Saiki, utawa ping pindho, kowe nggatke film sing mlebu ing wektu kowé butuh kebutuhan, lan kowe ngrasa tenan dikenal nganggo film. Kuwi dialami aku saiki wektu aku ndelok Martín (Hache), utusan film kuwi subjektif banget kanggo nindakké, kowe isa seneng karo film senajan ngono mung mung mung merga kowe butuh ana sing nerangké apa sing ngomongké film ing saben dina. Panjenengan, kuwi ora mung apa sing ditindakké film iki, lan ora mung kanggo cah enom sing diwasa.<br /><<br />#> Film iki sing ana akèh opini sosial lan politik ing antara linya, kowé isa seneng karo film sing kita urip ing saben dina, ning kowé ora ngetrapké apa sing dipikirké.