ଶାସ୍ତି କାହ୍ନୁ ଚରଣ ମହାନ୍ତି ଏକ ଅନବଦ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି । ଏହାକୁ ଜୟଶ୍ରୀ ମୋହନରାଜ ତେଲୁଗୁ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ । ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ମହାମାରୀ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ଉଭୟ ସାମାଜିକ ଓ ମାନବିକ ସମସ୍ୟା ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ବସ୍ତୁ । ପ୍ରଧାନ ଚରିତ୍ର ସନେଇ- ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଚାଷୀ ପୁଅ ଧୋବୀ- ଜମିଦାରଙ୍କ ଝିଅ ଚିନ୍ତେଇ ସ୍ୱାଇଁ- ଧୋବୀର ବାପା ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ବିବରଣୀ  'ସନେଇ'  ଓ  'ଧୋବୀ'  ପିଲାଦିନର ସାଥି ଥିଲେ ଓ ପରସ୍ପରକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ବାପା-ମା ' ଓ ସାମାଜିକ ଜାତିପ୍ରଥା ସେମାନଙ୍କ ବିବାହରେ ବାଧକ ସାଜିଛନ୍ତି । ଧୋବୀ ପାଖ ଗାଁ 'ର ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବାହା ହୋଇଯାଇଛି । କିନ୍ତୁ ଠିକ ପରେ ପରେ ନ ' ଅଙ୍କ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓଡ଼ିଶାର ସାମାଜିକ ଶୃଙ୍ଖଳକୁ ଦୋହୋଲାଇ ଦେଇଛି । ଏହି ସମୟରେ ସନେଇ ନିଜର ସାରା ପରିବାର ହରେଇ, ଜୀବିକା ସନ୍ଧାନ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟରେ ଗାଁ ଛାଡି ଚାଲିଯାଇଛି । ସେପଟେ ଧୋବୀ ବିଧବା ହେଇ ବାପ ଘରକୁ ଫେରିଛି । ଶେଷରେ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଭିକ୍ଷୁକ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଭାଗା ସନେଇ ଗାଁକୁ ଫେରିଛି । ଧୋବୀ ତାକୁ କିଛି ଆର୍ଥିକ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଦେଖାଶୁଣା କରି ଥଇଥାନ କରିଛି । ସେ ଧୋବୀକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହିଁଛି, କିନ୍ତୁ ଧୋବୀ ମାନସିକ ଓ ସାମାଜିକ ସ୍ତରରେ ବାଧାର ସମୁଖୀନ ହୋଇ ଶେଷରେ ମନା କରିଦେଇଛି । ପ୍ରେମୀ ଯୁଗଳ ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ କାଳାତିପାତ କରିଛନ୍ତି । ଧୋବୀର ପ୍ରତ୍ୟାଖାନ ସନେଇକୁ ଏକ କ୍ରୂର ଝଟକା ଦେଇଛି ଓ ସେ ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଦ୍ରୋହୀ ହେଇ ଉଠିଛି ଏବଂ ମୁସଲମାନ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଆଉ ଜଣେ ଗରିବ କାମବାଲିକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଛି । ଏହା ସମାଜ ଆଖିରେ ଓ ଖାସକରି  'ଚିନ୍ତେଇ ସ୍ୱାଇଁ'  ଆଖିରେ ଶୂଳ ପାଲଟିଛି । ସେମାନେ ସନେଇକୁ ତାର ସ୍ୱଳ୍ପ ସମ୍ପତିରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଛି । ଶେଷରେ ଚିନ୍ତେଇ ନିଜ ଭୁଲ ବୁଝିପାରିଛି ଓ ଝିଅର ବାହାଘର ପ୍ରସ୍ତାବ ନେଇ ଆସିଛି କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳକୁ ସନେଇ କାମବାଲିକୁ ବାହାହେଇସାରିଛି, ଯିଏ କି ତାର ପିଲାଦିନର ଏକ ସାଙ୍ଗ ଥିଲା । ଶେଷରେ ସନେଇ ଗାଁ ଛାଡି ଚାଲିଯାଇଛି ଓ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ସବୁ ସମ୍ପତି ଧୋବୀ ପଇସାରେ କିଣା ଯାଇଥିଲା ବୋଲି ଲେଖିଯାଇଛି ।