Columnist Jan Dwarshuis legt uit waarom hij Barcelona heeft ingeruild voor het stijve Zürich. Een voorbode van wat komen gaat?
Langzaam dringt het bij iedere konijnenkop door dat het hommeles is in de polder. De gevoelsrijkdom is gedaald tot temperaturen die passen bij uw gepolijste vriesvak. Om nog maar te zwijgen over alle plannen van de Kunduz-coalitie. Nederland is op jacht naar – veul – geld om alle Europese grapjes te kunnen blijven betalen. Zelfs de corpulente licht kalende man met de ingedeukte bus van de baas wordt als een citroen uitgeknepen.
Onkreukbare dames
De afgelopen week lag de focus van uw nederige dienaar op de onkreukbare dames van de Zwitserse Zoll te Basel. We zullen u alle details besparen, maar een bijzondere ervaring mag het zeker genoemd worden. Inmiddels vragen velen zich af waarom het prachtige wulpse Barcelona door ons is ingeruild voor het chique, ietwat stijve Zürich.
Zürich gaat swingen – Jan Dwarshuis is geland
Ik kan u een waslijst met overwegingen meegeven, maar eentje prijkt er sowieso op en dat is de valuta. Ik hoor u al klagen over die dure Zwitserse frank wanneer u van de pistes wedelt of u het gips moet dokken van uw gebroken poot. De beeldvorming is dat Zwitserland onbetaalbaar voor u is. Dat klopt inderdaad als u de Bahnhofstrasse als maatstaf neemt – in Verbier de latten onder bindt – en vooral niet oplet en dom uw portemonnee trekt. Neemt u van ons gerust aan dat het met een paar trucjes allemaal goed te doen is.
Hoe dan ook, de Zwitserse frank is van graniet en dat kan niet iedereen bekoren. Maar is het niet zo dat de frank sterk is omdat Europa er van lieverlee een rommeltje van gemaakt heeft? Sterker nog, men wist het in het begin van de jaren negentig al. De euro is er gekomen door louter politieke motieven, terwijl degelijke financiële argumenten bewust werden genegeerd.
Noodscenario
Destijds wisten de heren al dat het goed mis was in Italië. Creatief boekhouden zorgde er voor dat de Italianen – tot verbijstering van velen – moeiteloos konden toetreden tot de euro. De latere acceptatie van Griekenland was natuurlijk één grote farce. Eigenlijk bent u de euro ingerommeld. En nu kost u dat – veul – geld. En dan te bedenken dat de ultieme piek van alle Europese ellende nog moet komen. Of denkt u dat Spanje de eindstreep haalt?
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat menig land een noodscenario aan het schrijven is over het uit elkaar knallen van de euro. Al eerder schreef ik dat de afspraken met Griekenland een wassen neus zijn. De Grieken spelen het spel slim. Als het een beetje mee zit naaien ze op vakkundige wijze de EU een oor aan.
Heel langzaam beginnen zelfs uw Oosterburen te twijfelen aan de euro. De 'Reichsmark' was zo gek nog niet. Om al dit aanstormend gelazer een paar stappen voor te zijn hebben wij ons uiterst bescheiden tentenkamp opgeslagen in Zürich. Vanaf heden moet u het doen met een financiële blik vanuit de Alpen.
Rest mij u een goed weekend te wensen.