ରାମ ପ୍ରସାଦ ସିଂହ  (୧୯୦୪-୧୯୮୫) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ  । ସେ ଉଭୟ ଗଳ୍ପ ଓ ଉପନ୍ୟାସ ଲେଖୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚନା ମୁଖ୍ୟତଃ ମାର୍କସବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରାର ଥିଲା । ଶୋଷକର ଶୋଷିତ ଗୋଷ୍ଠୀଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର ଓ ଶୋଷିତର ଦୁଃଖ ତାଙ୍କ ରଚନାରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା । ୧୯୩୦ ମସିହାରୁ ଲେଖାଲେଖି ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ୫୦ ବର୍ଷ ଧରି ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ସେବା କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରାୟ ୨୦ଟି ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ରାମ ପ୍ରସାଦ ବାମପନ୍ଥୀ ବିପ୍ଲବୀ ଥିଲେ ଓ ୧୯୩୦ ଦଶକର  "ସିଭିଲ ଡିସଓବିଡିଏନ୍ସ ମୁଭମେଣ୍ଟ" ରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ହଜାରିବାଗ ଜେଲରେ କାରାବରଣ କରିଥିଲେ । ସେ ସମୟର ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଭକ୍ତିବାଦର ପ୍ରାବଲ୍ୟ ଥିଲା । ରାମ ପ୍ରସାଦଙ୍କ ମତ ଥିଲା,  "ସାହିତ୍ୟ ଭକ୍ତିବାଦରୁ ବାହାରି ଲୋକାଭିମୁଖୀ ହେବା ଓ ଲୋକଙ୍କ ସମସ୍ୟାକୁ କହିବା ଉଚିତ ।" ସାହିତ୍ୟ ଧନୀ, ଜମିଦାର ଓ ରାଜାଙ୍କ କବଳରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କର ହେବା ଉଚିତ ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ ।