ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ  ୫ ମଇ ୧୯୩୪   ୭ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୩  ଜଣେ ଅଧ୍ୟାପକ ତଥା ଓଡ଼ିଆ କବି, ପ୍ରାବନ୍ଧିକ ଓ ସମାଲୋଚକ ଥିଲେ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଲୋକ ଲୋକ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଭିତ୍ତି କରି ସାହିତ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ।  "ଯଯାତି"  ନିମନ୍ତେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ପ୍ରଜାତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଚାର ସମିତିର  "ବିଷୁବ ପୁରସ୍କାର" , ଗଙ୍ଗାଧର ରଥ ଫାଉଣ୍ଡେସନର  "ସାହିତ୍ୟ ଭାରତୀ"  ପୁରସ୍କାର ଏବଂ  "ଓଡ଼ିଆ ଗବେଷଣା ପରିଷଦ" ର  "କ୍ଷେତ୍ରବାସୀ ସାହିତ୍ୟବିଦ୍ୟା ପୁରସ୍କାର"  ସେ ପାଇଥିବା ଅନ୍ୟ କେତୋଟି ପ୍ରମୁଖ ପୁରସ୍କାର । ତାଙ୍କର ଆତ୍ମଜୀବନୀର ନାମ  "ସାହିତ୍ୟର ସେବାୟତ"  । ୨୦୨୩ ଜାନୁଆରୀ ୮ ତାରିଖରେ କଟକର ମଝିସାହିସ୍ଥିତ ତାଙ୍କ ବାସଭବନରେ ତାଙ୍କର ୮୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ଜୀବନୀ ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ ଓଡ଼ିଶାର କେନ୍ଦୁଝର ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ଚମ୍ପୁଆ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଟୋଲକନଣ୍ଡା ଗ୍ରାମରେ ୧୯୩୪ ମଇ ୫ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମନେଇଥିଲେ । ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆରେ ସ୍ନାତକ ସମାପ୍ତ କରି ପରେ ସେ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ। ପରେ ସେ ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରାଧ୍ୟାପକ ହୋଇଥିଲେ । ରଚନାବଳୀ ତାଙ୍କର ଗବେଷଣା ସନ୍ଦର୍ଭ  "ମଧୁସୃଷ୍ଟି : ଅମୂର୍ତ୍ତ " ଦୃଷ୍ଟିସମେତ  "କାବ୍ୟ ଧାରା ଓ କବିମାନସ" ,  "ସାହିତ୍ୟ ସଂଗମ" ,  "ସାହିତ୍ୟାବର୍ତ୍ତ" ,  "ସାଂପ୍ରତିକ କବିତାର କୁଳ ଓ ଶୀଳ"  ଆଦି ତାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ସମାଲୋଚନା ଗ୍ରନ୍ଥ ଏବଂ  "ନଈ ଆଉ ମାଛ ହଂସ ଓ ସାରସ" ,  "ଉଚ୍ଚୈଶ୍ରବା" ,  "ଯଯାତି" ,  "ଅଭୟଭୟ" ,  "ବୃକୋଦର"  ଆଦି ତାଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ କାବ୍ୟକୃତି ।