ଶରୀର-କେନ୍ଦ୍ରିକ ପୁନଃପୌନିକ ବ୍ୟବ‌ହାର   ହେଉଛି ଏକ ମାନସିକ ରୋଗର ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ବାରମ୍ବାର ଫୋଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଉଠାଇବାଦ୍ୱାରା ଶରୀରର କିଛି ଅଂଶକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାନ୍ତି । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଚରଣରେ ନଖ କାମୁଡ଼ିବା, ଓଠ କାମୁଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଗାଲ ଚୋବାଇବା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଲୋକମାନେ ଏହା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏହି ଆଚରଣ ବନ୍ଦ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ରହନ୍ତି । ଏହାଦ୍ୱାରା ନ‌ଖର କ୍ଷତି ହୋଇପାରେ । ଏହି ରୋଗ ଅବସେସିଭ୍-ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଏବଂ ଆନୁସଙ୍ଗିକ ବ୍ୟାଧି ବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି । -5 ରେ, ଶରୀର-କେନ୍ଦ୍ରିତ ପୁନରାବୃତ୍ତି ଆଚରଣ ବ୍ୟାଧି   ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଯଦି କେଶ ଟାଣିବା ବ୍ୟାଧି କିମ୍ବା ଚର୍ମ ଉଠାଇବା ବ୍ୟାଧି ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକ ଭଲ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇ ନଥାଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଯଦି ଆଚରଣଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଦୁର୍ବଳ ହୁଏ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ଜାତହୁଏ  ଅତିରିକ୍ତ ଭାବରେ, ଆଚରଣକୁ ବଦଳାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ ଆଚରଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନ ଥାଏ । ଚିକିତ୍ସାରେ କାଉନସେଲିଂ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ, ଯେପରିକି ଜ୍ଞାନଗତ ଆଚରଣବିଧି ଚିକିତ୍ସା, ଏବଂ ଔଷଧ ଯେପରିକି ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନୋନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର କିମ୍ବା ଏନ-ଆସେଟିଲସିସ୍ଟିନ ଦିଆଯାଏ । ଜ୍ଞାନଗତ ବ୍ୟବ‌ହାରରେ ଅଧିକ ଜାଗରୁକତା, ଟ୍ରିଗରକୁ ଏଡାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ, ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଚରଣକୁ ବାନ୍ଧିବା ପରି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ସହିତ ବଦଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ସଚେତନତା ବୃଦ୍ଧି କରାଯାଇପାରେ । ଏହି ଆଚରଣଗୁଡିକ ଇତିହାସରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି କିନ୍ତୁ ୧୮୦୦ ଶତକର ଶେଷ ଭାଗରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୮୭ ମସିହାରେ କେଶ ଟାଣିବା ବ୍ୟାଧି ପ୍ରଥମେ ଡିଏସଏମ  ରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥିବାବେଳେ ୨୦୧୩ରେ ଚର୍ମ ଉଠାଇବା ବ୍ୟାଧି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ।