Kvart år får Stortinget tilsendt frå Regjeringa St.meld. nr. 4, som er ei utgreiing om korleis Regjeringa har følgt opp dei oppmodings- og utgreiingsvedtaka som Stortinget har gjort i ein sesjon. St.meld. nr. 4 for 2005-2006 er om slike vedtak som Stortinget gjorde i sesjonen 2004–2005. Talet på slike vedtak har gått noko ned dei to siste sesjonane. Dette er ei utvikling som er i tråd med Stortinget sitt ønske som kom fram under handsaminga av Dokument nr. 14 for 2002-2003, ein rapport til Stortinget frå utvalet som har utgreidd Stortinget sin kontrollfunksjon, det såkalla Frøiland-utvalet. Utvalet gav uttrykk for uro over omfanget av oppmodingsvedtak og peika på fleire uheldige sider ved for utstrekt bruk av Stortinget sitt instruksjonsmynde som verkemiddel. Komiteen har merka seg at det heller ikkje i siste stortingssesjonen vart fatta noko utgreiingsvedtak. Komiteen er av den meininga at ordninga med ei eiga stortingsmelding om korleis Regjeringa har følgt opp oppmodings- og utgreiingsvedtaka, er ei god ordning. Det som er utfordringa, er at ho blir tydeleg og oversiktleg. Vårt inntrykk er at Regjeringa legg vekt på at Stortinget alltid skal få ei tydeleg og grei tilbakemelding om korleis sakene blir følgde opp. Eg tør likevel hevde at ein ikkje alltid kjenner det slik at tilbakemeldinga er like tydeleg. Komiteen vil derfor gi uttrykk for at det er særs viktig at opplysningar om kva som er skjedd med enkelte vedtak, må kome fram i meldinga, og at det ikkje må bli slik at ein må leite i andre dokument for å få alle relevante opplysningar, slik det har vore naudsynt å gjere når det gjeld enkelte av vedtaka som vart gjorde i sesjonen 2004–2005. Komiteen er godt nøgd med at tilbakemeldinga på oppmodingsvedtak som blir handsama i budsjettproposisjonen, er samla under eitt og utkvittert i dei fleste fagproposisjonane. Ikkje alle departementa følgjer dette, og komiteen vil be om at det blir ein regel for alle departementa for ettertida. Komiteen seier seg òg nøgd med den oppfølginga som Regjeringa har gjort i dei sakene der ein ikkje har kome heilt i mål, som har teke litt lengre tid enn først føresett, og som ein har sagt at ein vil kome attende til. Det er kanskje ikkje naudsynt, men ein god ting kan ikkje seiast for ofte – eg vil sitere kva komiteen sa i Innst. S. nr. 142 for 2003–2004: «Respekt for Stortingets vedtak er en nødvendig forutsetning for vårt demokratiske systems legitimitet. Dersom vedtak av en eller annen grunn ikke lar seg realisere, skal Regjeringen uten ugrunnet opphold komme tilbake til Stortinget.» Den siste meldinga er eit døme på at Stortinget relativt lenge etter at vedtak er gjorde, og først gjennom denne meldinga, blir gjort merksam på at vedtak ikkje er gjennomførte. Det synest ikkje komiteen er godt nok, og vi føreset at ein for ettertida kjem tilbake til Stortinget mykje raskare enn det som har vore tilfellet så langt, når ein ser at vedtak ikkje kan gjennomførast. Innstillinga og merknadene er nesten samrøystes, med nokre få unntak. For Framstegspartiets del vil eg peike på at vi ikkje er heilt nøgde med oppfølginga av eitt vedtak innan helse og omsorg, fire innan justis og eitt innan kvart av områda kommunal, landbruk og utdaning. Det er ofte nyansar, og det er vanskeleg å seie korleis ein skal handsame ei melding frå ei regjering som er gått av, og gripe fatt i enkeltsaker, så eg vil ikkje gå så mykje inn på det. Eg berre undrast litt over at det er ein del oppmodingsvedtak som ikkje heilt, men delvis er oppfylte, og vil stille spørsmålet: Kven er det som då har eit problem? Er det Stortinget, eller er det Regjeringa? Formelt, er det kanskje freistande å seie, er det Regjeringa sitt problem, men reelt, er eg nok redd for, er det Stortinget som kanskje har eit problem. Gjennom ikkje å gjennomføre vedtak som blir gjorde i Stortinget, vil ein kanskje svekkje tilliten til Stortinget og få det til å framstå som ei resolusjonskvern. Er vi tente med det i ettertid? Eg vil til slutt berre seie at komiteens merknader stort sett er samrøystes, og eg tilrår Stortinget å gjere vedtak i samråd med komiteens innstilling.