ସାଇବେରିଆ  (ରୂସୀ: , ଶିବିର) ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭୂକ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ ଯେଉଁଥିରେ ପାଖାପାଖି ଉତ୍ତର ଏସିଆ ସମାୟିତ ହୋଇଛି  । ଏହା ରୂସର ମଧ୍ୟ ଏବଂ ପୁର୍ବ ଭାଗରେ ରହିଛି । ସନ ୧୯୯୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ସୋବିୟତ ସଂଘର ଭାଗ ହେଉଥିଲା । ସାଇବେରିଆର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ୧୩୧ ଲକ୍ଷ ବର୍ଗ କିମି ଅଟେ । ତୁଳନା ପାଇଁ ସମଗ୍ର ଭାରତର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ୩୨.୮ ଲକ୍ଷ ବର୍ଗ କିମି ଅଟେ ,ମାନେ ସାଇବେରିଆ ଭାରତର ପାଖାପାଖି ୪ ଗୁଣ ଅଟେ । ଏହା ପରେ ମଧ୍ୟ ସାଇବେରିଆର ପାଣିପାଗ ଏବଂ ଭୂସ୍ଥିତି ଏତେ ଶକ୍ତ କି ଏଠାରେ କେବଳ ୪ କୋଟି ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି , ଯିଏ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ କେବଳ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟର ଆବାଦି ଥିଲେ । ୟୁରେସିଆର ଅଧିକତର  "ସ୍ଟମ୍ପ"   (ଘାସ ଯୁକ୍ତ ଏରିଆ) ଯାଗା ସାଇବେରିଆରେ ଆସିଥାଏ  । ସାଇବେରିଆ ପଶ୍ଚିମରେ ୟୁରାଲ ପାହାଡ଼ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପୂର୍ବରେ ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ଉତ୍ତରରେ ଉତ୍ତରଧୃବିୟ ମହାସାଗର  (ଆର୍କଟିକ ମହାସାଗର) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖେଳି ଯାଇଛି  । ଦକ୍ଷିଣରେ ଏହାର ସୀମା  "କାଜାକସ୍ତାନ"  ,  "ମଙ୍ଗୋଲୀୟ"  ଏବଂ  "ଚୀନ"  ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛି । ଇତିହାସ ପାଖାପାଖି ୨୫ରୁ ୫୦ କୋଟି ବର୍ଷ ପୁର୍ବରୁ  (ମାନେ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ପୁର୍ବରୁ), ସାଇବେରିଆର ବହୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱାଳାମୁଖୀ ବ୍ରିସ୍ଫୋଟିତ ହୋଇଥିଲା , ଯାହା ପାଖାପାଖି ୧୦ ଲକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲି ଆସିଥିଲା  । ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି କି, ଏହାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ୯୦% ଜୀବମାନେ ପଙ୍ଗୁ ସଦୃଶ୍ୟ ଅଟନ୍ତି । ସାଇବେରିଆର ପଠାର ଜମି ଏହି ବିସ୍ଫୋଠରୁ ନିବୃତ ଲାବାରୁ ତିଆରି ହୋଇଛି । ସାଇବେରିଆରେ ମାନବ ଉପସ୍ଥିତିର ଚିହ୍ନ ପାଖାପାଖି ୪୦,୦୦୦ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଅଟେ । ସମୟ ସହିତ ଏଠାରେ ବହୁ ଜାତି ବାସ କଲେ କିମ୍ବା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ । ୧୩ବିଂ ସଦିରେ ସାଇବେରିଆରେ ମଙ୍ଗୋଳ ଅଧିକାର ହୋଇଗଲା ଏବଂ ୧୪ ବିଂ ସଦିରେ ଏକ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସାଇବେରିଆ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା । ମଙ୍ଗୋଳର ଅଧିକ ଜୋରଦ୍ୱାରା ବୟକାଲ ଝରଣା ପାଖେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତର ଆଡକୁ ଯାଇ ବାସ କଲେ । ଏଠାରେ ମଙ୍ଗୋଳ ପଶ୍ଚିମ ପାଖାପାଖି ଋଷ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ । ୧୬ ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଋଷର ଶକ୍ତି ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ପୁର୍ବ ଆଡକୁ ଖେଳିଗଲେ । ପ୍ରଥମେ ବ୍ୟାପାରୀ ଏବଂ ଏକ-ଦୁଇ ସୈନିକ ସାଇବେରିଆ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପଛରେ ରୁସୀ ସେନାମାନେ ଆସି ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ । ୧୭ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁସୀ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଖେଳିକରି ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ସାରିଥିଲା । ୧୭୦୯ ମସିହାରେ ସାଇବେରିଆ କୂଳରେ ରୁସୀର ଆବାଦି ୨,୩୦,୦୦୦ ରହିଥିଲା ।