คนที่1: เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณเอาแต่เพิกเฉยต่อฉัน
คนที่2: ลูกชายของฉันเข้าโรงพยาบาล ฉันขอโทษ
คนที่1: ฟังนะ ฉันรู้ว่าลูกชายของคุณป่วย และฉันเข้าใจว่ามันลำบากสำหรับคุณ แต่ถ้าคุณยังทำตัวแบบนี้ ฉันจะเตะคุณออกจากทีม
คนที่2: คนที่1 ฉันพยายามจริงๆ...
คนที่1: ฉันรู้ แต่อาจถึงเวลาที่ต้องหยุดและยอมรับความจริงว่าคุณไม่สามารถทำงานได้
คนที่2: มันจะเป็นหายนะสำหรับครอบครัวของฉัน...
คนที่1: เป็นโอกาสสุดท้าย ฉันไม่อยากเป็นคนงี่เง่า แต่คุณจะทำงานหรือไม่ มันคือการตัดสินใจของคุณ ฉันจะไม่รายงานและประกาศว่าคุณมีหน้าที่อะไรทันทีที่สแตนลี่ย์เตรียมรายชื่อในวันพรุ่งนี้ก่อน 12.00 น.
คนที่2: ขอบคุณ…
ลูกชายของ คนที่2 ป่วยและเธอไม่สามารถทำงานได้ คนที่1 กำลังให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะโดนไล่ออก คนที่2 ต้องแสดงความพร้อมของเธอต่อสแตนลีย์จนถึงเที่ยงวันพรุ่งนี้