୧: ନେନ୍ଓକ୍କାଡ଼ିନେ  (ଓଡ଼ିଆ: ୧: ମୁଁ ଏକୁଟିଆ), ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ରାମ ଅଚନ୍ତ, ଗୋପିଚାନ୍ଦ ଅଚନ୍ତ ଓ ଅନିଲ ସୁଙ୍କାର । ସୁକୁମାର ଓ ଜାକ୍କା ହରିପ୍ରସାଦ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସକୁମାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଦେବୀ ଶ୍ରୀ ପ୍ରସାଦ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ମହେଶ ବାବୁ ଓ କ୍ରୀତି ସନନ । କ୍ରୀତି ଏହି କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ମହେଶ ବାବୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଜଣେ ରକ୍‌ଷ୍ଟାର ତ‌ଥା ମାନସିକ ରୋଗୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ମହେଶ ବାବୁଙ୍କର ପୁଅ ଗୌତମ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲା । ଅନୁ ହାସନ, ଆନନ୍ଦ, ନସାର୍, କେଲ୍ଲୀ ଦର୍ଜି, ପ୍ରଦୀପ ରାୱତ୍, ସିୟାଜୀ ସିନ୍ଧେ, ପଷଣୀ କ୍ରୀଷ୍ଣା ମୂରଲୀ, ଶ୍ରୀନିବାସ ରେଡ୍ଡୀ, ନବୀନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୋଫିଏ ଚୌଧୁରୀ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ମହେଶ ବାବୁ କ୍ରୀତି ସନନ ଗୌତମ କ୍ରୀଷ୍ଣା ଅନୁ ହାସନ ଆନନ୍ଦ ନସାର୍ କେଲ୍ଲୀ ଦର୍ଜି ପ୍ରଦୀପ ରାୱତ୍ ସିୟାଜୀ ସିନ୍ଧେ ପଷଣୀ କ୍ରୀଷ୍ଣା ମୂରଲୀ ଶ୍ରୀନିବାସ ରେଡ୍ଡୀ ନବୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୋଫିଏ ଚୌଧୁରୀ କାହାଣୀ ଗୌତମ  (ମହେଶ ବାବୁ) ଜଣେ ରକ୍‌ଷ୍ଟାର, ଯାହାର ମସ୍ତଷ୍କର ସନ୍ତୁଳନ ଠିକ୍ ନଥାଏ  । ସେ କିଛି କଥା ଏବଂ କିଛି ଘଟଣା ନିଜେ ନିଜେ ଭାବିନିଏ । ତେଣୁ ସେ ଜଣେ ଲୋକର ହତ୍ୟା କରିଛି ବୋଲି କ‌ହି ପୋଲିସ୍ ପାଖରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରେ, ମାତ୍ର ସେମିତି କିଛି ହୋଇନଥିବା ସମୀରା  (କ୍ରୀତି ସନନ) ନାମକ ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକ ନେଇଥିବା ଭିଡ଼ିଓରୁ ଜଣାପଡ଼େ  । ଗୌତମର ମାଆ ବାପାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ତିନିଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ସେ ସବୁବେଳେ ଦେଖୁଥିଲା ତା 'ର ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାରେ । ସେତେବେଳେ ଗୌତମର ମସ୍ତିଷ୍କ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ ଏବଂ ତା ' ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅସୁବିଧା ଜଣାପଡ଼ିଯାଏ । ଏହାପରେ ଥରେ ରାତିରେ ଗୌତମର ଘରେ ତା ' ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଲା, ମାତ୍ର କେହି ତାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ନାହିଁ । ଏପରିକି ସେ ତା 'ର କ୍ୟାମେରାରେ ନେଇଥିବା ଫଟୋଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପାଇଲା ନାହିଁ । ଏହାପରେ ଗୌତମ ପଛରେ ସବୁ ସାମ୍ବାଦିକମାନେ ସାକ୍ଷାତକାର ପାଇଁ ଲାଗିପଡ଼ିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଲୁଚି ଗୋଆ ଚାଲିଗଲା । ମାତ୍ର ସେଠାରେ ସମୀରା ମଧ୍ୟ ତା 'ର ପିଛା କରି ପ ‌ହଞ୍ଚିଗଲା ଏବଂ ସେ ଗୌତମର ମାନସିକ ସନ୍ତୁଳନର ଲାଭ ଉଠାଇ ତାକୁ ସବୁବେଳେ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ଦେଖା କରୁଥିଲା । ସେଠାରେ ଗୌତମ ତା 'ର ମନର ଭାବନାରେ ଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖିଲ, ମାତ୍ର ସେମିତି କେହି ନାହିଁ ବୋଲି ସମୀରା ତାକୁ ସବୁବେଳେ ମନା କରୁଥିଲା । ଏମିତିକି କେବେ କେବେ ଗୌତମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ମଧ ହେଇଥିଲା, ମାତ୍ର ସେ ବଞ୍ଚିଯାଇଥିଲା । ଥରେ ଗୌତମ ତା 'ର ଜାହାଜରେ ଥିବାବେଳେ ତା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସମୀରା ବେହୋସ ଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ତାକୁ ନେଇ ଏକ ପାରାସୁଟ୍ ସ ‌ହିତ ସମୁଦ୍ରରେ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କର ଚେତା