Nutteloze activiteit
Mijn haren worden grijs en ik verf niet. Beter tijd en energie steken in het accepteren van het ouder worden. Beter zorgen voor een verzorgd uiterlijk, mooie sieraden, de goede kleuren dragen. Mooi grijs is veel sterker dan netjes ondergeverfd. Ik hou van echt, naturel, maar niet slonzig. Niets zo armoedig als zichtbare uitgroei.
Caroline Stam
Trots op spierwit
Toen ik 17 jaar was had ik m'n eerste grijze haar, rond mijn 30ste was het goed grijs en besloot ik tot een kleurspoeling: kastanjebruin. Het stond mij niet, het maakte mijn gezicht veel te hard. Nadien heb ik het nooit meer gedaan. Omdat ik altijd een gladde huid had, zag ik er nooit oud uit. Integendeel, mensen schatten mij jonger dan ik was. Nu ben ik 65, eindelijk op de leeftijd waar - volgens de standaard - grijs haar mág. Ik geniet al enkele decennia van prachtige, spierwitte haren, puur natuur.
Lauri Fransen, Nijmegen.
Melkboerenhondenhaar
Mijn hele leven had ik een saaie onbestemde haarkleur, melkboerenhondenhaar geheten. Nooit een nepkleur overwogen. Na mijn 25ste werd het langzaam met zilvergrijs doorschoten en een stuk levendiger. En nu heb ik - inmiddels 69 jaar ¿ toch prachtig zilverblond haar. Net bij de kapper geweest en ik keek verblijd naar de mooie plukken die op het zwarte doek vielen.
Loes Sjerp, Avenhorn.
Maak je niet druk, en dus niet grijs
Toen rond mijn 25ste de eerste grijze haren verschenen vroeg ik mijn kapper of dat wel normaal was, grijs worden op die leeftijd? Zijn antwoord: ik zou me daar maar niet druk over maken; dan krijg je daar in elk geval geen grijze haren van.
Cor Schaap
Niet te koop
Bij het niet aanvaarden van het grijs
Betaal je voor niets een hoge prijs
Laat het natuurlijke zijn beloop
Je persoonlijkheid is niet te koop.
Connie van der Heide, Middelburg,
Gezwicht voor mijn dochters
Als meisje keek ik met afschuw naar de paars-blauwe gewatergolfde kapsels van mijn tantes. Dat nooit, heb ik mezelf toen beloofd. Aan mijn lijf geen polonaise, geen gaatjes in mijn oren, geen verf in mijn haar en geen tattoo op mijn schouder.
Na mijn 40ste werd ik snel grijs en onder druk van mijn opgroeiende dochters zwichtte ik voor een kleurspoeling. Dat heb ik geweten. Die kleur was ook nog eens te donker uitgevallen en ik voelde me ronduit ongelukkig. Met een paar extra wasbeurten had ik mijn eigen grijzende haren terug en dat was een hele opluchting.
Nelly Tangenbergh-Planken, Den Bosch
Geen oude dolle mina
Wat ben ik geschrokken van de opmerking van Joke Vroegindeweij. Ik werd grijs op mijn 18de, heb gespoeld tot m'n 45ste, daarna gewoon grijs geworden. Ik zie er leuk uit en ben tot op de dag niet uitgemaakt voor oma, voel me absoluut geen verouderde dolle mina en draag gewoon nieuwe bh's. Ik snap niet dat vrouwen dit soort opmerkingen maken over andere vrouwen! Bah!
Tineke Witteman, grijs en sinds gister 57
Grijs mooi? Nou helemaal niet!
Ik trok mijn eerste witte haar uit toen ik 15 jaar was, vond het toen heel interressant. Maar toen er rond mijn 30ste steeds meer kwamen, kwamen ook de kleurpotjes er aan te pas. Van donkerharig werd ik een blondine. Tot mijn haar steeds dunner werd en mijn huid ging lijden onder al die ammoniak en waterstofperoxide.
Nu ben ik spierwit, men vindt het mooi!
Ik niet....
Toch kan men mijn leeftijd niet goed schatten, er oud uit zien ligt niet alleen aan wit haar. Als je grijs bent en je hebt daar last van, altijd verven, of je nu man of vrouw bent! Grijs is niets, grauw en kleurloos, dat maakt pas oud.
Alle grijze koppen, succes met kleurtjes gewenst.
Wies Römer (77 jaar)
Geklieder
Wat een leuk stuk over 'Grijs', met veel tegenstrijdige meningen. Peter Fontein vindt dat er niks mis mee is om er net iets verzorgder uit te willen zien. Ik vind niet dat hij er verzorgder uitziet, wel wat jonger.
Mijn moeder wou niet grijs zijn, ze dacht net als haar moeke zwart te blijven, maar dat was niet zo. Dus moest er gekliederd worden. Ik, als enige dochter, was daar voor uitverkoren. Elke maand met de verfkwast en kam in de weer om de grijze haren eronder te krijgen, totdat ze het op haar 80ste niet meer nodig vond. Ik had het ook wel fijn gevonden als ik net als opoe donker gebleven was. Nu dat niet zo is laat ik het maar lekker zo.
Kunny Wieringa- Ritzema, Winsum.
Altijd henna, zelfs op vakantie
Vanaf 1993 verf ik mijn haar rood met henna. Elke maand om de uitgroei weer te camoufleren. Zo kan ik nog meedoen met al die jonge meiden die ik als collega heb. Ik werk als coördinator peuterspeelzalen bij een grote kinderopvangorganisatie. Ook dat houdt mij jong.
Mijn kleinkinderen weten niet beter. Ik ben 56. We hebben het even gecontroleerd bij de haarwortels, ik ben eigenlijk Anna Enquist-grijs. Ook mooi, niet voor mijzelf. Zelfs op vakanties van vier weken gaan er zakjes henna mee. Groeten van een fanatieke verver.
Lida Küchler
Al die rommel in het riool
Wat helaas ook weer ontbrak in uw artikel is de vraag hoeveel rommel er in Nederland jaarlijks door het riool wordt gespoeld door het gebruik van haarverf. Waterzuivering is toch al een enorm probleem en een flinke kostenpost in ons land. Wat zit er allemaal in al die verven en verfjes en wat betekent dat voor onze gezondheid? Dat zou ik allemaal wel eens uitgezocht willen zien. Opvallend is dat dit ook nog nooit een item is geweest voor de milieubeweging.
Paula Peters (grijs), IJzendijke
Toch maar weer verven?
Omdat mijn uitgroei steeds lichter leek te worden was ik na jaren verven benieuwd naar mijn eigen grijze haartint. Hoe zou die er inmiddels uit zou zien? Weken, maandenlang liet ik mijn eigen haarkleur terugkomen.
Het resultaat is dat mijn pony nog redelijk op kleur is, maar alles wat daarnaast grijs wordt is van een dermate lelijke grijze haarkleur dat ik daar echt niet blij van wordt.
Mijn eigen grijze kleur is echt superlelijk en geeft mijn gezicht een asgrauwe, ziekelijke kleur met veel schaduwplekken.
Tineke den Bak
© 2014 - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.