Aku ngarep - arep luwih akeh saka Mick Malloy lan Glen Robbins. Film iki pancèn pancèn 'kringer'. Rasané mung enak, humor sing ringkih, wis tumrap lan ora nggolèk - kaya bocah cilik sing ngguyu nganggo njupuné dhéwé. Kaya wong wédok aku lari, ora nganggo lirik limbutan, nanging nganggo idea wong wédok sing umum bakal dilindhungi nganggo kosong. Ing sisih sing positif, aku ngrasa nèk style film 1980 kuwi apik lan realis. Aku seneng banget karo film boyTown film sing cocog lan wis ngajèni lirik lirik karo humor inteliger. Aksié apik, film sing apik. Aku ora bakal ngendi ing kelas Dish, The Castle Cracker utawa Crajack.