Eg vil visa til den førre replikkvekslinga, som gjekk ut på at me i Noreg har hatt ein tradisjon for at på dette området må ein prøva å oppnå så stor semje som mogleg. Eg håper vi kan fortsetja med det. Ein av føresetnadene for det er at me ikkje mistenkjeleggjer kvarandre sine standpunkt og grunngjevingane for dei. Det er sjølvsagt slik at Noreg gjennom historia har fått mange oppmodningar. Ein del av desse oppmodningane har me takka ja til, andre har vi måtta avvisa. Det er fleire ting som har vore bakgrunn for dette. Det er ting som har vore knytte til den styrken Noreg til kvar tid har hatt til disposisjon, og ei rekkje andre tilhøve. Slik vil det sjølvsagt vera òg i framtida. Ein kan ikkje i dag svara på korleis ein eventuelt vil måtta stilla seg til oppmodingar som vil koma om eitt år eller om ti år. Derfor må det vera slik at alle desse avgjerdene blir tekne på eit sjølvstendig grunnlag.