Hormony tarczycy są ważnymi regulatorami metabolizmu energetycznego i mogą wpływać na procesy energetyczne podczas ćwiczeń fizycznych. Istnieją kontrowersyjne wyniki dotyczące metabolizmu hormonów tarczycy podczas forsownych ćwiczeń u dorosłych sportowców sportowców i tylko skąpe dane dotyczące wpływu forsownych ćwiczeń na metabolizm hormonów tarczycy u dzieci i młodzieży. Chociaż niektóre badania wykazują przejściową zmianę hormonów tarczycy podczas intensywnego wysiłku fizycznego. fizycznych, większość badań zgadza się, że zmiany te mają niewielki wpływ, praktycznie odzwierciedlając względny ujemny bilans energetyczny podczas forsownych wysiłku fizycznego. Ten stan hipometabolizmu podczas intensywnego wysiłku fizycznego został również został również potwierdzony u wysoko wytrenowanych młodych sportowców płci żeńskiej, którzy mogą być również charakteryzować się dysfunkcją osi rozrodczej, objawiającą się albo jako niedobór fazy lutealnej lub brak miesiączki, wraz z typową konstelacją niski poziom T3, insuliny i leptyny. Co ważniejsze, forsowne ćwiczenia w dzieciństwie w dzieciństwie lub okresie dojrzewania towarzyszy głównie opóźnienie dojrzewania szkieletu i wzrostu. i wzrostu i może mieć długotrwały negatywny wpływ na wzrost i uzyskanie maksymalnej masy kostnej. wzrost i uzyskanie maksymalnej masy kostnej. Podsumowując, chociaż hormony tarczycy są tylko przejściowo lub nieznacznie zmieniane podczas forsownych ćwiczeń, należy zagwarantować odpowiednie kalorii powinno być zagwarantowane u młodych sportowców osiągających wysokie wyniki, aby aby przeciwdziałać względnemu ujemnemu bilansowi energetycznemu i zapobiegać zmianom w profilu profilu endokrynologiczno-metabolicznym. Ponadto, gdy wzrost i postęp dojrzewania u bardzo młodych sportowców bardzo młodych sportowców są znacznie upośledzone, należy zalecić zmniejszenie intensywności ćwiczeń fizycznych. ćwiczeń fizycznych w celu zagwarantowania lepszego wzrostu końcowego i odpowiedniego nabycia masy kostnej. wzrost i odpowiedni przyrost masy kostnej. --- Znaczący wzrost stężenia immunoreaktywności glukagonopodobnej (GLI) immunoreaktywności (GLI) i poziomów wolnych kwasów tłuszczowych (FFA) i trójglicerydów (TG) wraz ze spadkiem stężenia tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T4) w krążeniu (T4) i trójjodotyroniny (T3) oraz stosunku T3/T4 zaobserwowano u gołębi pocztowych, nietrenowanych przez 3 miesiące, po locie na odległość 48 km trwającym 90-160 min. Podwyższony poziom Zwiększony poziom FFA przypisuje się lipolizie stymulowanej glukagonem. Podwyższenie podwyższenie poziomu TG może być spowodowane zmienionym podziałem i wykorzystaniem lipoprotein w tkance tłuszczowej i mięśniach. Zmniejszenie stężenia T4, T3 i stosunku T3/T4 są prawdopodobnie spowodowane zahamowaniem wydzielania T4 i 5'-monodejodynacji z możliwą konwersją T4 do odwrotnej T3 (rT3). Procesy te mogą stanowić mechanizm regulacji metabolizmu hormonów tarczycy podczas wysiłku i przedłużonego lotu. --- Celem niniejszego badania było porównanie parametrów endokrynologicznych odzwierciedlających funkcje rozrodcze i metabolizm u dziesięciu amenorrheic (AR) i eumenorrheic (ER) nastoletnich biegaczek i siedmiu niewytrenowanych osób z grupy kontrolnej (SE). Dodatkowo, odpowiedzi na kryteria diagnostyczne zaburzeń odżywiania (DSM-III) porównano między grupami. AR przebiegały więcej kilometrów dziennie i spożywały mniej kcal dziennie w celu wsparcia wydatku energetycznego w porównaniu do ER (p < 0,05). Średnie poziomy estradiolu w osoczu na czczo, hormonu luteinizującego, hormonu folikulotropowego, wolnej tyroksyny i trijodotyroniny były znacząco niższe w AR w porównaniu do ER i SE. AR wskazały, że są bardzo zaniepokojone swoją wagą i obawiają się przytycia. obawiają się przyrostu masy tłuszczowej. Nastolatki, które uczestniczą w forsownych treningach wykazują zmiany w poziomie hormonów odzwierciedlające funkcje rozrodcze i metabolizm. metabolizm. --- Lipidy w surowicy i tyroksynę oznaczono u 26 mężczyzn uczestniczących w 90-kilometrowym biegu narciarskim przed, bezpośrednio