FILM
In de jaren '80, toen de Nederlandse uitgever Juniorpress nog de Marvel comics in het Nederlands uitgaf, kon je bij elke Spectaculaire Spider-Man comic eveneens de avonturen lezen van Kitty Pryde en Wolverine in Japan. Om eerlijk te zijn waren we hier niet echt van onder de indruk. Veel filosofisch gewauwel en middelmatige actie, … nee, Spider-Man vonden we vele en vele malen beter. Toen we hoorden dat de nieuwste film omtrent Wolverine in Japan zou plaatsvinden waren onze verwachtingen dan ook allesbehalve hooggespannen.
Gelukkig was Fox slim genoeg om de locatie over te nemen, maar niet het originele verhaal. In de plaats krijgen we Logan die naar Japan reist om afscheid te nemen Yashida, een Japanse soldaat die hij tijdens de Tweede Wereldoorlog gered heeft van een gewisse dood. Yashida, die tijdens zijn leven een fortuin heeft verdiend aan technologisch onderzoek, heeft echter nog een verrassing in petto: hij beschikt over de mogelijkheid om Logans mutante gave over te brengen naar zichzelf zodat Logan sterfelijk zou worden en eindelijk een normaal leven kan gaan leiden, terwijl Yashida zelf bevrijd zou worden van zijn aankomende reis naar het hiernamaals. Logan vindt dit echter geen goed idee, en niet veel later overlijdt zijn oude vriend dan ook.
Op Yashida's begrafenis wordt het Logan zeer duidelijk gemaakt dat hij niet langer welkom is, maar wanneer leden van de Yakuza Yashida's kleindochter Mariko proberen te ontvoeren grijpt Logan in. Hij redt Mariko en de twee vertrekken naar een klein dorpje nabij Nagasaki waar ze even tot rust kunnen komen en uitpluizen waarom men achter Mariko aan zit. Het wordt echter al snel duidelijk dat de Yakuza niet de enige dreiging zijn…
Het moge gezegd worden, The Wolverine is beter dan we verwacht hadden. Filosofisch gewauwel is nog steeds van de partij, maar gelukkig niet zo topzwaar als in de originele comics en van Kitty Pryde is al evenmin enig spoor terug te vinden. In de plaats van Kitty krijgen we Yukio, een klein roodharig kung-fu konijn met voorspellende gave, en Hugh Jackman kan nog steeds als geen ander het personage van Wolverine tot leven brengen. Tot zover het goede nieuws, op naar het slechte: het verhaal is nu niet echt om over naar huis te schrijven, en we beginnen ons ook vragen te stellen waarom men in Hollywood tegenwoordig achtervolgingen zo lang wil laten duren dat alle spanning begint weg te ebben. Yup, net zoals in The Hobbit heeft ook The Wolverine een achtervolging die veel te lang duurt en bijna een lachwekkende rollercoaster wordt die alle schijn van geloofwaardigheid (voor zover je over geloofwaardigheid mag spreken in films over superhelden) doet verdwijnen.
The Wolverine bevat meer dan genoeg actie om liefhebbers van het genre te plezieren maar de film mist wel opbouw. Het lijkt alsof de makers een plot uit 3 zinnen bedacht hadden, en dan begonnen na te denken over wat ze verder nog nodig hadden om een volledige film te maken: Persoonlijke crisis van het hoofdpersonage? Check! Achtervolgingsscène? Check! Romantisch intermezzo? Check! Superschurk? Check! Boss fight? Check! Plak deze zaken achter elkaar zonder al te deftige overgangen en je hebt zo ongeveer het script van The Wolverine in handen.
Zoals gezegd is The Wolverine beter dan we verwacht hadden, en als tussendoortje voor een beter uitgewerkte X-Men film (of prelude op een nieuwe Wolverine) is deze zeker te smaken. In recente jaren hebben we echter al betere films in het genre gezien maar Hugh Jackman als Wolverine kunnen we echter veel vergeven en we kijken dan ook al uit naar een volgende (en hopelijk betere) episode.
BEELD EN GELUID
Waar The Wolverine niet in kan verbeteren is op gebied van technische kwaliteit. Zowel het beeld als het geluid zijn referentiemateriaal waarbij het eerste vooral opvalt vanwege het hoge niveau van detail alsook rijke en diepe zwartwaarden, en het tweede vanwege een 7.1 DTS-HD MA track die van begin tot einde alle kanalen ten top gebruikt om een zo ruimtelijk mogelijk gevoel te creëren waarbij effecten constant van alle kanten om je heen uitgebraakt worden zonder dat dit ten koste gaat van dialogen en de positionering ten allen tijde perfect zit. Als je nog eens op zoek bent naar een demo-disc voor je grote plasma TV en/of surround systeem kan je deze zonder twijfelen aanschaffen.
EXTRA'S
We krijgen een trailer, een alternatief einde en een set tour van X-Men: Days of Future Past, maar de belangrijkste feature is zonder twijfel "The Path of a Ronin" welke bijna een uur duurt en waarin we de origine van het verhaal (de comics) voorbij zien komen, meer informatie omtrent de wapens krijgen, aandacht besteed wordt aan de design elementen en de internationale opnames, en verder nog wat dieper ingegaan wordt op de terugkeer van Hugh Jackman als Logan/Wolverine, werken met regisseur James Mangold, de Japanse cast en de fysieke training.
CONCLUSIE
The Wolverine is zeker niet slecht als een tussendoortje voor fans van actiefilms en/of superhelden dankzij enkele leuke actiescènes die regisseur James Mangold in hoog tempo voorbij laat razen en wederom goed werk van Hugh Jackman als Wolverine (we beginnen ons zelfs af te vragen of we ooit een andere acteur zouden kunnen accepteren in die rol!). Echter, terwijl Warner, Disney en Paramount voor de eerste plaats spelen in de Premier League met Batman, Spider-Man en The Avengers, lijkt Fox eerder te vechten tegen degradatie.
Score