Red de relatie
|Publicatie||Nr. 49 - 09 december 2011|
|Jaargang||2011|
|Rubriek||Hoofdredactioneel|
|Auteur||Robert Crommentuyn|
|Pagina's||3009|
'Vandaag de dag is het al zo'n 9 jaar dat ik mijn dochter sla. Ik schaam mijzelf heel erg en ondanks alle goede bedoelingen en therapieën lijkt het nog steeds niet te gaan lukken. Mijn dochter is autistisch en erg agressief binnen ons gezin. […] Dagelijks slaat ze mij en mijn vrouw zomaar vanuit het niets. [...] Mijn vrouw reageert als een professional en stapt uit haar moederrol en handelt dan als een begeleider voor onze dochter. Daar heb ik diep respect voor en anderzijds afgunst omdat het mij niet lukt.'
Een bezoek aan de site van het Steunpunt Huiselijk Geweld is een aanrader. Daders, slachtoffers en omstanders maken er – net als de vader hierboven – dankbaar gebruik van de mogelijkheid om hun hart te luchten en ervaringen te delen. Sommige bijdragen bezorgen kippenvel, andere zijn ontroerend of vooral dieptragisch. Allemaal brengen ze de problematiek krachtig tot leven. Wat opvalt is dat zowel daders als slachtoffers niet alleen in geweld, maar ook in liefde met elkaar verbonden zijn. Bijna iedereen wenst 'dat het stopt' omdat anders de relatie met partner of kind op de klippen loopt.
Maar daar heeft de hulpverlening geen boodschap aan, vertelt arts en bestuurder Matthieu Goedhart van de Venlose Mutsaersstichting aan verslaggever Henk Maassen (blz. 3014). De gebruikelijke reflex is dat slachtoffers worden afgeschermd van de daders en dat daders worden gecriminaliseerd. Relaties dreigen daardoor stuk te gaan, precies wat de mensen om wie het gaat níet willen. Een recidivecijfer van 60 procent verwondert dan niet.
In Venlo gaat het anders. De sociale relaties staan daar centraal. Het gezin is zelf 'probleemeigenaar'. 'We geven de mensen de taal om het probleem aan te pakken', zegt Goedhart. Het is een daverend succes. In Noord-Limburg bedraagt het recidivecijfer slechts 9 procent. In Venlo vragen ze zich af waarom niet heel Nederland het zo doet.
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten doet binnenkort een wetsvoorstel voor een nieuwe meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling. Die staat of valt met de bereidwilligheid van artsen en anderen om te melden (zie ook de MCtv-nascholing 'Meldcode Kindermishandeling'). De bereidheid zal toenemen als interventies werkzaam zijn. De staatssecretaris bewijst iedereen een dienst door de Venlose best practice 'ministeriële goedkeuring' te verlenen.
Robert Crommentuyn, adjunct-hoofdredacteur
Hieronder ziet u de reacties op dit bericht. Plaats ook uw reactie! Ziet u geen reactieformulier? (1)
"Huiselijk geweld en hoofdredactioneel. Welke dokter zou dat niet graag stoppen, overal, altijd stoppen met huiselijk geweld. Natuurlijk. Een gezinsgerichte benadering werkt. Of werkte? Volgend jaar betaalt - als de tweede of eerste kamer er geen stokje voor steekt - een gezin dat niet via jeugdzorg geholpen kan worden, maar aangewezen is op de volwassenen GGZ, per persoon de eigen bijdrage van 200 euro plus mogelijk het eigen risico van 200 euro van de zorgverzekering. Als het voorbeeld uit het hoofdredactioneel van de vader met de autistische dochter nu eens een volwassen (18+) dochter met autisme betreft, kan dat zo maar een maandsalaris zijn. Hoeveel dokters zouden dit rechtse kabinet mede in het zadel hebben geholpen? Likken ze nog steeds hun vingers af bij het meest rechtse regeerakkoord ooit opgesteld?
"
Laatste reacties:
De juiste formulering
Reactie 23-05-2015: 'Een hilarische reactie van deze anonieme CZ-medewerker. Henk Elsink parodieerde in 1981 iets vergeli...'