କ୍ୟାପଟେନ୍ ଗୁରୁବଚନ ସିଂହ ସଲାରିଆ ପିଭିସି  (୨୯ ନଭେମ୍ବର ୧୯୩୫ - ୫ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୧) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସେନା ଅଧିକାରୀ ତଥା ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଶାନ୍ତି ରକ୍ଷା ମିଶନର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ  । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଏକମାତ୍ର ଜାତିସଂଘର ଶାନ୍ତି ରକ୍ଷାକାରୀ ଯିଏ ପରମ ବୀର ଚକ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି । ସେ କିଙ୍ଗ ଜର୍ଜଙ୍କ ରୟାଲ ମିଲିଟାରୀ କଲେଜ ଏବଂ ନ୍ୟାସନାଲ ଡିଫେନ୍ସ ଏକାଡେମୀର ପୂର୍ବତନ ଛାତ୍ର ଥିଲେ । ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ସେ ଏହି ସମ୍ମାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୧ ମସିହାରେ କଙ୍ଗୋରେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଅପରେସନର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ କଙ୍ଗୋ ରିପବ୍ଲିକରେ ନିୟୋଜିତ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଲାରିଆ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ । ୫ ଡିସେମ୍ବରରେ ସଲାରିଆଙ୍କୁ କାଟଙ୍ଗାର ୧୫୦ ସଶସ୍ତ୍ର ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏଲିଜାବେବିଲେ ବିମାନ ବନ୍ଦରକୁ ଯିବାପାଇଁ ହେଉଥିବା ଅବରୋଧକୁ ହଟାଇବାର ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ରକେଟ ଲଞ୍ଚର ଦଳ କାଟଙ୍ଗା ବାହୁବଳୀ କାର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ପଦକ୍ଷେପ ସଶସ୍ତ୍ର ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପକାଇଥିଲା ଏବଂ ସଲାରିଆ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ସେମାନେ ପୁନଃ ସଂଗଠିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଭଲ ହେବ । ଯଦିଓ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀର ଅବସ୍ଥା ଭଲ ନଥିଲା, ତଥାପି ସେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦୀଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ୪୦ ଜଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ । ଆକ୍ରମଣ ସମୟରେ ସଲାରିଆଙ୍କ ବେକରେ ଦୁଇଥର ଗୁଳି ବାଜିବା ପରେ ସେ ଆହତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦୀମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଆହତ ତଥା ମୃତ ସାଥୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡି ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ । ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ସାହସିକତା ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଭାବ ପାଇଁ, ସଲାରିଆଙ୍କୁ ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରମ ବୀର ଚକ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁବଚନ ସିଂହ ସଲାରିଆ ୨୯ ନଭେମ୍ବର ୧୯୩୫ ମସିହାରେ ପଞ୍ଜାବର ଶକଗରଗଢ଼ ନିକଟସ୍ଥ ଜନବାଲରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ମୁଂଶୀ ରାମ ଏବଂ ଧନ ଦେବୀଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ସନ୍ତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲେ । ସେ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ରାଜପୁତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ସାଇନି ଜାତିର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତ ସେନାଦଳରେ ନିଯୁକ୍ତ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେନାଦଳମାନଙ୍କ କାହାଣୀ ଶୁଣି ସଲାରିଆଙ୍କୁ ଖୁବ କମ ବୟସରେ ସେନାରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ପ୍ରେରଣା ମିଳିଥିଲା । ଭାରତର ବିଭାଜନ ହେତୁ ସଲାରିଆଙ୍କ ପରିବାର ପଞ୍ଜାବର ଗୁରୁଦାସପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଜଙ୍ଗଲ ଗ୍ରାମରେ ବସବାସ କଲେ । ସଲାରିଆ ସ୍ଥାନୀୟ ଗ୍ରାମ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନ ପ୍ରତି ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦେଇନଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ କବାଡି ଖେଳିବାରେ ବିତାଇଥିଲେ । ପରେ ୧୯୪୬ ମସିହାରେ ବାଙ୍ଗାଲୋରର କିଙ୍ଗ ଜର୍ଜଙ୍କ ରୟାଲ ମିଲିଟାରୀ କଲେଜ  ରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିଲେ । ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୭ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ଜଳନ୍ଧରର କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇଥିଲା । ଛାଡିବା ପରେ ସେ ନ୍ୟାସନାଲ ଡିଫେନ୍ସ ଏକାଡେମୀ  ର ମିଳିତ ସେବା ୱିଙ୍ଗରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରି ସେ ୯ ଜୁନ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ମିଲିଟାରୀ ଏକାଡେମୀରେ ଅଧ୍ୟୟନ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସଲାରିଆଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ୨ୟ ଗୋର୍ଖା ରାଇଫଲ୍ସର ୨ୟ ବାହିନୀରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପରେ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଗୋର୍ଖା ରାଇଫଲ୍ସର ତୃତୀୟ ବାହିନୀକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇଥିଲା । କଙ୍ଗୋ ସଙ୍କଟ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ କଙ୍ଗୋ ଗଣରାଜ୍ୟ ବେଲଜିୟମରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ଜୁଲାଇ ମାସର ପ୍ରଥମ ସପ୍ତାହରେ କଙ୍ଗୋ ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ବିଦ୍ରୋହ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ କଳା ଓ ଗୋରା ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଂସା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଦେଶର ଦୁଇ ଭାଗ କାଟଙ୍ଗା ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ କାସାଇକୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ବେଲଜିୟମ ସୈନ୍ୟ ପଠାଇଥିଲା ଯାହା ପରେ ବେଲଜିୟମର ସହଯୋଗରେ ଅଲଗା ହୋଇଗଲା । କଙ୍ଗୋ ସରକାର ମିଳିତ ଜାତିସଂଘକୁ ସାହାଯ୍ୟ ମାଗିଥିଲେ ଏବଂ ୧୪ ଜୁଲାଇ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ କଙ୍ଗୋରେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଅପରେସନ କରି ଏକ ବହୁରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶାନ୍ତି ରକ୍ଷାକାରୀ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସହାୟତା ମିଶନ ରୂପେ ଏହାର ଜବାବ ଦେଇଥିଲା। ମାର୍ଚ୍ଚ-ଜୁନ ୧୯୬୧ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରିଗେଡିୟର୍ କେ.ଏ.ଏସ ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପ୍ରାୟ ୩୦୦୦ ସୈନିକଙ୍କ ୯୯ତମ ଶିଶୁ ବ୍ରିଗେଡଦ୍ୱାରା ଜାତିସଂଘ ବାହିନୀରେ ଭାରତ ସହଯୋଗ କରିଥିଲା । ସମ୍ମାନ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ସାହସିକତା ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଭାବ ପାଇଁ, ସଲାରିଆଙ୍କୁ ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରମ ବୀର ଚକ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।