Sidan fleire av representantane har vore innom statsråden og Senterpartiet som to sider av same sak, noko som for så vidt er rett, er det viktig å presisere eit par ting. Senterpartiet har kjempa fram samferdselsprosjekt lenge før Framstegspartiet vart stifta. Me har hatt éi linje, og det er at samferdselspolitikk er næringspolitikk og distriktspolitikk, og det har me framleis. Me kjem verken etter Framstegspartiet eller noko anna parti i så måte, men me er glade for, sjølvsagt, at Framstegspartiet både på dette og andre viktige område, som t.d. heimfallsrett, no nærmar seg Senterpartiet. Det ynskjer me velkomme. I motsetnad til Framstegspartiet så vedkjenner Senterpartiet seg dei vedtaka partiet har stått for i Stortinget. Det gjeld òg samferdsel. Me stod saman med Framstegspartiet om eit handlingsprogram i Nasjonal transportplan. Senterpartiet står framleis på det. Det er nedfelt i Soria Moria-erklæringa som grunnlag for denne regjeringa sin politikk, så ja, det vil verte meir pengar til samferdsel – ikkje fordi Framstegspartiet får gjennomslag, men fordi me har ei regjering som i sitt grunnlag har sagt at det skal verta meir midlar til samferdsel, og det kjem det då til å verte, sjølv om denne regjeringa vedkjenner seg, som sagt, dei vedtaka me har vore med på – me må prioritere mellom ulike sektorar. Framstegspartiet ynskjer ikkje å prioritere. I valet mellom riving av bomstasjonar og vegbygging seier Framstegspartiet ja takk, begge delar, i valet mellom auka satsing på fellesskap og auka forbruk seier Framstegspartiet ja takk, begge delar, og i valet mellom bruk av oljepengar til investering og til forbruk seier Framstegspartiet ja takk, begge delar. Å drive politikk handlar om prioritering. Senterpartiet er glad for at me er ein del av ei regjering som vil sikre at dette landet skal ha både låg kronekurs og låg rente, for alt det det betyr både for privatfolk og næringsliv, men som òg skal satse offensivt både på næringspolitikk og på samferdsel i dei kommande åra som me sit.