Stortinget kan føla seg heilt trygg på at eg kjem til å følgja opp dei vedtaka som blir fatta her i dag. Vi kjem til å bruka både debatten her i dag og alt som er sagt i salen, som ein bakgrunn i forhold til det vidare lovarbeidet, og ta dei konsekvensane det vil få for Kultur-Noreg. Det er jo berre framtida som vil visa kva som vil skje. Men eg har lyst til å understreka at når det gjeld akkurat det som går på kopisperre og MP3 og CD, så er ikkje det fri fantasi i forhold til kva vi frå departementet kan gjera. Her har ein altså ein lovtekst, lovparagrafen står i innstillinga, og det er to forskjellige lovparagrafar ein kan stemma for. Den eine som er send til oss til departementet for kommentar, har vi sagt klart frå om er klart i strid med EU-direktivet. Likevel vel fleirtalet i Stortinget å stemma for han. Den andre er det meir usikkert om er i strid med EU-direktivet. Den paragrafen kan lettare gå gjennom, fordi rettshavarane har sagt ja til at han kan brukast. Her har eigentleg Stortinget sjølv ei moglegheit til å klargjera. Det som eg skjønnar at alle saman er einige om, bortsett frå Framstegspartiet, kanskje, er kva ein skal kunna få lov til å kopiera, og til kva for eit format ein skal få lov å kopiera. Difor synest eg eigentleg at usikkerheita hadde blitt lettare for både rettshavarane og for oppfølginga dersom ein hadde valt mindretalet sine formuleringar. Den utfordringa ligg der enno. Med fleirtalet sine formuleringar har departementet i svarbrev til komiteen klart sagt at paragrafen er i strid med EU-direktivet.