ଶ୍ରଦ୍ଧାକର ସୂପକାର  (୧୪ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୧୪ - ୫ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୯୩) ଜଣେ ଗାନ୍ଧିବାଦୀ ରାଜନେତା, ସମାଜସେବୀ, ଆଇନଜୀବୀ, ଶିକ୍ଷାବିତ୍‍, ସାମ୍ବାଦିକ ଏବଂ କଥାକାର ଥିଲେ  । ସେ ୫୦ ଓ ୬୦ ଦଶକରେ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରାବନ୍ଧିକ ଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା ସୂପକାର ୧୯୧୪ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୪ ତାରିଖରେ ସମ୍ବଲପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଝାରୁଆପଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତା ଥିଲେ ଡାକ୍ତର ଜନାର୍ଦ୍ଧନ ପୂଜାରୀ ଓ ମାତା ଥିଲେ ତ୍ରିବେଣୀ ଦେବୀ । ସେ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଗଣିତ ସମ୍ମାନ ସହ ସ୍ନାତକ ଏବଂ ପାଟଣା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଇଂରାଜୀରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ । ପରେ ହିନ୍ଦୁ ଆଇନ ଉପରେ ଗବେଷଣା କରି, ସେ ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପିଏଚଡ଼ି ହାସଲ କରିଥିଲେ । ରାଜନୀତିକ ଜୀବନ ୧୯୪୯ମସିହାରେ ସେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନ ପାର୍ଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୫୧ରେ ପୁନଶ୍ଚ ବିଧାନ ସଭା ଓ ୧୯୫୭ରେ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ପରେ ସେ କଂଗ୍ରେସ ଦଳରେ ଯୋଗଦେଇ ୧୯୬୫କୁ ରାଜ୍ୟସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୮୫ ମସିହାରେ ସୁପକାର ସମ୍ବଲପୁର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ୧୯୫୧ରେ ସେ ଆଉଥରେ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ରେଢ଼ାଖୋଲ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇ ବିଧାନ ସଭାରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ସୁପକାର, ଛାତ୍ରାବସ୍ଥାରୁ ସାହିତ୍ୟାନୁରାଗୀ ଥିଲେ ଓ ଲେଖାଲେଖି କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଲେଖା ଶଙ୍ଖ, ଚରୁରଙ୍ଗ, ନବଯୁଗ ଆଦି ପତ୍ରିକାରେ ଛପା ଯାଉଥିଲା । ରଚନାବଳୀ ସୁପକାରଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ରଚନାବଳୀ ମଧ୍ୟରେ  "ଗଳ୍ପାଞ୍ଜଳି" ,  "ବିଷକନ୍ୟା" ,  "ଜୁଆର-ଭଟ୍ଟା" ,  "ଗୋଟିଏ କରୁଣ ରାତି" ,  "କସ୍ତୁରୀ ମୃଗ" ,  "ସୂପ" ,  "ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସାଏ" ,  "ଆର୍ତ୍ତବନ୍ଧୁ ଆଇଜାକ୍ ‍ ସାଆନ୍ତରା ", " ଲେନିନ୍‍ ", " ପ୍ରେମର ଅନେକ ରଙ୍ଗ " ପ୍ରଭୃତି କାହାଣୀ ଓ ଜୀବନାଲେଖ୍ୟ ପୁସ୍ତକ । ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ୧୯୯୩ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୫ ତାରିଖରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା ।