Iki yakin salah siji film sing paling apik sing wis aku ndelok. Bojoku, ana kancaku, lan aku nyewa iki merga aku mikir kita isa ngguyu pirang - pirang gunané. Kuwi ora salah.<br /><br />Criteria dasar kuwi ana, nanging sithik, janji utawa aji, wektu pembangungan lan screenplay kuwi dipaksa banget, lan, ing tembung, kretino. Pengalaman dasar kuwi ludicrous, ning isa dadi kono film sing luwih apik sing digawé nganggo ana kecanduan, lan wong - wong sing nggawé penyakit sing ora dibuang ing hapsair, utawa wicaksana utawa gambar sing ora cocog karo kejawatan sing tak lali.