ଶ୍ରୋଣୀ ଅସ୍ଥିଭଗ୍ନ ବା ପେଲଭିକ ଫ୍ରାକଚର କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ମାନବର ତଳି ପେଟରେ ଥିବା ଅସ୍ଥି ଭାଙ୍ଗିଯାଏ । ସାକ୍ରମ, ଇଲିଅମ, ଇସ୍ଚିଅମ, ପ୍ୟୁବିସ ଓ କ‌କସିକ୍ସ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ପେଲଭିସ ଅସ୍ଥି ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କୌଣସି ଅସ୍ଥି ଭାଙ୍ଗି ଯାଇପାରେ । ଚଳପ୍ରଚଳ ସମୟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେବା ଏହାର ଲକ୍ଷଣ  ଅସ୍ଥି ଭଗ୍ନ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଥିଲେ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ମୂତ୍ରାଶୟ ଆଘାର ବା ଯୋନୀ ଆଘାତ ହୋଇପାରେ । ଏହି ଅସ୍ଥିଭଗ୍ନ ସାଧାରଣତଃ ପଡ଼ିଗଲେ, ମୋଟର ଯାନ ଧକ୍କା ବା ସାମନା ସାମନି ଧକ୍କା ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ ହୁଏ । ଯୁବକମାନଙ୍କଠାରେ ଏହି ଅସ୍ଥି ଭାଙ୍ଗିବା ନିମନ୍ତେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆଘାତ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା ବେଳେ ବୟସ୍କ ଲୋକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତା 'ଠାର କମ୍ ଆଘାତରେ ଭାଙ୍ଗିବା ସମ୍ଭବପର ହୋଇପାରେ । ସେଗୁଡିକ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ: ସ୍ଟେବଲ ଓ ଅନସ୍ଟେବଲ  ଅନସ୍ଟେବଲ ଭଙ୍ଗାକୁ ମେକାନିଜ୍ମ ଅନୁସାରେ ସାମନା-ପୃଷ୍ଠ ଚାପ, ଲାଟରାଲ ଚାପ, ଭର୍ଟିକାଲ ଶିଅର୍ ଏବଂ ମିଳିତ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ଭଗ୍ନ ଭାବରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି  ଲକ୍ଷଣ ଓ ପରୀକ୍ଷା କରି ଭଗ୍ନ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ପରେ ସିଟି ସ୍କାନ କରି ସୁନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଏ ଯଦି ବ୍ୟକ୍ତି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଗ୍ରତ ଥାଏ ଏବଂ ପେଲଭିସ୍‌ରେ କୌଣସି ଯନ୍ତ୍ରଣା ନଥାଏ, ତେବେ ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ନାହିଁ  ସାଧାରଣତଃ ଜରୁରୀକାଳୀନ ଚିକିତ୍ସା ପରେ ଉନ୍ନତ ଆଘାତ ଜୀବନ ସ‌ହାୟତା  ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦ କରିବା ଏବଂ ବୋହି ଯାଇଥିବା ଶରୀରର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ  ପେଲଭିକ ବାଇଣ୍ଡର ବା ବିଛଣା ଚାଦର ଗୁଡ଼େଇ ରକ୍ତସ୍ରାବ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହାସଲ କରାଯାଇପାରେ  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରୟାସରେ ଆଞ୍ଜିଓଗ୍ରାଫିକ ଏମ୍ବୋଲାଇଜେସନ ବା ପ୍ରିପେରିଟୋନିଆଲ ପାକିଙ୍ଗ ଦିଆଯାଏ । ସ୍ଥିରତା ଆସିବା ପରେ ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା କରି ପେଲଭିସ୍‌ର ପୁନର୍ଗଠନ କରାଯାଏ  ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କର ହେଉଥିବା ଅସ୍ଥିଭଗ୍ନର ପ୍ରାୟ ୩% ପେଲଭିକ ଫ୍ରାକଚର ଥାଏ  ସ୍ଟେବଲ ଭଙ୍ଗା ହୋଇଥିଲେ ଫଳାଫଳ ଭଲ ହୁଏ  ଅନସ୍ଟେବଲ ଭଙ୍ଗା ସହିତ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶଙ୍କା ପ୍ରାୟ ୧୫% ଥାଏ ଓ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ରକ୍ତଚାପ ମଧ୍ୟ କମ୍ ଥାଏ ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ୫୦% ହୋଇପାରେ। ଅନସ୍ଟେବଲ ଭଙ୍ଗା ସ‌ହିତ ଶରୀରର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଆଘାତ ଥାଇପାରେ 