Als je het hebt over hedendaagse ambachtelijke folk, waar denk je dan zoal aan? Midlake, Fleet Foxes. Dan San misschien. In ieder geval niet direct aan een band uit de polder. Laat staan een band uit Volendam!
Toch is het de bakermat van de Palingsound waar de Nederlandse revelatie van het festivalseizoen van 2012 vandaan komt: AlascA.
Debuutalbum 'Actors & Liars' heeft de wind in de rug. Leo Blokhuis is enthousiast en Fleet Foxes frontman Robin Pecknold noemt ze het Europese antwoord op zijn eigen band. Het pad naar Nederlands en, wie weet, Europees succes lijkt dan geplaveid. Toch zal AlascA de vuurdoop van dit album gewoon vieren in de Volendamse PX. Een bescheiden setting waar de muziek van deze heren ongetwijfeld goed zal gedijen.
Never Cry Wolf
"AlascA slaagt er in groots en meeslepend te spelen"
'Actors & Liars' kenmerkt zich door een verhalende, melancholische en vooral ook melodische insteek. De sixties en seventies als bloeiperiode van de folk hoor je er in terug, maar ook de middeleeuwen; troubadours!
Over het geheel genomen is het album subtiel en toegankelijk. Prettig voorspelbaar met af en toe een onverwachte uitschieter als 'Never Cry Wolf'. Dit nummer markeert het begin van Face II (De tweede helft van het album, alsof het een LP betreft) en valt op onder andere door zijn lengte van meer dan zes minuten. In het geval van deze band mag je je dan in de handen wrijven: AlascA weet hoe je een nummer uit moet bouwen!
'Never Cry Wolf' begint timide, maar eindigt stormachtig. Hierbij wordt uiteindelijk alles, van elektrische gitaar tot banjo en bombastische percussie, uit de kast wordt getrokken. AlascA slaagt er in groots en meeslepend te spelen en laat daarmee direct ook zien een zeer goed gevoel te hebben als het gaat om balans aanbrengen in een album. 'Actors & Liars' is stijlvast, consistent maar nooit gezapig.
Klein kritiekpuntje
Petje af, zeker als je bedenkt dat je hier te maken hebt met een debuutalbum. Toch is er nog wel een puntje van kritiek: De zang zou zo van een Nick of Simon afkomstig kunnen zijn. Zeer verzorgd, zuiver ook, maar wel een tikkeltje karakterloos. Alsof er nog wel een paar jaartjes over heen mogen gaan. Wat ondergetekende betreft een lichte irritatie.
Blijft staan: sterk debuut van een stel ware vakmannen. AlascA heeft internationale potentie, al is de concurrentie beresterk.