คนที่1: สวัสดีตอนเช้า
คนที่2: เช้า
คนที่1: เมื่อคืนฉันไปทำรายงาน แต่คนห่วยๆ พวกนั้นทำอะไรไม่ได้ พวกเขาไม่ต้องการทำอะไรด้วยซ้ำ ฉันบอกพวกเขาว่ามีกล้องแทนรถบัส แต่พวกเขาบอกว่ามันใช้งานไม่ได้ พวกเขาไม่ต้องการตรวจสอบอะไรเลยด้วยซ้ำ
คนที่2: โอ้ บ้าไปแล้ว
คนที่1: ฉันเกลียดที่นี่จริงๆ ตั้งแต่ต้นคุณเกลียดมัน
คนที่2: น่าเสียดายที่ฉันสามารถจินตนาการได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
คนที่1: ใช่ ถ้าฉันได้แต่หาไอ้เหี้ยนี่กับไม้เบสบอลมา... โอ้ ไอ้เลว
คนที่2: ฮ่าฮ่าฮ่า คุณจะฆ่าเขา
คนที่1: ไม่ แต่เขาจะเสียใจในสิ่งที่ทำ และเขาคงจะไม่มีลูก
คนที่2: เขาไม่ได้ห้ามคุณไม่ให้มีลูกด้วยการเอาโซ่ตรวนคุณ ฮ่าฮ่า ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น?
คนที่1: ฉันไม่สนใจ เขาทำให้ฉันโกรธ นั่นจะเป็นการลงโทษของเขา ให้ตายเถอะ ฉันจะใช้ไม้เบสบอลฟาดเขาให้ถูกทาง ฉันเกือบจะฆ่าเขาได้ ให้ตายเถอะไอ้นี่ ฉันจะรวยถึงขนาดจะซื้อของเหมือนของที่ถูกปล้นมาสัก 100 ชิ้น ตอนนี้ฉันแค่คิดว่าเขาจะมาหาฉันและรับมันแบบนี้ได้อย่างไรเมื่อมีคนอยู่รอบ ๆ ! เขาจะหักมันออกจากคอของฉันได้อย่างไร! คอของฉัน?! และสัมผัสฉัน
คนที่2: ใช่ นั่นมันห่วยแตก
คนที่1: ฉันไม่ใช่คนเหยียดผิว แต่ตั้งแต่เมื่อวานฉันเกลียดคนอาหรับทุกคนเหมือนเขา
คนที่1:
คนที่1: เขาทำ มันไม่เยอะ แต่เขาทำมัน
คนที่2: โอ้ เขาเป็นภาษาอาหรับเหรอ?
คนที่1: ใช่
คนที่2: หึ ค่อนข้างมีรอยช้ำนะ หวังว่าฉันจะต่อยเขาเพื่อคุณ
คนที่1: หวังว่าฉันจะทำมันคนเดียวด้วยความโกรธทั้งหมดที่มีอยู่ในตัวฉัน
คนที่1 ไปแจ้งตำรวจ (น่าจะ) เพื่อแจ้งความเมื่อเธอถูกปล้นเมื่อวานนี้ แต่พวกเขาไม่ต้องการช่วยเธอ จากนั้น คนที่1 บอก คนที่2 เพิ่มเติมเกี่ยวกับการทำร้ายและต้องการแก้แค้นชายชาวอารบิกที่ลงมือ