Aku wis tau ndelok ana film-film tuwa Aggelopoulos lan aku ngarepke film sing lengkap, nganggo minimal dialog, akèh simbolis, lan fotografasi sing luar biasa. Aku éntuk persis apa sing tak arepké lan apa sing luwih: aku ninggalké theater nganggo kepuasan.<br /><br /> Filmmu: Greece mung antara 1920 lan 1950 (nanging kuwi saiki nganti saiki lan modern merga ana tema-tema global, sing keterungan). Urip nasyon liwat kejadian: national katastrofs, para pengungsi, golongan politik, donya lan perang sivil. Kehidupan wong kuwi mlebuké teater nganggo emosi, lugar, sombong, harapan, desoran, ambisyon, kadarma, mati.