ମୋଲୁସ୍କମ କୋଣ୍ଟାଜିଓସମ ବା ଏମସି  ( ଅନ୍ୟ ନାମ ୱାଟର ୱାର୍ଟ) ଏକ ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ   ଯାହା ଚର୍ମରେ   ହୁଏ ଓ ଏକ ଛୋଟ ପିଙ୍କ ରଙ୍ଗର ଫୁଲା ଦେଖାଯାଏ ଯାହା ମଝିରେ ଏକ ଛୋଟ ଗାତ ଥାଏ  । ବେଳେ ବେଳେ ଏହି ଗଲୁ କରେ ଓ ଘାଆ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଏକ‌କ ବା ଦଳଗତ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ରୋଗ ଦେଖାଯାଇପାରେ । ମୁଖ ମଣ୍ଡଳରେ ଏହା ସର୍ବାଧିକ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଉଦର, ଗୋଡ଼, ବାହୁ, ବେକ, ଯୌନାଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଚର୍ମରେ ଦେଖାଯାଏ । ସଂକ୍ରମଣର ପ୍ରାୟ ୭ ସପ୍ତାହ ପରେ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଉପଶମ ହୋଇଯାଏ ଓ କୌଣସି ସ୍କାର ଦାଗ   ଛାଡ଼ିଯାଏ ନାହିଁ । ମୋଲୁସ୍କମ କୋଣ୍ଟାଜିଓସମ ରୋଗ ଏକ ପ୍ରକାର ପକ୍ସଭିରିଡି   ଭୁତାଣୁ ଯୋଗୁ ହୁଏ ଓ ଏହି ଭୁତାଣୁକୁ ମୋଲୁସ୍କମ କୋଣ୍ଟାଜିଓସମ ଭୁତାଣୁ  ( ବା ) ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ  । ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ   ଓ ସାଧାରଣ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ଓ ପ୍ରଦୂଷିତ ପଦାର୍ଥ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବାଦ୍ୱାରା ଏହି ରୋଗ ବ୍ୟାପିଥାଏ । ନିଜ ଦେହର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ‌କୁ ସ୍ୱୟଂ ରୋଗୀଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଥାଏ । ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍କଟଦାୟୀ କାରଣମାନଙ୍କ ନାମ ଦୁର୍ବଳ ଇମ୍ମ୍ୟୁନ ସିସ୍ଟମ  , ଆଟୋପିକ ଡର୍ମାଟାଇଟିସ ଓ ସଂଖ୍ୟାଧିକ ଲୋକଙ୍କ ଏକତ୍ର ବାସ କରିବା ଯୋଗୁ ହୁଏ । ଏକ ସଂକ୍ରମଣ ପରେ ରୋଗୀ ପୁନଃସଂକ୍ରମିତ ହୋଇପାରେ । ଏହି ରୋଗକୁ ଦେଖି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ପ୍ରତିଷେଧ ପାଳନରେ ହାତଧୁଆ   ଓ ବ୍ୟକ୍ତଗତ ଜିନିଷ ନ ବାଣ୍ଟିବା ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛି । ଏହି ଚର୍ମ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ଏତେ ଆବଶ୍ୟକ ନହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯିବାରୁ ଓ ବ୍ୟାପିବା ରୋକିବାକୁ ଅନେକ ରୋଗୀ ଏହାକୁ ବିଦାୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୁଅନ୍ତି । କ୍ରାୟୋ ଥେରାପି   ସାହାଯ୍ୟରେ, ଅପରେଶନ କରି ଏହାକୁ କୋରି ବାହାର କରିଦେବା ଓ ଲେଜର ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହାର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇପାରେ । କୋରିବାଦ୍ୱାରା   ସ୍କାର ବା କ୍ଷତ ଦାଗ ରହିଯାଏ । ପାଟିରେ ସାଇମେଟିଡିନ   ଓ ରୋଗ ଥିବା ସ୍ଥାନରେପୋଡୋଫାଇଲୋଟକ୍ସିନ   କ୍ରିମ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ସାରା ପୃଥିବୀରେ ବାର୍ଷିକ ପ୍ରାୟ ୧୨୨ ନିୟୁତ  (ଜନସଂଖ୍ୟାର ୧.୮%) ଲୋକ ଏହି ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି  । ଏକରୁ ଦଶ ବର୍ଷ ବୟସର ପିଲା ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସନ ୧୯୬୬ ପରଠାରୁ ଏହି ରୋଗ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଉଛି । ଏହି ରୋଗ ହେବାଯୋଗୁ କୌଣସି ପିଲାକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସାଥୀରେ ମିଶିବାକୁ ନ ଦେବା ଅନୁଚିତ ।