ଲୋସାର୍ଟାନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ କୋଜାର) ଔଷଧ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ  । ମଧୁମେହ ବୃକ୍‌କ ରୋଗ  , ଲେଫ୍ଟ ଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଫେଲ୍ୟୁର   ଓ ହୃଦ୍‌ପାତ ରୋଗମାନଙ୍କ ଚିକିତ୍ସାରେ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ । ଏହି ଔଷଧ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଔଷଧମାନଙ୍କ   ସ‌ହିତ ଏହା ଦିଆଯାଇପାରେ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବାକୁ ୬ ସପ୍ତାହ ଲାଗିଯାଇପାରେ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମାଂସପେଶୀ କ୍ରାମ୍ପ, ବନ୍ଦ ନାକ, କାଶ ଓ ହାଇପରକାଲେମିଆ ହୋଇପାରେ । ସାଂଘାତିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଲେ ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା  , ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ   ଓ ବୃକ୍‌କ ସମସ୍ୟା   ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହି ଔଷଧ ଶିଶୁ ପ୍ରତି ହାନୀକାରକ ହୋଇପାରେ । ସ୍ତନ୍ୟପାନ   ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେବାକୁ ମନା କରାଯାଏ । ଏହା ଅଞ୍ଜିଓଟେନସିନ ୨ ରିସେପ୍ଟର ଆଣ୍ଟାଗୋନିଷ୍ଟ   ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ ଓ ଆଞ୍ଜିଓଟେନସିନ ୨କୁ   ଅବରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସନ ୧୯୯୫ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ଲୋସାର୍ଟାନ ସ୍ୱୀକୃତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ   ବିକ୍ରୟ ହୁଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ଏହି ଔଷଧ ବାବଦ ଏକ ମାସରେ ପ୍ରାୟ ୦.୨୮ରୁ ୩.୪୫ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ଏହି ଔଷଧ ବାବଦ ଏକ ମାସରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ପ୍ରାୟ ୧.୧୩ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ଏହାର ଏକ ସଂସ୍କରଣରେ ହାଇଡ୍ରୋକ୍ଲୋରୋଥିଆଜାଇଡ ମିଶ୍ରିତ ଭାବରେ ଏହା ମିଳେ ।