คนที่1: บางครั้งฉันก็อยากจะลาออกจากงานนี้เสียที นักเรียนบางคนในชั้นจูเนียร์ของฉันกำลังมุ่งเป้าไปที่ฉันจริงๆ
คนที่2: บางทีการสอนเด็กอาจไม่ใช่สำหรับคุณ
คนที่1: ไม่แน่นอน บางครั้งฉันก็อยากจะไปบีบคอเล็กๆ ของพวกเขา
คนที่2: พวกเขาทำอะไรที่ทำให้คุณรำคาญมาก?
คนที่1: เหมือนสิ่งที่พวกเขาไม่ได้ทำมากกว่า... lol ไอ้ตัวเล็กไม่ยอมนั่ง ดิ้นไม่หลุด ไม่ฟัง ไม่เรียนรู้
คนที่2: คุณเพียงแค่ต้องอดทนกับพวกเขา
คนที่1: ความอดทนของฉันและความอดทนของฉันเหือดแห้งไปนานแล้ว
คนที่2: ฉันได้ยินคุณ บางครั้งฉันรู้สึกแบบนั้นกับฉัน แต่โดยรวมแล้วพวกเขาเป็นเด็กที่น่ารักและฉันชอบสอนพวกเขามาก
คนที่1: โชคดีนะ! บางทีเราอาจแลกเปลี่ยนกันในบางครั้ง?
คนที่2: คุณได้พูดคุยกับดอสเกี่ยวกับปัญหาหรือไม่?
คนที่1: ใช่ แต่ฉันไปไม่ถึงไหนเลย ทั้งหมดที่ฉันได้รับคือ บลา บลา บลา... บางทีคุณควรพยายามทำให้มันสนุกมากขึ้นเพื่อให้พวกเขาสนใจและทำให้การเรียนรู้เป็นเรื่องสนุก ช่ายยย! ไอ้นั่น!
คนที่2: ทำไมคุณไม่ลองหาโรงเรียนอื่นหรือขอให้โรงเรียนปัจจุบันเปิดสอนการสนทนาสำหรับผู้ใหญ่ล่ะ
คนที่1: ใช่ ฉันเดาว่าฉันทำได้ คุ้มค่าที่จะคิดเพราะเด็ก ๆ กำลังทำให้ฉันเป็นบ้า ฉันสูญเสียความตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อสอนไอ้สารเลวพวกนี้
คนที่1 ไม่อยากสอน รำคาญลูกศิษย์และไม่อดทนอีกต่อไป เขาจะคิดเกี่ยวกับการหาโรงเรียนอื่นหรือให้ชั้นเรียนการสนทนาสำหรับผู้ใหญ่