CEL: Zbadanie zmian w czasie parametrów dysfunkcji śródbłonka u pacjentów z cukrzycą typu 2 (DM) i subkliniczną u pacjentów z cukrzycą typu 2 (DM) i subkliniczną niedoczynnością tarczycy (SH) w naturalnym przebiegu subkliniczną niedoczynnością tarczycy (SH) w naturalnym przebiegu SH i podczas terapii zastępczej. PRZEDMIOT I METODY: Wszystkich badanych pacjentów podzielono na 2 grupy: 1) 67 pacjentów otrzymywało terapię zastępczą euthyroxem w dawce od 25 do 100 mikrog/dzień; 2) 60 pacjentów poddano obserwacji. WYNIKI: W momencie włączenia do badania istniała ścisła bezpośrednia korelacja między poziomem cholesterolu a zagregowaną grubością błony wewnętrznej i środkowej (IMT) (r = 0,7) oraz między IMT a poziomami sICAM-1 (r = 0,71) i sVCAM-1 (r = 0.8). W dynamice choroby (po upływie roku) powyższe korelacje stały się słabsze ze względu na przeprowadzone leczenie. Stwierdzono słabą dodatnią korelację między zagregowanym IMT a poziomami sICAM-1 (r = 0,2) i sVCAM-1 (r = 0,3). (r = 0.3). WNIOSKI: U pacjentów z DM typu 2 obecność SH stanowi dodatkowy czynnik ryzyka śródbłonka. dodatkowym czynnikiem ryzyka dysfunkcji śródbłonka. Terapia zastępcza będzie w stanie będzie w stanie znacznie opóźnić progresję choroby i zmniejszyć częstość występowania zdarzeń naczyniowych. --- Wstęp: Sugeruje się, że niski poziom hormonów tarczycy może być może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością u pacjentów z chorobami układu krążenia. CEL: Ocena prognostycznej roli niedoboru funkcji tarczycy u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (CHF). z przewlekłą niewydolnością serca (CHF). METODY: Oceniliśmy 338 kolejnych pacjentów ambulatoryjnych ze stabilną niewydolnością serca otrzymujących poddanych konwencjonalnej terapii, z których wszyscy przeszli badanie fizykalne, elektrokardiografię i echokardiografię. Pobrano próbki krwi w celu oceny czynności nerek oraz poziomów Na+, hemoglobiny, NT-proBNP, fT3, fT4 i TSH. Pacjenci z nadczynnością tarczycy zostali wykluczeni. WYNIKI: Podczas obserwacji (15+/-8 miesięcy), progresję niewydolności serca zaobserwowano zaobserwowano u 79 pacjentów (w tym 18, którzy zmarli z powodu niewydolności serca po hospitalizacji i sześciu poddanych transplantacji). Jednoczynnikowa analiza regresji wykazała, że TSH (p<0,0001), fT3 (p<0,0001), fT4 (p=0,016) i fT3/fT4 (p<0,0001) były związane z progresją niewydolności serca, ale wieloczynnikowa analiza analiza wykazała, że tylko TSH rozpatrywane jako zmienna ciągła (p = 0,001), jak również jak również subkliniczna niedoczynność tarczycy (TSH &gt 5.5 mUI/l; p=0.014) pozostały istotnie związane ze zdarzeniami. WNIOSKI: U pacjentów z CHF poziomy TSH nawet nieznacznie powyżej prawidłowego zakresu są niezależnie związane z większym prawdopodobieństwem progresji niewydolności serca. Potwierdza to potrzebę przeprowadzenia prospektywnych badań mających na celu wyjaśnienie najbardziej odpowiedniego podejścia terapeutycznego do subklinicznej niedoczynności tarczycy u takich pacjentów. pacjentów. --- Sercowo-naczyniowe konsekwencje chorób tarczycy, ich rozpowszechnienie i leczenie, szczególnie w przypadkach subklinicznej nadczynności i niedoczynności tarczycy. Celem badania było zwrócenie uwagi na związek między tarczycą a chorobami układu krążenia. a chorobami układu krążenia. Głównym tematem było położenie nacisku na znaczenie chorób sercowo-naczyniowych spowodowanych subkliniczną nadczynnością i niedoczynnością tarczycy w odniesieniu