Det hender eg lurer på om det finst grenser for frekkheit i det politiske livet, men etter å ha følgt Høgre, og særleg Børge Brende, sin innsats i denne saka, må eg berre konstatera at dessverre, det gjer det ikkje. Dette er historia om ei varsla krise. Alle veit at for å få fram ny, permanent energi, tek det minst fire–fem år. Når ein då lèt som om dette er eit nytt problem, og at den nye regjeringa burde løyst dette problemet i løpet av nokre månader, blir det alt anna enn truverdig, særleg når me veit at den førre regjeringa ikkje har noko tiltak å visa til i denne saka. Tvert imot veit me at dei gjorde ein aktiv innsats for å hindra at f.eks. gjevne gasskraftkonsesjonar blei tekne i bruk. Eg ser av innstillinga at dei tidlegare regjeringspartia prøver å dela ansvaret med delar av den dåverande opposisjonen ved å visa til behandlinga av saka om Ormen Lange. Det er sikkert mange som må dela dette ansvaret. Spørsmålet er likevel om Stortinget den gongen fekk nok opplysningar om kva som var situasjonen i Midt-Noreg, og ikkje minst kva som ville bli konsekvensen av utbygginga. Ser ein derimot Noreg under eitt, har det ikkje mangla på åtvaringar. Eg vil minna om at det var for å unngå denne situasjonen at Arbeidarpartiet gjekk inn for å byggja gasskraft då me behandla energimeldinga våren 2000. I dag må me dessverre konstatera at både premissane og åtvaringane frå den gongen har slått til. Eg trur at den neste store miljøkampen i Noreg vil vera knytt til framføringa av høgspentlinjer. Slike linjer, førde fram gjennom sårbare område, er store naturinngrep, og eg trur at det gryande opprøret ein ser mot planane, berre er byrjinga på ein ny situasjon. Sjølv om ny overføringskapasitet kan hjelpa i ein heilt akutt situasjon, hjelper det ikkje å ha overføring frå eitt område med underskot til eit anna område med underskot, som er situasjonen i dag. Den situasjonen me har i Midt-Noreg i dag, er me no også i ferd med å få i Hordaland, der me ser at nye kompressorar til Trollfeltet vil tyna ut det eksisterande straumnettet. Situasjonen i Midt-Noreg, i Hordaland – og i Noreg – er eigentleg den same, nemleg at me over fleire år har bygd opp eit underskot utan å ta utviklinga på alvor. Ny produksjonskapasitet trengst. Eg trur det er viktig med politisk handling, og eg trur det er viktig med eit politisk press. Men når dette kjem frå personar som nett har sete i regjering, og som totalt fråskriv seg ansvaret, er ikkje dette populisme, men eit opplegg for å skapa politikarforakt i Noreg.