Eg er glad for at fleirtalet i komiteen i dag tilrår at forslaga i Dokument nr. 8:6 vert avviste. Eg meiner dei anslåtte økonomiske konsekvensane av forslaget er mykje større enn det forslagsstillarane legg til grunn. Eg vil understreke at i utgangspunktet er all investering i riksvegnettet her i landet eit statleg ansvar, slik det òg følgjer av første leden i § 20 i veglova. Men fordi finanspolitiske omsyn gjer at rommet for finansiering over statsbudsjettet ikkje er uavgrensa, har lokale og regionale initiativ over store delar av landet gjort at bompengar har vorte ei supplerande finansieringsform, slik det er opning for i andre leden av § 20. Dette har ført til ei forsering av ei rekkje prosjekt som det ville ha teke lang tid å realisere dersom dei skulle vorte finansierte med ordinære løyvingar. Ei tidlegare realisering av prosjekta gjev raskare tryggleiks- og framkomstvinstar for samfunnet. For næringslivet vil dette kunne innebere reduserte transportkostnader i tid og betre regularitet. Eg vil likevel understreke at alle bompengeprosjekta her i landet skal byggje på lokalt initiativ. Det skal liggje føre lokalpolitiske vedtak før prosjekta vert godkjende. Dette er eit prinsipp som eg òg vil følgje i framtida. Tal frå rekneskapane til bompengeselskapa viser at den totale bompengegjelda ved utgangen av 2004 var på om lag 10,8 milliardar kr. Det er ingen ting som tyder på at totalgjelda vil verte redusert dei næraste åra, sjølv om kvart enkelt prosjekt sjølvsagt vert nedbetalt. Vi må hugse på at bompengane vert brukte til finansiering av nye vegprosjekt, som gjev tryggare og betre vegløysingar der ein lokalt har valt slik finansiering i staden for å vente ytterlegare i tid. Gjeldsrenter oppstår i tillegg fordi dei fleste prosjekta tek opp lån for å få optimal framdrift og økonomi i anleggsprosjekta. Eg er redd at ved å følgje den linja som forslagsstillarane legg opp til, vil dette få store konsekvensar for satsinga på veginvesteringar i perioden 2006–2009. I mange av vegprosjekta som det no vert planlagt for, utgjer eksterne midlar ein viktig del av finansieringa. I det alt vesentlege er dei eksterne midlane bompengar. Berekningar viser at kostnadene ved å avvikle dei 46 vedtekne bompengeordningane vil vere i storleik 20–25 milliardar kr, gitt at all lånegjeld vert innfridd, all føresett lånegjeld til å fullføre prosjekt som har vorte sette i gang, vert innfridd og tapte bompengeinntekter som vert føresette å gå direkte til bygging, vert kompenserte. Eg deler synet til fleirtalet i komiteen om at forslaget vil gjere det umogleg å gjennomføre handlingsplanen til Nasjonal transportplan, og at fleire store samferdselsprosjekt i Noreg vil stå i fare dersom forslaget skulle verte vedteke.