ସ୍ପୋଣ୍ଡିଲୋଲିସ୍ଥେସିସ ରୋଗରେ ଏକ ମେରୁଅସ୍ଥିର ବିସ୍ଥାପନ ହୁଏ । ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପିଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା କିମ୍ବା ସିଆଟିକା ହୋଇପାରେ, ଯଦିଓ କେତେକଙ୍କର କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ନ ଥାଇପାରେ । ଅଧକ ବିସ୍ଥାପନ ହେଲେ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଖରାପ ହୋଇପାରେ । ଚାଲିବାରେ ଅସୁବିଧା, ଛୋଟେଇବା ଏବଂ ଗୋଡ଼ର ଦୁର୍ବଳତା ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ କ୍ୱଚିତ୍ ଅନ୍ତନଳୀ କିମ୍ବା ମୂତ୍ରାଶୟ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାରଣ ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଡିଜେନେରେସନ ବା ତନ୍ତୁ କ୍ଷୟ, ଇସ୍ଥମସ ଜନିତ, ଆଘାତଜନିତ, ଡିସପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ କିମ୍ବା ରୋଗ ଜନିତ ହୋଇପାରେ । କୁସ୍ତି କିମ୍ବା ଜିମ୍ନାଷ୍ଟିକ୍ ଖେଳରେ ପାର୍ସ ଇଣ୍ଟରଆର୍ଟିକୁଲାରସ୍ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପାରେ ଯାହା ଯୋଗୁ ସାମାନ୍ୟ ଆଘାତରେ ଏହା ବାରମ୍ବାର ହୋଇପାରେ । ଫାସେଟ ଗଣ୍ଠିର ଏକତ୍ରିକରଣ ତୃଟି ଜନ୍ମଗତ ହୋଇପାରେ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ହାସଲ ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ମଧ୍ୟରେ କନେକ୍ଟିଭ୍ ଟିସୁ ବ୍ୟାଧି, କର୍କଟ ବା ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସାଧାରଣତ ରଞ୍ଜନରଶ୍ମି ସାହାଯ୍ୟରେ ହୋଇଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ନିମ୍ନ କଟିଦେଶର ଲମ୍ବର ମେରୁଦଣ୍ଡ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ; ଯଦିଓ ବେକ ମେରୁଦଣ୍ଡରେ ହୋଇପାରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସାରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିବାରକ ଔଷଧ, ଫିଜିଓଥେରାପି ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଷ୍ଟେରଏଡ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦିଆଯାଇପାରେ  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକରେ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରାଯାଇପରେ । ଯଦି ଏହା ଯଥେଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନୁହେଁ ତେବେ କିଛି ଲୋକ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାରଦ୍ୱାରା ଉପକୃତ ହୋଇପାରନ୍ତି; ତଥାପି, କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଲାଭଦାୟକ ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ । ସ୍ପୋଣ୍ଡିଲୋଲିସ୍ଥେସିସ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରାୟ ୧୨% ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନଙ୍କଠାରେ ତନ୍ତୁ କ୍ଷୟ ବା ଡିଜେନେରେଟିଭ ରୋଗ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ପ୍ରଥମେ ୧୭୮୨ ମସିହାରେ ବେଲଜିୟମର ପ୍ରସୂତି ବିଶେଷଜ୍ଞ  'ହରବିନାକ୍ସ' ଦ୍ୱାରା ସ୍ପୋଣ୍ଡିଲୋଲିସ୍ଥେସିସ ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।