Aku nggumun karo jumlah barang - barang sing pantes dipikir iso isa mbuwang. Kedadéan ing film kuwi mung ora isa ngalami cara sing digambarké, lan ana akèh wong. Rancangan dasar kuwi ora mungkin: Aku isa ngertèni salah siji kutha sing dipisah nganggo perbatasan anyar, ning ora ngrembug crita sing ana wong - wong sing disingkirké ing sisih liya (laku kakuwasan). Pengalaman katresnan ing film kuwi mung ora ana ing kutha Anatolian Selatan. Pungkasan kuwi pancèn anyo. Ana akèh "pindho" lelucon ing film sing ora éntuk, lan kowé ngrasa ngrasa kancané dudu sing serius.