Aku ndelok salah siji crita sing paling nggumun merga kuwi dudu adoh mlaku, mlaku ing tengah lan urip bungah mlaku sakwisé crita. Wong lanang sing pimpin kuwi dudu "principe aman" sing diomongké. Heroin dudu sine sing sampurna-tengah-tengah sing nggawa wong lanang lanang lanang sing nggawa nari. Urip kuwi ora lumrah. Aku ora isa ngomong nèk karakter sing éndah utawa nggumun. Maksudé ana sing nggolèk katresnané. Nanging, kuwi dudu cerita bab katresnan sing ora nggolèk kejahatan sing sejati - sing sithik - sing isa gambarké rasa sedhih, lan nindakké sing salah.