୧୮୯୧ ମସିହାରେ ନିଯୁକ୍ତ ମାଲାବାର ବିବାହ ଆୟୋଗର ସୁପାରିଶକ୍ରମେ ତତ୍‌କାଳୀନ ମାଡ୍ରାସ ସରକାର ୧୮୯୬ ମସିହାରେ ମାଲାବାର ବିବାହ ଅଧିନିୟମ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ । ଏହା ମାଲାବାରର  'ମାରୁମାକାଥ୍ୟାମ'   (ମାଲାବାରରେ ପ୍ରଚଳିତ ଏକ ମାତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ସମ୍ପତ୍ତି ଉତ୍ତରାଧୀକାର ପ୍ରଥା) ପ୍ରଥାରେ ଚଳିଆସୁଥିବା ଯେକୌଣସି ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ  'ସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ‌ ' ପ୍ରଥାରେ ହୋଇଥିବା ବିବାହକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ସହ ବିବାହ ଭାବରେ ପଞ୍ଜିକରଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲା । ଏହି ଅଧିନିୟମ, ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ନିୟମ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅଧିକାରକୁ ଅନୁମତି ଦେବା ନିମିତ୍ତ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା । ତେବେ  'ସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ‌ ' ପ୍ରଥାରେ ହୋଇଥିବା ବିବାହକୁ ପଞ୍ଜୀକୃତ କରିବା ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସେହି ସମ୍ପର୍କିତ ଲୋକଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଧୀନ ଥିଲା । ସାର୍ ସି ଶଙ୍କର ନାୟାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ପଦକ୍ଷେପଟି ବହୁ ମାତ୍ରାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା । କାରଣ ଆଇନଟି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାର ୨୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ନାୟାର ପରିବାରର ମାତ୍ର ୬ଟି  'ସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ‌ ' ପ୍ରଥାରେ ହୋଇଥିବା ବିବାହକୁ ପଞ୍ଜିକୃତ କରାଯାଇଥିଲା । ଇତିହାସ ୧୮୭୦ ଓ ୧୮୮୦ ମଧ୍ୟରେ ମାରୁମାକ୍ୟାଲାମ୍ ପ୍ରଥା ପ୍ରତି ଲୋକଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷ ଖବରକାଗଜରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା ଏବଂ ସେହି ସମୟର ଏକ ସରକାରୀ ରିପୋର୍ଟକୁ ଉପନିବେଶକାରୀ ପ୍ରଶାସକ ୱିଲିୟମ୍ ଲୋଗାନ୍ ଏହାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ । ୧୮୯୦ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ନାୟାର ମାଡ୍ରାସ ବିଧାନ ପରିଷଦରେ ଏହି ରୀତିନୀତିକୁ ଆଇନଗତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବିଲ୍ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଏହି ମାମଲାକୁ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିଥିଲେ । ଫଲରେ ପ୍ରଶାସନ ୧୮୯୧ ମସିହାରେ ମାଲାବାର ବିବାହ ଆୟୋଗ ଗଠନ କରିଥିଲା ।  'ସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ‌ ' ପ୍ରଥାର ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଏବଂ ଏହା ଉପରେ ସୁପାରିଶ କରିବା ପାଇଁ ଏହା ଉପରେ ଦାୟୀତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।