Zespół Mowata-Wilsona (MWS) to niedawno wyodrębniony zespół upośledzenia umysłowego (MR) - zespół wielu wad wrodzonych, charakteryzujący się typową twarzą, ciężkim MR, padaczką i zmiennymi wadami wrodzonymi, w tym Choroba Hirschsprunga (HSCR), anomalie narządów płciowych, wrodzone wady serca (CHD), i agenezję ciała modzelowatego (ACC). Jest ona powodowana przez heterozygotyczne mutacje de novo mutacje lub delecje genu ZFHX1B zlokalizowanego w 2q22. ZFHX1B koduje Smad-interacting protein-1 (SMADIP1 lub SIP1), transkrypcyjny korepresor zaangażowany w szlak sygnałowy transformującego czynnika wzrostu beta. Jest to wysoce ewolucyjnie konserwowany gen, ulegający szerokiej ekspresji w rozwoju embriologicznym. embriologicznym. Ponad 100 mutacji zostało opisanych u pacjentów z klinicznie typowym klinicznie MWS, którzy prawie zawsze mają delecje całego genu lub mutacje skracające (nonsensowne lub z przesunięciem ramki) genu ZFHX1B, co sugeruje, że haploinsuficjencja jest podstawą patologii MWS. podstawą patologii MWS. Nie można było zidentyfikować oczywistej korelacji genotyp-fenotyp. zidentyfikować, ale nietypowe fenotypy zostały zgłoszone z mutacjami missense lub mutacjami splicingowymi w genie ZFHX1B. W niniejszej pracy opisujemy 40 nowych mutacji i podsumowujemy różne raporty mutacyjne opublikowane od czasu identyfikacji genu sprawczego. --- Zespół Mowata-Wilsona (OMIM 235730) jest chorobą genetyczną charakteryzującą się umiarkowaną do ciężkiej niepełnosprawnością intelektualną, rozpoznawalnym fenotypem twarzy oraz oraz licznymi anomaliami wrodzonymi. Uderzający fenotyp twarzy, oprócz innych cech, takich jak poważnie upośledzona mowa, hipotonia, mikrocefalia, niski wzrost, drgawki, agenezja ciała modzelowatego, wrodzone wady serca, wrodzone wady serca, spodziectwo i choroba Hirschsprunga są szczególnie ważnymi wskazówkami dla wstępnej diagnozy klinicznej. wstępnej diagnozy klinicznej. Wszystkie potwierdzone molekularnie przypadki z typowym MWS mają heterozygotyczną mutację utraty funkcji w genie białka palca cynkowego E-box 2 (ZEB2), zwanym również SIP1 (Smad-interacting protein 1) i ZFHX1B, sugerując, że głównym mechanizmem patologicznym jest haploinsuficjencja. Około 80% mutacji to mutacje nonsensowne i z przesunięciem ramki (małe insercje lub delecje). insercje lub delecje). Około połowa tych mutacji jest zlokalizowana w eksonie ósmym. Tutaj opisujemy pierwszego indonezyjskiego pacjenta z zespołem Mowata-Wilsona potwierdzony analizą molekularną. --- Zespół Mowata-Wilsona (MWS) to autosomalny dominujący zespół niepełnosprawności intelektualnej intelektualną charakteryzującą się unikalnymi rysami twarzy i wrodzonymi anomaliami, takimi jak jak choroba Hirschsprunga, wrodzone wady serca, agenezja ciała modzelowatego i anomalie układu moczowego. anomalie układu moczowego. W niektórych przypadkach występuje również padaczka, opóźnienie wzrostu i małogłowie. Zespół ten jest spowodowany mutacjami lub delecjami genu ZEB2 na chromosomie 2q22-q23. MWS został po raz pierwszy opisany w 1998 roku i do tej pory około 180 przypadków zostało zgłoszonych na całym świecie. Przedstawiamy pierwsze trzy molekularnie potwierdzone duńskie przypadki MWS. --- Sprawna identyfikacja i tania produkcja wysoce specyficznych środków, które które zakłócają kaskady sygnalizacyjne poprzez celowanie w aktywną domenę w receptorach powierzchniowych, cytoplazmatycznych i jądrowych białkach efektorowych. receptorach, cytoplazmatycznych i jądrowych białkach efektorowych, pozostają ważnymi wyzwaniami w badaniach biomedycznych. wyzwania w badaniach biomedycznych. Proponujemy, aby aptamery peptydowe mogły zapewnić bardzo użyteczną i nową alternatywę dla zakłócania interakcji białko-białko interakcji w wewnątrzkomórkowych kaskadach transdukcji sygnału, w tym tych pochodzących z aktywowanych receptorów dla czynników wzrostu. Poprzez ich ukierunkowanie na krótkich, liniowych motywów interakcji, aptamery peptydowe dołączyły do aptamerów kwasów nukleinowych. aptamery kwasów nukleinowych do stosowania w badaniach sygnalizacji ze względu na ich łatwość produkcji, ich stabilność, wysoką specyficzność i powinowactwo do poszczególnych białek docelowych białek docelowych oraz ich zastosowanie w protokołach przesiewowych o wysokiej przepustowości. Ponadto, wchodzą do badań klinicznych w leczeniu kilku złożonych stanów patologicznych. złożonych stanów patologicznych. Poniżej przedstawiamy krótki przegląd zastosowania aptamerów w szlakach sygnałowych, w szczególności polipeptydów szlakach sygnałowych, w szczególności polipeptydowych czynnikach wzrostu, zaczynając od opublikowanych, jak również potencjalnych zastosowań aptamerów ukierunkowanych na sygnalizację receptora naskórkowego czynnika wzrostu receptora czynnika wzrostu. Następnie omówimy możliwości wykorzystania aptamerów w innych złożonych szlakach, w tym Wnt/β-kateniny, i skupiamy się na Sygnalizacja rodziny transformującego czynnika wzrostu-β/Smad. --- Zespół Mowata-Wilsona to niedawno wyodrębniony zespół upośledzenia umysłowego zwykle związany z licznymi wadami rozwojowymi i rozpoznawalnym fenotypem twarzy. fenotypem twarzy spowodowanym defektami represora transkrypcji ZFHX1B. Aby rozwiązać kwestię zmienności klinicznej i mutacyjnej, przeanalizowaliśmy dużą liczbę pacjentów z podejrzeniem zespołu Mowata-Wilsona (MWS). Bez wcześniejszej wiedzy ich statusu mutacyjnego, 70 pacjentów zostało sklasyfikowanych jako "typowy MWS", "niejednoznaczne" i "nietypowe" zgodnie z ich fenotypem twarzy. Używając FISH, qPCR i sekwencjonowania, wykryto delecje ZFHX1B, miejsce splicingu lub mutacje skracające wykryto u wszystkich 28 pacjentów sklasyfikowanych jako typowe MWS. Żaden defekt ZFHX1B nie był w pozostałych 15 przypadkach z niejednoznacznymi rysami twarzy lub u 27 pacjentów nietypowych pacjentów. Analiza genotyp-fenotyp potwierdziła, że delecje ZFHX1B i mutacje stop skutkują rozpoznawalnym dysmorfizmem twarzy z towarzyszącym upośledzeniem umysłowym i zmiennymi wadami rozwojowymi, takimi jak choroba Hirschsprunga i wrodzone wady serca. i wrodzone wady serca. Nasze odkrycia wskazują, że strukturalne strukturalne oka, takie jak mikroftalmia, powinny być uważane za część spektrum MWS. spektrum. Pokazujemy również, że agenezja ciała modzelowatego i anomalie układu moczowo-płciowego anomalie układu moczowo-płciowego (zwłaszcza spodziectwo) są istotnymi dodatnimi predyktorami defektu ZFHX1B. Na podstawie naszych obserwacji dotkniętego rodzeństwa i liczby wcześniej zgłoszonych przypadków MWS, sugerujemy, że ryzyko nawrotu wynosi około 1%. Brak brak mutacji missense u pacjentów z MWS i MWS-podobnymi sugeruje, że mogą istnieć inne, jeszcze nierozpoznane fenotypy związane z mutacjami missense tego czynnika transkrypcyjnego. tego czynnika transkrypcyjnego. --- Zespół Mowata-Wilsona (MWS) jest chorobą genetyczną spowodowaną heterozygotycznymi mutacjami lub delecjami genu ZEB2. mutacje lub delecje genu ZEB2 rzadko diagnozowane prenatalnie i z opisem płodu. Charakteryzuje się głównie umiarkowaną do ciężkiej niepełnosprawnością intelektualną, padaczką, dysmorfią twarzy i różnymi wadami rozwojowymi, w tym wady rozwojowe, w tym choroba Hirschsprunga i anomalie ciała modzelowatego. anomalie ciała modzelowatego. Tutaj opisujemy dobrze opisany przypadek MWS u płodu, podejrzewany podczas standardowej autopsji. standardowej autopsji. Związek hipoplazji ciała modzelowatego z histologiczną chorobą histologiczną chorobą Hirschsprunga i typowym gestem twarzy pozwoliło na ukierunkowanie badań genetycznych. na przeprowadzenie badań genetycznych. Klasyczne badanie fetopatologiczne nadal zachowuje wskazania w przypadkach powiązań syndromicznych w erze wirtualnej autopsji. --- MWS to zespół mnogich wad wrodzonych, po raz pierwszy opisany klinicznie przez Mowat i wsp. w 1998 roku. Obecnie zgłoszono ponad 45 przypadków. Wszyscy pacjenci mają typowe cechy dysmorficzne w połączeniu z ciężką niepełnosprawnością intelektualną, i prawie wszyscy mają mikrocefalię i drgawki. Wrodzone anomalie, w tym Choroba Hirschsprunga (HSCR), wrodzona wada serca, spodziectwo, układu moczowo-płciowego, agenezję ciała modzelowatego i niski wzrost. powszechne. Zespół jest wynikiem heterozygotycznych delecji lub mutacji skracających mutacji genu ZFHX1B (SIP1) na chromosomie 2q22. --- Agenezja ciała modzelowatego (ACC) jest jedną z najczęstszych wad rozwojowych mózgu u ludzi. z częstością 0,5-70 na 10 000. Jest to heterogeniczny stan, dla którego znanych jest kilka różnych przyczyn genetycznych, na przykład, ACC jako część zespołów monogenowych lub złożonych rearanżacji chromosomalnych. My systematycznie ocenialiśmy dane 172 pacjentów z udokumentowanymi nieprawidłowościami ciałka ciałka modzelowatego oraz 23 pacjentów z rearanżacjami chromosomalnymi rearanżacjami chromosomowymi, o których wiadomo, że są związane ze zmianami w ciele modzelowatym. Wszystkie dostępne dane neuroobrazowe, w tym CT i MRI, zostały ponownie ocenione zgodnie ze standardowym protokołem. standardowego protokołu. W miarę możliwości przeprowadzono analizy chromosomów i subtelomerów, a także molekularne badania genetyczne. a także molekularne badania genetyczne przeprowadzono u pacjentów z zaburzeniami ciała modzelowatego w celu identyfikacji diagnozy genetycznej. Nasze wyniki wykazały że 41 pacjentów z całkowitym brakiem (agenezja ciała modzelowatego-ACC) lub częściowym brakiem (dysgenezja ciała modzelowatego-DCC). Spośród 28 z nich miało ACC, 13 miało DCC. U 11 z 28 pacjentów z ACC można było ustalić następujące rozpoznania można było ustalić następujące diagnozy: zespół Mowat-Wilsona (n = 2), zespół Walker-Warburg (n = 1), zespół ustno-twarzowo-cyfrowy typu 1 (n = 1) i rearanżacje chromosomalne (n = 7). rearanżacje chromosomalne (n = 7), w tym pacjent z pozornie zrównoważoną wzajemną translokacją, która doprowadziła do zaburzenia i przewidywanej utraty funkcji w FOXG1B. funkcji w genie FOXG1B. Przyczyna ACC u 17 pacjentów pozostała niejasna. U 2 z 13 pacjentów z DCC wykryto niezrównoważone rearanżacje chromosomalne (n = 2). można było wykryć (n = 2), podczas gdy przyczyna DCC u 11 pacjentów pozostawała niejasna. niejasna. W naszej serii przypadków zidentyfikowano różne genetyczne przyczyny zaburzeń ciała modzelowatego. ciałka modzelowatego, przy czym anomalie cytogenetyczne stanowiły najczęstszą etiologię. najczęstszą etiologię. --- Zespół Mowata-Wilsona jest chorobą genetyczną charakteryzującą się rozpoznawalnym fenotypem twarzy i umiarkowaną fenotypem twarzy oprócz umiarkowanej do ciężkiej niepełnosprawności poznawczej z poważnymi zaburzeniami mowy i zmiennymi licznymi wadami wrodzonymi. Anomalie anomalie mogą obejmować chorobę Hirschsprunga, wady serca, strukturalne anomalie oka strukturalne oka, w tym mikroftalmię, agenezję ciała modzelowatego i anomalie układu moczowo-płciowego. anomalie układu moczowo-płciowego. Mikrocefalia, drgawki i zaparcia są powszechne. częste. Wszystkie typowe przypadki wynikają z haploinsuficjencji genu ZEB2 (znanego również jako jako ZFHX1B lub SIP-1), przy czym obecnie opisano ponad 100 różnych mutacji. Około 80% pacjentów ma mutację nonsensowną lub z przesunięciem ramki wykrywalną przez sekwencjonowanie. wykrywalne przez sekwencjonowanie, a reszta ma duże delecje wymagające testu wrażliwy na dawkę. Tutaj przedstawiamy wyniki kompleksowych badań molekularnych dla 27 pacjentów z pozytywnym wynikiem testu na MWS. Dwudziestu jeden pacjentów miało nonsensowną, przesunięcie ramki lub mutację miejsca splicingu zidentyfikowaną przez sekwencjonowanie; 14 z nich z których 14 zlokalizowanych jest w eksonie 8, a 17 jest nowych. Sześciu pacjentów miało delecje w genie ZEB2, w tym dwie nowe częściowe delecje genu. Niniejszy raport, pierwsza pierwsza taka analiza u pacjentów z Ameryki Północnej, dodaje do rosnącej listy zarówno nowych mutacji patogennych związanych z MWS, jak i innych wariantów genu ZEB2. ZEB2. Ponadto sugerujemy ekonomiczną strategię testowania. --- Zespół Mowata-Wilsona (MWS) to zespół ciężkiej niepełnosprawności intelektualnej (ID) z charakterystycznym gestalt twarzy - zespół wielu wad wrodzonych, powszechnie kojarzony z mikrocefalią, padaczką, agenezją ciała modzelowatego, wadami serca mikrocefalią, padaczką, agenezją ciała modzelowatego, wadami serca, wady układu moczowo-płciowego i chorobę Hirschsprunga (HSCR). MWS jest powodowana przez heterozygotyczne mutacje de de novo heterozygotycznych mutacji w genie ZEB2. Większość mutacji prowadzi do haplo-niewydolności poprzez przedwczesne kodony stop lub duże delecje genu. Tylko do tej pory zgłoszono tylko trzy mutacje typu missense; żadna z nich nie znajduje się w znanej domenie funkcjonalnej ZEB2. W tym badaniu opisujemy i analizujemy funkcjonalne konsekwencje trzech nowych mutacji missense, p.Tyr1055Cys, p.Ser1071Pro i p.His1045Arg, zidentyfikowanych w wysoce konserwatywnej domenie C-palca cynkowego (C-ZF) ZEB2. Fenotyp pacjentów obejmował gestalt twarzy MWS i umiarkowane ID, ale bez mikrocefalii, wad serca lub HSCR. Badania in vitro wykazały, że wszystkie trzy mutacje zapobiegały wiązaniu i represji promotora E-kadheryny, scharakteryzowanego genu docelowego ZEB2. Wykorzystując technologię morfantów danio pręgowanego, przeprowadziliśmy eksperymenty ratunkowe z użyciem dzikiego typu (WT) i zmutowanych ludzkich mRNA ZEB2. Zmienne, zależne od mutacji, ratowanie zarodków, korelujące z ciężkością fenotypu pacjentów. Nasze dane dostarczają dowodów na to, że te mutacje missense powodują częściową utratę funkcji ZEB2, sugerując, że jego rola nie ogranicza się do represji E-kadheryny. Domeny funkcjonalne inne niż C-ZF mogą odgrywać rolę we wczesnym rozwoju embrionalnym. rozwoju embrionalnym. Wreszcie, odkrycia te poszerzają spektrum kliniczne mutacji ZEB2 mutacji ZEB2, wskazując, że MWS należy rozważyć u pacjentów z mniejszymi stopnia ID i sugestywnym gestem twarzy, nawet przy braku wrodzonych wad rozwojowych. wrodzonych. --- Przedstawiamy przypadek dziewczynki z chorobą Hirschsprunga w połączeniu z wyraźnym wyglądem twarzy, małogłowiem, agenezją ciała modzelowatego i upośledzeniem umysłowym (zespół Mowat-Wilson). i upośledzeniem umysłowym (zespół Mowata-Wilsona). Analiza mutacji palca cynkowego homeo box 1 B (ZFHX1 B) ujawniła delecję de novo 7 bp (TGGCCCC) w nukleotydzie 1773 (1773 delTGGCCCC) skutkującą przesunięciem ramki i prowadzącą do zakończenia kodonu kodonu przy reszcie aminokwasowej 604 (604 X) w eksonie 8 C. Palec cynkowy homeo box 1 B (Smad interacting protein-1) jest korepresorem transkrypcji genów docelowych Smad. geny z funkcjami w modelowaniu komórek pochodzących z grzebienia nerwowego, OUN i struktur linii środkowej. struktur linii środkowej. Mutacje w ZFHX1 B mogą prowadzić do zaburzeń neurologicznych w oprócz cech dysmorficznych, megacolon i innych wad rozwojowych. --- Zespół Mowata-Wilsona jest zaburzeniem genetycznym charakteryzującym się wyraźnym wyglądem twarzy. wyglądem twarzy, umiarkowanym do ciężkiego upośledzeniem umysłowym, małogłowiem, agenezją ciała modzelowatego, chorobą Hirschsprunga, wrodzoną wadą serca i anomaliami narządów płciowych. anomalie narządów płciowych. Nieprawidłowości okulistyczne były rzadko opisywane u pacjentów z tą chorobą, która jest spowodowana mutacjami w genie ZEB2. Opisujemy przypadek 9-letnią kobietę z tym zespołem, która ma poważne nieprawidłowości oczne w tym obustronną mikroftalmię, zaćmę i aplazję siatkówki. --- Zespół Mowata-Wilsona (MWS; OMIM #235730) jest chorobą genetyczną spowodowaną przez heterozygotyczne mutacje lub delecje genu ZEB2 i charakteryzuje się typową twarzą, umiarkowanym do ciężkiego upośledzeniem umysłowym, padaczką, chorobą Hirschsprunga i wieloma wrodzonymi anomaliami, w tym anomaliami narządów płciowych (szczególnie spodziectwem u mężczyzn). (szczególnie spodziectwo u mężczyzn), wrodzone wady serca, agenezja ciała modzelowatego i wady wzroku. ciałka modzelowatego i wady wzroku. Od czasu pierwszego określenia przez Mowata i wsp. [Mowat et al. (1998); J Med Genet 35:617-623], około 179 pacjentów z mutacjami, delecjami ZEB2, delecjami lub nieprawidłowościami cytogenetycznymi zostało zgłoszonych głównie z Europy, Australii i Stanów Zjednoczonych. Wady genetyczne obejmują mikrodelecje chromosomu 2q21-q23 (lub inne rearanżacje chromosomów) u u kilku pacjentów i mutacje ZEB2 u większości. Przedstawiamy dane kliniczne i genetyczne od 19 włoskich pacjentów, zdiagnozowanych w ciągu ostatnich 5 lat, w tym sześciu wcześniej opublikowanych i porównujemy ich z pacjentami już zgłoszonymi. Głównym głównym celem tego przeglądu jest podkreślenie wysoce spójnego fenotypu i podkreślenie ewolucji fenotypowej zachodzącej wraz z wiekiem, w szczególności cech twarzy. cech twarzy. Częstość występowania MWS jest prawdopodobnie niedoszacowana. Znajomość spektrum fenotypowego MWS i jego zmieniającego się fenotypu wraz z wiekiem z wiekiem może poprawić wskaźnik wykrywalności tego schorzenia. --- Zespół Mowata-Wilsona jest chorobą genetyczną spowodowaną heterozygotycznymi mutacjami lub delecjami genu delecjami genu homeobox 2 (ZEB2) wiążącego palec cynkowy E-box. Zespół charakteryzuje się typowymi rysami twarzy, upośledzeniem umysłowym od umiarkowanego do ciężkiego upośledzeniem umysłowym, padaczką i zmiennymi wadami wrodzonymi, w tym choroba Hirschsprunga, anomalie narządów płciowych, wrodzone wady serca, agenezja ciała modzelowatego i wady wrodzone. ciałka modzelowatego i wady wzroku. Częstość występowania zespołu Mowata-Wilsona jest obecnie nieznana. obecnie nieznana, ale wydaje się, że zespół Mowata-Wilsona jest niedodiagnozowany, szczególnie u pacjentów bez choroby Hirschsprunga. Przedstawiamy tutaj pierwszy egipski przypadek zespołu Mowata-Wilsona, który został poczęty przez wewnątrzcytoplazmatyczną iniekcję plemników. wstrzyknięcie plemników. U pacjenta wystąpił obustronny niedosłuch zmysłowo-nerwowy - nowa cecha nową cechę, która nie była wcześniej zgłaszana w przypadkach zespołu Mowata-Wilsona. Niniejszy opisano pierwszego egipskiego pacjenta z zespołem Mowata-Wilsona, który został poczęty po wewnątrzcytoplazmatycznym wstrzyknięciu plemników i dostarcza nowych dowodów na włączenie głuchoty do wrodzonych wad zespołu. --- Zespół Mowata-Wilsona (MWS) to stosunkowo niedawno opisany zespół mnogich wad wrodzonych anomalia/zespół upośledzenia umysłowego. Haploinsuficjencja genu określanego jako ZFHX1B (znanego również jako SIP1) na chromosomie 2 jest odpowiedzialna za ten stan i kliniczne testy genetyczne dla MWS stały się niedawno dostępne. Większość doniesień w literaturze pochodzi z Europy Północnej i Australii. Tutaj my przedstawiamy nasze doświadczenie kliniczne z 12 pacjentami, u których zdiagnozowano MWS w ciągu w Stanach Zjednoczonych, ze szczególnym naciskiem na charakterystykę kliniczną i strategie postępowania. charakterystykę kliniczną i strategie leczenia. Osoby z tym schorzeniem mają charakterystyczne rysy twarzy, w tym mikrocefalię, hiperteloryzm, przyśrodkowo i szerokie brwi, wydatną kolumnę, spiczasty podbródek i uniesione płatki uszu. uniesione płatki uszu, które zazwyczaj skłaniają klinicystę do rozważenia diagnozy. Problemy medyczne w naszej kohorcie pacjentów obejmowały napady padaczkowe (75%) bez predyspozycji do jakiegokolwiek konkretnego typu napadów; agenezję ciała modzelowatego (60% badanych pacjentów); wrodzone wady serca (75%), w szczególności dotyczące tętnic płucnych i/lub zastawek; spodziectwo (55% mężczyzn); poważnie upośledzona mowa lub jej brak (100% osób w wieku powyżej 1 roku życia) z względnie oszczędzony język receptywny; oraz choroba Hirschsprunga (50%) lub przewlekłe zaparcia (25%). zaparcia (25%). Częstość występowania MWS jest nieznana, ale na podstawie liczby pacjentów pacjentów zidentyfikowanych w krótkim czasie w Stanach Zjednoczonych, jest ona prawdopodobnie prawdopodobnie niedostatecznie rozpoznana. MWS należy rozważyć u każdej osoby z poważnie upośledzoną mową lub jej brakiem, szczególnie w obecności drgawek i anomalii obejmujących tętnice płucne (w szczególności sling tętnicy płucnej) lub zastawek płucnych. --- Zespół Mowata-Wilsona (MWS) to zespół wielu wad wrodzonych charakteryzujący się wyraźnym fenotypem twarzy (wysokie czoło, czołowa wypukłość, duże brwi, przyśrodkowo rozszerzające się i rzadkie w środkowej części, hiperteloryzm, głęboko osadzone, ale duże oczy, duże i uniesione płatki uszu, z centralnym wgłębieniem, siodłowy nos z wydatnym zaokrąglonym czubkiem nosa, wydatna kolumna, otwarte usta z górną wargą w kształcie litery M, częste uśmiechanie się i wydatny, ale wąski i trójkątny spiczasty podbródek), umiarkowany do ciężkiego niedobór intelektualny, epilepsja i zmienne wrodzone wady rozwojowe, w tym choroba Hirschsprunga Hirschsprunga (HSCR), anomalie układu moczowo-płciowego (w szczególności spodziectwo u mężczyzn), wrodzone wady serca, agenezja wrodzone wady serca, agenezję ciała modzelowatego i anomalie oczu. Częstość występowania MWS jest obecnie nieznana, ale do tej pory zgłoszono 171 pacjentów. Wydaje się wydaje się prawdopodobne, że MWS jest niedostatecznie diagnozowany, szczególnie u pacjentów bez HSCR. MWS jest powodowany przez heterozygotyczne mutacje lub delecje w genie Zinc finger ZEB2, wcześniej nazywanym ZFHX1B (SIP1). Do chwili obecnej, ponad 100 delecji/mutacji zostało zgłoszonych u pacjentów z typowym fenotypem. fenotypem; często są to delecje całego genu lub mutacje skracające, co sugeruje, że głównym mechanizmem patologicznym jest haploinsuficjencja. Badania pokazują, że gestalt twarzy i opóźniony rozwój psychomotoryczny są stałymi cechami klinicznymi. są stałymi cechami klinicznymi, podczas gdy częste i ciężkie wady wrodzone są zmienne. wrodzone wady rozwojowe są zmienne. U niewielkiej liczby pacjentów nietypowe mutacje mutacje mogą prowadzić do nietypowego fenotypu. Fenotyp twarzy jest szczególnie ważny dla wstępnej diagnozy klinicznej i stanowi cechę cechę charakterystyczną uzasadniającą analizę mutacji ZEB2, nawet w przypadku braku HSCR. Większość Większość przypadków MWS zgłoszonych do tej pory była sporadyczna, dlatego ryzyko nawrotu jest niskie. ryzyko nawrotu jest niskie. Niemniej jednak zaobserwowano rzadkie przypadki nawrotów u rodzeństwa. Wrodzone wady rozwojowe i drgawki wymagają wczesnego badania klinicznego z interwencją kilku specjalistów (w tym neonatologów i pediatrów). neonatologów i pediatrów). Rozwój psychomotoryczny jest opóźniony u wszystkich pacjentów, dlatego też rehabilitacja (fizykoterapia, terapia psychomotoryczna i logopedyczna) powinna być rozpoczęta jak najszybciej. należy rozpocząć jak najszybciej. --- Zespół Mowata-Wilsona to zespół upośledzenia umysłowego i wielu wad wrodzonych, charakteryzujący się typowym zespół charakteryzujący się typową twarzą, opóźnieniem rozwoju, padaczką i wrodzonymi, w tym chorobą Hirschsprunga, anomaliami układu moczowo-płciowego, wrodzonymi wadami serca wrodzone wady serca i agenezję ciała modzelowatego. Zaburzenie to Zaburzenie to występuje sporadycznie i jest spowodowane heterozygotycznymi mutacjami lub delecjami genu ZFHX1B. genu ZFHX1B zlokalizowanego w regionie 2q22. Opisujemy tutaj pierwszego marokańskiego Marokańczyka, urodzonego przez spokrewnionych rodziców, z zespołem Mowata-Wilsona, spowodowanym de de novo, niezgłoszonej mutacji genu ZFHX1B. --- Pierwotna asplenia jest rzadkim schorzeniem o słabo poznanej etiologii. Zespół Mowata-Wilsona (MWS) charakteryzuje się typowymi dysmorfiami twarzy, niepełnosprawnością intelektualną, mikrocefalią, padaczką i możliwą obecnością narządów wewnętrznych. intelektualną, małogłowiem, padaczką i możliwą obecnością wad rozwojowych narządów wewnętrznych. narządów wewnętrznych. Jest spowodowany heterozygotycznymi mutacjami lub delecjami w genie ZEB2 genu ZEB2. Do tej pory zgłoszono prawie 180 pacjentów, ale tylko jeden z asplenią. asplenią. Opisujemy tutaj niedorozwój/aplazję śledziony u 4 z 6 pacjentów z MWS, z ciężkimi powikłaniami infekcyjnymi u 3 z nich. Nasz raport pokazuje, że niedorozwój śledziony jest częścią fenotypu MWS i czyni ZEB2 potencjalnym genem kandydującym dla pierwotnej asplenii. genem kandydującym dla pierwotnej asplenii.
Czy ciało modzelowate jest zaangażowane w zespół Mowata-Wilsona?
Tak, agenezja ciała modzelowatego jest powszechna u pacjentów z zespołem Mowata-Wilsona. Inne charakterystyczne cechy zespołu Mowata-Wilsona obejmują typowe rysy twarzy, umiarkowane do ciężkiego upośledzenie umysłowe, padaczkę i różne wrodzone wady rozwojowe, w tym chorobę Hirschsprunga, anomalie narządów płciowych, wrodzone wady serca i wady oczu.