ଉଇଲସନ ରୋଗ  ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ  '   ଏକ ଜେନେଟିକ ବେମାରୀ   ଯେଉଁଥିରେ ଦେହରେ ତମ୍ବା ବା କପର   ଜମା ହୋଇଯାଏ । ଏହି ରୋଗରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ମସ୍ତିଷ୍କ   ଓ ଯକୃତ   ସମ୍ପର୍କୀୟ ଲକ୍ଷଣମାନ ପ୍ରକାଶ ପାଏ । ଯକୃତ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଲକ୍ଷଣ ସମୂହ: ବାନ୍ତି  , ଦୁର୍ବଳତା, ଜଳଉଦରୀ  , ଗୋଡ଼ ଫୁଲା  , କାମଳ ଓ ଗଲୁ   ଇତ୍ୟାଦି । ମସ୍ତିଷ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଲକ୍ଷଣ ସମୂହ: କମ୍ପନ  , ଶକ୍ତ ମାଂସପେଶୀ, କ‌ହିବା ସମସ୍ୟା, ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଉଦବେଗ ଓ ସାଇକୋସିସ   । ଉଇଲସନ ରୋଗ ଏକ ଅଟୋସୋମାଲ ରିସିସିଭ   ବେମାରୀ ଯାହା ଉଇଲସନ ଡିଜିନ ପ୍ରୋଟିନ    ( 7 ) ଜିନର ମ୍ୟୁଟେସନ   ଯୋଗୁ ହୁଏ  । ଉଭୟ ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ରୋଗା ଜିନର କପି ଉତ୍ତରେଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ମିଳିଲେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଷ୍ଟକର ହୋଇପାରେ, ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା, ପରିସ୍ରା ପରୀକ୍ଷା ଓ ଯକୃତ ବାୟୋପ୍ସି   ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ପରିବାରର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କର ଜେନେଟିକ ପରୀକ୍ଷା କରି ରୋଗର ମୂଳ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ । ଖାଦ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଔଷଧ ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ନିମ୍ନ ପରିମାଣର ତମ୍ବା ବା କପର ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଓ ତମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ନ ରାନ୍ଧିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ । ଔଷଧ ମଧ୍ୟରେ ଚିଲେଟିଙ୍ଗ ଏଜେଣ୍ଟ   ଯେପରିକି ଟ୍ରାଇଏଣ୍ଟିନ   ଓ ଡି-ପେନିସିଲାମିନ  ସ‌ହ ଜିଙ୍କ ପରିପୂରକ   ଦିଆଯାଏ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଯକୃତ ଫେଲ   ହୁଏ, ଯକୃତ କର୍କଟ   ରୋଗ ହୁଏ ଓ ବୃକ୍‌କ ସମସ୍ୟା   ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏହି ଚିକିତ୍ସା ଫଳପ୍ରଦ ନ ହେଲେ ବା ଯକୃତ ଫେଲ ହେଲେ ଯକୃତ ପ୍ରତିରୋପଣ   କରାଯାଇପାରେ । ପ୍ରତି ୩୦,୦୦୦ ଲୋକରେ ଉଇଲସନ ରୋଗ ଜଣକୁ ହୁଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ୫ରୁ ୩୫ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଉଭୟ ସମ ଭାବରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ସନ ୧୮୫୪ରେ ପ୍ରଥମେ ଫ୍ରିଡ୍ରକ ଥିଓଡୋର ଭନ ଫ୍ରେରିକ   ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାମୁଏଲ ଉଇଲସନ   ନାମାନୁସାରେ ଏହାର ନାମକରଣ ହୋଇଛି ।