Wektu isih remaja, aku lan bapakku lunga menyang toko vidhéo lokal lan nyewa film horor mèh saben minggu. Sakwisé aku ngadhepi kabèh kendho sing wis dirungokké, aku mulai karo sing tak durung krungu. Sing salah siji ing kono yaiku "Skreamtime." Kaya sing dikatakan, film iki nduwé telung crita cilik ing kono. Salah siji yaiku bab pitik sing mbokmenawa utawa ora matèni wong. Iki ora apa-apa. Pengalaman sing kapindho yakin bab fari sing nglindhungi omah sing lapong iki lan kuwi cocok apik. Sing pungkang iku sing paling apik. Kuwi yaiku bab keluarga sing mlaku menyang omah lan bojo sing nggawa tubuh sing ora ana.