Banning > restaurant > Blauwgedicht
14 januari – 10 april 2014
Rosemin Hendriks
De tekeningen van Rosemin Hendriks ontstaan vanuit foto's die ze van zichzelf maakt. In haar werk gaat het niet om wie ze is of hoe het met haar gaat, maar om wat zij wil laten zien, steeds weer nieuwe versies van zichzelf.
Hendriks figureert als huisvrouw, student, moeder, lesbienne, sportvrouw, secretaresse, meisje, diva etc. En vraagt zich af: kán ik hier ook nog op lijken?
Rosemin werkt met houtskool en conté of carbon potlood op papier. In de tekening probeert zij de juiste lijn op de juiste plaats te krijgen. Daarvoor gebruik ze wattenstaafjes gum en tissues. De sporen hiervan zijn vaak nog op de tekening te zien.
Tijdens het tekenen heeft Hendriks allerlei vormassociaties, die te maken hebben met het dagelijks leven, de dingen om haar heen.
Fragmenten, details van bijvoorbeeld fototoestellen, snavels van vogels, gebruiksvoorwerpen, keukengereedschap, kippenbotjes, peulvruchten, motorkappen, rubberbootjes, garnalen en bolsters van kastanjes komen in de tekening terecht. Niet letterlijk, nauwelijks herkenbaar en zeker niet symbolisch.
Het werk van Rosemin Hendriks is vertegenwoordigt in belangrijke particuliere en bedrijfscollecties en verder in musea zoals het Stedelijk Museum Amsterdam.