Det er flott at Regjeringa etter press frå dei speleavhengige og frå Kristeleg Folkeparti la kjepphestane til side og inntok eit svært fornuftig standpunkt, nemleg å avvikla speleautomatane frå 1. juli neste år. Den sterke auken i talet på speleavhengige dei seinare åra, med alle dei vonde skjebnane som følgjer i kjølvatnet av dette, har gjort pengespel til eit alvorleg samfunnsproblem. Så, innleiingsvis, honnør til Regjeringa for eit klårt standpunkt, som mange, mange er takknemlege for. Men enno er det uklårt kva som skjer med bingoautomatane, som vart unnatekne frå setelforbodet. Representanten Molvær Grimstad har fleire gonger i debatten, i replikkar til regjeringspartia og til statsråden, prøvd å få svar på dette, men framleis er det uklårt om bingoautomatane òg vert unnatekne frå avviklingsvedtaket frå 1. juli neste år. Grunnen til at Kristeleg Folkeparti er så oppteke av dette, er det faktum at det er heva over all tvil at når det gjeld speleavhengigheit og dei vonde og dramatiske følgjene av dette, så utgjer ikkje bingoautomatane noko snilt alternativ. I punkt 2 i Dokument nr. 8-forslaget vårt går det fram at me ønskjer at det vert utgreia korleis frivillig sektor skal få statleg støtte til å vidareføra arbeidet sitt. For det er kjempeviktig at frivillig sektor med si breidd og med sin uvurderlege og uerstattelege samfunnsinnsats ikkje sit igjen med reduserte inntekter og av den grunn òg redusert aktivitet etter avvikling av pengespel. Me treng ein frivillig sektor, men når me veit at 9 av 10 spelekroner kjem frå folk som har speleproblem, framstår inntekta frå pengespel som ei uverdig finansieringsform. Difor vert alternative finansieringskjelder eller finansieringsformer både nødvendige og viktige, og me er svært spente på dei forhåpentlegvis gode finansieringskjeldene eller finansieringsformene som Regjeringa vil koma opp med. Det hadde jo vore greitt om statsråden hadde vist litt meir korleis han tenkjer her, men me håpar at dette er i trygge og gode hender.