Etter å ha lytta til statsråden, sit eg igjen med tre spørsmål. For det fyrste: Har statsråden oversikt over kor mange som pr. dato har nytta seg av retten til opplæring? I St. meld. nr. 42 for 1997-98 vart det sagt at 540 000 vaksne ville få ein slik rett, og at ein antok at med god tilrettelegging ville om lag halvparten nytta moglegheita. For det andre: Meiner ho verkeleg at økonomien ikkje er eit hinder? Eg finn grunn til å minna om at det f.eks. i kommuneøkonomiproposisjonen det siste året var eit eige tema korleis fylkeskommunane skulle klara å finansiera nye kull med ordinære 16-åringar. Då er det jo slik at andre tilbod kjem lenger bak. Fylkesutdanningssjefen i Nord-Trøndelag sa det slik til Trønder-Avisa i juni: «Voksne har lovfestet rett til videregående opplæring, men det står ingen steder at de har rett NÅ». Regjeringa anbefaler at kommunar og fylkeskommunar nyttar seg av studieforbund og fjernundervisning. Betyr det at statsråden, dersom ho meiner at det er viktig, vil ta initiativ til å styrkja desse aktørane? For det er vel eit faktum at Regjeringa år for år har gjort det motsette, dvs. at tilskottet til studieforbunda aleine er redusert over tre år med 40 pst. For det tredje: Kjenner folk retten sin? Som statsråden var inne på: Vox har i ei eiga undersøking vist at ein stor part ikkje er kjend med den moglegheita som ligg der, og at det særleg gjeld dei som har minst utdanning frå før. Lat meg då minna om dei mange som står bak studieforbunda og dei særeigne høva som der ligg for opplysning og bevisstgjering. Gjennom dei organisasjonane som er knytte til desse forbunda, er det altså ei eiga kontaktflate som gir ekstra moglegheiter. Så er Senterpartiet einig i alt som er sagt her i forhold til at det er eit viktig samfunnsmål å styrkja kompetansen. Det er eit fortrinn for den enkelte, og det er eit fortrinn for det norske samfunnet. Då trengst det mange aktørar, det er det ingen tvil om, men då trengst det faktisk òg eit departement og ei regjering som er obs på det, og som er interessert i å styrkja moglegheitene til dei enkelte aktørane.