Wektu sepisanan aku ndelok film iki, aku digawa nganggo kono. Wong-wongku mlaku restauran sing dadi hangou kanggo bocah-bocah ing tengah-tengah tengah lima lan awal enem. Itu dudu pesawat, nanging kuwi dadi panggonan kanggo kebutuhan sing kelakon ing film iki. Aku ana ing kutha cilik, mung ana ing kono sing ora diaplikasi. Nanging ana kebutuhan restoran. Wong-bocah sing nggumun. Aku kèlingan John Steinke sing nggunakké Sabtu soréné sing nggolèk mail-koksuné karo.22. Akèh bocah-bocah sing normal. Ana gambar kowé kaya jake lan episek. Ituné gambar.