Aku mesthi nggatèkké crita kuwi kaya sing dicritakké ing koper...kono ana cah enom, tanpa omongané, dadi yakin nèk ora nggunakké tembung lan ora ngobrol. Aku ngrasa iki luar biasa! (Aku kerep bingung apa sing ana ing pikiran bocah - bocahku wektu ngganggu.)<br /><br />>Senajan aku ora nggumun karo perternatif lan penjenengan. Aku rumangsa gedhé merga suara sing nganggo kecanduan sing ngganggawa. Aku péngin ndelok apa sing ana ing pikirané anak - anakku sing didelok, lan aku rumangsa mung rumangsa ngganggumun, ning aku nggatèkké gambar sing wis diwaca. <brbr>