ମାୟୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ ବା ଇନଫ୍ଲାମେଟରି କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା ) ରୋଗ କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ମାଂସପେଶୀର ପ୍ରଦାହ   ହୁଏ  । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ: ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ  , ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବ୍ୟାୟାମ ଅକ୍ଷମତା ଓ ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ ଇତ୍ୟାଦି । ଏହି ସମସ୍ୟା କିଛି ଘଣ୍ଟାରୁ କିଛି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଡାଇଲେଟେଡ କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି   ହୋଇ ହୃଦ୍‌ପାତ ହୁଏ ବା ହୃଦ୍‌ରୋଧ ହୁଏ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ   ଯୋଗୁ ମାୟୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ ରୋଗ ହୁଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ  , କେତେକ ଔଷଧ, ଟକ୍ସିନ ଓ ଅଟୋଇମ୍ମ୍ୟୁନ ରୋଗ   ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ଇସିଜି, ଅଧିକ ଟ୍ରୋପୋନିନ  , ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଏମଆରଆଇ   ଓ ବେଳେବେଳେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ବାୟୋପ୍ସି କରି ରୋଗ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ । ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଭଲ୍‌ଭ ରୋଗର  ସଂପୃକ୍ତିକୁ ଇକୋକାର୍ଡ଼ିଓଗ୍ରାମ    ସାହାଯ୍ୟରେ ବିଦାୟ କରାଯାଏ । ରୋଗର କାରଣ ଓ ଗମ୍ଭୀରତା ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଏସିଇ ଇନହିବିଟର  , ବିଟା ବ୍ଲକର   ଓ ଡାଇୟୁରେଟକ   ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । କିଛି କାଳ ଧରି କୌଣସି କାମ ବା ବ୍ୟାୟାମ ନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ କର୍ଟିକୋସ୍ଟିରଏଡ   ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋଗ୍ଲୋବ୍ୟୁଲିନ     ଦରକାର ହୁଏ । ସାଂଘାତିକ କେଶ୍‌ରେ ଇମ୍ପ୍ଲାଣ୍ଟେବ୍ଲ କାର୍ଡ଼ିଆକ ଡିଫିବ୍ରିଲେଟର   ବା ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ପ୍ରତିରୋପଣ   ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ସନ ୨୦୧୩ରେ ପ୍ରାୟ ୧.୫ ନିୟୁତ ମାୟୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ ରୋଗ ହୋଇଥିଲା । ସବୁ ବୟସର ଲୋକଙ୍କୁ ଏ ରୋଗ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ମହିଳାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ସାମାନ୍ୟ ଅଧିକ ହୁଏ । ଅଧିକାଂଶ ସାମାନ୍ୟ ଧରଣର ରୋଗ ହୋଇଥାଏ । ସନ ୧୯୯୦ରେ କାର୍ଡ଼ିଓମାୟୋପାଥି    ମାୟୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ ସ‌ହିତ  ଯୋଗୁ ୨,୯୪,୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା ବେଳେ ସନ ୨୦୧୫ରେ ଏହା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ୩,୫୪,୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ରୋଗର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଣ୍ଣନା ୧୮୦୦ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ କରାଯାଇଥିଲା ।