ପେରିକାର୍ଡିଓସେଣ୍ଟେସିସ  ( , ଅନ୍ୟନାମ ପେରିକାର୍ଡିଆଲ୍ ଟ୍ୟାପ୍) ଏକ ପ୍ରଣାଳୀ ଯାହାଦ୍ୱାରା ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ପେରିକାର୍ଡିଅମ  (ପେରିକାର୍ଡିଆଲ୍ ସ୍ୟାକ୍) ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଜମିଥିବା ତରଳ ପଦାର୍ଥ ବାହାର କରାଯାଇଥାଏ  ଜରୁରୀକାଳୀନ ଭାବରେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ପେରିକାର୍ଡିଆଲ୍ ଟାମ୍ପୋନେଡ ପାଇଁ କରାଯାଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ରୋଗୀର ନିମ୍ନ ଚକ୍ତଚାପ ହୋଇଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଛାତି ଭୁଷିଥିବା କାରଣରୁ ଏହା ହୁଏ, ଛାତିର ମାଡ଼ ଯୋଗୁ ନୁହେଁ । ସାଧାରଣ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଥିଲେ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପ୍ରଣାଳୀ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇନପାରେ  ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଛାତି ସମ୍ମୁଖ ଭାଗରେ ଥିବା ବକ୍ଷାସ୍ଥି ବା ସ୍ଟର୍ନମର ନିମ୍ନରୁ ଛୁଞ୍ଚି ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇପାରେ  ଏହି ପଦ୍ଧତି ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ସ୍ଥାନ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଜୀବାଣୁମୁକ୍ତ କରି ସ୍ଥାନୀୟ ନିଶ୍ଚେତକ ଦିଆଯାଏ । ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କିଟରୁ ୧୦ମିଲି ସିରିଞ୍ଜ ସହିତ ଏକ ୨୦ଗ୍ରା ମେରୁଦଣ୍ଡ ଛୁଞ୍ଚି ନିଆଯାଇ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ  ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଏହି ପଦ୍ଧତି କରାଯାଏ । ସେଲଡିଞ୍ଜର ପ୍ରଥା ଅବଲମ୍ବନ କରି ଏକ ପିଗଟେଲ ଡ୍ରେନ ସେଠାରେ ରଖାଯାଏ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡରେ ଆଘାତ, ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ, ନିମୋଥୋରାକ୍ସ ଏବଂ ଯକୃତରେ ଆଘାତ ହୋଇପାରେ  ପଦ୍ଧତି ପୂର୍ବରୁ ଆଘାତରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପାକସ୍ଥଳୀକୁ ଖାଲି ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ଏକ ନାସୋଗାଷ୍ଟ୍ରିକ ନଳି ଭର୍ତ୍ତି କରିଦିଆଯାଏ । ସଫଳତାର ଲକ୍ଷଣରେ ଉନ୍ନତ ରକ୍ତଚାପ ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଘଟେ  ପ୍ରଣାଳୀ ପରେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ରୁମକୁ ଅଣାଯାଇପାରେ ଯେପରି ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଥୋରାକୋଟୋମି ବା ପେରିକାର୍ଡିଆଲ ଉଇଣ୍ଡୋ କରିହେବ । ଏହି ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରଥମେ ୧୯୧୧ ମସିହାରେ ମାର୍ଫାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ 