ବିକ୍ରମ ସାରାଭାଇ ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟର   ହେଉଛି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର  (ଇସ୍ରୋ)ର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅନୁସନ୍ଧାନ କେନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠି ମହାକାଶ ଯାନ ଓ ରକେଟ୍ ଉପରେ କାମ କରାଯାଏ  । ଏହା କେରଳର ଥିରୁଅନନ୍ତପୁରମରେ ଅବସ୍ଥିତ । ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ତୁମ୍ବା ଇକୋଟୋରିଆଲ ରକେଟ ଲଞ୍ଚିଂ ଷ୍ଟେସନ ଭାବରେ ଏହାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଅଭିଯାନର ଜନକ ବିକ୍ରମ ସାରାଭାଇଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ଏହାର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା । ବିକ୍ରମ ସାରଭାଇ ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟରରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାରତୀୟ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳଦ୍ୱାରା ରକେଟ, ରୋହିଣୀ ଓ ମେନାକା ଭଳି ଲଞ୍ଚର୍ ଏବଂ ଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି, ଏଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି, ପିଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି, ଜିଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି ଓ ଜିଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି ମାର୍କ ୩ ଲଞ୍ଚ ଭେଇକିଲ୍‌ ଆଦିର ବିକାଶ କରିଛି । ଇତିହାସ ଇସ୍ରୋଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟର ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ । ଉପଗ୍ରହ ଉତ୍‌କ୍ଷେପଣ ଯାନ ଏବଂ ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଡିଜାଇନ୍ ଏବଂ ବିକାଶ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ପ୍ରମୁଖ କେନ୍ଦ୍ର । ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାରତରେ ଲଞ୍ଚ ଭେଇକିଲ୍ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ବିକାଶକୁ ଅଗ୍ରଗତି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏରୋନେଟିକ୍ସ, ଆଭିଏନିକ୍ସ ଏବଂ କମ୍ପୋଜିଟ୍ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ପରିସରରେ ଏଠାରେ ଗବେଷଣା ଏବଂ ବିକାଶ କରାଯାଇଥାଏ । ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ନ୍ୟାସନାଲ୍ କମିଟି ଫର୍ ସ୍ପେସ୍ ରିସର୍ଚ୍ଚ   ଆରମ୍ଭ ହେବା ପରେ ଥିରୁଅନନ୍ତପୁରମର ତୁମ୍ବାଠାରେ ତୁମ୍ବା ଇକ୍ୱାଟୋରିଆଲ୍ ରକେଟ୍ ଲଞ୍ଚିଂ ଷ୍ଟେସନ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା । ଭୂତତ୍ତ୍ୱ ଚୁମ୍ବକୀୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା ହେବୁ ହେତୁ ପାଣିପାଗ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଉପର ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ପାଇଁ ସାଉଣ୍ଡିଂ ରକେଟ୍ ଉପକ୍ଷେପଣ ପାଇଁ ତୁମ୍ବାକୁ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହାର ପ୍ରଥମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ଏଚ୍.ଜି.ଏସ୍. ମୂର୍ତ୍ତୀ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ୨୧ ନଭେମ୍ବର ୧୯୬୩ରେ ଏଠାରୁ ଦୁଇ-ପର୍ଯ୍ୟାୟ ନାଇକ୍ ଆପାଚି ସାଉଣ୍ଡିଂ ରକେଟ୍ ଉତ୍‌କ୍ଷେପଣ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତ ପ୍ରଥମ ପାଦ ଥାପିଥିଲା । ଉତକ୍ଷେପଣ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ରକେଟ୍ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ଭାରତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ପ୍ରଥମ ରକେଟ୍ ଆର୍‌ଏଚ୍-୭୫ ୨୦ ନଭେମ୍ବର ୧୯୬୭ରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଉତ୍‌କ୍ଷେପଣ କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୬୭ରେ ଏହି ରକେଟ୍ ଆଉ ଦୁଇଥର ଏବଂ ୧୯୬୮ରେ ୧୨ ଥର ଉତ୍‌କ୍ଷେପଣ କରିଥିଲା । ଏଠାରୁ ଉତ୍‌କ୍ଷେପଣ ହୋଇଥିଲା ସାଉଣ୍ଡିଂ ରକେଟ୍ ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଆର୍କସ୍-୧, ଅର୍କସ୍-୧୧, ସେଟାୟାର୍-୧, ୧୧ଏ ଏବଂ ୧୧ବି, ଡ୍ରାଗନ୍-୧, ଦୁଆଲ୍ ହକ୍, ଜୁଡି ଡାର୍ଟ, ମେନକା-୧, ମେନକା-୧ଏମ୍‌କେ ୧ ଓ ଏମ୍‌କେ୧୧, ନାଇକ୍ ଟୋମାହକ୍, ଏମ୍-୧୦୦, ପେଟ୍ରେଲ, ଆର୍‌ଏଚ୍-୧୦୦, ଆର୍‌ଏଚ୍-୧୨୫, ଆର୍‌ଏଚ୍-୨୦୦  (ଏସ୍), ଆର୍‌ଏଚ୍-୩୦୦, ଆର୍‌ଏଚ୍-୫୬୦, ଇତ୍ୟାଦି ଅନ୍ୟତମ  । ଏହି ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟରରୁ ୨୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ରକେଟ୍ ଉତ୍‌କ୍ଷେଣ କରାଯାଇଛି । ୧୯୬୫ ମସିହାରୁ ଏଠାରେ ସାଉଣ୍ଡିଂ ରକେଟ୍‌ର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଡିଜାଇନ୍ କରିବା ସହିତ ଏହାର ବିକାଶ ହୋଇଆସୁଛି, ଯାହାକି ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବୈଜ୍ଞାନିକ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର ହେଉଛି । ଏବେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଥିବା ରୋହିଣୀ ସାଉଣ୍ଡିଂ ରକେଟଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଆର୍‌ଏଚ୍-୨୦୦, ଆର୍‌ଏଚ୍-୩୦୦, ଆର୍‌ଏଚ୍-୫୬୦ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଭିନ୍ନ ସଂସ୍କରଣ । ଏହି ରକେଟ୍‌ଗୁଡ଼ିକଦ୍ୱାରା ଭୂ-ପୃଷ୍ଠଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୫୦୦ କିଲୋମିଟର ଉଚ୍ଚତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣିପାଗ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଉପର ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆଦିରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଉଛି । ୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୬୮ରେ ଭାରତର ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ପାଇଁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ଏହାକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଦେଇଥିଲେ । ଯଦିଓ ଜାତିସଂଘର କୌଣସି ସିଧାସଳଖ ଅର୍ଥ ଏଥିରେ ଜଡ଼ିତ ନଥିଲା, ତଥାପି ଆମେରିକା, ଋଷିଆ  ୟୁଏସ୍ଏସ୍‌ଆର , ଫ୍ରାନ୍ସ, ଜାପାନ, ଜର୍ମାନୀ ଏବଂ ବ୍ରିଟେନ ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ରକେଟ୍ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟରକୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ । ୧୯୭୦ ମସିହାରୁ ୧୯୯୩ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରୁ ୟୁଏସ୍ଏସ୍ଆର୍‌ର ଏମ୍-୧୦୦ ନାମକ ସାଉଣ୍ଡିଂ ରକେଟ୍ ୧୧୬୧ ଥର ଉତ୍‌କ୍ଷେଣ ହୋଇଥିଲା । ୩୦ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୭୧ରେ ବିକ୍ରମ ସାରାଭାଇଙ୍କର ହଠାତ୍ ଦେହାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ଏହାର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇ ବିକ୍ରମ ସାରବାଇ ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟର ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୮୦ ଦଶକର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ଭାରତର ସାଟେଲାଇଟ୍ ଲଞ୍ଚ ଭେଇକିଲ୍, ଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି-୩ର ବିକାଶ ଦିଗରେ ଏହା ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ ଏହି ଲଞ୍ଚ ଭେଇକିଲ୍‌ର ବିକଶିତ ଭାଗ ଅଗ୍‌ମେଣ୍ଟେଡ୍ ସାଟେଲାଇଟ୍ ଲଞ୍ଚ ଭେଇକିଲ୍  ଏଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି  ପୃଥିବୀର କକ୍ଷପଥରେ ୧୫୦ କିଲୋଗ୍ରାମର ସାଟେଲାଇଟ୍ ପହଞ୍ଚାଇବାର କ୍ଷମତା ପାଇଥିଲା । ୧୯୯୦ ଦଶକରେ ଏହା ଭାରତର ୱାର୍କହର୍ସ ଲଞ୍ଚ ଭେଇକିଲ୍, ପୋଲାର ସାଟେଲାଇଟ୍ ଲଞ୍ଚ୍ ଭେଇକିଲ୍  ପିଏସ୍ଏଲ୍‌ଭି ର ବିକାଶରେ ସହଯୋଗ କରିଥିଲା । ସୁବିଧା ତୁମ୍ବା ଓ ଭେଲିରେ ଏହାର ମୁଖ୍ୟ କ୍ୟାମ୍ପସ୍ ସହିତ ବାଲିଆମାଳାଠାରେ ଏହାର ଏକ କ୍ୟାମ୍ପସ୍ ରହିଛି । ଥିରୁଅନନ୍ତପୁରମ୍ ସହରର ଭାଟିୟୁରକାବୁଠାରେ ସଶକ୍ତ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ଏବଂ କମ୍ପୋଜିଟ୍‌ର ବିକାଶ ପାଇଁ ଏକ କେନ୍ଦ୍ର ରହିଛି । ଆଲୁଭାଠାରେ ଥିବା ଇସ୍ରୋର ପ୍ଲାଣ୍ଟ ଆମୋନିୟମ୍ ପେର୍କ୍ଲୋରେଟ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରେ, ଯାହାକି ସଲିଡ୍ ପ୍ରୋପେଲାଣ୍ଟ ମୋଟର ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଦାନ । ତୁମ୍ବା ଇକ୍ୱାଟୋରିଆଲ୍ ରକେଟ୍ ଲଞ୍ଚିଂ ଷ୍ଟେସନ୍ ଏବଂ ସ୍ପେସ୍ ଫିଜିକ୍ସ ଲାବୋରେଟୋରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ସ୍ପେସ୍ ସେଣ୍ଟର କ୍ୟାମ୍ପସରେ ଅଛି ।