Aku mung ndelok panglihat ing film teater, lan atiku isih mlebu. Aku ora isa nggolèk tembung sing cocog kanggo ngucapké piyé? luar biasa?? luar biasa? sureal? film iki. Aku weruh kuwi ing wektu sing nggumunké ing uripku, dadi cah enom, sing ngarep - arep sing sinau wong wédok ing ibu kota negaraku, ning aku rumangsa yakin nèk crita iki isa mbuktèkké apa waé lan kabèh wong sing nglawan hak, kebébasan, utawa mimpi sing durung digawé. Kuwi éntuk ayuné cerita iki.