คนที่1: สวัสดี คุณสบายดีไหม
คนที่1: ขอโทษที่รบกวนหลังเลิกงาน เข้าใจไหม?
คนที่2: ไม่ ไม่เลย คุณสบายดีไหม
คนที่1: อืม ก็งั้นๆ เพิ่งมีเรื่องแปลกๆ กับชีล่าเมื่อก่อนหน้านี้...
คนที่2: ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น?
คนที่1: โดยพื้นฐานแล้ว เธอให้ข้อเสนอแนะค่อนข้างรุนแรงกับฉันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ซึ่งก็ค่อนข้างโอเค
คนที่2: แล้วไง?
คนที่1: ก็เกี่ยวกับฉันที่มีเวลาว่างและส่งมอบงานได้ไม่ดีนัก ฯลฯ
คนที่1: ซึ่งก็ค่อนข้างจริงและไม่เป็นไร แต่วันนี้เธอบอกว่าเธอส่งฉันเข้าเรียนหลักสูตรนี้แล้ว
คนที่2: พนักงานสนับสนุนฝึกอบรมอะไร
คนที่1: ใช่อันนั้น อยู่ในเพรสตัน
คนที่2: ใช่ มันแปลก
คนที่1: ฉันรู้ใช่ไหม คุณคิดอย่างนั้นเหมือนกันไหม
คนที่2: นั่นเป็นหลักสูตรสำหรับผู้เริ่มต้นใช่ไหม ทำไมเธอถึงบอกว่าเธอผลักคุณไปข้างหน้า?
คนที่1: เธอคลุมเครือมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยบอกว่ามันจะเป็นประเภททบทวนความคิดที่ดี
คนที่2: แต่นั่นคือสิ่งที่เสนอให้กับพนักงานใหม่ คุณอยู่ที่นี่มานานแล้ว!
คนที่1: ฉันรู้ ฉันเคยเรียนหลักสูตรนี้หรือหลักสูตรเก่าเมื่อสองปีก่อนด้วยซ้ำ
คนที่1: มันแค่รู้สึกเอ็นดูนิดหน่อยถ้าพูดตามตรง...
คนที่2: คุณคิดว่าเธอกำลังลงโทษคุณที่วุ่นวายกับการส่งมอบเมื่อฤดูร้อนที่แล้วหรือไม่?
คนที่1: รู้สึกแบบนั้นนิดหน่อย แต่นั่นคงจะไม่เป็นมืออาชีพมากใช่ไหม???
คนที่2: ใช่ มันจะเป็นอะไรได้อีก แปลกจริงๆ!
คนที่1: ฉันรู้ ฉันไม่รู้จริงๆว่าต้องทำอะไรตอนนี้...
คนที่2: อาจมีคำอื่นอีกไหม
คนที่1: อืม ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆ บางทีฉันควรจะไป
คนที่2: คุณต้องการให้ฉันพูดอะไรไหม
คนที่1: นั่นคงจะดี แต่ฉันไม่อยากดึงคุณเข้ามาเกี่ยวจริงๆ...
คนที่2: ฉันสามารถตกปลาแบบละเอียดๆ หน่อยได้ไหม?
คนที่1: คงจะดี ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
คนที่2: ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้จับฉันไว้ เราจะดื่มกาแฟกัน อย่ากังวลมากเกินไป โอเค?
คนที่1: ขอบคุณ คุณเก่งที่สุด!
คนที่1 ได้รับคำติชมที่รุนแรงและต้องทำหลักสูตรสำหรับผู้เริ่มต้นซึ่งมอบให้กับพนักงานใหม่ คนที่2 จะคุยกับชีล่าเกี่ยวกับเรื่องนี้