Det er tydeleg at representanten Sponheim er både litt begeistra og kanskje litt rusa av den store framgangen til Venstre, iallfall når vi snakkar om prosent – han nemnde jo her «fem ganger». Eg vil også minne om at det er andre politiske parti på ikkje-sosialistisk side som har hatt ein framgang ved valet, sjølv om kanskje ikkje Venstre har vore så veldig fokusert på det. Samstundes greier ikkje Sponheim å skjule heilt at han er misnøgd med å gi frå seg regjeringsmakta og miste innverknad, og det er naturleg. Han annonserer allereie eit skifte om fire år. Men Framstegspartiet skal altså ikkje vere ein del av det fleirtalet. Då er mitt spørsmål: Skal Venstre og dei andre borgarlege partia greie å få til eit fleirtal utan Framstegspartiet for å vippe over? Eller ventar ein at Framstegspartiet framleis skal vere ein passiv støttespelar for ei ikkje-sosialistisk regjering?