Główny gen choroby Hirschsprunga (HSCR) koduje receptorową kinazę tyrozynową RET. kinazę RET. W badaniu obejmującym 690 europejskich i 192 chińskich probantów oraz ich rodziców lub kontroli, wykazaliśmy wszechobecność >4-krotnej z allelu C-->T (rs2435357: p = 3,9 x 10(-43) w przypadku europejskiego przodków; p = 1,1 x 10(-21) w próbkach chińskich), który prawdopodobnie powstał raz w obrębie intronowego wzmacniacza RET MCS+9.7. W testach in vitro wykazaliśmy, że wariant T zaburza miejsce wiązania SOX10 w obrębie MCS+9.7, co ogranicza transaktywację RET transaktywację. Allel T, z częstością kontrolną 20%-30% / 47% i częstością przypadków częstotliwość 54%-62%/88% u osób pochodzenia europejskiego / chińskiego, jest zaangażowana we wszystkich postaciach HSCR. Jest on marginalnie związany z płcią probanta (p = 0,13) i znacząco z długością aganglionozy (p = 7,6 x 10(-5)) i rodzinnością (p = 6,6 x 10(-5)). rodzinnością (p = 6,2 x 10(-4)). Wariant wzmacniacza występuje częściej w powszechnych formach męskich, krótkich segmentach i rodzinach simplex, podczas gdy wielokrotne, rzadkie mutacje kodujące są normą w mniej powszechnych i cięższych postaciach żeńskich, rodzin z długim odcinkiem i rodzin multipleksowych. Wariant T zwiększa również penetrację u pacjentów z rzadkimi mutacjami kodującymi RET. Zatem zarówno rzadkie, jak i mutacje, pojedynczo i razem, przyczyniają się do ryzyka wystąpienia HSCR. HSCR. Rozkład wariantów RET u różnych pacjentów z HSCR sugeruje model genetyczny "komórkowo-recesywny" model genetyczny, w którym funkcja obu alleli RET jest upośledzona. Seria alleli RET i jej korelacje genotyp-fenotyp, pokazuje, że sukces w identyfikacji wariantów w złożonych zaburzeniach może silnie zależeć od tego, którzy pacjenci są badani. --- Choroba Hirschsprunga jest wrodzoną postacią aganglionic megacolon, która wynika z krystopatii. z krystopatii. Choroba Hirschsprunga zwykle występuje sporadycznie, chociaż może być związana z kilkoma dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak mnogą gruczolakowatością wewnątrzwydzielniczą typu 2. Protoonkogen RET (rearranged during transfection) protoonkogen jest głównym genem podatności na chorobę Hirschsprunga, oraz mutacje germinalne w RET zostały zgłoszone w do 50% dziedzicznych postaci choroby Hirschsprunga. choroby Hirschsprunga i w 15-20% sporadycznych przypadków choroby Hirschsprunga. Częstość występowania choroby Hirschsprunga w przypadkach mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 endokrynnych typu 2 wynosi 7,5%, a współwystępowanie choroby Hirschsprunga i mnogiego nowotworu endokrynnego typu 2 i mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 odnotowano w co najmniej 22 rodzinach. rodzinach. Początkowo sądzono, że choroba Hirschsprunga może być spowodowana z zaburzeń apoptozy lub z powodu tendencji zmutowanego receptora RET do w aparacie Golgiego. Obecnie istnieją silne dowody faworyzujące hipotezę hipotezę, że specyficzne inaktywujące haplotypy odgrywają kluczową rolę w rozwoju wrodzonej w rozwoju płodowym wrodzonej megakolonii / choroby Hirschsprunga. W niniejszym W niniejszym badaniu przedstawiamy wyniki badań genetycznych w nowej rodzinie z mnogą endokrynopatią typu 2. neoplazją typu 2: specyficzny haplotyp RET został udokumentowany u pacjentów z Hirschsprunga związanego z rakiem rdzeniastym tarczycy, ale był on nie występował u pacjentów tylko z rakiem rdzeniastym tarczycy. Pomimo ograniczonej liczby przypadków, obecne dane przemawiają za hipotezą, że specyficzne haplotypy niezwiązane z mutacjami germinalnymi RET są genetycznymi przyczynami choroby Hirschsprunga. Hirschsprunga. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR, aganglionic megacolon) jest złożonym zaburzeniem genetycznym charakteryzującym się brakiem jelitowego układu nerwowego (ENS). jelitowego układu nerwowego (ENS) charakteryzujące się brakiem neuronów jelitowych na zmiennej długości jelita. neuronów jelitowych na zmiennej długości jelita. Podczas gdy rzadkie warianty (RV) w sekwencji kodującej (CDS) w sekwencji kodującej (CDS) kilku genów zaangażowanych w rozwój ENS prowadzą do choroby. choroby, powiązanie powszechnych wariantów (CV) z HSCR zostało zgłoszone tylko dla RET (główny gen HSCR) i NRG1. Co ważne, RV w CDS tych dwóch genów tych dwóch genów są również związane z zaburzeniem. Aby ocenić niezależne i i wspólne efekty między różnymi typami wariantów RET i NRG1 zidentyfikowanych u pacjentów z HSCR HSCR, wykorzystaliśmy 254 chińskich sporadycznych pacjentów z HSCR i 143 etnicznie dla których dostępne były genotypy wariantów RET i/lub NRG1 (rzadkie i powszechne). powszechne) były dostępne. Zdefiniowano cztery genetyczne czynniki ryzyka, a efekty interakcji interakcji modelowano za pomocą warunkowych analiz regresji logistycznej i korelacji Kendalla. Nasza analiza ujawniła wspólny efekt CV RET z RET RV, NRG1 CV lub NRG1 RV. Aby ocenić, czy interakcja genetyczna przełożyła się na interakcję funkcjonalną, mysie komórki grzebienia nerwowego (NCC; prekursory neuronów jelitowych) prekursory neuronów) wyizolowane z jelit embrionalnych poddano działaniu NRG1 (ligand ErbB2 ligand) lub/i GDNF (ligand Ret) i monitorowano podczas późniejszego procesu różnicowania neuronalnego. procesu różnicowania neuronalnego. Nrg1 hamował indukowane przez Gdnf różnicowanie neuronalne różnicowanie, a Gdnf negatywnie regulował sygnalizację Nrg1 poprzez regulację w dół ekspresję jego receptora, ErbB2. Te wstępne dane sugerują, że równowaga neurogenezy/gliogenezy ma kluczowe znaczenie dla rozwoju ENS. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR) jest wrodzonym zaburzeniem, w którym komórki zwojowe są nieobecne w różnych częściach dolnego odcinka przewodu pokarmowego, według których pacjentów. Gen RET jest głównym genem HSCR, chociaż zmniejszona penetracja mutacji RET i zmienna ekspresja fenotypu HSCR wskazuje, że że wymagany jest więcej niż jeden gen. Niezidentyfikowany modyfikator zależny od RET na pozycji 3p21 wydaje się być niezbędny do przeniesienia fenotypu krótkiego HSCR (S-HSCR) fenotypu. Zbadaliśmy 6 Mb regionu 3p21 w poszukiwaniu genu locus podatności na HSCR. Pięćdziesiąt osiem trio przypadek-rodzic S-HSCR zostało poddanych genotypowaniu przy użyciu technologii Sequenom dla 214 polimorfizmów pojedynczych nukleotydów (SNP) rozmieszczonych wzdłuż 6 Mb regionu 3p21. Pięciomarkerowy haplotyp, obejmujący region 118 kb regionu bogatego w geny, był nadmiernie przekazywany potomstwu dotkniętemu chorobą. Powiązany haplotyp obejmuje trzy geny zaangażowane w fenotypy neurologiczne. fenotypy neurologiczne. Co ważne, związek ten został powtórzony w niezależnej 172 przypadkach S-HSCR i 153 niespokrewnionych grupach kontrolnych. Ranking markerów według bliskość genów kandydujących lub oczekiwane konsekwencje funkcjonalne mogą być wykorzystane w dalszych badaniach, aby ostatecznie wskazać to locus HSCR. --- Złożone choroby to powszechne zaburzenia genetyczne wykazujące agregację rodzinną, ale bez