Problemet er at det som står i innstillinga, og i lovarbeidet som komiteen har gjort, blir uklart for dei som skal følgja det opp. Alt ein seier i debattar og her i dag – at det skal tolkast slik og slik – det tek vi sjølvsagt med oss. Det blir notert, og vi les referat osv. Men den einaste konsekvensen av det som blir sagt frå talarstolen, er jo at fleirtalet tek avstand frå ein del av det som står i innstillinga. Dersom fleirtalet kan ta avstand frå noko av det som står i innstillinga, blir det også lettare for oss å følgja opp, fordi det er uklart. Det er ikkje berre vi i departementet eller eg som statsråd som synest det er uklart. Alle dei som blir omfatta av dette, synest det er uklart. Dei har reagert på det, og dei er redde for konsekvensane. Difor ber eg faktisk dei som ynskjer at det som skal komma fram, skal vera gjeldande – så bittert det enn måtte vera – om å ta avstand frå ein del av det som står i den innstillinga vi har til handsaming i dag.