คนที่1: คุณจะมาประชุมที่เบอร์โนในเดือนมิถุนายนไหม
คนที่2: ฉันต้องการ แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันจะนำเสนออะไรได้บ้าง
คนที่3: จริงเหรอ? งานวิจัยที่น่าทึ่งทั้งหมดของคุณเกี่ยวกับวาทกรรมทางการแพทย์
คนที่4: และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประวัติศาสตร์จิตเวชศาสตร์ในอิตาลี
คนที่1: คุณยังมีเวลาคิดเกี่ยวกับมัน
คนที่2: คุณคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ?
คนที่2: ฉันไม่รู้สึกพร้อมที่จะแสดงสิ่งต่างๆ ให้ผู้คนเห็นจริงๆ
คนที่1: เจน คุณจะไม่มีวันพร้อม นี่คือวิธีการทำงาน
คนที่4: นั่นเป็นเรื่องจริง มีบางอย่างที่เราสามารถทำได้ดีกว่า ปรับปรุง ค้นคว้าเพิ่มเติมอยู่เสมอ
คนที่3: พูดตามตรง คนที่2 คุณใช้เวลาหนึ่งปีกับมัน
คนที่3: คุณจะขัดเกลาบทวิทยานิพนธ์ของคุณนานแค่ไหน
คนที่3: ท้ายที่สุดมันก็แค่บทเดียว
คนที่2: ฉันรู้ ฉันเป็นพวกชอบความสมบูรณ์แบบที่น่าสมเพช
คนที่3: แค่หยุด บอกตัวเองว่า พอแล้ว!
คนที่2: แต่ฉันเกรงว่าจะมีคนชี้ให้เห็นข้อบกพร่องทั้งหมด
คนที่3: ข้อบกพร่องบางอย่างจะอยู่ที่นั่นเสมอ แต่ส่วนใหญ่แล้วคุณจะเป็นคนเดียวที่รู้
คนที่3: หลังจากทำงานอย่างเข้มข้นเป็นเวลาหนึ่งปี คุณอาจเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ดีที่สุดในโลก
คนที่2: คุณพูดถูก ฉันจะคิดเกี่ยวกับการส่งและแจ้งให้คุณทราบ
คนที่1: ยอดเยี่ยม!
คนที่1: ดีมาก คนที่3!
คนที่2 ทำการวิจัยวาทกรรมทางการแพทย์และประวัติจิตเวชศาสตร์ในอิตาลี เธอไม่พร้อมที่จะนำเสนอผลงานของเธอต่อผู้คน เธอใช้เวลาหนึ่งปีกับหนึ่งบทของวิทยานิพนธ์ของเธอ คนที่1, คนที่3 และ คนที่4 สนับสนุนให้เธอเข้าร่วมการประชุมที่เมืองเบอร์โนในเดือนมิถุนายน