Aku kèlingan tekan kanca - kancaku ing apartemen sing ana 60 lan 70 an. Wektu ana bau sing rusak. Wong - wong sing manggon ing kono wis sengsara. Aku ngéling - éling aku meksa aku ndelok "Masterpices" lan mujiti, senajan ana sing sithik utawa ora ana talentoné. Aku mikir karo artis sing ngrusak ing film iki. Nggolèk nggolèk urip kanggo dhéwé. Pancèn, kuwi lara kanthi mental, ning wong sing manggon ing kono uga wis sedhih. Film kuwi nggunakké kebiasaan kanggo direksiné. Ana werna sing diuji kanggo transisyon saka episodio kejahatan ing episodio kasar.