Je mag de radio niet opzetten of de krant niet opendoen of daar zijn ze weer: we hebben groei nodig. Economen en politici struikelen over elkaar om te roepen dan we meer groei nodig hebben, meer competitiviteit, meer flexibiliteit. Het kan aan mijn beperkte intelligentie liggen maar ik begrijp dit niet.
We zitten nu al jaren in een zware crisis die veroorzaakt wordt door steeds meer groei, er verschijnt wel elke week ergens een rapport met de rampzalige gevolgen die ons te wachten staan door de groei. En wat is de conclusie, we willen nog meer en harder groeien. De problemen oplossen met de principes die de oorzaak van de problemen vormen. In het beste geval zegt iemand er bij dat de groei liefst 'groen' moet zijn of 'duurzaam' of 'kwalitatief'. Maar de groei zelf in vragen stellen is blijkbaar nog erger dan vloeken in de kerk.
Vergeet die groei. Het tijdperk van de onbeperkte groei is over. Hier en daar zullen er nog wel eens een paar groei-kwartalen zijn, maar de opgaande lijn van de voorbije 50-60 jaar is gewoon afgelopen. Voor wie het nog eens in 300 seconden samengevat wil zien waarom kan dit even bekijken.
Als we al groei nodig hebben dan denk ik groei van:
- veerkrachtige gemeenschappen
- gezond verstand (namelijk verstand dat grenzen aanvaard)
- systemen om te delen en hergebruiken
- verbondenheid met elkaar en de natuur
- biologische groenten
- het aantal bewuste consumenten
- protest tegen de groeidwang