Toen wij de Santenkraam vertelde over onze plannen met Vic's kamer boden zij spontaan aan te komen helpen schilderen. Als voorbereiding hadden Cyriel en ik gegoogled en geschetst voor ideëen en bedacht dat hét idee in de Gamma tot ons zou komen. Er maakte zich dus een lichte stress van mij meester toen Cyriel het op het moment supreme liet afweten door ziek te zijn, en we hadden nog maar 2 dagen tot de Santenkraam zou komen! Ik bedacht me dat ik dan maar moest zorgen dat de voorbereidingen op het culinaire vlak in orde moesten zijn, om ons gebrek aan inspiratie en kant-en-klare ideeën te compenseren. Hoewel de appeltaart, tompoezen en pizza heerlijk waren had ik natuurlijk beter moeten weten, Sanneke en Rinke nemen de inspiratie zelf wel mee! En hoe!
Mijn moeder heeft meer dan 30 jaar geleden een doek met zakken gemaakt voor boven de commode. Deze had ze versierd met geborduurde, gevilte, gebatikte en gehaakte dieren om mij en mijn zussen te vermaken tijdens verschonen. Ik heb de doek weer via mijn peettante gekregen en was vast van plan deze op de kinderkamer op de hangen, zodat Oma T. voor Vic er toch is ookal zal hij of zij haar nooit leren kennen. Ik kon dus nog net het fatsoen opbrengen om ook Cyriels mening te willen horen toen Sanneke voorstelde mijn moeder doek als leidraad voor de muurschildering te gebruiken. En mijn lieve schat wilde het ook!
Het was heerlijk om samen met Rinke en Nisse verf uit te zoeken, de kindertjes op de bank te installeren met een DVD en warme chocolademelk en met z'n vieren in toerbeurt te gaan schilderen op Vic's kamer tot laat in de avond. En wat fijn om zondagochtend wakker te worden, samen te ontbijten en met de hele Santenkraam nogmaals het werk te bewonderen, waarbij Nisse zich meteen naast een van de muurdieren vlijdde.
En dan de 63ste verjaardag van mijn vader gaan vieren voor het eerst mét zijn lieve vriendin en te zien hoeveel plezier en trots het hem geeft te zien dat de nagedachtenis van zijn vrouw voortleeft op de kamer van zijn aanstaande eerste kleinkind.
Er restte mij vanochtend niets anders dan in een enorme after-weekend-dip te storten