ଲିଉକୋପ୍ଲାକିଆ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ରୋଗରେ ଗୋଟିଏ ଧଳା ଚକଡ଼ା ଦାଗ ମ୍ୟୁକସ ଝିଲ୍ଲି   ସ‌ହ ଶକ୍ତ ଭାବରେ ଲାଗିରହିଥାଏ ଓ ଏହା କର୍କଟ ରୋଗରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ଥାଏ  । ଏହି ଦାଗର ଧାର ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ ଯାହା ସମୟକ୍ରମେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ । ରୋଗ ଆଗେଇ ଗଲେ ରଙ୍ଗ ଲାଲ ହୋଇଯାଇପାରେ । ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ନଥାଏ । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଏହା ପାଟିରେ   ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଠରାନ୍ତ୍ରନଳୀରେ   ମୂତ୍ର ନଳୀରେ   ବା ଯୌନାଙ୍ଗରେ   ଏହା ହୋଇପାରେ । ଲିଉକୋପ୍ଲାକିଆ ରୋଗର କାରଣ ଅଧ୍ୟବଧି ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ଧୁମ୍ରପାନ, ଟୋବାକୋ ବା ଧୁଆଁପତ୍ର ଚୋବେଇବା , ଅତ୍ୟଧିକ ମଦ୍ୟପାନ   ଓ ଗୁଆ   ଖାଇଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ବଢ଼ିଯାଏ । ଏହାକୁ ଏକ ପ୍ରାକ୍‌-କର୍କଟ   ରୋଗ ରୂପରେ ଅଭିହିତ କରାଯାଇଛି କାରଣ ଏହି ତନ୍ତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁ କର୍କଟ ରୋଗ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ବଢ଼ିଯାଏ । ଏହାର ପ୍ରକାର ଉପରେ କର୍କଟ ସମ୍ଭାବନା ନିର୍ଭର କରେ; ୩-୧୫% ସ୍ଥାନୀୟ ଲିଉକୋପ୍ଲାକିଆ ଓ ୭୦ରୁ ୧୦୦% ପ୍ରୋଲିଫରେଟିଭ ଲିଉକୋପ୍ଲାକିଆରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ । ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣ ଦୂରୀଭୁତ କରିବା   ପରେ ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନାତ୍ମକ ଲିଉକୋପ୍ଲାକିଆ ନାମଟି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ତନ୍ତୁ ବାୟୋପ୍ସିରେ   ଅଧିକ କେରାଟିନ   ଥିବା ଦେଖାଯାଏ ଯାହା ଅସାମାନ୍ୟ ଜୀବକୋଷ   ବା ସାମାନ୍ୟ ସ‌ହିତ ଥାଇପାରେ କିନ୍ତୁ ଏହା ନିର୍ଣ୍ଣୟାତ୍ମକ ନୁହେଁ । ଏକାଭଳି ଲକ୍ଷଣ ଓ ଚିହ୍ନ ଓରାଲ କାଣ୍ଡିଡିଆସିସ  , ଲାଇଚେନ ପ୍ଲାନସ  , ବାରମ୍ବାର ଆଘାତ   ପରେ ହେଉଥିବା କେରାଟୋସିସ   ରୋଗମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ । ଇଷ୍ଟ ଯୋଗୁ ଏଭଳି ଦାଗ ଥିଲେ ତାହାକୁ ଘସିଦେଲେ ଛାଡ଼ିଯାଏ କିନ୍ତୁ ଲିଉକୋପ୍ଲାକିଆ ଛାଡ଼େନାହିଁ । ଏହି ରୋଗର ଅବସ୍ଥା ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ । ଅସାଧାରଣ ଜୀବକୋଷ ଥିଲେ ଓ ଆକାର ଛୋଟ ଥିଲେ ଅପରେଶନ କରି କାଢ଼ିଦିଆଯାଏ, ନ‌ଚେତ୍ ଅଳ୍ପ ଦିନ ଅନ୍ତରରେ ୩ରୁ ୬ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଲୋକନ କରାଯାଏ । ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ମଦ୍ୟପାନ ଓ ଧୂମ୍ରପାନ କରିବାକୁ ମନାକରାଯାଏ । ଧୂମ୍ରପାନ ବନ୍ଦ କଲେ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ଆକାର କମିଯାଏ; କିନ୍ତୁ ବନ୍ଦ ନ କଲେ ୬୬% ରୋଗୀଙ୍କର ଦାଗ ଅଧିକ ଧଳା ଓ ମୋଟା ହୋଇଯାଏ । ପ୍ରାୟ ୧ରୁ ୩% ଲୋକଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ୩୦ ବର୍ଷ ବୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏ ରୋଗ ହୁଏନି ଓ ବୟସ ବୃଦ୍ଧି ସଙ୍ଗ ସଙ୍ଗେ ଏହା ସାଧାରଣ ହୋଇଯାଏ । ୭୦ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୮% ଲୋକଙ୍କୁ ଏ ରୋଗ ହୁଏ ।