TŁO: W badaniu oceniano związek między osobowością typu D (połączony efekt (połączony efekt negatywnego afektu i zahamowania społecznego) a jakością życia (QoL) i zdrowiem psychicznym życia (QoL) i zdrowiem psychicznym osób, które przeżyły raka do 10 lat po diagnozie. METODY: Wszystkie obecnie żyjące osoby, u których zdiagnozowano raka endometrium lub raka endometrium lub jelita grubego w latach 1998-2007, chłoniaka lub szpiczaka mnogiego w latach 1999-2008. w latach 1999-2008, zarejestrowane w rejestrze nowotworów w Eindhoven, otrzymały kwestionariusz dotyczący osobowości typu D (DS14), jakości życia (SF-36 lub EORTC-QLQ-C30) i zdrowia psychicznego (HADS). zdrowia psychicznego (HADS). WYNIKI: Spośród 3080 osób, które przeżyły raka (69%), 572 (19%) miało osobowość typu D osobowość. Osoby z osobowością typu D miały klinicznie istotne niższe poziomy ogólnego zdrowia, funkcjonowania społecznego, funkcjonowania emocjonalnego, zdrowia psychicznego i witalności w porównaniu do osób bez osobowości typu D (SF-36: wszystkie P<0,001). Zgłaszali również klinicznie klinicznie gorsze funkcjonowanie emocjonalne i społeczne, ogólny stan zdrowia/QoL oraz większe zmęczenie (EORTC-QLQ-C30: wszystkie P<0,001). Zostało to również potwierdzone przez wielowymiarowe analizy regresji logistycznej wykazujące, że osoby, które przeżyły raka z osobowością typu typu D częściej doświadczały obniżonej jakości życia we wszystkich skalach SF-36 i EORTC-QLQ-C30 (wszystkie OR w zakresie od 1,88 do 5,56). Odsetek ocalałych zgłaszających upośledzoną jakość życia był wyższy wśród osób typu D (35-64%) niż nie-Typu D (20-36%). Wreszcie, osoby z typem D były bardziej narażone na depresję (44% vs. 13%; P<0,0001) lub niepokój (51% vs. 14%; P<0,0001). WNIOSKI: Osoby, które przeżyły raka z osobowością typu D są narażone na zwiększone ryzyko obniżonej jakości życia i problemów ze zdrowiem psychicznym, których nie można wytłumaczyć charakterystyką społeczno-demograficzną lub kliniczną. --- CEL: Naszym celem było zbadanie częstości występowania osobowości typu D (łącznego wpływu łączne skutki negatywnego afektu i zahamowania społecznego) wśród chorych na czerniaka osób, które przeżyły czerniaka i uzyskanie wglądu w jego wpływ na stan zdrowia, wpływ raka i korzystanie z opieki zdrowotnej. METODY: Wybraliśmy wszystkich pacjentów, u których zdiagnozowano czerniaka w latach 1998-2007 z trzech dużych szpitali regionalnych w Holandii. W sumie 699 pacjentów, którzy przeżyli, żyjących w styczniu 2008 roku, otrzymało kwestionariusz zawierający skalę osobowości typu D (DS14), kwestionariusz wpływu raka (IOC) i SF-36, a 80% z nich udzieliło odpowiedzi (n=562). (n=562). WYNIKI: Dwadzieścia dwa procent osób, które przeżyły chorobę nowotworową (n=125) zostało sklasyfikowanych jako typ D. klinicznie i statystycznie istotnie gorszy ogólny stan zdrowia (57,8 w porównaniu do 75,6), funkcjonowanie społeczne (73,1 w porównaniu do 88,7), zdrowie psychiczne (61,7 w porównaniu do 80,6), większe ograniczenia ról emocjonalnych (67,8 w porównaniu z 89,4) i mniejszą witalność (54,5 w porównaniu z 72,8) niż pacjenci bez typu D. Dodatkowo zgłosili oni statystycznie i klinicznie większy wpływ raka na zmiany w organizmie, negatywną samoocenę, negatywne spojrzenie na życie, zakłócenia życia i zmartwienia o zdrowie. martwienie się o zdrowie. Co więcej, byli bardziej zaniepokojeni wpływem słońca na ich skórę i podejmowali odpowiednie działania. na ich skórę i podejmowali odpowiednie działania. Nie stwierdzono różnic w korzystaniu z opieki zdrowotnej. opieki zdrowotnej. WNIOSKI: Osobowość typu D ma