คนที่1:
คนที่1: เราสบายดี และอย่างที่คุณเห็นนักท่องเที่ยวมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ น่ากลัว! เป็นอย่างอื่นไปไม่ได้
คนที่2: แต่ก็ไม่เป็นไร ทำไมน่ากลัว?
คนที่2: คุณทั้งคู่ดูมีความสุข ผ่อนคลาย มีเลือดฝาด สุขภาพดี... คุณต้องการอะไรอีก?
คนที่1: และเราก็เป็น แต่คุณมักจะอยู่ท่ามกลางชาวต่างชาติ ถ่ายภาพเดียวกัน ซื้อของเหมือนกัน ไปร้านเดียวกัน...ทายถูก! เทียมมาก...
คนที่1: ในแง่หนึ่ง เราต่างกัน เราแทบไม่เคยเซลฟี่เลย! แค่มองเธอ:
คนที่1:
คนที่1: และเธอก็เป็นแบบนี้ประมาณครึ่งชั่วโมง ไม่สนใจสภาพแวดล้อมของเธอ เธอคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธออยู่ที่ไหน!
คนที่2: แล้วเธออยู่ไหน?
คนที่1: วิหารทูลุมบนริเวียร่ามายา ทุกโครงสร้างสร้างใหม่เพื่อนักท่องเที่ยวเช่นเธอ ไม่มีอะไรที่นี่เป็นของแท้
คนที่1:
คนที่1: ด้านนี้อยู่ในสภาพเดิม คุณเห็นไหมว่าฉันหมายถึงอะไร
คนที่2: ใช่ ฉันทำ แต่จะไม่ถือสาอะไรกับพวกเขา อย่างน้อยคุณก็สามารถเห็นได้ในการสร้างใหม่ว่าวัดเหล่านี้เป็นอย่างไร มิฉะนั้นคุณจะไปเยี่ยมชมเพียงกองเศษหิน
คนที่2: แน่นอนว่าในยุโรปเรามีทัศนคติที่แตกต่างออกไปต่ออนุสรณ์สถานโบราณ แต่ใครจะรู้ล่ะ? ชาวเม็กซิกันอาจพูดถูกและไม่ใช่พวกเรา?
คนที่1: ฉันไม่แน่ใจ ฉันจะคิดเกี่ยวกับมัน
คนที่1: บางทีสิ่งที่ฉันคัดค้านมากที่สุดก็คือความจริงที่ว่าพวกเขาไม่ได้บอกอย่างชัดเจนว่าเป็นการสร้างใหม่ เมื่อได้เห็นวิหารมายาแห่งแรกของฉัน ฉันรู้สึกปลาบปลื้มใจจนกระทั่งโทมัสแสดงให้ฉันเห็นวิหารที่ยังไม่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่และอธิบายแนวคิดเบื้องหลัง
คนที่2: โอ้ หยุดเลย คนที่1! เพียงแค่สนุกกับวันหยุดของคุณและหยุดปรัชญา
คนที่1: คุณอาจพูดถูก
คนที่1: มันเหลืออยู่ไม่มากแล้ว อีก 10 วัน ยังไงก็สงสารแต่ฉันก็ตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้กลับบ้าน
คนที่1: แล้วเราจะพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง
คนที่2: สนุกตราบนานเท่านาน!
คนที่1 มีวันหยุด เธอไม่ชอบที่ชาวต่างชาติทุกคนทำกิจกรรมเหมือนกัน โครงสร้างส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นใหม่ คนที่1 คัดค้านความจริงที่ว่าไม่ได้กล่าวไว้อย่างชัดเจน คนที่1 อยู่ที่นั่นอีก 10 วัน