Eg er glad for at representanten Jensen streka under to viktige forhold. Fyrst: Vi har eit proft embetsverk i Noreg, og eg er glad for at vi no har moglegheit til å diskutere korleis vi skal sikre at vi òg har det i framtida. Kva kan vi leggje til rette for gjennom lovverk og gjennom andre moglege tiltak for å sikre at så skjer? Så var representanten inne på det andre viktige forholdet som eg meiner er ein vesentleg del av nettopp det å sikre eit proft embetsverk, nemleg openheit. Eg gjorde greie for fleire av tiltaka som Regjeringa allereie har sett i gang. Eg vil nemne ein siste ting. Eg er jo IT-minister i tillegg til å vere ansvarleg for statsforvaltninga, og den utviklinga som no skjer i forvaltninga, både i kommunar, i fylkeskommunar og i statsetatane, når det gjeld elektronisk saksbehandling, er vesentleg for å sikre innbyggjarane innsyn. Kommunar som har kome langt i dette, legg ut elektronisk ikkje berre saksbehandling, men klagesaksbehandling, der ein som innbyggjar kan gå inn og følgje saka si frå start til mål og dermed påverke. Ein veit kva for fristar saksbehandlaren har – ein kan gå inn og sjekke kva som skjer med saka si. Det gir innbyggjarane ei heilt anna moglegheit til nettopp å ha ein dialog med forvaltninga og sikrar openheit og innsyn i det vi gjer. Ein ny teknologi gir oss på ein måte dei moglegheitene. Og som eg òg sa: At vi er flinke til å leggje ut offentlege postjournalar – at minst mogleg vert teke unna offentlegheit – er viktig for at folk skal ha tillit til forvaltninga. Eg meiner at dette er den beste måten for å hindre – som representanten Jensen sa – ei negativ utvikling. Eg fryktar det ikkje, nettopp fordi eg erfarer at vi har eit veldig lojalt embetsverk – som kan vere fagleg ueinig, ja, men som respekterer at statsråden tek sine avgjerder. Og det er berre statsråden som kan vurdere det. Dersom tenestemenn skal delta offentleg i debatten, tenkjer eg at det fort kan ha motsett verknad i forhold til det som representanten Jensen vil oppnå. Kvar går grensa for når tenestemannen har begynt å agere politisk i ei sak han skal agere fagleg på? Når vil han bli oppfatta som det? Kvar vil den grensa gå? Det vil vere å utfordre nettopp dei spørsmåla som representanten Jensen sjølv er oppteken av. Som eg sa, har vi eit lovverk. Vi har ei straffelov, men vi har òg ei tenestemannslov, med fleire sanksjonar i seg. Det lovverket må vere aktivt, men det skal ikkje overdrivast. Eg meiner den beste måten å sikre demokratiet på er å gi folk fridom til å vere fagleg flinke i det dei skal, og så skjøne kvar grensa går – òg gjennom at ein har hatt ein aktiv styringsdialog mellom underliggjande etatar i eige departement. Ein må vere tydeleg på kvar grensa går, og kva ein forventar skal kome frå embetsverket.