ଏକ ଥାଇରୋଗ୍ଲୋସାଲ ସିଷ୍ଟ ଏକ ପ୍ରକାର ସିଷ୍ଟ ଯାହା ଭୃଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଥାଇରଏଡ ଡକ୍ଟ କ୍ରମଶଃ ନଷ୍ଟ ନ ହେବାରୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ । ଏହି ସିଷ୍ଟ ସାଧାରଣତଃ ବେକର ମଧ୍ୟ-ରେଖାରେ ଥାଏ ଓ ସହଜରେ ହଲେଇ ହୁଏ  ସାଧାରଣତଃ ହାଇଅଏଡ଼ ଅସ୍ଥି ପାଖରେ ଏହି ସିଷ୍ଟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯଦିଓ ଏହା ଜିଭ ମୂଳରୁ ବେକର ତଳ ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ହୋଇପାରେ  ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ସଂକ୍ରମଣ, ଫିସ୍ଚୁଲା କିମ୍ବା କର୍କଟ ରୋଗ ହୋଇପାରେ। ଭୃଣର ବିକାଶ ସମୟରେ ଥାଇରଏଡ୍ ଗ୍ରନ୍ଥି ଗଠନ ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ତନ୍ତୁରୁ ଏହା ବିକଶିତ ହୁଏ  ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମାନ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଥିବା ରୋଗମାନଙ୍କର ନାମ ଲିମ୍ଫାଡେନୋପାଥି, ଡର୍ମଏଡ ସିଷ୍ଟ ଓ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ବ୍ରାଙ୍କିଆଲ କ୍ଲେଫ୍ଟ ସିଷ୍ଟ । ସାଧାରଣତଃ ଏହାର ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ଓ ସିଷ୍ଟ ସ‌ହିତ ହାଇଅଏଡ ହାଡ଼ର ଏକ ଅଂଶ ଏବଂ ଜିଭର ଏକ ଛୋଟ ଅଂଶ ଅପସାରଣ କରାଯାଏ  ସଂକ୍ରମଣ ନଥିବାବେଳେ ଏହି ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା କରାଯିବା ଉଚିତ  ଅପସାରଣ ପରେ ଥାଇରଏଡ ହରମୋନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ  କେବଳ ସିଷ୍ଟ ଅପସାରଣ କଲେ ପୁନରାବୃତ୍ତି ହେବାର ୫୦% ସଙ୍କଟ ରହେ । ପ୍ରାୟ ୭% ଲୋକ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳା ସମାନ ଭାବରେ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ବାଲ୍ୟକାଳରେ ଏହି ରୋଗ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବେଳେବେଳେ କେବଳ ବୟସ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ ଆବିଷ୍କୃତ ହୁଏ  ୧୭୨୩ ମସିହାରେ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଭେଟର ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଚିକିତ୍ସା ୧୯୦୦ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲା।