Aku ndelok "Chicago Collin" ing taun 1950. Aku isih isih cilik. Aku mung weruh film iki mung sawek, nduwèni kekecapan sing ora nggumun ing aku. Aku bener-bener FELT kanggo wong iki sing ngentèni telepon kanggo nemokké status bojo lan anak - sing ana kecelakaan mobil. Kapan aku krungu jeneng akter, Dan Duryea, aku ngélingké penyampatan luar biasané ing film iki. Lan aku kèlingan karakter ANXIETY Duryea sing tabah, aku nggangguh nggatèkké format sing tak delok. Telefon - wektu ngentèni panggonan sing penting - sing arep dikongkon tanpa pembayaran. Wiwit sepisanan, aku mung ndelok film iki, aku nduwé kepénginan sing tak delok format.