Film iki kuwi nganggo intelektual, gedhé lan sentimental. Aku ana ing panggonan sing cocok lan ing wektu sing cocok wektu aku ndelok kuwi. 2 Daun ing Paris nganggo kebutuhan hubunganku saiki ing skrain. Iki kaya ciklus kejahatan sing kita katresnani, aku nduwé perang, lan aku rusak, nanging aku mulih ing panggonan sing sing cocok, nanging ing panggonan sing cocok. Iki ana kebodohan manungsa. (Ayat way, aku isih lara kelaparan ngganggu Scene saka Martin (1973, Ingmar Bergman)) <br /><br /> Ana rong esena sing mlebuké atiku. Sing pertama, para paconan weruh "Kan dadi kancané utawa konfliksiné?" Mungkin dipikirké karo Jack?