คนที่1: สวัสดี
คนที่2: เฮ้
คนที่1: เป็นไงบ้าง?
คนที่2: มีงานมากเกินไป...
คนที่1: โอ้โห... คุณรับมือยังไง?
คนที่2: ฉันต้องอยู่ที่ออฟฟิศจนถึง 22.00 น. เมื่อวานนี้ และมาเข้างานตอน 2 ทุ่ม
คนที่2: ฉันรู้สึกเหมือนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าแสงแดดเป็นอย่างไรอีกต่อไป
คนที่1: คุณได้รับค่าล่วงเวลาเป็นอย่างน้อยหรือไม่?
คนที่2: ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าฉันจะทำได้
คนที่2: พวกเขามักจะบอกเราเสมอว่าเราจะได้วันหยุดเพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่มีเวลาที่เหมาะสมสำหรับสิ่งนั้น
คนที่1: นรก ฉันหวังว่าฉันจะช่วยได้
คนที่2: ก็ดีนะที่มีคนใส่ใจ
คนที่2: บอกฉันเกี่ยวกับตัวคุณหน่อยสิ
คนที่2: และกรุณาอย่าเกี่ยวกับงาน
คนที่1: งั้น.... ฉันจะไปโมร็อกโกในเดือนมกราคม
คนที่2: โอ้ เยี่ยมมาก
คนที่2: ฉันหวังว่าฉันจะมีวันหยุดเพียงพอสำหรับเรื่องนั้น... โอ้ ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น
คนที่1: ฮ่าๆ
คนที่1: ไม่เป็นไร
คนที่1: ใช่ ฉันจะไปแค่ 6 วัน
คนที่1: ฉันจะนำสิ่งที่ดีมาให้คุณอย่างแน่นอน
คนที่2: เย้
คนที่2: ฉันจะกลับไปทำงานแล้ว....
คนที่1: เข้าใจแล้ว ขอให้โชคดี!
คนที่2: ขอบคุณ
คนที่2 กำลังทำงานอย่างหนัก เธอทำงานเป็นเวลา 14 ชั่วโมงเมื่อวานนี้ คนที่1 กำลังจะไปโมร็อกโก 6 วันในเดือนมกราคม