Wong-woroh Jepang sing sithik, ning aku kudu ngomong nèk aku rumangsa ora kepénginan utawa nggolèk apa sing kelakon. Kaya koyo ana ing ngendi roh sing wis mati penuh, lan roh-ruang isih isih ana ing bumi, numpak ing angin lan salinan, terus ketemu. utawa aku kayane iki ora idea sing saktenané. Kaya sing tak critakké kuwi ora gampang ngendih. Senajan, kuwi ana penyakit lan sengsarané, rasa wedi, kuwi pancèn pancèn pancèn ketemu.