Soria Moria-erklæringa slår grundig fast at det er i Noreg si interesse at vi har ei FN-leidd verdsordning. Ein ønskjer ikkje ein situasjon der enkeltnasjonar køyrer sine eigne løp. Vi veit òg frå 1905, då Noreg fekk sin første utanriksminister – og dette er det ingen tvil om – at det blei lagt vekt på at Noreg som eit lite land, kanskje ikkje burde ha ein utanrikspolitikk i det heile teke; vi burde liggje lågt. Men samstundes blei det slått klinkande klart fast at dei små landa sine interesser ville liggje i fellesskapen. Så er det jo eingong sånn at skal ein gje noko inn til FN, må det vere i praksis, det er det som vil styrkje FN – at medlemslanda bidreg til at FN blir sterkt. På kva slags måte vil Framstegspartiet medverke til at FN blir styrkt som ein internasjonal aktør, også når det gjeld tryggingspolitikk?