Оутопїꙗ
Оутопїꙗ · отъ грьчьскꙑихъ словєсъ  и  · и  и  ⁙ Фїлософїчьнъ и кънижьнъ обраꙁъ · идє соврьшєньно обьщьство опьсано ѥстъ ⁙ Ѥгожє протилєглость сѫтъ антїоутопїꙗ ⁙ С҄ь обраꙁъ иматъ важьно мѣсто фїлософїѩ · ибо онъ о бѣдахъ обьщьства и чєловѣка глаголѥтъ ѥстъ ⁙ Оутопїѩ къ фантастїцѣ сѧ оноситъ ⁙

Обьщьствѣни бѣдꙑ раꙁьнꙑми способами могѫтъ сѧ врьшити ⁙ Наприкладъ · въсѣсвѣтьно равѣньство ово въсѣсвѣтьно богатьство · соврьшєньна тєхнїка ово ѥѩжє оуничьжєниѥ ⁙ Такъждє оутопїꙗ иматъ мѣсто полїтїцѣ · ибо К҃ вѣцѣ ново дрьжавьно строѥниѥ рєкомоѥ ⁖ оутопїчьскъ социалисмъ ⁖ авлѥно бѣашє ⁙

вѣдомꙑ кънигꙑ 
 Платѡнъ: Дрьжава
 Ѳома Моръ: Оутопїꙗ (1516)
 Ѳома Кампанєла: Градъ слъньца (1602)
 Франкїсъ Баконъ: Нова Атлантїда (1627)
 Олдъ Хаксли: Ѡ дивьнъ новъ свѣтъ (1930)

Кънигꙑ
Фїлософїꙗ
Обьщьство