ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏନ. ମେନନ  (୨୯ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୮୯୯ - ୩୦ ନଭେମ୍ବର ୧୯୯୪ ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଏବଂ ରାଜନେତା ଥିଲେ  । ସେ ୧୯୬୨ ମସିହାରୁ ୧୯୬୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟର ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତ୍ରିଭାନ୍ଦ୍ରମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି ଥିଲେ । ସେ ରାମ ବର୍ମା ଥାମ୍ପାନ ଏବଂ ମାଧବୀକୁଟ୍ଟୀ ଆମ୍ମାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ, ସେ ପ୍ରଫେସର ଭି.କେ. ନନ୍ଦନ ମେନନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏ କେରଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଉପ-କୁଳପତି  ୧୯୫୦ ୧୯୫୧ , ପାଟଣା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଉପ-କୁଳପତି ଏବଂ ଇଣ୍ଡିଆନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ପବ୍ଲିକ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେସନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ବୃତ୍ତି ସେ ୧୯୫୨ ମସିହାରୁ ୧୯୬୬ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ରାଜ୍ୟସଭାର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୫୨ରୁ ୧୯୫୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂସଦୀୟ ସଚିବ, ୧୯୫୭ରୁ ୧୯୬୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଡେପୁଟି ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ୧୯୬୨ରୁ ୧୯୬୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ବୈଦେଶିକ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ରାଜନୈତିକ ସେବାରୁ ଅବସର ନେବା ପରେ ସେ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ ୟୁନିଭରସିଟି ପ୍ରେସଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ  ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ ପାମ୍ପଲେଟ୍ସ ଇଣ୍ଡିଆନ ଆଫେୟାର୍ସ  ପାଇଁ ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିବା ସହ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସେବାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେବାକୁଯାଇ ତାଙ୍କୁ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ମେନନ ରାଜନୀତି ପରେ ନିଜର ସକ୍ରିୟ ଜୀବନକୁ ଜାତିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ । ସେ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ମହିଳା ସମ୍ମିଳନୀରେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ତଥା ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ମୋରାରଜୀ ଦେଶାଇଙ୍କ ସହ  ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରୋହିବିଶନ କାଉନସିଲ "ସମସ୍ତ ଭାରତ ନିଷେଧ ପରିଷଦ" ର ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲେ । ୧୯୮୮ ମସିହାରେ, ସେ ଏ.ପି. ଉଦୟଭାନୁ ଏବଂ ଜନସନ ଜେ. ଏଡୟାରନମୁଳାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ମଦ୍ୟପାନ ଏବଂ ଡ୍ରଗ ସୂଚନା କେନ୍ଦ୍ର  -ଭାରତର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ଚେୟାରମ୍ୟାନ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିରକ୍ଷରତା ବିଲୋପ ପାଇଁ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ କମିଟିର ସଭାପତି ତଥା ୧୯୭୨ରୁ ୧୯୮୫ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କସ୍ତୁରବା ଗାନ୍ଧୀ ନ୍ୟାସନାଲ ମେମୋରିଆଲ ଟ୍ରଷ୍ଟର ଚେୟାରମ୍ୟାନ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ସରକାରରେ ରାଜ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମେନନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ତ୍ରିଭାନ୍ଦ୍ରମଠାରେ  ଥମ୍ବା ଇକ୍ୱାଟୋରିଆଲ ରକେଟ ଲଞ୍ଚିଂ ଷ୍ଟେସନ ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସହ ଜଡିତ ଅମଲାଗିରି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସୁଗମ କରିବାରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ।