ପୀତାମ୍ବର ତରାଇ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଓଡ଼ିଆ-ଭାଷୀ ଦଳିତ କବି ଓ ଶିଶୁସାହିତ୍ୟିକ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରମୁଖ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ବୁନ୍ଦେ ଲୁହର ପିଠିରେ ସମୁଦ୍ର  (୧୯୮୭), ନିଜ ନିଶ୍ୱାସରେ ନିଜେ ହିଁ ଜଳୁଛି  (୧୯୯୦), ଆଦିପର୍ବ  (୧୯୯୪), ଶେଷ ହେବାଯାଏ  (୧୯୯୭), ଦେହ ଦଶବିଶା  (୧୯୯୭), ଚିରା-ଚଇତର ଚିଠା  (୨୦୦୨), ଇତର  (୨୦୦୭), ଶୂଦ୍ରକର ଶ୍ଳୋକ  (୨୦୦୮), ଅଭାଜନ  (୨୦୧୦) ତଥା ଶିଶୁକବିତା ସଂକଳନ ଲହ ଲହକା ପତର ବଙ୍କା ଆଦି ଅନ୍ୟତମ  । ତାଙ୍କର ଅଭାଜନ କବିତା ପୁସ୍ତକ ପାଇଁ ସେ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଏଥି ସହିତ ସେ ପ୍ରଜାତନ୍ତ୍ର କବିତା ପୁରସ୍କାର, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା କବିତା ପୁରସ୍କାର, ବସନ୍ତ ମୁଦୁଲି କବିତା ପୁରସ୍କାର, ତୀର ତରଙ୍ଗ କବିତା ପୁରସ୍କାର ତଥା ଓଡ଼ିଶା ଦଳିତ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ମାନୀତ । ଜୀବନୀ ପୀତାମ୍ବର ତରାଇ ୧୯୫୯ ମସିହା ଦୀପାବଳୀ ଦିନ ଜଗତ୍‌ସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର କୁଜଙ୍ଗ ବ୍ଳକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମୁଦ୍ର ସନ୍ନିକଟ ମଙ୍ଗରାଜପୁର ଗାଁର ଏକ କୈବର୍ତ୍ତ ପଲ୍ଲୀରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ଦଳିତ ସାହିତ୍ୟ ଲେଖକ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା । ତାଙ୍କ କବିତାରେ ଜୀବନର ସୁଖଦୁଃଖ ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ଦଳିତ, ଅବହେଳିତ, ବିସ୍ଥାପିତ ଜନଜୀବନ ସ୍ଥାନପାଇଛି ।