Eg brukar vanlegvis å rose interpellanten for godt initiativ osv., men i dette tilfellet har eg ikkje lyst til å gjere det, heller det motsette. For eg oppfattar ikkje interpellasjonen som eit godt bidrag til å løyse ei eventuell kraftkrise i Møre og Romsdal, heller som eit skot for å få opp også i Stortinget den kampanjen som foregår for å byggje gasskraftverk. Det er for så vidt ærleg nok å ha ein kampanje for å byggje gasskraftverk, men då skal ein også vere ærleg på at det er det ein held på med. Siste skot på den kampanjen er jo Framstegspartiets forslag om atomkraft – så der ligg det. Korfor blir det ikkje bygt gasskraftverk i Noreg? Det er på grunn av høg olje- og gasspris. Vi veit, og det blei sagt av representanten Nordtun her tidlegare, at det må til eit offentleg og privat spleiselag for å få dette til. Eg har ikkje sett ein 50-øring enno frå Shell, som i fjor gjekk med 153 milliardar kr i overskot, eller frå Statoil, som gjekk med drygt 30 milliardar kr i overskot. Kvar er innspela frå det private næringslivet for å få til eit spleiselag, og for å få til CO2-reinsing? Det er det verda etterspør, det er det Midt-Noreg og Møre og Romsdal etterspør. Då må også dei private komme med nokre pengar til den potten, ikkje berre med ord. Så får vi då sjå på kva vi klarer å komme inn med av midlar herfrå, når den tida kjem. Men at det må til eit spleiselag for å løyse problemet, er det vel liten tvil om. Så er det slik at denne krisa, i den grad det er ei krise, først og fremst er ei unnlatingssynd av dimensjonar. At vi ikkje bygde ut alternativ energi då oljeprisen var lågare, kan ein kanskje bortforklare og forstå, men ikkje at vi ikkje gjer det no, med dei enorme overskota som oljeinntektene gjev oss – at vi ikkje då bruker den historiske moglegheita til nettopp å gjere det vi skal gjere, og som ungdommen forventar av oss, nemleg å investere i framtidas energiberarar i ny fornybar energi. Dette er eit krav frå ungdommen i Møre og Romsdal. Kirkens Nødhjelps ungdomsorganisasjon Changemaker hadde eit stort seminar i landssamlinga i Fræna utanfor Molde førre helg. Dei hadde eit unisont krav om at vi politikarar må klare å levere noko i forhold til den globale klimatrusselen. Det er meldinga frå ungdommen. Så veit vi at det finst knapt eit fylke i Noreg som har betre føresetnad enn Møre og Romsdal for å drive med alternativ energi. Kva er det då vi har mangel på der? Jo, det er rørleggjarar, sveisarar og ingeniørar. Kva er det som skal til dersom ein skal byggje eit fjernvarmeanlegg? Jo, sjølvsagt rørleggjarar og sveisarar. Kva er det som skal til dersom ein skal byggje ei vindmølle? Jo, sjølvsagt gir. Kven er det som er best i verda på å byggje gir? Jo, det er sjølvsagt industrien i Møre og Romsdal. Vi må gje ungdommen vår trua på at Møre og Romsdal skal kunne bli ei mindre bør for resten av verda. Då må vi også leggje opp til at arbeidsplassane blir deretter. Ungdommen må ha tiltru til at vi verkeleg vil gjere noko, tiltru til at det vi set i gang med, vil gje konkrete resultat. Det vi må begynne med, er å presse oljeselskapa. Dei har mest lyst til å dra nordover, der oljen og gassen ligg endå lettare og billegare tilgjengeleg. I staden bør dei bli med på noregshistoria sitt største spleiselag for å få utvikla den teknologien som skal til for å gjere CO2-en til ein del av løysinga og ikkje ein del av problema. Eg vil gå så langt som til å seie at det kan komme noko godt ut av denne krisa. Det kan vere at vi for første gong seier at vi skal satse på alternative energikjelder. Skogbrukarane i Møre og Romsdal ventar på dette. Dei har bioenergiprosjekt på beddingen. Det kan vere smått i denne samanhengen, men vi veit at sender vi dei rette signala til små og mellomstore bedrifter ute i Distrikts-Noreg, vil vi faktisk få resultat. Vi vil få TWh på sikt. At vi ikkje har gjort det før, er ikkje noka god unnskyldning for at vi ikkje bør starte med dette straks.