Det er brei politisk støtte for å auka skogvernet i Noreg, og for at skogvernet skal ha høg fagleg kvalitet, samstundes som konfliktnivået blir redusert. Dette blei slått fast da Stortinget i november 2003 drøfta skogvernet ved behandlinga av St.meld. nr. 25 for 2002-2003, Regjeringens miljøvernpolitikk og rikets miljøtilstand. I Regjeringa sitt arbeid for å auka skogvernet legg me stor vekt på høg fagleg kvalitet og eit redusert konfliktnivå. For å redusera konfliktane satsar me m.a. på frivillig vern som ein viktig arbeidsmåte. Området Stordalen i Sogn og Fjordane har store verneverdiar, men blei på grunn av høgt konfliktnivå teke ut av Verneplan for barskog i Vest-Noreg før denne planen blei vedteken i desember 1999. Etter dette har området blitt forvalta etter skogbrukslova. I Stordalen blei det i 2004 starta opp arbeid med frivillig vern i regi av Norges Skogeierforbund. Eg ser det no som viktig at ein arbeider vidare for å få fram eit godt tilbod om frivillig vern for Stordalen, og eit slikt tilbod vil da bli vurdert av miljøstyresmaktene. Bevøy i Østfold var tidlegare med i Verneplan for barskog, men blei den gongen teke ut av vernearbeidet på grunn av avgrensa arealkvotar. Direktoratet for naturforvaltning vurderte det i september 2004 slik at dei den gongen ikkje ønskte å starta ein ny verneprosess for Bevøy. Naturvernforbundet og Natur og Ungdom har no lagt fram ei ny kartlegging av verneverdiane på Bevøy, og eg vil no be Direktoratet for naturforvaltning vurdera om ny kunnskap eventuelt gir grunnlag for å starta ein ny verneprosess for Bevøy. For begge dei skogområda representanten Leknes peikar på, har Direktoratet for naturforvaltning nyleg motteke brev frå Norges Naturvernforbund og Natur og Ungdom med oppmoding om mellombels vern. Før direktoratet har gjort sine vurderingar, vil det ikkje vera rett av meg å gå inn på ei vurdering av mellombels vern for dei to konkrete områda.