Nèk film iki nggambarké suarané generasi ping pul puluh, kita ngalami masalah. Kuwi ngrasa gedhé banget merga akèh sing ngaku manggo nggoleng kecanduan, humor utawa malah originalite ing film iki. Perparasi karo Cassavedes, sing jenengé riveting, Rohmer, sing gedhé, lan Woody Allen, sing lucu lan asliné, ngganggu para administrasi kuwi. Film kuwi ngganggu kosong. Kuwi ora cukup nyolong lan nyata nèk aktormu wong sing dudu imaginatif lan karaktermu diparingké mèh ora ana sing menang kanggo ngomong utawa tumindak lan scriptmu nduduhké intelihen utawa originalite. (Mo-must-be-remove-motif wé wis digawe, luwih akèh, ing Holner's reaksi sing cocog.