Nee he? NIET WEER!!!
Jawel hoor. Moesten we vanmorgen voor een allerlaatste (klein) onderzoek naar het ziekenhuis waar de operatie uitgevoerd gaat worden, vanmiddag zaten we weer op de hartbewaking in het ziekenhuis hier vlakbij.
Lief was alweer een paar dagen benauwd, energieloos etc. en ik was er eigenlijk van overtuigd dat ze hem in het andere ziekenhuis zouden houden. Groot was dan ook de opluchting dat ten eerste het onderzoek meeviel en ten tweede, dat hij weer mee naar huis ging.
Maar helaas, het was maar korte vreugde. Omdat hij het nog steeds benauwd had, besloten we om de huisarts om advies te vragen. Onze eigen was er natuurlijk niet. Die is, als je hem nodig hebt, of met vakantie, of op cursus of zoals vandaag ziek! Dus naar een arts die we helemaal niet kenden. Met in ons achterhoofd de gedachte: receptje, klaar!
Maar het was weer een spoed naar de intensive care. Het hart was weer helemaal hoteldebotel. Gelukkig werd lief meteen geholpen. Zodra alle uitslagen binnen waren (en echt hoor, dat duurt 2 uur!) kwam er een cardioloog die we ook nog niet kenden (dacht echt dat we ze nu allemaal wel gehad hadden) met de mededeling dat hij dezelfde avond nog een cardioversie (stroomstoot) zou krijgen. En 3 uur later weer naar huis mocht. Pffff. Dus hebben we vandaag vanaf 's morgens 11 uur tot 's avonds 9 weer in het ziekenhuis gezeten. In twee ziekenhuizen zelfs. Nu, dat is een nieuw record.
Nu is alles weer normaal, nou ja normaal, we zijn allemaal zo langzamerhand versleten. Wat een stress iedere keer en wat moet lief allemaal doormaken. Hopelijk komt er snel een einde aan. Ik verwacht echt dat we, vooral na deze nieuwe terugval, snel een oproep krijgen voor de operatie.
Wordt vervolgd...