I trontala sa Regjeringa at ho vil fremje ei vesentleg auking i utbygging og betre vedlikehald av veg- og banenettet vårt. Og det er eit mål å sikre breiband til alle som måtte ynskje det. Grunnen til det er at gode transport- og kommunikasjonstilbod er avgjerande for eit effektivt og konkurransedyktig næringsliv, for busetjing og for utvikling over heile landet. Gode kommunikasjonar er ein viktig føresetnad både for verdiskaping og for at heile landet skal kunne ta del i denne verdiskapinga. Vi skal skape, og vi skal dele. Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet stod saman og fekk fleirtal, med Framstegspartiet sine stemmer, for ei sterkare satsing på samferdsel i samband med Nasjonal transportplan for 2006–2015. Da var vi i opposisjon. I posisjon gjennomfører vi den planlagde samferdselssatsinga. Utfordringane er ulike rundt om i landet vårt, og derfor må tiltaka òg vere varierte: auka satsing på vegutbygging der det er formålstenleg, og auka satsing på jernbane og annan kollektivtransport der det er mest tenleg. Det er i høgste grad store utfordringar innan samferdselssektoren, og sommarens mediefokusering på vegsituasjonen har bekrefta det. Mange år med små løyvingar til vedlikehald av vegar og jernbane har sett sitt preg på infrastrukturen vår. Eg har merka meg i debatten her i dag at m.a. Høgre seier at dei verkeleg skal satse på veg. Faktum er at for to år sidan blei Bondevik-regjeringa sitt forslag til transportplan, som da Høgre var inkludert i, nedstemt nettopp fordi det var for lite ambisiøst. Og så seint som i 2006-budsjettet foreslo Høgre å kutte 200 mill. kr i vegvedlikehald. Men no skal altså Jern-Erna bli Asfalt-Erna, ifølgje Aftenposten i dag. Det er berre eitt år sidan Høgre var i posisjon til å satse på veg. Da nytta dei i det heile ikkje anledninga. Stoltenberg-regjeringa arbeider no målretta med å ta att etterslepet på samferdselssektoren etter den borgarlege regjeringa. I 2006 var vi allereie i gang med å auke løyvingane til samferdsel med over 800 mill. kr i forhold til det som var forslaget frå Bondevik-regjeringa. Budsjettauken var jamt fordelt mellom veg og jernbane og mellom investeringar og vedlikehald. Partia i fleirtalsregjeringa gjennomfører dermed ein balansert og heilskapleg samferdselspolitikk med vekt på framkomsttilhøve, miljøomsyn og visjonen om at ingen skal bli drepen eller livstruande skadd i trafikken. Vi har eit stort etterslep på vedlikehald av infrastrukturen vår. I framtida må vi ta betre vare på vegane og banene våre. Det er økonomisk fornuftig, og det er viktig for trafikktryggleiken og framkomsttilhøva. Som eksempel auka vi løyvingane til asfaltlegging med 186 mill. kr i 2006. Det er fornuftig forvalting av vegkapitalen. Vi vil auke satsinga på vedlikehald betydeleg framover. Vi kan ikkje berre setje i gang nye prosjekt utan å ta vare på den veg- og jernbanekapitalen vi har. Stoltenberg-regjeringa står for ein annan politikk enn den førre regjeringa òg på samferdselsområdet. Det gjeld f.eks. synet på privatisering og konkurranseutsetjing. Regjeringa har stoppa konkurranseutsetjinga av Jernbaneverket og NSB sine oppgåver slik at organisasjonane deira kan konsentrere merksemda og ressursane sine om å byggje og drive jernbane i landet vårt. Vi meiner at privatisering er ei avsporing, bokstaveleg talt, i arbeidet for å skape attraktive, tidsmessige, miljøriktige og gode jernbaneløysingar for folk og gods. Det er behov for ei forbetring av vegnettet over heile landet. Skal vi utløyse potensialet for verdiskaping, må forbetringa gjelde det sekundære riksvegnettet og fylkesvegnettet så vel som hovudvegane. Det er òg eit behov for ytterlegare å satse på transportløysingar for kollektivtrafikken. I haust opna f.eks. T-baneringen i Oslo eit prosjekt som har fått vesentlege statlege bidrag. Regjeringa arbeider òg vidare med å innføre noko som er nedfelt i Soria Moria-erklæringa, nemleg ein nasjonal ungdomsrabatt på kollektivtransport for skuleungdom og studentar. Like eins jobbar ein vidare med å få breibandsutbygging over heile landet. Her blir det løyvt pengar til å gjennomføre tiltak, og dette grepet kan vise seg å bli svært viktig for landet vårt og distrikta i tida framover. Regjeringa har sett seg høge mål i Soria Moria-erklæringa når det gjeld samferdselssatsinga, og det er ho no i ferd med å levere.