Eg har veldig sans for Høgre sitt omsyn til at tinga skal vere like her i verda. Problemet med Høgre er jo berre måten dei har gjort det på. Dei har føreteke kutt for dei som har betre ordningar enn andre. I den førre perioden kutta dei i permitteringsregelverk, i dagpengeordningar, i attføringsordningar, i rehabiliteringsordningar og i stillingsvern, i ventelønn og i medavgjerdsrett. Det er medisinen til Høgre i staden for å snu det til det motsette: Kanskje er det slik at nokon har gode ordningar fordi dei fortener det. Dei som har mindre gode ordningar, bør kanskje få moglegheit til å forhandle seg oppover, ikkje redusere nedover. Når vi går inn i prosessen med arbeidstakarorganisasjonane, kan ikkje statsråden ha bestemt seg på førehand om korleis det skal verte. Då er det ingen prosess. Då ville det ha vore omtrent det same råkøyret som Bondevik-regjeringa heldt på med. Dei hadde bestemt seg på førehand, og så berre gjorde dei det slik. Dersom ein vil ha ein dialog med arbeidstakarorganisasjonane, så har ein ein dialog. Det betyr at ein ikkje har bestemt seg på førehand.