Eg har eit spørsmål til kulturministeren. Vi har den siste tida fått høyre mange sterke historier av dei som er speleavhengige, som har spelt frå seg alt dei eig, og alle pengane. Det er mange som slit med å gå på butikken og handle brød og mjølk til seg og sin familie, fordi dei ikkje greier å gå forbi dei blinkande speleautomatane, som verkar som ein magnet på dei. Det medfører at dei kjem ut igjen av butikken utan pengar og utan mat og brød til seg og sin familie. Mens statsråden ventar på EFTA-domstolen, ser vi at det i mange kommunar er ein storstilt kampanje i solidaritet med dei speleavhengige. Mange kommunar ønskjer å bli spelefrie, og ein del har også blitt det. Kristeleg Folkeparti meiner at Regjeringa burde sett i gang eit arbeid med å bli kvitt automatane. Dersom vi hadde hatt eit automatmonopol i dag, ville dei politiske partia ikkje lenger fått inntekter på speleautomatane. Vi veit at det er 70 000 speleavhengige, og at ni av ti kroner som blir putta på automatane, kjem frå folk som er speleavhengige. Vi veit at dei som slit med dette, føler enormt stor skyld og skam. Fleire parti får inntekter til sin aktivitet gjennom speleautomatane. Kva synest statsråden om at politiske parti også finansierer sin aktivitet med desse midlane? Burde ikkje Giske og Arbeidarpartiet skunde seg å rydde opp i eige hus, sidan Arbeidarpartiet er eit av dei partia som får finansiert delar av sin aktivitet gjennom speleautomatar?