Det er ein viktig interpellasjon og eit viktig tema som vert reist i Stortinget i dag. Jordbruk er vi avhengige av i heile landet. Men når eg høyrer på Framstegspartiet og interpellanten, lurer eg faktisk på om dei trur på det dei sjølve seier. Er det mogleg å skape eit levande jordbruk ut frå den politikken som Framstegspartiet her skisserer? Eg har ein kjenning som har jobba i Sverige som forskar på landbrukspolitikk og har fått anledning til å sjå litt på nært hald kva som har skjedd i Sverige, der dei har ført ein heilt annan distrikts- og landbrukspolitikk enn Noreg har gjort. Noreg har stort sett stått for ein samla landbrukspolitikk, og eg trur faktisk at alle partia, unnateke Framstegspartiet, har nokolunde same retningslinjer når det gjeld landbrukspolitikken. I Sverige har dei ikkje hatt den desentraliseringspolitikken som Noreg har ført, og vi kan sjå eit heilt anna landskap og eit heilt anna busetjingsmønster enn det Noreg har. Sjølv om vi ser at også ein del av det norske landskapet er i ferd med å gro igjen, og vi ser ein del nedlagde gardsbruk, er det ikkje tilnærma det vi ser i store delar av Sverige i dag. Det er takk vere den offensive landbrukspolitikken som er ført dei siste åra i Noreg, og lang tid tilbake. Når det er sagt, vil eg seie at sameleis som interpellanten er eg også utolmodig med omsyn til den nye landbrukspolitikken som den nye regjeringa har varsla. Det betyr heilt sikkert ikkje noko om eg får vete det fort, men det som eg er redd for no, er at det er ein del bønder som er i ferd med å verte forvirra og misse motet. Eg trur difor det er viktig at den nye regjeringa no kjem på bana med dei nye tiltaka som dei har varsla skal kome, men som vi ikkje får vete så mykje om. Eg tenkjer då på dei tema som var nemnde her i dag, f.eks. bioenergi. Det vart starta opp av den førre regjeringa som eit satsingsområde, og det kan, som landbruksministeren viser til, gje mange arbeidsplassar for norske bønder. Men kva vidare? Kva skal ein gjere for å få opp marknaden? Kva slags tiltak vil Regjeringa kome med? Sameleis med økologisk landbruk: Vi fekk ei utruleg positiv utvikling, og ein optimisme vart skapt, og no ser vi at det flatar ut. Kva vil Regjeringa gjere for å drage det vidare, for å kome opp på 15 pst., som er målsetjinga? Eg ser også i lokalavisene rundt om i landet, og spesielt på mine kantar av landet, på Vestlandet, at det er ein del bønder som hadde sett fram til, trur eg, den nye regjeringa sin nye landbrukspolitikk, og som begynner å stille spørsmål om kva som kjem. Det er også ei uro over den styringa som ein kanskje no ser meir tendens til – at ein vil styre over den regionale landbrukspolitikken. Eg trur det er nødvendig at distrikta får utvikle seg ut frå dei føresetnadene som er. Vi har ikkje store flatbygder på våre kantar. Vi må ha anledning til å slå oss saman, med felles fjøs, med felles drift og med felles avløysarar. Det er heilt nødvendig dersom vi skal ha mjølkeproduksjon. Og mjølkeproduksjon er nødvendig for at vi skal ha eit landbruk. Det er fleire bønder som no hevdar at landbruksministeren overkøyrer dei regionale strategiane for landbruket. Og når vi snakkar om å sleppe bonden fri, er det iallfall viktig at ein tek med dei kunnskapane ein har i ulike delar av landbruket, slik at det vert skapt eit landbruk som er tilpassa både kreativiteten, evnene og føresetnadene til dei enkelte gardbrukarane. Så eg oppmodar landbruksministeren no om iallfall å gi bøndene – som eg sa, det betyr sikkert ikkje så mykje om eg får vete det – nokre signal om konkrete tiltak. Eg trur det vert for lenge å vente til WTO-forhandlingane er avslutta. Regjeringa bør kome med nokre signal før det, slik at optimismen som er skapt i landbruket, held fram.