คนที่1: สวัสดี คนที่2! เดาอะไร ฉันผ่านการทดสอบตรีโกณมิติ! 85%
คนที่1: คุณเป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์!
คนที่2: ใครเป็นเจ้านาย!? ยินดีด้วย!
คนที่2: คุณสมควรได้รับมัน คุณทำงานหนักมาก
คนที่1: ขอบคุณ แต่ฉันทำไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ!
คนที่2: ฉันรู้ว่าคุณจะเข้าใจได้เมื่อคุณเข้าใจพื้นฐาน
คนที่1: คุณเป็นครูที่ดี! จริงหรือ.
คนที่1: ฉันหมายความว่าทุกอย่างชัดเจนขึ้นหลังจากบทเรียนแรกกับคุณ
คนที่2: ฉันดีใจที่สามารถช่วยได้
คนที่2: แต่ถ้าไม่มีความมุ่งมั่นและสัญชาตญาณทางคณิตศาสตร์ของคุณ ความช่วยเหลือของฉันคงไม่เพียงพอ
คนที่1: ฉันไม่เข้าใจอะไรเลยในชั้นเรียน
คนที่1: นาย แอนเดอร์สันทำให้ผมประหม่ามาก เขาเป็นจุดสกัดกั้นที่สมบูรณ์แบบ
คนที่1: มันเหมือนกับว่าสติของฉันดับวูบไปเมื่อเขาเรียกฉันไปที่กระดาน
คนที่2: ฉันรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร เขาไม่ใช่ศาสตราจารย์คนโปรดของฉัน ทั้ง.
คนที่1: ครูสร้างความแตกต่าง!
คนที่2: นั่นเป็นเรื่องจริง
คนที่1: ฉันมีความสุขมากที่มีสิ่งนั้นอยู่ข้างหลังฉันในตอนนี้
คนที่1: แต่ความสำเร็จเล็กน้อยนี้ไม่ได้เปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ของฉันอย่างแน่นอน ฉันมุ่งสู่มนุษยศาสตร์อย่างแน่นอน
คนที่2: ฉันเข้าใจแล้ว คุณต้องมีใจรักในสิ่งที่เลือกเรียน 2 ที่มหาวิทยาลัย
คนที่2: ไม่มีประโยชน์ที่จะทรมานตัวเอง ฉันหมายความว่านั่นหมายถึง 2 ปีที่ดีที่สุดในชีวิตของคุณ!
คนที่1: แน่นอน ฉันจะฉลองสุดสัปดาห์นี้!
คนที่2: ยอดเยี่ยม ในที่สุดคุณก็สมควรได้พักหลังจากเรียนหนัก
คนที่1 ได้ 85% ในการทดสอบตรีโกณมิติด้วยความช่วยเหลือจาก คนที่2 Cloe กำลังมุ่งหน้าสู่มนุษยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแม้ว่าจะประสบความสำเร็จก็ตาม