Aku ora ngomong nèk Pretty Baby, sing directioned karo Louis Malle, nduwèn audacity sing umum saka seni-house European-directed perjalanan seksual sing 70, Last Tango in Paris, nanging kuwi cedhak banget. Itu's scathing, unflinching to the downtroden of a 1920s whousing in New Orleans. Apa sing paling gedhé, lan apa Malle ngertèni bab kuwi, yaiku cara sing paling apik karo materjal iki, lan ora dadi explositif ing sens manipulive (situasi liya). Itu's really dinggo dinggo dinggo band's dinggo dinggo dinggo sex ding sing dinggo dinggo ding sing dinggo ding ding sing ding ding sing ding.