Aku isih isih ora isa nerangké crita iki nganggo tembung sithik, yaiku salah siji ing pengalaman ing urip, ing panggonan sing gampang, mung gedhé, kowe ora nduwé pandhangan sing penuh, sing lumrah utawa hubungan antara karakter, ning kabèh sing ana. Aku pikir apa sing kowé éntuk ing pungkasan yaiku: 'Kwe kudu ngomong apa sing dipikirké saben kali kita nduwé kesempatan'. Siji-siapa sing gedhé Ohad Knoller (Yossi) kuwi luar biasa, kowe ndelok kowé rumangsa nyata ing saben pindhah, lan Yehuda Levi (Jagger) is luwih apik. Ana karakter sing ora didefini rong bocah wédok kanggo conto, ning kowé wis jatuh kanggo.