Kommunane har svært ulike utfordringar. Mens det er nokre som falbyr tomter for å auka innbyggjartalet, er det andre som ikkje veit si arme råd verken korleis dei skal disponera areala sine på best mogleg måte, eller korleis dei skal føreta tilrettelegging av tomter til alle dei som ynskjer å flytta til kommunen. Så kjem ei ekstra utfordring, sjølvsagt, i forhold til skule, barnehage, bydels- og grendefunksjonar. Samtidig med dette har ein over tid hatt ein pressa kommuneøkonomi og krav til effektivisering, som òg gjer at det er fleire kommunar som har måtta avvikla eller i alle fall redusera eigen teknisk fagkompetanse. Ein har då over tid sett at kommunar i pressområde, ikkje berre her på Austlandet, men òg på Nord-Jæren og i Bergensområdet og sikkert òg andre plassar, har utvikla ein praksis med utbyggingsavtalar med eit etter kvart omfattande innhald – kreative avtalar og høgst nødvendige avtalar for i det heile å få til utvikling av tomter og bustader, og der ein altså har kunna forhandla nye kostnader lagde over på utbyggjar og byggherre. Når Senterpartiet i dag går inn for ei lovregulering, er det fordi vi meiner det er høgst nødvendig. Det står heile komiteen saman om. Samtidig er det òg med ei klår formeining om at vi framleis skal stå på for at det skal vera samsvar mellom oppgåver og midlar i kommunesektoren, og for å få den opptrappingsplanen over fleire år vi meiner er nødvendig for å retta opp den økonomiske ubalansen. Vi synest òg det kan vera aktuelt å ta opp igjen dei forslaga som vart nedstemde då vi behandla bustadmeldinga, både det som gjeld tilskott til området utvikling, og det som gjeld låneordninga gjennom Husbanken til rente- og avdragsutsetjing ved tomtekjøp for kommunane. Så til lovreguleringa. Det som er hovudspørsmålet, er: Skal ein leggja Planlovutvalet sitt forslag til grunn, eit tydeleg lovverk som set grenser mellom teknisk infrastruktur og sosial infrastruktur, og med utdjupande forskrifter, eller skal ein leggja Bygningslovutvalet sitt forslag til grunn? Frå vår side er vi veldig fornøgde når det her så gjennomgåande er eit klårt og breitt fleirtal i komiteen som legg Planlovutvalet sitt forslag i botnen. Vi trur det er det ryddigaste å halda seg til, både for kommunane og for utbyggjarane. Seinast i går var det ein utbyggjar med Høgre-sympati som stilte meg spørsmålet: Kva skal ein med denne lovreguleringa om ein ikkje legg Planlovutvalet til grunn? Så rundt og upresist oppfatta han det som kom frå Regjeringa. I forhold til det breie fleirtalet i komiteen må eg seia at eg er desto meir overraska over at SV no gjer det som dei gjer, og altså sluttar seg til Høgre og Kristeleg Folkeparti sitt forslag i komiteen. SV står i lag med Arbeidarpartiet, Framstegspartiet og Senterpartiet om alle merknadane med dei premissane som der er lagd. Då er det rimeleg inkonsekvent å stemma for eit alternativt lovforslag. Lat meg seia til slutt: Det er jo ein del lovtekst her som heile komiteen står saman om, inklusiv at det er behov for forskrifter. Så langt har eg registrert at det er behov for ei utdjuping i forhold til proposisjonen når det gjeld kva som meinest med kommunale vedtak – proposisjonen er nokså fyldig der, men det blir oppfatta uklårt – og likeins når det gjeld grunngivinga for medverknad av involverte grupper og interesser, i tillegg til den utdjupinga som kan vera nødvendig for å setja grenser mellom teknisk og sosial infrastruktur.