ମାଇଟ୍ରାଲ ଭଲ୍ଭ ପ୍ରୋଲାପ୍ସ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ହେଉଛି ଏକ କପାଟିକା ହୃଦ୍ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ନିଳୟ ସଙ୍କୋଚନ ହେଲେ ବେଳେ ଭଲ୍ଭ କପାଟିକା ଅଳିନ୍ଦ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ  । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଅଣନିଶ୍ୱାସ, ଦୃତ ହୃଦ୍‌ଗତି ଏବଂ ଉଦ୍‌ବେଗ ହୋଇ ପାରେ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଅଣପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ମାଇଟ୍ରାଲ, ଆଟ୍ରିଆଲ୍ ଫିବ୍ରିଲେସନ୍, ସଂକ୍ରମଣକାରୀ ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡାଇଟିସ୍, ଷ୍ଟ୍ରୋକ ଏବଂ ହୃଦ୍‌ରୋଧ ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାରଣ ଜଣା ପଡିନାହିଁ । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଭଲ୍ଭର ମିକ୍ସୋମାଟସ ଡିଜେନେରେସନ କିମ୍ବା ଏହଲର୍ସ-ଡାନଲର୍ସ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ୍, ମାର୍ଫାନ୍ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ ଗ୍ରେଭସ୍ ରୋଗ ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ । ଏହା ପେକ୍ଟସ୍ ଏକ୍ସାଭେଟମ୍, ସ୍କୋଲିଓସିସ୍ ଏବଂ ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡିତ ହୋଇପାରେ । ଏକ ମିଡ- ସିଷ୍ଟୋଲିକ୍ କ୍ଲିକ୍ ଶୁଣିବା ଉପରେ ଆଧାର କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଏବଂ ପରେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ମରମର ଏବଂ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହି ରୋଗର ଦୁଇଟି ପ୍ରକାର ଅଛି: କପାଟିକା ମୋଟା ଥିବା ସହିତ କ୍ଲାସିକ୍; ଏବଂ କପାଟିକା ମୋଟା ନ ଥିବା ଅଣ-କ୍ଲାସିକ୍ । ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ କୌଣସି ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଅନୁସରଣ ସମୟ ପରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ନାହିଁ । ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଗୁରୁତର ମାଇଟ୍ରାଲ ରିଗର୍ଜିଟେସନ ଥିଲେ ମାଇଟ୍ରାଲ ଭଲ୍ଭ ମରାମତ ବା ପ୍ରତିସ୍ଥାପନ ଏକ ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରେ । ଲକ୍ଷଣ ନ ଥିଲେ, ଇଜେକସନ ଭଗ୍ନାଂଶ ୬୦%ରୁ କମ୍, ବାମ ନିଳୟର ଏଣ୍ଡ-ସିଷ୍ଟୋଲିକ୍ ଡାଇମେନ୍ସନ୍   ୪ କିମ୍ବା ୪.୫ ସେମିରୁ ଅଧିକ, ଫୁସଫୁସ ଧମନୀ ଚାପ ୫୦ ମିମି ପାରଦରୁ ଅଧିକ କିମ୍ବା ଆଟ୍ରିଆଲ୍ ଫାଇବ୍ରିଲେସନ୍ ଉପସ୍ଥିତି ଥିଲେ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଯାଏ । ମାଇଟ୍ରାଲ ଭଲ୍ଭ ପ୍ରୋଲାପ୍ସ ଜନସଂଖ୍ୟାର୨-୩% ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ । ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ଜନ୍ ବ୍ରେରେଟନ୍ ବାର୍ଲୋ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ଓ ଜେ ମାଇକେଲ କ୍ରିଲେ ଏହାର ନାମ କରଣ କରିଥିଲେ । ୧୮୮୭ ମସିହାରୁ ସିଷ୍ଟୋଲିକ ମରମର ପରେ ମିଡ-ସିଷ୍ଟୋଲିକ୍ କ୍ଲିକ୍ ହେଉଥିବା ଏମ କଫର ଏବଂ ଏମ ବାର୍ବିଲୋନ ଲକ୍ଷ କରିଥିଲେ ।