ବିଟାମେଥାଜୋନ ଏକ ସ୍ଟିରଏଡ ଔଷଧ । ଏହା ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହେଉଥିବା ରୋଗମାନଙ୍କ ନାମ: ରିଉମାଟିକ ରୋଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରିଉମାଟଏଡ଼ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ, ସିସ୍ଟମିକ ଲୁପସ ଏରିଦମାଟୋସସ; ଚର୍ମ ରୋଗ ମଧ୍ୟରେ ଡର୍ମାଟାଇଟିସ ଓ ସୋରିଆସିସ; ଆଲର୍ଜି ରୋଗ ମଧ୍ୟରେ ଆଜ୍‌ମା ଓ ଆଞ୍ଜିଓଇଡିମା; ଅସମୟ ଗର୍ଭବେଦନା, କ୍ରନ୍‌ସ ରୋଗ, କର୍କଟ ମଧ୍ୟରେ ଲିଉକେମିଆ, ଆଡ୍ରେନିକର୍ଟିକାଲ ଇନସଫିସିଏନ୍ସି ଇତ୍ୟାଦି । ଏହା ପାଟିରେ, ମାଂସପେଶୀ ଇଞ୍ଜେକସନ ଓ କ୍ରିମ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦେଲେ ଏହାର ପ୍ରଦାହରୋଧୀ ପ୍ରଭାବ ୨ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପ୍ରାୟ ୭ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ । ସାଂଘାତିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ସଂକ୍ରମଣ ସଙ୍କଟ, ଦୁର୍ବଳ ମାଂସପେଶୀ, ସାଂଘାତିକ ଆଲର୍ଜି ଓ ସାଇକୋସିସ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖାଯାଏ । ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବ୍ୟବ‌ହାରରେ ଆଡ୍ରେନାଲ ଅଭାବ ଦେଖାଯାଏ । ଦୀର୍ଘକାଳ ବ୍ୟବ‌ହାର ପରେ ହଠାତ୍ ଔଷଧ ବନ୍ଦ କଲେ ଅବସ୍ଥା ସାଂଘାତିକ ହୁଏ । କ୍ରିମ ଲଗେଇଲେ ଅଧିକ ରୁମ ଓ ଚର୍ମ ଜ୍ୱାଳା ହୁଏ । ବିଟାମେଥାଜୋନ ଗ୍ଲୁକିକର୍ଟିକଏଡ ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହା ସନ ୧୯୬୧ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତି ସ୍ୱିକୃତି ପାଇଲା । କ୍ରମର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜେନେରିକ ଔଷଧ ନାମରେ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ବଟିକା ଓ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦାମିକା କିନ୍ତୁ କ୍ରିମ ନୁହେଁ ।