Film iki dipake nganggo psikologia, nanging ora ana gampang lan psikologia sing jeneng digunakké ing tulisan kuwi yaiku kapasite anak-anak sing ketinggalan. Maksudna kuwi mung dadi strok ego kanggo wong sing penulis, bintang, lan produktor. Film kuwi nduwé jeneng sing apik, jeneng besar, lan budget sing apik. Dadi, ing ngendi sing salah, tulisan kuwi gampang kempeng karo cliches lan babble lan plote sing bener-henyu ora ngendi. Kuwi kaya koyo mung strok ego kanggo wong sing nulis, bintang, lan produktor.