I Soria Moria-erklæringa la Regjeringa rammene for ei aktiv, heilskapleg kriminalitetsnedkjemping. Målet er å førebyggja betre, oppklara meir, reagera raskare og rehabilitera betre. Vi førebyggjer bl.a. ved politiråd. Vi førebyggjer betre ved at kommunane har fått eit historisk lyft, der vi har gitt rom for å styrkja skulen, styrkja barnevernet og opna opp igjen stengde ungdomsklubbar. Vi legg til rette for å oppklara meir ved å utvida bruken av DNA-analysar og ved å utdanna fleire politifolk. Vi skal dømma smartare, bruka meir samfunnsteneste og bruka andre alternative straffeformer, som t.d. narkotikaprogram og promilleprogram. Vi har ikkje berre innført ei kursendring i justispolitikken og i den førebyggjande politikken. Vi har òg skapt eit temposkifte. Dei siste åra har det vore ein uhaldbar situasjon, ein vond sirkel der dømde vert gåande i årevis og venta på å koma inn til soning. Dei får ikkje jobb. Dei får ikkje bustad. Dei får ikkje sjansen til å gjera opp for seg og koma vidare i livet. Soningskøen gjer også noko med rettsoppfatninga til folk, særleg dersom den dømde gjer nye kriminelle handlingar medan han ventar på å koma inn til soning. I fjor lova justisministeren 100 nye soningsplassar. Det løftet braut han. Vi har levert 250! Soningskøen er på veg ned, men målet er at soningskøane skal bort. Regjeringa si samla satsing på kriminalomsorga manglar sidestykke i Noreg. Skuletilbodet er utvida med ein auke på nesten 50 pst. Bibliotektenesta er styrkt, og ikkje minst er helsetilboda og rusbehandlinga styrkt. 80 pst. av auken i justissektoren går til kriminalomsorga. I tillegg jobbar Regjeringa med ein tilbakeføringsgaranti for at det skal verta slutt på at ein av to er attende i fengsel i løpet av fem år. Reduksjon i soningskø og heilskapleg satsing på førebygging og rehabilitering fører også til at vi får auka politikraft. Her har vi også auka innsatsen, særleg mot gjengkriminalitet og økonomisk kriminalitet. Regjeringa har også sett søkjelyset på vald i nære relasjonar. Å oppleva den private og normalt trygge sfæren som farleg, er ei stor påkjenning. Slikt kan ikkje samfunnet akseptera. Gjennom å få ned soningskøane, hindra at kriminelle gjer nye lovbrot medan dei ventar på å få sona, gjennom betre rehabilitering i fengsla, rusbehandling og satsing på politiet reduserer vi valden og kriminaliteten i samfunnet. Gjennom å endra lovverket og gi domstolane betre føresetnader for å sikra ofra si stilling ser vi no ei klår kursendring og eit temposkifte i justispolitikken. Vi er på veg mot eit tryggare samfunn.