Eg meiner at det som statsråden her gjer i svaret sitt, og også i innlegget, er å tåkeleggje debatten. Ei oppheving av tidsavgrensinga for einskapskvotane gjer sjølvsagt ikkje dei kvotane meir eller mindre evige enn ordinære kvotar. Det gjer dei til ordinære konsesjonar. Men det statsråden gjer, er å endre spelereglane. For det var heile poenget at dei skulle vere tidsavgrensa, då ein innførte dei, for dei som var tilhengarar av det, for å ta ut andre fartøy. Eg synest det er ganske oppsiktsvekkjande at det same Kristeleg Folkeparti som då ein innførte kvotane, sa stopp, nei vi må evaluere, vi må finne ut om ordninga fungerer før vi innfører ho, no er med på å gjere desse kvotane like evigvarande som ordinære kvotar. Eg må innrømme at eg lurer framleis på om statsråden er interessert i å ta lærdom av rapporten og finne ut om lønnsemda faktisk blir betre eller dårlegare etter at ein har blitt utsett for den forma for strukturering som stortingsfleirtalet gjer tilgjengeleg for aktørane i næringa. Skal ein halde fram med a priori-gissingar med omsyn til om det blir lønnsamt, eller skal ein undersøkje om det faktisk blir det?