ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ବିକାର  ମାନସିକ ରୋଗ ଗୋଷ୍ଠୀ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଅସଙ୍ଗତ ଆଚରଣ, ଚିନ୍ତାଧାରା ଏବଂ ଅନୁଭବ ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ଅନେକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଘଟିଥାଏ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିର ସଂସ୍କୃତିଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣୀୟ ନୁହେଁ  ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକ ଏଭଳି ସ୍ତରରେ ଥାଏ ଯେଉଁଥିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷମତା କମିଯାଏ ହୋଇଯାଏ କିମ୍ବା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଚାପ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ  ସାଧାରଣତଃ ପିଲାଦିନର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ କିମ୍ବା ବୟସ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ  ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ରହିଛି। ଜେନେଟିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ  ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ବିକାର ତିନୋଟି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥାଏ ଯଥା: - କ    (ଆତ୍ମକୈନ୍ଦ୍ରିକ), ଖ  ବି   (ନାଟକୀୟ), ଏବଂ ଗ    ଉଦ୍‌ବେଗ ରେ ବିଭକ୍ତ  କ ଭାଗରେ ପାରାନଏଡ, ସିଜଏଡ ଓ ସିଜୋଟାଇପାଲ; ଭାଗ ଖରେ କ୍ଲଷ୍ଟର ବିରେ ଅସାମାଜିକ, ହିଷ୍ଟ୍ରିଓନିକ, ନାର୍ସିସିଷ୍ଟିକ ଏବଂ ସୀମାରେଖା; ଏବଂ ଭାଗ ଗରେ ଦୂରେଇ ରହିବା, ନିର୍ଭରଶୀଳ ଏବଂ ଅବସେସିଭ-କମ୍ପଲସିଭ ବେମାରୀ ଇତ୍ୟଦି ଦେଖାଯାଏ । ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ ଭଲ ରୂପେ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ  ଚିକିତ୍ସାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନୂତନ ଆଚରଣ ବିକାଶ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ  ଏଥିରେ ସାମାଜିକ ଦକ୍ଷତା ତାଲିମ, ଗୋଷ୍ଠୀ ଚିକିତ୍ସା, ଜ୍ଞାନ‌ଗତ ଆଚରଣ ବିଧି, କିମ୍ବା ସାଇକୋଡାଇନାମିକ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଔଷଧ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇନଥିବା ବେଳେ ବେଳେବେଳେ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ, ଲିଥିୟମ୍, କିମ୍ବା ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ  ଚିକିତ୍ସା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ କାରଣ ଅଧିକାଂଶ ରୋଗୀ ନିଜର କୌଣସି ସମସ୍ୟା ଥିବା ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ  ସମୟ ସହିତ ରୋଗର ଉନ୍ନତି ଏବଂ ଅବନତି ହୁଏ ଯଦିଓ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୟସ ବୃଦ୍ଧି ସହିତ କମ୍ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ଅତି କମ୍‌ରେ ଜନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୬ରୁ ୧୫% ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ବିକାର ହୁଏ  କ ଭାଗ ପ୍ରାୟ ୩ରୁ ୬%, ଖ ଭାଗ ପ୍ରାୟ ୧.୫% ଏବଂ ଗ ଭାଗ ପ୍ରାୟ ୩ରୁ ୯%କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ  ନାରୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି  ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୫ମ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଚାରି କାରଣରୁ ହେଉଥିବା ହିପୋକ୍ରେଟସ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ  ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ଡିସିଏମ-୧ ୭ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ବିଭ୍ରାଟ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରିଥିଲା ଯାହା ଡିସିଏମ-୪ରେ ୧୧ ଏବଂ ଡିସିଏମ-୫ରେ ୧୦କୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା 