ଆଲୁମିନିଅମ ହେଉଛି ଏକ ରାସାୟନିକ ମୌଳିକ ଯାହାର ପ୍ରତୀକ ଓ ପରମାଣୁ କ୍ରମାଙ୍କ ୧୩ । ଧର୍ମ ଭୌତିକ ରସାୟନିକ ସମସ୍ଥାନିକ ଇତିହାସ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଆଲମର ବ୍ୟବହାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୫୦୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ମେସୋପୋଟାମିଆର ଲୋକମାନେ ଏକ ପ୍ରକାର ମାଟିରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମାଟିପାତ୍ରମାନ ତିଆରି କରୁଥିଲେ, ଯାହା ଆଲୁମିନିୟମ ଯୌଗିକରେ ସମୃଦ୍ଧ ଥିଲା। ପ୍ରାୟ ୪୦୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଇଜିପ୍ଟିୟ ଏବଂ ବାବିଲୋନିୟମାନେ ଆଲୁମିନିୟମର ଥିବା ପଦାର୍ଥକୁ ବିଭିନ୍ନ ରସାୟନ ଓ ଔଷଧ ତିଆରିରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। ଇଜିପ୍ଟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହୁ ପରିମାଣର ଆଲମ ଆମଦାନୀ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଚମଡା, ଧାତୁ ଓ ଗ୍ଲାସ ନିର୍ମାଣରେ ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିଲା। ସମ୍ଭବତଃ ୭୭ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ରୋମୀୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପ୍ଲିନି ଦି ଏଲ୍ଡରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକ ଦି ନଚୁରାଲ ହିଷ୍ଟିରେ ଏକ କାରୀଗର ରୂପା ଭଳି ଦେଖାଯାଉ ଥିବା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ହାଲୁକା ଏକ ଅଜଣା ଧାତୁରେ ନିର୍ମିତ କପ ରୋମ ସମ୍ରାଟ ତିବେରିଅସଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବାର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି। ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ଆଲୁମେନ ନାମକ ଏକ ପଦାର୍ଥର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ରହିଛି, ଯାହା ଏବେ ଆଲମ ନାମରେ ପରିଚିତ। କମାଣ୍ଡର ଆର୍ଚେଲାଉସ ଆଲମ ଦ୍ରବଣକୁ ବ୍ୟବହାର କରି କାଠକୁ ଅଗ୍ନିଠାରୁ ରକ୍ଷାକରିବାର ଉପାୟ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ କାଠ ନିର୍ମିତ ଦୁର୍ଗକୁ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରୁ ଅଗ୍ନି #ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷାକରିବା ପାଇଁ ଏହି ଉପାୟ ଅବଲମ୍ବନ କରୁଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀର ରୋମୀୟ ସେନା ଡାକ୍ତର ଡାୟୋସ୍କୋରାଇଡ ଆଲମକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦ କରାଯାଇପାରିବ ବୋଲି ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଦେ ମାଟ୍ରିକା ମେଡିକାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ଗ୍ରୀସ ଏବଂ ତୁର୍କୀରେ ପ୍ରାକୃତିକଭାବରେ ମହଜୁଦ ଥିବା ଆଲମ ବିଶ୍ୱକୁ ମିଳୁଥିଲା। ୟୁରୋପୀୟ କପଡ଼ା ଶିଳ୍ପ ପାଇଁ ଆଲମ ଏକ ଅତ୍ୟାବଶକୀୟ ସାମଗ୍ରୀ ହୋଇଥିବାରୁ ୧୫ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମଦାନୀ ହେଉଥିଲା। ୧୪୬୦ ମସିହାରେ ଟୋଲଫାଠାରେ ପୋଟାସିୟମ ଆଲୁମିନିୟମ ସଲଫେଟରେ ଭରା ପଥର ଆଲୁନାଇଟ ଆବିଷ୍କାର ହେବା ପରେ ୟୁରୋପରେ ଆଲମର ଏକଚାଟିଆ କାରକାର ହୋଇ ରୋମକୁ ପ୍ରଚୁର ରାଜସ୍ୱ ମିଳିଲା।ଉତ୍ତର ୟର୍କଶାୟରରେ ଆଲମର ଆବିଷ୍କାର ପରେ ଏହାର ଏକଚାଟିଆ କାରବାର ଅବସାନ ଘଟିବା ସହିତ ମୂଲ୍ୟ ଅତ୍ୟଧିକଭାବେ ହ୍ରାସ ପାଇଲା।