Representanten Lilletun tok opp det veldig viktige temaet skiljet mellom humanitær og militær innsats. Der bør vi halde fana høgt så vi ikkje går blindvegar. Ein ting er at folk ute i område der det er veldig mykje usikkerheit, blandar og misforstår – kven som er soldat i dag, og kven som er bistandsarbeidar neste dag. Ein annan ting er det som skjer i OECD sin DAK-komite, der vi ser ei stadig utholing av pengebruken. Vi ser at forsvars- og militærinteressene heile tida vil stele frå lommerusket på 50 milliardar dollar som går til bistand. Der skal i alle fall Kristeleg Folkeparti og den tidlegare utviklingsministeren ha all ære. Det arbeidet må vi fortsetje med å høgne her i salen. Ser vi på det som skjer i Afghanistan, er det ingen tvil om at ISAF er defensiv, mens OEF har ein mykje meir offensiv karakter. Dersom vi seier at vi har ein avgrensa kapasitet, er det ikkje då lurt å satse meir på ISAF og trekkje oss ut av OEF?