ଇ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ଏକ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ୩ୟ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ଏହାର ନାମ  "ହ୍ରସ୍ୱ ଇ"  । ଏହାର ମାତ୍ରା  " ି "  ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ଉପରେ ଦିଆହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଦେଶିୟ ଅବଧାନମାନେ ଚିତା କହିଥାନ୍ତି । ଉଚ୍ଚାରଣ ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ତାଳୁ । ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ବ୍ୟବହାର ବିଶେଷଣ କେତେକ ବିଶେଷଣ ପଦ ଶେଷରେ ଇକାର ଯୋଗ ହେଲେ ତାହା ଗୁଣବାଚକ ବିଶେଷ୍ୟ ହୋଇଥାଏ; ଯଥା- ଚଲାଖରୁ ଚଲାଖି, ବଦମାସରୁ ବଦମାସି ଆଦି । ପ୍ରତ୍ୟୟ ନିମିତ୍ତାର୍ଥକ  "କୁ"  ପ୍ରତ୍ୟୟ ଲୋପ ହୋଇ ବିକଳ୍ପରେ ମୂଲ ଧାତୁ ଶେଷରେ  "ଇ"  ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ, ଯଥା- ଆଣି ଯାଉଛି ଆଣିବାକୁ ଯାଉଛି, ମାରି ମନ କରୁଛି ମାରିବାକୁ ମନ କରୁଛି । ପୁରାତନ ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ୱିତୀୟା ବିଭକ୍ତିରେ  "କୁ" , ଯଥା - ଆଜ୍ଞା ପ୍ରମାଣେ ଯାଅ ସାରଦା ଦେବିଇ । ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନ ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନରେ ବ୍ୟବହାର କଲାବେଳେ ଏହାର ଦୁଇ ପାଖରେ ଦୁଇଟି ଗାର ଦେଇଦିଆଯାଏ । ଯଥା -  ଇ  କଟକ ସମ୍ବଲପୁରୀରେ: ଇ ଜୁଗେ କଁଠି  ( ଲଙ୍ଗଳ କଣ୍ଟିରେ) ହାତ୍ ନେଇଁ ଦିଲେ ଆର୍ ନେଇଁ ଚଲେ  । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଏହା ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।