przechowywania żelaza w stanie utlenienia Fe3+, podczas gdy łańcuch łańcuch L wykazuje właściwości zarodkowania żelaza. Opisujemy wyjątkowy przypadek 23-letniej pacjentki dotkniętej homozygotyczną mutacją utraty funkcji w genie genu L-ferrytyny, idiopatycznymi uogólnionymi drgawkami i nietypowym zespołem niespokojnych nóg (RLS). zespół niespokojnych nóg (RLS). Pokazujemy, że ferrytyna łańcucha L jest niewykrywalna w pierwotnych fibroblastach pacjenta. fibroblastach od pacjenta, a zatem ferrytyna składa się tylko z łańcuchów H. Zwiększona inkorporacja żelaza do homopolimeru FtH prowadzi do zmniejszenia dostępności żelaza w komórkach dostępności żelaza, obniżonego poziomu katalazy cytozolowej, poziomu białka SOD1, zwiększonej produkcji ROS i wyższych poziomów utlenionych białek. Co ważne, kluczowe cechy fenotypowe obserwowane w fibroblastach są również odzwierciedlone w przeprogramowanych neuronach neurony z fibroblastów pacjenta. Nasze wyniki po raz pierwszy pokazują po raz pierwszy patofizjologiczne konsekwencje niedoboru L-ferrytyny u człowieka oraz i pomagają zdefiniować koncepcję nowej jednostki chorobowej charakteryzującej się idiopatycznymi uogólnionymi napadami i nietypowym RLS. --- Wstęp: Niedobór żelaza jest częstym skutkiem ubocznym oddawania krwi. W W ostatnich latach w kilku badaniach opisano warianty genetyczne związane z stężeniem żelaza. Jednak wpływ tych wariantów na poziom żelaza jest nieznany u dawców krwi. Znajomość wariantów genetycznych, które predysponują dawców do do niedoboru żelaza pozwoliłaby na dostosowanie częstotliwości krwawień i suplementacji żelaza do i suplementację żelaza. PROJEKT BADANIA I METODY: Genotypy pięciu specyficznych polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) w trzech genach, które wcześniej były związane ze stanem żelazem i/lub zespołem niespokojnych nóg (RLS) w dwóch grupach dawczyń krwi. dawczyń krwi. Pierwsza grupa miała niskie zapasy żelaza (ferrytyna w surowicy ≤ 12 µg/L, n = 657), a druga grupa miała normalne lub wysokie zapasy żelaza (ferrytyna w surowicy ferrytyna > 30 µg/L, n = 645). Rozkład genotypów dla każdego z SNP został porównano między dwiema grupami. WYNIKI: Homozygotyczność dla allelu T BTBD9 rs9296249 była związana z niższym poziomem ferrytyny w surowicy. niższym poziomem ferrytyny w surowicy. Iloraz szans dla niskiego stężenia ferrytyny w surowicy wynosił 1,35 (95% przedział ufności przedział ufności, 1,02-1,77; p = 0,03) przy porównaniu dawców z genotypem TT z dawcami z genotypem CT. WNIOSEK: Częsty polimorfizm w BTBD9 był istotnie związany z ferrytyną w surowicy. ferrytyną w surowicy. Polimorfizm ten był wcześniej powiązany z RLS, ale nie ale nie niskimi zapasami żelaza u dawców krwi. --- Wstęp: Zespół niespokojnych nóg (RLS) jest powszechnym zaburzeniem czuciowo-ruchowym charakteryzującym się parestezjami i intensywną chęcią poruszania nogami ze znaczną rodzinną agregacją. Do tej pory nie znaleziono mutacji genu, ale zmapowano pięć loci genowych. pięć loci genowych zostało zmapowanych w pierwotnym RLS do chromosomów 12q, 14q, 9p, 2q, i 20p (RLS1 do 5). PACJENCI/METODY: Zidentyfikowaliśmy czteropokoleniową niemiecką rodzinę RLS z 37 członków rodziny, w tym 15 chorych przypadków. Przeprowadziliśmy analizę powiązań przy użyciu markerów mikrosatelitarnych w pięciu znanych loci. Skłoniony przez identyfikację potencjalnie wspólnego haplotypu w pobliżu locus RLS3, rozszerzyliśmy badany region powiązań na chromosom region sprzężenia na chromosomie 9p przy użyciu dodatkowych markerów DNA. WYNIKI: Sposób dziedziczenia w naszej rodzinie RLS był zgodny z autosomalnym wzorem dominującym dominujący, a początek choroby miał miejsce głównie w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. My wykluczyliśmy powiązanie z loci RLS1, RLS2, RLS4 i RLS5. Jednakże zidentyfikowaliśmy prawdopodobny nowy locus genu RLS (RLS3*) na chromosomie 9p z maksymalnym wynikiem lod wynoszącym 3,60 wygenerowanym przez opartą na modelu wielopunktową analizę powiązań. Haplotyp flankowany przez D9S974 i D9S1118 w regionie 9,9 Mb, centromerycznym do RLS3, był wspólny dla wszystkich 12 badanych pacjentów. Ponadto 11 z nich posiadało wspólny haplotyp rozciągający się telomerycznie do D9S2189, który znajduje się w RLS3. WNIOSKI: Wykazaliśmy powiązanie z locus na chromosomie 9p, który jest prawdopodobnie różni się od RLS3. Nasza rodzina z raczej jednorodnym fenotypem i bardzo i bardzo wczesnym początkiem choroby stanowi wyjątkową okazję do dalszego wyjaśnienia genetycznych przyczyn częstego zespołu niespokojnych nóg. --- Mutacje genu LRRK2 (PARK8) są częstą przyczyną genetycznej choroby Parkinsona (PD). G2019S, najczęstsza mutacja, jest odpowiedzialna za rodzinne i sporadyczne przypadki PD. sporadyczne przypadki PD. Obraz kliniczny jest zwykle nie do odróżnienia od obserwowany w idiopatycznej PD; opisano jednak szeroki zakres objawów klinicznych i patologicznych. i patologicznych. Zespół niespokojnych nóg (RLS) jest zaburzeniem czuciowo-ruchowym związanym ze snem, którego patogeneza jest prawdopodobnie związana z dysfunkcją dopaminergiczną. Opisujemy 77-letnią kobietę z RLS i rodzinną historią parkinsonizmu. rodzinną historią parkinsonizmu. Ojciec, jedna siostra, dwóch kuzynów i jeden wujek chorowali na PD. wujek byli dotknięci PD. Probantka i jej siostra zostały przeanalizowane pod kątem mutacji w genie LRRK2 i okazało się, że są nosicielami jednej heterozygotycznej mutacji G2019S w genie LRRK2. w genie LRRK2. Związek między RLS a mutacją genu LRRK2 może być przypadkowy. przypadkowy, ale można postawić hipotezę, że RLS jest możliwą prezentacją fenotypową w PARK8. --- TŁO: Autosomalna dominująca dystonia reagująca na dopa jest często spowodowana mutacjami genu cyklohydrolazy guanozynotrifosforowej-1. mutacje w genie cyklohydrolazy-1 guanozynotrifosforanu. METODY: Opisujemy brytyjską rodzinę, która była obserwowana przez ponad 20 lat. lat, w której wcześniej nie zidentyfikowano żadnych mutacji. WYNIKI: Ponowna analiza tego rodowodu wykryła duplikację guanozyny trifosforanu cyklohydrolazy guanozyny-1 w eksonie 2 u dotkniętych chorobą członków rodziny. wykazała zmutowany transkrypt z tandemową duplikacją eksonu 2. U czterech członków rodziny rozwinęła się dystonia reagująca na dopa, z początkiem w późnym wieku nastoletnim, i a następnie rozwinął się zespół niespokojnych nóg i migrena. WNIOSKI: Jest to pierwsze doniesienie o wewnątrzgenowej cyklohydrolazie guanozynotrifosforanowej cyklohydrolazy-1 w rodzinie dystonii reagującej na dopa.
Które geny są powiązane z zespołem niespokojnych nóg?
Ludzka L-ferrytyna
Genotypy pięciu specyficznych polimorfizmów pojedynczego nukleotydu (SNP) w trzech genach
Homozygotyczność dla allelu T BTBD9 rs9296249
MEIS1
Wewnątrzgenowa duplikacja cyklohydrolazy guanozynotrifosforanowej-1
Mutacja genu LRRK2