ଲାସା ଜ୍ୱର ଅନ୍ୟ ନାମ ଲାସା ରକ୍ତସ୍ରାବୀ ଜ୍ୱର  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ / ) ଏକ ପ୍ରକାର ଭୁତାଣୁ ରକ୍ତସ୍ରାବୀ ଜ୍ୱର   ଯାହା ଲାସା ଭୁତାଣୁ   କରାଏ  । ଏହି ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ନ ଥାଏ । ଏହି ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ: ଜ୍ୱର, ଦୁର୍ବଳତା, ମୁଣ୍ଡବଥା, ବାନ୍ତି   ଓ ମାଂସପେଶୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା   ହୁଏ । ଅଳ୍ପ କେତେକ କେଶ୍‌ରେ ଖାଦ୍ୟନଳୀ ବା ପାଟିରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ୨ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ୧% ରୋଗୀ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି । ବଞ୍ଚିଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୧/୪ ଅଂଶ ଲୋକ କାଲା   ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧା ଲୋକଙ୍କର ସମୟକ୍ରମେ ସେହି ଦୋଷରେ ଉନ୍ନତି ହୁଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସଂକ୍ରମିତ ମଲ୍ଟିମାମେଟ ମୂଷାଙ୍କର   ପରିସ୍ରା ବା ମଳ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ରୋଗ ବ୍ୟାପେ । ତା ପରେ ମଣିଷରୁ ମଣିଷ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ବ୍ୟାପେ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ହୁଏ । ପରୀକ୍ଷାରେ ଭୁତାଣୁ ଆରଏନଏ   ଚିହ୍ନଟ, ଭୁତାଣୁର ଆଣ୍ଟିବଡି   ଓ ସେଲ କଲଚରରେ   ଭୁତାଣୁ ପାଇଲେ ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଥିବା ଜଣାଯାଏ । ଏକାଭଳି ଲକ୍ଷଣ ମିଳୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗମାନଙ୍କ ନାମ: ଇବୋଲା ଜ୍ୱର, ମ୍ୟାଲେରିଆ, ଟାଇଫଏଡ, ପୀତ ଜ୍ୱର ଇତ୍ୟାଦି । ଆରେନାଭିରିଡି   ଭୁତାଣୁ ପରିବାରର ଲାସା ଏକ ସଭ୍ୟ । ଏହା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ଟିକା   ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାହାରିନାହିଁ । ସଂକ୍ରମିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅଲଗା ରଖି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସ‌ହ ମିଶିବାକୁ ଦିଆଯାଏନି ଓ ମୂଷାଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ରହିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ । ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥକୁ ଘୋଡ଼ଣି ଦେଇ ରଖିବାକୁ ହୁଏ ଓ ବିଲେଇ ରଖି ମୂଷାଙ୍କୁ ଘଉଡ଼େଇବାକୁ ବା ମାରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ନିର୍ଜଳନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ମୁତାବକ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ଭୁତାଣୁରୋଧୀ ଔଷଧ   ରିବାଭିରିନ   ଦେଲେ ଉପକାରରେ ଆସେ । ଏହି ଚିକିତ୍ସର ଫଳାଫଳ ଭଲ ହୁଏ । ସନ ୧୯୫୦ରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଥିଲା । ନାଇଜେରିଆର ଲାସା ଟାଉନରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ରୋଗୀଠାରେ ପ୍ରଥମେ ସନ ୧୯୬୯ରେ ଏହି ରୋଗ ଭୁତାଣୁ ଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରକୀୟ ଦେଶ ଯଥା:- ନାଇଜେରିଆ, ଲାଇବେରିଆ, ସିଏରା ଲିଓନ ଓ ଗିନି ଇତ୍ୟାଦି ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଲାସା ଜ୍ୱର ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ । ପ୍ରାୟ ୩୦୦,୦୦୦ରୁ ୫୦୦,୦୦୦ ରୋଗୀ ଅଛନ୍ତି ଓ ବାର୍ଷିକ ପ୍ରାୟ ୫,୦୦୦ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ।