ପଲମୋନାରି ହାଇପରଟେନସନ ବା ପିଏଚ ବା ପିଏଚଟିଏନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଫୁସଫୁସୀୟ ରକ୍ତନଳୀ   ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ତ ଚାପ   ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ  । ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ  , ସିଙ୍କୋପି  , ଥକ୍କାଣ, ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଗୋଡ଼ ଇଡିମା   ଓ ଦୃତ ହୃତ୍‌ସ୍ପନ୍ଦନ   ଆଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ବ୍ୟାୟାମ କରିବା କଷ୍ଟକର ହୁଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭ ଅତି ଧୀରେ ହୁଏ । ଏହାର କାରଣ ଅଦ୍ୟାବଧି ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ, ପଲମୋନାରି ଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ  , ଏଚଆଇଭି/ଏଡସ, ସିକ୍ଲ ସେଲ୍ ରୋଗ, କୋକେନ ବ୍ୟବ‌ହାର, କ୍ରନିକ ଅବ୍‌ସ୍ଟ୍ରକ୍ଟିଭ୍ ପଲ୍‌ମୋନାରି ଡିଜିଜ, ନିଦ୍ରା ଶ୍ୱାସରୋଧ, ଅଧିକ ଉଚ୍ଚତାରେ   ବାସ କରିବା ଇତ୍ୟାଦି ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି । ଫୁସଫୁସ   ଧମନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଦାହ   ହୋଇ ରୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଅନ୍ୟ ରୋଗମାନଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତି ନିଧାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହି ରୋଗ ଆରୋଗ୍ୟସାଧ୍ୟ ନୁହେଁ । ରୋଗର ପ୍ରକାର ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ । ଅନେକ ରକମର ସ‌ହାୟକ ଯତ୍ନ  , ଅମ୍ଳଜାନ ଥେରାପି  , ଡାଇୟୁରେଟିକ   ଓ ଆଣ୍ଟିକୋଆଗୁଲାଣ୍ଟ   ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ବିଶେଷତଃ ଇପୋପ୍ରୋସ୍ଟେନଲ  , ଟ୍ରେପ୍ରୋସ୍ଟିନିଲ  , ଇଲୋପ୍ରୋଷ୍ଟ  , ବୋସେଣ୍ଟାନ  , ଆମ୍ବ୍ରିସେଣ୍ଟାନ  , ମାସିଟେଣ୍ଟାନ  , ସିଲଡେନାଫିଲ   ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । କେତେକ ସ୍ଥଳରେ ଫୁସଫୁସ ପ୍ରତିରୋପଣ   ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ୧,୦୦୦ ନୂଆ ରୋଗୀ ଆସନ୍ତି । ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ପ୍ରାୟ ୨୦-୬୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ପ୍ରଥମେ ଏର୍ନଷ୍ଟ ଭନ ରୋମ୍ବର୍ଗ ଏହି ରୋଗ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ।