Film iki kagum banget nganti aku ngentèni tekan setengah nganggo "mulai" - nggawe rekaman, karakter, lan ucap umum kanggo mulai ngapusi rasa - sakdurungé sadar nèk kuwi ora bakal kelakon. Kaya pelimpin liya, Al Pacino kétok kaya sing lapok smarmy geyser sing terus ndhukung pseudo-modèl 20-ake sing nggawe mriti mriti sing wicaksana. Kuwi pancèn sengsara. Plong sing pantes lan pungkasan iku formuli lan bland. Wektu kuwi gedhé gedhé, gris, depresing lan ndhukung pengalaman sing ora nyenengké. Aja bukti awakmu sing nggatèkké iki, ora masalah apa sing pacino nggangguh.