କୋଭିଡ଼-୧୯ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ କୋଭିଡ଼ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ରୋଗ ଯାହା କୋଭିଡ଼ ରୋଗ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ହୁଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସଂକ୍ରମଣର ଚାରି କିମ୍ବା ଅଧିକ ସପ୍ତାହ ପରେ ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଥକ୍କା, ଅଣନିଶ୍ୱାସ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା, ଉତ୍କଣ୍ଠା ବା ଉଦାସୀନତା, ଆଘ୍ରାଣହାନୀ, ଏକାଗ୍ରତାହାନୀ, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ଜ୍ୱର ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ହୃତ୍‌ଗତି ହୋଇପାରେ । ଲୋକ ସକ୍ରିୟ ରହିଲେ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ଖରାପ ହୋଇପାରେ । ମୂଳ ସଂକ୍ରମଣ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଥାଉ ବା ନ ଥାଉ, କୋଭିଡ଼-୧୯ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହା ହୋଇପାରେ । ଟୀକାକରଣ ସତ୍ତ୍ୱେ ସଂକ୍ରମିତ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରେ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିଛି; ଯଦିଓ ଏହା ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଏହା କମ ସାଧାରଣ ଅଟେ । ଗୁରୁତର ଅସୁସ୍ଥତା ଥିଲେ ଏକାଧିକ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରଣାଳୀରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପାରେ, ଅଟୋଇମ୍ୟୁନ ରୋଗ, ପୋଷ୍ଟ-ଇଣ୍ଟେନସିଭ୍ କେୟାର ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ   କିମ୍ବା ପୋଷ୍ଟଆଘାତୋତ୍ତର ଚାପ ବେମାରୀ   ହୋଇପାରେ । ପିଲାମାନଙ୍କର ମଲ୍ଟି ସିଷ୍ଟମ ଇନଫ୍ଲାମେଟୋରୀ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ  ଅନୁଭବ କରିପାରନ୍ତି । ଏହାର ସଂଜ୍ଞା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିକଶିତ ହେଉଛି । କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲାବୋରେଟୋରୀ କିମ୍ବା ଇମେଜିଙ୍ଗ୍ ଫଳାଫଳ ନାହିଁ ଯାହା ସ୍ଥିତିକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ କିମ୍ବା ବାଦ ଦେଇଥାଏ; ଯଦିଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣଗୁଡିକ ବାଦ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ । ଟୀକାକରଣ, ଶାରୀରିକ ଦୂରତା ଏବଂ ମୁଖା ପିନ୍ଧି କୋଭିଡ଼-୧୯ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ସମ୍ଭବ ହୁଏ । ଚିକିତ୍ସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକର ସମାଧାନ ଏବଂ ଶାରୀରିକ, ମାନସିକ ତଥା ସାମାଜିକ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଏ । ଏହି ଅବସ୍ଥାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପାଇଁ କେତେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରାଧିକରଣରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କ୍ଲିନିକ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଛି । କୋଭିଡ଼ ରୋଗ ଆକ୍ରାନ୍ତ ପରେ ପ୍ରାୟ ୨୦% ଲୋକଙ୍କର ୪ ସପ୍ତାହରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପରେ ଏବଂ ୧୦% ଲୋକଙ୍କର ୧୨ ସପ୍ତାହରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପରେ ଲକ୍ଷଣ ବାହାରେ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି।