คนที่1: สวัสดี คนที่2!
คนที่2: สวัสดี คนที่1! สักพักหนึ่ง!!!
คนที่2: เป็นไงบ้าง? ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?
คนที่1: อันที่จริงฉันกลับมาในเมืองแล้ว และ... ฉันคิดว่าฉันเห็นคุณเมื่อวานที่สถานีขนส่ง
คนที่2: ฉันอยู่ที่นั่น!
คนที่2: ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย
คนที่1: ตอนแรกฉันไม่แน่ใจว่าใช่คุณหรือเปล่า จากนั้นรถบัสของคุณก็มาถึง
คนที่2: เข้าใจแล้ว แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง?
คนที่1: ฉันสบายดี
คนที่1: ฉันกลับมาที่เมืองโดยสวัสดิภาพ
คนที่2: ว้าว นี่มันข่าวชัดๆ!
คนที่1: อืม ใช่
คนที่1: เป็นการตัดสินใจโดยฉับพลันที่จะเลิกจ้างงานในเมืองและกลับบ้าน
คนที่2: ทำไม? เกิดอะไรขึ้น?
คนที่1: เรื่องมันยาว
คนที่1: บางทีคุณอาจต้องการพบเพื่อดื่มกาแฟและพูดคุย?
คนที่2: ฉันอยากได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใช่
คนที่1: พรุ่งนี้เที่ยงคุณว่างไหม
คนที่2: ใช่ ฉันกำลังลาคลอด ดังนั้นใช่
คนที่1: ว้าว มีลูกแล้วเหรอ?!
คนที่1: ยอดเยี่ยมมาก! ยินดีด้วย!
คนที่2: มันไม่ง่ายเลย แต่พรุ่งนี้เราค่อยคุยกันก็ได้
คนที่1: โอเค... ฉันไม่ถามคำถามอะไรอีกแล้ว
คนที่1: ฉันมาหาคุณตอน 12 โมงได้ไหม
คนที่2: ฉันไปพบที่ร้านกาแฟดีกว่า เพราะฉันมีธุระต้องทำในเมืองในตอนเช้า
คนที่1: คุณเลือกสถานที่ได้ไหม เพราะฉันไม่รู้ว่าเราจะไปที่ไหนได้ในตอนนี้
คนที่1: เปลี่ยนไปมาก!
คนที่2: ใช่ มันเปลี่ยนไปจริงๆ..
คนที่2: ฉันจะเขียนที่อยู่ให้คุณในภายหลัง ตกลงไหม
คนที่1: โอเค! ฉันมีความสุขมากที่ได้พบคุณ!
คนที่1 ลาออกจากงานในเมืองและกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ เขาเห็น คนที่2 ที่สถานีขนส่ง ตอนนี้เธอมีลูกแล้ว พวกเขาจะพบปะพูดคุยกาแฟกันในวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยง