คนที่1: สวัสดีทุกคน! วันเสาร์เราทำอะไรกัน? พายุสมองโปรด!
คนที่2: ฉันคิดว่าเด็กแต่ละคนควรนั่งตามลำพัง เราต้องทำให้มันยากสำหรับพวกเขาที่จะวิ่งไปรอบ ๆ ห้องเรียนและพูดคุยกัน ทุกคนคงตั้งหน้าตั้งตาทำของตกแต่งกันแล้ว
คนที่3: ฉันไม่แน่ใจ… ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่นเป็นครั้งสุดท้าย แต่ฉันไม่คิดว่าเราควรสร้าง 'บรรยากาศของโรงเรียน' ถ้าคุณรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
คนที่2: เราต้องรักษาระเบียบวินัย คราวที่แล้วมันเป็นความท้าทายจริงๆ
คนที่3: โอเค ฉันเข้าใจ
คนที่1: เราพยายามปฏิบัติต่อพวกเขาในฐานะหุ้นส่วน แต่ก็ไม่เป็นผล เราอาจต้องใช้วิธีใหม่ ฉันสัญญาว่าจะรุนแรง ฉันเกลียดที่จะพูดแบบนั้น แต่ฉันขอแนะนำให้คุณรุนแรงเช่นกัน พวกเขาจำเป็นต้องเรียนรู้ว่าพวกเขาต้องเคารพเราและเวลาของเรา
คนที่3: คุณอาจพูดถูก ตอนนี้ฉันคิดว่าแนวคิดของ คนที่2 ฟังดูดี
คนที่1: เชื่อฉันสิ ฉันหวังว่าฉันจะรู้ว่าต้องทำอะไร แต่ฉันหลงทาง ฉันต้องการคำแนะนำของคุณ คุณคิดอย่างไร คนที่4
คนที่4: ฉันคิดว่าจะทำโต๊ะใหญ่ เพราะเป็นที่นัดพบของทุกคน!
คนที่5: ในความคิดของฉัน เราทำผิดพลาดครั้งใหญ่ในการเริ่มต้นการประชุมครั้งล่าสุด เด็กผู้ชายซนและเราไม่ตอบสนองต่อพฤติกรรมที่ไม่ดีของพวกเขา เราสามารถพยายามกล้าแสดงออกมากขึ้นและพูดคุยกับพวกเขาเมื่อเราเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถจดจ่อกับกิจกรรมได้ ฉันเชื่อว่าครั้งก่อนเราไม่ได้แสดงความสนใจมากพอ
คนที่4: เด็กแต่ละคนควรมีคนช่วยด้วย
คนที่1: โอเค เข้าใจแล้ว ขอบคุณสำหรับการแสดงความคิดเห็นของคุณ เราจะสร้างวงกลมขนาดใหญ่ที่มีรูอยู่ข้างใน ซึ่งจะทำให้การเข้าถึงตารางทั้งหมดง่ายขึ้น ดังนั้นผู้สอนจึงสามารถเคลื่อนไหวไปมาและควบคุมกิจกรรมได้อย่างอิสระ
คนที่1, คนที่2, คนที่3, คนที่4 และ คนที่5 มีการระดมความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมสำหรับเด็ก