For Framstegspartiet er skatt eit veldig viktig tema. Vi er skattelettepartiet for folk flest. Vi ønskjer ikkje berre lågare skatt, men vi ønskjer også å få til eit enklast mogleg og mest mogleg oversiktleg skattesystem. For oss er ikkje lågare skatt eit mål i seg sjølv, det er eit middel – eit middel for å skape økonomisk vekst. Vi ønskjer å få til mest mogleg skattelette for bedrifter, slik at det blir meir lønnsamt å investere i Noreg. Vi ønskjer også å gi skattelette til folk flest, slik at det lønner seg meir å jobbe, og slik at ein på den måten kan auke arbeidstilbodet. Dersom ein både får skapt fleire arbeidsplassar og stimulert til at arbeidstilbodet aukar, vil ein også få produsert fleire varer og tenester i Noreg, noko som gjer at vi kan gå framtida tryggare i møte. Vi ønskjer også å redusere kostnaden for innkrevjing av skatt, og det gjer vi best ved at vi får eit enklast mogleg skattesystem. Statistisk sentralbyrå og mange andre har rekna ut at ein lågare skattesats vil gi den største inntektsreduksjonen for staten i år 1 og år 2, men at han kan bli vesentleg mindre etter som tida går, på grunn av at ein greier å få til ein økonomisk vekst som ein ikkje ville fått til dersom ein ikkje hadde gitt skattelette. Det betyr altså at skattelette kan medføre at den kaka som skal fordelast, blir større, og dermed blir det også lettare å finansiere framtidige utgifter og framtidige velferdsgode, m.a. pensjonar. Slik det ser ut no, er det urovekkjande at den såkalla skattereforma kan ende opp med at Regjeringa får gjennomslag for sine forslag til skatteskjerpingar, men ikkje for dei skattelettane som var meinte i reforma. Det er sjølvsagt uheldig. Torbjørn Hansen gjorde eit nummer av at ei skattereform ikkje kan hindre skatteskjerpingar. Det er sjølvsagt riktig, men det er nemleg slik at det er lettare å unngå å redusere formuesskatten, dersom han ikkje er redusert i utgangspunktet, enn å skjerpe ein skatt som er vekk. Det er eit faktum eg ikkje trur det er så lett å komme vekk frå. Viss ein då hadde fått vekk enkelte skattar, er det vanskelegare å erstatte dei og innføre dei på nytt. Eg vil då gå laus på dei forslaga som er komne i denne innstillinga. Det første gjeld dette med skjermingsreglane. Her har vi gong på gong peikt på at skjermingsrenta er sett altfor lågt. Det burde vore eit risikopåslag på 4–6 prosentpoeng – vi har foreslått 5 pst. Det er sjølvsagt ein risiko å investere i næringsverksemd, og det bør også atterspegle seg i renta. Skjermingsgrunnlaget er også eit problem. Slik det er no, vil det i mange tilfelle bli sett vesentleg under faktisk verdi. Det er også uheldig på grunn av at då vil utbytteskatten komme raskare til nytte. Vi har også tidlegare peikt på at botnfrådrag burde vore vurdert. Når det gjeld fritaksmodellen, har den ein del positive sider som vi er fornøgde med. Vi har tidlegare vore kritiske til at private aksjonærar i mange tilfelle kjem dårlegare ut enn dei som har investert via selskap. Derfor synest vi at den nye overgangsregel E er bra. Dersom ein har 10 pst. i selskapet kontra 90 pst. tidlegare, kan ein då ta det inn i eit eige selskap og dermed unngå utbytteskatt før ein tek det ut til eige forbruk. Når det gjeld enkeltpersonsføretaka, har vi meint at ein burde fått greidd ut om dei kunne akseptere ein strengare rekneskapskontroll mot at dei ikkje betaler utbytteskatt før pengane er tekne ut av bedrifta. Dette har også NARF peikt på. Ein har fått til dette i enkelte andre land, Danmark m.a., og då burde det også vore mogleg i Noreg. Vi konstaterer at det ikkje er fleirtal for det. Under den føresetnaden synest vi det er positivt at regelen med lønnsfrådrag blir vidareført. Ei av dei gruppene vi har fått fleire kommentarar frå, er skogbrukarane. Den faktiske situasjonen er at hogsten, uttaket av skog, pr. i dag er mykje lågare enn tilveksten. I