ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନେମିଆ ରୋଗ ହେଲେ ରକ୍ତରେ ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନ ସ୍ତର ଅଧିକ ରହେ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା, ଅଣନିଶ୍ୱାସ, ଅଇ, ମାଂସପେଶୀ ସମନ୍ୱୟ ଆଭାବ ଏବଂ ଚର୍ମ ନୀଳ ରଙ୍ଗ  (ସ୍ୟାନୋସିସ) ଦେଖାଯାଏ  । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ବାତ ଏବଂ ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ ହୋଇପାରେ । କିଛି ଔଷଧ, ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ ବା ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗୁ ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନେମିଆ ହୋଇପାରେ କିମ୍ବା ଏହା ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୂତ୍ରରେ ମିଳିପାରେ । ଔଷଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବେଞ୍ଜୋକେନ, ନାଇଟ୍ରେଟସ ବା ଡାପସୋନ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ । ହେମୋଗ୍ଲୋବିନରେ ଥିବା ଲୌହର ଫେରସ ଆକାର [ 2+ ] ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଫେରିକ [ 3+ ] ଫେରିକ ଆକାର ହୋଇଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ଥେରାପିରେ ଉନ୍ନତି ନ ହେଉଥିବା ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ଅମ୍ଳଜାନ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ରକ୍ତ-ଗ୍ୟାସ ଆନାଲିସିସ କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଅମ୍ଳଜାନ ଥେରାପି ଏବଂ ମେଥିଲିନ ବ୍ଲୁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଜୀବସାର ଗ, ବଦଳ ଟ୍ରାନ୍ସଫ୍ୟୁଜନ ଓ ହାଇପରବାରିକ ଅମ୍ଳଜାନ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ଚିକିତ୍ସା ସହିତ ଫଳାଫଳ ସାଧାରଣତ ଭଲ ହୁଏ । ମେଥେମୋଗ୍ଲୋବିନେମିଆ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅସାଧାରଣ ରୋଗ ଓ ଏହା ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜେନେଟିକ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁ ହୋଇଥାଏ ।