คนที่1: สวัสดี
คนที่2: สวัสดี
คนที่1: ทำไมช่วงนี้คุณเงียบจัง?
คนที่2: ฉันไม่ได้
คนที่1: คนที่2 ฉันไม่ใช่คนโง่ ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ยินจากคุณคือวันจันทร์
คนที่2: งั้นเหรอ?
คนที่1: 4 วันที่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไร. ฉันไม่มีอะไรกับคุณ?
คนที่2: คุณพูดเกินจริง
คนที่1: ฉันไม่ นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึก.
คนที่2: ฉันกำลังเขียนถึงคุณตอนนี้
คนที่1: ขอบคุณมาก จริงหรือ!
คนที่2: มันจะเป็นแบบนั้นไหม? ถ้าใช่ก็ผ่าเลย การสนทนาดูเหมือนจะไม่นำไปสู่ที่ไหนเลย
คนที่1: ฉันแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันเป็นห่วงคุณ มันยากที่จะเข้าใจ?
คนที่2: หลังจากสิ่งที่คุณบอกฉันในร้านอาหาร? ใช่. มันคือ. ยากมาก มันเป็นความท้าทายที่แท้จริง
คนที่1: หยุดเยาะเย้ยฉัน
คนที่2: หยุดตัวเอง!
คนที่1: คนที่2... ได้โปรด...
คนที่2: ได้โปรด อะไรนะ?... ตอนนี้ฉันควรจะทำตัวยังไงดี?
คนที่1: ฉันไม่รู้ ขอแค่กลับมาเป็นปกติ
คนที่2: ตอนนี้ไม่มีอะไรปกติ
คนที่1: คนที่2 คุณไม่ได้ช่วยให้ฉันง่ายขึ้นเลย
คนที่2: ทำไมฉันต้อง
คนที่1: เดา คุณพูดถูก มันไม่พาเราไปไหน ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อคุณ ถ้าคุณต้องการฉัน อย่ายอมแพ้กับฉัน คิดทบทวนและกลับมา โปรด...
คนที่2: ลาก่อน
คนที่1: ลาก่อน
หลังจากที่ คนที่1 บอก คนที่2 ในร้านอาหาร เธอก็ไม่คุยกับเขาเป็นเวลาสี่วัน และตอนนี้มันแปลกๆ ระหว่างพวกเขา