Det er vel farleg i dagens parlamentariske situasjon, men eg tek likevel sjansen på å distansera meg litt frå statsråden når han peikar på at det hadde vore eit behov for å finna opp Framstegspartiet. Etter mitt syn finst det allereie eit kritisk blikk på vår bistandspolitikk. Det er viktig at bistandskontrollen blir institusjonalisert, slik at me kan kontrollera kor pengane hamnar, og at me verkeleg får effekt ut av det. Dessutan vil eg påstå at delar av Framstegspartiets såkalla kritikk eigentleg er retorikk, fordi ein kritiserer ei verd som ikkje er, og ein politikk som ikkje blir ført, når ein prøver å framstilla det som at nokon prøver å påføra verda planøkonomi, eller når ein prøver å framstilla all bistand som mislukka og utan effekt, og ikkje minst når ein påstår at bistandspengane våre stort sett går med til å finansiera korrupsjon. Sanninga er ei heilt anna. Spørsmålet me må stilla oss, er om me trur at bistand nyttar, eller ikkje. Eg er 100 pst. sikker på at utan den norske bistanden hadde me hatt ei dårlegare verd for særs mange av verdas fattige. Med Framstegspartiets politikk ville det vore veldig mange born i Afrika som ikkje hadde fått vaksinasjon eller helsestell, særs mange ville ikkje fått reint vatn eller ernæring, og særs mange ville ikkje fått utdanning. Det er òg slik at med desse kutta ville særs mange av dei som i dag får ei moglegheit til å leva opp, ikkje gjort det. Og når det blir snakk om bevisbyrde, er det dessverre slik at Noreg ikkje er noko typisk eksempel i verda. Situasjonen i dei fleste rike landa er dessverre slik at det i hovudsak er Framstegspartiets politikk med manglande bistand som vert ført. Difor er det slik at om fleire hadde bidrege på same måten som Noreg, hadde fleire fått eit betre liv. Eg synest det er viktig å innsjå at det finst avgrensingar, og at Noreg difor bør konsentrera innsatsen der me har mest å bidra med. Noreg er i dag eit av verdas rikaste land, og mange tek det for gitt at dette nærast er ei naturlov. Etter mitt syn finst det rundt om i verda mange eksempel på land som er minst like rike på naturressursar som Noreg, men der fattigdommen likevel er total. Sjølv i land som har drive med oljeaktivitet dobbelt så lenge som oss, har ein ikkje fått den nødvendige utviklinga. Så eg vil seia at delar av den norske rikdommen først og fremst kjem av at me har klart å handtera dette på ein fornuftig måte, og at me har hatt eit godt regelverk. Om me greier å eksportera det til omverda, trur eg det òg kan bidra til å skapa betre oppvekstvilkår for mange av verdas fattige born.