Afgelopen dinsdag stond de Mens&-bijlage geheel in het teken van de 'Oosterse renaissance'. Daarop kregen wij de volgende reactie binnen.
Henkjan van Vliet: "Hoe ver moet een kruik, of een redactie, zinken voordat hij of zij barst?
Hoeveel oude hoogleraren moet je uit de kast trekken om het succes van de Buddha's van Intratuin te verklaren? En hoeveel onzin moet een abonnee van NRC-Handelsblad accepteren voordat hij de krant opzegt?
Dat laatste is nog niet aan de orde, maar de koers die M zet richting krankzinnigheid, is verontrustend. Als kind van de jaren '60 heb me als adolescent mee laten slepen door Herman Hesse's Siddharta, de pseudo- revolutionaire psychoanalyse van Wilhelm Reich, en - in het begin - de neo-bullshit van de Beatles-Maharishi-Yogi-Bear. In de drugshulpverlening, waar ik in 1977 werkzaam werd, werd ik geconfronteerd met hordes oranje Baghwan-jurken die naar binnen wilden (of al binnen alsnog bekeerd werden) en van daaruit de junkies en de wereld wilden veranderen. Ik heb ze eruit moeten kieperen om verdere schade te voorkomen.
In de jaren '80, toen de 'vrije markt' ruim baan kreeg aangeboden, zag ik dat het bedrijfsleven zich al de puberale onzin die mijn generatie net afschudde, voor zoete koek aannam, en institutionaliseerde in management en personeelsbeleid. Vandaag-de-dag zitten we nog steeds met de gevolgen, en dan komt u met artikelen als "Het eigen ik als vergissing' en 'Denk na en je ziet alleen verschillen'. Fataal!!
Blijf vooral als eigen ik nadenken, en blijf de verschillen zien; dat kan alleen maar tot betere oplossingen leiden."