Først til representanten frå Arbeidarpartiet, som var oppteken av kva den førre regjeringa gjorde og ikkje gjorde. Den diskusjonen kan vi ta i andre fora. Men lat meg seie at den førre regjeringa gjorde iallfall det ho hadde lovt både på vegsektoren og på kollektivsektoren, og så får vi sjå om den sitjande regjeringa gjer det same. Så får vi heller ta detaljane etter kvart. Når det gjeld E136, er dette ei strekning som har fleire delstrekningar som kvar for seg er svært viktige. Vi har Romsdalen frå Åndalsnes og fram til Oppland grense, som er ein svært viktig del av eksportvegen både for delar av Romsdalen og for det meste av Sunnmøre, ein vegstandard som dei som kjenner han, veit er langt frå god nok for dei krava som blir stilte, og den trafikkmengda som er her. Det andre er Tresfjordbrua, eit brusamband som vil korte inn strekninga med 14 km, og det blir atskillege millionar kilometer innsparte over eit år, i tillegg til at vegen rundt Tresfjorden som i dag blir nytta, er ein trafikkfarleg veg med mange avkøyrsler, ein veg som det uansett må gjerast noko med. Det tredje er innfartsvegen til Ålesund, Lerstadvegen, som også skrik etter å få ei fornying, få ei forbetring, få ei fullføring. Desse tre prosjekta til saman eignar seg, slik Høgre ser det, svært godt til ei OPS-finansiering, og eg synest det er trist at vi ikkje får ei løysing i den retninga i dag i Stortinget. I eit brev av 12. mai, som representanten Sortevik allereie har kommentert litt, seier statsråden ein del ting som eg har lyst til å kome inn på. Det meste av det brevet er ei opplisting av dei tiltaka som den førre regjeringa sette i sving, for det er rett at det skjer mykje, vi fekk forsert sterkt denne strekninga. Det som skjer i Møre og Romsdal på området mellom Sogge bru og Horgheimseidet, er svært gledeleg. Her er også andre delar, bl.a. den farlege Tøssesvingen ved Sjøholt, som allereie er utbetra. Så vi har prøvt å ta delar av dette, og vi la inn 660 mill. kr til denne strekninga. Det er nøyaktig det same som stortingsfleirtalet støtta oss i og gjekk med på. Det som er den andre innvendinga, er at det er antyda at det er eit for lite prosjekt, som representanten Sortevik var inne på, men også at det er ei svært lang strekning med mange forskjellige parsellar, og det kan det kanskje vere noko i. Eg trur ikkje det er bevisst av statsråden å villeie Stortinget, men i brevet seier ho at det er 230 km frå Ålesund til Oppland grense. Det har det aldri vore, nesten same kva veg du køyrer. Statsråden bommar med bortimot 50 pst. på den lengda. Det er i dag ein avstand på 163 km. Så dei 40-50 pst. på toppen her får ein vel iallfall slå av for kjentfolk, som ein del av oss bruker å seie det. Det var stilt spørsmål om dette skal vere ei OPS-finansiering av heile prosjektet eller delar av det. Utgangspunktet var utan tvil heile, eit prosjekt på sannsynlegvis 1,2–1,3–1,4 milliardar kr. Det vi har gjort for å imøtekome dei innvendingane som statsråden trass alt har hatt, var at vi undervegs modererte forslaget til «hele eller deler», fordi det er svært viktig å få gjort endå meir samanhengande på desse strekningane enn det som hittil er gjort, sjølv om mykje er gjort. Så er det motstanden mot OPS-finansiering. Ja, det kan lagast mange teoretiske innvendingar mot førestillinga om den modellen, men vi har sett m.a. at Orkdalsvegen, som fleire av oss har følgt nøye både i den fasen den blei bygd, og no etterpå, har fungert aldeles glitrande – billigare, betre, raskare. Vi synest at også andre delar av landet bør kunne få del i ein så god ikkje finansieringsmodell, eg vil ikkje kalle han det, men organiseringsmodell for vegbygging i Noreg. Statsråden og ikkje minst hennar folk i Stortinget har gått svært høgt på banen når det gjeld prosjektfinansiering. Det skal vere eit alternativ til OPS-finansiering. Men eg har aldri fått tak i om det er slik at dette skal tilføre ekstra midlar, eller om det berre er ein ny måte å prøve å sjå heile prosjektet i samanheng på. I tilfelle det er det siste, er det det same som den førre regjeringa la opp til, ved at vi når vi først set i gang – det vere seg som samband eller anna – seier at no køyrer vi til vi er ferdige. Så det spørsmålet eg har lyst til å utfordre statsråden på akkurat på det området, er: Betyr dette forskottering eller tilførsel av andre midlar? Eller er det rett og slett berre eit ganske tomt uttrykk?