Saksordføraren har ryddig gjort greie for flyktningsituasjonen ved inngangen til 2004, altså 9 672 000, etter anslag frå UNHCR. Heilt klart fortel det noko om behovet for forsterka innsats i nærmiljøet. Heilt klart fortel det òg noko om at Noreg bør ta sin del av ansvaret ved å busetja nokre av desse. Vi var svært overraska då Bondevik II reduserte talet på kvoteflyktningar frå 1 500 til 750, eit tal som dei altså seinare har auka til 1 000. No står Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet saman om å auka dette talet til 1 500 igjen frå 2006. Vi veit at det krev eit forsterka engasjement både når det gjeld busetjing, og når det gjeld oppfølging elles. Det får vi komma tilbake til til hausten. Så ein kort kommentar til forslag nr. 4, som er omdelt i salen. Dette forslaget hadde fortent ein langt betre skjebne. Dei barna som dette gjeld, hadde òg fortent ein langt betre skjebne enn å bli diskutert når klokka er vel ni den nest siste dagen i Stortinget, og utan komitebehandling på førehand. Men om det er slik at det 1. mai 2005 budde 254 barn i norske asylmottak som hadde søkt om asyl for meir enn tre år sidan, seier det noko om at den eine føresetnaden i det felles komiteforslaget frå i fjor ikkje er oppfylt. Vi føresette då at vi fekk ei sak der vi såg meir langsiktig på korleis barn som vart buande lenge i mottak, skulle behandlast, ut frå ein situasjon som vi hadde då – og som vi veit er den same no. Det er ikkje heldig for noko barn å bli buande lenge i mottak. Det eg er lei for, er at vi ikkje har teke denne diskusjonen tidlegare i komiteen. Eg trur vi i fleire parti må ta innover oss at vi her ikkje har følgt godt nok med i forhold til det som vi vart einige om i juni i fjor. Samtidig tykkjer eg at vi skal stå ved det vi sa i fjor; då blei det sett ei grense. Det var eit eingongsvedtak, men det var altså visse føresetnader knytte til det som ikkje er følgde opp. Dersom vi skal stå ved det vi sa når det gjeld følgjene av å bu lenge i mottak, er det logisk å stemma for eit likelydande forslag i år. Så må vi på nytt gå ut frå at det blir føreteke ein gjennomgang frå Regjeringa si side, og at det blir føreteke ei raskare avklåring for dei dette gjeld. Eg anbefaler difor forslag nr. 4.