ବସନ୍ତ ଟିକା ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରକାର ଟିକା ଯାହା ବସନ୍ତ ରୋଗ ଏବଂ ମାଙ୍କଡପକ୍ସକୁ ରୋକିଥାଏ । ବସନ୍ତ ପାଇଁ ଏହା ୩ରୁ ୫ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାୟ ୯୫% ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲା । ମାଙ୍କଡପକ୍ସ ପାଇଁ ଏହା ଅତି କମରେ ୮୫% ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଛି । ବସନ୍ତକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଏହା ଅଧୁନା ନିୟମିତ ଭାବରେ ଦିଆଯାଉ ନଥିବାବେଳେ ଏହା ସମ୍ଭାବ୍ୟ ସଂକ୍ରମଣ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ ଥାଏ । ୨୦୨୨ ମସିହାରେ, ଏହି ରୋଗ ଆଶଙ୍କା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସୁପାରିଶ କରାଯାଇଥିଲା । ପୁରାତନ ଟିକା ସ୍କାରିଫିକେସନ  (ଅତି ଛୋର କଟା ଦାଗରେ ଟିକା)ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ନୂତନ ଟିକାଗୁଡ଼ିକ ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ  । ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଟିକାକରଣରେ ଏସିଏଏମ ୨୦୦୦ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯାହା ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଅନୁମୋଦିତ ଏବଂ ଏମ‌ଭିଏ-ବିଏନ ଟିକା ଯାହାକି ୨୦୧୯ରେ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା। ଏସିଏଏମ ୨୦୦୦ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ଟିକା ଯାହା ନିଜକୁ ନକଲ କରିପାରିବ କିନ୍ତୁ ଏମ‌ଭିଏ-ବିଏନ ଟିକା ନିଜକୁ ନ‌କଲ କରିପାରିବ ନାହିଁ । ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରର ଟିକା ପାଇଁ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଚାଲିଛି। ଏସିଏଏମ ୨୦୦୦ ଟିକାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଲିମ୍ପାଡେନୋପାଥି, ଥକ୍କା, ଜ୍ୱର, ଏବଂ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦେଇଥିବା ସ୍ଥାନ ଲାଲ ଦେଖାଯାଏ । ଗୁରୁତର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମାୟୋକାର୍ଡାଇଟିସ, ଏକଜିମା ଭାକ୍ସିନାଟମ ଏବଂ ଏନସେଫାଲାଇଟିସ୍ ହୋଇପାରେ। ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶିଶୁର କ୍ଷତି କରିପାରେ । ଏମ‌ଭିଏ-ବିଏନ ଟିକାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ନେଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଥକ୍କା, ମାଂସପେଶୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ହୋଇପାରେ । ଗୁରୁତର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟରେ କିମ୍ବା ଏକଜିମା ଥିଲେ କିଛି ବିପଦ ହେବାର କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ । ୧୭୯୬ ମସିହାରେ ବସନ୍ତ ଟିକା ପ୍ରଥମେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଏଡୱାର୍ଡ ଜେନର ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ ମଣିଷକୁ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ମୃଦୁ ଗାଈବସନ୍ତ ସଂକ୍ରମଣ କରେଇ ଦେଲେ ବସନ୍ତରୁ ସୁରକ୍ଷା ମିଳିଥାଏ। ଗାଈ ବସନ୍ତ ଅବଶ୍ୟ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ୧୭୭୪ ମସିହାରେ ବେଞ୍ଜାମିନ୍ ଜେଷ୍ଟି ଏବଂ ୧୭୦୦ ଦଶକରେ ଅନ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସମାନ ସ୍ତରରେ ଆଦର ପାଇ ନଥିଲା । ୧୮୦୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୟୁରୋପରେ ଟିକାକରଣ ଅଭ୍ୟାସ ସାଧାରଣ ହୋଇଗଲା । ୧୯୬୬ ମସିହାରୁ ୧୯୭୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ଏକ ଟିକାକରଣ ଅଭିଯାନ ଚଳାଇଲେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ବସନ୍ତ ରୋଗ ସମୂଳେ ଦୂର ହୋଇଯାଇଥିଲା । ୨୦୦୦ ଦଶକରେ ଟିକା ପ୍ରତିକୃତିର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୫ ଡଲାର ଥିଲାବେଳେ ଅଣପ୍ରତିକୃତି ଟିକା ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୯ ଡଲାର ଥିଲା।