Eg ser av teksten i interpellasjonen at den byggjer på ein føresetnad om at «større» vil seie meir robust og betre. Det er på ingen måte sikkert. Det finst veldig lite dokumentasjon på det. Det vi veit, og det statsråden også var inne på i sitt innlegg, er jo at det er økonomisk sveltefôring frå nasjonale myndigheiter som har vore det store problemet for kommunane. Det er der utarminga har lege. Når vi i tillegg veit at høgresida jobbar frenetisk mot kvar moglegheit kommunane sjølve har til å leggje på skattøyren – eg tenkjer sjølvsagt då på eigedomsskatten – og jobbar hektisk imot at kommunane skal ha inntekter for i det heile å kunne yte dei tenestene dei skal yte, er det klart at det vil bli ei utarming av kommunane, og sjølvsagt også ei utarming av lokaldemokratiet. Kvifor skal kommunar nødvendigvis slåast saman utan at dei ønskjer det sjølve? Eg har hatt ein debatt og ein runde på det med Høgre-ordføraren i Midsund kommune utanfor Molde – ein god Høgre-mann. Han er heller ikkje sikker på at lokalpolitikken dersom f.eks. Midsund blir slått saman med fleire andre kommunar eller blir ein del av ein storkommune, vil få same oppslutning og same engasjement som i dag. I kommunestyret i Midsund møter eg folk frå dei ulike grendelaga, frå ulike parti osv., og det er eit godt engasjement for lokale saker. Eg er ikkje så sikker på at det same engasjementet ville vere til stades dersom ein skulle ta turen med ferje inn til Molde. Men det har ikkje eg noko svar på – det finst ikkje noko klart svar. Det kan godt hende det ville bli halde oppe. Men det ville vere dumt å ta sjansen på det dersom folk i Midsund kommune ikkje sjølve ivra for ein storkommune. Eg må innrømme at SV har stor sans for av og til å ha litt sentrale føringar både på det eine og det andre området, men når det gjeld det som er grunnlaget, strukturen, så må ein iallfall høyre på dei lokale. Andre eksempel er Aure og Tustna. Og når det gjaldt Imarsund-prosjektet, banka ein det igjennom, då var det ikkje noko problem. Ein del seier at dersom ein hadde vore smart, hadde ein lovt smølaværingane ein stor idrettshall på den andre enden av ferjeleiet – då hadde dei også hive seg på med med ein gong. Men blir det demokrati av å love slott og gulrøter rundt omkring? Er det det som skal avgjere korleis vi skal vurdere kva lokaldemokrati vi skal ha? Sjølvsagt ikkje. Dei skal få både veg, idrettshall osv. gjennom heilt andre demokratiske og folkestyrte prosessar enn ved å bli lovt at dersom dei i så fall berre blir store nok, så skal dei få det dei vil ha. Frivilligheit er heilt klart grunnleggjande, om det er det ingen tvil. Eg vil seie det såpass sterkt at når det gjeld barnevern og andre tenester i enkelte kommunar, som også interpellanten var inne på, ser vi at det kan vere vanskeleg ikkje berre å få gjennomført det ressursmessig; det kan vere vanskeleg også for dei som skal jobbe med barnevern i ein liten kommune. Då veit vi at interkommunalt samarbeid og andre samarbeidsordningar er fullt mogleg å få til. Vi ser mange gode eksempel på at dette må vi gjere meir av, også i forhold til dei statlege oppgåvefordelingane – slik at ein får ressursbankar til fylket og folk kan få snakke med kollegaer i andre kommunar, eller ein kan få eit miljø der ein kan diskutere saker. Dette er fullt mogleg. Ein må nødvendigvis ikkje slå saman kommunar fordi ein ikkje klarer å stille fullt opp om desse viktige tenesteområda. Til slutt vil eg berre seie at frivilligheit er grunnleggjande, og det synest eg også at Høgre burde få med seg.