Det blei sagt før her at i denne saka er det berre nyanseforskjellar i synspunkta i komiteen. Eg tok ordet berre for å seie at vi i Venstre meiner at vi ikkje kan detaljstyre korleis helseføretaka skal drive på dette nivået. Her har vi ein situasjon der vi faktisk har ei ganske sterk presisering i lovverket, i forskriftene. Dersom eg les det riktig – eg er ingen jurist – står det at ein viser til § 14 i forskrift om krav osb. Det verkar veldig detaljrikt når det står der, og det skulle vere eit trygt grunnlag for statsråden i sine føretaksmøte, dersom det er noko problem på dette området. Ho kan slå fast at psykiatriske pasientar skal likestillast med somatiske. Det er det som er utgangspunktet. Debatten her er nok viktig i seg sjølv, men eg trur lovverket er detaljert nok. Men det er gledeleg at nokre helseføretak, ikkje minst i Helse Bergen, prøver ut nye ting. Det kan vere ei moglegheit for andre til å lære, og det er veldig viktig. Ein ting som eg tenkte litt på sjølv, er at det kan verke mot si hensikt dersom ein har ei eiga ordning for nokre pasientar. Det kan kanskje verke stigmatiserande i seg sjølv. Eg trur ein heller må finne tilfredsstillande og gode ordningar saman med den ordninga som ein har innafor denne akuttmedisinske kjeda. Eg trur òg at det aldri vil vere fornuftig ikkje å ha samarbeid mellom dei forskjellige offentlege tenestene. Spesialisthelsetenesta og anna helseteneste, sosialtenesta i kommunane og politimyndigheitene må hjelpe kvarandre når det er naudsynt. Det trur eg vi må rekne med i framtida òg, og så må vi prøve å ha ein god dialog mellom desse forskjellige. Samhandling er jo noko som vi ropar etter mange gonger. Ein bør gjere dette på ein god måte, slik at desse spesielle pasientane som vi snakkar om her, som har det vanskeleg nok frå før, ikkje skal få det endå vanskelegare når dei kjem i desse situasjonane.