Lat meg starta med å takka komiteen for samarbeidet i saka om Finnfast, og takka for samarbeidet med lokale og regionale myndigheiter, representerte ved fylkesordføraren spesielt, men eg vil òg takka ordføraren og varaordføraren for Finnøy, som eg ser er på plass for å høyra på saka. Etter mange utsetjingar er endeleg Finnfast no klar for bygging. No kjem Finnfast, og Finnøy og Talgje blir ferjefritt. Det blir ønskt velkomme av alle partia. Det har vore ein viss turbulens omkring denne saka. Den førre regjeringa lovde fleire gonger å leggja fram saka, men ho blei stadig vekk utsett. I valkampen sa til og med Bondevik II-partia, Venstre, Kristeleg Folkeparti og Høgre, at Finnfast-saka var heilt klar, men ho blei ikkje lagd fram. Så kom regjeringsskiftet, og me fekk ei ny, offensiv, raud-grøn regjering. Vi sette i gong arbeidet med å få denne saka fram. Då fekk me klagar frå dei tidlegare regjeringspartia om at det gjekk for seint – medan dei sjølve hadde somla i fleire år! Men likevel klarer altså denne regjeringa i løpet av fire månader å få denne saka fram og opp til vedtak i dag, den 28. februar. Kvifor Bondevik II-partia somla, veit ikkje eg. Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre ber i innstillinga om at ein vurderer gjennom ulike tiltak å bidra med meir pengar til prosjektet. Det fortel meg som saksordførar at saka ikkje var så klar som den førre regjeringa meinte ho var, i og med at dei sjølve ikkje hadde nokon slike forslag om Finnfast i forslaget til statsbudsjett for 2006. Det fortel òg at partia no har komme i opposisjon og tydelegvis har meir pengar. Men det skal dei ha: Bondevik II-partia fremmar ikkje noko alternativt forslag til vedtak. Det er ryddig. Då blir det opplegget som Stortinget vedtok i 2002, og som ikkje blei realisert av den førre regjeringa i den lange perioden dei sat, no realisert etter fire månader av ei ny, raud-grøn regjering. Turbulens nummer to i saka går på dette med infrastrukturstorleiken og protestar mot denne. Fleirtalet i komiteen er likevel einige om at «finnøyværingene har bidratt til finansieringen av Rennfast med sikte på den helheten Finnfast inngår i». Me i fleirtalet reknar altså Finnfast som ein del av ein større infrastruktur. Samtidig må alle i Stortinget som vil, erkjenna at finnøyværingane har bidrege betydeleg til Rennfast sitt første trinn. Nokre vil då kanskje seia at dei av Rennesøys befolkning som demonstrerer, gjev uttrykk for manglande dugnadsånd eller manglande solidaritet. Det er lov å meina det. Men komiteen har faktisk lytta til dei protestane som har komme, og har bedt om oppfølging frå Regjeringa og bruselskapet på to punkt. Det eine er å få redusert renta på låna. Det skulle det no vera gode moglegheiter for. Det andre er at ein ber Regjeringa om å vurdera ei raskare utbetaling av ferjeavløysingsmidlar. Som saksordførar ber eg derfor om at dei som har protestert, merkar seg den positive viljen som har vore frå stortingsfleirtalet si side til nettopp å lytta til dei protestane som har vore, og at resultatet av det kan føra til at Stortinget bidreg til at bompengeperioden blir noko redusert. Eg er glad for dette, og nok ein gong vil eg gratulera Finnøy og Rogaland med eit nytt prosjekt. No er ventetida over – Finnfast blir bygt.