Film iki ngajak masalah sing serius tanpa nganggo tangan utawa pedantik. Perkara - karakter sing rugih, setuju, dialog kuwi realis, kerep nganggo humor. Ana momen sing paling nggumun, nganggo mung wajah bocah sing isiné isiné. Humor kuwi asalé saka kepribadian karakter, ora saka kahanané. Ora ana salah siji note melodrama utawa farce ing film iki. Luis Tosar ngekèki performance sing dinggo iso nganggo sikarané. Lissete Mejia lan Marilyn Torres anker film sing nganggo nuanced, lali. Kuwi alesan kanggo ngganggu film iki.