ଡାଏପର ଚର୍ମ‌ପ୍ରଦାହ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ଅନ୍ୟ ନାମ ), ଶିଶୁର ଡାଏପର ପିନ୍ଧା ସ୍ଥାନରେ ହେଉଥିବା ଲାଲ ଦାଗ ବା ରାସକୁ କୁହାଯାଏ  । ସାଧାରଣତଃ ଚର୍ମ ଭାଙ୍ଗରେ ଏହି ରାସ ବା ଲାଲ ଦାଗ ଓ କାତି ଛାଡ଼ିବା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ଓ ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଡାଏପର ଲାଗିଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ହୁଏ । ଜୀବାଣୁ କିମ୍ବା କବକ ସଂକ୍ରମଣ ଯୋଗୁ ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଫୋଟକା ହୁଏ, ଚର୍ମ ଭାଙ୍ଗ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ଓ ଡାଏପର ନ ଲାଗିବା ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ । ଡାଏପର ଚର୍ମ‌ପ୍ରଦାହ ସାଧାରଣତଃ ଉତ୍ତେଜକ ସ୍ପର୍ଶ ଚର୍ମ‌ପ୍ରଦାହର ଏକ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଅଟେ । ଆଲର୍ଜି , ସଂକ୍ରମଣ, ସେବୋରିକ୍ ଡର୍ମାଟାଇଟିସ୍ କିମ୍ବା ସୋରିଆସିସ ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ପାଟିରେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦେଲେ, ଗ୍ୟାଷ୍ଟ୍ରୋଏଣ୍ଟେରାଇଟିସ୍ ଏବଂ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ଅଧିକ ଖରାପ ଦିଗକୁ ଗତି କରେ । ସାଧାରଣତଃ ପୂର୍ବରୁ ଆଲର୍ଜି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରେ ସଂକ୍ରମଣ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ । ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅବଶୋଷଣ‌‌କାରୀ ଡାଏପର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆଲର୍ଜି ହେବାର କମ୍ ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ  ଚିକିତ୍ସାରେ ଡାଏପରଗୁଡିକ ମଇଳା ହେବା ମାତ୍ରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଡାଏପର ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ ଉଷୁମ ପାଣିରେ ସଫା କରିବା ଏବଂ ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ନରମକାରୀ ମଲମ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ସଂକ୍ରମଣ ଥିଲେ ଆଣ୍ଟିଫଙ୍ଗାଲ୍ ଯେପରିକି ନିଷ୍ଟାଟିନ୍ କିମ୍ବା ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ମଲମ ଯେପରିକି ବାସିଟ୍ରାସିନ/ ପଲିମିକ୍ୱିନ ବି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ। ଏକ ଦୁର୍ବଳ ସ୍ଟିରଏଡ କ୍ରିମ୍ ମଧ୍ୟ ସହାୟକ ହୋଇପାରେ  ଡାଏପର ବ୍ୟବ‌ହାରକାରୀ ପିଲାଙ୍କର ଡାଏପର ଚର୍ମ‌ପ୍ରଦାହ ଏକ ସାଧାରଣ ରାସ ଯାହା ଅଧାରୁ ଅଧିକ ପିଲାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ  ଏହା ସାଧାରଣତ ୯ରୁ ୧୨ ମାସର ପିଲାମାନଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଏକ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ଚର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ପରିଦର୍ଶନର ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ କାରଣ ଅଟେ  ଡାଏପର ପିନ୍ଧାଯାଉ ନଥିବା ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହି ରୋଗ କମ୍ ଦେଖାଯାଏ  ଡାଏପର ରାସର ପ୍ରଥମ ସ୍ପଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣନା ୧୯୦୫ ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯଦିଓ ପୂର୍ବ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅତି କମରେ ୧୮୮୭ରୁ ଥିଲା 