Takashi Miike iki pancèn paradoks. Dheke iso tenan ana ing wajahmu lan ing wektu sing padha nganggo pensitif. "Izo" mbokmenawa nggambarké paradoks iki. Pak raguné, "Izo" kuwi kasar lan kejem, nanging ana sing ndelok pesan sing nggoleng ing geti. Aku uga maca pendapat sing nggoleh ing film iki, lan aku ndelok kuwi dadi "cocoke Gusti Allah" lan manungsa sing nggawe nganggo cara kuwi. Liyané wis ndelok kuwi dadi film anti-perang. Panjenengan mbokmenawa nemokké terjemahan sing paling béda banget. Ing akèh terjemahan iki, ana penyampatan sing ngapusi film kuwi.