ଆଲାମ ଲୋହାର  (ପଞ୍ଜାବୀ: ) ଜଣେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପାକିସ୍ଥାନୀ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ଗୀତ ଗାୟକ ଥିଲେ  ।ଜୁଗନି   ନାମକ ସଙ୍ଗୀତ ଭାଷା ସେ ସୃଷ୍ଟି କରି ଜନପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲେ । ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ ଓ ବୃତ୍ତି ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତର ପଞ୍ଜାବରେ ଥିବା ଗୁଜରାଟ ଜିଲ୍ଲାର ଗୁଜରାଟ ତ‌ହସିଲର କୋଟଲା ଅରବ ଅଲି ଖାନ ପାଖରେ ଥିବା ଅଚ୍ଛରେ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଏକ କମାର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ପିଲା ବୟସରେ ସେ ପଞ୍ଜାବୀ ଗଳ୍ପ ଓ କବିତାର ଏକ ସଂକଳନ ପଢ଼ି ସେହି ବୟସରୁ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପରିବାରର ପିଲାମାନେ ଅଧୁନା ପୃଥିବୀର ଚାରିଆଡ଼େ ଅଛନ୍ତି ଓ ଅଧକାଂଶ ପିଲା ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ରହୁଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ପିଲାଦିନେ ସେ ସୁଫି କବିତା  (ସୁଫିଆନା କଲାମ), ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ଗଳ୍ପ ପଢ଼ୁଥିଲେ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କର ମେଳରେ ବଡ଼ କବିମାନଙ୍କର ଲେଖା ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ପଢ଼ିବାରେ ଭାଗ ନେଉଥିଲେ  । ସେହି ଛୋଟ ଛୋଟ ଗ୍ରାମ୍ୟ ମେଳିରୁ ସେ ବ‌ହୁତ ଉପରକୁ ଉଠି ବିରାଟ ଗାୟକ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ଖୁସି, ଶାନ୍ତି ଓ ଦୁଃଖରେ ଅଭିଭୂତ କରିଦେଇପାରୁଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ମେଳା ଓ ପର୍ବମାନଙ୍କରେ ଯୋଗ ଦେଇ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ । ଏହି ପରି ଭାବରେ ସେ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ସର୍ବାଧିକ ଶ୍ରୋତା ଥିବା ଗାୟକ ହୋଇଥିଲେ । ଆଲାମ ୧୯୭୦ ମସିହାର ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟ, କାନାଡ଼ା, ନରୱେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଠ୍ର ଓ ଜର୍ମାନୀକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ତିବା ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆର ନାଗରିକମାନଙ୍କର ମନୋରଞ୍ଜନ କରୁଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ଜୁଲାଇ ମାସ ତିନି ତାରିଖ ୧୯୭୯ ମସିହାର ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟଧିକ ଲଦା ହୋଇଥିବା ଟ୍ରକ ତାଙ୍କ କାର ଆଗକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବେଳେ ଧକ୍କା ଲାଗିବାରୁ ଲୋହାରଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ପାକିସ୍ଥାନର ଜିଟି ରୋଡ଼ରେ ଲାଲାମୁସା ସ୍ଥାନର ସୀମାରେ ତାଙ୍କର ସମାଧି ଦିଆଗଲା । ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ୧୯୭୯ ମସିହାର ପାକିସ୍ଥାନର ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ମୁହମ୍ମଦ ଜିଆ-ଉଲ-ହକ  (ମୁହମ୍ମଦ ଜିଆ-ଉଲ-ହକ) ତାଙ୍କୁ ପାକିସ୍ଥାନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନ  'କଳା ଓ ଥିଏଟରର ପ୍ରାଇଡ ଅଫ ପରଫରମାନ୍ସ'  ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତିକୁ ଉଜ୍ଜିବିତ ରଖିବା ପାଇଁ ପାକିସ୍ଥାନ ସରକାର ତାଙ୍କ ଗ୍ରାମଠାରୁ ଗ୍ରାଣ୍ଡ ଟ୍ରକ ରୋଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାସ୍ତାକୁ  'ଆଲାମ ଲୋହାର ରୋଡ଼'  ନାମରେ ନାମିତ କରିଥିଲେ । ଆଲାନ ଲୋହାରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରଦର୍ଶନମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ଇସଲାମାବାଦର ଲୋକ ଭିର୍ସା ମିଉଜିଅମରେ  (ଲିକ ଭିର୍ସା ମିଉଜିଅମ) ଏକ ଭିଜୁଅଲ ଥିଏଟର ଆକାରରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଉଛି  ।