Film iki ngélingké aku akèh bab buku sing tak duwèni lan maca. Buku kuwi yakin ana ratu sing gampang ngayomi, populer, lan kaya ngono urip sampurna. Kuwi yaiku nganti dhèwèké kegak. Sakliyané kuwi, Kaley Cuoco nggambarké salah siji anak wédok sing nggawé urip dadi wong sekolah, nggolèk kemampuan, lan ora ngowahi dirimu dhéwé. Urip sing nganggo kecanduan sing dimaksud sengsara. Kuwi ora isa dipikirké karo wong - wong sing sengsara, lan aku nganggap kemampuanku.