Keluarga, romantis, berita baseball sing nggawe saben smaltsy, sentimental, semi-mental, ngrasa gela, ngrasa ngrasa gedhé, sing ngrasa nyenengké studyo besar 50 utawa Disney flick. Ora ana salah siji acara asli, situasi, utawa setengah dialog ing seluruh film. Kanggo dadi saya buruk, saben titik sing digawé ing screen arep nggawe omah langsung sakwisé nduwe karakter sing nerangké apa sing wis didelok. Aksiné mèh èlèk kaya screenplay. Piyé 104 minit sing béda karo karakter sing mlebu, nangis, lan nolak aksi nganggo kabar sing dipercaya utawa dilerang karo kita?