TŁO: Trimetazydyna jest środkiem przeciwniedokrwiennym o działaniu kardioprotekcyjnym działanie kardioprotekcyjne. Celem tego podwójnie ślepego, kontrolowanego, prospektywnego, randomizowanego badania badanie miało na celu zbadanie możliwych skutków przedoperacyjnego stosowania trimetazydyny na biochemiczne markery uszkodzenia mięśnia sercowego podczas operacji na otwartym sercu i ustalenie, czy ma ona jakiekolwiek działanie ochronne na mięsień sercowy. METODY: Trzydziestu pacjentów poddanych operacji pomostowania tętnic wieńcowych, otrzymywało trimetazydynę (grupa badana, n = 15) lub nie (grupa kontrolna, n = 15). Leczenie wstępne rozpoczęto 2 tygodnie przed operacją trimetazydyną (60 mg/dobę doustnie), a grupa kontrolna nie otrzymywała żadnych leków. Zmierzyliśmy kinazy kreatynowej (CK), izoenzymu CK MB (CK-MB), mioglobiny i troponiny T w surowicy krwi żylnej. troponiny T w próbkach krwi żylnej pobranych przed i po operacji w celu ocenić wpływ tego leku na uszkodzenie mięśnia sercowego. Pobraliśmy również seryjne próbki krwi z tętnicy promieniowej i zatoki wieńcowej przed pomostowania krążeniowo-oddechowego (CPB) oraz po 2 i 15 minutach po usunięciu zacisku krzyżowego w celu pomiaru poziomu mleczanu i obliczenia mleczanu w mięśniu sercowym. WYNIKI: Pooperacyjne poziomy mioglobiny, troponiny T, CK i CK-MB były istotnie niższe w grupie trimetazydu. istotnie niższe w grupie trimetazydyny niż w grupie kontrolnej (P < .05). Wystąpiła również znacząca różnica w wartościach obliczania ekstrakcji mleczanu między grupami w minucie 2 po usunięciu zacisku krzyżowego (P < .05). zacisku krzyżowego (P < .05). WNIOSEK: Wnioskujemy, że wstępne leczenie trimetazydyną ma pewne korzystne efekty w ochronie mięśnia sercowego i zmniejszaniu uszkodzenia mięśnia sercowego podczas kardioplegicznego w chirurgii na otwartym sercu bez wpływu na hemodynamikę pooperacyjną. hemodynamikę pooperacyjną. --- CEL: Zbadanie wpływu trimetazydyny, o której wiadomo, że jest przeciwutleniacz i modulator metabolizmu, na czynność serca i rozwój kardiomiopatii cukrzycowej u myszy db/db. METODY: Trimetazydynę podawano myszom db/db przez osiem tygodni. Czynność serca mierzono poprzez wprowadzenie cewnika Millara do lewej komory, oraz stres oksydacyjny i aktywność kinazy białkowej aktywowanej AMP (AMPK) w mięśniu sercowym. mięśnia sercowego. WYNIKI: Nieleczone myszy db/db wykazywały znaczny spadek czynności serca w porównaniu z normalnymi myszami C57. w porównaniu do normalnych myszy C57. Stres oksydacyjny i odkładanie lipidów były w mięśniu sercowym, wraz z inaktywacją AMPK i zwiększoną ekspresją prooksysomów peroksysomów. zwiększoną ekspresją koaktywatora receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów-1 alfa (PGC-1 alfa). Trimetazydyna znacząco poprawiła skurczową i rozkurczową w sercach myszy db/db i doprowadziła do zmniejszenia produkcji reaktywnych reaktywnych form tlenu i odkładania się kwasów tłuszczowych w kardiomiocytach. Trimetazydyna powodowała również aktywację AMPK i zmniejszała ekspresję PGC-1 alfa w sercach myszy myszy db/db. WNIOSEK: Dane sugerują, że trimetazydyna znacząco poprawia czynność serca serca u myszy db/db poprzez osłabienie lipotoksyczności i poprawę stanu utlenienia serca. utleniania serca. Aktywacja AMPK i zmniejszona ekspresja PGC-1 alfa były zaangażowane w ten proces. Ponadto nasze badanie sugeruje, że trimetazydyna hamuje rozwój kardiomiopatii cukrzycowej, co uzasadnia dalsze badania kliniczne. uzasadnia dalsze badania kliniczne. --- W niniejszym badaniu zbadano tolerancję izolowanego serca szczura na niedokrwienie-reperfuzję po podaniu trimetazydyny (TMZ) w różnych eksperymentalnych, a także możliwy udział p38 MAPK i JNK w tej odpowiedzi. tej odpowiedzi. Izolowane serca szczurów perfundowano w trybie Langendorffa. Nieleczone serca po stabilizacji (S) poddano 20-minutowemu globalnemu niedokrwieniu z zerowym przepływem niedokrwienia (I) i 45 minut reperfuzji (R), (NORM), n = 9. TMZ (10(-5) M) był (w perfuzji): a) tylko w fazie S, (TMZ-STAB), n = 8, b) tylko w fazie R, (TMZ-REB), n = 9. tylko w fazie R (TMZ-REP), n = 8 i c) zarówno w fazie S, jak i R (TMZ-STAB+REP), n = 8. Odzyskiwanie ciśnienia rozwiniętego w lewej komorze po 45 minutach od R (Rec) było istotnie wyższe w TMZ-STAB i TMZ-STAB+REP, a uwalnianie LDH było niższe w TMZ-STAB+REP i TMZ-STAB niż NORM, [1153,2 (121,0) i 1152,1 (86,8) vs 1573,5 (138.2), P < 0.05]. Kardioprotekcja indukowana TMZ nie obejmowała p38 MAPK i JNK. Poziomy fosfo-p38 MAPK i JNKs po I / R nie uległy zmianie po leczeniu TMZ leczenie. W TMZ-REP, Rec i uwalnianie LDH były podobne do NORM, ale tempo odzysku funkcjonalnego (stosunek Rec w 10 minucie R do Rec) wynosił 86,7% (13,3) dla TMZ-REP vs 53,8% (7,7) dla NORM, P < 0,05. Efekt ten był związany z zmniejszoną zawartością mleczanu w mięśniu sercowym na początku reperfuzji. Podsumowując, podawanie TMZ przed niedokrwieniem chroni przed uszkodzeniem I/R, podczas gdy TMZ podawana tylko w reperfuzji przyspiesza przywrócenie funkcji bez zmniejszania zakresu uszkodzenia.
Jak trimetazydyna wpływa na wewnątrzkomórkową sygnalizację kinaz w sercu?
Trimetazydyna aktywuje AMPK w mięśniu sercowym chorych na cukrzycę. Trimetazydyna podawana przed reperfuzją powoduje aktywację kinazy białkowej aktywowanej mitogenem p38 i sygnalizacji Akt. Trimetazydyna podawana podczas reperfuzji nie wpływa na aktywację p38MAPK i JNK.