WPROWADZENIE: Ospemifen, nowy selektywny modulator receptora estrogenowego, został został opracowany do leczenia atrofii sromu i pochwy oraz dyspareunii u kobiet po menopauzie. kobiet po menopauzie. CEL: Przeprowadziliśmy systematyczny przegląd i metaanalizę w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwo stosowania leku w leczeniu dyspareunii związanej z pomenopauzalnym sromu i pochwy po menopauzie. METODY: Przeprowadzono przegląd literatury w celu zidentyfikowania wszystkich opublikowanych randomizowanych podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania ospemifenu w leczeniu atrofii sromu i pochwy oraz dyspareunii. Wyszukiwanie obejmowało następujące bazy danych bazy danych: MEDLINE, EMBASE i Cochrane Controlled Trials Register. Listy referencyjne listy referencyjne wyszukanych badań. Przeprowadzono systematyczny przeprowadzono przegląd systematyczny i metaanalizę. GŁÓWNE MIARY WYNIKÓW: W analizie wykorzystano sześć publikacji obejmujących łącznie 1772 pacjentów. wykorzystano w analizie, w tym trzy randomizowane badania kontrolowane (RCT), które były krótkoterminowymi (12 tygodni) porównaniami ospemifenu z placebo i trzema RCT które były długoterminowymi (1 rok) porównaniami ospemifenu z placebo. WYNIKI: W przypadku porównania krótkoterminowego ospemifenu z placebo, komórki parabasal (standaryzowana średnia różnica [SMD] = -37,5, 95% przedział ufności [CI] = -41,83). [CI] = -41,83 do -33,17, P < 0,00001), komórki powierzchowne (SMD = 9,24, 95% CI = 7,70 do 10,79, P < 0,00001), PH pochwy (SMD = -0,89, 95% CI = -0,98 do -0,80, P = 0,00001) i dyspareunia (SMD = -0,37, 95% CI = -0,43 do -0,30, P = 0,00001) wykazały, że ospemifen był bardziej skuteczny niż placebo. Dla porównanie długoterminowego ospemifenu z placebo, grubość endometrium (SMD = 0,90, 95% CI = 0,58 do 1,23, P = 0,00001), zdarzenie niepożądane związane z leczeniem, przerwanie leczenia z powodu zdarzenia niepożądanego i poważne zdarzenie niepożądane wskazywały, że ospemifen był ogólnie bezpieczny. WNIOSKI: Ta metaanaliza wskazuje, że ospemifen jest skutecznym i bezpieczne leczenie dyspareunii związanej z pomenopauzalną atrofią sromu i pochwy. atrofią pochwy i sromu. --- Atrofia sromu i pochwy (VVA) jest przewlekłą, postępującą chorobą występujący u kobiet po menopauzie, który wywołuje objawy takie jak dyspareunia, suchość pochwy i podrażnienie pochwy. Obecnie jedynymi na receptę są ogólnoustrojowe i dopochwowe terapie estrogenowe, które mogą być ograniczone przez obawy dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa i ryzyka raka piersi. Ospemifen jest tkankowo-selektywnym agonistą/antagonistą estrogenu (selektywnym modulatorem receptora estrogenowego). modulator) niedawno zatwierdzony przez amerykańską Agencję ds. leczenia dyspareunii, objawu VVA, spowodowanego menopauzą. Ospemifen, pierwszy pierwszy nieestrogenowy lek doustny dla tego wskazania, może stanowić alternatywę dla leczenia estrogenami. do leczenia estrogenem. Modele zwierzęce z ospemifenem sugerują hamujący wpływ na wzrost złośliwej tkanki piersi, ale dane zwierzęce niekoniecznie mogą być być ekstrapolowane na ludzi. Badania kliniczne, w tym 3 badania długoterminowe oceniające ogólne bezpieczeństwo ospemifenu, potwierdzają, że ospemifen jest ogólnie dobrze tolerowany, z korzystnym wpływem na