ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ବା ବିସିସି  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ - - ) ଏକ ଚର୍ମ କର୍କଟ ରୋଗ    । ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ବହୁତ ଧୀର ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ସ୍ଥାନୀୟ ତନ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇପାରେ କିନ୍ତୁ ଦୂର ସ୍ଥାନ‌କୁ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇପାରେନାହିଁ । ଫିକା ଚର୍ମ  , ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀ  , ରାଡିଏସନ ଥେରାପି  , ଆର୍ସେନିକ  , ଅଳ୍ପ ଇମ୍ମ୍ୟୁନିଟି କ୍ରିୟା   ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ରହେ । ଶୈଶବ କାଳରେ ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀ ପଡ଼ିବା ବିପଦଜନ‌କ ଅଟେ । ଟାନିଙ୍ଗ ବିଛଣା   ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀର ଅନ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ସ । ରୋଗୀର ପରୀକ୍ଷା ଓ ଚର୍ମ ବାୟୋପ୍ସି   କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ସନସ୍କ୍ରିନ ଯୋଗୁ ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମାର ସଙ୍କଟ ପ୍ରାଭାବିତ ହୁଏ କି ନାହିଁ ତାହା ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ଅପରେଶନ କରି ଏହା ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ । ଆକାର ଛୋଟ ଥିଲେ ଏକସିସନ କରାଯାଏ, ନ‌ଚେତ ସାଧାରଣତଃ ମୋହ ଅପରେଶନ   କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ମଧ୍ୟରେ କ୍ରାୟୋସର୍ଜରି  , ଟପିକାଲ କେମୋଥେରାପି  , ଲେଜର ଅପରେଶନ   ବା ଇମିକୁଇମୋଡ   ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ବିରଳ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ବିସ୍ଥାପିତ କେଶ୍‌ରେ କେମୋଥେରାପି   ବା ଟାରଗେଟେଡ ଥେରାପି   ଦିଆଯାଏ । ପୃଥିବୀରେ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ କର୍କଟ ରୋଗର ୩୨% କେବଳ ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ଅଟେ । ମେଲାନୋମା   ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚର୍ମ କର୍କଟ ରୋଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୮୦% କେବଳ ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ରୋଗରେ ୩୫୫ ଶ୍ୱେତାଙ୍ଗ ଓ ୨୫% ଶ୍ୱେତାଙ୍ଗୀ ଜୀବନର କୌଣସି ନା କୌଣସି ସମୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି ।