คนที่1: คุณช่วยหยุดแสดงความคิดเห็นในทุกโพสต์ทางการเมืองที่ฉันสร้างได้ไหม
คนที่2: มันทำให้คุณรำคาญจริงๆ ที่ฉันเอาแต่แสดงความคิดเห็นในโพสต์ที่คุณเต็มใจแบ่งปันในที่สาธารณะ?
คนที่2: แล้วทำไมคุณถึงแบ่งปัน?
คนที่1: มันอยู่ในส่วนความคิดเห็นใต้ทุกโพสต์ของฉัน คุณเริ่มสร้างพายุที่ทำลายประเด็นของฉัน
คนที่2: ก่อนอื่น คุณควรขอบคุณที่มีคนให้ความสนใจมากพอที่จะหยุดเลื่อนดูและอ่านเรื่องไร้สาระที่คุณปาใส่คนอื่น
คนที่2: ประการที่สอง ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งคุณจะโตพอที่จะเห็นว่าทุกสิ่งที่ฉันเขียนใต้โพสต์ของคุณไม่ใช่กิจกรรมหลอกล่อ แต่เป็นการชี้ให้เห็นว่าคุณขาดความรู้พื้นฐานและเติมช่องว่างในหน่วยความจำที่เลือก หรือการเลือกข้อเท็จจริงแบบเลือกเฟ้น
คนที่1: จริงเหรอ? คุณคิดว่าฉันงี่เง่า?
คนที่2: ไม่ แต่โปรดลองทำวิจัยก่อนที่คุณจะโพสต์บางอย่างทางออนไลน์ คุณไม่ใช่ผู้พิการทางสมอง และฉันรู้เพราะฉันรู้จักคุณ นั่นคือเหตุผลที่ฉันพยายามแก้ไขข้อผิดพลาดเชิงตรรกะของคุณ
คนที่1: ดูสิ ทุกคนมีสิทธิ์แสดงความคิดเห็น และคุณแค่ต้องยอมรับว่าไม่ใช่ทุกคนที่คิดแบบที่คุณคิด คุณไม่สามารถเพียงแค่ diss ฉันทุกคนที่1ฉันโพสต์บางสิ่งที่คุณไม่เห็นด้วย!
คนที่2: ฉันไม่เห็นด้วยกับการเลือกความจริงของคุณ คุณโพสต์เพียงด้านเดียวของเหรียญ ในขณะที่คุณแสร้งทำเป็นว่าอีกด้านหนึ่งของบางกรณีไม่มีอยู่จริง เราอยู่ในโลกหลากสีและคุณไม่สามารถแสร้งทำเป็นว่าปัญหาที่ซับซ้อนของสังคมเป็นเรื่องขาวดำ
คนที่1: แน่นอน ให้ฉันพักก่อนและอย่าเปลี่ยนโพสต์ทั้งหมดของฉันให้กลายเป็นเรื่องไร้สาระ
คนที่2: ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันไม่สามารถสัญญาได้ เว้นแต่คุณจะหยุดแชร์ข่าวปลอมที่ไม่ผ่านการตรวจสอบและพยายามรับรู้ความจริงมากกว่าสองสี โพสต์ทั้งหมดของคุณดูเป็นการยั่วยุ
คนที่1: ฉันจะจำไว้ ลาก่อน
คนที่2: โย่
คนที่1 โกรธ คนที่2 ที่ก่อเรื่องอื้อฉาวภายใต้โพสต์ทางการเมืองของเขา แฟรงก์พบการเลือกโพสต์และต้องการแสดงข้อผิดพลาดเชิงตรรกะของ คนที่1