Door Cameron Chai
Een team van wetenschappers van Massachusetts Institute of Technology en Brigham en het Ziekenhuis van Vrouwen heeft nieuwe nanoparticles ontworpen die om het immuunsysteem kunnen te mijden en in besmettingsplaatsen binnengaan om een gerichte antibiotische aanval te leveren.
Nanoparticles die, in groen, bacteriën richt, die in rood worden getoond. (Beeld: Aleks Radovic-Moreno)
Deze nanoparticles kunnen de bijwerkingen van bepaalde antibiotica verminderen en bescherming bieden aan de voordelige bacteriën. Zij worden gemaakt van een polymeer gelaagd met polyethyleenglycol (PIN), een samenstelling die wijd voor het leveren van drugs toe te schrijven aan zijn niet gevaarlijke aard en capaciteit toelaten nanoparticles om de bloedsomloop over te steken door het immuunsysteem wordt gebruikt te mijden.
Antibiotisch-draagt Deze nanoparticles kunnen hun last met betrekking tot hun omgeving ook veranderen. Bijvoorbeeld, bereiken zij een negatieve last tijdens hun omloop in de bloedsomloop en krijgen een positieve last wanneer zij in contact met een besmettingsplaats komen, toelatend hen om sterk aan bacteriën vast te maken en de drugs te leveren.
De omgeving van bacteriën is normaal zuurrijk, wat deze schakelaar teweegbrengt. Nanoparticles kenmerken een pH-gevoelige laag die uit de lange kettingen van het aminozuurhistidine onderaan de buitenlaag van de PIN wordt samengesteld. Wanneer de zuurheid stijgt, krijgt de polyhistidinemolecule protonen, waarbij een positieve last wordt bereikt. Nanoparticles beginnen de drugnuttige lading van de besmettingsplaats na hun gehechtheid aan bacteriën vrij te geven.
In dit onderzoek, testte het onderzoeksteam hun nanoparticles om vancomycin voor behandeling van drug-resistant besmettingen te leveren. Nochtans, kunnen nanoparticles worden ontworpen om verschillende combinaties drugs en antibiotica te leveren. Nanoparticles behielden ook de doeltreffendheid van antibiotica, die normaal hun kracht in een zuurrijk milieu verliezen. De onderzoekers hopen dat hun nanoparticles in de behandeling van besmettelijke ziekten, vooral bij ontwikkelende naties nuttig zullen zijn. Zij geloven ook dat hun nanoparticles bacteriële weerstand tegen antibiotica kunnen aanpakken aangezien zij hoge dosissen kunnen leveren.
De plaatsen van de Besmetting kunnen ook negatief bevatten - de geladen proteïnen en de weefselcellen die om met nanoparticles neigen te binden, en dit kunnen bacteriën verhinderen aan de deeltjes te binden. Het onderzoeksteam beoordeelt het effect van dit probleem op de doeltreffendheid van de nanoparticlelevering. Het team test nanoparticles in dieren om zich te identificeren of de deeltjes hun pH-gevoeligheid kunnen behouden en een lange afstand reizen om hun gerichte plaatsen te bereiken.
Bron: http://web.mit.edu/