Først eit par kommentarar til innlegget frå leiaren av utanrikskomiteen. Den første går på dette med rørleidning. Det er jo ein ganske stor aktivitet å skulle byggje f.eks. ei ny rørleidning frå Ormen Lange og heilt til Austhavet. Men når vi ser på Ormen Lange, kjem det feltet i produksjon i 2007. Grunnen til at det feltet lønner seg, og grunnen til at feltet i det heile teke er bygt ut, er at då går produksjonen av gass i britisk sektor ned. Då fyller ein opp der. Så same kva: Når ein skal utnytte kapasiteten i ei oljerørleidning, må det gjerast i samsvar med anten at andre felt går ut, eller at nye blir bygde ut. Så her er vi heilt avhengige av eit internasjonalt samarbeid. Ein skal iallfall ikkje bruke det som årsak til forsert utbygging. Men spørsmålet mitt går på dette med gamle venner. Sjølvsagt skal vi ha eit godt forhold til gamle venner. Men vi ser jo at vi i andre samanhengar er avhengige av land som også har ratifisert Kyoto-avtalen, og land som er energiprodusentar. Vi må ikkje gjere dette til ei EU-sak, men heller utvide alliansane våre for å sikre politikken vår i nordområda.