ସିନ୍ଧୁସ୍ନାନ ବିଷ୍ଫୋଟ ରୋଗରେ ସି ଆନେମୋନ୍ସ   ଓ ଥିମ୍ବ୍ଲଜେଲିଫିସ   ନାମକ ଏକ ପ୍ରକାର କ୍ଷୁଦ୍ର ଜୀବର ଦଂଶନ ଯୋଗୁ ହେତୁ ଘଟିଥାଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସାଧାରଣତଃ ଏକ ପ୍ରକାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜ୍ୱାଳା ହୁଏ ଏବଂ ପରେ ସେହି ଅଞ୍ଚଳ କୁଣ୍ଡେଇ ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ ପ‌ହଁରା ପୋଷାକ ତଳେ ଦେଖାଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ କିଛି ସପ୍ତାହ ଧରି ରହିପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଜୀବାଣୁ ଜନିତ ସଂକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ । ଅଧିକାଂଶ ଘଟଣା ସମୁଦ୍ରରେ ପହଁରିବା ପରେ ଘଟିଥାଏ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଆରମ୍ଭରୁ ଏକ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ ଥିବା ଜଣାଯାଏ ଏବଂ ପରେ ଆଲର୍ଜି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପେ ନାହିଁ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସାଧାରଣତଃ ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୁଏ । ସନ୍ତରଣକାରୀଙ୍କର ଗଲୁ ରୋଗରେ ଏହିପରି ସମାନ ଅବସ୍ଥା ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାରେ ହାଇଡ୍ରୋକର୍ଟିଜୋନ କିମ୍ବା କ।ଲାମିନ ଲୋସନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ । ନନଷ୍ଟେରଏଡାଲ ଆଣ୍ଟି-ଇନ୍‌ଫ୍ଲାମେଟୋରୀ ଔଷଧ ଏବଂ ଆଣ୍ଟିହିଷ୍ଟାମିନ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ । ଜଳାଶୟରୁ ବାହାରିବା ପରେ ଭଲ ସମୁଦ୍ର ଜଳ ସହିତ ଧୋଇବାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷେଧ ହୋଇପାରେ । ବାରମ୍ବାର ସିନ୍ଧୁ ସ୍ନାନ କଲେ ଖରାପ ଲକ୍ଷଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ । ଅଧିକାଂଶ ଘଟଣା ଉଷ୍ମ କଟିବନ୍ଧ ଓ ଉପ ଉଷ୍ନ କଟିବନ୍ଧ ଅଞ୍ଚଳରେ ଘଟିଥାଏ; ଯଦିଓ ନ୍ୟୁୟର୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତର ଦିଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥିବା ମାମଲା ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଛି । ପିଲାମାନେ ଅଧିକ ଗୁରୁତର ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରନ୍ତି । ପ୍ରଥମେ ୧୯୪୯ ମସିହାରେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ସମୁଦ୍ର ଉକୁଣୀ ଯୋଗୁ ଏହା ହୁଏ ନାହିଁ ଯେହେତୁ ଏହା କେବଳ ମାଛମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ ।