คนที่1: ขอโทษ ฉันไม่อยากเสแสร้ง แต่ฉันเห็นว่าช่วงนี้คุณไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเอง
คนที่2: จริงเหรอ?
คนที่1: คุณกินอะไรอยู่
คนที่2: โอ้ ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ
คนที่1: บอกฉันสิ เกร็ก
คนที่2: ฉันแค่คิดถึงอนาคต
คนที่1: และ?
คนที่2: และฉันไม่รู้ว่าจะเลือกเส้นทางไหนดี
คนที่1: คุณมีตัวเลือกมากมายจากสิ่งที่ฉันรู้
คนที่2: ไม่มีใครสนใจฉันเลย
คนที่2: ฉันไม่รู้ว่าฉันควรไปเรียนที่วิทยาลัยหรือแค่อยู่บ้านและหางานดีๆ ทำ
คนที่1: ฉันถามได้ไหมว่าคุณกำลังมองหางานประเภทไหน?
คนที่2: ตอนนี้ ถ้าไม่มีวิทยาลัย ผมก็เป็นได้แค่บริกรหรืออะไรซักอย่าง
คนที่1: จะเป็นงานในฝันของคุณหรือเปล่า? ถ้าเป็นเช่นนั้นอย่าไปเรียนที่วิทยาลัย
คนที่2: ฉันชอบทำงานกับผู้คน นั่นคือทั้งหมด
คนที่2: แต่ฉันอยากช่วยเหลือผู้คนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
คนที่1: อืม… คุณสามารถหามูลนิธิเพื่อเป็นอาสาสมัครได้เสมอ
คนที่2: ใช่ แน่นอน แต่ฉันอยากมีอาชีพที่แท้จริง
คนที่1: คุณสามารถเป็นนักกายภาพหรือแพทย์ได้ ฉันจำได้ว่าคุณเก่งด้านวิทยาศาสตร์
คนที่2: ขอบคุณ เม็ก บางทีนั่นอาจเป็นความคิดที่ดี
คนที่1: ลองคิดดูสิ รู้อย่างหนึ่งแม้ว่า ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
คนที่2: โอเค ขอบคุณมาก!
คนที่1: ไม่มีอะไร
เกร็กกังวลเกี่ยวกับอนาคตของเขา เขาไม่รู้ว่าควรไปเรียนที่วิทยาลัยหรือหางานทำดี คนที่1 แนะนำว่าเขาควรพิจารณาทำงานเป็นแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด