ହାଇପୋକାଲେମିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପକ୍ଷାଘାତ  ( ହାଇପୋ କେପିପି ) ହେଉଛି ଏକ ଜେନେଟିକ୍ ଅବସ୍ଥା ଯେଉଁଥିରେ ମାଂସପେଶୀ ସାମୟିକ ଭାବରେ ଗମ୍ଭୀର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ  । ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଜନ୍ମରୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ ସାଧାରଣତଃ ୧୦-୩୦ ବର୍ଷ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ନାହିଁ। ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଦୁର୍ବଳତା, ଥକ୍କା, ଝିମ ଝିମ ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଆରମ୍ଭ କିଛି ମିନିଟରୁ କିଛି ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଗେ ଏବଂ ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକ କିଛି ଘଣ୍ଟାରୁ କିଛି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରେ । ଆକ୍ରମଣର ଆବୃତ୍ତି ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଆସ୍ପିରେସନ୍ ନିମୋନିଆ, ଅନିୟମିତ ହୃତ୍‌ସ୍ପଦନ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ମାଂସପେଶୀ ନଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ । ଅଧିକାଂଶ ମାମଲାରେ ସିଏସିଏନ୧ଏସ  ( 1 ) ଜିନ‌ରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେତୁ ହୋଇଥାଏ ଏବଂଏହା ଅଟୋସୋମାଲ୍ ପ୍ରାଧାନ୍ୟବାଦୀ ଥାଏ  । ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଟି ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ହୋଇପାରେ କିମ୍ବା ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବିକାଶ ସମୟରେ ହୋଇପାରେ । ଉଚ୍ଚ ଥାଇରଏଡ ଯୋଗୁଁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାମଲା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ, ଯାହାକୁ ଥାଇରୋଟକ୍ସିକ୍ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପକ୍ଷାଘାତ କୁହାଯାଏ । କଠିନ ବ୍ୟାୟାମ ପରେ କିମ୍ବା ଏକ ଉଚ୍ଚ କାର୍ବୋହାଇଡ୍ରେଟ୍ ଖାଦ୍ୟ, ଲୁଣ, ମଦ୍ୟପାନ, ଥଣ୍ଡା, ମାନସିକ ଚାପ କିମ୍ବା କର୍ଟିକୋଷ୍ଟିରଏଡଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଏକ ଆୟନ ଚ୍ୟାନେଲରେ ଏକ ତ୍ରୁଟି ରହିଥାଏ ଯାହା କମ୍ ରକ୍ତ ପୋଟାସିୟମ୍ ଅବଧିରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଲକ୍ଷଣ ଓ ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ କିମ୍ବା କମ୍ ପୋଟାସିୟମ୍ ଉପରେ ଆଧାର କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଆକ୍ରମଣକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସରେ ଟ୍ରିଗର, ପୋଟାସିୟମ୍ ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟେସନ୍, ଆସେଟାଜୋଲାମାଇଡ ଏବଂ ପୋଟାସିୟମ୍-ସ୍ପେରିଙ୍ଗ୍ ଡାଇୟୁରେଟିକ୍ସ ଏଡ଼େଇବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏହାର ଚିକିତ୍ସାରେ ପୋଟାସିୟମ କ୍ଲୋରାଇଡକୁ ୦.୫ମିଇରୁ ୧ମିଇ/ କିଲୋଗ୍ରାମ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ । ଏଥିରେ ଉପଶମ ନହେଲେ ୦.୩ ମିଇ/କେଜି ଅଧିକ ମାତ୍ରାରେ ୩୦ ମିନିଟ୍ ଦିଆଯାଇପାରେ ଯଦି ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକ ୨୪ଘଣ୍ଟାରେ ସର୍ବାଧିକ ୨୦୦ ମିଇ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ନତି ନହୁଏ । ଯେଉଁମାନେ ଗିଳି ପାରିବେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଆରିଥମିଆ ଥିବ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ପୋଟାସିୟମ୍,ବିଶେଷତଃ ମ୍ୟାନିଟଲରେ ଦିଆଯାଇପାରେ । ହାଇପୋ କେପିପି ଏକ ବିରଳ ରୋଗ ଯାହା ୧୦୦,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ । ମହିଳାମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ତୁଳନାରେ କମ୍ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି। ଉଚ୍ଚ ଥାଇରଏଡ କାରଣରୁ ଏସିଆବାସୀ ଏବଂ ଲାଟିନକ୍ସରେ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ଏହାକୁ ପ୍ରଥମେ ମସଗ୍ରେଭ ୧୭୨୭ ମସିହାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।