Kontroll- og konstitusjonskomiteen behandlar for tida St.meld. nr. 4 om oppmodings- og utgreiingsvedtak i perioden 2004–2005. Det kan vera på sin plass her og no å nemna at det mest namngjetne oppmodingsvedtaket som Stortinget har fatta, er det frå 1885 om jamstilling mellom nynorsk og bokmål. Det lyder slik: «Regjeringen anmodes om at træffe fornøden Forføining til, at det norske Folkesprog som Skole- og officielt Sprog sidestilles med vort almindelige Skrift- og Bogsprog.» Etter det har det vore brei semje i norsk politikk om at språka er å rekna som formelt jamstilte, og at ein skal leggja forholda til rette for at jamstillinga òg skal vera mest mogleg reell. Rolla til offentleg sektor, til stat og kommune, er noko av det som har endra seg mest i det norske samfunnet sidan 1885. Kort fortalt har det offentlege blitt viktigare når det gjeld både regulering av økonomi og produksjon av velferdstenester. Endå meir relevant i denne samanhengen er at stat og kommune kan hende er den største språkprodusenten i Noreg. Det offentlege produserer rett og slett mykje tekst og er på den måten med på å forma språksituasjonen direkte òg i kvardagen. Det er difor målbruk i offentleg teneste er viktig og sentral når det gjeld både jamstilling av nynorsk og bokmål og – på eit meir overordna plan – oppfølging av det klassiske oppmodingsvedtaket frå 1885. Dei aller fleste landa er språkleg heterogene. Belgia er eitt døme. Island er eit av veldig få unntak. Språkleg mangfald har ein eigen verdi. Det fører til større språkleg medvit. Det sikrar at ulike tradisjonar, ulike historier og av og til òg ulike verdiar både samspelar, konkurrerer og er i konflikt med kvarandre. Samla sett fører dette til debatt og opplysing, og det er i sin tur bra for folkestyret. Mållova er altså med på å sikra dette mangfaldet – ei meir samansett offentlegheit og eit sterkare demokrati. Det er difor gledeleg at Regjeringa både i Soria Moria-erklæringa og gjennom mållovsmeldinga legg såpass stor vekt på arbeidet for å medverka til at dette mangfaldet vert styrkt. Så er det sjølvsagt andre og svært viktige tiltak som gjeld den enkelte, f.eks. å setja søkjelyset på kva som skjer i høvet mellom grunnskule og vidaregåande skule, korleis vilkåra for jamstilling er der. Jamstillinga er der i teorien for ein nynorskbrukar, men pr. dato ikkje i praksis.