Met dank overgenomen uit: http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/149899#.TsqfwXFzF7m
Zie ook: http://www.israelnationalnews.com/Articles/Article.aspx/10144#.TsqfgHFzF7l (Nederlandse vertaling hieronder)
Een beknopte samenvatting staat in het Nederlands op http://xandernieuws.punt.nl/?id=645898&r=1&tbl_archief=&
(Nederlandse vertaling hier onder!)
Iran and Saudis Acting Out Ancient Messiah Prophecy?
Jews familiar with the ancient Yalkut Shimoni notice recent tensions between Iran, Saudi Arabia match prophecy regarding the Messiah.
By Gil Ronen
First Publish: 11/19/2011, 8:49 PM
Iranian Sejjil 2 missile test launch
Israel news photo: Ehsan
Jews familiar with an ancient compilation of Aggadic exegesis called Yalkut Shimoni noticed in recent weeks that current tension between Iran and Saudi Arabia matches a prophecy it contains regarding the year in which the Messiah – the King who redeems Israel and the world – is to appear.
In particular, the recently revealed Iranian plot to assassinate Saudi Arabia's ambassador to the U.S. and subsequent reports that the Arab nations are pressuring the West to attack Iran, appear to fit the sequence of events predicted in the Yalkut Shimoni.
In to the part of the book dealing with the Book of Isaiah, the following passage appears:
"Rabbi Yitzchak said: 'In the year in which the Messiah-King appears, all the nations of the world are provoking each other. The King of Persia provokes an Arab king and the Arab king turns to Aram for advice. And the King of Persia goes back and destroys the entire world. And all the nations of the world are in panic and distress and they fall upon their faces and are seized with pains like those of a woman giving birth, and Israel are in panic and distress and asking 'where shall we go? Where shall we go?,' and He says to them 'my sons, do not fear; all that I have done, I have done only for you. Why are you afraid? Do not fear, your time of redemption has come, and the final redemption is not like the first redemption, because the first redemption was followed by sorrow and servitude under other kingdoms, but the final redemption is not followed by sorrow and servitude under other kingdoms."
Persia is currently known as Iran, and an Arab king – or the Arab king – can be reasonably understood, in modern eyes, as referring to the king of [Saudi] Arabia, the Arab homeland.
This passage is relatively well-known and oft-quoted, and some modern versions of it substitute "Edom" for "Aram." Ancient Jewish references to "Edom" are nowadays generally seen as referring to Europe or the West. "Aram" refers to a part of ancient Mesopotamia, roughly congruent to the northern part of modern Iraq and eastern Syria. The instability in precisely this area is reportedly what most concerns the Saudis, as a U.S. pullout from Iraq looms and Syria's pro-Iranian regime teeters.
The prophecy bodes ill for much of the world, which, if Rabbi Yitzchak's quote is to be taken literally, is to be destroyed by Iran before the Messiah steps in.
The identity of the compiler of Yalkut Shimoni is not known with certainty but a copy of it is known to have existed 700 years ago, in 1310 CE. The works it quotes are even older, and go back to early Talmudic times.
Nederlandse vertaling:
Joden die bekend zijn met de aggadische exegese, die Yalkut Shimoni wordt genoemd, merkten in de afgelopen weken op dat de huidige spanningen tussen Iran en Saoedi Arabië passen in een profetie, die het jaar van de verschijning van de Messias, de Koning, die Israël en de wereld komt verlossen, aanduidt.
Speciaal de recentelijk ontdekte Iraanse samenzwering om de ambassadeur van Saoedi Arabië voor de V.S. te vermoorden en de daarop volgende berichten dat de Arabische landen het Westen onder druk zetten om Iran aan te vallen, schijnen samen te vallen met de gebeurtenissen die in Yalkut Shimoni worden voorzegt.
Het deel van het boek, dat over het Bijbelboek Jesaja gaat, staat de volgende passage:
"Rabbijn Yitzchak zei: "In het jaar dat de Messias-Koning verschijnt, dagen alle landen elkaar uit. De Koning van Perzië daagt een Arabische koning uit en een Arabische koning wendt zich tot Aram om advies. En de koning van Perzië keert terug en vernietigt de hele wereld.
En alle landen van de wereld raken in paniek en zijn in nood en vallen op hun gezichten en worden overvallen door pijn als van de weeën van een barende vrouw, en Israël is in paniek en nood en vraagt zich af: Waar moeten we heen? Waar moeten we heen?
En Hij zegt tot hen:" Mijn zonen, wees niet bang, wat Ik gedaan heb, heb Ik alleen voor jullie gedaan. Waarom zijn jullie bang? Wees niet bevreesd, jullie tijd van verlossing is aangebroken en de laatste verlossing is niet als de eerste verlossing, want de eerste verlossing werd gevolgd door smart en dienstbaarheid onder andere koninkrijken, maar de tweede verlossing wordt niet gevolgd door smart en dienstbaarheid onder andere koninkrijken."
Perzië staat nu bekend als Iran, en een Arabische koning, of de Arabische koning, kan redelijkerwijs in de tegenwoordige tijd worden opgevat als de koning van (Saoedi) Arabië, het Arabisch thuisland.
Deze passage is relatief gezien bekend en vaak geciteerd en sommige moderne versies vervangen Aram door Edom.
Oude joodse referenties naar Edom worden tegenwoordig gezien als verwijzingen naar Europa of het Westen.
Aram verwijst naar een deel van het oude Mesopotamië, ruwweg gemeten het noordelijke deel van het huidige Irak en oostelijk Syrië.
De instabiliteit in juist deze regio is naar verluidt hetgene wat de Saoedi 's het meest verontrust, omdat een terugtrekken van de VS uit Irak nadert en het Syrische pro-Iraanse regime wankelt.
De profetie voorzegt misère voor een groot deel van de wereld, die, als we de quote van rabbijn Yitzchak letterlijk moeten nemen, op het punt staat vernietigd te worden, voordat de Messias ingrijpt.
De identiteit van de samensteller van Yalkut Shimoni is niet met zekerheid vast te stellen, maar er bestaat een kopie die al 700 jaar bekend is uit 1310. De werken die het citeert zijn echter nog veel ouder en gaan terug naar de Talmoedische tijden.
_______________________________________________________________________
Mijn commentaar: heel bijzonder, dat hier over een eerste en tweede verlossing wordt gesproken! Voor ons duidelijk: de eerste komst van Yeshua ha Mashiach, als de lijdende Mashiach ben Joseph en de tweede komst als Koning, Mashiach ben David.
We zitten mogelijk dichterbij Zijn komst dan velen verwachten en ik hoop, dat Yeshua vandaag nog komt. Toch verbaas ik me vaak over het gebrek aan blijdschap over die spoedige komst en dan zie je, dat velen nog net als de vrouw van Lot te gehecht zijn aan hun "huisje, boompje, beestje" leven.
De beste voorbereiding op de komst van Yeshua is: breng je geestelijk leven, dwz. je relatie met de Vader in en door Yeshua op orde.
Dan kun je Zijn komst met blijdschap en vertrouwen tegemoet zien, ook door een moeilijke tijd heen, want Hij heeft het beloofd: "Zie , Ik ben met u, al de dagen , tot aan de voleinding der wereld".
Shalom,reageer gerust met uw vragen hieronder,
Ben Kok (joods-chr .pastor)
Hier nog een artikel, zoals boven genoemd, vanuit Joods perspectief, wat erg interessant is, ook in het verwijzen naar Mashiach ben David, maar nog niet in dit schrijven herkend als de al gekomen lijdende Mashiach ben Joseph, Yeshua dus.
Nederlandse vertaling van: http://www.israelnationalnews.com/Articles/Article.aspx/10144#.TsqfgHFzF7l
Een invasie in Israël? In 2012?
Wat negatieve gebeurtenissen lijken, zouden wel eens de vervulling kunnen zijn van een profetie, die de verlossing aankondigt. Lees verder voor een mogelijk scenario dat rekening houdt met hedendaagse en recente gebeurtenissen en Bijbelse profetieën.
Samenvatting: Een zorgvuldige vergelijking van huidige gebeurtenissen ten opzichte van de Palestijnen en het zogenaamde Vredesproces uit een variëteit van joodse bronnen over de gebeurtenissen die moeten plaatsvinden tijdens de laatste Verlossing, leiden tot verbazingwekkende en positieve mogelijkheden. Het volgende artikel beschrijft een mogelijk scenario en de joodse bronnen waarop het gebaseerd is.
Maimonides (Misneh Torah, Hilchot Melachim 12) leert dat de joodse mondelinge Traditie niet de details van toekomstige gebeurtenissen, die door de Profeten van Israël in de Bijbel worden beschreven opheldert. Om in zijn woorden te spreken: "En van al deze dingen en aanverwante zaken zal men niet weten hoe ze uit zullen komen, tot ze uitkomen." Met andere woorden, niemand zal precies weten wat de Profeten beschrijven, totdat het daadwerkelijk plaatsvindt.
De Joodse Mondelinge Traditie leidt ons overvloedig in zaken van Halakha, bijv. "het fruit van de prachtige boom, die men neemt op Soekot (Loofhuttenfeest)" wordt door de Mondelinge Traditie gedefinieerd als etrog, de citroen. Of de Bijbelse bepaling: "Bindt hen als een teken op jullie armen en als kenteken tussen jullie ogen" worden vanuit de Torah she-Beal Peh vertaald naar Tefillin, zwarte vierkante leren doosjes, die bepaalde Bijbelse passages op perkament bevatten. Zonder de Mondelinge Traditie zouden we hier geen idee van hebben.
Een soortgelijke gids om profetieën te begrijpen wordt echter niet onthuld door de Mondelinge Traditie. Jesaja 60:8 bijvoorbeeld, die over de terugkeer van de verstrooiden naar Israël tijdens de laatste Verlossing gaat, zegt: "Wie zijn dit, die zullen vliegen als een wolk en als duiven naar de duiventil?"
Voor de eeuw van de bemande vluchten aanbrak in de vroege twintigste eeuw, konden klassieke uitleggers deze passage niet begrijpen. Vandaag de dag, nu de immigranten per vliegtuig tussen de wolken door Israël bereiken en landen op steeds dezelfde plaats, Ben Goerion Luchthaven, begrijpen we heel duidelijk de voorzegging van Jesaja over het fenomeen van de bijeen verzameling van de verstrooiden via de lucht.
Jesaja 26:20 is nog een voorbeeld waarin staat: "Kom, mijn volk, ga in uw binnenkamers, en sluit uw deuren achter u; verberg u een korte tijd, tot de gramschap over is."
De Bijbelcommentator Radak verklaarde, dat dit zou gebeuren tijdens de Oorlog van Gog en Magog en de verwijzing naar "binnenkamers" is allegorisch en betekent "schuilen" om zo te zeggen door goede daden en boete doen. Volgens Radak zouden in die tijd de Joden dan naar hun synagogen en studiezalen gaan.
Nu weten we dat deze passage een zeer accurate beschrijving is van de afzondering in "verzegelde kamers" die in Israël worden gebruikt als bescherming tegen chemische oorlogsvoering middelen in de eerste Golfoorlog in 1991. En het " tot de gramschap over is" verwijst naar het "Alles veilig" (codewoord was Sharav Kaved) dat klonk als het veilig was om weer uit de kamers te komen. Dit was het geval als de Scudraket was geland en als niet-chemisch wapen was beoordeeld.
Zoals Maimonides al zei, als de profetie zou uitkomen, zouden we het kunnen begrijpen.
Het volk van Israël heeft gebeurtenissen meegemaakt, die beschreven worden als "Acharit Hayamim", de "laatste der jaren" (niet, zoals vaak fout vertaald wordt "het einde der tijden") waarnaar verwezen wordt door de Torah en de Profeten, wanneer er een grote toestroom van Joden naar het Land van Israël is, het land en de steden weer worden opgebouwd en een Gouden Eeuw als "want uit Sion zal de Torah uitgaan, en des HEEREN woord uit Jeruzalem." (Torah= onderwijzing, kennis inclusief technisch en wetenschappelijke vooruitgang) Jesaja 2:3 en Micha 4:2.
Het is verleidelijk om profetische en Midrashische bronnen te verkennen om te zoeken naar de context van de voortgaande ontwikkelingen. Deze studie leidt tot bemoediging door zijn heilzame uitkomst, ondanks de moeilijkheden en uitdagingen die we in het heden onder ogen moeten zien.
Rav Saadyah Gaon schreef hierover meer dan duizend jaar geleden in zijn 10 delige filosofisch werk "Geselecteerde geloofszaken en dogmadoctrines." In nummer 8 "BaYeshuah" (over de laatste Verlossing), zegt hij (volgens de vertaling uit het Arabisch door Rav Yosef Kapach, pag. 247) "Geloofd zij Hij die ons ter wille was door vooraf te waarschuwen voor deze moeilijkheden zodat ze ons niet konden overvallen en ons tot wanhoop drijven."
Om dit idee te onderschrijven, er is een reden waarom de profeten ons zoveel details in hun profetieën over het Messiaanse Tijdperk geven. Om de basis van het Joodse geloof over te brengen in het Verlossingsconcept, is het voor de Profeten genoeg om te schrijven "geloof in de Ultieme Verlossing, het zal zeker komen!"
