Eg må også seie meg einig med dei som seier at det skodespelet som representanten Schjøtt-Pedersen no framfører, vitnar om at vi no nærmar oss ein valkamp der nesten alt er tillate. Lat det vere sagt med ein gong: Eg har full tillit til statsråden. Eg har bakka han opp offisielt, og eg har fått aksept i stortingsgruppa til Framstegspartiet for å seie at det ikkje er noko problem for oss at statsråden gjennom sine forskrifter gjorde det han gjorde når det gjaldt å oppheve tidsavgrensinga for einingskvoteordninga. Eg synest det var ei heilt naturleg oppfølging av det som Stortinget, inklusiv dei fleste partia, gjorde når det gjaldt kystflåten. Det var snakk om å gjere det same for ein liten del av flåten som det vi hadde gjort for resten av flåten. Ein har no fått ein rett til å drive fiskeri. Der er ikkje noko som heiter evigvarande kvotar. Ein har fått tidsuavhengige kvotar, der ein har ein rett til å drive fiskeri på visse vilkår, som ein må ha gjennomført i driftsåret. Eg kan ikkje sjå at dette er noko problem. Men eg skjøner sjølvsagt representanten Schjøtt-Pedersen sitt behov for å rette opp litt av det som han hadde problem med på landsmøtet til Arbeidarpartiet, då han ikkje fekk gjennomslag for regionalisering. Det vil seie at han har jo fått det, for han har fått auka distriktskvoten til 10 pst., og – som han sa i ein debatt i Kristiansund – den skal aktiviserast dersom det raud-grøne alternativet får fleirtal. Då får vi jo regionalisering. Det bør kanskje representantane i Arbeidarpartiet som kjem frå Møre og Romsdal merke seg.