คนที่1: วันนี้คุณเสร็จกี่โมง
คนที่2: ไม่นะ 5555
คนที่1: เดี๋ยวก่อน อะไรนะ?
คนที่2: เจ้านายของฉันเสียสติและงานล้นมือเรา ฉันคงจะอยู่ที่นี่ไปจนชั่วกัลปาวสาน
คนที่1: โอ้ geez... มีโครงการใหม่ ลูกค้า?
คนที่2: อืม ใช่ เรามีลูกค้าใหม่ 5 ราย โครงการเก่ากำลังดำเนินไปและกำลังมาใหม่ เป็นเรื่องดี แต่ในขณะเดียวกันฉันก็ไม่รังเกียจความช่วยเหลือ
คนที่1: ฉันเดา แต่พวกเขากำลังวางแผนที่จะรับคนใหม่หรือไม่?
คนที่2: ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่สิ เพื่ออะไร
คนที่1: แน่นอน ดูเหมือนว่าบริษัทของเรามีหลายอย่างที่เหมือนกัน
คนที่2: อีกครั้ง ฉันดีใจที่ธุรกิจกำลังเฟื่องฟู เรามีงาน มีเงิน ฯลฯ ฉันไม่รังเกียจที่จะมีชีวิตเพื่อใช้โชคทั้งหมดนี้
คนที่1: บอกฉันเกี่ยวกับมัน สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นที่นี่เมื่อปีที่แล้ว พวกเขาไม่ต้องการจ้างคนใหม่ เพราะถ้าโครงการจบลงล่ะ?
คนที่2: ฉันเข้าใจ แต่ฉันรู้ว่ามีคนมากมายยินดีช่วยเหลือชั่วคราว ฉันได้คุยกับผู้จัดการของฉันแล้ว แต่ก็โชคไม่ดี
คนที่1: ฉันลองแล้วเช่นกัน ฉันไม่ได้รับนโยบายประเภทนี้โดยสุจริต ตอนนี้คุณมีกี่โครงการ
คนที่2: ดูแลสองคน ร่วมมือห้าและสามที่ฉันกำลังดำเนินการด้วยตัวเอง รวมเป็นสิบ
คนที่1: หึ ค่อนข้างเยอะเลยนะ
คนที่2: คุณคิดว่า? pm ขอแตกต่าง...
คนที่1: แต่คุณจะทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุดได้อย่างไรกับภาระงานเช่นนี้? มันไร้สาระ
คนที่2: ฉันรู้ใช่ไหม แต่ใครจะสน ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขากำลังมอบหมายงานใหม่ในขณะที่เราคุยกัน
คนที่1: ฉันขอโทษจริงๆ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป คุณจะเห็น มันยากเสมอในช่วงเวลานี้ของปี
คนที่2: ใช่ ฉันรู้ แต่ฉันชอบงานนี้ และมันรบกวนจิตใจฉันที่ฉันไม่สามารถทำให้ดีที่สุดได้ มันเป็นครั้งแรกที่ฉันเกือบจะไม่ยอมพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้
คนที่1: ฟังดูไม่ค่อยดี ฉันจะลองคุยกับผู้จัดการของคุณอีกครั้ง คุณรู้ว่ามันเป็นอย่างไร พวกเขาก็เป็นคนเหมือนกัน พวกเขาจำเป็นต้องได้รับการบอกว่าพวกเขากำลังทำอะไรที่โง่เขลาอย่างไม่น่าเชื่อในบางครั้ง
คนที่2: อาจเป็นเจ้านายของคุณ ของฉันไม่มีผิดอย่างแน่นอน
คนที่2 มีงานล้นมือในขณะที่เขามีส่วนร่วมในสิบโครงการในเวลาเดียวกัน ผู้บริหารที่บริษัทของเขาปฏิเสธที่จะจ้างพนักงานใหม่แม้จะมีภาระงานเพิ่มขึ้นก็ตาม สถานการณ์จะคล้ายกันในกรณีของ คนที่1