ପ୍ରଥମ-ସ୍ତର ନିଳୟଅଳିନ୍ଦ ଅବରୋଧ  ( ପ୍ରଥମ ଡିଗ୍ରୀ ବ୍ଲକ୍ ) ରୋଗରେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ନିଳୟରୁ ଅଳିନ୍ଦକୁ ଯାଉଥିବା ବୈଦ୍ୟୁତିକ ସଙ୍କେତ ବିଳମ୍ବିତ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏନି  । ସାଧାରଣତଃ ଏହାର କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଏ ନାହିଁ । କ୍ୱଚିତ୍ ଅଣନିଶ୍ୱାସ, ଥକାପଣ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ହାଲୁକା ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଆଟ୍ରିଆଲ୍ ଫିବ୍ରିଲେସନ୍ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ- କିମ୍ବା ତୃତୀୟ-ସ୍ତର ଅବରୋଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରଗତି ହୋଇପାରେ । ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଯୁବକ ଏବଂ କସରତ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ହୁଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୃଦ୍‌ଘାତ, ମାୟୋକାର୍ଡାଇଟିସ୍, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତ ପୋଟାସିୟମ୍ ଏବଂ କେତେକ ଔଷଧ ଯେପରିକି ବିଟା ବ୍ଲକର୍, କ୍ୟାଲସିୟମ୍ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ବ୍ଲକର୍ସ ଏବଂ ଡିଗକ୍ସିନ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋକାର୍ଡିଓଗ୍ରାମଦ୍ୱାରା   ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଯେଉଁଥିରେ ବିନା ସ୍ପନ୍ଦନ ହାନୀ ପିଆର   ବ୍ୟବ‌ଧାନ ୨୦୦ ମିଲିସେକେଣ୍ଡରୁ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ୩୦୦ ମିଲିସେକେଣ୍ଡରୁ ଅଧିକ ଥିଲେ  "ଚିହ୍ନିତ"  ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଆଟ୍ରିଓଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର୍ ବ୍ଲକ୍ରୋଗ । ଏହି ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ସାଧାରଣତଃ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏନି । ରୋଗ ଅବସ୍ଥାକୁ ଖରାପ ଦିଗକୁ ନେଉଥିବା ଔଷଧ ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯାଏ । କ୍ୱଚିତ୍  'ଚିହ୍ନିତ'  ରୋଗ ଏବଂ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡରେ ପେସମେକର ରଖାଯାଇପାରେ । ଯୁବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ-ସ୍ତର ନିଳୟଅଳିନ୍ଦ ଅବରୋଧର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଘଟଣା ଏବଂ ସାଧାରଣ ଚାଲୁଥିବା ସମସ୍ୟାଗୁଡିକ ୧%ରୁ କମ୍ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ । ୫୦ ବର୍ଷରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ବୟସର ଲୋକଙ୍କର ଏହା ଅଧିକ ସାଧାରଣ ରୋଗ ହୋଇଯାଏ । ମହିଳାମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ।