ଇଜାନାଗି   ବା ଇଜାନାକି   ଜାପାନୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା  (କାମି) ଅଟନ୍ତି  । ସେ ନିଜ ଭଉଣୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ଇଜାନାମୀ ସହ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ନିର୍ମାଣ ପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ଉଭୟଙ୍କୁ ଜାପାନୀ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି । ଉଭୟ ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ପରି ଅନେକ ଦେବାଦେବୀଙ୍କ ଜନକ ଓ ଜନନୀ । ନାମ କୋଯିକୀରେ ତାଙ୍କୁ ଇଜାନାଗିନୋ କାମି   ଏବଂ ଇଜାନାଗିନୋ ମିକୋତୋ   ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି । ନିହୋଁ ଶୋକୀରେ ତାଙ୍କୁ ଇଜାନାଗିନୋ ମିକୋତୋ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି କିନ୍ତୁ ତାହାର କାଞ୍ଜି   ଭିନ୍ନ ଅଛି । ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ନାମ ଦ୍ୱୟ ଇଜାନାଉ  (ଐତିହାସିକ କାଣା ଲେଖନଶୈଳୀ: ଇଜାନାଫୁ) କ୍ରିୟାରୁ ଅଣାଯାଇଛି ବୋଲି ବିଶ୍ବାସ କରାଯାଏ  । ଯାହାର ଅର୍ଥ -  'ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା'  । ଏହାସହିତ -କି ଗି ଏବଂ -ମି ପୁରୁଷବାଚକ ବା ନାରୀବାଚକ ପ୍ରତ୍ୟୟ ରୂପେ ବ୍ଯବହାର ହୋଇଛି । ଶିରାତୋରୀ କୁରାକିଚିଙ୍କ ମତରେ ଇଜା  (ବା ଇସା), ଇସାଓ  (ଐତିହାସିକ କାଣା ଲେଖନଶୈଳୀ: ଇସାୱୋ)ଠାରୁ ଅଣାଯାଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ  'ମେଧା'  ବା  'ସିଦ୍ଧି'  । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କୋଯିକୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ଭୂମିର ଉତ୍ପତ୍ତି କୋଯିକୀ ଅନୁସାରେ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଅସ୍ତିତ୍ବକୁ ଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଦେବଗଣ କୋତୋଆମାତ୍ସୁକାମୀଙ୍କ ପରେ ସପ୍ତମ ଓ ଅନ୍ତିମ ଥର ପାଇଁ ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ଜାଆଁଳା ଭାଇଭଉଣୀ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଭାସୁଥିବା ତେଲ ପରି ଦିଶୁଥିଲା । ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ପୃଥିବୀକୁ କଠିନ କରିବା ଓ ଏକ ରୂପ ଦେବାପାଇଁ, ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀ, ଦୁହେଁ ମିଶି ଏକ ରତ୍ନ ଖଚିତ ଶୂଳଦ୍ୱାରା ଜଳ ବା ସମୁଦ୍ରର ମନ୍ଥନ କଲେ । ଉକ୍ତ ଶୂଳରୁ ଝରି ଥିବା ଜଳବିନ୍ଦୁ ଏକ ଦ୍ୱୀପ, ଓନୋଗୋରୋ ଦ୍ବୀପ ର ରୂପ ନେଲା । ସେଠାରୁ ଦୁହେଁ ଦ୍ୱୀପ ଉପରେ ଅବତରଣ କରି ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଏବଂ ଏକ  'ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ'   (ଆମେନୋ ମିହାଶିରା) ସ୍ଥାପନ କଲେ  । ତାପରେ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାକୁ ପଡିବ । ତେଣୁ ଏହା ସ୍ଥିର କରାଗଲା ଯେ ଉଭୟ ଉକ୍ତ ସ୍ତମ୍ଭ ଚାରିପାଖେ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ବୁଲିବେ ଏବଂ ଭେଟ ହେଲାପରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ । ପ୍ରଥମ ପାଳିରେ ଇଜାନାମୀ ଇଜାନାଗିଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ ଜଣାଇଲେ, ଏଥିରେ ଇଜାନାଗି କହିଲେ, ଯେହେତୁ ସେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କହିବାର ଅଧିକାର ଅଛି । ଫଳରେ ଉକ୍ତ ମିଳନରୁ ଜାତ ସନ୍ତାନ ହିରୁକୋଙ୍କୁ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଣି ତିରସ୍କାର କରିଦିଆଗଲା ଏବଂ ଏକ ନୌକାରେ ରଖି ସମୁଦ୍ରରେ ଭସାଇ ଦିଆଗଲା । ଏହା ପର ପାଳିରେ ସେମାନେ ଆୱା  ( , ଆୱାଶିମା) ଦ୍ୱୀପକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ମଧ୍ଯ ତିରସ୍କାର କରିଦିଆଗଲା  । ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀ ଏହାପରେ ଉକ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲୁ ରଖିଲେ ଏବଂ ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ଆୱାଜୀନୋ ହୋନୋ ସାୱାକେ   ଇୟୋ ଦ୍ୱୀପ  ( ଇୟୋନୋ ଫୁତାନାନୋ ଶୀମା, ଆଧୁନିକ ଶିକୋକୁ) ଓକିର ଦ୍ୱୀପ ତ୍ରୈୟ ( ଓକିନୋ ମିତ୍ସୁଗୋନୋ ଶୀମା) ତ୍ସୁକୁଶୀ  ( , ଆଧୁନିକ କ୍ଯୁଶୁ) ଇକୀ   ତ୍ସୁଶୀମା   ସାଦୋ   ଓୟାମାତୋ ତୋୟୋଆକିତ୍ସୁଶୀମା  ( , ଆଧୁନିକ ହୋଂଶୁ) ଏହପରେ ଉଭୟ ମିଶି ଅନେକ ଦେବଦେବୀଙ୍କ ସର୍ଜନା କଲେ  । ଅଗ୍ନିଦେବତା କାଗୁତ୍ସୁଚୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ସମୟରେ ଇଜାନାମୀ ବହୁତ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ପରିଶେଷରେ ମୃତ୍ଯୁ ବରଣ କଲେ । ଏଥିରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଇଜାନାଗି ନିଜର ଖଣ୍ଡା ତୋତ୍ସୁକାନୋ ତ୍ସୁରୁଗୀରେ କାଗାତ୍ସୁଚୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ । ଇଜାନାମୀଙ୍କ ମଳ, ଇଜାନାଗିଙ୍କ ଅଶ୍ରୁ ଏବଂ କାଗାତ୍ସୁଚୀଙ୍କ ରକ୍ତ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅବଶେଷରୁ ଅନେକ ଦେବଦେବୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା । ୟୋମିପୁରରେ ଅବତରଣ ଇଜାନାମୀଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ପାଇବା ଆଶାରେ, ଇଜାନାଗି ମୃତ୍ଯୁର ଲୋକ - ୟୋମିପୁରକୁ ଗଲେ । ସେଠାରେ ଯାଇ ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ ଇଜାନାମୀ ୟୋମିପୁରର ଚୁଲାରେ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସାରିଛନ୍ତି ତେଣୁ ସେ ଆଉ ଫେରି ପାରିବେ ନାହିଁ । ଇଜାନାଗି ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଇଜାନାମୀଙ୍କୁ ନ ଦେଖିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ବଳିତ କଲେ । ଏକ ପଚିସଢ଼ି ଯାଇଥିବା ମରଶରୀରକୁ ସେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ । ଏଥରେ ଇଜାନାମୀ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ଘଡ଼ଘଡ଼ିର ଦେବତା, ୟୋମିପୁରର କୁରୂପୀ ବୁଢ଼ୀ  ( ; ୟୋମୋତ୍ସୁ ଶିକୋମେ) ଏବଂ ସୈନ୍ଯମାନଙ୍କର ଏକ ଦଳକୁ ନିଜର ମାନହାନୀର ପ୍ରତିଶୋଧ ପାଇଁ ଇଜାନାଗିଙ୍କ ପଛରେ ଛାଡିଦେଲେ  । ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ଇଜାନାଗି ନିଜ କେଶକୁ ବାନ୍ଧିଥିବା ସୂତା ଓ ଖପାରେ ଲାଗିଥିବା ପାନିଆକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ । ଏଗୁଡ଼ିକ ଘାସ ଓ ବାଉଁଶରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲା ଯାହାକୁ ସେହି ବୁଢ଼ୀମାନେ ଖାଇଗଲେ । ୟୋମୋତ୍ସୁ ହିରାଶାକା ର ଗଳିରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଇଜାନାଗି ତିନୋଟି ଆଡ଼ୁର ଫଳ ନେଇ ସେଇ ବୁଢ଼ୀମାନଙ୍କୁ ଘଉଡାଇ ଦେଲେ । ତାପରେ ସେ ସେହି ଫଳ ତ୍ରୟକୁ ପୋତି ଦେଲେ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦିବ୍ୟ ବୋଲି କହିଲେ । ଶେଷରେ ଇଜାନାମୀ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଇଜାନାଗିଙ୍କ ପଛରେ ଆସିଲେ, ସେ ୟୋମିପୁରର ଦ୍ୱାରକୁ ଏକ ବିରାଟ ପ୍ରସ୍ତରଦ୍ୱାରା ଛେଙ୍କିଦେଲେ । ଏଥିରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଇଜାନାମୀ ଉଦଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ପ୍ରତିଦିନ ସେ ହଜାରେ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଦେବେ । ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଇଜାନାଗି କହିଲେ ଯେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶହ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ । ପବିତ୍ରକରଣ  (ମିସୋଗି) ୟୋମିପୁରକୁ ଯାଇଥିବାରୁ ନିଜକୁ ଦୂଷିତ ମନେକରି, ଇଜାନାଗି, ତ୍ସୁକୁଶୀ ଦ୍ୱୀପର ହିମୁକାରେ ଥିବା ତାଚିବାନା ନଦୀମୁହାଣ ନିକଟରେ ଥିବା  (ଆୱାଗୀଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ) ଆୱାଗୀହାରାର ସମତଳକୁ ଗଲେ  । ସେଠାରେ ସେ ନଦୀରେ ବୁଡଦେଇ ନିଜକୁ ପରିଷ୍କାର କଲେ । ବୁଡ ଦେବା ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଖୋଲୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଅନେକ ଦେବତାଙ୍କ ସର୍ଜନା ହେଲା । ତାଙ୍କ ବାମ ଆଖି ଧୋଇବାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବୀ ଆମାତେରାଶୁ ଓମିକାମି, ଡାହାଣ ଆଖି ଧୋଇବାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ତ୍ସୁକୁୟୋମିନୋ ମିକୋତୋଏବଂ ନାକ ଧୋଇବାରୁ ଝଡର ଦେବତା ସୁସାନୋନୋ ମିକୋତୋ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏହି ତିନି ଦେବତାଙ୍କୁ  "ତିନି ମୁଖ୍ଯ ସନ୍ତାନ"  ମିହାଶିରାନୋ ଉଜୁନୋ ମିକୋ ବା ସାଙ୍କିଶୀ   ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଇଜାନାଗି ଓ ସୁସାନୋ ଇଜାନାଗି ଏହି ବିଶ୍ୱ ନିଜ ତିନି ସନ୍ତାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ବାଣ୍ଟି ଦେଲେ: ଆମାତେରାଶୁଙ୍କୁ ତାକାମାଗାହାରା   ,  "ସୁଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗର ଭୂମି" , ତ୍ସୁକୁୟୋମିଙ୍କୁ ରାତ୍ରି ଓ ସୁସାନୋଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ମିଳିଲା । ସୁସାନୋଙ୍କୁ ମିଳିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସେ କଲେ ନାହିଁ ଏବଂ କେବଳ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଫଳରେ ତାଙ୍କ ଦାଢ଼ି ଆଠ ହାତ ବଢିଗଲା । ଏହାଯୋଗୁଁ ପର୍ବତ ମରିଗଲେ ଓ ନଦୀ ଶୁଖିଗଲେ । ସେ ନିଜ ପିତା ଇଜାନାଗିଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ମା 'ଙ୍କ ଭୂମିକୁ ନେନୋ କାତାସୁ କୁନୀ   ,  'ମୂଳଭୂମି' କୁ  ଯିବାପାଇଁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ଏଥିରେ ଉତ୍କ୍ଷିପ୍ତ ଇଜାନାଗି ସୁସାନୋଙ୍କୁ ବହିସ୍କାର କରିଦେଲେ । ଏହି ଘଟଣା ପରେ ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ସୁସାନୋଙ୍କ ଆଉ ନାମ ନିଆଗଲା ନାହିଁ । ନିହୋଁ ଶୋକୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ନିହୋଁ ଶୋକୀ ଅନୁସାରେ ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀ, ଦେବୀ ଆଓକାଶୀକିନେନୋ ମିକୋତୋ   ବା ଆୟାକାଶୀକୋନେନୋ ମିକୋତୋଙ୍କ ସନ୍ତାନ । ଶୋକୀର ଅନ୍ୟ ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା କହେ ଯେ - ଇଜାନାଗି, ଆୱାନାଗିନୋ ମିକୋତୋ ଏବଂ କୁନିନୋତୋକୋତାଚିନୋ ମିକୋତୋଙ୍କ   ସନ୍ତାନ । ବିବାହର ରୀତିନୀତି ପାଳନ ପରେ ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ନିମ୍ନକ୍ରମରେ ଦ୍ୱୀପ ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ଆୱାଜୀ  , ଓୟାମାତୋ-ତୋୟୋଆକିତ୍ସୁଶୀମା   ଇୟୋର ଦ୍ୱିତନାମୀ ଦ୍ୱୀପ   ତ୍ସୁକୁଶୀ   ଓକି   ଏବଂ ସାଦୋ  , ଜାଆଁଳା ରୂପେ ଜାତ କୋଶୀ  , ଯାହା ଏବେ ହୋକୁରୀକୁ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା ଓଶୀମା  , ୟାମାଗୁଚି ଜିଲ୍ଲାର ସୁଓ-ଓଶୀମା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କିବିନୋ କୋଜିମା  , ଦକ୍ଷିଣ ଓକାୟାମା ଜିଲ୍ଲାର କୋଜିମା ଉପଦ୍ବୀପ   ରୂପେ ଚିହ୍ନିତ  (ପୂର୍ବର କିବି ପ୍ରାନ୍ତ) ଆହୁରି ଦେଖନ୍ତୁ ଇଜାନାଗି ପ୍ଲେଟ ପାଙ୍ଗୁ -- ଚୀନୀ ସୃଷ୍ଟିର ଦେବତା, ସେ ମଧ୍ଯ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ଆଖିରୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ  ।