ପ୍ୟୁବିକ ଉକୁଣୀ, କ୍ରାବ୍ କିମ୍ବା ପେଡିକୁଲୋସିସ ପୁବିସ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ପୁବିକ ଲାଉସ‌ଦ୍ୱାରା ଏହା ଏକ ସଂକ୍ରମଣ ଅଟେ । ଏହା ସାଧାରଣତଃ ପୁବିକ୍ କେଶରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯଦିଓ ଅନ୍ୟ ବଡ଼ କେଶ ଯେପରିକି ବାହୁ, ଦାଢ଼ି, ଆଖି, କିମ୍ବା ଆଖିପତାରେ ହୋଇପାରେ । ମୂଖ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧିର ଗଲୁ । ସଂକ୍ରମିତ ସ୍ଥାନରେ ଧୂସର-ନୀଳ ରଙ୍ଗ ହୋଇପାରେ, ରକ୍ତ ଦାଗ, ଏବଂ କ୍ରସ୍ଟ ଏବଂ ଅଣ୍ଡା ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ଉକୁଣୀ ଦେଖାଯାଇ ପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ। ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ପୁବିକ୍ ଲାଉସ ବା ପିଥାଇରସ ପୁବିସ, ଏକ ଡେଣାହୀନ କୀଟ ଯାହା ମାନବ ରକ୍ତ ଖାଇଥାଏ ଏବଂ କେଶ କିମ୍ବା ପୋଷାକ ଉପରେ ଅଣ୍ଡା ଦେଇଥାଏ । ଏହା ସାଧାରଣତ ଯୌନ କ୍ରିୟା ସମୟରେ ବ୍ୟାପିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଶଯ୍ୟା, ପୋଷାକ କିମ୍ବା ତଉଲିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇପାରେ  ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହା ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ  ନିଟ୍ କିମ୍ବା ଜୀବନ୍ତ ଉଷୁକୁ ସିଧାସଳଖ କିମ୍ବା ଏକ ଜବ କାଚଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ସଂକ୍ରମଣ ସମୟରେ ସାଧାରଣତଃ ଉକୁଣୀ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ଏକ ଡଜନ ଥାଏ । ଅନ୍ୟ ଯୌନ ସଂକ୍ରମଣ   ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଚର୍ମରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଉଥିବା ପାଇପେରୋନିଲ ବୁଟୋକ୍ସାଇଡ ସହିତ ପର୍ମେଥ୍ରିନ୍ କିମ୍ବା ପାଇରେଥ୍ରିନ ସହିତ ପ୍ରଥମ ଧାଡି ଚିକିତ୍ସା ଭାବରେ ଦିଆଯାଏ । ଅତି କମରେ ଏକ ସପ୍ତାହ ବ୍ୟବଧାନରେ ଦୁଇ ଥର ଚିକିତ୍ସା ସାଧାରଣତଃ ନୂତନ ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ଯାହା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ ମାଲାଥିଅନ୍ ପ୍ରୟୋଗ କିମ୍ବା ପାଟିରେ ଆଇଭର୍ମେକ୍ଟିନ ଦିଆଯାଏ । ଗରମ ପାଣିରେ ଶଯ୍ୟା ଏବଂ ପୋଷାକ ଧୋଇବାଦ୍ୱାରା ଉକୁଣୀ ମରିଯାଏ ଏବଂ ରୋଗ ଭଲ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୌ ନ ସମ୍ପର୍କକୁ ଏଡାଇ ଅଧିକ ବିସ୍ତାରକୁ ରୋକାଯାଇପାରିବ  ଭିନେଗାରରେ ବୁଡାଯାଇଥିବା ପାନିଆରେ କୁଣ୍ଡେଇବାଦ୍ୱାରା ଅଣ୍ଡା ବାହାର କରାଯାଇପାରେ । ଯୌନ ସହଭାଗୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଜନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୨% ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ । ଏହି ସଂକ୍ରମଣ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଦେଖାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଜାତି ଏବଂ ସମାଜର ସମସ୍ତ ସ୍ତରରେ ଦେଖାଯାଏ। ପିଲାମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ବୟସ୍କମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସୈନିକଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହେଉଥିବା ପୁରାତନ ଇତିହାସରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।