Senterpartiet meiner det er grunn til undring over at Riksrevisjonen har vesentlege merknader til rekneskapen for 2004 til så mange departement. Her er det eit tydeleg forbetringspotensial. Eg er saksordførar for to departement, Samferdselsdepartementet og Helse- og omsorgsdepartementet. Til Samferdselsdepartementet viser eg til samrøystes innstilling frå komiteen. Vi legg til grunn at Samferdselsdepartementet alt har sett i verk tiltak overfor både Statens vegvesen, Jernbaneverket og Posten Noreg AS. Så er det trist, men ikkje direkte uventa, å måtta konstatera at Riksrevisjonen har fleire merknader til forvaltninga av staten sine interesser i helseføretaka i 2004. Særleg gjeld dette utviklinga innan psykisk helsevern. Trass i opptrappingsplanen er talet på døgnplassar til vaksne netto redusert. Aktiviteten har auka for både barn og vaksne ifølgje rapporten, men ventetida har også auka for begge desse gruppene. Det er eigentleg heilt uhøyrt at den polikliniske produksjonen har gått ned for både barn, unge og vaksne. Ingen av dei undersøkte helseføretaka hadde nådd kravet om å redusera ventetida for bekymringssamtalar for barn og unge til ti dagar. Her snakkar vi om nokre av dei mest sårbare. Dette gjeld enkeltpersonar der det er heilt avgjerande med rask reaksjon og relevant oppfølging. For tredje år på rad tek Riksrevisjonen opp helseføretaka sine brot på regelverket for offentlege innkjøp. På dette området er det òg slik at det er ulik haldning og ulik tilnærming i dei ulike helseføretaka. Det hender jo at det blir hevda frå tidlegare regjeringsmedlemer av Bondevik II at den raud-grøne regjeringa kom til dekt bord. Dokument nr. 1 viser faktisk at det er – for å bruka eit kvardagsleg uttrykk – noko oppvask å ta tak i. Så til slutt berre nokre få ord til Riksrevisjonen sine merknader til oppretting av og kontroll med Mattilsynet. Der blir det stilt spørsmål både ved lønnsfastsetjinga for dei 940 medarbeidarane og ved måten ein har gjennomført såkalla store anskaffingar på. Nationen hadde torsdag den 12. januar eit oppslag om Mattilsynet sine rekneskapsbrot i 2004. Då hadde dei fleste i kontrollkomiteen sterke meiningar. Representanten Per-Kristian Foss sa at han rekna med at komiteen særleg ville ta for seg punktet som gjaldt regelverket for offentlege anskaffingar, og han meinte òg at departementet hadde syltynn argumentasjon for kvifor det ikkje var dokumentasjon for lønnsfastsetjinga. Representanten Høybråten sa at han ville krevja at saka blei følgd opp både frå Stortinget og frå Regjeringa si side. I samband med E. coli-saka er søkjelyset rikeleg sett på opprettinga av Mattilsynet og òg organiseringa. I tillegg har landbruks- og matministeren svart på ei rekkje spørsmål frå komiteen om korleis påpeikingane på dette feltet blir følgde opp, så det må vi føresetja anten er eller vil bli ordna. Eg deler representanten Brørby si vurdering av at Dokument nr. 1 er eit svært viktig dokument for Stortinget og for Stortinget si oppfølging av Regjeringa. Dette er eit dokument som nok vil få stor merksemd frå kontroll- og konstitusjonskomiteen i tida framover.