Een hartverwarmend hotel
Joost en Geertje zochten al een tijdje naar een vrijwilligersproject in het buitenland waarbij zij hun professionele kwaliteiten volledig konden benutten. Toen er bij Hotel con Corazón een vacature vrijkwam, grepen zij hun kans. Als nieuwe managers van dit 'hotel met een hart' zetten zij zich in voor werkgelegenheid en onderwijs in Granada, Nicaragua. Reishonger sprak met Joost en Geertje over hun nieuwe leven en dit bijzondere hotel.
In feite zijn Joost en Geertje toevallig in Nicaragua terechtgekomen. Het stel had al langer de wens om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen. Het moest echter wel een project zijn waar zij hun eerdere werkervaring (hij op het gebied van accountancy en financieel management en zij op het gebied van onderwijs en ontwikkelingssamenwerking) zouden kunnen inzetten. Toevallig stuitten zij op de advertentie van Hotel con Corazón voor een nieuwe onderwijsmanager en hotelmanager. Dit sloot perfect aan bij hun interesses en werkervaring. Zodoende verhuisden zij in maart van dit jaar van Nijmegen naar Granada.
Gefeliciteerd met jullie benoeming! Hoe is het om een hotel in Nicaragua te managen?
Een hotel is eigenlijk altijd open en er is ook altijd iets te doen. Van een nieuw lampje indraaien tot het voldoen aan allerlei regelingen van verschillende ministeries. Daarnaast hebben we een, inmiddels ervaren, maar nog steeds jong en enthousiast team. Het werken in een andere cultuur brengt met zich mee dat het langer duurt voordat je je personeel goed kent en begrijpt. Maar bovenal is het vooral erg leuk om onze gasten een goed verblijf te bieden.
Tripadvisor noemt Con Corazón het beste hotel van Granada. Wat maakt jullie hotel bijzonder?
Het feit dat het een non-profit hotel is en de winst volledig naar onderwijsprojecten gaat, spreekt veel mensen aan. Als je toch geld gaat uitgeven aan een overnachting dan is het een fijn idee dat het goed besteed wordt. Daarnaast komt in bijna alle reviews terug dat we een 'extremely friendly staff' hebben. De combinatie van een mooi hotel (ruim, rustig, tuinen, zwembad etc.), een geweldig team dat zich echt inzet voor de gasten en de wetenschap dat een overnachting ook nog eens onderwijs in Nicaragua ondersteunt, maakt ons echt uniek.
Kunnen jullie iets meer vertellen over de lokale projecten die jullie ondersteunen?
We ondersteunen twee bestaande NGO's die op het gebied van onderwijs in Granada werken. Daarnaast hebben we leraren in dienst die elke dag extra les geven aan leerlingen die moeite hebben met taal en rekenen. Dit gebeurt op twee scholen in het buitengebied van Granada. Een totaal andere wereld dan het toeristische centrum. Een belangrijk onderdeel binnen dit project is de betrokkenheid van de ouders vergroten om het belang van onderwijs duidelijk te maken. Nog steeds stoppen namelijk veel leerlingen met school op het moment dat ze thuis mee kunnen, en dus moeten, werken. Verder wordt er met behulp van Hotel con Corazón onder andere gezorgd voor een maandelijkse visite van de Bibliobus, wekelijkse muzieklessen en sportactiviteiten op de twee scholen.
Wat zijn de verschillen met werken in Nederland?
Vanwege het klimaat ligt het tempo absoluut lager. Dit is ook noodzakelijk, anders houd je het niet vol. Ten tweede hebben we mensen in dienst die het begrip armoede van dichtbij kennen. Dit betekent in de praktijk dat je voorraden pas aanvult wanneer de laatste druppel uit de fles is (gechargeerd). Je kunt het ook zien aan het feit dat bijna alles in cash wordt afgerekend, van de tijdelijke krachten tot de internetrekening die op de brommer wordt langsgebracht en ter incasso wordt aangeboden. Ook werkt iedereen hier standaard 48 uur, wij zijn van de 32-uur generatie.
Waar hebben jullie aan moeten wennen?
Daar zijn we nu nog steeds mee bezig. Wat vooral wennen is, is dat er elke dag verrassingen zijn; van afspraken die niet doorgaan tot mensen die onverwacht in de receptie staan en jou willen spreken. Agendabeheer is een zeldzame hobby hier. Verder zijn we nog niet gewend aan de witte zoute kaas van hier, het links en rechts inhalen in het verkeer, minimaal twee keer per dag rijst met bonen, het feit dat we omgeven zijn door vulkanen en het geluid van diverse kapotte uitlaten van bussen waardoor je toch zeker tijdens een gesprek één minuut onverstaanbaar bent, en dan een aantal keer per dag.
Wat zijn de do's en dont's in Nicaragua?
Do's: onder andere rijst met bonen eten, fietsen, in de schaduw lopen, de hele dag de vloer zwabberen en oppassen in het verkeer.
Dont's: onder andere je fiets zonder slot buiten zetten (de meeste mensen nemen hun fiets mee naar binnen, zelfs de kerk in), te strak vasthouden aan je planning en wijn drinken (te duur).
Nicaragua is het armste land van het westelijk halfrond. Wat merken jullie van de armoede?
Als je op de projecten van Hotel con Corazón komt, zie je de schamele hutjes waar hele families in leven. Je ziet ook dat kinderen door ondervoeding of eenzijdige voeding veel kleiner/fijner zijn dan hun leeftijdsgenoten in Nederland. Ook zijn er in het toeristische centrum veel straatkinderen die door verkoop van bijvoorbeeld sigaretten (per stuk) of een theaterstukje geld proberen op te halen. Wat oudere kinderen, jongeren, zijn soms verslaafd aan lijmsnuiven en het aantal alcohollisten is ook niet gering.
Is het wel veilig?
Wij voelen ons helemaal veilig in het centrum van Granada. Buiten dit gebied moet je weten wat kan en wat niet. Gezond verstand en voorzichtigheid zijn daarbij voldoende.
Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?
Voorlopig zijn we helemaal in beslag genomen door het heden. In principe blijven we hier twee jaar en dan zien we wel weer wat op ons pad komt.
Hebben jullie nog tips voor anderen met vertrekplannen?
DOEN! Je krijgt nooit spijt van dingen die je doet, vaker van dingen die je niet doet.