คนที่1: สวัสดีตอนเช้า เมื่อวานสุดสัปดาห์ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง ฮ่าฮ่า
คนที่2: เช้า มันน่าเบื่อ
คนที่1: โอ้ ทำไมล่ะ?
คนที่2: ยังคงเป็น
คนที่1: ทำไมคุณไม่ไปเที่ยวกับเพื่อน
คนที่2: เพราะฉันไม่มีเพื่อนเลย
คนที่1: อา ฉันหมายถึง เช่น เพื่อนร่วมห้อง
คนที่2: ฉันอยู่คนเดียว พวกเขาย้ายฉันออกจากบ้านที่ฉันเคยอยู่เมื่อวาน และเพื่อนร่วมงานที่ฉันมักจะออกไปด้วยก็ออกไปทำงาน
คนที่1: ทำไมพวกเขาถึงย้ายคุณออก?
คนที่2: พวกเขาทำให้ทุกคนประทับใจ
คนที่1: อ่า โอเค อย่างไรก็ตาม ฉันรู้ว่ามันน่ารำคาญแค่ไหนเมื่อคุณไม่มีใครออกไปเที่ยวด้วย .. มันเหมือนกับฉันที่นี่ในตูริน
คนที่2: ไม่เป็นไร ฉันชินแล้ว
คนที่1: ตกลง ฉันต้องการหาเพื่อนที่นี่ในทูริน เป็นครูสอนภาษาอังกฤษหรืองานอื่นๆ ด้วยภาษาโปแลนด์หรือภาษาอังกฤษ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่นี่ ฉันสังเกตเห็นว่าสำหรับคนอิตาลี สิ่งที่สำคัญกว่าเมื่อคนที่จะสอนเป็นเจ้าของภาษาอังกฤษมากกว่ามีทักษะในการสอน
คนที่2: โอ้ จริงๆ ที่ห่วย
คนที่1: ฉันรู้ว่าภาษาอังกฤษของฉันไม่เหมือนภาษาอังกฤษของเจ้าของภาษา สำหรับฉันมันโง่ คนอิตาลีไม่พูดภาษาอังกฤษและพวกเขามองหาเจ้าของภาษาเท่านั้น ฮ่าฮ่า ฉันเป็นเจ้าของภาษาโปแลนด์ แต่ฉันคงไม่สามารถสอนภาษาโปแลนด์ได้ เมื่อวานฉันโทรหาหมายเลขหนึ่งจากโฆษณา เป็นคำถามแรกที่ฉันถูกถามว่าฉันเป็นเจ้าของภาษาอังกฤษหรือไม่ เมื่อฉันบอกว่าไม่ ผู้ชายคนนั้นแค่พูดว่า "ขอบคุณ ขอให้มีวันที่ดี" และเขาก็วางสาย เขาทำเมื่อฉันพยายามบอกเขาว่าฉันเรียนอะไร ฯลฯ ที่ฉันมีทักษะในการสอน
คนที่2: ฮ่าฮ่า แย่จัง
คนที่1: ใช่
คนที่2 ไม่มีเพื่อนหรือแฟลตที่จะออกไปเที่ยวด้วยในช่วงสุดสัปดาห์ คนที่1 เข้าใจเขาเพราะเธอมีเพื่อนไม่มากนักในทูริน คนที่1 ไม่สามารถหางานได้เพราะเขาไม่ใช่เจ้าของภาษาอังกฤษ