Aku seneng karo film horror rip-roaring karo wong sakbanjuré, nanging iki mung ora nindakké kuwi kanggo aku. Pancèn koyo nglokro kabèh tanda sing dibutuhké, saka nudity lan desing tekan pembalasan, nanging ing kesimpulan, kuwi mung ngrasa mangan kanca - ora ana nilai nutritif sing nyata, mung ana rasa sing tak puas karo napsuku tanpa bayar logik. <br /><<br />> Film sing lambat mulai mulai mulai lan banjur diprint to pungkasan sing sing dibutuhké. Aku metu saka teater takon, "Apa titik saiki?" Wektu kok dimaksud horror, kuwi pancèn wis diklasisifikasi.