คนที่1: เฮ้ น้องสาว ข่าวร้าย!
คนที่2: เกิดอะไรขึ้น!
คนที่1: ฉันมาที่บ้านคุณในวันคริสต์มาสไม่ได้
คนที่2: ...อ๊าาา ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นล่ะ?
คนที่1: รถของเราพังและเราไม่มีเงินที่จะใช้ซ่อมมันในตอนนี้
คนที่2: ฉันสามารถให้คุณยืมได้บ้าง ไม่มีปัญหา ฉันบอกเจมส์กับออลลี่แล้วว่าคุณกำลังจะมา มาเลย คนที่1
คนที่1: ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ แต่ฉันรับไม่ได้
คนที่2: อย่าเป็นอย่างนั้น ฉันควรจะบอกอะไรกับเด็ก ๆ ?
คนที่1: ไม่รู้สิ เราไม่ได้มาเหรอ?
คนที่2: ไม่เห็นคุณรู้สึกแย่กับเรื่องนี้เลย
คนที่1: ใช่ แน่นอน ฉันดีใจที่ฉันมีรถเสียและไม่มีเงินซ่อม
คนที่2: แต่มันเป็นเรื่องเดิมๆ ทุกปีกับคุณ
คนที่1: และนั่นหมายความว่าอย่างไร ฉันยังอยากให้คุณได้พบกับเจ้าตัวน้อยในที่สุด
คนที่2: ถ้าอย่างนั้น มาเถอะ ไม่ใช่เรื่องยาก
คนที่1: แล้วเจอกันหลังคริสต์มาสล่ะ?
คนที่2: อาจจะเป็นวันส่งท้ายปีเก่า?
คนที่1: ฉันกำลังคิดว่าหลังปีใหม่...
คนที่2: โอเค ฉันไม่อยากเถียง
คนที่1: คนที่2 ไม่ใช่ว่าฉันทำสิ่งนี้โดยเจตนา คุณก็รู้ เจฟฟ์กำลังจะไปหาพ่อแม่ของเขาในเดือนกุมภาพันธ์ เพื่อเราจะได้แวะไป
คนที่2: แน่นอน ฉันไม่ได้บอกเด็กๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็พอแล้วที่ฉันต้องอธิบายให้พวกเขาฟังว่าทำไมญาติของพวกเขาถึงไม่มา...
คนที่1: ขอบคุณ คนที่2...
คนที่2: อย่าทำให้ฉันรู้สึกผิด โอเค? ฉันต้องไป ทักทายเจฟฟ์และเด็กๆ
เฮเลน เจฟฟ์และลูก ๆ ของพวกเขาไม่สามารถมาใช้เวลาช่วงคริสต์มาสกับ คนที่2 และครอบครัวของเธอได้ เพราะรถของพวกเขาพังและพวกเขาไม่มีเงินจ่ายค่าซ่อม