Eg er økonom av utdanning, og av såkalla vittige tunger blir det av og til sagt om oss økonomar at vi er den einaste gruppa i verda som klarar å sjå ein ting fungere i praksis og likevel vere bekymra for at det ikkje skal fungere i teorien. No har vi fått godt selskap av Arbeidarpartiet. Dei aller fleste ser at dei tunge omstillingsprosessane vi har køyrt, har fungert og gitt resultat. Arbeidarpartiet har vore imot og prøver heile tida å fortelje: Høyr her, folkens, dette funkar ikkje! Arbeidarpartiet var imot det vi gjorde på luftfartssektoren. Vi fekk ned passasjeravgifta, vi fekk auka konkurranse, og det gav folk flest høve til å benytte fly både i arbeid og i fritid. Arbeidarpartiet var imot omstillingane i Avinor. No ser vi resultata av det som vi likevel klarte å gjennomføre, vi får ei skikkelig utbygging på mange av flyplassane våre, vi får lågare avgifter, vi får avgifter som gjer at SAS kanskje vil begynne å fly meir over Noreg, og ikkje fly så mykje over Sverige, som dei delvis har gjort fordi avgiftene har vore for høge. Arbeidarpartiet har vore imot utskiljinga av Mesta, Arbeiderpartiet var imot konkurranseutsetjinga på Vegvesenet. Her ser vi altså no klare resultat. Likevel påstår Arbeidarpartiet at dette ikkje fungerer. Forstå det den som kan! Det er ingen grunn til å seie at alt er såre vel, det skal vi vere så ærlege at vi seier. Det vil ta ei tid før dette begynner å gi 100 pst. utslag. Blant anna har det blitt veldig dyrt – ja. Det er fordi dei som blei overtalige, skal ha eit skikkelig oppgjer for å kunne søkje seg andre stadar. Det har også vore ein del her som ikkje har vore heilt bra med vedlikehaldet. Det har det alltid vore. Men no, når vi har skilt ansvar og utføring, har vi langt større moglegheit til gjennom belønningssystem og gjennom straffesystem å forlange at slike ting blir retta opp. Og, som statsråden var inne på: Dette vil fungere. Det har også vore reist kritikk frå interpellanten om at det er masse pengar som ikkje blir brukte opp. Det er også noko vi ser frå år til år. Det er pengar som går ut i januar og februar neste år. Sjølvsagt kunne dei ha vore brukte raskare, men dei blir brukte. Det kan vere at omstillinga er ein del av forklaringa på at om lag 700–750 mill. kr stod ubrukte ved årsskiftet. Men det er også ei anna forklaring. Vi skal hugse at etter ti år med nedgang i vegløyvingane under Arbeidarpartiet og tidlegare regjeringar har vi no klart å snu den trenden. Vi har fått ein kraftig auke: 2,5 mill. kr på årsbasis til riksvegar. Sannsynlegvis er denne kraftige auken også ein grunn til at vi no aukar løyvingane så raskt at vi ikkje klarar å bruke dei opp. Men det skal vi sørgje for at vi klarar i framtida.