ଡର୍ମାଟୋମାୟୋସାଇଟିସ ବା ଡିଏମ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ / ) ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ମାଂସପେଶୀ   ପ୍ରଦାହ ବେମାରୀ    । ଏହି ରୋଗରେ ଚର୍ମ ରାସ ଓ ସମୟ କ୍ରମେ ମାଂସପେଶୀ ଦୁର୍ବଳ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ଲକ୍ଷଣ ହଠାତ ବା ସମୟ କ୍ରମେ ଦେଖାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଓଜନ ହ୍ରାସ, ଜ୍ୱର, ଫୁସଫୁସ ପ୍ରଦାହ ଓ ଆଲୋକ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ହେବା ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ଅଧିକ ଜଟିଳ ହେଲେ କ୍ୟାଲସିନୋସିସ   ବା ଚର୍ମ ଓ ମାଂସପେଶୀରେ କ୍ୟାଲସିଅମ ଜମା ହୋଇଯାଏ । ଏହି ରୋଗର କାରଣ ଅଦ୍ୟାବଧି ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ଏହାର ଅଟୋଇମ୍ମ୍ୟୁନ ରୋଗ   ବା ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ   ଯୋଗୁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଉଛି । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ପ୍ରଦାହ ଜନିତ ମାୟୋପାଥି   ରୋଗ । ଲକ୍ଷଣ, ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା, ଇଲେକଟ୍ରୋମାୟୋଗ୍ରାଫି   ଓ ମାଂସପେଶୀ ବାୟୋପ୍ସି   ଆଦି ପରୀକ୍ଷାମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହି ରୋଗ ଆରୋଗ୍ୟ ହୁଏନି କିନ୍ତୁ ଚିକିତ୍ସା ଫଳରେ ଲକ୍ଷଣରେ ଉନ୍ନତି ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ ଔଷଧ, ଫିଜିକାଲ ଥେରାପି  , ବ୍ୟାୟାମ, ଉତ୍ତାପ ଥେରାପି, ଅର୍ଥୋଟିକ୍ସ  , ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ଓ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ କର୍ଟିକୋସ୍ଟିରଏଡ   ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ଓ ଉନ୍ନତି ନହେଲେ  (ମେଥୋଟ୍ରେକ୍ସେଟ),  (ଆଜାଥାୟୋପ୍ରିନ) ଇତ୍ୟାଦି ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ  । ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋଗ୍ଲୋବ୍ୟୁଲିନ   ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତି ହୁଏ । ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସାରେ ଅଧିକାଂଶ ରୋଗୀଙ୍କର ଉନ୍ନତି ହୁଏ ଓ ଅଳ୍ପ କେତେକ ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଯାଏ । ବର୍ଷକୁ ୧୦୦,୦୦୦ଲୋକରେ ଜଣେ ନୂଆ ଡର୍ମାଟୋମାୟୋସାଇଟିସ ରୋଗୀ ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ । ଚାଳିଶ ଓ ପଚାଶ ଦଶକରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ; କିନ୍ତୁ ଯେ କୌଣସି ବୟସରେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ସନ ୧୮୦୦ରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।