ଇନଫେକ୍ଟିଭ ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ରୋଗ କ‌ହିଲେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ଅନ୍ତସ୍ଥ ସ୍ତର   ବିଶେଷତଃ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଭଲ୍‌ଭର   ସଂକ୍ରମଣକୁ   ବୁଝାଏ  । ଜ୍ୱର, ଚର୍ମରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାରର ରକ୍ତସ୍ରାବ  , ହତ୍‌ପିଣ୍ଡ ମରମର  , ଥକ୍କାଣ, ସ୍ୱଳ୍ପ ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣମାନ ଏଥିରେ ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଭଲଭୁଲାର ଇନସଫିସିଏନ୍ସି  , ହୃଦ୍‌ପାତ, ସ୍ଟ୍ରୋକ, ବୃକ୍‌କ ଫେଲ ରୋଗ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହିବ । ସାଧାରଣତଃ ଏହି ରୋଗ ଜୀବାଣୁ   ଯୋଗୁ ହୁଏ ଓ କବକ   ଯୋଗୁ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଭଲଭ୍ୟୁଲାର ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ରୋଗ  , ରିଉମାଟିକ ଡିଜିଜ  , କଞ୍ଜେନିଟାଲ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ରୋଗ  , କୃତ୍ରିମ ଭଲଭସ  , ହେମୋଡାଏଲିସିସ  , ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହର   ଓ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ପେସମେକର  ( : ) ଆଦି ଏହି ରୋଗର କାରକ ହୋଇପାରନ୍ତି  । ସାଧାରଣତଃ ସ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋକୋକାଇ ବା ସ୍ଥାଫାଇଲୋ କୋକାଇ ଜୀବାଣୁ ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ରୋଗ ଲକ୍ଷଣ, ରକ୍ତ କଲଚର   ବା ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ   କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହ ବ୍ୟତୀତ ଏକ ଅଣସଂକ୍ରାମକ ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ   ଆକାରର ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ   ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ । ଦାନ୍ତ ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାର ପ୍ରତିଷେଧ ଭାବରେ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକର ଉପକାରୀତା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଛି । ଉଚ୍ଚ ଧରଣର ସଙ୍କଟ କାରକମାନଙ୍କରେ ଏହାକୁ ଦେବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ । ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ଦେଇ ସାଧାରଣତଃ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ରକ୍ତ କଲଚର କରି ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । କ୍ୱଚିତ୍ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଅପରେସନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ପ୍ରତି ବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ୧୦୦,୦୦୦ ଲୋକରେ ୫ ଜଣ ଏହି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସ୍ଥାନ ଓ ଦେଶ ବିଶେଷରେ ଏହି ରୋଗ ହାରରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ । ମହିଳାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସଂକ୍ରମିତ ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୨୫% ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି । ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ନ ପାଇଲେ ପୃଥିବୀ ସାରା ଏହି ରୋଗ ଘାତକ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ ।