-
31-07-2010
- Hebt u wel eens een moeilijke dag? Een kwartiertje door de wekker heen geslapen. Je schrikt wakker. Iets te zwaar hoofd. Je verrekt je bij het draaien uit bed. WC rol leeg. Haren in de war. Kam niet te vinden. Tandenborstel zoek. Tandpasta op, maar nog net niet helemaal. Uitknijpen. Laatste restje. Handdoek nat op de grond. Geen zin in de dag. Je moet eerst de knoopjes van je overhemd open doen voordat je je bloes aan kunt. Beetje chagrijnig. Beetje veel. Het brood scheurt kapot als je de net te koude boter erover probeert te smeren. De kaas is bijna op. Moeilijk doen met de kaasschaaf. De pindakaas ingedroogd. Krant te laat. De radio kraakt. Je schenkt naast je glas. De thee is veel te warm en je brandt je lip. En nog te slap ook. Je hebt je sokken aan en dan blijken het twee verschillende te zijn. Telefoon gaat. Verkeerd verbonden. Oh ja, hond nog uitlaten. Fietsensleutel kwijt. Ook nog. Je krijgt je fiets niet goed uit het rek. Je ontsnapt aan een frontale botsing met een scootertje bij het opstappen. De vuilniswagen blokkeert de straat. Het begint te miezeren. Geen jas mee. Geen paraplu. Stoplicht op rood. Onnodig. Zo'n dag.
Zondagmiddag negenentwintig augustus om drie uur in de Witte Reus, JuanaF├ę. Gewoon doen!
-
29-07-2010
- Over precies vier weken, is het zover. Dan wordt het voorbereidende werk van zestig vrijwilligers gedurende een klein jaar concreet. Dan staat alles er. Dan zijn alle bars bezet door onze eigen vrijwilligers en vrijwilligers van verenigingen uit de stad en de regio. Het Julianapark is omgetoverd tot een Paradijs van Verleiding. De catering tentjes weer ingericht met lekkere hapjes. De eerste bands voor de donderdag zijn al binnen en verblijven nog backstage. De grote geluidsboxen staan op de podia. Het vrijwilligersterrein, voor insiders bekend als 'Sef's Keteerke', heeft dan al dagen de noeste werkers van hun natje en droogje voorzien. Er zijn al honderden maaltijden geserveerd. Alles staat in de startblokken. Zo'n ruim zeshonderd vrijwilligers zullen de tienduizenden bezoekers vier prachtige festivaldagen bezorgen. Om kwart over zeven, openen we het vierendertigste Zomerparkfeest. Een gezonde spanning hangt dan in de lucht. Het gaat beginnen. Iedereen lacht elkaar toe. Even terug naar het nu. Vandaag. Het programma is net helemaal rond, bericht Johan. De website is op een haar na klaar, zegt Guus. De vergunning is binnen, mailt Yvette. De allerlaatste afrondende gesprekken met de toeleveranciers zijn gedaan, zegt Paul. De nutsvoorzieningen zijn zeker gesteld, verklaart Wim. De verenigingen en vrijwilligers aan de bars zijn ingeschaald, zeggen Baer en Manpreet. Inclusief een IVA opfriscursus. De sponsortargets zijn gehaald, lacht Arno breeduit. De begroting staat, bevestigt Marc. En de eerste euro's staan erop om de eerste betalingen te kunnen doen. Alle commissies zijn met de allerlaatste details begonnen. Nog net voor de vakantie. Het hoofdpodium is over achtentwintig dagen het domein van Bert. Bert van den Bergh. De spanning zal voelbaar zijn bij deze rasmuzikant. "Nu al" bekent hij me in vertrouwen op het plein bij het Kunstencentrum. Het immens grote hoofdpodium is dan van hem. Zijn muzikale gasten staan klaar. Ze tikken de binnenkant van handen in de lucht tegen elkaar. Het Julianapark druppelt snel vol. Duizenden willen dit openingsfeestje meemaken. Het startschot voor het vierendertigste Zomerparkfeest. Daar doen we het allemaal voor!
-
25-07-2010
- Ik ben net weer de hond aan het uitlaten. Het Julianapark is weer bezaaid met mensen. Vooral luierende en liggende mensen. Meestal moeders met kleinere kindjes. Bij het "Ponnie Weike". Het heeft iets weg van de Picknick op de Zomerparkfeestzaterdagmiddag. Dan ligt het parkgras ook bezaaid met fleurige kleedjes en geruite plaids. De jeugd heeft ook het kunstwerk weer ontdekt. Er liggen vertrapte blikjes tussen de grote keien. Anderen zoeken verkoeling bij de fontein. En er wordt in gezwommen. Ik heb gelukkig nog het staartje van King Mo bij Texfree gezien en gehoord. Volle bak. Een onvervalste bluesavond in Venlo -Zuid. Dat festival bestaat nu veertien jaar. Het Zoks festival vierentwintig jaar en wij vierendertig jaar. Volgend jaar dus weer een gezamenlijk lustrum. Samen vijfenzeventig jaar. Een echt jubileum dus. Er zijn bezoekers die dit jaar een hele week feest hebben tijdens het Zomerparkfeest. Op maandag in het Nolenspark, op dinsdag de gezellige Vriendenavond waar je het Vrienden T-shirt ophaalt, op woensdag de sponsoravond en dan donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag het Zomerparkfeest zelf. Elke dag van de week muziek en gezelligheid. Op dinsdag akoestisch. Dus niet versterkt. Een Venlose muzikantengroep. Met saxofoons, klarinet, trompet, trommels, accordeon en meer. Ze spelen die dinsdagavond op gras, hetgeen voor hen ongebruikelijk is. Althans dat denk ik. Dat verraadt hun naam. Meer zeg ik niet. Als u het wilt zien, moet u Vriend of Vriendin worden. Dan voegt u zich bij de goodwillgroep van het Zomerparkfeest. Die mensen waarvoor het Zomerparkfeest meer is dan een tuinfeestje. Een manier van leven. De culturele zetpil voor de geest. De aanlokkelijke herberg. De opwekkende vitamineshot. Dat festival waar je uitloopt om er even later weer binnen te slenteren. Alle dagen weer. Het festival van de impulsaankopen. De "Verleiding" zelve. Ik realiseer me dat ik nu voor de derde keer het Julianapark rond ben gegaan. Dromend. De hond kijkt me verbaasd aan met die naïef kijkende ogen. Hij snapt er niets meer van. Het gaat bijna regenen. Gelukkig voor het gras wat er nog over is. Ik hoop dat ik op tijd binnen ben, voordat het echt hondenweer wordt.
-
21-07-2010
- We hebben een hond. Niet vast, maar geleased. Moderne uitdrukking voor geleend of te logeren. Je leven verandert er wel mee. Elke avond wandelen we nu door het Julianapark. Het geeldroge Julianapark. De Julianawoestijn. Met verdorde stukken hout van de laatste twee stormen. De bomen zijn getest. Eerst lagen er nog de tentrestanten van het succesvolle Lekker Venlo. Daarna was het helemaal leeg. Extra leeg zelfs, want de Versteende Keien waren ook verdwenen. Een beetje als een soort Stonehenge. Niet meer op een rijtje, maar in een groepje. Het pontificale was er wel vanaf. Eerst lagen ze nog in het centrum van het heelal. Nu verscholen onder de bomen op het talud. Bij de Fontein. Port la Fontaine, zoals we het wel eens noemen naar het paradijsje in Soubran van Marc en Jacqueline. Dat soort dingen zie je nu goed als je met de hond wandelt. Ook de pony's bij het Ponyweike staan in het rulle zand. Geweldig. Nog meer speelplezier voor de kinderen in de buurt. De fontein ingang wordt dit jaar de tweede ingang. Dat is nu besloten door de veiligste mensen van de gemeente. Vanwege de verbouwingen voor de tunnel. De Vredespoort is er dus dit jaar niet. Vredesvlam vernield en de Vredespoort weg. Het moet niet gekker worden. Nog een nieuwtje. We krijgen dit jaar hoog bezoek. Odile Wolfs komt zaterdagavond. De gedeputeerde van de provincie Limburg gaat genieten van ons festival. Dat weten we nu al. Ze bezoekt Maria de Fatima en Staff Benda Bilili en we hebben nog een idee. Kijk maar eens op deze site onder het zaterdagtabblad. Dan zie je het programma van zaterdag. Kijk bij 22.45 uur op het Hoofdpodium. Dan weet je waarom. Odile als presentratrice op het Hoofdpodium. Het zou zomaar kunnen. Ook uit Limburg.
-
14-07-2010
- De campagne is begonnen. Bijna dertig callboys en callgirls vormden het call-team van het Zomerparkfeest. Naar een idee van Andy Leenen. In een kamerbrede brainstorm. Zelf misschien wel het meest verbaasd dat het allemaal gerealiseerd is. In de burelen van Vostermans. Dat geweldige internationale bedrijf met wereldwijd verkochte ventilatoren. Vijf van hen draaien continue in de Spiegeltent. Om de warmte weg te blazen. Tineke, Henk en Bob zijn de gastdame en de gastheren. Dertig telefoons staan voor ons klaar. Een greep uit het call-team. Anny, Marcel, Saartje, Roy, Hans, Els, Marc, Charlotte, Andy, Lianne, Joris, Mieke, Teun, Annemarie, Klaas Jan en nog velen meer. Ook Nina Bellen. Zij heeft er de goede achternaam voor. En de initiatiefnemers Guus en Johan. De standaard zinnetjes liggen voor ons op papier. 'Een hele goede avond. U spreekt met Suzanne Smets van het Zomerparkfeest. Ik ben op zoek naar de heer of mevrouw Linssen'. 'Komt het gelegen dat ik u op dit moment bel?'. 'Wat fijn dat ik u tref, meneer Janssen'. 'Bent u bekend met het Zomerparkfeest?'. 'Dat is dan mooi meegenomen!'. 'Kan ik u daartoe verleiden?'. 'Hartelijk dank voor uw tijd, mevrouw Donkers. Ik wens u nog een fijne avond en tot op het Zomerparkfeest - Het Feest der Verleiding'. Vanaf zeven uur tot even na negenen zijn vele Venlonaren op dinsdag zo gebeld. Uit alle stadsdelen. Mevrouw Duijvenstein, de heer Toma, oom van Joris Klop, de heer Verschuren en tijdens het feest van de buurt, mevrouw van Moorsel. Ook de familie Stickelbroek is gebeld door Suzanne. Ruim duizend mensen zijn benaderd. Zomerparkfeest is dit jaar het Feest der Verleiding. Eigenlijk al jaren. Maar deze keer nog totaler. Gelokt door de grandioze aanbiedingen. Gelokt door het gerstennat en de Jillz. Straks ook verleid door de allerlelijkste poster. Aangetrokken door het zaterdagmiddagprogramma op de 'Happy Valley Picknick'. De gewijzigde naam van de Picknick der Gebroken Harten. Meegezogen door de aanlokkelijke namen van onze speciale podia. Daarover later meer. En natuurlijk vanwege de aantrekkingskracht van de artiesten. Verleid door de bekoorlijke literatuur en uitdagende lezingen in het Museum en de aantrekkelijkste bandjes in de Spiegeltent. We zijn toch niet gek, want op = op.
