Eg vil først seia meg glad for at Kristeleg Folkeparti kan slutta seg til det innlegget eg nett heldt, og skal eg vera heilt ærleg, føler eg vel at Arbeidarpartiet og Kristeleg Folkeparti står kvarandre svært nær i veldig mange av desse spørsmåla, ikkje minst i forhold til det å ha utvikling som ein viktig del av norsk utanrikspolitikk og på den måten vera med og fremma utvikling i andre delar av verda, og ikkje minst vera med og tryggja vår eigen kvardag. Så er det dessverre slik at det ikkje er alt ein seier og gjer, som får like stor merksemd. Eg vil tilbakevisa at eg berre har hatt eit utspel. Eg har hatt fleire lesarinnlegg i fleire norske aviser om ulike tema etter at eg blei leiar av utanrikskomiteen. Når eg på eit prinsipielt grunnlag ønskte å drøfta dette nye senteret som var oppretta, var det nettopp fordi eg ønskte å stilla nokre prinsipielle spørsmål. Dessverre er debattnivået i Noreg blitt slik at ingenting kan debatterast utan at det skal setjast inn i rammer og bli framstilt anten som personangrep eller som partikrangel. Men det som var mitt føremål, var å få ein diskusjon på prinsipielt grunnlag om noko nytt, og det står eg ved.