ପ୍ରଗତିଶୀଳ ସୁପ୍ରାନ୍ୟୁକ୍ଲିୟର ପାଲସି   ହେଉଛି ମସ୍ତିଷ୍କର ଏକ ଅବକ୍ଷୟକାରୀ ରୋଗ ଯାହା ସମୟ ସହିତ ଖରାପ ଦିଗକୁ ଯାଏ । ସନ୍ତୁଳନହାନୀ, ମନ୍ଥର ଗତି, ଆଖି ବୁଲେଇବାରେ ଅସୁବିଧା, ଗିଳିବାରେ ଅସୁବିଧା, ଉଦାସୀନତା ଏବଂ ଜ୍ଞାନଗତ ଦୁର୍ବଳତା ଭଳି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଇପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ନିମୋନିଆ ଏବଂ ପତନ ହୋଇପାରେ । ଏହି ଅବସ୍ଥାର କାରଣ ଅନିଶ୍ଚିତ, ଯଦିଓ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ଜେନେଟିକ୍ ଦୋଷ ଥାଇପାରେ । ସାଧାରଣତଃ ରୋଗର ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ନଥାଏ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରଣାଳୀରେ ମସ୍ତିଷ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଟାଉ ପୁଷ୍ଟସାର  ( , ) ବିକଶିତ ହୋଇପାରେ  । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଆଟିପିକାଲ ପାର୍କିନସୋନିଆନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ । ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଏବଂ ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ହୋଇପାରେ। ସମାନ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗମାନ ଯଥାକ୍ରମେ ପାର୍କିନ୍‌ସନ୍ ରୋଗ, ଫ୍ରଣ୍ଟୋଟେମ୍ପୋରାଲ ଡିମେନ୍ସିଆ ଏବଂ ଆଲଜିମର ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକର ଉପଶମ ପାଇଁ ୨୦୨୧ ସୁଦ୍ଧା କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା ନାହିଁ । ଲେଭୋଡୋପା ଏବଂ ଆମାଣ୍ଟାଡାଇନ୍ ଭଳି ଔଷଧ କିଛି ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଲକ୍ଷଣକୁ ସାମୟିକ ଭାବରେ ଉପଶମ କରିପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକରେ ୱାକର୍ ବ୍ୟବ‌ହାର, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜୋତା କିମ୍ବା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଚଷମା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସମୟରୁ ପ୍ରାୟ ୭ ବର୍ଷ ଅଟେ। ଏହି ରୋଗ ପ୍ରତି ୧୦୦,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ଛଅ ଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ । ସାଧାରଣତଃ ୪୫-୭୫ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରେ ଲକ୍ଷଣ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ସମାନ ହାରରେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳା ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜାତି, ଅବସ୍ଥାନ, କିମ୍ବା ବୃତ୍ତି ସହିତ ଏହାର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ । ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଷ୍ଟିଲ, ରିଚାର୍ଡସନ ଏବଂ ଓଲ୍ସଜେଉସ୍କି ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।