Zoals Axel vorige week schreef, was de periode waarin Van Gogh De slaapkamer schilderde een veelbewogen tijd. Al kan ik daar wel aan toevoegen dat er in zijn leven altijd wel wat aan de hand was. Toen Van Gogh zijn slaapkamer schilderde, verbleef hij in Het gele huis, in gespannen afwachting van de komst van Paul Gauguin.
Van Gogh was zelf al in februari van dat jaar (1888) verhuisd van het hectische Parijs naar het landelijke Arles, in Zuid-Frankrijk. Hier was het leven goedkoper en kon hij in de buitenlucht rustig werken aan het ontwikkelen van een eigen stijl. Van Gogh vond in Arles het heldere licht en de vrolijke kleuren die hij zo bewonderde in de Japanse houtsneden.
Het gele huis
In mei huurde Van Gogh het gele huis als atelier, maar hij ging er pas in september wonen. In de brief aan Theo waarin hij het huis beschrijft, kwam hij met het idee op de proppen om hier samen met de kunstenaar Paul Gauguin te gaan wonen en werken.
Van Gogh droomde in zijn afzondering van een broederschap van kunstenaars. Behalve Gauguin zou ook de schilder Emile Bernard daar deel van kunnen uitmaken. Van Gogh wilde zo kosten besparen en eventuele opbrengsten delen. Maar naast die financiële voordelen, verlangde hij vooral naar gelijkgestemd gezelschap.
Uiteindelijk zegde Gauguin toe. Het aantrekkelijke vooruitzicht van de financiële steun die Vincents broer Theo hem bood, zal ongetwijfeld aan dit besluit hebben bijgedragen.
Een kunstenaarshuis
Van Gogh meubileerde het gele huis zorgvuldig, zodat hij er samen met Gauguin zou kunnen wonen. Bovendien werkte hij maandenlang aan een serie doeken om de vertrekken mee te decoreren. De slaapkamer is daar een van. Niet alleen wilde Van Gogh van het gele huis een karakteristiek 'kunstenaarshuis' maken; hij maakte ook een artistiek statement richting Gauguin, door letterlijk en figuurlijk laten zien wat hij in huis had! Zoals De zonnebloemen.
Hoe het afliep tussen Van Gogh en Gauguin is vrij algemeen bekend: het werd een drama. Binnen twee maanden ontstonden er zoveel spanningen tussen de twee kunstenaars, dat Van Gogh op 23 december 1888 een deel van zijn linkeroor afsneed. Hoewel veel mensen menen deze latere ellendige gebeurtenissen al in De slaapkamer te kunnen zien, was Van Gogh tijdens het schilderen van dit werk juist erg optimistisch.