Pancèn, saiki koyo. nanging kuwi seneng banget. Aku seneng wiwit wektu wong tuwa dinggo nggolèk. Aku nganggep film kuwi wis apik, ketimbang mung mung gampang. Aku ngrasa kapal kuwi mlaku nganggo wateng. Wong kapal kuwi sedhih kanggo nggolèk kayu laut. Wong-wowong ora nggawa mung mung nggawa banyu. Kuwi sengsara banget sing ora nduwé behemoth lan bali manèh ing sekolah kanggo nggawe nggawa spesies manungsa! Aku mimpi wektu ana wong sing nduwé otak sing nggawe ulang nganggo teknik modern iki tanpa ngrusak film mung nganggo banyu.