I 1996 vart ein ny maritim politikk vedteken i Stortinget. Senterpartiet hadde eit sterkt engasjement for eit haldbart og føreseieleg skatteregime. Vi registrerte med glede at vedtaket førte til fleire sjøfolk, at talet på læreplassar vart femdobla, at det vart registrert 32 pst. auke av ungdom i maritim utdanning og ein auke på 24 pst. av flåten under norsk flagg. Sidan 1996 trur eg ein i Stortinget kan telja meir enn 20 endringar i rammevilkåra for denne næringa. Dei har ført til usikkerheit og nedgang. Senterpartiet er oppteke av å sikra fleire norske sjøfolk på norske skip. Då Regjeringa varsla endring i utlendingsforskriftas § 8 om krav om arbeidsløyve for utanlandske sjøfolk, gjekk det fram av Innst. S. nr. 267 for 2003-2004 at Senterpartiet, til liks med Framstegspartiet, ville avventa høyringsrunden før vi konkluderte. Det var berre regjeringspartia som støtta Regjeringa i Stortinget då. Så konkluderte Framstegspartiet så klårt at dei faktisk fremma eit eige Dokument nr. 8-forslag for å be Regjeringa snu – ei regjering som altså hadde innført forskriftsendring frå 1. januar 2005. Vi er urolege for konsekvensen av denne endringa. Vi synest det er svært viktig å følgja utviklinga vidare nøye. Vi meiner nok at Regjeringa burde gått fleire rundar i høve til kva verknader på kort og lang sikt som ei endring, eller ikkje endring, ville medført. Vi har ikkje vorte overtydde om at det er nokon umiddelbare negative konsekvensar i dag. Vi kjem til å stå på det som vi står på i innstillinga. Vi stemmer med Arbeidarpartiet og SV. Vi er forundra over Framstegspartiet sine store ord og tilbaketoget deira no. Lat meg gjera det heilt klårt: Det er ikkje nokon grunn for Framstegspartiet til å harselera over Senterpartiet i nettolønnssaka. Vi står der vi har stått før.