ମାଗନେସିଅମ ଅଭାବ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ ଗୋଳମାଳ   ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀରରେ ଥିବା ମାଗନେସିଅମ ମାତ୍ରା କମ୍ ଥାଏ  । ଏହା ଫଳରେ ଅନେକ ଲକ୍ଷଣ ମିଳେ । କମ୍ପନ  , ଦରିଦ୍ର ଶାରୀରିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ମାଂସପେଶୀ ସ୍ପାଜ୍ମ , ଅରୁଚି, ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ନିସ୍ଟାଗମସ   ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଜଟିଳ ରୋଗ ହେଲେ ବାତ   , ହୃଦ୍‌ପାତ  , ସ୍ୱଳ୍ପ ପୋଟାସିଅମ   ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଏ । ସ୍ୱଳ୍ପ ମାଗନେସିଅମ ଥିବା ରୋଗୀର ପ୍ରାୟ ଅଳ୍ପ ପୋଟାସିଅମ   ଥାଏ । ମଦ୍ୟାତ୍ୟୟ, ଅନଶନ, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ଅଧିକ ମୂତ୍ର ହାନୀ  , କୁଅବଶୋଷଣ  , ମଧୁମେହ କେତେକ ଔଷଧ ଇତ୍ୟାଦି ବିବିଧ କାରଣ ଯୋଗୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜେ । ପ୍ରୋଟୋନ ପମ୍ପ ଇନହିବିଟର   ଓ ଫୁରୋସେମାଇଡ   ଭଳି ଔଷଧ ଯୋଗୁ ମାଗନେସିଅମ ଅଭାବ ହୋଇପାରେ । ରକ୍ତରେ ମାଗନେସିଅମ ସ୍ତର କମ୍ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ  (ହାଇପୋମାଗନେସେମିଆ) ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ  । ସାଧାରଣତଃ ରକ୍ତରେ ମାଗନେସିଅମ ସ୍ତର ୦.୬-୧.୧ ମିମୋଲ/ଲି  ୧.୪୬ ୨.୬୮ ମିଗ୍ରା/ଡେଲି  ଥାଏ ଓ ରକ୍ତରେ ମାଗନେସିଅମ ମାତ୍ରା ୦.୬ ମିମୋଲ/ଲି  (୧.୪୬ ମିଗ୍ରା/ଡେଲି)ରୁ କମ୍ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ  । ନିର୍ଦ୍ଦଷ୍ଟ ଇସିଜି  ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାରେ ପାଟିରେ ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ ମାଗନେସିଅମ   ଦିଆଯାଏ । ସାଂଘାତିକ ଲକ୍ଷଣ ଥିଲେ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ମାଗନେସିଅମ ସଲଫେଟ   ଦିଆଯାଏ । ରୋଗୀର କ୍ୟାଲସିଅମ   ବା ପୋଟାସିଅମ ମାତ୍ରା କମ୍ ଥିଲେ ତାହାର ଚିକିତ୍ସା ମଧ୍ୟ କରାଯାଏ । ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଆଡମିଶନ ହୋଇଥିବା ରୋଗୀଙ୍କର ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେବା ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ ।