Den saka vi skal behandle i dag, inneheld to svært sentrale område i norsk fiskerinæring, fiskeforedling og fiskeeksport. Det eine er gjennomføring av førstehandsomsetning av fisk, og det andre gjeld fiskeeksporten. Dei åra vi snakkar om, er 2003 og 2004. Dette er såleis ein beskrivande del av det som har skjedd, og det er brei einigheit i komiteen om det alt vesentlege i desse sakene. Det er likevel to sider eg har lyst til å kommentere spesielt. Det eine er den prøveordninga med meklingsinstans som er foreslått, og som vi håpar kan bli gjennomført. Det prøveprosjektet skal gå ut på at viss ikkje kjøpar og seljar av fisk blir einige om pris og leveringsvilkår, skal det vere ein sjølvstendig, frittståande meklingsinstans som skal kunne skjere igjennom på ein del av desse områda. Dette arbeidet har i ein periode stått i stampe. Eg veit at det er blitt jobba frå fleire hald for å prøve å få til dette, så eg vil gjerne at statsråden kommenterer utviklinga og kva som skjer når det gjeld å få til ein nøytral meklingsinstans. Det andre er dette med gjennomføring av fiskeeksporten. Det har vore ein gledeleg auke både i 2004 og 2005 i eksporten av norsk sjømat. I 2005 er vi faktisk oppe i ein ny rekord, på 31,7 milliardar kr, noko som det er veldig gledeleg at ein har fått til. Sjølv om dei nære marknadene som EU og Russland, saman med Japan, er dei store, er det viktig også å få fram i ein sånn debatt at vi faktisk eksporterer sjømat til 150 land. Ein av dei reiskapane vi har i dette arbeidet, er Eksportutvalget for fisk, og det er det andre spørsmålet eg har lyst til å utfordre statsråden litt på: I fjor blei Eksportutvalget for fisk omgjort frå å vere eit reint forvaltningsorgan til å ha éin del som tek seg av tilsyn, og éin del organisert som eit aksjeselskap som tek seg av det reint marknadsmessige. Eg vil gjerne – dersom det er mogleg – at statsråden seier litt om erfaringane ein har hatt så langt i dette arbeidet. Elles er det som sagt ei samrøystes tilråding som kjem frå komiteen, og eg er svært glad for at det er brei politisk semje om ei så viktig sak.