Ja, kor fort? spurde representanten Foss. Då svarar eg at det utvalet som skal gi meg tilråding om korleis vi skal synleggjere pensjonsutgiftene for dei som ikkje betaler premie pr. i dag, kjem til meg før jul, og vi satsar på å gjere ein ganske hurtig prosess med å implementere det. Men, som eg seier, det vil få store konsekvensar, spesielt for Statens Pensjonskasse, så vi må sjølvsagt sjå på alle sider ved det, og vi må velje blant dei ulike alternative måtane å gjere det på. Men eg trur ikkje eg røper nokon ting når eg seier at det er ein forskjell mellom verksemder som har ansvar for pensjonsutgiftene sine, og verksemder som ikkje har det, når det gjeld i kor stor grad AFP er nytta. Det ser vi sjølvsagt på med stor interesse og må få gjort noko med. Det representanten Foss òg dreg fram, som eg synest kanskje er det viktigaste grepet, er nettopp leiaren, både toppleiaren og mellomleiaren, dei med personalansvar. Men ikkje berre dei med personalansvar, for både seniorpolitikk og for den del IA-arbeidet er altfor lett å plassere i stab hos ein personalkonsulent, og så har ein ikkje noko fokus på desse spørsmåla på leiarnivå. Difor har eg gjentekne gonger i år utfordra toppleiarane på desse spørsmåla. Eg har utfordra dei på å utøve ein personalpolitikk der dei brukar sine tilsette. No skal ikkje vi vere imot at folk byter jobb, men når ein får ein tilsett inn døra, skal ein tenkje: Korleis skal eg behalde den tilsette, og korleis skal eg halde ved like den tilsette sin kompetanse gjennom eit heilt yrkesløp, helst til 67 år? Så får pensjonsmeldinga vise om 67 er det endelege svaret på spørsmålet om det vert 67 eller 70. Det vil vi kome tilbake til. Så er det fleire ting ein kan gjere. No viser SSB-undersøkingar og fleire andre undersøkingar at det er ein etterspørsel etter kortare arbeidstid, meir fleksibel arbeidstid. Det gjer vi noko med i staten. Det er spørsmål om å verte sett. Å sjå kostar ingenting korkje i staten, i det private eller i kommunane, så det bør ein sjølvsagt berre gjere. I staten har vi i tillegg sett på det med ny teknologi. Det er klårt at ein fjerdedel av staten sine eigne pensjonistar som har gått av med AFP, seier at dei sjølve kunne ha ynskt å vere i arbeid. Ein stor del oppgir når vi spør dei, at det er ny teknologi og innføring av nytt dataverktøy som er ein av grunnane til at dei gjekk av. Så det vi har gjort, er at vi har henta to ekspertar som berre skal jobbe med dataopplæring til seniorane våre i heile departementsfellesskapet. Vi har plassert dei i Departementenes servicesenter, og dei jobbar berre med å vere seniorane sine dataekspertar, nettopp for å byggje ned barrierane for ny teknologi og for å leggje betre til rette for at seniorane våre òg står sjølv om etaten har innført ny teknologi. Så her er det fleire ting som ein kan gjere utan at det kostar all verda.