ରାମଦାସ ଜଣେ ଜଗନ୍ନାଥ ଭକ୍ତ ତଥା ଓଡ଼ିଆ କବି ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ରଚନାବଳୀ ଭକ୍ତିବାଦ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଓ ତାଙ୍କୁ ସାଧାରଣତଃ  "ଭକ୍ତକବି ରାମଦାସ"  ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଏ । ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି କାବ୍ୟ  "ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି"  ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରଚନା । ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର ଆଉ ଏକ ରଚନା ହେଉଛି  "ରାମ ରସାମୃତ"  । ଜୀବନୀ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ରାମଦାସଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟ ବିଷୟରେ କୌଣସି ପ୍ରାମାଣିକ ତଥ୍ୟ ନାହିଁ । ସେ ରାମଦାସ ପ୍ରାଚୀନ ମହୁରୀ ରାଜ୍ୟରେ ଡୁରା ନାମକ ଏକ ଗ୍ରାମ  (ଅଧୁନା ବ୍ରହ୍ମପୁରସ୍ଥ ଭଞ୍ଜବିହାରଠାରୁ ସାମାନ୍ୟ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ) ଅଷ୍ଟଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ଲଛମନଦାସଙ୍କ ଔରସ୍ୟରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ  । ପ୍ରବାଦ ଅଛି, ଡ଼ୁରା ଗ୍ରାମ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ପଛରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରକାଣ୍ଡ ବାହାଡା ଗଛମୂଳେ ଲେଖାଲେଖି କରୁଥିଲେ । ଭକ୍ତିବାଦ ରାମଦାସ ଜଣେ ଦୀକ୍ଷାଗୁରୁ ଥିଲେ । ସେ ଗଦାଧର ଦାସଙ୍କଠାରୁ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରଗଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବଂଶଧରମାନେ ଏବେ ବି ଦୀକ୍ଷାଗୁରୁ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ । ରଚନାବଳୀ ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ଖୋର୍ଦ୍ଧାରାଜା ବୀରକେଶରୀ ଦେବଙ୍କ ୪୨ ଅଙ୍କ, ଜୁଲାଇ ୨୫ ତାରିଖ, ରବିବାର ଦିନ  (୧୭୬୮ ମସିହା) ରାମଦାସ ତାଙ୍କ ରଚିତ ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ରସାମୃତ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ  । ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ରସାମୃତ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଛି । ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗଟି ଖ୍ରୀ: ୧୮୦୦ରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାର ଜଣାଯାଏ । ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ରସାମୃତର ପଚାଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ କବି ନିଜର ପରିଚୟ ଏହିପରି ଦେଇଛନ୍ତି ।