Representanten Peter Skovholt Gitmark gjorde seg til kommentator og prøvde seg på ei slags oppsummering av SVs program, både stortingsprogram, revidert budsjett, kommuneproposisjon og det meste, ettersom eg forstod. Eg synest han løyste det på ein særs dårleg måte. Eg anbefaler at Peter Skovholt Gitmark i sitt neste innlegg opplyser salen om kva som er Høgre sin regionalpolitikk, så kan vi konsentrere oss om kva som er SV sin. Elles skulle eg, som Eirin Faldet, snakke mest om næringshagane. Det er spennande greier. Det er veldig moro når ein er rundt om i fylka og besøkjer næringshagar, for då treffer ein mykje spennande folk, folk som har teke høgare utdanning, og som tør å reise tilbake til distriktskommunen sin og satse på å byggje seg ein arbeidsplass, og til og med skape fleire arbeidsplassar. Det er veldig bra, og det treng vi. I eit distriktsfylke som Sogn og Fjordane, som slit med rekruttering, både med å få vår eigen ungdom heim og å få andre ungdommar til Sogn og Fjordane, med høgare utdanning i bagasjen, ser vi at næringshagane har vorte eit veldig viktig bidrag til det. Tidlegare i vår var statsråden i min heimkommune, Florø, og opna ein ny marin næringshage. Det er veldig spennande, og der skjer det mykje. Det er veldig bra at ein i regionalmeldinga omtaler næringshagane på den måten ein gjer, og at ein ønskjer å gå vidare og fortsetje med det. Det det er usemje om i innstillinga, går på korleis ein vidare skal finansiere. Femårsregelen er ein einig om at ein skal ha. Men SV, Arbeidarpartiet og Senterpartiet har nokre betraktningar av om ein ikkje burde sjå på om ein burde forlengje den femårsperioden, med erfaring frå den perioden vi har bak oss, i eit fylke som f.eks. mitt, Sogn og Fjordane, som no har slite. Vi har jo eit veldig eksportretta næringsliv, og når det går dårleg og ein har nedgangskonjunkturar, slit òg resten av næringslivet. I dei næringshagane som no har halde på i tilnærma fem år, ser ein at ein har brukt veldig mykje av den tida omtrent på å halde i gang aktiviteten og halde seg oppreist. Men det tek lenger tid enn fem år. Sjølv om det no begynner å gå oppover, og verfta våre får ordrar, som då sjølvsagt svingar over på resten av næringslivet, ser vi at fem år er ei veldig kort tid. I dei næringshagane er ein allereie i gang med det oppbyggjelege arbeidet. Folk er i gang, og det er innovasjon og kunnskap. Innovasjon Noreg kallar denne fasen for «blodbadet». Det tek nokre år før den ideen som gründerane har, eller den vidareutviklinga eller nyskapinga som bedrifta har, har vorte lønnsam. Det tek faktisk tid. Kanskje tek det litt meir tid i tynt befolka distriktsfylke enn i andre, og då bør vi tore å sjå om ikkje utvidinga av den femårsperioden nettopp er med på å underbyggje det som næringshagane er og skal vere.