Eg representerer Arbeidarpartiet fordi det er viktig for meg at alle får dei same moglegheitene, den same moglegheita til å få utdanning, den same moglegheita til å få arbeid, dei same moglegheitene til å skape trygge rammer for barna sine og dei same moglegheitene for å få behandling når helsa tilseier at ein treng det, same kvar ein bur, kven ein er, eller kvar ein kjem frå. Derfor er det viktig at dei sjeldne sjukdomane, ikkje blir gløymde. Derfor må vi sjå at psykiske lidingar kan vere minst like alvorlege som fysiske. Derfor må ein styrkje økonomien til sjukehusa, ein må halde eigendelane låge, ein må rette opp skeivfordelinga mellom helseregionane, og ein må behalde lokalsjukehusa. Derfor er det viktig å heve støtta til vaksinering av alle barn i verda. Det er viktig å ikkje gløyme dei sjeldne sjukdomane. Politikk handlar ikkje om tal, men om menneske. At nokon lid av sjukdomar som få andre menneske har, gjer ikkje situasjonen betre for den det gjeld. Huntingtons sjukdom er ein sjukdom som er ulækjeleg, som angrip pasientane både fysisk og psykisk. Å leve saman med familien blir stadig vanskelegare. Dei fleste pasientane døyr 10–15 år etter at dei får diagnosen. I Noreg er det 250 menneske som lid av Huntingtons sjukdom. Det er 250 menneske som er sjuke, men mange fleire som er ramma. Huntington er arveleg. Halvparten av barna vil vere disponerte for sjukdomen, og dei som er disponerte, kjem til å bli sjuke. Det er 250 menneske som er sjuke, og mange fleire som er ramma, og Stortinget har eit ansvar for å hugse kvar einaste ein. Komiteen slår fast i innstillinga at det er behov for kompetanse og relevante butilbod for menneske med Huntingtons sjukdom, og det er viktig å fokusere på dette arbeidet. Det er viktig å sjå at psykiske lidingar kan vere minst like alvorlege som fysiske. Ei av dei lidingane som gjennom mange år har vore underprioriterte i behandlingsapparatet, er spiseforstyrringar. Det kan vere eit omfattande problem og ei alvorleg liding. Spiseforstyrring er ei av dei vanlegaste dødsårsakene blant unge kvinner. Ein må leggje vekt på førebygging og behandlingstiltak retta mot barn og unge. Særleg viktig meiner eg det er at det finst tilstrekkeleg kompetanse for behandling av barn under 16 år. Det er viktig å styrkje økonomien i sjukehusa, slik at fleire pasientar kan bli behandla og ventetidene kan haldast låge. I statsbudsjettet aukar regjeringspartia tilskotta til sjukehus med 500 mill. kr. Dermed kan ein behandle 20 000 fleire pasientar neste år enn det den førre regjeringa la opp til. Samtidig blir basistilskotta auka, og ISF-andelen blir senka. Då blir det lettare å prioritere pasientar med kroniske lidingar. Større vekt på basistilskotta vil føre til auka prioritering av psykiatriske pasientar og rusmiddelavhengige. I tillegg løyver regjeringspartia 50 mill. kr til å senke eigendelstak 2 frå 3 500 kr til 2 500 kr. Moglegheita for å få nødvendig behandling når ein treng det, skal ikkje vere avhengig av om ein har god økonomi eller ikkje. Det er viktig å rette opp skeivfordelinga mellom helseregionane, slik at alle helseføretaka får moglegheit til å gje eit så godt tilbod som mogleg. I innstillinga viser komiteen til at det er lagt opp til ein overgangsperiode på fire år for fordelinga av inntekter mellom regionale helseføretak, og Regjeringa vil vurdere ein reduksjon i overgangsperioden i samband med budsjettforslaget for 2007. Det er viktig å behalde lokalsjukehusa, slik at alle får eit godt tilbod same kvar dei bur, særleg i forhold til akuttfunksjonar og fødetilbod. Ingen lokalsjukehus skal leggjast ned. Til sist vil eg nemne at det er viktig å heve støtta til vaksinering av barna i verda, for helse nasjonalt må sjåast i samanheng med helse internasjonalt. Kvart år døyr millionar av sjukdomar vi i Noreg er vaksinerte mot. I Dagbladet i går såg vi kor effektivt vaksinearbeidet er. Dei 500 millionane Noreg løyver over statsbudsjettet, reddar fleire hundre tusen liv. Ved kvart val må veljarane spørje seg kva som er det viktigaste. Regjeringspartia gjekk til val på å bruke dei store pengane på dei store oppgåvene og på dei utfordringane som er for store til at kvar einskild kan løyse dei åleine. Regjeringspartia løyver 500 mill. kr meir til pasientbehandling i sjukehus, 90 mill. kr meir til rusomsorg og 50 mill. kr til å senke eigendelstak 2. Det betyr ikkje at alle problema blir løyste, men det betyr at utfordringane blir mindre enn dei elles ville ha blitt. Politikk handlar om menneske, og eg håper det blir mange menneske som vil merke ein forskjell til det betre. Helse-Noreg går i rett retning.