Eg skal vere forholdsvis kort i mitt innlegg i og med at Framstegspartiet har eit veldig klart standpunkt i sitt prinsipprogram som går på at vi vil at det skal vere to forvaltningsnivå her i landet, nemleg stat og kommune. Eg er glad for at det frå Arbeidarpartiet si side vert vist til kor viktig det er å ta omsyn til kommunestrukturen her i landet og kva kommunepolitikarane skal ha som arbeidsoppgåver. Slik som eg kjenner lokalpolitikarane i Sogn og Fjordane, er det eit gjensidig skrik om at ein må få reell makt til å styre over sin eigen situasjon, som det blir vist til her, ikkje minst av omsyn til innbyggjarane i kommunane og næringslivet som skal fungere i kommunane. Det bør ikkje vere slik at ein heile tida, eller iallfall veldig ofte, opplever at det er ein instans over – litt fjernt frå det kommunale nivået – som overprøver og ofte legg kjeppar i hjula for dei løysingane som lokalpolitikarane kjem til ut frå at dei vurderer det ut frå lokalpolitiske forhold. Ut frå det meiner vi at kommunepolitikarane burde verte tilførte mykje meir makt og mynde, slik at dei kunne føre ein politikk som står klart i høve til det som lokalpolitikarane ser er til nytte for sin eigen kommune og sitt eige næringsliv. Det vert så vist til at Framstegspartiet er kome så langt at ein har sagt at ein skal delta i diskusjonen omkring innhaldet i dei regionane som eventuelt fleirtalsregjeringa bestemmer. Det er rett at Framstegspartiet har sendt dette ut til høyring, og at det føregår ein debatt i Framstegspartiet om kva som skal vere Framstegspartiet si haldning til dette spørsmålet når saka kjem opp seinare. Eg vil ikkje forskotere noko som helst anna enn at eg berre vil vise til det som er Framstegspartiet sitt hovudargument i prinsipp-programmet. Der står det veldig klart og tydeleg. Inntil vidare held vi oss til det. Så får vi sjå kva som kjem ut av den interne debatten i Framstegspartiet med omsyn til kva som skal vere den vidare føringa frå vårt parti når dette kjem opp seinare.