Film Kurosawa sing awal iki nggatèkké aku ora mung dadi objek sejarah, nanging merga, ing saben film-film sing aku ndelok saiki, isiné moral lan filozofiya kuwi nganggo aspek sing sejati lan poétik. Kaya komentare liya iki, "Kapan kowe terakhir ndelok film sing ana barang sing sejarah." Kanggo aku gampang nemokké direktor sing kaya Kurosawa, Bergman, lan saiki Hirokazu Kore-eda sing nganggep tema moral sing serius lan ngarah, lan aku ora ngedelok pitakonan sing susah.<br />