คนที่1: คุณช่วยบอกให้ทุกคนรู้ว่าฉันกำลังจะป่วยที่บ้านได้ไหม? ขอบคุณ.
คนที่2: แน่นอน แล้วการประชุมของคุณในภายหลังล่ะ?
คนที่1: ยกเลิกไปแล้ว ฉันอยู่ไม่ได้
คนที่2: ฉันเข้าใจ มีอะไรอีกที่ฉันสามารถทำได้?
คนที่1: คุณสามารถขอไฟล์ของเธอในโครงการ cooper ได้
คนที่2: โอเค
คนที่1: ดึงทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับแผนกของเราออกมาและสร้างไทม์ไลน์
คนที่2: ทำได้ มีอะไรอีกไหม
คนที่1: สร้างปฏิทินบริษัทสำหรับกำหนดส่งทั้งหมด และค้นหาพื้นที่ทำงานร่วมกันในไดรฟ์สาธารณะ
คนที่2: ไม่มีปัญหา ฉันอยู่บนนั้น
คนที่1: ยอดเยี่ยม หวังว่าฉันจะสามารถทำให้ความหนาวเย็นนี้สั่นคลอนได้โดยไม่แพร่เชื้อให้คนอื่น
คนที่2: ใช่ อย่าหายใจรดพวกเราระหว่างทาง!
คนที่1: ฉันจะไม่!
คนที่2: ลูก ๆ ของคุณเอามันกลับบ้านไหม?
คนที่1: อะไรนะ?
คนที่2: โรคหวัดของคุณ?
คนที่1: โอ้! อืมฉันก็คิดแบบนั้น. ทั้งคู่ป่วยเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
คนที่2: โอ้ ที่รัก
คนที่1: ใช่ ฉันจะไม่นับคะแนนอย่างน้อยในช่วงที่เหลือของสัปดาห์
คนที่2: สังเกต
คนที่1: ฉันจะพยายามกลับเข้ามาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ฉันจะส่งอีเมล
คนที่2: โอเค ฉันจะพยายามไม่รบกวนคุณ!
คนที่1: ไม่มีปัญหา
คนที่2: หายเร็วๆ นะ!
คนที่1: จะทำ!
คนที่1 เป็นหวัดตั้งแต่เด็กๆ เขายกเลิกการประชุม กลับบ้านและจะส่งอีเมล คนที่2 จะดูแลรับผิดชอบของเขา