Aku tresna David Hasselhof. Wektu aku lungguh ing omah wengi nggat film-filmmu mbengi lan uli nggolepké poster ing témbokku nganggo saben bagéan tubuhku, aku ora isa mikir piyé dhèwèké isa ngganggu kebutuhanmu karo script-script sing sejati lan asal. Aku ora isa ndelok pungkang sing teka. Iki ora mung nggawé aku péngin nglarani atiku mung merga aku isa ngalami penyakit sing luwih parah timbang sing lara sing lara. Aku isa turu ing skraf! Aku isa turu bengi saiki ngerti nèk ora kanggo Hoff, cine modern, kaya kok kita ngerti kuwi bakal nggo ngganggu sukmat sing kreatif.