คนที่1: ฉันรู้สึกงุนงงกับเหตุการณ์ล่าสุด
คนที่2: คุณหมายถึงอะไร คนที่1โม?
คนที่1: ฉันรู้สึกทุกข์ใจอย่างมากกับกระแสประชานิยมและภาษาที่เฉียบแหลมที่นักการเมืองใช้ พวกเขามักจะจุดไฟภายใต้หัวข้อต่างๆ เช่น การย้ายถิ่นฐานและกลุ่มที่ถูกตีตราและโจมตีอื่นๆ และไม่ใช่ปัญหาที่แท้จริง ไม่มีใครสนใจเรื่องเศรษฐกิจหรือสิทธิมนุษยชน
คนที่2: ใช่ ฉันคิดว่าทุกวันนี้มีคนที่ไร้สติมากขึ้นเพราะข่าวคราวของสื่อทั้งโลก เราอ่านข่าวที่มีเนื้อหาสั้นๆ
คนที่1: อืม ฉันไม่เห็นทางออกสำหรับเรื่องนั้นจริงๆ ฉันเกรงว่าอุตสาหกรรมข่าวปลอมจะถูกตั้งค่าให้มีความหมายในโลกของอินเทอร์เน็ตในปัจจุบันเท่านั้น มันคงเป็นเรื่องยากมากที่จะดำเนินคดีกับการเผยแพร่ความเท็จก่อนที่มันจะมีความหมายและการยอมรับที่ใหญ่กว่านั้นจริงๆ
คนที่2: ใช่ มันคงจะเป็นไปไม่ได้ ภายใต้สถานการณ์ปัจจุบัน ผู้คนจำนวนน้อยลงอ่านแบบฟอร์มที่ยาวขึ้น เช่น หนังสือ รายงาน หรือรายงาน ทุกอย่างต้องเป็นสีดำหรือขาว ไม่มีการถกเถียงอย่างสุภาพเกี่ยวกับข้อเท็จจริงอีกต่อไป เราเห็นเพียงการดูหมิ่น สร้างขึ้นเป็นตัวเลขและสถิติเพื่อพิสูจน์ความคิดเห็น
คนที่1: ไม่พูดดีกว่านี้แล้ว…
ไม่มีทางออกสำหรับประชานิยม แท็บลอยด์ และอุตสาหกรรมข่าวปลอม ผู้คนไม่อ่านข้อความที่ยาวขึ้น พวกเขาไม่ให้ความสำคัญกับข้อเท็จจริง และพวกเขาสามารถถูกบิดเบือนได้ง่าย