Eg har stor forståing for dei som kjenner redsle og angst for store rovdyr som ulv og bjørn. Det er lett å førestilla seg at desse artane skaper frykt. Dette er artar som hører naturleg heime i norsk natur, men som i lang tid har vore tilnærma utrydda. Desse artane er no igjen etablerte i Noreg, i tråd med Stortinget sine samla målsetjingar sidan fredinga i begynnelsen av 1970-talet. Medan ulv kan gå til åtak på hundar innanfor sitt revirområde, er menneske ikkje eit naturleg bytte for ulv. Sjølv om ein ikkje skal undervurdera frykta for ulv, er det store biletet slik at andre artar i norsk natur, som elg, hoggorm og veps, representerer ein større fare for menneska i gitte situasjonar enn førekomsten av ulv. Likevel må me ta på alvor at frykta for ulv er stor i befolkninga. Av omsyn til dei konfliktane desse artane kan skapa, er det i Stortinget lagt til rette for eit avgrensa tal for årlege ynglingar. For ulv er det lagt opp til tre årlege ynglingar i Noreg. Vidare er det lagt til rette for at kommunar og lokalsamfunn kan få eigne midlar til å setja i verk konfliktdempande tiltak for å dempa frykt og utryggleik. Der desse tiltaka skulle visa seg utilstrekkelege, kan òg felling bli vurdert. Eit breitt fleirtall i Stortinget har samla seg om ein ny og god rovviltpolitikk. Eg har stor tru på at me gjennom dei tiltaka me no skal gjennomføra, skal komma lokalbefolkninga i møte, slik at livskvaliteten over tid ikkje skal bli redusert.