ଆଟ୍ରିଓଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ରିଏଣ୍ଟ୍ରାଣ୍ଟ ଟାକିକାକାର୍ଡିଆ  , ଏକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଦୃତ ହୃଦ୍‌ଗତି ରୋଗ । ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକରେ ପାଲପିଟେସନ, ହାଲୁକା ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଛାତି ଅସ୍ୱାଭାବିକତା ହୋଇପାରେ  ହୃଦଗତି ପ୍ରତି ମିନିଟରେ ୧୫୦ରୁ ୨୫୦ ଥର ସହିତ ହଠାତ୍ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ  ଜଟିଳତା ବିରଳ ଅଟେ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ପାରୋକ୍ସିସମାଲ୍ ସୁପ୍ରାଭେଣ୍ଟ୍ରିକୁଲାର ଟାକିକାର୍ଡିଆ   ରୋଗ । କାରଣଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଉଲ୍ଫ-ପାର୍କିନସନ-ହ୍ୱାଇଟ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ୍   । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କ୍ରିୟାବିଧିରେ ଏକ ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ପଥ୍ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଯାହାକି ବୈଦୁତିକ ସଙ୍କେତକୁ ହୃଦୟର ଉପର ଏବଂ ତଳ ଚାମ୍ବର ମଧ୍ୟରେ ଏଭି ନୋଡ ବାହାରେ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଏ । ଏହାର ଦୁଇଟି ପ୍ରକାର ଅଛି: ଅର୍ଥୋଡ୍ରୋମିକ୍ ଯେଉଁଥିରେ ସଙ୍କେତ ନିଳୟରୁ ଅଳିନ୍ଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ପଥ ଦେଇ ଗତି କରେ ଏବଂ କ୍ୟୁଆରଏସ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ ସାଧାରଣତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଆଣ୍ଟିଡ୍ରୋମିକ୍ ଥାଏ ଯେଉଁଥିରେ ସିଗନାଲ୍ ଆଟ୍ରିଆରୁ ଭେଣ୍ଟ୍ରିକଲ୍ ଏବଂ   କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ  ସ୍ଥାୟୀ ଜଙ୍କସନାଲ ରିଏଣ୍ଟ୍ରାଣ୍ଟ ଟାକିକାର୍ଡିଆ   ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରକାର ଅର୍ଥୋଡ୍ରୋମିକ୍ ଏଭିଆରଟି   । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସା, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଥା ସ୍ଥିର ଅଟନ୍ତି, ଭାଗାଲ୍ ମାନୋଭର କରାଯାଏ । ଏହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନ ହେଲେ ଆଡେନୋସିନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକରେ ଭେରାପାମିଲ୍, ପ୍ରୋକେନାମାଇଡ୍, କିମ୍ବା ବିଟା ବ୍ଲକର୍ ଦିଆଯାଇପାରେ । ଯଦି ଏହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅସ୍ଥିରତା ଅଛି ତେବେ ବୈଦୁତିକ କାର୍ଡିଓଭର୍ସନ୍ କରାଯାଇପାରେ । ରେଡିଓଫ୍ରିକ୍ୱେନ୍ସି ଆବ୍ଲେସନ୍ ସହିତ ବାରମ୍ବାର ଆକ୍ରମଣକୁ ରୋକାଯାଇପାରେ । ଯେଉଁମାନଙ୍କରେ ଆବ୍ଲାସନ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ତାଙ୍କର ଫ୍ଲେକ୍ନାଇଡ୍ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଏଭିଆରଟି ଏକ ଅସାଧାରଣ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ୧%ରୁ କମ୍ ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାୟ ୦.୨ % ଲୋକଙ୍କର ଇସିଜିରେ ଡବ୍ଲ୍ୟୁପିଡବ୍ଲ୍ୟୁ ଥାଏ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଭିଆରଟି   ପରି ଦ୍ରୁତ ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ବିକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ନୋଡାଲ୍ ରେଣ୍ଟାଣ୍ଟ ଟାଚାଇକାର୍ଡିଆ   ପରେ ଏହା ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ସାଧାରଣ ପ୍ରକାରର ପିଏସଭିଟି    ପ୍ରାୟତ ୯ରୁ 37 ବର୍ଷ ବୟସରେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇଥାଏ। ୧୮୯୩ ମସିହାରେ ସ୍ଟାନଲେ କେଣ୍ଟ ପ୍ରଥମେ ଏହାର ଆନୁସଙ୍ଗିକ ପଥ ଥିବା କଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ଓ ୧୯୩୦ରେ ଲୁଇ ଉଲ୍ଫ, ଜନ ପାର୍କିନସନ ଓ ପଲ ଡୁଡଲେ ହ୍ୱାଇଟ ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ ।