ମୋତି ପ୍ରକାଶ  (୧୫ ମଇ ୧୯୩୧ - ୪ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୫) ସିନ୍ଧି ଭାଷାର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଲେଖକ ଥିଲେ  । ସେ ବିଭାଜନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସିନ୍ଧି ସାହିତ୍ୟର ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା କବି ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ୪ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଭାରତର ବମ୍ବେରେ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରାରମ୍ଭ ଜୀବନ ପ୍ରକାଶଙ୍କ ପିତା ସୁଖରାମଦାସ ଜଣେ ପୋଷ୍ଟମାଷ୍ଟର ଥିଲେ । ମୋତି ପ୍ରକାଶ ନିଜର ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ନିଜ ଗ୍ରାମ ଡାରୋ ଏବଂ ପଡୋଶୀ ସହର ଜତିରୁ କରିଥିଲେ । ସେ କଳା, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ସିନ୍ଧିରେ ଡକ୍ଟରେଟରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ପିଲାଦିନରୁ ସେ କବିତା ଏବଂ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ପଢିବାକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟିକ ବୃତ୍ତି ସେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାରାବାହିକ, ଯେପରିକି କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ, ନାଟକ, ଉପନ୍ୟାସ, ସମାଲୋଚନା ପ୍ରବନ୍ଧ, ସାହିତ୍ୟିକ ରେଖାଚିତ୍ର ଏବଂ ସାମ୍ବାଦିକତା ସ୍ତମ୍ଭ ଇତ୍ୟାଦିରେ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ । ସିନ୍ଧି ପିଲାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ବହୁ ଆଗ୍ରହ ଥିଲା। ସେ କେ.ଜେ ମୁମ୍ବାଇର ଖିଲନାନୀ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସେ ପ୍ରିନ୍ସିପାଲ୍ ପଦବୀରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ । ତା ପରେ ସେ ଦୁବାଇକୁ ଯାଇ ଇଣ୍ଡିଆନ ହାଇସ୍କୁଲ, ଦୁବାଇର ପରିଚାଳନା କରିବା ପାଇଁ ସେଠାରୁ ଧର୍ମଯାଜକ ଭାବରେ ଅବସର ନେଇଥିଲେ । ପ୍ରକାଶନ ୧*  'ଆାଉ ତା ଚୋରୟାନୋ ଚୁଙ୍ଗ୍'   (କବିତା-୧୯୫୯) ୨* ଅନ୍ଧେରୋ ଉଜାଲୋ '  (ଆଲୋକ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର),  (ଉପନ୍ୟାସ-୧୯୬୩) ୩*  'ଗୁଲ୍ରାନ୍ ଜା ଗୀତ୍'   (ବଢୁଥିବା ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ),  (ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ-୧୯୬୩) ୪*  'ଚିନିଙ୍ଗା ଭିଚ୍ ଛୋଲେ'   (ମୋ କୋଳରେ ଝୁଲ),  (କବିତା-୧୯୮୩) ୫*  'ଦିଥେ ଦେନ୍ ଥିମ୍'   (ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଦେଖିନି),  (ଚରିତ୍ର ରେଖାଚିତ୍ର-୧୯୮୬) ୬*  'ସେ ସଭ ସାନ୍ଧୁମ୍ ସାହ ସିନ'   (ସମସ୍ତେ ମୋ ହୃଦୟରେ ଲୁଚି ରହିଛନ୍ତି),  (ଭ୍ରମଣ ସାହିତ୍ୟ-୧୯୮୭) ନାଟ୍ୟକାର ଭାବେ ପ୍ରକାଶ  'ସିନ୍ଧୁ କଳା ମନ୍ଦିର' ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ସଚିବ ଥିଲେ । ଏଥିସହ, ସେ ୧୯୫୬ରୁ ୧୯୭୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ୨୫୦ଟି ନାଟକ ଏବଂ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।