Eg kjem ikkje til å gå inn og svare konkret på spørsmål som gjeld UDI. Det ligg under arbeids- og inkluderingsministeren sitt ansvarsområde. Eg kan svare generelt at det er ingen grunn til å hevde at dette er av eit stort omfang. Hadde det vore av eit stort omfang, hadde vi måtta gå inn og sjå på om dette var eit forhold som vi skulle regulere nærare, t.d. i det generelle permisjonsregelverket. Men som eg seier: Når ein lagar slike ordningar, er det som regel i samband med eit ynske om eit personskifte, men utan at det ligg føre eit tenestemisforhold eller ein annan grunn som skulle leie til oppseiing eller avskil. Årsakene til at leiinga ynskjer eit personskifte, kan vere forskjellige. Det kan vere frå at arbeidstakaren utgjer eit arbeidsmiljøproblem som må løysast raskt, til meir utanforliggjande årsaker der det er opplevd som ei belastning at vedkommande vert verande i ei stilling. I andre høve kan det vere arbeidstakaren som sjølv ynskjer eit skifte for kortare eller lengre tid, kombinert med at arbeidsgivaren ser seg tent med det for den statlege verksemda. Men hovudpoenget er at dette er ei løysing som ein finn på arbeidsplassen i ei foreining mellom arbeidsgivar og arbeidstakar. Det er ein fleksibilitet som vi meiner må liggje i regelverket, og når det ikkje har noko stort omfang, er det liten grunn til å begynne å regulere dette nærare fordi om ein f.eks. ikkje liker den eine avgjerda som her har vore omtalt.