คนที่1: ที่รัก เสื้อของฉันอยู่ไหน?
คนที่2: อันไหน?
คนที่1: สีดำ สำหรับโอกาสพิเศษ
คนที่2: มันคือเสื้อโค้ท ไม่ใช่แจ็กเก็ต!
คนที่1: จะเรียกว่าฮุนก็ได้นะ เคยเห็นมั้ย?
คนที่2: ไม่ ฉันจำได้ว่าคุณใส่ไปงานเลี้ยงอาหารค่ำที่อัลดริจส์
คนที่1: ฉันรู้ แต่แล้วไงล่ะ
คนที่2: คุณไม่สามารถแม้แต่จะดูแลเรื่องส่วนตัวของคุณ คุณทำตัวเหมือนเด็ก
คนที่1: หยุดเถอะ ทุกคนทำของหายในบางครั้ง
คนที่2: ไม่ใช่ด้วยความถี่ดังกล่าว คนที่1
คนที่1: ฉันเดาว่าฉันต้องหามันด้วยตัวเอง
คนที่2: ใช่ นั่นคือสิ่งที่ผู้ใหญ่คาดหวัง
คนที่1 ทำเสื้อโค้ทสีดำพิเศษหายและต้องหาด้วยตัวเอง