Ny regjering betyr ny politikk. Det har denne salen fått merka – ikkje minst på samferdselsområda – gjennom dei auka løyvingane me fekk igjennom allereie i statsbudsjettet, og gjennom den oppfølginga det fekk i revidert budsjett. Desse løyvingane er store – og større enn dei den tidlegare regjeringa og samarbeidspartnarane klarte å få til. I dag er det slik at me skal rydda opp i ein del saker, noko som òg viser at denne regjeringa går vidare når det gjeld handlekraft på samferdselsområdet. Men lat meg leggja til: Me er ikkje i mål. Budsjettet for 2007 blir ein milepæl når det gjeld korleis me kan få visa fram vår eigen politikk på alle samferdselsområda. Og det ser eg fram til. Eg har vore opposisjonspolitikar stort sett heile mitt liv, men eg har alltid vore oppteken av å skapa fleirtal for den politikken eg står for. Derfor var SV i førre periode med på å få fleirtal – saman med den førre regjeringa – for fleire saker på ulike område. Det som er litt merkeleg med saka i dag, er at dei som den gongen var i posisjon – og derfor hadde moglegheit til å skapa fleirtal og spelerom – i dag kjem med dei gode forslaga som dei sjølve ikkje fekk til då dei faktisk hadde makt. Det er ein måte å driva politikk på som eg – og iallfall dei som stemmer på oss – finn litt underleg. Den politikken som ein kunne ha gjennomført då ein var i posisjon, føreslår ein rett etter at ein er komen i opposisjon – ein gjorde altså ikkje noko med dette mens ein sat i regjering. Det klaraste eksempelet på dette i dag er Finnfast-saka: Regjeringa ryddar faktisk opp i ei sak som låg i fleire år hos den førre regjeringa – ho låg der og kom ingen som helst veg. Finnfast-saka låg fast. Saka kom ikkje til Stortinget, trass i at det tallause gonger blei bede om at ho måtte bli behandla. Denne regjeringa handlar. Etter fire månader hadde me fått vedteke Finnfast, med ei finansiering som me kanskje kunne ha ønskt var annleis, men det var dette ein klarte å få til på så kort tid – og som den førre regjeringa faktisk ikkje fekk til. Som det står i innstillinga – og i proposisjonen som Regjeringa har lagt fram – har ein sett på dei ulike moglegheitene ein hadde for å avgrensa levetida til bomstasjonen på Sokn. Me har klart å avgrensa ho noko, men ikkje så mykje som me gjerne hadde håpt når det gjeld det å bruka ferjeavløysingsmidlar. Men det er i samsvar med det den tidlegare regjeringa gjorde med omsyn til korleis dette blir finansiert. Me vil koma tilbake til – som det står i innstillinga – eit nytt takstsystem for ferjer når me har fått rapporten om dette, som vil bli lagd fram i 2006. Då blir òg prinsippet om gratis ferjestrekningar – som Høgre og Framstegspartiet plutseleg har funne på no, etter å ha lese Soria Moria-erklæringa – lagt fram. Sjølv har eg stor tru på at me skal få nokre stader opp å gå. Eg var sjølv på Smøla 1. mai og synest at det ville vera ein god stad å starta eit prøveprosjekt med gratisferjer. Men me får venta til me får utgreiinga før det eventuelt kan bli eit gratis ferjetilbod der – for å kunna reisa ut og sjå på dei flotte vindmølleparkane. Så til ei problemstilling som me blei gjort merksame på i brevs form til komiteen i dag frå samferdselsministeren, og som det er nødvendig å dvela litt ved. Irene Johansen frå Arbeidarpartiet og andre har stått sterkt på for at ein ikkje skal redusera framdrifta i E18-prosjektet i Østfold. Me har no blitt bedne om å signalisera kva me meiner knytt opp mot at ein kan ta ut masse nettopp for å unngå forseinkingar, og dermed òg sannsynlegvis unngå større rekningar. Eg vil berre seia at frå regjeringspartia si side har me vore veldig fornuftige og rydda opp i den saka tidlegare, ikkje minst med utgangspunkt i det presset som har vore i saka frå Østfold-benken, og ikkje minst frå Arbeidarpartiet sin representant i transport- og kommunikasjonskomiteen, med utsikt om at ein faktisk kan få til ei billigare løysing ved å gjera det på den måten. Så regjeringspartia er innstilte på å følgja opp det brevet og gje tydelege signal til samferdselsministeren om at det er greitt.