Roberta (1935) yaku seneng karo musik Astaire/Rogers saka taun 1930-an. Rancangan kuwi mbokmenawa diundang dadi bodoh, ning saiki aku uga nggat musik kanggo hiburan sing cahaya, ora kanggo komentar sosial serius. Senajan Astaire/Rogers nari kuwi mung sithik, kuwi pilihan. Ora ana film sing lumrah ing kosong sing bakal dirampungké. Ora ana nari utawa kostime sing ora isa dipercayake. Lan kancané Irene Dunne kuwi nyenengké kanggo nginengku.