Dette er ein viktig og interessant debatt, som ikkje minst tydeleggjer forskjellane og skiljelinjene i norsk politikk. Da eg høyrde på hovudinnlegget til representanten Korsberg i dag, sat eg igjen med det inntrykket at representanten og Framstegspartiet ikkje har eit einaste positivt element å leggje inn til Regjeringas forslag til budsjett for 2007. Det representanten Korsberg framførte, var negativt frå ende til annan, til alt det Regjeringa føreslår. Det blir på mange måtar ein pussig situasjon når representanten Korsberg trekkjer fram landbrukspolitikken og samanliknar han med det som skjedde med Union i Skien. Det blir eit paradoks. Det Framstegspartiet signaliserer når dei snakkar om ny landbrukspolitikk, er, i tillegg til at dei skal la det vere marknadsstyrt, eit kutt på 5,8 milliardar kr. Det er den enkle løysinga i landbrukspolitikken til Framstegspartiet. Når det gjeld Union, er det riktig at Framstegspartiet lova ingen ting i forhold til å redde Union, men så gjorde dei heller ikkje noko for å prøve å redde Union. Torbjørn Hansen frå Høgre stod her og sa at Høgre framfører ein meir edrueleg politikk i forhold til bruk av oljepengar. Ja, representanten Hansen sa at dei skal bruke 1,3 milliardar kr mindre enn Regjeringa for å dempe presset i norsk økonomi. No som det nærmar seg jul, må det vere å tru på ein viss person i raud drakt, dersom representanten Hansen og Høgre trur at dette vil ha innverknad på presset i økonomien. Eg viser i den samanhengen til svarbrevet som Finansdepartementet har sendt finanskomiteen. Høgre styrte Nærings- og handelsdepartementet i heile Bondevik II-regjeringas periode. Kva var det som skjedde? Jo, det einaste svaret me fekk, var at det ikkje var verktøy i verktøykassa. Det var tidlegare statsråd Ansgar Gabrielsen som lanserte det uttrykket, og det var jo ei god beskriving. Er det ein offensiv næringspolitikk? Nei, Høgres svar var da som no: skattelette og avgiftslette. Da er det eit paradoks at Høgre i neste års budsjett vil auke matmomsen til 15 pst. – med andre ord: nei til lågare matprisar og ja til meir næringsnøytralitet.