Dette er ei enormt stor sak, som gjeld om lag 16 000 tilsette og 2 millionar brukarar, og som har ei økonomisk ramme på i overkant av 250 milliardar kr. Med den tilrådinga som ligg føre, og som Arbeidarpartiet har slutta seg til, er det ei viktig utfordring no å få etablert ein ny etat som har ei klar innretning mot og fokus på arbeidsmarknaden. Arbeidslinja må vere fokus nr. ein, for arbeid er sjølve fundamentet for eit kvalitativt godt liv for den enkelte. Når det gjeld økonomien, trur eg nok ein må erkjenne at det kan vere mange usikre økonomiske anslag i proposisjonen. Berre IKT-området blir svært sårbart i ei slik reform. Me har visse erfaringar for det frå tidlegare tider. No er det berre to år sidan Aetat etablerte eit nytt datasystem som hadde ei kostnadsramme på ca. 700 mill. kr. Ein får berre håpe og tru at dette ikkje var bortkasta, og at ein med enkle grep kan implementere dette systemet i den nye, store etaten. Den nye etaten vil altså bli tre gonger større enn dagens Aetat. Oppgåvene vil bli mange og omfanget enormt, og det kan bli ei stor utfordring å få til raske omstillingar. For er det noko som er heilt nødvendig i dagens arbeidsliv, er det å få til raske og smidige omstillingar. Eg fryktar at Stortinget i langt mindre grad enn i dag vil ha moglegheita til å kunne styre arbeidsmarknadspolitikken gjennom den økonomiske politikken etter at me får på plass ei ny, stor velferdsreform. Heretter vil løyvingane, slik eg ser det, gå til ei samla, stor velferdsforvalting. Eg håper at eg tek feil i mine vurderingar på dette området. Arbeidarpartiet støttar altså heilhjarta opp omkring reforma, men jobben er ikkje gjort ved å gjere vedtak i dag. Ei oppfordring til alle må vere at ein no må fokusere på å setje reforma ut i livet på ein fornuftig og god måte – der ulike kulturar skal smelte saman i eit godt arbeidsmiljø og samarbeide godt i framtida. I dette arbeidet er det viktig å jobbe nært saman med dei tilsette sine organisasjonar.