ପାଇଲୋନିଡାଲ ଡିଜିଜ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ଚର୍ମ ସଂକ୍ରମଣ ରୋଗ ଯାହା ଗ୍ଲୁଟିଆଲ କ୍ଲେଫ୍ଟର   ଉପର ପାଖରେ ହୁଏ  । ଏହି ରୋଗରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଫୁଲା, ଲାଲ ପଡ଼ିବା ଓ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ନିଷ୍କାସନ ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ତରଳ ପଦାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ବାହାରିଯାଇପାରେ । କ୍ୱଚିତ ଜ୍ୱର ହୁଏ । ମୋଟାପଣ, ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ, ଦୀର୍ଘକାଳ ବସିରହିଲେ, ଅତ୍ୟଧିକ ବାଳ, ଯଥେଷ୍ଟ ବ୍ୟାୟାମ ଅଭାବ ହେଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ରହିପାରେ । କୌଣସି ମେକାନିକାଲ ପଦ୍ଧତିରେ   ରୋଗ ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ରୋଗ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବାଳ ଓ ମଲା ଚମ ଥାଇପାରେ । ଲକ୍ଷଣ ଓ ରୋଗୀ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ସଂକ୍ରମଣ ଥିଲେ ଉକ୍ତ ସ୍ଥାନ‌କୁ କାଟି ତରଳ ପଦାର୍ଥ ନିଷ୍କାସନ   କରାଯାଏ । ଉକ୍ତ ସ୍ଥାନ‌କୁ ବାଳମୁକ୍ତ   ରଖିଲେ ପୁନଶ୍ଚ ରୋଗ ହୋଇନପାରେ । ଆଉ ଥରେ ରୋଗ ହେଲେ ଅଧିକ ଅପରେଶନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ   ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏନି । ଚିକିତ୍ସା ନପାଇଲେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ରୋଗ ରହେ । ବାର୍ଷକ ପ୍ରତି ୧୦,୦୦୦ ଲୋକରେ ୩ ଜଣ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ମହିଳାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷ ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି । ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଅଧିକ ହେବା ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି  "ବାଳ ପୁଞ୍ଜ"  । ସନ ୧୮୩୩ରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।