Interpellanten skal ha ros for at ho tek opp eit viktig tema til debatt i dag, nemleg dei aleinebuande sine levekår. Sjølv om dei aleinebuande langt frå er noka einsarta gruppe, som det har vore peika på tidlegare i dag, har ein del i denne gruppa store utfordringar knytte til å kome inn på bustadmarknaden, knytte til større eller mindre utgifter dei ikkje har nokon å dele med. Som interpellanten og andre peikar på, handlar dette om utgifter som er knytte til bustaden, og som er meir eller mindre uavhengige av kor mange medlemmer husstanden har. Tal frå i fjor haust viser at gruppa einslege har ei klart dårlegare inntektsutvikling enn andre, og at aleinebuande har månadlege meirutgifter på i gjennomsnitt nær 4 000 kr samanlikna med toinntektshushald. Det er etter Senterpartiet sitt syn viktig i større grad å få kartlagt livssituasjonen til dei aleinebuande, slik at vi kan sikre effektive tiltak for dei i denne gruppa som har særskilde utfordringar. Skattefrådrag for aleinebuande med låg inntekt, større tilrettelegging av bustøtteordninga og reduksjon av utgifter knytte til straum og oppvarming kan vere tiltak som er aktuelle å setje i verk etter at ei slik kartlegging er gjennomført. Først då veit vi kva for tiltak som vil ha best effekt. Det er viktig for Senterpartiet at Soria Moria-erklæringa slår fast at Regjeringa skal leggje fram ei sak om aleinebuande sine levevilkår. Statsråden har i dag gjort greie for det omfattande arbeidet som Regjeringa er i gang med på dette punktet. Ho har òg understreka det engasjementet regjeringspartia har for å sikre aleinebuande med særskilde utfordringar. Statsråden sitt innlegg viser at Regjeringa fokuserer meir på dette saksområdet enn det den førre regjeringa gjorde, og det er viktig. Senterpartiet har fleire gonger dei siste åra prøvd å fokusere på dei aleinebuande, både gjennom direkte framlegg i denne sal og gjennom budsjettarbeidet. Det er vel dekning for å seie at støtta frå Kristeleg Folkeparti til desse initiativa har vore nærast fråverande. Like fullt er det gledeleg at Kristeleg Folkeparti viser engasjement no, og det synest å vere eit oppriktig engasjement. Å leggje til rette for eit offentleg avgiftssystem som i større grad er basert på forbruk, slik som representanten Molvær Grimstad omtalar, er eit viktig innspel. Men i eit slikt bilete må vi òg hugse at nokre hushald kan ha høgt forbruk utan at dei nødvendigvis har svært god råd. Eit nærliggjande eksempel her er barnefamiliane. Når representanten Olemic Thommessen trekkjer i tvil det faktum at ein betra kommuneøkonomi er med og sikrar dei aleinebuande sin situasjon rundt i kommunane, er det på sin plass å peika på at svært mange kommunar er blitt tvinga til å auke kommunale avgifter gjennom skatt på grunn av den stramme kommuneøkonomien den regjeringa som Høgre var ein del av, førte. Eg har merka meg at det har vel ikkje akkurat vore noko rush av lokalpolitikarar frå partiet Høgre som har trampa ned dørene for å fortelje at dei ikkje trong dei ekstra midlane som kommunane fekk gjennom Regjeringa sitt budsjettforslag. Frå Senterpartiet si side ser vi fram til å halde fram med arbeidet for dei aleinebuande sin livssituasjon.