Ved handsaminga av stortingsmeldinga om Nasjonal transportplan som Bondevik II-regjeringa la fram, hadde dei tre noverande regjeringspartia kvar sine framlegg om auke av rammene. Etter at framlegga frå Senterpartiet og Sosialistisk Venstreparti var forkasta, røysta dei subsidiært for framlegget frå Arbeidarpartiet, som fekk fleirtal. I valkampen gjekk partia naturleg nok inn for å få tilslutnad til sine program, men gjorde det samstundes klart at dei ville forhandle om ei sams politisk plattform for eit regjeringssamarbeid. Resultatet av desse forhandlingane framgår av Soria Moria-erklæringa. I denne er det uttalt at Regjeringa vil auke satsinga på samferdsel i tråd med Stortingets vedtak. Dette inneber ein rammeauke på 22 milliardar kr i høve til framlegget frå Bondevik II-regjeringa, og er altså det aktuelle målet for Regjeringa i dag. Dette betyr ei sterk satsing. I den korte tida Regjeringa hadde til å endre budsjettframlegget frå Bondevik II-regjeringa hausten 2005, fekk me til ein klar auke i løyvingane til samferdsel, men ikkje så stor som ynskjeleg. I åra framover vil Regjeringa i sin budsjettpolitikk leggje felleserklæringa til grunn, medrekna auka satsing på samferdsel. Som kjent vert budsjettet vedteke for eit år om gongen, og eg kan ikkje her og no gi noko tal for komande budsjett. Det er òg ein klar føresetnad for ein langtidsplan at budsjetta på ein ansvarleg måte må tilpassast den finanspolitiske situasjonen for det einskilde året. Lat meg her sitere kva ein samla komite uttalte i Innst. S. nr. 240 for 2003-2004 om Nasjonal transportplan, jf. side 8: «Komiteen har merka seg at Regjeringa understreker at planen først og fremst er ein prioriteringsplan, og at oppfylging vil skje i det einskilde budsjett. Komiteen vil understreka at planen òg i framtida skal vera ein plan for framdrift av prosjekt, og at planen på den måten legg sterke føringar for dei årlege budsjetta.» Regjeringa vil leggje dette til grunn for sin budsjettpolitikk.