Wektu aku ndelok film iki aku nangis. Aku nduwé sepupu sing autistis kuwi ora padha kaya Charlie lan dhèwèké isa dadi siji lan sithik sing sedhih ing stasiun lan aku durung tau ndelok kuwi saka tanggepan liya. Kuwi sepupuku sing luwih tuwa kudu nindakké bab sing padha karo Thomas wektu isih enom lan aku ndelok saiki dhèwèké ora bakal sambat saben siji lan sijiné.