De reden voor de gedetailleerde scenario's die worden beschreven in Bijbelse profetieën is zodanig, omdat, als deze gebeurtenissen beginnen plaats te vinden, we de patronen zullen herkennen en de context van sinistere ontwikkelingen en zullen weten dat de uitkomst positief is.
De boodschap van Rav Saadyah is dat de details worden verstrekt zodat het Joodse volk niet zal wanhopen. Deze voorkennis van de uitkomst verstrekt door de profeten zal massale wanhoop bij de Joden voorkomen, als de komende gebeurtenissen van de Messiaanse Eeuw bedreigend en onheilspellend lijken.
Een voorbeeld van dit principe in actie kan men zien in het geval van de verwoesting van Gush Katif, vijf jaar geleden. Destijds vond men het vooruitzicht van Israël, die veel herbouwde Joodse gemeenschappen verwoestte, een indicatie van een omslag van de 'Atchatta de Geula', "de eerste stadia van de Verlossing" welke de Staat Israël belichaamde tot dat moment.
Echter, de Targum Yonatan ben Uziel verklaart over Deuteronomium 34:3:"De verbanning van de leerlingen van Elisa (de profeet), die zijn verbannen van de stad Dekalim door hun broeders van het Huis van Israël, 200.000 man,… en de gevecht ordes van Gog (en Magog) en in dat tijdperk van grote pijn, zal Michael, de aartsengel, de engelvorst van het Joodse volk , opstaan met de (uitgestrekte) Arm (van de Almachtige) om te verlossen."
Deze bron vertelt ons dat de evacuatie van Gush Katif en diens hoofdstad Neveh Dekalim, die de Joodse inwoners verbant, gezien kan worden als een integraal onderdeel van het opkomend scenario van de Ultieme Verlossing. Hadden we deze bron niet, dan hadden we misschien moedeloos naar de toekomst gekeken.
Als we dit allemaal op een rijtje zetten, al kunnen we nog niet de logica ervan vatten en kunnen we de pijn van de verbannen pionieren nog voelen, en al hebben degenen die hieraan schuldig waren, uit vrije wil gekozen om onmeetbaar lijden te veroorzaken, mogen we ons eens hart onder de riem steken dat het deel is van het grote verlossingsscenario, dus dat we niet moeten wanhopen.
In Israël bevinden we ons heden ten dage, in het voorjaar van 2011, in onheilspellende omstandigheden. De staat Israël schijnt een groot deel van haar steun in de niet-Joodse wereld te hebben verloren. Ze wordt gedwongen om grote delen van Israël af te staan aan de barmhartigheden van gezworen vijanden, die op geen enkele manier vreedzame bedoelingen hebben, de Palestijnen.
Dit zijn Arabieren die een nationale entiteit hebben gevormd, uit de duim gezogen, want in heel de geschiedenis heeft er nooit zoiets bestaan. Hun wens is om de Staat Israël te vernietigen en ondertussen zoveel mogelijk Joden te doden. Premier Netanyahu wordt gedwongen een plan op te stellen om nog meer concessies te doen, bovenop de vele, die al zijn toegewezen. Het Kwartet, Amerika, Rusland, de VN en de EU, dwingen Israël tot een vredesakkoord waarin meer dan 600.000 Israëli's hun huis zouden moeten verlaten waaronder grote delen van Jeruzalem.
De Palestijnse vijand verwacht ten volle dat dit scenario werkelijkheid zal worden en weigert dus standvastig om te onderhandelen. Sinds dat de Wereld, geleid door de Amerikaanse president Barack Hoessein Obama, wiens vader een praktiserend moslim was, straft hen niet voor hun onwil om te onderhandelen. Zij vinden dat de Palestijnen gelijk hebben in hun beoordeling.
Laten we eens wat Joodse bronnen raadplegen om te zien of er heen wijzingen naar toekomstige gebeurtenissen zijn.
Eerst bekijken we een scenario vanuit de bedoelingen van de Palestijnen en van profetische bronnen die daar mee samenhangen. Daarna zullen we deze bronnen citeren per detail om het scenario te ondersteunen. De uitkomst is veel bemoedigender dan men in eerste instantie zou denken.
Een mogelijk scenario:
Na intensieve voorbereiding van de oprichting en brede erkenning van een onafhankelijke Palestijnse staat door een groeiende lijst landen met grenzen van de 1967 wapenstilstand lijnen keerden de Palestijnen in september 2011 zich tot de VN Veiligheidsraad voor erkenning. Dit betekende dus dat de Ramat Eshkolwijk van Jeruzalem, net als vele andere, deel zal worden van de door de Veiligheidsraad erkende Palestijnse staat.
Amerika heeft geen veto uitgesproken in deze resolutie ( de recentelijke Amerikaanse veto op de anti-neder zettingenresolutie van de Veiligheidsraad was een schijnbeweging en geen precedent) en kwam erdoor.
Aan de andere kant, als er een veto is, zullen de Palestijnen zich tot de Algemene Raad van de VN keren, gebruikmakend van de "Uniting for peace"tactiek uit 1950, die Amerika in staat stelde om aan de Koreaanse Oorlog deel te nemen, ondanks dat een Russisch/chinees veto de Veiligheidsraad op dit onderwerp had lam gelegd.
De Palestijnen zullen zich dan keren tot de Staat Israël en verzoeken om onmiddellijke evacuatie van haar bijna 650.000 burgers van "hun" grondgebied. Israël biedt dan aan om het geval te bespreken, maar de Palestijnen zullen elke discussie weigeren en brengen de zaak weer naar de Veiligheidsraad, om deze indringers snel te verwijderen uit "hun" staat. Na een korte tijd zal de Veiligheidsraad of het Kwartet besluiten dat de etterende wond van het Israëlisch/Palestijns conflict lang genoeg heeft doorgewoekerd en stuurt men een expeditionele macht naar Israël om de evacuatie af te dwingen.
De deadline voor Israël om te handelen is 15 januari 2012. Rond die datum, als Israël dan niet begonnen is met de evacuatie van haar burgers (en dat zal ook niet zo zijn) landt de expeditiemacht, bestaande uit mensen van Christelijke en moslimlanden op de kusten van Israël. De macht bestaat uit tenminste 185.000 gevechtssoldaten en is goed genoeg bewapend om de IDF te kunnen weerstaan in een mogelijk conflict.
Het is op internet al gedemonstreerd dat er een uitgebreide US legerbasis is in Israël, vlakbij Shoham,en die de Groene Lijn overschrijdt en daar zou die expeditiemacht wel eens gelegerd kunnen worden. Deze basis was gegeven aan President George W. Bush door premier SHaron ter gelegenheid van de tweede Iraakse Oorlog 5 jaar geleden. Voor een gedetailleerde beschrijving van deze buiten territoriale Amerikaanse aanwezigheid in Israël zie http://www.rense.com/general66/excl.htm waarop veel foto's.
Acht maanden na de eigenlijk invasie nadert de legermacht Jeruzalem op de vooravond van Soekot 5773 (oktober 2012). Zij veroorzaken de nodige opschudding maar een week later, in de nacht van 6 op 7 oktober, op de Hebreeuwse kalender Leil Hoshanna Rabbah, de vooravond van de zevende dag van Soekot zegt de God van Israël: "Genoeg!" en maakt een eind aan deze legermacht door een tot nu toe nog onbekend natuurlijk fenomeen, dat alle landen die hebben meegewerkt door het beschikbaar stellen van personeel voor de legermacht, verwoest.
Bovendien worden al de hoofdsteden van de historische vijanden van de Joden, bijv. Berlijn, Teheran, Cairo, Rome, Londen, Madrid, Mekka en Moskou teruggebracht tot hopen puin in een natuurramp die over de hele planeet heen golft.
Op de ochtend van Hoshanna Rabbah zal de wereld er totaal anders uitzien. Het einde van de politieke of militaire druk op de Joden en hun Staat Israël breekt aan.
Aan het slot van dit scenario eindigt het Israëlisch/Palestijns conflict voor altijd. De Joden komen in het Heilige Land ongedeerd te voorschijn en degenen die de verwoesting elders hebben overleefd, maken een laatste Aliyah.
De bronnen:
De lezers die bekend zijn met de Joodse bronnen die de Oorlog van God en Magog beschrijven, zullen elementen herkennen in het bovenstaand scenario. Laten we nu uitgebreid in detail de bronnen voor het bovenstaande een voor een doornemen.
1, Augustus/september 2011: De Veiligheidsraad keurt een Palestijnse staat binnen de 1967 lijnen goed. Dit is wat het Palestijns leiderschap wil, zoals meerdere malen verklaard is door premier Salam Fayyadr delaatste anderhalf jaar. Het is ook de datum die het Kwartet heeft gesteld als ultimatum voor een oplossing voor het Israëlisch/ Palestijns conflict.
2. Het Amerikaanse nalaten van het vetorecht bij de Veiligheidsraad: voor de eerste keer in de geschiedenis heeft Amerika een president, Barack Obama, met een sympathieke kijk op de moslimlanden. Hij bezocht Egypte in het begin van zijn presidentschap, maar heeft Israël nog niet bezocht en daden zeggen meer dan woorden. De Palestijnse handelingen worden zo verricht dat Israël militair gedwongen wordt hun zin te doen, voordat Obama's ambtstermijn afloopt in november 2012.
3. De Palestijnen eisen evacuatie uit hun land door de Joodse niet-burgers en weigeren te onderhandelen.: Dit is simpelweg een logische conclusie gebaseerd op hun gedrag en verklaringen, Israël dwingen om al het gebied buiten de 1967-lijnen vrij te maken zonder onderhandeling en zonder iets toe te geven. Ze hebben erg duidelijk gemaakt dat hun gebied Judenrein moet zijn.
4. Het kwartet besluit om Israëls evacuatie militair af te dwingen: de gehele teneur van anti-Israëlische internationale politieke atmosfeer van de afgelopen twee jaar leidt rechtstreeks naar deze uitkomst. Het is dit vooruitzicht dat premier Bibi Netanyahu en defensieminister Ehud Barak de stuipen op het lijf jaagt en zij voelen zich onder druk gezet om voorstellen voor het vredesproces te doen. Ook al is de impasse in dat proces geheel en al de schuld van de Palestijnen. Let ook op het voorstel van de Arabische Liga om Gaza een no fly-zone te maken en Obama's adviseur Samantha Powers suggestie om een VN-leger te sturen om de Palestijnen tegen het IDF te beschermen.
5. 15 Januari 2012: De eerste Golfoorlog in 1991 was vastgelegd om op deze dag te beginnen. Gebeurtenissen in de zonnekalender hebben bepaalde betekenis voor de niet-Joodse wereld en degene in de maankalender hebben betekenis voor de Joodse wereld. (zo is een zonsverduistering een slecht voorteken voor niet-Joden en een maansverduistering een slecht voorteken voor Joden).
In 2012, de tijd tussen 15 januari en 7 oktober, Hoshanna Rabbah, de zevende dag van Soekot is precies 266 dagen, 38 weken, de 9 maanden van een menselijke zwangerschap. Volgens de BT Yoma 10a "Ben David', (de Messias) zal alleen arriveren nadat het kwade koninkrijk van Rome de hele wereld domineert gedurende een periode van 9 maanden zoals het staat in Micha 5:2″2 Daarom zal Hij hen prijsgeven tot de tijd, dat zij die baren zal, gebaard heeft." De gebeurtenissen in de laatste fases van het Verlossingsproces zal de 9 maanden van de menselijke zwangerschap bedragen.
Sinds men begrijpt dat de finale van Gods overwinning over de landen op het eind van de Gog en Magogoorlog plaatsvindt op de zevende dag van Soekot, Hoshanna Rabbah, is het logisch om een jaar te zoeken waarin dit het geval is. 2012 is zo'n jaar.
In Zacharia 14 staat, dat als respons op de invasie van de landen in Israël "3 Dan zal de HERE uittrekken om tegen die volken te strijden, zoals Hij vroeger streed, ten dage van de krijg;"
De Targum Yonatan geeft het volgende weer: "Als op de dag dat Hij vocht bij de Rode Zee" verwijzend naar de zevende nacht na Pesach, toen de Egyptische vervolgers werden verdronken in de Rode Zee. Sinds God zegevierde over de Egyptenaren tijdens de uittocht wat uitliep op een laatste vernietiging van de Egyptische vijand op de zevende dag na Pesach, zo zal in de Laatste Verlossing op de zevende dag van Soekot alle landen die vijanden van de Joden zijn/waren vernietigd worden. Zoals het geschreven staat in Micha 7:15:
"15 Evenals in de dagen, toen gij uittoogt uit het land Egypte, zal Ik hem wonderen doen zien."
De verbinding met de Soekot feestdag wordt duidelijk aangegeven in Zacharia 14 en is de reden waarom de hoofdstukken die over de Gog en Magog oorlog gaan, gelezen worden als Haftorot op Soekot.
Deze verbinding is onder Torah-mandaat. De 70 stieren die worden geofferd op Soekot in de Heilige Tempel voor het welzijn van de 70 landen van de wereld, worden niet per 10 geofferd, gedurende 7 dagen, maar in de merkwaardige aftelling van 13 op de eerste dag tot 7 op de laatste dag. Het totale aantal is 70, maar de afnemende getallen zijn een onheilspellend bericht naar de landen in de ultieme gebeurtenissen die plaatsvinden op Soekot, het zal niet goed met hen af lopen, tenzij er grote boetedoening en inkeer is.
6.Christenen en moslims die deelnamen aan de binnenvallende expeditionele legermacht: Lees Daniel 11:40 en verder: "40 Maar in de eindtijd zal met hem de koning van het Zuiden in botsing komen, en de koning van het Noorden zal op deze aanstormen met wagens en ruiters en vele schepen; en hij zal de landen binnenvallen, en als een overstroming steeds verder om zich heen grijpen.'
"45 Hij zal zijn staatsietenten opslaan tussen de zee en de berg van het heilig Sieraad (Israël) – maar dan komt hij aan zijn einde, zonder dat iemand hem helpt."
12:1: "1 Te dien tijde zal Michaël opstaan, de grote vorst, die de zonen van uw volk terzijde staat; en er zal een tijd van grote benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er volken bestaan, tot op die tijd toe. Maar in die tijd zal uw volk ontkomen: al wie in het boek geschreven wordt bevonden."
De teksten hierboven beschrijven een beeld van een oorlog tussen de Koning van het Zuiden en de Koning van het Noorden, die zich dan samen tegen Israël keren en het binnenvallen en daar hun einde zullen vinden.
Meer dan honderd jaar geleden was het klassieke commentaar van Malbim dat de Koning van het Zuiden "artzot Yismael", de ismaelitische landen moest voorstellen (de moslimlanden). De Metzudot David, een ander commentaar, identificeert de Koning van het Noorden als Romi, Rome, een referentie naar de Christelijke landen.
Uit deze bronnen leiden we af dat de invasie van Israël aan het eind van het scenario een coalitie van moslims en christenen bevat. Deze invasie en haar gevolgen, de oorlog van Gog en Magog, wordt tot in detail beschreven in Ezechiël 38 en 39. Daar wordt Perzië genoemd als onderdeel van de binnenvallende coalitie, dus Iran zal waarschijnlijk ook deel uitmaken van de expeditionele legermacht. De bedoeling van de legermacht is (38:12):
"12 om buit te maken en roof te plegen, om uw hand te keren tegen de weer bewoonde puinhopen en tegen een natie, die uit het gebied der volken bijeengebracht is, die have en goed heeft verworven, die op de navel der aarde woont."
De beschrijving past op de bedoeling de gemeenschappen die in Israël herbouwd worden,(waar vaak naar gerefereerd wordt als nederzettingen) te ontwortelen, de bedoeling van de expeditionele macht.
Uiteindelijk,in 39:6: "6 Ik zal vuur werpen in Magog (de thuislanden van Gog en zijn coalitie) en onder hen die in gerustheid de kustlanden bewonen (de Bijbelse term voor overzeese gebieden); en zij zullen weten, dat Ik de HERE ben."
Dit is een duidelijke verwijzing naar de wereldwijde verwoesting en catastrofe. IN Zacharia 13:8, een verwijzing naar "8 En het zal geschieden in het ganse land, spreekt de HEERE, de twee delen daarin zullen uitgeroeid worden, en den geest geven; maar het derde deel zal daarin overblijven" wordt geinterpreteerd als verwijzend naar het enorme dodental van deze wereldwijde catastrofe. (zie Bt Sanhedrin 111a, debat tussen R'Yohanan en Resh Lakish).
7. 185.000 soldaten: de BT Sanhedrin 95b beschrijft dat de toekomstige legers van Gog en Magog 185.000 manschappen bevat net als het leger van Sancheriv (Sennacherib) die onsuccesvol Jeruzalem belegde tijdens de het regeren van Koning Hizkia. De legermacht is beschreven als 45.000 leidinggevenden (met hun aanvullende kampementen), 80.000 met uitgebreide bepantsering en 60.000 mannen met zwaarden, ter toevoeging van verschillende ruiters.
Deze analogie ontleent zich aan de overeenkomsten tussen deze berekening en het scenario dat voorzegt wordt door de profeten over de Gog en Magogoorlog. Een legermacht die tegen Israel optreedt, moet theoretisch capabel genoeg zijn om het IDF in de strijd te verslaan, al vindt die misschien helemaal niet plaats.
8. De aanval op Jeruzalem op Soekot: Zie Zacharia 14, het hele hoofdstuk, voor de details van deze invasie. De link met Soekot wordt gemaakt aan het eind van het hoofdstuk, waar in de naweeën van Gods zege over de naties, de overlevenden wordt bevolen om Jeruzalem jaarlijks te bezoeken tijdens Soekot om deze gebeurtenis te herdenken.
