ଆଘ୍ରାଣହାନୀ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ରୋଗରେଏକ ବା ଏକାଧିକ ଗନ୍ଧ ଚିହ୍ନଟ କରିବାର କ୍ଷମତା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ  ଏହା ଅସ୍ଥାୟୀ କିମ୍ବା ସ୍ଥାୟୀ ହୋଇପାରେ  କେତେକ ମାମଲା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟଗୁଡିକ ଜୀବନରେ ଅର୍ଜନ କରାଯାଇଥାଏ  କ୍ଷତିକାରକ ଗନ୍ଧ ଚିହ୍ନଟ କରିବାରେ ଅକ୍ଷମତା ବିପଜ୍ଜନକ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟର ଉପଭୋଗ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରେ। ପ୍ରାୟ ୫୦%ରୁ ୭୦% ରୋଗୀଙ୍କର ନାକ ଅବରୋଧ ହେତୁ ହୋଇଥାଏ, ଯେପରିକି ପ୍ରଦାହ କିମ୍ବା ନାକ ପଲିପ୍  ମୁଣ୍ଡ ଆଘାତ, ଅର୍ବୁଦ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ, ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥ କିମ୍ବା କେତେକ ଜେନେଟିକ୍ ଅବସ୍ଥା ହେତୁ ନିଉରନ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ କେତେକ ମାମଲା ହୋଇଥାଏ  କୋଭିଡ-୧୯ର ଏକ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ, ବିଶେଷତଃ ସାମାନ୍ୟ ସଂକ୍ରମଣର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ  ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଅନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖାଯାଏ । କେତେକ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅଧିକ ବିସ୍ତୃତ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବାର କ୍ଷମତା ଥାଏ  ହାଇପୋସ୍ମିଆଠାରୁ ଏହା ଭିନ୍ନ ଯାହା କିଛି ବା ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧ ପ୍ରତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳତା ହ୍ରାସ କରିଥାଏ  ମୂଳ କାରଣ ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ  ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରେ ସ୍ଟିରଏଡ ନାକ ସ୍ପ୍ରେ ଏହି ରୋଗ ଉପଶମ କରିପାରେ । କିଛି ସାଇନସ୍ ସମସ୍ୟା ଥଲେ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଏକ ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରେ  ନିଉରନ ଗୁଡ଼ିକର ଅକ୍ଷମତା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ, ଯଦିଓ କିଛି ମାମଲା କିଛି ଦିନ ବା ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇପାରେ  ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଧିକ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩ରୁ ୨୦% ଲୋକ ଏହି ରୋଗଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ସାଧାରଣତଃ ବୟସ ବୃଦ୍ଧି ସହିତ ରୋଗ ଅଧିକ ହୁଏ; ୮୦ ବର୍ଷ ବୟସ ଉପରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ 40% ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରନ୍ତି । ମୁଣ୍ଡ ଆଘାତ ଯୋଗୁ ଲଣ୍ଡନରେ ୧୮୬୪ ମସିହାରେ ଗନ୍ଧହାନୀର ଏକ ମାମଲା ହୁଘଲିଙ୍ଗ ଜାକସନ ରିପୋର୍ଟ କରିଥିଲେ 