ପରିବାର ନିୟୋଜନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ସଂଜ୍ଞା:-  "ବ୍ୟାପକ ଶିକ୍ଷା, ଡାକ୍ତରୀ ବା ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ସାହାଯ୍ୟରେ ନାବାଳକ ସ ‌ହିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ସଂଖ୍ୟା ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର ଓ ମାଧ୍ୟମ ବାଛିବା କ୍ଷମତାକୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ କୁହାଯାଏ ।" ଏହା ସ ‌ହିତ ମହିଳାମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ କରିବା ପିଲା ସଂଖ୍ୟା, ପିଲା ଜନ୍ମ କରିବାର ବୟସ, ଆଦୌ ପିଲା ଜନ୍ମ ନ‌କରିବା ମଧ୍ୟ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ଆସେ । ବିବାହ ପରିସ୍ଥିତି, ପେଷାଗତ ବିଚାର, ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ଥିତି ଓ ପଙ୍ଗୁତ୍ୱ ଭଳି ବାହ୍ୟ କାରକମାନ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ଓ ଲାଳନ ପାଳନ କରିବା ଦାୟୀତ୍ୱକୁ ଏହା ପ୍ରଭାବିତ କରେ । ଯୌନ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉପାୟ ଓ ପ୍ରଜନନ   ସମୟ ଓ ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଉପାୟମାନ ବିଚାର କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପରିବାର ନିୟୋଜନ କୁହାଯାଏ । ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ପରିବାର ନିୟଜନ ମଧ୍ୟରେ ଯୌନ ଶିକ୍ଷା  , ଯୌନ କ୍ରିୟା ସଞ୍ଚାରିତ ରୋଗ ସମୂହର ଚିକିତ୍ସା ଓ ପ୍ରତିଷେଧ, ପ୍ରାକ୍-ଗର୍ଭାଧାନ ପରାମର୍ଶ  ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଉପଚାର ଓ ବନ୍ଧ୍ୟା ଚିକିତ୍ସା   ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଏ । କେବଳ ଗର୍ଭଧାରଣ ସେବାରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ‌କୁ ସଂଲଗ୍ନ କରାଯେ ଗର୍ଭପାତକୁ ନୁହେଁ । କିନ୍ତୁ ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ଓ ପରିବାର ନିୟୋଜନ କଲେ ଗର୍ଭପାତ ସଙ୍କଟ କମିଯାଏ । ପରିବାର ନିୟୋଜନ‌କୁ ବେଳେ ବେଳେ ଭୁଲରେ ଗର୍ଭନିରୋଧ   ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଗର୍ଭନିରୋଧ ସ‌ହିତ ତାହାର ଉପାୟ ଓ ଅଭ୍ୟାସ ନିୟୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ଯାଏ । ଅଧିକନ୍ତୁ ଅନେକ ଗର୍ଭନିରୋଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ନିୟୋଜନ ନୁହେଁ ଓ ଏହି ଦଳରେ ଅବିବାହିତ ଯୁବକ ଯୁବତୀ, ଯୁବାବସ୍ଥାର ବିବାହିତ ଯୋଡ଼ି, ପେଷା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ଗର୍ଭାଧାନ ବିଳମ୍ବିତ କରିବା ଲୋକ ଅଛନ୍ତି; ଏହି ଦିଗରେ ଅନେକ କାମ କରାଯାଇଛି । ଅଧୁନା ମହିଳା ଓ ତାହାର ଶିଶୁ ଗର୍ଭଧାରଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବିଷୟକୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ନିଆଯାଉଛି ଓ ପୃଥିବୀର ଅନେକ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାକୁ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦିଆଯାଉଛି । ସାଧାରଣତଃ ପରିବାର ନିୟୋଜନରେ ଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କର ସୀମିତ ଶିଶୁ ସଂଖ୍ୟା ଓ ଗର୍ଭାଧାନର ସମୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପ୍ରଥାକୁ ଜନ୍ମ ଅନ୍ତର ବା ଶିଶୁ ଅନ୍ତର   କୁହାଯାଉଛି । ଲକ୍ଷ୍ୟ ସନ ୨୦୦୬ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ରୋଗ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କେନ୍ଦ୍ର ବା ସିଡିସି  (  ) ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଗର୍ଭାଧାନ ଏଡ଼େଇବା  , ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ଓ ପ୍ରତିକୂଳ ଗର୍ଭ ସମସ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ଉଭ‌ୟ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ମିଳି ମିଶି ଏକ ପ୍ରଜନନ ଜୀବନ ଯୋଜନା କରିବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତେଇ ଥିଲେ  । ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ପରେ ଲାଳନ ପାଳନ ନିମନ୍ତେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପରିମାଣର ସମୟ,ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ, ସାମର୍ଥ୍ୟ, ସାଧନ ଓ ପରିବେଶ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଏହି ସାଧନ ମିଳିବାକୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଏହିଭଳି ଲକ୍ଷ ହାସଲ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ସାଧନ ମିଳିବାକୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଏହି ସାଧନର ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଏକ ଦମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରାକୃତିକ ପ୍ରସବ, ଅନ୍ୟ ଗର୍ଭରେ ନିଜର ସନ୍ତାନ ସ୍ଥାନିତ   କରେଇ ଜନ୍ମ କରେଇବା, କୃତ୍ରିମ ବୀର୍ଯ୍ୟରୋପଣ   ବା ପୋଷ୍ୟ ଶିଶୁ   ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ । କୌଣସି ଏକ ସମୟରେ ଜଣେ ଶିଶୁ ଲାଭ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ନ କଲେ ଗର୍ଭ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ସାଧନ ପାଇପାରିବେ ଯେପରିକି ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଗର୍ଭନିରୋଧକ ଓ ଶାରୀରିକ ସୁରକ୍ଷା ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବେ । ଗର୍ଭାଧାନ ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ସାମାଜିକ ପ୍ରଭାବ ନାହିଁ । ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମତ ଅନୁସାରେ, ଗର୍ଭ ଧାରଣର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ପ୍ରଭାବର କୌଣସି ତୁଳନୀୟ ମାପ ନାହିଁ । ସୁଖୀ ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ ଅର୍ଥନୈତିକ ପତ୍ର ପତ୍ରିକାମାନଙ୍କର ଅନୁଶୀଳନରେ ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ପିଲା ବ୍ୟତିରେକ ସୁଖୀ ରହୁଛନ୍ତି ଯେପରିକି ଏକାକୀ ପିତା ମାତା ଶିଶୁଙ୍କୁ ସମ ଭାବରେ ଲାଳନ ପାଳନ କରୁଥିବା କର୍ମରତ ପିତାମାତା ଅବିବାହିତ ଛାଡ଼ପତ୍ରଧାରୀ ଗରିବ ୩ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଧିକ ଥିବା ପିଲା ଥିଲେ ରୋଗ‌ଗ୍ରସ୍ତ ପିଲା ସାଧନ ଅଧିକ ଉପାର୍ଜନ ଓ ଶିକ୍ଷା ଖୋଜୁଥିବା ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଲା ନିମନ୍ତେ ଅଧିକ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିପାରିବେ । ଅଳ୍ପ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଥିବା ପିଲା ବେଶୀ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଥିବା ପିଲାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ କାଳ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିପାରିବେ । ପରିବାର ନିୟୋଜନ କରିବା ଫଳରେ ଅସୀମିତ ଜନସଂଖ୍ୟା ଯୋଗୁ ପରିବେଶରୁ ଜାତୀୟ ଓ କ୍ଷେତ୍ରୀୟ ବିକାଶ ସାଧନ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ । ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ବୟାନ ଅନୁସାରେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥା, ପ୍ରସବ, ଓ ପ୍ରସବ ପର କାଳକୁ ମାତୃ ସ୍ୱାସ୍ତ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଏ । ମାତୃତ୍ୱ ଲାଭ ଏକ ଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଓ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଭୁତି ଆଣୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ମହିଳା ଏହି କାରଣରୁ ଦୁଃଖ, ଖରାପ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସମୟ ବିଶେଷରେ ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କରନ୍ତି । ବିକାଶଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କରେ   ପ୍ରାୟ ୯୯ % ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ; ଅଧାରୁ କମ୍ ସଂଖ୍ୟକ ମୃତ୍ୟୁ ସବ‌-ସାହାରାରେ ହୁଏ ଓ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ । ଶୀଘ୍ର ଓ ବିଳମ୍ବିତ ମାତୃତ୍ୱ ଉଭୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କତ ଅଧିକ ରହେ । କିଶୋରୀମାନେ ଗର୍ଭ ଯୋଗୁ ଅଧିକ ଜଟିଳତା ସଙ୍କଟରେ ରହନ୍ତି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ଭାବନ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ରହେ । ଅତି କମ୍‌ରେ ୧୮ ବର୍ଷ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ପରେ ଗର୍ଭାଧାନ କଲେ ଉନ୍ନତ ଶିଶୁ ଓ ମାତୃ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ । ଅଧିକ ସନ୍ତାନ ଲାଭର ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ବିଗତ ଶିଶୁ ପ୍ରସବ ପରେ ଅତି କମ୍‌ରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ଗର୍ଭାଧାନ କଲେ ମାତା ଓ ଶିଶୁ ନିମନ୍ତେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା ଠିକ୍ ନୁହେଁ । ମିସକ୍ୟାରେଜ   ଓ ଗର୍ଭପାତ ପରେ ଅତି କମ୍‌ରେ ୬ ମାସ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ ହୁଏ । ପରିବାର ନିୟୋଜନ କଲାବେଳେ ମହିଳାଙ୍କର ଅଧିକ ବୟସରେ ଗର୍ଭ ସଙ୍କଟ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ବୟସ୍କ ପୁରୁଷ ବା ମହିଳାଙ୍କର ଶିଶୁର ଅଟିଜିମ୍‌ ବା ଡାଉନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଏକାଧିକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ   ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ରହେ । ଆଉ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭାବଧି ମଧୁମେହ ଓ ସିଜରିଆନ ସେକସନ   ଆବଶ୍ୟକତା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ । ବୟସ୍କ ମହିଳାଙ୍କ ଶରୀର ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ । ଏମାନଙ୍କର ପ୍ରସବ କାଳ ଅଧିକ ରହେ ଓ ଏହା ଫଳରେ ଶିଶୁର ପୀଡ଼ା ଅଧିକ ହୁଏ । ଆଧୁନିକ ଉପାୟ ଆଧୁନିକ ଉପାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ସାହାଯ୍ୟକୃତ ପ୍ରଜନନ ଟେକନୋଲୋଜି   ଓ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଯୋଜନା । ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଜନସଂଖ୍ୟା ଫଣ୍ଡ  (  ) ଅନୁସାରେ ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଗର୍ଭକୁ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ, ଗର୍ଭପାତ ସଂଖ୍ୟା କମାଏ ଓ ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ତ‌ଥା ପ୍ରସବ ବେଳର ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପଙ୍ଗୁତ୍ୱ ସଙ୍କଟ କମାଏ  । ଏହି ସଂସ୍ଥାର ବକ୍ତବ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଗର୍ଭନିରୋଧକ ନ ପାଇଥିବା ସମସ୍ତ ମହିଳା ଯଦି ଆଧୁନିକ ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନ କରିଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ୨୪ ନିୟୁତ ଗର୍ଭପାତ  (୧୪ ନିୟୁତ ଅଣସୁରକ୍ଷିତ) , ୬ ନିୟୁତ ମିସକ୍ୟାରେଜ, ୭୦,୦୦୦ ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ୫୦୦,୦୦୦ ଘଟଣାକୁ ପ୍ରତିରୋଗ କରିପାରିଥାଆନ୍ତେ  । ମିସିଗାମ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର   ଅନୁଶୀଳନ ଅନୁସାରେ ଶିଶୁ ଇଚ୍ଛା ନ କରୁଥିବା ଅନେକ ଦମ୍ପତ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଅନେକ ପରିମାଣରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଫେଡେରାଲ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଯୋଜନା ଯୋଗୁ ଦରିଦ୍ର ମହିଳାମାନଙ୍କର ୨୯% ଗର୍ଭାଧାନ କମିଗଲା । ପରିବାର ଗଢ଼ିବାର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଉପାୟ ହେଲେ ପୋଷ୍ୟ   ସନ୍ତାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା । ପୋଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ୭ଟି ସୋପାନ ଦେଇ ଗତି କରିବାକୁ ହୁଏ । ପୋଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେବା, ଏଥି ନିମନ୍ତେ ଦରଖାସ୍ତ ଦେବା, ପୋଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଘରୋଇ ଅନୁଶୀଳନ କରିବା, ପୋଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଅନୁମୋଦନ ପାଇବା, ପିଲା ସ‌ହିତ ମିଳାମିଶା କରିବା, ପୋଷ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଓ ପୋଷ୍ୟକୁ କାନୁନୀ ଅନୁମୋଦନ କରିବା ଇତ୍ୟାଦି ସାତଟି ସୋପାନ ଦେଇ ଗତି କରିବାକୁ ହୁଏ । ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଗର୍ଭ ପ୍ରତିରୋଧ ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରାସାୟନିକ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଉପାୟମାନ ଉପଲବ୍‌ଧ ଅଛି ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପାୟର ସୁବିଧା ଓ ଅସୁବିଧା ଅନଶୀଳନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଋତୁସ୍ରାବ ସମୟ ଅନୁସାରେ  ଓ ଯୌନ ସଙ୍ଗମର ଶୀର୍ଷ ସମୟରେ ଲିଙ୍ଗ ବାହାରକରିଦେବା ଭଳି ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନରେ କୌଣସି ଖର୍ଚ୍ଚ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏନି । ଆଇୟୁଡି   ଓ ଇମ୍ପ୍ଲାଣ୍ଟ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଗର୍ଭନିରୋଧ  ଉପାୟମାନ ଅତି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ସ‌ହଜ, କୌଣସି ଅଭ୍ୟାସ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏନି କିନ୍ତୁ କଛି ସଙ୍କଟ ଥାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟ ଅପେକ୍ଷା ଆଇୟୁଡି ଓ ଭାସେକ୍ଟୋମିରେ କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା କଣ୍ଡୋମ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ଯୌନ କ୍ରିୟା ସଞ୍ଚାରିତ ରୋଗ ସମୂହରୁ ସୁରକ୍ଷା ମିଳେ । କେବଳ କଣ୍ଡୋମ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇପାରେ ବା ଅତିରିକ୍ତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ରୋଗ କବଳରୁ ସୁରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନ କରାଯାଇପାରେ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ପରିବାର ଥିଲେ ଟ୍ୟୁବାଲ ଲାଇଗେସନ  , ଭାସେକ୍ଟୋମି   ଭଳି ଉପାୟ ଯୋଗେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଜନ୍ମ ନିରୋଧ କରାଯାଇପାରେ । ସାହାଯ୍ୟପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରଜନନ ଟେକନୋଲୋଜି ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାୟରେ କୌଣସି କାରଣ ବଶତଃ ମହିଳା ଗର୍ଭାଧାନ ପାଇଁ ଅକ୍ଷମ ହେଲେ ପ୍ରଜନନ ଟେକନୋଲୋଜିର ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଅନ୍ତସତ୍ୱା ହୋଇପାରିବ । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ଜଣେ ମହିଳା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦମ୍ପତ୍ତିର ଭୃଣ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସମ୍ମତ ହୋଇ ପ୍ରସବ କରିପାରିବ । ଏହାକୁ ସରୋଗାସି   କୁହାଯାଏ । ଦୁଇ ପ୍ରକାର ସରୋଗାସି କରାଯାଇପାରେ ଯଥା:- ପରମ୍ପରାଗତ ଓ ଗର୍ଭଗତ । ପରମ୍ପରା ସରୋଗାସିରେ ମହିଳା ନିଜ ଅଣ୍ଡା ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ଅନ୍ୟ ଦମ୍ପତ୍ତି ନିମନ୍ତେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରେ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ଅଫିସରେ ଆଇୟୁଆଇ ସାହାଯ୍ୟରେ କରାଯାଏ । ଏହି ଉପାୟରେ ସରୋଗେଟର ଶିଶୁ ସ‌ହିତ ଜେନେଟିକ ସମ୍ପର୍କ ରହେ । ବିଧି ମୁତାବକ ଉକ୍ତ ଶିଶୁ ଉପରେ ସରୋଗେଟ କୌଣସି ସ୍ୱାର୍ଥ ରଖିପାରିବନି । ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଜେସ୍ଟେସନାଲ ବା ଗର୍ଭଗତ ସରୋଗାସିରେ ଦାତାର ଅଣ୍ଡା ଶରୀର ବାହାରେ ନିଷିକ୍ତ କରାଯାଏ ଓ ଉକ୍ତ ଭୃଣକୁ ଜରାୟୁ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ । ଏପରି ମହିଳାଙ୍କୁ ଗର୍ଭବା‌ହକ କୁହାଯାଏ । ଶିଶୁ ସାଥିରେ ଗର୍ଭାଧାନ କରିଥିବା ମହିଳାର ଜେନେଟିକ ସମ୍ପର୍କ ନଥିବାରୁ ବିଧି ସୋପାନ ଅଧିକ ସରଳ ହୁଏ । ଶୁକ୍ରଣୁ ଦାନ   ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରକାର ସାହାଯ୍ୟପ୍ରାପ୍ତ ଗର୍ଭଧାରଣ । ପ୍ରଦାନ ହୋଇଥିବା ଶୁକ୍ରାଣୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ଅଣ୍ଡାକୁ କୃତ୍ରିମ ଉପାୟରେ ଜରାୟୁ ଗ୍ରୀବାର ବା ଜରାୟୁ ମଧ୍ୟରେ ନିଶିକ୍ତ କରାଯାଏ; କ୍ୱଚିତ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ କରାଯାଏ ଯାହାକୁ ଆଇଭିଏଫ କୁହାଯାଏ । ଶୁକ୍ରାଣୁଦାତା ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ   ରଖି ମଧ୍ୟ ନିଶିକ୍ତ କରିପାରିବେ ଓ ଏହାକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ଇନସେମିନେସନ  (  ) କୁହାଯାଏ  । ଜଣେ ମହିଳାର ଡିମ୍ବାଶୟ ସଞ୍ଚୟ  , ଡିମ୍ବାଶୟ ଫଲିକ୍ଲ ଡାଇନାମିକ   ଓ ମହିଳାର ପ୍ରଜନନ ବାୟୋମାର୍କର   ମ୍ୟାପିଙ୍ଗ କରି ଗର୍ଭାଧାନ ସମ୍ଭାବନା ବିଷୟରେ ପୂର୍ବାଭାଷ ଦେବା ଫଳରେ ଭବିଷ୍ୟତ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ପସନ୍ଦ ମୁତାବକ କରିହେବ । ଅର୍ଥ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରିବାର ନିୟୋଜନ ହେଉଛି ସର୍ବାଧିକ ଲାଭଜନ‌କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ହସ୍ତକ୍ଷେପ । ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଗର୍ଭ କମ୍ ହେବା ଓ ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ସଂକ୍ରମଣ କମିବା ଓ ଏଚଆଇଭି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଯୋଗୁ ଖର୍ଚ୍ଚ କମିଯାଏ । ସନ ୧୯୯୬ରେ ପ୍ରସବ ଓ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଯତ୍ନ ନିମନ୍ତେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସାଧାରଣ ପ୍ରସବ ନିମନ୍ତେ ୭,୦୯୦ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିଲା । ଜନ୍ମ ହେବା ପରଟାରୁ ପିଲାର ବୟସ ୧୭ ବର୍ଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର କୃଷି ବିଭାଗ  ( . ) ଅନୁଶୀଳନ ଅନୁସାରେ ପିଲା ପିଛା ବାର୍ଷିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୧୧,୦୦୦ରୁ ୨୩,୦୦୦ ଡଲାର ହୁଏ  ।  ଘର ଆମଦାନୀ ଅନୁସାରେ ମୋଟ ମୁଦ୍ରାସ୍ଫିତି ହିସାବରେ ପ୍ରାୟ ୧୯୬,୦୦୦ରୁ ୩୯୩,୦୦୦ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏ । ଗୋଟିଏ ପିଲା ଥିଲେ ଖର୍ଚ୍ଚ ୨୪% ଅଧିକ ହୁଏ ଓ ୩ ବା ତ‌ତୋଧିକ ପିଲା ଥିଲେ ପ୍ରତି ପିଲା ପିଛା ଖର୍ଚ୍ଚ କମ୍ ହୁଏ । ପରିବାର ନିୟୋଜନରେ ଅର୍ଥ ନିବେଶ କଲେ ଆର୍ଥିକ ଉପକାର ମିଳେ ଓ ଏହା ଫଳରେ ଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟା ଲାଭର ପ୍ରଭାବ ରହୁଛି ଅର୍ଥାତ୍ ଦେଶର ଅଧିକ ଲୋକ ଅଧିକ କାର୍ଯ୍ୟଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରୁଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଅଛନ୍ତି । ଜନ୍ମନିରୋଧ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଡଲାର ପୁଞ୍ଜି ଲଗେଇଲେ ଗର୍ଭ ସଂକ୍ରାନ୍ତ ଯତ୍ନର ଖର୍ଚ୍ଚ ୧.