ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ  (ଇଂରାଜୀରେ , ସଂକ୍ଷେପରେ ଏଚ.ସି.ଟି.ଜେଡ୍., ), ଏକ ମୂତ୍ରସ୍ରାବ ବର୍ଦ୍ଧକ ଔଷଧ ଯାହା ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ରୋଗରେ ଓ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଜମିଥିଲେ ଦିଆଯାଏ  । ଅନ୍ୟ ରୋଗ ଯଥା ଡାଏବେଟିସ ଇନସିପିଡସ୍, ରେନାଲ ଟ୍ୟୁବୁଲାର ଏସିଡୋସିସ୍ ଓ ପରିସ୍ରାରେ ଅଧିକ କ୍ୟାଲସିଅମ ଥିଲେ ବୃକ୍‌କ ପଥର ସଙ୍କଟ ଏଡ଼େଇବା ନିମନ୍ତେ ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ସମୟରେ ଏହାକୁ ପ୍ରଥମ ଧାଡ଼ି ଔଷଧ ରୂପେ ଦିଆଯାଏ । ଏଚ.ସି.ଟି.ଜେଡ୍.ପାଟିରେ ଖିଆଯାଏ ଓ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ରୋଗର ବ୍ୟବ‌ହୃତ ଅନ୍ୟ ଔଷଧ ସାଥୀରେ ମିଶେଇ ଗୋଟିଏ ପିଲ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ସମ୍ଭାବ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ବୃକ୍‌କ କର୍ମ ଅଭାବ, ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ପଟାସିଅମ ଓ ଅଳ୍ପ ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱଳ୍ପ ରକ୍ତ ସୋଡ଼ିଅମ, ଗାଉଟ, ଅଧିକ ରକ୍ତ ଶର୍କରା ଓ ଠିଆ ହୋଇପଡ଼ିଲାବେଳେ ଚେତା ବୁଡ଼ିବା ଅନୁଭବ ଇତ୍ୟାଦି । ରୋଗୀର ସଲ୍‌ଫା ଔଷଧ ଆଲର୍ଜି ଥିଲେ ଏହି ଔଷଧ ପ୍ରତି ଆଲର୍ଜି ହେଉଥିବାର ରିପୋର୍ଟ ମିଳୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରମାଣ ମିଳୁନି । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇପାରେ ମାତ୍ର ଏହା ପ୍ରଥମ ଧାଡ଼ିର ଚିକିତ୍ସା ନୁହେଁ । ଏହି ଔଷଧ ଥିଆଜାଇଡ ଶ୍ରେଣୀର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ; ଏହା ବୃକ୍‌କର ଜଳ ରୋକିବା କ୍ଷମତା କମେଇଦିଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଭାବରେ ଏହା ରକ୍ତ ପରିମାଣ କମେଇଦିଏ, ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡକୁ ଆସୁଥିବା ରକ୍ତ କମିଯାଏ ଫଳରେ କାର୍ଡ଼ିଆକ ଆଉଟପୁଟ କମିଯାଏ । ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବ୍ୟବ‌ହାର ଫଳରେ ଏହା ପେରିଫେରାଲ ଭାସ୍କୁଲାର ରେଜିସ୍ଟାନସ କମେଇଦିଏ । ମର୍କ ଓ ସିବା କମ୍ପାନୀଦ୍ୱୟ ଏହି ଔଷଧ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିବା ଦାବି କରନ୍ତି ଯାହା ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ବଜାରରେ ମିଳିଲା । ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ନିମନ୍ତେ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ତାଲିକାରେ ଥିବା ନାମ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ନାମ ଅଛି । ଆମେରିକାରେ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ରକ୍ତଚାପ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହେଉଥିବା ଔଷଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲା । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ମିଳେ ଓ ଦାମିକା ନୁହେଁ ।