คนที่1: บันทึก พรุ่งนี้มีการบ้านอะไรไหม?
คนที่2: สวัสดี เช่นเคย
คนที่1: อะไรกันแน่?
คนที่2: ฉันไม่แน่ใจ ฉันจะตรวจสอบให้คุณในอีก 20 นาที
คนที่1: เยี่ยมเลย ขอบคุณ ขอโทษที่ฉันไม่สามารถไปที่นั่นได้ แต่ฉันยุ่งเป็นบ้าเลย... เจ้านายงี่เง่าของฉันพยายามทำให้ฉันโมโหเหมือนเคย
คนที่2: ไม่มีปัญหา คราวนี้เขาทำอะไร?
คนที่1: ไม่มีอะไรพิเศษ เหมือนเดิม ปฏิบัติกับเราเหมือนเด็กๆ สั่งให้ทำโน่นทำนี่...
คนที่2: ขอโทษที่ได้ยินอย่างนั้น แต่ทำไมคุณไม่ไปหาหัวหน้าของคุณแล้วเล่าทุกอย่างให้เขาฟังล่ะ
คนที่1: ฉันจะทำ แต่ฉันไม่ได้รับการสนับสนุนจากคนอื่น พวกเขาเป็นเหมือนหุ่นเชิดบ้าๆ และแสร้งทำเป็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี... ฉันจะไม่แก้ไขทุกอย่างให้ทุกคน
คนที่2: ฉันเข้าใจ...อย่างไรก็ตาม พยายามอย่าสนใจเขา ฉันรู้ว่ามันอาจจะฟังดูไร้สาระ แต่บางครั้งคุณก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
คนที่1: ใช่ ฉันรู้...อาจจะมีเบียร์สักแก้วในสัปดาห์นี้
คนที่2: แน่นอน แต่ฉันมีเวลาหลังเลิกเรียนเท่านั้น...สัปดาห์นี้จะยุ่ง
คนที่1: ไม่มีปัญหา ฉันสามารถขับรถไปส่งคุณที่บ้าน และเราไปบาร์หรืออะไรก็ได้
คนที่2: เย็น ตกลง ฉันได้รับการบ้านนี้ เป็นหน้า 15 เช่น 2 และ 3 ผมยังขอให้คนอื่นๆ ศึกษาบทอื่น โดยเฉพาะคำศัพท์จากหน้าแรก เพียงแค่อ่านมัน
คนที่1: โธ่...ฉันไม่รู้ว่าฉันฉลาดพอที่จะทำมันหรือเปล่า
คนที่2: ใช่ ไม่ต้องกังวล เพียงแค่วงกลมคำศัพท์ทั้งหมดที่คุณไม่รู้ แล้วเราจะดำเนินการต่อในวันจันทร์
คนที่1: ตกลง...จากนั้นฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด
คนที่2: แน่นอน หากคุณมีคำถามใดๆ เพียงแค่ส่งข้อความหรือโทรหาฉัน ฉันจะช่วยคุณ
คนที่1: ฉันหวังว่าฉันจะไม่ต้องเสียเวลา xd
คนที่2: คุณไม่ต้องเสียเวลา ฉันเป็นครูของคุณ ฉันพร้อมให้ความช่วยเหลือ นี่คือสิ่งที่ฉันได้รับเงินเช่นกัน
คนที่1: ล้อเล่น โอเค งั้นฉันเดาว่าเราจะติดต่อกัน
คนที่2: แน่นอน ขอให้มีความสุขในยามเย็น
คนที่1: คุณก็เช่นกัน เจอกัน
คนที่2: ลาก่อน
คนที่1 ไม่เข้าชั้นเรียนเนื่องจากมีปัญหาในการทำงานกับเจ้านายของเขา คนที่2 ครูของเขาบอกเขาว่าแบบฝึกหัดใดที่ต้องทำและบทใดที่ต้องศึกษา พวกเขาจะนัดกันไปดื่มเบียร์กันในสัปดาห์นี้หลังเลิกเรียน