คนที่1: อมีเลียบอกว่าหนึ่งในอาจารย์สอนวิชาปรัชญาของเรามีงานนิทรรศการศิลปะ (!) พรุ่งนี้เปิดแล้ว!
คนที่1: ฉันกำลังพูดถึงผู้ชายคนนี้ที่สอนเราเรื่องจริยธรรม
คนที่1: อเมเลียแนะนำ
คนที่2: ไม่มีทาง...! ศาสตราจารย์อีแวนส์กับนิทรรศการศิลปะ เกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้?
คนที่2: แต่คุณรู้อะไรไหม ฉันอยากเห็นมันจริงๆ!
คนที่1: ฉันด้วย แน่นอน! อมีเลียไปกับพวกเราได้ไหม?
คนที่2: ไปที่นิทรรศการหรือนิทรรศการและโรงภาพยนตร์? คุณจำได้ไหมว่าเรามีแผนสำหรับวันพรุ่งนี้...?
คนที่1: ทั้งคู่
คนที่1: ใช่ ฉันทำ
คนที่2: ตกลง
คนที่1: คุณโกรธฉันไหม
คนที่1: ที่รัก การที่ฉันแนะนำว่าเราอาจไปเที่ยวกับอมีเลียไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ให้คุณค่ากับเวลาที่เราใช้ร่วมกัน แค่เราสองคน
คนที่2: ฉันรู้ ฉันตอบว่าตกลง
คนที่1: คุณแน่ใจหรือว่าคุณสบายดีกับสิ่งนี้
คนที่2: ใช่
คนที่2: ฉันแค่ไม่รู้จักเธอดีพอ ฉันคงจะเครียด
คนที่1: แต่คุณรู้จักฉันใช่ไหม
คนที่2: บางทีฉันอาจจะทำ
คนที่1: จริงๆ แล้ว ไม่มีอะไรต้องกังวล อเมเลียค่อนข้างสบายและน่ารัก
คนที่1: หลังจากนั้นเราก็ไปที่บ้านของฉันและไปเที่ยว กอดกัน และอื่นๆ...
คนที่2: ฟังดูดี
คนที่1: งั้นพวกเราก็สบายดีใช่ไหม?
คนที่2: ถูกต้อง
อมีเลียเล่าเรื่อง คนที่1 เกี่ยวกับนิทรรศการศิลปะของศาสตราจารย์อีแวนส์ คนที่1 ชวน คนที่2 แม้ว่าพวกเขามีแผนจะไปดูหนัง คนที่2 ไม่รู้จักอมีเลียและเครียดกับการได้พบเธอ