คนที่1: ให้ตายเถอะ ฉันทิ้งเป้ไว้ที่บ้านคุณ
คนที่1: ฉันมารับพรุ่งนี้ตอนบ่ายได้ไหม
คนที่2: ไม่มีปัญหา ขวาง ที่นี่ปลอดภัย
คนที่1: หวาน ขอบคุณ! ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไรไป เพื่อน
คนที่1: นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันลืมของ
คนที่2: บางทีคุณอาจจะชอบเจี๊ยบบางตัว
คนที่1: ช่างหัวมันเถอะ ฉันไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว
คนที่2: ไม่รู้สิ แต่การขี้ลืมไม่ใช่จุดจบของโลก
คนที่1: คุณดูเหมือนแม่ของฉัน แต่ชื่นชมความคิดเชิงบวกของคุณ
คนที่2: ฉันเป็นคนสุดท้ายที่เป็นผ้าห่มเปียก
คนที่1: นั่นคือคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ
คนที่1 จะมารับเป้ของเขาจาก คนที่2 ในบ่ายวันพรุ่งนี้