คนที่1: คนที่2 มีเพียงหนึ่งหรือสองสิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจในขณะที่ฉันดูไฟล์ที่เรากล่าวถึงก่อนหน้านี้
คนที่2: โอ้ คนที่1 ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ (!)
คนที่1: สำหรับฉันแล้ว ดูเหมือนว่าโน้ตจะเบาบางไปหน่อยและไม่ได้สำรวจประเด็นพื้นฐานอย่างแท้จริง
คนที่2: ฉันพบว่ามันเพียงพอเสมอ
คนที่1: ใช่ แต่ คนที่2 ฉันมีเด็กหลายคนมาเป็นคำนี้เพื่อขอความชัดเจนในประเด็นต่างๆ พวกเขาไม่เข้าใจบางส่วนของแผนการทำงานจริงๆ
คนที่2: จริงเหรอ? นั่นเป็นข่าวสำหรับฉัน ฉันไม่มีข้อตำหนิ
คนที่1: ฉันหมายถึง คุณอาจดูน่ากลัวไปหน่อย คนที่2 และพวกเขายังเด็กอยู่
คนที่2: คนที่1 ฉันสอนมา 30 ปีแล้ว ไม่มีปัญหาด้านวินัยและปัญหาน้อยมาก ถ้าฉันพูดตามตรง
คนที่1: ใช่ และฉันเคารพในความรู้และประสบการณ์ของคุณ แต่ไม่มีพวกเราคนใดที่สมบูรณ์แบบไปซะหมด!
คนที่2: โอเค ฉันคิดว่าถ้าเด็กๆ บ่น มันคงไม่สามารถเข้าใจได้ทั้งหมด
คนที่1: ฟังนะ สัปดาห์หน้าจะครึ่งเทอมแล้ว ฉันจะร่างแผนการทำงานที่บ้านใหม่ และเราจะตรวจสอบในส่วนแทรกเมื่อเรากลับมา แสดงจอชด้วย เพราะตอนนี้เขาเข้ามาอย่างถาวรแล้ว
คนที่2: โอเค ฉันคิดว่าฉันสามารถทำตัวสบายๆ หน่อย และบางครั้งฉันก็ขาดความกระฉับกระเฉงของคุณ!
คนที่1: อืม เราต้องทำงานร่วมกันในเรื่องนี้ เนื่องจากเราทั้งคู่จะสอนมัน และแน่นอนว่าจอชก็เช่นกัน เราทุกคนต้องสามารถป้อนแนวคิดและหารือเกี่ยวกับพวกเขาได้
คนที่2: ตกลง คนที่1 ฉันคิดว่าคุณมีประเด็น! หวังว่านั่นจะเป็นข้อความสุดท้าย ฉันมีหนังสือเล่มโปรดและไวน์สักแก้วรอฉันอยู่ บังเอิญ ฉันคิดว่าคุณควรทำใจให้สบายสักหน่อย คนที่1!
คนที่1: ฉันจะทำ! เจอกันพรุ่งนี้!
คนที่2: ลาก่อน คนที่1!
คนที่1 จะเตรียมรูปแบบการทำงานใหม่และปรึกษากับ คนที่2 และจอช เนื่องจากเด็กๆ มีปัญหาในการทำความเข้าใจบางส่วนของมันและได้ร้องเรียนกับ คนที่1