คนที่1: สวัสดีแม่ สบายดีไหม
คนที่2: สวัสดีที่รัก ใช่ แต่พ่อป่วย
คนที่1: โอ้ ไม่ เกิดอะไรขึ้น?
คนที่2: เขามีเซลลูไลติสที่ขา เขากินยาปฏิชีวนะเข้มข้น 12 เม็ดต่อวัน
คนที่1: ดีขึ้นไหม
คนที่2: ใช่ เราคิดว่าอย่างนั้น มันแดงและบวมน้อยลง แม้ว่าเขาจะเกลียดยาเม็ดก็ตาม!
คนที่1: เขาเดินได้ไหม?
คนที่2: ใช่ แต่ขาของเขาแข็งและหนัก เขาถูกสั่งหยุดงานมาหนึ่งเดือนแล้ว ไม่สามารถมาพลุกพล่านในโรงเบียร์แบบนั้นได้
คนที่1: โอ้ เธอน่าจะบอกฉันนะ! ฉันจะกลับมาหลังเลิกงานในวันพรุ่งนี้
คนที่2: ใช่ เราต้องการแบบนั้น เขาเบื่อที่จะอยู่บ้านจริงๆ
คนที่1: ฉันจะเอาถนนหินๆ ของฉันมาให้คุณ ฉันกำลังเตรียมกาแฟเช้าเพื่อการกุศลที่ธนาคารในวันพรุ่งนี้
คนที่2: โอ้ ใช่ มันรวยมาก ใช่ไหม? น้อยไปสำหรับเราไม่ดีต่อหุ่นจริงมั้ย?
คนที่1: ไม่ ไม่ใช่ แต่ฉันทำแค่สองครั้งต่อปี แทบจะไม่กินเลย ใช่ไหม
คนที่2: ไม่ แต่ระวัง! จำตอนคุณอายุ 15 ได้ไหม?
คนที่1: โอเค ฉันใส่หินสองสามก้อน! เกือบ 10 ปีแล้วแม่! มันเป็นช่วงวัยแรกรุ่นด้วยและฉันก็เสียมันไปตั้งแต่นั้น!
คนที่2: โอเค ระวังตัวด้วยล่ะ! สิ่งเหล่านี้สามารถคืบคลานเข้ามาโดยที่คุณไม่ทันสังเกต
คนที่1: ใจเย็นๆ ค่ะแม่ ก็แค่เค้ก ไม่ใช่ไซยาไนด์!
คนที่2: ขอโทษ ฉันแค่เป็นห่วงคุณ ก็แค่นั้น ช่วยไม่ได้!
คนที่1: ฉันรู้ พรุ่งนี้เจอกัน!
พ่อของ คนที่1 ป่วยและต้องอยู่บ้านเป็นเวลาหนึ่งเดือน คนที่1 จะไปเยี่ยมเขาหลังเลิกงานในวันพรุ่งนี้ คนที่2 อยากให้ คนที่1 ระมัดระวังในเรื่องของอาหารแคลอรีสูง