Jasper : Rosetta is weer teruggekeerd op aarde. Nadat de vorige dubbelplaat 'The Galilean Satellites' de luisteraar met een angstwekkend postmetal kanon opzoog en de ruimte in katapulteerde, drukt 'Wake/Lift' je nu dieper met je schoenen in de aarde dan ooit, terwijl je ondertussen in een zware trance wordt gebracht door een muur van geluid.
Waar de vorige plaat (ik laat de split met Balboa gemakshalve even buiten beschouwing) duidelijk n concept-sfeer voor ogen had, namelijk de eindeloze eenzaamheid van het heelal, daar is deze keer gekozen voor een ontdekkingsreis binnen het geluid zelf. Rosetta heeft namelijk een zeer eigen geluid te pakken, dat met het ene been geworteld is in de postmetal sferen van Neurosis en Isis, en met het andere in geestverruimende shoegaze. Het gestoei met electronische elementen is daar zeker onderdeel van, al treed dit nergens op de voorgrond. Alles staat in dienst van de duistere atmosfeer. Op 'Wake/Lift' is daarom nu ook gekozen om de zang verder achter in de mix te plaatsen. Hiermee doorbreekt Rosetta de huidige trend om alles, en vooral de zang, steeds harder te willen zetten. Het zware geluid kost kost zeker tijd om te ontwarren, en het geduld van de luisteraar wordt dan ook enigszins op de proef gesteld. Onthaasten was echter nog nooit zo prettig als met Rosetta. Een open geest is de enige voorwaarde die de band stelt voor ze je meeneemt op een reis door je eigen brein. Logischerwijs lukt dit niet met slechts een vluchtig nummertje per dag, dit is muzikale duurzaamheid mensen! Zorg dus goed voor je Rosetta-plaat want ze betaalt zich terug in pure psychedelische pozie.