คนที่1: เฮ้ คนที่2 เป็นไงบ้าง?
คนที่2: สวัสดี ก็ไม่เลวนะ คุณกับโจเป็นไงบ้าง?
คนที่1: ฉันรู้สึกเครียดนิดหน่อยถ้าพูดตามตรง! ฉันคิดว่าฉันโอเค แต่จากนั้นก็เริ่มทำอีกสองสามอย่างและถูกดูดเข้าไปในงานแต่งงาน!
คนที่2: ใช่ ฉันจำของฉันได้ ชาร์ลอตต์กับฉันรู้สึกโล่งใจมากเมื่อทุกอย่างจบลง!
คนที่1: คำพูดนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร?
คนที่2: ก็ ยังทำไม่เยอะ ทำบันทึกนิดหน่อย เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่น่าอาย ฯลฯ
คนที่1: โอ้ บัดซบ! อย่าเปิดเผยกับพวกเขาเกินไป ฉันไม่ต้องการให้โจรู้ความลับอันเลวร้ายทั้งหมดของฉัน!
คนที่2: โอ้ ใช่ เราย้อนกลับไปไกล ฉันรู้เกี่ยวกับโครงกระดูกของคุณทั้งหมด!
คนที่1: ทำให้มันเบาและตลก และค่อนข้างสะอาด จำไว้ว่าหลานสาวของฉันจะอยู่ที่นั่น!
คนที่2: ไม่ต้องกังวล เพื่อน!
คนที่1: กระโปรงสั้นของคุณเป็นอย่างไรบ้าง ของฉันดูสวย!
คนที่2: อืม เอาเป็นว่าฉันไม่มีขาพอให้ถอดเลย ซีด ไม่มีขนและผอม ไม่ผิวสีแทนและมีกล้าม!
คนที่1: เอาล่ะ พวกเราชาวสกอตไม่ได้มีชื่อเสียงในเรื่องผิวสีแทนของเรา! ฉันกำลังเล่นกับความคิดของสเปรย์ผิวสีแทน!
คนที่2: อืม ถุงเท้าปกปิดบาปได้เยอะ เรายังไม่ได้เปิดขาทั้งหมดเลย!
คนที่1: บางทีแค่เข่าก็ฉีดแล้ว!
คนที่2: ฟังนะ ฉันลงมาทางใต้เพื่อติดต่อธุรกิจ อยากพบปะสังสรรค์ ทิ้งรายละเอียดเล็กน้อยเกี่ยวกับงานยองโดและส่วนอื่นๆ อีกไหม
คนที่1: อาจคุ้มค่า! โทรหาฉันเมื่อคุณรู้เวลาของคุณ ฯลฯ ยินดีที่ได้พบคุณ!
คนที่2: ลาก่อนเพื่อน!
คนที่1 และโจกำลังจะแต่งงานกัน คนที่2 กำลังดำเนินการสุนทรพจน์ในงานแต่งงาน คนที่1 และ คนที่2 เป็นลายสก็อต ดังนั้นพวกเขาจะสวมกระโปรงสั้น พวกเขากำลังวางแผนที่จะพบกันเพื่อหารือเกี่ยวกับงานเลี้ยงสละโสดและเรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานแต่งงาน