Senterpartiets utdanningspolitiske talskvinne, Inger S. Enger, skulle sjølvsagt ha stått her no, men ho er medlem av Lagtinget. Senterpartiet ynskjer ein god offentleg skule med rom for alle, uavhengig av sosiale skiljeliner, funksjonsnivå, etnisk bakgrunn og trusretning. Vi støtta i alle år Kjell Bondeviks privatskulelov. I respekt for foreldra sin rett til å velja opplæring meinte vi det var rett som eit supplement til den offentlege skulen å gje rom for skular baserte på livssyn eller alternativ pedagogikk. Då Bondevik II-regjeringa endra privatskulelova til lov om friskular med verknad frå 1. oktober 2003, melde vi pass. Vi kunne ikkje stå bak ei lov der kravet til sjølve formålet med lova var fjerna. Vi var ikkje overraska over at Framstegspartiet eller Høgre var for ei slik endring, men vi kjende ikkje igjen våre vener i sentrum. Debatten om denne nye lova avdekte skepsis langt inn i Kristeleg Folkeparti sine eigne rekkjer. Senterpartiet er svært nøgd med at Soria Moria-erklæringa varslar ein gjennomgang av regelverk og støtteordningar for private skular for å stramma inn utbreiinga av private skular som ikkje utgjer eit religiøst eller pedagogisk alternativ til den offentlege skulen. Vi konstaterer med glede at kunnskapsministeren alt er i gang med det arbeidet, og at han inviterer Kristeleg Folkeparti og Venstre til ein konstruktiv dialog. Vi trur det er bra for skulen, for elevane, for foreldra og for det norske samfunnet at det no blir eit breitt fleirtal for den nye lova. Hovudspørsmålet i dag er om det er nødvendig med ei mellombels lov. Svaret på det er frå vår side ja. Det er arven frå Bondevik II-regjeringa, det er auken i talet på godkjende elevplassar etter ny lov, som gjer det nødvendig. Og det er spesielt oppsiktsvekkjande og overraskande og òg provoserande at statsråd Clemet etter stortingsvalet, då regjeringa sjølv førebudde seg på at ho skulle ut av departementet, overprøvde Utdanningsdirektoratet og godkjende over 4 000 nye plassar. 40 skular blir råka. Trass i det er det svært mange høyringsinstansar som er samde med Regjeringa. Ytterlegare 100 søknadar må venta. Kor mange i tillegg som kunne kome til etter kvart, veit vi ikkje. Eg er overtydd om at kunnskapsministeren nøye har vurdert kva unntak han kunne gjera frå ei mellombels lov. Senterpartiet hadde som utgangspunkt å sjekka moglegheitene for å vareta skular som hadde fått løyve, som ikkje hadde starta opp, men som òg ville fått ja etter lova, slik vi ser for oss at ho kjem til å bli. Vi registrerte raskt at ikkje berre Regjeringa sine eigne juridiske rådgjevarar, men òg f.eks. Kristne Friskolers Forbund tilrådde likebehandling og frårådde ei slik løysing. Vi legg vekt på at det er ei mellombels lov. Vedtaket råkar få. Men det er viktig for å unngå å riva opp ikkje minst etablerte geografiske skulemønster i mange fylkeskommunar. Ein kan gjera unntak i særlege høve. Grendeskulane er spesielt nemnde. Det er svært viktig at merknadene frå fleirtalet som gjeld grendeskular, blir følgde opp, og at Utdanningsdirektoratet raskt behandlar dei søknadene som måtte koma på det området. Så vil eg understreka til slutt at dei norske skulane i Etiopia og Kenya no får halda fram med si forsøksverksemd med desentralisert undervisning i småskulen og òg med sitt samarbeid med den internasjonale skulen for ungdomsskuleelevar. Det er bra at det har vore opning i komiteen for å lytta til spesielle oppmodingar som har kome.