คนที่1: ฉันอยู่มหาวิทยาลัยและนี่มันไร้สาระ...
คนที่2: อะไรไร้สาระ?
คนที่1: ต่อแถวห้องคณบดี...เป็น 1,000 คนข้างหน้าผม
คนที่3: พวกเขาไม่ได้แนะนำบางอย่างเพื่อแก้ไขปัญหานั้นเหรอ?
คนที่1: แน่นอน พวกเขาแนะนำเครื่องที่ให้ตัวเลข แต่ลองเดาดูว่ามีกี่ตัว
คนที่3: 1?
คนที่1: เป๊ะ! ลองนึกภาพดู: มีสำนักงานไม่กี่แห่งสำหรับการศึกษาที่แตกต่างกัน และทุกคนต้องรอคิวเพื่อรับหมายเลขนี้ ฮ่าๆ
คนที่2: พูดตามตรง ฉันสังเกตว่ามหาวิทยาลัยในโปแลนด์ทุกแห่งมีแถวยาวมาก
คนที่1: ฉันรู้ ฉันรู้ และฉันก็อยู่ที่นี่หลังอายุ 17 ปีด้วย แต่ทำไงได้ ทำไมพวกเขามีเวลาเปิดทำการแค่วันเดียวตั้งแต่ 17...
คนที่2: ใช่ นั่นมันโง่ พวกเขาไม่รู้หรือว่านักเรียนส่วนใหญ่ทำงาน?
คนที่3: ฉันอยู่ที่นี่ตั้งแต่เรียนปริญญาตรีและชั่วโมงเหล่านั้นไม่เคยเปลี่ยนเลยมาหลายปีแล้ว
คนที่1: แต่คุณรู้ไหมว่าอะไรที่เลวร้ายที่สุด? มันจะปิดในอีก 20 นาที และฉันยังไม่มีเบอร์ของฉัน และนี่คือสัปดาห์สุดท้ายที่จะได้แสตมป์ส่วนลด...
คนที่1: ตกลง ฉันได้รับตราประทับแล้ว แต่ฉันจะต้องจัดการกับปัญหาอื่นๆ ที่ฉันมีในสัปดาห์หน้า
คนที่2: อย่างน้อยคุณก็จะเสียแค่เวลา เสียทั้งเงินและเวลา
คนที่2 ได้รับตราประทับที่เขาต้องการเพื่อรับส่วนลด อย่างไรก็ตามเขาจะต้องกลับไปที่สำนักงานคณบดีในสัปดาห์หน้าเพื่อแก้ปัญหาอื่นๆ เวลาทำงานไม่เพียงพอสำหรับนักศึกษาทำงาน การจัดคิวไม่ดีและกินเวลามาก