Aku péngin kowe bayangna nganti saben mobil. Bayangna kowe mlebu ing omah saka sewengah soré ing kutha nganggo kanca, sakwisé ngombé sari. Sakwisé kowe teka ing susid, kowe ndelok wong sing nggawa anakmu lan sing mlaku anjing. Panjenengan nggolèk mobil, nanging kowe mung nggolèk mobil, mung metu saka kono, mung metu saka kono lan ngganggawa pokok telepon. Kowe mbangun jam saben kowé saiki, sakwisé kowé ngganggungguh, saben jam kowé ngganggat, aku nggawa bocah, aku nggawa, aku nggatèkké bocah kowé, aku nggawa ping pindho bocah, aku nggawa, aku nggawe bocah, aku nggawe kendho bocah, lan aku nggaweng kowé nggawe bocah sing paling, aku nggah, ning aku nggak nggawe kendho kowé nggawe kend kok mobil.