Sakwisé ndelok bagéan saka film kanggo sepuluh utawa mung (keketoke mung macake ing salah siji kanal film satelit), aku rumangsa nganggo wektu sing tinggi kanggo mènèhi rating. Aku kagèt banget lan kekecewa ndelok koyo nggat ing umum, karena aku terus seneng film (opo lan sithik)! Aku mulai mikir nèk umum umum umum ing film sing terlalu jenengé ing rasané, lan ora ngajèni wektu sing digawé rostball cocok kaya The Road to Wellville. Nèk kuwi nyata, kuwi nyata isin banget! Ah, aku mulai ngira saben film!! Aku tresna, lan aku ngganggu proses Mathy lan aku mèsem.