คนที่1: สวัสดี คนที่2! คุณเป็นอย่างไร?
คนที่2: สวัสดีลูกแมวตัวน้อยของฉัน ฉันสบายดี. ขอบคุณ. มันน่ารักมากที่ได้พบคุณเมื่อวานนี้
คนที่1: เค้กของคุณวิเศษมาก คนที่2 มันเป็นเสมอ ดูสิ ฉันคิดว่าฉันทิ้งถุงมือไว้บนโต๊ะในโถงทางเดิน คุณจะใจดีและตรวจสอบว่าพวกเขาอยู่ที่นั่นไหม
คนที่2: แน่นอนที่รักของฉัน ฉันจะส่งข้อความหาคุณกลับ
คนที่1: ทะ!
คนที่2: ฉันไม่พบถุงมือใดๆ ในโถงทางเดิน คุณแน่ใจหรือว่าสวมมันเมื่อคุณเข้ามา?
คนที่1: ฉันคิดว่าฉันทำ และฉันก็ถอดเสื้อโค้ทที่โถงทางเดิน ฉันเลยต้องใส่ถุงมือไว้ที่นั่นด้วย
คนที่2: แต่เดี๋ยวก่อน! คุณไม่ได้ไปที่โรงเก็บของเพื่อไปเอาเหยือกหรืออะไรซักอย่างเหรอ?
คนที่1: ใช่แล้ว! ฉันทำ! คุณสามารถ...? โปรด.
คนที่2: ฉันกำลังไปที่รัก
คนที่2: ฉันเจอแล้ว! บนชั้นวางของในโรงเก็บของ!
คนที่1: ขอบคุณสวรรค์! ขอบคุณ คนที่2 ระหว่างทางกลับจากวิทยาลัย ฉันจะไปหาพวกเขา
คนที่2: ดี ฉันอยู่ที่บ้านตอนบ่าย ฉันพูดว่า นี่เป็นถุงมือคู่เดียวของคุณหรือเปล่า
คนที่1: อันที่จริงพวกเขาไม่ใช่ของฉัน ฉันลักพาตัวมาจากแม่และต้องสอดเข้าไปใหม่โดยที่เธอไม่ทันสังเกต พวกเขาเข้ากันได้ดีกับโค้ทสีแดงของฉัน
คนที่2: คุณไม่มีสิทธิ์ คนที่1! เสื้อโค้ทสวย btw
คนที่1: ฉันรู้ แล้วเจอกัน คนที่2!
คนที่2: ดูแล!
คนที่1 เยี่ยมชม คนที่2 เมื่อวานและทานเค้กที่ยอดเยี่ยม เธอทิ้งถุงมือไว้ที่ คนที่2 ตอนที่เธอไปที่โรงเก็บของเพื่อไปเอาเหยือก คนที่1 จะแวะเข้าไปรับระหว่างทางกลับจากวิทยาลัย อันที่จริงมันเป็นถุงมือของแม่เธอ เธอต้องสอดมันเข้าไปใหม่โดยที่เธอไม่ทันสังเกต