Noreg er eit av verdas beste land å bu i. Det er jo noko som vi i ulike samanhengar minner kvarandre om frå denne talarstolen. Debatten i dag viser at det gjeld ikkje på alle område. Det er tankevekkjande, men heilt nødvendig å setja søkjelyset på vald mot eldre i vårt samfunn. Når kanskje 25 000 eldre i Noreg blir utsette for overgrep, og når dei fleste av desse overgrepa skjer i nære relasjonar, er det grunn til å stilla spørsmål om korleis respekten for dei eldre eigentleg blir formidla i vår kultur. Det er bra at Stortinget tek seg tid til ein eigen debatt om dette temaet, og det er òg bra at denne debatten kjem i forkant av utarbeidinga av ei stortingsmelding. Debatten vil gi verdifulle innspel til ein statsråd som sjølv tydeleg er oppteken av temaet vald mot eldre. Eg trur det er viktig å gjera kjende dei gode prosjekta og tiltaka som allereie finst. Kven er det som eigentleg veit kva Nasjonalt kunnskapssenter om vold og traumatisk stress held på med? Kor mange ute i kommunane, anten dei er på den folkevalde sida eller dei arbeider innan hjelpeapparatet, kjenner til Vern for eldre og det verdifulle arbeidet som der blir lagt ned? I desse Internett-tider kan det ikkje kosta mykje å gjera erfaringane frå desse tiltaka kjende for alle kommunar. Det er viktig å arbeida for ein låg dørstokk, eit lyttande øyre, ein person som har tid til å vera oppmerksam når vald føregår. Det er viktig å arbeida for gode lokale møteplassar, for varierte hjelpetilbod, for ei heimehjelp og ei heimesjukepleie som har tid og kompetanse når det krevst. Det er nødvendig å lytta til dei erfaringane som både barnevern og krisesenter kan gi, ikkje minst i forhold til varsling frå andre i nærmiljøet, utanom sjølve heimen. Eg trur òg det er undervurdert, det å sjå på kva som skjer med dei pårørande ved rusmiddelmisbruk, ved arbeidsløyse, ved demens og ved annan sjukdom – at ein då ikkje berre fokuserer på den dette direkte gjeld, men òg på kva for reaksjonar som kan gjera seg gjeldande for resten av familien og i nærmiljøet. Interpellanten stilte spørsmål ved om lovverket er godt nok. Det er bra at det blir vurdert. Det er òg viktig til kvar tid, òg på dette området, å ha søkjelyset på dei midlane som kommunane disponerer, og dei midlane som frivillige organisasjonar har, både til direkte hjelpetilbod og til haldningsskapande arbeid. I alle ledd er det nok om å gjera å stressa endå meir det å ha antenner til å registrera og det å ha kunnskap for å veta kva ein skal gjera for å følgja opp. I stortingsmeldinga Omsorg 2000 vart demens vigd spesiell merksemd. Det var ikkje så spennande her på huset, det fekk ikkje så stor oppfølging her, men eg har registrert med glede at den meldinga har blitt brukt på mange utdanningsinstitusjonar. Det same kan faktisk no skje med den stortingsmeldinga som er under arbeid, viss vald mot eldre blir vigd eit eige kapittel. Det kan faktisk få ringverknader langt utover sjølve Stortinget og kommunane.