Materiaal:
Dobber.
Dobbers, vispennen, beetverklikkers.
Duizenden en duizenden varianten zijn er beschikbaar. Iedere visser heeft zo zijn eigen lievelingsdobber en de echte fanaat maakt ze gewoon zelf.
Zelfgemaakte pennen met behulp van vogelveren (Pauw)
Voor 'vaste stok vissers' een onmisbaar iets, voor bv vliegvissers of werphengels niet echt.
Dobbers groot of klein, dik of dun, mooi of lelijk, toch is dit 'het' onderdeel waar we met z'n allen het meest naar kijken en hopen dat er heel wat beweging in zal komen.
Meteen heb
je een van de belangrijkste functies ontdekt van dobbers; de vis vindt
het aas lekker en hapt toe! Dit doet een onweerstaanbare reflex ontstaan
in onze hersenen en laat de armspieren samentrekken en ja, we hebben
beet.
Een andere functie is het plaatsen/aanbieden van het lekkere aas en dit liefst op de ideale diepte
door ons zelf bepaald.
Ten derde zien we ook waar het aas zich bevindt en is het een hulpmiddel bij het voeren.
Ze laten ons tevens zien of er al dan niet veel stroming staat en naar waar het stroomt.
Een dobber
bestaat uit en drijflichaam, boven- en onderantenne, een of meerdere
fijne oogjes als draadgeleider en een fijn silicone slangetje (2 of 3
stukjes van bv 3 à 4 mm) om te beletten dat de pen spontaan verschuift.
Meestal worden ze gemaakt van het uiterst lichte balsahout of kuststof, maar soms zie je ook nog pennen gemaakt van veren of kurk.
Opvallend, en dat is ook logisch, zijn de felle en vaak fluorescerende kleuren die men gebruikt om de bovenantenne te kleuren. Dikwijls zijn deze antennes verwisselbaar en krijg je drie kleuren mee: fluogroen, fluorood of oranje en zwart. Iedereen heeft een kleur die hij in bepaalde
omstandigheden al dan niet beter opmerkt en het is de kunst natuurlijk om de goede keuze te maken. Voor de nachtvissers zijn er ook gloeisticks die je monteert als bovenantenne en die je duidelijk
kan waarnemen in het donker.
De toplaag
uit verschillende lagen vernis zorgt er voor dat de dobber 'waterdicht'
is en geen vocht opneemt.
Welk type van dobber je gebruikt hangt af van een aantal factoren.
Het type van water? Vijver, kanaal, rivier, stromend water, diep of ondiep,…
De weersomstandigheden? Zonnig, eerder duister of zelfs donker, wind, regen,…
Het aas?
Welke vissoort?
Je budget? Dobbers zijn niet gratis en er gaat er al eens verloren…
Meestal ken
je de plaats waar je gaat vissen en kan je rekening houden met de
situatie. Ken je ze niet, dan kan dit wat problemen geven omdat het
bijna niet mogelijk is om je te voorzien voor alle omstandigheden.
Dobbers van bv 2 gram zijn zo goed als waardeloos indien je een sterk
stromend water, met daarbij nog wat wind, gaat bevissen. 2 gram is dan
weer gigantisch veel op een
vijver met stilstaand water van 1 meter diep.
Meestal wordt het uiterlijke van de pen bepaald door het type van water.
Dobbers voor op stilstaand of traag stromend water zijn eerder slank en wat langer.
Het drijflichaam kan de vorm van een druppel hebben en hoe minder stroming hoe fijner/langer het drijflichaam kan worden.
Het gewicht ervan schommelt zo tussen de 0.25 à 0.75 gram, al speelt de diepte van het viswater
hier toch ook een rol.
De onderantenne zal meestal langer zijn en de bovenantenne korter en iets verdikt.
Vis je op
fel stromend water, is er veel wind of bv een sterke onderstroming, dan
zal je dobber er helemaal anders uitzien.
Het drijfvermogen wordt meestal groter en dat vertaalt zich in grotere drijflichamen.
Ook de vorm kan veranderen, van kielvormig tot peervormig en zelfs de fixatie van je draad op de dobber kan veel hoger gebeuren.
Het gewicht kan oplopen tot 20 gram en zelf meer, naargelang de omstandigheden.
Misschien
even belangrijk als de vorm of het gewicht van de dobber, is het
uitloden ervan en dit vraagt toch heel wat ervaring.
Met een dobber van bv 10 gram kan je niet zo fijn of licht vissen als met een dobber van 1 gram? Onzin natuurlijk.
Alles hangt af van het juiste afloden.
In het hoofdstuk 'LOOD' zullen we hierbij iets langer stilstaan, maar door er voor te zorgen dat het hele drijflichaam net onder water zit en je alleen de bovenantenne of zelfs maar een deel ervan kan zien, is zelfs voor de grotere dobbers de weerstand voor de vis erg laag.