คนที่1: ถ้าอย่างนั้น ฉันได้โน้มน้าวให้คุณลองเล่นเทนนิสหรือยัง?
คนที่2: อาจจะ
คนที่2: แน่นอน ชั้นเรียนวันนี้มีบาดแผลน้อยกว่าที่ฉันจำได้จากโรงเรียนมัธยม
คนที่1: “กระทบกระเทือนจิตใจน้อยลง”
คนที่1: คุณดูไม่กระตือรือร้นมากเกินไป
คนที่2: ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
คนที่1: อันที่จริง ทำไมคุณถึงไม่ชอบเทนนิสนัก
คนที่2: ตอนที่ฉันยังเป็นวัยรุ่น พ่อแม่ของฉันเคยให้ฉันเล่นเทนนิส แม้ว่าฉันจะเกลียดมันมากก็ตาม
คนที่1: ทำไม
คนที่2: พ่ออยากให้ฉันเป็นสเตฟฟี่กราฟคนต่อไป
คนที่2: บวกกับฉันอ้วนนิดหน่อย และเขาคิดว่าการเล่นเทนนิสจะช่วยให้ฉันผอมลงได้
คนที่1: ฉันเห็น...
คนที่1: นั่นเป็นเหตุผลที่คุณไม่เต็มใจนัก ฮะ?
คนที่2: อืม
คนที่2: แต่วันนี้ฉันสนุก บางทีฉันอาจจะเปลี่ยนใจ
คนที่2: ฉันเพิ่งมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับกีฬานี้
คนที่1: ฉันหวังว่าคุณจะค้นพบเทนนิสอีกครั้งด้วยตัวคุณเอง คุณเก่งจริงๆ
คนที่1: คุณรู้ไหม ครั้งนี้ไม่มีแรงกดดัน
คนที่2: ขอบคุณ! บางที ใครจะรู้...
คนที่2 มีความทรงจำที่ไม่ดีเกี่ยวกับเทนนิส เพราะเมื่อเป็นวัยรุ่น พ่อของเธอบังคับให้เธอเล่น คนที่1 พยายามโน้มน้าวให้ คนที่2 ลองตีเทนนิสอีกครั้ง เพราะเธอเก่ง