Aku seneng karo film iki merga akèh alesan. Kapindho, John Sayles ora mlebu ing nomer Hollywood lan nggunakké pengaruhé istiméwa, lagu rock utawa perancangan sing murah ngganti kanggo jazz sing kétok sederhana. Sing paling, aku seneng nèk kabèh karakter kuwi diijinké manungsa lan ngajèni. Fiona, anak wédok sing ana 10 taun sing ana ing tengah film, ngetrap sombongné nganggo cara sing kendel, ning realis, ora nggawa kecacak sing wicaksana sing umum biasa karo isiné bocah-bocah Amerika. Bayangna nulis crita keluarga tuwa karo kayumu utawa Kakedho wengi sing lungguh ing ruang bengi, nganggo lampung sing lumrah utawa lampu sing lampung.