ଗାସ୍ଟ୍ରୋଏସୋଫେଜିଆଲ ରିଫ୍ଲକ୍ସ ଡିଜିଜ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା ବା ) ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ପାକସ୍ଥଳୀର ଖାଦ୍ୟ ପଛକୁ ଫେରି ଏସୋଫେଗସ   ଭିତରକୁ ପଶିଆସିବା ଯୋଗୁ ଲକ୍ଷଣ ବାହାରେ ବା ରୋଗ ଜଟିଳ ହୁଏ  । ଏହି ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ: ପାଟିରେ ଏସିଡ ସ୍ୱାଦ ହୁଏ, ଛାତି ଜ୍ୱାଳା  , ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଶ୍ୱାସ, ବାନ୍ତି, ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା  , ଶ୍ୱାସ ସମସ୍ୟା ଓ ଦନ୍ତକ୍ଷୟ ହୁଏ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଏସୋଫେଜାଇଟିସ  , ଏସୋଫେଜିଆଲ ସ୍ଟ୍ରିକଚର   ଓ ବାର୍ନେଟ ଏସୋଫେଗସ    '   ହୁଏ । ମୋଟାପଣ, ଗର୍ଭାବସ୍ଥା, ଧୂମ୍ରପାନ  , ହିଆଟସ ହାର୍ନିଆ  , ଓ କେତେକ ଔଷଧ ସେବନ କଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ। ସଙ୍କଟଦାୟକ ଔଷଧମାନଙ୍କ ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ:- ଆଣ୍ଟିହିସ୍ଟାମିନ , କ୍ୟାଲସିଅମ ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକର  , ଆଣ୍ଟିଡିପ୍ରେସାଣ୍ଟ  , ନିଦ୍ରା ଔଷଧ । ପାକସ୍ଥଳୀ ଓ ଏସୋଫେଗସ ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ ଥିବା ସ୍ଫିଙ୍କଟର ବା ସଂକୋଚକ ପେଶୀ ସଠିକ ଭାବେ କାମ ନ କରୁଥିଲେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସାରେ ଭଲ ନ ହେଲେ ଗାସ୍ଟ୍ରୋସ୍କୋପି  , ଅପର ଜିଆଇ ସିରିଜ  , ଏସୋଫେଜିଆଲ ପିଏଚ ମୋନିଟରିଙ୍ଗ   ବା ଏସୋଫେଜିଆଲ ମାନୋମେଟ୍ରି   କରାଯାଏ । ଜୀବନ‌ଚର୍ଯ୍ୟାର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଔଷଧ ଓ କ୍ୱଚିତ ଅପରେଶନ- ଏହି ତିନି ଉପାୟରେ ଏହି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଖାଇବାର ୩ ଘଣ୍ଟା ପର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୋଇବ ନାହିଁ, ମୋଟା ହୋଇଥିଲେ ଓଜନ କମେଇବ, ଧୂମ୍ରପାନ ବନ୍ଦ କରିବା ଓ କେତେକ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇବା - ଏହି ଜୀବନ‌ଚର୍ଯ୍ୟା ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଆଣ୍ଟାସିଡ  , ଏଚ୨ ଆଣ୍ଟାଗୋନିସ୍ଟ   2 , ପ୍ରୋଟୋନ ପମ୍ପ ଇନହିବିଟର  , ଓ ପ୍ରୋକାଇନେଟିକ ଇତ୍ୟାଦି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସାରେ ଆଦୌ ଭଲ ନ ହେଲେ ଅପରେଶନ ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ । ପଶ୍ଚିମ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାୟ ୧୦ରୁ ୨୦% ଲୋକ ଏହି ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଲକ୍ଷଣ ବା ଜଟିଳତା ନ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ । ସନ ୧୯୩୫ରେ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ପ୍ରଥମେ ଆସର ଉଇଙ୍କେଲସ୍ଟେନ   ପ୍ରଥମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ଗୁଡ଼ିକ ସନ ୧୯୨୫ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।