Salt wonder
Trip Start Oct 08, 2009
1
20
39Trip End Mar 09, 2010
Map your own trip!
Loading Map
Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
Where I stayed
Aangezien zondag 6/12 er in BoliviŽ verkiezingen zijn en alles op non-actief staat (openbaar vervoer (er is een verbod op met de auto rijden tout court!), restaurants, winkels ...) hebben ons vertrek uit BoliviŽ een beetje versneld. Vrijdagnacht zijn we met een lokale bus vertrokken uit Potosi naar Uyuni. We hadden het busticket gekocht toen we in Sucre waren en hadden nagevraagd wat er met de bagage enzo ging gebeuren. Alles ging veilig opgeborgen worden onderaan de bus. Eenmaal we de bus te zien kregen, wisten we hoe laat het was. De bagage ging terug op het dak belandden... We waren iets op voorhand aan de busterminal en ze waren op dat moment nog de banden aan het verwisselen :-). Het zag er in orde uit.. Eenmaal de banden verwisseld waren mocht ons bagage op het dak. Ellen kroop weer op het dak om de bagage vast te maken aan het frame van de bus en blijkbaar vonden de lokals dit een zeer grappig gebeuren
Door de verkiezingen hebben we echter een deel van onze tour moeten overslaan doordat er op zondag niet gereden mag worden. Oasis heeft een klassieke route en een speciale route, wij moesten noodgedwongen de klassieke route volgen. Iets wat ons niet verteld was geweest toen we de tour boekten.. Daarnaast is er in de auto's plaats voor 6 toeristen, een kok en een chauffeur
De eerste dag van onze tour was de meest mooie aangezien we de zoutvlakten bezochten. Het begon met een bezoekje aan een treinkerkhof, waarschijnlijk om alle verwachtingen van de tour tot een minimum te herleiden. Bijzonder was het niet, een resem roeste treinen in het midden van de woestijn. De zoutvlakten waren echter een stuk indrukwekkender, er kwam geen einde aan de zoutmassa. In het begin van de vlakte was het zout vrij woestijnkleurig maar naar gelang we dieper in de zoutvlakte gingen werd het steeds stralender wit en oogverblindend. Onze eerste echte stop was aan een hotel dat was opgebouwd uit zout, compleet met zouttafels en zoutstoelen. De volgende stop was aan cactusvelden waar we eveneens lunchten. Het had wat weg van Wilde Westen (zolang je niet naar de zoutvlakte rondom keek). Na de lunch, die bestond uit lama en quinoa, was het foto-time. Daarna was het nog even rijden vooraleer we in San Juan aankwamen, waar we de eerste nacht gingen doorbrengen. Het was een dorpje in the middle of nowhere. De enige attractie was een hot-dogkraam (waar er geen kat te zien was). De tijd tot ons avondmaal werd opgevuld met wijn en pringles
De volgende dag stonden er voornamelijk vulkanen, meren en rotsformaties op het programma. Het eerste meer was verweg het mooiste. Er stonden verschillende soorten flamenco's. De omliggende (rode) bergen en felblauwe lucht maakten het geheel af. Daarnaast zagen we nog een rood meer (inclusief mini-tornado). 's Avonds hebben we ons laatste Boliviaans geld uitgegeven aan meer wijn en pringles. Het werd gezellig (tot opeens het licht uitviel ;-), deze keer lagen de zaklampen binnen handbereik zodat de stemming niet stuk kon).
De laatste dag van de tour begon veel te vroeg naar iedereen zijn gedacht. In het donker werden de zakken gepakt en alles klaar gemaakt. Aangezien we op 4300 meter zaten en de dag bij vertrek nog maar juist aangebroken was, was het vrij koud (lees: zeer koud). Door het vroege vertrek konden we de zon zien opkomen over de bergen. De eerste stop van de dag waren enkele geisers
De Chileense grens was niet om mee te lachen. Tot nu toe verliepen de grensovergangen heel vlot. Stempeltjes laten zetten en wegwezen. In Chili doen ze daar blijkbaar niet aan mee. Nadat iedereen zijn stempeltje had laten zetten, werd al de bagage van de bus gehaald om door een detector te sturen. Daar had Astrid geluk aangezien ze zowel haar dagrugzak als grote rugzak mocht laten doorzoeken. Geen lachtertje aangezien het toch een tijdje duurt om alles los te maken met ons goed georganiseerd beveiligingssysteem (pacsafe). Blijkbaar was alles toch in orde, want we zitten nu in Chili ;-).
Hasta luego!
English version
Hi everybody!
Because there are elections on Sunday the sixth of December everything was at non-active in Bolivia (public transport or any kind of driving was prohibited, also everything was closed). On Fridaynight we took a local bus fromn potosi to Uyuni. We bought a bus ticket in Sucre were they assured us that the luggage would be safe and secure underneath the bus. Once we arrived at the terminal and saw the bus, we knew this wouldn't happen. All the luggage would be on top of the bus. The bus wasn't quit ready yet, as they were changing the tires. A good start.. Once the tires were ready the luggage could be placed on top of the bus. As Ellen was crawling again on top of the bus, the locals were amused. As the bus was fully loaded we needed to be extra careful for our daypacks. The important documents and bankcards are always attached to our body but still we wouldn't want to lose our daypacks. After a 7 hour lasting trip we arrived inUyuni at 2 a.m.. Luckily we stopped right in front of a hostel so we didn't need to wander around in Uyuni in the middle of the night
Because of the elections we needed to skip a part of the tour as it was illegal to drive on Sunday. Oasis has a classic and special trip, we were forced to take the classic trip, something they didn't tell us when we booked the special trip. Also there is only room for 6 tourists, a cook and a driver in the car. But our group was existing of 7 tourists and no cook. The driver needed to search a local to play cook for us.
The first day of the tour was the most impresive as we visited the salt flats. We started with a visit to a train cemetary just to keep our expectations low. It wasn't interesting at all as we onlly saw dead trains. The slat flats were much more impresive as we could'n see any end of all the salt. In the beginning the salt was quite brown but as we were going further it started to shine. Our first real stop was a hotel that was entirely made out of salt, inclusive salt tables and salt chairs. The next stop was a field full off cactus plants and we also had lunch over there. After lunch it was foto-time. We drove to San Juan where we stayed for the first night, It was a small town in the middle of nowhere. We filled our time by dirnking wine and eating pringles untill diner. As there were only 2 cooking plates it took a while before we had dinner. First soup and then chicken and fries which was good. We just finished diner when the electricity fell out. It's normal that the citizens of this village have electricity untill 9.30 p.m
The next day the views were mainly vulcanoes, lagunes and rock formations. The first lagoonwas the most impressive. There were different kind of flamenco's and the surrounding red mountains combined with the blue sky made the picture complete. At night we spended our last Bolivian money to more wine and pringle's. It was cosy until the light fell out again. But this time our torches were quickely found.
The last day of the tour we woke up too early. We needed to pack our bags in the dark. As we were on 4300 meter and the day just started, it was freezing cold. Because of the early departure we could see the sun rise over the mountains. The first stop were at the geysers, which was worth while seeing. The next stop were thermal baths which nobody of us wanted to enter as it was full of people who probably didn't wash themselves for 2 days. The last stop of the trip was at a green lagoon, 30 minutes from the border between Bolivia and Chile. They droped us off at that point so we could take the bus to San Pedro de Atacama.
The Chilean border is totally different than the other borders we crossed so far. The other borders were just stamping on our pasports and we could go. In Chile they stamp the pasport but we also needed to scan our luggage. Astrid wasn't lucky as she needed to open her daypack and backpack. As already thaught they didn't find anything and we could pass Chile.
Hasta luego!