คนที่1: นิทรรศการเปิดตั้งแต่ 10.00 น. ถึง 15.00 น.
คนที่2: โอเค งั้นเราไปที่นั่นก่อนศูนย์วิทยาศาสตร์ก็ได้
คนที่1: คุณคิดว่ามันสมเหตุสมผลไหม วัฒนธรรมและศิลปะและวิทยาศาสตร์? สองสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
คนที่2: อืม ฉันคิดว่าไม่เป็นไร ถ้างั้นจะมีบางอย่างสำหรับทุกคน คุณรู้ว่าเด็กๆ มักจะเบื่อ แต่ที่นี่ส่วนใหญ่จะมีความสุขอย่างน้อยก็เกี่ยวกับส่วนหนึ่งของการเดินทาง
คนที่1: ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขาจะสนใจพิซซ่าและโรงภาพยนตร์มากที่สุด
คนที่2: เอ๊ะ แน่นอน เด็กก็คือเด็ก คุณไม่สามารถทำอะไรกับมันได้
คนที่1: เอาล่ะ เราจะจัดร้านอาหารยังไงดี? พวกเขาบอกว่าจะมีสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งสำหรับเนื้อสัตว์ อีกกลุ่มหนึ่งไม่มีมัน เราสามารถถ่มน้ำลายเพื่อจัดการมันได้
คนที่2: ตกลง เราจะหาทางไปที่นั่น
คนที่1: สำหรับฉัน โรงภาพยนตร์จะเป็นส่วนที่แย่ที่สุด ยากที่จะดูแลและควบคุมพวกมันด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
คนที่2: เด็กๆ แย่มาก แต่ฉันก็ยังรักงานนี้ ในบางครั้งที่พวกเขาน่ารักมากและฉันมีชีวิตอยู่เพื่อช่วงเวลาเหล่านั้น
คนที่1: ฉันเห็นด้วย ฉันชอบเป็นครู ถึงกระนั้นฉันก็ร้องไห้ในห้องน้ำ
คนที่2: โอ้ ฉันขอโทษ มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับคุณ
คนที่1: คือ ฉันขอให้อาจารย์ใหญ่เปลี่ยนกลุ่ม... เขาบอกว่าไม่มีใครอยากทำงานกับพวกเขา
คนที่2: ฉันชอบวงพวกนี้ ฉันชอบความท้าทาย!
คนที่1: ถามเขาเกี่ยวกับพวกเขา ฉันไม่คิดว่าเขาพบคนอื่น
คนที่2: ฉันจะ! ยังไงก็เจอกันพรุ่งนี้นะ
คนที่1: แล้วเจอกัน ราตรีสวัสดิ์
คนที่1 และ คนที่2 คือครูพาเด็กๆ ไปชมนิทรรศการ จากนั้นไปที่ศูนย์วิทยาศาสตร์ พวกเขาจะพาไปร้านพิซซ่าและโรงหนังด้วย คนที่1 ไม่ชอบดูแลเด็กในโรงหนัง