wyraźny negatywny wpływ na stan zdrowia na stan zdrowia osób, które przeżyły czerniaka i jest ważnym czynnikiem, który należy badać w praktyce klinicznej. w praktyce klinicznej. Zwrócenie szczególnej uwagi na tych pacjentów jest ważne, ponieważ są oni częściej doświadczają silnego wpływu raka, którego nie można wyjaśnić cechami charakterystyką społeczno-demograficzną lub kliniczną. --- CEL/CELE: Zbadanie związku między jakością życia (QOL) a osobowością osobowością typu D, która charakteryzuje się cechami negatywnego afektu i zahamowanie społeczne, a także dalsza identyfikacja wpływu tych cech po czynników biofizycznych i psychologicznych u osób, które przeżyły raka jelita grubego. u osób, które przeżyły raka jelita grubego. PROJEKT: Badanie przekrojowe i korelacyjne. MIEJSCE: Przychodnie onkologiczne i chirurgiczne centrum medycznego na Tajwanie. PRÓBA: 124 pacjentów ze zdiagnozowanym rakiem jelita grubego, którzy zakończyli aktywne leczenie. aktywne leczenie. METODY: Dane zostały zebrane przy użyciu zestawu ustrukturyzowanych kwestionariuszy w celu zbadania osobowości typu D, czynników biofizycznych i psychologicznych oraz jakości życia. Ich zostały zweryfikowane za pomocą testu U Manna-Whitneya i korelacji rho Spearmana. Spearmana. Istotne czynniki związane z QOL zidentyfikowano za pomocą uogólnionych równań estymacyjnych. uogólnionych równań estymacyjnych. GŁÓWNE ZMIENNE BADAWCZE: Osobowość typu D i QOL. WYNIKI: Pacjenci z osobowością typu D doświadczali większego cierpienia fizycznego i psychicznego niż osoby z osobowością inną niż typu D. Zahamowanie społeczne pozostało ważnym czynnikiem prowadzącym do upośledzenia psychicznego komponentu QOL po uwzględnieniu innych powiązanych czynników. Negatywna afektywność była z intensywnością zmęczenia i interferencją zmęczenia z aktywnością życiową. aktywność życiową. WNIOSKI: Stwierdzono, że cecha osobowości jest ważnym czynnikiem związanym z QOL. z QOL. Cecha zahamowania społecznego była istotnym czynnikiem wpływającym na psychiczne aspekty psychiczne aspekty QOL, podczas gdy negatywny afekt był związany ze zmęczeniem. IMPLIKACJE DLA PIELĘGNIARSTWA: Ocena osobowości pacjentów, w tym negatywnego afektywność i zahamowanie społeczne, może pomóc pielęgniarkom w opracowaniu wspierających grup lub sieci społecznych dla tych pacjentów, a tym samym poprawić jakość życia osób osób, które przeżyły raka. --- CEL: Zbadanie związku między osobowością typu D a postrzeganiem choroby a postrzeganiem choroby wśród osób, które przeżyły raka jelita grubego 1-10 lat po diagnozie. METODY: Wykorzystano dane z dwóch badań populacyjnych dotyczących osób, które przeżyły raka jelita grubego. zostały wykorzystane. Pacjenci, u których zdiagnozowano raka jelita grubego w latach 1998-2009, zarejestrowani w Eindhoven Cancer Registry, otrzymali kwestionariusz dotyczący osobowości typu D (DS14) i postrzegania choroby (B-IPQ); 81% (n=3977) udzieliło odpowiedzi. WYNIKI: 750 (19%) pacjentów miało osobowość typu D. Uważają oni, że ich choroba ma znacznie poważniejsze konsekwencje, będzie trwać znacznie dłużej i doświadczają znacznie więcej objawów, które przypisują swojej chorobie. Ponadto są bardziej zaniepokojeni swoją chorobą, a choroba częściej wpływa na nich emocjonalnie. częściej wpływa na nich emocjonalnie. Różnice dotyczące "konsekwencji", "obaw" i "reakcji emocjonalnej" były również istotne klinicznie. Większość pacjentów stwierdziła, że przyczyna ich choroby była nieznana (23,3%), dziedziczna (20,3%), styl życia (15,1%), cierpienie psychiczne (11,9%) lub inne (11,6%). Znaczące różnice w postrzeganiu