คนที่1: คนที่2 บอกฉันว่าคุณอยู่ที่นั่น
คนที่2: ฉันเป็นไงบ้าง
คนที่1: ฉันแค่ท่องเว็บและคาดเดาอะไร
คนที่2: อะไรนะ?
คนที่1: ฉันถามคุณ ทายสิว่าฉันเจออะไร.
คนที่2: ไม่มีไอเดีย คุณต้องบอกฉัน
คนที่1: จำสเวตเตอร์บ็อบที่เราเคยเล่นสกีเมื่อฤดูหนาวที่แล้วได้ไหม
คนที่2: คลุมเครือ ทำไม
คนที่1: คุณจำไม่ได้เหรอ? เสื้อกันหนาวสีแดงกับกวาง?
คนที่2: ใช่ แล้วไงล่ะ?
คนที่1: ฉันเผามันเพื่อจุดดอกไม้ไฟ จำได้ไหม
คนที่2: ฉันจำได้ นั้นน่าสนุก.
คนที่1: เอาล่ะ ฉันเพิ่งพบเสื้อสเวตเตอร์ที่ดูเหมือนเสื้อที่ถูกไฟไหม้
คนที่2: ดี คุณจะทำอะไร
คนที่1: ฉันจะซื้อมันและส่งไปให้บ๊อบด้วยตัวเอง
คนที่2: แน่ใจนะ?
คนที่1: ใช่ ฉันไม่ได้เจอเขามาเป็นปีแล้ว และคุณรู้ไหม...
คนที่2: รู้อะไรไหม?
คนที่1: คุณรู้ไหม เขาค่อนข้างชอบฉัน ฉันคิดว่า.
คนที่2: ฉันจะไม่รบกวน
คนที่1: ทำไม คุณไม่คิดว่าเขาน่ารักเหรอ?
คนที่2: เขาคือ แต่คุณไม่รู้เหรอ?
คนที่1: รู้อะไรไหม?
คนที่2: เขาเพิ่งแต่งงานเมื่อเดือนที่แล้ว
คนที่1: คนเกียจคร้าน
คนที่2: ใช่ ลืมเสื้อกันหนาว
คนที่1: สิ่งที่ดีที่ฉันส่งข้อความถึงคุณ!
คนที่2: แน่นอน ตลอดเวลา
คนที่1 เสื้อสเวตเตอร์ของบ็อบไหม้ขณะพยายามจุดดอกไม้ไฟเมื่อปีที่แล้ว เธอพบเสื้อสเวตเตอร์ที่ไม่ซ้ำใครบนอินเทอร์เน็ต และเธอต้องการมอบให้กับบ็อบด้วยตัวเอง คนที่1 รู้ว่าบ๊อบแต่งงานเมื่อเดือนที่แล้ว เธอจึงล้มเลิกความคิด