คนที่1: ฉันคิดถึงเรื่องคืนนี้
คนที่2: หืม?
คนที่1: ฉันไม่รู้ว่าเรามีเวลาพอที่จะทำทุกสิ่งที่เราระบุไว้หรือไม่
คนที่2: ใช่ แต่ฉันไม่รู้ว่าเราจะข้ามอะไรได้บ้าง
คนที่1: พ่อแม่ของฉัน?
คนที่2: ฉันควรจะช่วยพ่อคุณทำคอมพิวเตอร์
คนที่1: ฉันรู้ แต่รออีกสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ไม่ได้เหรอ
คนที่2: เราต้องถามเขาว่า
คนที่1: ฉันจะเรียกเขาว่า เขาใช้คอมพิวเตอร์เพื่อเล่นเกมงี่เง่าของเขาเท่านั้น ฉันสงสัยว่าตอนนี้เขาต้องการมันจริงๆ และแม่ของฉันจะมีความสุขที่เขามีเวลาทำงานบ้านมากขึ้น
คนที่2: ฮ่าฮ่า โอเค ฟังดูถูกต้อง
คนที่1: ถ้างั้นฉันเดาว่าถ้าเราทำงานเร็วหน่อย เราก็สามารถไปถึงเทสโก้และเลรอย เมอร์ลินได้
คนที่2: ใช่ แต่เราต้องรีบไปเพราะเรากำลังนัดแดนตอน 7 โมงเพื่อช่วยเขาย้าย
คนที่1: 7 โมงเหรอ? ฉันคิดว่าคุณพูดว่า 8
คนที่2: ฉันบอกว่า 7
คนที่1: โอเค ถ้างั้นฉันคงต้องยกเลิกเล็บแล้วล่ะ
คนที่2: เว้นแต่ฉันจะทิ้งคุณไว้ที่บ้านของโมนิก้าและไปช่วยแดนด้วยตัวเอง
คนที่1: นั่นคงจะสมบูรณ์แบบ ฉันจะรู้สึกดีขึ้นมากในวันพรุ่งนี้เมื่อทำเล็บเสร็จ
คนที่2: ไม่มีปัญหา ฉันจะไม่ให้คุณแบกของหนักอยู่แล้ว
คนที่1: ตกลงแล้วเหรอ?
คนที่2: ครับ
คนที่1 และ คนที่2 มีแผนมากมายสำหรับคืนนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าจะไม่ไปเยี่ยมพ่อแม่ของ คนที่1 แม้ว่า คนที่2 จะสัญญากับพ่อของ คนที่1 ว่าจะช่วยเรื่องคอมพิวเตอร์ก็ตาม คนที่2 จะฝาก คนที่1 ที่ร้านโมนิกา เพื่อที่เธอจะได้ทำเล็บ และเขาจะไปช่วยแดนขยับเอง