ମାନ୍‍ପୁପୁନ୍ୟର ଶୈଳଗଠନ  ଇଂରାଜୀରେ , ଋଷୀୟ ଭାଷାରେ , ମାନ୍‍ସି ଭାଷାରେ - -   ଋଷର କୋମି ରିପବ୍ଲିକ୍‍ର ଟ୍ରୋଇତ୍ସକୋ-ପେଚୋରସ୍କି ଜିଲ୍ଲାରେ ଉରାଲ୍ ପର୍ବତର ପଶ୍ଚିମକୁ ଅବସ୍ଥିତ ସାତ ଗୋଟି ମୋନୋଲିଥିକ୍ ଶିଳା ସ୍ତମ୍ଭକୁ ବୁଝାଇଥାଏ । ମାନ୍‍ସି ଭାଷାରେ ଏହାର ନାମର ଅର୍ଥ ହେଲା କ୍ଷୁଦ୍ର ମୂର୍ତ୍ତି ପର୍ବତ ଓ କୋମି ଭାଷାରେ ଏହାର ନାମ - ର ଅର୍ଥ ହେଲା ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରସ୍ତର । ଇଲିଚ୍ ଓ ପେଚୋରା ନଦୀଦ୍ୱୟ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ମାନ୍‍ପୁପୁନ୍ୟୋର ନାମକ ପର୍ବତରେ ପେଚୋରା-ଇଲିଚିସ୍କି ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳର ପରିସୀମା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶୈଳ ସ୍ତମ୍ଭମାନ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ଶୈଳ ଗଠନକୁ କେହି କେହି ସେଭେନ୍ ଷ୍ଟ୍ରଂଗ୍ ମେନ୍ ରକ୍ ଫର୍ମେସନ୍ସ  (ସପ୍ତ ବଳଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଶୈଳଗଠନ) ଓ ପୋଲ୍‍ସ୍ ଅଫ୍ ଦ କୋମି ରିପବ୍ଲିକ୍  କୋମି ରିପବ୍ଲିକ୍‍ସ୍ଥ ମୀନାର  ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହିଥାନ୍ତି । ଏହି ଶିଳା ସ୍ତମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ୩୦ରୁ ୪୨ ମିଟର ମଧ୍ୟରେ । ପ୍ରାୟ ୨୦ କୋଟି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏହି ଶୈଳଗଠନ ରହିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତମାନ ରହିଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଇଛି । ସମୟକ୍ରମେ ବୃଷ୍ଟିପାତ, ତୁଷାରପାତ, ବାୟୁପ୍ରବାହ, ଉତ୍ତାପ ଯୋଗୁଁ ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକର ଅବକ୍ଷୟ ଘଟି ବର୍ତ୍ତମାନ କେବଳ ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକ ରହିଯାଇଛି । ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପର୍ବତର ସେରିସାଇଟ୍-କ୍ୱାର୍ଜାଇଟ୍ ଅଂଶ ଏହି ଅବକ୍ଷୟଦ୍ୱାରା ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଏଯାବତ ତିଷ୍ଠି ରହିଛି । ନରମ ପଥର ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ଜଳ ଓ ବାୟୁ ପ୍ରବାହରେ ଧୋଇ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ୩୪ ମିଟର ଉଚ୍ଚତାବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସ୍ତମ୍ଭଙ୍କଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଛାଡ଼ି ହୋଇ ରହିଛି । ଏହାର ଆକାର ଏକ ଓଲଟା ବୋତଲ ପରି । ଅନ୍ୟ ୬ଟି ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ତମ୍ଭ ପର୍ବତର ଏକ କୋଣରେ ରହିଛନ୍ତି । କଥିତ ଅଛି ଯେ ଏହି ଶୈଳ ଗଠନଗୁଡ଼ିକ ବିଶାଳକାୟ ମାନବ, ଘୋଡ଼ା ମୁଣ୍ଡ ଓ ମେଣ୍ଢା ମୁଣ୍ଡର ଆକାର ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି । ମାନ୍‍ପୁପୁନ୍ୟର ଶୈଳଗଠନ ସମ୍ପର୍କିତ ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି । ସ୍ଥାନୀୟ ମାନ୍‍ସି ଲୋକେ ଏମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ । ତେଣୁ ଏମାନଙ୍କ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଲେ ପାପ ଲାଗିବ ବୋଲି ଧାରଣା ରହିଥିଲା । ଏହି ଶୈଳଗଠନ ଋଷର ସପ୍ତାଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ତାଲିକାରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି । ମାନ୍‍ପୁପୁନ୍ୟର ଶିଳା ଋଷ ଆସୁଥିବା ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଆକର୍ଷଣ । ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଯୋଗୁଁ ବିଶେଷ କ୍ଷୟକ୍ଷତି ବା ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇନାହିଁ । ଜୀବଜନ୍ତୁ ଏହି ମାଳଭୂମିର ଆଖପାଖରେ ବିଭିନ୍ନ ଏଣ୍ଡୁଅ, ହର୍ବାଲ୍ ବେଙ୍ଗ, ଧାରୁଆ ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ ବେଙ୍ଗ, ସର୍ବୀୟ ଶୁଟର୍, ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷା, ମାର୍ଟେନ୍, ଓଧ, ସେବଲ୍, ଏର୍ମିନ୍, ଆମେରିକୀୟ ମିଂକ୍, ମାଟିଆ ରଙ୍ଗର ଭାଲୁ, ଉଲ୍ଭେରିନ୍ ଓ କୋକିଶିଆଳୀ ପରି ଜୀବ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି । ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସଡ଼କ ପଥରେ କୋମି ରିପବ୍ଲିକ୍‍ରୁ ମାନ୍‍ପୁପୁନ୍ୟର୍ ପହଞ୍ଚି ହେବ । ସ୍ୱେର୍ଦଲୋସ୍କ୍ ଅଞ୍ଚଳର ଦ୍ୟାତଲୋଭ୍ ଗିରିପଥ ଦେଇ ହାଇକିଂ କିମ୍ବା ସ୍କିଂ କରି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚି ହେବ । ହେଲିକପ୍ଟର୍ ସହାୟତାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶୈଳଗଠନ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ହେବ । ୨୦୦୪ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱେର୍ଦଲୋସ୍କ୍ ଅଞ୍ଚଳରୁ କାର୍ ଯୋଗେ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ଦ୍ୟାତଲୋଭ୍ ଗିରିପଥ, ଓଟୋର୍ଟେନ୍ ପର୍ବତ ଓ ପେଚୋରା ନଦୀର ଉତ୍ସ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ଥାନକୁ ପରିଭ୍ରମଣରେ ଯାଉଥିଲେ । ପେଚୋରୋ-ଇଲିଚିସ୍କି ଓ ଇଭଡେଲିସ୍କି ନାମକ ଦୁଇଟି ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରେ କାର୍ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନକୁ ସରକାରୀ ଭାବେ ନିଷିଦ୍ଧ ଘୋଷିତ କରାଗଲା ।