ମେନିଞ୍ଜିଓମା ବା ମେନିଞ୍ଜିଆଲ ଟ୍ୟୁମର  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ) ଏକ ଧୀର ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ଅର୍ବୁଦ ଯାହା ମସ୍ତିଷ୍କ ଓ ମେରୁଦଣ୍ଡ ଚାରିପାଖେ ଥିବା ପରଦା ବା ମେନିଞ୍ଜେସରୁ ବାହାରିଥାଏ  । ଅର୍ବୁଦର ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଚାପ ପଡ଼ିବା ଯୋଗୁ ଲକ୍ଷଣ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ଅନେକ ଅର୍ବୁଦ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତିନାହିଁ । ବେଳେ ବେଳେ ବାତ  , ଡିମେନ୍ସିଆ, କ‌ହିବା ସମସ୍ୟା, ଦୃଷ୍ଟି ସମସ୍ୟା, ଏକ ପାଖିଆ ଦୁର୍ବଳତା ଓ ମୂତ୍ରାଶୟ ଅଣନିୟନ୍ତ୍ରଣ   ଇତ୍ୟାଦି ଜଟିଳତା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ । ଆୟୋନାଇଜିଙ୍ଗ ରାଡିଏସନ   ସଂସ୍ପର୍ଶ, ରୋଗର ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ଓ ନିଉରୋଫାଇବ୍ରୋମାଟିସିସ ଟାଇପ ୨  ( 2) ରୋଗ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ  । ସନ ୨୦୧୪ ସୁଦ୍ଧା ସେଲ ଫୋନ   ଯୋଗୁ ହେଉଥିବାର ଜଣାଯାଇନାହିଁ । ଅନେକ ରକମର ଜୀବକୋଷ   ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଏହି ରୋଗ ସକ୍ଷମ । ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗ   ସାହାଯ୍ୟରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ ବିହୀନ କେଶ୍‌ରେ ସାମୟିକ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଯଥେଷ୍ଟ । ଅଧିକାଂଶ କେଶ୍‌ରେ ଅପରେଶନ କଲେ ଆରୋଗ୍ୟ ହୋଇଯାଏ । ଅର୍ବୁଦ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଅପସାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ୨୦% କେଶ୍‌ରେ ଆଉଥରେ ରୋଗ ହୁଏ । ଅପରେଶନ ଅସମ୍ଭବ ହେଲେ ବା ସମସ୍ତ ଅର୍ବୁଦ ଅପସାରଣ ନହୋଇପାରିଲେ ରେଡିଓସର୍ଜରି   କରାଯାଇପାରେ । କେମୋଥେରାପି ସାହାଯ୍ୟ କରେନାହିଁ । ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ରୋଗ ଦୃତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ଓ ଫଳାଫଳ ବ‌ହୁତ ଖରାପ ହୁଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ପ୍ରତି ଏକ ହଜାର ଲୋକରେ ଜଣେ ଲୋକ‌କୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାୟ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ସମୁଦାୟ ମସ୍ତିଷ୍କ ଅର୍ବୁଦ   ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୩୦% ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ୨ ଗୁଣ ଅଧିକ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ସନ ୧୬୧୪ରେ ଫେଲିକ୍ସ ପ୍ଲାଟର   ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।