Senterpartiet er positivt til tiltak som aukar mangfaldet av kulturelle uttrykk. Kulturelt mangfald er eit gode i seg sjølv. Det kan vere naturleg å vise til kulturmeldinga der det står: «I møte mellom kulturimpulsar av ulikt opphav vil det som regel oppstå ein eigen dynamikk som vil kunna skapa heilt nye kulturuttrykk og gje opphav til ein ny kulturell identitet.» Det er godt skrive. Ved at fleire kunstnarar med ikkje-vestleg bakgrunn får høve til å gjennomføre og vise fram sine prosjekt, opnar vi samstundes opp for større forståing på tvers av etniske skilnader. Personar med minoritetsbakgrunn utgjer i dag ei stor og ueinsarta gruppe i dette landet. Dette har så langt i for liten grad kome til uttrykk i kunst- og kulturlivet. Å opne opp for og oppmode til eit større innslag av ikkje-vestlege kunstuttrykk er både god kulturpolitikk og god integreringspolitikk. At kunstnarar med minoritetsbakgrunn slit med å få gjennomslag, kan ha fleire årsaker. Det kan vere manglande kompetanse hjå kunstformidlarane og hjå dei som sit med ansvaret for å dele ut stipend og prosjektstønad. Dette kan vere del av forklaringa på det som interpellanten peikar på. Men det kan òg vere eit uttrykk for at det trengst meir profesjonalisering av kunstnarane sjølve. Her har utdanningsinstitusjonane eit ansvar, men viktigare enn å instruere institusjonane er det likevel å støtte opp om dei innspela, aktivitetane og prosjekta som kjem frå kunstnarane sjølve. Sjølv om mange av utfordringane er sams for kunstnarar med minoritetsbakgrunn, er det òg viktig å vere merksam på at ikkje alle utfordringane er like. Til dømes kan det vere ulike utfordringar innanfor ulike kunst- og kulturgreiner. Det ser ut til at ein har kome lenger innanfor musikk og dans enn innanfor biletkunst og teater. Det er viktig å støtte opp om dei organisasjonane som arbeider for å fremme kulturelt mangfald. Sjølv om det framleis er trong for eigne løyvingar retta mot auka kulturelt mangfald, er det viktig at dei fleirkulturelle prosjekta ikkje blir sedde på som spesialtiltak, men som ein integrert del av det same kulturlivet. Målet til Senterpartiet er at minoritetskunstnarar får høve til å uttrykkje seg på eigne premissar, og at verksemda deira blir ein naturleg del av kunst- og kulturlivet. Inntil det skjer, er det naudsynt med målretta tiltak retta mot minoritetskunstnarar. Senterpartiet vil difor understreke at det er viktig å halde oppe løyvingane som er retta mot kulturelt mangfald.