คนที่1: คุณอยู่บ้านไหม
คนที่2: ใช่
คนที่1: แม่อยู่ไหน
คนที่2: เธออยู่บ้าน.. ทำไม?
คนที่1: เธอเป็นอย่างไรบ้าง ฉันพยายามโทรหาเธอแต่เธอไม่รับสาย
คนที่2: เธอสบายดี ฉันไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่รับสาย อาจเป็นเพราะโทรศัพท์ของเธอเงียบหรืออะไรสักอย่าง
คนที่1: โอเค โปรดตรวจสอบ และคุณตรวจความดันโลหิตและระดับน้ำตาลของเธอหรือยัง
คนที่2: ใช่ ฉันตรวจสอบทุกอย่างภายใต้การควบคุมแล้ว ไม่ต้องกังวล
คนที่1: ขอบคุณพระเจ้า ฉันกังวลว่าเธอไม่รับโทรศัพท์
คนที่2: ใช่ เธออยู่ในครัวและโทรศัพท์ของเธออยู่ในห้อง
คนที่1: โอเค ฉันโทรมาแบบนั้น แค่ไม่มีอะไรสำคัญ ฉันกำลังจะออกไปทานอาหารเย็น จะโทรกลับโรงแรมอีกครั้ง
คนที่2: ฉันจะแจ้งให้เธอทราบและไม่ต้องกังวลว่าเธอสบายดี แค่ทำงานของคุณให้เสร็จโดยเร็วแล้วกลับมา
คนที่1: ใช่ ฉันจะหายภายใน 2 วัน ฉันมีเที่ยวบินวันเสาร์ 19.00 น. จะกลับบ้านในวันอาทิตย์ตอนเช้าตรู่
คนที่2: ตกลง
คนที่1: ดูแลแม่ด้วย
คนที่2: คนที่1 เธอเป็นแม่ของฉันด้วย ฉันกำลังดูแลเธออยู่ โปรดอย่ากังวล
คนที่1: ฉันรู้ แต่คุณยังเด็ก คุณมีโรงเรียนและทุกอย่าง
คนที่2: ไม่เป็นไร แค่วันหรือสองวัน มิฉะนั้นจะเป็นคุณที่ดูแลความรับผิดชอบทั้งหมดเสมอ
คนที่1: แต่ไม่มีอะไรเป็นไปได้หากไม่มีพวกคุณสนับสนุน
คนที่2: นั่นคือสิ่งที่ครอบครัวเป็นของคุณ
คนที่1: รักพวกคุณทุกคน
คนที่2: รักคุณเช่นกัน
คนที่2 และแม่อยู่ที่บ้าน คนที่2 ตรวจความดันโลหิตและระดับน้ำตาลของแม่แล้ว และแม่สบายดี คนที่1 เป็นห่วงเธอเพราะเธอไม่รับสาย คนที่1 จะกลับบ้านในเช้าวันอาทิตย์