Film sing sederhana kuwi isa mbantu ngowahi atimu. Tanpa nggunakké apa-apa, kuwi mènèhi pesan sing nyenengké lan nyata. Urip kuwi bab katresnan. Kowé bakal nangis, ngguyu, lan seneng ndelok film iki, jika atimu lan pikiranmu mbukak lan ora nganggo sabuk donya iki. Perjalanan kuwi nggo nggolèk penyakit sing nggolèk lan kerep kowé rumangsa nyenengké, ning ndelok piyé kuwi nduduhké nèk barang - barang kuwi isa nggawé omah. Aku maca nèk kuwi bakal dadi film sing terakhir Mr. Garner, aku ngarep - arep kuwi dudu kasus, nanging kowé wis nggatèkké gawéan sing mlebu ing kono.