Ik wil afvallen. Sinds ik op kamers ging in december 2002 ben ik kilo's aangekomen. Vele kilo's. Ik maak er zelf regelmatig grapjes over, maar eigenlijk wil ik gewoon weer gewoon spijkerbroeken kunnen kopen die niet de allergrootste aanwezige maat zijn, zonder problemen zonder shirt in het park liggen en niet hijgend boven aan de trap komen.
Ik weet heel goed waar het aan ligt. Ik ben lui, pak af en toe de tram als ik geen zin heb om te fietsen, neem voor twee verdiepingen de lift op het werk en heb jaren niet of nauwelijks gesport. In combinatie met mijn grote voorliefde voor eten een dodelijke combinatie. Ik eet heel graag en snoep veel te veel. Ik ben een echte lekkerbek, van dropjes tot brood tot gefrituurde vlees- of aardappelgerechten, ik ben er dol op.
Maar nu gaat de knop wederom om. Ik hou me niet strak vast aan een dieet, maar wil gewoon structureel minder eten. Minder snoepen, niet twee keer opscheppen en op tijd nee zeggen. Ik geef al mijn familie, vrienden, kennissen, collega's dan ook bij deze het recht om me terecht te wijzen als ik weer eens naar de snoepautomaat wil lopen, een bittergarnituur meesnaai of een broodje bal dreig te bestellen in de kantine.
Het is tijd voor verandering. En de soundtrack daarbij is Put It Behind You van Keane.
"Well are you gonna even try? / 'Cause if you never even try / Time will pass you by / You'd better put it behind you now"
Ik wil weer onder de 100 komen.