ଅଖିଳ ନାୟକ  (୧୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୭୦ - ୧୪ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୧) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ  । ସେ କବିତା, ଉପନ୍ୟାସ ଓ ଅନୁବାଦ ସାହିତ୍ୟ ଆଦି ଲେଖୁଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ପାଇଁ ସେ ବସନ୍ତ ମୁଦୁଲି ପୁରସ୍କାର ଆଦି ଅନେକ ସାହିତ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ଭେଦକୁ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଦଳିତ ଉପନ୍ୟାସ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଅଖିଳ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର ଧର୍ମଗଡ଼ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ରଇନଗୁଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଥିଲେ ପିତା ଦଇତାରୀ ନାୟକ ଓ ମା ବସୁମତୀ ନାୟକଙ୍କ ବଡ଼ ପୁଅ । ସେ ଭବାନୀପାଟଣା ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଯୁକ୍ତ ୨, ଜୟପୁର ବିକ୍ରମଦେବ କଲେଜରୁ ଯୁକ୍ତ ୩ ଓ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଓଡ଼ିଆରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟରେ ପିଏଚଡ଼ି ଡିଗ୍ରି ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ଭବାନୀପାଟଣା ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଓଡ଼ିଆ ବିଭାଗର ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ନିଜର ଚାକିରି ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରେ ଭବାନୀପାଟଣା ସରକାରୀ ମହିଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ କିଛି ଦିନ ଚାକିରି କରିବା ପରେ ପୁଣି ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଫେରିଥିଲେ । ଭବାନୀପାଟଣା ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, କଳାହାଣ୍ଡି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ମାନ୍ୟତା ପାଇବା ପରେ ଅଖିଳ ଏହି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଓଡ଼ିଆ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଏଲିଜବେଥଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ବିଭୋର ନାମରେ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଅଛି । ତାଙ୍କ ଭାଇ ଡମ୍ବରୁଧର ନାୟକ ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକ । ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା ଭବାନୀପାଟଣାରେ +୨ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଅଖିଳ ମାଙ୍ଗଳିକ ନାମରେ ଏକ ପତ୍ରିକା ସମ୍ପାଦନା କରୁଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟ ପତ୍ରିକା ଡେର୍‌ନା ପ୍ରକାଶନାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରମୂଖ ଭୂମିକା ରହିଥିଲା । କବିତାରେ କଥିତ ‌ଶୈଳୀର ପ୍ରୟୋଗ କରି ସେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକ ନୂତନ ଧାରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ଭେଦକୁ ରାଜକୁମାର ଇଂରାଜୀ ଭାଷାକୁ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ । ଏହି ଅନୁବାଦିତ ପୁସ୍ତକ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ଼ ପ୍ରକାଶନଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ଏକ ବେଷ୍ଟ ସେଲର ବହି ଭାବରେ ପରିଗଣିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ପୁସ୍ତକ ମାଲାଲାୟମ ଭାଷାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଥିଲା ।