Nèk aku ora ndelok film sing sakbanjuré Otar Iosseliani, majester 1999 'Adieu, Plancher des vaches''. Mula komentarku mbokmenawa isih limbut karo loro film timbang mung karo perjalanan sing aneh, adrift ing pikiran senjata Parisia. Perang kuwi lumrah utama sing nglindhungi mimpiné, yaiku pemimpin raja, utawa pemimpin komunis, utawa éling negara-negara euro sisih sisih wétan, sing ngrusak perang. Nanging luwih menarik, kanggo Ioseliani, sing umum nggawa Cinema, Paris, ing panggonan sing saiki manggon ing Georgia, alkohol, lan kanca - kanca sing sepisanan, mung nggangguh, mung ngganggumun.