Å sikra eit best mogleg rettsleg grunnlag for likestilling er ein nødvendig del av lovverket i ein stat. Derfor er forslaget om å inkorporera FNs kvinnekonvensjon i norsk lovverk gledeleg. Sjølv om Noreg allereie i lang tid har vore folkerettsleg forplikta til å følgja konvensjonen, er dette eit viktig skritt vidare i likestillingsarbeidet. Å ha eit lovverk som effektivt motverkar kjønnsdiskriminering, er heilt sentralt i eit likestilt samfunn. Med inkorporeringa i likestillingslova vil denne lova få ei heilt ny tyngd og ein heilt ny status. Det er etter kvart blitt ei slags etablert form for sanning at dersom ein skal vera politisk progressiv, må ein gå offensivt inn for å inkorporera konvensjonar i menneskerettslova. Representanten Trond Giske gjorde grundig greie for det. Opposisjonen har brukt mykje energi på å hevda at inkorporering i likestillingslova hindrar vern mot diskriminering, særleg i trussamfunn. Men retten til ikkje å bli diskriminert er omfatta av dei allereie inkorporerte konvensjonane, slik også retten til religionsfridom er. Om likestillingskampen står og fell på trussamfunns syn på kvinner og menns moglegheit for posisjonar i trussamfunn, ja så er overforenklinga betydeleg, for det er ikkje slik at vi kan forby alt vi ikkje liker. Menneskerettslova er ikkje meint å omfatta alle menneskerettskonvensjonar. Grunnen til at ein avgrensar dette, er at jo fleire som blir tekne med, jo meir vil ein svekkja dei som ikkje blir tekne med. Der er eg og statsråden heilt einige – det var det ho svarte representanten Faldet i ei replikkordveksling. Det er også viktig å vera merksam på at land som Sverige, Danmark, Island og Storbritannia berre har inkorporert Den europeiske menneskerettskonvensjonen. Samtidig er det viktig at forrangsregelen blir reservert enkelte tilfelle. På den måten blir føreseielegheita og klarleiken i rettssystemet sikra, og, ikkje minst, ein kan medverka til å hindra ei forskyving av makt frå Stortinget til domstolane. Det er ei utvikling vi i Venstre ikkje ønskjer, fordi det til sjuande og sist handlar om demokratiet vårt, slik også maktutgreiinga har framheva. Det er svært viktig å sjå dette i eit heilskapleg perspektiv. Venstre vil derfor også stilla seg bak forslaget frå komiteens medlemmer frå Kristeleg Folkeparti og Høgre om å be Regjeringa komma tilbake på eigna måte etter behandlinga av stortingsmeldinga om maktutgreiinga med vurdering av ei eventuell inkorporering i menneskerettslova. Det er etter kvart påtrengjande å sjå inkorporeringa av internasjonale konvensjonar i eit heilskapleg lys.