Eg vil gi statsråden ros for at han har teke det steget, den vesle endringa, og innfører strukturordninga i havfiskeflåten i tråd med det som har vore gjort i kystflåten. Eg må jo seie at det er underleg å sjå dei store krokodilletårene til dei partia som no vil endre fiskeripolitikken totalt, endre kvotegrunnlaget for dei ymse flåtane: ta frå hav, gi til kyst, ta frå hav og kyst og gi til Finnmark. Men lat no det vere. Statsråden har høyrt på næringa, men i éi sak har han ikkje høyrt på næringa når det gjeld strukturtiltaka, nemleg kondemnering av fartøy som skal ut. Ifølgje næringa er dette fordyrande, lite effektivt, og ein oppnår kanskje ikkje den strukturendringa som ein måtte ønskje. Og då er mitt spørsmål: Kva er grunngjevinga for at statsråden held på dette med kondemnering? Har han tenkt å følgje dette opp, eller har han tenkt å revurdere sitt synspunkt på akkurat det med kondemnering?