Avtoritarizmin bəzi müəyyən keyfiyyətləri nələrdir?
Avtoritarizm, siyasi çoxluğun rədd edilməsi, siyasi status kvonunu qorumaq və qanun aliliyinin azalması, səlahiyyətlərin ayrılması və demokratik səsvermənin azalması ilə səciyyələnən siyasi sistemdir.Politoloqlar hökumətin avtoritar formalarının dəyişikliklərini izah edən bir çox tipologiyalar yaratdılar.Avtoritar rejimlər ya avtokratik, ya da oliqarxiya ola bilər və bir ziyafət və ya hərbçinin hakimiyyətinə əsaslana bilər.Demokratiya və avtoritarizm arasında bulanık bir sərhəd olan bir neçə dəfə "hibrid demokratiyalar", "hibrid rejimlər" və ya "rəqabətli avtoritar" dövlətlər kimi xarakterizə olunur.

Siyasi alim Juan Linz, nüfuzlu 1964-cü ildə, avtoritar rejimdə: İspaniya, avtoritarizmin dörd keyfiyyətə sahib olduğu kimi:

Məhdud siyasi plüralizm, qanunverici orqan, siyasi partiyalar və maraq qrupları haqqında məhdudiyyətlər ilə həyata keçirilir.
Siyasi qanunilik, rejimin duyğu və müəyyənləşdirilməsinə "asanlıqla tanınan cəmiyyət problemləri, məsələn, inkişaf etməyən və ya üsyan kimi" ilə mübarizə üçün zəruri bir pislik kimi.
Minimum siyasi səfərbərlik və anti-regime fəaliyyətinin dayandırılması.
Müəyyən edilmiş icra hakimiyyəti səlahiyyətləri, tez-tez qeyri-müəyyən və sürüşmə icraçı gücünü uzadır.
Minimum müəyyənləşdirilmiş, avtoritar bir hökumətin qanunverici orqanlara pulsuz və rəqabətli birbaşa seçkiləri, idarəçilər üçün və ya hər ikisi üçün rəqabət və ya rəqabətli birbaşa və ya dolayı seçkilərə sahib deyil.Geniş şəkildə müəyyən edilmiş, avtoritar dövlətlərə dini azadlığı və ya hökumətin və müxalifətin azad seçkilərdən sonra ən azı bir dəfə hakimiyyətə alver etmədiyi ölkələr kimi vətəndaş azadlıqları var.Avtoritar dövlətlərdə avtoritar hakimiyyətə, qanunverici hakimiyyət və seçkilər kimi nominal olaraq demokratik təsisatlarda nominal olaraq demokratik təsisatlar ola bilər və saxta, qeyri-rəqabətli seçkilər də ola bilər.Demokratik arxa taktalara əsasən, alimlər müəyyən taktikalara əsaslanan avtoritar siyasi liderləri müəyyənləşdirməyə meyllidirlər, məsələn, müstəqil qurumların siyasiləşdirilməsi, dezinformasiya, həssas icmaları həssaslıqla, zorakılığı ləkələyən və pozan seçkiləri həll edərək1946-cı ildən bəri beynəlxalq siyasi sistemdəki avtoritar dövlətlərin payı 1970-ci illərin ortalarına qədər artdı, lakin 2000-ci ilə qədər azaldı.
1. Məhdud siyasi plüralizm və ya siyasi plüralizmin açıq şəkildə rədd edilməsi.
2. Vətəndaş azadlıqlarının olmaması
3. Pulsuz, ədalətli və rəqabətli seçkilərin olmaması
4. Sözdə demokratik qurumlar avtoritar hakimiyyət tərəfindən pozuldu
5. Yazmaq, müstəqil qurumların siyasiləşdirilməsi, müxalif, həssas icmaları hədəf alan, zorakılığı ləkələyən və icra hakimiyyətini qarışdıran, rəftar etmək kimi seçki taktikalarından istifadə etmək kimi seçki taktikalarından istifadə etmək.
6. Qanunun aliliyi, səlahiyyətlərin ayrılması və səs hüquqları kimi əsas demokratik idealların dəyəri ilə siyasi status kvonunu qorumaq üçün güclü bir gücün istifadəsi.