Ora aku kerep ngomong ing akhir film "soleh waktu". Waktuku ora aji. Aku nduwé akèh wektu. Mula aku malah ora masalah apa sing tak tindakké. Wektu bengi aku seneng ndelok film sing lungguh ing sofaku ing ngarepé bojoku sing luar biasa, sing ngganggat ing tanganku lan turu. Wektu aku ndelok film sing apik lan sing paling apik. <br ><br> Nanging kuwi béda. Aku ngekèki film sing paling penting. Nèk ora ana sing kelakon, aku nggat film sing durung luar biasa. Aku sugih ndelok apa sing arep pecanduan filmku.