TŁO: Zainteresowanie terapiami niehormonalnymi w leczeniu objawów menopauzy wzrosło od czasu opublikowania informacji o niepożądanych skutkach estrogenowej terapii zastępczej. terapii zastępczej estrogenami. CEL: Dostarczenie informacji na temat skuteczności terapii niehormonalnych w leczeniu objawów naczynioruchowych menopauzalnych objawów naczynioruchowych w oparciu o dowody z opublikowanych randomizowanych randomizowanych badań kontrolowanych. METODY: Baza danych Cochrane Database of Systematic Reviews (CDSR), MEDLINE, bazy danych Alternative Therapies in Health and Medicine (ATHMD) oraz bazy danych Allied and i Medycyny Komplementarnej (AMED) w poszukiwaniu randomizowanych, kontrolowanych w języku angielskim raportujących dane na temat leczenia objawów wazomotorycznych menopauzy. menopauzy. Uwzględniono badania obejmujące pacjentki z rakiem piersi. WYNIKI: Nasze wyszukiwanie zidentyfikowało 58 randomizowanych badań kontrolowanych, z których 11 obejmowało stosowanie klonidyny, sześć SSRI, cztery gabapentyny, siedem czarnego cohosh, siedmiu dla czerwonej koniczyny, 18 dla fitoestrogenów, dwóch dla żeń-szenia, jednego dla wiesiołka, jedno dla dong quai i jedno dla witaminy E. Większość badań miała braki metodologiczne. braki metodologiczne. WNIOSKI: Istnieją dowody na to, że klonidyna, paroksetyna, wenlafaksyna, gabapentyna i czarny cohosh mogą być korzystne w leczeniu objawów wazomotorycznych wazomotorycznych u niektórych kobiet. Obecne dowody nie potwierdzają stosowania fluoksetyny, czerwonej koniczyny, fitoestrogenów, żeń-szenia, wiesiołka, dong quai i witaminy E. Profil działań niepożądanych Należy wziąć pod uwagę profil skutków ubocznych tych terapii. --- CEL: Dokonanie systematycznego przeglądu piśmiennictwa dotyczącego skuteczności i nieestrogenowych metod leczenia objawów naczynioruchowych związanych z menopauzą, a nie z powodu raka lub chemioterapii. ŹRÓDŁA DANYCH: Odpowiednią literaturę i badania kliniczne zidentyfikowano poprzez przeszukiwanie MEDLINE (1966-luty 2004) i EMBASE (1959-luty 2004) przy użyciu kluczowych terminów wyszukiwania: objawy naczynioruchowe, uderzenia gorąca i menopauza. Bibliografie odpowiednich artykułów zostały przejrzane pod kątem dodatkowych odniesień. SELEKCJA BADAŃ I EKSTRAKCJA DANYCH: Artykuły w języku angielskim opisujące skuteczność i bezpieczeństwo metod leczenia nieestrogenowego w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym i pomenopauzalnych objawów naczynioruchowych. Oceniono wszystkie artykuły zidentyfikowane ze ze źródeł danych, a wszystkie informacje uznane za istotne zostały wszystkie informacje uznane za istotne. Nacisk położono na randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania kliniczne, ponieważ dostarczają one najlepszych danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. Badania oceniające leczenie objawów naczynioruchowych z innych przyczyn, takich jak rak lub chemioterapia. chemioterapia, zostały wykluczone. SYNTEZA DANYCH: Leki na receptę poddane przeglądowi pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa w leczeniu wazomotorycznych po menopauzie obejmują chlorowodorek klonidyny, danazol, gabapentynę, metyldopę, mirtazapinę, progestyny, chlorowodorek propranololu, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wenlafaksyna. Omówione terapie bez recepty obejmują czarny cohosh, dong quai, olej z wiesiołka olej z wiesiołka, aktywność fizyczną, fitoestrogeny i czerwoną koniczynę. WNIOSKI: Zgodnie z tym systematycznym przeglądem literatury, terapie wazomotoryczne po menopauzie wazomotoryczne, które okazały się bezpieczne i skuteczne w krótkim okresie obejmują czarny cohosh, ćwiczenia fizyczne, gabapentynę, octan medroksyprogesteronu, SSRI (tj. chlorowodorek paroksetyny) i białko sojowe. Wstępne, niewielkie doniesienia sugerują skuteczność w objawach naczynioruchowych menopauzy z megestrolem octanem megestrolu i wenlafaksyną. --- CEL: Stworzenie opartego na dowodach oświadczenia dotyczącego leczenia objawów naczynioruchowych związanych z menopauzą. PROJEKT: Północnoamerykańskie Towarzystwo Menopauzy (NAMS) zaprosiło do współpracy klinicystów i badaczy i badaczy uznanych za ekspertów w dziedzinie objawów wazomotorycznych związanych z menopauzą. wazomotorycznych do przeglądu dowodów uzyskanych z literatury medycznej i opracowania dokumentu do ostatecznego zatwierdzenia przez Radę Powierniczą NAMS. WYNIKI: W przypadku łagodnych uderzeń gorąca, strategie związane ze stylem życia, takie jak utrzymywanie utrzymywanie niskiej temperatury ciała, regularne ćwiczenia fizyczne i stosowanie przyspieszonego oddechu. oddychania wykazały pewną skuteczność bez skutków ubocznych. Wśród bez recepty, wyniki badań klinicznych są niewystarczające, aby poprzeć lub obalić skuteczność żywności sojowej i suplementów izoflawonowych (z soi lub czerwonej koniczyny). soi lub czerwonej koniczyny), czarnego cohosh lub witaminy E; jednak żadne poważne skutki uboczne związanych z krótkotrwałym stosowaniem tych terapii. Pojedyncze badania kliniczne dong quai, oleju z wiesiołka, żeń-szenia, chińskiej mieszanki ziołowej, akupunktury. chińskiej mieszanki ziołowej, akupunktury lub magnetoterapii. Niewiele danych potwierdza skuteczność miejscowego kremu progesteronowego; obawy dotyczące bezpieczeństwa powinny być takie same jak dla innych preparatów progestagenowych. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących stosowania lukrecji w leczeniu uderzeń gorąca. Wśród niehormonalnych leków dostępnych na receptę można wymienić przeciwdepresyjne wenlafaksyna, paroksetyna i fluoksetyna oraz lek przeciwdrgawkowy gabapentyna wykazały pewną skuteczność w leczeniu uderzeń gorąca i były dobrze tolerowane. dobrze tolerowane. Dwa leki przeciwnadciśnieniowe, klonidyna i metyldopa, wykazały umiarkowaną skuteczność, ale przy wykazały umiarkowaną skuteczność, ale przy stosunkowo wysokim odsetku działań niepożądanych. W przypadku umiarkowanych do ciężkich uderzeń gorąca, ogólnoustrojowa terapia estrogenowa, samodzielna (ET) lub w połączeniu z progestagenem (EPT) lub w postaci estrogenowo-progestagenowych doustnych środków wykazano, że znacząco zmniejsza częstotliwość i nasilenie uderzeń gorąca. nasilenie. Badania kliniczne powiązały ET/EPT z działaniami niepożądanymi, w tym rakiem piersi, udarem i chorobą zakrzepowo-zatorową. Kilka progestagenów (zarówno doustnych, jak i domięśniowych) wykazało skuteczność w leczeniu uderzeń gorąca, w tym u kobiet z rakiem piersi w wywiadzie, chociaż nie ma ostatecznych danych na temat długoterminowego bezpieczeństwa u tych kobiet. WNIOSKI: U kobiet, które potrzebują złagodzenia łagodnych objawów naczynioruchowych, NAMS zaleca w pierwszej kolejności rozważenie zmiany stylu życia, samodzielnie lub w połączeniu ze środkiem bez recepty, takimi jak izoflawony dietetyczne, czarny cohosh lub witamina E. Ogólnoustrojowe produkty zawierające estrogeny na receptę pozostają standardem terapeutycznym standardem terapeutycznym w przypadku umiarkowanych do ciężkich uderzeń gorąca związanych z menopauzą. Zalecane opcje dla kobiet z obawami lub przeciwwskazaniami dotyczącymi zawierających estrogeny obejmują progestageny na receptę, wenlafaksynę, paroksetynę, fluoksetynę lub gabapentynę. Zaleca się, aby lekarze zachęcali kobiety do udział kobiet w podejmowaniu decyzji przy rozważaniu korzyści, szkód i naukowych niepewności dotyczących opcji terapeutycznych. Niezależnie od przyjętej strategii Niezależnie od przyjętej strategii postępowania, leczenie powinno być okresowo poddawane ponownej ocenie, ponieważ objawy naczynioruchowe związane z menopauzą z czasem ustąpią bez jakiejkolwiek interwencji u większości kobiet. interwencji u większości kobiet. --- CEL: Uderzenia gorąca są częstym doświadczeniem kobiet w okresie menopauzy, a dla wielu z nich, są na tyle poważne, że znacząco pogarszają ich ogólne samopoczucie i jakość życia. Celem tego badania było porównanie skuteczności wiesiołka z placebo w łagodzeniu uderzeń gorąca w okresie menopauzy. METODY: W 6-tygodniowym randomizowanym badaniu klinicznym wzięło udział 56 kobiet w wieku 45-59 lat. w wieku 45-59 lat. Pacjentki zostały zapytane o charakterystykę uderzeń gorąca i odpowiadały na pytania kwestionariusza HFRDIS (skala skala codziennych zakłóceń) przed i