Aku ora bocah. Itu ana film sing nggumun, sing nggumun-anggu. Aku kudu nggat ing gawéan (yeah, yeah), lan aku ngrasa kuwi pancèn pancèn mbengok, nulis, sing apik, lan sing nyenengké. Mungkin apa sing tak senengi kuwi yaiku judul. Iki ora nggunakké film sing gampang nggawa sing ora dijawab ngganggu nggawa gritis pepeti batal. Aku mikir wong sing gething kuwi éntuk pesan -- ya, pesan. Lan lecang lan lelucon sing wis tuwa lan cetera kuwi basa-in-cheek. Sipat Superfisial cita sing gampang, lan kuwi tegesé ngganggu film iki. Aku mikirké wong - wong sing ora nggatèkké isiné, lan aku ora nggat ing ngendi.