Aku ngandhani nèk film iki kuwi adoh timur sing luwih apik ing sejarah.Kemampuan kanggo mlebuké perasaan sing nyata ing wong - wong bab tanggepané manungsa ing umum.Nanging film kuwi ngekèki alesan sing sederhana karo WWII sing dadi titik sing digawé ing cara kita siji lan sijiné.Bayangna kebutuhan sing paling penting kanggo ngatasi masalah ing jam sing paling gedhé.Dhong bandha digedhèkké lan nduwé fotograf ing wektu kuwi kanggo nggawa gambar bandha sing nggedhèkké, nanging film kuwi ngendho nganggo perang. Ning, film sing luwih gampang kita ngéling saben wong sing digawé, saka salah paham sing paling salah bab sapa sing éntuk bandha lan apa alesané.