คนที่1: คุณจัดการโทรหาโฮสต์เมื่อวานได้ไหม
คนที่2: ใช่ แต่ดึกมากแล้วในตอนเย็น ไม่ต้องการโทรหาคุณในเวลานั้น
คนที่1: แล้วเขาพูดว่าอะไรนะ? เรามาเร็วกว่านี้ได้ไหม
คนที่2: ใช่ เราทำได้
คนที่1: โอ้ เยี่ยมมาก!
คนที่2: แต่เราจะต้องเปลี่ยนห้องกลางคัน
คนที่1:
คนที่1: สงสาร
คนที่1: แต่ฉันเดาว่าฉันชอบแบบนั้นมากกว่า
คนที่1: แล้วหมาล่ะ?
คนที่2: ก็ นั่นเป็นปัญหามากกว่า
คนที่1: พวกเขาไม่ยอมรับสัตว์เลี้ยง?
คนที่2: ปกติจะไม่ทำ แต่เจ้าของบอกถ้าหาคนเอาหมาเราไปไม่ได้เขาจะคิดเอา
คนที่1: อืม...
คนที่2: ฉันจะคุยกับพ่อแม่
คนที่1: คุณรู้ว่านั่นไม่ใช่แก่นของปัญหา
คนที่2: ใช่ ฉันรู้
คนที่2: แต่มันจะเป็นวิธีแก้ปัญหา
คนที่2: ฉันเบื่อที่จะหาห้องแล้ว รู้ไหม
คนที่2: ฉันใช้เวลาหลายชั่วโมงในสัปดาห์นี้กับสิ่งนั้น
คนที่1: ฉันรู้และรู้สึกขอบคุณ
คนที่1: ตอนนี้ฉันไม่สามารถช่วยคุณได้
คนที่2: ใช่ ฉันรู้
คนที่1: โอเค คุยกับพ่อแม่ของคุณ
คนที่1: ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขามีสวน และมันก็เป็นวันหยุดของปุยด้วย จริงไหม?
คนที่2: แน่นอน และยังมีเวลาอีกมากที่เขาจะทำความรู้จักกับพ่อแม่ของฉัน เราสามารถพาเขาไปสองสามครั้งในช่วงสุดสัปดาห์
คนที่1: คุณอาจพูดถูก ขอบคุณ
คนที่1 และ คนที่2 กำลังจะไปดูห้องเช่า สามารถเช็คอินก่อนเวลาได้ แต่ต้องเปลี่ยนห้องกลางคัน เจ้าของไม่รับสัตว์เลี้ยง พ่อแม่ของ คนที่2 อาจจะสามารถกินเค้กสุนัขของพวกเขาได้ ปุย