ଫ୍ଲେଲ ଚେଷ୍ଟ   ହୋଇଥିବା କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଆଘାତ ଯୋଗୁ ଛାତି କାନ୍ଥର ଏକ ଅଂଶ ଅଲଗା ହୋଇଯାଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ଅଣନିଶ୍ୱାସ ହୋଇପାରେ । ଅବସ୍ଥା ଜଟିଳ ହେଲେ ଫୁସଫୁସ ସଂକ୍ରମଣ  (ଫୁସଫୁସ ଟିସୁର କ୍ଷତ) ଏବଂ ନିମୋଥୋରାକ୍ସ ହୋଇପାରେ  । ଏହାର କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣତଃ ଛାତିରେ ବିନା ଧାର ଆଘାତ ଯୋଗୁ ଯେପରିକି ମୋଟର ଯାନ ଧକ୍କା ସମୟରେ ହୋଇଥାରେ । ବିପଦ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏବଂ ଓଷ୍ଟିଓଜେନେସିସ ଇମ୍ପରଫେକ୍ଟା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଆଘାତ ଶୈଳୀରେ ଅନ୍ତତ ପକ୍ଷେ ଦୁଇଟି ସ୍ଥାନରେ ଅତି କମରେ ତିନୋଟି ସଂଲଗ୍ନ ପାଖାପାଖି ପଞ୍ଜରା ହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥାଏ ଓ ସେଥି ନିମନ୍ତେ ସେହି ଭଙ୍ଗା ଅଂଶ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବରେ ଗତି କରେ । ଏହା ଫଳରେ ଏହି ଅଂଶ ଛାତିରେ ଅନ୍ୟ ଅଂଶର ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ଗତି କରେ । ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିହୁଏ ଓ ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ହୋଇପାରେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପରିଚାଳନାରେ ଅମ୍ଳଜାନ ଚିକିତ୍ସା, ନ‌ନ୍-ଇନଭେସିଭ ଭେଣ୍ଟିଲେସନ କିମ୍ବା ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଭେଣ୍ଟିଲେସନ୍ କରାଯାଇପାରେ । ଇଞ୍ଜେକସମ ସାହାଯ୍ୟରେ ସ୍ନାୟୁ ଅବରୋଧ କରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ପରିଚାଳନା କରାଯାଇପାରେ । ଭଙ୍ଗା ଅଂଶକୁ ଯୋଡ଼ିବା ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କଲେ ଭଲ ଫଳାଫଳ ହେବା ଦେଖାଯାଏ । ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପରେ କିଛି ଲୋକଙ୍କର ସ୍ଥାୟୀ ବା କ୍ରନିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ କିମ୍ବା ଅକ୍ଷମତା ରହିଥାଏ । ବଡ଼ ଛାତି ଆଘାତର ପ୍ରାୟ ୭% କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ହୋଇପାରେ । ନାରୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ପ୍ରାୟ ୧୫% ଅଟେ; ଯଦିଓ ପ୍ରାୟତ ସଂପୃକ୍ତ ଆଘାତ ହେତୁ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ୧୯୫୫ ମସିହାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।