Kapan omong - omongan bab film sing marah, aku mesthi nyritake iki. Wong - wong sing wis ndelok kuwi nggolèk film sing nggumun banget! Wektu sijiné péngin ngerti rekaman kuwi. Wektu sithik mung sederhana, ning malah nggumunké. Siji bojo mandheg ing stasiun benzin lan nyolong kanggo éntuk kopi. Iki mung film sing wis tak nggatèkké aku sing sakjané turu. Kuwi akiré ndelok wong sing katelu sing mlebu ing nasihmu lan iki yaiku alesanmu bener - bener éntuk bagéan kulitmu. Kuwi nggat isiné wong iki sing terus ngganggu diri, tetep ndelok sepira suwéné isa lunga. Iki mung film sing wis tak nggatèkké.