ମାଧବୀ ସରଦେସାଇ‌  (୧୯୬୨-୨୦୧୫) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ଥିଲେ  । ସେ କୋଙ୍କଣୀ ସାହିତ୍ୟ ପତ୍ରିକା ଜାଗର ସମ୍ପାଦକ ଥିଲେ ଏବଂ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ, ପ୍ରକାଶକ ଓ ଲେଖିକା ଯିଏ ମୁଖ୍ୟତଃ ଗୋଆରେ କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଗୋଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କୋଙ୍କଣୀ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ । ୨୨ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ସେ କର୍କଟ ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ । ଜୀବନୀ ସରଦେସାଇ ନିଜର ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା କୋଙ୍କଣୀ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷାରେ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ଚୋଗୁଲେ କଲେଜ, ମାର୍ଗାଓ ଇଂରାଜୀ ଏବଂ ଦର୍ଶନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ସେ ଭାଷା ବିଜ୍ଞାନରେ ଏମ.ଏ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଏମ.ଫିଲ ଡିଗ୍ରୀ ପାଇଁ  "କୋଙ୍କଣୀ ବ୍ୟାକରଣର କିଛି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ"  ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ଗୋଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଇଂରାଜୀ ବିଭାଗରେ  'କୋଙ୍କଣୀ ଉପରେ ଆଭିଧାନିକ ପ୍ରଭାବର ଏକ ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାଷାଭିତ୍ତିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅଧ୍ୟୟନ'  ଉପରେ ତାଙ୍କର ପିଏଚଡି ଥିଲା । ସେ  "କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷା ଉପରେ ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜର ପ୍ରଭାବ"  ଏବଂ ଶେନୋଇ ଗୋଏମ୍ବାବଙ୍କର  "ଭାଷାଭାଷୀ ପ୍ରତିଭା"  ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷା, ସାହିତ୍ୟ ଏବଂ ଭାଷା ବିଜ୍ଞାନ ଉପରେ ନିଜର ଗବେଷଣା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଏବଂ କବିତା, ପ୍ରବନ୍ଧ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଥିଲେ । ସେ ମାସିକ ଜାଗର କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୦୭ଠାରୁ ଏହାର ସମ୍ପାଦକ ଥିଲେ । ମାଧବୀ ସରଦେସାଇ ୨୨ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ପୁସ୍ତକ ଭାସା-ଭାସ  ଭାଷା ବିଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ  । ଇକା ଭିଚରାଛି ଜୀବିତ କଥା  ଏକ ଚିରନ୍ତନ କାହାଣୀ  । ମାନକୁଲ୍ଲୋ ରାଜ କୁନଭୋର  (ଶିଶୁ ଉପନ୍ୟାସ), ଦି ଲିଟିଲ୍ ପ୍ରିନ୍ସ  ଫ୍ରେଞ୍ଚରୁ କୋଙ୍କାଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁବାଦ  । ମନ୍ଥାନ  ପ୍ରବନ୍ଧ ସଂଗ୍ରହ  । ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ ସରଦେସାଇ କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷାରେ ନିଜର ପୁସ୍ତକ  "ମନ୍ଥାନ" ର ସୃଜନଶୀଳ ଲେଖା ପାଇଁ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଦିଲ୍ଲୀର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଏହାପୂର୍ବରୁ, ସେ ୧୯୯୮ ମସିହାରେ  "ଇକା ଭିଚରାଛି ଜୀବିତ କଥା"  ପୁସ୍ତକର ଅନୁବାଦ ପାଇଁ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।