ଐତିହାସିକ ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଲୋକମାନେ କାର୍ପାସ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧୁଥିଲେ । ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗର ଉପର ପୋଷାକ ଆଣ୍ଠୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଉପରେ ଏକ ସ୍କର୍ଫ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ୁଥିଲା, ଯାହା ବାମ୍ପଟର ଉପରେ ଓ ଡାହାଣ ପଟର ତଳେ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଆଉ ଏକ ଲମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏକ କାନ୍ଧରେ ପଡ଼ୁଥିଲା, ଯାହ ଆଣ୍ଠୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ୁଥିଲା ।ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗ ଅଣ୍ଟା ଚାରିପଟେ ଧୋତି ଗୁଡ଼ୌଥିଲେ । ଆଧୁନିକ ପଞ୍ଜାବୀ ପୋଷାକ ଏହିପରି ଥିଲାବେଳେ, ଏହାର ଦୀର୍ଘ ଇତିହାସ ପୋଷାକର ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଯୋଗ କରିଛି ।