ଶ୍ରୋଣୀ ମେଜିଆ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା,  (ପେଲଭିକ ଫ୍ଲୋର ଡିସଅଫରେନ୍ସ, ପେଲଭିକ୍ ଫ୍ଲୋର୍ ଡିସଫଙ୍କସନ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା) କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୋଣୀ ମେଜିଆରେ ଥିବା ମାଂସପେଶୀଗୁଡ଼ିକ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନଥାଏ  । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୋଣୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବା ଚାପ, ଯୌନ କ୍ରିୟା ସମୟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଆପେ ଆପେ ପରିସ୍ରା କିମ୍ବା ମଳ ତ୍ୟାଗ, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ କିମ୍ବା ଶ୍ରୋଣୀର ସ୍ଥାନ ଚ୍ୟୁତି ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାରଣ ସାଧାରଣତଃ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ରହିଛି। ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରକଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୋଣୀ ମେଜିଆରେ ଆଘାତ, ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ, ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉପାୟ, ପିଠି ନିମ୍ନ ଭାଗ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସ୍ ଏବଂ କେତେକ ଔଷଧ ଯେପରିକି କ୍ୟାଲସିସମ ଚାନେଲ ବ୍ଲକର କିମ୍ବା ଆଣ୍ଟିହିଷ୍ଟାମିନ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଅଧିକ ଓଜନ, ପୂର୍ବରୁ କରା‌ଯାଇଥିବା ହିଷ୍ଟେରେକ୍ଟୋମି, ଧୂମପାନ ଏବଂ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କରିବା ବିପଦ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କ୍ରିୟାବିଧି ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକ ବା ହ୍ରାସ କିମ୍ବା ଖରାପ ମାଂସପେଶୀ ସମନ୍ୱୟ ହୋଇପାରେ । ଚିକିତ୍ସାରେ ଜୀବନ‌ଚର୍ଯ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଔଷଧ, ଚିକିତ୍ସା ଉପକରଣ କିମ୍ବା ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଜୀବନ‌ଚର୍ଯ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାୟାମ ଏବଂ ଏକ ସୁସ୍ଥ ଖାଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ । ଚିକିତ୍ସା ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକରେ ପେସାରୀ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ । ମହିଳାମାନଙ୍କଠାରେ ଶ୍ରୋଣୀ ମେଜିଆର ଶାରୀରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଉପଯୋଗୀ ହୁଏ । ଶ୍ରୋଣୀ ମେଜିଆ ବ୍ୟାଧି ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରାୟ ୨୫% ମହିଳାଙ୍କୁ କିଛି ସମୟରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ । ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ବୟସ ସହିତ ଏହି ରୋଗ ଅଧିକ ହେଉଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ପ୍ରସବ କରିଥିବା ଅର୍ଦ୍ଧେକ ମହିଳାଙ୍କଠାରେ ଶ୍ରୋଣୀ ମେଜିଆର ସ୍ଥାନ ଚ୍ୟୁତି ହୁଏ । କେତେକ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହାକୁ ଏକ ସ୍ଟିଗମା ବା କଳଙ୍କ ମନେକରାଯାଏ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ମହିଳାମାନେ ଯତ୍ନଶୀଳ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏହିପରି ମୂତ୍ର ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସ୍କ୍ରିନିଂ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ ।