ବିନୋଦ କୁମାର ପଶାୟତ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସମ୍ବଲପୁରୀ କବି, ଗୀତିକାର, ନାଟ୍ୟକାର ଓ ପ୍ରାକ୍ତନ ବାରିକ । ସମ୍ବଲପୁରୀ ଲୋକକଳା ଓ ପରମ୍ପରାର ସଂରକ୍ଷଣ ଓ ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ଦିଗରେ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ସେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ୨୦୨୪ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ସେ ସମର୍ପଣ, ଆଦିବାସୀ, ପରସ୍ତ୍ରୀ, ଚିନି ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଗୀତ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଜଣାଶୁଣା ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ  "ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ ବଲି ଯାଉ ମୋର ଜୀବନ" ,  "ମା  ଠାନୁ ବଡ଼୍ କିଏ ଅଛେ ", " ଏ ନନୀ ସୁଲୋଚନା ", " ଲବଂଗଲତା ମୋର ଗଜମୁକୁତା ", " ଗଲାରାତି ଝୁମରା ସୁରେ ", " ଲିଟି ଉଡେ ଫୁରୁପୁରୁ ", " ରଥର ଚକା ଚାଲେ ଘିଡ଼ି ଘିଡ଼ି ", " ସରବ ସହେନି ମା ଗୋ ତୁଇ ", " ବୋଇଲେ ରାଧିକା ସୁନଗୋ ଦୁତି " ଆଦି ଅନ୍ୟତମ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ବ୍ୟଙ୍ଗ ନାଟକଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ତାହାର ବା, ମୁଁ ନାଇଁ ମରେ, ଚୁଟକୁଛୁଟା ଆଦି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ବୃତ୍ତି ବିନୋଦ କୁମାର ପଶାୟତ ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର ଟିକ୍ରାପଡ଼ାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ଅସ୍ୱଚ୍ଛଳତା ହେତୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍କୁଲରେ ପାଠପଢ଼ା ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେଲୁନ୍‌ରେ କାମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ସେହି ସମୟରେ ସେ ବଲାଙ୍ଗିରର ରାମଜୀ ନାଟକ ପାର୍ଟିରେ ଶିଶୁ ଅଭିନେତା ଭାବେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭକରିଥିଲେ । ପରେ ସେ ୧୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସମ୍ବଲପୁର ଯାଇ ସେଠାକାର ବୈଦ୍ୟନାଥ ଛକରେ ନିଜର ଏକ ସେଲୁନ୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସାହିତ୍ୟ ରଚନା ସମ୍ବଲପୁରରେ ସାହିତ୍ୟିକ ଅରୁଣ ପ୍ରସନ୍ନ ସେଠ ସମ୍ବଲପୁରୀରେ ତାଙ୍କୁ ସାହିତ୍ୟ ରଚନା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସେଲୁନ୍‌ରେ ସାହିତ୍ୟିକମାନଙ୍କ ମିଳନ କେନ୍ଦ୍ର ହୋଇଥିଲା । ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷାର ଜନକ ନାମରେ ପରିଚିତ ସତ୍ୟ ନାରାୟଣ ବହିଦାର ଥରେ କହିଥିଲେ  "ବିନୋଦ ପଶାୟତଙ୍କ ସେଲୁନ୍ ହେଉଛି ସରସ୍ବତୀଙ୍କ ମନ୍ଦିର"  ।