Aku weruh dokumentar iki ing acara teater lan aku sebenarnya metu saka teater sing èlèk banget. Ngubah suara, suara fishers cukup kanggo manduh sapa menyang institusi mental (serily - seweng dawek ping pindhong ing kantor ), lan line sing paling tak rumangsa ana wong sing bener-bener kenal utawa peduli karo wong iki. Maksudku aku ora tau krungu, kancaku tak durung krungu bab dhèwèké, mula ngapa nggawe film bab dhèwèké? apa koyo saranku marang para produktor.... moyo nggo nganggo dokumentari bab sing paling aji nggawe mbeneng lan nyedhik editor lan swara sing liya wektu kowe.