Geteste versie
Net als vele andere Street Fighter-fans waren we redelijk opgetogen toen bekend werd dat Capcom Street Fighter IV zou uitbrengen. Na het zien van de eerste screenshots en trailers en het spelen van de previewversie, maakte zelfs een lichte euforie zich van ons meester. Momenteel zijn we heel wat dagen spelplezier en een pijnlijke pols verder en wordt het tijd om jullie onze indruk van de game te geven.
Negen jaar na de release van Street Fighter III 3rd Strike krijgen we de meest recente game in deze welbekende reeks voorgeschoteld, Street Fighter IV. In tegenstelling tot het ontbreken van de bekende personages in SFIII (op Ken en Ryu na), koos Capcom er gelukkig voor om terug te keren naar de roots van deze franchise en de bekende gezichten van de tweede reeks terug naar het scherm te brengen. Niet alleen zie je dat al je favoriete vechters beschikbaar zijn maar de beslissing om de game 2D te houden en alles in een splinternieuw next-gen jasje te steken, bleek een perfecte keuze.
De intro van Street Fighter IV zet onmiddellijk de juiste toon. Een mix van anime, kunstige bewegingen en een donkere, agressieve sfeer zet je vol verwachting op het puntje van je stoel, klaar voor wat gaat komen.
Visueel is de game van de bovenste plank. Om de 2D te behouden en toch voldoende vernieuwend uit de hoek te komen, koos Capcom voor een soort van verftechniek in combinatie met cellshading. Daarbij wordt gebruik gemaakt van (inkt)vlekken die de actie op het scherm extra in de verf te zetten. De personages zijn zeer gedetailleerd afgewerkt terwijl de achtergronden ietwat minder opvallen. Ze zijn echter wel van de nodige animatie zijn voorzien. We denken bijvoorbeeld aan een vrachtvliegtuig dat op het vliegveldlevel voorbij komt rijden en waar je in het deurgat Balrog ziet bewegen. Of denk aan de tanks die in de casino-achtergrond schoten afvuren wanneer je de overwinning behaalt. Alles is prachtig afgewerkt en het geheel loopt over van kleine details die misschien soms wat overdadig lijken, maar duidelijk helpen om de bekende SF-sfeer te moderniseren. Wij kregen (en krijgen) er nog steeds niet genoeg van om tijdens het spelen nieuwe dingen te ontdekken die zich naast de personages afspelen.
Naast twaalf bekende en vier nieuwe personages, heb je de mogelijkheid om in totaal 25 vechters vast te krijgen waarmee je aan de slag kunt. De nieuwe gezichten blijken na wat training mooi uitgebalanceerd in vergelijking met de rest van de cast. Crimson Viper, Abel, El Fuerte en Rufus bieden voor de SF-veteranen de mogelijkheid zich wat te verdiepen in een nieuw repertoire van bewegingen en op die manier misschien wel een nieuwe favoriete vechter te ontdekken. De overige personages kun je op een aantal verschillende manieren unlocken. Via deze link vind je alle nodige informatie.
Dankzij een ietwat grappige verhaallijn kom je te weten waarom bepaalde personages elkaar stokken in de wielen willen steken. Je rivaal wacht je op in de laatste ronde voor je het tegen Seth, de eindbaas, mag opnemen. Elk personage heeft zo een specifieke, ietwat lastigere versie van een andere vechter als tegenstander. Ter illustratie, Ken's rivaal blijkt de moddervette Rufus. Deze laatste heeft in de krant gelezen dat Ken Masters de beste vechter van Amerika is en daar is hij het niet mee eens. Voor hem reden genoeg om zich in te schrijven voor het Street Fighter-toernooi en het op te nemen tegen Ken.