คนที่1: ปาร์ตี้เมื่อวานเป็นไงบ้าง?
คนที่2: ดี
คนที่2: ฉันมีช่วงเวลาที่ดี
คนที่1: ดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
คนที่1: คุณกลับมาช้าหรือเปล่า?
คนที่2: 6 โมงเย็น ฉันเชื่อว่า
คนที่1: งานเลี้ยงที่ดี!
คนที่2: ใช่ แต่...
คนที่1: อะไรนะ?
คนที่2: จริงๆ แล้วคนส่วนใหญ่เหลือประมาณ 3 คน
คนที่2: และฉันก็รอจนกว่าแอกเนสจะจากไป
คนที่2: เธอกำลังสนทนากับผู้ชายบางคน และฉันก็เบื่อและเหนื่อย
คนที่1: แล้วทำไมคุณไม่ออกไปคนเดียวล่ะ?
คนที่2: ฉันขับรถไปกับเธอและอยากจะรอและกลับมากับเธอด้วย
คนที่2: ฉันไม่คิดว่าจะใช้เวลานานขนาดนี้
คนที่1: ฉันเข้าใจแล้ว
คนที่2: ไม่ คุณไม่ทำ
คนที่1: อธิบายแล้ว
คนที่2: ฉันรอให้เธอได้รับรางวัลและรู้สึกเป็นที่ยอมรับ...
คนที่1: โอเค ไม่ ไม่เป็นไรในกรณีของคุณ
คนที่2: ฉันรู้ ฉันแค่ช่วยตัวเองไม่ได้...
คนที่1: ฉันเข้าใจ
คนที่1: ไม่ต้องกังวล มันจะมา
คนที่1: เป็นเรื่องดีอยู่แล้วที่คุณตระหนักได้
คนที่2: ฉันรู้ แต่ยังไม่เพียงพอ
คนที่1: พยายามอย่าเร่งรีบกับสิ่งเหล่านี้และการเปลี่ยนแปลง ต้องมาช้าเชื่อผม
คนที่2: ตกลง ฉันจะพยายาม ขอบคุณ!
คนที่2 มีช่วงเวลาที่ดีในงานปาร์ตี้เมื่อวาน เขากลับมาตอนหกโมงเย็น คนส่วนใหญ่ออกไปประมาณ 3 คน แต่เขารออัญเพราะเขาต้องการขับรถกลับ แต่เธอกำลังคุยกับผู้ชายบางคน