ଫ୍ଲୁକ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ, ଫ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ୍ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଏକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ ଯାହା ଚର୍ମ ସଂକ୍ରମଣ, ବାହ୍ୟ କାନ ସଂକ୍ରମଣ, ଗୋଡ ଘାଆ, ମଧୁମେହ ପାଦ ସଂକ୍ରମଣ ଏବଂ ହାଡର ସଂକ୍ରମଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ନିମୋନିଆ ଏବଂ ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡାଇଟିସର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଏହା ଅନ୍ୟ ଔଷଧ ସହିତ ମିଳିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ଷ୍ଟାଫିଲୋକୋକସ୍ ସଂକ୍ରମଣକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଏହା ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ । ମେଥିସିଲିନ-ପ୍ରତିରୋଧୀ <  " " >ଷ୍ଟାଫିଲୋକୋକସ୍ ଅରିଅସ୍</ >   ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନୁହେଁ। ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ କିମ୍ବା ଶିରା କିମ୍ବା ମାଂସପେଶୀରେ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଏକ ପେଟ ଗୋଳମାଳ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମାଂସପେଶୀ କିମ୍ବା ଗଣ୍ଠି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଅଣନିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ଯକୃତ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ। ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଏବଂ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଏହା ନିରାପଦ ମନେହୁଏ। ପେନିସିଲିନ ଆଲର୍ଜି ଥିଲେ ଏହା ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ  ଏହା ପେନିସିଲିନ୍ ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ-ସ୍ପେକ୍ଟ୍ରମ୍ ବିଟା-ଲାକ୍ଟାମ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍ । ପେନିସିଲିନେଜ୍ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଜୀବାଣୁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସକ୍ରିୟ ହେଉଥିବାରୁ ଏହା କ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ୍ ଏବଂ ଡାଇକ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ୍ ସହିତ ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଫ୍ଲୁକ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ୍ ପ୍ୟାଟେଣ୍ଟ୍ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ୨୫୦ମିଗ୍ରା ୧୦୦ କ୍ୟାପସୁଲର ମୂଲ୍ୟ ୨୦ ପାଉଣ୍ଡରୁ କମ୍ ଅଟେ । ୨୦୧୧ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଏହା ଆମେରିକା କିମ୍ବା କାନାଡାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ନାହିଁ ।