Przedstawiamy przypadek zdrowej kobiety, matki dwójki dzieci, z ciężką zdekompensowaną marskością wątroby spowodowaną przeładowaniem żelazem i chorobą Wilsona. Pacjentka Pacjentka została uznana za heterozygotę dla hemochromatozy na podstawie autosomalnego recesywnego dziedziczenia hemochromatozy, częstości występowania genu hemochromatozy hemochromatozy oraz parametrów laboratoryjnych określających przeładowanie żelazem. Przypadek jest interesujący ze względu na koincydencję choroby Wilsona i nadmiernego magazynowania żelaza. i nadmiernego magazynowania żelaza. --- Choroba Wilsona (WD) jest wrodzonym błędem metabolizmu miedzi spowodowanym mutacją w genie mutacją genu ATP7B transportującego miedź. Choroba jest dziedziczona autosomalnie recesywny sposób dziedziczenia i charakteryzuje się nadmiernym miedzi, głównie w wątrobie i mózgu. Rozpoznanie choroby zależy przede wszystkim od cech klinicznych, parametrów biochemicznych i obecności pierścienia Kaysera-Fleischera, a niedawno zaproponowano nowy system punktacji diagnostycznej. diagnostyczny. Mutacje w ATP7B mogą występować w dowolnym miejscu wzdłuż całych 21 eksonów, co sprawia, że identyfikacja wad genu jest szczególnie trudna. Identyfikacja nosicieli i bezobjawowych członków rodzin osób dotkniętych chorobą jest osiągana poprzez analizę markerów opartą na reakcji łańcuchowej polimerazy. Tradycyjne leczenie Tradycyjne leczenie WD opiera się na chelatacji miedzi środkami takimi jak D-penicylamina, ale stosowanie tego leku zostało zakwestionowane z powodu zgłaszanych skutków ubocznych. skutków ubocznych. Stosowanie środków takich jak trientyna i tetratiomolibdenian amonu i tetratiomolibdenian amonu, chociaż wyniki długoterminowych badań są długoterminowych badań. W wybranych przypadkach ortotropowy przeszczep wątroby może odwrócić podstawowe zaburzenia metaboliczne w WD i poprawić zarówno objawy wątrobowe, jak i neurologiczne. i neurologicznych. Badania podstawowych defektów ATP7B i jego podejrzewanych modyfikatorów ATOX1 i COMMD1 mają na celu wyjaśnienie korelacji genotyp-fenotyp tej choroby korelację genotyp-fenotyp i powinny doprowadzić do zaprojektowania lepszych leków łagodzących cierpienia pacjentów. --- W badaniu przeprowadzonym w Izraelu wśród 50 pacjentów z chorobą Wilsona stwierdzono, że choroba ta występowała we wszystkich grupach etnicznych. U pacjentów pochodzenia arabskiego znacznie wcześniejszy wiek zachorowania, a choroba miała cięższy przebieg niż u pacjentów żydowskich. niż u pacjentów żydowskich. Ogólny stosunek płci pacjentów wynosił prawie 1:1, a analiza genetyczna 20 rodzin potwierdziła autosomalny recesywny sposób dziedziczenia. dziedziczenia. Bardzo podobny wiek zachorowania i typ choroby w obrębie rodzeństwa i różny wiek zachorowania odnotowany między arabskimi i żydowskimi pacjentami sugerują, że choroba jest genetycznie heterogenna. --- Omówiono dwa problemy związane z analizą segregacji dla choroby Wilsona i przedstawiono praktyczne rozwiązanie. Problem w ustaleniu rodzin rodzin z chorobą Wilsona jest zilustrowany przez porównanie współczynników segregacji obliczonych za pomocą metod pojedynczej selekcji, całkowitego obcięcia i wielokrotnej niepełnej selekcji. selekcji. Wpływ na współczynnik segregacji wykluczenia z analizy wykluczenia z analizy rodzeństwa, które zmarło na inne choroby w młodym wieku. i zaproponowano metodę dostosowania liczby dotkniętych chorobą przy użyciu danych danych dotyczących wieku zachorowania. Współczynnik segregacji przez wielokrotną niekompletną (metoda probanda Weinberga) po uwzględnieniu rodzeństwa, które zmarło na inne choroby, wynosił 0,243. na inne choroby wynosił 0,243, zgodnie z teoretyczną wartością dla autosomalnego dziedziczenia recesywnego. recesywnego dziedziczenia. Współczynnik segregacji obliczony metodą pojedynczej selekcji miała tendencję do dawania niższej wartości, podczas gdy ta obliczona metodą całkowitego była większa niż wartość teoretyczna. Dziedziczenie recesywne jest jednak wspierane. Rzeczywisty wpływ wykluczenia rodzeństwa, które zmarło z powodu innych chorób na oszacowanie częstotliwości genów jest bardzo mały. --- Zbadano dermatoglify 11 pacjentów z chorobą Wilsona i 16 ich klinicznie bezobjawowych krewnych pierwszego stopnia. zbadano bezobjawowych krewnych pierwszego stopnia; 11 z tych ostatnich było heterozygotycznych w zgodzie ze wskaźnikami obrotu Cu-67, 12 przy założeniu autosomalnego dziedziczenia recesywnego. założenie autosomalnego dziedziczenia recesywnego. Na czubkach palców Mb. Wilson Wilsona wykazywały 52,7% okółków, ich heterozygotyczni krewni około 40%; w porównaniu z naszymi kontrolami (mężczyźni 33,16%, kobiety 28,82%, Aue-Hauser, 1970), co oznacza silny wzrost tego typu wzoru. silny wzrost tego typu wzoru. Z drugiej strony, wysoka częstotliwość u homo- i heterozygot z chorobą Wilsona oraz pętli z dodatkowym trójpromieniem u homo- i heterozygot z chorobą Wilsona. z dodatkowym triradiusem w 4. interdigitum pacjentów z chorobą Wilsona była uderzająca. Wilsona była uderzająca. --- Choroba Wilsona (WD) lub zwyrodnienie wątrobowo-soczewkowe jest autosomalnym dziedziczone recesywnie zaburzenie metabolizmu miedzi spowodowane mutacją genu ATP7B mutacją. WD jest dziedziczną chorobą układu nerwowego, która nie jest uleczalna. uleczalna; wczesna diagnoza z wczesnym i trwającym całe życie leczeniem prowadzi do lepszych rokowań. lepsze rokowania. Obecnie zalecanym leczeniem WD jest zintegrowana medycyna chińska i zachodnia. medycyny zachodniej. Wiele badań wskazuje, że leczenie integracyjne może nie tylko może nie tylko wzmocnić efekt usuwania miedzi, ale także poprawić funkcje wątroby, inteligencję i inne czynniki. funkcję wątroby, inteligencję i inne czynniki. W tym artykule dokonano szczegółowego przeglądu zalety WD leczonego jednocześnie medycyną chińską i zachodnią. --- Choroba Wilsona jest wrodzonym błędem metabolizmu miedzi, charakteryzującym się podwyższonym stężeniem miedzi w wątrobie i niskim poziomem miedzi i ceruloplazminy w surowicy. kaeruloplazminy. Autosomalny recesywny sposób dziedziczenia silnie sugeruje, że mutacja pojedynczego genu że mutacja pojedynczego genu powoduje upośledzenie zarówno syntezy kaeruloplazminy i żółciowego wydalania miedzi. Normalne niemowlę rodzi się z biochemicznymi cechami choroby Wilsona (bardzo wysoki poziom miedzi w wątrobie i niski poziom miedzi i ceruloplazminy w surowicy). miedzi i ceruloplazminy w surowicy). Indukcja prawidłowego metabolizmu miedzi po po urodzeniu powoduje spadek stężenia miedzi w wątrobie i wzrost stężenia kaeruloplazminy w surowicy. kaeruloplazminy w surowicy. Tłumienie prawidłowego metabolizmu miedzi u płodu i jego indukcja po urodzeniu są prawdopodobnie regulowane przez indukcja po urodzeniu jest prawdopodobnie regulowana przez gen kontrolujący. Jest to sugeruje się, że mutacja kontrolera, a nie genu strukturalnego leży u podstaw patogenezy choroby Wilsona. u podstaw patogenezy choroby Wilsona i że choroba ta wynika z niepowodzenia z dodatniego bilansu miedzi u płodu do normalnego bilansu miedzi u dziecka. miedzi u dziecka. --- Opisano cechy kliniczne dwojga dzieci z rodziny z szybko postępującym zespołem opisano zespół otępienny pozapiramidowo-piramidowy. Dziedziczenie wydaje się najprawdopodobniej autosomalne recesywne. Wyniki rezonansu magnetycznego mózgu były negatywne. Mimo to autorzy opowiadali się za rozpoznaniem choroby Hallervordena-Spatza, ponieważ przypadki spełniały kryteria kliniczne dla rozpoznania tej choroby. kliniczne tej choroby. Oprócz negatywnych wyników rezonansu magnetycznego, inną niezwykłą cechą był wczesny rozwój dyskinez wywołanych lewodopą. dyskinezy. W diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę kilka schorzeń szybko postępującego zespołu pozapiramidowego o początku w dzieciństwie. Do takich obejmują chorobę