Miljoenen mensen over de hele wereld hebben een schildklieraandoening zoals een vergrote schildklier (struma), goed- of kwaadaardige schildklierknobbels of een overactieve schildklier. Sommige schildklier-aandoeningen kunnen worden behandeld met medicijnen. Bij andere is een operatie de beste behandelmethode.
De schildklier bevindt zich onderin aan de voorkant van de hals, vlak voor de luchtpijp. De klier heeft de vorm van een vlinder. Aan elke kant zit een 'vleugel', en die worden met elkaar verbonden door een dunne strook weefsel. De zenuwen die de stembanden aansturen, liggen vlak achter de schildklier.
U kunt de schildklier meestal niet zien of voelen. Maar als de klier opzet, ontstaat er een zwelling in de hals. Dit wordt ook wel struma of krop genoemd. Bij andere schildklieraandoeningen ontstaat niet altijd een zichtbaar struma.
De schildklier produceert belangrijke hormonen: thyroxine en T3. Deze hormonen regelen uw metabolisme – met andere woorden: hoe uw lichaam energie haalt uit het voedsel dat u eet. Als uw schildklier niet goed werkt, gebruikt uw lichaam de energie langzamer of sneller dan zou moeten.
Als uw schildklier niet actief genoeg is, wordt dit hypothyroïdisme genoemd. Door hypothyroïdisme kunt u zwaarder worden, zich vermoeid voelen en gevoelig worden voor kou. Als uw schildklier te actief is (hyperthyroïdisme), worden er meer schildklierhormonen aangemaakt dan uw lichaam nodig heeft. Door hyperthyroïdisme verliest u gewicht, versnelt uw hartslag en wordt u zeer gevoelig voor warmte.
Struma kan door verschillende aandoeningen worden veroorzaakt. Dat zijn onder andere:
Schildkliernoduli (knobbeltjes op de schildklier) kunnen worden veroorzaakt door:
Een overactieve schildklier kan het gevolg zijn van de ziekte van Graves of schildklierknobbels.
De twee belangrijkste oorzaken van een te langzaam werkende schildklier (hypothyroïdisme) zijn auto-immuniteit (waarbij de schildkliercellen worden vernietigd door witte bloedcellen die de schildklier aanvallen) en een bijwerking van de behandeling van schildklieraandoening. Andere, zeldzame oorzaken zijn o.a. een erfelijke schildklierstoornis, een complicatie van een virale infectie of een bijwerking van bepaalde medicijnen.
Als uw schildklier te veel hormonen produceert, heeft u waarschijnlijk last van enkele of alle symptomen van hyperthyroïdisme (ook wel thyreotoxicose genoemd):
Er bestaan enkele factoren die het risico op het ontwikkelen van een schildklieraandoening kunnen vergroten. Dit zijn bijvoorbeeld:
Om een schildklierprobleem te kunnen diagnosticeren, moet uw arts u onderzoeken. Uw arts let in het bijzonder op uw schildklier en andere gebieden van uw lichaam waar schildklierproblemen zichtbaar kunnen zijn, bijvoorbeeld uw huid, nagels, haar, hart, gewicht en lichaamstemperatuur. Daarnaast zal er bloedonderzoek worden uitgevoerd om de concentraties schildklierhormonen te meten. Mogelijk ondergaat u beeldvormingstests van de schildklier, zodat uw arts uw schildklier kan 'zien'. Als u een knobbel op uw schildklier heeft, kan er als laatste een dunne naald in de knobbel worden gestoken om cellen af te nemen die zullen worden gecontroleerd op kanker.
U dient de informatie op deze site niet als vervangend medisch advies te beschouwen. Indien u twijfels hebt over uw gezondheid of een gezondheidsadvies nodig hebt, dient u contact op te nemen met uw arts of professioneel zorgverlener.