Eg skal gi ros til interpellanten for at ho set dette temaet på kartet. Eg trur denne debatten viser at vi alle er opptekne av kreft, og det er ikkje rart. Som det har blitt sagt: Vi kjenner vel alle nokon i vår næraste familie som er blitt ramma av denne sjukdomen. Så langt eg har forstått og lese, er det noko vi kan vere veldig einige om. Det eine er at det er eit faktum det interpellanten har teke opp i interpellasjonen sin, at det er forskjell i behandlingstilbodet mellom dei forskjellige helseføretaksregionane. Dersom det ikkje er riktig, har mykje av botnen falle ut av denne interpellasjonen, så eg reknar med at vi får bekrefta at det er riktig. Eg trur i alle fall at det er eit faktum at det er eit ulikt behandlingstilbod. Eit anna poeng er at stadig fleire blir ramma. Det er vi vel alle einige om. Vi snakkar om at det pr. år er over 20 000, kanskje 25 000 nye krefttilfelle i Noreg – vi høyrde vel også at over 10 000 døyr av denne sjukdomen. Så det er ein alvorleg sjukdom, som mange får nært opp til seg. Så var det nokon som nemnde nye medisinar – ikkje minst nye, dyre medisinar – og korleis dei blir tekne i bruk. Er det også der ei ulik behandling mellom dei forskjellige sjukehusa som har kreftbehandling på sin agenda? Er det slik at pasientane på dei forskjellige regionale sjukehusa ikkje får det same medisintilbodet? Om det er riktig, er det klart at det er eit problem. Eg trur det er riktig, for vi har ulik økonomi i dei forskjellige regionane. Vi veit at i nokre regionar, som Helst Vest og Helse Midt-Noreg, er det skeivt fordelt, og dei vil ikkje ha dei same moglegheitene til å finansiere nye, dyre medisinar – med dagens ordning, vel å merke. Eg trur vi må erkjenne, som eg i debatten òg har høyrt andre seie, at vi må få ei ny og betra finansieringsordning for nye legemiddel. Det trengst i alle fall ein gjennomgang. Eg trur ikkje, slik statsråden var inne på, at ein gjennomgang av ISF-ordninga i seg sjølv vil vere nok. Ein må sjå endå nøyare på dette. Eg skal svippe innom noko av det mange har vore inne på, nemleg kvar kreftbehandlinga skal gjevast. Vi er i Noreg etter kvart veldig einige om at når det gjeld avansert kreftbehandling, skal ho sentraliserast. Eg trur ikkje det er nokon debatt eller usemje om det lenger. I alle fall er det Venstres klare syn at avansert behandling av kreft naturlegvis skal sentraliserast. Eg trur likevel at mindre sjukehus heilt klart har ein plass i behandlingskjeda. Vi snakkar om at ein av tre blir ramma av kreft, altså ein tredel av befolkninga. Då må distriktssjukehusa, lokalsjukehusa, få ein plass i behandlingskjeda. Det trur eg er heilt nødvendig. Som alle veit er nærleik òg ein kvalitetsfaktor i denne kjeda. Det er viktig, som statsråden har fortalt i dag, at det blir laga gode planar. Eg er veldig glad for at den nye kreftstrategiplanen etter det eg no forstår, er lagd fram, slik at vi kan få studert han i fred og ro når vi får tid til det. Hovudpunktet i ein slik strategiplan går eg ut frå må vere å leggje ein premiss om at vi i dette vesle landet skal ha eit likeverdig tilbod over alt. Vi skal ikkje ha det same tilbodet på alle sjukehusa, men i kvar region må vi i alle fall ha likeverdige tilbod. Det håpar eg blir konklusjonen.