I dei siste åra har konkurransepolitikken fått aukande merksemd, og i takt med globaliseringa har arbeidet for felles reglar for handel vorte stadig viktigare. Noreg har jo som kjent ein svært open økonomi, med stor handel med andre land, og ein kjerne i EØS-avtalen er nettopp ein felles konkurransepolitikk. Under Bondevik II-regjeringa fekk me ei modernisering av konkurransepolitikken vår, me fekk ein ny konkurranselov, og våren 2005 behandla Stortinget ei melding om konkurransepolitikken. Regjeringa laga òg i 2001 ein handlingsplan, som langt på veg er oppfylt. Me har styrkt kontrollen med konkurransen gjennom å gje Konkurransetilsynet ei meir sentral rolle, og me forventar at tilsynet òg i framtida vil ha ei aktiv og sjølvstendig rolle med ny base i Bergen. Interpellanten Hansen frå Høgre er i dag oppteken av å få ein effektiv konkurranse på sentrale forbrukarområde. For Kristeleg Folkeparti er ein open konkurranse eit av verkemidla for å gjera bedriftene våre konkurransedyktige, og for å styrkja forbrukarane si stilling. Me treng derfor ein politisk vilje frå Regjeringa for å hindra konkurranseskadeleg åtferd. Samtidig ønskjer ikkje Kristeleg Folkeparti at marknadskreftene skal overta styringa av samfunnet vårt. Me treng å stimulera konkurranse på pris og på kvalitet, men ei einsidig fokusering på pris kan òg forsterka bruk og kast-samfunnet, og ei slik utvikling ønskjer me ikkje i Kristeleg Folkeparti. Fri konkurranse må på enkelte område vegast opp mot andre viktige samfunnsomsyn. Derfor har Kristeleg Folkeparti støtta at fiskeri og jordbruk er legitime område der andre omsyn enn konkurranse må tilleggjast vekt. Me har viktige omsyn å ta når det gjeld reguleringa av marknadene for avsetnad, og for å styrkja inntektene i primærnæringane våre. Kristeleg Folkeparti har støtta omlegginga innanfor meierisektoren. Me trur at ei klårgjering av Tine si rolle som marknadsregulator vil gje klåre og framtidsretta løysingar som sikrar omsynet til tryggleik og inntekt for aktørane i sektoren. På ei rekkje område er det viktig med ei aktiv overvaking og politisk vilje til å fremja konkurranse mellom aktørane i marknaden. Samtidig er Noreg ein open marknad. Me skal ha eit næringsliv med internasjonal konkurranseevne òg i framtida, og då må me vera opne for at bedriftene må vera store på heimemarknaden i Noreg. Dette kan på mange måtar verta eit lite dilemma, men internasjonalisering av bedriftene må vera eit omsyn i konkurransepolitikken. Ei einsidig forståing av marknadsmakt i Noreg kan derfor øydeleggja for vidare vekst og for fleire arbeidsplassar her heime. Òg i framtida vil konkurranse vera eit viktig tiltak for å bruka ressursane effektivt, for å auka konkurransekraft og innovasjon og for å gje forbrukarane gode varer til rett pris. Men å gjera konkurransepolitikk berre til eit spørsmål om auka konkurranseutsetjing, f.eks. når det gjeld velferdstilbod, er å dreia søkjeljoset vekk frå det som saka eigentleg dreiar seg om, nemleg omsynet til forbrukarane. Konkurranse er ikkje eit mål i seg sjølv, men det er eit viktig verkemiddel. Derfor meiner Kristeleg Folkeparti at det er viktig med ein god konkurransepolitikk som tek omsyn til forbrukaren, tek han på alvor, ein politikk der ein òg tek grep for å organisera, produsera og finna løysingar for framtida. Samtidig er det ein balanse mellom omsynet til ein god marknad og omsynet til utforminga av samfunnet. På denne bakgrunnen er me spente på korleis den konkrete og praktiske konkurransepolitikken frå Regjeringa etter kvart vil sjå ut.