ପୂରାଣ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାକୃତିକ ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶବରରାଜ ବିଶ୍ୱାବସୁ ରହୁଥିଲେ । ଯିଏକି ଜରାଶବରଙ୍କ ବଂଶଧର ଭାବେ ଲୋକ‌କଥା ରହିଛି । ସେଠାରେ ସେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ନୀଳମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ଥିଲା ଶବରପଲ୍ଲୀ । ଏହା ଶବରରାଜାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ, ସେଥିପାଇଁ ତାକୁ ଶବରପଲ୍ଲୀ ନାମରେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ମହାରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ବିଦ୍ୟାପତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ପ୍ରଥମେ ଖବର ନେଇ ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ ନୀଳମାଧବଙ୍କ ସୂଚନା ପାଇ ବିଦ୍ୟାପତି ଫେରିଯାଇଥିଲେ । ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତ ଓ ଓଡ଼ିଆ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଏହି ଐତିହ୍ୟକୁ ବନଯାଗ ଲୀଳାର ଦାରୁ ଅନ୍ୱେଷଣ ବିଧିରେ ବଞ୍ଚାଇ ରଖାଯାଇଛି । ସେଥିପାଇଁ ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା କାକଟପୁରର ଦେଉଳିମଠ ପରିସରରେ ପ୍ରାଚୀ ନ‌ଦୀର ଧାରାରେ ପ୍ରଚୀନ କାଳର ଏକ ଶବରପଲ୍ଲୀ କଳ୍ପନା କରାଯାଏ । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ସମ୍ପାଦିତ କାର୍ଯ୍ୟମାନ ନବକଳେବର ସମୟରେ ଦାରୁ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଯାଇଥିବା ସେବାୟତମାନେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରି ରହିଥାନ୍ତି । ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିରେ ସେହି ଅସ୍ଥାୟୀ ଗୃହକୁ ଶବରପଲ୍ଲୀ କୁହାଯାଏ । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ନିରାଡ଼ମ୍ବର ଜୀବନଯାପନ ସ‌ହିତ ଭକ୍ତିରେ ସମର୍ପଣ ହୋଇ ଦଇତାପତିମାନେ ନିରାକାର ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ଦାରୁ ପ୍ରପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ମୌନବ୍ରତ ଧାରଣ କରଥାନ୍ତି । ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳିତ ରହିଛି । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିବା ପରେ ଦଇତାପତିମାନେ ସାଧାରଣ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ସ‌ହିତ ମୌନ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି । ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ମୌନହୋଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥାନ୍ତି । ଶବରପଲ୍ଲୀରେ ଦଇତାମାନେ କଠୋର ବ୍ରତ ପାଳନ କରଥାନ୍ତି । ଏହି ବଣଜଙ୍ଗଲ ଘେରା ପଲ୍ଲୀରେ ଅଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଦେଉଳକରଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚିଟାଉ ଲେଖାଯାଇଥାଏ ।