Eg synest det er interessant å leggje merke til kor stor effekten er av å auke skattane for dei som har dei høgaste inntektene. Den førre, Høgre-dominerte regjeringa senka skattane med mange milliardar kroner. Dei med inntekt på 1 mill. kr fekk 20 000 kr i skattelette. Likevel merka vanlege folk lite eller ingenting til desse skattelettane. Dei som berre hadde 100 000 kr i inntekt, fekk faktisk ein auke i skattane på 1 500 kr. Fleirtalsregjeringa legg opp til eit skattesystem der dei som er lågt lønna, og dei som har gjennomsnittlege inntekter, i all hovudsak skal betale same skatt eller mindre skatt neste år i forhold til 2005. Det er berre dei 10 pst. rikaste som får skatteauke, men likevel blir skattane kraftig auka samla sett, fordi effekten av å auke skatten for dei rikaste er så stor som han er. Sagt på ein annen måte: Den førre regjeringa senka skattane for dei rikaste og bidrog dermed til mindre rettferdig fordeling, samtidig som dei fekk mindre pengar å bruke på velferd. Fleirtalsregjeringa aukar skattane for dei 10 pst. rikaste og bidreg dermed til meir rettferdig fordeling, samtidig som vi får meir pengar til å bruke på velferd. Dermed gir ikkje budsjettframlegget berre ein gevinst i forhold til at vi får ein meir rettferdig fordelingspolitikk, budsjettframlegget gir oss ein dobbelt gevinst: Effekten av å auke skattane for den rikaste tidelen i samfunnet er så stor at vi samtidig får fleire milliardar kroner meir å bruke på velferd. Dermed kan vi auke løyvingane til kommunane med 3,8 milliardar kr i forhold til det Bondevik II-regjeringa foreslo, slik at vi legg til rette for ein betre skule og ein tryggare alderdom enn det vi elles hadde lagt til rette for. Vi kan auke løyvingane til helseforetaka med 500 mill. kr, slik at det kjem meir pengar til pasientbehandling ved sjukehusa. Neste år kan 20 000 fleire menneske få pasientbehandling i Noreg enn det den førre regjeringa la opp til. Vi kan leggje inn 400 mill. kr meir enn den førre regjeringa til målretta tiltak mot fattigdom. 90 av desse millionane går til å styrkje rusomsorga. Og vi kan bruke 50 mill. kr til å redusere eigenandelstak 2 med 1 000 kr for betre å kunne skjerme dei som har stort behov for helsetenester. Kursendringa er tydeleg. Ved å auke skatten på kapital samtidig som vi senkar skatten på inntekt, sørgjer vi for at skatteauken så å seie berre rammar dei høgast lønte. Samtidig aukar vi inntektssida på statsbudsjettet. Dermed legg budsjettet grunnlag for tre ting på ein gong – nesten som eit kinderegg: meir velferd, ein meir rettferdig fordelingspolitikk og ein ny og tydeleg situasjon med klare prioriteringar i norsk politikk.