Прогласъ
Прогласъ/Ⱂⱃⱁⰳⰾⰰⱄⱏ прьво вѣдомо словѣньско пїитїчьно дѣло ижє помꙑшлѥниѥмь нѣциихъ Кѷрїллъ Фїлософъ напьса ꙗко жє творьць словѣньскꙑ аꙁъбоукъвє ⁙ Ѳ҃ вѣцѣ Вєлицѣ Моравїи сътворѥно бѣ Прогъ ⁙ Ꙗко жє Кѷрїллъ и Мєѳодїи словѣньскоу аꙁъбоукъвь да би вѧщє людии число ꙁнало и сѧ польꙃєвало хощєтє · тако жє и Прогласъ о томь глаголѥтъ ⁙ Повѣсть о словѣньскомь кънигопьсании ꙗко божиѥмь дарѣ ѥстъ бо бѣжали словѣнє отъ ѩꙁꙑчьства по поꙁьрѣнии єѵангєлїꙗ словѣньскꙑ прѣложєна · и послѣди жє дїавольскꙑ искоушєниꙗ мѫдростиѭ побѣдити могѫтъ ⁙ Того дѣл҄ьма жє кънига ꙗко мѫдрости и свѧтости кладѧꙃь сѧ ави

Слово ⁖ прогласъ ⁖ словѣньскꙑ словєсє ⁖ Ⱂⱃⱁⰳⰾⰰⱄⱏ ⁖ прѣложєниѥ ѥстъ и того дѣлꙗ с҄ь пїитїчьнъ Прогласъ начѧлѣ словѣньска тлъкованиꙗ благовѣствованиꙗ данъ бѣ Прогъ гласъ.

напьсаниꙗ
Сꙗ жє напьсаниꙗ Прогласоу словѣньскама аꙁъбоукъвама ѥстє
 Прогласъ
 ⰒⰓⰑⰃⰎⰀⰔⰟ

кладѧꙁи

Словѣньскъ ѩꙁꙑкъ
Словѣньскꙑ кънигꙑ