Eg registrerer at interpellanten og utanriksministeren er ueinige i delar av teksten. Eg held meg til det som blei sagt sist vi diskuterte WTO her i Stortinget. Då var det ikkje eit einaste parti som ville at Noreg skulle stemme nei. Samtidig låg det frå ulike parti visse avgrensingar, visse beskjedar. Eg skal ikkje ramse opp alle dei punkta som utanriksministeren lovde at han skulle ha med seg. Det er dei som eg ser på som dei viktigaste punkta, for det var ramsa opp ein god del ting. Eg går ut frå at utanriksministeren og Regjeringa aldri kjem tilbake hit utan å seie at dei i alle fall har jobba hardt i forhold til dei punkta og dei understrekingane. Det vil jo tida vise, men likevel blir det spennande å sjå. Eg synest interpellanten skal ha ære, for det ho eigentleg opnar for, er å spørje: Kva slags landbruk skal vi ha i Noreg? Og ho spør vidare med ein gong: Tør vi no begynne å «oute»: Kva er sensitive produkt? Ho tør òg å spørje: Kor går smertegrensa for tollvernet? For det er klart at utan eit importvern har vi ikkje eit norsk landbruk. Seinast i førre veke braut forhandlingane mellom Arla, som er ein svensk-dansk landbruksgigant, og Campina, som er ein nederlandsk landbruksgigant på omsetningssida av mjølk, saman. Vi blir så små, vi blir mindre og mindre, og vi ser at utviklinga nede i Europa og på verdsmarknaden er slik at det blir større og større konsern. Vi veit at vi i framtida vil ha eit landbruk som ikkje vil ha ein sjanse til å konkurrere på ein eventuell verdsmarknadspris. Den debatten har vi hatt før, at det ikkje er nokon reell verdsmarknadspris. Men vi veit at vi vil ha eit landbruk som i framtida vil vere avhengig av støtte. Frå SV si side er sysselsetjing og busetjing dei viktigaste grunnane for å bevare eit landbruk, samtidig som det skal vere fagleg utfordrande for dei som skal drive i næringa. Eg trur det må gå an å finne løysingar på det. Eg trur det må gå an å finne dei moglegheitene. Det er mogleg at landbruksministeren ikkje skulle ha vore her i dag, men han burde i mykje større grad trekkjast inn i dette som har med WTO å gjere. Vi må jo førebu oss på dei endringane som kjem, for det er ikkje tvil om at det blir endringar. Interpellanten spør også: Kva er norske interesser? Eg går ut frå at det ikkje berre gjeld norske landbruksinteresser, for dette gjeld også internasjonalt, som Vallersnes òg var inne på. Dette handlar også om fattige bønder i sør. No trur eg at vi i altfor liten grad har sett dei moglegheitene som ligg i at norske bønder har felles interesser med fattige bønder i sør. Det er også sant, viss det er sant det som Vallersnes refererte frå UNDP-rapporten, at land som har gjort det aller best, er dei som sakte, men sikkert har løyst opp marknadene sine. Etter kvart som dei t.d. bygde opp ein foredlingsindustri innanfor landbruket kunne dei tole konkurranse. Det er den sakte tilnærminga også Noreg må stå på i Genève.