Både interpellanten og utanriksministeren har dokumentert at det er store overgrep. Det same blei gjort i eit seminar som Kristeleg Folkeparti og SV arrangerte i Stortinget i fjor. Men vi skal òg vere klar over at sjølv den siste politiske analysen av norsk økonomi har Kina inne som eit sentralt element, fordi vi sel dyrt, men vi kjøper billeg. Vi kjøper billege kinesiskimporterte varer, nettopp fordi arbeidsstandardane i Kina ikkje held mål og dei derfor kan produsere så billeg. Så på ein måte er vi med på å nyte godt av at arbeidsstandarane ikkje blir følgde, og at menneskerettane ikkje blir følgde godt nok i Kina. Derfor er det verkeleg viktig at dette blir teke opp, og dette er etter mitt skjønn ein del av den nyare økonomiske politikken – liberalisering, frihandel, som Kina som ein kommunistisk stat følgjer opp til punkt og prikke, som om det skulle vere det mest kapitalistiske landet. Vi nyt godt av det, men vi bør likevel ta opp i alle moglege fora at desse standardane må setjast. Så er det ingen tvil om at dette også har politiske konsekvensar i form av at det har noko med den såkalla krigen mot terror å gjere. FNs høgkommissær for flyktningar sa klart ifrå om at Kina ikkje måtte drive med overgrep i Xinjiang og rettferdiggjere det under paraplyen for den såkalla krigen mot terror. Det var heilt klare signal om at ein på ein måte unnskylder seg for det. Vi ser at det skjer i Tsjetsjenia, vi ser at det skjer i Colombia, vi ser at det skjer i mange land at dei unnskylder seg med at dette er krig mot internasjonal terrorisme. Eg synest at utanriksministeren sa det veldig godt, at ein må søkje å få fram dei gruppene som jobbar med fredelege politiske verkemiddel, fordi ein opposisjon – uansett kva for land ein er i – må ein alltid dyrke. Får ein ein opposisjon på terrorlista, eller får ein ein opposisjon som blir skvisa, så får ein ikkje ei demokratisk utvikling uansett kva slags regime det måtte vere. Så eg er glad for at utanriksministeren har den haldninga til det problemet. For å nemne nokre ord om Falun Gong: Ein kan lure på kor feil dei tiltaka som blir sette i verk, kan bli. Det er f.eks. stor grunn til å tru at dei kinesiske styresmaktene sine anslag mot Falun Gong har omforma Falun Gong frå å vere ein fredeleg kinesisk meditiasjonsbevegelse til faktisk å bli ein mektig internasjonal bevegelse som er støtta av menneskerettsmiljøa og politiske aktivistar verda over. Ein oppnådde det motsette av det ein eigentleg hadde for auge. Dette bør også Noreg ta opp i alle dei bilaterale samtalane vi har med kineserane.