คนที่1: คุณเห็นการโต้วาทีทางการเมืองหลังข่าวหลักเมื่อวานนี้หรือไม่
คนที่2: อย่าเตือนฉันเลย... มันน่าสมเพชใช่ไหม?
คนที่1: ไร้สาระ พูดน้อย
คนที่2: ทำไมคนแบบนี้ถึงได้รับเชิญให้ออกทีวี?
คนที่1: คำถามคือ ทำไมคนเหล่านี้ถึงได้รับเลือก?
คนที่2: นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่นั่นก็เป็นประชาธิปไตยเช่นกัน
คนที่1: นั่นไม่ใช่ประชาธิปไตยในแบบของฉัน
คนที่2: อืม,,, ดูเหมือนว่าทุกคนอยากจะมีประชาธิปไตยในแบบของตัวเอง
คนที่1: ข้อโต้แย้งที่พวกเขาใช้นั้นไร้สาระมาก!
คนที่2: ฉันหัวเราะกับแม็กกี้
คนที่1: คุณกำลังหัวเราะ ฉันเป็นอัมพาต ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
คนที่2: คุณรู้ไหมว่าพวกเขาไม่ได้คิดแบบนั้นคนเดียว?
คนที่1: ฉันรู้ ฉันรู้จักคนอย่างน้อย 10 คนในสำนักงานของเราที่สนับสนุนพวกเขาอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า
คนที่2: สุ่มสี่สุ่มห้า นั่นเป็นเพียงคำพูด
คนที่1: ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะตื่นขึ้น
คนที่2: ดีกว่าไม่ช้าก็เร็ว แม้ว่าฉันจะสงสัยก็ตาม
คนที่1: ทำไม
คนที่2: พวกเขารู้สึกดีในสถานการณ์นี้ พวกเขาไม่เห็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม ไร้เหตุผล หรือผิดจริยธรรมในนั้น
คนที่1: บ้าไปแล้ว
คนที่2: เผชิญหน้ากับมัน พวกเขามีชีวิตที่สุขสบายในตอนนี้ ไม่เคยเป็นเช่นนั้นมาก่อน พวกเขาจะไม่ลงคะแนนให้คนที่จะมาลิดรอนสิทธิพิเศษเหล่านั้นในทันทีทันใด คุณจะ?
คนที่1: ฉันจะคิด คิด. นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำ คิดเพื่อตัวเองและไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการให้ฉันคิด
คนที่2: ก็คุณกับฉัน คนอย่างพวกเราอยู่ในกลุ่มชนกลุ่มน้อยแล้วในตอนนี้
คนที่1:
คนที่2: เผชิญหน้ากับมัน
คนที่1: ฉันเดาว่าฉันจะหยุดดูการโต้วาทีพวกนั้น ฉันมีบลูส์หลังจากนั้น
คนที่2: ผ่อนคลาย!
คนที่1: ใช่ ขวา. วันที่ดีกับคุณ!
คนที่2: ขอพลังจงสถิตอยู่กับท่าน! วันที่ดีกับคุณ!
คนที่1 และ คนที่2 ดูการโต้วาทีทางการเมืองเมื่อวานนี้และคิดว่ามันไร้สาระ พวกเขาสงสัยว่าคนแบบนั้นได้รับการเลือกตั้งมาได้อย่างไร คนที่2 ให้เหตุผลว่าเขตเลือกตั้งของพวกเขาจะลงคะแนนให้พวกเขาต่อไป คนที่1 กำลังพิจารณาหยุดดูการโต้วาที