Autochtone Hongkongers
|Autochtone Hongkongers|
|gebied van New Territories in Hongkong|
|Naam (taalvarianten)|
|Traditioneel||新界原居民|
|Vereenvoudigd||新界原居民|
|Hanyu pinyin||xīnjiè yuánjūmín|
In Hongkong woont een bevolkingsgroep die autochtone Hongkongers worden genoemd. Hun voorouders (via de mannelijke lijn) woonden al vóór 1898 in de Hongkongse New Territorries. In 1898 werden de New Territorries aan de Britten gegeven in bruikleen. De Chinese Qing-dynastie moest dit doen, vanwege het verlies in de Tweede Opiumoorlog. Bij afstamming kijkt men volgens Chinees gebruik altijd naar de kant van de vader. Iemand van wie alleen de moeder een autochtone Hongkonger is, is dus geen autochtone Hongkonger.
Autochtone Hongkongers hebben in de huidige Hongkongse samenleving nog altijd een paar rechten die andere Hongkongers niet hebben. Zo hebben mannen vanaf de leeftijd van achttien jaar het recht om een "ding uk" te bouwen. Dat zijn huizen op het platteland. Hiervoor moeten ze wel bouwen op grond dat door hun voorouder is gekocht.
Vanaf de jaren vijftig emigreerden vele autochtone Hongkongers naar Engeland, Nederland en België. De Britse overheid bood hun een kans om uit de agrarische sector te komen en gaf hun een Brits paspoort als ze emigreerden.
Onderverdeling[bewerken]
Autochtone Hongkongers kunnen ingedeeld worden in vier subgroepen. Deze zijn:
De vissersvolken hebben geen recht op een "ding uk", omdat zij als scheepsbewoners geen of nauwelijks land bezitten.
Cultuur[bewerken]
De Waitau en de Hakka vormen de meerderheid onder de autochtone Hongkongers. Ook is er voor hen een vereniging opgericht om hun talen (Weitouhua en Hongkong-Hakka) te behoeden van uitsterving. De vereniging heet Association for Conservation of Hong Kong Indigenous Languages.
De autochtone Hongkongers vormden vroeger de meerderheid van de Hongkongse bevolking. In de jaren veertig van de 20e eeuw begon de grote stroom van migranten uit Guangdong te komen. In de jaren vijftig waren de nieuwe migranten inmiddels de meerderheid van de Hongkongse bevolking. De stijging van migranten (of vluchtelingen) naar Hongkong kwam door dat het Chinese vasteland communistisch was geworden. Velen vluchten voor de armoede en hongersnood op het platteland van Guangdong. Deze Guangdongse migranten namen hun eigen taal en cultuur mee. Vanaf de jaren vijftig emigreerde vele autochtone Hongkongers naar het buitenland. De talen en culturen van de autochtone Hongkongers waren niet meer de meerderheid en kwamen daardoor in vergetelheid. De Hongkongse overheid moedigde de mensen aan om Standaardkantonees, het dialect van Guangzhou, te praten in het dagelijks leven. Dit heeft er ook toe bijgedragen dat de autochtone bevolking in hun cultuur werden bedreigd.
In vele dorpen in de New Territorries vormt de autochtone bevolking nog de meerderheid van de plattelandsbevolking. De organisatie Heung Yee Kuk en Hongkongse Plattelandscomités behartigen hun belangen. Doordat de autochtone bevolking hier nog altijd qua politiek de overhand vormen, leidt dit regelmatig tot ruzies tussen autochtone Hongkongers en de niet-autochtone Hongkongers. Dorpsvertegenwoordigers zijn vrijwel altijd van autochtone afkomst, ook als het dorp bestaat uit een groot deel niet-autochtonen.