คนที่1: พระเจ้า ฉันเห็นการออกแบบของคุณสำหรับชั้นเรียน พวกมันง่อยมาก
คนที่2: อะไรนะ? ยังไง? ไม่มีใครควรจะเห็นสิ่งเหล่านั้น
คนที่1: ใช่ ฉันก็ทำได้ดี - และมันก็ไร้สาระ!
คนที่1: ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายวาดอะไรที่น่ากลัวขนาดนี้
คนที่2: หยุดนะ คนที่1!!
คนที่1: ทำไม คุณจะร้องไห้??
คนที่2: ทำไมคุณต้องใจร้ายตลอดเวลาด้วย?
คนที่1: ได้โปรด ฉันแค่ช่วยอะไรคุณหน่อย
คนที่1: ตอนนี้ไม่มีใครต้องเห็นคุณหรือทำงานของคุณอีกแล้ว
คนที่1: คุณควรเลิกทำในขณะที่ทำได้
คนที่2: แต่ฉันชอบการออกแบบ
คนที่1: แต่คุณไม่มีพรสวรรค์อย่างเห็นได้ชัด
คนที่1: ไม่มีใครอยากไปเที่ยวกับคนที่ไม่มีใครเหมือนคุณ
คนที่2: คุณแค่พูดว่า tht
คนที่1: ฉันจะไม่พูดถ้ามันไม่ *จริง*
คนที่2: ฉันไม่สน - ฉันไม่เลิก! ฉันรักการสร้างและการออกแบบ !!
คนที่2: และฉันก็มีพรสวรรค์ - Mrs Hall ถึงกับพูดอย่างนั้น!
คนที่1: puh-lease เธอแค่พูดว่าเพราะเธอรู้สึกสงสารคุณ
คนที่1: ไม่ใช่ว่าฉันตำหนิเธอ
คนที่2: ฉันจะไม่เลิก
คนที่1: *หาว*
คนที่2: ฉันจริงจังนะ
คนที่1: ยังไงก็ตาม มันเป็นงานศพของคุณ
คนที่1 ไม่ชอบการออกแบบของ คนที่2 และแนะนำให้เธอเลิก คนที่2 จะไม่ลาออก และ Mrs Hall ก็คิดว่าเธอมีพรสวรรค์เช่นกัน