คนที่1: ศาสตราจารย์เดวิส คุณช่วยยืมหนังสือที่คุณพูดถึงในการบรรยายครั้งล่าสุดให้ฉันได้ไหม มีอยู่เล่มเดียวในห้องสมุดและมีคนยืมไปแล้ว
คนที่2: สวัสดี คนที่1! ฉันเกรงว่าจะช่วยอะไรคุณไม่ได้ - ฉันไม่มีสำเนาของหนังสือเล่มนี้ ฉันยืมมาจากศาสตราจารย์โรเบิร์ตเอง
คนที่1: ขอบคุณ ฉันจะถามศาสตราจารย์โรเบิร์ตว่า
คนที่2: คนที่1 คุณส่งบทความแล้วหรือยัง ฉันหามันไม่เจอ.
คนที่1: ใช่ ฉันมี หรืออย่างน้อยฉันคิดว่าฉันมี ฉันจะตรวจสอบมัน.
คนที่1: ศาสตราจารย์เดวิส ฉันขอโทษ ฉันแน่ใจว่าฉันได้ทำสิ่งนี้ ฉันสามารถส่งเอกสารของฉันตอนนี้ได้หรือไม่
คนที่2: ใช่ แน่นอน
คนที่1: ขอบคุณ!
คนที่1:
คนที่2: ยินดีต้อนรับ! คุณช่วยเตือนเพื่อนร่วมชั้นของคุณให้ทำแบบเดียวกันได้ไหม จนตอนนี้ได้มาแค่สิบใบ..
คนที่1: ใช่ แน่นอน ฉันจะทำสิ่งนี้
คนที่2: ขอบคุณ คนที่1! โดยวิธีการที่ฉันได้อ่านกระดาษของคุณแล้ว เขียนได้ดีมาก และคุณทำคะแนนได้ดีมาก - เป็นผลงานระดับ a+!
คนที่1: ขอบคุณ ศาสตราจารย์เดวิส! และขอขอบคุณอีกครั้งที่ให้ฉันส่งหลังจากกำหนด
คนที่2: มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ อย่างไรก็ตาม ฉันคงดีใจมากถ้านักเรียนที่เหลือส่งเอกสารมาให้ฉันในไม่ช้า
คนที่2 ไม่สามารถให้ลิลลี่ยืมหนังสือที่เธอขอได้ เนื่องจากเขายืมมาจากศาสตราจารย์เอง โรเบิร์ต ลิลลี่ลืมส่งเอกสารก่อนกำหนด แต่ คนที่2 อนุญาตให้เธอส่งตอนนี้ คนที่2 พอใจกับกระดาษของลิลลี่ ลิลลี่สัญญาว่าจะเตือนนักเรียนคนอื่นๆ เกี่ยวกับเอกสารนี้