Denne saka dreier seg om framtidig eigarstruktur i BaneTele. For å oppfylla Stortinget sine ønske om eit sterkt og effektivt BaneTele har det lenge vore behov for tiltak som kan styrkja selskapet. Det sørgjer no Regjeringa for. Regjeringa har forhandla fram ei avtale som sikrar selskapet ei god industriell løysing, noko som lenge har vore påkravt. Dette er ikkje eit sal, som nokre har framstilt det som, men eit partnarskap som inneber at Breibandsalliansen tilfører BaneTele 625 mill. kr i kontantar i ein retta emisjon, mot at Breibandsalliansen får ein eigardel på 50 pst. i det nye selskapet. Dette vil gje selskapet ei god finansiell plattform, som gir gode moglegheiter til å utvikla BaneTele som eit landsdekkjande og konkurransedyktig breibandsselskap. Høgre har gått høgt på banen i denne saka. Ifølgje Dagens Næringsliv fekk representanten Børge Brende «kaffen i vrangstrupen» då han tidlegare i år las om næringsministeren sine planar for BaneTele og om partnarskapet med Breibandsalliansen. Til det vil eg seia at me heldigvis står overfor ein heilt annan situasjon no enn me hadde gjort dersom den førre regjeringa hadde fått det som ho ville. Då vart det lagt opp til billegsal av BaneTele i regi av Høgre sin tidlegare næringsminister Ansgar Gabrielsen. Han hadde så vidt vorte næringsminister då han kunngjorde at BaneTele skulle seljast. For Arbeidarpartiet er BaneTele eit viktig selskap. Det er i dag det einaste landsdekkjande alternativet me har til Telenor. Eg er difor glad for at Regjeringa og næringsministeren har kome fram til ei løysing som vil setja selskapet betre i stand til å vera ein sterk, landsdekkjande konkurrent til Telenor. Det er fire forhold som har vore viktige for Arbeidarpartiet i denne samanhengen, nemleg å sikra eit godt økonomisk fundament for BaneTele, å sikra eit offentleg eigarskap, å bidra til samordning av infrastrukturen for breiband og å bidra til ei langsiktig løysing. Den avtala som no er inngått, tek vare på alle desse omsyna på ein god måte. BaneTele kan no leggja fleire år med utryggleik rundt eigarforholdet bak seg. Selskapet har lenge vore i ein situasjon med behov for auka volum, dvs. fleire kundar, for å kunna få ei tilfredsstillande inntening. Men selskapet har ikkje hatt den marknadsmessige posisjonen som skal til for å kunna ha eit tilstrekkeleg kundegrunnlag. Den industrielle partnaren er no funnen gjennom ein open prosess og reelle forhandlingar. Departementet har valt den løysinga dei meiner er best, og som oppfyller dei måla me har for BaneTele. Ei god industriell og robust finansiell løysing har stått i fokus. Det er nokre som har kritisert regjeringspartia for å leggja vekt på at det offentlege skal behalda ein kontrollerande eigardel i selskapet. Men Stortinget si behandling av Breibandsmeldinga i førre periode viste òg at det er ulike haldningar mellom dei borgarlege partia og regjeringspartia når det gjeld eigarskap for selskapet. Regjeringa har vore tydeleg på at offentleg eigarskap for BaneTele er viktig. Det står til og med i Soria Moria-erklæringa: «Regjeringen vil medvirke til at BaneTele AS blir et offentlig kontrollert selskap som bidrar til bredbåndsstruktur i hele Norge.» Høgre og andre må gjerne skrika opp, men etter mi meining må det vera heilt legitimt at me ønskjer at det offentlege skal vera tungt inne på eigarsida i dette selskapet, fordi dette selskapet har ansvar for store delar av den elektroniske infrastrukturen i landet vårt, og det er veldig viktig. Eg er difor veldig nøgd med den industrielle partnaren som BaneTele no får, og som eg meiner er den beste partnaren selskapet kunne få. Dette betyr òg at selskapet framleis skal vera i offentleg eige.