Ik heb al eens verteld geloof ik dat ik wel van de sieraden ben toch? Oorbellen heb ik net verteld, klopt. Maar de armbanden en kettingen enzo heb ik toch ook al eens genoemd? Nou ja, dan misschien ten overvloedde: maar ik draag het liefst oorbellen, armband én ketting die bij elkaar passen én die bij mijn outfit passen. Ik vertelde al dat ik zonder oorbellen eigenlijk geen dag doorkom, maar die armband en ketting blijven er ook heel regelmatig bij hoor. Die kettingen helemaal de laatste tijd (lees: na geboorte kaboutertje).
Het blijkt namelijk dat die dingen helemaal niet praktisch zijn om te dragen als je nog zo regelmatig borstvoeding geeft als ik doe. Of een klein kereltje op schoot hebt. Mijn kettingen zijn redelijk kwetsbaar en hij vindt ze machtig interessant. Zit er dan regelmatig aan te frutselen, te trekken, proberen in de mond te stoppen. Dat werk. Dus, gevolg is dat ik haast geen kettingen meer draag.
Omdat ik een kale nek ook maar wat saai vind, en ik het toch wel mooi vind, draag ik nu regelmatig mijn mooie (vind ik dan toch) soort van gehaakte sjaaltje. Zie, deze
Gebroken wit van kleur dus passend bij heel veel kleding gelukkig. Gelukkig omdat ik er maar één heb en ik geen geld heb om meer van die dingen te kopen. Bovendien......zo'n sjaaltje zou toch ook vrij makkelijk te haken moeten zijn????
Ik wilde graag een roze exemplaar nog, gewoon omdat roze mijn lievelingskleur is en ik dan ook redelijk wat kleding heb in die kleur.
Ik ging op het internet op zoek naar haakpatronen met als zoekterm kanten sjaaltje gehaakt, in het Nederlands en in het Engels (lace scarf crochet dan hè). Zoeken zoeken zoeken en uiteindelijk een paar prachtige dingen tegengekomen. Op Ravelry en via Ravelry op verschillende blogs. Zoals deze, By Number 19. Zij maakt hele mooie dingen vind ik. Van haar heb ik ook mijn eerste patroon gebruikt.
Ik wilde deze
Maar dan dus in het roze en twee keer zo lang.
Ik kwam er achter dat ze deze sjaal met een speciale techniek gemaakt had, met een speciale haaknaald. In het Engels heet dit haakwerk Hairpin lace. De Nederlandse naam voor de haaknaald is Guimpevork. Ik had er nog nooit van gehoord, jullie wel?
Ik werd er wel erg nieuwsgierig van in ieder geval, want precies elke sjaal die ik op Ravelry vond die ik heel mooi vond, was met die techniek gemaakt.
Als je gaat zoeken op Google op guimpevork of hairpin lace, kom je de wereld aan sites tegen hierover. Het blijkt dat het guimpen een oude techniek is om te gebruiken om kantjes e.d te haken of ander open haakwerk. Ik las dat met in de Victoriaanse tijden deze techniek veel gebruikt werd. Heel leuk om te lezen! Maar goed, ik wilde aan de slag, want ik kwam er wel achter dat dít de techniek was die ik moest gebruiken om het door mij gewenste sjaaltje te maken.
Alleen......het was zondag en waar haal je dan zo'n guimpevork vandaan? Nou.....die kun je ook zelf maken, kijk maar.
Twee wc rolletjes, twee breinaalden die je op gelijke afstand van elkaar door die wc rolletjes prikt en je bent in principe klaar te gaan. Ik vond op you tube (klik hier maar eens )een super handige uitleg van hoe te beginnen, want de geschreven versies leken me erg ingewikkeld.
Dat bleek niet zo te zijn gelukkig, dus ik kon al gelijk los:
Nou merkte ik al wel heel snel dat er best wat druk komt te staan op de naalden aan de zijkanten en dat de wc rolletjes dan niet genoeg stevigheid bieden. Dus het ging niet helemaal zo lekker, maar ik raakte wel gelijk super enthousiast over het resultaat, dus ik heb wel doorgezet. En, ben gelijk op zoek gegaan naar een echte guimpevork!
Die heb ik inmiddels gelukkig kunnen vinden op marktplaats én ik heb hem ook al gekregen.
Ondertussen heb ik mijn sjaaltje ook af! Het ziet er ingewikkelder uit dan het is, echt waar. Ik vind hem voor de eerste keer heel goed gelukt! Mooie kleuren combinatie ook. Zie je helaas niet zo goed door die 'lekkere' foto's. Ik haakte met Drops Paris.
Het smaakt echt naar meer, dus deze techniek zal ik zeker vaker gaan gebruiken! Toch leuk om op deze manier weer een nieuwe kant aan het haken te ontdekken!
Nu het sjaaltje nog gaan dragen, maar dat is weer een ander verhaal.