Aku péngin iku, nanging Brian De Palma's "The Black Dahlia"'s a plat, raftless, unvolving, constipeted. Itu ana sithik salah siji petak sing disete pendahan pendapatan, lan ora nduwé energi klasik sing kaya "Body Double". "Dressed To Kill", "Blow Out" lan "Scarface". Hubungan karo rambling, seething roman karo James Elroy, sing aku maca lan mlebuké luwih saka sepuluh taun kepungkur, film nulis iki gagal ing casting, structure lan design. Senajan period Los Angeles éntuk kabèh trappes saka Hollywood, tampakna film sing lumrah, sing ngganggu fokus.