Aku ora isa nerangké sepira akèh sing tak tresnani film iki. Sing kapisan, kuwi dadi salah siji saka "film pangan" sing gedhé ing saben waktu. Sapa sing nganggap dhèwèké dhéwé katresnan pangan sing apik lan ora mung nggolèk pemeriksa "timpano" mung kok kudu memerika impulsmu... lan performasi sing nggumun, nanging nggoleng. Stanley Tucci kuwi nggumun, Tony Shalhoub kuwi, kaya sing saben dina, sing nggumunké. Kamera sing nggumunké, ning ora ngganggungguh (undi ngalang) saka crita utawa karakter. Merga, ing atiné, iki barang-barang sing ngganggu -- bab katresnan lan ngajèni sijiné sing dibutuhké karo rong dina.