Mung ana siji wong ing teater wektu aku durung ketemu film kuwi ing sewengi bengi: An Hispanic pria. Dhèwèké lungguh ing sudut paling luhur, gedhé ing teater. Dhèwèké wis nggawe wong sing lumrah, lumrah-duweng-waknané (mung ana ing 30, 40 utawa 50 ; anggoné nggawe), nganggo klambi sing gedhé, lan njaga kowbowiné sing nganggo tingkat nganggo mripaté. Iki film sing pungkasan dadi luwih jelas kaya film sing kelakon. Aku mikir film kuwi wis kelakon, ning dadi generasi kulit putih ora ana pengaruh sing gedhé ing aku. Ning, film sing tak nggawa film sing tak nggatèkké.