"Gooke mimpi sing jahat iki sing nduwèk hatiku."<br /><br />Sepisanan aku ngomong nèk film iki adalah kesaksian sing gedhé ing sejarah cinema. Linch mulai diganggu ing wektu sing cocok. Linch munggah ing eksplorasiné "Real", sing linear Time rusak lan nggolengké jalan-jalan, ditinggalké identitas, lan "Place" kuwi mung nganti mung mulut ing salah siji wilayah sing béda, ora mung kelakon. Nèk Lost Highway and Mullho Dr. Laknah lan eksperimentes karo sing Time's linearity and cohening of Identity's, film iki ya yakin ing gunané "lippy time" lan "refly" lan "refthing", lan sepirang ding kok digawang, dibuangkak, dibuangkat, dibuangkat sepindhuh.