คนที่1: ต้องนึกถึงโน้ตขอบคุณสำหรับคลาสสุดท้ายของเรา
คนที่2: ขอบคุณอะไรนะ?
คนที่1: หมายเหตุ สำหรับอาจารย์ มันเป็นภาคการศึกษาสุดท้ายของคุณ
คนที่3: เป็นความคิดที่ไม่เลว
คนที่2: จริงเหรอ? ไม่เคยทำมัน
คนที่3: ก็คุณไม่เคยมีอาจารย์ที่ดีแบบนี้มาก่อน
คนที่2: จริงอย่างนั้น
คนที่3: แต่อะไรนะ เราซื้อการ์ดขอบคุณเหรอ?
คนที่1: ใช่ ฉันรู้จักร้านที่เขียนเรื่องพวกนี้
คนที่3: เหมือนร้านขายการ์ด?
คนที่1: เปล่าเลย พวกเขามีเครื่องเขียนเกือบทุกชนิด
คนที่3: ตกลง ให้ฉันดูเว็บไซต์ของพวกเขา
คนที่1: พวกเขาไม่มี ฉันคิดว่าเราต้องไปที่นั่น
คนที่2: ไม่เป็นไร ไว้พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนก็ได้
คนที่1: แน่นอน พวกนายอยากเขียนคำอวยพรให้ตัวเองไหม?
คนที่2: ฉันคิดว่าเป็นความคิดที่ดี มีบุคลิกมากกว่านี้คนที่2ใช่ไหม
คนที่1: ฉันคิดอย่างนั้น เราค่อนข้างมีความคิดสร้างสรรค์
คนที่3: โดยเฉพาะคุณ
คนที่1: เฮ้ ไม่เกลียดที่นี่
คนที่3: ฮ่าฮ่าฮ่า ฟังดูยุติธรรมดี
คนที่2: เรียบร้อยแล้ว? เพราะฉันต้องไปแล้ว ต้องดูแลน้องชายของฉัน
คนที่3: ใช่ พรุ่งนี้มาอยู่ด้วยกัน แล้วหลังจากนั้นเราจะนั่งลงและขอพร
คนที่1, คนที่3 และ คนที่2 กำลังวางแผนที่จะมอบโน้ตขอบคุณให้กับอาจารย์ เนื่องจากเป็นภาคการศึกษาสุดท้าย พรุ่งนี้พวกเขาจะไปที่ร้านที่ขายการ์ดและขอพรในภายหลัง