ଛାରପୋକ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ପ୍ରକାର ପୋକର   ନାମ ଯିଏ ମାନବ ରକ୍ତ  ପାନ କରି  (ବିଶେଷତଃ ରାତିରେ) ବଞ୍ଚିରହେ  । ଏହା କାମୁଡ଼ିବା ଫଳରେ ଚର୍ମ ରାସ୍  , ଆଲର୍ଜି   ଲକ୍ଷଣ ଓ ମାନସିକ ସମସ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରେ । ଚର୍ମରେ ସାମାନ୍ୟରୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଫୋଟକା  ( : ) ହୋଇପାରେ  । କିଛି ସମାୟ ବା କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷଣ ବାହାରେ । ସାଧାରଣତଃ ଗଲୁ କରେ, ଥକ୍କା ଲାଗେ ବା ଜ୍ୱର ହୁଏ । ଘୋଡ଼େଇ ନହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଛାରପୋକ ଧାଡ଼ି କରି ତିନି ଥର କାମୁଡ଼େ । ଏହା କୌଣସି ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ   ଗତି କରେନି । ସାଧାରଣତଃ ଦୁଇ ପ୍ରଜାତିର ଛାରପୋକ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ଯଥା:- ସାଇମେକ୍ସ ଲେକ୍ଟୁଲାରିଅସ ବା ସାଧାରଣ ଛାରପୋକ ଓ ସାଇମେକ୍ସ ହେମିପ୍ଟେରସ   । ସେମାନଙ୍କ ଆକାର ୧-୭ ମିମି ହୋଇଥାଏ । ସେମାନେ ପାଖ ସ୍ଥାନ‌କୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି ବା କୌଣସି ଜିନିଷ ସ‌ହିତ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୁଅନ୍ତି । ପୋକ ଜନିତ ରୋଗକୁ ଇନଫେସ୍ଟେସନ   କୁହାଯାଏ ଓ କ୍ୱଚିତ ଏହା ଖରାପ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଯୋଗୁ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଏହା ଅଳ୍ପ ସ୍ଥାନରେ ଅଧିକ ଲୋକ ରହୁଥିବା ଜାଗାରେ ହୁଏ । ଲକ୍ଷଣ ଓ ଛାରପୋକ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏହି ପୋକ ଅନ୍ଧାରରେ ଯେପରିକି ଗଦି ସନ୍ଧି ଓ କାନ୍ତ ଫାଟ ଭଳି ଜାଗାରେ ରହନ୍ତି । ରୋଗୀର ଲକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ଚିକିତ୍ସା   କରାଯାଏ । ଛାରପୋକ ବିନାଶ କରିବା କଷ୍ଟକର ବ୍ୟାପାର ଯେହେତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ବିନା ବଞ୍ଚିପାରନ୍ତି । ତେଣୁ ବାରମ୍ବାର ଘରେ ପୋକମରା ଅଭିଯାନ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ । ଏଥି ନିମନ୍ତେ ରୁମକୁ 50    122     ଉତ୍ତାପକୁ ନିଆଯାଏ, ବାରମ୍ବାର ଭକ୍ୟୁମ   କରାଯାଏ, ଲୁଗାପଟା ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ତାପରେ ଗରମ କରାଯାଏ ଓ ପୋକମରା   ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ଛାରପୋକ ରହନ୍ତି । ଏହି ରୋଗ ହାର ଅପେକ୍ଷାକୃତ ସାଧାରଣ ଓ ସନ ୧୯୯୦ ପରଠାରୁ ବଢିଛି । ଏହି ବୃଦ୍ଧିର କାରଣ ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି; ଯାହା ଅଧିକ ଯିବାଆସିବା, ଜିନିଷ ଅନ୍ୟ ହାତକୁ ଯିବା, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୋକ ପ୍ରତି ଅଧିକ ନ‌ଜର ଦେବା ବା ପ୍ରତିରୋଧ ଶକ୍ତି   ବୃଦ୍ଧି ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ । ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ମାନବ ସାଥିରେ ଛାରପୋକ ରହିଆସୁଛନ୍ତି ।