Aku seneng ndelok film ing IMDb nganggo aturan sing bener lan ngrasakké kuwi, setengah, luwih saka setengah sing kapindho, merga kuwi ora dadi sedhih lan sedhih. Aku seneng ndelok revolusi Kuba lan aku seneng ndelok film bab kejadian sing tak ingat mung saka televisyen. Saiki aku gampang ndelok Castro ing New York City sing ngajak UN. Aku isa ngélingké dhèwèké ditampa mèh bintang film ing panggonan kuwi lan ndelok Sonderbergh tumindak kuwi, lan kabèh revolusi, malah malah mènèhi film sing apik kanggoku. Aku gampang ngertèni apa alesané komentaris konserveratif sing nggunakké Hollywood lan saben kutha. Ing negara-negara kuwi ora gampang dipercayai.