For Arbeidarpartiet, som ønskjer å ta i bruk gass både til kraftproduksjon, til samferdselsføremål og til industriføremål, er dagen i dag eit steg framover. Sjølv har eg vore med og drøfta desse problemstillingane i ein tiårsperiode, sidan den første meldinga om bruk av gass innanlands vart lagd fram. Og i Arbeidarpartiet ser vi moglegheitene, ikkje berre avgrensingane. For dei kan det sjølvsagt argumenterast for, men det er moglegheitene som er viktige – moglegheit for verdiskaping og moglegheit for meir industriutvikling. Det er jo slik at vi produserer mykje gass utanfor grensene våre, i Nordsjøen og vidare nordover, og oljeselskapa eksporterer i bytter og spann – skulle eg til å seia – og tener sjølvsagt veldig mykje meir på det. Men dei skal òg vita at det er eit politisk ønske om å gjera meir på landsida i Noreg. Då meldinga som vi behandlar her i dag, kom, vart ho motteken med ein gjesp. For der konkluderte ein med at det ikkje var føremålstenleg å byggja røyrleidning for transport av gass no. Men det er jo infrastruktur som er det viktigaste for å kunna ta i bruk gassen. Arbeidarpartiet er framleis einig med seg sjølv i at det er viktig å ha eit selskap, og vi bestemte oss for det, med ein kapital på 3 milliardar kr. Men når vi ikkje får det som vi vil, synest vi faktisk at det er viktig å få til noko. Difor er dette kompromisset, denne einigheita mellom regjeringspartia og Arbeidarpartiet her i dag, viktig. Og eg må seia at eg, i motsetning til Grethe Fossum, er glad for at allmenta ikkje får ta del i dei diskusjonane som har gått føre seg på kammerset mellom regjeringspartia, for eg veit ikkje om det ville ha vore til allmenn opplys-ning. Men eg veit iallfall at Kristeleg Folkeparti sine representantar i Hordaland er veldig opptekne av å få ta i bruk gassen. Så det er nok ikkje slik at ein ute er like negativ som ein var i Regjeringa. Men då er det flott at vi har fått ein statsråd som vil gjera noko med det, og det er det eg set min lit til. For det er utruleg viktig. Eg har lyst til å rosa miljøa i Grenlandsområdet, for dei har verkeleg ikkje gjeve opp. Dei har teke tak i dette, stått på og sagt at ein gong kjem nok Stortinget til fornuft, og då skal vi vera klare. Og det håper eg blir noko av. Eg har òg lyst til å draga fram eit prosjekt frå min eigen region, røyret mellom Mongstad og Sture. Å byggja ein røyrleidning der vil gjera at ein kan få meir industriell utnytting. Det vert eit litt dyrare røyr, men kapasiteten vil auka med 60 pst. Så det må jo vera god økonomi i det. Det har omtrent laga seg ei forståing av at forslaget frå Framstegspartiet på ein måte skulle vera ok, gå for dette røyret på Mongstad–Sture, medan regjeringspartia og Arbeidarpartiet ikkje skulle omfamna den delen av det. Men statsråden har vore veldig klår på at det skal vera likebehandling. Så dersom prosjektet er godt nok, og dersom ein søkjer om midlar til det, skal det behandlast på lik linje med andre prosjekt. Eg synest at statsråden var veldig klår då ho bekrefta det. For det er viktig at ein held fram med industriutvikling og verdiskaping i alle delar av landet vårt. Og då er faktisk infrastruktur det viktigaste når det gjeld gass. Heilt til slutt må eg seia at det er utruleg viktig at gasskraftverka våre skal ha same rammevilkår som elles i Europa. Vi lèt att augo og ser på at ein importerer, og kjem til å importera, kraft frå kolfyrte anlegg i Danmark og kvar det måtte vera, og så har vi det reinaste produkt, som vi burde ha laga kraft av sjølv. Eg skal ikkje kritisera nokon som ikkje har bygd gasskraftverk, men det har jo vore ei haldning frå eigarane si side at dette ikkje har vore ønskeleg. Men når det er så klårt som det er, både no og tidlegare, at utbyggjarane skal ha akkurat same rammevilkår som elles i Europa, ligg det òg til rette for å utvikla kraft av gass.