ଛାତି ନଳୀ ହେଉଛି ଏକ ନମନୀୟ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ନଳୀ ଯାହା ଛାତି କାନ୍ଥ ଦେଇ ପ୍ଲୁରା ଆବରଣ ମଧ୍ୟକୁ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଥାଏ । ଏହି ନଳୀଦ୍ୱାରା ବାୟୁ  (ନିମୋଥୋରାକ୍ସ), ତରଳ  ( ପ୍ଲୁରା ସ୍ରାବ, ହେମୋଥୋରାକ୍ସ ) କିମ୍ବା ପୂଯ  (ଏମ୍ପାଇମା) ଅପସାରଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ  । ଟେନସନ ନିମୋଥୋରାକ୍ସ ଥିଲେ ପ୍ରଥମେ ଏକ ଛୁଞ୍ଚି ଥୋରାସେଣ୍ଟେସିସ କରାଯାଇପାରେ । ରୋଗୀଙ୍କୁ ସାଧାରଣତଃ ସେମାନଙ୍କ ପିଠି ତଳକୁ କରି ରଖାଯାଇଥାଏ, ଶେଜର ମୁଣ୍ଡ ପାଖ ଉପରକୁ ଟେକି ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ପଛ ପାଖରେ ହାତ ରଖାଯାଏ । ନଳୀ ଭର୍ତ୍ତି କରିବା ସ୍ଥାନକୁ କ୍ଲୋରହେକ୍ସିଡାଇନ ସାହାଯ୍ୟରେ ସଫା କରାଯିବା ପରେ ସ୍ଥାନୀୟ ନିଶ୍ଚେତକ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦିଆଯାଏ ଓ ପରେ ଚତୁର୍ଥ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ପଞ୍ଜରା ମଧ୍ୟସ୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ଓ ଆଣ୍ଟିରିଅର ଆକ୍ଜିଲାରି ରେଖାରେ ଏକ ଦୁଇ ସେମି ଭୁସମାନ୍ତର ଭାବରେ ଚର୍ମକୁ କାଟିଦିଆଯାଏ । କେଲି ଫୋରସେପ ସାହାଯ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଇଣ୍ଟରକୋଷ୍ଟାଲ୍ ସ୍ପେସ୍ ଏବଂ ପ୍ଲୁରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଛିନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଛାତି ନଳୀକୁ ଗାଇଡ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ଗାତ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ରଖାଯାଇପାରେ । ଏହି ନଳୀର ଅପର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ବାୟୁ ନିଷ୍କାସନ ପାଇଁ ଉପରକୁ ଏବଂ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ପାଇଁ ତଳ ଆଡ଼କୁ ରଖାଯାଏ । ତା ' ପରେ ନଳୀକୁ ଚର୍ମ ସ ‌ହିତ ସେଲେଇ କରିଦିଆଯାଇ ଗଜ ଦିଆଯାଏ ଓ ଟେପ ଲଗାଯାଏ । ଏହା ଏକ ଡ୍ରେନେଜ ସିଷ୍ଟମ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କରାଯାଏ । ନିମୋଥୋରାକ୍ସ ଥିଲେ ଡ୍ରେନେଜ ସିଷ୍ଟମରେ ପାଣି ବୁଦବୁଦ ଦେଖାଯିବ । ସ୍ଥାନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଛାତି ଏକ୍ସ-ରେ କରାଯାଏ । ବାୟୁ ଲିକ୍ ୧୨ରୁ ୨୪ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲେ କିମ୍ବା ୨୪ ଘଣ୍ଟାରେ ତରଳ ପଦାର୍ଥର ପରିମାଣ ୨୦୦ ମିଲିରୁ କମ୍ ହୋଇଗଲେ ଟ୍ୟୁବ୍ ଅପସାରଣ କରିଦିଆଯାଏ । ଅପସାରଣ ହେବା ଉଚିତ ଯେତେବେଳେ ବ୍ୟକ୍ତି ଜଣକ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ନେଇ ଧରି ରଖିପାରନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ଏକ ଛାତି ଏକ୍ସ-ରେ ୧୨ରୁ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ପରେ କରାଯାଇଥାଏ । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଚର୍ମତଳ ଏମ୍ଫିସେମା, ନଳୀ ଅବରୋଧ, ରକ୍ତସ୍ରାବ, ସଂକ୍ରମଣ, ଫୁସଫୁସ ଇଡିମା ଏବଂ ଫୁସଫୁସ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟଚ୍ଛଦା ଆଘା ତ ହୋଇପାରେ । ଏହି ଛାତି ନଳୀ ଇତିହାସ: ପ୍ରଥମେ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୪୦୦ରେ ହିପୋକ୍ରେଟସ ଏକ ଧାତୁ ନଳୀ ବ୍ୟବହାର କରି ଏକ ଏମ୍ପାଇମା ନିଷ୍କାସନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ୧୮୭୩ ମସିହାରେ ଜଳ ସିଲ୍ ଯୋଗ କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୧୮ ମସିହାରେ ଇନଫ୍ଲୁଏଞ୍ଜା ପାଣ୍ଡେମିକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଏମ୍ପାଇମା ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ୧୯୨୦ ମସିହାରେ ବହୁଳ ଭାବରେ ଛାତି ନଳୀ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲା । ଆଧୁନିକ ନଳୀଏ ଆକାର ୬ରୁ ୪୦ ଫ୍ରେଞ୍ଚ  (ଫ୍ର) ହୋଇଛି ଓ ଏହା ସିଲିକନ୍ କିମ୍ବା ପଲିଭିନିଲ୍ କ୍ଲୋରାଇଡଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେଉଛି  । ଏହି ନଳୀର ସାଧାରଣତଃ ଗୋଟିଏ ମୁଣ୍ଡରେ ଅନେକ ଗର୍ତ୍ତ ଥାଏ ଏବଂ ପାର୍ଶ୍ୱ ଭାଗରେ ଏକ ଷ୍ଟ୍ରାଇପ୍ ଥାଏ ଯାହା ଏକ୍ସ-ରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଏ ।