I dei sakene som blir behandla i denne salen, er alltid utgangspunktet eit tydeleg innmeldt behov vi som folkevalde ønskjer å dekkje. På meg verkar ikkje dette å vere tilfellet i dagens debatt. Det verkar på meg som om det motsette er tilfellet, som om det er eit fleirtal i sosialkomiteen som sjølv har meldt inn eit behov – behovet for ein biobank. Kristeleg Folkeparti synest dette er ein underleg framgangsmåte. Kristeleg Folkeparti er imot at det skal etablerast ein biobank for å leggje til rette for forsking på stamceller. I dette tilfellet er det altså ikkje forskarane på stamceller som har meldt inn eit behov, og saksordføraren viste også sjølv til ein reportasje i Vårt Land som bekrefter dette. Forskarane har i dag den tilgangen på stamceller frå navlestrengsblod som dei treng. Det er heller ikkje, så langt eg kan sjå, tydelege argument verken økonomisk eller fagleg som ligg bak å etablere ein biobank. Kristeleg Folkeparti meiner derfor at behovet for ein slik biobank eventuelt må utgreiast medisinsk-fagleg før ein bør vurdere å slutte seg til ei slik etablering. Forsking på adulte stamceller har vore eit satsingsområde i Noreg etter at Samarbeidsregjeringa tiltredde. I 2005 vart det, som representanten Høie sa, løyvt 9 mill. kr til dette formålet. Navlestrengsblod er ei av fleire kjelder til adulte stamceller, og i den grad forskingsmiljøet har ønskt tilgang på stamceller frå navlestrengsblod, har dette vore mogleg å innhente i samarbeid med fødeavdelingar og med samtykke frå dei gravide. Kristeleg Folkeparti meiner derfor at behovet for ein slik forskingsbiobank bør vurderast fagleg før Stortinget gjer vedtak om oppretting. Det paradoksale i det vedtaket som blir gjort i dag, er at det kan føre til at midlar som hadde gitt større resultat i direkte forsking, blir nytta til å opprette ein biobank som det kanskje ikkje er behov for. I debatten om framtidig bruk av navlestrengsblod kan det frå visse hald verke som om nedfrysing av stamceller er ei livsforsikring for barnet og ei løysing på alle framtidige sjukdommar. Som eit bakteppe er det viktig at ein tek med seg at berekningar viser at det er minimale sjansar – 0,005 pst. har komiteen skrive i si innstilling – for at barna treng eigne stamceller til behandling i framtida. Dei medisinske fagmiljøa både i inn- og utland er einige om at bruk av eige navlestrengsblod ikkje har nokon plass i medisinsk behandling i dag. Dette vart òg trekt fram av representanten frå Arbeidarpartiet. Det har så langt eg er kjend med, aldri vore publisert noko resultat frå ei slik behandling. Transplantasjon av stamceller frå eigen navlestreng er altså ikkje i dag eit etablert behandlingstilbod, og det er også usikkert i kva grad det vil bli det i framtida. Dersom ein pålegg det offentlege helsevesenet å bidra ved tapping av navlestrengsblod og nedfrysing av stamceller, er Kristeleg Folkeparti redd for at det kan vere med på å gi auka legitimitet til dette som eit fagleg dokumentert og godt tiltak som alle kommande foreldre bør gjennomføre. Det offentlege kan på denne måten vere med på å skape ei uriktig tryggleikskjensle hos foreldra i forhold til deira barn, mens det som i realiteten vil skje, er at private aktørar tener pengar på gravides usikkerheit.