Iki film Troma sing paling paling apik sing wis aku ndelok lan aku biasane tresna film Troma. Film koyo ana sing kejahatan. Kasar/gore kuwi kurang kejem lan kejem (ana kadewekené adoh nyolong ing panggonan sing jenengé kowé isa ndelok nèk pisau kuwi mung ana ing tengah korban), kejabané pirang-pirang penyakit sing mati. Gampang, dialogue kuwi gampang dudu-linear. Dialogue kuwi marah, lan sengsarané ora ana akèh saka film. Film iki nduwé busés sing kurang lan kuwi ditingali. Aku kerep bingung wektu ndelok film iki, malah malah malah audisyoné aktor bocah-bocah (gawéan sing gedhé).