do praktyki. stosunku do praktyki. Stany subkliniczne poprzedzają jawną nadczynność i niedoczynność tarczycy oraz i niedoczynność tarczycy i często występują w trakcie ich leczenia. Zmiany w poziomach tyreotropiny świadczące o subklinicznych chorobach tarczycy, mogą być być wykrywane w różnych chorobach innych niż tarczyca i wynikały z działania niektórych leków. niektórych leków. Szczególnie subkliniczne choroby tarczycy stają się częstsze w starszym wieku. w starszym wieku. W kontekście wysokiej częstości występowania migotania przedsionków, nadciśnienia tętniczego i zdarzeń psychosomatycznych może być subkliniczna nadczynność tarczycy. ujawnić. Subkliniczna niedoczynność tarczycy charakteryzuje się zwiększoną częstością występowania podwyższonego poziomu lipidów w surowicy, miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego, często związanych z nadciśnienie tętnicze, często związane z obecnością przeciwciał przeciwtarczycowych. Ważne jest Ważne jest, aby ujawnić subkliniczne choroby tarczycy na czas, aby skutecznie leczenia i zatrzymania uszkodzeń układu sercowo-naczyniowego przed wystąpieniem objawów chorób sercowo-naczyniowych. chorób sercowo-naczyniowych. Artykuł zawiera wskazówki dotyczące praktyki i racjonalnego postępowania. Na koniec przeprowadzono analizę związku między chorobami tarczycy i chorobami serca we własnym oddziale chorób wewnętrznych w ciągu ostatnich trzech lat. podano. --- KONTEKST: Chociaż negatywny wpływ subklinicznej niedoczynności tarczycy (sHT) na w zakresie ryzyka sercowo-naczyniowego u młodych dorosłych jest w większości uznany, pozostaje on u osób starszych, zwłaszcza u najstarszych osób w podeszłym wieku. POZYSKIWANIE DOWODÓW: Przeszukaliśmy Medline w poszukiwaniu raportów opublikowanych z następującymi słowami wyszukiwania następujące słowa kluczowe: niedoczynność tarczycy, sHT, starzenie się, osoby starsze, L-tyroksyna, tarczyca, wytyczne, leczenie, jakość życia, ryzyko sercowo-naczyniowe, niewydolność serca, niedokrwienie serca. niewydolność serca (HF), choroba niedokrwienna serca (IHD), dysfunkcja śródbłonka. Wyszukiwanie ograniczono do doniesień opublikowanych w języku angielskim od 1980 r., ale uwzględniono również niektóre doniesienia opublikowane przed 1980 rokiem. Wyszukiwanie uzupełniliśmy o rekordy z akt osobowych i odniesienia do odpowiednich artykułów i podręczników. Analizowane parametry obejmowały epidemiologię sHT i niewydolności tarczycy, wpływ hormonu tarczycy na proces starzenia się i funkcję układu sercowo-naczyniowego, jak również potencjalne korzyści z terapii L-tyroksyną na jakość życia, progresję HF i zdarzenia zdarzeń. SYNTEZA DOWODÓW: Poziom TSH wzrasta wraz z wiekiem, nawet u starszych pacjentów bez choroby tarczycy. tarczycy, u których wyższa wartość TSH może sprzyjać długowieczności; lepsza jakość życia i niższą śmiertelność z powodu choroby niedokrwiennej serca w najstarszej populacji osób starszych. jeszcze. Jednak w przeciwieństwie do związku między sHT a ryzykiem IHD i śmiertelnością, który wykazuje wyraźny związek z wiekiem. śmiertelnością, która wykazuje wyraźną zależność od wieku, zanikającą w ostatnich dekadach życia, szkodliwy wpływ dekadach życia, szkodliwy wpływ sHT na progresję HF i zdarzenia pozostaje oczywisty również u starszych pacjentów, chociaż brak jest danych dotyczących najstarszej populacji najstarszej populacji. WNIOSKI: Brak konkretnych randomizowanych badań z udziałem osób w podeszłym wieku lub bardzo w podeszłym wieku, mających na celu ocenę skuteczności hormonalnej terapii zastępczej w zakresie przeżycie i zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego wraz z negatywnymi skutkami ewentualnego nadmiernego leczenia, sprawia, że decyzja o leczeniu osób starszych jest nadal nierozwiązanym wyzwaniem klinicznym. Co więcej, możliwość, że przywrócenie eutyreozy może być szkodliwe u osób starszych. --- Wstęp: Subkliniczna niedoczynność tarczycy jest definiowana jako podwyższony poziom hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy krwi. poziom hormonu tyreotropowego (TSH) z prawidłowymi wartościami wolnych hormonów tarczycy wartości. Częstość występowania subklinicznej niedoczynności tarczycy wynosi od 4% do 8% w populacji ogólnej i do 15% do 18% w populacji ogólnej. populacji i do 15% do 18% u kobiet w wieku powyżej 60 lat. Istnieją kontrowersje dotyczące zachorowalności, klinicznego znaczenia subklinicznej niedoczynności tarczycy. klinicznego subklinicznej niedoczynności tarczycy i czy pacjenci ci powinni być leczeni. CELE: Ocena wpływu substytucji hormonów tarczycy na subkliniczną niedoczynność tarczycy. subklinicznej niedoczynności tarczycy. STRATEGIA WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy The Cochrane Library, MEDLINE, EMBASE i LILACS. Przeszukano również bazy danych trwających badań, listy referencyjne i streszczenia kongresów. kongresów. KRYTERIA SELEKCJI: Wszystkie badania musiały być randomizowanymi badaniami kontrolowanymi porównującymi zastępowanie hormonów tarczycy z placebo lub brakiem leczenia u dorosłych z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Minimalny czas trwania obserwacji wynosił jeden miesiąc. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Dwóch autorów niezależnie oceniło jakość badania i wyodrębniło dane. Skontaktowaliśmy się z autorami badań w celu dodatkowych informacji. GŁÓWNE WYNIKI: Włączono dwanaście badań trwających od sześciu do 14 miesięcy z udziałem 350 osób. osób. Jedenaście badań dotyczyło zastąpienia lewotyroksyny placebo, jedno badanie porównywało zastępowanie lewotyroksyny z brakiem leczenia. Nie nie zidentyfikowaliśmy żadnego badania oceniającego śmiertelność lub zachorowalność (sercowo-naczyniową). W siedmiu badaniach oceniano objawy, nastrój i jakość życia bez statystycznie istotnej poprawy. statystycznie istotnej poprawy. Jedno badanie wykazało statystycznie istotną statystycznie istotną poprawę funkcji poznawczych. W sześciu badaniach oceniano stężenie lipidów w surowicy tendencję do obniżenia niektórych parametrów po zastąpieniu lewotyroksyny. Niektóre parametry echokardiograficzne poprawiły się po terapii zastępczej lewotyroksyną, np. jak relaksacja mięśnia sercowego, na co wskazuje znaczące wydłużenie czasu relaksacji izowolumetrycznej, jak również dysfunkcja rozkurczowa. Tylko w czterech badania zgłaszały zdarzenia niepożądane bez statystycznie istotnych różnic między grupami. między grupami. WNIOSKI AUTORÓW: W aktualnych RCT, terapia zastępcza lewotyroksyną w subklinicznej niedoczynności tarczycy subklinicznej niedoczynności tarczycy nie skutkowała poprawą przeżywalności ani zmniejszeniem chorobowości sercowo-naczyniowej. Dane dotyczące jakości życia związanej ze zdrowiem i objawów nie wykazały znaczących różnic między grupami interwencyjnymi. Niektóre dowody wskazują, że zastąpienie lewotyroksyną poprawia niektóre parametry lipidowych i funkcji lewej komory serca. --- Nie ma zgody co do tego, czy subkliniczna choroba tarczycy powinna być leczona, czy tylko obserwowana. tylko obserwować. Nieleczona jawna choroba tarczycy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. chorób sercowo-naczyniowych, a niniejsze badanie przeprowadzono w celu oceny ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych w subklinicznej chorobie tarczycy. zdarzeń sercowo-naczyniowych w subklinicznej chorobie tarczycy. Prospektywne badanie populacyjne prospektywne badanie zostało przeprowadzone w Danii. Łącznie 609 osób z ogólnej w wieku 50 lat lub starszych z prawidłową czynnością lewej komory serca. lewej komory serca. Podczas mediany 5 lat obserwacji udokumentowano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe. zostały udokumentowane. U osób z nieprawidłowym TSH na początku badania uzyskano informacje na temat tarczycy podczas obserwacji uzyskano z opisów przypadków i korespondencji. korespondencji. Na początku badania 549 (90,7%) osób było w stanie eutyreozy (TSH 0,40-4,00 mU/l), 31 (5,1%) miało subkliniczną tarczycę. (5,1%) miało subkliniczną niedoczynność tarczycy (TSH>4,00 mU/l), a 25 (4,1%) miało subkliniczną nadczynność tarczycy (TSH>4,00 mU/l). subkliniczna nadczynność tarczycy (TSH<0,40 mU/l). 1 jawna nadczynność tarczycy i 3 jawne uczestników z niedoczynnością tarczycy zostało wykluczonych z analiz. Na początku badania NT-proBNP były odwrotnie związane z poziomami TSH; im niższe poziomy TSH, tym wyższe poziomy NT-proBNP. im niższy poziom TSH, tym wyższe stężenie NT-proBNP. Podczas obserwacji 88 uczestników zmarło, 81 miało poważny incydent sercowo-naczyniowy, a 28 miało udar. Częstość występowania Udar mózgu występował częściej u osób z subkliniczną nadczynnością tarczycy nadczynnością tarczycy, HR 3,39 (95% CI 1,15-10,00, p=0,027) po uwzględnieniu płci, wiek i migotanie przedsionków. Subkliniczna niedoczynność tarczycy nie była związana z żadnym z pomiarów wyników. Subkliniczna nadczynność tarczycy wydaje się być czynnikiem ryzyka wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, zwłaszcza udaru mózgu u starszych dorosłych z populacji ogólnej z prawidłową czynnością lewej komory. --- TŁO: Niektóre badania sugerują, że subkliniczna niedoczynność tarczycy (SCH) ma niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy. niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, ale niewiele wiadomo na temat wpływ na pacjentów poddawanych operacjom sercowo-naczyniowym. Zbadaliśmy wpływ przedoperacyjnej SCH na wyniki pooperacyjne u pacjentów poddawanych pomostowaniu tętnic wieńcowych (CABG). METODY: Wśród pacjentów, którzy przeszli CABG między lipcem 2005 r. a czerwcem 2007 r. w Seoul National University Bundang Hospital, 224 z prawidłową czynnością tarczycy i 36 z SCH. Ryzyko przedoperacyjne i wyniki pooperacyjne zostały oceniano prospektywnie bez zastępowania hormonów tarczycy. WYNIKI: Nie stwierdzono istotnych różnic w głównych wynikach (główne niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych) i drugorzędnych wyników, takich jak problemy z raną, zapalenie śródpiersia, zakażenie nóg, powikłania oddechowe, majaczenie lub reoperacja podczas tej samej hospitalizacji. Pacjenci z SCH mieli jednak częstsze występowanie pooperacyjnego migotania przedsionków niż u osób z prawidłową czynnością tarczycy. tarczycy po uwzględnieniu wieku, płci, wskaźnika masy ciała i innych niezależnych zmiennych, takich jak operacja w trybie nagłym, zastosowanie krążenia pozaustrojowego