คนที่1: คุณรู้หรือไม่ว่าแท้จริงแล้วเราควรทำอะไรสำหรับโครงการนี้?
คนที่2: ไม่จริงหรอก… ทุกคนพูดเป็นอย่างอื่น!
คนที่1: เช่นเคย
คนที่2: มันน่ารำคาญจริงๆ… แล้วเราจะเตรียมตัวยังไงดี?!
คนที่1: ฉันไม่รู้… บางทีเราควรจะบอกเธอ ไวท์ว่าคงจะดีถ้าเธออธิบายได้กระจ่างขึ้น...
คนที่2: ฮ่าฮ่า แน่นอน!
คนที่1: ฉันหมายถึงจริงๆนะ... ในทางที่ดี... มันไม่สามารถเป็นเช่นนี้ตลอดไป
คนที่2: ฉันรู้…
คนที่1: ถ้าเธอไม่ให้คะแนนเรา xd แต่เธอก็ทำ
คนที่2: ฉันหวังว่าซักวันจะมีคนสงสัยว่าทำไมทั้งชั้นถึงได้คะแนนไม่ดี ฮ่าๆ
คนที่1: หวังว่า… ฉันคิดว่าเป็นกรณีนี้ในชั้นเรียนของแมรี่เมื่อปีที่แล้ว
คนที่2: โอ้ จริงเหรอ? คุณกำลังพูดถึงใคร
คนที่1: ประมาณ ms ทอมป์สัน…
คนที่2: อ่าา… โอ้ ใช่ เธอคือ… ใช่.. คุณรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร xd
คนที่1: ฉันรู้ xd
คนที่2: และใครเป็นผู้ค้นพบบางอย่าง?
คนที่1: ผู้หญิงที่สอนออลลี่และมาร์ค… ฉันจำชื่อเธอไม่ได้
คนที่2: คาร์ลสตัน?
คนที่1: ใช่! เธอจึงเพิ่งเห็นเครื่องหมายในทะเบียนและนั่นคือจุดเริ่มต้น
คนที่2: และ?
คนที่1: และพวกเขาพบว่านาง คาร์ลสตันโกรธและพยายามขจัดความเครียดในชั้นเรียน...
คนที่2: ว้าว จริงๆนะ... สงสารเธอ แต่ขอโทษนะ... ไม่น่าเป็นแบบนี้เลย
คนที่1: ฉันรู้! มาทำอะไรสักอย่างกันเถอะ มีคนเริ่ม...
คนที่1 และ คนที่2 ไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรกับโครงการของตน นางสาว. สีขาวไม่ได้อธิบายสิ่งต่าง ๆ อย่างชัดเจน ทุกคนจะมีคะแนนไม่ดี มันเคยเกิดขึ้นมาก่อนกับครูคนอื่น เธอทำงานคลายเครียดในชั้นเรียน