ତାଳ ଚଟିଆ  (ଇଂରାଜୀରେ , ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମ ) ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ରାକାର ସ୍ୱିଫ୍ଟ୍   ପ୍ରଜାତିର ସଦସ୍ୟ ପକ୍ଷୀ  । ଦେଖିବାକୁ ଏହା ଆଫ୍ରିକୀୟ ତାଳ ଚଟିଆ  (ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମ ) ପରି  । ପୂର୍ବେ ଉଭୟ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଓ ଏସୀୟ ତାଳ ଚଟିଆଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଜାତିର ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା । ଏସିଆ ମହାଦେଶର ଭାରତରୁ ନେଇ ଫିଲିପାଇନ୍ସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଓ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ନିବାସୀ ବା ସ୍ଥାନୀୟ ପକ୍ଷୀ । ତାଳ ଗଛର ଡାଳ ମୂଳରେ ଏହି ପକ୍ଷୀ ନିଜର ନୀଡ଼ ନିର୍ମାଣ କରିଥାଏ ଓ ନିଜ ବସାରେ ୨-୩ଟି ଅଣ୍ଡା ଦେଇଥାଏ । ଜନବସତି ଓ ଚାଷଜମି ଅଞ୍ଚଳର ତାଳବଣରେ ଏହି ପକ୍ଷୀ ଅଧିକାଂଶରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି । ଭାରତର ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରେ ଏମାନେ ପ୍ରାୟ ଦେଖାଯାନ୍ତି ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତର ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଏପରିକି ହିମାଳୟର ନିମ୍ନ ଦେଶରେ ଏମାନଙ୍କୁ ବହୁ ମାତ୍ରାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ୧୩ ସେଣ୍ଟିମିଟର୍ ଦୈର୍ଘ୍ୟବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ପକ୍ଷୀର ରଙ୍ଗ ଫିକା ମାଟିଆ ରଙ୍ଗର । ତାଳ ଚଟିଆର ଡେଣାଗୁଡ଼ିକ ଅର୍ଦ୍ଧ-ଚନ୍ଦ୍ରାକୃତି ବା ବୁମେରାଙ୍ଗ୍ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ଆକାରର । ଏହାର ଶରୀର ପତଳା । ତାଳ ଚଟିଆର ଲାଞ୍ଜଟି ଲମ୍ବା ଓ ଲାଞ୍ଜ ଅଗଟି ଦୁଇ-ମୁନିଆ କଣ୍ଟା ଚାମୁଚ ପରି । ଏହି ପକ୍ଷୀର  ଟିରିରିରୀ  ଡାକ ତୀବ୍ର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ । ଉଭୟ ମାଈ ଓ ଅଣ୍ଡିରା ତାଳ ଚଟିଆ ଦେଖିବାକୁ ଏକା ପରି । ଅଳ୍ପବୟସ୍କ ଚଢ଼େଇମାନଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ ବୟସ୍କ ଚଢ଼େଇଙ୍କ ଲାଞ୍ଜଠାରୁ ଛୋଟ । ତାଳ ଚଟିଆଙ୍କ ଗୋଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଖୁବ୍ ଛୋଟ ଏବଂ ଏହା ସାହାଯ୍ୟରେ ଏମାନେ ଅଭିଲମ୍ବ ବସ୍ତୁରେ ମଧ୍ୟ ବସିଯାଇ ପାରନ୍ତି । ଆବଶ୍ୟକତା ନ ପଡ଼ିଲେ ତାଳ ଚଟିଆ ଭୂମି ଉପରେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ତାଳ ଚଟିଆ ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ଆକାଶରେ ଅତିବାହିତ କରନ୍ତି । ଏମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ କୀଟପତଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି । ବେଳେବେଳେ ଏମାନଙ୍କୁ ଭୂମି ନିକଟରେ ଖାଇବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ବା ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଦଳରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ପ୍ରଜନନ ଏମାନେ ପ୍ରାୟ ବର୍ଷ ସାରା ପ୍ରଜନନ କରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଭୌଗୋଳିକ ପରିବାସ ଅନୁସାରେ ଏଥିରେ ତାରତମ୍ୟ ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଭାରତରେ ଅନୁଚ୍ଚ ଭୂଭାଗରେ ମାର୍ଚ୍ଚ-ଅଗଷ୍ଟ ମାସ ଓ ଉଚ୍ଚଭୂମିରେ ଅପ୍ରେଲ୍-ଜୁନ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରଜନନ ହାର ଅଧିକ ଥାଏ ।