ଚେରି ଆଞ୍ଜିଓମା ରୋଗରେ ଚର୍ମରେ ଲାଲରୁ ବାଇଗଣୀ ରଙ୍ଗର ଏକ ଅର୍ଦ୍ଧ ପେଣ୍ଡୁ ଆକୃତିର ଏକ ଛୋଟ ଫୁଲା ହୁଏ । ଏହା ଛାତି, ପିଠି ଏବଂ ବାହୁରେ ସାଧାରଣତଃ ୦.୫ରୁ ୬ ମିମି ଆକାରରେ ଏକାଧିକ ପରିମାଣର ଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏହାର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ନ ଥାଏ; ଯଦିଓ କୁଣ୍ଡେଇଲେ ସେଥିରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାରଣ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ରହିଛି। ସେମାନେ ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟରେ ଦେଖା ଦେଇପାରନ୍ତି ଏବଂ ପରେ ସମାଧାନ କରନ୍ତି  ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକ ପ୍ରକାର ଅଣକ୍ଷତିକାରକ ଅର୍ବୁଦ, ଯେଉଁଥିରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ରକ୍ତନଳୀ ସଂଖ୍ୟା ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ବିସ୍ତାର ହୋଇଥାଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ତାହାର ଆକାର ଓ ରୂପ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୁଏ ଯାହା ଡର୍ମୋସ୍କୋପିଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ହୋଇପାରେ । ଚିକିତ୍ସା ସାଧାରଣତଃ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏନି । ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋକଟରାଇଜେସନ୍, ହାଲୁକା ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଡେସିକେସନ୍, ଲେଜର ଆବ୍ଲେସନ୍ ବା ସେଭ୍ ଏକ୍ସାଇଜନ୍ ସହିତ ସେଗୁଡିକ ଅପସାରଣ କରାଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ଦାଗ ଛାଡିପାରେ । କ୍ୱଚିତ୍, ଅସ୍ପଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସେମାନଙ୍କୁ କର୍କଟ ରୋଗର ସମ୍ଭାବନାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଅପସାରଣ କରାଯାଇପାରେ । ସେଗୁଡିକ ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ ପ୍ରକାରର ଆଞ୍ଜିଓମା ଯାହା ୩୦ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଧିକ ବୟସ୍କମାନଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ । ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହିତ ଏହି ରୋଗ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ପୁରୁଷ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ସମାନ ସଂଖ୍ୟାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ସର୍ଜନ କ୍ୟାମ୍ପବେଲ ଡି ମୋର୍ଗାନ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ୧୮୭୨ ମସିହାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।