ଉଦର ଚାପ, ହେମଲିଚ୍ ମାନୁଭର ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଯାହା କୌଣସି ବାହ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଶ୍ୱାସନଳୀର ବାୟୁପଥ ଅବରୋଧ କରୁଥିଲେ ତାହାର ଚିକିତ୍ସା ଯାହା ପାଇଁ କରାଯାଏ । ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏହା ୧ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସ୍କଙ୍କଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଯେଉଁମାନେ କାଶିବାକୁ ଅସମର୍ଥ କିନ୍ତୁ ସଚେତନ ଥାଆନ୍ତି । ୧ ବର୍ଷରୁ କମ୍ କିମ୍ବା ଗର୍ଭବତୀ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରେ ଏହା ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ନାହିଁ ଏକ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ଥିଲେ ପିଠି ଚାପୁଡ଼ା ଏବଂ ଛାତି ଚାପ ସୁପାରିଶ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ଭବତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଛାତି ଚାପ ବ୍ୟବହାର କର।ଯାଏ । ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପଛରେ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ଠିଆ ହୋଇ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍ । ସେମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଅଣ୍ଟାରେ ବାହୁ ଗୁଡ଼ାଇ ଆଗକୁ ବଙ୍କା କରିବା ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ ଗୋଟିଏ ହାତକୁ ମୁଠା କରି, ନାହି ଉପରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ହାତ ଏବଂ ବାହୁକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ମୁଠାକୁ ଭିତର ଓ ଉପରକୁ ଟଣାଯାଏ । ଏହି ଅନ୍ତିମ ପଦ୍ଧତି ୫ରୁ ୧୦ ଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରାଯାଏ । ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଣ୍ଠୁମାଡି ଏହି ପଦ୍ଧତି କରିପାରନ୍ତି । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ପଞ୍ଜରା, ଯକୃତ, ପେଟ କିମ୍ବା ପ୍ଲିହା ଆଘାତ ହୋଇପାରେ । ଏହା ସମ୍ଭବ ଯେ ବାନ୍ତି ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ବ୍ୟକ୍ତି ଚେତାଶୂନ୍ୟ ହେଲେ କାର୍ଡିଓପଲମୋନାରୀ ରିସସେଟେସନ୍   ଆରମ୍ଭ ହେବା ଉଚିତ୍ । ସର୍ଜନ ହେନେରୀ ହେମଲିଚଙ୍କୁ ୧୯୪୭ ମସିହାରେ ଏହି ପ୍ରଣାଳୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଇଛି।