|wat||Simcha|
|wat is dat||een krullenkapper|
|zeg dat eens drie keer snel||krullenkapper krullenkapper kullenkrappe… shit!|
Mijn haar en ik hebben al sinds ik ermee geboren werd, ruzie. Op zich heb ik niets te klagen. Tenminste, dat vinden mensen met dun, steil haar altijd, maar mijn dikke, pluizende, net niet helemaal krullende haar heeft me vaker dan me lief is er met mijn handen in laten zitten. Deze ruzie werd deze week voor altijd bijgelegd door Simcha, dé krullenkapper van Amsterdam.
Ik wist het niet, maar het knippen van krullend haar is dus iets heel anders dan het in model brengen van steile lokken. Wat ik ook niet wist, is dat de meeste kappers dit óók niet weten. De kapper waar ik tot voor kort nog weleens heen ging, wilde bijvoorbeeld altijd heel graag mijn haar na afloop glad föhnen, zodat het lagenkapsel geperfectioneerd kon worden.
De krullenkapper kon mij haarfijn uitleggen waarom dat een methode is die niet voor mijn haren geknipt is: mijn kapsel zag er — even samengevat — uit als een slechte bruiloftstaart met drie lagen. De bovenste laag krulde gezellig opzij, een soort van afro bovenop creërend. De onderste twee lagen probeerden nog wel wat, maar ja, die bovenste laag schreeuwde om zoveel negatieve aandacht, dat ik daaronder net zo goed naakt had kunnen zijn, niemand die het zou zien.
Bij de krullenkapper werd mijn haar ook in lagen geknipt, want die zijn onontbeerlijk voor een mooie krul, maar er werd per lok gekeken hoe deze viel. Ook moest ik allerlei onverwachte posities aannemen, zoals voorover zitten met mijn hoofd tussen mijn knieën tijdens het drogen van het haar, en tijdens het knippen achter de stoel staan, met m'n kin op mijn borst, alsof ik in de eindscène van The Blair Witch Project was beland.
Het was overigens Simcha zelf die het echt tot de allerleukste ervaring maakte. Ik had me nog maar net met een kopje thee in de wachthoek geïnstalleerd of ze kwam op me afgerend en zei: 'Dit gezicht ken ik nog niet, ik ben Simcha. Ben je hier voor het eerst?' Nadat ik me had voorgesteld, heeft ze me nog minstens tien keer met mijn voornaam aangesproken. Ik was een uur in de kapsalon en ging met het mooiste kapsel ooit naar buiten, maar niet voordat me nóg een kop thee, een chocolaatje, een stuk kersenvlaai met slagroom, tomatensoep en spaghetti met balletjes was aangeboden. Vijf sterren voor deze zorg minder in mijn leven.