କଳାମଣ୍ଡଳମ ରାଧିକା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ, କୋରିଓଗ୍ରାଫର, ଅନୁସନ୍ଧାନ ପଣ୍ଡିତ, ଶିକ୍ଷକ, ଲେଖକ ଏବଂ ଚାଣକ୍ୟ ଅଟନ୍ତି । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ଅଣ-ବାସିନ୍ଦା କେରାଲାଇଟ୍ ଯିଏକି ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମ ପାଇଁ କେରଳ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିଲେ । ସେ କୁଚିପୁଡ଼ି, ଭରତନାଟ୍ୟମ, କଥକଳୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୃତ୍ୟ ଧର୍ମ ଶିଖିଛନ୍ତି । ପ୍ରାଥମିକ ବର୍ଷ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା କଳାମଣ୍ଡଳମ ରାଧିକା ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ଚାର୍ଟାର୍ଡ  ଆକାଉଣ୍ଟାଣ୍ଟ କେ.କେ ନାୟାରଙ୍କଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ଗୁରୁ ରାଜନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ତିନି ବର୍ଷ ବୟସରେ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ମୁତାର ଶ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ କଥକଳୀ ଶିଖିଥିଲେ । ୧୯୬୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ, ସେ ଚେରୁଥୁରୁଥୀକୁ ଯାଇ କଳାମଣ୍ଡଳମରେ ଚାରି ବର୍ଷ ରହିଲେ । ଚିନ୍ନାମ୍ମୁ ଆମ୍ମା, କଳାମଣ୍ଡଳମ ସତ୍ୟଭାମା ଏବଂ କଳାମଣ୍ଡଳମ ପଦ୍ମନାଭନ ନାୟାରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସେ ଜଣେ ଦକ୍ଷ ଅଭିନେତ୍ରି ଭାବରେ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିଲେ । ସ୍ୱର୍ଗତ କଳାମଣ୍ଡଳମ କଲ୍ୟାଣିକୁଟ୍ଟୀ ଆମ୍ମାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଏବଂ କଥକଳୀରେ କଳାମଣ୍ଡଳମ ପଦ୍ମନାଭ ଆଶାନଙ୍କ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତାକୁ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲା । ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଏବଂ କୋରିଓଗ୍ରାଫର ସେ ଭାରତ ତଥା ବିଦେଶରେ ଜାତୀୟ ତଥା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଦୁଇ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି । ସେ ୟୁନେସ୍କୋ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ନୃତ୍ୟ ପରିଷଦର ସଦସ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରତିନିଧୀ, ସାର୍କ ପ୍ରତିନିଧୀ, କୂଟନୀତିଜ୍ଞ, ସୋଭିଏତ୍ ପ୍ରତିନିଧୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଦର୍ଶନ ପରିଚାଳନା କରିଛନ୍ତି । ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମର ଗଭୀରତା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ, ସେ ବ୍ୟାପକ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ୧୯୪୦ ଦଶକ ଆରମ୍ଭରେ ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଇଥିବା ମୌଳିକ ପଦକ୍ଷେପ ଏବଂ ପିନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଅଳଙ୍କାର ଓ ପୋଷାକକୁ ପୁନଃ ସଂଗଠିତ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଭାରତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଧର୍ମର ଆଗମନ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ ସହିତ ବାଇବେଲ ଥିମଗୁଡିକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଏବଂ କୋରିଓଗ୍ରାଫ କରିଛନ୍ତି । ରାଧିକା ଆମେରିକା, ବ୍ରିଟେନ, ୟୁରୋପ, ଆଟଲାଣ୍ଟା ଏବଂ ଜର୍ମାନୀରେ କର୍ମଶାଳା କରିଛନ୍ତି । ସେ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ପାଞ୍ଚଟି ଚଲ୍କେଟସ୍, ତିନୋଟି ବର୍ଣ୍ଣାମ ଏବଂ ଅସଂଖ୍ୟ ପ୍ୟାଡାମ ରଚନା ଏବଂ କୋରିଓଗ୍ରାଫ୍ କରିଛନ୍ତି । ସେ ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମରେ ବାଇବଲ ଥିମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସମାଲୋଚିତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭେରାପପ୍ ମୋଇଲି, କୁଭେମ୍ପୁ, ଆବେଲ୍, ଅମୃତ ସୋମେଶ୍ୱର ଏବଂ ସେଣ୍ଟ ଚାଭାରାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା । କଳାମଣ୍ଡଳମ ରାଧିକା ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଅଦ୍ଭୁତ ପଣ୍ଡିତ ଅଟନ୍ତି । ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ମାଧ୍ୟମରେ, ସେ ୧୯୪୦ ଦଶକରେ ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ଦେଖାଯାଇଥିବା ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମର ପୋଷାକ ଏବଂ ଅଳଙ୍କାରର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସହିତ ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମରେ ବହୁତ ଅବଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି । ଲେଖକ ରାଧିକା ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ପତ୍ରିକା ଶ୍ରୁତିଲୟା ପାଇଁ ଅନେକ ଲେଖା ଲେଖିଛନ୍ତି ଏବଂ  ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା  ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏନସିଆର୍ଟିଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ଏକ ସେମିନାରରେ ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମ ଉପରେ ଏକ କାଗଜ ଦାଖଲ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଆମେରିକାର ହ୍ୟୁଷ୍ଟନ୍‌ରୁ ପ୍ରକାଶିତ ସାପ୍ତାହିକ ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ କେରଳର ଦେବଦାସୀ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ ଏକ ଲେଖା ଲେଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ମଥ୍ରଭୂମିଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ  'ମୋହିନୀୟାଟ୍ଟମ-ଦି ଲିରିକାଲ୍ ଡ୍ୟାନ୍ସ'  ଏବଂ  'ମୁଦ୍ରା'  ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକର ଲେଖକ ଅଟନ୍ତି ।