Ik ben een onverbeterlijke CDA-enthousiasteling en met de 7 principes die de partij gisteren heeft gepresenteerd, ben ik het van harte eens. De samenleving staat centraal, niet de overheid, kiezen voor de lange- in plaats van de korte termijn en nog vijf andere principes. Mooie principes waar ik door geïnspireerd raak.
Als het gaat om de kracht van de samenleving, dan moet ik altijd denken aan een gebeurtenis in juli 2011. Toen bepaalde de Verenigde Naties (VN) via een resolutie dat geluk een fundamenteel menselijk doel is. Het initiatief voor deze resolutie kwam van Bhuthan. Een land waar de regering de afgelopen twintig jaar haar besluitvorming al laat bepalen door het 'Bruto Nationaal Geluk' (BNG). Dit BNG is ontwikkeld als graadmeter om kwaliteit van leven en ontwikkeling breder te bekijken dan alleen economische kerngetallen ('Bruto Binnenlands Product' (BBP).
Dit is geen nieuw idee. Al in 1968 zei de toenmalige Democratische presidentskandidaat in Amerika, Robert Kennedy: 'het BBP meet alles, behalve dat wat het leven de moeite waard maakt'. Waarom dit principe ook in onze tijd de kop op steekt, blijkt behalve uit de VN-resolutie ook uit een 'TED -talk' van David Cameron, nu Brits premier, uit 2010. In zijn 'praatje' met als titel: 'the next age of government ' verwijst Cameron naar de uitspraak van Kennedy. De reden waarom Cameron tot dezelfde conclusie komt ligt in de kern van zijn betoog, namelijk: het geld van overheden (totaal: $32 triljoen schuld) is op en burgers hebben met de introductie van de informatiemaatschappij alle handvaten tot hun beschikking hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en hun omgeving.
Aan de slag zou ik zo zeggen!