ରମେଶ ଭେଲୁସ୍କର ଗୋଆର ଜଣେ କୋଙ୍କଣୀ କବି ତଥା ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ । ଅକ୍ଟୋବର ୨୧, ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଭେଲୁସ୍କର ୩୩ ବର୍ଷ ଧରି ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ଏବଂ କୋଙ୍କଣୀ, ମରାଠୀ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ । ଭେଲୁସ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କବିତା, ପ୍ରବନ୍ଧ, ଉପନ୍ୟାସ ଏବଂ ନାଟକ ଲେଖିଛନ୍ତି । ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଥିବାବେଳେ ଦିଲ୍ଲୀରେ କଳାର ପ୍ରଶଂସା ବୁଝିବା ପାଇଁ ବଙ୍ଗାଳୀ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ସମୟରେ ସେ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ଜନ୍ମିତ ମିଥିଳେଶ କୁମାରୀ ଶ୍ରୀବାସ୍ତବଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ୧୯୮୨ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଆଗ୍ରହ ଓ କୌଶଳ ସେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କଣ୍ଠରେ ତାଲିମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ନାଟକରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଭେଲୁସ୍କର, ସନ୍ଥ ତୁକାରାମଙ୍କ  "ଅଭଙ୍ଗ"  ଏବଂ ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଟାଗୋରଙ୍କ ଗୀତାଞ୍ଜଳୀକୁ କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜ୍ କବି କାର୍ଲୋସ ଡ୍ରାମୋଣ୍ଡ ଦେ ଆଣ୍ଡ୍ରେଡଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ । ଲେଖା ବାବଦରେ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଅପଲୋଡ୍ ହୋଇଥିବା ଏକ ଭିଡିଓରେ ପଣ୍ଡିତ ତଥା ଲେଖକ ଡ଼ଃ ନନ୍ଦକୁମାର କାମତ, ଭେଲୁସ୍କାର ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି: ଗୋମେର ଜଣାଶୁଣା ଆଧୁନିକ କୋଙ୍କଣୀ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ରମେଶ ଭଗବନ୍ତ ଭେଲୁସ୍କର ଅନ୍ୟତମ । ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା ଭେଲୁସ୍କରଙ୍କର ଅନେକ କୋଙ୍କଣୀ ଓ ଏକ ହିନ୍ଦୀ କବିତା ସଂଗ୍ରହ ରହିଛି ଏବଂ ସେ କୋଙ୍କଣୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ ଏବଂ ପୁରାଣ ଉପାଦାନଗୁଡିକ ପରିଚିତ କରାଇବା ଏବଂ ଏକ ନୂତନ ଇକୋରେଟିକ୍ ଏବଂ ଇକୋଷ୍ଟେଟିକ୍ ଋଢ଼ି ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ରଦୂତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା । ଭେଲୁସ୍କରଙ୍କ ପାଖରେ  "ସଂସ୍କୃତ, ହିନ୍ଦୀ, ମରାଠୀ ଏବଂ ଇଂରାଜୀ ପରି ଭାଷାର ଅନୁବାଦ ସହିତ ୨୫ଟି ଅଦ୍ଭୁତ ପୁସ୍ତକ ଥିଲା"  ଏବଂ ତାଙ୍କର କିଛି ପୁସ୍ତକରେ ଜେନ କବିତା ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁରାଙ୍ଗ  (2014) ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା  । ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ମୋନି ଭ୍ୟୋଥା  (୧୯୭୮-୭୯), ମୋର୍ପାଖମ  (୧୯୮୦) ପାଇଁ କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷା ମଣ୍ଡଳ ପୁରସ୍କାର, ୧୯୮୧ ମସିହାରେ କୋଙ୍କଣୀ ଭାଷା ମଣ୍ଡଳ ନେହେରୁ ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ଭୁଙ୍କ ଭୁଙ୍କ ଭିଶୁ  (୧୯୮୨-୮୩) ପାଇଁ କଳା ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ  । ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କୋଙ୍କଣୀ କବିତାର ସଂଗ୍ରହ, ମୋର୍ପାଖମ ୧୯୭୯ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ କବିତା ସଂକଳନ, ଶୌଲଗୋରୀ ପାଇଁ ଭାରତୀୟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ପରେ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ସେ ନିଜର କବିତା ସଂଗ୍ରହ ସମଦ୍ରମୁଦ୍ରିକା ପାଇଁ ଭାରତ ମାନବ ସମ୍ବଳ ବିକାଶ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ତରଫରୁ  "ଅଣ-ହିନ୍ଦୀ"  ହିନ୍ଦୀ ଲେଖକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।