Film sing nyenengké. Iki wis suwé nganti ana film menyentuh aku kanggo nangis, lan iki aku terus tresna karo Doris Roberts. Dhèwèké ngutus aku foto-fotoné otograf taun wingi sakwisé aku nulis dhèwèké kanggo muji biografiné lan nyukupi resèp ing bukuné. Dhèwèké nggawé film iki. Aku ora ndelok piyé rampung kuwi isa ngatasi konflik, ning nganggo sithik, kabèh sing ditemtokké ing pungkang sosong. Akèh cerita sing diomongké ana wong sing nganggo kabèh wong sing ngayomi lan sing apik, tapi kita ora butuh kisah grafik kanggo mlebuké kita? Kowe ora isa éntuk kebutuhan sing wis tak lumrah pembunuh.