Wilsona, chorobę Hallervordena-Spatza (HSD), młodzieńczą postać choroby Huntingtona postać choroby Huntingtona, młodzieńcza neuronalna ceroidalna lipofuscynoza, choroba Machado-Josepha o wczesnym początku, neuroakantocytoza, choroby spichrzeniowe i wariant dystonii reagującej na dopę (DRD). Rzadsze schorzenia to choroba Leigha Leigha, choroba ciała Lafory i zanik zębowo-rubrowo-pallido-luzyjski. HSD jest rzadkim zaburzeniem charakteryzującym się postępującą dysfunkcją pozapiramidową i demencją. demencją. Początek choroby występuje najczęściej w późnym dzieciństwie lub wczesnej młodości. Choroba Choroba może występować rodzinnie lub sporadycznie. Jeśli występuje rodzinnie, jest dziedziczona recesywnie i została powiązana z chromosomem 20. Niedawno odkryto mutację w genie kinazy pantotenianowej (PANK2) na chromosomie 20pl3 została opisana u pacjentów z typowym HSD. HSD. HSD powoduje typowe zmiany w obrazowaniu rezonansu magnetycznego (MRI) mózgu, pomagając w diagnozie przedśmiertnej. Typowym objawem są obustronne symetryczne hiperintensywne zmiany sygnału w zewnętrznym segmencie globus pallidus, z otaczającą hipointensywnością na obrazie ważonym T(2). Te cechy obrazowania są dość diagnostyczne i zostały nazwane "objawem oka tygrysa". Hiperintensywność reprezentuje zmiany patologiczne, w tym glejozę, demielinizację, utratę neuronów i obrzęk aksonów, a otaczająca hipointensywność jest spowodowana utratą sygnału wtórną do odkładania się żelaza. W niniejszym dokumencie opisano kliniczne aspekty rodziny z autosomalnym recesywnym dziedziczeniem dziedziczeniem z szybko postępującym zespołem pozapiramidowo-piramidowym z demencją ale z negatywnymi wynikami MRI mózgu. Diagnozę należy uznać za wariant HSD. --- Choroba Wilsona jest dziedzicznym zaburzeniem prowadzącym do akumulacji miedzi w tkankach, głównie w wątrobie i mózgu. tkankach, głównie w wątrobie i mózgu. Wada genetyczna dotyczy genu kodującego ATPazę typu P (ATP7B). Dziedziczenie jest autosomalne recesywne. Do tej pory zidentyfikowano ponad opisano ponad 500 mutacji powodujących chorobę Wilsona. Najczęstszą mutacją w Europie Środkowej jest mutacja H1069Q. Objawy choroby Wilsona Wilsona jest zwykle wątrobowa lub neurologiczna. Postać wątrobowa objawia się ostrym lub ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby, stłuszczeniem lub marskością wątroby. Zaangażowanie neurologiczne objawia się zwykle po 20 roku życia zaburzeniami motorycznymi (drżenie, zaburzenia mowy, problemy z pisaniem), które mogą postępować, problemy z pisaniem), które mogą przejść w ciężki zespół pozapiramidowy z drżeniem, sztywnością, dyzartrią, dysfagią i przykurczem mięśni. Diagnoza jest na podstawie badań klinicznych i laboratoryjnych (objawy neurologiczne, choroby wątroby, niski poziom ceruloplazmy w surowicy). wątroby, niski poziom ceruloplazminy w surowicy, podwyższone stężenie wolnej miedzi w surowicy, wysokie wydalanie miedzi z moczem. w surowicy, wysokie wydalanie miedzi z moczem i obecność pierścieni Kaysera-Fleischera). Potwierdzenie diagnozy odbywa się za pomocą stężenia miedzi w wątrobie w biopsji wątroby lub w badaniu genetycznym. wątroby lub badanie genetyczne. Nieleczona choroba prowadzi do śmierci pacjenta. pacjenta. Leczenie polega na podawaniu środków chelatujących, zmniejszających zawartość miedzi poprzez wydalanie do moczu (D-penicylamina, trientyna) lub na środkach zapobiegających wchłanianie miedzi z pożywienia (cynk, amon-tetrahiomolibden). Pacjenci z bezobjawową chorobą Wilsona również muszą być leczeni. W Czechach stosuje się penicylaminę lub cynk. Przeszczep wątroby jest wskazany u u pacjentów z piorunującą niewydolnością wątroby lub zdekompensowaną marskością wątroby. Badania przesiewowe w w rodzinach pacjentów dotkniętych chorobą (całe rodzeństwo) jest oczywiste.
Jaki jest sposób dziedziczenia choroby Wilsona?
Choroba Wilsona (WD) jest zaburzeniem dziedziczonym autosomalnie recesywnie.