Aku ndelok film iki durung durung ketemu, lan kuwi sing sepisanan nggawé aku dadi nangis sing suwé. Aku nangis merga batu sing kendel banget, merga ora gelem ngényengké wong - wong mung merga kepénginan. aku ngayomi kepribadiné sing unik, lan cara nduduhké warna Diane sing marahi atiku; kabèh wong kudu nduwé kanca sing nggatèkké kaya dhèwèké. Mask mulang piwulang sing penting bab urip: kuwi ora masalah apa sing didelok wong kuwi. Aku mung péngin batu sing isa urip luwih suwé, kanggo nggawe kabèh sing dipéngini.