ଛାଞ୍ଚ: କାଂଗଳ ଶିଳାଲେଖ ଏକ 732 ମସିହାର ଜାଭାଜିଜ ସିଲଲେଖ , ଯାହା କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଜାଭାର ମାଗେଲାଙ୍ଗ ଋଜେଂସୀ , ସାଲେମସ୍ଥିତ କୁଡିଲୁବି ଗ୍ରାମରେ ଥିବା ଗୁରୁଙ୍ଗ ୱୁକିର ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଅବିଷ୍କୃତ ହେଇଥିଲା । ଏହି ଲେଖା ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ ପଲଲାୱା ଲିପିରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା । ଏହା ଜଣେ ସଞ୍ଜୟଙ୍କ ନାମରେ ଥିଲା ଓ ସେ ସେଥିରେ ନିଜକୁ ମେଡଙ୍ଗ ଅଞ୍ଚଳର ସର୍ବୋଛ ଶାସକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ଲେଖନ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଲେଖାରେ ସଞ୍ଜୟଙ୍କଦ୍ୱାରା କୁଞ୍ଜରକୁଞ୍ଜ ଦେଶରେ ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିବା କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।ଏହା ଜାଭା ଦ୍ୱିପରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିବା କଥା ଲେଖା ଯାଇଛି । ଏଥିରେ ଜାଭା ବିଷୟରେ ଏହା ଏକ ଗଶଯ ଶ୍ୟାମଳ ଓ ସ୍ୱର୍ଣ ରେ ପରିପୂର୍ଣ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଏଥିରେ ପୁଣି ଲେଖା ରହିଛି ଯେ ଯବଦ୍ୱୀପ ଅନେକ କାଳରୁ ବିଜ୍ଞ ଓ ବଳିଷ୍ଠ ଶାସକ ରାଜା ସନ୍ନାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହାଉଥିଲା ଓ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଇଯାଇଥିଲା । ସେହି ସମୟରେ ସନ୍ନାଙ୍କ ଭଗିନୀ ସନ୍ନାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସଞ୍ଜୟ ରାଜଗାଦି ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସଞ୍ଜୟ ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ ବିଦ୍ୟା , ସାମରିକ କଳାରେ ଧୁରନ୍ଧର ଥିଲେ ଓ ସାମରିକ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ସେ ନିକଟବରତି ଅଞ୍ଚଳ ସବୁ ବିଜଯ କଳା ପରେ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଦି ସହ ଶାସନ କରିଥିଲେ । ଏହି ସିଲାଲେଖ  "କୁଞ୍ଜରକୁଞ୍ଜ-ଦେଶ " , ଯାହାର ଅର୍ଥ  "କୁଞ୍ଜର ଅଞ୍ଚଳର ସନ୍ୟାସୀ " କୁ ଭୁଝାଏ , ତାକୁ ଆଧାରିତ କରିଥାଏ । ଏହି କୁଞ୍ଜରଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ମହାମୁନି ଋଷି ଅଗସ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥାଏ । ରାମାୟଣରେ ରାମ , ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ କୁଞ୍ଜରରେ ଥିବା ଆଶ୍ରମକୁ ଅଗସ୍ୟଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆସିଥିବା କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । କୌତୁହଳର ବିଷୟ ଏହା ଯେ ସଞ୍ଜୟ , ସନ୍ନା ଓ ସନ୍ନାହ ନାମ ସବୁ ପରବର୍ତୀ କାଳରେ  (16 ତମ ଶତାବ୍ଦୀରେ )ରଚିତ ଏକ ପୁସ୍ତକ  "କରିତା ପରହୟଙ୍ଗନ " ରେ ମଦ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।