คนที่1: สวัสดี! ตอนนี้ฉันอยู่บนรถไฟไปสนามบินแฟรงค์เฟิร์ต ตั้งใจจะโทรหาคุณเมื่อคืนนี้แต่โทรไม่ติด คุณข้ามกับฉันไหม
คนที่2: สวัสดี คนที่1 อย่าโง่ แน่นอนฉันไม่ข้ามกับคุณ ฉันสามารถจินตนาการได้ว่าเมื่อวานมันวุ่นวายขนาดไหน
คนที่1: มันคือ! แต่ฉันยังสามารถไปเมืองและวางดอกไม้บนหลุมฝังศพได้ มันเป็นวันเกิดของเขา
คนที่2: ฉันรู้ ฉันอยู่ที่นั่นในตอนเช้า
คนที่1: คุณวางหินสีชมพูก้อนเล็กๆ ไว้บนหลุมฝังศพหรือไม่?
คนที่2: ฉันทำ มันเป็นความคิดที่เกิดขึ้นเองที่จะไปที่สุสาน ฉันไม่มีเทียนหรือดอกไม้ ฉันสามารถซื้อเขามาจากร้านตรงข้ามได้ แต่ฉันไม่ชอบของพวกนี้บนหลุมฝังศพเลย ชนชั้นกลางดังนั้น ...
คนที่1: ฉันชอบเอาดอกไม้ เปลือกหอย หิน มาให้เขา... ตอนนี้เขามีของสะสมค่อนข้างมากแล้ว เมื่อวานฉันเอาหัวไฮเดรนเยียแห้งจากสวนมาใส่แทนเขา
คนที่1:
คนที่2: โอ้ เยี่ยมไปเลย! สวยมาก!
คนที่1: และไม่ใช่ชนชั้นกลาง?
คนที่2: ไม่เลย! คุณมักจะทำมันด้วยวิธีที่อร่อยและเป็นต้นฉบับ เขาต้องการมัน ฉันแน่ใจ
คนที่1: ฉันไม่รู้ว่ามันจะเก็บไว้ได้นานแค่ไหน น้ำแข็งและหิมะจะเปลี่ยนสีพวกเขา คุณคิดอย่างไร
คนที่2: ฉันคิดว่าพวกมันจะดูแลอย่างดีเหมือนกับที่ทำบนพุ่มไม้ แต่ถ้าเธอต้องการ ฉันจะไปดูเป็นครั้งคราว มันจะบังคับให้ฉันเดิน!
คนที่1: ขอบคุณ ฉันขอขอบคุณมัน
คนที่2: เมื่อไรก็ได้ ตอนนี้ คนที่1 ขอให้มีทริปที่ยอดเยี่ยมและแจ้งให้เราทราบเป็นระยะๆ ว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง ดูแล!
คนที่1: ขอบคุณ ใช่ คุณจะได้ยินจากฉันเป็นประจำ ลาก่อน!!
คนที่1 อยู่บนรถไฟไปสนามบินแฟรงค์เฟิร์ตและไปเที่ยว คนที่1 เยี่ยมชมหลุมฝังศพเมื่อวานนี้และตกแต่งมัน คนที่2 ก็อยู่ที่นั่นเมื่อวานนี้เช่นกัน คนที่2 จะตรวจสอบหลุมศพเป็นครั้งคราวสำหรับ คนที่1