คนที่1: คนที่2 ทำไมคุณไม่บอกฉันว่ากำลังจะแต่งงาน
คนที่2: ฉันขอโทษ คนที่1
คนที่1: คุณกำลังจะแต่งงานและฉันได้รู้เรื่องนี้จากเพื่อนร่วมงานของคุณ?
คนที่2: ฉันขอโทษจริงๆ คนที่1 ฉันไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคุณ...
คนที่1: คุณทำได้แน่นอน คนที่2
คนที่1: ฉันคิดว่าเราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด...
คนที่2: เราเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด คนที่1!
คนที่1: เพื่อนซี้ไม่มีความลับต่อกัน!
คนที่2: เอาเถอะ คนที่1 ลืมมันไปเถอะ...
คนที่1: ฉันไม่แน่ใจว่าจะลืมมันไปได้ไหม...
คนที่1: ฉันไม่เข้าใจว่าจิตใจของคุณทำงานอย่างไร คนที่2 คุณไม่ได้รักเธอด้วยซ้ำ...
คนที่2: ฉันทำ
คนที่1: มันไม่ค่อยน่าเชื่อถือนัก คนที่2
คนที่2: ฉันไม่ควรโน้มน้าวใจใคร ฉันแค่รักเธอ
คนที่1: นั่นมันไร้สาระ ฉันรู้จักคุณ คนที่2 ฉันรู้จักคุณดีกว่าที่คุณรู้จักตัวเอง
คนที่2: ฉันกล้าพูดว่าคุณคิดผิด
คนที่1: คนที่2 ที่ฉันรู้ว่าจะไม่แต่งงานกับผู้หญิงที่เขาไม่รู้จักจริงๆ เพราะเห็นแก่ลูก
คนที่2: นั่นคือข้อเท็จจริง ลูกชายของฉันเข้ากันได้ดีกับเธอ ต้องบอกว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดี…
คนที่2: การแต่งงานครั้งนี้จะไม่ล้มเหลว ฉันมั่นใจในมัน
คนที่2 เก็บแผนการแต่งงานไว้เป็นความลับ และ คนที่1 รู้สึกผิดหวัง เธอมองไม่เห็นอนาคตของการแต่งงานและเชื่อว่าการแต่งงานครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อประโยชน์ของเด็กเท่านั้น คนที่2 รักผู้หญิงคนนั้นและยกย่องความสัมพันธ์ที่เธอมีกับลูกชายของเขา