କଳିଙ୍ଗ ମଘା   :         /           /        ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମଘା-ଆତତାୟୀ ଏବଂ କୁଳଙ୍କୟନ ସିଙ୍କାୟୀ ଅରିୟାନ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଏକ ଦୁର୍ଦ୍ଧଷ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା । ସେ ଜାଫନା ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଏବଂ ଆର୍ୟକାଭର୍ତ୍ତି ବଂଶର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଥିଲେ । ସେଗରାଶସେକରା ହିସାବରେ ମାଲାଇ ଆର୍ୟକାଭର୍ତ୍ତି ବଂଶର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଜାଫନାଠାରୁ ଗଙ୍ଗବଂଶର କଳିଙ୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେକି ପଶ୍ଚିମ ଗଙ୍ଗ ବଂଶ ଏବଂ ଚୋଳ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ । ମଘାଙ୍କର ପରିବାର ତାମିଲନାଡୁର ରାମନାଥପୁରମ ଶାସକମାନଙ୍କ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧାମ ରାମେଶ୍ୱରମ ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷଣା ବେକ୍ଷଣ ଏବଂ ବୁଝାସୁଝା କରୁଥିଲେ । ସେ ୧୨୧୫ ମସିହାରେ ପରାକ୍ରମ ପାଣ୍ଡିଆନ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କୁ ଗାଦିଚ୍ୟୁତ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଶାସନ କାଳରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ମୁକାବିଲା କରିନପାରି ସିଂହଳୀମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଦକ୍ଷିଣ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମକୁ ପଳାୟନ କରିଥିଲେ । ଉତ୍ପତି କଥା କଳିଙ୍ଗ ମଘାଙ୍କର ଉତ୍ପତି କେଉଁଠାରୁ ତାହାର କିଛି ସଠିକ ତଥ୍ୟ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ନାମ ଯୋଗୁଁ, ଯାହାକି ଭାରତର ଏକ ପୁରାତନ ରାଜ୍ୟ କଳିଙ୍ଗକୁ  (ବର୍ତ୍ତମାନର ଓଡ଼ିଶା) ବୁଝାଇଥାଏ, ତାଙ୍କୁ କଳିଙ୍ଗର ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ  । ତଥାପି ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିର ଅନେକ କଥା କୁହାଯାଏ । ସବୁଠାରୁ ଭଲ ତଥ୍ୟ ହିସାବରେ ସେ କଳିଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟର ପୁରାତନ ଶାସକ ଗଙ୍ଗବଂଶର ଜଣେ ଯୁବରାଜ ଥିଲେ । ସେମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଗଙ୍ଗ ବଂଶ ଏବଂ ଚୋଳ ବଂଶଧର ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଆକ୍ରମଣ ଏବଂ ଶାସନ କଳିଙ୍ଗ ମଘା ୧୨୧୫ ମସିହାରେ ବିରାଟ ୨୪,୦୦୦ ତାମିଲ ଏବଂ ମାଲାୟାଲୀ ସୈନିକ ନେଇ କରାଇନଗରଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ନିଜ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ କରାଇନଗର ଏବଂ ଭଲ୍ଲିପୁରମଠାରେ ରଖି ଜାଫନା ପ୍ରଦେଶକୁ ନିଜ ଅକ୍ତିଆରକୁ ଆଣିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ପୋଲାନାରୁୱା ଆଡକୁ ଯାତ୍ରା କରି ସେଠାକାର ରାଜା ପରାକ୍ରମ ପାଣ୍ଡିଆନ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କୁ ଗାଦିଚ୍ୟୁତ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ନିଜର ସୈନିକମାନେ ତାଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ସେଠାରେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ଦୀର୍ଘ ୨୧ ବର୍ଷ କାଳ ଶାସନ କରିଥିଲେ । ୧୨୩୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରୁ କଢ଼ାଯାଇଥିଲା, ୧୨୫୫ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଜାଫନାରେ ଶାସନ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିଥିଲେ । ମଘାଙ୍କ ସମୟରେ ହିଁ ସେଲିୟନର  (ବର୍ତ୍ତମାନର ଶ୍ରୀଲଙ୍କା) ଶକ୍ତି ଧୀରେ ଧୀରେ ଉତ୍ତରରୁ ହ୍ରାସ ପାଇ କେବଳ ଦ୍ୱୀପରେ ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମ ଭାଗରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ହୋଇରହିଥିଲା  । ପରେ କେବେ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରେ ନିଜର ଅସ୍ଥିତ୍ୱ ପୂର୍ବ ଭଳି ରଖିପାରିଲେ ନାହିଁ । କୁଳଭାମ୍ସାରେ ମଘାଙ୍କର ନାମ କୁଳଭାମ୍ସାରେ କଳିଙ୍ଗ ମଘାଙ୍କୁ କୁଳଙ୍କୟନ ସିଙ୍କାୟୀ ଅରିୟାନ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଏହାର ଅର୍ଥ ଏକ ତାମିଲ ଆର୍ଯ୍ୟ ରାଜା । ନିଶାଙ୍କ ମଲ୍ଲଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ କଳିଙ୍ଗ ବଂଶର ସେ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ପରେ ତାଙ୍କର ହିଂସ୍ରତା ଯୋଗୁଁ ସେ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀପଣ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲିଗଲା । ସେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମକୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, ଅନେକ ବୌଦ୍ଧ ସ୍ତୁପ ଲୁଣ୍ଠନ କରି ଭାଙ୍ଗି ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ।