Aku nggumun merga ora ana perasaan sing ditemokké film iki ing aku. Aku rumangsa aku terus ngentèni saku-saat sihir kono, nganggo kebutuhan, ing kadhang kala kayu, arep dadi kegelahan kepénginan... utawa bab liya liya timbang kelakon. Aku ora péngin nyalah marang aktor, merga aku ora weruh apa-apa sing salah karo aku, nanging sms sing nduwé kekuwatan sing kekuwatan saka sisi penyakit. Keyakiné nduwé potensi, lan gawéan kamera kuwi wis apik, ning aku ora mung ngganggu apa sing tak diperduli.