Margriet der Nederlanden
|Margriet|
|1943|
|Prinses der Nederlanden,


Prinses van Oranje-Nassau
|Periode||1943-heden|
|Vader||Bernhard van Lippe-Biesterfeld|
|Moeder||Juliana|
|Dynastie||Oranje-Nassau|
|Broers/zussen||Beatrix (1938), Irene (1939), Christina (1947), Halfzus Alicia de Bielefeld (1952) en Halfzus Alexia Grinda (1967)|
|Kinderen||Maurits (1968), Bernhard (1969), Pieter-Christiaan (1972) en Floris (1975)|
Margriet Francisca, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld (Ottawa, 19 januari 1943) is de derde dochter van koningin Juliana en prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld en de achtste in lijn voor de troonopvolging. Zij wordt officieel aangesproken met Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Margriet der Nederlanden, maar in het dagelijks gebruik wordt ze kortweg prinses Margriet genoemd.
Inhoud
Jeugd en opleiding[bewerken]
Margriet werd geboren in Ottawa in het Canadese Ontario, nadat de koninklijke familie in 1940 was uitgeweken naar Canada vanwege de Duitse bezetting. De kamers van het ziekenhuis waar ze geboren werd, waren tijdelijk extraterritoriaal verklaard. Juridisch waren deze kamers daardoor niet-Canadees grondgebied en kreeg Margriet dientengevolge automatisch de Nederlandse nationaliteit van haar moeder zonder de Canadese nationaliteit, die volgens de Canadese wetgeving voor op Canadees grondgebied geborenen geldt.[1] Ze is het enige lid van de Nederlandse koninklijke familie die geboren werd in Noord-Amerika. De bloem waarnaar de prinses is vernoemd, vormde in de Tweede Wereldoorlog één van de symbolen van het verzet tegen nazi-Duitsland.
Margriet werd gedoopt op 29 juni 1943 in de St. Andrew's Presbyterian Church, de oudste protestantse kerk in Canada, in de aanwezigheid van minister-president Mackenzie King, Lord Athlone, gouverneur-generaal van Canada, Martine Roëll, hofdame van prinses Juliana, koningin Mary, de echtgenote van koning George V en de Amerikaanse president Franklin Roosevelt.[2] Tijdens haar doop trad de Nederlandse koopvaardij op als één van de peten. Albert John Andrée Wiltens, advocaat te Den Haag, was eveneens peetoom.
Vanaf 1945, tot haar dood, heeft koningin Juliana de stad Ottawa elk jaar tienduizenden tulpenbollen gestuurd als dank hiervoor. Deze koninklijke geste is uitgegroeid tot een beroemd internationaal tulpenfestival.
Na de oorlog kwam Margriet met haar moeder en zussen Beatrix en Irene over naar Nederland en ging ze wonen op Paleis Soestdijk. In 1947 werd hier haar jongste zusje Christina geboren. In 1948 veranderde het jonge gezinsleven op Soestdijk drastisch, toen Juliana de troon overnam van Wilhelmina. In 1961 nam prinses Margriet voor de eerste maal deel aan Prinsjesdag met haar zusters Beatrix en Irene, sinds 1967 in het bijzijn van haar echtgenoot.
Eind jaren veertig bezocht de prinses als lagere school de voor die tijd vooruitstrevende Werkplaats Kindergemeenschap van Kees Boeke in Bilthoven. Vanaf de derde klas ging ze naar de Nieuwe Baarnse School. In 1961 behaalde ze het diploma Gymnasium-A aan het Baarnsch Lyceum. Na de middelbare school volgde Margriet een jaar lang colleges Frans en (kunst)geschiedenis aan de Universiteit van Montpellier en daarna enkele inleidende juridische colleges aan de Rijksuniversiteit Leiden.
Huwelijk en gezin[bewerken]
Margriet huwde op 10 januari 1967 met Pieter van Vollenhoven, lid van een vooraanstaand patriciërsgeslacht van het Koninkrijk der Nederlanden. Margriet was de eerste Oranje die trouwde met een Nederlandse burger. Hun huwelijk had in het begin dan ook veel tegenstand. Dankzij koningin Juliana kon het huwelijk echter doorgang vinden.
