Superkampioen wint Super-Ronde
Al na goed twintig kilometer wedstrijd trokken vier renners in de aanval. Dat waren de Nederlander Floris Goesinnen, de Est Janek Tombak, de Brit Ian Stannard en de Wit Rus Aliaksandr Kuschynski. Drie kilometer verderop waren ze er al aan voor de moeite.
Het sein dan voor Johan Coenen om even voor de grote groep uit te rijden maar ook deze poging hield niet lang stand. Het tempo bleef hoog liggen en in het eerste wedstrijduur werden net geen vijftig kilometer afgewerkt. Onderweg ook een pak valpartijen waardoor de Nederlander Joost Posthuma en de Italiaan Enrico Franzoi al snel noodgedwongen uit de koers verdwenen.
Kluisberg
De bende stormde stilaan naar de eerste beklimming van de dag, de Kluisberg na 99 kilometer. In de afdaling probeerden Sven Renders, de Nederlander Tom Veelers, de Fransman Vincent Jerome en opnieuw de Est Janek Tombak het om uit de greep van de grote groep te geraken. De Spanjaard Raul Alarcon Garcia trachtte in zijn eentje de kloof met de leiders te overbruggen maar moest al snel inzien dat hij zijn tegenaanval net iets te laat had ingezet.
De hagel en regen gutste dan met bakken uit de lucht. De vier leiders mochten de kasseistrook van de Zottegemse Paddestraat, na 149 kilometer, aansnijden met een voorsprong van ongeveer een minuut op het peloton waar achteraan de deur open stond. Bij de beklimming van de Molenberg, de derde van de dag, moest een heel pak van de grote groep voet aan de grond zetten. De Duitser Robert Wagner trok in zijn eentje in de tegenaanval naar het leidende kwartet.
Voorin versnelden Janek Tombak en Vincent Jerome. Sven Renders en Tom Veelers konden het hoge tempo niet meer aan. Tombak loste op de Wolvenberg zelfs even zijn metgezel Jerome. Met nog negentig kilometer van de eindmeet, aan het Centrum Ronde van Vlaanderen te Oudenaarde, smolten de twee koppeltjes opnieuw samen. Wat later vervoegde de Duitser Robert Wagner de vier leiders.
Start van de finale
Nog voor de beklimming van de Oude Kwaremont, de start van de eigenlijke finale na 185 kilometer wedstrijd, kregen we een algemene hergroepering. De mannen van Silence-Lotto bepaalden de snelheid in het peloton. De Duitser Andreas Klier stoof als eerste de kasseien van de Oude Kwaremont op. De Litouwer Tomas Vaitkus nam zijn plaats over en kreeg Leif Hoste, Tom Boonen Johan Vansummeren de Spanjaard Juan Antonio Flecha en nog zo'n veertig anderen mee.
Nationaal kampioen, Stijn Devolder, mocht als eerste de befaamde Koppenberg opdraaien maar het was Tom Boonen die imponeerde op de 'bult van Melden'. Tijdens de afdaling van deze zevende van zeventien hellingen vormde zich een kopgroep met elf renners.
Pech voor Hoste
Met nog 65 kilometer voor de boeg kreeg favoriet voor de dagzege, Leif Hoste, mechanisch defect. De Silence-Lottorenner gooide gefrustreerd zijn fiets tegen de kasseistenen. De Nederlander Sebastian Langeveld trok er met de Noor Thor Hushovd vanonder maar ook zij kregen snel gezelschap. Het signaal voor Oscar Freire om nog voor de Berg te Stene aan te vallen.
Alessandro Ballan trok even alleen in de tegenaanval. Uiteindelijk kon Leif Hoste na een lange inspanning opnieuw met een pak ploegmakkers aansluiting vinden vooraan. Net voor de Leberg was ook Oscar Freire eraan voor de moeite. Stijn Devolder ging nogmaals fors door. Philippe Gilbert dichtte de kloof, net als de Nederlander Sebastian Langeveld.
Dit trio kreeg versterking van de Spanjaard Juan Antonio Flecha, de Amerikaan George Hincapie en de Nederlander Karsten Kroon. Ook het drietal met Nick Nuyens, de Italiaan Manuel Quinziato en de Sloveen Simon Spilak sloot voorin aan net als Tom Boonen, de Zwitser Fabian Cancellara en de Italiaan Alessandro Ballan. De Italiaan Filippo Pozzato slaagde er eveneens in zijn karretje voorin aan te haken. Net op het moment dat de Italiaan dat deed zag hij zijn ploegmakker Manuel Quinziato langs de kant staan.
Nieuwe kopgroep
Na de Valkenberg, op 37 kilometer van de finish, vormde zich een nieuwe kopgroep. Dat waren Stijn Devolder, de Nederlander Karsten Kroon met Sebastian Langeveld, de Italiaan Alessadro Ballan en de Amerikaan George Hincapie. Stijn Devolder liet het meeste werk voor de anderen en viel, op 26 kilometer van de Hallebaan ter hoogte van de Eikenmolen, aan net toen de koplopers gegrepen werden.
Achter de Belgische kampioen sloegen de Fransman Sylvain Chavanel, de Est Janek Tombak, de Noor Thor Hushovd en de Italiaan Manuel Quinziato de handen in elkaar. Een groepje met Tom Boonen en Fabian Cancellara volgde op een handvol seconden. Stijn Devolder mocht de Muur van Geraardsbergen, de voorlaatste helling van de dag, aanvatten met twintig seconden voor op Juan Antonio Flecha, die alleen op jacht ging naar Stijn Devolder.
Flecha plafonneerde evenwel en Devolder kon zijn voorsprong verder uitbouwen. Ballan, Nuyens, Terpstra, Boonen, Flecha en de Zwitser Gregory Rast maakten deel uit van een achtervolgende groep. Het tempo stokte in de tegenreactie en nog meer renners konden aansluiting vinden bij het groepje Boonen-Ballan.
Eenzame vluchter
Devolder had aan de top van de Bosberg, de laatste helling, nog zestien seconden voorsprong op een ontketende Sebastian Langeveld. Die zat plots door zijn beste krachten heen en kreeg zo steun van een pak anderen. Op zes kilometer van de finish verschoot Juan Antonio Flecha zijn laatste pijlen. Meter per meter sloop de Spanjaard naar het wiel van Devolder. Nick Nuyens kon Flecha, met nog iets meer dan twee kilometer te rijden, vervoegen. Dit duo volgde daar op vijftien seconden van de eenzame vluchter.
Het bleef tot de allerlaatste kilometer uiterst spannend maar uiteindelijk werd Stijn Devolder toch beloond voor zijn geleverde inspanningen. In de sprint voor de tweede plaats hield Nick Nuyens vlotjes de Spanjaard Juan Antonio Flecha achter zich.