คนที่1: ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร มันเป็นครั้งที่หกที่ฉันล้มเหลว
คนที่2: อย่ายอมแพ้! มันเกิดขึ้น คุณรู้ว่ามันเป็นอย่างไร - ทักษะเล็กน้อย โชคเล็กน้อย
คนที่3: เกิดอะไรขึ้น?
คนที่1: ฉันสอบใบขับขี่ไม่ผ่าน
คนที่3: ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังทำมันอยู่!
คนที่1: อืม ในทางเทคนิคแล้ว ฉันไม่ได้ ฉันยังพยายามอยู่
คนที่1: และล้มเหลว
คนที่4: คนที่1 ดูฉันสิ ฉันใช้เวลาสิบปีกว่าจะผ่านมันไปได้
คนที่1: แต่คุณสอบผ่านในครั้งแรก
คนที่4: ครั้งแรกหลังจากสิบปีและสามครั้งล้มเหลว!
คนที่2: แน่นอน อย่ายอมแพ้ ฉันรู้จักคนที่พยายามมากกว่าสิบครั้งแล้วก็ผ่านไปในที่สุด
คนที่3: บางทีคุณควรเปลี่ยนครู?
คนที่1: greg น่าทึ่งมาก ฉันคิดว่ามันเป็นความผิดของฉันเอง
คนที่3: ฉันไม่ได้บอกว่ามันเป็นความผิดของเขา แต่ฉันคิดว่ามันเป็นการดีที่จะขับรถกับคนที่แตกต่างกัน ทุกคนสามารถสอนอย่างอื่นได้
คนที่2: ฉันสามารถให้เบอร์คุณครูได้ เขาเยี่ยมมาก
คนที่4: ฉันเห็นด้วย ฉันใช้เวลานานมากเพราะฉันไม่สามารถผ่อนคลายได้ บางทีคุณอาจต้องการมันมากไปหน่อย
คนที่1: แน่นอน ฉันต้องการมัน ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้จริงๆ
คนที่4: ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ แต่มันยากเป็นบ้าที่จะผ่านเมื่อคุณตึงเครียด ผู้ตรวจสอบของคุณสามารถเห็นได้ และอาจคิดว่าคุณรู้สึกไม่มั่นใจในรถ
คนที่1: เพราะฉันไม่ ฉันจะรู้สึกมั่นใจได้อย่างไรถ้าฉันไม่มีใบขับขี่
คนที่2: มันเป็นวงจรอุบาทว์ คนที่1 คุณต้องผ่อนคลาย หายใจลึกๆ แล้วลองใหม่อีกครั้ง
คนที่3: ฉันไม่คิดว่ามันโดยทั่วไปเป็นความคิดที่ดี แต่บางครั้งการหยุดพักก็ช่วยได้ เช่นในกรณีของ คนที่4
คนที่4: ฉันคิดว่าฉันยังไม่โตพอที่จะขับรถ มันยากที่จะยอมรับ แต่มันก็เป็นอย่างนั้น
คนที่1: ฉันจะลองกับครูคนอื่นก่อน จากนั้นฉันจะสมัครสอบใหม่
คนที่1: เจ็ด....
คนที่2: คนที่1 ไม่ใช่การแข่งขัน
คนที่1 สอบใบขับขี่ไม่ผ่านเป็นครั้งที่หก คนที่4 ผ่านการทดสอบขับรถของเธอหลังจากผ่านไปสิบปี คนที่1 จะพบอาจารย์ท่านอื่นและสมัครสอบใหม่