Eg vil takka statsråden for svaret. Eg tykkjer statsråden tok problemstillingane på alvor, og det er eg glad for. Som politikarar må me vera samfunnskritiske, og det inneber av og til at me må vera sjølvkritiske, og me må seia at noko som me trudde skulle verta, kanskje ikkje vart som me hadde tenkt. For meg, og for oss i Arbeidarpartiet, verkar det som om dette er tilfellet i denne saka. Me var for omorganiseringa på forvaltningsdelen, men me er villige til å vurdera om det var lurt. Eg må nok seia at det eg kanskje reagerer mest på, er påstanden frå statsråden om at nærleiken har auka. Det høyrest veldig underleg, når me kjenner meir enn to-tre rundt i dette landet som er frykteleg misnøgde med den nærleiken ein no har til myndigheitene på vegsida. Eg er glad for at statsråden og Vegvesenet vil ha ei ekstern evaluering, for då får me tak i alle involverte og får høyra kva alle meiner – ikkje etaten sine vurderingar av korleis det er. Det er klårt dét er viktig, og det er eitt aspekt, men det er ganske viktig at mange andre og mange fleire òg vert spurde. Eg har lyst til å bora litt i dette med konsulentbruken. For når statsråden då seier at dette går bra, og me sparer pengar på det, har ho då teke med at ein har brukt frykteleg mykje meir pengar til konsulentar enn tidlegare? Eller er det eit anna reknestykke? Vegvesenet hadde tidlegare ei betydeleg forskings- og utviklingsrolle som det no er litt usikkert kven som har ansvaret for, noko som var litt meir uavhengig av det meir bedriftsretta forskings- og utviklingsarbeidet. Korleis har statsråden tenkt å halda ved lag forskings- og utviklingsarbeidet i sektoren, slik at ny kunnskap skal kunna koma alle til gode? Så til slutt: Eg vil fyrst kanskje vera litt flåsete og seia at dette med strategisk kunnskap skjønar eg. Det er ikkje alle som kan avgjera alle spørsmål lokalt. Men for meg verkar det veldig merkeleg at me må ha strategisk kunnskap for å ta stilling til kva som skal vera i eit bed på Moi. Så det må vera nokre eksempel på at når folk sender vidare spørsmål som ikkje har noko med strategi å gjera, har det med ei generell sentralisering å gjera. Så er det dette å samanlikna likt med likt. Det har eg mast om dei siste åra. Når ein seier ein sparer opptil 850 mill. kr, samanliknar ein då likt med likt? Tek ein då inn at når ein legg ut eit vedlikehaldsoppdrag på anbod, så endrar ein vilkåra i forhold til det Vegvesenet hadde då dei hadde det? Tek ein då omsyn til at ein får meirutgifter til administrasjon fordi det tek meir ressursar å konkurranseutsetja enn ikkje å gjera det? Samanliknar ein likt med likt i denne samanhengen? Og dersom ein ikkje er heilt sikker på det, vil eg igjen be om at ein er nøye på at ein samanliknar likt med likt.