Aku sungguh ora ndelok wong - wong sing ngrasa iki sing paling aji. anakku ora gelem ndelok kuwi (dewek 2) lan aku ora isa luwih bungah. Aku ora mung nggumun, tingkat-tinggih, suarane kloining lan mlarat... Nèk ngono, aku ora ngertèni kono. Aku mung ora ngertèni apa sebabé kéwan- kéwan saben waktu, lan wedi saben waktu, lan mung ing barang-mu-skin pests saben waktu. Aku ora isa percaya mung ana loro ing kita sing numpak reaksi negatif. Wong liyané wis digawé nganggo nduduhké utawa barang-barang.