ବଳଦେବ ସିଂ  (ବଳଦେବ ସିଂ ସଦକନାମା) ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଔପନାସିକ ତଥା କାହାଣୀ ଲେଖକ ଥିଲେ  । ସେ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଉପନ୍ୟାସ ଧାହୱାନ୍ ଦିଲ୍ଲୀ ଦେ କିଙ୍ଗ୍ରେ   ପାଇଁ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ  ୨୦୧୨ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ସେ ୫୫ଟି ଉପନ୍ୟାସ , ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଏବଂ ନାଟକ ଲେଖି ସାରିଛନ୍ତି । ପ୍ରାରମ୍ଭ ଜୀବନ ବଳଦେବ ସିଂ ମୋଗା ଜିଲ୍ଲାର ଚାନ୍ଦ ନୱାନ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ମୁକ୍ତସର ଅଞ୍ଚଳରେ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ ନିଜର କ୍ୟାରିଅର୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ କିଛି ସମୟ ଅତିବାହିତ କରିଥିଲେ । ପରେ ସେ କଲିକତା ଯାଇ ଟ୍ରକ୍ କ୍ଲିନର୍, ଟ୍ୟାକ୍ସି ଡ୍ରାଇଭର ଏବଂ ଟ୍ରକ୍ ଅପରେଟର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ବୃତ୍ତି ସିଂ ନିଜର ଉପନ୍ୟାସ ସାଦକନାମା ଏବଂ ଲାଲ ବତ୍ତି ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା । ତାଙ୍କର ଉପନ୍ୟାସ ସାଦକନାମା, ପଞ୍ଜାବର ଟ୍ରକ୍ ଡ୍ରାଇଭରମାନଙ୍କର ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନାତ୍ମକ କାହାଣୀ ଥିଲା । ଏହା ଅମୃତା ପ୍ରୀତମଙ୍କ ପତ୍ରିକା ନାଗମାନୀରେ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପରେ ଏହା ତିନୋଟି ଗ୍ରନ୍ଥଖଣ୍ଡ ବିଶିଷ୍ଟ ଉପନ୍ୟାସ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଉପନ୍ୟାସର କାହାଣୀଗୁଡ଼ିକ ସିଂଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ଅନୁଭୂତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା । ସେ ନିଜେ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ୧୦ ବର୍ଷ ଧରି ଟ୍ରକ୍ ଡ୍ରାଇଭର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ । ଏହି ପୁସ୍ତକ ପଞ୍ଜାବୀ ସାହିତ୍ୟରେ ବେଶ୍ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ  "ସାଦକନାମା"  ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସକ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନାମର ଏକ ଅଂଶ ହୋଇଗଲା  ତାଙ୍କର ଉପନ୍ୟାସ  "ଧୱନ ଦିଲ୍ଲୀ ଦେ କିଙ୍ଗ୍ରେ"  କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ବିଦ୍ରୋହୀ ଦୁଲ୍ଲା ଭଟ୍ଟୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ଥିଲା । ଏହି ଉପନ୍ୟାସ ପାଇଁ ସେ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ପଞ୍ଜାବୀ ପାଇଁ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିଲେ । ସେ ଦିଲ୍ଲୀର  "ମେକର୍ସ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ସାହିତ୍ୟ"  ସିରିଜ୍ ପାଇଁ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ପଞ୍ଜାବୀ ଲେଖକ ଜିଆନି ଗୁରୁଦିତ ସିଂ  (୧୯୨୩-୨୦୦୭)ଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ମୋନୋଗ୍ରାମ୍ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ  ।