Sing kapisan, aku dudu Leo sing nyenengké. Aku ngrasa dhèwèké salah siji wong enom sing pinter, nanging sakwisé Titanic ora nduwé kesempatan kanggo mbuktèkké film kuwi. Sakwisé aku ndelok film kuwi, mung aku nduwe ngarah buku. Opo ing film iki yaiku saben kali aku ndelok aku ngrasa kaya Richard. Kuwi isa luput banget mlebu pulau firdausmu dhéwé lan manggon ing kono nganti akiré uripku / mung karo anak wédok sing kaya Francoise /. Aku uga seneng karo luar film iki, gawéan sing gedhé kamera, tenan sampurna lan tumindak saka aksi/Robert Carlyle, Tildawinton, sing sakjané nggatèkké kelompok sing nyenengké.