Ing ping pohon iki, nganti sesatu jam, kita kabèh nduwé pengalamané, sing saiki, senajan risque ing taun 1915, ora ana nilai produksi, téknik direksi utawa performan sing ana ing luwih akèh cara sing cocog. Sing paling menak yaiku pungkasan ing panggonan panggonan sing ora cocog karo umum kuwi nganggo pengadilan sing ngganggu penjara sing nggawa Asia sing nggawa wong wédok kulit putih sing nggawa ora njaga nggawa kebutuhané. Sosiat mungkin toleransi dhèwèké dadi pemain, ning ora mung mikir nèk dhèwèké kuwi salah siji. Aja nggo ngganggu iki ketimbang tema rasmu.