Pilih ing pamréntahan lan ana perusahaan sing mbuyok utang lan politik kredit kuwi kaya nggoleng iwak ing barril. Mula, film kuwi ngganggu barang-barang sing gampang (kempengan kartu kredit kuwi salah lan pamréntah kuwi ora nggolèk masalah kuwi - kelakon iki bener) lan barang-barang emosi (orang sing ngganggu masalah psikologi utawa depresi sing digawa nganggo kebiasaan perusahaan sing uripé dhéwé) lan nggolèk iwak sing paling apik.<br /><br /><br />Aku seneng ngerti piyé wong-orang éntuk utang lan proses kuwi. Film iki bener- bener ora nggo "konsumer" fokus marang saben wong liya - lan nyalah karo kebiasaan perusahaan sing nggo ngurangi kebiasaan lan pamréntahané dhéwé. Aku ora ngakoni penyakit sing dikang mung diutang.