SV har i denne saka nokre forslag som me har utarbeidd. Det eine går på å forsøkja å sikra norsk verftsindustri fleire oppdrag frå norsk sokkel gjennom ulike tiltak. Det har Arbeidarpartiet og Senterpartiet slutta seg til, men forslaget har altså ikkje fleirtal, om ikkje Framstegspartiet skulle finna ut at det kunne passa å støtta eit slikt forslag. Det forslaget har me fordi me har sett ein lei tendens til at det Statoil vil, er det Regjeringa vil. Så kan ein jo lura på korfor det er sånn, og ha gode idear om både det og det eine og det andre, men det er det som er realiteten. Sånn var det då Statoil blei privatisert. Då var det leiinga i Statoil og styret og ein del sentrale personar som bidrog til at selskapet blei privatisert. Grunnen var at det skulle sikra hovudkontoret i Noreg, og så skulle det sikra at fleire oppdrag gjekk til norsk verftsindustri. Det skulle altså sikra norske arbeidsplassar. Men det blei ikkje sånn – tvert om. Det blei meir finansielt. Ein blei meir oppteken av å tena aksjonærar enn av å tena folk flest. Då blei det slik at der ein fekk den billigaste kontrakten, dit reiste ein med oppdraget sitt. Det er det som er noko av intensjonen med SV sitt forslag, som no har raud-grøn tilslutning, nemleg å sjå om ein kan ta nokre grep slik at me sikrar norsk verftsindustri. Som me kan lesa i Aftenposten i dag, har Hydro klart dette på Ormen Lange, der veldig mange av oppdraga går nettopp på å utvikla og skapa norsk kompetanse og sikra norsk verftsindustri. Om me på ein måte sender alt ut av Noreg, mistar me den verdifulle kompetansen som er bygd opp. Det er det elementet Regjeringa overser når ho ikkje er villig til å gå inn med tiltak for å sikra at oppdraga går til Noreg og til norske arbeidstakarar. Det er bekymringsfullt at ein nok ein gong har kikka opp i den tomme verktøykassa, sett at ho er tom og så late Statoil med verktøykassa si få gjera akkurat det dei vil til kvar tid. Om dei vil senda gassen ut av Noreg, er det greitt! Ein tek ikkje det samfunnsansvaret ein har, og hadde før. Her burde Regjeringa vore meir offensiv. SV har i tillegg eit forslag som går på at me ønskjer å få til ei elektrifisering på Statfjord-feltet, og dessutan få ei vurdering av å ta i bruk CO2 til deponering av klimagassen CO2 for å få ut meir olje, og for å få redusert dei norske klimagassutsleppa. Dette er òg eit av dei områda som eg har inntrykk av at Statoil ikkje vil gjera noko på, anten det gjeld elektrifisering eller CO2-deponering. Dei lagar nokre reknestykke – av og til med støtte frå andre grupperingar – som gjer at eitkvart prosjekt knytt opp mot ny teknologiutvikling til bruk for CO2-deponering, som faktisk reduserer klimagassproblemet, ikkje blir noko av. Kva gjer Regjeringa? Ho sørgjer for at Statoil får rett, ved at ho ikkje stiller krav til Statoil, som Regjeringa faktisk er generalforsamling for, eller tek skattemessige grep som kan realisera slike prosjekt. Her er det forunderleg at ein faktisk må gå til BP for å sjå at det er nokon som tek offensive grep i forhold til elektrifisering. Den norske regjeringa, eller Statoil, stikk av frå alle slike prosjekt, og Regjeringa vil ikkje realisera CO2-injeksjon. Regjeringa seier: Greitt det, Statoil, de skal få det som de vil! Vil de senda rikgassen til England, er det heilt i orden. Det de vil, er det som gjeld for den norske regjeringa. Det er bekymringsfullt når verktøykassa er så tom, i nok ei sak, som det ho er for denne regjeringa. Til slutt tek eg opp SV sine forslag.