Het echtpaar heeft vier kinderen:
- Maurits Willem Pieter Hendrik (17 april 1968)
- Bernhard Lucas Emmanuel (25 december 1969)
- Pieter-Christiaan Michiel (22 maart 1972)
- Floris Frederik Martijn (10 april 1975)
De kinderen kregen de persoonlijke titel 'Prins van Oranje-Nassau' met het predicaat "Hoogheid". Margriet en haar echtgenoot hebben samen elf kleinkinderen. Hun kleinkinderen hebben geen adellijke titel.
Brits staatsburgerschap[bewerken]
Door haar afstamming van Sophia, de keurvorstin van Hannover, is Margriet Brits staatsburger, gebaseerd op The Act for the Naturalization of the Most Excellent Princess Sophia, Electress and Duchess Dowager of Hanover, and the Issue of her Body' van 1705. Deze wet is sinds 1948 niet langer van kracht, maar geldt nog voor Margriet omdat zij in 1943 geboren werd. Zij heeft van haar rechten nooit gebruikgemaakt en bezit om die reden geen Brits paspoort.
Maatschappelijke rol[bewerken]
In 1980 werd Margriets zuster Beatrix koningin der Nederlanden. Beatrix gaf tijdens haar inhuldigingsrede aan in haar hoedanigheid als staatshoofd naast haar man prins Claus ook ondersteuning te zullen krijgen van haar zuster Margriet en haar zwager Pieter. Vanaf die tijd werd prinses Margriet 'reserve-koningin' van Nederland. In deze hoedanigheid vervulde zij tal van representatieve taken voor het Koninklijk Huis. Bij officiële bezoeken van buitenlandse staatshoofden nam prinses Margriet met haar echtgenoot altijd deel. Daarnaast brengt de prinses om de zoveel tijd een officieel bezoek aan haar geboorteland Canada. Regelmatig bezoekt ze de Nederlandse Antillen. Ze vertegenwoordigde Nederland bij vele gelegenheden, zoals bij de uitvaarten van koning Hassan II van Marokko en de Britse prinses Diana. Ook op Prinsjesdag vergezelde Margriet haar oudste zuster, evenals op Koninginnedag met haar gezin. Na de inhuldiging van koning Willem-Alexander zijn haar werkzaamheden onveranderd gebleven.
De gezondheidszorg en cultuur vormen haar aandachtsvelden. Prinses Margriet zet zich van jongs af in voor het Rode Kruis. Als gediplomeerd verpleegster voer ze op het hospitaalschip Henri Dunant tot aan haar huwelijk. Later vervulde ze bestuurlijke functies bij de Nederlandse afdeling van het Rode Kruis en was ze in de jaren negentig president van het Internationale Rode Kruis en Halve Maan. Voor dit werk bracht zij vele bezoeken aan probleemregio's in de wereld, maar ook in eigen land kunnen instellingen van gezondheidszorg rekenen op haar belangstelling. Verder was Margriet jarenlang voorzitter van de Europese Culturele Stichting, die bruggen wil slaan tussen de verschillende culturen in Europa.
Prinses Margriet werd vaak onderscheiden, soms om protocollaire redenen, soms vanwege haar werk voor het Rode Kruis. Zie daarvoor de lijst van onderscheidingen van prinses Margriet der Nederlanden.
Stichting Royale[bewerken]
Volgens dagblad Trouw van 13 april 2013 hebben prinses Margriet en haar echtgenoot eind 2006 een financiële constructie opgezet onder de vorm van een 'stichting', genaamd Stichting Royale. Volgens de krant is het de bedoeling om belastingen en erfenisrechten voor hun kinderen en kleinkinderen te minimaliseren. Volgens de Rijksvoorlichtingsdienst is met een dergelijke constructie niets mis.
Voorouders[bewerken]
[bewerken]
|Voorganger:


Leonore
|Lijn van de Nederlandse troonopvolging


8
|Opvolger:


--
|Bronnen, noten en/of referenties|