Wektu maca komentaré wong sing kudu kerja ing post-produksi ing film iki, aku ngeweruh simpatiku marang kowe! Iki film sing angèl kanggo lungguh lan njaga perumpamaan. Malah, aku rumangsa aku ketengah setengah, wis sabar, sakdurungé mutuské nèk wong sing digawé film ora nduwèni aksiné, lan aku ninggalké teater kanggo ndelok film liya ing perayaan. Nèk aku ora ana perayaan, aku mbokmenawa wis nganggo film sing lumrah (nang kono aku mung ngomong karo kanca- kancaku sing terus nggumun karo sabarku karo film seni!)