Kaya film sing paling bosen aku durung ketemu ing uripku. Sine Eropa sing paling kepénak: ora rekaman, ora ana gunané. Aku bingung piyé pejabat mulai filmké script kosong. Monolog wong wédok Portugis sing nerangké bab - bab kuwi nggawé kowe marah, mung merga kowe kenal bab - bab sing paling apik, lan ora péngin kenal sithik. Ing setengah, Papaneu, Irene ndelok dokumen sing ora apik saka kanca pendidikan: kita isa maca buku sing kosong.