ଅନୀତା ଗୁପ୍ତା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସାମାଜିକ ଉଦ୍ୟୋଗୀ, ଜୈବିକ କୃଷକ ଏବଂ ଆଦିବାସୀ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି । ସେ ୫୦,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଗ୍ରାମୀଣ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଲିମ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି । ଜୀବନୀ ଗୁପ୍ତା ଏକ ଗରିବ ପରିବାରରୁ ଆସିଥିଲେ । ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଜେଜେବାପା ଜଣେ ଝିଅକୁ ମାଡ ମାରୁଛନ୍ତି । ପରେ ସେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଯଦି ଝିଅଟିର ଶିକ୍ଷା ଥା 'ନ୍ତା ତେବେ ତାକୁ ତାଙ୍କର ଅତ୍ୟାଚାରକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ କ୍ଷମତା ଦିଆଯାଇଥାନ୍ତା । ଅନୀତା ବିହାରର ଭୋଜପୁରରୁ ଆସିଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ସେ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ, କ୍ରୋଚେଟ ଏବଂ ଅଳଙ୍କାରରେ ୫୦,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଗ୍ରାମୀଣ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଲିମ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି । ସେ ମାତ୍ର ଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ୧୯୯୩ ମସିହାରେ  "ଭୋଜପୁର ମହିଳା କଳା କେନ୍ଦ୍ର"  ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗୁପ୍ତା ଏହାର ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ସଂସ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ମହିଳାମାନେ ଯୋଗଦାନ କରି ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରିପାରିବେ ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ପଠାଇ ପାରିବେ । ଯେତେବେଳେ ଏହି ସଂଗଠନକୁ ଏକ ସମାଜ ଭାବରେ ପଞ୍ଜୀକୃତ କରାଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏହା ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ପାଣ୍ଠି ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ । ଏହି ସଂଗଠନ ଆର୍ରାହ୍ରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଏହା ୧୦,୦୦୦ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି କରିଛି । ତାଙ୍କ ସଂଗଠନ ଟାଟା ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ସୋସିଆଲ୍ ସାଇନ୍ସ  (ଟିଆଇଏସଏସ) ଏବଂ ଡିସି ହ୍ୟାଣ୍ଡିକ୍ରାଫ୍ଟକୁ ଅଂଶୀଦାର ଭାବରେ ହାସଲ କରିଥିଲା  । ୨୦୧୭ ମସିହାରେ  "ନୀତି ଆୟୋଗ" , ଜନ ନୀତି ଥିଙ୍କ ଟ୍ୟାଙ୍କ ତାଙ୍କୁ  "ମହିଳା ଟ୍ରାନ୍ସଫର୍ମିଂ ଇଣ୍ଡିଆ ପୁରସ୍କାର"  ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା । ୮ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୨ ମସିହାରେ, ତାଙ୍କୁ ନାରୀ ଶକ୍ତି ପୁରସ୍କାର ଅର୍ଥାତ  "[[ଭାରତ]ର ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରସ୍କାର"  ପାଇବା ପାଇଁ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭବନକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଭାରତରେ -19 ମହାମାରୀ ହେତୁ ପୂର୍ବ ବର୍ଷରେ କୌଣସି ପୁରସ୍କାର ମିଳି ନଥିଲା । ଏହି ଭବନକୁ ସରକାର ପୂର୍ବ ବର୍ଷ ଏବଂ ଚଳିତ ବର୍ଷ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ । ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରାମନାଥ କୋବିନ୍ଦ ଗୁପ୍ତା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ୨୮ ଜଣ ମହିଳାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ପୁରସ୍କାରର ପୂର୍ବ ରାତିରେ ସେମାନେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ ।