ଆକାଥିସିଆ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ଚଳନ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଅସ୍ଥିରତା   ହୁଏ ଓ ଚୁପଚାପ ରହିବାର ଶକ୍ତି ରହେନି  । ଏଥିରେ ଗୋଡ଼ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ । ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିନପାରିବା ହେତୁ ଏପାଖ ସେପାଖ, ଆଗପଛ ହୋଇ ଚାଲନ୍ତି । କେତେକ ରୋଗୀ କେବଳ ଅଶାନ୍ତ ରହନ୍ତି । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରନ୍ତି । ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ   ଔଷଧ, ବିଶେଷତଃ ପ୍ରଥମ ଜେନେରେସନର ଔଷଧ ଏହି ରୋଗ ହେବାର ଏକ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ରୂପେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ , ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ଇନ‌ହିବିଟର  , ମେଟୋକ୍ଲୋପ୍ରାମାଇଡ  , ରିସର୍ପିନ  , ପାର୍କିନ୍‌ସନ୍ ରୋଗ, ଅଣଚିକିତ୍ସିତ ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ ରୋଗମାନଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ । ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ ଔଷଧ ଚିକିତ୍ସା ବନ୍ଦ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟବିଧରେ ଡୋପାମିନର ଭୂମିକା ଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଲକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିହୁଏ । ରେସ୍ଟଲେସ ଲେଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ   ଭଳି ନିଦ୍ରା ସାଥିରେ ଏହାର ସମ୍ପର୍କ ନଥାଏ । ସ୍ୱଳ୍ପ ସଙ୍କଟ କାରକ ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ ଔଷଧ ବଦଳେଇ ଦିଆଯାଇପାରେ । ଡାଇଫେନହାଇଡ୍ରାମିନ, ଟ୍ରାଜୋଡନ  , ବେଞ୍ଜଟ୍ରୋପିନ  , ମିର୍ତଜାପିନ  , ବିଟା ବ୍ଲକର   ଭଳି ଔଷଧ ଗୁଡ଼ିକ ଉପକାରୀ ହେବାର ପ୍ରମାଣ ମିଳୁଛି । ଜୀବସାର ବି୬  ( 6) ବା ଲୌହ ଅଂଶର ଅଭାବର ଚିକିତ୍ସା କଲେ ଉପକାର ମିଳେ  । ଆଣ୍ଟିସାଇକୋଟିକ   ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧା ଲୋକଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ଲାଡିସ୍ଲାଭ ହାସ୍କୋଭେକ   ସନ ୧୯୦୧ରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।