คนที่1: สวัสดี คนที่2 คุณคิดว่านี่จะโอเคสำหรับบล็อกหรือไม่
คนที่2: แน่นอน นั่นเป็นงานวิจัยชิ้นหนึ่ง บล็อกฉลาดอย่างน้อย
คนที่1: มันไม่ขัดแย้งเกินไปหน่อยเหรอ? ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาพร้อมสำหรับหัวข้อแบบนี้หรือยัง
คนที่2: ฉันไม่เห็นว่าทำไม ฉันหมายความว่ามันอยู่ที่นั่น ในอดีตมีคนรักร่วมเพศในกองทัพ ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้
คนที่1: ในแง่หนึ่ง ใช่ และฉันเห็นด้วยว่าเราไม่ควรอายที่จะพูดถึงหัวข้อเหล่านั้น แต่ในทางกลับกัน ฉันรู้สึกว่ามันค่อนข้างจะเต็มไปด้วยเนื้อหา ทางการเมือง ฉันเกรงว่ามันจะสร้าง... เอาล่ะ พายุอึจะเรียกมันว่าสิ่งที่มันเป็น
คนที่2: ดูสิ แน่นอนว่ามันอาจทำให้บางคนโกรธเคือง แต่มันคืออินเทอร์เน็ต มักจะมีโทรลล์และคนที่โกรธเคืองอยู่เสมอ สิ่งที่สำคัญคือคุณเข้าหาเรื่องนี้ในลักษณะที่เป็นมืออาชีพและเป็นกลาง
คนที่1: คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?
คนที่2: แน่นอน และคุณรู้ว่าฉันมีตาสำหรับสิ่งเหล่านั้น และรายการอ้างอิงยาว ๆ นั้นทำให้ฉันยิ้มได้
คนที่1: ขอบคุณ ฉันเดาว่าฉันแค่ต้องการใครสักคนที่จะปลอบใจฉันว่าไม่เป็นไร
คนที่2: ทุกเวลา
คนที่1: ฉันรู้สึกละอายใจที่สงสัยงานชิ้นนี้ มันแค่... เห็นแก่ตัว ประเด็นคือผู้อ่านของฉันบางคนค่อนข้างอนุรักษ์นิยมมากกว่า และฉันแค่กลัวว่าพวกเขาจะเกลียดฉันและเลิกติดตามฉันและทั้งหมดนั้น ฉันรู้ว่ามันโง่
คนที่2: ใช่ มันเป็นอย่างนั้น แต่ยังมีความสัมพันธ์กันมาก โดยค่าเริ่มต้น ฉันต้องการให้ทุกคนชอบฉันด้วย แต่บางคนก็ไม่ชอบ และคุณต้องทำใจกับเรื่องนั้น
คนที่1: ใช่ มันยากจริงๆ ที่จะเอาชนะ
คนที่2: โพสต์บล็อกถัดไปนี้ดูเหมือนจะเป็นแรงจูงใจที่ดีในการเริ่มต้น
คนที่1: ขอบคุณ
คนที่1 ได้เขียนบทความเกี่ยวกับกลุ่มรักร่วมเพศในกองทัพสำหรับบล็อกของเธอ เธอกังวลว่ามันจะขัดแย้งเกินไป