Fyrst må eg få starte med å takke representanten for spørsmålet, eit veldig godt spørsmål, som eg har gledd meg til å svare på fordi det er viktig at vi er opptekne av dette, både i storting og regjering. Eg er einig med representanten Blegen i at det er viktig at staten berre bruker seriøse firma til oppdrag. Det er likevel sånn at det er den einskilde verksemda sjølv som innanfor visse gitte rammer har ansvaret for at det skjer. Men Regjeringa har ein del verkemiddel som skal sikre at nettopp verksemdene gjer dette innanfor desse rammene. For det fyrste har vi regelverk for offentlege innkjøp, som gjeld både den statlege og den kommunale sektoren. Det krev at dei som vil delta i konkurransar om offentlege kontraktar, skal dokumentere at skattar og avgifter er innbetalte, og at reglar for helse, miljø og sikkerheit er overhaldne. I det gjeldande regelverket tek den plikta til å gjelde når kontrakten sin verdi overstig den nasjonale terskelverdien. Då den førre regjeringa heva terskelverdien i fjor haust, fall jo skatteattestplikta og HMS-attestplikta vekk for innkjøp mellom 200 000 og 500 000 kr. Det er positivt sett i lys av at ein får eit redusert dokumentkrav til næringslivet og dermed innsparingar av ein del administrative arbeidstimar i næringslivet, men det er uheldig i form av at det kan vere med og byggje opp under useriøse aktørar, som dermed har eit spelerom i forhold til dokumentasjonskravet. Difor innførte Regjeringa eit vedtak om at alle ved innkjøp over 100 000 kr skal innlevere nettopp skatteattest og HMS-attest. Statlege etatar er vidare pålagde å følgje ILO-konvensjon nr. 94 om lønns- og arbeidsvilkår i offentlege kontraktar. Reint praktisk betyr det at når statlege etatar inngår kontraktar om tenester og byggje- og anleggsarbeid over EØS-terskelverdien, skal kontraktane innehalde klausular som sikrar arbeidstakarane lønns- og arbeidsvilkår som ikkje er dårlegare enn dei som gjeld for same type arbeid innanfor same distrikt. Så vil eg òg orientere representanten om eit sjølvstendig inititativ som eg tok i forhold til mine kollegaer så seint som den 25. september i år. Eg skreiv eit brev til dei andre regjeringsmedlemene og understreka at statlege leiarar har eit ansvar for at staten ikkje nyttar useriøse firma, og at dette ansvaret òg gjeld avtalar som ligg under grenseverdiane for innkjøp, og ikkje minst var det ei påminning om ILO-konvensjon nr. 94. Eg bad dei eksplisitt ta det opp med leiarane i dei underliggjande statsetatane, slik at vi er trygge på at staten gjer dette på ein skikkeleg måte.