คนที่1: สวัสดี คุณยายของคุณเป็นยังไงบ้าง เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างไหม?
คนที่2: ขอบคุณ คนที่1 เธอทำได้ดีกว่านี้ เธอกลับบ้านได้แล้ว
คนที่1: เธออยู่ในโรงพยาบาลนานแค่ไหน?
คนที่2: สามสัปดาห์... แต่ตอนนี้เธอดีขึ้นแล้ว และเราหวังว่าเธอจะไม่ต้องกลับไปโรงพยาบาล
คนที่1: นั่นเป็นข่าวดี
คนที่2: ใช่ ฉันกังวลจริงๆ...
คนที่1: ฉันนึกภาพออกเลย... เมื่อคุณปู่ของฉันป่วยและไปโรงพยาบาล ฉันเหมือนพังพินาศ
คนที่2: ใช่ ไม่มีอะไรสามารถเตรียมคุณให้พร้อมสำหรับการเห็นคนที่คุณรักต้องทนทุกข์ทรมาน
คนที่1: ใช่ และความรู้สึกที่ว่าไม่มีอะไรที่คุณช่วยพวกเขาได้ใช่ไหม
คนที่2: แน่นอน... นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากเป็นหมอมาตลอด
คนที่1: จริงเหรอ? ฉันไม่เคยรู้ว่า
คนที่2: ใช่ มันเป็นความฝันของฉันตั้งแต่จำความได้
คนที่1: แล้วเกิดอะไรขึ้น?
คนที่2: ชีวิตเกิดขึ้น... แมรี่ตั้งท้องตั้งแต่อายุยังน้อย ฉันต้องหางานทำ ฉันไม่สามารถจ่ายค่าเรียนแพงๆและยาวนานได้...
คนที่1: โอ้ ใช่ แต่คุณสามารถกลับไปที่แผนนั้นได้ตลอดเวลา
คนที่2: ใช่ ท้องฟ้ามีขีดจำกัด ใช่ไหม? ฉันไม่แน่ใจว่า...
คุณยายของ คนที่2 นอนโรงพยาบาล 3 สัปดาห์ แต่ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว และกลับบ้านได้แล้ว คนที่2 อยากเป็นหมอมาตลอด แต่แมรี่ตั้งท้องตั้งแต่ยังเด็ก และเขาต้องหางานทำ เขาจึงไม่สามารถเรียนแพทย์ได้