przyczyny choroby między osobami z typem D i osobami bez typu D stwierdzono w przypadku cierpienia psychicznego (16,2 vs. 10,9%; p<0,01), przypadkowości (1,7 vs. 5,3%; p<0,01) i innych przyczyn. vs. 5,3%; p<0,01) i nieznanej (18,8 vs. 24,4%; p<0,01). Analizy wieloczynnikowe wykazały, że typ D był negatywnie powiązany ze "spójnością" i pozytywnie z "konsekwencjami", "osią czasu", "tożsamością", "troską" i "reprezentacją emocjonalną". reprezentacją emocjonalną". WNIOSKI: Wyniki te wyjaśniają powiązania między osobowością a postrzeganiem postrzeganiem choroby, wykazując ich ścisły związek. Nasze badanie może być pomocne w dalszym rozwijaniu modeli teoretycznych dotyczących nadawania znaczenia choroby i jej postrzegania. Przyszłe badania powinny zbadać, czy interwencje mogą pozytywnie wpłynąć na postrzeganie choroby przez pacjentów z rakiem typu D. --- CEL: Osoby, które przeżyły chorobę nowotworową, często zgłaszają choroby współistniejące. indywidualne różnice w ryzyku. Osobowość typu D to ogólna skłonność do psychologicznego, która jest związana ze słabymi wynikami sercowo-naczyniowymi. W tym badaniu zbadaliśmy, czy typ D był również związany z obciążeniem chorobami współistniejącymi i opieki zdrowotnej wśród osób, które przeżyły raka. METODY: Osoby, u których zdiagnozowano raka endometrium lub raka jelita grubego w latach 1998-2007 lub u których w latach 1999-2008 rozpoznano chłoniaka lub szpiczaka mnogiego. 2008, zarejestrowane w Eindhoven Cancer Registry, otrzymały kwestionariusz Kwestionariusz Współzachorowalności, pytania dotyczące korzystania z opieki zdrowotnej i skalę osobowości typu D; 69% (n=3080) udzieliło odpowiedzi. WYNIKI: Dziewiętnaście procent ocalałych miało osobowość typu D. W ciągu 12 miesięcy typu D znacznie częściej zgłaszali chorobę zwyrodnieniową stawów, ból pleców ból pleców i depresję niż osoby bez osobowości typu D. Ponadto osoby z osobowością typu D częściej częściej odczuwały dolegliwości związane z wysokim ciśnieniem krwi, chorobą zwyrodnieniową stawów, chorobami serca, depresją, cukrzycą i chorobami płuc. serca, depresja, cukrzyca i choroby płuc podczas codziennych czynności. Osoby z typem D częściej odwiedzały lekarza pierwszego kontaktu niż osoby niebędące nosicielami typu D (P<.001), również w odniesieniu do raka (0 wizyt: 54% vs. 60%; 1-5: 28% vs. 22%; >5: 9% vs. 5%; P<.001), a także lekarza specjalisty (0 wizyt: 6% vs. 7%; 1-5 wizyt: 59% vs. 64%; >5 wizyt: 30% vs. 23%; P<.01). WNIOSKI: Osobowość typu D jest czynnikiem podatności, który może pomóc w zidentyfikować podgrupy osób, które przeżyły raka, które są narażone na zwiększone ryzyko obciążenia chorobami współistniejącymi i zwiększonym wykorzystaniem opieki zdrowotnej.
Co wiadomo o cechach osobowości typu D u pacjentów z chorobą nowotworową?
Częstość występowania osobowości typu D waha się od 19% do 22% u pacjentów z chorobą nowotworową. U pacjentów z chorobą nowotworową osobowość typu D wiąże się z niską jakością życia i zdrowiem psychicznym. Pacjenci z nowotworami z osobowością typu D w porównaniu z pacjentami bez osobowości typu D postrzegają, że otrzymują mniej informacji, zgłaszają mniejsze zadowolenie z ilości otrzymanych informacji, uważają, że ich choroba ma znacznie poważniejsze konsekwencje, będzie trwać znacznie dłużej i doświadczają znacznie więcej objawów, które przypisują swojej chorobie. Ponadto bardziej martwią się swoją chorobą, a choroba częściej wpływa na nich emocjonalnie. Pacjenci z rakiem typu D są również narażeni na zwiększone ryzyko chorób współistniejących i zwiększonego korzystania z opieki zdrowotnej.