Kaya sing jujur, iki salah siji film sing tak senengi wektu aku sepisanan ndelok kuwi. Pancèn, kuwi pancèn salah siji crita sing sederhana lan sing dijelaské, nanging ana perubahan sing bener kanggo aku. Bocah - bocah telu kuwi ngajèni. Cara Melanie Griffith lan Ed Harris jatuh nresnani siji lan sijiné lan piyé wong - wong kuwi ketemu senajan kahanané ora gampang. Michael Patrick Carter isa nggatèkké keadaan emosiné, pangarep - arep lan mimpiné, sing mlebuké film kuwi nganggo pesatu keluarga, senajan elemen hackneyed kuwi. Pungkahan sing nyenengké iku pancèn gampang cocog, nanging, film kuwi nduwé berita liya lan kecewa. Mula kowe nggat filmmu karo keluargamu.