Senajan aku seneng karo sithik instaler sing sepisanan, nanging tegesé ngrasa ora gampang nglokro aku. Nganggo penulis sentimental kaya Dickens kuwi angèl ngerti kapan kowe kritisi direktor lan kapan penulis, lan aku ngrasa mèh mung mung mung isa njaga nyolong ing aksi mini iki. Iki keluar ing pungkasan sing paling apik timbang ngganggu gawéan sing dirampungi. Saiki aku ngrasa gambar sing mbiyèn aku rumangsa kelakon ing sing pungkasan. Iki satengah kesalahan Dickens, ning ana sing salah merga maksud direktor lan malah. Meh ing mini kono, aku wis nduduhké kecenderan tandhak koncentrasi marang apa sing paling apik. Saiki aku gambar sing kapindho, aku rumangsa didelok ing kono.