ଲଭ୍ ଷ୍ଟେସନ, ତରଙ୍ଗ ସିନେ ପ୍ରଡକ୍ସନ ବ୍ୟାନରରେ ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଜାଗି ମଙ୍ଗଦ ପଣ୍ଡା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଅଶୋକ ପତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତକାର ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ବାବୁଶାନ୍ ଓ ଏଲିନା ସାମନ୍ତରାୟ । ମିହିର ଦାସ, ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା, ପପୁ ପମ ପମ, ସଲିଲ ମିତ୍ର, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ମୀନକେତନ, ରକ୍ ପାତ୍ର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଅଭିନୟ ବାବୁଶାନ୍- ସଞ୍ଜୁ ଏଲିନା ସାମନ୍ତରାୟ- ରାଣୀ ପପୁ ପମ ପମ- ପ‌ପୁ ମିହିର ଦାସ- ରୁଦ୍ରନାରାୟଣ ଶତପଥୀ ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା- ସଞ୍ଜୁର ମାଆ ସଲିଲ ମିତ୍ର- ଜଗନ୍ନାଥ ଜୀବନ ପଣ୍ଡା- ସଞ୍ଜୁର ଦାଦା ମୀନକେତନ- ଅତିଥୀ କଳାକାର ରକ୍ ପାତ୍ର ଲିଙ୍କନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିଜୟ ପଟ୍ଟନାୟକ ଅସୀତ ପତି ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ ଶୁଭ୍ରାଂଶୁ ନାୟକ - ସଞ୍ଜୁର ବଡ଼ ଭାଇ କାହାଣୀ ସଞ୍ଜୁ  (ବାବୁଶାନ୍) ଘରର ସାନ ପୁଅ  । ତା ' ବାପା  (ମିହିର ଦାସ) ଜଣେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ  । ସେ ତାଙ୍କ ନିୟମରେ ସବୁବେଳେ ବନ୍ଧା । ତାଙ୍କୁ କେବେ କୌଣସି ଭୁଲ ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କ ଘର ଲୋକଙ୍କର ଭୁଲର ହିସାବ ରଖିଥାନ୍ତି । ଯାହାର ୧୦୦ଟି ଭୁଲ ହୋଇଯିବ ସେ ତାକୁ ଘରୁ ବାହାର କରିଦିଅନ୍ତି । ସେହି ନିୟମ ପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କର ସାନ ଭାଇ (ଜୀବନ ପଣ୍ଡା)କୁ ତା 'ର ପତ୍ନୀ ସ ‌ହିତ ଘରୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଘରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ । ବଡ଼ ପୁଅର ବୟସ ହୋଇଗଲାଣି, ହେଲେ ବାହାଘର ହୋଇପାରୁନି । ଝିଅ ଏବଂ ଜ୍ୱାଇଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଘରେ ରହୁଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ । ସଞ୍ଜୁ ଆଗରେ କୌଣସି ଭୁଲ ଦେଖାଗଲେ, ସେ ସେଠାରେ ଝଗଡ଼ା ମଧ୍ୟ କରିବାକୁ ପଛାଏ ନାହିଁ । ସେହି ଝଗଡ଼ାର ହିସାବ ତା ' ବାପା ରଖୁଥିଲେ । ଇତି ମଧ୍ୟରେ ଏ ୯୯ଟି ଭୁଲ କରିସାରିଲାଣି । ଆଉ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଭୁଲ କଲେ, ତାକୁ ଘର ଛାଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସେଥିପାଇଁ ତା ' ମାଆ  (ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା) ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତାରେ ରହୁଥିଲା  । ସେହି ସମୟରେ ମନ୍ଦିରରେ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ ଦେଖିଲା, ଯାହାର ମୁହଁ ଦେଖି ନ ଥିଲା । କେବଳ ତା 'ର ଗୋଡ଼ର ଟାଟୂ ଦେଖିକି ତାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲା ଏବଂ ମନେ ମନେ ଭଲ ପାଇ ବସିଥିଲା । ସେ ଝିଅଟି ହେଉଛି ରାଣୀ  ଏଲିନା ସାମନ୍ତରାୟ  । ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଗୁଣ୍ଡାକୁ ମାରୁଥିବା ବେଳେ ରାଣୀ ମନ୍ଦିରକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ନଡ଼ିଆକୁ ନେଇ ସେ ଗୁଣ୍ଡାକୁ ମାରିଥିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ସଞ୍ଜୁକୁ ଗୋଟିଏ ଗୁଣ୍ଡା ବୋଲି ଭାବିଲା । ଏହା ପରେ ସଞ୍ଜୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବଚନ ଦେଉଥିବାର ରାଣୀ ଶୁଣିଲା ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ତା 'ର ମୁହଁ ନ ଦେଖି ତାକୁ ଭଲପାଇ ବସିଥିଲା । ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିନରେ ସଞ୍ଜୁ ସେହି ଟାଟୁ ଥିବା ଝିଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ତାକୁ ପାଇଲାନି । ସେହି ସମୟରେ ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଅନ୍ଧୁଣୀ ଭିକ୍ଷୁକ‌କୁ ୧୦୦ଟଙ୍କା ଦେଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ କାର୍ଡ଼ବୋର୍ଡ଼ରେ କିଛି ଲେଖିଦେଇଆସିଲା । ଏହି ଲେଖାକୁ ଦେଖି ସଞ୍ଜୁ ପ୍ରତିର ରଣୀର ଭଲ ପାଇବା ଆହୁରି ବଢ଼ିଗଲା, ମାତ୍ର ସେ ତା 'ର ମୁହଁ ଦେଖିପାରିନଥିଲା । ସଞ୍ଜୁର ବଡ଼ଭାଇର ବାହାଘର ପାଇଁ ତା ' ପରିବାରର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁରୀ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ସଞ୍ଜୁକୁ ଛାଡ଼ି ଘରର ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଟ୍ରେନର ଗୋଟିଏ ବଗିରେ ଥିଲେ ହେଲେ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଅଲଗା ବଗିର ଥିଲା । ଷ୍ଟେସନରେ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଝଗଡ଼ାକୁ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଯାଇ ସେ ଟ୍ରେନ ଛାଡ଼ିଦେଲା । ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ସେହି ସେହି ଟ୍ରେନରେ ତା ' ଘର ପୁରୀକୁ ଯାଉଥିଲା । ସେ ମଧ୍ୟ ଟ୍ରେନ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲା । ଏହା ପରେ ସଞ୍ଜୁ ଏବଂ ରାଣୀ କେତେବେଳେ ଅଟୋରେ ତ କେତେବେଳେ ବସ କିମ୍ବା କାର୍‌ରେ ଯାଇ ବିଭିନ୍ନ ଷ୍ଟେସନରେ ଟ୍ରେନରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ମାତ୍ର ସେମାନେ ପ‌ହଞ୍ଚିପାରୁନଥିଲେ । ସଞ୍ଜୁର ଭୟ ଥିଲା କି ଏହି ଭୁଲ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ତା ବାପା ତାକୁ ଘରୁ ବାହାର କରିଦେବେ । ସେଦିନ ରାତିରେ ରାଣୀ ଏବଂ ସଞ୍ଜୁ ଟ୍ରେନ ଧରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଭିତରେ ସେମାନେ ଉଭୟ ଉଭୟଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ କଥା କ‌ହିଲେ । ଏହିଭଳି ଭାବରେ ସେମାନେ ଯାଇ ଷ୍ଟେସନରେ ବସିଥିଲେ ଟ୍ରେନ ଧରିବା ପାଇଁ । କିନ୍ତୁ ଟ୍ରେନ ଆସିବା ଆଗରୁ ସେଠାରେ ଦୁଇ ପ୍ରେମୀଯୁଗଳଙ୍କୁ କିଛି ଲୋକ ଗୋଡ଼ାଉଥିବାର ଦେଖି ସଞ୍ଜୁ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ନେଇ ମନ୍ଦିରରେ ବିବାହ କରିଦେଲା । ଏହା ପରେ ସେମାନେ ସଞ୍ଜୁର ଦାଦାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଏବଂ ତା ' ଦାଦା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗାଡ଼ିରେ ନେଇ ସଞ୍ଜୁକୁ ଷ୍ଟେସନରେ ପ ‌ହଞ୍ଚାଇଦେଲା ଏବଂ ରାଣୀକୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ଛାଡ଼ିଲା । ଟ୍ରେନ ପ‌ହଞ୍ଚିଲାବେଳକୁ ସଞ୍ଜୁ ସେତେବେଳକୁ ଟ୍ରେନରେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଶୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା ଏବଂ ତା 'ର ଘର ଲୋକ କିଛି ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ । ଏହା ପରେ ସେମାନେ ବରଯାତ୍ରୀ ଧରି ବାହାଘର ପାଇଁ ଝିଅ ଘର ଘରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଲେ । ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ସେହି ବାହାଘରକୁ ଆସିଥିଲା ଏବଂ ସଞ୍ଜୁର ପରିବାର ଲୋକମାନଙ୍କ ସ‌ହ ଦେଖାହେଲା । ସେଠାରେ ଜଣା ପଡ଼ିଲା କି ତାଙ୍କ ଝିଅ ତା 'ର ପ୍ରେମି ସ ‌ହ ପଳେଇଯାଇଛି । ସଞ୍ଜୁ ବାହାଘର କରେଇ ଦେଇଥିବା ଝିଅଟି ହେଉଛି ସେହି ଝିଅ । ଏହି କଥା ଜାଣିବା ପରେ ସଞ୍ଜୁକୁ ତା ବାପା ଘରୁ ବାହାର କରିଦେବା କଥା କ‌ହିଲେ ଏହା ଶୁଣି ତା 'ର ସମସ୍ତ ଘର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସଞ୍ଜୁ ସ ‌ହ ଘର ଛାଡ଼ି ପଳାଇଯିବାକୁ ବାହାରିଲେ । ସମସ୍ତ ପରିବାର ଲୋକ ଘର ଛାଡ଼ି ଯାଉଥିବାରୁ ସଞ୍ଜୁର ବାପା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ନିୟମର ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ ଏବଂ ଭୁଲର ସଂଖ୍ୟା ୧୦୦ରୁ ୧୦୦୦କୁ ଘୁଞ୍ଜେଇଲେ । ଏହା ପରେ ରାଣୀ ସ‌ହ ସଞ୍ଜୁର ବିବାହ ହେଲା । ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର । ଗୀତିକାର ନିର୍ମଳ ନାୟକ କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ବାବୁଶାନ୍, ଇରା ମହାନ୍ତି, ପପୁ ପମ ପମ, ତାରିକ୍ ଅଜିଜ୍, ପାମେଲା ଜୈନ, ସଞ୍ଜୁ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।