St.meld. nr. 64 for 2004–2005 omtaler 13 saker. Det er ei tilbakemelding til Stortinget om kor desse sakene står, kva som har skjedd, og kva som skal skje. Det er lite dynamitt i desse sakene – kanskje litt trist for meg, som er inne i den nest siste veka på Stortinget og legg fram den siste saka mi som saksordførar. Det kunne ha vore spennande med litt politisk dynamitt på slutten. Men eg skal ikkje laga nokon konfliktar som ikkje ligg der. Eg kjem berre til å omtala nokre få av sakene. Når det gjeld Svinesundsforbindelsen, er det slik at på grunn av eit manglande lovgrunnlag i Sverige vert dei bomstasjonane som var planlagde på svensk side, flytta til norsk side. Det er romsleg og greitt takla, og det er greitt å ha dette på plass før opninga av Svinesundsbrua i morgon, som mange av oss er så heldige å få delta på. På E16 frå Sandvika til Bergen er det gjort greie for to strekningar – strekninga Wøyen–Bjørum og strekninga Borlaug–Voldum. Når det gjeld Wøyen–Bjørum, ser komiteen positivt på at kvalitetssikringa av prosjektet byggjer opp under vedtaket om at strekninga vert bygd ut samla, med dei økonomiske innsparingane som her ligg inne, og ikkje i to etappar, som det før var lagt opp til. Komiteen vonar at erfaringane som ein har fått her, òg kan verta nytta i andre tilsvarande prosjekt, med det resultat at ein får meir veg for pengane. I tillegg har medlemene frå Arbeidarpartiet, Framstegspartiet og Senterpartiet peikt på at tidlegare undersøkingar viser at opprigging og nedrigging av utstyr ved små entreprisar fordyrar byggjekostnadene vesentleg. Det er ganske lurt å få større prosjekt. På denne strekninga viser komiteen til at det er ei strekning frå Steinklepp til Øye som òg er påbegynt. Samla vil dette gje ein betre veg frå Sandvika til Bergen på E16. Når det gjeld rv. 2 Kløfta–Nybakk, vert det no ein smal firefelts veg innafor vedteken ramme. For å få bygd den vegen i ein etappe på heile strekninga orienterer departementet i proposisjonen om at Statens vegvesen vil starta arbeidet med å revidera reguleringsplanane. Ei direkte utbygging til firefelts veg vil gje langt lågare samla kostnader enn ei utbygging i to etappar. Det vil skje innafor den kostnadsramma som opphavleg var der. Komiteen er glad for dette. Eg ser i grunnen på dette som eit eksempel på slik me må prøva å få det til framover. Me må prøva å få det til slik at me byggjer vegar for morgondagens trafikk og ikkje gårsdagens trafikk. Komiteen peiker her på at det er ganske mykje tung trafikk på denne strekninga, og det er viktig at me byggjer vegar som toler den trafikken, og at det er gode skuldrer utafor vegen som gjer vegen stabil over tid. Eg veit at det er fleire her i salen som er veldig glade for at denne vegen vert betre, og at det vert ein firefelts veg. Så er fleirtalet i komiteen – alle unnateke Framstegspartiet – glad for at ein har funne ei løysing for Imarsundprosjektet trass i kostnadsauken, ei løysing som ikkje betyr meir statlege pengar, og som ikkje sprengjer grensene for prosjektet. Eg har vore og sett på prosjektet, og eg tykkjer dette ser ut til å vera eit viktig prosjekt for dei som bur i området. Me er glade for at det no skal realiserast. Så har Arbeidarpartiet og sikkert mange andre i løpet av det siste halvåret fått ein del innspel om at føringane i Nasjonal transportplan og vedtak i den samanhengen ikkje er følgde opp i handlingsplanane. No gjentek me i komiteen at me legg til grunn at Statens vegvesen følgjer opp dei føresetnadene som Stortinget har lagt til grunn. Eg føreset at statsråden følgjer med på det, og at det som det vert gjort greie for for Stortinget til hausten, er i tråd med det Stortinget har sagt. Elles vil eg gjerne be statsråden seia litt om korleis den orienteringa vil koma. Når det gjeld alternativ bruk av ferjeavløysingsmidlar, viser komiteen til at desse ikkje var meinte berre å bruke der ein kunne kombinera dei med bompengar, men at dei kan også nyttast på andre måtar. Elles vil eg seia at det er mange saker som ikkje ligg i denne proposisjonen, eller som ikkje vert fremja i vår – for å nemna nokre på Vestlandet: Jondalstunnelen, Hardangerbrua, Finnfast, Haugalandsparken og Bergensprogrammet. Det hadde gjeve oss ein meir spennande og arbeidsam vår, men dessverre er det no for seint. Til slutt vil eg anbefale innstillinga.