Melk wordt geproduceerd door zoogdieren die nakomelingen hebben gebaard en dit gebruiken als voedsel voor de nakomelingen. Melk van mensen wordt moedermelk genoemd en in de voedingsmiddelenindustrie wordt voornamelijk koemelk gebruikt voor menselijke consumptie. In de rest van de wereld wordt ook melk van andere zoogdieren geconsumeerd waaronder geitenmelk, schapenmelk, kamelenmelk, paardenmelk en rendiermelk. Omdat rauwe melk niet lang houdbaar is, wordt de melk in de fabriek verwerkt om deze langer houdbaar te maken. De houdbaarheid wordt verlengd doordat de meeste bacteriën worden gedood door verhitting. Koken geeft melk een andere smaak en dus is de kunst om een goed evenwicht te vinden tussen verhitting en smaakbehoud. Fabrieksmatig wordt koken niet toegepast. Wel wordt melk gepasteuriseerd (op 72° verhitten) of gesteriliseerd (op 120° verhitten). Ook wordt gebruikt gemaakt van UHT-sterilisatie waarbij kortstondig wordt verhit op Ultra Hoge Temperatuur. Bij Bactofuge® wordt gebruikt gemaakt van een speciale centrifuge die melk zuivert van bacteriën en sporen.
Het melkbrik
Vroeger werd melk geconsumeerd uit glazen flessen, gevuld door de melkboer. De lege flessen werden meegnomen en gereinigd. Later werden er melkbrikken geproduceerd. Ten eerste omdat het ophalen en schoonmaken van de flessen meer energie verbruikte dan het produceren en verbranden van een melkbrik. Daarnaast krijgen zonlicht en zuurstof bij een melkbrik geen kans en blijft de melk smaakvoller dan in een glazen fles. Mensen omarmden het melkpak in de vijftiger en zestiger jaren. Het kartonnen melkbrik bestaat uit papier met een laagje plastic of folie aan de binnenkant. Dit zorgt ervoor dat de vloeistof niet wordt opgenomen door het papier en de inhoud van het brik beter bewaard kan worden.
The milk carton kids
Het 6-jarige jongentje Ethan Patz verdween in 1979 en was een van de eerste vermiste kindjes waarvan een foto werd geplaatst op melkpakken. De politie wilde niet alle vermiste kinderen als kidnapping afdoen aangezien het soms voorkwam dat kinderen waarvan de ouders gescheiden waren door de andere ouder werd meegenomen. De vermissingzaak van Ethan Patz en kort daarna Adam Walsh, die beiden werden gekidnapt en vermoord, maakten veel indruk in de VS. Advocaten claimden dat – inclusief weglopers – honderdduizenden kinderen elk jaar verdwenen. Deze statistieken en de twee schokkende zaken mobiliseerden veel bedrijven, ouders en overheidsfunctionarissen. Er kwam een grote beweging op gang om het zogenoemde 'child-snatching' tegen te gaan en er werd in grote mate pamfletten opgehangen. Een aantal melkfabrikanten pikte het idee van de 'anti-child-snatching' pamfletten en plaatste de pamfletten van de vermiste kinderen op de verpakkingen van hun melk, om een groter bereik te genereren. Welk bedrijf met het idee kwam, is niet precies bekend. Sommigen wijzen Anderson Erickson Dairy aan als de eerste, anderen Wisconsin's Hawthorn Melody Farm Dairy aan. De 'milk cartons' waren waarschijnlijk het meest opvallende aan de beweging in de jaren '70 en '80 omdat in het midden van de tachtiger jaren 700 van de 1800 melkfabrieken de vermiste kinderen op de melkbrikken plaatsten. Er werden echter ook foto's van vermiste kinderen geplaatst op pizzadozen, boodschappentasjes en junkmail enveloppen met de tekst 'Have you seen me?'. Na de tachtiger jaren werden de vermiste kinderen niet meer op melkverpakkingen geprint omdat het kinderen angstig zou maken.