Det er ei viktig sak vi diskuterer i dag, ikkje minst for Forsvaret sitt omdømme. Har vi ressursar nok til å gjere det vi eigentleg har tenkt å gjere, og til å take inn over oss dei nye oppgåvene vi har sett oss føre? Den kanskje aller største saka er å gjere meir – og betre militærstrategiske ting – i nordområda. I tillegg har vi teke på oss at vi skal til FN. Vi skal yte eit viktig bidrag til verdssamfunnet den vegen. Det er klårt at då må det vere orden på den økonomien vi har til rådvelde. No blir det rydda opp gjennom granskingsutval. Det blir rydda opp via politistatsadvokat. Om dette har vore ein kultur, skal ikkje eg uttale meg om her, men det er tydeleg at det trengst å bli granska, og det trengst å bli gjort vedtak her i Stortinget. Regjeringa må vere målbevisst på at her må vi inn på ei ny lei. Eg synest at den saka som er lagt fram i dag, viser at Regjeringa gjer det punkt for punkt. Vi begynner punkt for punkt å komme på ein rett kurs. Vi veit at vi har eit trekantforhold mellom budsjett og det vi kan kalle for basefunksjonar og den operative evna. Dette er saka som vi ikkje har løyst. Men i alle fall må det vere styring på økonomien. Det må vere styring på dei budsjetta vi løyver her i huset. Dei midlane vi løyver må det ikkje sløsast med. Dei midlane må brukast til det vi eigentleg har tenkt. Det er kanskje den viktigaste bodskapen frå dagens debatt.