ଭାତୁଡ଼ି  (ଇରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ଛୋଟ, ଖଦଡ଼ା ଓ ଟାଣ ଅର୍ବୁଦ ସମ୍ପନ୍ନ ଚର୍ମ ରୋଗ ଯାହାର ରଙ୍ଗ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନର ଚର୍ମ ରଙ୍ଗ ସ‌ହ ସମାନ ଥାଏ  । ଏଥିରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ନାହିଁ; କେବଳ ପାଦ ତଳେ ହେଲେ କଷ୍ଟ ହୁଏ । ସାଧାରଣ ଭାବରେ ହାତ ଓ ପାଦରେ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେହର ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ହୋଇପାରିବ । ଏକ ବା ଏକାଧିକ ଭାତୁଡ଼ି ବାହାରିପାରେ । ଏହାର କର୍କଟ ରୋଗ ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ନ ଥାଏ । ଏକ ପ୍ରକାର ମାନବ ପାପିଲୋମାଭୁତାଣୁ  ( ବ ) ଏହି ରୋଗ ସଂକ୍ରମଣ କରନ୍ତି  । ସାର୍ବଜନୀନ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମାଂସ କଟା କାମ କଲେ, ଏକଜିମା   ଥଲେ ଓ ଇମ୍ମ୍ୟୁନିଟି କମ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ରହେ । ଚର୍ମରେ ସାମାନ୍ୟ ଆଘାତ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଭୁତାଣୁ ପ୍ରବେଶ କରେ । ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭାତୁଡ଼ି ଦେଖାଯାଏ ଯେପରିକି: ସାଧାରଣ ଭାତୁଡ଼ି, ପାଦ ଭାତୁଡ଼ି  , ଫିଲିଫର୍ମ ଭାତୁଡ଼ି ଓ ଯୌନାଙ୍ଗ ଭାତୁଡ଼ି   । ଯୌନ କ୍ରୀଡ଼ା ସମୟରେ ଯୌନାଙ୍ଗ ଭାତୁଡ଼ି ସଞ୍ଚାରିତ ହୁଏ । ଅଧିକାଂଶ ଭାତୁଡ଼ି କିଛି ମାସ ବା କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆପେ ଆପେ ମିଳେଇ ଯାଏ । ଭାତୁଡ଼ି ଉପରେ ସାଲିସିଲିକ ଏସିଡ   ଲଗେଇଲେ ଓ କ୍ରାୟୋଥେରାପି  ରେ ଏହି ରୋଗ ମିଳେଇବା ସମୟ ଦୃତ ହୋଇଯାଏ । ଅନ୍ୟଥା ସୁସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଭାତୁଡ଼ି ଯୋଗୁ କୌଣସି ସମସ୍ୟା ହୁଏନାହିଁ । ଯୌନାଙ୍ଗ ଭାତୁଡ଼ି ନିମନ୍ତେ ଅଲଗା ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଭାତୁଡ଼ି ଏକ ସର୍ବସାଧାରଣ ରୋଗ, ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କ ଦେହରେ ଜୀବନରେ କେତେବେଳେ ନା କେତେବେଳେ ହୁଏ । ଅଣ‌ଯୌନାଙ୍ଗ ଭାତୁଡ଼ି ପ୍ରାୟ ୧ରୁ ୧୩% ଲୋକଙ୍କର ଥାଏ । ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ସାଧାରଣତଃ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ସକ୍ରିୟ ଯୌନସମ୍ଭୋଗକାରୀ ମହିଳାଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହାର ପ୍ରାୟ ୧୨% । ଅନ୍ୟୁନ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୪୦୦ ଶତାବ୍ଦୀରେ ହିପୋକ୍ରେଟ   ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।