Het ene moment is ze een kleuter die niets anders lust dan spaghetti met boter en kaas, en misschien af en toe een stukje broccoli, het volgende moment is ze volwassen en zit je bij haar aan tafel Senseo koffie te drinken. Mijn weekendkind, dat mijn weekendkind niet meer is omdat ze nu een eigen huis heeft met een eigen bed, in Amsterdam, wat de noodzaak om bij ons te logeren volledig heeft weggevaagd. Ik ben op bezoek in een chaotisch, rommelig, stoffig, melancholiek- en lichtelijk jaloersmakend studentenappartement in Bos en Lommer, en herinner me nog als de dag van gisteren mijn eigen stoffige studentenkamers, en het lijkt alsof ik daar gisteren nog woonde, en tegelijk weet ik dat het véél langer geleden is, in een tijd zonder mobiele telefoons en zonder laptops en zonder euro, en ik voel me… No longer young.
Het voortschrijden van de tijd heeft gelukkig ook voordelen. Emma's smaak heeft zich voorbeeldig ontwikkeld: dat moest ook bijna wel met een moeder én een stiefmoeder die goed kunnen koken. Het leukste van op kamers wonen vindt ze het eten: dat ze zelf kan koken, en zelf kan beslissen wanneer ze eet, en wat. Soms ontbreekt het haar alleen wel aan de noodzakelijke kennis om favoriete klassiekers, die ze thuis of bij ons te eten kreeg, na te maken. Dus, vanaf nu een nieuwe rubriek op Alles over Eten: Eten voor Emma. "Die lekkere pasta met tomaat er bovenop die je altijd maakt".
Voor ik weg ga vertelt ze nog het broodje dönerverhaal. "Ik kwam savonds heel laat thuis, en alleen de snackbar was nog open dus daar haalde ik een broodje döner. Ik had dat nog nooit gegeten en ik vond het zóóóó lekker! Mijn huisgenootjes zeiden dat ik niet de beste döner had gehad, dus de volgende dag haalde ik een broodje döner bij de bakker en dat was inderdaad veel lekkerder… maar toen zeiden mijn huisgenootjes dat het de verkeerde bakker was! Dus de derde keer ben ik dan eindelijk naar de goeie bakker gegaan, en dat was echt de allerlekkerste. Echt, zóóóó lekker. Ik zal het een keer voor je meenemen."
Nou dat hoeft niet hoor. Wijs me maar gewoon waar die beste bakker is…
Thuis geniet ik van het beste broodje döner van De Vlugtlaan. Met Feargal Sharkey op tv voor een extra dosis sentiment.