In het manumissieregister van 1832-1863 komen wij de vrijlating tegen van het slavenmeisje Christina, welke eigendom was van C. May. Te lezen is dat op 13 juni 1840 door Esther Johanna Albertina May en David Pieter Nemelc, Fl. 300 borgtocht is betaald voor haar vrijlating, welke middels Gouvernements Resolutie no. 859 op 10 juli 1840 werd beklonken.
Eén van de vele voorwaarden voor het manumiteren van een slaaf was dat deze opgenomen zou zijn door een kerkgenootschap. Hierdoor zouden zij zich (hopelijk) volgens de wetten van de bijbel gedragen, behoorlijke nieuwe burgers zijn en niet ten laste van het land vallen. Uit het archief van de Gouverneur Generaal van de West Indische Bezittingen (1.05.08.01 inv. 203, nu nog te vinden in het Nationaal Archief in Den Haag) vinden wij een extract uit het doopregister van de Hervormde Christelijke Gemeente te Paramaribo, waarin Christina gedoopt wordt als Christina Johanna.
Nakomelingen van Christina zullen de extractie wellicht interessant vinden, gezien de doopakte de slaaf een menselijk bestaan geeft in tegenstelling tot de slavenregisters (vanaf begin 19e eeuw tot de emancipatie werden zij opgetekend in het slavenregister, maar zoiets als een geboorteakte van een slaaf bestond niet) of grootboekrekeningen (slaven werden tot begin 19e eeuw bijgeschreven op de grootboekrekening van de eigenaar – geborenen vermeld onder kolom 'bij' en overledenen onder kolom 'af').
In de vermelding van de manumissie van Christina in het manumissieregister 1832 – 1863 is tevens te lezen dat de moeder van Christina, welke gemanumiteerd is onder de familienaam Magdalena Mei, niet lang na de vrijlating van Christina een verzoek tot naamsverandering heeft aangevraagd voor haar dochter. Op de eerste dag van februari 1842 werd middels Gouvernements Resolutie no. 120 de naamsverandering van Mei naar May uitgesproken. Christina ging voorts door het leven als Christina Johanna May – een duidelijke verwijzing naar de vrijlater C. May.