คนที่1: รู้ไหม...
คนที่1: ฉันมีปัญหาใหญ่
คนที่2: เอ๊ะ? มันคืออะไร?
คนที่1: เมื่อวานฉันได้พบกับเพื่อนคนหนึ่ง และเธอบอกฉันว่าเธอกำลังจะแต่งงานในเร็วๆ นี้
คนที่1: งานแต่งงานอยู่ในอีกเมืองหนึ่ง แต่ค่อนข้างไกล
คนที่2: ฮะ...
คนที่1: ฉันตกใจมาก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอหมั้นแล้ว เราไม่ได้ติดต่อกันเลยจริงๆ
คนที่1: ดังนั้นฉันจึงไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไร และฉันบอกเป็นนัยว่าฉันจะไปที่นั่น แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกเช่นนั้นจริงๆ
คนที่1: ฉันรู้สึกงี่เง่ามาก ถ้าฉันบอกว่าฉันไม่แน่ใจว่าจะมาได้ มันคงง่ายกว่าที่จะไม่พูดว่าไม่ตอนนี้
คนที่2: ใช่ ฉันเข้าใจประเด็นของคุณแล้ว... ทำไมคุณถึงไม่อยากไปล่ะ?
คนที่1: ก็แค่นั้น... ฉันไม่มีใครไปกับฉัน และฉันก็ไม่รู้จักเพื่อนของเธอเลย
คนที่1: เนื่องจากมันไกลมาก จึงไม่ใช่ว่าฉันจะออกไปเมื่อไหร่ก็ได้ถ้ารู้สึกไม่สบายใจ
คนที่2: นั่นเป็นเรื่องจริง
คนที่1: และจริงๆ ตอนแรกเธอไม่บอกฉันว่าเธอมีแฟนแล้ว เธอก็ไม่บอกฉันว่าเธอกำลังจะหมั้น... ฉันไม่รู้
คนที่1: ฉันยังไม่เคยเจอคู่หมั้นของเธอด้วยซ้ำ... มันรู้สึกอึดอัดใจ
คนที่2: อะไรนะ? คุณยังไม่ได้พบเขา?
คนที่1: ใช่ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร
คนที่2: ฉันไม่สามารถตำหนิคุณที่ไม่อยากไป ถ้าอย่างนั้น ฉันหมายความว่าคุณควรเป็นเพื่อนกัน ดังนั้นมันจึงค่อนข้างแปลก อย่ารู้สึกแย่ถ้าเธอไม่แม้แต่จะแนะนำคุณก่อน
คนที่1 ได้รับเชิญไปงานแต่งงานแต่ไม่แน่ใจว่าเธออยากไปไหม