Her var det veldig mykje å gripe fatt i, men i staden for å gå i polemikk med representanten Hansen om kvart enkelt tema, så lat meg iallfall slå fast innleiingsvis at Høgre og Regjeringa er ueinige om ein del av konkurransepolitikken. På andre område, som f.eks. luftfarten, som representanten Hansen nemnde, er Regjeringa og Høgre einige, og eg har bedt Konkurransetilsynet vere særleg merksam på det som er knytt til konkurransen innanfor luftfarten, i tildelingsbrevet mitt av i år. Like eins har eg bedt Konkurransetilsynet vere særleg merksam på tilstanden innanfor skadeforsikring, som vi òg har sett ein del uheldige oppslag rundt. Lat meg òg slå fast at vi er jo ikkje imot konkurranse. Tvert imot, og Konkurransetilsynet er ikkje minst eit viktig verkemiddel for å føre tilsyn med at ein på dei områda der vi har opna for konkurranse, skal følgje reglane for konkurranse. Men så har Regjeringa sagt at på nokre andre område ynskjer ikkje vi å bruke konkurranse som verkemiddel. Det er innanfor helse, innanfor omsorg og innanfor utdanning. Så skal ikkje konkurranse verke som eit verkemiddel åleine, men det skal sjølvsagt verte vurdert i lag med ein del andre politiske mål. Då snakkar vi om omsynet til miljø, omsynet til sikkerheit og omsynet til fordeling, for å ta nokre. Difor må ein, når ein skal ta politiske avgjerder, vege konkurranseomsynet opp mot andre omsyn som vi som politikarar må ta. Det er det vi gjer. Reversering når det gjeld samtlege fusjonssaker som har vore anka, sa representanten Hansen. Ja, det er to, og ja, eg har omgjort to. Det er akkurat det same som f.eks. tidlegare statsråd Morten Andreas Meyer gjorde. Han gjorde om to fusjonssaker i løpet av eit halvår i 2004, den eine med grunngiving i landbruks- og distriktspolitikk og den andre med grunngiving i næringspolitikk og distriktspolitikk. Så eg kan ikkje sjå at det å omgjere slike saker er ny politikk. Det har Høgre-statsrådar gjort før meg.