po i w kolejnych dniach. Poziom cholesterolu w surowicy był niezmieniony bezpośrednio po wyścigu, ale następnie znacząco spadł i pozostał niski w okresie obserwacji. znacznie spadł i pozostawał na niskim poziomie podczas okresu obserwacji. Podczas wyścigu skład kwasów tłuszczowych wolnych kwasów tłuszczowych w surowicy zmienił się w kierunku składu zwykłej tkanki tłuszczowej. skład zwykłej tkanki tłuszczowej. Skład trójglicerydów w surowicy wykazał podobne, ale mniej wyraźne zmiany. W kolejnych dniach nastąpił wzrost arachidonowego i spadek frakcji kwasu linolowego w całkowitych lipidach surowicy. lipidów w surowicy. Całkowita tyroksyna i wolna tyroksyna w surowicy były znacząco wzrosły pod koniec wyścigu, ale powróciły do poziomów powróciły do poziomów sprzed wyścigu przez resztę okresu obserwacji. Obserwacje odpowiadają ustaleniom podczas ostrej, ciężkiej choroby i są zgodne z hipotezą hipotezą, że niektóre zmiany w lipidach surowicy po ciężkim stresie somatycznym są spowodowane zwiększoną aktywnością hormonów tarczycy. --- Aktywność międzyłopatkowej brunatnej tkanki tłuszczowej (IBAT) jest kontrolowana przez współczulny układ nerwowy. współczulny układ nerwowy, a czynniki wpływające na termogenezę wydają się działają centralnie, modyfikując odpływ współczulny do IBAT. Ekspozycja na zimno powoduje wzrost temperatury IBAT w wyniku zwiększenia odpływu współczulnego do IBAT. IBAT. Jest to związane ze zwiększoną aktywnością tarczycy. Poziomy 3,5,3'-trijodotyroniny (T3) i T4 wzrastają podczas forsownych ćwiczeń, a po zakończeniu wysiłku następuje obniżenie poziomów T3 i T4 wraz ze wzrostem TSH w ciągu kolejnych 4 godzin. TSH w ciągu kolejnych 4-5 dni. Oceniliśmy wpływ wysiłku fizycznego na aktywność 5'-dejodynazy (5'-D) w IBAT w normalnych warunkach środowiskowych i po krótkim (30 min) warunkach środowiskowych i po krótkiej (30 min) ekspozycji na zimno. Aktywność 5'-D jest niższa u szczurów w warunkach podstawowych. Krótka ekspozycja na zimno (SCE) zwiększa aktywność 5'-D w IBAT zarówno u szczurów ćwiczących, jak i siedzących. Jednak wzrost ten jest niższy u zwierząt ćwiczących. Intensywne ćwiczenia mogą zmniejszyć aktywność 5'-D w normalnych warunkach środowiskowych i po SCE. w normalnych warunkach środowiskowych i po SCE. Prawdopodobnie inne mechanizmy kompensacyjne mechanizmy produkcji ciepła są aktywne u ćwiczących gryzoni. --- Wpływ treningu wytrzymałościowego i pory roku na funkcję przedniej osi przysadka-tarczyca badano u 18 biegaczek i 12 osób z grupy kontrolnej, oraz u 13 biegaczy i ich 11 osób z grupy kontrolnej w północnej Finlandii, z dużą dużą sezonową różnicą w czynnikach środowiskowych. Stężenia w surowicy tyreotropiny (TSH), tyroksyny (T4), wolnej tyroksyny (fT4), trijodotyroniny (T3), globulina wiążąca tyroksynę (TBG) i estradiol (E2) były mierzone podczas jednego cyklu cyklu menstruacyjnego w sezonie lekkich treningów (jesień) i w sezonie ciężkich treningów (wiosna). (wiosna). Odpowiedzi TSH na dożylną stymulację TRH były również mierzono również w fazie lutealnej cyklu podczas ciężkiego sezonu treningowego. Bieganie wytrzymałościowe nie miało wpływu na podstawowe lub stymulowane TRH stężenia TSH w surowicy. w surowicy, podczas gdy stężenia T4 i fT4 u biegaczy były obniżone w obu sezonach. w obu sezonach, a T3 w lekkim sezonie treningowym w porównaniu z grupą kontrolną. w porównaniu z grupą kontrolną. Stężenia TBG w surowicy były również istotnie niższe u biegaczy niższe u biegaczy niż u osób z grupy kontrolnej w fazie lutealnej w obu sezonach. Wpływ joggingu na hormony tarczycy był mniej wyraźny. Stężenia TSH w surowicy, T4, fT4, T3 i TBG były ogólnie nieco wyższe wiosną niż jesienią. Wysiłkowy trening wytrzymałościowy wydaje się mieć niewielkie zmiany w funkcjonowaniu tarczycy. tarczycy. Obniżone poziomy T4 u biegaczy mogą raczej wynikać z obniżonych poziomów TBG niż bezpośrednim efektem treningu. Wiosną funkcja przedniej osi osi przysadka-tarczyca jest bardziej aktywna niż jesienią.
Czy forsowna aktywność fizyczna wpływa na metabolizm hormonów tarczycy?
TAK