คนที่1: ขอบคุณสำหรับการ์ดวันเกิด
คนที่2: ดีใจที่มันมาถึงคุณ คุณไม่เคยให้ที่อยู่ใหม่กับฉันเลย
คนที่1: ที่อยู่เก่าซึ่งเป็นที่ทำงานของอู่แห่งหนึ่ง
คนที่2: คริสรักษาธุรกิจนี้ไว้หรือเปล่า?
คนที่1: ฉันขายให้เขา
คนที่2: แล้วบ้านล่ะ? คุณสามารถขายมันได้หรือไม่?
คนที่1: ปล่อยให้บริษัทจ้างคนงานระยะสั้น
คนที่2: หวังว่าพวกเขาจะไม่สร้างความเสียหายใดๆ และธุรกิจของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?
คนที่1: ทำได้ แต่บริษัทจ่ายค่าเสียหายให้
คนที่1: บูติกของฉัน? ทำให้ฉันและพ่อพออยู่ได้
คนที่2: นั่นฟังดูมาก ยินดีด้วย!
คนที่1: ทะ
คนที่2: ฉันอยู่ที่บักซ์ตันเมื่อฤดูร้อนที่แล้ว และเห็นแสงไฟในร้านบูติกของคุณ มันดูสวยมาก
คนที่1: ทำไมคุณไม่เข้ามา
คนที่2: มันเป็นตอนกลางคืน และฉันแค่ขับรถผ่านไปเท่านั้น
คนที่1: ทำไมคุณไม่มาวันหลังล่ะ?
คนที่2: บอกตามตรงว่าฉันคิดว่ามันอาจจะอึดอัด เราไม่ได้ติดต่อกันมาสองสามปีแล้ว
คนที่1: ไม่ใช่ความผิดของฉัน
คนที่2: ของฉัน?!
คนที่1: ใช่
คนที่2: แต่คุณไม่เคยตอบกลับข้อความหรืออีเมลของฉันเลย!
คนที่1: นี่เป็นการ์ดวันเกิดใบแรกที่ฉันได้จากคุณในรอบ 3 ปี
คนที่2: เป๊ะ! ฉันเขียนการ์ดเพราะคุณตัดการติดต่อจาก whatsapp ของเรา
คนที่1: แล้ว fb ล่ะ? คุณไม่ตรวจสอบบัญชี fb ของคุณเหรอ
คนที่2: ไม่ ฉันไม่ ฉันยังไม่ได้ลบบัญชีของฉัน แต่ฉันยังไม่ได้ตรวจสอบมันเป็นเวลาหลายปี
คนที่1: แน่นอน
คนที่1: ข้อความทั้งหมดของฉันถึงคุณอยู่บน fb
คนที่1: ยังไม่ได้รับคำตอบ
คนที่2: ขอโทษจริงๆ คนที่1... ฉันโทรหาคุณตอนนี้ได้ไหม
คนที่1: ใช่
คนที่1 ขายธุรกิจให้กับคริส และเธอกำลังปล่อยบ้านให้กับบริษัทที่จ้างคนงานชั่วคราว ร้านบูติกของ คนที่1 สร้างผลกำไรให้เธอและพ่อได้ใช้ชีวิตต่อไป คนที่2 อยู่ในบักซ์ตันเมื่อฤดูร้อนที่แล้วและเห็นร้านบูติกของ คนที่1 คนที่2 และ คนที่1 ไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว