ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଇଲିଅସ   ହେଉଛି ଆନ୍ତ୍ରିକ ଅବରୋଧର ଏକ ରୂପ, ଯାହା ପାକଅନ୍ତନଳୀରେ ଥିବା ଏକ ପିତାସ୍ମରୀଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୋଇପାରେ ଯାହା ହୁଏ ଏବଂ ଯାଏ, ବାନ୍ତି ହୁଏ ଏବଂ କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ କମ ହଳଦିଆ ଚର୍ମ ହୋଇପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ସେପ୍ସିସ ଏବଂ ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହ ହୋଇପାରେ । ବିପଦ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ୨ ସେମିରୁ ଅଧିକ ଆକାରର ପିତାସ୍ମରୀ ଏବଂ ପିତ୍ତକୋଷ ପ୍ରଦାହ ବାରମ୍ବାର ହେଲେ ଏହା ଘଟିପାରେ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀରେ ପ୍ରଦାହ ଯୋଗୁ ପିତ୍ତକୋଷ ଓ ପାକଅନ୍ତନଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସଂଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଓ ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଚାଲିଯାଏ । ଏହି ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ସାଧାରଣତଃ ଇଲିଅମର ନିମ୍ନ ଭାଗରେ ଅଟକିଯାଏ । ଡାକ୍ତରୀ ଇମେଜିଙ୍ଗଦ୍ୱାରା ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇପାରେ । ଚିକିତ୍ସା ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାରଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ । ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାରଦ୍ୱାରା ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ବାହାର କରି, ପିତ୍ତକୋଷ ଏବଂ ପେଟର ପାକସ୍ଥଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଛିଦ୍ର ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯାଏ ଏବଂ ପିତ୍ତକୋଷ ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ । କେବଳ ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଏ ଓ ଲକ୍ଷଣ ଚାଲୁ ରହିଲେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଏ । ମୃତ୍ୟୁ ଆଶଙ୍କା ପ୍ରାୟ ୨୦% ଅଟେ । ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଇଲିଅସ ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ପ୍ରତି ୧,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୪ ଜଣକର ପିତ୍ତାସ୍ମରୀ ଥାଏ । ମହିଳାମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ତିନି ଗୁଣ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହା ୬୦ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସ୍କମାନଙ୍କଠାରେ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ୧୬୫୪ ମସିହାରେ ଥୋମାସ୍ ବାର୍ଥୋଲିନ ଏହି ରୋଗ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।