คนที่1: คุณเคยคิดที่จะเรียนต่อต่างประเทศบ้างไหม?
คนที่2: ใช่ ฉันสามารถมี
คนที่2: แต่ฉันเลือกที่จะไม่ทำ
คนที่1: ทำไม
คนที่2: ครอบครัว เพื่อน ความรัก
คนที่2: ยิ่งกว่านั้น ฉันไม่สามารถจินตนาการได้ว่าตัวเองใช้ชีวิตในวัยเยาว์ในต่างประเทศ ท่ามกลางวัฒนธรรมที่หลากหลาย สื่อสารกับผู้คนเป็นภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน
คนที่1: ฮ่าๆ เหมือนกันกับฉัน@2
คนที่1: ฉันซาบซึ้งในความเป็นไปได้ที่ฉันจะได้รับ
คนที่1: หลังจากที่มหาวิทยาลัยในอังกฤษทุกแห่งมีชื่อเสียงมากกว่ามหาวิทยาลัยของเรามาก
คนที่1: แต่ฉันคงไม่สามารถเอาชนะความคิดถึงบ้านและคิดถึงครอบครัวและเพื่อนสนิทของฉันได้
คนที่2: โปแลนด์ไม่ได้เป็นประเทศที่เลวร้ายนัก
คนที่2: คนรุ่นเรามีมุมมองที่ค่อนข้างดีในตอนนี้
คนที่2: ชีวิตที่นี่ก็ยอดเยี่ยมได้เช่นกัน
คนที่1: ใช่ ฉันหมายถึงการศึกษาต่อต่างประเทศ ไม่ใช่การย้ายถิ่นฐานเป็นการถาวร
คนที่2: สำหรับฉัน มี 'ข้อเสีย' มากเกินไปในขณะที่คิดถึงเรื่องนี้เมื่อฉันอายุ 18 ปี
คนที่2: ตอนนั้นฉันยังไม่พร้อมสำหรับขั้นตอนดังกล่าว
คนที่1: พี่สาวของฉันกำลังมีปัญหาเดียวกัน
คนที่1: ในแง่หนึ่ง เธอต้องการออกจากงานเพื่อรับความรู้มากมายและศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น
คนที่1: แต่ในทางกลับกัน เธอไม่ต้องการทิ้งครอบครัวและเพื่อน
คนที่1: เธอกลัวว่าจะยังไม่สามารถจัดการกับชีวิตด้วยตัวเองได้
คนที่2: โอ้ ฉันรู้ความรู้สึกนี้ดี แต่คุณจะไม่สามารถช่วยเธอได้ เธอต้องตัดสินใจคนเดียว
คนที่1: ฉันรู้ ฉันแค่ต้องการช่วยเธอ แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร
คนที่2: เธอมีเวลาเหลือให้ตัดสินใจ
คนที่2: ปล่อยให้เธอเป็น
คนที่1: บางทีคุณอาจจะพูดถูก มันรบกวนฉัน. นั่นคือทั้งหมด
คนที่2: ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี คุณจะเห็น.
คนที่1: ขอบคุณนะ
คนที่2:
คนที่2 ตัดสินใจไม่ไปเรียนต่อต่างประเทศ น้องสาวของ คนที่1 กำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และเขาต้องการช่วยให้เธอตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง