Zeg nooit banaan tegen een Chiquita. Daar moet ik aan denken als je het hebt over high tech systemen en materialen versus de 'gewone maakindustrie'. Niet dat ik deze sector tekort wil doen. De maakindustrie is van groot belang voor de Nederlandse betalingsbalans, maar high tech is iets anders, iets meer. En high tech is ook niet noodzakelijkerwijs gekoppeld aan onze maakindustrie.
In de biotechnologie, met zijn genetische modificatie, vindt veel high tech onderzoek en productontwikkeling plaats. En hetzelfde geldt voor de cognitieve wetenschappen van waaruit we inmiddels met ons brein een robotarm of een computercursor kunnen aansturen. Maar wat maakt iets dan high tech? Ieder heeft daar zijn eigen kijk op. Vandaag de dag doet nanotechnologie het goed als de 'Grand Unifying Technology' waarin verschillende traditionele vakgebieden worden verenigd, en dat alles een high tech tintje geeft. Informatici weten wel beter.
En al ben ikzelf fysicus, ook ik denk dat het juist de ICT is die als een lijm alle disciplines verbindt en alles een high tech tintje geeft. De ICT maakt het mogelijk dat 'systemen' dingen zien, horen, voelen, of anderszins waarnemen (sensortechnologie). Software maakt dat systemen of materialen 'slim' worden (lerende systemen). En de interactie tussen systemen en mensen, variërend van expliciete bediening tot impliciete (ambient) gedragsbeïnvloeding gaat al helemaal via ICT.
Kortom, het niveau van de ICT bepaalt het high tech karakter. Op de schaal van banaan tot Chiquita zal ik maar zeggen. Zo kan het zijn dat een project als Future Store, dat gaat over virtuele paskamers en het gebruik van smartphones in de retail sector, uitermate high tech kan zijn. Ook dat is HTSM.