Evan Roberts
In zijn overlijdensbericht in de Western Mail (een regionale krant in Wales) werd zijn leven als volgt opgesomd:
- "Hij was een man die vreemde dingen had ervaren. In zijn jeugd leek hij de hele natie in de palm van zijn hand te hebben. Hij verdroeg zware spanningen en onderging radicale veranderingen in doen en denken, maar aan zijn religieuze overtuigingen bleef hij tot het einde toe vasthouden."
Zijn jeugd[bewerken]
Hij werd geboren als zoon van Henry en Hannah Roberts. Hij groeide op in een calvinistisch-methodistisch gezin en was een serieus kind dat regelmatig naar de kerk ging en 's nachts Bijbelteksten uit zijn hoofd leerde. Van zijn elfde tot zijn drieëntwintigste werkte hij samen met zijn vader in de kolenmijnen.
Bediening[bewerken]
In 1904 begon Roberts in Newcastle Emlyn te studeren voor zijn latere geestelijke bediening. Een bezoek aan een dienst in Blaenanerch waarin Seth Joshua voorging, leidde tot een ervaring die vorm gaf aan zijn geloof in de Doop met de Heilige Geest. In oktober van dat jaar begon Roberts het evangelie te verkondigen in een reeks kleine samenkomsten. Dit had tot zijn betrokkenheid bij de Opwekking in Wales tot gevolg, en al snel trok hij de aandacht van vele duizenden gelovigen.
De vier punten waar hij de nadruk op legde bij zijn bediening waren:
- Het belijden van alle zonden
- Afrekenen met al het twijfelachtige in het persoonlijk leven (zonden)
- De bereidheid om de Heilige Geest altijd direct te gehoorzamen
- Christus in het openbaar belijden
Inzinking[bewerken]
Zijn latere leven[bewerken]
Hoewel Roberts in 1926 terugkeerde naar Wales bracht hij het latere deel van zijn leven door met het schrijven van gedichten en het corresponderen met geestelijken. Hij sprak niet meer in het openbaar en leed bij tijd en wijle onder depressies. Hij werd depressief omdat hij teleurgesteld raakte door het verdwijnen van de resultaten van de opwekking. De opwekking was zijn "bergtop-ervaring", en met het wegebben van deze "golf van Gods Geest" kwam hij in een gat terecht. Hij leefde voor de opwekking, en plotseling was de opwekking voorbij. Zo raakte hij zijn levensdoel kwijt. Brynmor Pierce Jones schrijft in zijn biografie over Evan Roberts dat zijn neerslachtigheid ook mede veroorzaakt werd door de nood in de wereld ten tijde van de eerste wereld oorlog. Juist omdat hij zo'n gevoelige natuur had, trok hij zich die nood erg aan. Hij leed er sterk onder en kwam ook daardoor in een depressie terecht.
Evan Roberts overleed op 72-jarige leeftijd. Hij werd in het familiegraf van de Roberts begraven achter de Moriah Kapel in Zuid-Wales.
[bewerken]
|Bronnen, noten en/of referenties

