ସ୍କ୍ୱାମସ ସେଲ ଚର୍ମ କର୍କଟ, ଅନ୍ୟ ନାମ କ୍ୟୁଟାନିଅସ ସ୍କ୍ୱାମସ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ବା ସିଏସସିସି  ସ‌ହିତ ବାସାଲ ସେଲ କାର୍ସିନୋମା ଓ ମେଲାନୋମା ରୋଗ ଗୁଡ଼ିକ ମୂଖ୍ୟ ଚର୍ମ କର୍କଟ ରୋଗ ଭାବରେ ପରିଚିତ । ଏହା କାତିମୟ ପୃଷ୍ଠ ଥିବା ଏକ ଗୋଟାଳି ଆକାରରେ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଏହା ଉପରେ ଏକ ଘାଆ   ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ମାସାଧିକ କାଳ ରହିବା ପରେ ଏହା ଜଣାଯାଏ । ବାସାଲ ସେଲ କର୍କଟ ରୋଗ ଅପେକ୍ଷା ଏହି ସ୍କ୍ୱାମସ ସେଲ ଚର୍ମ କର୍କଟରେ ଅଧିକ ବିସ୍ଥାପନ   ଦେଖାଯାଏ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶ୍ମୀରୁ ଆସୁଥିବା ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀ   ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟିର କରେ । ଶୁଖିଯାଇଥିବା ଦାଗ, କ୍ରନିକ ଘାଆ, ଫିକା ଚର୍ମ  , ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀ  , ରାଡିଏସନ ଥେରାପି  , ଆର୍ସେନିକ  , ଆକ୍ଟିନିକ କେରାଟୋସିସ  , ସ୍ୱଳ୍ପ ଇମ୍ମ୍ୟୁନ ସିସ୍ଟମ କ୍ରିୟା  , ଏଚପିଭି ସଂକ୍ରମଣ   ଆଦି ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ରହେ । ମୋଟ ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀ ସଂସ୍ପର୍ଶ ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ଏହି ସଙ୍କଟ ରହେ । ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେଟ ରଶ୍ମୀର ଏକ ନୂତନ ସ୍ରୋତ ଭାବରେ ଟାନିଙ୍ଗ ବେଡ   ପରିଚିତ ହୋଇଛି । ମନୁଷ୍ୟ ଚର୍ମରେ    ଥିବା ସ୍କ୍ୱାମସ ସେଲରୁ ଏହାର ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଚର୍ମ ପରୀକ୍ଷା ଓ ତନ୍ତୁ ବାୟୋପ୍ସି   କରି ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ସ୍କ୍ୱାମସ ସେଲ ଚର୍ମ କର୍କଟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ସନସ୍କ୍ରିନ   ବ୍ୟବ‌ହାର ଓ ଅଲଟ୍ରାଭାୟୋଲେତ ରଶ୍ମୀ ସଂସ୍ପର୍ଶରୁ ଦୂରରେ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଅପରେଶନ କରି ଏହା ନିଷ୍କାସିତ କରାଯାଏ । ରୋଗ ଆକାର ଛୋଟ ଥିଲେ ମୋହସ୍ ଅପରେଶନ   କରିବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ କ୍ରାୟୋଅପରେଶନ   ଓ ରାଡିଏସନ ଥେରାପି   ମଧ୍ୟ କରାଯାଏ । ରୋଗ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ କେମୋଥେରାପି   ବା ବାୟୋଲୋଜିକ ଥେରାପି   ଦିଆଯାଇପାରେ । ସନ ୨୦୧୫ରେ ପ୍ରାୟ ୨.୨ ନିୟୁତ ଲୋକ ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ଏହି ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ସମୁଦାୟ ଚର୍ମ କର୍କଟ ରୋଗର ୨୦% ଏହି ରୋଗ ଥାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ୧୨% ମହିଳା ଓ ୭% ପୁରୁଷ ଏହି ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ । ଏହାର ପୂର୍ବାନୁମାନ ଭଲ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ଥାପିତ ରୋଗ ଥିଲେ ୩୪ % ରୋଗୀଙ୍କର ଆୟୁଷ ପ୍ରାୟ ୫ ବର୍ଷ  ରହେ । ସାରା ପୃଥିବୀରେ ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ସନ ୨୦୧୫ରେ ୫୧,୯୦୦ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାବେଳକୁ ବୟସ ୬୬ ବର୍ଷ ଥାଏ । ସଫଳ ଚିକିତ୍ସା ପରେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ରହେ ।