ନଳିନୀବାଳା ଦେବୀ ଆସାମର ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ମହିଳା କବି ଓ ଲେଖିକା ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଲେଖା ଗୁଡିକରେ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଛାପ ରହୁଥିଲା । ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଉପାଧି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ସେ ତାଙ୍କର କବିତା ସଂକଳନ ପୁସ୍ତକ ଅଳକାନନ୍ଦା ପାଇଁ ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାହିତ୍ୟ କୃତି ସମ୍ମାନ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଜୀବନୀ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ନଳିନୀବାଳା ଦେବୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ଆସାମ ରାଜ୍ୟରେ ୧୮୯୮ ମସିହାରେ ହେଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ପିତା କର୍ମବୀର ନବୀନ ଚନ୍ଦ୍ର ବର୍ଦୋଲୋଇ  (୧୮୭୫-୧୯୩୬) ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଓ ଆସାମୀୟ ଲେଖକ ଥିଲେ  । ତାଙ୍କର ବିବାହ ମାତ୍ର ୧୨ ବର୍ଷରେ ହୋଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ଅକାଳ ଦେହାନ୍ତ ହେଲା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ମାତ୍ର ୧୯ ବର୍ଷ ହେଇଥିଲା । ସେ ଖୁବ ଅଳ୍ପ ବୟସରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରେଇଥିଲେ । କବିତା ରଚନା ନଳିନୀଦେବୀ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କବିତା  "ପିତା"  ମାତ୍ର ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଲେଖିଥିଲେ । ତାଙ୍କ କବିତା ଦେଶଭକ୍ତି, ହୃଦୟତା ଓ ନିଷ୍ଠା ଆଧାରିତ । ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହେଇଥିବା ସାହିତ୍ୟ କୃତିସବୁ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅସମୀୟା ଭାଷାରେ ଆଦୃତ । ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କବିତା ସଂକଳନ  "ସନ୍ଧ୍ୟାର ସୁର"  ୧୯୨୮ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଥିଲା । ତାହା ଗୁଆହାଟୀ ଓ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଭାବରେ ଗୃହୀତ ହେଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କୃତିସବୁ ମଧ୍ୟରେ  "ଅଳକାନନ୍ଦା" ,  "ସପୁନାର ସୁର" ,  "ପରଶମଣି," ଯୁଗ ଦେବତା ", " ଶେଷ ପୂଜା ", " ପାରିଜାତର ଅଭିଷେକ ", " ମେଘଦୂତ " ଆଦି ଜନପ୍ରିୟ । ମୃତ୍ୟୁ ୨୪ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୭୭ରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହେଇଥିଲା । ରଚନାବଳୀ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସୁର  (ସନ୍ଧ୍ୟାର ସ୍ୱର, ୧୯୨୮) ସପୁନାର ସୁର  (ସ୍ୱପ୍ନର ସ୍ୱର, ୧୯୪୩) ସ୍ମିତିର ତୀର୍ଥ  (ଜୀବନୀ, ୧୯୪୮) ପାରଶମଣି  (୧୯୫୪) ଜାଗୃତି  (୧୯୬୩) ଅଳକାନନ୍ଦା  (୧୯୬୮) ପୁରସ୍କାର ସମୂହ ସେ ତାଙ୍କର କବିତା ସଂକଳନ  "ଅଳକାନନ୍ଦା"  ପାଇଁ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିଲେ ।