คนที่1: ฮี่ฮี่ คนที่2!!! ว่าไง? ฉันคิดถึงพวกคุณทุกคนมาก!!!
คนที่2: คนที่1 ในที่สุด! เราก็คิดถึงคุณเช่นกัน ฉันสบายดี แค่ยุ่งเหมือนเคย มหาวิทยาลัยของคุณเป็นอย่างไรบ้าง งานของคุณ? ทุกอย่าง?
คนที่1: ดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น...ฉันเพิ่งคุ้นเคยกับสถานที่ใหม่และผู้คน แต่สำหรับตอนนี้ มันดีมากจริงๆ
คนที่2: ครั้งล่าสุดที่เราเจอกัน คุณบอกฉันเรื่องงานที่โรงแรมใช่ไหม? มันได้ผลหรือไม่?
คนที่1: ใช่! ฟังนะ มันเป็นงานที่ดี ผู้คนที่นั่นเป็นมิตรมาก สิ่งเดียวที่ฉันบ่นได้คือบางครั้งฉันต้องเข้ากะกลางคืนถึงสามครั้งต่อสัปดาห์ มันเหนื่อยจริงๆ...
คนที่2: เอ้ย...จริงเหรอ? คุณจัดการเพื่อรองรับงานกับมหาวิทยาลัยได้อย่างไร?
คนที่1: อืม ฉันสามารถเลือกได้ว่าต้องการเปลี่ยนกะใดกะหนึ่งหรือไม่ และนั่นเป็นข้อดีอย่างมาก แต่พูดตามตรง ฉันคิดว่าฉันพูดเกินจริงไปนิดหน่อยเพราะฉันไม่มีเวลานอนพอด้วยซ้ำ
คนที่2: คุณนอนกี่ชั่วโมง?
คนที่1: ก็แล้วแต่ แต่โดยปกติก็ประมาณ 6 ชั่วโมง และบางครั้งก็น้อยกว่านั้น ฉันนอนกลางวันด้วย...
คนที่2: ฉันไม่คิดว่ามันดีต่อสุขภาพของคุณ บางทีคุณควรทำงานให้น้อยลง?
คนที่1: ใช่ แน่นอน...แต่ฉันอยากเจอพวกคุณมากๆ...
คนที่2: แล้วคุณจะกลับมาไหมในช่วงสุดสัปดาห์
คนที่1: ใช่ แต่ฉันไม่แน่ใจว่าสำหรับครั้งนี้หรืออาจจะเป็นครั้งหน้า...ฉันยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำที่นี่...
คนที่2: ฉันเข้าใจแล้ว ดังนั้น...เพียงแจ้งให้ฉันทราบ
คนที่1: แน่นอน! ฉันหวังว่าคุณจะทำมันได้ดี?
คนที่2: ใช่ ฉันก็เหนื่อยนิดหน่อยเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
คนที่1 ได้งานใหม่ที่ดีที่โรงแรมแห่งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม บางครั้งเธอต้องเข้ากะกลางคืนถึง 3 ครั้งต่อสัปดาห์ เธอยุ่งกับงานของมหาวิทยาลัยและไม่ค่อยได้นอน คนที่1 จะกลับมาในสัปดาห์นี้หรือสุดสัปดาห์หน้า เธอจะแจ้งให้ทราบ คนที่2