୪୭ ଡଲାର କମିଯାଉଛି । ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା ଓ ଜାତିସଂଘା ମିଳିତ ଭାବରେ ଏକମତ ହୋଇଛନ୍ତି ଯେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ପରିବେଶ ଉପକାର ନିମନ୍ତେ ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ପିଛା ଏକ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ଏକ ତୃତୀୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପଲିସି । ପୃଥିବୀବ୍ୟାପୀ ଯୌନ ଓ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଯୋଗାଣ ଓ ଜନ୍ମନିରୋଧ ଆବଶ୍ୟକତା ପୁରଣ କଲେ ପ୍ରାୟ ୬୪୦,୦୦୦ ନବଜାତ ମୃତ୍ୟୁ, ୧୫୦,୦୦୦ ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ୬୦୦,୦୦୦ରୁ କମ୍ ପିଲା ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ହରେଇବାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଯିବେ । ସେହି ସମୟରେ ଅଳ୍ପ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହେବେ ଓ ଅଧିକ ମହିଳା କାର୍ଯକ୍ଷମ ହୋଇ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଗ୍ରଗତିକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ । ଜନ୍ମନିରୋଧ ଉପଲବ୍‌ଧ କରେଇବାକୁ ବାର୍ଷିକ ୩.୬ ବିଲିଅନ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ ହେବ କିନ୍ତୁ ତାହାଦ୍ୱାର ୪୦୦ ବିଲିଅନ ଡଲାରର ଉପକାର ମିଳିବ ଓ ମାତୃମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରାୟ ୧୫୦.୦୦୦ କମିଯିବ । ଉର୍ବରତ୍ୱ ସଚେତନତା ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କ ଋତୁଚକ୍ରରେ ଉର୍ବର   ଓ ଅନୁର୍ବର ଚରଣ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ସେହି ସଚେତନତା ଯୋଗୁ ଗର୍ଭ ଏଡ଼େଇବା, ଗର୍ଭାଧାନ କରିବା ବା ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ କ‌ହିବାକୁ ଗଲେ ମହିଳା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ   ସୁରକ୍ଷା ଲାଭ କରିହେବ । ଅନୁର୍ଭର ସମୟ ଆଦିମ କାଳରୁ ଜଣାଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଧୁନିକ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ଯୋଗୁ ଏହାର ସଂଖ୍ୟା ଓ ଉପାୟମାନ ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି । ଅନେକ ଉପାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ ସିମ୍ପ୍ଟୋଥର୍ମାଲ ଉପାୟର ସଫଳତା ପ୍ରାୟ ୯୯% ହୋଇଛି । ଏହି ଉପାୟମାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଅନେକ କାରଣ ମଧ୍ୟରୁ ଔଷଧର ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା ବିହୀନ, ମୁକ୍ତ ବ୍ୟବ‌ହାର, ସ୍ୱଳ୍ପ ଖର୍ଚ୍ଚ, ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଯୋଗୁ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟ ଏହାର ବ୍ୟବ‌ହାରକୁ ଗ୍ରହଣ‌ କରିଥାଆନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଉର୍ବର ଦିବସମାନଙ୍କରେ ଏହାର ବ୍ୟବ‌ହାର ବିପଦମୁକ୍ତ ନୁହେଁ ଓ ସଙ୍ଗମ ନ କରିବା ଓ କଲେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟ ଏହା ସାଥିରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏହା ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ସଂକ୍ରମଣରୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଏନି । ମିଡିଆ ଅଭିଯାନ ସାମାଜିକ ଓ ଜନସଂଖ୍ୟାର ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳତାକୁ ଆଧାର କରି ମଧ୍ୟ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ମାସ ମିଡିଆ ଅଭିଯାନ ଓ ଜନ୍ମନିରୋଧ ବ୍ୟବ‌ହାର ଦ୍ୱୟର ଦୃଢ଼ ସମ୍ପର୍କ‌କୁ ଜାତୀୟ ପ୍ରତିନିଧି ସର୍ଭେ ସମର୍ଥନ କରୁଛି । ସନ ୧୯୮୯ର କେନିଆ ଡିମୋଗ୍ରାଫିକ ଆଣ୍ଡ ହେଲଥ ସର୍ଭେ ସମୟରେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ରେଡିଓ, ଛାପା ଓ ଟେଲିଭିଜନ ଦେଖିବା ପରେ ପ୍ରାୟ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ସଂଖ୍ୟକ ମହିଳା ଜନ୍ମନିରୋଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିଥିଲେ ଓ ପ୍ରାୟ ୧୪% ପରିବାର ନିୟୋଜନ ବିଷୟ ଦେଖିବା ବା ଶୁଣିବା ମନେପକେଇ ପାରିଲେନି । ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ଅର୍ଥଦାନ ଗ୍ରହଣ କରି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବିକାଶ ଏଜେନ୍ସି ଗୋଟିଏ ତାଞ୍ଜାନିଆ ପରିବାର ନିୟୋଜନ କମ୍ୟୁନିକେସନ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ସନ ୧୯୯୧ରୁ ୧୯୯୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ । ଏହି ଯୋଜନାରେ ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାଙ୍କୁ ଆଧୁନିକ ଜନ୍ମନିରୋଧର ଆଧୁନିକ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ । ମୁଖ୍ୟ ଚ୍ୟାନେଲ, ରେଡିଓ ସ୍ପଟସ   ଓ ରେଡିଓ ନାଟକ, ସବୁଜ ତାରା ଲୋଗୋ ପ୍ରଚାର କାର୍ଯ୍ୟଧାରା, ପୋଷ୍ଟର, ଲିଫଲେଟ, ଖବରକାଗଜ ଓ ଅଡିଓ କ୍ୟାସେଟ ଆଦି ଏହି ଯୋଜନାରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ସ‌ହିତ ତାଞ୍ଜାନିଆ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଏଜେନ୍ସିମାନ ଅନ୍ୟ ଅଣ-ଯୋଜନା ଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ ୧୯୯୨-୧୯୯୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାୟୋଜିତ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ୧୫-୪୯ ବର୍ଷ ବୟସ୍କା ମହିଳାମାନଙ୍କର ଜନ୍ମନିରୋଧ ବ୍ୟବ‌ହାର ୫.୯ %ରୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ୧୧.୩ %ରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲା । ୧୯୯୧-୧୯୯୨ର ଆଜୀବନ ଜନ୍ମ ହାର ୬.୩ରୁ ଖସି ସନ ୧୯୯୪ରେ ୫.୮ରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲା । ପ୍ରଦାତା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସରକାରୀ ସାହାଯ୍ୟ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଶିକ୍ଷା, ସରକାର ସଞ୍ଚାଳିତ ଡାକ୍ତରଖାନା, କ୍ଲିନିକ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠନ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ଫିଲ୍ଡ ୱର୍କର ସାହାଯ୍ୟରେ ସରକାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି । ସନ ୨୦୧୩ରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ‌କୁ ୧୯୭ ସରକାର ମଧ୍ୟରୁ ୧୬୦ ସରକାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । କୋଡ଼ିଏଟି ଦେଶ ଘରୋଇ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ଏନ‌ଜିଓମାନଙ୍କୁ ଅପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ । ସତରଟି ସରକାର ପରିବାର ନିୟୋଜନ‌କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରୁନଥିଲେ । ସନ ୧୯୯୬ରେ ୮୨% ସରକାରୀ ସାହାଯ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ସନ ୨୦୧୩ରେ ୯୩% ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ସନ ୧୯୬୭ର ୫୮%ରୁ କମିଯାଇ ସନ ୨୦୧୩ରେ ୪୫%ରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଛି । ପରିବାର ନିୟୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଲାଟିନ ଆମେରିକା ଓ କାରିବିଆନର ୯୭%, ଆଫ୍ରକାର ୯୬% ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସାହାଯ୍ୟ ସରକାର ଦିଅନ୍ତି । ପରିବାର ନିୟୋଜନ‌କୁ ୟୁରୋପରେ ୪୫% ସରକାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସରକାରୀ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳେ । ସନ ୨୦୧୨ ସୁଦ୍ଧା ୧୭୨ଟି ଦେଶ ମଧ୍ୟରୁ ମିଳିଥିବା ଡାଟା ଅନୁସାରେ ୧୫୨ଟି ଦେଶରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ୨୦୦୯-୨୦୧୪ ଲକ୍ଷରେ ବାସ୍ତବିକ ଉପାୟମାନ ଉପଲବ୍‌ଧ କରାଯାଇଥିଲା । ଏଥିରେ ୯୫% ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶ ଓ ୬୫% ବିକଶିତ ଥିଲେ । ଘରୋଇ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବେସରକାରୀ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଆଧରିତ ଘରୋଇ ଅନୁଷ୍ଠନମାନ ଲାଭକାରୀ ଡାକ୍ତରୀ ସଂସ୍ଥା, ଫର୍ମାସୀ ଓ ଔଷଧ ଦୋକାନମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ ବା ସବସିଡି ଆକାରରେ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ । ପୃଥିବୀରେ ଘରୋଇ ଅନୁଷ୍ଠନମାନ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଯୋଗାଣ କରନ୍ତି । ସାମାଜିକ ମାର୍କେଟ, ସାମାଜିକ ସ‌ହଭାଗୀ ଓ ଫର୍ମାସୀମାନଙ୍କୁ ଘରୋଇ ଅନୁଷ୍ଠାନମାନ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ସେବା ନିମନ୍ତେ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ମାର୍କେଟ ଯୋଗେଇଦିଅନ୍ତି । ସାମାଜିକ ମାର୍କେଟିଙ୍ଗରେ ମାର୍କେଟିଙ୍ଗ ଟେକନିକ ସାହାଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବ‌ହାରିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହାସଲ କରି ଜନ୍ମ ନିରୋଧକ ଉପଲବ୍‌ଧ କରାନ୍ତି । ସାମାଜିକ ମାର୍କେଟିଙ୍ଗରେ ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥା, ଭୌଗଳିକ ଓ ସମାଜ-ଅର୍ଥନୈତିକ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟକୁ କମେଇଦେଇ ପୁରୁଷ ଓ ବାଳକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପ‌ହଞ୍ଚିଯାଆନ୍ତି । ଜନ୍ମନିରୋଧକ ମାର୍କଟ ବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ସାମାଜିକ ସ‌ହଭାଗୀମାନେ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଡିଜାଇନ କରନ୍ତି । ଅଳ୍ପ ଘରୋଇ କ୍ଲିନିକ ଥିବା ଗ୍ରମୀଣ ଇଲାକା ଓ ସ‌ହରର ବସ୍ତିମାନଙ୍କରେ ଥିବା ଔଷଧ ଦୋକାନ ଓ ଫର୍ମାସୀଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଯୋଗାନ୍ତି । ସବ-ସାହାରା ଆଫ୍ରିକାରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ଲୋକଙ୍କୁ କଣ୍ଡୋମ, ପିଲ ବା ବଟିକା, ଇଞ୍ଜେକସନ ଓ ଆଶୁ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଯୋଗାଣ କରନ୍ତି । ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ପ ଅନେକ ସ୍ୱଳ୍ପ ଆମଦାନୀକାରୀ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଫର୍ମାସୀଗୁଡ଼ିକ ଅଳ୍ପ ଦାମ୍‌ର ଆଶୁଜନ୍ମନିରୋଧକ ଯୋଗାନ୍ତି । ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଖବରମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟାପିବାରେ କର୍ମସ୍ଥଳୀ ପଲିସୀ ଓ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ସାହାଯ୍ୟ କରେ । ଉନ୍ନତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଦେବାକୁ ୧୫୦ରୁ ଅଧିକ ଉଦ୍ୟୋଗରେ କାମ କରୁଥିବା ଇଥିଓପିଆର ପରିବାର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ୧୦ ବର୍ଷ ଧରି ଗୋଟିଏ କାରଖାନାରେ ଅନୁଶୀଳନ କରି ଦେଖିଲା ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଗର୍ଭ, ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ସଂକ୍ରମଣ ଓ ରୋଗ ଛୁଟି ଅନେକ ପରିମାଣରେ କମୁଛି । ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର ସନ ୧୯୯୭ରେ ୧୧% ଥିବା ବେଳେ ସନ ୨୦୦୦ରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ୯୦% ହୋଇଥିଲା । ବାଙ୍ଗଲାଦେଶ ପୋଷାକ ଉତ୍ପାଦକ ଆସୋସିଏସନ ସନ ୨୦୧୬ରେ କାରଖାନା କ୍ଲିନିକରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଶିକ୍ଷା ଓ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଦାନ କରିଥିଲେ । ଅଣ-ସରକାରୀ ସଂଗଠନ  ଏନ‌ଜିଓ  ସ୍ଥାନୀୟ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ-ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତେଇବା, ତାଙ୍କର ସାମାଜିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜଟିଳତା ଓ ରେଡ ଟେପରେ କାମ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ବୁଝି ତାକୁ ପୁରଣ କରିବାକୁ ଏନ‌ଜିଓ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି । ରାଜନୀତି ବଳରେ ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ ଥିବା ପରିବାର ନିୟୋଜନ ସେବାକୁ ଏନ‌ଜିଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିପାରନ୍ତି । କୌଣସି ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଓ ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସରକାର ଲାଗୁକରିବାକୁ ଅକ୍ଷମ ହେବା ବେଳେ ଏନ‌ଜିଓ ତାହାକୁ ଲାଗୁ କରିପାରନ୍ତି । ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ନିରୀକ୍ଷଣ ବ୍ୟାପକ ବିକାଶ ନିମନ୍ତେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଅଧୁନା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଗ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି । ଜାତିସଂଘର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଲକ୍ଷରେ   ଏହି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଏକମତ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘ ସରକାର ଓ ବିଲ ତ‌ଥା ମେଲିଣ୍ଡା ଗେଟ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ସନ ୨୦୧୨ରେ ଲଣ୍ଡନ ସମ୍ମିଟ ସଭାରେ ଆତିଥେୟତା ପ୍ରଦାନ କରି ରାଜନୈତିକ ଓ ଅଧିକ ଅର୍ଥଦାନ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇ ରାଷ୍ଟ୍ର ବିକାଶରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ‌ର ଭୂମିକାକୁ ସଶକ୍ତ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ । ସନ ୨୦୧୨ରେ ହୋଇଥିବା ଲଣ୍ଡନ ଶୀର୍ଷ ସମ୍ମିଳନୀ ଫଳରେ ସନ ୨୦୨୦ରେ ୨୦ଟି ସରକାର ଏହି ପଲିସି, ଅର୍ଥଦାନ, ମହିଳାଙ୍କର ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାରରେ ସାମାଜିକ-ସାଂସ୍କୃତିକ ବାଧା ଦୂରୀଭୂତ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ । ପ୍ରତି ମହିଳା ନିଜେ କେତେବେଳେ ଓ କିପରି ଓ କେତେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କରିବେ ସେ ନିଜେ ସେ କଥା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାର ଅଧିକାରକୁ ଏଫପି ୨୦୨୦୨  (ପରିବାର ନିୟୋଜନ ୨୦୨୦) ବିଶ୍ୱ ଆନ୍ଦୋଳନ ସମର୍ଥନ କରିଛି  । ଏହି ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ପ୍ରତି ଦେଶ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି । ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ଏହି ଏଫପି ୨୦୨୦କୁ ଆତିଥେୟତା ଦିଏ ଓ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘର ସେକ୍ରେଟାରୀ ଜେନେରାଲଙ୍କର ଏହି ମହିଳା, ଶିଶୁ ଓ କିଶୋରମାନଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ବିଶ୍ୱ ରଣନୀତିକୁ ସମର୍ଥନ କରି କାର୍ଯ୍ୟକରେ । ଜନତା ଓ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଯୋଜନା ନିମନ୍ତେ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବାଧିକ ଅର୍ଥ ସଂଗ୍ରହ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଜନସଂଖ୍ୟା ଫଣ୍ଡ  (  ) କରେ  । ସନ ୧୯୯୪ରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ବିକାଶ ସଭାରେ ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ଲକ୍ଷ ଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଛି । ୨୦୧୫ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ   ଜାଗତିକ ପ୍ରବେଶ ସେବା ଦିଆଯିବ । ୨୦୧୫ ସୁଦ୍ଧା ଜାଗତିକ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ଦାନ ଓ ଶିକ୍ଷାର ପୁଅ ଝିଅ ଭେଦଭାବ ବନ୍ଦ କରାଯିବ । ୨୦୧୫ ସୁଦ୍ଧା ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ହାର ୭୫% କରାଯିବ । ନବଜାତ ମୃତ୍ୟୁ ହାର କମାଯିବ । ଜନ୍ମ ସମୟରେ ବଞ୍ଚିବା ଆଶା ବା ଆୟୁସର ବୃଦ୍ଧି କରିବା । ଏଚଆଇଭି ସଂକ୍ରମଣ ହାର ୧୫-୨୫ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକାଂଶ ଦେଶରେ ୨୦୦୫ ସୁଦ୍ଧା ୨୫% କମାଯିବ ଓ ୨୦୧୦ ସୁଦ୍ଧା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ୨୫% କମାଯିବ । ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ଓ ପୃଥିବୀ ବ୍ୟାଙ୍କ ହିସାବ କରି ଦେଖେଇଛନ୍ତି, ପରିବାର ନିୟୋଜନ, ମାତା ଓ ନବଜାତ ଶିଶୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଯତ୍ନ ନିମନ୍ତେ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶରେ ଜଣେ ଲୋକ ପିଛା ବାର୍ଷିକ ୩ ଡଲାର ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସେବା ପାଇପାରିବ । ଏହା ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମନିରୋଧକ, ପ୍ରସବପୂର୍ବ, ପ୍ରସବ ଓ ପ୍ରସବପର ଯତ୍ନ ସ‌ହିତ ପ୍ରସବପର ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଓ ଯୌନ ସଂଚାରିତ ସଂକ୍ରମଣ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ କଣ୍ଡୋମ ନେବାର ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ‌କୁ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦିଆଯିବ । ପରିବାର ନିୟୋଜନରେ ବଳପୂର୍ବକ ବାଧା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ସରକାରମାନେ ଲୋକଙ୍କର ସମ୍ମତି ନଥାଇ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବା ବଳପୂର୍ବକ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣ କରାନ୍ତି । ସ୍ୱଳ୍ପ ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ସମାଜ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣର ଅଧିକ ଶିକାର ହୁଏ । ପୂର୍ବ ୟୁରୋପରେ ରୋମା ମହିଳାଙ୍କର ବଳପୂର୍ବକ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣ କରାଯାଇଛି, ଓ ପେରୁରେ ସ୍ଥାନୀୟ ମହିଳାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସନ ୧୯୯୦ରେ ବଳପୂର୍ବକ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣ କରାଯାଇଛି । ଲୋକ ସଂଖ୍ୟାକୁ ସୀମିତ କରିବାକୁ ଚୀନର ଏକ ସନ୍ତାନ ପଲିସି    ' -   କରାଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହା ବଳପୂର୍ବକ ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣରେ ପରିଣତ ହେଲା । ଯୌନ ହିଂସା ଧର୍ଷଣ ଫଳରେ ଗର୍ଭ ଉପୁଜିପାରେ । ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ଧର୍ଷଣ  , ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତି   ଓ ବୈବାହିକ ଧର୍ଷଣ   ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧର୍ଷଣ ହୋଇପାରେ । ରୁଆଣ୍ଡାର   ଜାତୀୟ ଜନସଂଖ୍ୟା ଅଫିସ ହିସାବ କରି ଦେଖିଛି, ରୁଆଣ୍ଡା ସାମୁହିକ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡରେ   ପ୍ରାୟ ୨,୦୦୦ରୁ ୫,୦୦୦ ପିଲା ଯୌନ ହିଂସା ଯୋଗୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଏହାର ଶିକାର ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହିସାବରେ ଏହା ୧୦,୦୦୦ ହେବ । ମାନବିକ ଅଧିକାର, ବିକାଶ ଓ ଜଳବାୟୁ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମତରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଏକ ମାନବିକ ଅଧିକାର, ଯାହା ଲିଙ୍ଗ ଏକତା ନିମନ୍ତେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭୂମିକା ଓ ମହିଳାଙ୍କର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂରୀକରଣ ସଶକ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ   । ପ୍ରାୟ ୨୨୫ ନିୟୁତ ମହିଳା ଗର୍ଭ ଏଡ଼େଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରୁଥିବା ଉପାୟମାନ ଅଣସୁରକ୍ଷିତ, କାରଣ ତାଙ୍କର ସାଥୀ ବା ସମାଜଠାରୁ ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ସମର୍ଥନ, ଖବର ବା ସେବା ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି - ଏହା ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ଜନସଂଖ୍ୟ ଫଣ୍ଡ  (  ) କ‌ହୁଛି  । ବିଗତ ୫୦ ବର୍ଷରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଯୋଗୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଚକ୍ର ଭଗ୍ନ ହୋଇ ନିୟୁତ ସଂଖ୍ୟକ ମହିଳା ଓ ଶିଶୁ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି । ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ଡ୍ରଡାଉନ   ହିସାବ ଅନୁସାରେ ଜନସଂଖ୍ୟା ସ‌ହିତ ଜଳବାୟୁ ସନ୍ତୁଳିତ ରହେ; ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉପରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନର ପ୍ରଭାବ ରହେ । ସୋଲାର କୃଷି  , ନ୍ୟୁକ୍ଲିଆର ଶକ୍ତି  , ବନୀକରଣ   ଓ ଅନେକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ୭ମ ପ୍ରଭାବଦାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ । ଗୁଣବତ୍ତା-ପରିମାଣ ବୁଝାମଣା ସନ୍ତାନ ଲାଭରେ ଗୁଣବତ୍ତା-ପରିମାଣ ବୁଝାମଣା ହୁଏ । କେତେ ପିଲା ଜନ୍ମ କରିବେ ଓ ତାଙ୍କ ପିଛା କେତେ ଅର୍ଥ ନିବେଶ କରିବେ ତାହା ଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ପିଲାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଓ ତାଙ୍କ ପିଛା ଆନୁସଙ୍ଗିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ଅନୁସାରେ ବୁଝାମଣା କରାଯାଏ । ଶିଶୁର ଗୁଣବତ୍ତା ନିମନ୍ତେ ନିବେଶ କଲେ ଅଧିକ ପୁଞ୍ଜି ଆବଶ୍ୟକ ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ କମ୍ କଲେ ଅବଶେଷରେ ଅନିଚ୍ଛାକୃତ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିପରିତ ଫଳ ମିଳିପାରେ । ନିଜର ଆୟ, ଶିଶୁଙ୍କ ଉପରେ ପୁଞ୍ଜି ବିନିଯୋଗ ଓ ଲିଙ୍ଗ ସମାନତା ଚିନ୍ତାଧାରା ଅନୁସାରେ ଦମ୍ପତ୍ତି କେତେ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ କରିବେ ସେ କଥା ଭାବିବକୁ ହୁଏ । ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ିର ରୋଜଗାର କ୍ଷମତା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶସମୂହ ପୃଥିବୀ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୧୮% ଥିବା ଦେଶମାନେ ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧିକୁ   ୩୮% ଦାନ କରନ୍ତି । ଧନୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଅଧିକ ଲୋକସଂଖ୍ୟାକୁ ସମର୍ଥନ ନ‌କରି ଲୋକ ପିଛା ଆୟ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ଅନୁପାତରେ ସରକାର ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟ, ମାନବ ପୁଞ୍ଜି ଓ ସଂସ୍ଥାନ ପୁନର୍ନିମାଣ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଡାଙ୍ଗ ଓ ରୋଜରସ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ, ଭିଏତନାମରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଯୋଗୁ ଶିକ୍ଷାରେ ପୁଞ୍ଜି ନିବେଶ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା ପରିବାରକୁ ଶିଶୁ ଗୁଣବତ୍ତା ବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ସାହିତ କରାଗଲା । ବିକଶିତ ଦେଶ ଅଧୁନା ବିକଶିତ ଦେଶରେ ଅର୍ଥନୈତିକ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଉର୍ବରତା ହ୍ରାସ ଦେଖା‌ଯାଉଛି । ଏହା ଫଳରେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛି ଓ ଏହା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପେନସନ ଓ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନିମନ୍ତେ ଅଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଲୋକ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଛନ୍ତି । ଉର୍ବରତା ବୃଦ୍ଧିର ଓଲଟା ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବା ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟ ରହୁଛି । ଅଧିକ ଉର୍ବରତାକୁ ଅନୁମୋଦନ କଲେ ମହିଳା ଶ୍ରମିକ ବଳ ଓ ଶିଶୁ ପୁଞ୍ଜି ଲଗାଣର ଉପକାରୀତା ଓଲଟି ଯିବ । ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଦାବୀ ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ପ୍ରାୟ ୨୧୪ ନିୟୁତ ମହିଳା ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଆଧୁନିକ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ଅଛନ୍ତି । ସୀମିତ ଜନ୍ମନିରୋଧ ଉପଲବ୍‌ଧ ଉପାୟ, ସୀମିତ ପସନ୍ଦ, ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ଡର, ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ବିରୋଧ, ମିଳୁଥିବା ଦରିଦ୍ର ସେବା, ବ୍ୟବ‌ହାରକାରୀ ଓ ପ୍ରଦାତାର ପକ୍ଷ‌ପାତ, ଲିଙ୍ଗାତ୍ମକ ବାଧା ଇତ୍ୟାଦି କାରଣମାନଙ୍କ ଯୋଗୁ ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ଜାତ ହୋଇପାରେ । ଆଫ୍ରିକାରେ ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ୨୪.