Iki conto sing paling sithik buku sing ora apik sing digawé dadi film sing apik. Nukutan kuwi sing paling apik sing ngedol kutha cilik. Film kuwi mriksa psikologi karakter lan nggawe musik lan musik sing paling apik. Franz Waxman nggoleng musik sing sepuh karo Aaron Copland lan nganggo kanca sing nyata. Fotograf sing nggumunké, lan film kuwi nggunakké skraf sing gedhé.