Mung siji bagéan sing nyenengké ing film iki yaiku crita sing sejati sing nduduhké pangandikané, senajan kuwi wis ditinggal mati ing parasi sing durung durung dipungkir, rusak lan gambar sing ora ana gunané. Ana aturan sing ora diomongké bab jumlah gambar sing cocog, nggunakké wicak cineng lan wektu sing ora dingertèni Ulli Lommel (Director) ora ngerti utawa ora dingertèni utawa ora dipilih. Perkara - karakter kuwi ngguyu, lan miskin mèh ora. Panggo iki nganggo film digital ultra bagéan, sing mlarat lan adoh cliché sing cocok. Kecuali kowé bener - bener seneng film sing jahat, ora ana alesan kanggo aku mèlu saiki.