ଈ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ଏକ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ୪ର୍ଥ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ଏହାର ନାମ  "ଦୀର୍ଘ ଇ"  । ଏହାର ମାତ୍ରା  " ୀ "  ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ଉପରେ ଦିଆହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଦେଶିୟ ଅବଧାନମାନେ ଚିତା କହିଥାନ୍ତି । ଉଚ୍ଚାରଣ ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ଥାନ ତାଳୁ । ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ବ୍ୟବହାର  "ଇ"  ଯୁକ୍ତ ଦେଶଜ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କରେ  'ଈ'  ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଭାଷାରେ ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥାଏ । ଅତଏବ  "ଇ"  କିମ୍ବା  "ଈ"  କାର ଥିବା ଦେଶଜ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କ ପାଇଁ  "ଈ"  ଲାଗିଥାଏ । ବିଶେଷଣ ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ  "ଈ କାର"   " ୀ "  ଲାଗିଥାଏ ତାହାକୁ  "ଈକାରାନ୍ତ"  ଶବ୍ଦ କୁହାଯାଏ । ପ୍ରତ୍ୟୟ ସାଧାରଣ ଅକାରାନ୍ତ ଶବ୍ଦରେ  "ଈ"  ଯୋଗ ହେଲେ ତାହା ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ହୋଇଥାଏ । ଯଥା - ନଟ - ନଟୀ, ନର - ନାରୀ, ଛାଗ - ଛାଗୀ, ନଦ - ନଦୀ  "ଈ"  କାର  " ୀ "  ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣରେ  "ଈ"  କାର  " ୀ "  ମାତ୍ରା ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ । ଆଗକାଳରେ ଚାହାଳିରେ ଅବଧାନମାନେ ଏହାକୁ ଆଙ୍କୁଡ଼ି ବା ଆଙ୍କୁଶି ବୋଲି ବୁଝାଇଥାନ୍ତି । ବେଳେ ବେଳେ ଏହା କ୍ଷୁଦ୍ରତାବାଚକ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ।