Doris Day lan James Cagney kuwi apik banget ing cerita Technicolor iki sing dinggo detalye penyanyi Ruth Etting. Day's cedhak, optimistisme, bungah manuk malah maju deréné lan alkohol sing digawangi karo kelakon sing ketinggalan ketinggalan sing ketinggalan ketinggalan sing ketinggalan profesional lan pribadi. Kepénginan salah siji dina iku nyanyi lan nyingkirké ing bisnis, lan mentor sing mbukak lawang kanggo penyanyi kuwi, ning ing wektu sing padha nggawa harga sing gedhé saka penyanyi. Cagney kuwi gedhé kaya penyanyi sing ngapusi, lan nglindhungi dhèwèké nganggo strok sing paling ngganggu, ning ana sing ngasilké sithik - sithik sing dimaksudhuh, lan ora nyenengké.