ଡାଏଜେପାମ ପ୍ରଥମେ ଭାଲିଅମ ନାମରେ ମାର୍କେଟରେ ମିଳୁଥିଲା; ଏହା ବେଞ୍ଜୋଡାଏଜେପିନ ଟାଇପର ଔଷଧ ଯାହା ମସ୍ତିଷ୍କର କାମ ବଦଳେଇ ଦିଏ । ଉତ୍କଣ୍ଠା, ଆଲକୋହୋଲ ଉଇଥଡ୍ରୟାଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ବିଞ୍ଜୋଡାଏଜେପିନ ଉଇଥଡ୍ରାୟାଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ମାଂସପେଶୀ ସ୍ପାଜ୍ମ, ବାତ, ନିଦ୍ରାହୀନତା ଓ ରେସ୍ଟଲେସ ଲେଗ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ । କେତେକ ଡାକ୍ତରୀ ପ୍ରଥାରେ ଏହା ସ୍ମୃତି କ୍ଷୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଏହା ପାଟିରେ ଖିଆଯାଏ, ମଳାଶୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେଇଦିଆଯାଏ, ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ମାଂସପେଶୀ ବା ଶିରାରେ ଦିଆଯାଏ । ଶିରାରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦେଲେ ୧ରୁ ୫ ମିନିଟ ମଧ୍ୟରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଏକ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ । ପାଟିରେ ଦେଲେ ଏହା ପ୍ରାୟ ୪୦ ମିନିଟରେ କାମ କରେ । ଏହାର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ନିଦୁଆ ଲାଗିବା ଓ ସମନ୍ୱୟ   ଅଭାବ ହୁଏ । ଗମ୍ଭୀର ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା କ୍ୱଚିତ ଦେଖାଯାଏ । ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା, ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା କମିବା ଓ ଅଧିକ ବାତ ମାରିବା ବିଶେଷତଃ ଯାହାର ଏପିଲେପ୍ସି ଥାଏ । ବେଳେ ବେଳେ ଉତ୍ତେଜନା ମଧ୍ୟ ହୁଏ । ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ ଔଷଧ ସ‌ହ‌ନଶୀଳତା, ଆଶ୍ରିତ   ଆଦି ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଔଷଧ କମେଇଲେ ଉଇଥଡ୍ରୟାଲ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ହଠାତ ଔଷଧ ଦେବା ବନ୍ଦ କଲେ ବିପଦଜନ‌କ ହୋଇପାରେ । ଏହା ଫଳରେ କଗନିଟିଭ ସମସ୍ୟା ୬ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁ ରହିପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବା ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଏହି ଦେବାକୁ ମନା କରାଯାଏ । ନିଉରୋଟ୍ରାନ୍ସମିଟର  (ଜିଏବିଏ)ର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟ  । ଲିଓ ସ୍ଟର୍ଣ୍ଣବ୍ୟାକ ପ୍ରଥମେ ଡାଏଜେପାମ ସଂଶ୍ଳେଷଣ କରିଥିଲେ ଓ ହଫମ୍ୟାନ-ଲା ରୋସ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ । ସନ ୧୯୬୩ରେ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପରଠାରୁ ବ‌ହୁଳ ଭାବରେ ଏହାର ପ୍ରେସ୍କ୍ରିପସନ ଲେଖାହେଉଛି । ସନ ୧୯୬୮ରୁ ୧୯୮୨ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଆମେରିକାରେ ସର୍ବାଧିକ ବିକ୍ରି ହୋଇଥିବା ଔଷଧ ଥିଲେ । ସନ ୧୯୮୫ରେ ଏହାର ପେଟେଣ୍ଟ ସରିଯିବା ପରେ ମାର୍କେଟରେ ୫୦୦ ପ୍ରକାର ନାମରେ ଏହି ଔଷଧ ମିଳୁଛି । ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସାରଣୀରେ ଏହା ଏକ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଔଷଧ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଛି ।