Kanggo nduwé bocah sing autisme, aku nggolèk saben film autisme sing ana ing atisme nganggo perhatian. Traler nggawe nahke atistrig, film sing nganggo barang sing dialami wong tuwa lan kakang - kakangé saben dina. Film sing mlaku ing 93 menit, ora isa ngejak urip nganggo autisme, nanging karo pendidikan, kétoké wis nggawa pengalaman nyawané ing skern nganggo cara sing dipikir lan diwaleh (perhatian cilik sing disentuh karo autisme mung ngrasa lan nggo lara. Aku ora yakin apa pethokan sing ora nduwé pengalaman sing dingertèni, sing paling dingertèni, yaiku aspek sing paling nggatèkké film.