ein slik situasjon burde vi kanskje stimulert til eit større uttak enn det som er tilfellet. Her innfører fleirtalet derimot ei skattlegging som openbert vil medføre lågare aktivitet, og ein får eit dårlegare økonomisk incitament til å ta ut meir tømmer. Vi har også gått inn på dette med gevinst på driftsmiddel, som vi har fått ein del kommentarar på. Vi meiner at dei framleis skal kapitalskattleggjast, og vi foreslår det. Eg vil også vise til eit forslag frå Framstegspartiet, Sosialistisk Venstreparti og Senterpartiet som tek føre seg dette med gjennomsnittslikningar, som ein samrøystes komite – blei det vel til slutt – går inn for. Vi meiner at ein skal kunne velje mellom direkte likning og gjennomsnittslikning for 2005. Det kjem av at det er somme som har retta seg inn på direkte likning for 2005, og at dei dermed skal få eit val. Ein av føresetnadene for utbytteskatt var at formuesskatten skulle bli fjerna. Dette er ein uheldig skatt. Dei fleste OECD-landa har fjerna denne skatten. Ein slik skatt stimulerer ikkje til sparing og investering, iallfall stimulerer det ikkje alltid til dei rette investeringane og sparingane. Her har altså Regjeringa gått inn for at ein skal halvere han i 2006 og 2007, og at ein deretter skal fjerne han. Eg har notert meg at regjeringspartia sin forlikspartnar når det gjeld skattereforma, Arbeidarpartiet, no i revidert nasjonalbudsjett foreslår å auke formuesskatten for arbeidande kapital. Det er ikkje så veldig positive signal, og vi får håpe at valet til hausten ikkje medfører eit fleirtal for at denne trenden med aukande formuesskatt fortset. Det at store delar av dei varsla skattelettane først skal gjennomførast neste år etter stortingsvalet, er sjølvsagt lite føreseieleg, og det blir derfor spennande å sjå korleis utviklinga går vidare. I verste fall kan altså skattereforma ende opp med å bli ein fiasko og skape utryggleik for hus, heim og jobb. Riggselskapa har vi også fått ein del spørsmål frå. Det har samanheng med at ESA har revidert sine retningsliner for statsstøtte til sjøtransportsektoren, og då har ein fått ein del innskjerpingar der. Noreg er eitt av få europeiske land som har ei eiga riggnæring av betydning, og vi er derfor opptekne av at Noreg skal nytte det nasjonale handlingsrommet til å foreslå overgangsreglar. Vi er derfor nøgde med at det blir gitt føringar i forhold til dette i vedtaks form. Når det gjeld den foreslåtte skattemessige behandlinga av valutagevinstar, meiner vi at desse overgangsreglane som er foreslått, er uheldige, og vi vil derfor gå imot nytt niande ledd i skatteloven § 8-15. Så til SkatteFUNN. Vi er glade for at vi har fått gjennomslag for at ulønna arbeidsinnsats kan gi rett til SkatteFUNN-midlar. Det er viktig at dette blir gitt tilbakeverkande kraft, ikkje berre for 2002 og 2003, men også for 2004. Vi er også opptekne av at reglane blir utforma enklast mogleg, slik at det går minst mogleg energi og arbeid med til å handheve desse. Når det gjeld kostskatt for pendlarar, nordsjøarbeidarar og sjøfolk, er vi glade for at vi har fått til ei reversering. Det er viktig at lønnsmottakarane, arbeidarane, kan vere mobile i dag, og derfor meiner vi at det var feil å gjere denne skatteskjerpinga. Vi gjekk imot denne skatteskjerpinga i vårt alternative statsbudsjett for 2005, vi hadde dette også som eit prioritert krav i forhandlingane i haust med regjeringspartia, men vi fekk altså ikkje gjennomslag for det før no under behandlinga av revidert nasjonalbudsjett. Særfrådrag for alder og uføre er også eit punkt som vi er glade for at vi har fått gjennomslag for. Alt i alt meiner vi derfor at det er mykje bra i dei endringane som har blitt gjorde i skatte- og avgiftslovgivinga, sjølv om det altså kunne ha vore betre på mange punkt. Men det får vi ta ved eit seinare høve. Til slutt vil eg ta opp våre forslag i innstillinga.