କ୍ରିକୋଥାଇରୋଟୋମି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାରରେ ବେକର ସାମନା ପାଖର ଚର୍ମ ଓ କ୍ରିକୋଥାଇରଏଡ ପରଦା କାଟି ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ଚାଲୁ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଇନ‌ଟ୍ୟୁବେସନ ଓ ବ୍ୟାଗ ଭଲ୍ଭ ମାସ୍କ କାମ କରେନି । ପାଟି ବା ମୁହଁରେ ଅତ୍ୟଧିକ ରକ୍ତସ୍ରାବ ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ହୋଇପାରେ । ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନେକ ଉପାୟରେ କରାଯାଇପାରିବ, ଏକ ସାଧାରଣ ପଦ୍ଧତି ହେଉଛି  ସ୍କାଲପେଲ୍-ଫିଙ୍ଗର-ବୁଗି   ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପରେ ଥାଇରଏଡ ଓ କ୍ରିକଏଡ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରିକୋଥାଇରଏଡ ପରଦା ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ  ଚର୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ୪ ସେମି ଭୂଲମ୍ବ କର୍ତ୍ତନ ତିଆରି ହୁଏ  ସେହି ପରଦା ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ଭୂସମାନ୍ତର କଟା ତିଆରି କରାଯାଏ  ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ତା ପରେ ଏକ ବୁଗି ଗର୍ତ୍ତରେ ରଖାଯାଏ  ତାପରେ ଏକ ୬.୦ ଇଟି ନଳୀ ବଗି ଉପରେ ରଖାଯାଏ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଫ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ ଓ ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ ଫୁଲିବାକୁ ଦିଆଯାଏ  ସଫଳତାର ସଙ୍କେତଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଏଣ୍ଡ ଟାଇଡାଲ ସିଓ୨ ଏବଂ ଛାତିର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବୃଦ୍ଧି ହେବା  ଇଟି ଟ୍ୟୁବ୍ ତାହା ସ୍ଥାନରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖାଯାଏ  ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ବିପଦରେ ଥାଆନ୍ତି, ଏକ କ୍ରିକୋଥାଇରୋଟୋମି ପାଇଁ ସେଟଅପ୍ ଅନ୍ତଃକରଣ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇପାରେ  ଏହି ପଦ୍ଧତି ୬ରୁ ୮ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସରେ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଜେଟ ଭେଣ୍ଟିଲେସନ କରାଯାଇପାରେ  ଟ୍ରାକିଓଷ୍ଟୋମି ଅପେକ୍ଷା କ୍ରିକୋଥାଇରୋଟୋମି ଅପେକ୍ଷାକୃତ ସ‌ହଜ ଉପାୟ ଯଦିଓ ଏହି ପଦ୍ଧତିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ କରିହେବ । ଏହି ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରଥମେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ୧୯୦୯ରେ କରାଯାଇଥିଲା, ଯଦିଓ ୧୯୭୦ ଦଶକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଧାରଣ ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିନଥିଲା  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉନ୍ନତ ପଦ୍ଧତି ବ୍ୟବ‌ହାର ହେତୁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କମ ହୋଇଗଲାଣି  ପ୍ରଣାଳୀ କରିବା ପାଇଁ ହାରାହାରି ସମୟ ମାତ୍ର ଏକ ମିନିଟରୁ ଅଧିକ 