CEL: Wykazano, że słuchanie Mozarta K.448 poprawia wyniki zadań przestrzennych. wyniki zadań przestrzennych, co prowadzi do tak zwanego efektu Mozarta. Nasza poprzednia praca Mozarta K.448 w zmniejszaniu wyładowań padaczkowych u dzieci z padaczką. wyładowań padaczkowych u dzieci z padaczką. Mechanizm ten pozostaje jednak niejasny. W wielu badaniach wykazano, że aktywacja przywspółczulna pomaga kontrolować napady. badaniach. W tym badaniu zbadaliśmy wpływ muzyki Mozarta na wyładowania padaczkowe i aktywność autonomiczną. METODY: Do badania włączono sześćdziesięcioro czworo dzieci z wyładowaniami padaczkowymi. wyładowaniami padaczkowymi. Wszystkie otrzymały elektroencefalogram i elektrokardiogram jednocześnie przed, w trakcie i po wysłuchaniu Mozarta K.448 lub K.545. Całkowita liczba wyładowań padaczkowych podczas każdej sesji (przed, w trakcie i po muzyce) podzielono przez czas trwania (w minutach) sesji, a następnie porównano. sesji, a następnie porównano. Zmienność rytmu serca, w tym analiza analiza domeny czasu i częstotliwości została wykorzystana do przedstawienia funkcji autonomicznej. WYNIKI: Wyniki wykazały, że wyładowania padaczkowe były znacząco podczas słuchania muzyki Mozarta i tuż po jej zakończeniu (33,3 ± 31,1% redukcja, p<0,001, podczas Mozart K.448 i 38,6 ± 43,3% redukcja, p<0,001, podczas Mozart K.545) (28,1 ± 43,2% redukcji, p<0,001, po Mozart K.448 i 46,0 ± 40,5% redukcji, p<0,001, po Mozart K.545). Nie odnotowano znaczącej różnicy między dwoma utworami muzycznymi. Redukcja była największa u pacjentów z uogólnionymi napadami i wyładowaniami. Znaczący wzrost wysokiej częstotliwości (HF), pierwiastka kwadratowego ze średnich kwadratowych różnic kwadratu średnich kwadratowych różnic kolejnych odstępów RR (RMSSD), odchylenia standardowego różnic między sąsiednimi interwałami RR (SDSD) oraz spadek średniej liczby uderzeń na minutę (bpm). podczas słuchania muzyki Mozarta. Większość pacjentów ze zmniejszoną liczbą wyładowaniami padaczkowymi wykazała również zmniejszony stosunek LF/HF, znormalizowane jednostki niskiej częstotliwości (LF nu). znormalizowane jednostki niskiej częstotliwości (LF nu), średnie bpm i zwiększone znormalizowane jednostki wysokiej częstotliwości (HF nu). (HF nu). WNIOSKI: Słuchanie muzyki Mozarta zmniejszyło liczbę wyładowań padaczkowych u dzieci z padaczką. dzieci z padaczką. Większość tych pacjentów wykazywała wzrost tonu przywspółczulnego podczas ekspozycji na muzykę. ZNACZENIE: Nasze wyniki sugerują, że bodźce muzyczne Mozarta indukowały aktywację przywspółczulną, która może być zaangażowana w wpływ muzyki na w zmniejszaniu wyładowań padaczkowych i częstości nawrotów napadów. --- Wykazano, że Sonata na dwa fortepiany D-dur, K.448 (Mozart K.448) Mozarta poprawia funkcje umysłowe, prowadząc do tzw. w celu poprawy funkcji umysłowych, co prowadzi do tak zwanego efektu Mozarta. Nasze wcześniejsze prace wykazały, że wyładowania padaczkowe u dzieci z padaczką zmniejszają się podczas i tuż po wysłuchaniu Mozarta K.448. Jednak czas trwania efektu nie był badany. W opisanym tutaj badaniu oceniliśmy Mozarta K.448 na wyładowania padaczkopodobne u dzieci z padaczką. padaczkę. Osiemnaścioro dzieci z padaczką, u których napady były klinicznie dobrze dobrze kontrolowane za pomocą leków przeciwpadaczkowych. U każdego dziecka EEG wykazały utrzymujące się wyładowania padaczkowe przez co najmniej 6 