Aku seneng nemokké film iki ing kabel ing AS. Aku ngerti apa sebabé kuwi ora ditemokké ing teater Amerika. Kuwi ngajèni rasané umerikan, kaya keju blue tanpa Pasteurised, kuwi nyenengké, ning ora kantor kotak. Kresten, wong lanang sing pimpin, kuwi wong lanang modern ing gambar global. Telpon mobil kuwi umum ing film. Nanging, dinamik antarané lan Liva, pelayan wédok, sing pelayan dadi keluarga, nggambarké perbedahan antara budaya Amerika lan Danmark. Sexualité ing film kuwi nyata banget, senajan kuwi mung musik. Sadulur moron, mbokmenawa dinggo dinggo dinggo negara - negara amerikan.