po interwencji. Uczestnicy Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do przyjmowania dwóch kapsułek dziennie (łącznie 90 kapsułek przez 6 tygodni) kapsułek przez 6 tygodni) placebo lub wiesiołka (500 mg) przez 6 tygodni. tygodni. Następnie porównano poprawę w zakresie uderzeń gorąca w obu grupach. WYNIKI: Procentowa poprawa częstotliwości, nasilenia i czasu trwania uderzeń gorąca wyniosły 39, 42 i 19% w grupie wiesiołka w porównaniu z 32, 32 i 18% w grupie placebo. Chociaż wszystkie trzy cechy uderzeń gorąca zostały złagodzone w grupie wiesiołka, tylko ich nasilenie było w porównaniu z grupą placebo (P < 0,05). Wszystkie HFRDIS uległy znacznej poprawie w obu grupach, ale odsetek poprawy w zakresie aktywności społecznej, relacji z innymi i seksualności był znacząco lepszy niż w grupie placebo (P < 0,05). WNIOSKI: Stosowanie doustnego oleju z wiesiołka w porównaniu z placebo do kontrolowania uderzeń gorąca może bardziej zmniejszyć intensywność ataków, jak również a także poprawić wynik HFRDIS. --- TŁO: Najczęstszymi dolegliwościami w okresie klimakterium są objawy naczynioruchowe. naczynioruchowe. Zaobserwowano rytm okołodobowy, kiedy zaczynają się uderzenia gorąca; jednak, niewiele informacji jest dostępnych w tej dziedzinie. CELE: Przeanalizowanie, czy czas (rano/wieczorem) podawania związku związku zawierającego 60 mg suchego ekstraktu z nasion soi (glycine max) z 40% izoflawonów, oleju z wiesiołka i α-tokoferolu modyfikuje wpływ na zespół klimakteryczny. zespół klimakteryczny. PROJEKT PRÓBY: Wieloośrodkowe, obserwacyjne, otwarte, prospektywne, podłużne i przekrojowe badanie. badanie przekrojowe. Uczestnicy i metody. Tysiąc sześćset osiemdziesiąt dwie kobiet po menopauzie z objawami klimakterycznymi przydzielono do dwóch grup w celu aby otrzymać leczenie rano (Grupa 1) lub wieczorem (Grupa 2), zmieniając czas podawania po 3 miesiącach. Ocena kliniczna została przeprowadzono po 0, 3 i 6 miesiącach obserwacji przy użyciu skali Blatta-Kuppermana i Greene'a. skale. WYNIKI: Z badania zrezygnowały 233 (13,9%) kobiety. Oba czasy podawania poprawiły objawy klimakteryczne po 3 i 6 miesiącach leczenia, wykazując zmniejszenie wyników w skalach Blatta-Kuppermana i Greene'a (p < 0,001). Brak zidentyfikowano różnic między obiema grupami podczas obserwacji. WNIOSKI: Czas podawania izoflawonów nie modyfikuje ich wpływu na objawy klimakteryczne. wpływ na objawy klimakteryczne. --- CEL: Ocena skuteczności kwasu gamolenowego dostarczanego przez olej z wiesiołka. w leczeniu uderzeń gorąca i pocenia się związanych z menopauzą. PROJEKT: Randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie. MIEJSCE: Okręgowy szpital ogólny i szpital kliniczny. UCZESTNICY: 56 kobiet w okresie menopauzy cierpiących na uderzenia gorąca co najmniej trzy razy dziennie. INTERWENCJA: Cztery kapsułki dwa razy dziennie po 500 mg oleju z wiesiołka z 10 mg naturalnej witaminy E lub 500 mg ciekłej parafiny przez sześć miesięcy. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: Zmiana liczby uderzeń gorąca lub epizodów pocenia się w miesiącu. miesięcznie. WYNIKI: Przeanalizowano 56 dzienniczków, w tym 28 dzienniczków kobiet przyjmujących kwas gamolenowy i 28 dzienniczków kobiet przyjmujących placebo. przyjmujących placebo. Tylko 18 kobiet przyjmujących kwas gamolenowy i 17 przyjmujących placebo ukończyło badanie. placebo ukończyło badanie. Średnia (SE) poprawa liczby uderzeń gorąca w ostatnim dostępnym cyklu leczenia w porównaniu z cyklem kontrolnym wynosiła 1,9 (0,4) (P < 0,001) dla uderzeń gorąca w ciągu dnia i 0,7 (0,3) (P < 0,05) dla uderzeń gorąca w nocy u kobiet przyjmujących placebo. u kobiet przyjmujących placebo; odpowiednie wartości dla kobiet przyjmujących kwas gamolenowego wynosiły 0,5 (0,4) i 0,5 (0,3). U kobiet przyjmujących kwas gamolenowy jedyną znaczącą poprawą było zmniejszenie maksymalnej liczby nocnych nocnych (1,4 (0,6); P < 0,05). WNIOSEK: Kwas gamolenowy nie zapewnia korzyści w porównaniu z placebo w leczeniu uderzeń gorąca w okresie menopauzy. menopauzie.
Czy istnieją badania kliniczne dotyczące wpływu oleju z wiesiołka na objawy pomenopauzalne?
Tak