Aku ngajèni D.W. Griffith ngatur gramatik film. Aku ngajèni nèk Intolerance audaciously cross-cuts antara 4 milieus ing nganggo eksperiment... ning konteks kanggo iki durung suwé ora ana sing isa ngundang kuwi dadi kemenangan (senajan wong sing lakukan). Aku isih ndelok film sing nganggo barang suara. Saya suwé film, sing luwih gedhé kasanggupan. Kabené Griffith's nerangké ing kono nggawé crita kuwi kurang menang, ora keterusan. Teknik sithik nganggo bahan-barang kuwi, nganggo katrangan sing dinggo utawa idea.