Sing salah siji liyanku ngakoni kabèh kanggo film iki. Kuwi lumrah antholog antholog sing lumrah, ing panggonan siswa sekolah lungguh ing omahé Profesor lan crita sing paling ketahuan. Kabèh crita kuwi asliné (weh, aku durung ngrungokké kuwi dadi lelakon kono, nanging tak weruh ing film sadurungé) ning iki ora maksudé nyenengké. Maksudé, sakwisé 5 menit ing saben kowé mung péngin mundur lan ngarep sing sakbanjuré iku luwih apik. <br /><><br /<br />>> Mung saiki barang sing paling aji ing film kuwi sing istiméwa, klebu penyakit lan omongan sing gedhé, lan pungkasan, aku ngakoni, sing paling nyenengké.