คนที่1: มื้อเย็นทานอะไรดีครับแม่?
คนที่2: ฉันไม่แน่ใจ ถามพ่อของคุณ
คนที่1: แล้วพิซซ่าล่ะ?
คนที่2: คุณทานพิซซ่าเป็นอาหารกลางวัน
คนที่1: แต่ฉันชอบพิซซ่า
คนที่2: ทุกคนรักพิซซ่า
คนที่1: แล้วทำไมฉันจะกินพิซซ่าเป็นมื้อเย็นไม่ได้ล่ะ?
คนที่2: เพราะคุณต้องการความหลากหลาย
คนที่1: อันไหน... ?
คนที่2: สิ่งที่แตกต่างกัน—ไม่ใช่สิ่งเดียวกันตลอดเวลา
คนที่1: คุณหมายถึง ชอบพิซซ่าเปปเปอโรนีแทนที่จะเป็นพิซซ่าชีส?
คนที่2: ไม่ ฉันหมายถึงสลัดแทนที่จะเป็นพิซซ่า ลงมาข้างล่าง เราจะคิดออกด้วยกัน
คนที่1 ต้องการพิซซ่าเป็นมื้อค่ำแม้ว่าเธอจะทานเป็นมื้อกลางวันแล้วก็ตาม คนที่2 ต้องการความหลากหลายสำหรับเธอ