ପାରମ୍ପରିକ ରୂପେ ସମୁଦ୍ରରେ ମାଛ ଧରିବା କିମ୍ବା ଝରଣା ଓ ନଦୀରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଡଙ୍ଗାର ବ୍ୟବହାର  (ମାଛଧରିବା ଡଙ୍ଗା) ରୂପେ କରାଯାଇଥାଏ  । ଆଜି ମଧ୍ୟ ବହୁ ପାରମ୍ପରିକ ମାଛ ଧରିବା ଡଙ୍ଗା ଏବେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି । ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ କୃଷି ସଂଗଠନ  (ଏଫ ଏ ଓ) ଅନୁସାରେ , 2004 ଶେସରେ ଦୁନିଆରେ ମାଛଧରିବାରେ ପାଖାପାଖି 4 ମିଲିୟନ ପୋତ ସାମିଲ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ 2.7 ମିଲିୟନ ନୌସେନା  (ଖୋଲା) ଡ଼ଙ୍ଗା ଥିଲା  । ପାଖାପାଖି ସମସ୍ତ ଜାହାଜରେ ମେସିନ କୃତ କରାଯାଇଥିଲା, ସାଧାରଣ ଭାବେ ଜାହାଜ ବାହାରେ ଇଞ୍ଜିନ ସହିତ କମ ମାଛ ଧରୁଥିବା ଡଙ୍ଗା ଗୁଡିକୁ ସଂଚାଳିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଶେଷ 1.8 ମିଲିୟନ ଡଙ୍ଗା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପାରମ୍ପରିକ ଶିଳ୍ପ ଥିଲେ ଯାହା ଜଳାଯାତ୍ରା ଏବଂ ଆହୁଲାଦ୍ୱାରା ସଂଚାଳିତ ହେଉଥିଲା । ଅବଲୋକନ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ  (ମାଛ ଧରିବା ପୋତ)ରେ ଭେଳା, ଡଗ ଆଉଟ  (ଡଙ୍ଗା), ରିଡ଼ ଡଙ୍ଗା ଏବଂ ଡଙ୍ଗା  (ବୃକ୍ଷ ଛାଲ), ଯେପରି କୋରୌକ୍ୟୁ ଏସ ପୁରତାତ୍ୱିକ ଉତ୍ଖାନଦ୍ୱାରା ପାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା ଡଙ୍ଗା 7,000ରୁ 9,000 ବର୍ଷ ପୂର୍ବ ନବପାଷାଣ କାଳରେ ପୁନଶ୍ଚ ଡେଟିଂ କରିଥାଏ  । ଏହି କାଠୁଆ ଡଙ୍ଗା  (ଶଙ୍କୁଧାରୀ ବୃକ୍ଷ ) କାଠଗଡ , ସରଳ ପଥରର ଉପକରଣର ଉପଯୋଗ କରିବାକୁଯାଇ କଟାଯାଉଥିଲା  ।କ୍ୟୁବେଜରେ 7000 ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ସମୁଦ୍ରରେ ଯାଉଥିବା ଡଙ୍ଗା, ଯାହା ପାଣିରେ ଟାଣ କାଣ୍ଡଥିବା ଗଛ ଏବଂ ଟାରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଆରମ୍ଭିକ ଜାହାଜରେ ସୀମିତ କ୍ଷମତା ଥିଲା; ସେ ପହଁରି ପାରେ ଏବଂ ପାଣିରେ ଚାଲି ପାରେ , କିନ୍ତୁ ତଟ ରେଖାରୁ କିଛି ଭି ମହାନ ଦୂରୀର ଉପଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନ ଥିଲା । ତାହା ମୁଖ୍ୟରୂପେ ମାଛ ଧରିବା ଏବଂ ଶିକାର ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା ।