คนที่1: จำไว้ เราจะไปโรงละครในวันเกิดของคุณ
คนที่2: โอ้ ใช่ ฉันเกือบลืม. เราจะเห็นอะไรเพราะฉันลืม
คนที่1: พิน็อคคิโอ
คนที่2: จริงเหรอ?
คนที่1: ฉันรู้ว่าจอห์นแก่เกินไป แต่เขายังเด็กเกินไปที่จะดูละครสำหรับผู้ใหญ่
คนที่2: เขาจะไม่มีความสุข! เขาจะบอกว่ามันดูเด็กเกินไป
คนที่1: แต่เป็นโรงละครที่สวยงาม เราไม่เคยไปที่นั่น นอกจากนี้ ฉันแน่ใจว่าทุกอย่างจะเป็นมืออาชีพมาก
คนที่2: และกลุ่มเด็กๆ ในกลุ่มผู้ฟัง
คนที่1: ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล
คนที่2: แล้วหลังจากนั้น เราจะไปกินข้าวที่ไหนกัน อาจจะเป็นที่อิตาลีดีๆ ฉันกำลังจ่ายเงิน
คนที่1: ฟังดูดี เป็นเรื่องยากมากที่จะทำให้เสร็จทันเวลา ฉันลืมไปว่าจอห์นมีเรียนกลองในวันเสาร์
คนที่2: ใช่ เขาจบตอนตี 3 ละครกี่โมง?
คนที่1: 3 อ๊ะ
คนที่2: อืม... บางทีเขาอาจจะไปแค่ครึ่งชั่วโมงก็ได้
คนที่1: ใช่ ดังนั้นเขาจึงไม่พลาดเลย
คนที่2: เราจะไปรับเขาประมาณตี 2 แล้วตรงไปที่นั่น
คนที่1: ตกลง เป็นอย่างไรบ้าง
คนที่2: ตอนนี้มันช้าจริงๆ ฉันรู้สึกผิดมากเมื่อฉันไม่มีงานทำ คนอื่นยุ่งมาก
คนที่1: ใช่ ฉันพนันได้เลยว่ามันเป็นสถานการณ์ที่อึดอัดจริงๆ บางทีคุณควรพูดถึงบางอย่างกับผู้จัดการของคุณ
คนที่2: ฉันกำลังคิดเรื่องนั้นอยู่ แต่ฉันคิดว่าจะระงับจนกว่าจะหลัง คนที่2คริสต์มาส ฉันจะดูบางทีสิ่งต่าง ๆ จะดีขึ้น
คนที่1: ตกลง มันขึ้นอยู่กับคุณ คุณรู้สถานการณ์ดีที่สุด
คนที่2: คุณจะทำอะไร?
คนที่1: อืม พวกเขาจะรู้ไม่ช้าก็เร็ว ฉันหมายความว่า พวกเขาแค่ต้องดูบันทึก แล้วพวกเขาจะรู้ ดีกว่าที่จะออกมาก่อนที่จะพูดอะไร
คนที่2: ใช่ ฉันรู้ คุณคิดว่าฉันควรพูดถึงอะไรก่อน คนที่2tmas?
คนที่1: ฉันคิดอย่างนั้น
คนที่2: โอเค
คนที่1: ค่อยคุยกันใหม่ ลาก่อน.
คนที่2: โอเค ลาก่อน
คนที่1, คนที่2 และจอห์นจะไปดูพินอคคิโอที่โรงละครในวันเสาร์นี้ คนที่2 คิดว่าบทละครจะเด็กเกินไปสำหรับจอห์น คนที่2 และ คนที่1 จะเลือกจอห์นก่อนหน้านี้จากบทเรียนกลองของเขาเพื่อเข้าร่วมเล่น คนที่2 การทำงานของเป็นไปอย่างเชื่องช้า คนที่1 จะบอกเจ้านายของเขาก่อน คนที่2คริสต์มาส