Aku umuré 9 taun wektu isih dilepaské ing teater ing Sweden. Aku tresna karo buku iki lan aku isih ora isa percaya nèk Astrid Lindgren ngedol hak-hak kanggo pegawé film (nanging dhèwèké nggawé kesalahan sing padha karo anim Pippi Longstoking). Ana bukuné wis diadapsi karo TV lan film sakdurungé iki, nganggo direksi Swedi, penulis-skrim lan aktor. Kabèh adaptasi kuwi luwih luhur timbang iki. Iki mung bodho lan wis kélangan kabèh nuansi, mode lan atmosfere buku iki. Aku ngéling - éling iki ing umur 9, lan kuwi sing kudu ngetrapké idea bab film sing bodoh. Kaya musik sing dimaksud musik.