Aku péngin jamku setengah. Terus, aku pikir Frances nduwé urip sing nyenengké nggatèkké sepira sithik upayané nyolong ing kono. Sekolah sing lumrah nggawa hubungan sing akrab wektu isih nduwé anak sing ora disediake. Aku ndelok rumangsa kok wis bodoh kanggo nggawé apa sing digawé dhéwé lan sombong kanggo ngentèni meja.