Noreg er moglegheitenes samfunn. Senterpartiet er svært fornøgd med å kunna delta i ei regjering som skal nytta moglegheitene på ein klokare og meir framtidsretta måte enn Bondevik II. Senterpartiet gjekk til val på tre hovudsaker: For det fyrste ein meir offensiv næringspolitikk. No skal det utviklast nasjonale strategiar innanfor dei områda der Noreg har kompetanse eller særlege fortrinn, t.d. marin og maritim sektor, energi, miljø og reiseliv. Målsetjinga om eit levande landbruk i heile landet skal vera rettesnor i WTO-forhandlingane. Det skal bli større statleg medverknad gjennom m.a. Innovasjon Norge og SIVA for å stimulera kreativitet for ny verksemd i Distrikts-Noreg. Landet skal bindast betre saman gjennom betre vegar, jernbane og breiband. For det andre gode lokale velferdstilbod, ein god og gratis skule og ei meir verdig omsorg. 5,4 milliardar kr til kommunane skal no på plass. Det blir fleire nattevakter på mange sjukeheimar. Fleire ungar vil oppleva at dei blir sedde og høyrde, fordi det blir fleire lærarar. Og det står i Soria Moria-erklæringa at ingen lokalsjukehus skal leggjast ned. For det tredje ein ny frivilligheitspolitikk, eit løft for idrett, frivilligheit og kultur. Me frydar oss over regjeringserklæringa på dette punktet. Vi trur det vil gi fleire enn i dag anledning til å engasjera seg i noko å leva for. Senterpartiet har store forventningar til Regjeringa sitt arbeid med planen for avskaffing av fattigdom og styrking av rusfeltet. Vi ser fram til eit internasjonalt engasjement for å fremja fellesgode og byggja ei betre organisert verd. Fire år er kort tid. Det er viktig å tenkja langsiktig. Folk kjem til å merka at landet har fått ei ny regjering allereie 1. januar, fordi kommuneøkonomien blir styrkt. Men der må det ein fleirårig opptrappingsplan på plass. Det vil nok vera uløyste oppgåver på fleire område når det har gått fire år. Den låge valdeltakinga er eit varsku til alle oss som driv med politisk arbeid. Skal vi lukkast med å gjera dei rette vala langt utover 2009, må vi, uansett parti, visa større respekt for folks kvardag. Vi må ta med oss inn i det politiske arbeidet opplevingar frå valkampen: Folkets Hus i Sandnes, der dei måtte bera inn fleire stolar fordi folk var så opptekne av kommuneøkonomi, Suldal Billag, som ber om strødde vegar når vintermorgonen kjem, og pårørande i Oslo, som etterlyser ei meir verdig demensomsorg. Landet vårt har få innbyggjarar, stor materiell velstand, gode velferdsordningar og mindre forskjellar enn mange andre land. Men det er eit aukande gap mellom den private velstanden og kvaliteten på offentlege tilbod. Det er òg aukande forskjellar mellom dei som har minst, og dei som har mest. Og vi har eigne avstandskostnader om det skal bu folk i heile landet, men det er faktisk òg kostnader knytte til sentralisering. Det er eit stort privilegium og eit stort ansvar å kunna styra eit land med eit så godt materielt og velferdsmessig grunnlag og så stor handlefridom. Det er grunnleggjande viktig å behalda nasjonal råderett over naturressursane for å sikra ei god forvalting. Større delar av midlane må gå til fellesskapsinvesteringar og fellesskapsløysingar. Det er tid for å føra ein berekraftig politikk for heile landet, der ein tek heile landet i bruk – ein politikk som har eit innhald som vinn brei oppslutnad i folket. Regjeringserklæringa er eit svært godt utgangspunkt for nettopp det.