God design vert stadig viktigare for oss menneske i alle samanhengar, og eg trur det er mange grunnar til det. Eg trur det har samanheng med ein stressa kvardag og behov for balanse og ro og gode ting å feste auga på. Vi søkjer opplevingar, og det søkjer vi også i produkt, og vi har betre råd til både å kjøpe oss opplevingar og å kjøpe oss gode ting å sjå på. Dessutan gjev god design sjølvsagt betre og meir funksjonelle produkt, produkt som er gode både å bruke og å sjå på. God design har det vore sagt veldig mykje om her. Det har også vore sagt at det gjev produktet meirverdi. Det er også vist til både norske og internasjonale granskingar, så det skal ikkje eg ta opp att. Men god design er eit strategisk verkemiddel som betrar driftsresultatet, og som hevar innovasjonsgraden og gjev høgare eksportdel. Det er klart at for Noreg, som har problem med konkurranse fordi vi ligg høgt i høve til løningar, er god design også det fortrinnet som kan gjere at produkta våre likevel vert lønsame. Eit hovudmål for all konkurranseutsett industri må vere å utvikle produkt med eigenskapar som skil dei positivt ut frå konkurrentane sine, og som over tid utviklar seg til å verte merkevare. Dette krev både langsiktig satsing og tolmodig kapital. Derfor må vi sjå satsinga på design i samanheng med andre politiske verkemiddel som vi som politikarar kan vere med på, f.eks. skatteincentiv for å investere i nye bedrifter også for gründerar. I tillegg er det nødvendig å satse på utvikling av moderne teknologi. Relativt billig arbeidskraft og høg utdaning, som skal brukast til å ta i bruk ny teknologi og design, og kommunikasjon, distribusjon og logistikk – alt dette må vi sjå i samanheng. Derfor må vi ha eit tettare samarbeid mellom næringsliv, utdaning og FoU-miljø. Det er den menneskelege kapitalen i form av arbeidskraft og kompetanse som utgjer hovuddelen av vår nasjonalformue her i landet. For at Noreg skal verte eit av verdas mest nyskapande land, slik som vi har som målsetjing, må vi forvalte og utvikle den menneskelege ressursen og auke vår verdiskaping gjennom satsing på kunnskap, teknologi og design. Derfor er eg veldig einig i det representanten Ingebrigt Sørfonn seier når han peiker på at dette må inn i skulen. For det må eit tettare samarbeid til mellom skule og næringsliv. Elevane må få oppleve det verkelege livet mens dei går på skulen. Eg synest det er freidig av interpellanten å seie at i motsetning til førre regjering er ikkje denne regjeringa redd for å satse på suksessar i norsk næringsliv. Eg vil minne om at det var Bondevik II-regjeringa som kom med forslaget om ein auke til Designrådet, og eg vil også minne om at det vart lagt fram ein heilskapleg innovasjonspolitikk nettopp for å skape betre vilkår for innovasjon som drivkraft til verdiskaping. Det er flott at den noverande regjeringa støttar den auken som var sett av til design. Det var berre Framstegspartiet som ved budsjettbehandlinga ikkje ønskte denne auka satsinga. Sjølv om Venstre er einig med Framstegspartiet i at god design må skapast i forskningsmiljøa og i bedriftene, er vi ikkje einige i at vi som politikarar ikkje har moglegheiter til å gje rom for bedriftene. Vi ser at det er spesielt små og mellomstore bedrifter som ofte har problem med å utvikle god design. Då er det viktig det arbeidet som Norsk Designråd i lag med Innovasjon Noreg gjer for å formidle designarar og oppmuntre til god design også for dei som ikkje har råd til å ha det i sin midte. Så seier no næringsministeren at han skal satse på ein designpakke, og han nemner forskjellige næringar som kjem i den pakken. Eg er glad for at han dreg fram maritim næring, som er viktig i vårt område. Men møblar høyrde eg ikkje at han sa noko om. Eg er spent på kva han svarar på Oppebøen Hansen sitt spørsmål om vidare møbelsatsing, og om dette kjem i designpakken. Det har vore trekt fram her no god design både innan maritim industri og på møblar som kjem frå Møre og Romsdal. Eg håpar møblar vert ein del av pakken.