ଦହିଦହିଆ ଏକ ଲତା ଜାଦୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ । ଏହାର ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଲତାବେଙ୍କୋଳୀ ପତ୍ରପରି ଦିଶିଲେ ବି ଆକାରରେ ସାନ ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ପତ୍ରର ଆକାର ହରିଣ ଖୁରାପରି ହୋଇଥିବାରୁ ହିନ୍ଦିରେ ଏହାକୁ ହିରନଖୁରୀ ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି। କେତେଗୋଟି ପତ୍ରକୁ ନେଇ ପାଣିରେ ଚକଟି କିଛି ସମୟ ରଖିଦେଲେ, ତାହା ଦହିପରି ବସିଯାଏ । ସେଥିପାଇଁ ଏଇ ଗଛକୁ ଗୋରଖ ଦହି, ଦହିଦହିଆ ବା ସାଧାରଣରେ ଦ ଦୟା ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି। ଏଇ ବସିଯାଇଥିବା ପଦାର୍ଥକୁ ଦ ଦୟା ଛେନା ବୋଲି କହନ୍ତି । ପିଲାଏ ଏଥିରେ ଅଳ୍ପ ମିଠା ପକାଇ ଖାଆନ୍ତି । ଏହା ପୁଷ୍ଟିକର ଏବଂ ଧାତୁବର୍ଧକ । ବିବିଧ ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଦେଶିକ ନାମ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ ଏହା ମଧୁରରସ, ଶୀତବୀର୍ଯ୍ୟ, ଲଘୁପାକ, ବଳକର, ବୀର୍ଯ୍ୟବର୍ଧକ,ସ୍ନିଗ୍ଧ, ରସାୟନ, ଅଗ୍ନିବର୍ଧକ, ମସ୍ତିସ୍କ ଅସ୍ଥିରତା, ଜ୍ୱର, ବାତ, ପିତ୍ତ, ବ୍ରଣ, ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ, ବିଷଦୋଷ, ଦୁର୍ବଳତା, ମସ୍ତିସ୍କଭ୍ରମ ଓ ସମସ୍ତପ୍ରକାର ଧାତୁରୋଗର ବିନାଶକ ଅଟେ। ବ୍ୟବହାର ଏହାର ସର୍ବାଙ୍ଗକୁ ଔଷଧ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଧାତୁପୁଷ୍ଟି, ଶୁକ୍ରତାରଲ୍ୟ, ସ୍ୱପ୍ନଦୋଷ ଓ ପ୍ରମେହର ଚିକିତ୍ସାରେ ମିଶ୍ରି ଅଥବା ମହୁ ସହିତ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ । ଏହାଛଡା ଅତିସାର ଓ ଗ୍ରହଣୀ ଆଦି ରୋଗରେ ଗୋଲମରିଚ ସହିତ ଏହାର ଉପଯୋଗ ହୋଇଥାଏ। ହାତପାଦର ଦାହପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥାଏ । ବାହାର ଆଧାର ବୈଦ୍ୟରାଜ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣବ୍ରହ୍ମା ଶତପଥିଙ୍କ ବନୌଷଧି ବିଜ୍ଞାନ ।