Ordninga med ei løyving for å kunne gi juridisk hjelp i saker som gjeld konfliktar i strandsona, gjaldt i perioden 2000-2002 og var ein del av det såkalla strandsoneprosjektet som vart gjennomført av Direktoratet for naturforvaltning. Prosjektet er avslutta, og eg ser ikkje grunnlag for å innføra ordninga på nytt. Ordninga var ei prøveordning med juridisk hjelp til 15 utvalde kystkommunar. Dette gav moglegheit for kommunane til å få tilgang på kvalifisert juridisk ekspertise til vurdering av aktuelle saker. Denne ordninga var nyttig for mange av kommunane. Ordninga sin karakter av å vera ein del av eit prosjekt blir understreka av at ho ikkje omfatta alle kommunar. Delvis basert på prøveordninga med juridisk hjelp blei det i regi av prosjektet utarbeidd handbøker om juridiske og planfaglege spørsmål, m.a. om korleis plan- og bygningslova og friluftslova skal praktiserast og følgjast opp i høve til kommunane sitt ansvar i strandsonespørsmål. Dette har gjort vedtaksgrunnlaget klårare og auka kjennskapen til regelverket som gjeld bruk og vern av strandsona. Rettleiinga har med andre ord ført til at kommunane sitt arbeid kan utførast med større fagleg sikkerheit. Prosjektarbeidet la dermed eit grunnlag for at kommunane og fylkesmennene si sakshandsaming når det gjeld dispensasjonar og ulovlege stengsel, kan effektiviserast. Slik eg ser det, er strandsoneprosjektet avslutta, men strandsonearbeidet skal halda fram. Regjeringa har gjort greie for sitt arbeid i strandsona i St.meld. nr. 21 for 2004-2005 Regjeringens miljøvernpolitikk og rikets miljøtilstand. Regjeringa ønskjer ei offensiv og framtidsretta strandsoneforvalting. Det er derfor naudsynt med ei vedvarande fokusering på strandsona og på på nytt å utfordra kommunane til ein streng praksis ved handsaming av plansaker og dispensasjonar. Statlege og regionale myndigheiter har viktige roller i arbeidet med å gjennomføra ein aktiv strandsonepolitikk. Departementet vil følgja byggjeaktiviteten i 100-metersbeltet nøye framover. I lys av rapporteringa vil departementet ta initiativ til spesiell oppfølging av fylke der utviklinga ikkje er tilfredsstillande. Ulovlege stengsel som hindrar ferdsle langs sjøen, er eit stadig problem, og kommunane har ei viktig oppgåve med å rydda opp i slike tilhøve. Me vil òg halda fram arbeidet med å sikra og tilretteleggja dei mest attraktive områda i strandsona. Eg viser til at me i revidert nasjonalbudsjett har foreslått å sikra betydelege forsvarseiegedomar til friluftsføremål. Me vil òg etablera eit landsdekkjande nettverk for kystsoneforvaltinga for å auka merksemda om desse problemstillingane i heile landet. Me har ein aktiv strandsonepolitikk. Eg veit òg at representanten Klungland er sterkt engasjert i desse spørsmåla. Sjølv om me ikkje vil ta opp den ordninga han her stiller spørsmål om, kan eg forsikra om at me vil føra politikken innafor strandsoneområdet aktivt vidare i tråd med dei føringane me har lagt i stortingsmeldinga.