ଉସାଜିଙ୍ଗୁ  , ବା ଉସା ହାଚିମାଙ୍ଗୁ   ବା ଉସାଶାଳ ହେଉଛି ଜାପାନର ଓଇତା ରାଜ୍ଯର ଉସା-ଶୀ ସହରରେ ଥିବା ଏକ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳ । ସମ୍ରାଟ ଓଜିନଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କୁ ହାଚିମାନ-ଜିନ  (ବା ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ) ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରି ପୂଜା କରାଯାଏ, ପ୍ରଥମ କରି ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଶାଳରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଗଲା  । ଉସାଜିଙ୍ଗୁ ବହୁସମୟ ଧରି ରାଜକୀୟ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ଲାଭ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଏହାର ସ୍ଥାନ ଇଶେ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଟେ । ଇତିହାସ ଏହି ଶାଳଟି ନାରା ଯୁଗରେ କ୍ଯୁଶୁରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ଅତୀତର ଲେଖା ଅନୁସାରେ ୱାଦୋ କାଳରେ  (୭୦୮-୭୧୪) ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇ ଥିଲା  । ୭୭୯ ମସିହାରେ ମିରୋକୁ-ଜି ନାମକ ଏକ ମନ୍ଦିର ଏହା ନିକଟରେ ତିଆରି କରାଯାଇ ଥିଲା, ଯାହକୁ ପ୍ରଥମ ଶାଳ-ମନ୍ଦିର ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ୧୮୬୮ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା  "ଉସା ହାଚିମାଙ୍ଗୁ-ଜି"   , ନାମରେ ଉଭୟ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର ରୂପେ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହିଲା । ୧୮୬୮ରେ ପ୍ରଚଳିତ କାମି ଓ ବୁଦ୍ଧ ପୃଥକୀକରଣ ଯୋଜନା ବଳରେ ବୌଦ୍ଧ ସଂରଚନାଟି ବାହାର କରିଦିଆଗଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏଥିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ୪୦,୦୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ ଶାଖା ହାଚିମାଙ୍ଗୁଗୁଡ଼ିକର କେନ୍ଦ୍ର ରୂପେ ପରିଚିତ । ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଶୋତୋକୁଙ୍କ ରାଜତ୍ବ କାଳର ଇତିହାସ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଉସାର ହାଚିମାଙ୍ଗୁ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ । ଷୋଡଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ, ଏହି ପୀଠଟି ସ୍ଥାନୀୟ ଫୁନାଇ ହାନର ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଦାଇମ୍ଯୋ ଓତୋମୋ ୟୋଶିଶିଗେଙ୍କ ଆକ୍ରମଣର ଶୀକାର ହେଲା । ୟୋଶିଶିଗେଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାତା ଯେଜେବେଲ ଉକ୍ତ ଶାଳର ମୁଖ୍ଯ ପୂଜକ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ନାରା ବଂଶ ସହ ମିଶି ଏହି ଆକ୍ରମଣର ବିରୋଧ କଲେ । ବୁଜେନ ପ୍ରାନ୍ତର ମୁଖ୍ଯ ଶାଳ  ଇଚିନୋମିଆ  ଭାବେ ଉସାଜିଙ୍ଗୁକୁ ମାନ୍ଯତା ମିଳିଥିଲା । ୧୮୭୧ରୁ ୧୯୪୬ ମସିହା ମଧ୍ଯରେ ଉସାଜିଙ୍ଗୁକୁ ଆଧିକାରିକ ଭାବେ କାମ୍ପେଇତାଇଶା   ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଗଲା । ସେହିପରି କ୍ଯୋଟୋ ରାଜ୍ଯର ୟାୱାତା-ଶୀର ଇୱାଶିମିଜୁ ହାଚିମାଙ୍ଗୁ ତଥା ଫୁକୁଓକା ରାଜ୍ଯର ଫୁକୁଓକା-ଶୀର ହାକୋଜାକିଗୁକୁ ମଧ୍ଯ ଉକ୍ତ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥିଲା । ହୋଯୋଏ ଉତ୍ସବ ଉସାଜିଙ୍ଗୁର ଉତ୍ପତ୍ତି ଯେହେତୁ ଉଭୟ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଓ ଶିଣ୍ଟୋବାଦରୁ ହୋଇଥିଲା, ହୋଯୋଏ   ନାମକ ମୌଳିକ ରୂପରେ ଏକ ବୌଦ୍ଧ ପର୍ବ ଏହି ଶାଳର ମୁଖ୍ଯ ପର୍ବ ଅଟେ । ଏହି ପର୍ବରେ ବାନ୍ଧି ରଖାଯାଇ ଥିବା ପକ୍ଷୀ ଓ ମତ୍ସ୍ଯମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ । ଏହା ସହିତ ପବିତ୍ର କାଗୁରା ନୃତ୍ଯ କରାଯାଇ ବିଗତ ବର୍ଷରେ ମାଛଧରାଳିଙ୍କଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇ ଥିବା ମାଛମାନଙ୍କର ଆତ୍ମାର ସଦ୍ଗତି କାମନା ଓ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ । ଏହି ଏକୀକରଣ ପ୍ରଥା ଯାହା ବୌଦ୍ଧ ଓ ଶିଣ୍ଟୋବାଦକୁ ଏକତ୍ର କରିଥାଏ, ଯାହା ଏବେ ପୁରା ଦେଶରେ ପ୍ରସାରିତ, ପ୍ରଥମେ ଉସାଜିଙ୍ଗୁରେ ହୋଇଥିଲା । ସ୍ଥାପତ୍ଯକଳା ମୁଖ୍ଯ କକ୍ଷ ଏବଂ କୁଜାକୁ ମୋଙ୍କେଇ ଦ୍ୱୟକୁ ଜାପାନର ରାଷ୍ଟୀୟ ନିଧି ଭାବରେ ଆଖ୍ଯାୟିତ କରାଯାଇଛି । ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ଯ ଭାଗରେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଶାଳ ପରିସରର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ହାଚିମାନ-ଜୁକୁରୀ ନାମକ ଶୈଳୀରେ ତିଆରି । ଶାଳର ଭିତର ଗଠନରେ ଗୋଟିଏ ହିଁ ଅଟ୍ଟାଳିକା ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଏହାର ବିଶେଷ ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ ଯୋଗୁଁ ଏଥିରେ ଦୁଇଟି କୋଠା ଥିବା ପରି ଲାଗେ । ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଗଠନକୁ  "ଗେଇଁ"  କୁହାଯାଏ ଯେଉଁଠାରେ ଦିନବେଳେ କାମିଙ୍କୁ ରଖାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ପଛରେ ଥିବା କୋଠଟି କାମିଙ୍କ ଶୟନ କକ୍ଷ ରୂପେ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଏ, ଯାହାକୁ  "ନାଇଇଁ"  କୁହାଯାଏ ।