typowego dziedziczenia mendlowskiego. Choroba Hirschsprunga (HSCR), zaburzenie rozwojowe rozwojowe charakteryzujące się brakiem neuronów jelitowych w dystalnych odcinkach jelita. jelit, wykazuje złożony wzór dziedziczenia, z protoonkogenem RET działa jako główny gen, a dodatkowe loci podatności odgrywają mniejszą rolę. W ostatnich latach zidentyfikowaliśmy "ochronny" haplotyp RET, który jest niedostatecznie reprezentowany u pacjentów z HSCR w porównaniu z grupą kontrolną. Tutaj wykazaliśmy że ochronny efekt tego haplotypu wynika z wariantu zlokalizowanego w regionie 3' regionie nieulegającym translacji (UTR) genu RET, który spowalnia fizjologiczny rozpad mRNA genu. mRNA transkryptów genu. Taki funkcjonalny efekt tego wspólnego wariantu RET wyjaśnia niedostateczną reprezentację całego haplotypu i jego rolę jako czynnika jako czynnik modyfikujący w patogenezie HSCR. --- Odrębne mutacje punktowe w protoonkogenie RET są przyczyną zespołów wrodzonych zespołów mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 (MEN 2) oraz wrodzonej choroby Hirschsprunga. Miejsce i rodzaj tych mutacji mutacji sugeruje, że mają one różny wpływ na aktywność receptora kinazy tyrozynowej kodowanego przez RET. Normalna funkcja receptora RET kinazy tyrozynowej RET nie została jeszcze określona. Zostało to jednak zbadane przez inaktywację genu RET u myszy transgenicznych. Nieprawidłowości rozwojowe Nieprawidłowości rozwojowe widoczne u tych myszy, wraz z obserwacją, że że główne tkanki dotknięte MEN 2 i chorobą Hirschsprunga mają wspólne pochodzenie w zarodkowym embrionalnym grzebieniu nerwowym, sugerują, że RET koduje receptor dla regulator rozwojowy zaangażowany w genezę różnych pochodnych grzebienia nerwowego oraz w organogenezę oraz w organogenezie nerek. --- Przedstawiamy opis wielopokoleniowej rodziny z izolowaną chorobą Hirschsprunga (HSCR). Pięciu pacjentów cierpiało na krótki lub długi odcinek HSCR. Rodzina składa się z dwóch głównych gałęzi: jednej z czterema pacjentami (troje rodzeństwa i jeden wujek ze strony matki) rodzeństwo i jeden wujek ze strony matki) i jedna z jednym pacjentem. Analiza genu RET genu RET, głównego genu zaangażowanego w podatność na HSCR, nie ujawniła ani powiązań, ani mutacji. ani mutacji. Przeprowadzono analizę powiązań w całym genomie, ujawniając sugestywne powiązanie z regionem 4q31-q32 z maksymalnym wielopunktowym wynikiem parametrycznym LOD wynoszącym 2,7. Co więcej, nieparametryczna analiza powiązań (NPL) danych skanowania całego genomu ujawniła wynik NPL wynoszący 2,54 (p = 0,003) dla tego samego regionu na chromosomie 4q (D4S413-D4S3351). Minimalny interwał powiązań obejmuje obszar region 11,7 cM (12,2 Mb). Żadne geny w tym przedziale chromosomalnym nie były wcześniej były wcześniej związane z HSCR. Biorąc pod uwagę niską penetrację choroby w w tej rodzinie, locus 4q może być konieczny, ale niewystarczający do wywołania HSCR w przypadku brak modyfikujących loci w innych miejscach genomu. Nasze wyniki sugerują istnienie nowego locus podatności na HSCR w 4q31.3-q32.3. --- CEL: Protoonkogen RET jest uważany za główny gen wrażliwości gen związany z chorobą Hirschsprunga. Tradycyjne mutacje linii zarodkowej RET stanowią niewielką podgrupę pacjentów z chorobą Hirschsprunga, ale kilka badań wykazało, że istnieje specyficzny haplotyp RET związany z sporadycznymi postaciami choroby Hirschsprunga. Zbadaliśmy mutacje linii zarodkowej RET i przeanalizowaliśmy rozkład haplotypów RET u nosicieli w porównaniu z nosicielami nosicielami mutacji germinalnych RET. METODY: Przebadaliśmy region kodujący RET u 106 hiszpańskich pacjentów z chorobą Hirschsprunga przy użyciu technologii dHPLC. Statystyczne porównania rozkładu haplotypów RET między sporadycznymi pacjentami z i bez mutacji germinalnej RET przeprowadzono. WYNIKI: Zidentyfikowano dziewięć nowych mutacji germinalnych i jedną wcześniej opisaną. zidentyfikowano. Wykryto znaczną nadtransmisję "haplotypu choroby Hirschsprunga Hirschsprunga" wykryto podczas porównywania alleli przenoszonych i nietransmitowanych w grupie triad z chorobą Hirschsprunga bez mutacji. Nie stwierdzono jednak transmisji alleli stwierdzono w grupie zmutowanych rodzin. rodzin. WNIOSKI: Wyniki te byłyby zgodne ze złożonym addytywnym modelem dziedziczenia. dziedziczenia. Całość wyników wydaje się sugerować, że mutacje o niskiej penetracji byłyby konieczne, ale niewystarczające, a dodatkowa obecność "haplotypu choroby Hirschsprunga" może przyczynić się do manifestacji choroby. choroby. --- Przedstawiamy analizę mutacji pięciu genów zaangażowanych w receptorową kinazę tyrozynową kinazę tyrozynową (RET) lub szlaki sygnałowe endoteliny u 28 sporadycznych japońskich pacjentów z chorobą Hirschsprunga. Analiza DNA uzyskanego z komórek ujawniła sześć mutacji w protoonkogenie RET, z których cztery były mutacjami mutacje powodujące chorobę w eksonie 9 (D584G), miejscu dawcy splicingu intronu 10 (+2T do A), eksonie 11 (A654T) i eksonie 12 (T706A). Stwierdzono heterozygotyczne przejście A do G znaleziono w 47 bazach przed końcem 5' eksonu 2 u dwóch pacjentów z HD ale było również widoczne u jednego pacjenta z grupy kontrolnej (2/28; 1/24). Cichą transwersję 2307T do G zaobserwowano w eksonie 13. Wykryto dwie mutacje powodujące chorobę w genie receptora endoteliny (EDNRB), w niekodującym regionie w niekodującym regionie eksonu 1 (-26 G do A) i w eksonie 4 (A301T); ta ostatnia mutacja była nowa. Zaobserwowano jedną cichą mutację w eksonie 4 (kodon 277). Jedną heterozygotyczną mutację T do C w genie czynnika neurotroficznego pochodzącego z linii komórek glejowych w 25 zasad przed regionem kodującym w eksonie 1. Nie wykryto zmian nukleotydów w genach endoteliny-3 lub neurturyny. Mutacje powodujące chorobę w protoonkogenie RET i genie EDNRB oszacowano na 14,3% (4/28) i 10,3% (2/28). (4/28) i 10,7% (3/28). Oprócz mutacji w genach RET i EDNRB, embrionalne czynniki środowiskowe i/lub inne czynniki genetyczne wydają się być mogą być zaangażowane w rozwój choroby Hirschsprunga. Dalsze systematyczne systematyczne badania zmienności genetycznej u dużej liczby pacjentów i osób z grupy kontrolnej. konieczne do wyjaśnienia patogenezy tego zaburzenia. WNIOSKI: Niniejsze badanie dostarcza dalszych zmian genów jako mutacji powodujących chorobę mutacje w japońskich przypadkach sporadycznej choroby Hirschsprunga. Jednakże, niski mutacji genów podatności może wskazywać, że choroba Hirschsprunga wynika z połączenia czynników genetycznych i środowiskowych. --- Protoonkogen RET jest głównym genem zaangażowanym w złożoną genetykę choroby Hirschsprunga (HSCR) lub megakolonu zwojowego. choroby Hirschsprunga (HSCR) lub aganglionic megacolon, wykazując mutacje powodujące mutacje powodujące utratę funkcji w 15-30% sporadycznych przypadków. Kilka polimorfizmów RET polimorfizmów i haplotypów zostało opisanych w powiązaniu z chorobą chorobą, co sugeruje rolę tego genu w predyspozycji do HSCR, również w przypadku braku mutacji w regionie