Aku mung umur 18 lan aku wis nduwe rong taun kepungkur lan aku wis nduwe deprimsi. Senajan ora ana buku sing maca lan saben dina, aku durung tuku aku seweke seminggu kepung seminggu kepungku. Ibuku manggon ing buku sing tuwa iki. Nanging saiki aku isih bocah taun 1974, mung aku ora rumangsa. Iki salah satu saka 50 cens ing pusat. Ibuku kuwi ora mung deprimsi. Kate ora ana buku sing apik lan kuwi dhasaré ing cerita sing bener lan dhèwèké nduwé akèh kenangan saka buku sing wis tak ketemu.