คนที่1: เฮ้ ฉันกำลังเขียนเกี่ยวกับหนังสือ
คนที่2: เฮ้ ขอบคุณสำหรับข้อความ ตอนนี้ฉันกำลังเก็บมันลงกระเป๋า
คนที่1: ขอบคุณมาก...คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันรู้สึกขอบคุณ
คนที่2: ไม่มีปัญหาจริงๆ ถ้าฉันสามารถช่วยคุณได้อย่างอื่นก็แค่ถาม
คนที่1: จริงๆ แล้วฉันมีคำถามสองสามข้อสำหรับคุณ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
คนที่2: แน่นอน มันคืออะไร?
คนที่1: ฉันจะเริ่มต้นกับกลุ่มรุ่นพี่ในสัปดาห์หน้า และฉันเครียดมากเพราะฉันไม่เคยสอนผู้ใหญ่เลย...ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมว่าต้องเตรียมตัวอย่างไร ต้องทำอย่างไร และอื่นๆ
คนที่2: แน่นอน สิ่งแรก - ผ่อนคลาย เพราะความเครียดเป็นตัวทำลาย ฉันจำชั้นเรียนแรกของฉันกับพวกผู้ใหญ่ได้และหายใจไม่ออกด้วยซ้ำ แต่ประเด็นคือคุณต้องกำหนดตารางเวลาการทำงานของคุณเอง และเพื่อให้ถูกต้อง คุณต้องสังเกตพวกเขา ความรู้ ความต้องการ และอื่นๆ
คนที่1: ฉันเข้าใจแล้ว...แล้วบทเรียนของคุณมักจะมีลักษณะอย่างไร
คนที่2: มันขึ้นอยู่กับ คุณก็รู้ แต่ส่วนใหญ่ฉันแค่พยายามทำตามแผนที่กำหนดไว้ ในตอนแรกตรวจสอบการเข้าร่วมโดยขอให้พวกเขาแจ้งวันที่เป็นภาษา foreing เพื่อที่ฉันจะได้จดลงในทะเบียน จากนั้นบทสนทนาสั้นๆ
คนที่1: แล้วหลังจากนั้นล่ะ?
คนที่2: จากนั้นฉันมักจะเริ่มบทใหม่ คำศัพท์ บางครั้งไวยากรณ์ แบบฝึกหัดเล็กน้อย แล้วก็ทำงานเป็นกลุ่ม ฉันไม่ต้องการให้พวกเขาทำแบบฝึกหัดเท่านั้น เพราะมันอัตโนมัติเกินไป
คนที่1: ฟังดูเท่มาก...คุณมีประสบการณ์มาก...ฉันเองก็อยากจะเป็นเหมือนกัน
คนที่2: ใจเย็นๆ คุณจะได้เรียนรู้ทุกอย่างด้วยการฝึกฝน หากคุณไม่ต้องการทำให้บทเรียนเป็นทางการเกินไป คุณสามารถมองหาเกมบางเกมได้ ฉันแนะนำคาบูม
คนที่1: คาบูม? ฉันไม่รู้จักเกมนี้
คนที่2: คุณเพียงแค่เขียนคำศัพท์ลงบนกระดาษแผ่นเล็กๆ เช่น ชื่อผลไม้หรือผัก แล้วใส่ทั้งหมดลงในถุงเล็กๆ ทุกคนหยิบกระดาษแผ่นเดียวออกมาและต้องแปลคำที่เขียนบนนั้น หากพบคำตอบก็จะเก็บไว้ หากไม่พบ ไพ่จะกลับไปที่กระเป๋า
คนที่1: ฟังดูเท่จริงๆ! ฉันแน่ใจว่าฉันจะลอง ขอบคุณมากสำหรับความช่วยเหลือของคุณ!!
คนที่2: ไม่มีปัญหา เมื่อไหร่ก็ได้
คนที่2 กำลังนำหนังสือมาให้ คนที่1 คนที่1 ต้องการคำแนะนำในการสอนผู้ใหญ่ คนที่2 แนะนำให้ผ่อนคลายและวางแผนการทำงานของตัวเอง คนที่2 อธิบายบทเรียนตามปกติของเธอ คนที่2 แนะนำเกมคำศัพท์ชื่อ kaboom