ମୈତ୍ରେୟୀ ଦେବୀ  (ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧, ୧୯୧୪ ଜାନୁଆରୀ ୨୯ , ୧୯୮୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବଙ୍ଗୀୟ ମହିଳା କବି ଓ ଉପନ୍ୟାସ ଲେଖିକା  । ଜୀବନୀ ମୈତ୍ରେଇ ଦେବୀ ଦାର୍ଶନିକ ଓ ବିଶ୍ୱକବି ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥଙ୍କ ନିକଟସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତି ସୁରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ଦାସଗୁପ୍ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଥିଲେ । ସେ କୁଇନୋଳୋଗିଷ୍ଟ ଏମ . ଏମ . ସେନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । . ସେ ସର୍ବଭାରତୀୟ ମହିଳା କାଉନ୍ସିଲର ଉପସଭାପତି ଥିଲେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦ୍ଭାବର ପ୍ରୋଷ୍ଠହମ ପାଇଁ ଏକ କାଉନ୍ସିଲ ଗଠନ କରିଥିଲେ । ସେ 16 ବର୍ଷ ବୟସର ହେଇଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାବ୍ଯ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଥିଲା । ସେଥିରେ ବିଶ୍ୱକବି ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ମୁଖବନ୍ଧ ଲେଖିଥିଲେ । ସେ  " - "  ନାମକ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିଲେ । . ରୋମାନିଆନ ଲେଖକ ମିରସିଆ ଏଲିଆଡେଙ୍କ ୧୯୩୩ ମସିହାର ସଫଳ ଉପନ୍ୟାସ  " "  ମୈତ୍ରେଇ ଦେବୀଙ୍କ ଜୀବନୀ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ହେଇଥିଲା । ଏଥିରେ ବର୍ଣିତ ସଂସ୍କୃତି ସହ ମୈତ୍ରେଇ ଦେବୀ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ତାଙ୍କର ଓ ଏଲିଆଦେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା କଥାକୁ କାଳ୍ପନିକ ଓ ଅସତ୍ୟ ବୋଲି କହିଥିଲେ । . ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ସେ ବିଶ୍ୱକବି ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କାଲିମଫଙ୍ଗଠାରେ ଥିବା ଘରରେ ରହିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ ।ପରେ ସେହି ଗୃହ ରବୀନ୍ଦ୍ର ମିଉଜିଆମରେ ପରିଣତ ହେଇଥିଲା । . ଶିକ୍ଷା ସେ କଲିକତାର କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଧିନସ୍ଥ ଜଗମାୟା ଦେବୀ କଲେଜରୁ ଡିଗ୍ରୀ ସ୍ତରର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇଥିଲେ । . ପୁରସ୍କାର ସେ 1978 ମାଗିହାରେ ତାଙ୍କର ଉପନ୍ୟାସ  " ନା ହନ୍ୟାତେ "  ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ଯ ଏକାଡେମି ପୁରସ୍କାର ହାସଲ କରିଥିଲେ ।