Pursuit Force
Hier heb je een game waar voor één keer geen enorme hype is aan voorafgegaan. Sinds de aankondiging zijn er wel enkele screens verschenen, misschien een trailertje hier en daar, maar niets buitengewoons. Niettemin slaagde Pursuit Force er toch in de interesse van aardig wat gamers aan te wakkeren met de belofte van old-school, actierijke gameplay en gladde graphics. Maakt het die belofte waar?
Qua graphics alvast wel. De vele verschillende voertuigen in Pursuit Force zien er allemaal goed uit en blinken mooi. Verwacht gewoon niet het detail van een Burnout Legends. Er is heel wat verkeer op de wegen en de levels zien er erg ok uit. In het bijzonder de explosies en het stof zijn prima. Er is wat slowdown in somige stukken (vooral wanneer je te voet bent), maar in het algemeen is de framerate stabiel. De laadtijden zijn niet de kortste die we al gezien hebben, maar ze kunnen ermee door. De voertuigen klinken goed, maar de muziek kan snel repetitief worden. Ook ik heb mijn limieten qua snel tempo lawaai. Voeg daar de dubieuze, overdreven voice-acting aan toe en je begrijpt wel dat PF niet echt het beste geluid heeft op de markt.
Jammer genoeg faalt Pursuit Force waar het werkelijk om draait: de gameplay. In de meeste levels rij gewoon je wat rond in een wagen (of op een motorfiets, of in een truck, of in een boot, etc.), achtervolg je slechteriken op de autostrade (de snelweg voor onze Nederlandse vrienden) en schiet je hen tot moes. Je kan een vijandige wagen locken en er dan op knallen, maar het is veel cooler (en effectiever) om simpelweg op de motorkap van die auto te springen om dan de inzittenden te mollen. Boeven doden vult een metertje, die -eens gevuld- jou de mogelijkheid geeft om je gezondheid aan te vullen of om een slow-motion duikvlucht naar een andere wagen te doen, waarbij je de passagiers kan bestoken terwijl je zweeft. Het is veruit de leukste eigenschap van het spel en je al het dan ook vaak gebruiken.
Natuurlijk draait het niet alleen om het achtervolgen van misdadigers en hen vervolgens neerknallen, maar het slorpt wel het grootste gedeelte van je tijd op. In de meeste levels moet je in een bepaalde tijd een bepaald punt bereiken, een vast aantal wagens vernietigen of een of andere belangrijke knul beschermen. Het is gewoon een standaard verzameling missies. Gelukkig hebben de ontwikkelaars er ook andere types missies ingestopt om de verveling wat tegen te gaan; er zijn enkele shooter-on-rails stukken, waarin je vanuit een helikopter alle naderende wagens aan brokken moet schieten.
Belangrijker nog zijn de levels die je te voet moet afleggen. De game speelt dan als een third-person actietitel, waarin je beweegt met de analoge stick (in de rijlevels moet je gebruik maken van de D-pad). Je krijgt ook een lock-on functie, wat die levels tot een makkie maakt.
Jammer genoeg is de rest van het spel wél frustrerend moeilijk. Zelfs de eerste paar levels kunnen al een harde dobber worden. Vergeet dus maar het idee van rustig beginnen. Alsof dat nog niet erg genoeg was, zijn er bovendien geen checkpoints in de game. Als je sterft mag je helemaal opnieuw beginnen. Dat maakt het spel tot een grote brok trial & error -vooral error dan-. Gezien de meeste levels verscheidene stukken bevatten, kan dat heel snel op je zenuwen werken. Ik speel videospellen om plezier te hebben, niet om mij constant op te winden omdat ik een of ander klotelevel twintig keer moet herspelen.
En het is in feite dat laatste that dat me tot de conclusie leidt dat dit spel eigenlijk de moeite niet waard is. Ik hou best van wat trial & error van tijd tot tijd, zolang het spel zo verslavend is als, ik zeg maar iets, Stuntman. Aangezien dat toch niet echt het geval is bij Pursuit Force, laat je deze beter in de rekken staan. Je haalt er heel wat meer frustratie uit dan speelplezier en dat is alvast geen goed voorteken.
6.0