Aku ngrasa iki dadi marang sing jenengé...<br /><br />Yene aku bener - bener ngandhani bab film iki yaiku kok kabèh hal-hal sing ngalami ing ruang cilik sing malih ing tengah Italia. Senajan kuwi kétoké katrangan anyar, efek kuwi bener-bener sengsara kanggo ndelok. Saben kali salah siji karakter sing mlaku ngadhepi ngarep omah tengah, aku ngganggu pangarep sing ora cocog karo kamera kuwi. Kuwi nggatèkké komédiya iki (komedy sing isih Jodie Foster) nindakké gawéan sing apik sing ora nggangguh dinggo nyolong klastrofobia ing ruang timbang Panic Room sing sengaja.