Kiving om bistandsbudsjettet går ofte på volum – det er ein eviggåande debatt – og sjølvsagt på om det kan bli betre. Eg kan skjønne det dersom ein kuttar for å gjere eit budsjett betre – dersom ein klarer å grunngje kvifor det blir betre av kutt. Vi er – uavhengig av samfunnssystem og ideologi – stort sett einige om at det er to prinsipp som bør gjelde: menneskerettar og rettsstat. Ser vi på det Høgre har gjort i budsjettet i år, blir eg litt skremd: Dei som verkeleg er mellom barken og veden, dei som er utafor tv-kanalane, dei som lever i flyktningleirar, dei som sit utafor alle forhandlingsbord, dei vil Høgre kutte hos. Når vi ser kva Høgre kuttar – 350 mill. kr til humanitær bistand og menneskerettar – må ein spørje: Korleis klarer Høgre å finne på slikt? Det er i alle fall ikkje eit bidrag til å gjere bistanden betre slik at han rekk fram til dei som verkeleg treng det.