คนที่1: คนที่2! ช่วย!
คนที่2: ว่าไง?
คนที่1: คุณรู้สึกบ้างไหม?
คนที่2: อะไรนะ?
คนที่1: รู้สึก! สำหรับทำเสื้อผ้าและงานศิลปะและสิ่งของต่างๆ
คนที่2: ไม่แน่นอน ฉันไม่ได้รู้สึก ทำไมฉันถึงรู้สึก?
คนที่1: ฉันไม่รู้ คุณกับนายมีงานอดิเรกที่ทำให้ฉันประหลาดใจตลอดเวลา!
คนที่2: ฮ่าฮ่าฮ่า ขอบคุณ ฉันคิดว่า... คุณต้องการมันเพื่ออะไร?
คนที่1: ฉันต้องทำชุดลาสำหรับทำงาน เห็นได้ชัดว่าเรากำลังทำพิธีประสูติ
คนที่2: นั่นไม่ใช่สิ่งที่เด็กๆ ทำที่โรงเรียนเหรอ?
คนที่1: ใช่! และเจ้านายของฉันในที่ทำงาน
คนที่1: โดยพื้นฐานแล้วฉันจะเป็นลาในวันพฤหัสบดีหน้าสำหรับคริสต์มาสที่ทำงาน
คนที่2: คุณแน่ใจหรือว่าพวกเขาไม่ได้พยายามจะบอกคุณบางอย่าง
คนที่1: ฮ่าฮ่า ตลกมาก
คนที่2: มีใครได้รับเชิญอีกไหม หรือคุณแต่งตัวคนเดียว?
คนที่1: ตลกจริงๆ แต่เพื่อนร่วมงานของฉันก็มีปัญหากับชุดของพวกเขาเหมือนกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไร้ประโยชน์พอๆ กับที่คุณช่วยฉัน!
คนที่2: ขอโทษด้วย ฉันไร้ประโยชน์จริงๆ ในการทำชุด
คนที่1: ขอโทษ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นในทางที่ไม่ดี...
คนที่2: ฮ่าฮ่า ฉันไม่คิดว่าคุณจะทำ
คนที่2: มาคิดดูสิ ซาร่าห์ไม่มีชุดลาให้แอนนาเบลเมื่อปีที่แล้วเหรอ? เธอเป็นเด็กตัวโตและคุณเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ดังนั้นบางทีคุณอาจจะเข้ากับเด็กคนนั้นได้ไหม? ช่วยให้คุณทำอะไรได้บ้าง?
คนที่1: คุณคือฮีโร่!! จำได้ว่าที่จริงสงสัยว่ายังมีอยู่มั้ย!!
คนที่2: คุณมีเบอร์เธอไหม?
คนที่1: ฉันไม่คิดอย่างนั้น
คนที่2: คุณต้องการเบอร์โทรของเธอหรือต้องการให้ฉันโทรหาเธอ?
คนที่1: ไม่ต้องให้เบอร์ฉัน ฉันจะโทรหาเธอ คุณคิดว่าเธอจะรังเกียจไหม
คนที่2: ไม่เลย เธอยินดีที่จะช่วย!
คนที่2:
คนที่2: โชคดี!
คนที่1: ขอบคุณ! คุณเป็นดารา!
คนที่1 ต้องทำชุดลาสำหรับเล่นประสูติในที่ทำงาน คนที่2 ให้หมายเลขของ Sarah เหมือนที่เธอมี