

Zwanger met veel verdriet!!!
Gepost door: Ella ()
Datum: 05 juli 2006 09:38
Hallo allemaal,
Aller eerst wil ik mijzelf even aan jullie voorstellen, ik ben Ella en vandaag 22 weken zwanger!
Er is een hoop gebeurd tijdens m'n zwangerschap, en ik kan jullie vertellen dat me dat soms erg onzeker maakt en verdrietig!
Niet om het kindje wat in m'n buik groeit hoor o nee ik ben er erg gelukkig mee, maar als jullie eens willen lezen wat voor een verhaal ik heb dan begrijpen jullie me wel!
Onze kinder wens was er al tien jaar!
Vele onderzoeken heb ik gehad, en diverse cystens moesten verwijderd worden!
Ik kon gewoon de stap niet zetten om ivf te doen ten eerste niet omdat ik erg gelovig ben, en mij schuldig voelde tegen over God en ten tweede niet omdat ik eigenlijk al zeker wist dat ik het niet aan zou kunnen!
Ik hoorde elke keer ,je baarmoeder is echt mooi, dus ook jij kan Zwanger worden, ik kreeg CLOMID al meerdere keren gehad maar goed dit was vorige jaar oktober en hoopte op een wonder waar ik persoonlijk gewoon niet meer in geloofde!
Ik probeerde ondanks de clomid te accepteren dat ik echt nooit moeder zal worden!
maar echter dit was ook een zware weg!
In Februari merkte ik dat ik anders werd jullie kennen het gevoelige borsten steken in m'n buik, eerst een flinke koffie drinker en opeens misselijk worden van de lucht
ik dacht zou het dan nu wel BINGO zijn????
Ik denk dat ik al zeker 30 testen heb gedaan en om weer een teleurstelling te voorkomen probeerde ik dit ook uit te stellen!
Ik toch begin maart testen gedaan twee keer zelf en één keer bij de huisarts en alle drie NEGATIEF!!!!!!! ik kon wel huilen ik wist het zeker het moest zo zijn.
De dokter vertelde mij joh als jij tien keer zegt ik hoofd pijn dan heb je het ook, en als jij tien keer zegt ik ben zwanger dan voel je je ook zo!
Toch was ik het er echt niet mee eens ik kon al spuugen als ik de wc verfrisser rook!
Op 25 maart kreeg ik hele erge bloedingen grote stollsels veloor ik en was erg slap, wij naar het ziekenhuis ik riep zie wel ik was zwanger, maar nu is het fout!
Bij het ziekenhuis kreeg ik een echo van m'n buik en ja hoor er zat een levend vruchtje maar omdat de bloedingen zo hevig waren dachten ze dat dit misschien fout zal gaan en dat het er één van een tweeling was die ik al had veloren!
een week later moesten we maar terug komen!
de mooiste dag van ons leven alles bleek goed te zijn het vruchtje zat er nog steeds en het was al ruim 8 weken oud ,toen nog een verassing het was er niet één maar twee! ohhhh wat waren we gelukkig!
Ik kon eigenlijk wel meteen aan het idee wennen, en belde meteen m'n aller beste vriendin op die ook een tweeling heeft!
maar elke twee weken kwamen er problemen steeds meer bloedingen en stolsels verlies! en ik was erg moe en zeer ziek.
maar goed je wist waar voor je dit moest ondergaan dus daar had ik wel vrede mee!
Wel ging ik die pireode een week naar m,n ouders en schoonouders om op krachten te komen, omdat m'n man werkte was het verstandig dat er elke dag iemand om me heen liep!
na de 14e week begon ik mij erg te voelen, en toen ja hoor weer problemen ik veloor vrucht water!
ik kreeg een echo en één vruchtzakje bleek inderdaad niet goed gevuld te zijn, maar ik moest liggen en dan zou m'n lichaam het gewoon weer aan maken!
Het hartje klopte goed dus nee er zat genoeg leven in weer een paar dagen later verloor ik weer vrucht water dus ja weer liggen en als het moest dan maar heel lang!
Begin van de 16e week voelde ik mij enorm goed voor het eerst 3 dagen achter elkaar niet misselijk geweest heerlijk!!!! ook dat kon!
Tot op 24 mei opeens binnen 10 seconde een kindje was geboren! zo snel zo onwerkelijk,een mensje van ruim 15 centimeter met alles er op en eraan!
We waren zo geschrokken dat we niets eens konden huilen,daar waar ik me nu nog schuldig over voel omdat het echt tegen m"n gevoel ging!
Ik moest met spoed naar het ziekenhuis want ze dachten allemaal dat de tweede ook binnen 24 uur geboren zou worden! ik kon dat niet geloven zou ik dan in één ogenblik m,n beide kindjes verliezen dat kon niet ,dat mag niet!!!!!
Het ziekenhuis stond voor een raadsel hoe heeft dit kunnen gebeuren een pijnloze bevalling eigenlijk in een paar tellen en geen eens complicaties of nog fijner geen spraken van infecties maar de vraag was !!!
WAAROM BLEEF HET KINDJE NIET ZITTEN????
WAAROM KWAM DE TWEEDE NIET BINNEN 24 UUR!!!!!!!!!
Achteraf is dit juist onze grootste geluk geweest, want tot op het dag als vandaag zit onze kleine er nog !!!
en het gaat goed met hem /haar !!! een echte vechtertje een nog grotere wonder dan dat het al is!
Het andere kindje hebben we kunnen begraven op een begraaf plaats bij onze kerk onder een plant die rose en blauw bloeide we weten niet wat het was het kon wel onderzocht worden maar dan kregen we het niet meer terug en dat wilde we juist niet!
Nu heeft onze kindje het naampje pareltje gekregen en is in een sierade doosje begraven! en daar hebben we heel veel vrede mee!!!
Ik moet nog steeds rustig aan blijven doen maar ik heb vertrouwen dat het echt wel geboren gaat worden ik ben in goede handen en het ziekenhuis rennen voor me!
Nou dit is m"n verhaal een verhaal die ik moest schrijven misschien heb ik lot genoten waar het zelfde mee is gebeurd !
Het kindje kunnen we nooit meer terug halen en wat had ik daar graag voor willen zorgen maar het idee dat ik toch moeder ben van een tweeling maak het verhaal heel bijzonder !!!
Hartelijke groeten van Ella


Zoeken
Van de Redactie
Handig