Iki film katelu Haneke sing aku ndelok (Funny Games and Cache iku wong liya), lan aku gampang jelas nèk kuwi sing sepisanan sing digawé. Cinematografi lan atmosfera ana ing kono, ning crita lan perkembangan karakter kuwi ora. Bleak, wong sing mati emosi (serily karakter sing paling latih, sing tak durung weruh) nggawé bunuh marga sing marah, latihan tingkah latihan uripé sing dipilih kanggo nduduhké kuwi bosen lan repetisi. Alusion lan nggambarké tangan sing gedhé, lan Haneke nggunakké skern hitam sing dinggo nganggo ngganggu tingkah.