Sing kapisan, aku seneng film horor, klebu film slaster, ning ora ana ing kono. Wong-wowo kayang nduwe nduwèn pemimpin fotografi lan aksi ora ala, ning sedhih masalah kuwi dadi film sing sengsara, sing ora ana gunané. Point (ima ing-fact ana salah) dari film kuwi kétok mung ngganggu kowe nganggo kasar lan kasar, tema sing tak lara lan nganggo pendapatanku goleng dolar. Mbokmenawa marang 5 minit nggunakké crita lan karakter kuwi dadi film sing cocog. Ning, wong-orang kuwi yakin ora nindakké bab kuwi ing kono.