คนที่1: สวัสดี คนที่2! คุณอยู่ที่โรงรถพรุ่งนี้เช้าไหม คิดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับคลัทช์ของฉัน!
คนที่2: คนที่1! ยินดีที่ได้ยินจากคุณ! ใช่ แน่นอน ฉันอยู่ที่นั่นทุกเช้าวันเสาร์จนกว่าจะหมดเวลา! นำรถของคุณมาให้ฉันดู ตอนนี้ฉันเป็นรองผู้จัดการแล้วนะ รู้ยัง!
คนที่1: โอ้ ก้าวขึ้นสู่ระดับโลก เอ๊ะ คนที่2! ยินดีสำหรับคุณ ฉันเคยมีโปรโมชั่นที่ธนาคารด้วย อันที่จริง
คนที่2: ข่าวดี คนที่1! แฟนบอยเป็นไงบ้าง?
คนที่1: โอ้ คุณหมายถึงแฟนเก่าของฉัน! เราแยกทางกันในเดือนสิงหาคม เราไปฮอลเป็นครั้งแรกและทั้งหมดที่เขาพูดถึงตลอด 2 สัปดาห์คือเคบับ! สูตรอาหารใหม่ แผนการขยายของเขาสำหรับรถตู้ อาหารริมทาง อาณาเขต อะไรพวกนั้น ฉันพอแล้ว พูดตามตรง!
คนที่2: น่าเสียดาย ดูเหมือนผู้ชายแสนดี มักจะให้สลัดเพิ่มเสมอ!
คนที่1: ใช่ เขามีอิสระและเรียบง่ายกับสิ่งพิเศษของเขาเช่นกัน อดัม!
คนที่2: โอเค... ฉันเจอคนที่ดี... คุณจำโจซี่จากโรงเรียนได้ไหม เธออยู่ชั้นปีเดียวกับเรา เธอเอารถมาเมื่อกรกฎาคมที่แล้ว และเราก็เพิ่งคุยกัน
คนที่1: โอ้ ใช่ ฉันคิดว่าฉันจำเธอได้...
คนที่2: กลายเป็นว่าตอนนี้เธอเป็นนักบัญชี ประจำอยู่ที่ลอนดอนและโรม!
คนที่1: โอ้พระเจ้า เธอต้องหมุนเงินเป็นแน่! ฉันอิจฉา! ชีวิตคืออะไร!
คนที่2: หึงจริงดิ!? เรามีเวลาสองสามเดือนที่น่ารักด้วยกัน เธอกลับมาที่โรมแล้ว ฉันคิดถึงเธอมาก!
คนที่1: โอ้ คนที่2 ฟังดูดีมาก! ฉันไม่ได้บอกคุณก่อนหน้านี้ว่าอดัมไปเที่ยวกับสาวที่ทำงานในอาร์กอส และลุงของเธอบังเอิญเป็นเจ้าของร้านเคบับในเมือง!
คนที่2: คุณดีกว่า คนที่1 หนุ่มอิสระและโสด เอ๊ะ?
คนที่1: อ๋อ! เจอกันพรุ่งนี้ คนที่2!
คนที่2: ลาก่อน!
คนที่1 ต้องการ คนที่2 ไปดูรถของเธอ เนื่องจากเธอมีปัญหากับคลัตช์ คนที่1 แยกทางกับอดัมในเดือนสิงหาคม คนที่2 เริ่มเห็นโจซี่จากโรงเรียน