Laten we de koning van de troon flikkeren. Dumpen met die handel. De koning, Cradle of Filth, heeft het beste toch wel gehad moeten de leden van Aisling hebben gedacht. Het is echter handig om met songmateriaal te komen dat origineel en boeiend klinkt. Laten we wel wezen, een beetje black metal band begint tegenwoordig met een klassiek piano intro waarmee duistere spanningen worden opgebouwd voordat de blastbeats kunnen beginnen.
Laten we wel wezen, een beetje black metal band gebruikt echter de (jawel) synthesizer voor het intro. Na 1 keer trek ik dat nog wel, maar t lijkt wel een trend. Zo ook de opening van Aisling. De intro duurt mij persoonlijk te lang. Het tweede nummer 'the oracle of dehumanisation is een aardig episch blackmetal werkje waar bij mij echter de riffs en de vocalen aan Cradle of Filth doen denken. Als halverwege het nummer ook nog een duister heerschap een mysterieus gesproken tekst influistert dwars tussen de herrie door , heb ik mijn conclusies getrokken.
Een gebrek aan originele song s, zo luidt het devies. Goede muzikanten, daar niet van, maar ik adviseer ter wille van een beetje positieve reactie cq. recentie eens uit een origineler vaatje te tappen. Dan bedoel ik niet, laten we een akoestisch nummer op de plaat donderen(Duan amhairghine, track 5), er bestaan bands die dat veel beter kunnen. Schoenmaker zeg ik, hou je bij je leest, bedenk wat je kan(een bak pleurisherrie maken) en probeer dat te smeden tot een meesterwerkje, zoals dat al aardig gelukt is met "Chgrushing the Wall of Time". Wie weet wat de toekomst brengt, Dimmu Borgir werd ook pas bekend met 'Enthrone, Darkness, Thriumphant'.