ଜିଙ୍କ ଅଭାବ ହୋଇଥିବା କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଶରୀରର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଜିଙ୍କ ନ ଥାଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା, କେଶହାନୀ, ଯୌନ କ୍ରିୟା ଅସୁବିଧା, ଅନ୍ଧାରକଣା, ଚର୍ମ ରାସ, ସଂକ୍ରମଣ ଆଶଙ୍କା, ଓଜନ ହ୍ରାସ, ଖରାପ ଘାଆ ଶୁଖିବା ଆରୋଗ୍ୟ, ଅସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ୱାଦ ଏବଂ ମାନସିକ ମନ୍ଥରତା ହୋଇପାରେ । ପିଲାମାନଙ୍କଠାରେ ଏହାଦ୍ୱାରା ଅଭିବୃଦ୍ଧି କମ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଯୋଗୁ ଶିଶୁର ଏହା ଜନ୍ମଗତ ତ୍ରୁଟି କିମ୍ବା କମ୍ ଜନ୍ମ ଓଜନ ହୋଇପାରେ । ଏହାର ସାଧାରଣ କାରଣ ହେଉଛି କମ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଶରୀରରେ ଜିଙ୍କର ସ୍ୱଳ୍ପ ଅବଶୋଷଣ, ବର୍ଦ୍ଧିତ କ୍ଷତି, କିମ୍ବା ବର୍ଦ୍ଧିତ ବ୍ୟବହାର ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ । ବିପଦ ସଙ୍କଟ ମଧ୍ୟରେ ଇନଫ୍ଲାମେଟରୀ ବାୱେଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଅନ୍ତନଳୀ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଯକୃତ କିମ୍ବା ବୃକ୍‌କ ସମସ୍ୟା, ଶାକାହାରୀ, ମଦ୍ୟପାନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ରୋଗ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ। ଏହା ଏକ ଜେନେଟିକ୍ ସ୍ଥିତିର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇପାରେ ଯାହା ଆକ୍ରୋଡର୍ମାଟାଇଟିସ୍ ଏଣ୍ଟେରୋପାଥିକା ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା । ଜିଙ୍କ ସ୍ତର ସେତେ ସଠିକ୍ ଦର୍ଶାଉ ନ ଥିବାରୁ ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ବିପଦ କାରକ ଉପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିର୍ଭର କରେ। ଖାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ମାଂସ, ବିନ୍ସ ଏବଂ ବାଦାମ ଭଳି ଶୁଖିଲା ଫଳ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସୁପାରିଶ କରାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭତ୍ତା ହେଉଛି ଦୈନିକ ୮ମିଗ୍ରା ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ୧୧ମିଗ୍ରା ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ । ଏହାର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦୈନିକ ୧ରୁ ୩ମିଗ୍ରା/ କେଜି ମୌଳିକ ଜିଙ୍କ ଡୋଜରେ ଜିଙ୍କ ପରିପୁରକ ଦିଆଯାଏ । ଉନ୍ନତି ସାଧାରଣତଃ କିଛି ଦିନରୁ କିଛିସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ହୁଏ । ଜିଙ୍କ ଅଭାବ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରାୟ ୨୦୦ କୋଟି ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ । ଏହା ସାଧାରଣତଃ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ବିକଶିତ ଦେଶର ବୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ । ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ହୁଏନି । ପ୍ରତିବର୍ଷ ୫ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ୍ ପିଲାଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ୫ ଲକ୍ଷ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ।