Utan å føregripe Forsvarsstudien 2007 frå Forsvarsutvalet vil eg seie at vi i dag har fokusert på ei eventuell politisk underdekning. Lat oss sjå litt på den andre delen av utsegna til forsvarssjefen, som jo klart dreier seg om militære overbod. Lat oss take det litt på alvor. Det kan jo hende at nokre av dei investeringane som vi har skuva på, kan tole å bli testa, ved at vi lèt dei vere uteståande i eit år eller to. Då kan vi sjå om vi verkeleg treng dei. Vi må vel kunne tore det. Som eg har sagt tidlegare i dag, veit vi at allianseforpliktingar òg kan gje økonomiske fordelar. Vi kan ha økonomisk igjen for å samarbeide. Det kan òg tenkjast at både driftsutgifter og investeringsutgifter kan utfordrast. Vår oppgåve her er å finne dei, slik at vi kan spare pengar. Det å skuve på investeringar må ein kunne tole. Så får vi sjå, når dette eventuelt kjem opp igjen i neste omgang, om det «står seg». Kjøp av fly har vore nemnt i debatten av fleire. Det vi iallfall kan seie om dette, er at det har vorte meir reell konkurranse. Det er det ingen tvil om. Vi har fått fram fleire og gode alternativ. Så får vi sjølvsagt, som Tybring-Gjedde sa her i stad, diskutere ut frå trusselvurderinga kva slags fly vi skal kjøpe. Vi veit at det ikkje er på det militære området det hastar med å kjøpe fly. Det er på det handelspolitiske området det eventuelt hastar. Etter å ha vore på ein del besøk rundt i landet har vi fått ein del tilbakemeldingar, t.d. at FLO bør bli betre kjend med seg sjølv. Det ville kunne spare utruleg mykje. Myrli var inne på dette med vedlikehald. På ein verkstad i Bjerkvika, t.d., kom det klart fram at dei er gode. Dersom dei berre får føreseielegheit, er det ikkje noko problem for dei å deltake i dette arbeidet og gjere ein skikkeleg og god jobb. Dermed kan ein sleppe å investere i nytt. Ein kan heller halde ved like og renovere. Det er dei i stand til å gjere. Dei vil berre ha føreseielegheit. Det kan òg føre til at statlege einingar slepp å konkurrere i den såkalla private marknaden. Det er ikkje nokon vinst å hente ved å konkurrere der. Vi har òg fått tilbakemeldingar frå Halkavarre og delvis frå Andøya rakettskytefelt om at vi sjølve må bruke dei. Vi veit at dersom det er ein føreseieleg norsk bruk av desse områda, og dersom vi i tillegg klarer å tiltrekkje oss allierte som vil bruke dei, så vil det på sikt vere mogleg å kunne halde i gang t.d. Andøya og Halkavarre. Men då må vi gje dei føreseielegheit. Vi må iallfall bruke dei. Så får vi sjå om vi også klarer å tiltrekkje oss allierte. Til slutt nokre få ord om den nye artikkel 5-situasjonen, som blei lansert i Riga, av Tony Blair. Den dreier seg om ei eventuell energikrise, leidd ut frå den situasjonen i Ukraina der Russland stengde kranene og trua med at dersom dei ikkje betalte, osb. Dette kan gje Noreg, som sel energi, nye utfordringar: Våre normalt allierte er – anten vi likar det eller ikkje – kjøparar av energi. Vi kan komme i den situasjonen at det i samband med dette kan komme opp nye trusselbilete.