Kunci kanggo ngertèni film sing gedhé iki yaiku puisiné Dylan Thomas: "Ngong pekerjaanku utawa seni" "Dhuwur utawa seni sing dinggo dinggo dinggo saben bengi sakwisé nganggo sengah-bener sakwisé wong sing katresnani nganggo sedhih lan wong - wong sing nresnani nganggo tangan, aku nyanyi nganggo cahaya Not kanggo ambisi utawa roti utawa strit lan perusahaan charms Pancèn, ning kanggo upacara umum saka ati sing paling sembungan.