คนที่1: สวัสดีทุกคน ฉันสงสัยว่ามีใครมีไอเดียสำหรับวิชาวิทยานิพนธ์ไหม?
คนที่2: lol ไม่ใช่
คนที่3: ใช่ ฉันมีเรื่องและผู้บังคับบัญชาอยู่แล้ว
คนที่3: ฉันจะเขียนเกี่ยวกับบทกวีเชิงมโนทัศน์โดยนักเขียนหญิงชาวอาร์เจนติน่าสองสามคน
คนที่3: กับพาโลมา
คนที่1: น่าอิจฉาจัง!!
คนที่1: คุณคิดว่าเธอจะสนใจร่วมงานกับฉันไหม?
คนที่3: เธอค่อนข้างเข้มงวดกับการเลือกผู้ควบคุมดูแล และฉันว่าเธอมีชื่อเสียงจากการเกลียดการสอนและการกำกับดูแล
คนที่3: ดังนั้นอาจจะยาก
คนที่3: แต่ฉันแน่ใจว่าข้อเสนอการวิจัยที่ดีควรได้รับความสนใจจากเธอ คุณควรลองดู เธอดีกว่าคนอื่นมาก
คนที่1: ฉันรู้… คุณคิดว่าเราจะพบกันในสัปดาห์หน้าและระดมความคิดเกี่ยวกับหัวข้อของฉันด้วยกันได้ไหม
คนที่3: แน่นอน!
คนที่1: ตกลง ฉันจะติดต่อกลับ
คนที่2: ฉันสามารถเข้าร่วมได้ไหม
คนที่1: ofc อย่าลังเลที่จะ!
คนที่1: ฉันจะเขียนถึงพวกคุณที่นี่ และเราสามารถหากาแฟกินได้หลังการสัมมนา
คนที่2: เย็น
คนที่3:
คนที่3 กำลังเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับบทกวีเชิงมโนทัศน์หญิงชาวอาร์เจนตินา โดยมี Paloma เป็นหัวหน้างาน คนที่1 ต้องการหัวหน้างานคนเดียวกัน ดังนั้นเขาจึงต้องการพบ คนที่3 ในสัปดาห์หน้าเพื่อหารือเกี่ยวกับแนวคิดของเขาเกี่ยวกับกาแฟ คนที่2 กำลังวางแผนที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา