ସ୍ୱେଦାଧିକ୍ୟ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଅବସ୍ଥାରେ ଦେହର ଉତ୍ତାପ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନିମନ୍ତେ ଆବଶ୍ୟକତାଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ୱେଦ ନିର୍ଗମ ହୁଏ  । ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳ ହେଉଛି କାଖ, ହାତ, ପାଦ ଏବଂ ମୁହଁ  ଏହା ହୁଏତ ସାମାଜିକ ଲଜ୍ଜା ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ ଯାହା ଯୋଗୁ ଦିନକୁ ଏକାଧିକ ଥର ପୋଷାକ ବଦଳାଇବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ଏବଂ ଜୀବନ‌ ପ୍ରଣାଳୀ ହ୍ରାସ ହୋଇପାରେ  ଏହା ଏକ ଅଜ୍ଞାତ କାରଣରୁ  (ପ୍ରାଥମିକ) କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା  (ସେକେଣ୍ଡାରୀ) କାରଣରୁ ହୋଇପାରେ  ପ୍ରାଥମିକ କାରଣରେ ପ୍ରାୟ ପରିବାରରେ ବଂଶାନୁକ୍ରମରେ ଚାଲିଥାଏ  ଦ୍ୱିତୀୟ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନାୟୁ ଜନିତ  (ମସ୍ତିଷ୍କ ଅର୍ବୁଦ, ଷ୍ଟ୍ରୋକ, ଏନସେଫାଲାଇଟିସ ପରେ) ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଜନିତ ହୃଦ୍‌ପାତ, ରେନ‌ଡ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ  , ଚୟାପଚୟ ବା ମେଟାବୋଲିଜ୍ମ  ମଧୁମେହ, ଅଧିକ ଥାଇରଏଡ , ଫିଓକ୍ରୋମୋସାଇଟୋମା, ମେଦ ବ‌ହୁଳତା , ଏବଂ ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ  (ସୁରାସାର, କୋକେନ, ଅଫିମ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ଓ ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର ) ହୋଇପାରେ  । ଅନ୍ତସ୍ରାବୀ ଗ୍ରନ୍ଥି ଅକ୍ଷମତା ଯୋଗୁ ଏହା ହୁଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସାଧାରଣତ ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷା ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୁଏ  ପ୍ରାଥମିକ ରୋଗର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସାରେ ସ୍ୱେଦ ନିର୍ଗମ ହେଉଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଆଲୁମିନିୟନ କ୍ଲୋରାଇଡ ଲଗାଯାଏ । ଅଧିକ ଗୁରୁତର ରୋଗରେ ଗ୍ଲାଇକୋପାଇରୋନିଅମ, ଫର୍ମାଲଡିହାଇଡ ବା ବୋଟୋକ୍ସ ଦିଆଯାଏ । ଅନ୍ୟ ବିକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ ଆଣ୍ଟିକଲିନର୍ଜିକ ବା ବିଟାବ୍ଲକର ବଟିକା, ଅୟୋଣ୍ଟୋଫୋରେସିସ, ମାଇକ୍ରୋୱେଭ ଥେରାପି ବା ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଇପାରେ  ସେକେଣ୍ଡାରୀ ମାମଲାଗୁଡ଼ିକରେ ମୂଳ କାରଣକୁ ସମାଧାନ କରାଯାଏ  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପ୍ରାୟ ୩% ଲୋକ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ପ୍ରାଥମିକ ମାମଲାରେ ୯୦% ଏବଂ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ମାମଲାରେ ୧୦%ରୁ କମ୍ ରୋଗୀ ଥାଆନ୍ତି । ପ୍ରାଥମିକ ୧୦ରୁ ୨୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ  ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳା ସମ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଚିକିତ୍ସା ଉପଲବ୍ଧ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଦୁଇ ତୃତୀୟାଂଶ ଲୋକ ସାହାଯ୍ୟ ଲୋଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।