pochwę, neutralnym wpływem na piersi i minimalny wpływ na endometrium. --- CEL: Dopochwowa terapia estrogenowa w najniższej skutecznej dawce jest ogólnie zalecana w leczeniu atrofii sromu i pochwy (VVA), ale nie wszystkie kobiety kobiety są kandydatkami. Selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM) mają na celu wywołanie określonych pozytywnych skutków w tkankach docelowych przy neutralnym lub minimalnym negatywny wpływ na inne tkanki. W niniejszym przeglądzie porównano efekty dopochwowe obecnie dostępnych i badanych SERM. METODY: Odpowiednie anglojęzyczne artykuły opublikowane w latach 1980-2012 zostały zidentyfikowano za pośrednictwem bazy danych PubMed (ciąg wyszukiwania "[Selective Estrogen modulator receptora estrogenowego lub SERM] AND [Vulvar OR Vaginal] AND Atrophy"), listy referencyjne artykułów i EMBASE dla poszczególnych SERM. Obaj autorzy przejrzeli wszystkie artykuły, które stanowiły podstawę niniejszego przeglądu literatury. WYNIKI: Profile aktywności SERM w różnych tkankach są różne. Tamoksyfen i arzoksyfen nie mają specyficznego pozytywnego wpływu na pochwę, ale zgłaszano zmienne lub niekorzystne efekty ginekologiczne. Raloksyfen nie poprawia VVA, ale może być bezpiecznie być bezpiecznie stosowany w połączeniu z estrogenami dopochwowymi. Bazedoksyfen nie wykazuje wykazanej skuteczności w przypadku VVA, ale w połączeniu z doustnymi skoniugowanymi estrogenami końskimi estrogenami, poprawia objawy przedmiotowe i podmiotowe VVA. SERM z pozytywnymi efektami pochwy (takie jak poprawa wskaźnika dojrzewania pochwy, obniżone pH pochwy i poprawa oznak i objawów VVA). pH pochwy oraz poprawa oznak i objawów VVA) u kobiet po menopauzie objawowych kobiet po menopauzie obejmują lasofoksyfen (rozwój kliniczny wstrzymany) i ospemifen, który został niedawno zatwierdzony do leczenia dyspareunii związanej z VVA. dyspareunii związanej z VVA, z ostrzeżeniem o potencjalnym ryzyku zakrzepicy żylnej. WNIOSKI: SERM, które są ukierunkowane na patofizjologię leżącą u podstaw VVA mogą stanowić alternatywę dla dopochwowej lub ogólnoustrojowej terapii estrogenowej. --- CEL: Celem niniejszej pracy było zbadanie roli ospemifenu, nowego selektywny modulator receptora estrogenowego, w leczeniu atrofii sromu i pochwy u kobiet po menopauzie i pochwy u kobiet po menopauzie z umiarkowaną do ciężkiej dyspareunią i fizjologicznymi zmianami pochwy. fizjologicznymi zmianami w pochwie. METODY: W tym wieloośrodkowym badaniu fazy 3 zastosowano randomizowany, podwójnie ślepy, grupy równoległej w celu porównania skuteczności, bezpieczeństwa i tolerancji doustnego ospemifenu w dawce 60 mg/dobę w porównaniu z placebo. Łącznie 605 kobiet w wieku od 40 do 80 lat które same zgłosiły najbardziej uciążliwy objaw dyspareunii i miały rozpoznanie sromu i pochwy randomizowano do przyjmowania raz na dobę dawki ospemifenu (n = 303) lub placebo (n = 302) przez 12 tygodni. WYNIKI: Analiza populacji z zamiarem leczenia (n = 605) wykazała, że skuteczność ospemifenu była istotnie większa niż placebo dla każdego z następujących drugorzędowych punktów końcowych następujących drugorzędowych punktów końcowych: odsetek komórek parabazalnych i powierzchownych, pH pochwy i nasilenie dyspareunii. W przypadku ospemifenu odsetek komórek komórek parabazalnych i pH pochwy znacząco spadł; odsetek komórek powierzchownych powierzchownych komórek znacząco wzrósł; a dyspareunia była znacząco w porównaniu z placebo (wszystkie P < 0,0001, z wyjątkiem dyspareunii: P = 0,0001). Wśród randomizowanych kobiet, 186 (61,4%) w grupie ospemifenu i 154 (51,0%) w grupie placebo zgłosiło co najmniej jedno zdarzenie niepożądane związane z leczeniem. Uderzenia gorąca uderzenia gorąca były najczęściej zgłaszanym zdarzeniem niepożądanym związanym z leczeniem (ospemifen 6,6% vs placebo 3,6%); tylko jedna uczestniczka przerwała leczenie w każdej z grup. w każdej grupie. Jak ustalili badacze, nie zgłoszono żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z badanym lekiem. z badanym lekiem. WNIOSKI: W tym badaniu doustny ospemifen w dawce 60 mg raz na dobę był skuteczny w w leczeniu atrofii sromu i pochwy u kobiet po menopauzie z dyspareunią. dyspareunia. --- Wieloczynnikowe konsekwencje niedoboru estrogenów w okresie menopauzy wpływają na liczne tkanki w całym organizmie. Uzupełniające terapie hormonalne niosą ze sobą stosunek ryzyka do korzyści, który musi być wysoce zindywidualizowany. Selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM) są agonistami/antagonistami receptora estrogenowego (ER) agoniści/antagoniści receptora estrogenowego (ER), zaprojektowani w celu wywołania korzyści porównywalnych z estrogenem, przy jednoczesnym minimalizując skutki uboczne. Tutaj dokonujemy przeglądu profilu agonisty / antagonisty estrogenu profil ospemifenu, nowej pochodnej trifenyloetylenu niedawno zatwierdzonej do leczenia dyspareunii, objawu atrofii sromu i pochwy (VVA) z powodu menopauzy, zarówno przedklinicznie, jak i klinicznie. Ospemifen wiąże ERα i ERβ z w przybliżeniu równymi powinowactwami. w przybliżeniu równe powinowactwa. W modelach przedklinicznych ospemifen zwiększał grubość i zwapnienie nabłonka pochwy i macicy w takim samym stopniu jak estrogen. estrogen. Ospemifen nie wywoływał hiperplazji endometrium w modelach zwierzęcych; nie miał również stymulującego wpływu na komórki endometrium. W szczurzych i ludzkich szczurów i ludzkich komórek sutka in vitro, ospemifen wywołuje zależne od dawki hamowanie indukowane estrogenem odpowiedzi komórkowe i proliferację komórek, wspierając działanie antyestrogenowe w piersi. W przeciwieństwie do tego, ospemifen ma estrogenny wpływ na kości, co widać po poprawie gęstości mineralnej kości, wytrzymałości, masy i histomorfometria w modelach przedklinicznych, zgodna z poprawą markerów resorpcji i tworzenia kości u kobiet po menopauzie. Na podstawie dowody przedkliniczne, ospemifen ma korzystne działanie estrogenopodobne na na nabłonek pochwy, wstępne dowody na poparcie neutralnego profilu endometrium profil, działanie antyproliferacyjne w piersi i działanie estrogenne w kościach. Podsumowując, szczególnie w odniesieniu do działania estrogenopodobnego na nabłonek pochwy nabłonek, ospemifen przedstawia profil efektów specyficznych dla tkanki, które wydają się nowość wśród dostępnych SERM i dobrze nadaje się do leczenia VVA. --- CEL: Scharakteryzowanie farmakokinetyki doustnego środka nieestrogenowego ospemifenu, agonisty/antagonisty estrogenu o działaniu selektywnym tkankowo (zwanego również zwany selektywnym modulatorem receptora estrogenowego), który został niedawno zatwierdzony do leczenia dyspareunii związanej