ଦ୍ୱିତୀୟ-ସ୍ତର ଆଟ୍ରିଓଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଅବରୋଧ  (ଦ୍ୱିତୀୟ-ଡିଗ୍ରୀ ଏଭି ବ୍ଲକ୍) କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ଉପର ଅଳିନ୍ଦରୁ ନିଳୟକୁ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ସଙ୍କେତ ସାମୟିକ ଭାବରେ ଅବରୋଧ ହୋଇଯାଇଥାଏ  । ଏହାକୁ ଦୁଇ ଭାଗରା ବିଭକ୍ତ କରାଯାଏ ଯଥା: - ମୋବିଜ୍ ପ୍ରକାର୧ ଏବଂ ମୋବିଜ୍ ପ୍ରକାର ୨ । ପ୍ରକାର-୧ ରୋଗର ସାଧାରଣତଃ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ନଥାଏ କିନ୍ତୁ ପ୍ରକାର -୨ ରୋଗରେ ଅନ୍ୟକ ସମୟରେ ଥକ୍କା, ଅଣନିଶ୍ୱାସ, ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା କିମ୍ବା ସିଙ୍କୋପ୍ ସହିତ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ । ପ୍ରକାର-୨ ରୋଗର ପ୍ରଗତି ହୋଇ ତୃତୀୟ-ସ୍ତର ଏଭି ବ୍ଲକ୍ କିମ୍ବା ହଠାତ୍ ହୃଦ୍‌‌ରୋଧ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ । ଜଣେ ଯୁବକ କିମ୍ବା ଆଥଲେଟ୍ ଲୋକର ପ୍ରକାର ୧ ସାଧାରଣ ଧରଣର ହୋଇପାରେ । ତଥାପି, ଏହା କରୋନାରୀ ଧମନୀ ରୋଗ, କେତେକ ଷଧ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତ ପୋଟାସିୟମ୍, କାର୍ଡିଓମାଇଓପା ଥି, ରିଉମାଟିକ୍ ଜ୍ୱର କିମ୍ବା ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରେ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଏଥିରେ ଷଧ ବିଟା ବ୍ଲକର୍, କ୍ୟାଲସିୟମ୍ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ବ୍ଲକର୍, ଆଣ୍ଟିଆରିଦମିକ ଏବଂ ଡିଗକ୍ସିନ୍ ଆଦି ଔଷଧ ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ହୋଇପାରେ । ପ୍ରକାର୨ ରୋଗ ସାଧାରଣତ ଏକ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସମସ୍ୟା ହେତୁ ହୋଇଥାଏ । ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋକାର୍ଡିଓଗ୍ରାମ   ସାହାଯ୍ୟରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ପ୍ରକାର ୧ ରୋଗରେ ପିଆର ବ୍ୟବଧାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ପନ୍ଦନ ସହିତ ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ ଓ ଅବଶେଷରେ ଏକ ଅଳିନ୍ଦ ତରଙ୍ଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଅବରୋଧ ହୋଇଥାଏ, ଫଳସ୍ୱରୂପ ଏକ ସ୍ପନ୍ଦନ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ । ପ୍ରକାର ୨ରେ ପିଆର ବ୍ୟବଧାନର ମାତ୍ରା ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଅଳିନ୍ଦ ତରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅବରୋଧିତ ହୁଏ । ଯଦି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱିତୀୟ ତରଙ୍ଗ ଖସିଯାଏ ତେବେ ପ୍ରକାର ୧ ଏବଂ ୨ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପାରେ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଆଟ୍ରିଓଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର୍ ବ୍ଲକ୍ ଅଟେ । ପ୍ରକାର ୧ ରୋଗ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରାୟ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ନାହିଁ । ରୋ ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ଦିଗକୁ ଗତି କରୁଥିଲେ ଔଷଧ ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯାଏ ବା ହ୍ରାସ କରାଯାଇପାରେ ଓ ରୋଗୀର ଅବସ୍ଥା ଅନୁସରଣ କରାଯାଇପାରେ । ଯଦି ହୃତପିଣ୍ଡ ଗତି ଧୀର ହୁଏ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ହୁଏ ତେବେ ଏହାକୁ ଆଟ୍ରୋପିନ୍ ସହିତ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇପାରେ । କ୍ୱଚିତ୍ କାର୍ଡିଆକ୍ ପେସ୍ ମେକର ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ପ୍ରକାର-୨ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟ ସବୁବେଳେ ହୃଦ୍‌ରୋଗ ପେସିଙ୍ଗ ସହିତ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ। ପ୍ରଥମେ ପ୍ରକାର ୧ ରୋଗକୁ ୧୮୯୯ ମସିହାରେ କରେଲ ଫ୍ରେଡେରିକ୍ ୱେନ୍କେବାକ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବାବେଳେ ପ୍ରକାର-୨ ରୋଗକୁ ପ୍ରଥମେ ୧୯୨୪ ମସିହାରେ ୱୋଲଡେମର ମୋବିଜ୍ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।