คนที่1: สวัสดีคุณผู้หญิง วิลเฮล์ม ฉันชื่อ คนที่1 เมเยอร์ เป็นแม่ของนิค เมเยอร์
คนที่2: สวัสดีคุณผู้หญิง เมเยอร์ ฉันจะทำอะไรให้คุณได้บ้าง
คนที่1: วันนี้นิคบอกฉันว่าเขามีปัญหาบางอย่างที่โรงเรียน เด็กคนอื่นๆ หัวเราะเยาะเขา ฉันสงสัยว่าคุณช่วยบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ไหม
คนที่2: นิคบอกอะไรคุณเมื่อคุณถามเขา?
คนที่1: ไม่มาก เขาบอกว่ามันไม่สำคัญและฉันไม่ควรกังวลและเขาจะจัดการมันเอง แต่ฉันกังวล
คนที่2: เป็นเรื่องเล็กน้อยจริงๆ ฉันไม่อยากหักหลังความเชื่อใจและความเป็นส่วนตัวของเขาด้วยการบอกคุณว่า...
คนที่1: คุณสามารถบอกฉันได้ ได้โปรดฉันรับรองว่าทุกอย่างจะอยู่ระหว่างเรา ฉันไม่สามารถนั่งที่นี่และคิดว่าเขาทุกข์ทรมาน ...
คนที่2: ไม่ต้องกังวลนาง เมเยอร์ มันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น คุณรู้ไหมว่ากางเกงสีแดงที่เขาใส่เมื่อเร็ว ๆ นี้?
คนที่1: ใช่…
คนที่2: อืม เด็กผู้ชายคนอื่นๆ เอาแต่หัวเราะเยาะเขาว่าใส่กางเกงแบบนั้นและผมยาวของเขาดูเหมือนผู้หญิงเลย
คนที่1: โอ้ เด็กน้อย
คนที่2: แน่นอน ยาเม็ดกลืนยากสำหรับเด็ก 11 ขวบ
คนที่1: พรุ่งนี้ฉันจะเผากางเกงตัวนั้น
คนที่2: ถ้าฉันแนะนำอะไรได้ ลองใช้คราบโดยบังเอิญ ซึ่งเป็นหนึ่งในคราบที่ไม่สามารถขจัดออกได้ ให้มันดูเป็นธรรมชาติ ปล่อยให้ไอ้ตัวเล็กรักษาศักดิ์ศรีไว้เถอะ อย่างน้อยก็อยู่บ้าน…
คนที่1: ถูกต้อง ขอบคุณมากครับคุณนาง วิลเฮล์ม คุณช่วยได้มาก ขอบคุณ!
คนที่2: ไม่มีปัญหา ดีใจที่ฉันสามารถช่วยได้
คนที่1 เป็นห่วงนิคลูกชายของเธอ คนที่2 ถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย นิคใส่ผมยาวและกางเกงสีแดง เพื่อนร่วมชั้นของเขาเอาแต่หัวเราะเยาะเขา คนที่1 ต้องการเผากางเกงแต่ คนที่2 แนะนำให้ย้อมสี