ଗଞ୍ଜେଇ ବ୍ୟବହାର ବିକୃତି  ( , ) ବା ଗଞ୍ଜେଇ ଆସକ୍ତ କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଏହା ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ହୁଏ  । ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଗ୍ରହଣ କରିବା, ବ୍ୟବହାର ହ୍ରାସ କରିବା, କାର୍ଯ୍ୟସ୍ଥଳ କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିବା, ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ଏବଂ ଏହିପରି ବ୍ୟବହାରରୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟଗତ ସମସ୍ୟା ସତ୍ତ୍ୱେ ବନ୍ଦ ନ କରିପାରିବାକୁ ଗଞ୍ଜେଇ ବ୍ୟବ‌ହାର ବିକୃତି କୁହାଯାଏ  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଗଞ୍ଜେଇ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ଓ ଏହି ପ୍ରଭାବ ପ୍ରତି ସ‌ହନଶୀଳ ଏକ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ । ତମାଖୁ ଧୁମ‌ପାନ, ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଏହାର ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ । ଏହାର ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା କାରଣଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ପରୀକ୍ଷଣ, ଉପଭୋଗ ସାମାଜ ଅନୁରୂପ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଏବଂ ଚାପକୁ ପରିଚାଳନା କରିବା  ପରିସ୍ରା, ରକ୍ତ, ଲାଳ କିମ୍ବା କେଶ ପରୀକ୍ଷା କରି ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇପାରେ। ଚିକିତ୍ସାରେ କଗନିଟିଭ ବିହେଭିଅରାଲ ଥେରାପି ଓ ମୋଟିଭେସନାଲ ଇଣ୍ଟରଭିୟୁ ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ କରାଯାଇପାରେ । ୨୦୨୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଔଷଧଗୁଡିକର ବ୍ୟବହାରକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ  ପ୍ରାୟ ୭% ଲୋକ ଏକ ବର୍ଷର ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି; ତଥାପି ଚିକିତ୍ସା ସତ୍ତ୍ୱେ ଅନେକେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଜାରି ରଖନ୍ତି  ସାରା ପୃଥିବୀରେ ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ପ୍ରାୟ ୧୯୨ ନିୟୁତ ଲୋକ  (୩.୯% ବୟସ୍କ) ଗଞ୍ଜେଇ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ୧୫% ଏବଂ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଏବଂ ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ୧୧% ଲୋକ ବ୍ୟବ‌ହାର କରନ୍ତି । ଗଞ୍ଜେଇ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଲୋକ ଏହି ରୋଗ‌ଗ୍ରସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପ୍ରାୟ ୩.୪% ବୟସ୍କ ପିଲା ଏବଂ ୧.୫% ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହୋଇଥାଏ। ନାରୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ବିଳମ୍ବିତ ପିଲାଦିନ କିମ୍ବା ବୟସ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହି ରୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ 