คนที่1: ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณลาออก
คนที่1: ฉันกลับมาทำงานหลังจากวันหยุดและเรียนรู้เรื่องนั้นจากจิล
คนที่1: ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย??
คนที่2: พูดตามตรง... ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะไปเที่ยวพักผ่อน
คนที่2: ฉันจะบอกคุณว่าตอนแรกฉันคิดไปเอง และจากนั้นก็ไม่มีโอกาสที่จะทำ
คนที่1: มันคงน่าเบื่อมากถ้าไม่มีคุณอยู่ด้วย
คนที่2: ไม่มีทาง ฉันแน่ใจว่าจะมีคนเข้ามาแทนที่ฉันในไม่ช้า
คนที่1: อาจจะใช่ แต่เราไม่ได้มีคนใหม่ๆ มากนักในปีที่ผ่านมา
คนที่1: 5 คนจะลาออกและมีเพียง 2 คนเท่านั้นที่จะมาเติมเต็มแทนพวกเขา
คนที่2: อ่า จริงสิ... ฉันเข้าร่วมหลังจากคุณหนึ่งเดือน และรู้สึกว่าช่วงนี้สิ่งต่างๆ หยุดนิ่งมากขึ้น
คนที่2: แต่นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงต้องทำ...
คนที่2: รู้สึกเหมือนไม่มีโอกาสสำหรับฉัน
คนที่1: ก็... ฉันก็มีความคิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ฉันไม่แน่ใจว่าฉันต้องการทำอะไร ดังนั้นฉันจึงไม่ได้มองหางานอื่น
คนที่2: ฉันได้รับข้อเสนอที่ดี ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องธรรมดา ฉันไม่สามารถปฏิเสธและอยู่ต่อได้
คนที่2: บริษัทกำลังจะไปหาสุนัข ใครจะไปรู้ว่าเมื่อไหร่พวกมันจะต้องจบลง
คนที่1: อย่าพูดอย่างนั้น... คุณคิดว่าฉันควรมองหาอย่างอื่นจริงๆ เหรอ?
คนที่2: ฉันไม่คิดว่ามันจะดีขึ้นมาก... เศรษฐกิจดีในตอนนี้ แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ค่อยดีนัก
คนที่2: ใช่ ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันคงเริ่มค้นหาเผื่อไว้
คนที่2: ถ้าฉันสามารถทำสัญญาที่ดีได้ ฉันแน่ใจว่าคุณก็จะได้สัญญาเช่นกัน!
คนที่1: ฉันหวังว่าคุณจะพูดถูก แม้ว่าฉันอยากจะอยู่เฉยๆ ชั่วคราว ชีวิตก็เครียดมามากพอแล้ว...
คนที่1: แต่ฉันเดาว่ามันเป็นอย่างนั้น ฉันจะพยายามมองหาข้อเสนอต่างๆ
คนที่1: ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคำแนะนำ
คนที่2: ไม่มีปัญหา!
คนที่1: ไม่มีตำแหน่งงานว่างในบริษัทใหม่ของคุณหรือ?
คนที่2: ยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่ฉันจะแจ้งให้คุณทราบหากฉันได้เรียนรู้บางอย่าง!
คนที่2 ลาออกจากงาน เขารู้สึกว่างานไม่ได้ให้มุมมองการพัฒนาแก่เขาเลย เขาได้รับข้อเสนอจากบริษัทอื่น คนที่1 พิจารณาเปลี่ยนงานด้วย