Wektu ndelok aku gething maca essay sing dawa ngarep manggon nggolèk pitik lan kecewa, aku sepisanan ngandhani saben wong nèk film kuwi gedhé. Lan ora nggumun merga alesan sing disebutké ing wiwitané. Aku mikir aku setuju karo dhèwèké, weruh dhèwèké mènèhi film sing pantes, ning aku sedhih ngendelké wektu maca omongané. Aku isin nggawa sisih sing padha karo wong sing komentok nèk film kuwi ora ana wong wédok sing lumrah. Ayo aku sing sepisanan ngomong, "Wow! kuwi tegesé setuju-deteng ngrembug film sing pantes ing kono. pikiranku ora isa ngertèni film film sing pantes bab film iki." Serioso, kurang wong wédok sing nggatèkké apa sing paling penting.