Opo ing kono, ana ing bukuku. Aku ora mung wedi karo film sing ora digawé dhéwé utawa karakteré serius. Wong - wong sing nggawé lelukon utawa wicak-cracking wektu sing tak didelok iso wis dadi mood-killer kanggoku. Nanging, film kuwi éntuk barang sing paling gedhé ing bukuku. Aku mung ora bakal wedih karo film sing ngganggak isiné dhéwé utawa karakteré sing sejati. Wong-wong sing ngakok utawa wicaksana, ning kuwi ora ana gunané gunané fotografi sing paling cocok.