ପ୍ଲେସେଣ୍ଟା ଆକ୍ରେଟା କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଜରାୟୁ କାନ୍ଥରେ ଥିବା ମାଂସପେଶୀ ସ୍ତରରେ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ । ସାଧରଣତଃ ଏହା ଜଟିଳ ହେଲେ ପ୍ରସବପର ରକ୍ତସ୍ରାବ ହୁଏ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଜଟିଳତାରେ ଡିସସେମିନେଟେଡ ଇଣ୍ଟ୍ରାଭାସ୍କୁଲାର କୋଆଗୁଲୋପାଥି   ଏବଂ ମୂତ୍ରାଶୟ ଆଘାତ ହୋଇପାରେ । ଶିଶୁର ମଧ୍ୟ ଖରାପ ପରିଣାମ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଅଧିକ ଥାଏ  ବିପଦ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବ ସିଜରିଆନ ସେକସନ, ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଗର୍ଭଧାରଣ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଗର୍ଭାଶୟ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଏବଂ ପେଲଭିକ୍ ବିକିରଣ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ  ମାଂସପେଶୀ ସ୍ତରରେ ସଂଲଗ୍ନ ଗଭୀରତା ହିସାବକୁ ନେଇ ରୋଗର ତିନୋଟି ବର୍ଗ ବା ଗ୍ରେଡ୍ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥାଏ: ଆକ୍ରେଟା, ଇନକ୍ରିଟା, ଏବଂ ପରକ୍ରେଟା  ଆକ୍ରେଟାରେ ମାୟୋମେଟ୍ରିଅମ ସ‌ହିତ କୋରିଓନିକ ଭିଲାଇ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଇନ‌କ୍ରିଟାରେ ମାୟୋମେଟ୍ରିଅମ ଭିତରକୁ ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ, ପରକ୍ରିଟାରେ ଜରାୟୁ ବାହାରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଓ ବେଳେବେଳେ ମାଗନେଟିକ ରେଜୋନାନ୍ସ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ  ଚିକିତ୍ସାରେ ପ୍ରାୟ ୩୪ରୁ ୩୬ ସପ୍ତାହରେ ସିଜରିଆନ ସେକସନ କରି ପ୍ରସବ କରେଇଦିଆଯାଏ । ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିମାଣର ରକ୍ତ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଯଦି ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା ନ ବାହାରେ, ତେବେ ହିଷ୍ଟେରେକ୍ଟୋମି କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ କିନ୍ତୁ କେତେକ ପଦ୍ଧତିରେ ଉର୍ବରତା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରେ  ଟ୍ରାନେକ୍ସାମିକ ଏସିଡ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ରକ୍ତ କ୍ଷୟ ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇପାରେ। ପ୍ଲେସେଣ୍ଟା ଆକ୍ରେଟାର ହାର ୧୯୬୦ ଦଶକରୁ ୨୦୧୦ ଦଶକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି  ୨୦୧୬ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ରୋଗରେ ୨୭୨ ଗର୍ଭରେ ଆନୁମାନିକ ଜଣେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି 