ଜୁଗୁଲାର ଶିରା ଥ୍ରୋମ୍ବୋସିସ ରୋଗ ହେଉଥିବା କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଇଣ୍ଟରନାଲ ଜୁଗୁଲାର ଶିରା ମଧରେ ରକ୍ତ ଜମାଟ ବାନ୍ଧି ଯାଇଥାଏ । ଅନେକଙ୍କର ଅଳ୍ପ ଲକ୍ଷଣ ଥିବାବେଳେ କିମ୍ବା କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ନଥିବାବେଳେ, ଅନ୍ୟ କେତେକଙ୍କର ଫୁଲା, କୋମଳତା ଏବଂ ବେକର ଲାଲ ରଙ୍ଗର ବିକାଶ ହୁଏ । ଶିରା ଉପରେ ଏକ କଠିନ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରାଯାଇପାରେ । ସଂକ୍ରମଣ ହେଲେ ଜ୍ୱର ଏବଂ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ଜଟିଳତା ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ଫୁସଫୁସ ଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ ହୋଇପାରେ । ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ କାରଣ ହେଉଛି କର୍କଟ ଏବଂ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭେନସ୍ କ୍ୟାଥେଟର । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପଦ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଫ୍ୟାକ୍ଟର ଭି ଲିଡେନ, ବେକରେ ଆଘାତ, ଓଭାରିଆନ ହେଇପରଷ୍ଟିମୁଲେସନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ   ଏବଂ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ସଂକ୍ରମଣର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ଘଟୁଥିବା ଲକ୍ଷଣମାନଙ୍କୁ ଲେମିରେ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ କୁହାଯାଏ । ଡି-ଡାଇମର ଉପରେ ଆଧାର କରି ରୋଗ ସନ୍ଦେହ କରାଯାଇପାରେ ଏବଂ ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ କିମ୍ବା ସିଟି ସ୍କାନ୍ ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇପାରେ । ଯେଉଁମାନଙ୍କର ରକ୍ତସ୍ରାବ ହେବାର ଆଶଙ୍କା କମ ଥାଏ ସେମାନଙ୍କ ଚିକିତ୍ସାରେ ଆଣ୍ଟିକୋଆଗୁଲେଟର ସାଧାରଣତଃ ୪ରୁ ୧୨ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିଆଯାଏ । ଔଷଧ ମଧ୍ୟରେ ହେପାରିନ ଓ ୱାର୍ଫାରିନ୍ କିମ୍ବା ଏକ ଫ୍ୟାକ୍ଟର ଏକ୍ସଏ ଇନହିବିଟର ଦିଆଯାଇପାରେ । ଯଦି ସମ୍ଭବ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭେନସ୍ କ୍ୟାଥେଟର ଅପସାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ । ଲକ୍ଷଣ ନ ଥିଲେ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ଏକ ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ । ଥ୍ରୋମ୍ବୋଲାଇସିସ କିମ୍ବା ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରାମର୍ଶ କ୍ୱଚିତ୍ ଦିଆଯାଏ  ଉଭୟ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭେନସ୍ କ୍ୟାଥେଟର୍ ଏବଂ କର୍କଟ ରୋଗରେ ୭.୫% ଲୋକଙ୍କୁ ଜୁଗୁଲାର ଶିରା ଥ୍ରୋମ୍ବୋସିସ୍ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା । ପ୍ରଭାବିତ ଲୋକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ପ୍ରାୟ ୪୪% ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ଅଧିକ ଥାଏ । ଜୁଗୁଲାର ଶିରା ଥ୍ରୋମ୍ବୋସିସ୍ ରୋଗର ସଂକ୍ରମିତ ମାମଲା ପ୍ରଥମେ ୧୯୩୬ ମସିହାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।