Celiakia, występująca u około 1% populacji ogólnej, jest najczęstszą genetycznie uwarunkowaną nietolerancją pokarmową na świecie. jest najczęstszą genetycznie uwarunkowaną nietolerancją pokarmową na świecie. Wywoływana przez spożycie glutenu u osób predysponowanych genetycznie, ta enteropatia może pojawić się w każdym wieku i charakteryzuje się szeroką gamą objawów klinicznych. objawów klinicznych. Wśród nich objawy żołądkowo-jelitowe obejmują przewlekłą biegunkę, ból brzucha, utrata masy ciała lub brak rozwoju u dzieci; ale ale objawy pozajelitowe są również powszechne i wydają się rosnąć. rosną. Obejmują one wiele różnych dolegliwości, takich jak zapalenie skóry opryszczkowate, niedokrwistość, niski wzrost, osteoporoza, zapalenie stawów, problemy neurologiczne, niewyjaśnione problemy, niewyjaśnione podwyższenie poziomu transaminaz, a nawet niepłodność kobiet. Dla klinicystów zainteresowanych chorobami jamy ustnej, celiakia może prowadzić do opóźnionego wyrzynania się zębów, hipoplazji szkliwa zębowego, nawracających aft w jamie ustnej. Diagnozowanie celiakii wymaga zatem wysokiego stopnia podejrzliwości, a następnie bardzo czułego testu przesiewowego: poziomu autoprzeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej w surowicy. transglutaminazie tkankowej. Pozytywny wynik zostanie następnie potwierdzony przez biopsję jelita. biopsję jelita, a następnie zostanie poddany ścisłej diecie bezglutenowej, która w większości przypadków przyniesie znaczną poprawę objawów. Nowsze formy leczenia, które w przyszłości w przyszłości będą prawdopodobnie dostępne dla pacjentów niereagujących na leczenie. są obecnie aktywnie poszukiwane. --- Celiakia to trwająca całe życie nietolerancja glutenu występującego w pszenicy, jęczmieniu i życie. i żyto, a niektórzy pacjenci są również wrażliwi na owies. Choroba jest uwarunkowana genetycznie, występuje u 10% krewnych pierwszego stopnia i 75% bliźniąt jednojajowych. bliźniąt jednojajowych. Spośród pacjentów z celiakią 95% jest pozytywnych pod względem ludzkiego antygenu leukocytarnego (HLA)-DQ2 lub HLA-DQ8. Charakterystyczne, błona śluzowa jelita czczego ulega uszkodzeniu w wyniku odpowiedzi autoimmunologicznej, w której pośredniczą komórki T. jest inicjowana przez 33-merowy fragment peptydu w gliadynie A2, a pacjenci z tym zaburzeniem Pacjenci z tym zaburzeniem mają podwyższony poziom przeciwciał przeciwko endomysium i tkankowej transglutaminazy we krwi. Celiakia jest główną rozpoznawalną nietolerancją pokarmową, a wraz z pojawieniem się prostego testu krwi do wykrywania przypadków, uważa się, że częstość występowania wynosi około 1:100. Klasycznie schorzenie to objawia się zespołem złego wchłaniania i brakiem przyrostu masy ciała w okresie niemowlęcym. niemowlęctwie, ale ten obraz został obecnie zastąpiony przez znacznie bardziej powszechną u dorosłych, zwykle z niespecyficznymi objawami, takimi jak zmęczenie i niedokrwistość. niedokrwistość, zaburzenia rytmu wypróżnień lub po złamaniach kości o niewielkim nasileniu. Biopsja jelita cienkiego jest niezbędna do postawienia diagnozy i wykazuje charakterystycznie płaski wygląd z hipoplazją krypt i naciekaniem nabłonka limfocytami. nabłonka limfocytami. Dieta jest kluczem do leczenia, a dieta bezglutenowa skutecznie leczy chorobę. skutecznie leczy ten stan. Jednak jest to zobowiązanie na całe życie i wiele alejek w supermarkecie jest skutecznie zamkniętych dla osób z celiakią. celiakią. Zgodność można monitorować poprzez pomiar przeciwciał we krwi, które powracają do wartości ujemnych po 6-9 miesiącach. Pacjenci z niewielkimi objawami, u których przypadkowo celiakię, często pytają, czy konieczne jest przestrzeganie diety. przestrzegać diety. Obecnie zaleca się, aby przestrzeganie diety było konieczne w celu uniknąć długoterminowych powikłań, którymi są głównie osteoporoza i chłoniak jelita cienkiego. chłoniak jelita cienkiego. Jednak ryzyko tych powikłań zmniejsza się bardzo znacznie u pacjentów stosujących dietę bezglutenową. --- Wprowadzenie zbóż do żywienia człowieka 10 000 lat temu spowodowało wystąpienie chorób wywoływanych przez gluten. Ten kompleks białkowy jest zaangażowany w patogenezie alergii na pszenicę, celiakii i nadwrażliwości na gluten. Alergia na pszenicę i celiakia są mediowane przez system odporności adaptacyjnej. Wrażliwość na gluten jest niedawno zdefiniowaną jednostką indukowaną przez wrodzone mechanizmy odpornościowe. mechanizmy odporności wrodzonej. Osoby te prezentują różne objawy jelitowe, a zwłaszcza pozajelitowe. objawy pozajelitowe. Różnice między celiakią a nietolerancją glutenu nietolerancją glutenu obejmują przepuszczalność bariery śluzówkowej jelit, histologię biopsji biopsji dwunastnicy i ekspresję genów błony śluzowej. Objawy nadwrażliwości na gluten mogą mieć również inne podłoże genetyczne nietolerancji pokarmowej niezależne od HLADQ2, - układu DQ8 i transglutaminazy tkankowej (np. w niektórych zaburzeniach psychiatrycznych). zaburzenia psychiatryczne). Obecnie nie ma specyficznego biomarkera wrażliwości na gluten. Diagnoza jest możliwa tylko po wykluczeniu innych przyczyn objawów i poprawa na diecie bezglutenowej stosowanej w podwójnie ślepej próbie kontrolowanej placebo. z opcjonalną sekwencją obu etapów, aby wykluczyć efekt placebo spowodowany interwencją żywieniową. z powodu interwencji żywieniowej. --- Celiakia jest wieloczynnikową chorobą charakteryzującą się rozregulowaną reakcją immunologiczną reakcją immunologiczną na spożyty gluten pszenny i pokrewne białka zbożowe. Częstość występowania Występuje u około 1% populacji ogólnej i jest uważana za najczęstsze zaburzenie nietolerancji pokarmowej. najczęstszym zaburzeniem nietolerancji pokarmowej. Podstawą leczenia celiakii jest ścisłe przestrzeganie diety bezglutenowej przez całe życie. Eliminacja glutenu i glutenu i pokrewnych białek z diety prowadzi do poprawy klinicznej i histologicznej. Jednak niektórzy pacjenci nie reagują na terapię dietetyczną, a inni słabo przestrzegają diety. przestrzegają diety. To skłoniło do poszukiwania terapii alternatywnej dla diety bezglutenowej. diety bezglutenowej. Transglutaminaza tkankowa jest kluczowym czynnikiem w celiakii ponieważ promuje specyficzną dla glutenu odpowiedź komórek T i jest również celem odpowiedzi autoimmunologicznej. odpowiedzi autoimmunologicznej. Transglutaminaza tkankowa indukuje zmiany w glutenie, które z kolei powodują generowanie serii peptydów glutenowych, które wiążą się z HLA-DQ2 lub DQ8 z wysokim powinowactwem. Powstała interakcja HLA-DQ2 (DQ8)-gluten wyzwala prozapalną odpowiedź komórek T. Transglutaminaza tkankowa transglutaminaza jest również zaangażowana w inne biologiczne działania peptydów gliadyny, w których nie pośredniczą komórki T. aktywność biologiczna peptydów gliadyny. Z tych powodów transglutaminaza tkankowa jest potencjalnym celem interwencji terapeutycznej. W tym artykule dokonujemy przeglądu najnowocześniejsze inhibitory transglutaminazy tkankowej i badamy znane i inhibitory nowej generacji i ich aktywność w modelach in vitro i in vivo. My również ich potencjał jako narzędzi terapeutycznych w celiakii.
Co wiadomo na temat nietolerancji pokarmowej i glutenu?
Celiakia, występująca u około 1% populacji ogólnej, jest najczęstszą genetycznie uwarunkowaną nietolerancją pokarmową na świecie. Wywoływana jest przez spożycie glutenu u osób predysponowanych genetycznie.
Pojawiające się badania nad zespołem znanym jako nieceliakalna nadwrażliwość na gluten sugerują heterogeniczny stan z pewnymi cechami celiakii, ale często klasyfikowany jako FGID, w tym IBS.