คนที่1: เป็นยังไงบ้าง?
คนที่2: อะไรนะ?
คนที่1: วันแรกของคุณกับงานใหม่!!
คนที่2: ไม่เป็นไร ขอบคุณ
คนที่1: แค่นั้นแหละ...? เพื่อนร่วมงานและหัวหน้าของคุณเป็นอย่างไร? ชอบพวกเขาไหม วันนี้คุณทำอะไร
คนที่1: มาเลย บอกต่อ!!
คนที่1: แม่ถามว่าคุณไปถึงที่ทำงานกี่โมง
คนที่2: สำนักงานอยู่ห่างจากบ้านของฉันประมาณ 15 นาที ดังนั้นฉันจึงสามารถไปที่นั่นได้ด้วยการเดินเท้า
คนที่2: เจ้านายของฉันดูเหมือนจะโอเค เธอค่อนข้างเข้ากับคนง่ายและน่ารัก ดังนั้นฉันจึงสบายใจที่จะร่วมงานกับเธอ
คนที่1: เยี่ยมมาก! แล้วเพื่อนร่วมงานของคุณล่ะ? พวกเขาชอบอะไร
คนที่2: เพื่อนร่วมงานของฉันส่วนใหญ่อายุน้อยกว่าฉันมาก ซึ่งรู้สึกแปลกๆ แต่ฉันคิดว่าฉันต้องชินกับมัน
คนที่2: มีผู้หญิงคนเดียวที่อายุเท่าฉัน แต่เธอเป็นเด็กเนิร์ด ยากที่จะคุยกับเธอ ถ้าคุณไม่สนใจในสิ่งที่เธอเป็น
คนที่2: เมื่อฉันถามเธอเกี่ยวกับหนังสือเล่มโปรดของเธอ เธอบอกฉันว่าเธอมีหนังสือเกี่ยวกับจาวาประมาณ 100 เล่ม
คนที่2: เธออ่านแต่คู่มือ เธอไม่ดูหนังหรือออกไปข้างนอก...
คนที่2: โอ้ ขอโทษด้วย เธอดูแต่ "ภารกิจเป็นไปไม่ได้" (ทุกส่วน) และอนิเมะ
คนที่1: โอ้ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนแบบนี้อยู่จริงๆ
คนที่2: ใช่ไหม
คนที่2: เธอเหมือนเชลดอนจาก "ทฤษฎีบิ๊กแบง"
คนที่1: ฉันหวังว่าคุณจะมีความเห็นตรงกันกับเธอ ที่รัก บางทีเธออาจจะต้องการเวลาที่จะเปิดใจ?
คนที่2: ไม่รู้สิ พ่อ ฉันคิดว่าเธอเป็นแค่คนแปลกหน้า
คนที่2: อย่างไรก็ตาม ฉันจะพยายามปรับตัวให้เข้ากับเธอ - ฉันจะทำอะไรได้อีก
คนที่1: และนั่นคือทัศนคติที่ถูกต้อง ที่รัก
คนที่2 มีงานใหม่ เธอไปที่นั่นด้วยการเดินเท้า เธอชอบเจ้านายของเธอ มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ คนที่2 คุยด้วยไม่ได้ เป็นเพราะความสนใจและไลฟ์สไตล์ของเธอ