-
09-07-2010
- Vandaag precies over zes weken start de opbouw. In dat weekend gonst het weer door de stad. Het gaat beginnen. Mensen fietsen om langs de Deken van Oppensingel om de eerste luchten op te snuiven. En in de sfeer te komen. Vrijdags wordt de Strijpstreep, nee sorry, de Martijnlijn getrokken en wordt alles uitgetekend in het gras. Zaterdags verschijnen de eerste containers van Lumar en tenten van Vullings en ijzerwerk van Gigant. Dan kun je nog door het park fietsen. Zondags verrijst het hoofdpodium boven de hekken uit. Was het opbouwen in de Heutzstraat gebaseerd op een schetsje op de achterkant van Hans Thijssens sigarendoosje. En later via een uitgebreidere en vaak kunstzinnige impressie op een A4-tje van Hein Sax. Heden ten dagen op basis van een gedetailleerde technische AutoCAD tekening afgedrukt op A1 of A2 van Jan Aerts. Nu hebben we voor het eerst een 3D file. Via CAS. Dat geweldige bedrijf waar ik het wel vaker over gehad heb. Je kunt haast virtueel door het Julianapark wandelen. Slenteren. Thuis achter de computer. Alle bomen, podia, taluds en tenten staan er al in. Nu de bezoekers nog!Daar gaan we binnenkort wat aan doen. Er komt een campagne. Maak je geen zorgen. Het komt sneller dan je denkt. Hou je schrap. Guus en Johan en dertig anderen bereiden alles voor. U hoort nog van ons. Ik zit nu even achter de computer om deze blog erin te zetten en kijk weer even naar de visualisaties in 3D. Er zit geen geluid bij. Jammer. Want ik wil de sound van "The Wild Things" wel eens horen. Groot op pagina B7 van de vrijdageditie van de Limburger. En straks in de aanbieding op het Vriendenpodium van het Zomerparkfeest. Dus dan surf je naar de website van begenadigd gitarist Jiri Taihuttu van "The Wild Things". Luister naar "Thinking About You" en geniet van deze tieners met een stoer volwassen geluid. En begin maar met aftellen op de Zomerparkfeest kalender. Nog twee├źnveertig nachtjes. Een wereldberoemd getal. Nog twee├źnveertig nachtjes slapen en dan beginnen we weer in het Julianapark.
-
05-07-2010
- Ik fietste vandaag door de Sint Martinusstraat naar huis. Ik rook iets. Een herkenbare geur. Ik keek rechts van me. Dat was het. Nu associeerde ik de geur met de kleur. De geelwitte tenten van Vullings rook ik. Die karakteristieke geurcombinatie van zeil en vloerdelen. Heerlijk. Even diep snuiven. Over ruim anderhalve maand is het in het Julianapark zover. Nu speciaal opgezet voor de Nolensparkfeesten. En niet Nolensparkfeest, zoals het wel Zomerparkfeest is en niet Zomerparkfeesten. We hebben Stereo Sunday nog niet gehad of we hebben weer een festival. Wel een andere doelgroep en andere muziek. Maar toch. Dat zei Eefke den Dekker ook op Omroep Venlo. De landelijke media hebben vaak haast en weinig diepgang. Shots van maximaal twintig seconden. Geen stiltes. Niet iemand in beeld die nadenkt. Of twijfelt. Of een te lange one-liner heeft. Anders is de kijker al aan het zappen. Weg. Naar het volgende zapmoment. Zo niet VPRO's "Zomergasten", "Het Gesprek" en ... Omroep Venlo met "Aan Tafel Met ... ". Daar zaten de beroemdste twee van Venlo Partners aan tafel bij Ruud. Eefke en Paul. Overigens geen partners, van elkaar dan. Wel twee mensen waar een visie vanaf straalt en die wat willen door het gewoon te gaan doen. Dat beeld is bij mij blijven hangen. En dat mag ik wel. Gewoon doen! Ook het ondersteunen van evenementen is belangrijk. Voor alle evenementen zoals Stereo Sunday, Texfree, Zoks, Blierock, Day in the Park, Prinsheerlijk en Nolensparkfeesten en het Zomerparkfeest, en al die andere initiatieven. Met knowhow en elkaar verbinden en niet altijd alleen met geld en die noodzakelijke vergunningen. Dat gaat nu ook via Eefke. Een beetje onze Eefke. Zij is het loket voor al uw wensen. Nou ja al. Uw evenementenwensen. Zeker nu! Nu Oranje speelt hebben we er nog een evenement bij. Om de vier jaar. Of eigenlijk om de twee jaar, want er zijn tussendoor ook nog de Europese kampioenschappen. Daar wordt internationale vergunning voor aangevraagd. Dat gaat nou eens niet via Eefke. Denk ik. Alhoewel. Eefke is dan ook de evenementenmanager van de stad. Ik noem haar vanaf nu onze Eefkenementenmanager.