Dit hoofdstuk wordt in de synagogen gelezen als de Haftara op de eerste dag van Soekot. En de hoofdstukken 38 en 39 van Ezechiel, hierboven ook genoemd, worden gelezen op de tussenliggende Shabbat van Soekot als Haftara. De twee lezingen worden gelinkt met Soekot, omdat de gebeurtenissen die daar worden beschreven, bestemd zijn om plaats te vinden op Soekot. (zie Rav Hai Gaon in Tur Shulhan Arukh, Orach Chaim, 490)
9.De wereldwijde ramp op Hoshanna Rabbah: Zie het gedetailleerde scenario in Ezechiel 38 en 39 en Zacharia 14. Aardbevingen, springtij, avnei elgavish (dat ik heb geïdentificeerd als een grote regen van asteroïden, die de aarde kruizen tijdens de nacht van Hoshanna Rabbah): elk van deze hebben genoeg energie en verwoestende kracht om een krater of puinhoop achter te laten, waar eerst een stad lag.)
10. De Joden in Israël overleven het: Joel 4:16: "16 De HEER brult vanaf de Sion, Hij gromt vanuit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar voor Zijn volk is de HEER een toevlucht, Israël biedt Hij bescherming. "
Bovendien, bij analogie met de Uittocht als hierboven gedefinieerd, was de contravernietiging een heersend thema in de Uittocht. Plaag na plaag overviel de Egyptenaren, maar de Israëlieten bleven ongedeerd. Zie het voorbeeld van de veepest in Exodus 9:7, de farao kan niet geloven dat de Israëlieten geen vee aan deze plaag verloren hadden en stuurt een speciale afvaardiging naar Gosen om deze verbazingwekkende tegenstelling te bevestigen.
Dus we mogen hopen, dat in de Laatste Verlossing, hoewel er grote sterfte over de hele planeet zal zijn, de Joden in Israël ongedeerd zullen blijven, om zo Gods bemoeienis met hen te laten zien. Dit zal de niet-Joden die dit alles hebben overleefd overtuigen van Wie dit alles veroorzaakt heeft en waarom.
Uiteindelijk, in Deuteronomium 32:25, het lied van Ha'azinu zegt:' 25 Van buiten zal het zwaard beroven, en uit de binnenkameren de verschrikking". De Targum Yonatan over deze passage: " de mensen die verbannen zijn tot buiten de grenzen van het land van Israël zullen door het zwaard ten val komen en zij, die in Israël in hun slaapkamers achtergebleven zijn, zullen doodsangsten uitstaan."
Dit suggereert dat de veiligste plaats voor de Joden gedurende dat Loofhuttenfeest Israël zal zijn.
Ze zullen angstig zijn, maar overleven.
11. De verwoesting van de vroegere en huidige vijanden van de Joden in die tijd: dit thema komt steeds terug in de Bijbel en de woorden van de profeten. Een citaat zal dat laten zien: Deuteronomium 32:43, weer uit het lied van Ha'azinu: "Juicht gij heidenen, met Zijn volk! want Hij zal het bloed Zijner knechten wreken; en Hij zal de wraak op Zijn tegenpartijen doen wederkeren, en verzoenen Zijn land en Zijn volk."
Conclusie:
Zoals hierboven al geciteerd, waarschuwt Maimonides dat niemand precies weet hoe profetieën uit zullen komen, totdat ze uitkomen. Maar, we leven in tijden, die zo samenvallen met profetieën in het midden van hun vervulling, dat we vergeven mogen worden voor het uitwerken van bepaalde scenario's.
Die hierboven is zo'n scenario, samengesteld uit Joodse bronnen. Er zullen andere zijn, met andere uitkomsten. Als er een gewapende invasie in Israël komt, door een gezamenlijke legermacht van Christenen en moslims om de Joden uit hun historische land te verwijderen, dan zal dit plaatsvinden in het begin van 2012, er zullen mensen zijn, die onheilspellend de naderende ondergang van de onafhankelijke staat Israël voorspellen, net als er vandaag mensen zijn die dat doen.
Echter, zoals hierboven beschreven, zal de uitkomst dramatisch veel beter zijn voor de Joden. Er zal geen ruimte zijn voor wanhoop, maar meer voor optimisme en dat is precies wat de boodschap van Rav Saadyah Gaon hierboven wil zeggen: we worden door Goddelijke Voorzienigheid van deze details op de hoogte gebracht, zodat we niet zullen wanhopen.
___________________________________________________________________