Wektu bocah sing tunarungu, tanpa ketemu, ana gambar sing bener bab carané aku gedhé. Wiyak kaya ngono mlebu ing bank lan omong karo guru kuwi yaiku pengalamanku lan kasusahan sing aku ngadhepi saben waktu. Iki mung sakjané aku ora isa éntuk ngrasakké perasaan kaya pengalaman. Kang wong - wong sing urip utawa nyambut karo wong tunarungu utawa sing gedhé ngrungokké, iki kudu didelok, kanggo wong - wong sing ora, kowé kudu nggatèkké kuwi lan ngajèni rasa seneng ngrungo - aku ora gampang komunikasi sing gampang ditindakké.