krążeniowo-oddechowego, połączona operacja zastawkowa, przedoperacyjny poziom kreatyniny, dysfunkcja skurczowa lewej dysfunkcja skurczowa lewej komory i niestosowanie beta-blokerów (45,5% vs 29%; iloraz szans, 2,552; 95% przedział ufności, 1,117 do 5,830; p = 0,026). WNIOSKI: SCH wydaje się wpływać na wyniki pooperacyjne pacjentów poprzez zwiększając rozwój pooperacyjnego migotania przedsionków. Jednakże, jest to nadal nie udowodniono, czy przedoperacyjna terapia zastępcza tyroksyną u pacjentów z SCH może zapobiegać pooperacyjnemu migotaniu przedsionków po CABG. --- Subkliniczna niedoczynność tarczycy (SH), definiowana przez podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy przy prawidłowych poziomach wolnych hormonów tarczycy. hormonu tyreotropowego (TSH) przy prawidłowych poziomach wolnych hormonów tarczycy, jest powszechna u dorosłych, zwłaszcza u kobiet w wieku powyżej 60 lat. Wśród osób z tym schorzeniem do dwóch trzecich ma poziom TSH w surowicy pomiędzy 5-10 mU/L i autoprzeciwciała tarczycowe. i autoprzeciwciała tarczycowe; prawie połowa z nich może przejść do jawnej niewydolności tarczycy. roczne ryzyko wzrasta wraz z poziomem TSH w surowicy. Istnieją dowody na to, że podwyższone poziomy TSH u pacjentów z SH nie odzwierciedlają kompensacji przysadki w celu przysadki w celu utrzymania eutyreozy, ale łagodną niedoczynność tarczycy sensu stricto. Gdy trwająca dłużej niż 6-12 miesięcy, SH może być związana z aterogennym profilem lipidowym, nadkrzepliwością nadkrzepliwością, subtelną wadą serca z dysfunkcją głównie rozkurczową, upośledzeniem funkcji rozkurczową, upośledzoną funkcją naczyniową i zmniejszoną submaksymalną wydolnością wysiłkową. wydolność wysiłkową. Odchylenie od normy zwykle zwiększa się wraz z poziomem TSH w surowicy (zjawisko "efektu dawki"). Przywrócenie eutyreozy za pomocą leczenia lewotyroksyną (LT4) (LT4) może skorygować profil lipidowy i nieprawidłowości serca, szczególnie u pacjentów z początkowo wyższym odchyleniem od normy i wyższymi poziomami TSH w surowicy. w surowicy. Co ważne, silny związek między SH a miażdżycową miażdżycową, niezależny od tradycyjnych czynników ryzyka, został niedawno w dużym badaniu przekrojowym (Rotterdam Study). Nie wiadomo jednak, czy SH wiąże się z wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i czy terapia terapia LT4 przynosi długoterminowe korzyści, które wyraźnie przewyższają ryzyko nadgorliwego leczenia u tych osób, pozostają tematami kontrowersji. Dlatego też do czasu przeprowadzenia randomizowanych, kontrolowanych, prospektywnych i odpowiednio badania dostarczą jednoznacznych odpowiedzi na te krytyczne pytania, wskazane jest zalecane jest przepisywanie terapii LT4 indywidualnie dla każdego przypadku, biorąc pod uwagę ryzyko postępującej niewydolności tarczycy i ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. --- Subkliniczna niedoczynność tarczycy jest definiowana jako podwyższony poziom hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy przy prawidłowych wartościach wolnego hormonu tarczycy. (TSH) w obliczu prawidłowych wartości wolnego hormonu tarczycy. Ogólna częstość występowania Ogólna częstość występowania subklinicznej niedoczynności tarczycy wynosi 4-10% w populacji ogólnej i do 20% u kobiet w wieku populacji i do 20% u kobiet w wieku >60 lat. Potencjalne korzyści i ryzyko terapii subklinicznej niedoczynności tarczycy są przedmiotem dyskusji od 2 dekad, i nadal brakuje konsensusu w tej kwestii. Oprócz unikania progresji do jawnej do jawnej niedoczynności tarczycy, decyzja o leczeniu pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy opiera się głównie na ryzyku zmian metabolicznych i sercowo-naczyniowych. Subkliniczna niedoczynność tarczycy powoduje zmiany w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego podobne do, ale mniej wyraźne niż te występujące u pacjentów z jawną niedoczynnością tarczycy. Dysfunkcja rozkurczowa zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku jest najbardziej spójną u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, a także u osób z nieznacznie podwyższonym poziomem TSH. z nieznacznie podwyższonym poziomem TSH (>6 mIU/L). Co więcej, łagodna niewydolność tarczycy tarczycy może zwiększać rozkurczowe ciśnienie krwi w wyniku zwiększonego ogólnoustrojowego oporu naczyniowego. oporu naczyniowego. Przywrócenie eutyreozy poprzez zastąpienie lewotyroksyny jest w stanie na ogół jest w stanie poprawić wszystkie te nieprawidłowości. Wczesne badania kliniczne i autopsyjne i autopsji sugerowały związek między subkliniczną niedoczynnością tarczycy a niedoczynnością tarczycy a chorobą wieńcową serca, co zostało następnie potwierdzone przez niektóre, ale nie wszystkie niektórych, ale nie wszystkich, dużych badaniach przekrojowych i prospektywnych. Zmienione parametry krzepnięcia parametry krzepnięcia, podwyższony poziom lipoproteiny (a) i przewlekły stan zapalny niskiego stopnia hipercholesterolemii u nieleczonych pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. z subkliniczną niedoczynnością tarczycy w celu zwiększenia ryzyka niedokrwiennego układu sercowo-naczyniowego. Chociaż nadal brakuje konsensusu, najsilniejsze dowody na korzystny wpływ lewotyroksy korzystny wpływ substytucji lewotyroksyny na markery ryzyka sercowo-naczyniowego jest wykazanie, że przywrócenie eutyreozy może obniżyć zarówno całkowite i lipoprotein o niskiej gęstości u większości pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Jednak rzeczywista skuteczność substytucji hormonów tarczycy w zmniejszaniu ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych pozostaje do wyjaśnienia. wyjaśniona. Podsumowując, mnogość i możliwa odwracalność związanych z subkliniczną niedoczynnością tarczycy sugerują, że decyzja o leczeniu pacjenta powinna zależeć od że decyzja o leczeniu pacjenta powinna zależeć od obecności czynników ryzyka, a nie od wartości progowej TSH. Z drugiej strony, terapię zastępczą lewotyroksyną można zawsze przerwać. zawsze można przerwać, jeśli nie ma widocznych korzyści. Zastępcza terapia lewotyroksyną jest zazwyczaj bezpieczna pod warunkiem, że unika się nadmiernego podawania poprzez monitorowanie poziomu TSH w surowicy. Jednakże że przywrócenie eutyreozy może być szkodliwe u najstarszych pacjentów z niedoczynnością tarczycy. starszych pacjentów z niedoczynnością tarczycy została ostatnio podniesiona i powinna być być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o leczeniu pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, którzy z subkliniczną niedoczynnością tarczycy w wieku >85 lat.
Czy leczenie farmakologiczne subklinicznej niedoczynności tarczycy jest skuteczne w zmniejszaniu zdarzeń sercowo-naczyniowych?
to, czy SH wiąże się z wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i czy terapia LT4 przynosi długoterminowe korzyści, które wyraźnie przewyższają ryzyko związane z nadgorliwym leczeniem u tych osób, pozostaje przedmiotem kontrowersji.