Først vil eg seia at eg er glad for det som statsråd Widvey sa i sitt svar, der ho viste til det regelverket som er i dag, som faktisk gjev opning for 100 pst. dekning i nokre tilfelle. Det er jo eit av hovudpoenga. Når det gjeld fleire av desse sakene, kjenner ikkje eg dei godt. Men når det gjeld Vanylven, så var eg der like etter at skaden skjedde. Det inntrykket eg sit igjen med i det tilfellet, er at her er det skjønnet som vert utøvt, som avgjer kva som vert erstatninga. Slik som regelverket er, er det høve til 100 pst. dekning når det gjeld fare for liv og helse. Mitt inntrykk var at det gjaldt i store deler av dette området. Signalet denne debatten bør gje, er at ein kanskje ser på skjønnet på nytt. Eg er òg glad for at ein no skal gå igjennom dette regelverket på nytt, og sjå på korleis ein kan få det meir treffsikkert og rettferdig. Det vil aldri vera mogleg å laga eit regelverk som dekkjer alle saker, og som vil vera 100 pst. dekkjande. Derfor vil ein alltid sitja igjen med bruken av skjønn. Det vil òg vera tilfellet ved eit nytt regelverk.