คนที่1: เฮ้ คนที่2โจมตี!
คนที่2: รู้ไหมว่าฉันเกลียดชื่อเล่นนั้น -_-
คนที่1: ทำไมคิดว่าฉันเรียกคุณแบบนั้นล่ะ
คนที่2: ก็ได้... เบรนนี่บู...
คนที่1: เบรนนี่บู? นั่นเป็นเพียงคนที่โหดร้าย
คนที่2: คุณต้องการอะไรไหม??
คนที่1: ใช่ เกิดอะไรขึ้นกับไทเลอร์? เขาหลอกฉันตั้งแต่เดทครั้งล่าสุด ฉันทำอะไรลงไป ผักกาดหอมติดฟันฉันเหรอ? วิ่งข้ามเจอร์บิลสัตว์เลี้ยงของเขา?
คนที่2: แปลก - เขาบอกว่าเดทนั้นยอดเยี่ยม
คนที่1: อืม... เขาไม่สนใจข้อความและการโทรของฉันเลยจริงๆ และฉันรู้ว่าเขาอ่านอีเมลของฉัน...
คนที่2: เฮ้ - อย่าเอาชนะตัวเองสิ! ไทเลอร์อาจจะมัวแต่จมอยู่กับงานชิ้นหนึ่งของเขาและลืมที่จะตอบ
คนที่1: ใช่... ฉันหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น
คนที่1: คุณแน่ใจเหรอว่าเขาไม่ได้บอกอะไรคุณเลย? ฉันหมายความว่าคุณ *เป็น* เพื่อนร่วมห้อง
คนที่2: โดยเพื่อนร่วมห้อง จำไว้ว่าเรามีตารางงานที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้นโดยปกติแล้วเมื่อฉันจากไป เขาก็จะกลับมาและในทางกลับกัน
คนที่2: ฉันแทบไม่ได้เจอเขาในวันหยุดสุดสัปดาห์เลย เพราะมันเป็นเรื่องของงานและทุกๆ อย่าง
คนที่1: ถูกต้อง ขอบคุณ คนที่2
คนที่2: อยากให้ฉันคุยกับเขาไหม
คนที่1: ไม่ ฉันสบายดี ขอบคุณ - ฉันแค่หวังว่าเขาจะแจ้งให้ฉันทราบว่าเกิดอะไรขึ้น
ไทเลอร์เพิกเฉย คนที่1 ตั้งแต่วันสุดท้าย เพื่อนร่วมห้องของไทเลอร์ คนที่2 รู้สึกแปลกๆ เพราะไทเลอร์บอกเขาว่าการออกเดทนั้นดีมาก คนที่2 และไทเลอร์ไม่ได้เจอกันบ่อยนักเนื่องจากตารางงานที่ต่างกัน