ଉ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ୫ମ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହାର ନାମ  "ହ୍ରସ୍ୱ ଉ"  । ଏହାର ମାତ୍ରା  "ୁ "  ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ତଳେ ଦିଆହୋଇଥାଏ ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଅଙ୍କ  "୪"  ପରି ହୋଇଥାଏ । ଉଚ୍ଚାରଣ ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ଥାନ ଓଠ । ବ୍ୟବହାର ଅବ୍ୟୟ ପଦ ସମ୍ବୋଧନ, ଦୟା, ନିଯୋଗ, ରାଗ ଆଦି ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ । ଶିଶୁଙ୍କ ଦେହରେ କୌଣସି ଜୀବ ବା ପୋକ ଦେଖାଇ ଭୟ ଜାତ କରାଇବା ଧ୍ୱନି । ହଠାତ କୌଣସି ଭୟସୂଚକ ବସ୍ତୁ ଦେଖିଲେ ଏହି ଅବ୍ୟୟ ଧ୍ୱନି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଯଥା :  'ଓ ଲୋ' ଦେଖାଯାଉନଥିବା କୌଣସି ଲୋକ ଦୂରରୁ ଡାକୁଥିଲେ  "ଓ  ହଁ ମୁଁ ଯାଉଛି " ବୋଲି ଜବାବ ଦିଆଯାଇଥାଏ । ବିଶେଷ୍ୟ ପରେ  "ସୁକୁମାରପଣ"  ସ୍ଥଳରେ ଏକବଚନାନ୍ତ  "ଟି" ,  "ଟା" ,  "ଟିଏ" ,  "ଟାଏ"  ଆଦି ଅକାରାନ୍ତ ବ୍ୟଞ୍ଜନାନ୍ତ ଶବ୍ଦରେ କେବେ କେବେ  "ଉ"  କାର ଯୋଗ ହୁଏ । ଡହ ଡହ ହେବ ମୃଦ୍ୟୁ ଅବୟବ ଶ୍ୟାମ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗଟି ରୋଗୁଁ ବିଶେଷଣ ଦେଶଜ ଶବ୍ଦ ପ୍ରତ୍ୟୟ ୧. ପଞ୍ଚମୀ ବିଭକ୍ତର ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଆକାରନ୍ତ ବିଶେଷ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ରୁ,ଠାରୁ ଟାକିଛି ସୁଧାଂଶୁ କଳାକୁ କରିବାକୁ ପାଣିଗତ ଅମୁକଠାରୁ ଭୟ ପାଇବା ଅର୍ଥରେ - ଭୟର ହେତୁ କର ନାହିଁ କି ହେ ପର ତରୁଣୀ ହରଣ । ଅପେକ୍ଷା ଯଥା - ରୋଗୁଁ ଅଧିକ ଅଟେ ଶୋକ । ହେତୁରୁ ; ଯୋଗୁଁ: ଜୋର ଲାଗି ଘେର ପଡ଼ିବ ଯେ ହେବ ଚୋରପଣ ଆଚରଣ । ୨. ନିତ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ କାଳ ଓ ଅନୁଜ୍ଞାରେ କ୍ରିୟାର ମୂଳ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟୟ । ଆମ୍ଭେ କରୁ  (କରୁଁ) ଆମ୍ଭେମାନେ କରୁ  (କରୁଁ) ତୁ କରୁ ସେ କରୁ ୩. ଅସମାପିକା କ୍ରିଯା ଅର୍ଥରେ: କ୍ରିୟାର ମୂଳ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୁଇଥର ବ୍ୟବହାର ହେଲେ, କ୍ରିୟାର ଅସମାପ୍ତି ବୁଝାଏ  ।