kodującym. Wreszcie, obecność funkcjonalnego funkcjonalnego wariantu w intronie 1 była wielokrotnie proponowana w celu wyjaśnienia takich ustaleń. Tutaj opisujemy badanie kliniczno-kontrolne przeprowadzone na 97 włoskich sporadycznych pacjentach z HSCR i 85 kontrolach dopasowanych do populacji, przy użyciu 13 polimorfizmów RET rozmieszczonych w całym genie, od podstawowego promotora do 3'UTR. Zależność i analizy haplotypów wykazały zwiększoną rekombinację między 5' i 3' części genu oraz nadreprezentację, w badanych przypadkach, dwóch haplotypów badanych, dwóch haplotypów dzielących wspólną kombinację alleli, która rozciąga się od promotora do intronu 5. Proponujemy, aby te dwa związane z chorobą haplotypy haplotypy pochodzą z pojedynczego locus założycielskiego, rozciągającego się do intronu 19 i sukcesywnie rearanżowane w korespondencji z regionem o wysokim współczynniku rekombinacji zlokalizowanym pomiędzy proksymalną i dystalną częścią genu. Nasze wyniki sugerują możliwość, że wspólny wariant predysponujący do HSCR, w linkage nierównowadze z takimi haplotypami, znajduje się dalej w dół rzeki niż wcześniej sugerowany interwał obejmujący intron 1. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR, aganglionic megacolon) stanowi główną genetyczną przyczynę czynnościowej niedrożności jelit. funkcjonalnej niedrożności jelit z częstością 1/5000 żywych urodzeń. urodzeń. To zaburzenie rozwojowe jest neurokrystopatią i charakteryzuje się charakteryzuje się brakiem zwojów jelitowych na zmiennej długości jelita. W ostatnich dziesięcioleciach rozwój metod chirurgicznych znacznie zmniejszył śmiertelność i zachorowalność. zmniejszył śmiertelność i zachorowalność, co pozwoliło na pojawienie się przypadków rodzinnych. Izolowany HSCR wydaje się być niemendlowską wadą rozwojową o niskiej, zależnej od płci penetracją i zmienną ekspresją w zależności od długości segmentu aganglionicznego. aganglionicznego. Podczas gdy wszystkie mendlowskie tryby dziedziczenia zostały opisane w HSCR, izolowany HSCR stanowi model dla zaburzeń genetycznych ze złożonymi wzorcami dziedziczenia. złożonymi wzorcami dziedziczenia. Głównym genem jest receptor kinazy tyrozynowej RET. genem z rzadkimi mutacjami sekwencji kodującej i/lub częstym wariantem zlokalizowanym w elemencie wzmacniającym predysponującym do choroby. Dotychczas odkryto 10 genów i pięć loci, które są zaangażowane w rozwój HSCR. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR) jest wrodzonym zaburzeniem charakteryzującym się niedrożnością jelit spowodowaną z powodu braku zwojów śródściennych na różnych odcinkach jelita. jelita. RET jest głównym genem zaangażowanym w HSCR. Mutacje w genie GDNF i kodujące jeden z ligandów RET, samodzielnie lub w połączeniu z mutacjami RET, również mogą powodować HSCR. RET, mogą również powodować HSCR, podobnie jak mutacje w czterech innych genach (EDN3, EDNRB, ECE1 i SOX10). Jednak rzadkie mutacje w czterech ostatnich genach, są jednak mniej lub bardziej ograniczone do HSCR związanego z określonymi fenotypami. Opracowaliśmy opracowaliśmy nowy kompleksowy system wykrywania mutacji do analizy wszystkich oprócz trzech amplikonów genów RET i GDNF, w oparciu o elektroforezę w gradiencie denaturującym. elektroforezę. Korzystamy z dwóch gradientów mocznikowo-formamidowych nałożonych na siebie umożliwiając wykrywanie mutacji w szerokim zakresie temperatur topnienia. Dla trzech pozostałych (bogatych w GC) fragmentów PCR używamy kombinacji DGGE i stałej elektroforezy w żelu denaturującym (CDGE). Te dwa systemy podwójnego żelu znacznie ułatwiają skanowanie mutacji RET i GDNF, a także mogą służyć jako model do opracowania systemów wykrywania mutacji dla innych genów chorobowych. W badaniu przesiewowym przesiewowym 95 pacjentów z HSCR, mutacje RET znaleziono w dziewięciu z 17 przypadków rodzinnych (53%), wszystkie z długim segmentem HSCR. W 11 z 78 sporadycznych przypadków (14%), żaden nie miał długiego segmentu HSCR. Znaleziono tylko jedną mutację GDNF w sporadycznym przypadku. sporadycznym przypadku. --- Protoonkogen RET jest głównym genem zaangażowanym w patogenezę choroby Hirschsprunga (HSCR). Hirschsprunga (HSCR), złożonej choroby genetycznej charakteryzującej się brakiem zwojów na różnych odcinkach jelita. Tutaj przedstawiamy przegląd różnych molekularne, poprzez które mutacje RET prowadzą do rozwoju choroby. rozwoju. Wśród nich, utrata funkcji, zysk funkcji, apoptoza, nieprawidłowy splicing i zmniejszona ekspresja genów są przykładami i rozważane w odniesieniu do ich patogenetycznego wpływu. W szczególności regulacja transkrypcji RET stanowi nowy wgląd w zarys podatności na HSCR, a także po osiągnięciu znaczącego postępu w ciągu ostatnich kilku lat, zasługuje na przeglądu. W szczególności, upośledzenie ekspresji genów wydaje się być podstawą związku choroby HSCR z kilkoma polimorfizmami RET, pozwalając nam na zdefiniować predysponujący haplotyp rozciągający się od promotora do eksonu 2. Przypuszczalne warianty funkcjonalne, w promotorze i intronie 1, i zaproponowane jako allele predysponujące o niskiej penetrujące allele predysponujące, zostały przedstawione i omówione. Wreszcie, na podstawie efekty mutacji RET w ten sposób podsumowane, staramy się wyciągnąć wnioski, które mogą być przydatne do przewidywania ryzyka HSCR i poradnictwa genetycznego. --- Wodogłowie sprzężone z chromosomem X (X-linked hydrocephalus, XLH) występuje z częstością 1/30 000 urodzeń płci męskiej. charakteryzuje się niepełnosprawnością intelektualną, paraplegią spastyczną, przywodzonymi kciukami, oraz agenezją ciała modzelowatego i/lub dróg korowo-rdzeniowych. Znaczna przypadków przypisuje się mutacjom utraty funkcji genu L1CAM. Choroba Hirschsprunga (HSCR) charakteryzuje się brakiem komórek zwojowych w podśluzówkowej i mięśniowej części jelita. podśluzówkowych i splotów krezkowych wzdłuż zmiennej części przewodu jelitowego. i występuje z częstością około 1/5 000. Chociaż w jej patogenezę zaangażowanych jest kilka genów w patogenezę, głównym genem HSCR jest protoonkogen RET. Do tej pory tylko pacjentów z obydwoma fenotypami i mutacjami w genie L1CAM. L1CAM. W tym raporcie opisujemy nowego pacjenta z jednoczesnym XLH i HSCR. HSCR. Badanie przesiewowe mutacji L1CAM wykazało obecność hemizygotycznej mutacji G698R. mutacji, która jest szkodliwą substytucją wpływającą na kluczową resztę niezbędną dla prawidłowego fałdowania białka. Co więcej, pacjent był również nosicielem mutację wzmacniacza transkrypcyjnego RET (c.73 + 9277T > C) w heterozygozie. My spekulujemy, że zarówno wariant wzmacniacza RET, jak i mutacja L1CAM mogą działać w w celu wytworzenia fenotypu jelitowego, prawdopodobnie z udziałem innych wciąż niezidentyfikowanych zdarzeń molekularnych. Chociaż oczywiste jest, że konieczne są dodatkowe konieczne są dodatkowe badania w celu dalszego określenia związku między XLH i HSCR w obecności mutacji L1CAM, dokumentacja tego nowego pacjenta wzmacnia rolę tego genu działającego w sposób bezpośredni lub pośredni w patogenezie Hirscha. patogenezie choroby Hirschsprunga. --- Choroba Hirschsprunga jest wrodzoną wadą rozwojową, w której brak śródściennych zwojów w jelicie tylnym skutkuje defektem koordynacji ruchów perystaltycznych. perystaltycznych. Prowadzi to do niedrożności jelit u noworodków lub, częściej, do zaparć u dzieci i dorosłych. u dzieci i dorosłych. Choroba dotyka jednego na 5000 żywych urodzeń. Rodzeństwo dotkniętych chorobą jest narażone na zwiększone ryzyko (4%) zachorowania. Wśród przypadków mężczyźni chorują częściej niż kobiety. Pierwszy główny gen genem podatności na chorobę Hirschsprunga jest protoonkogen RET w pozycji 10q11.2. Zarodkowe mutacje RET w chorobie Hirschsprunga są głównie inaktywujące, i według doniesień stanowią do 20 i 50% przypadków sporadycznych i rodzinnych. przypadków. Przebadaliśmy szwedzkie próbki populacyjne z 62 sporadycznych przypadków i siedmiu rodzinnych przypadków choroby Hirschsprunga z polimorfizmem konformacji pojedynczej nici polimorfizmem konformacji pojedynczej nici (SSCP) i znaleźliśmy pięć mutacji. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR, OMIM 142623) jest zaburzeniem rozwojowym charakteryzujące się brakiem komórek zwojowych wzdłuż zmiennych długości dystalnego odcinka przewodu pokarmowego, co skutkuje tonicznym skurczem aganglionowego odcinka okrężnicy i funkcjonalnej niedrożności jelit. Protoonkogen RET jest głównym genem związanym z HSCR z różnym udziałem jego rzadkich i powszechnych genów kodujących wkład jego rzadkich i powszechnych, kodujących i niekodujących mutacji w wieloczynnikowy charakter tej patologii. wieloczynnikowy charakter tej patologii. Ponadto opisano wiele innych genów opisano jako związane z tą patologią, w tym geny semaforyn klasy III SEMA3A (7p12.1) i SEMA3D (7q21.11) poprzez analizy macierzy SNP i technologie sekwencjonowania nowej generacji. technologie sekwencjonowania nowej generacji. Semaforyny są wskazówkami dla rozwijających się neuronów zaangażowanych w projekcje aksonalne i w określanie szlaku migracyjnego dla prekursorów neuronalnych pochodzących z grzebienia nerwowego podczas rozwoju jelitowego układu nerwowego. Ponadto opisano, że zwiększona ekspresja SEMA3A może być czynnikiem ryzyka HSCR poprzez w zwojowej warstwie mięśni gładkich okrężnicy u pacjentów z HSCR. u pacjentów z HSCR. Tutaj przedstawiamy wyniki kompleksowej analizy SEMA3A i SEMA3D w serii 200 hiszpańskich pacjentów z HSCR poprzez badanie przesiewowe mutacji jego sekwencji kodującej, co doprowadziło do znalezienia szeregu potencjalnie potencjalnie szkodliwych wariantów. Mutacje RET zostały również wykryte u niektórych z tych pacjentów niosących warianty SEMAs. Oceniliśmy warianty A131T-SEMA3A, S598G-SEMA3A i E198K-SEMA3D przy użyciu skrawków tkanki okrężnicy tych pacjentów metodą immunohochemiczną. pacjentów za pomocą immunohistochemii. Wszystkie mutacje wykazywały zwiększoną ekspresję białka w warstwie mięśni gładkich segmentów zwojowych. Co więcej, A131T-SEMA3A również utrzymywał wyższe poziomy białka w warstwach mięśni zwojowych. Te odkrycia silnie sugerują, że mutanty te mają patogenny wpływ na chorobę. chorobę. Ponadto, ze względu na ich współistnienie z mutacjami RET, nasze dane uzasadniają addytywny model genetyczny zaproponowany dla tego rzadkiego zaburzenia i dodatkowo wspierają związek genów SEMA z HSCR. --- Choroba Hirschsprunga (HSCR, OMIM 142623) jest zaburzeniem rozwojowym charakteryzujące się brakiem komórek zwojowych wzdłuż zmiennych długości dystalnego odcinka przewodu pokarmowego, co skutkuje tonicznym skurczem aganglionowego odcinka jelita i funkcjonalnej niedrożności jelit. Protoonkogen RET jest głównym genem HSCR z różnym udziałem jego rzadkich i powszechnych, kodujących i niekodujących genów. mutacji kodujących i niekodujących do wieloczynnikowego charakteru tej patologii. wieloczynnikowy charakter tej patologii. Opisano wiele innych genów związanych z tą patologią, jak np. z patologią, takich jak gen NRG1 (8p12), kodujący neuregulinę 1, która bierze udział w rozwoju jelitowego układu nerwowego. w rozwój jelitowego układu nerwowego (ENS) i wydaje się przyczyniać zarówno do zarówno powszechne, jak i rzadkie warianty. Tutaj przedstawiamy wyniki kompleksowej analizy genu NRG1 w kontekście choroby w serii 207 hiszpańskich pacjentów z HSCR, zarówno poprzez badanie mutacyjne jego sekwencji kodującej, jak i ocenę 3 wspólnych SNP jako czynników podatności o niskiej penetracji, znalezienie kilku potencjalnie szkodliwych wariantów, które funkcjonalnie funkcjonalnie scharakteryzowane. Wszystkie z nich okazały się być związane ze znacznym obniżeniem normalnego poziomu białka NRG1. Fakt, że te mutacje białka NRG1 sugerowałby, że byłyby one związane z chorobą HSCR nie tylko u Chińczyków, ale także w populacji kaukaskiej, co wzmacnia implikację genu NRG1 w tej patologii. --- TŁO: Gen RET koduje receptor kinazy tyrozynowej zaangażowany w różne ludzkie neurokrystopatie, takie jak różne ludzkie neurokrystopatie, takie jak określone guzy neuroendokrynne i choroba choroba Hirschsprunga (HSCR). Ekspresja genu jest regulowana rozwojowo, a transkrypt transkrypt RET jest niewykrywalny w większości dorosłych komórek, w tym limfocytów. Niemożność przeprowadzenia badań funkcjonalnych na RET mRNA do tej pory ograniczała wykrywanie i charakteryzowanie nieokreślonego odsetka anomalii genowych, których nie można zidentyfikować. anomalii genowych, których nie można zidentyfikować za pomocą konwencjonalnych badań przesiewowych genomowego DNA w przypadkach HSCR. HSCR. CELE: Opracowanie protokołu odpowiedniego do aktywacji ekspresji RET w liniach komórkowych RET ujemnych liniach komórkowych, a tym samym do bezpośredniego badania mRNA RET, rozszerzając konwencjonalną analizę mutacji genu do wykrywania anomalii splicingowych i zaburzenia ekspresji genu RET. METODY: Wpływ maślanu sodu (NaB), inhibitora deacetylazy histonów, na ratowanie ekspresji RET został przetestowany przez jedną rundę reakcji łańcuchowej odwrotnej transkrypcji- reakcji łańcuchowej polimerazy z całkowitego RNA leczonych limfoblastów zarówno od pacjentów z HSCR pacjentów i osób kontrolnych. WYNIKI: Analiza ekspresji RET była możliwa dzięki leczeniu NaB komórek RET ujemnych komórek, takich jak limfoblasty. To leczenie pozwoliło nam wykryć upośledzoną ekspresję RET, jak również defekt splicingu u dwóch pacjentów z HSCR wcześniej uważanych za pozbawionych jakichkolwiek nieprawidłowości genowych. WNIOSKI: Pełne zastosowanie proponowanego protokołu w większości niewyjaśnionych przypadków HSCR niewyjaśnionych przypadkach HSCR pozwoli nam ustalić dokładną rolę RET nie tylko nie tylko w wywoływaniu, ale także w predysponowaniu do patogenezy HSCR.
Czy RET jest głównym genem zaangażowanym w chorobę Hirschsprunga?
Protoonkogen RET jest głównym genem związanym z chorobą Hirschsprunga (HSCR) z różnym udziałem jego rzadkich i powszechnych, kodujących i niekodujących mutacji w wieloczynnikowym charakterze tej patologii.