Eg takkar for ein god debatt. Eg synest at alle innlegga – kanskje med unntak av eitt – bar preg av at ein hadde forstått interpellanten si meining, som er å prøve å bli betre. Det er klart at då vi behandla fullmaktene i fullmaktskomiteen, bad vi departementet om å sjå på det som Skulstad tok opp, nemleg utjamningsmandat og korleis det funkar. Det trur eg òg at vi må sjå på. Eg erkjenner fullt ut at vallovgivinga – det sa eg òg i innlegget mitt, dersom ein hadde gidde å høyre etter – har blitt betre, og at det stadig har kome forbetringar. Men vi må ikkje gi oss med det når vi ser at det kanskje gir seg utslag som vi ikkje ønskjer. Då synest eg det blir nokså tåpeleg når representanten frå SV snakkar om at vi er historielause. Det betyr jo at representanten frå SV meiner at Kristin Halvorsen er historielaus, for ho seier for så vidt det same som eg gjer no. Vi set spørsmålsteikn ved at talet på stemmer i folket ikkje gir det resultatet som ein trur. Senterpartiet framstiller det som om vi er imot valordninga slik som ho er i dag, og seier at vi stemte for ho. Ja, vi har vore med på det alle saman, og det har også Venstre. Det var Hans Hammond Rossbach og Carl I. Hagen, trur eg, som først fremma forslag om at vi skulle få utjamningsmandat, på 1980-talet. Den gongen var alle andre parti, inklusiv Senterpartiet, imot det. Eg skal svare ja på spørsmålet frå Senterpartiet – det er kanskje ikkje så dumt at interpellasjonen kjem frå eit parti som kanskje har fått nokre ekstra stemmer fordi valordninga ikkje er heilt rettferdig. Dersom vi hadde fått ei rettferdig valordning som gav det resultatet at folket si vilje skulle tilseie at RV skulle få to mandat og Framstegspartiet miste to – ja, så er det folket si meining. Dersom vallova var slik som eg meiner ho bør vere, at éi stemme speglar av éin person, så langt det lèt seg gjere, ville det vore greitt. Men eg tviler på at Senterpartiet ville ha meint det same iallfall dersom det måtte ha gitt eit mandat til Framstegspartiet. Så eg må seie at eg er skuffa, svært skuffa, over Senterpartiet sitt innlegg her, som ikkje i det heile tek interpellasjonen på alvor, sannsynlegvis berre fordi han kjem frå Framstegspartiet – hadde interpellasjonen kome frå kva som helst anna parti, hadde det kanskje vore annleis. Som eg sa i innleiinga etter statsråden sitt svar, hadde det vore interessant å diskutere om Senterpartiet har blitt eit sosialistisk parti eller ikkje. Men eg må seie at statsråden hadde jo eit litt anna syn enn sin partifelle. Derfor ser eg eit håp om at vi får ein gjennomgang. Eg synest også at andre parti har signalisert eit ønske om at vi heile tida skal vere på leit etter å bli betre, og at det må vere målsetjinga til oss alle.