Det er flott at representanten Olemic Thommessen tek opp dette temaet i interpellasjonen i dag. Edvard Grieg er ein kunstnar som talar til vår samtid, og er blant Noregs viktigaste ambassadørar i utlandet. Hundre år etter sin død har Grieg framleis viktige ting å seie til dagens publikum og kunstnarar. Det er dessutan 14 år sidan sist han blei markert, og dei fleste barn og unge som møtte Grieg i skulen den gongen, vil ha forlate skuleverket i dag. I 1993 blei det i samarbeid mellom Kulturdepartementet og Bergen kommune gjennomført ei storarta markering av Edvard Griegs 150 års fødselsjubileum. Programmet var omfattande og blei lagt merke til både nasjonalt og internasjonalt. Innanlands blei det gjennomført ca. 1 500 konsertar, 25 turnear i regi av Rikskonsertane for totalt 100 000 barn og unge, ca. 2 400 prosjekt i skule og barnehagar, pluss sceniske forestillingar, konferansar, bok- og fonogramutgivingar. Det var også eit omfattande program i utlandet med tilsvarande type program. Jubileet i 1993 gav også langsiktige verknader for Bergen og Noreg. Blant desse er: Program knytte til formidling til barn og unge er brukte som modell i Den kulturelle skulesekken, skuleprogrammet i Tyskland har halde fram til i dag, etablering av Det internasjonale Edvard Griegselskapet, nybygg på Troldhaugen i 1995, ei internasjonal vandreutstilling om Grieg – 2000 til 2005 – og Norsk Hydro finansierte eit svært suksessrikt femårig forskingsprosjekt på Troldhaugen, Griegforsk, fram til 2003. Totalbudsjettet for jubileet i 1993 var på 24 mill. kr – Kulturdepartementet, Bergen kommune og Hordaland fylkeskommune bidrog med i overkant av 12 mill. kr. Griegåret 2007 har så langt fått 2,5 mill. kr frå staten. Sjølv om Bergen kommune har vore kreativ når det gjeld å skaffe finansiering, vil korkje samhandling mellom kultur og næring eller samarbeid med Stavanger 2008 kunne dekkje alle utgiftene. Derfor er det viktig at staten bidreg, slik at Grieg-året får den forma det fortener. Griegåret 2007 gir moglegheiter til å vareta arven og tradisjonen etter Grieg, samtidig med at denne arven blir fornya og aktualisert. Griegs musikk var resultatet av hans tid, samtidig som musikken gjerne blir definert som evig genuint norsk. Som Edvard Grieg sjølv sa det: «Thi Som moderne Kunstner står det Universelle som mit Mål, eller rettere, det Individuelle: Bliver det nationalt, nu, så er det fordi Individet er nationalt, og det er da ingen Last.» Grieg sine kjelder til inspirasjon er mange: Dei spenner frå dikting og historie til menneskelivet – i alle livets avskyggingar. Hans livsverk vitnar om korleis menneskets lodd vert spegla i musikken. Nasjonale politiske og religiøse idear flettar seg samen med hans intense oppleving av naturen. For Grieg var kunsten og livet vove saman i eit tett mønster. No er det 240 år sidan ein liten gjeng musikkentusiastar etablerte Det musicalske selskab i Bergen. Det vesle «husorkestret» har sidan 1765 vakse til eit moderne og tradisjonsrikt symfoniorkester med stadig nye triumfar heime og ute. Seinast i haust har Harmonien fått strålande kritikkar, også internasjonalt, av si nyinnspeling og nytolking av Grieg. Å byggje opp solid infrastruktur for god kunst og kultur tek tid – om ikkje nødvendigvis 240 år, så gjerne fleire tiår. Det vi investerer i nettverk for gode opplevingar innanfor kunst og kultur på eitt felt, kan vi få mange gonger tilbake på eit heilt anna område. Dei neste tiåra vil Bergen kunne byggje vidare ikkje berre på eit symfoniorkester og festspela – som så sterkt er knytte til Harmonien si historie – men også på ein nasjonal teaterscene, eit ensemble for samtidsdans og operaverksemd og ei flott markering av komponisten og humanisten Edvard Grieg gjennom Griegåret 2007. Grieg ønskte å lage ein musikkfest i Bergen. I byrjinga møtte ideane hans mykje motbør både frå bergensarar og nære venner. Men Grieg fekk det som han ville. 26. juni 1898 opna «Musikkfesten i Bergen», Noregs første musikkfestival. Arrangementet, som varte i ei veke, blei ein stor suksess. Eg håpar Regjeringa vil bidra til å gjere Grieg-året til ein like stor suksess og til eit nasjonalt kulturløft. Det inneber at det statlege bidraget bør bli høgare, slik at prosjektet kan gjennomførast som planlagt.