Denne regjeringa køyrer ikkje noko meir over Konkurransetilsynet i samband med § 21 enn den førre regjeringa. Både Victor Norman og Morten Meyer brukte § 21 i den gamle konkurranselova, og eg har brukt han ein gong etter ny konkurranselov. Det er det heilt relevant å gjere. Det sikrar at vi har ein reell ankerett. Det er det eine. Men det sikrar òg at det er politikarane som skal ha det breie politiske synet på ei sak og ikkje berre det konkurransefaglege. Nettopp for å vere opne og for ikkje å stengje inne ein debatt har eg allereie no varsla at vi ser på § 21. Då er det rett og slett å hente fram Arbeidarpartiets primærforslag då vi behandla konkurranselova. Det handlar ikkje om å gøyme unna diskusjonar om § 21, men det handlar om å gjere ei forenkling i saksbehandlinga, for pr. no må ein fyrst halde eit vedtak ved lag. Så jobbar ein parallelt med ein kgl. resolusjon for å gjere om på eit anna grunnlag. Vi tenkjer at det bør vere ein prosess, med den same openheita og med det same innsynet. Eg kan love representanten Torbjørn Hansen at vi kjem til å stå i Stortinget og debattere eventuell framtidig bruk av § 21 på den same måten som vi gjorde det i den eine saka der eg så langt har brukt § 21.