The definition of artistic activity occurs, first of all, in the field of distribution.
(Marcel Broodthaers)
Seth Price is geïnteresseerd in hoe kunst het 'normale leven' kan binnendringen. Hoe conceptuele kunst, buiten de muren van een galerie of tentoonstellingsruimte, buiten de veilige grenzen van de 'kunstwereld', nog als zodanig werkzaam kan zijn en betekenis kan krijgen. Die vraag is niet nieuw, maar het is interessant omdat deze als uitgangspunt en vanuit een kunstenaarspraktijk wordt gesteld. Het spelen met de verspreiding (dispersion) en het herinterpreteren van (visuele) informatie ís het werk, zou je kunnen zeggen. Uiteindelijk gaat het Seth Price er om hoe betekenis gecreeërd en gemanipuleerd kan worden.
Met bovenstaand citaat van Marcel Broodthaers begint 'Dispersion' een essay-als-kunstwerk uit 2002, waarin Seth Price op een fragmentarische manier zijn positie bepaald ten op zichte van de hedendaagse kunst die, zoals Price terecht opmerkt, inmiddels zonder uitzondering in meer of mindere mate als 'conceptueel' beschouwd mag worden. In het essay geeft hij als het ware een persoonlijke geschiedenis van 'momenten' in de conceptuele kunst die relateren aan zijn onderzoeksvraag. Daarnaast probeert het een conclusie te formuleren. 'Probeert' want uiteindelijk is het essay in de woorden van Price, een onsamehangende improvisatie en experiment met een open einde.
Duchamp was not only here first, but staked out the problematic virtually single-handedly. His question "Can one make works which are not 'of art' " is our shibboleth, and the question's resolution will remain an apparititon on the horizon, always receding from the slow growth of practice.
De onoplosbare vraag van Marcel Duchamp vormt de aanleiding van zijn 'onderzoek' dat zich richt op op kunst…, technologie, design en mode, volgens Price, voorbeelden van 'the circuits of power and money that regulate the flow of culture'.
Mooi is dat Price vaak voorbeelden of uitspraken uit de conceptuele kunst tegenoverelkaar zet. De vragen die hij zichzelf en de lezer stelt worden niet zo zeer beantwoord, maar eerder steeds weer aangevuld met nieuwe invalshoeken.
Suppose an artist were to release the work directly into a system that depends on reproduction and distribution for its sustenance. A model that encourages contamination, borrowing, stealing, and horizontal blur. The art system usually corrals errant works but how could it recoup thousands of freely circulating paperbacks?
Even later citeert hij Mark Klienberg:
"Could there be someone capable of writing a science-fiction thriller based on the intention of presenting an alternative interpretation of modernist art that is readable by a non-specialist audience? Would they care?" (The Fox, 1975)
Deze vraag geeft eigenlijk precies aan waar Price naar toe wil, een uitingsvorm die ambigu van aard is en waarin de verschillende manieren om het werk te lezen samenkomen in een 'gelijkwaardig potentieel'.
Price beseft dat er genoeg voorbeelden te geven zijn van kunstenaars die dergelijke ondernemingen al eerder toepasten in hun praktijk. Hij noemt als voorbeelden o.a. The Xeroxbook en kunstenaars Rodney Graham (die een aantal popsongs en albums uitbracht) en Maurizio Cattelan ('maker' van het tijdschrift 'Permanent Food'). Maar geeft daarbij de moeilijkheid aan van interpretatie wanneer een dergelijk werk begint te circuleren binnen de 'consumenten' markt. De vraag is dus of het werk in die context en voor een leek, toch een 'kunst-beleving' kan oproepen. Hij maakt daarbij de vergelijking van de kunst met de hermeneutiek:
"Where we have spoken openly we have actually said nothing. But where we have written something in codes and in pictures, we have concealed the truth…"
Vanzelfsprekend laat Seth Price in zijn essay ook de massa-media als televisie en internet passeren. Op het onstuurbare, alsmaar uitdijende archief van het internet, is het volgens Price cruciaal de informatie op de juiste manier te verpakken en te contextualiseren om een publiek te bereiken.
Anything on the internet is a fragment, provisional, pointing elsewhere. Nothing is finished. What a time you chose to be born!
Ook wordt er gereflecteerd op kunstenaars als Dan Graham, Daniel Buren en Gordon Matta-Clark die doelbewust met hun werk de publieke ruimte opzochten. Niet zozeer de bekende 'kunst in de openbare ruimte' zoals we die nu kennen, interesseert Seth Price, maar meer de projecten waar de kunst-uiting zich echt vermengd met haar omgeving: 'interventions into the social unconcious'. Zijn kritiek is dat deze vorm zich sinds die eerste exercities weinig meer vernieuwd heeft.
Het werk 'Title Variable' (2001-) van Seth Price is een goed voorbeeld van zijn werkwijze. Het 'work-in-progress' bestaat uit een gemixte compilatie van 'gedateerde' digitale muziek, rechtenvrije computer-games soundtracks uit de jaren '80 of experimentele industriële muziek nog voordat deze transformeerde tot 'dance'. Het werk kent verschillende verschijningsvormen, verschillende album-hoezen, verschillende mixen, en is zowel als cd of lp verspreid in zowel platenwinkels als galleries, maar ook zijn verschillende mixen te downloaden. Het werk werd zowel besproken in kunstbladen als muziektijdschriften en daarmee acht Price het werk als een 'geslaagde' oefening.
Grappig is dat als je in de uiteenlopende tekst-werken van Price duikt, verschillende zin-structuren terugkomen:
Must I consult art to understand that idendity is administered, power exploits, resistance is predetermined, all is hollow?
Bovenstaande zin komt uit 'Dispersion', in een ander werk ('How to Disappear in America') is deze getransformeerd tot:
Must I consult some picture or trinket to learn that power corrupts, desires are commodified, control is paramount, subjectivity is administered?
Het werk van Price lijkt voortdurend in beweging en is voorlopig nog niet af, steeds weer wordt zijn eigen werk herzien en hergebruikt.
Hoewel bovenstaande provisorische samenvatting (en interpretatie!) van 'Dispersion' misschien anders doet vermoeden, is het zeker niet zo dat Seth Price, de geijkte tentoonstellingplekken, als musea en galleries uitsluit. Integendeel een groot deel van zijn praktijk speelt zich wel degelijk af op deze plaatsen. Vorig jaar begin zomer bezochten we een tentoonstelling in Kunsthalle Zürich van Seth Price die, zonder zijn ideeën te kennen, wat mij betreft nogal tegenviel. Het was een nogal klinische tentoonstelling, waarin weinig aanknopingspunten om het werk te lezen gegeven werden. Wellicht waren we te gehaast. Er waren strak (machinaal) uitgesneden restvormen te zien, gezeefdrukte beelden op transparant plastic, een televisie met het het beeldscherm naar boven gekanteld, gepresenteerd nog in de doos van de televisie-fabrikant.
De tentoonstelling zou met de tekst van 'Dispersion' in het achterhoofd, beter te behappen zijn. De 'tekens' die opdoemen uit de installaties zijn soms letterlijker te nemen dan je verwacht. Het werken met industriële materialen en methoden, ontdaan van ieder handschrift, is achteraf gezien een interessante aanvulling op de ideeën van Seth Price, maar wat me eigenlijk vooral aanspreekt in 'Dispersion' zijn de mooie, krachtige zinnen, zoals deze:
You must fight something in order to understand it.
Seth Price – Dispersion is hier als pdf te downloaden.
De website van Seth Price: www.distributedhistory.com geeft verder een compleet overzicht van zijn werk, publicaties en interviews.