Verse waar: de mooiste boeken van 2012
Verse waar is een nieuwe rubriek op Ooteoote, waar de boekhandelaar aan het woord is over zijn of haar favoriete recent verschenen titel(s). Vandaag verzorgt Roxanne van den Bosch de aftrap met een dubbeldikke aflevering over haar favorieten van 2012. Veel leesplezier!
De mooiste boeken van 2012
Laat ik er maar meteen voor uit komen: ik ben een veellezer. Jeugdboeken, poëzie, romans, korte verhalen. U noemt het, ik lees het. Dus nu ik een selectie moet maken van de mooiste boeken van het afgelopen jaar is het onmogelijk om mij te beperken tot één genre. Daarom deze stapelbespreking. Voor u. Van mij. Twaalf boeken, voor iedere maand van het jaar een. Kunt u ook weer even vooruit.
Door alle media-aandacht kan het u vast niet ontgaan zijn, maar dit prentenboek mag niet ongenoemd blijven: Nederland van Charlotte Dematons. Met een fantastisch oog voor detail geeft Dematons in zevenentwintig prenten Nederland weer. Een waar feest voor het oog. Dit jaar verscheen ook het prentenboek Emma en het beestjesfeest van Alex T. Smith. Deze jonge schrijver en illustrator bewerkte de klassieker Assepoester tot een sprookje voor de allerkleinsten.
In Hoog boven de wolken (vanaf 8 jaar), het kinderboekendebuut van Carolien Ceton, volgen we de achtjarige Loos in de week voorafgaand aan haar negende verjaardag. Dat er meer speelt in Loos' leven dan op het eerste oog zichtbaar is, weet Ceton op subtiele wijze naar voren te brengen. In korte, heldere zinnen ontvouwt zich een ontroerend verhaal met een verrassende ontknoping. In dezelfde leeftijdscategorie (en bovendien ook een debuut) verscheen Het kleine paradijs van Jef Aerts. In prachtige zinnen en sterke metaforen dringt zich meermaals de gedachte op aan de grootmeester Paul Biegel. In een sprookjesachtige doch realistische stijl volgen we de zoektocht van de twaalfjarige Lilita naar haar vader.
Ook voor de oudere kinderen, door ons liefkozend young adults genoemd, verscheen dit jaar genoeg moois. Zo kwam John Greens vijfde boek Een weeffout in onze sterren uit. Hoofdpersonages Hazel en Gus, twee vroegwijze tieners die allebei in aanraking komen met kanker, worden in al hun kwetsbaarheid neergezet. Green schuwt nergens Het Erge, maar weet tegelijkertijd te voorkomen dat het boek sentimenteel wordt. Hij weet zijn personages geloofwaardig te maken en het droevige te maskeren met een flinke portie (galgen)humor. Het volgende boek verscheen al in 2010, maar ik las het pas dit jaar: Allemaal willen we de hemel van Els Beerten. Een ontroerend en aangrijpend verhaal over liefde, moed en heldendom ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Na een radiostilte van bijna twee jaar verscheen dit najaar het 56ste nummer van De Poezenkrant (samenstelling Piet Schreuders). Geschreven voor en door poezenliefhebbers. (Bovendien op pagina 2 een eervolle vermelding voor Linnaeus Boekhandel. Reden te meer om dit pronkstukje in huis te halen. Voor je het weet moet je weer twee jaar wachten.) Dit jaar vond ook de lancering van het literaire tijdschrift Das Magazin plaats, 'de LINDA. van de Nederlandse letteren'. Deel drie ligt nu, prachtig vormgegeven, in de winkel en bevat korte verhalen van onder andere Ben Lerner en Simone van Saarloos en de laatste gedichten van Rutger Kopland.
Dit jaar debuteerde Kira Wuck met de poëziebundel Finse meisjes. Achter Wucks poëzie gaat een wereld aan verhalen schuil. Arnon Grunberg is al fan en wij bij Linnaeus Boekhandel ook. En u?
De roman Dorst van Esther Gerritsen is een van de aangename verrassingen van dit najaar. Dorst is geschreven in Gerritsens kenmerkende droge en sombere stijl. Een rauw verhaal met een fluwelen randje. Een kamer in Rome van Sipko Melissen is de ideale roman om te ontsnappen aan de sleur van alledag. Laat u meevoeren door literatuurstudent Daniël die in Italië op zoek gaat naar de auteur van een onbekende novelle.
Tot slot nog 'n schitterende verhalenbundel die zeker niet aan uw aandacht mag ontglippen: Varianten van ongemak van Lydia Davis. Davis, eerder al overtuigend met Bezoek aan haar man, heeft in Varianten van ongemak wederom haar scherpe, absurdistische toon te pakken in verhalen variërend in lengte van een paar regels tot een paar pagina's.
Roxanne van den Bosch