Archive for augustus 24, 2010
door Marc Coucke
Er zijn zaken die erop kunnen wijzen dat het tij aan het keren is in Italië en dat er misschien dit jaar nog een einde komt aan het tijdperk Berlusconi. Echter, met 'Sua Emittenza' weet men nooit. Hij zou nog eigenaardig uit de hoek kunnen komen.
De laatste maanden is een aantal ministers en staatssecretarissen afgetreden omdat zij verdacht worden van corruptie. Er is sprake van een geheim genootschap van politici, zakenmensen en magistraten die elkaar graag diensten bewijzen en die de pers P3 genoemd heeft naar analogie met de geheime loge P2 van Licio Gelli (1981). Sommige van die mensen staan heel dicht bij Berlusconi en in afgeluisterde telefoongesprekken sprak men over 'Caesar' en men vermoedt dat hier gerefereerd werd naar Berlusconi zelf. Dat zoiets nu aan het licht komt is geen groot nieuws. Het bevestigt een vermoeden van wat zich achter de schermen afspeelt.
Wat mijn aandacht wel getrokken heeft en wat op een kentering zou kunnen wijzen is het feit dat zijn getrouwen zich van hem beginnen af te keren. Op 27 mei was Silvio Berlusconi in Rome gastspreker op het jaarlijks congres van Cofindustria, het Italiaanse VBO. Als groot ondernemer (Mediaset, Mondadori, AC Milan) is hij thuis in die kringen. Enkele dagen voordien had hij aan de Voorzitter van Cofindustria, Emma Marcegaglia, aangeboden Minister van Industrie te worden in zijn regering na het ontslag wegens vermeende corruptie van Claudio Scajola. Mevrouw Marcegaglia heeft het aanbod afgeslagen en liet zich op 'haar' congres niet onbetuigd. 'De regering moet meer besparen, er moet meer transparantie zijn bij het uitbesteden van contracten, enz.'
Berlusconi ging zelfverzekerd naar het podium en zou dit even klaren. Hij liet zijn speech in zijn zak zitten en richtte zich tot de honderden aanwezige zakenmensen. 'Wie van jullie vindt dat Mevr. Marcegaglia minister moet worden in mijn regering steke zijn hand op.' (Zie http://www.dailymotion.com/video/xdgjjv_berlusconi-propone-marcegaglia-mini_news.) Bijna niemand in de zaal stak zijn hand op en Berlusconi moest met een kwinkslag afdruipen. Dit zal hem pijn gedaan hebben : afgewezen worden door een vrouw en in zijn hemd gezet door zijn 'natuurlijke medestanders'.
Een ander heel significant feit is de breuk met Gianfranco Fini. Begin 2008 heeft Fini zijn Aleanza Nazionale laten samensmelten met de Forza Italia van Berlusconi. Er werd een nieuwe partij gevormd : il Popolo della Libertà. De partij van Fini had een fascistisch verleden maar Fini is er in een tiental jaar in geslaagd de partij een bocht te doen nemen naar democratisch rechts. De nieuwe partij heeft de vorige verkiezingen met glans gewonnen. Berlusconi is zichzelf opgevolgd als Eerste Minister en Fini is benoemd tot Voorzitter van de Kamer. In die functie heeft hij zich ontpopt tot een verdediger van de democratische belangen. Hij weigert te dansen naar de pijpen van de eerste minister en spreekt zich uit tegen belangenvermenging van politici. In juli is Fini uit de partij gezet door Berlusconi en een dertigtal parlementsleden is Fini gevolgd met als gevolg dat Berlusconi nu nog slechts over een wankele meerderheid beschikt.
Er roert zich iets in Italië. Sommige magistraten komen uit hun schelp en zeggen dat het zo niet verder kan. Zakenlui (o.a. Luca Cordero di Montezemolo van Ferrari) en professoren (o.a. Andrea Romano) hebben een denktank opgericht (Italia Futura) om concrete plannen uit te werken voor een toekomstig Italië maar Berlusconi waant zich nog altijd ongenaakbaar en denkt niet aan aftreden. Er zijn nog steeds genoeg volgelingen die hem goddelijke kwaliteiten toemeten.
Hij heeft vorige week aangekondigd dat hij na het parlementair verlof een vertrouwensstemming zal vragen in beide kamers en dat hij nieuwe verkiezingen zal uitschrijven indien hij verliest. Dan is het alles of niets. Indien hij verliest is het tijdperk Berlusconi waarschijnlijk voorbij. Indien hij wint zal hij er alles opzetten om zichzelf tot President van de Republiek te laten verkiezen, zijn ultieme ambitie.