Pokemon Mystery Dungeon: Explorers of Darkness
Pokémon Mystery Dungeon: Explorers of Darkness maakt gebruik van dezelfde formule als voorgangers Blue en Red Rescue Team, maar is het spel ook even goed? Ontdek het in deze review.
Het spel begint net zoals bij zijn voorganger met het beantwoorden van enkele vragen. Aan de hand hiervan krijg je de Pokémon toegewezen die het best bij jouw persoonlijkheid past. In mijn geval was dat dus Chimchar, de aapjes-Pokémon.
Het verhaal begint wanneer je wakker wordt in de wereld van de Pokémon met geheugenverlies. Al snel krijg je een partner toegewezen – in mijn geval Bulbasaur – die je in je zoektocht helpt. Zonder al te veel problemen sluiten we ons aan bij de gilde van Wigglytuff, die ons gaat leren hoe we echte avonturiers worden. Hoe verder in het verhaal, hoe meer je te weten komt over waarom je in een Pokémon veranderd bent.
Je ontdekt dat er zowel slechte als goede Pokémon in de wereld leven. Die slechte Pokémon gaan van simpele kruimeldieven tot echte kleine crimineeltjes.
Het spel draait altijd rond hetzelfde, en verveelt daardoor al heel snel. Je neemt een opdracht aan, gaat de kerker in en vervult ze, neemt een nieuwe opdracht aan, gaat weer een kerker in, enz. Het enige leuke is het feit dat geen enkele kerker hetzelfde is, aangezien deze altijd op een willekeurige manier opgebouwd worden.
Een ander nadeel zijn de verschillende dialogen tussen de personages, die je eerder aan oude roddeltantes doen denken dan aan Pokémon. Een mogelijkheid om al deze dialogen over te slaan is spijtig genoeg niet aanwezig.
Aangezien er slechts één spelbestand is, kan je enkel kiezen tussen continue en new game. Het wordt dus met verschillende mensen spelen op eenzelfde account, of simpelweg niet.
Pokémon Mystery Dungeon: Explorers of Darkness kon mij persoonlijk niet boeien, en doet denken aan een kopie van de vorige Mystery Dungeon. Slechte dialogen en makkelijke dungeons wisselen elkaar af.
5.0