Eg vil ein augneblink tilbake til dei som ikkje samarbeider om retur, og som altså har fått avslag på sin søknad. Ei årsak er usemje om kva som ventar. Ville det ikkje då vore fornuftig å følgja det forslaget som her har fått nemninga forslag nr. 5, som nettopp er meint å følgja nokre saker, følgja nokre enkeltpersonar, og sjekka kva som skjer der ein har gjennomført retur tilbake til land med høgt konfliktnivå? Ville ikkje det nettopp medføra at denne argumentasjonen i nokre tilfelle kunne tilbakevisast? Så vil eg berre minna om det er to parti i denne salen som har stått fast ved og føreslått utdjuping av omgrepet «sterke menneskelige hensyn», i tråd med Bondevik I-regjeringa, nettopp for å gi både saksbehandlarar og asylsøkjarar ryddigare forhold.