Eg vil takka for engasjementet. Eg tykkjer det er bra at det er trykk i denne saka. Det må vera strålande å vera både statsråd og vegdirektør og få høyra at stortingspolitikarane er så opptekne av veg og bruken av pengar til veg. Det har vore mange gode innlegg, men nokre av dei har handla om noko anna enn det eg stilte spørsmål ved i interpellasjonen. Dei har handla meir om kor fortreffeleg konkurranseutsetjing er meir generelt. Men det var altså ikkje det som var interpellasjonen. Interpellasjonen gjeld faktisk eit område der me støtta omstillingane, ikkje gjekk imot dei. Det er eit politisk skilje når det gjeld konkurranseutsetjing, men altså ikkje i denne saka. Når me difor no er kritiske undervegs, er me òg sjølvkritiske. Statsråden seier at omstillinga går seinare enn planlagt. Det kan jo vera – eg ber statsråden tenkja igjennom det – at noko må justerast undervegs. Me skal ha ei evaluering noko seinare, og det kan vera at noko må justerast undervegs, fordi det ikkje vart som me hadde tenkt. Så seier Nistad at Ausdal Starrfelt og Arbeidarpartiet ikkje har noko engasjement når det gjeld veg. Ja, ja, Framstegspartiet støtta i samband med Nasjonal transportplan subsidiært ei påplussing på 10 milliardar kr til veg i dei komande ti åra. Men det var altså Arbeidarpartiet som var vegpartiet då me handsama Nasjonal transportplan, ikkje regjeringspartia. Eg er glad for at statsråden seier at me skal samanlikna likt med likt, inkludert endringane i systemet. Eg er samd i at funksjonskontraktane isolert sett vert billigare, men det hjelper ikkje dersom me får fleire byråkratar for pengane, ikkje meir veg for pengane. Eg er òg glad for at statsråden bekreftar at forskings- og utviklingsarbeidet skal gå sin gang som tidlegare, ikkje reduserast. Det svaret eg ikkje er nøgd med, gjeld konsulentar. Eg ber statsråden vurdera endå ein gong om å sjå etter, iallfall vera heilt sikker på at ein ikkje kjøper inn konsulentar som har kompetanse tilsvarande den kompetansen dei folka som ein seier opp, har. Då må ein heller la vera å seia opp dei folka og ikkje bruka konsulentar. Ein må bruka konsulentar minst mogleg. Men eg ser at det kan vera nødvendig, særleg i denne overgangstida. Arbeidarpartiet tok initiativet til endringar i Vegvesenet. Me ville ha ein divisjonsmodell, og me ville gjera det litt meir gradvis, og me var, som sagt, for dette. Me er opptekne av at me skal evaluera, og me er opptekne av at me skal evaluera undervegs. Eg vonar at me kan koma tilbake til dette på ein konstruktiv måte. Så vil eg til slutt seia: Elles er det mi meining at me skal ha meir veg for pengane og meir pengar til veg.