Wektu mung kayu? Iki mung siji karakter ing seluruh film sing aku perduli. Oh, lan Sophie - aku ngarep dhèwèké mlayu jauh lan cepet.<br /><br />> Iki aneh banget nèk akèh wong lan jurnalis sing ngganggu hal iki. Itu kuwi ora nggumunké lan penuh karo clichés sing kejem bab akadémi lan park Slope liberals. Wong lanang sing kepénginan kuwi kebutuhan sing sengsara. Dude. Terapiya. Gangke kine. <br /><br /> Bapakku kuwi sedimensional sing ora nggolèk nggawa iki. Nanging ibu sing jeneng ngrasake wong tuwané sing mlebu ing wahyu. Wong sing mlebu ing kono ora mung ngentèni bojoné.