Venstre er uroleg over utviklinga i sjukehussektoren. Det er med rette stor merksemd på dei store og aukande underskota ved sjukehusa. Ved utgangen av året vil det samla underskotet vere på formidable 7,5 milliardar kr. Men det kostar å behandle pasientar. Og når fokuset og krava er at sjukehusa må behandle fleire pasientar, så inneber dette naturleg nok at kostnadene aukar, og følgjeleg at underskota aukar. Dei som trur at fleire pasientar kan redusere utgiftene til sjukehusa, har etter mitt skjøn forstått lite. Sjølvsagt kan sjukehusa bli meir effektive, men ein kjem ikkje utanom at behandling av fleire pasientar betyr auka utgifter. Det er ikkje butikk å drive sjukehus. Personleg har eg store forventningar til framlegginga av Nasjonal helseplan. Det er skuffande dersom Regjeringa ikkje kan leggje fram ein plan no om kva slags funksjonar lokalsjukehusa skal ha. Det skulle vere eit nøkkeldokument, og no veit vi at dette viktige spørsmålet blir utsett. No går det endå lengre tid før vi får ei avklaring i dette spørsmålet. Og kva skjer i mellomtida med dei lokalsjukehusa som er nedleggingstrua? Det blir berre større og større uro. Lokalsjukehusa må få ei avklaring på kva slags funksjonar dei skal ha. Lokalsjukehus kan ikkje berre vere vegger og tak, dei må ha eit avklara innhald. Og særleg må akuttfunksjonen avklarast. Det trengst ei betre samhandling mellom lokalsjukehusa og helsetenestene i kommunane. For at det skal fungere som ei samanhengande kjede av behandling, må partane vere klar over rollene sine. Her er det intensjonar, men lite substans. Dersom ein heller ikkje no greier å fastsetje innhaldet i lokalsjukehusa, har ein igjen spelt frå seg eit viktig kort. Å disponere eigen bustad og kunne bu i den så lenge som mogleg er for svært mange det viktigaste aspektet ved alderdomen. Det gir tryggleik, og med den erkjenninga meiner vi i Venstre at ein må satse meir på at eldre og alle som treng omsorg, får høve til å bu heime så lenge som mogleg. For å få til dette må vi omprioritere ein del tiltak og finne nye løysingar i framtida. Eg la merke til at statsministeren i dag rangerte eldreomsorga som det viktigaste fokusområdet i tida framover, og det er vi i Venstre veldig glad for. Men korleis skal utfordringane møtast? Omsorgsmeldinga har ein grundig gjennomgang av utfordringane. Men eg må berre seie at det er lite nytt for oss å lese i meldinga når det gjeld løysingar. Fleire eldre betyr fleire sjuke eldre, fleire eldre med demens, fleire eldre med angst, osv. Omsorgsmeldinga har mange planar, men manglar stort sett vilje til å prioritere. Dersom vi skal få ei betre helseteneste, må vi få eit tryggare omsorgstilbod i framtida. Vi må få nok personell til å sikre at eldre får ein verdig alderdom.