คนที่1: ทำไมคุณเล่าเรื่องโง่ๆ พวกนี้ให้สตีเว่นฟังทำไม
คนที่2: อะไรนะ?
คนที่1: ฉันไม่ต้องการเขา มันไม่จริงและคุณก็รู้
คนที่2: ฉันจำสิ่งต่าง ๆ ขอโทษ
คนที่1: คุณเป็นแม่ของเขา ฉันไม่สามารถตัดคุณจากเขาได้ แต่ฉันเชื่อว่าคุณมีอิทธิพลอย่างมากต่อเขา
คนที่2: ฉันอยากจะพูดเกี่ยวกับคุณ
คนที่1: ได้โปรด หยุด ฉันดูแลเขามากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และฉันมักจะเลี่ยงไม่คุยกับเขาเกี่ยวกับคุณ
คนที่2: ทำไมคุณควรหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ จะดีกว่าไหมถ้าแสร้งทำเป็นไม่มีตัวตน?
คนที่1: ไม่มีใครเสแสร้งทำแบบนั้น แต่ฉันไม่อยากดึงเขาเข้ามาในเกมของเรา เกมของคุณจริงๆ
คนที่2: ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันยังคุยกับคุณ คุณเอาแต่ดูถูกและกล่าวหาฉัน
คนที่1: ฉันแค่พยายามจะหยุดคุณไม่ให้ทำลายชีวิตลูกชายของเรา
คนที่2: ฉันเป็นแม่ของเขา ฉันรู้ว่าอะไรดีสำหรับเขา
คนที่1: ไม่ คุณกำลังใช้เขาเล่นเกมโง่ๆ กับฉัน
คนที่2: คุณเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ
คนที่1: คนที่2 ไม่สามารถคุยกับคุณได้อีก คุณก้าวร้าวหรือป้องกัน ไม่มีการอภิปราย
คนที่2: พยายามอย่าโจมตีฉันก่อน นี่เป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติต่อการโจมตีของมนุษย์ทุกคน ของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดจริงๆ
คนที่1: ฉันพยายามพูดคุยถึงวิธีการที่เราจัดการกับความสัมพันธ์ของเรากับลูกชายของเรา มันเป็นการโจมตี?
คนที่2: ไม่ คุณโจมตีฉันโดยบอกว่าฉันบอกบางอย่างกับสตีเว่นที่คุณไม่ชอบใจ แต่คุณจะไม่เซ็นเซอร์ฉัน เวลานี้สิ้นสุดลงแล้ว
คนที่1: เพื่อเห็นแก่พระเจ้า!
คนที่2: ฉันพอแล้ว ฉันกำลังกลับมาทำงานของฉันตอนนี้ ในโลกนี้มีอะไรมากกว่าอัตตาอันใหญ่โตของคุณ ลาก่อน!
คนที่1 เชื่อว่า คนที่2 กำลังพยายามทำให้สตีเวน ลูกชายของพวกเขาต่อต้านเขา และมีอิทธิพลในทางไม่ดีต่อสตีเวน คนที่2 เชื่อว่า คนที่1 เป็นคนเอาแต่ใจตัวเองและมักจะโจมตีเธอและกล่าวหาเธอในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำ