ଲେମିଏରେ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ରୋଗରେ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଜୁଗୁଲାର ଶିରାର ସଂକ୍ରମଣ ହୁଏ ଯାହା ଏକ ପ୍ରକାର ସଂକ୍ରାମକ ଥ୍ରୋମ୍ବୋଫ୍ଲେବାଇଟିସ୍ ଅଟେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱର, ବେକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ବେକ ଫୁଲିବା ଦେଖାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ଫୁଲା ଏକପାଖିଆ ଏବଂ  'ଜ' ର   କୋଣରେ ହୁଏ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ନିମୋନିଆ, ପ୍ଲୁରାଲ୍ ପୂଜ, ସେପ୍ସିସ, ମସ୍ତିଷ୍କ ଆବସେସ ଏବଂ ସେପ୍ଟିକ ଏମ୍ବୋଲାଇହୋଇପାରେ । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ସେପ୍ଟିକ୍ ଶକ୍, ଡିସ‌ସେମମିନେଟେଡ ଇଣ୍ଟ୍ରାଭାସ୍କୁଲାର୍ କୋଆଗୁଲେସନ ଏବଂ ଏଣ୍ଡ ଅର୍ଗାନ ବିଫଳତା ହୋଇପାରେ । ଜୀବାଣୁ ଫୁସୋବ୍ୟାକ୍ଟେରିୟମ୍ ନେକ୍ରୋଫୋରମ ହେତୁ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଏକ ଗଳା ସଂକ୍ରମଣରୁ ହୁଏ । ଫୁସୋବ୍ୟାକ୍ଟେରିୟମ୍ ନେକ୍ରୋଫୋରମ, ଷ୍ଟ୍ରେପଟୋକୋକାଇ, ଷ୍ଟାଫିଲୋକୋକାଇ ଏବଂ କ୍ଲେବସିଏଲା ନିମୋନି । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ଫାରିଞ୍ଜିଆଲ ସ୍ପେସରେ ସଂକ୍ରମଣ ବିସ୍ତାର ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ କିମ୍ବା ସିଟି ସ୍କାନ ଉପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଆଧାରିତ ହୁଏ; ଯେହେତୁ କଲଚର ଫଳାଫଳ ପ୍ରାୟ ଏକ ସପ୍ତାହ ନେଇଥାଏ । ଚିକିତ୍ସା ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ଧରି ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ଆଉ ୬ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଟିରେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ଆବସେସ ନିଷ୍କାସନ ପାଇଁ ଆଣ୍ଟିକୋଏଗୁଲେସନ୍ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଏ । ଚିକିତ୍ସା ସହିତ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ୫ରୁ ୧୮% ଅଟେ । ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଉପଲବ୍ଧ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାୟ 2 ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ୯୦% ଥିଲା। ଲେମିଏରେ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧-୬ ନିୟୁତ ଲୋକଙ୍କର ହୁଏ । ଯୁବ ବୟସ୍କ ପୁରୁଷମାନେ ସାଧାରଣତ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ୧୯୩୬ ମସିହାରେ, ଆଣ୍ଡ୍ରେ ଲେମିରେ ୨୦ଟି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ଗଳା ସଂକ୍ରମଣ ପରେ ସେପସିସ୍ ହୋଇଥିଲା।