Barentshavet og havområda utanfor Lofoten er i dag reine og rike havområde. Dei er av stor betydning for Noreg. Her har me viktige marine ressursar, det er oppvekstområde for ulike fiskebestandar, osv. Fiskerikdomen har i lang tid vore basis for eksport av nasjonal betydning. Her er det òg mange sjøfuglkoloniar, sjøpattedyr, korallrev og svampområde. Vidare er havområdet ein viktig transportveg, og ein antek at det er store mengder petroleumsressursar her oppe. Frå å vera eit tryggingspolitisk område er nordområda i dag i ferd med å verta eit energipolitisk kraftsentrum. På grunn av at områda er så rike på naturressursar, gjev dei òg store næringsmessige moglegheiter for Noreg. Samtidig er det ei krevjande utfordring å sikra ei god samordning mellom ulike næringar, og dette må gjerast på ein berekraftig måte. Det var med dette som bakgrunn at arbeidet med forvaltningsplanen starta. Dette er ingen industriplan. Det er heller ingen verneplan. Føremålet er nettopp å etablera rammevilkår som gjer det mogleg å balansera næringsinteresser knytte til fiskeri, sjøtransport og petroleumsverksemd innanfor ramma av ei berekraftig utvikling. Mennesket har eit ansvar for å forvalta skaparverket. For Kristeleg Folkeparti er difor forvaltaransvaret og føre var-prinsippet grunnleggjande. Me må utnytta dei ressursane som finst i området, på ein måte som er både berekraftig og miljøvenleg. Me må òg handtera dei klima- og miljømessige forandringane som me ser er i ferd med å visa seg i dei spesielt sårbare områda i Arktis. Kristeleg Folkeparti vil at Noreg si rolle som ein stor energiprodusent skal kunna sameinast med å vera eit føregangsland når det gjeld miljø og miljøvern. Noreg skal vera verdsleiande på miljøvernkvalitet og miljøstandardar. Då må me òg sikra at økosystema og leveområda i nordområda vert haldne intakte og uskadde. Difor satsar me på forsking innanfor petroleumsverksemda, difor krev me nullutslepp, og difor er me opptekne av å ha ein best mogleg beredskap. Me gamblar ikkje med framtida. Me vil etablera ei petroleumsfri sone utanfor Lofoten og Vesterålen. Desse områda er så rike på verdifulle arter og har eit ekstremt sårbart økosystem. Difor kan me ikkje akseptera nokon risiko for skade. Kombinasjonen av ambisiøse miljøkrav og høg kompetanse har gjort at norsk industri i dag ligg langt framme når det gjeld å finna gode miljøløysingar. Denne strategien må òg leggjast til grunn for framtida. Me må ha høge ambisjonar, og me må sikra at nordområda vert føregangsområde for ei berekraftig utvikling.