କ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଏକ ଆଣ୍ଟବାୟୋଟିକ ଯାହା ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣର   ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ  । ଏହି ସଂକ୍ରମଣମାନଙ୍କର ନାମ ଇମ୍ପେଟିଗୋ  , ସେଲ୍ୟୁଲାଇଟିସ  , ନିମୋନିଆ, ସେପ୍ଟିକ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ   ଓ ବ‌ହିଃକର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦାହ   ଇତ୍ୟାଦି । ମେଥିସିଲିନ-ରୋଧୀ ସ୍ଟାଫିଲୋକୋକସ  ( - ବା ) ଜୀବାଣୁ ନିମନ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏନାହିଁ  । ଉଭୟ ପାଟିରେ ଓ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଏହା ଦିଆଯାଏ । କ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଇ, ତରଳ ଝାଡ଼ା ଓ ଆନାଫାଇଲାକ୍ସିସ   ସ‌ହିତ ଆଲର୍ଜି   ହୋଇପାରେ । କ୍ଲସ୍ଟ୍ରିଡିଅମ ଡିଫିସିଲ ତରଳ ଝାଡ଼ା   ହୋଇପାରେ । ଅତୀତରେ ପେନିସିଲିନ ଆଲର୍ଜି   ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ନିରାପଦ ଜଣାଯାଏ । ଏହା ପେନିସିଲିନ   ପରିବାରର ଏକ ଔଷଧ । ସନ ୧୯୬୦ରେ କ୍ଲୋକ୍ସାସିଲିନ ପେଟେଣ୍ଟ ହୋଇ ୧୯୬୫ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାରରେ ଲାଗିଲା । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏକ ଦିନର ଏହି ଔଷଧର ବଟିକା ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ୦.୧୬ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହି ଔଷଧ ବ୍ୟବସାୟୀକ ଭିତ୍ତିରେ ତିଆରି ହୁଏନାହିଁ ।