Grunnlaget for denne høgst påkravde interpellasjonen er på ein måte blitt borte etter at Frankrike og Nederland sa nei. Det er jo gledeleg at interpellasjonen ikkje er så nødvendig lenger, for EU-grunnloven er vel så godt som grunnstøytt og lagd daud. Tony Blair og Jack Straw kan gjere det heilt klart allereie i neste veke. Då kan dei slå den siste spikaren inn i EU-grunnloven. Det står att å sjå. Det er opp til dei å avgjere kva som vil skje. Utan at vi skal leggje oss opp i dei interne debattane som er i dei ulike EU-landa, helser vi frå SVs side velkommen det at det har noko for seg å ha folkeavstemningar, at ein lyttar til folkeavstemningane, og at ein respekterer dei. Det er viktige prinsipp for oss i SV. Eg vil berre igjen støtte opp om dei gode intensjonane til interpellanten. Men det verkar som om dette har løyst seg. Eg trur ikkje at det i den kommande valkampen kjem til å bli så veldig – skal vi kalle det – reising i ja-sida.