Kaya sing diwasa, aku kudu mikir lan ngganggu film nganggo mrimu remaja kanggo ngajèni kuwi. Lan, aku seneng banget ndelok Kamp. Ana ing dijayal kuwi ora sampurna, lan line-linya sing ora sampurna nganggo rapi, utawa ora ideal. Nanging iku piyé nyawa, kususé wektu isih remaja, lan realisme emosi kuwi menyentuh.