ଅର୍ଜ୍ଜୁନ ଗମାଙ୍ଗ  (୧୮ ଜୁଲାଇ ୧୯୩୩ - ୨୮ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୮୯) ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ସଂଘର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଅଟନ୍ତି  । ଜୁଲାଇ ୧୮, ୧୯୩୩ରେ ସେ ଗୋଡ଼ିଆବନ୍ଧ ଗ୍ରାମର ଏକ ଆଦିବାସୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବାପା ଥିଲେ ଓଡ଼ିଆ ଗମାଙ୍ଗ ଓ ମା ଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦେବୀ । ଗାଁ ସ୍କୁଲରେ ପାଠପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ସେ । ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପିଲାଦିନର ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ନରସିଂହ ଶତପଥୀ । ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଠରେ ଡୋରି ବନ୍ଧାହେଲା । ତାପରେ ଓଡ଼ିଶା ଇଂଜିନିୟରିଂ ବିଦ୍ୟାଳୟ କଟକରେ ଯୋଗଦେଲେ ୧୯୫୦ରେ । ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଧ୍ୟୟନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ୧୯୫୧ରେ କୁଜେନ୍ଦ୍ରି ଆଶ୍ରମ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ୧୯୫୨ରେ ଗୁମ୍ପାକୁଣ୍ଡା ଆଶ୍ରମ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଲେ । ତତ୍ପରେ ସେ ବାମୁଣୀପୁଟ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିବାବେଳେ ସୁରମାଦେବୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ । ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପିଲାଦିନେ ସକ୍ରେଟିସଙ୍କର କଥାଟିଏ ତାଙ୍କୁ ଭାରି ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା । ତାହା ହେଲା -ଅଜ୍ଞାନ ମହାପାପ ଏବଂ ଅଜ୍ଞାନ ହିଁ ସମସ଼୍ତ ପାପର କାରଣ । ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତ ମତରେ କେବଳ ଆତ୍ମା ହିଁ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଜଗତ ମିଥ୍ୟା - ଏହି ମୂଳାଧାର ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମତରେ  " ତୁମେ ଯଦି ସଦ୍ ‌ଗତି ଚାହଁ, ତେବେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଆହରଣ କର ଏହାହିଁ ସଦଗୁରୁଙ୍କ ମହାମନ୍ତ୍ର । ଜଗତ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା - ଅଜ୍ଞାନରୁ ପାପ ଏବଂ ପାପରୁ ଦୁଃଖ । ଅତଏବ ସମସ଼୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ହେଲେ ଆତ୍ମ-ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ କରିବା ଦରକାର । ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ସଂଘର ପ୍ରଚାର କରି ଜଣେ ସଦଗୁରୁ ଭାବେ ପରିଚିତ ହୋଇଗଲେ । ତାଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କ ମତରେ ସେ ୧୪ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ପରମସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଅର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଦର୍ଶନ ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ବହିରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି । ୨୮ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୮୯ରେ ସେ ଦେହତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶାରେ ଅଦ୍ୟାପି ଅନେକ ଅନୁଗାମି ଦିବ୍ୟଦର୍ଶନ ସଂଘର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରୁଛନ୍ତି ।