Kim "velosiped sürdüyü" ifadəsini və nə vaxtdır?
Triviality qanunu C. Northcote Parkinson'un 1957-ci ildə bir təşkilat içərisində insanların və ya adətən təknədəki mənasız problemlərə qarşı qeyri-mütənasib çəki verməsidir.Parkinson, işçi heyəti velosiped tökmək üçün hansı materiallar istifadə etmək üçün hansı materiallar üçün istifadə olunan məsələlərdə, lakin istifadə olunan məsələlər barədə müzakirələrlə bağlı mətbuat qurucusunun əksəriyyətinin əksəriyyətini təsdiqləməsi planlaşdırılan uydurma komitənin nümunəsini təqdim edir, daha vacib və daha çətin və mürəkkəb bir vəzifə olan bitkinin özünün təklif olunan dizaynına laqeyd yanaşı.

Qanun proqram inkişafı və digər fəaliyyətlərə tətbiq edilmişdir.Velosiped tökmə effekti, velosiped sürmə effekti və velosiped sürtükləri Parkinsonun nümunəsinə görə hazırlanmışdır;1999-cu ildə Danimarka proqram tərtibatçısı Poul-Henning Kamp tərəfindən Berkeley Proqram Distribution Cəmiyyətində populyarlaşdı və bunun səbəbiylə bu səbəbdən o vaxtdan bəri proqram təminatı sahəsində populyarlaşır.

Dəlil

Velosiped tökmək
Konsepsiya əvvəlcə rəhbərliyin daha geniş "Parkinson Qanunu" nın ağır olduğu kimi təqdim edildi.Bu, bir komitənin bir Atom reaktoru üzərində bir komitənin bir Atom reaktoru ilə bağlı müzakirələrinin nümunəsi ilə bu "mənasızlıq qanunu" dramatikləşdirir.Onun qoyduğu kimi: "Gündəmin hər hansı bir əşyasına xərclənən vaxt [pul hesabı] məbləğində tərs nisbətdə olacaqdır."Bir reaktor o qədər çox olduqca bahalı və mürəkkəbdir ki, ortalama bir insanın onu başa düşə bilmədiyi (qeyri-müəyyənliyə bax), buna görə işləyənlərin bunu başa düşdüyünü güman edir.Bununla birlikdə, hər kəs ucuz, sadə bir velosiped tökən bir şey görüntüləyə bilər, buna görə hər kəs öz təkliflərini həyata keçirmək və şəxsi töhfələrini nümayiş etdirmək istəyir, çünki sonsuz müzakirələrlə nəticələnə bilər, çünki hər kəs öz təkliflərini həyata keçirmək və şəxsi töhfə nümayiş etdirmək istəyir.

Cəmiyyət üçün yeni bir şey qurmaq təklifindən sonra, velosiped tökmək kimi, hər kəsin cəlb edildiyi zaman problemlər barədə problemlər yaranır.Bu, sadəcə biliklərə sahib olmaq üçün əsaslanan hər bir kiçik xüsusiyyət haqqında mübahisə etmək lazım olmadığını göstərən bir metaforadır.Bəzi insanlar bir dəyişiklik nəticəsində yaranan səs-küyün miqdarının dəyişikliyin mürəkkəbliyinə mütənasib olduğunu şərh etdilər.

Triviallıq qanunu davranış tədqiqatları ilə dəstəklənir.İnsanlar kiçik qərarlara daha çox vaxt sərf etməyə meyllidirlər və onlardan daha çox böyük qərarlar üzərində daha az vaxt keçirirlər.Sadə bir izahat budur ki, qərar vermək prosesi zamanı qərar vermək üçün kifayət qədər məlumatın toplandığını qiymətləndirmək lazımdır.İnsanlar kifayət qədər məlumatın olub-olmaması barədə səhvlər etsələr, böyük qərarlar üçün çox erkən dayanmağa meyllidirlər.Səbəbi, böyük qərarların uzun müddət məlumat toplamasıdır.Kifayət qədər məlumat almadan əvvəl səhv etmək (və dayandırmaq) üçün daha çox vaxt ayırır.Əksinə, insanların erkən dayandırılması lazım olduğu kiçik qərarlar üçün səhvən çox uzun müddət düşünməyə davam edə bilərlər.

Müvafiq prinsiplər və formulalar
Bənzər bir hissi ifadə edən xüsusi problem domenlərində tanınan bir neçə digər prinsip var.

Kompüter alimi Philip Wadler adlı Wadler's Qanunu, semantikanın əksinə olaraq, sintaksis (mübahisənin məqsədləri üçün proqramlaşdırma-dil dizayn mərkəzlərində müzakirə olunan bir problem hesab olunur).

Sayre'nin qanunu "hər hansı bir mübahisədə) tutan (digər formulalar arasında) olan daha ümumi bir prinsipdir, hisslərin intensivliyi, məsələnin dəyərinin dəyərinə çevrilməsi mütənasibdir";Akademiyaya diqqət mərkəzində olan bir çox formula.
"Bike-Shedding" ifadəsi 1957-ci ildə C. Northcote Parkinson tərəfindən təqdim edildi.