Wat kunnen wij hier tegen beginnen? Heeft iemand een goede raad voor ons?
ik las jullie verhaal en lees het maar van 1 kant, namelijk jullie kant. Mijn ervaring is dat aan elk verhaal twee kanten zit, ook de mijne. Je neemt niet zo maar afstand van de belangrijkste mensen in je leven. Ook al was het contact nooit optimaal. Het zijn wel je ouders wordt er dan gezegd en de opa en oma van je kinderen.
Ook ik heb afstand genomen van mijn ouders. Er is vanaf mijn 9e zoveel gebeurd thuis, geestelijke en lichamelijke mishandeling door mijn pa. Inmiddels ben ik ook gescheiden en heb 2 jongens van 6 en 8 jaar. Mijn vader is van mening dat geen andere man goed genoeg is voor de kinderen om ze op te voeden en zal koste wat kost dit zelf blijven doen.
Hij heeft mijn huidige vriend helemaal nagetrokken en houdt een dossier van mij (zijn eigen dochter) bij en zal me mijn werk ontnemen .. zegt ie.
Nu wil hij de kinderen blijven zien en komt op het sportveld tijdens trainen kijken. De kinderen zijn doodsbang voor hem omdat mamma ook bang voor hem is.
Ik ben nu bezig met een contactverbod. Hij zal mijn kinderen niet nog meer kapot maken dan ze al gemaakt zijn de afgelopen 3 jaar. School, huisartsen, politie ales werkt hier aan mee.
Ik zou jullie eens om raad willen vragen, bij het volgende 5 jaar geleden ben ik uit mekaar gegaan met mijn ex en we hebben 2 kinderen van nu 6 jaar. Ik heb in een blijf-van-mijn-lijfhuis en al gezeten en na enige tijd zijn de kids weer naar mijn ex gegaan. Vorig jaar werden de kinderen gedumpt met een brief dat hij afstand van ze doet en dat zijn ouders hier achter staan.
Nu heb ik opeens een dagvaarding gekregen en willen zijn ouders opeens een bezoekregeling. Mijn kinderen willen zelf dus helemaal niet meer daar naar toe en als het aan mij ligt gaan ze ook niet meer. Ik weet nog de opmerking die werd gemaakt toen ik lag te bevallen "oo, moet ik daarvoor je vader op zijn werk gaan bellen".
Wie kan en weet wat ik hiermee moet doen, en ook ik weet dat er lieve opa's en oma's zijn. Alleen daar vallen zij niet onder, ik moest van hen liever een abortus ondergaan en dan nu dit.
Ik neem aan dat de rechter dat wel begrijpt (of ben ik nu naief)
het allerbeste!
wij zijn gelukkig getrouwd en nog steeds samen en hebben 2 gezonde kindjes van 11 en 7 jaar. Je zegt in uw reactie de rechter zal zoiets wel begrijpen. Daar stel ik mij de vraag. Wij hebben onze kindjes naar een bezoeksruimte enzo gebracht om contact met de grootouders te kunnen hebben. Maar de zoon van 11 wil er niks mee te maken hebben. Zo zijn wij al 4 jaar aan de gang.
Nu vragen ze een dwangsom van 250€ als de kleinkinderen niet komen. Iedereen lacht ze uit, maar ze houden niet op. Iedereen zegt: dat krijgen ze niet klaar. Maar de rechter zal de uitspraak moeten doen. Ze begrijpen niet dat ze de kindjes zo hard kwetsen.
Nu kom je er niet mee weg dat "de kinderen dat niet willen" jij wil niet. Kinderen zijn flexibel en leven in het nu. Jij leeft nog in het verleden en draagt je pijn over op je kinderen. Het zou je leven verrijken als je wraak en boosheid tov van je ex uit de relatie van je kinderen en hun grootouders houdt.
Geef je kinderen de kans om als volwassene terug te kijken op de leuke dagen bij opa en oma. Het kan ze niks schelen wat het probleem van volwassenen is. Dat jij dat denkt is projectie van je eigen ongenoegen en doe je een appél op hun loyaliteit, laat je ze kiezen!
Je schrijft dat je de kindjes naar een bezoekruimte enzo hebt gebracht.
Wat denk je zelf? Wees eens eerlijk, is dat een omgeving voor kinderen? Wat heb je ze aangedaan al die 4 jaar?
Waarom niet afgesproken bij de kinderboerderij of de speeltuin? Dat is een leuke omgeving voor kinderen. Dan kan er ook een band met grootouders ontstaan. De bioscoop, de ijssalon, een museum, mogelijkheden genoeg. Je brengt ze erheen en haalt eind van het bezoek weer op. Geen centje pijn.
Peter ik vind het zeer knap dat je je kinderen naar een bezoek ruimte hebt gebracht. Echt respect daar voor het toont in mijn ogen dat je de kinderen niet hun opa en oma heb willen ontnemen.
Oma Gitana ook allerespect voor u mening maar in sommige gevallen is het zeker niet verstandig om een kind mee te geven aan opa's en oma's
Zelf heb ik een nare jeugd gehad en ben ik met name door mijn moeder altijd te kort gedaan, gekleineerd, en nog veel meer op mijn 13de ben ik van huis weg gelopen toen ik zelf moeder werd heb ik het contact hersteld met name omdat mijn vader de liefste man van de wereld is en ook zeker net zo 'n opa zou zijn.
Dat is hij. Maar helaas speelt mijn moeder haar spel waar mee ze de hele familie van mijn vader al heeft weg gewerkt. Ook tussen mij en mijn 4 jarig dochter.
De vader van mijn dochter en ik zijn uit elkaar en hebben allebei na een heftige breuk en rechtzaken de boel goed geregeld.
Nu ik heftig ziek ben geweest en ik herstellende ben is mijn dochter tijdelijk in het nieuwe gezin van haar vader.
Nu komen mijn ouders daar koffie drinken als mijn dochter slaapt. Maar nemen wel kadoos mee, nu als mijn dochter dan in de weekenden bij mij is ... heeft ze het er steeds over dat mama niet boos mag zijn op oma... ik rep er met haar geen woord over. maar ik mag niet boos zijn oma is lief wand die brengt kadoos voor haar schrijft kaartjes dat ze haar zo missen
weet iemand wat ik hier mee aan moet
U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.
Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.