ଏକ ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ ସାଧାରଣତଃ ପରିବା, ପନିର ଏବଂ ମାଂସ ଯୁକ୍ତ ଭୋଜନ ଅଟେ , ବ୍ରେଡ଼ର ସ୍ଲାଇସରେ କିମ୍ବା ତା 'ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଅଧିକ ସମାନୟତଃ ଖାଦ୍ୟ ଯେଉଁଥିରେ ରୁଟିର ଦୁଇରୁ ଅଧିକ ଖଣ୍ଡ କଣ୍ଟେନର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ପାଇଁ ଆବରଣ ରୂପେ କାମକରିଥାଏ । ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ , ପଶ୍ଚିମ ଦୁନିଆରେ ଏକ ପୋର୍ଟେବୁଲ ଫିଙ୍ଗରିଙ୍ଗ ଭୋଜନ ରୂପେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ତା 'ପରେ ସମୟର ଗତିବିଧି ଅନୁସାରେ ଏହା ଦୁନିଆ ସାରା ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଗଲା । ଏହା କାଫି ଲୋକପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ ଅଟେ, ଯାହାକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ କାର୍ଯ୍ୟସ୍ଥଳ, ସ୍କୁଲ କିମ୍ବା ପିକନିକରେ ଅତି ସହଜରେ ନିଆଯାଇଥାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏଥିରେ ସାଲଡ ପରିବା, ମାଂସ, ପନିର, ବହୁ ପ୍ରକାର ଶାଗର ସଙ୍ଗମ ସାମିଲ ହୋଇଥାଏ । ବ୍ରେଡ଼ର ବ୍ୟବହାର ମୂଳ ରୂପେ କରାଯାଇଥାଏ । ସ୍ୱାଦ ବଢାଇବା ଏବଂ ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଏଥିରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ମସଲାର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଗରମ ଏବଂ ଥଣ୍ଡାରେ ମଧ୍ୟ ଖିଆ ଯାଇଥାଏ । ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଏବଂ କ୍ୟାଫେରେ ବିକ୍ରୟ କରାଯାଇଥାଏ । ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ବ୍ରିଟିଶ ଅଭିଜାତ ବର୍ଗରେ ଏହାର ନାମ  "ଜାନ ମୋନଟଗୁ ୪ର୍ଥ ଅର୍ଲ ଅଫ ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ"  ନାମରେ ରଖାଗଲା । ଏହା କୁହାଯାଏ କି, ସେ ନିଜ ଚାକରଙ୍କୁ ଦୁଇ ବ୍ରେଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ମାଂସ ଭରି କରି ଆଣିବାର ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଚୁଙ୍କି ମୋନଟଗୁଙ୍କ 4 ଅର୍ଲ ଅଫ ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ ଚାଲିବା ବେଳେ, ଦ୍ୱିତୀୟରେ ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ ସମାନରହିଁ ଅର୍ଡର ଦେଲେ । ଏହା କୁହାଯାଏ କି, ଲର୍ଡ ଖାଦ୍ୟର ଏହି ରୂପର ନିର୍ମାଣ ଏଥିପାଇଁ କଲେ କାରଣ, ଏହା ତାଙ୍କୁ କାର୍ଡ ଖେଳିବା ଜାରି ରଖିବାର ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲା । ବିଶେଷ କରି କ୍ରାଇବେଜ, କାରଣ ଖେଳିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ହାତ ଅସନା ହେଉନଥିଲା ଯେପରି ମାଂସ ଖାଇବା ସମୟରେ ହୁଏ । ପରିଚିତ ରୂପେ ଅଫବାହ ପୀୟରେ ଜିନ ଗ୍ରୋସ୍ଲେର ଲୋଣ୍ଡ୍ରେସ  ( ନିଏଶେଟେଲ, 1770 ) ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ଯାହାର ଅନ୍ତରଣ  "ଏ ଟୁର ଅଫ ଲଣ୍ଡନ"  1772; ରୂପେ ହୋଇଥିଲା । ଲଣ୍ଡନରେ 1765 ମସିହା ଅନୁସାରେ ଗ୍ରୋସ୍ଲେଙ୍କ ବିଚାରର ଗଠନ ହୋଇଥିଲା । ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚର ଜୀବନୀ ଲେଖକ ଏନ.ଏ.ଏମ ରୋଗରଦ୍ୱାରା ଏକ ବିକଳ୍ପ ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା, ଯିଏ କହିଲେ କି ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚ ନୌସେନା, ରାଜନୀତି ଏବଂ କଳା ପ୍ରତି ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାର ଅର୍ଥ ତାହାର ଡେସ୍କରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୟାଣ୍ଡୱିଚର ଅତ୍ୟଧିକ ସେବନର ସମ୍ଭାବନା ହୋଇଥିଲା ।