ଫ୍ଲେଗମାସିଆ ସେରୁଲିଆ ଡୋଲେନ୍ସ   ହେଉଛି ଡିପ ଭେନ ଥ୍ରୋମ୍ବୋସିସର   ଏକ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଯେଉଁଥିରେ ରକ୍ତ ଗୋଟିଏ ଅବୟବରୁ ବାହାରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗରେ ଯିବାକୁ ଅବରୋଧ ହୋଇଥାଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଇଡିମା, ଯନ୍ତ୍ରଣା ସ‌ହିତ ଅବୟବଟିର ରଙ୍ଗ ବଦଳି ନୀଳ ରଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ । ସାଧାରଣତ ଗୋଡ଼ରେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ ୧୦%ରୁ କମ୍ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାହୁରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ । ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ଫୁସଫୁସ ଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ, କମ୍ପାର୍ଟମେଣ୍ଟ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଗ୍ୟାଙ୍ଗ୍ରିନ ଏବଂ ଅଙ୍ଗ‌ହାନୀ ହୋଇପାରେ । ବିପଦ କାରକଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ କର୍କଟ  (୩୦%), ହାଇପରକୋଆଗୁଲେବିଲିଟି, ଭେନସ ସ୍ଟାସିସ, ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର, ପ୍ରମୁଖ ଆଘାତ, ଗର୍ଭଧାରଣ, ହରୋମୋନ ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ଇମ୍ମୋବିଲାଇଜେସନ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ; ଯଦିଓ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ କିଛି କାରକ ମିଳେନାହିଁ  । ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରଣାଳୀରେ ରକ୍ତ ଅତ୍ୟଧିକ ଜମାଟ ବାନ୍ଧିବା ଯୋଗୁ ଅବୟବର ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନ ହେବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ । ସାଧାରଣତ ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ଏନ୍ୟ ଏକ ସମରୂପ ରୋଗରେ କମ୍ ଗୁରୁତର ଅବସ୍ଥା ହୁଏ ଯାହା ଏକ ଧଳା ଅଙ୍ଗରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଯାହା ଫ୍ଲେଗମାସିଆ ଆଲବା ଡୋଲେନ୍ସ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା । ଏହା ଏକ ଡାକ୍ତରୀ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି । ପରିଚାଳନାରେ ଗୋଡକୁ ହୃଦୟର ସ୍ତରରୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବା, ହେପାରିନ ସହିତ ଆଣ୍ଟିକୋଆଗୁଲାଣ୍ଟ ଏବଂ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଦିଆଯାଏ । ଜମାଟ ବନ୍ଧା ରକ୍ତକୁ ଥ୍ରୋମ୍ବୋଲାଇସିସ କିମ୍ବା ଥ୍ରୋମ୍ବେକ୍ଟୋମି କରି କାଢ଼ିଦିଆଯାଏ । ଗୁରୁତର ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ ଲୋକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶଙ୍କା ୪୦%ରୁ ଅଧିକ ଥାଏ । ଏହି ରୋଗରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ସାଧାରଣତଃ ଥ୍ରୋମ୍ବୋଟିକ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୁଏ । ଫ୍ଲେଗମାସିଆ ସେରୁଲିଆ ଡୋଲେନ୍ସ ଏକ ଅସାଧାରଣ ରୋଗ । ସାଧାରଣତଃ ୫୦ କିମ୍ବା ୬୦ ଦଶକରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ । ମହିଳାମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ୧୯୩୮ ମସିହାର ଗ୍ରେଗୋଏର୍ ବର୍ଣ୍ଣନା ଏବଂ ନାମକରଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି  "ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ନୀଳ ପ୍ରଦାହ"  ।