Aku ndelok film iki uwoh nok, nganti jam ketengah, lan iku luwih apik timbang aku ngélingku. Ibu kudu ngenepké film kuwi ing limang kulon. iki apik banget. Aku ora isa nulis acara teknik ; kuwi kabèh bab emosi kanggo aku. Dulu wong sing wis nindakké apa sing dipanggil teknologi, lan kuwi lumrah. Tujuanku iki yaiku ngomong nèk film iki bab kaurmatan nganggo cara sing jarang kelakon film. kuwi dudu, kaya sing ana, spaghetti kulon - sing wis lumrah, aku mikir.