Eg vil slutte meg til dei som tidlegare har gitt ros til interpellanten for å ta opp eit så viktig tema. Bilbruk står for ein ikkje ubetydeleg del av luftforureininga, og difor er det viktig å stimulere til bruk av miljøvennlege bilar. Men skal ein få opp bruken av slike bilar, må det for det fyrste vere tilgang på bilane. I dag er nettopp tilgang på bilar ein minimumsfaktor. Det er totalt liten produksjon av miljøvennlege bilar, både elektriske bilar og hybridbilar. Ein større produksjon – masseproduksjon – ville kunne føre til at bilane blir billegare og dermed meir attraktive i innkjøp. Men det er ikkje berre kostnadene ved innkjøp som er av betydning, det må òg gjerast attraktivt å bruke miljøvennlege bilar. Incentivordningar kan vere heilt avgjerande for eventuell bruk av slike bilar, og difor støttar eg at ulike miljøvennlege biltypar blir vurderte når det gjeld å få del i incentivordningane. Men eg føreset at det er klare krav til utsleppsnivået før bilane får del i incentivordningane. Det kan f.eks. ikkje vere slik at berre ein bil nyttar både ein elektrisk motor og ein forbrenningsmotor til framdrift, så skal bilen kallast miljøvennleg, det må vere utsleppet som ligg i botnen for den vurderinga. Eg er difor einig med statsråden i at incentivordningane bør vere teknologiuavhengige. Utsleppsnivået er det viktige. Ny teknologi i framtida vil gi nye miljøvennlege bilar, men vi må ikkje berre sitje og vente på at dei bilane skal komme. Det må ikkje vere eit hinder for at hybridbilar som oppfyller utsleppskrava til miljøvennlege bilar, og som denne interpellasjonen konkret handlar om, kan vurderast i incentivordningane. Men, som sagt, for meg er det viktig at det er utsleppsnivået som ligg i botnen, og ikkje teknologien, viss den ikkje oppfyller dei krava vi må setje.