ଆସିଲାବେଳକୁ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱୀପରେ ଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ଗୌତମ ସମୀରାର କ୍ୟାମେରା ପାଇଲା, ଏବଂ ସେ କରିଥିବା ନାଟକର କିଛି ଭିଡ଼ିଓ ସେଥିରୁ ଦେଖିଲା । ତେଣୁ ସେ ସମୀରାକୁ ଗାଳିଦେଲା, ମାତ୍ର ସମୀରା ସେ ସବୁ ତା 'ର ଭଲ ପାଇଁ କରୁଥିଲା ବୋଲି କ ‌ହି ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲା । ସମୀରା ଗଲାପରେ ସେଠାରେ ସେହି ଗୁଣ୍ଡାମାନେ ପ‌ହଞ୍ଚି ଗୌତମକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ଗୌତମକୁ ନୁହେଁ ସମୀରାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ । ଏହି ବିଷୟରେ ଗୌତମ ସମୀରାକୁ କ‌ହିଲା, ମାତ୍ର ସେ ବିଶ୍ୱାସ କଲା ଏବଂ ସେଠାରୁ ଲୁଚି ଚାଲିଆସିଲା । ଏହାପରେ ଗୌତମ ସମୀରାର ଘର ସାମ୍ନାରେ ସବୁଦିନେ ଜଗି ରହିଲା ଏବଂ ଥରେ ରାତିରେ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ତା 'ଘର ଆଡ଼କୁ ଲୁଚି ଲୁଚି ଆସୁଥିବାବେଳେ ଗୌତମ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମୀରାର ସାଙ୍ଗମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାକୁ ଜନ୍ମଦିନର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣେଇବା ପାଇଁ ରାତିରେ ଆସୁଥିଲେ । ଏହାପରେ ସମୀରା ଗୌତମକୁ ଗାଳି କରିବା ସ‌ହିତ, ତା 'ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାକୁ କ ‌ହିଲା, ମାତ୍ର ସେତିକିବେଳେ ସତରେ କିଛି ଲୋକ ସମୀରା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ । କିନ୍ତୁ ଗୌତମ, ସେ ସବୁକୁ ଭ୍ରମ ବୋଲି ଭାବୁଥିଲା । ପରେ ସେମାନେ ତାକୁ ମାଡ଼ ମାରିବାରୁ ତାକୁ ସତ ଲାଗିଲା, ଏହାପରେ ସମୀରାର ଗୌତମ କଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ ଆସିଲା । ଏହାପରେ ସମୀରା ତା 'ର ମାଲିକ ପାଖକୁ ଗୌତମକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଯାଇଥିବାବେଳେ ଗୌତମ ପୁଣିଥରେ ଗୋଆରେ ଦେଖିଥିବା ସେ ଲୋକଟିକୁ ଦେଖିଲା ଏବଂ ତା' ର ହତ୍ୟା କରିଦେଲା । କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସମୀରା ସତରେ ସେ ଲୋକଟିକୁ ଦେଖିଲା, ସେତେବେଳେ ସେସବୁ ଗୌତମର ଭ୍ରମ ନୁହେଁ ବୋଲି ସେ ଜାଣିଲା । ଏହାପରେ ଗୌତମ ତା ' ଘରେ ଯାଇ ଖୋଜିଲା ଏବଂ ତା' ର ସେ କ୍ୟାମେରାରେ ଉଠେଇଥିବା ଫଟୋ ପାଇଲା । ସେଥିରେ ସେ ଜଣଙ୍କର ନମ୍ବର ଖୋଜିଲା ଏବଂ ତା 'ଠାରୁ ଜଣିଲା କି ତା' ର ବାପା ଲଣ୍ଡନରେ ଜଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଭାରତ ଆସିଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ସେ ୩ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଏବଂ ତା 'ର ବାପାଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଥିବା ଗୋଟିଏ ଚାବିର ସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ସେ ଓ ସମୀରା ଲଣ୍ଡନ ଗଲେ । ମାତ୍ର ଲଣ୍ଡନରେ ତା ' ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ ହେଲା । ଏହାପରେ ସେ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଙ୍କ୍‌ରେ ତା 'ର ବାପାଙ୍କର ଲକର୍ ଥିବାକଥା ଜାଣିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଧାନକେଣ୍ଡା ସଂରକ୍ଷଣ କରି ରଖାଯାଇଥିଲା । ଏହାପରେ ସେ ସେହି ଧାନ‌କେଣ୍ଡା ବିଷୟରେ ଜାଣିଲା, ତା 'ର ବାପାମାଆଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ବିଷୟର ଜାଣିଲା ଏବଂ ଶେଷ ଲୋକ ‌କୁ ମାରି ତା 'ର ପ୍ରତିଶୋଧ ମଧ୍ୟ ନେଲା । ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଦେବୀ ଶ୍ରୀ ପ୍ରସାଦ । ଚନ୍ଦ୍ରବୋଷ ଓ ଦେବୀ ଶ୍ରୀ ପ୍ରସାଦ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଦେବୀ ଶ୍ରୀ ପ୍ରସାଦ, ନେହା ଭାସିନ୍, ସୁରଜ ସନ୍ତୋଷ, ଏମ୍.ଏମ୍.ସନ୍ତୋଷ, ପିୟୁଷ କପୁର, ପ୍ରିୟା ହେମେଷ୍ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟୀରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।