miesięcy. Pacjenci ci Mozarta K.448 przez 8 minut raz dziennie przed snem przez 6 miesięcy. miesięcy. Wyładowania padaczkowe zostały zarejestrowane i porównane przed i po 1, 2 i 6 miesiącach słuchania Mozarta K.448. Wszystkie dzieci pozostały na ten sam lek przeciwpadaczkowy przez 6 miesięcy. Zależności między liczbą wyładowaniami padaczkowymi i ogniskami wyładowań, inteligencją, etiologią padaczki, etiologią padaczki, wiekiem i płcią. Liczba wyładowań padaczkowych istotnie się zmniejszyła odpowiednio o 53,2±47,4, 64,4±47,1 i 71,6±45,8% po słuchaniu Mozarta K.448 przez 1, 2 i 6 miesięcy. Wszyscy pacjenci z wyjątkiem tych z wyładowaniami wykazali znaczący spadek liczby wyładowań padaczkowych. Pacjenci z normalną inteligencją i padaczką idiopatyczną mieli większe spadki niż niż osoby z upośledzeniem umysłowym i padaczką objawową. Wiek i płeć nie wpływ na wyniki. Wnioskujemy, że długotrwałe słuchanie Mozarta K.448 może być w zmniejszaniu wyładowań padaczkowych u dzieci z padaczką w sposób chronologicznie progresywny. chronologicznie progresywny sposób. --- Zbieżne dowody sugerują związek między domenami przestrzennymi i muzycznymi. A móżdżku w przetwarzaniu informacji związanych z muzyką, a także w zadaniach przestrzenno-czasowych. w zadaniach przestrzenno-czasowych. Tutaj zbadaliśmy rolę móżdżku w powiązaniu między domenami przestrzennymi i muzycznymi, testując w ucieleśnionych (EMR) lub abstrakcyjnych (AMR) zadaniach rotacji umysłowej osób osób słuchających Sonaty Mozarta K.448, która według doniesień poprawia rozumowanie przestrzenno-czasowe, w obecności lub pod nieobecność ciągłej stymulacji stymulacji theta burst (cTBS) lewej półkuli móżdżku. W przypadku braku móżdżku cTBS, słuchanie muzyki nie wpływało na żadne z zadań MR, a tym samym nie ujawniając "efekt Mozarta". Móżdżkowy cTBS zastosowany przed słuchaniem muzyki sprawiał, że badani byli szybsi (P = 0,005) i mniej dokładni (P = 0,005) w wykonywaniu zadania EMR, ale nie zadania AMR. Zatem hamowanie móżdżku przez TBS zdemaskowało efekt słuchania muzyki na wyobraźnię ruchową. Dane te potwierdzają sprzężenie między słuchaniem muzyki a integracją sensoryczno-motoryczną w sieciach móżdżkowych dla ucieleśnionych reprezentacji. ucieleśnionych reprezentacji. --- Zgodnie z pierwszą publikacją Rauschera i wsp. z 1993 r. [Nature 1993;365:611], efekt Mozarta implikuje poprawę umiejętności rozumowania rozwiązywania problemów przestrzennych u osób zdrowych po wysłuchaniu sonaty fortepianowej Mozarta sonaty fortepianowej K 448 Mozarta. Dalsza ocena tego efektu zrodziła pytanie czy istnieje związek między emocjami generowanymi przez muzykę a wyższym poziomem zdolności poznawczych poprzez samo słuchanie. Pozytonowa tomografia emisyjna i i funkcjonalny rezonans magnetyczny ujawniły, że słuchanie przyjemnej muzyki aktywuje korowe i podkorowe obszary mózgu, w których przetwarzane są emocje. w których przetwarzane są emocje. Te neurobiologiczne efekty muzyki sugerują, że że stymulacja słuchowa wywołuje emocje związane z podwyższonym pobudzeniem i skutkuje tymczasowo zwiększoną wydajność w wielu domenach poznawczych. Muzykoterapia wykorzystuje to pobudzenie w warunkach klinicznych, ponieważ może przynosić korzyści pacjentom odwracając ich uwagę od nieprzyjemnych doświadczeń i przyszłych interwencji. interwencji. Została ona zastosowana w kontekście różnych ważnych stanów klinicznych, takich jak klinicznych, takich jak zaburzenia sercowo-naczyniowe, ból nowotworowy, epilepsja, depresja i demencja. Ponadto muzyka może modulować odpowiedź immunologiczną, między innymi między innymi poprzez zwiększenie aktywności komórek naturalnych zabójców, limfocytów i interferonu-γ, co jest interesującą cechą, ponieważ wiele chorób jest związanych z nieprawidłową równowagą układu odpornościowego. Wiele z tych badań klinicznych, jednak cierpi z powodu niedoskonałości metodologicznych. Niemniej jednak, obecnie istnieją umiarkowane, ale nie do końca przekonujące dowody na to, że słuchanie znanej i lubianej muzyki i lubianej muzyki pomaga zmniejszyć obciążenie chorobą i wzmacnia układ układ odpornościowy poprzez modyfikację stresu. --- Efekt Mozarta to zjawisko, w którym pewne utwory muzyczne wywołują tymczasowe wzmocnienie "rozumowania przestrzenno-czasowego". Aby ustalić, czy Mozarta może poprawić wydajność chirurgiczną, 55 ochotników płci męskiej (średni wiek = 20,6 lat, zakres = 16-27), nowicjuszy w chirurgii, zostało poddanych pomiarowi czasu podczas ukończenia na symulatorze laparoskopowym. Następnie badani zostali losowo przydzieleni do ekspozycji na 1 z 2 utworów muzycznych Mozarta (n = 21) i Dream Theater (n = 19), po czym powtórzyli kurs. Po 15-minutowej ekspozycji na po 15-minutowej ekspozycji na utwór niemuzyczny, badani zostali poddani ekspozycji na jeden z utworów i po raz trzeci po raz trzeci. Dodatkowa grupa (n = 15), która nie była wykonywała zadania bez ekspozycji na muzykę. Procent procent poprawy czasu ukończenia między 3 kolejnymi próbami obliczono dla każdego dla każdego badanego i porównano średnie grupowe. W 2 zadaniach badani wystawieni na Dream Theater osiągnęli około 30% większą poprawę (26,7 ± 8,3%) niż ci, którzy słuchali utworu Mozarta (20,2 ± 7,8%, P = .021) lub nie słuchali muzyki (20,4 ± 9,3%). muzyki (20,4 ± 9,1%, P = .049). Odrębne wzorce kowariancji między wyjściową a późniejszą poprawą zaobserwowano dla różnych warunków muzycznych i zadań. warunków muzycznych i zadań. Dane potwierdzają istnienie efektu Mozarta i po raz pierwszy i po raz pierwszy pokazują jego praktyczne zastosowanie. Wcześniejsza ekspozycja na może poprawić wyniki w zakresie praktycznych umiejętności wymagających rozumowania przestrzenno-czasowego. czasowego rozumowania. --- Wykazano, że Sonata na dwa fortepiany D-dur K.448 Mozarta (Mozart K.448) poprawia funkcje umysłowe. w celu poprawy funkcji umysłowych, co prowadzi do tak zwanego efektu Mozarta. Nasze ujawniły, że wyładowania padaczkowe u dzieci z padaczką zmniejszyły się podczas i bezpośrednio po wysłuchaniu Mozarta K.448. W tym badaniu, Mozarta K.448 na dzieci z padaczką oporną na leczenie. padaczką. Do badania włączono jedenaścioro dzieci z padaczką oporną na leczenie. U wszystkich u wszystkich pacjentów zdiagnozowano padaczkę oporną na leczenie przez ponad 1 rok. (zakres = 1 rok do 6 lat i 4 miesiące, średnia = 3 lata i 11 miesięcy) i otrzymywali co najmniej dwa leki przeciwpadaczkowe. otrzymywali co najmniej dwa leki przeciwpadaczkowe (AED). Podczas okresu badania słuchali Mozarta K.448 raz dziennie przed snem przez 6 miesięcy. Częstotliwość napadów rejestrowano 6 miesięcy przed rozpoczęciem słuchania tej muzyki i co miesiąc w okresie badania. Wszyscy pacjenci pozostali na tych samych AED podczas 6-miesięcznego okresu badania. Częstotliwość napadów porównano przed i po słuchaniu Mozarta K.448. Ośmiu z jedenastu pacjentów było wolnych od napadów (N=2) lub z bardzo dobrą odpowiedzią (N=6) po 6 miesiącach słuchania Mozarta K.448. Mozarta K.448. Pozostałych trzech (27,3%) wykazało minimalny lub żaden efekt (skuteczność <50%; niezmieniona lub pogorszona częstotliwość napadów). Średnia redukcja redukcja częstości napadów wynosiła 53,6 ± 62,0%. Nie stwierdzono istotnych różnic w redukcji napadów w zależności od IQ, etiologii lub płci. Wnioskujemy, że Mozart K.448 powinien być dalej badany jako potencjalna terapia dodatkowa w leczeniu dzieci z padaczką oporną na leczenie. --- Efekt Mozarta to wzrost wyników rozumowania przestrzennego wykrywany natychmiast po wysłuchaniu pierwszej części sonaty fortepianowej Mozarta. Rauscher i Shaw (1998) zasugerowali, że niepowodzenie w uzyskaniu efektu Mozarta może wynikać z efektów przeniesienia wstępnego testu rozumowania przestrzennego, które mogą zakłócać z efektem słuchania Mozarta. Przytoczyli oni niepublikowane badanie, w którym werbalny dystraktor został wstawiony pomiędzy test wstępny i warunek słuchania, a manipulacja spowodowała odzyskanie efektu Mozarta. Ten eksperyment próbował potwierdzić niepublikowane badanie. 206 studentów było narażonych na jedną z trzech sekwencji: pretest - werbalny materiał rozpraszający - Mozart, Mozart - werbalny materiał rozpraszający oraz pretest - werbalny materiał rozpraszający. materiał. Natychmiastowy posttest nie wykazał znaczącej różnicy w rozwiązywaniu składania i cięcia papieru między trzema grupami. Wyniki nie potwierdzają Rauscher i Shaw (1998). Nasze negatywne wyniki są spójne z wcześniejszymi z wcześniejszymi niepowodzeniami w innych laboratoriach, aby wywołać efekt Mozarta. --- "Efekt Mozarta" to tendencja do uzyskiwania wyższych wyników w podskalach czasowo-przestrzennych IQ po ekspozycji na złożoną muzykę, taką jak Sonata K.448 Mozarta. Zjawisko to zbadano u 20 muzyków i 20 osób niebędących muzykami. Model trion przewiduje zwiększoną synchronizację między ośrodkami muzycznymi i czasoprzestrzennymi w prawej półkuli mózgowej. w prawej półkuli mózgowej. Ponieważ zwiększone zaangażowanie lewej półkuli w przetwarzanie muzyki przetwarzanie muzyki występuje w wyniku treningu muzycznego, przewidywania wynikające z możliwości z możliwości zwiększonej synchronizacji z obszarami lewopółkulowymi u muzyków zostały przetestowane. Obejmowały one lepszą wydajność w języku, a także zadaniach czasowo-przestrzennych. Zastosowano zadania czasoprzestrzenne, generowanie synonimów i rymowanie słów. Zastosowano zadania generowania synonimów i rymujących się słów, a także Sonatę Mozarta K.448. Efekt Mozarta Mozarta wykazano w zadaniu czasowo-przestrzennym, a ułatwiający efekt Mozarta był większy w grupie osób niebędących muzykami. To odkrycie zwiększa solidności efektu Mozarta, ponieważ zastosowano nowe zadania. Nie stwierdzono efektu Mozarta Mozarta w zadaniach werbalnych, choć muzycy uzyskali wyższe wyniki w generowaniu rymowanych słów. uzyskali wyższe wyniki w generowaniu rymujących się słów. To nowe odkrycie zwiększa liczbę zadań niemuzycznych wykazujących długoterminowe korzyści z treningu muzycznego. Nie znaleziono jednak systematycznego związku między wynikami w jakimkolwiek zadaniu a liczbą lat spędzonych na treningu muzycznym. lat spędzonych na treningu muzycznym. Brak wywołania efektu Mozarta w grupie muzyków muzyków w zadaniach werbalnych, a także ograniczone ułatwienie tej grupy w zadaniach w zadaniach czasowo-przestrzennych, może być związane albo z efektem pułapu spowodowanym długoterminowymi efektami treningu muzycznego lub czynnikami metodologicznymi. Obie możliwości możliwości zostały omówione. --- "Efekt Mozarta" odnosi się do twierdzenia, że ludzie osiągają lepsze wyniki w testach przestrzennych po wysłuchaniu muzyki skomponowanej przez Mozarta. Zbadaliśmy czy efekt Mozarta jest konsekwencją różnic między warunkami w pobudzeniu i nastroju. pobudzenia i nastroju. Uczestnicy wypełniali test zdolności przestrzennych po słuchaniu muzyki lub siedzeniu w ciszy. Muzyką była sonata Mozarta (przyjemny i energiczny utwór) Mozarta (przyjemny i energiczny utwór) dla niektórych uczestników i adagio Albinoniego (powolny, smutny utwór) dla innych. Albinoniego (powolny, smutny utwór). Mierzyliśmy również przyjemność, pobudzenie i nastrój. Wydajność w zadaniu przestrzennym była lepsza po muzyce niż ciszy ale tylko w przypadku uczestników, którzy słyszeli Mozarta. Oba wybory muzyczne wywołały również zróżnicowane reakcje na miary przyjemności, pobudzenia i nastroju. i nastroju. Co więcej, gdy takie różnice były utrzymywane na stałym poziomie statystycznym, efekt Mozarta efekt Mozarta zniknął. Odkrycia te dostarczają przekonujących dowodów że efekt Mozarta jest artefaktem pobudzenia i nastroju. --- CEL: Wykazano, że słuchanie Mozarta K.448 poprawia wyniki zadań przestrzennych. przestrzennych, co prowadzi do tak zwanego efektu Mozarta. Jednak większość raportów jedynie opisuje zjawisko, ale brakuje dowodów naukowych potrzebnych do właściwego zbadania mechanizmu efektu Mozarta. W niniejszym badaniu wykorzystaliśmy elektroencefalografię (EEG) i zmienność rytmu serca (HRV) do oceny Mozarta K.448 na zdrowych ochotnikach w celu zbadania efektu Mozarta. PROJEKT: Analiza pointerwencyjna oparta na EEG. MIEJSCE: Szpital Uniwersytetu Medycznego Kaohsiung, Kaohsiung, Tajwan. UCZESTNICY: Do badania włączono dwudziestu dziewięciu studentów. Otrzymali oni badania EEG i badania EEG i elektrokardiogramu jednocześnie przed, w trakcie i po słuchaniu pierwszej części utworu Mozarta K.448. GŁÓWNY POMIAR WYNIKÓW: Porównano moc EEG alfa, theta i beta oraz HRV na każdym etapie. na każdym etapie. WYNIKI: Wyniki wykazały znaczący spadek mocy alfa, theta i beta podczas słuchania Mozarta K.448. Ponadto, średnia średnia kwadratowej, proporcja uzyskana przez podzielenie NN50 przez całkowitą liczbę interwałów NN, standardowa różnica przez całkowitą liczbę interwałów NN, odchylenia standardowe interwałów NN i odchylenia standardowe różnic między sąsiednimi interwałami NN. odchylenia różnic między sąsiednimi interwałami NN wykazały znaczny spadek, podczas gdy wysoka częstotliwość spadek, podczas gdy wysoka częstotliwość wykazała znaczny spadek przy znacznie podwyższony stosunek niskiej częstotliwości do wysokiej częstotliwości. WNIOSEK: Słuchanie Mozarta K.448 znacząco zmniejszyło moc EEG alfa, theta i beta oraz HRV. Badanie to wskazuje, że istnieje funkcja kory mózgowej i aktywacja współczulnego tonu u zdrowych dorosłych podczas słuchania Mozarta K.448, co może odgrywać ważną rolę w mechanizmie efektu Mozarta. Efekt.
Opisz efekt Mozarta.
Efekt Mozarta oznacza poprawę umiejętności rozumowania i rozwiązywania problemów przestrzennych u osób zdrowych po wysłuchaniu sonaty fortepianowej Mozarta K 448.