ଜନ୍ମଗତ ଆୟୋଡିନ ଅଭାବ ଲକ୍ଷଣପୁଞ୍ଜ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଏଣ୍ଡେମିକ୍ କ୍ରେଟିନିଜିମ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲା, ରୋଗରେ ବୌଦ୍ଧିକ ଅକ୍ଷମତା, ଶ୍ରବଣ ସମସ୍ୟା ବା ଏଣ୍ଡେମିକ ଗଏଟର ଜନିତ ଛୋଟ ଆକାର ହୋଇଥାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକରେ ଶୁଖିଲା ଚର୍ମ, ଅସ୍ୱାଭାବିକ ରିଫ୍ଲେକ୍ସ, ଅଣସମନ୍ୱୟ, ତୀର୍ଯ୍ୟକ ଦୃଷ୍ଟି, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ୱର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରେ  ଜଣେ ଗଏଟର ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଅଣପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିମାଣର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ହେତୁ ମା କିମ୍ବା ଶିଶୁର ଆୟୋଡିନ୍ ଅଭାବ ହେତୁ ଏହା ଘଟିଥାଏ । ଗର୍ଭଧାରଣ ବୟସର ୩ ମାସରୁ ୮ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ହେଉଥିବା ଆକଳନ କରାଯାଇଛି । କାସାଭେ ଭଳି  ( , ଲୋକମୁଖରେ ) ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗରେ ଏକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିପାରେ  । ଏହାକୁ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି: ସ୍ନାୟୁଗତ ଏବଂ ମିକ୍ସୋଇଡିମାଟସ । କମ୍ ଗୁରୁତର ମାମଲାଗୁଡିକ ସବ୍‌କ୍ଲିନିକାଲ୍ ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇପାରେ । ଜନ୍ମରୁ କମ ଥାଇରଏଡ ଥିବା ଯୋଗୁ ଏହି ଜନ୍ମଗତ ହାଇପୋଥାଇରଏଡିଜିମ୍ ରୋଗ ହୋଇଥାଏ । ମହିଳାମାନେ ଗର୍ଭବତୀ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆୟୋଡିନ୍ ଅଭାବର ଚିକିତ୍ସାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୋଧ କରିହୁଏ । ଏହି ପ୍ରୟାସରେ ଆୟୋଡିନ ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟ ଥିବା ଲୁଣ ଏବଂ ତେଲ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ଲିଭୋଥାଇରକ୍ସଇନ ଏବଂ ଆୟୋଡିନ୍ ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟେସନ୍ ବ୍ୟବହାର ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ତଥାପି ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଚିକିତ୍ସା ସହିତ ଏହି ରୋଗ ଓଲଟିପାରେ ନାହିଁ । ବିକଶିତ ଦେଶରେ ଜନ୍ମଗତ ଆୟୋଡିନ ଅଭାବ ଲକ୍ଷଣପୁଞ୍ଜ ବିରଳ ଅଟେ । ଆୟୋଡିନ କମ୍ ଥିବା ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ୧୦ରୁ ୩୦% ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରନ୍ତି । ଏହା ପ୍ରତିରୋଧଯୋଗ୍ୟ ବୌଦ୍ଧିକ ଅକ୍ଷମତାର ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ କାରଣ ଥିଲା । ଚିକିତ୍ସା ହୋଇନଥିବା ଜନ୍ମଗତ ହାଇପୋଥାଇରଏଡାଇଜିମ ପାଇଁ ମୂଳ ଶବ୍ଦ ଥିଲା  "କ୍ରେଟିନିଜିମ୍" , ଯାହା ୧୭୫୪ ମସିହାରେ ଡେନିସ୍ ଡିଡେରୋଟ ଏନସାଇକ୍ଲୋପେଡିଆରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା । ସେତେବେଳେ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଇଟାଲୀରେ ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ରୋଗ ଥିଲା।