คนที่1: เฮ้ ฉันไม่แน่ใจว่าคืนนี้ฉันจะไปได้ไหม...
คนที่2: เฮ้! ทำไมจะไม่ล่ะ? ว่าไง?
คนที่1: ฉันยังมีงานอีกมากที่ต้องทำ...
คนที่1: ฉันคิดว่าคงจะเสร็จแล้วในตอนนี้ แต่ใช่...
คนที่2: โอ้ เอาเลย ทำไมคุณถึงยุ่งตลอดเวลา? คุณไม่ทำงานหนักเกินไปหน่อยเหรอ?
คนที่1: ไม่รู้สิ มันยากมากที่จะเริ่มต้น แล้วจู่ๆ ก็มีงานเยอะและมีเวลาน้อยเหลือเกิน
คนที่2: คุณก็แค่ผัดวันประกันพรุ่ง
คนที่1: อืม ฉันเดานะ แต่มันไม่ใช่ว่าฉันดูละครทีวีหรือเล่นเกมคอมพิวเตอร์หรืออะไรนะ
คนที่1: ฉันตื่นนอนตอน 10 โมง กินข้าวเช้า ดื่มชา กาแฟ ท่องเน็ตสักหน่อย ดื่มชาอีก แล้วก็ได้เวลาอาหารกลางวัน...
คนที่1: และแล้วจู่ๆ ก็เป็นเวลา 18.00 น. และฉันไม่ได้เริ่มงานหรือทำอะไรที่เป็นประโยชน์เป็นพิเศษ
คนที่2: คุณอาจจะหดหู่หรืออะไรหรือเปล่า?
คนที่1: เปล่า ฉันไม่คิดอย่างนั้น อาจเป็นเพราะสภาพอากาศที่มืดมนหรือฉันแค่เหนื่อยเกินไปหลังจากทั้งสัปดาห์
คนที่1: ยังไงก็ตาม ฉันต้องทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้จริงๆ ฉันแค่เสียเวลา
คนที่2: แน่นอนคุณควร แน่ใจนะว่าจะไม่รอด? แอนจะผิดหวังมาก
คนที่1: ใช่ ฉันค่อนข้างแน่ใจ ขอโทษที่ฉันผิดหวังเหมือนกัน ฉันจะคุยกับเธอทีหลัง
คนที่2: โอเค ขอให้โชคดีกับงานของคุณ แล้วเจอกันพรุ่งนี้!
คนที่1: ขอบคุณ! พบกันใหม่!
คนที่1 คืนนี้ไปไม่ได้เพราะเขามีงานมากเกินไป คนที่2 คิดว่า คนที่1 ทำงานมากเกินไปหรือเขาเป็นโรคซึมเศร้า แอนจะผิดหวัง คนที่2 จะคุยกับเธอในภายหลัง คนที่2 จะได้เห็น คนที่1 พรุ่งนี้