ତରଳ ବାୟୁ  (ଇଂରାଜୀ: ) ବାୟୁର ଏକପ୍ରକାର ଅବସ୍ଥା ଯାହାକୁ ନିମ୍ନ ତାପକ୍ରମରେ ଚାପ ପ୍ରଦାନ କରି ଗ୍ୟାସୀୟ ଅବସ୍ଥାରୁ ତରଳ ଅବସ୍ଥାକୁ ଅଣାଯାଏ  । ଏଥିପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ର ଅଛି । ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ ସାଧାରଣ ବାୟୁରୁ ତରଳ ବାୟୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ଏହା ତରଳାବସ୍ଥାରେ ଜଳ ଭଳି ବର୍ଣ୍ଣହୀନ କିମ୍ବା ସାମାନ୍ୟ ନୀଳରଙ୍ଗର ଦିଶେ । ତରଳ ବାୟୁକୁ ଆବଦ୍ଧ ପାତ୍ର ଭିତରେ ରଖାଯାଏ, ଖୋଲା ପାତ୍ରରେ ରଖିଦେଲେ ଏହା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବାଷ୍ପୀଭୂତ ହୋଇ ଉଡ଼ିଯାଏ । ଏହାର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସ୍ପୁଟନାଙ୍କ ନାହିଁ । ବୈଶିଷ୍ଠ୍ୟ ତରଳ ବାୟୁର ଘନତ୍ୱ ପ୍ରାୟ ୮୭୦ କିଲୋଗ୍ରାମ ପ୍ରତି ଘନମିଟର । ମାତ୍ର ମୌଳିକ ଉପାଦାନର ପ୍ରକାର ଭିତ୍ତିରେ ଏହାର ଘନତ୍ୱ ନିର୍ଭର କରେ । ତରଳ ବାୟୁ ୫୮କେଲଭିନ ତଥା -୨୧୫  ସେଲସିଅସରେ ବରଫରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରେ । ଏହାର ସ୍ପୁଟନାଙ୍କ ୧୯୪.୩୫  ସେଲସିଅସ । ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ଅମ୍ଳଜାନ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ଗ୍ୟାସୀୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଏ । ବ୍ୟବହାର ଫୁଏଲ ଗ୍ୟାସ ୱେଲଡ଼ିଙ୍ଗ ଆଣ୍ଡ କଟିଙ୍ଗ: ଇନ୍ଧନଗ୍ୟାସ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ସାହାଯ୍ୟରେ ଧାତବୀୟ ପଦାର୍ଥକୁ କାଟିବା ଓ ଯୋଡ଼ିବା କମ ତାପମାତ୍ରାରେ ଶ୍ୱାସନେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଯବକ୍ଷାରଜାନ ସାଧାରଣ ତାପମାତ୍ରାରେ ତଥା ଗ୍ୟାସୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ବିଶେଷ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉନଥିବାବେଳେ ତରଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଧିକ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ ୧୮୯୯-୧୯୦୨ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ଲିକ୍ୟୁଇଡ ଏୟାର ନାମକ ଏକ ଗାଡ଼ି କମ୍ପାନୀ ଏକ କାର ତିଆରି କରିଥିଲା, ଯାହା ତରଳ ବାୟୁ ଇନ୍ଧନରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରି ଚାଲିପାରିଥାନ୍ତା ।