Mitt spørsmål går til fiskeriministeren. Den raud-grøne regjeringa har nytta noko av inntektene frå budsjettkuttet i høgare utdaning, forskingsinnsats, SkatteFUNN og individuell pensjonssparing til å auka omfanget av nettolønsordninga. Og me gler oss over at rammevilkåra vert betre for Hurtigruta. Men fiskeriministeren har allereie bekrefta at for heile fiskerinæringa, og spesielt for den havgåande fiskeflåten, skapar den stadig meir omfattande nettolønsordninga urimelege konkurranseforhold i kampen om arbeidskraft. Dette er ikkje nokon ny situasjon. Det siste året har bodskapen frå fiskerinæringa vore klar og tydeleg. Dei seier at dei rykkjer stadig bakover i konkurransen om arbeidskraft. Det vert vanskelegare og vanskelegare å halda på gode fiskarar. Næringa føler seg gløymd av Regjeringa. Dette gjeld ei av dei aller viktigaste næringane i Noreg, både når det gjeld verdiskaping og når det gjeld sysselsetjing langs kysten. Regjeringa si helsing til denne næringa i det føreliggjande budsjettforslaget er auka skattar og avgifter, definert som meir skatt på dei som har mest frå før. Både storting og regjering etterlyser etter kvart svar på spørsmålet om denne regjeringa eigentleg har ein fiskeripolitikk. Kva tid vil fiskeriministeren opna forundringspakka og visa fiskeripolitikken sin? Fiskerinæringa har ikkje bedt om auka overføringar, men dei har vore, og dei er, tydelege på at den stadig forverra konkurransesituasjonen gjer det vanskelegare og vanskelegare å halda på gode fiskarar. Innan kort tid kan dette faktisk få store, alvorlege konsekvensar for ei viktig næring. No sa fiskeriministeren tidlegare i dag at ho har bedt Fiskarlaget om råd. Det er greitt nok, men ikkje spesielt offensivt. Så mitt konkrete spørsmål til fiskeriministeren er: Kva har statsråden på eigen kjøl tenkt å gjera med denne situasjonen og med denne negative utviklinga?