Jan Willem Bruins
Zonder de schilderkunst van Jan Willem Bruins zouden de muurgedichten nooit tot kunstwerken geworden zijn. Zijn virtuositeit met de kwast wordt echter geŰvenaard door zijn literaire belangstelling en belezenheid.
Typografie
Wellicht ge´nspireerd door het gezegde "iedere ketter heeft zijn letter" ontwerpt Jan Willem Bruins voor elk muurgedicht een nieuw lettertype. Hij streeft er daarbij naar om typografie en verdere vormgeving van het gedicht zo goed mogelijk in overeenstemming te brengen met de locatie en de inhoud van het muurgedicht. Bijvoorbeeld voor het Baskische gedicht van Ibon Sarasola ontwikkelde hij een fraaie letter, waarbij vooral de hoofdletter E in het oog springt. De foto's hieronder zijn gemaakt tijdens het schilderen van dat gedicht.
Jan Willem Bruins schildert alles uit de losse hand. Hij had hiermee al ervaring voordat hij aan het project van de muurgedichten begon. "Ik heb het geleerd door het veel te doen. Op een gegeven moment krijg je er handigheid in. Die beweging zit in je pols, je voelt een lettertype aan." (citaat uit het boekje 'Dicht op de Muur', blz. 74).
Buiten de officiële reeks muurgedichten schilderde Bruins ook diverse andere gedichten op muren. Sommige hiervan zijn hier op de site opgenomen in de reeks 'Andere muurgedichten en spreuken in Leiden'.
Jan Willem Bruins ontvangt Koninklijke Onderscheiding
Ter gelegenheid van Koninginnedag 2005 werd Jan Willem Bruins benoemd tot lid van de Orde van Oranje Nassau. Burgemeester drs. H.J.J. (Henri) Lenferink maakte in een volgepakte Pieterskerk melding van de grote betekenis van Jan Willem Bruins voor de totstandkoming van de muurgedichten. Ook ging hij kort in op de eigenzinnigheid van de stichting Tegen-Beeld; de soms gevaarlijk hoge steigers waarop en de vaste hand waarmee Jan Willem de kunstwerken tot stand brengt; en hij las de tekst voor van het gedicht De waterlelie van Frederik van Eeden:
Ik heb de witte water-lelie lief, daar die zo blank is en zo stil haar kroon uitplooit in 't licht. Rijzend uit donker-koele vijvergrond, heeft zij het licht gevonden en ontsloot toen blij het gouden hart. Nu rust zij peinzend op het watervlak en wenst niet meer...,
Waarna de burgemeester de wens uitsprak, dat de decorandus voorlopig nog niet tot rust komt, en hij overging tot de benoeming tot lid in de Orde van Oranje Nassau en het opspelden van de onderscheiding. Tijdens dezelfde bijeenkomst ontvingen nog 27 andere personen een Koninklijke Onderscheiding.
(Nieuwsbericht op 29 april 2005)