ଆଫଥସ ସ୍ଟୋମାଟାଇଟିସ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ସାଧାରଣ   ପାଟି ଘାଆ ଯାହା ସ୍ପର୍ଶ ମାଧ୍ୟମରେ  ବ୍ୟାପିଥାଏ; ଏ ଭଳି ରୋଗୀର ଅନ୍ୟଥା ସାଧାରଣ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଥାଏ  । ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ଏହାକୁ କାଙ୍କର ସୋର କ‌ହନ୍ତି ଓ ଏହି ଶବ୍ଦ ଯେ କୌଣସି ପାଟି ଘାଆକୁ ବୁଝାଏ । ଏହାର କାରଣ ଅଦ୍ୟାବଧି ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଟି ସେଲ   ମାଧ୍ୟମ ଇମ୍ମ୍ୟୁନ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା   ଭାବରେ ଧରାଯାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋଗୀର ବିଭିନ୍ନ ଟ୍ରିଗର ଥାଏ ଯାହା ଖାଦ୍ୟାଭାବ  , ସ୍ଥାନୀୟ ଆଘାତ, ମାନସିକ ଚାପ, ହରମୋନ ପ୍ରଭାବ, ଆଲର୍ଜି ବା ଜେନେଟିକ ହୋଇପାରେ । ଏଇ ଘାଆ ଗୁଡ଼ିକ ସାମୟିକ ଭାବରେ ହୁଏ ଓ ଏହି ଆକ୍ରମଣ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଭଲ ହୋଇଯାଏ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଏହି ଘାଆ ପ୍ରାୟ ୭-୧୦ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ ଓ ବର୍ଷକୁ ୩-୬ ଥର ହୁଏ । ଅଧିକାଂଶ ଥର ପାଟିର ମାଢ଼ି  , ହାର୍ଡ଼ ପ୍ୟାଲେଟ   ଓ ଜିଭର ଉପରି ଭାଗ    ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ନନ କେରାଟିନାଇଜିଙ୍ଗ ସ୍ଟ୍ରାଟିଫାଏଡ ସ୍କ୍ୱାମସ ଏପିଥେଲିଅମରେ  ଘାଆ ହୁଏ । ଖାଇବା ଓ ପିଇବା ବେଳେ ବିରକ୍ତିକର ଅସୁବିଧା ହୁଏ । ଘାଆ ସାଂଘାତିକ ଧରଣର ହେଲେ କୁପୋଷଣ ହୋଇ ଓଜନ ହ୍ରାସ ହୁଏ । ଏହ ଏକ ସାଧାରଣ ଧରଣର ରୋଗ, ଜନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୨୦% ଲୋକଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ଶିଶୁ ଓ କିଶୋର ବୟସରେ ପ୍ରାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ଆକ୍ରମଣ ଚାଲୁ ରହେ । ଏହ ଆରୋଗ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଘବ ଓ ବାରମ୍ବାର ନହେବା ନିମନ୍ତେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଏହି ଆଫଥସ ସ୍ଟୋମାଟାଇଟିସ ଗ୍ରୀକ ଭାଷାର ଆଫଥା ଶବ୍ଦରୁ ନିଆଯାଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ପାଟି ଘାଆ । ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ ପାଟି ବ୍ୟତୀତ ଦେହର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ମିଳେନି । ପାଟି ଘାଆ ଆରମ୍ଭ ହେବାର କିଛି ଘଣ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଜଳାପୋଡ଼ା, ଗଲୁ ଓ ଫୋଡ଼ିହେବା ଭଳି ପୁର୍ବ ଅନୁଭବ   ହୁଏ, ଓ ଏହା ଘାଆର ଆକାରଠାରୁ ଅଧିକ ମାତ୍ରାରେ ଅନୁଭବ ହୁଏ ଓ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ବିଶେଷତାଃ ଅମ୍ଳ ଓ ଖଦଡ଼ିଆ ଥିଲେ ଥିଲେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ । ଘାଆ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବ‌ହୁତ ଅଧିକ ହୁଏ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ହୋଇଆସିବା ବେଳକୁ କମିଯାଏ । ଜିଭ ବା ଓଠର କେତେକ ଅଂଶରେ ଘାଆ ହୋଇଥିଲେ କଥା କ‌ହିବା ଓ ଚୋବେଇବା ଅସୁବିଧା ଲାଗେ; ସଫ୍ଟ ପ୍ୟାଲେଟ  , ଓରୋଫାରିଙ୍କସ   ବା ଗଳା ପୃଷ୍ଠ ଦେଶରେ ଓ ଏସୋଫେଗସରେ   ଘାଆ ଥିଲେ ଗିଳିବାରେ କଷ୍ଟ   ହୁଏ । ଘାଆ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଦରଜ ଲାଗେ ।