ବୁଢା ସୁବ୍ବା ମନ୍ଦିର  ନେପାଳୀ:           ନେପାଳର ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳ ଥିବା ଧରଣର ବିଜୟପୁରରେ ଥିବା ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ଧାର୍ମିକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ । ଦନ୍ତକାଳୀ ମନ୍ଦିରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସେଉତି ନଦୀ ତୀରରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିର ଧାର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କର ଏକ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନ । ଏଠାରେ ଅଗ୍ରଭାଗ ବିହୀନ ବାଉଁଶ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଶନିବାର ଦିନ ଏଠାରେ ବହୁତ ଭିଡ଼ ହୁଏ ଓ ଭକ୍ତମାନେ ଗଞ୍ଜା ତଥା ଘୁଷୁରି ବଳି ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ୧୯୫୮-୫୯ ମସିହାଠାରୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ସାଉତି ରଖିଛନ୍ତି । ଐତିହାସିକ ଇମନ ଜିନ ସେମଯୋଙ୍ଗ   ଅନୁସାରେ ରାଜା ବିଜୟନାରାୟଣଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ଓ ତା 'ପରଠାରୁ ଲୁମ୍ବୁବାନ     ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ବିଜୟପୁର ଥିଲା । ସ୍ଥାନ ଦେଶର ରାଜଧାନୀଠାରୁ ୨୨୦ କିମି ଦୂରରେ ଧାରଣଠାରେ   ବୁଢ଼ା ସୁବ୍ବା ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଦକ୍ଷିଣକାଳୀ ମନ୍ଦିରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଏହି ଦନ୍ତକାଳୀ   ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଲୋକକଥା ଲୋକ କଥା ଅନୁସାରେ ଶିକାରୀ ବୁଢା ସୁବା ତା ଭଉଣୀ ସହିତ ବାଉଁଶ ଆଗରେ ବସିଥିବା କାଉ ଶିକାର କରୁଥିଲା । ଲକ୍ଷ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲେ ବାଉଶ ଅଗ ଭାଂଗିଯାଉଥିଲା । ସେଠି ଆଉ ବାଉଁଶ କଅଁଳୁ ନଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ଶିକାର ଛାଡ଼ି ଭଗବାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ମଗ୍ନ ରହିଲା । ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଗୋଟିଏ ମାଟି ଗଦା ଏବେବି ଅଛି ଓ ବାଉଁଶ ଅଗ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆଉ ବୃଦ୍ଧି ହେଉନାହିଁ । ଭଗବାନ ଶିବ/ ପାର୍ବତୀ ଅନ୍ୟ ଏକ ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ହର ପାର୍ବତୀ ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ଶିକାର କରୁ କରୁ ବିଜୟପୁରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଧ୍ୟାନ ମଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ବେଳେ କଳି ଯୁଗ ଆଗମନ ହେଉଥିବା ଅନୁଭବ ହେବାରୁ ଉଭେଇ ଗଲେ । ଏହି ଘଟଣାକୁ ୟାକଠୁଙ୍ଗ ଭାଷାରେ ବୁଢା ସୁବ୍ବା କୁହାଯାଏ । ତାଙ୍କ ଧନୁରୁ ବାଉଁଶ ଗଛ ଉଠିଲା ଯାହାର ଅଗ ନଥିଲା । ଏକଲବ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଏକ ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ଏଠାରେ ଏକଲବ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ସେ ନିଜେ ବୁଢା ସୁବ୍ବା ଥିଲେ । ବାଉଁଶ ଲେଖା ଓ ସୂତା ବନ୍ଧା ଆଗେ ସେଠାରେ ଥିବା ବାଉଁଶରେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରେମ ସାର୍ଥକ ହେବା ପାଇଁ ନାମ ଲେଖୁଥିଲେ ଯାହା ପରେ ମନା କରାଯାଇଥିଲା, ଯେହେତୁ ଗଛ ଆଉ ବଢିଲାନି । ଏହା ବଦଳରେ ସେମାନେ ଗଛରେ ସୂତା ଗୁଡ଼େଇ ମାନସିକ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଅନୁବାଦ: ବାଉଁଶ ଗଛରେ ଲେଖିବା ପାଇଁ ବୁଢା ସୁବା