Malah ora cukup kanggo nyalahké koyo ana sensibilitas perang Prancis. Ora ana film ing kono - ora ana ceramah, ora ana tema, ora ana karakter, ora ana cinematografi, ora mung soundtrack - mung menyus ing pahunan sing ditekik nganggo penyakit sex sing kejem - nganti kowe akhir lan welas asih éntuk pungkasan sing kétok saka film liya. Kuwi kudu dijelengké karo pejabat - ana pernyataan sing nggolèk urip kita nèk awaké dhéwé gelem lungguh nganggo bab sing kaya ngono - lan fakta nèk sing paling apik sing kita pangarepké kuwi mung pungkasan koso kita kosong.