Fleire av dei påstandane som representanten Klungland kom med, er ikkje riktige. Det veit han sannsynlegvis veldig godt. Mange av desse tinga var ikkje noko som vi gjekk inn for i vårt alternative statsbudsjett, men det at det blei forverringar på enkelte av desse områda, var noko som vi var nøydde til å akseptere etter eit forlik. Men sidan representanten Klungland går så frontalt ut, reknar eg med at Arbeidarpartiet og resten av Regjeringa no vil rette opp dei tinga som Framstegspartiet ikkje fullt ut fekk gjennomslag for i forhandlingane med Bondevik II-regjeringspartia i førre periode. Han nemnde òg at vi gjekk inn for svære summar i skattelette til dei rike. Det er heller ikkje riktig. Vi gjekk inn for ei fjerning av formuesskatten, men det er ei kortslutning å seie at det er berre dei rike som betaler formuesskatt. Det er faktisk slik at pensjonistane betaler ca. 40 pst. av formuesskatten; mange av dei er òg minstepensjonistar. Dette er ein særnorsk skatt, som veldig mange av våre konkurrentland ikkje har – dei fleste har det ikkje – og det gjør òg at mange av dei verkeleg rike flaggar ut av landet. Representanten Klungland gjorde òg eit nummer av at Framstegspartiet gjekk inn for å auke den generelle momssatsen frå 24 pst. til 25 pst. Det gjorde vi ikkje i vårt alternative statsbudsjett, men det var noko som vi i forhandlingar med regjeringspartia aksepterte å stemme for subsidiært. Det representanten Klungland ikkje nemnde, var at Arbeidarpartiet gjekk inn for å auke matmomsen frå 11 til 13 pst. etter at Framstegspartiet hadde fått matmomsen ned i 11 pst. Det er noko som er veldig usosialt, for jo lågare inntekt ein har, jo større del av den prosentvise inntekta bruker ein til å kjøpe mat for, slik at når ein aukar matmomsen, vil det sjølvsagt gå langt sterkare ut over dei som har dårleg økonomi, enn dei som har veldig god økonomi. Så vil eg berre igjen nemne at dette med innretningar på korleis vi bruker pengane, er vesentleg. Dersom ein t.d. reduserer eingongsavgifta på bil, som blei brukt som eksempel i stad,, vil det stimulere til at fleire kjøper ny bil. Vi får altså ein nyare bilpark, vi får mindre etterspørsel etter verkstadtenester, og vi får òg færre trafikkulykker. Korleis kan det skape press i norsk økonomi? Det kunne eg godt tenkje meg å få ei fagleg utgreiing om frå nokon i denne salen.