ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ  (ଜନ୍ମ : ୨୫ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୫) ଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ସମ୍ମାନପ୍ରାପ୍ତ ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ଭାଷାବିତ ଅଟନ୍ତି  । ତ୍ରିପାଠୀ ସମାଜରେ ଦେଖାଦେଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ନୀତି, ଅନିୟମିତତା ଏବଂ ମାନବବାଦ ବିଷୟ ଉପରେ ନିଜ ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରିଛନ୍ତି । ସେହିପରି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟର ତର୍ଜମା ଓ ଲିପିର ବିକାଶ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ବହୁ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ୧୯୭୯ ମସିହାରେ ନିଜ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ପୁସ୍ତକ  "ନିଜ ସିଂହାସନ"  ପାଇଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଅଧ୍ୟାପନାକୁ ବୃତ୍ତିଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ସେବାନିବୃତ ହୋଇସାରିଛନ୍ତି । ପରିବାର ପ୍ରଫୁଲ୍ଲଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଗୌରାଙ୍ଗ ତ୍ରିପାଠୀ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ରୁକ୍ମିଣୀ ତ୍ରିପାଠୀ ଥିଲା । ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ନାମ ପ୍ରମୋଦ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ ଓ ପ୍ରଦୀପ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ । ସ୍ୱର୍ଗତ ପ୍ରମୋଦ ଜଣେ ନାଟ୍ୟକାର ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ତିନି ଭଉଣୀଙ୍କ ନାମ ବାବି, ମାମି ଓ ଲିଲି । ରଚନାବଳୀ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଛପାଯାଇଥିବା କବିତା ଥିଲା କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର ଜୀବନ । ଏହା ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ସ୍କୁଲର ବାର୍ଷିକ ପତ୍ରିକା ଉଷାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ବହି ଅନ୍ୟ ଇଲାକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କବିତା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ସମଲପୁରି ଓଡ଼ିଆ ଶବ୍ଦକୋଷ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଦୀନନାଥ ପାଠୀଙ୍କ ଅବନ୍ତି ପୁସ୍ତକକୁ ସେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ ।