ପ୍ରସବ ସଂକ୍ରମଣ,  (ଇଂରାଜୀରେ ପୁଅରପେରାଲ ଇନଫେକସନ, ପୋଷ୍ଟପାର୍ଟମ ଇନଫେକସନ, ପୁଅରପେରାଲ ଫିଭର ବା ଚାଇଲଡବେଡ ଫିଭର ଯଥାକ୍ରମେ ,), ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ବା ଗର୍ଭପାତ ପରେ ପରେ ପ୍ରସବ ପଥରେ ହେଉଥିବା ଜୀବାଣୁ ଜନିତ ସଂକ୍ରମଣକୁ କୁହାଯାଏ  । ଏହାର ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ: ଜ୍ୱର, କାଲୁଆ ଅନୁଭବ, ତଳିପେଟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଯୋନିପଥ ନିର୍ଗତ ପଦାର୍ଥର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ । ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରସବର ୨୪ ଘଣ୍ଟା ପରେ ଓ ପ୍ରଥମ ୧୦ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଜରାୟୁ ଓ ତ‌ତ୍‌ସଂଲଗ୍ନ ତ‌ନ୍ତୁମାନଙ୍କର ସଂକ୍ରମଣକୁ ଇଂରାଜୀରେ ପୁଅରପେରାଲ ସେପସିସ ବା ପୋଷ୍ଟପାର୍ଟମ ମେଟ୍ରାଇଟିସ କୁହାଯାଏ । ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟକାରୀ ଅବସ୍ଥା: ସିଜରିଆନ ସେକସନ, ଯୋନୀପଥରେ ଗ୍ରୁପ ବି ସ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋକୋକସ ଜୀବାଣୁର ଉପସ୍ଥିତି, ଅସାମୟିକ ମେମ୍ବ୍ରେନ ଫାଟ ଓ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରସବ ସମୟ । ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଜୀବାଣୁ ଯୋଗୁ ଅଧିକାଂଶ ସଂକ୍ରମଣ ହୁଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିମନ୍ତେ ଯୋନୀପଥ ନିସୃତ ପଦାର୍ଥ ବା ରକ୍ତ କଲଚର କ୍ୱଚିତ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଚିକିତ୍ସା ସତ୍ତ୍ୱେ ଉନ୍ନତି ନ ହେଉଥିବା ରୋଗୀଙ୍କର ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ପ୍ରସବ ପର ଜ୍ୱରର ଅନ୍ୟ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ତିମ ସ୍ତନ, ପରିସ୍ରାନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ, ପେଟଚିରା ସ୍ଥାନ ବା ଏପିସିଓଟୋମି ସ୍ଥାନରେ ସଂକ୍ରମଣ ଓ ଆଟେଲେକ୍ଟାସିସ । ସଂକ୍ରମଣ ନିମନ୍ତେ ସିଜରିଆନ ସେକସନ ଏକ ସଙ୍କଟାବସ୍ଥା ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ଅପରେଶନ ସମୟରେ ପ୍ରତିଷେଧ ହିସାବରେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦେବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ସଂକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦେଇ ୨ରୁ ୩ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହାର ଅବସ୍ଥାରେ ଉନ୍ନତି ଆସେ । ସାମାନ୍ୟ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇଥିଲେ ପାଟିବାଟେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦିଆଯାଏ ଅନ୍ୟଥା ଶୀରାମାଧ୍ୟମରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଯୋନୀପଥା ପ୍ରସବ ହୋଇଥିଲେ ଆମ୍ପିସିଲିନ ଓ ଜେଣ୍ଟାମାଇସିନ ମିଶେଇ ଦିଆଯାଏ, ସିଜରିଆନ ହୋଇଥିଲେ କ୍ଲିଣ୍ଡାମାଇସିନ ଓ ଜେଣ୍ଟାମାଇସିନ ଦିଆଯାଏ । ଚିକିତ୍ସା ସତ୍ତ୍ୱେ ଉନ୍ନତି ନ ହେଲେ ପୂଜ ହୋଇଯାଇଥିବା ବିଚାର କରି ସେହି ଅନୁସାରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ବିକଶିତ ଦେଶରେ ଯୋନୀପଥ ପ୍ରସବରେ ୧ରୁ ୨ % ସଂକ୍ରମଣ ହୁଏ । କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ପ୍ରସବରେ ୫ରୁ ୧୩ % ସଂକ୍ରମଣ ହୁଏ ଓ ସିଜରିଆନ ହେଲେ ପ୍ରତିଷେଧକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ବ୍ୟବ‌ହାର ପୂର୍ବରୁ ୫୦ % ସଂକ୍ରମଣ ହେଉଥିଲା । ସନ ୧୯୯୦ରେ ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ୩୪,୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ସନ ୨୦୧୩ରେ ଏହା କମିଯାଇ ୨୪, ୦୦୦ ହୋଇଥିଲା । ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀର ହିପୋକ୍ରେଟଙ୍କ ଲେଖାରେ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରସବ ସଂକ୍ରମଣ ଯୋଗୁ ଅଧିକାଂଶ ମହିଳାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିଲା ଓ ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଆବିଷ୍କାର ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ଚାଲୁ ରହିଥିଲା । ସନ ୧୮୪୭ରେ ଅଷ୍ଟ୍ରିଆରେ ଇଗନାଜ ସେମେଲ‌ୱେସ କେବଳ ଉତ୍ତମ ହାତ ଧୁଆ ଓ କ୍ଲୋରିନ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ମୃତ୍ୟୁ ହାର ୨୦ %ରୁ ୨ %କୁ କମେଇ ଦେଇ ପାରିଥିଲେ ।