Landet vårt er inne i ei spennande tid. Jens Stoltenberg skreiv definitivt historie i oktober i fjor då han danna regjering mellom tre parti som aldri før har vore i lag i ein koalisjon. Resultatet så langt er svært lovande. På kort tid har Regjeringa vist vilje og evne til å forandre kvardagen til folk. Vi har så avgjort fått meir fellesskap. Det kom sterkt til uttrykk då kommunane fekk vesentleg meir pengar for å løyse velferdsoppgåvene sine. Ordførarar og andre folkevalde kunne senke skuldrene og puste letta ut. Etter fleire år med sveltefôring av kommunane møtte dei raskt ein ny kvardag. Ei undersøking som er gjord, viser at 75 pst. av kommunane planla reduksjon i eldreomsorga etter budsjettforslaget frå regjeringa Bondevik II. Etter at budsjettforslaget frå regjeringa Stoltenberg II blei vedteke, er det 50 pst. av kommunane som styrkjer tilbodet til dei eldre. Dette er tal som taler for seg. Dei er uttrykk for den kvardagen som var, og den kvardagen som er rundt om i kommunane. Vi får no fleire og billigare barnehagar. Maksimalprisen i barnehagane er sett vesentleg ned frå nyttår, til 2 250 kr. Velferda blir vesentleg betre for dei aller yngste i samfunnet vårt. Det er gledeleg. Då statsråd Clemet forlét kontoret sitt, låg det ca. 100 søknader om å opprette nye privatskular. Hadde planane til den førre regjeringa blitt sette ut i livet, hadde vi fått 22 000 nye private skuleplassar. No er privatiseringa av skulen heldigvis stansa. Det er den offentlege skulen som blir prioritert. Behandlinga av nye søknader er avslutta. Vi har fått ny privatskulelov. Også på dette området har vi fått ein ny politisk kurs. Han er synleg for alle som har augo opne. For nøyaktig eitt år sidan vedtok Stortinget ei ny arbeidsmiljølov. Det var dei dåverande regjeringspartia og Framstegspartiet som utgjorde fleirtalet her i salen. Lova skulle setjast i verk 1. januar i år. Ho ville gitt eit meir brutalt arbeidsliv og meir mellombelse tilsetjingar, og ho ville svekt arbeidstakarane sine rettar. Lova frå juni i fjor blei heldigvis aldri sett i verk. Den nye regjeringa fremma forslag om å reversere vedtaket som dei borgarlege partia gjorde. Det nye fleirtalet i Stortinget sikra at arbeidstakarane sine rettar fekk gjennomslag. Det gav siger for eit sunt arbeidsmiljø og for arbeidstakarane sine rettar. Regjeringspartia er svært godt i gang med arbeidet sitt. Mange og nye utfordringar må løysast. Med regjeringserklæringa som rettesnor vil nye initiativ bli tekne for å styrkje fellesskapen og redusere forskjellane i samfunnet. I revidert nasjonalbudsjett for 2006 kjem Regjeringa med forslag og tiltak for å føre oss vidare i den retninga. Arbeidarpartiet har som mål stadig å forbetre samfunnet vårt. Vilkåra for dei breie gruppene av kvinner og menn skal stå i sentrum. Samfunnskritikken skal vere rettesnora, ikkje systemforsvaret. I revidert budsjett blir det foreslått både å redusere løyvinga til ordinære arbeidsmarknadstiltak og å auke løyvinga til spesielle arbeidsmarknadstiltak. Det blir særleg sett søkjelys på vilkåra for dei yrkeshemma. Regjeringa meiner at tiltaksnivået for denne gruppa skal aukast med 1 000 plassar. Dette er ei viktig sak. Finanskomiteen legg vekt på at det både skal skje integrerande tiltak og kvalifiserande og grundige attføringsløp. Vi har å gjere med ei gruppe som vanlegvis slit tungt med å få innpass på arbeidsmarknaden. Derfor skal dei følgjast spesielt godt opp. Dersom ein skal nå målsetjinga på dette området, må det utvisast fleksibilitet og samspel. Det må statlege etatar og tiltaksarrangørar ta ansvar for i eit positivt samvirke. Det avgjerande er at yrkeshemma med store bistandsbehov skal få tilpassa tiltak og arbeid. Det målet er det viktigaste. Altså er det ikkje avgjerande at det gjennomsnittlege nivået for tiltaksplassar blir 27 300. Ein samla finanskomite står bak dette synet. Eg ber derfor om at Regjeringa gir klare signal til statlege etatar om å følgje opp saka i samsvar med den erklærte viljen i Stortinget.