Representanten Erna Solberg var ei av dei som eg ofte tenkte på i valkampen. Då eg reiste rundt i kommunane i Nordland og hadde samtalar med ordførarar og anna godtfolk, må eg innrømme at då tenkte eg ofte at her skulle jammen kommunalminister Erna Solberg ha vore. Når eg trefte ordførarar som har skore ned til beinet, og som berre har lovpålagde oppgåver igjen å skjere i, tenkte eg at her skulle jammen kommunalministeren ha vore. Bondevik II-regjeringa sitt forslag til budsjett var ei auking i dei såkalla frie inntektene på 1,9 milliardar kr. Dei er brukte iallfall to gonger, og det går tydeleg fram av merknadene i finansinnstillinga frå medlemmene i finansfraksjonen også. Så prøver ein altså å bagatellisere den aukinga som Stoltenberg-regjeringa legg inn. Ja, aldri har vel nokon blitt så glad for bagatellar. Eg lurer litt på kva slags beskjed representanten Erna Solberg har tenkt å gi framover. Har ho tenkt å seie at omsynet til veksten når det gjeld privat forbruk, skal vere større, og så har vi ikkje tenkt å gjenopprette den økonomiske balansen i kommunesektoren, så har vi ikkje tenkt å dekkje aukinga i demografiske kostnader, så har vi ikkje tenkt å rette opp etterslepet i vedlikehald i kommunane?