ସାମାଜିକ ଉଦବେଗ ରୋଗ  ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , ଅନ୍ୟ ନାମ ସାମାଜିକ ଫୋବିଆ, ସମାଜ ଭିତରେ ବିଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଧାରଣା ରହିବା ସମ୍ଭାବନା ଯୋଗୁ ରୋଗୀର ଅତ୍ୟଧିକ ଡର ବା ଉଦବେଗ ସମ୍ଭାବନା ରହିବା ଦେଖାଯାଏ । ଅନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଧୀରେ କଥା ହେବା ଏବଂ ଆଖିରେ ଆଖି ନ ମିଶେଇ କଥା ହେବା । ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକ ଏକ ସ୍ତରକୁ ଆସି ଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ କିମ୍ବା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଦୁର୍ଗତି ହୋଇପାରେ । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଉଦାସୀନତା, ପଦାର୍ଥର ଅପବ୍ୟବହାର ଏବଂ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଚିନ୍ତାଧାରା ହୋଇପାରେ । ଏହାର କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ଜେନେଟିକ୍ ଏବଂ ପରିବେଶ କାରକଗୁଡିକର ମିଶ୍ରଣରେ ହୋଇପାରେ । ପ୍ରଭାବିତ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟମାନେ ୨ରୁ ୬ ଗୁଣ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ । ଅତ୍ୟଧିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକାରୀ ପିତାମାତା ଥିଲେ ଏହି ସଙ୍କଟ ରହିପାରେ । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଉଦ୍‌ବେଗ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ରୋଗ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ମାନସିକ କିମ୍ବା ଶାରୀରିକ ଅସୁବିଧାକୁ ଦୂର କରିବା ପରେ ଏବଂ ଅତିକମରେ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମସ୍ୟା ରହିଲେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଯଦି ଏହା କେବଳ କୌଣସି ଘଟଣା ସମୟରେ ଘଟେ ତେବେ ଏହାକୁ  କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷତା  ଭାବରେ ବର୍ଗୀକୃତ କରାଯାଏ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସା ସାଧାରଣତଃ ଜ୍ଞାନଗତ ଆଚରଣଗତ ଚିକିତ୍ସା  (ସିବିଟି) ଅଟେ, ଯାହା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ କିମ୍ବା ଗୋଷ୍ଠୀରେ କରାଯାଇପାରେ  । ଯେଉଁମାନେ ଶିବିଟି  କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏସଏସଆରଆଇ   ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧ ମଧ୍ୟରେ ବିଟା ବ୍ଲକର୍ ଏବଂ ବେଞ୍ଜୋଡାଏଜେପିନ ଦିଆଯାଇପାରେ । ଚିକିତ୍ସା ବିନା ଏହା ଜୀବନର ଗୁଣବତ୍ତା ହ୍ରାସ ପାଇପାରେ  ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏକ ବର୍ଷରେ ପ୍ରାୟ ୭% ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ୟୁରୋପରେ ୨.୩ % ହାର ସହିତ ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା କମ୍ ଦେଖାଯାଏ । ମହିଳାମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି। ଆରମ୍ଭର ବୟସ ସାଧାରଣଃ ୮ରୁ ୧୫ ବର୍ଷ ଅଟେ । ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ଆଗୋରୋଫୋବିଆଠାରୁ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଥିଲା ।