Aku mutuské nglawan naséhaté saben wong ing kono lan mlaku lan ndelok film. Kuwi ngundurké imanku ing sosial kanggo nemokké teater kuwi tanpa kosong. Bagéan sing paling nyenengké ing film kuwi malah maca apa sing diomongké wong liya ing kono. Malah saiki wis didelok saiki (setengah) kuwi. Kita uga kudu metu saka tengah film, mbokmenawa ping puluh limang menit ing kono yaiku produksi sing gampang luar biasa - salah siji ing kita turu lan liya nggangguh. Kejeng kinemat lan efek istiméwa sing ora ngganggu apa sing ora digunakké kono kuwi kaya kono. Sakliyané iki, aku mlebu menyang teater lan nampa Star Trek.