Aku umur 34 taun lan aku umur 6 taun wektu konsert iki difilm ing taun 1979, aku ndelok kuwi dadi anak lan ping pirang - pirang nganti saiki, aku sewenang banget merga wis lair ing Richards Generation merga wis nduwé kesempatan kanggo ketemu karo kabèh kesalahan lan masalah pribadi kuwi, lan ngucapké kuwi marang aku lan saiki nganggo cara sing nggawé kita ngguyu.<br /><br /><br />Minggah mikirké kehilangan Richard Pryor, aku péngin nangis merga aku rumangsa ana sing tak kenal, nèk Richard Pryor kuwi ana pengaruhé marang kabèh wong sing nggawa weruh wewenang lan weruh wewenang sing diwawasa ing stasiun, nggawa warnané, sing jenengé nggatèkké kowé wong - wong Amerikan, lan ora gelem ngrungokké kejahatan, lan ngrungokaké kowé wis ngrungokaké.