z atrofią sromu i pochwy u kobiet po menopauzie. kobiet po menopauzie. METODY: Przeprowadzono dwa otwarte badania fazy 1 w celu określenia farmakokinetyki ospemestanu. farmakokinetykę ospemifenu u zdrowych kobiet po menopauzie. W badaniu 60 mg [3H]-ospemifenu podawano doustnie 6 pacjentkom. osób. Próbki krwi, moczu i kału pobierano przed podaniem i seryjnie do 240 godzin po podaniu. do 240 godzin po podaniu. W badaniu wielokrotnych dawek, 12 pacjentów otrzymywało 60 mg ospemifenu raz dziennie przez 9 dni. Próbki krwi pobierano przed podaniem dawki i seryjnie po podaniu dawki w dniu 1, przed podaniem dawki w dniach 7 i 8 oraz przed podaniem dawki i seryjnie po podaniu dawki w dniu 9. po podaniu dawki w dniu 9. WYNIKI: Ospemifen wykazywał wysokie wiązanie z białkami osocza i był intensywnie metabolizowany, głównie do 4-hydroksyospemifenu i 4'-hydroksyospemifenu. W w badaniu pojedynczej dawki, ospemifen był szybko wchłaniany, z medianą tmax wynoszącą 1,50 godziny i średnią geometryczną Cmax 612 ng/ml. Średnia geometryczna (CV%) t1/2 wynosiła 24,5 (21,3) godziny i 29,0 (18,0) godzin dla ospemifenu i 4-hydroksyospemifenu. Eliminacja z kałem stanowiła 75% podanego [3H]-Ospemifenu i 4-hydroksyospemifenu. podanej dawki [3H]-ospemifenu w ciągu 240 godzin. W badaniu wielokrotnego dawkowania, stan stacjonarny został osiągnięty do dnia 7. Średni t1/2 w stanie stacjonarnym dla ospemifenu wynosił 29,1 godziny. Wysokie wartości objętości dystrybucji i całkowitego klirensu sugerują rozległą dystrybucję w tkankach i skuteczną eliminację ospemifenu. WNIOSKI: U zdrowych kobiet po menopauzie ospemifen w dawce 60 mg/dobę osiągał stężenia w stanie stacjonarnym do dnia 7 i wykazywał minimalną akumulację leku macierzystego leku lub jego dwóch głównych metabolitów, co wskazuje, że dawkowanie raz na dobę jest odpowiednie. --- Ospemifen (Osphena™) jest doustnym selektywnym modulatorem receptora estrogenowego (SERM), o specyficznym dla tkanek działaniu agonistycznym/antagonistycznym. QuatRx Pharmaceuticals przeprowadziła globalny rozwój agenta przed licencjonowaniem licencjonowanie go firmie Shionogi w celu złożenia wniosku regulacyjnego i komercjalizacji na całym świecie. Ospemifen jest pierwszym nieestrogenowym lekiem zatwierdzonym do stosowania w umiarkowanej do ciężkiej dyspareunii u kobiet z atrofią sromu i pochwy związaną z menopauzą. Lek został zatwierdzony w USA, a wniosek o zatwierdzenie przez organy regulacyjne UE jest w toku. Niniejszy artykuł podsumowuje kamienie milowe w rozwoju ospemifenu prowadzące do tego pierwszego zatwierdzenia dla umiarkowanej do ciężkiej dyspareunii, objawu atrofii sromu i pochwy po menopauzie. i atrofii pochwy.
Czy ospemifen jest skuteczny w leczeniu dyspareunii?
Tak, ospamifen jest skuteczny w leczeniu dyspareunii. Ospemifen jest selektywnym modulatorem receptora estrogenowego lub agonistą/antagonistą receptora estrogenowego, który został niedawno zatwierdzony przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków do leczenia dyspareunii związanej z atrofią sromu i pochwy, przewlekłym stanem, który dotyka do 60% kobiet po menopauzie. Ospemifen jest pierwszym nieestrogenowym lekiem zatwierdzonym do stosowania w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej dyspareunii u kobiet z atrofią sromu i pochwy związaną z menopauzą.