คนที่1: คนที่2 ฉันมีคำถาม
คนที่2: ครับ?
คนที่1: john บอกว่าคุณทำงานเป็นทีมในบทเรียน
คนที่2: ใช่
คนที่1: คุณช่วยบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ไหม
คนที่2: คุณอยากรู้อะไร
คนที่1: ดีทุกอย่าง
คนที่1: ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร
คนที่1: ฉันเองก็ไม่ค่อยเล่นเป็นทีม
คนที่2: ตกลง คุณต้องการให้เป็นส่วนหนึ่งของบทเรียนภาษาอังกฤษปกติหรือบทเรียนแยกต่างหากของครู
คนที่1: อาจจะปกติ?
คนที่2: โอเค สิ่งที่ฉันทำคือพิมพ์เนื้อเพลงและตัดมันออกเป็นชิ้นๆ
คนที่2: ฉันยื่นให้พวกเขาและไม่พูดอะไรเลย แค่ดูพวกเขา
คนที่1: เพลงอะไร?
คนที่2: ตอนแรกพวกเขาถามคำถาม แต่ไม่นานพอพวกเขาเห็นว่าไม่มีประโยชน์
คนที่2: และพวกเขาจำเป็นต้องคิดออกเอง
คนที่1: ตกลง
คนที่2: ใช่ จะเป็นเพลงอะไรก็ได้ แต่คุณต้องแน่ใจว่าพวกเขาไม่รู้จัก
คนที่2: ฉันหมายความว่าพวกเขาสามารถรู้เรื่องนี้ได้บ้าง แต่โดยปกติแล้วพวกเขาจะไม่ฟังเนื้อเพลง ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่
คนที่1: โอเค แค่นี้เองเหรอ
คนที่2: โดยทั่วไปใช่ แต่หลังจากนั้นฉันก็ได้คุยกับพวกเขาเกี่ยวกับบทบาทของทีม
คนที่2: คุณรู้ไหมว่าต้องมีผู้นำ ฯลฯ
คนที่2: แต่คุณต้องอย่าลืมรับโทรศัพท์ของพวกเขาเมื่อเริ่มบทเรียน!
คนที่1: โอเค ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น
คนที่1:
คนที่2: ใช่ น่าเสียดาย ถ้าพวกเขามีโทรศัพท์ มันจะใช้งานไม่ได้
คนที่1: ตกลง ฉันจะพยายาม
คนที่2: โอเค แจ้งให้เราทราบว่ามันไป!
คนที่1: ฉันจะทำ
คนที่2 ให้คำแนะนำ คนที่1 วิธีการทำงานเป็นทีมระหว่างบทเรียนภาษาอังกฤษ