Dit is mijn vertrouwde plekje, tussen balen boeken en overal stapeltjes. Op de radio meldt een nieuwslezer dat de nadagen zijn aangebroken: geweldige woorden die op mijn gevoeligheden inspelen. Maar ik ben alleen. Wat ik hier denk mag alleen hier worden gedacht. Plannen voor de toekomst, ambities, woorden, beelden, maar ook gewoon stilte. Ik denk ze, ik maak ze, alleen hier.
Dan dwaal ik af.
Lever ik als fysicus een bijdrage aan de wereldvrede? Een vraag die zich soms opdringt en die we dan weer van ons af laten glijden. Hoogmoed! Een natuurkundige heeft niet meer recht op de claim van bijdragen aan wereldvrede dan ieder ander mens, de academicus, de literator, de brandweerman of ziekenbroeder. Waren het niet fysici die de immense krachten van de atoomkern ontsloten? Zo dwaal ik af van de berichtgeving op de radio.
Ik krabbel iets op een verlopen tegoedbon, iets voor een gratis maaltijd in de stad. Waarom zou ik er gebruik van maken als ik voor mijn eigen voedsel kan betalen? Zowel de verzilvering van de bon als het afzien daarvan zouden nog wel eens decadent over kunnen komen. Ik schrijf "plan de campagne", wat ik daarmee bedoel weet ik niet. Een voornemen wellicht?
Het is een begrip dat ik ooit gehoord heb, maar nooit begreep. Niet in de eerste plaats omdat ik niet weet aan welke taal ik moet denken als ik "campagne" uitspreek. Zo dwaal ik, zweef ik, volgens sommigen, nog verder af van de bommen die afgaan. Illegaal carbidschieten in Drenthe, massavernietiging in Damascus.
Ik realiseer me dat dit weinig van doen heeft met u, maar u bent gekomen op een bijzonder moment. De nieuwslezer staat nu op de achtergrond. U bent op mijn vertrouwde plekje. Ik wil graag de vrijheid met u delen. De vrijheid om te denken. Dat we samen afdwalen, dat de radio iets klassieks speelt, hij mag ook uit. Ik zal thee zetten en alles met u delen. Het is echt open huis vandaag en alles draait om u.
Wat zou ik graag de tijd bevriezen: ja, zet de radio maar uit. De radio is evengoed een vinding van de natuurkunde: alleen heel beperkte elektromagnetische frequenties worden verstrekt, anderen niet. Die frequenties noemen we kanalen. Misschien kan een fysicus in een verre toekomst de tijd pauzeren. Ik zou de eerste zijn om op de knop te drukken om stiekem iedereen te ontwapenen.
Naïef? Academische abstracties? Zet de radio maar weer aan dan.