คนที่1: สวัสดีที่รัก คนที่2! คุณเป็นอย่างไร? เป็นไงบ้าง?
คนที่2: ยินดีที่ได้ยินจากคุณ! กลับจากการเดินทางของคุณ?
คนที่1: ทำไมเราไม่นัดเจอกันและคุยกันยาวๆ ล่ะ?
คนที่2: นั่นเอง! คุณจะมาถึงเมืองเร็ว ๆ นี้ไหม
คนที่1: ฉันอาจจะ เมื่อไรจึงจะเหมาะกับคุณ?
คนที่2: ฉันมีเวลาว่างในช่วงบ่ายวันพุธเสมอ เราปิด 13.00 น.
คนที่1: ฉันจะไปรับคุณที่ร้านแล้วเราจะขับรถไปที่ผับบรรยากาศสบายๆ กันไหม?
คนที่2: ยินดีด้วย แต่ฉันต้องไปเอารถ ฉันไม่สามารถทิ้งไว้ในเมือง
คนที่1: แน่นอน โง่ฉัน แล้วเราจะพบกันที่ไหนสักแห่งในเมือง?
คนที่2: ฉันอยากไปที่อื่นมากกว่า มีพอเมืองทุกวัน
คนที่1: แล้วผับที่อยู่ติดกับสนามกอล์ฟในบูลเวลล์ล่ะ? มันเรียกว่าอะไร?
คนที่2: ฉันคิดทีออฟกับลูกบอล แต่เขาไม่เปิดถึง 5 โมงเย็น
คนที่1: จริง งั้นไปกินข้าวกลางวันที่แร็คแอนด์พิเนียนกันเถอะ พวกเขามีสลัดบาร์ที่ยอดเยี่ยมอยู่ที่นั่น
คนที่2: โอ้ ใช่ นั่นเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม! ฉันไม่ได้ไปที่นั่นมานานแล้ว เราจะพบกันที่นั่นไหม
คนที่1: ที่ 1
คนที่2: ฉันจะไม่จัดการ ฉันกลัว ฉันยังต้องเคลียร์หลังปิดร้าน และทำงานเอกสาร แล้ว 2
คนที่1: แน่นอน เหมาะกับฉันดี ฉันอาจจะจองโต๊ะ? มักจะไม่อิ่มในเวลาอาหารกลางวัน?
คนที่2: พวกเขาอาจ ดีกว่าที่จะไม่ฉวยโอกาส
คนที่1: และฉันสามารถขอให้พวกเขาจองโต๊ะนี้ให้เราในเลานจ์บาร์ หนึ่งในหน้าต่างที่ยื่นจากผนัง
คนที่2: คงจะดีไม่น้อย!
คนที่1: เราสมควรได้รับมัน ใช่ไหม?
คนที่2:
คนที่1: แล้วเจอกัน!
คนที่2: รัก!
คนที่1 กลับมาจากการเดินทางของเธอ คนที่2 และ คนที่1 กำลังประชุมเพื่อรับประทานอาหารกลางวันในแร็คแอนด์พีเนียนในวันพุธ เวลา 14:30 น. คนที่1 จะจองโต๊ะในเลานจ์บาร์ให้พวกเขา