Det er eit svært viktig tema interpellanten tek opp, og ho gav sjølv mange gode eksempel på korleis norsk industri har klart å utnytte ein del av den miljøteknologien vi kjenner til, og klart å få kommersialisert dette. Der er vi alle einige, og eg kunne vel på vegner av Høgre skrive under på det aller meste av det som interpellanten sa. Det som blir litt vanskelegare, er når vi kjem over til det som er interpellanten sitt konkrete spørsmål, nemleg: Kva konkret er det vi kan gjere med dette vidare? Altså: Korleis kan vårt bidrag som politikarar på ulike plan, og frå Stortinget spesielt, vere i dette viktige sakskomplekset? Vi kjem ikkje utanom at forsking, utvikling og nyskaping er noko av det viktigaste vi tek fatt i når det gjeld å få utvikla denne industrien, som kan ha ei stor framtid i Noreg. Då er det litt skuffande – for å bruke det ordet – når den raud-grøne regjeringa allereie ved første korsveg kuttar betydeleg i forhold til det framlegget som låg i Stortinget, på dei viktigaste postane når det gjeld forsking, nyskaping og utvikling. Det blir sagt at det ikkje kan forventast at ei ny regjering skal forandre så mykje på eit allereie framlagt budsjett, men dei kutta som den nye regjeringa klarte å påføre, var betydelege i høve til det som gjeld forsking, nyskaping og utvikling. Det var eit kutt berre på Forskningsfondet generelt som neste år vil utgjere om lag 800 mill. kr i tapte inntekter for norsk forsking. Det var ein direkte reduksjon i næringsretta forsking, utvikling, Innovasjon Noreg og det verkemiddelapparatet på nesten 100 mill. kr. Dessutan reverserte den nye regjeringa forslaget frå sentrum-høgre om å kutte i avskrivingssatsane, noko som ville ha gjort det lettare å få til utskifting og modernisering av maskinar og utstyr i næringslivet – 1,5–1,6 milliardar kr. Dette er betydeleg, og eg veit at statsråden ikkje likar å bli mint på dette – dette er jo berre forslag, seier statsråden, det blei ikkje gjennomført. Nei, og det er eit viktig poeng, men innanfor dei same rammene som Regjeringa no la opp til, hadde den førre regjeringa eit betydeleg høgare ambisjonsnivå. Så har Regjeringa nokre månader seinare fått ein ny sjanse – og det skal vi gi ho – i revidert budsjett, men der kom heller ikkje så svært mykje nytt å glede seg over. Det er ein viss auke frå 2005 til 2006, men likevel kutt i forhold til det som den førre regjeringa la opp til. Det synest eg er svært trist. Så seier interpellanten i eit av innlegga sine at nærings- og handelsministeren bør sørgje for å vere orkesterleiar i det orkesteret som skal skape vekst og utvikling, også for miljøbaserte bedrifter. Ja, det er mogleg, men eg trur ikkje, dersom eg skal vere heilt ærleg – og det skal ein vere også i denne salen – at næringsministeren sjølv er særleg glad for dei kutta som dette orkesteret har påført norsk næringsliv, norsk nyskaping og norsk utvikling. I staden for ein meir aktiv, positiv og byggjande politikk har vi fått ein politikk som satsar mindre akkurat på dei felta som er viktige for å oppnå det som interpellanten etterspør, og det kan eg aldri tru er statsråden sin vilje. Men det viser at det orkesteret som han skal spele saman med, ikkje er like oppteke av desse problemstillingane og prioriterer heilt annleis enn det eg trur både interpellanten og statsråden vil. Vi skal gjere vårt frå Høgre si side for å bidra til å rette opp igjen litt av dei kutta som Regjeringa no er i gang med. Vi kjem til å fremje forslag vidare på desse områda. Det er aldri for seint å snu, så eg håpar at vi ikkje no får ein vidare tilbakegang i dei tiltaka som skulle skape den veksten og utviklinga også på miljøteknologiområdet som interpellanten etterspør.