Aku ndelok film sing nyenengké, lembut, sedhih, Hollywood ora lagi nggawé. Aku ndelok kuwi sepisanan 20 taun kepungkur, lan kuwi ngganggu aku nganti saben pirang taun. Fontaine lan Cotten ana ing form luhur iki, kaya kabèh aktor sing ndhukung (kusugih Tandi). Pletak kuwi ampuh escapist romantis, sing tak tindakké manèh kanggo nerangké. Senajan ing ndhuwur kono, kuwi digawé nganggo ketemuan sing nggumunké; saben taun, ana sing ora isa rumangsa nggangguh ing dileman-dileman.