ଇଲା ଆରବ ମେହତା‌  (ଜନ୍ମ: ୧୬ ଜୁନ୍ ୧୯୩୮) ଜଣେ ଗୁଜରାଟୀ ଔପନ୍ୟାସିକ ତଥା ଭାରତର ଗୁଜରାଟର କାହାଣୀ ଲେଖିକା ଅଟନ୍ତି  । ଜୀବନୀ ମେହେତ୍ତା ୧୬ ଜୁନ୍ ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ବମ୍ବେ  (ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁମ୍ବାଇ)ରେ ଗୁଜରାଟୀ ଲେଖକ ଗୁଣବନ୍ତରାୟ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ତାଙ୍କ ପରିବାର ଜାମନଗରରେ ରହୁଥିଲେ । ସେ ଜାମନଗର, ରାଜକୋଟ ଏବଂ ମୁମ୍ବାଇରୁ ନିଜର ପାଠପଢା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ସ୍କୁଲରେ ଝିଅମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ସାମାଜିକ ମାନଦଣ୍ଡ, ନିୟମ ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥିଲେ । ସେ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ରାମନାରାଇନ୍ ରୁଇଆ କଲେଜରୁ ଗୁଜରାଟୀ ଏବଂ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଏମ.ଏ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୦ ମସିହାରୁ ୧୯୬୭ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଇଆ କଲେଜରେ ଏବଂ ପରେ ୧୯୭୦ ମସିହାରୁ ୨୦୦୦ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁମ୍ବାଇର ସେଣ୍ଟ ଜାଭିୟର କଲେଜରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଥିଲେ । କାର୍ଯ୍ୟ ଇଲା ଜଣେ ସଫଳ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ଲେଖକ । ନିଜର ପ୍ରାରମ୍ଭ ଦିନରେ ମେହେତ୍ତା, ଅଖଣ୍ଡ ଆନନ୍ଦ, ନବନୀତ୍ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଜୀବନ ପତ୍ରିକାରେ ଲେଖିଥିଲେ । ତେଣୁ ଏହା ସ୍ୱାଭାବିକ ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ତାଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା ଅଟନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଛାତ୍ର ଦିନରେ, ସେ ନିଜର ପ୍ରାଞ୍ଜଳ ବକୃତା ପ୍ରଣାଳୀ ପାଇଁ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିଲେ  ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପଢା ଯାଇଥିବା ତାଙ୍କ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ଶୁଣିବା ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅନୁଭୂତି ଅଟେ । ସେ ଅନେକ ଉପନ୍ୟାସ ଯଥା- ତ୍ରିକୋଣୀ ଟ୍ରାନ ରେଖାଓ  (୧୯୬୬), ଥିଜେଲୋ ଆକର  (୧୯୭୦), ରାଧା  (୧୯୭୨), ଏକ ହଟା ଦିୱାନ ବାହାଦୂର  (୧୯୭୬), ବାଟ୍ରିସ ଲକ୍ଷୋ  (୧୯୭୬), ଭରାସଦାର  (୧୯୭୮), ଅବତୀ କଲନୋ ସୋରାଜ  (୧୯୭୯), ବାଟ୍ରିସ୍ ପୁଟାଲିନି ବେଦନା  (୧୯୮୨), ଆନେ ମୃତ୍ୟୁ  (୧୯୮୨), ଦରିୟାନୋ ମାନସ  (୧୯୮୫), ବସନ୍ତ ଛାଲକେ  (୧୯୮୭), ନାଗ ପରୀକ୍ଷା, ପାଞ୍ଚ ପାଗଲ୍ ପୃଥଭି ପର୍  (୧୯୯୫), ଦି ନିୟୁ ଲାଇଫ  (୨୦୦୪), ପରପୋତନି ଆଙ୍ଖ  (୧୯୮୮), ଜିଲି ମେଁ କୁମ୍ପଲ୍ ହାଥେଲିମା  (୨୦୦୭) ଲେଖିଛନ୍ତି  । ତାଙ୍କର ଉପନ୍ୟାସ ବାଦ୍  (୨୦୧୧) ରୀତା କୋଠାରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଇଂରାଜୀରେ ଫେନ୍ସ  (୨୦୧୫) ଭାବରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି  । ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ବାଟ୍ରିସ୍ ପୁଟାଲିନି ବେଦନା, ମହିଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ହୋଇଥିବା ଅନ୍ୟାୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିଜର ପରିଚୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାର ପ୍ରୟାସର କାହାଣୀ । ଏହି ଉପନ୍ୟାସର ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ ଅନୁରାଧାଙ୍କୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ପୁରୁଷ ଅନ୍ଧ-ଦେଶଭକ୍ତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର କ୍ରୋଧକୁ କୁନ୍ଦନିକା କାପାଡିଆଙ୍କ ସାତ୍ ପଗଲାନ୍ ଆକାଶମନ୍  (ଆକାଶରେ ସାତୋଟି ଷ୍ଟେପ୍; ୧୯୯୪) ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା  । ସେ ବର୍ଷା ଅଡାଲଜାନୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭର୍ତ୍ତୋ  (୧୯୯୧), ବର୍ଷା ଅଡାଲଜାଙ୍କ ମନୋନୀତ କାହାଣୀକୁ ସମ୍ପାଦନା କରିଛନ୍ତି  । ତାଙ୍କର ଲେଖା ନାରୀବାଦୀ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ତାଙ୍କର କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରହରେ ଏକ ସିଗାରେଟ୍ ଏକ ଧୁପାସାଲୀ  (୧୯୮୧), ଭିଏନା-ଉଡ୍ସ  (୧୯୮୯), ଭାଗ୍ୟରେଖା  (୧୯୯୫), ବାଲଭୋ ବାଲଭି ବାଲଭୋ  (୧୯୯୮), ୟୋମ କିପୁର  (୨୦୦୬), ବାର୍ତ୍ତା ବୈଭବ  (୨୦୦୯) ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ  । ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କୁ ଗୁଜରାଟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ଗୁଜରାଟୀ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଏବଂ ଗୁଜରାଟୀ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ ପକ୍ଷରୁ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଛି । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ସେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ଡାକ୍ତର ଆରବ ମେହେତ୍ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ସାଲିଲ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ସୋନାଲି ଅଛନ୍ତି । ସେ ମୁମ୍ବାଇରେ ରୁହନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପିତା ଗୁଣବନ୍ତରାଇ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସାନ ଭଉଣୀ ବର୍ଷା ଅଡାଲଜା ମଧ୍ୟ ଗୁଜରାଟୀ ଲେଖକ ଅଟନ୍ତି ।