Pirang - pirang taun aku mikir kuwi disebut P.J. (gak luar biasané, rong initialku dhéwé) lan aku ora isa ngerti apa - apa bab kuwi. Terus aku mung ketemu karo bapak lan sadulur sing luwih tuwa. Wektu tekan, aku nangis. Sadulurku nggawé seneng karo aku nangis. Terus, bapakku ora gelem nggawa!