De Passat CC is behalve lager ook langer en breder dan een gewone Passat. Een bredere koets betekent in dit geval ook een grotere spoorbreedte en dat heeft z'n gunstige gevolgen voor de wegligging. Maar boven alles is de Passat CC iets bijzonders. Het is een echte 'vierdeurscoupé'. We vinden het een erg fraaie auto, met een stoer, vloeiend lijnenspel.
Volkswagens 160 pk sterke 1.8 TSI-motor is een fijne machine, die prima raad weet met de 1.405 kilo zware Passat CC. Het gesuis van de turbo is bij accelereren goed hoorbaar, maar zeker niet hinderlijk. Je kunt voor je gevoel bijna eindeloos in de versnellingen doortrekken voordat de toerenbegrenzer bij iets meer dan 7.000 tpm ingrijpt. Het schakelen zelf gaat heel licht en soepel, maar daardoor wat gevoelloos. Hetzelfde geldt voor de koppeling. Het stuurgevoel van de Passat CC is voor 90 procent als dat van z'n minder exclusieve broer; licht, maar weinig communicatief. Wat dat betreft is het geen sportwagen, ondanks een uiterlijk dat aanwijzingen in die richting geeft.
Technische snufjes
Volkswagen heeft de Passat rijkelijk voorzien van technische snufjes die het leven van de bestuurder zouden moeten veraangenamen. Inderdaad 'zouden moeten', want op een auto hold-functie die ook bij vóóruit bergafwaarts ingrijpt, zitten we niet te wachten. Lane assist behoedt de auto door middel van stuurcorrecties voor het (zonder richting aan te geven) overschrijden van een doorgetrokken streep. Front assist is alleen leverbaar op de versie met DSG en kan de CC indien nodig niet alleen afremmen, maar ook volledig tot stilstand brengen, mocht de bestuurder met z'n hoofd ergens anders zitten. Ook park assist en rear assist zijn aanwezig. Die eerste 'herkent' door middel van camera's een vrije parkeerplaats aan de rechterkant en stuurt de Passat er vervolgens eigenhandig achter uit in. Je hoeft alleen nog maar zelf gas te geven en op tijd te remmen. Rear assist, ten slotte, is een achteruit - rij camera waarvan het beeld wordt geprojecteerd op het centrale display.
Volkswagen voorziet de Passat CC van een zwart en aluminiumkleurig interieur, dat een hoog waardige uitstraling heeft. De sportieve accenten worden ook hier gevormd door een driespaaks stuurwiel en sportstoelen die als gegoten zitten en een uitstekende zitpositie bieden. Over de 'startsleutel' zijn we minder enthousiast. Waarom is dat niet gewoon een knop? Ook de elektronische handrem kan ons niet bekoren.
De gimmick van de Passat CC zit hem natuurlijk na de B-stijl, waar de aflopende daklijn ervoor zorgt dat hij de titel 'coupé' mag dragen. Het mag er dan wel fraai uitzien, het instappen wordt er niet eenvoudiger op. Heb je je eenmaal naar binnen gevouwen, dan heb je weinig meer te klagen. Twee riante stoelen worden van elkaar gescheiden door een afsluitbaar opbergvak. De beenruimte is riant, de hoofdruimte beperkt. Maar als je als lang persoon wat onderuit zakt, valt er best mee te leven. Het paradoxale is dat je achterin eigenlijk het beste zit; wie in de luxe positie verkeert om zich te láten rijden, zal kiezen voor een auto met meer hoofdruimte achterin. Het gebrek aan hoofdruimte is bij de Passat CC gewoon de cool tax die je betaalt.