|Aboriginal jongen wordt voorzien van een traditionele gezichtsschildering, dansfestival, Northern Queensland, Australië |
© John Miles/Survival
Een groep Alyawarr Aboriginals heeft zijn nederzetting in Midden-Australië verlaten en een nieuwe gemeenschap gesticht bij de plaats Honeymoon Bore.
Banjo Morton, die de verhuizing leidde, zei dat ze als paria's werden behandeld en niet betrokken werden bij besluiten over hun gemeenschap, vooral sinds de federal indigenous intervention policy (het nationale beleid voor inheemsen) in 2007 van kracht werd.
Dit interventiebeleid was een reactie op een rapport waarin gesproken werd over het algemeen voorkomend misbruik van kinderen in Aboriginalgemeenschappen. De overheid stuurde hierop politie en manschappen naar de vele afgelegen gemeenschappen, om een bijzonder verbod op alcohol en pornografie af te dwingen.
De leiders van de gemeenschappen werden van hun gezag ontheven en er werd nauwelijks overleg gevoerd met de Aboriginals zelf. De interventie werd afgewezen door de geïsoleerde gemeenschappen en door de VN discriminerend bevonden.
Honeymoon Bore ligt net buiten het gebied dat onder de interventiewet valt zodat de gemeenschap zelf haar levensstijl en toekomst kan bepalen. Tegen journalisten zei Morton: "We voelen ons hier vrij en gelukkig, weg van de regels en bemoeienis van de interventie."
Er wonen op het moment ongeveer 70 mensen in tenten en hutten in de nieuwe nederzetting. Alhoewel ze hier in zeer eenvoudige omstandigheden leven, is het er beter dan in de overbevolkte oude nederzetting waar het ongezuiverd afvalwater soms enkelhoog in de huizen stond en de mensen geen inbreng hadden in beslissingen die over hun leven genomen werden.
Richard Downs, een andere leider van de Alyawarr, zei dat hij zich voorstelt hoe de gemeenschap zal groeien en een inheems 'utopia' zal worden. Hij zei: "Ons doel is te laten zien dat Aboriginals de cirkel van afhankelijkheid kunnen doorbreken en dat wij voor onszelf kunnen zorgen op ons eigen land."
De 'Vooruitgang kan dodelijk zijn' campagne van Survival laat zien hoe desastreus het voor inheemse volkeren over de hele wereld is geweest om hun land en zeggenschap over hun leven te verliezen. Het leidt vaak tot afhankelijkheid, depressie, zelfmoord en misbruik van alcohol en drugs.
Initiatieven van gemeenschappen om de zeggenschap over hun leven, land en levensstijl terug te veroveren, zoals nu bij Honeymoon Bore gebeurt, bieden inheemse volkeren op de hele wereld een sprankje hoop.