୨% ମହିଳା ଆଧୁନିକ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ଅଛନ୍ତି । ଏସିଆ, ଲାଟିନ ଆମେରିକା ଓ କାରିବିଆନ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ୧୦-୧୧% ମହିଳାଙ୍କର ଏହି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ ହୋଇପାରିନି । ଏହା ଯୋଗୁ ବର୍ଷକୁ ମାତୃ ମୃତ୍ୟୁ ୧୦୪,୦୦୦ କମ୍ ହୋଇପାରନ୍ତା, ପ୍ରସବପର ରକ୍ତସ୍ରାବ ବା ଅସୁରକ୍ଷିତ ଗର୍ଭପାତ ଯୋଗୁ ୨୯% ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ କମିଯାଇପାରିବ । ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସାରେ: ପୃଥିବୀର ୬୪% ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର କରନ୍ତି, ୧୨% ଲୋକଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକତା ପୁରଣ ହୋଇପାରେନି । ସବୁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ବିକଶିତ ଦେଶରେ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୨୨% ଲୋକଙ୍କୁ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏନି ଓ ୪% ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର କରନ୍ତି । ସବ-ସାହାରା ଆଫ୍ରକା, ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ଆଧୁନିକ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ସଂଖ୍ୟା ବ‌ହୁତ ଅଧିକ । ଆଫ୍ରିକାରେ ସବୁଠାରୁ କମ୍ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର ହାର  (୩୩%) ଓ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ହାର  ୨୨%  । ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ସର୍ବାଧିକ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର  (୭୩%) ଓ ସବୁଠାରୁ କମ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ  ୭%  । ଏହି ହାର ଲାଟିନ ଆମେରିକା ଓ କାରିବିଆନରେ ଯଥାକ୍ରମେ ୭୩% ଓ ୧୧% । ୟୁରୋପରେ ଏହି ହାର ୬୮% ଓ ୧୦%, ଏସିଆରେ ୬୮% ଓ ୧୦% । ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଏସିଆରେ ୪୪୩ ନିୟୁତ ସଂଖ୍ୟକ ମହିଳା ସ୍ଥଳେ ୟୁରୋପରେ କେବଳ ୭୪ ନିୟୁତ ମହିଳା । ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ସର୍ବାଧିକ ୮୨% ବ୍ୟବ‌ହାର ହୁଏ ଓ ୫% ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ହୁଏ । ବଲିଭିଆ ଓ ଇଥିଓପିଆର ଗରିବ ମହିଳାଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ଆବଶ୍ୟକତା ଦୁଇ ତିନି ଗୁଣ ଅଧିକ ଅଛି । ଏଥିରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଧନୀ ମହିଳାମାନେ ଛୋଟ ପରିବାର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ଅଧିକ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ଉପାୟମାନ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି । ଅଧିକ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ଆବଶ୍ୟକତା ଯୋଗୁ ସରକାର ଓ ଦାତାମାନେ ପରିବାର ନିୟୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଉର୍ବରତା ଓ ଜନ୍ମ ନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର ବିଷୟରେ ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇନାହିଁ । ଦାବୀ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ତର୍କ ଅନୁସାରେ ଅଧିକ ମୃତ୍ୟୁହାରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଉର୍ବରତା ବଦଳାଯାଇପାରେ, ସମାଜର ଆଧୁନିକୀକଣ ହୁଏ, ପିଲାଙ୍କ ଲାଳନପାଳନ ଖର୍ଚ୍ଚ ବଢ଼ିଯାଏ, ଅର୍ଥନୈତିକ ମୂଲ୍ୟ କମିଯାଏ ଓ ଏହା ଫଳରେ ପିଲା ଜନ୍ମ କରିବାର ଇଚ୍ଛା ମରିଯାଏ । ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନୁସାରେ ପରିବାର ନିୟୋଜନର ସାମାନ୍ୟ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ । ବୋଙ୍ଗାର୍ଟସ ସନ ୨୦୧୪ରେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ ଗ୍ରାମ୍ୟ ପରିବେଶରେ ଉଭୟ ସବଳ ଓ ଦୁର୍ବଳ ପରିବାର ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ଯୋଗୁ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ କମିଯାଏ ଓ ଅଧିକ ଆଧୁନିକ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ଉପଲବ୍‌ଧ ହେବା ଯୋଗୁ ଆବଶ୍ୟକତା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ । ଫଳରେ ଅଣଉପଲବ୍‌ଧ ଆବଶ୍ୟକତା ସାମାନ୍ୟ କମିଗଲେ ଦାବୀ ବୃଦ୍ଧିପାଏ । ତ‌ଥାପି ଗୋଷ୍ଟିର ଆଭିମୂଖ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଜନ୍ମ ନିରୋଧକର ବ୍ୟବ‌ହାର କମିବା ବା ବଢ଼ିବା ନିର୍ଭର କରେ । ପରିବାର ନିୟୋଜନ ପ୍ରତି ବାଧା ମହିଳାମାନେ ଜନ୍ମନିରୋଧକ ବ୍ୟବ‌ହାର ନ କରିବାର ଅନେକ କାରଣ ଅଛି । ଏହି କାରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଓ ଧାର୍ମିକ ଚିନ୍ତା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଲିନିକରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବାର ଦୂରତ୍ୱ, ଶିକ୍ଷା ଓ ଜ୍ଞାନାଭାବ, ସାଥିର ବିରୋଧ ଓ ଲଜିସ୍ଟିକ ସମସ୍ୟା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଓ ଏହା ସ‌ହିତ କେହି ତାଙ୍କର ଉର୍ବରତାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ । ପୃଥିବୀ ଗର୍ଭନିରୋଧକ ଦିବସ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୬ ତାରିଖକୁ ପୃଥିବୀ ଗର୍ଭନିରୋଧକ ଦିବସ ରୂପେ ନାମିତ କରି ଗର୍ଭନିରୋଧକ, ଯୌନ ଓ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା କରି  "ଏକ ପୃଥିବୀ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗର୍ଭ ଆବଶ୍ୟକର"  ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ରଖାଯାଇଛି । ଗର୍ଭପାତ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ସୂଚନାରେ କୁହାଯାଇଛି,  "ଏହା ପରିବାର ନିୟୋଜନ ନିମନ୍ତେ କେବେ ଗର୍ଭପାତକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦିଏନି ।" ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ସୂଚନା ଅନୁସାରେ " ପରିବାର ନିୟୋଜନ କଲେ ଗର୍ଭାପାତ ଆବଶ୍ୟକତା ରହେନି ବିଶେଷତଃ ଅସୁକ୍ଷିତ ଗର୍ଭପାତ ।" ଗର୍ଭ ସଞ୍ଚାର ହେବାକୁ ଗର୍ଭନିରୋଧକ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ କିନ୍ତୁ ଗର୍ଭପାତ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ଗର୍ଭକୁ ସମାପ୍ତ କରିଦିଏ ।