คนที่1: สวัสดี คนที่2
คนที่2: สวัสดี คนที่1
คนที่1: คุณรู้อะไรไหม ฉันมีแนวคิดทางธุรกิจใหม่
คนที่2: เว็บไซต์อื่น?
คนที่1: ไม่ คราวนี้เกี่ยวกับอาหาร
คนที่2: ร้านแฮมเบอร์เกอร์อีกร้าน?
คนที่1: ไม่ใช่ มันคือซูชิผลไม้
คนที่2: ซูชิผลไม้?
คนที่1: ถูกต้อง ฉันได้ลองผสมข้าว ปลา และผลไม้แบบต่างๆ เพื่อให้ได้ซูชิแบบดั้งเดิมที่มีความหวานมากขึ้น
คนที่2: คุณเคยลองทำซูชิเหล่านี้แล้วหรือยัง?
คนที่1: ใช่ ฉันมีสูตรอาหารที่แตกต่างกันประมาณสิบสองสูตรสำหรับมากิและนิกิริที่มีลูกแพร์หรือฝรั่งหั่นเป็นชิ้นควบคู่ไปกับองค์ประกอบอื่นๆ ปลาน้อยลง และไม่ใช่ว่าปลาทุกตัวจะชอบมัน
คนที่2: โอเค งั้นลองดูก็ได้ วางแผงกลางทางเดินในห้างสรรพสินค้า รับใบรับรองสำหรับ haccp และดูว่ามันจะหยุดทำงานหรือไม่
คนที่1: แต่ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงินทุนค่อนข้างมาก ฉันคิดเงินไว้ประมาณ 30,000 ดอลลาร์เพื่อไปต่อและฉันใส่ได้แค่สิบเท่านั้น คุณสนใจให้ฉันยืมทุนเริ่มต้นไหม
คนที่2: ถ้าคุณสามารถหาคน 20 คนมารวมกันเป็นพันคนได้ ผมก็เป็นคนหนึ่ง ว่าไง?
คนที่1: ฉันได้ทำแผนธุรกิจแล้ว และส่วนกลับที่เป็นไปได้หากเป็นไปได้นั้นยิ่งใหญ่มาก
คนที่2: มาร์จิ้นและปริมาณการขายที่คุณคิดว่าสามารถขายได้จากหนึ่งแผงคือเท่าใด
คนที่1: ฉันคิดว่าจะทำกำไรขั้นต้นได้ประมาณหนึ่งพันดอลลาร์ทุกวัน เมื่อได้กำไร และนั่นเป็นสิ่งที่อนุรักษ์นิยม
คนที่2: เอาล่ะ ส่งหมายเลขมาให้ฉัน ฉันอาจขยายไปถึง 5,000 ถ้ามันน่าเชื่อจริงๆ แต่ไม่ละทิ้งเมื่อรู้สึกเบื่อเหมือนที่ทำกับธุรกิจปรับปรุงรถตู้แคมเปอร์
คนที่1: ธุรกิจนั้นเป็นแค่งานอดิเรก มันไม่เคยจะทำเงินได้มาก
คนที่2: นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณพูดในตอนนั้น
คนที่1: ตกลง ฉันจะส่งตัวเลขให้คุณ และคุณจะเห็นเองว่าฉันลืมอะไรไปหรือเปล่า
คนที่2: ได้เลย ฉันจะดูมันในสัปดาห์ต่อมา ช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง
คนที่1 ต้องการเริ่มต้นธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับซูชิผลไม้และคาดการณ์กำไรก้อนโต เขาไม่มีเงินพอที่จะเริ่มต้นและขอความช่วยเหลือ คนที่2 คนที่2 จะช่วย คนที่1 ถ้าเขาไม่ล้มเลิกธุรกิจอย่างที่เคยทำ