Морфима
Морфи́ма малѣиша ѥдиница ѩꙁꙑка ѥстъ ꙗжє ꙁначєниѥ иматъ ⁙ Повътор҄ꙗѥмостиѭ рєчи обладаѥтъ ⁙ Онажє въ сєбѣ морфимъ нє съдрьжитъ ⁙ Рєчи морфимѣ морфъ съотвѣтьствоуѥтъ

Морфи́мꙑ слоужьбьнꙑ и нєслоужьбьнꙑ сѫтъ ⁙ Морфима нєслоужьбьна корьнь нарицаѥма ѥстъ

кънигꙑ