คนที่1: วันนี้ฉันมาสายจริงๆ คุณช่วยรับเด็กจากโรงเรียนได้ไหม
คนที่2: ฉันคิดว่าอย่างนั้น ไม่ประทับใจกับสิ่งนี้
คนที่1: ดูสิ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันแค่ต้องกลับไปทำงานเพื่อให้โปรเจกต์นี้เสร็จ
คนที่2: ... และทิ้งฉันไว้กับเรื่องไร้สาระทั้งหมดที่ต้องจัดการ?
คนที่1: ไม่ ฉันไม่ประกันตัวในความรับผิดชอบของฉัน
คนที่2: จริงเหรอ?
คนที่1: ฉันรู้ว่าเรามีข้อตกลงกัน แต่บางครั้งงานก็ต้องมาก่อน
คนที่2: มาก่อนเสมอ บอกฉันว่าครั้งสุดท้ายที่งานของคุณไม่ได้มาก่อนคือเมื่อไหร่?
คนที่2: ทุกครั้งที่เราจัดการเรื่องงานของคุณ
คนที่1: ใช่ ฉันรู้
คนที่2: คุณรู้ว่าวันนี้ฉันมีแผนอย่างอื่น และถ้าฉันไปรับเด็กๆ ฉันจะต้องจัดตารางใหม่ทุกอย่าง
คนที่1: ใช่ ฉันรู้
คนที่2: คุณช่วยพาน้องสาวของคุณขึ้นไปหน่อยไม่ได้เหรอ?
คนที่1: ฉันพยายามโทรหาเธอแต่เธอไม่รับโทรศัพท์ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอคงไม่ว่าง
คนที่2: และฉันไม่ใช่??!!
คนที่1: ใช่ ฉันรู้ ที่รัก แค่ครั้งเดียว. โปรด.
คนที่2: มันเป็น 'เพียงครั้งเดียว' เสมอ เหมือนทุกวัน 'ครั้งเดียว'!
คนที่1: ฉันจะพยายามชดเชยให้คุณในช่วงสุดสัปดาห์
คนที่2: สัญญา สัญญา....
คนที่1: ฉันวางใจได้ว่าคุณไปรับเด็กๆ หรือฉันต้องโทรไปหาคนอื่น
คนที่2: ใช่ แต่นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะทำ ฉันปฏิเสธที่จะปกปิดการขาดความรับผิดชอบของคุณหลังจากนี้
คนที่1 ไม่สามารถไปรับลูกจากโรงเรียนได้ เพราะต้องทำโปรเจ็กต์ที่ทำงานให้เสร็จ คนที่2 ประณามเขาเพราะขาดความรับผิดชอบ เธอจะจัดตารางวันใหม่และรับเด็กจากโรงเรียน