Eg har fyrst lyst til å retta merksemda mot ein komitemerknad som kan få betydning for måten vi handterer inkorporering av internasjonale konvensjonar på framover. Det blir sagt av ein samla komite at vi vil ha større merksemd mot utgreiing i forkant av ei eventuell inkorporering. Det er stor forskjell på måten å inkorporera på. Å tilpassa norsk lovverk til ein tekst på eit gitt tidspunkt er ein måte, ein annan er i ettertid passivt og utan høve til påverknad å godta ein konvensjon som er i endring. Vi ser jo at Høgsterett har fått nye arbeidsområde som følgje av akkurat det. Så er det noko frå Inge Lønning som eg synest ikkje skal stå uimotsagt, og det går på måten vi les informasjon på. Resultatet av den danske maktutgreiinga er ikkje så enkelt som Inge Lønning framstilte det. Det er jo tvert imot slik at det vart sagt i oppsummeringa derifrå i forhold til EU, som regulerer dansk lov, at politikk er erstatta av jura. Så vart det sagt at partia overlever. Ja, dei har ikkje utspela si rolle, men tilpassa seg og funne ein balanse med færre medlemmer og oppgåver. Det vart sagt at Folketinget er styrkt i forhold til regjering, administrasjon og organisasjonar, men svekt i forhold til EU og domstolar. Det synest eg høyrer med i eit heilskapleg bilete. Så er det jo slik at Stortinget behandlar denne viktige saka i den mest hektiske tida i året her på huset. Stortingspresidenten har vore saksordførar. Han har heilt openbert måtta bruka mykje tid på m.a. feiringa av 7. juni. Eg vil gjerne ha sagt, som ein av dei som kom inn i den komiteen som i ekspressfart har handtert denne saka, at saksordføraren har lagt dette arbeidet svært godt til rette, og lagt eit godt grunnlag for mange fellesmerknader som ein kan lesa ut av innstillinga. Så er det opp til kvart einskilt parti i etterkant å ta opp nokre av desse debattane ved eit seinare høve.