Online Branding & Design
Het Braziliaanse trendbureau BOX1824 onderzoekt consumenten trends en ontwikkelde een korte film die de generatie Y in beeld brengt en vergelijkt met eerdere toonaangevende generaties zoals de babyboomers in de jaren '60 en generatie X in de jaren '80. Uitgangspunt en grote overeenkomst door de jaren heen is de grote invloed die jongerenculturen uitoefenen op consumententrends.
Via PSFK
De hang naar het verleden die al jaren boven onze westerse maatschappij zweeft heeft zich nu gemanifesteerd in het productsegment meent journalist Rob Walker in een recent artikel in de New York Times over het creëren van digitale imperfectie. De ironie wil namelijk dat hoe scherper de lenzen van onze digitale camera's, en het geluid uit onze MP3 spelers, hoe meer we op zoek gaan naar die ouderwetse technologieën en we hun imperfecties juist op een voetstuk tillen. Product omschrijvingen als 'Feels like 8mm, sounds like vinyl, looks like a polaroid' zijn marketingjargon geworden om de verkoop van de laatste technische innovatieve hoogstandjes te stimuleren.
Walker legt deze nostalgie binnen productpositionering uit aan de hand van het gebrek aan warmte, bezieling en persoonlijkheid binnen de moderne technologie. Echtheid en imperfectie, worden schaars in een digitale, Full HD wereld. En zoals we allemaal weten zijn schaarse goederen gewild.
Digitale media proberen daarnaast hun 'gebrek aan imperfectie' te compenseren door bijvoorbeeld applicaties op de markt te brengen om foto's een wash-out effect te geven of om voor lettertypes een handgeschreven look en feel te creëren. Maar of ze de strijd winnen van de charme van authentieke analoge camera's, een polaroid foto, handgeschreven brief, of het geluid en gevoel van een platenspelers is de vraag.
Ook in de muziekindustrie zien hoe de huidige artiesten niet opgewassen lijken te zijn tegen hun iconische voorgangers uit de vorige eeuw. Geen positieve ontwikkeling meent cultuurwetenschapper Thimon de Jong, want noem mij één evergreen uit de jaren nul. In zijn NRC artikel van 25 mei geeft de Jong aan dat onze generatie geen muzikale canon voortbrengt maar slechts een reproductie van stijlen van afgelopen decennia. Als oorzaak noemt hij niet zoals Walker de hang naar nostalgie, maar omschrijft hij hoe het uitsterven van de subcultuur aan grondslag ligt van deze ontwikkeling.
"Wat California Dreaming voor de hippies was, was Smells Like Teen Spirit van Nirvana voor de grunge subcultuur begin jaren negentig. Muziek is onlosmakelijk verbonden met de identiteit van een subcultuur en heeft vaak een sterke symbolische betekenis. De snelle verspreiding van informatie en de enorme invloed van marketing hebben deze eeuw de subcultuur een mokerslag toegediend."
Met die laatste zin doelt hij op de snelle verspreiding van subculturen via sociaal media die er voor zorgen dat deze geen kans krijgt een 'subcultuur te blijven maar meteen uitgroeit tot een mainstream element binnen de samenleving. Dit zien we niet alleen terug in de muziekindustrie maar ook de modebranche lijdt onder de zogenaamde fast fashion die trends van de straat binnen twee maanden overal ter wereld in de schappen wil brengen.
Van generatie Nix naar generatie Mix? Maar dan wel een gecompliceerde mix. Hoewel we aan de ene kant verlangen iedere subcultuur binnen handbereik te hebben, lijken we ons steeds meer te distantiëren van een té gestileerde wereld en verlangen we tegelijkertijd weer terug naar eenvoud en echtheid. Dit heeft wel degelijk zijn weerslag op bijvoorbeeld de cosmeticabranche die zich op glad ijs bevindt als het aankomt op imperfectie. (more…)