Lat meg fyrst utrykkja medkjensle overfor dei enkeltpersonane og familiane som er ramma av sjukdom, og som har gått gjennom ei svært vanskeleg tid. Familien som mista barnet sitt, fortener spesiell merksemd og omtanke. To statsrådar har no gjort greie for sitt arbeid med E. coli O103. Det kan ikkje vera tvil om at dei har handtert saka med største alvor. Dei har delt oppgåvene, dei har halde god kontakt med kvarandre og med sine respektive faginstansar, inklusiv klår melding om at det ikkje skal stå på ressursar når det gjeld å finna smittekjelda. Statsrådane har oppført seg ryddig og audmjukt. Det er rett i ei så krevjande sak. Dei har òg varsla ei ekstern evaluering av arbeidet. Det er klokt å få ei grundig vurdering av innsatsen. Det vil gi kunnskap og erfaring til seinare saker. Det er òg bra at Regjeringa alt no varslar ein offensiv innsats for sporing. Det er ei sak som er overmoden. Bønder, fôrprodusentar, veterinærar og matbransjen har alle data. Regjeringa tek no nødvendig ansvar for å følgja maten tilbake til utgangspunktet. Senterpartiet har med stigande undring følgt opposisjonen sine mange utfall og innfall i ein svært krevjande situasjon. Både Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre har følgt opp Framstegpartiet sitt spørsmål om landbruks- og matministeren sin habilitet – ei uforståeleg og unødvendig avsporing, som ikkje lenger er noko tema. Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre kan vel elles ha sett noregsrekord i ansvarsfråskriving og etterpåklokskap når dei i desse siste vekene har framført kritikk mot måten Mattilsynet er organisert på. Det er fem månader, og ikkje fem år, sidan dei styrte dette landet. Det er jo nettopp desse partia som har ansvaret for dagens organisering. Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet var djupt ueinige i måten som regjeringa Bondevik-II rusha fram organiseringa av Mattilsynet på. Budsjett-innst. S. nr. 8, Tillegg nr. 1 for 2002 – 2003, inneheld m.a. følgjande merknad: «Komiteens flertall, alle unntatt medlemmene fra Høyre og Kristelig Folkeparti, har konstatert at Regjeringen har gjennomført en prosess i meget stor hastighet, noe som ifølge flere høringsinstanser har medført at mange ikke føler at saksbehandlingen har vært forsvarlig. Det vises til at det bl.a. er gjennomført høringsmøter med meget kort varsel og uklar status.» Riksrevisjonen har elles kome med kraftig kritikk mot departementet for førebuinga til og gjennomføringa av organiseringa av Mattilsynet. Det singlar i glas når stortingsrepresentant Lars Sponheim møter landbruks- og matminister Lars Sponheim si mangelfulle handtering av den saka – ei sak som for tida er til behandling i Stortingets kontroll- og konstitusjonskomite. Det er elles interessant å registrera at Framstegspartiet ynskjer forsterka innsats frå ulike instansar. Framstegspartiet føreslo 50 mill. kr i kutt i budsjettet for 2007 til Mattilsynet. Så har m.a. Erna Solberg nytta ei krevjande tid for mange til å så tvil om kvaliteten på norsk mat. Det er viktig å minna om fakta, t.d. at EU sin samlerapport seier at medan 80 pst. av salmonellatilfella i Noreg kjem av smitte frå utlandet, kjem 90 pst. av tilfella i t.d. Nederland og Tyskland frå smitte innanlands. Mange har grunn til å gleda seg over at landet har ei regjering som prioriterer trygg mat, som held fram at det er eit viktig konkurransefortrinn, og som ser samanhengen mellom trygg mat og god dyrehelse. Ingen kan vera heilt sikker på at all mat alltid er 100 pst. trygg. Ei ekstern evaluering av denne saka vil vera eit viktig bidrag for ytterlegare innsats for høg matkvalitet. Vi skal heller ikkje konkludera på førehand når det gjeld ei slik evaluering. Men lat meg no til slutt minna om at det faktisk er viktig at det er samband mellom Landbruks- og matdepartementet og bonden.