Eg er glad for å vere statsråd i ei regjering som innfrir løfta om auka satsing på samferdsel, og som på område etter område leverer gode resultat. Samferdselsbudsjettet for 2007, som Stortinget vil vedta i dag, er historisk på fleire område. Regjeringa Stoltenberg II er den fyrste regjeringa sidan Nasjonal transportplan vart innført som følgjer opp med løyvingar til Statens vegvesen og Jernbaneverket samla for eitt år, det vil seie 2007, i samsvar med Stortinget sitt vedtak for Nasjonal transportplan. Budsjettet for 2007 inneber eit lyft for både veg og jernbane. Dei samla løyvingane til Statens vegvesen og Jernbarneverket aukar med om lag 2 milliardar kr frå saldert budsjett 2006 og med om lag 2,5 milliardar kr målt mot budsjettforslaget for 2006 frå regjeringa Bondevik II. Vegbudsjettet er det klart beste på mange år, medan jernbanebudsjettet utan tvil er det beste i moderne tid. Eg er òg svært nøgd med at Regjeringa har prioritert auka satsing på drift og vedlikehald for både veg og jernbane. Innsatsen på vedlikehald er forsømd over mange år og under mange regjeringar. Med budsjettforslaget for 2007 innfører regjeringa Stoltenberg II eit trendskifte ved å stoppe vidare forfall på vegnettet. Dette er rein fornuft. Denne politikken er eit viktig skilje mellom denne regjeringa og regjeringa Bondevik II. Regjeringa Bondevik II, med Høgre som ein dominerande part og med Framstegspartiet som ein sentral forlikspartnar i Stortinget, var til samanlikning ikkje i nærleiken av å følgje opp nivået frå Stortinget si behandling av Nasjonal transportplan for budsjetta til Statens vegvesen og Jernbaneverket samla i noko av åra 2002–2005, trass i at nivået på Nasjonal transportplan desse åra låg på eit vesentleg lågare realnivå enn no. Drift og vedlikehald vart aldri prioritert i budsjettforliket med Framstegspartiet. Berre eitt år, i haustforliket om statsbudsjettet for 2005, fekk Framstegspartiet gjennomslag for meir til drift og vedlikehald, og då med 1 mill. kr. I hovudsak er det relativt små skilnader mellom Regjeringa sitt budsjettforslag og dei tre tidlegare regjeringspartia sine alternative budsjettforslag for 2007 for samferdselssektoren. Det er gledeleg at det er brei politisk semje om dei store linjene i samferdselspolitikken, og om at den årlege innsatsen må skje innanfor eit finanspolitisk forsvarleg opplegg, der det er rimeleg balanse mellom satsinga på veg og satsinga på kollektivtransport, inkludert jernbana, og der miljøomsyn òg vert vektlagde. Det verkeleg store skiljet i den økonomiske politikken inkludert samferdselspolitikken, går mellom Framstegspartiet og dei andre politiske partia på Stortinget. Trass i høgkonjunktur føreslår Framstegspartiet å bruke om lag 25 milliardar kr meir i oljepengar i 2007 enn Regjeringa. Dei føreslår m.a. å slette gjelda til bompengeselskapa som ved utgangen av 2005 utgjorde 11,4 milliardar kr, utan å leggje det inn som eit konkret løyvingsforslag. Partiet flaggar stadig nye og populistiske synspunkt, som øyremerking av delar av avkastinga av Statens pensjonsfond – Utland, Oljefondet, til utbygging av samferdselsnetta, eit eige utanlandsbudsjett der m.a. utanlandske entreprenørar skal byggje vegar i Noreg utan å påverke norsk økonomi. Det er vanskeleg å forstå korleis det skal kunne dannast eit truverdig borgarleg alternativ når det største partiet har ein budsjettpolitikk som til dei gradar avvik frå budsjettpolitikken til dei andre opposisjonspartia. Til Høgre vil eg gjerne seie at Regjeringa delar partiet si oppfatning av den store verdien til det samla vegnettet. Eg har ved fleire høve peika på at gode transport- og kommunikasjonsløysingar har avgjerande verdi for utviklinga av eit livskraftig næringsliv og for busetjing over heile landet, og at gode vegar både lokalt og sentralt står i ei særstilling. Eg finn likevel Høgre sin kritikk mot Regjeringa si vegsatsing for 2007 lite truverdig. I fire år under regjeringa Bondevik II, og med finansministeren, makta ikkje Høgre å få til noko løft i vegløyvingane. Dei låg langt under realnivået i 2006 og 2007. Ein kan undrast: Er det denne politikken Høgre og dei andre opposisjonspartia lengtar attende til? Eg er særs nøgd med det nivået som Regjeringa har fått til på veg- og jernbanebudsjettet for 2007. Det har vore viktig for Regjeringa å ta tak i det store etterslepet i vedlikehaldet, og Regjeringa har difor prioritert fleire midlar til dette området enn det som ligg til grunn i Nasjonal transportplan. Ein relativt stor del av vegnettet har for dårleg standard, m.a. på grunn av for lita vegbreidde og dårleg kurvatur. Dette gjeld ikkje minst riksvegane. Om lag halvparten av transportarbeidet skjer på stamvegnettet. Det er difor viktig med eit godt utbygt stamvegnett i alle delar av landet. I det minste bør det vere tofelts vegar med gul midtstripe. Eg ser at mine 5 minutt renn veldig kjapt ut. Eg skulle ha sagt mykje om jernbanebudsjettet, og eg må få lov til å teikne meg på talarlista til eit nytt innlegg seinare i debatten.