Eeuwen geleden, passerden Chartageense schepen al het Altaar van de Zon.
Deze rotskust die de Kust van de Dood heet is het scenario geweest van menige schipbreuk. Volgens de legende van de Christus van Fisterre werd een beeld met een baard van goud in zee gegooid in een storm om het schip te ontlasten. Toen op een dag kreeg een visserman het in het net.
Centuries before, Carthaginian vessels had passed the Altar of the Sun.
The rocky headland on the Costa da Morte was the scène of many Atlantic storms. According to the legend of the Fisterran Christ, a statue with a golden beard was cast into the waves from a ship in distress, to lighten the load or to calm the raging winds by propitiation. For an unknown length of time, it was lost in the ocean.
Vandaag komen Hugo en Maria aan boord om een weekje mee te varen. We gaan zondagmorgen weg. Het weer blijft rustig. Weinig wind en 's middags een windje uit het noorden. Dus we varen 's morgens en liggen 's middags ergens ten anker. Soms een stadje, soms een strand. Soms gaan we de wal op, andermaals niet. Dan turen we in de verte …
Today two of my friends will join us. They will stay a week. The weather remains calm. Less wind in the morning and in the afternoon a northerly breeze picks up. Most of the times we anchor. Sometimes near a small village, sometimes in front of a beach. Sometimes we go on shore while other times we stay on board … wondering about beyond yonder.
Toch jammer dat het op de route kaart niet meer te zien is. De satelliet tracker werkt niet meer. We hebben op diverse plekken in de Ria de Vigo ten anker gelegen en de laatste dagen achter Isla de San Simon, in lij voor de westelijke zeebries in de middag. Momenteel zijn we terug in San Adrian.
Its a pity the satelite route tracker isn't working anymore otherwise you would have seen the different achorages we visited in the Ria de Vigo. The last days we anchored in the lee of Isla de San Simon. Today we moored at the Puerto Deportivo San Adrian again waiting for our friends to visit us for a week.
Pais de santos y de cantos: een land van heuvels, waarin wijngaarden als groene plekken kleven; kubistische dorpen op de heuvels, door Gris en Picasso ontworpen. Het land ook van de "camino"; de weg … van de pelgrim die na gevonden te hebben wat hij zocht, weer verder trekt.
Pais de santos y cantos: a land where vines cling as green spaces between the hills and cubist villages could be designed by Gris and Picasso.
This country also known for its "camino"; the road … and the pilgrim carries on after having found where he was looking for.
We voeren naar Finisterre en terug. Drie aan boord. Marieke was onze gast. Drie individuen aan boord van het scheepje. Mooie week. De zee, mist, wolken, Finisterre en de verte. We sailed to Finisterre and back. The sea, clouds, mist. Stills. Mostly calm weather. Sights far over yonder.
We zijn aan het varen.
De eerste gast is aan boord. Maar wat is een gast. Mijn gasten zijn mijn vrienden. Iets moet ons binden. Is het de contemplatie ? Is het die bepaalde Stilte ? Is het de wetenschap dat we onderweg zijn ?
My first guest is on board. But what is a guest. Something must tie us together. The sea ? The knowledge to be "en route"? Contemplation ? Stillness ?
We zijn nu een paar dagen terug in de Ensenada de San Simon. Dat wordt dus onze uitvalsbasis. Ik heb ook voor een zacht prijsje een ligplek gehuurd zodat we een dikken maand lang in en uit kunnen varen. Ten anker liggen is het mooist maar als er een harde wind staat dan ben je soms blij in een haven te liggen. Twee dagen heeft het hard gewaaid en vandaag is het weer stil. We doen wat kleine werkjes; bijplekken en zo. Ook ben ik met een nieuwsbrief bezig voor www.theoceanclub.nl Natuurlijk schrijf ik. En ik lees. Ik kan een lezer zijn en dat doe ik altijd meer als ik onderweg ben dan dat ik 's winters in een haven lig. Waarom gaan de beste literaire werken meestal over de "myseries of life" ? Ik lees zo graag de boeken van Boeli van Leeuwen en al jaren is mijn favoriete schrijver Cormac Mccarthy … en zoals mensen die mij al een tijdje volgen weten dat het beste boek uit de NL literatuur De Brief is van A.H. Nijhoff …dat vind ik … Wie kent er een literair hoog staand werk over "the joy of life"? Ik bedoel geen humor maar vreugde, enkel vreugde …. is het leven dan toch een tranendal ? Dat merk ik deze weken niet. Ik ben waar ik wil zijn. Is dat niet het aller belangrijkste momenteel ? Ik moet nu ook melden dat de route tracker het deze reis niet meer zal doen. Ik moet de unit opsturen voor reparatie naar Canada. Daar wacht ik wel mee als ik terug ben in NL. Weerberichten doe ik met de Skymate. We moved back to the Ensenada de San Simon. Mostly we anchor but this time I also hired a berth in de Puerto Deportivo de San Adrian. Anchoring is free but sometimes when it blows i am happy to be in port. The last two days the wind was strong from de NE. Today its calm again. Time for little jobs like painting and laundry. I read and I write. Reading makes you think. But thinking makes you think as well. Sometimes I enjoy not thinking at all. Being. Being here. Being here of just being, no more, isn't that the most important of all ? Anyhow these days. Puerto Deportivo de San Adrian is a very comfortable place. No tourists. No shipping. Some villages around. A shop. Sun goes up, sun goes down. Birds in the trees. The trees are green. The water calm and blue. Stillness …
We zijn niet de hele tijd in de Ensenada de San Simon blijven liggen. Gisterenavond lagen we ten anker bij Baiona. Ik wilde eens kijken of er daar nog te ankeren valt ipv in een dure marina te liggen en ja hoor. We zijn er de nacht gebleven. Vanmorgen donderdag de 24ste weer vertrokken naar de Ensenada de Barra waar we eerder het anker hebben laten zakken. Hier blijven we een paar dagen. We willen ook naar de vuurtoren van Cabo del Home lopen.
Ik lees en denk maar door het lezen van Kierkegaard wordt me geleerd eigenlijk niet meer te denken. Wordt zoals de lelie op het veld en de vogel in de lucht. Ik kijk …. aanschouw is het betere woord … daar in Baiona waar we niet de wal op zijn geweest, aanschouwde ik het geroezemoes van de mens en hier op deze mooie ankerplek, de stilte van de kust ….
Een meeuw vliegt langs …
We did not stay all the time in de Ensenada de San Simon. Yesterday we anchored for the night in de bay of Baiona. We did not go on shore and from the distance I viewed the lights of the city …. the lights in the harbor don't shine for me … ( sung by Johnny Cash). This morning we left and a couple of hours later we anchored in the Ensenada de Barra. We were here before … sheltered for most wind I listen to the breaking sea on a rocky coast … in front of us a huge beach …
Reading and writing. Thinking although I was reading Kierkegaard about the lily in the fields and the bird in the sky …. about no-thinking, about being … here I am and enjoy life.