คนที่1: สวัสดี สบายดีไหม
คนที่2: ฉันสบายดี แล้วคุณล่ะ?
คนที่1: ผมสบายดี ตอนนี้แม่เป็นยังไงบ้าง?
คนที่2: เธอไม่เป็นไร คุณรู้ว่ามันไม่คาดคิดทั้งหมด... ฉันเริ่มไปโรงเรียนแล้ว ดังนั้นเธอจึงอยู่คนเดียวเสมอ
คนที่1: ฉันรู้.. ฉันขาดสอบไม่ได้ เลยต้องกลับมาที่นี่ด้วย...
คนที่2: เธอคิดถึงพ่อมาก ฉันพยายามให้กำลังใจเธอ แต่ทั้งวันฉันอยู่ที่โรงเรียนและเธออยู่บ้านคนเดียว ดังนั้นเธอจึงรู้สึกหดหู่ใจมาก
คนที่1: ฉันรู้ว่าฉันรู้สึกเสียใจกับเธอมาก และคุณก็เช่นกัน.. พวกคุณอยู่คนเดียวในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ และฉันอยู่ที่นี่ ฉันรู้สึกเห็นแก่ตัวมาก
คนที่2: ไม่เป็นไรพี่สาว เราทุกคนต้องใช้ชีวิตต่อไป พ่อเป็นคนที่ยอดเยี่ยม ความตายของเขาสั่นคลอนถึงแกนกลาง แต่เรายังคงต้องเดินหน้าต่อไปและใช้ชีวิตโดยไม่มีเขา
คนที่1: คุณพูดจามีเหตุผลมาก ช่วยดูแลแม่ด้วย ฉันจะไปที่นั่นในวันศุกร์
คนที่2: ใช่ ฉันดูแลเธออยู่
คนที่1: ฉันจะอยู่ที่นั่น 6 เดือน ฉันสอบตกภาคเรียนแล้ว.. จะกลับมาทำงานต่อเมื่อแม่กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
คนที่2: ฉันขอโทษที่คุณจะต้องทำแบบนี้..
คนที่1: โอ้ เจ้าเด็กโง่ มันเป็นความรับผิดชอบของฉัน ... ไม่ต้องกังวลและมีความสุขทุกๆ คน: คงจะดี
คนที่2: แน่ใจว่าพี่สาวรักคุณ
คนที่1: รักคุณเหมือนกัน
คนที่2 และ คนที่1 สูญเสียพ่อของพวกเขา แม่ของพวกเขาเป็นโรคซึมเศร้าและส่วนใหญ่เธออยู่คนเดียวที่บ้านหรืออยู่กับ คนที่2 ซึ่งดูแลเธอ คนที่1 ปิดเทอมแล้ว จะดูแลแม่ 6 เดือน