ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରସବ,  (ଇଂରାଜୀରେ ଅବସ୍ଟ୍ରକ୍ଟେଡ ଲେବର, ଅନ୍ୟ ନାମ ଲେବର ଡିସଟୋସିଆ ଯଥାକ୍ରମେ , ), ନାମ ଦିଆଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଜରାୟୁ ସଙ୍କୋଚନ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପେଲଭିସରୁ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ଛୁଆ ବାହାରକୁ ବାହାରି ପାରେ ନାହିଁ  । ଏହା ପରେ ଅବସ୍ଥା ଜଟିଳ ହୋଇ ଗର୍ଭସ୍ଥ ପିଲା ଯଥେଷ୍ଟ ଅମ୍ଳଜାନ ଅଭାବ ଯୋଗୁ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ । ଏହି କାରଣରୁ ମାତାର ପ୍ରସବ ଜନିତ ସଂକ୍ରମଣ, ଜରାୟୁ ଫାଟିବା କିମ୍ବା ପ୍ରସବ ପର ରକ୍ତସ୍ରାବ ଭଳି ଜଟିଳତା ସମ୍ଭାବନା ବଢ଼ିଯାଏ । ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସବଗତ ଫିସଚୁଲା ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ । ସକ୍ରିୟ ପ୍ରସବ ପ୍ରକ୍ରିୟା ୧୨ ଘଣ୍ଟାରୁ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ହେଲେ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରସବ କୁହାଯାଏ । ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରସବର ମୂଖ୍ୟ କାରଣ: ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଓ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ଥାନିତ ଛୁଆ, ଛୋଟ ପେଲଭିସ ବା ବସ୍ତିଦେଶ, ଓ ପ୍ରସବ ନଳୀରେ ଅସୁବିଧା । ଅସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ଥାନିତ ଛୁଆ: କାନ୍ଧ ତଳକୁ ରହିଲେ   ସୁବିଧାରେ ପେଲଭିସ ତଳକୁ ସ‌ହଜରେ ଛୁଆ ଖସେ ନାହିଁ । ଛୋଟ ପେଲଭିସ ହେବା କାରଣ: ଅପ‌ପୁଷ୍ଟି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ଦେହରେ ନ ପଡ଼ିକା କାରଣରୁ ଭିଟାମିନ ଡି ଅଭାବ । କିଶୋରୀ ବୟସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଅବୟବ ଗଠନ ହୋଇ ନ ଥିବାରୁ ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ଉପୁଜେ । ପ୍ରସବ ନଳୀ ଅସୁବିଧା: ପୂର୍ବରୁ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ବା ଅର୍ବୁଦ ଥିଲେ ଅଣଓସାରିଆ ଯୋନୀପଥ ଓ ପେରିନିଅମ ହୁଏ । ପାର୍ଟୋଗ୍ରାଫ ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରସବ ଧାରାର ଅଗ୍ରଗତି ଅନୁସରଣ କରି ଅସୁବିଧା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିହୁଏ । ଏହା ସ‌ହିତ ଶାରୀରିକ ପରୀକ୍ଷା କରି ବାଧାର କାରଣ ଖୋଜିହୁଏ । ଏହାର ତିନି ପ୍ରକାର ଚିକିତ୍ସା ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ କରାଯାଏ ଯଥା ସିଜରିଆନ ସେକସନ, ଭାକ୍ୟୁମ ଏକ୍ସଟ୍ରାକସନ ଓ ସିମ୍ଫିସିସ ପ୍ୟୁବିସ ମେଲା କରି ଛୁଆକୁ ବାହାର କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର: ମହିଳାର ଜଳ‌ଯୋଜନ ସଠିକ ରଖିବା ଓ ଆମନିଓଟିକ ମେମ୍ବ୍ରେନ ୧୮ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଛିଣ୍ଡି ଯାଇଥିଲେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦିଆଯାଏ । ଆଫ୍ରିକା ଓ ଏସିଆରେ୨ରୁ ୫ % ପ୍ରସବ ଏହି ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ହୁଏ । ସନ ୧୯୯୦ରେ ମାତୃମୃତ୍ୟୁ ୮ % ବା ୨୯,୦୦୦ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ସନ ୨୦୧୩ରେ ଏହି କମିଯାଇ ୧୯,୦୦୦ ମାତ୍ର ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଅଧିକାଂଶ ମୃତ୍ୟୁ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ହୁଏ ।