Marken, een klein stadje midden in het Markermeer. Een plaatsje met een paar honderd inwoners en tig-duizend toeristen. Waar je niet met de auto de stad in mag, ten zij je er daadwerkelijk woont. Zo ook voor ons dus: eerst naar de officiële toeristenparkeerplaats en daarna te voet op zoek naar bruid en bruidegom. Maggie en Michael hadden namelijk besloten om hier, op Michaels geboortegrond, hun dag te beginnen en eindigen. En wat een geweldige sfeer!
Maggie komt uit het buitenland en had dus een aantal Tsjechische tradities verwerkt in hun dag. Niet eens per se omdat ze het zelf wilde, maar ook omdat haar familie met culturele ideetjes kwamen. Zo werd er in de avond een bord kapot gegooid. Het idee is dan dat bruid en bruidegom dit samen opruimen. Daarnaast werd er getoost met speciale bubbels en vonden er spelletjes plaats, vlak voor het feest losbrak.
Hoewel deze dag echt bijzonder regenachtig was (denk: stortregen van 's ochtend vroeg tot in de namiddag) hadden we bijzonder veel geluk in de namiddag. Rond een uur of 5 konden we dus even naar buiten om een paar foto's met zon te maken. En het gevoel dat je dan krijgt wanneer alles klopt, na een ochtend en middag vol regen, is echt fantastisch!
Marken heeft ons zeer zeker niet teleurgesteld en ook de trouwzaal in Haarlem was echt prachtig. Ik kreeg zelf een beetje het gevoel alsof ik hele klassieke Nederlandse schilderijen binnengelopen was. Het pittoreske van Marken en daarnaast het statige sfeertje en dramatische licht van Haarlem: een te gekke dag.
Lees meer..
Yes een kasteel! En niet zomaar een kasteel, maar een enorm authentiek kasteel, met van die maffe kamertjes overal en statige meubels en hier en daar een harnas. Sowieso wilden we al dolgraag een keer naar Kasteel Sterkenburg, want nadat we deze locatie een keer bezocht hadden voor een branchebijeenkomst duurde het best lang voordat we er mochten fotograferen.
Melvin en Jennifer waren het gelukkige bruidspaar dat hier ging trouwen. De dag vond volledig plaats bij Sterkenburg (Driebergen-Rijsenburg) en dat zorgt er altijd voor dat een trouwdag enorm relaxed is. Jennifer en Melvin waren beiden al aanwezig op het kasteel en konden zich dus ook hier voorbereiden. Daarnaast waren er voor ons ook ditmaal weer een aantal dingen die de bruiloft tot een extra mooi feest maakten.
Lees meer..
Een roze bruiloft met heel veel DIY details, twee superlieve mensen, een prachtig kindje en geweldig mooi weer! Wat een geluk bij elkaar zo. Toen we aankwamen viel ons meteen iets op: Ton had niet overdreven toen hij aangaf dat hun huis heel veel paars had qua styling, maar de trouwdag zou toch echt vooral roze worden. Lekker veel knalkleurtjes dus.
Voor ons waren een paar elementen superbijzonder. In de eerste plaats het feit dat Tons zus, Jolijn, ons kado had gegeven. Ze is vorig jaar zelf getrouwd en gaf dus dit jaar een Mon et Mine bruidsreportage kado. Het ultieme compliment denk ik dan. Daarnaast had Loes, de bruid, Jolijns avondtrouwjurk gekregen en die helemaal aangepast naar haar eigen wensen. Iets korter en met heel veel roze kraaltjes. Daarnaast is het altijd bijzonder om te zien hoe twee ouders van hun kleintje kunnen houden. Lize stond volledig centraal en ik heb nog nooit een kindje zo geknuffeld zien worden tijdens een bruiloft, fantastisch!
De dag vond plaats in zowel Enschede (waar Ton vandaan komt) als in Almelo. De ochtend begon bijvoorbeeld in Enschede, terwijl het dagprogramma weer in Almelo was. En uiteindelijk, na het diner, ging het gezelschap weer naar Enschede om heerlijk te dansen.
Een mailtje van Jitty: "Joanne van der Lelij, onze ceremoniemeester, gaf aan dat we echt helemaal bij elkaar passen, dus we willen graag eens een afspraak maken". Een week later spraken we af en het was inderdaad een match: we mochten de bruiloft van Jitty en Marcel in het prachtige Katlijk vastleggen.
Zoals altijd begon de ochtend met de voorbereidingen. Ramon en ik waren om 6:45 in de auto gesprongen, zodat we het grootste deel konden vastleggen. Jitty zat al vol in de make-up toen ik aankwam. Marcel was in het huis van zijn ouders voor zijn ochtend. Toen beide helemaal klaar waren stapte Marcel in de Audi om zijn aanstaande op te halen. In de achtertuin vond hun first-look plaats. Lees meer..
"Op zich hebben we niet echt hele duidelijke wensen, maar ik wil graag een aantal mooie foto's van de auto hebben": Sharon, inderdaad de bruid, wist al heel snel wat ze in ieder geval wel wilde: autofoto's!
Hoewel we vorig jaar vaak bij 'verre bruiloften' in hotels sliepen, slapen we de laatste tijd juist vaak thuis. Het nadeel is dan wel dat je supervroeg in de auto zit richting een bruiloft. Die van Sharon & Sebas begon in Den Oever en Hypolytushoef en dus moesten we om 6:45 al wegrijden. Gelukkig is er rond die tijd nog niet zo veel file, dus we waren er op tijd. Na een kopje koffie begonnen zowel Ramon als ik aan het vastleggen van de voorbereidingen. Lees meer..
Dit jaar is mei wel erg regenachtig. Helaas voor Melanie en William was dit ook het geval bij hun bruiloft. Maar gelukkig heeft dit weinig grote invloed gehad op hun dag, want ze hadden een geweldige trouwlocatie gekozen, namelijk kasteel Wijenburg in Echteld. En wat extra leuk is, is dat Melanie's toekomstige schoonzusje ook nog eens mijn schoonzusje is!
Die ochtend zette ik Ramon af bij William en reed ik door naar Hagestein waar hun huis staat. De ouders van Melanie waren druk bezig met het versieren van het huis, terwijl Melanie een kopje koffie haalde. Vrij snel kon ik beginnen aan het vastleggen van de details en niet veel later ook daadwerkelijk Melanie's voorbereidingen. Een uurtje later zagen Melanie en William elkaar bij de voordeur, omdat buiten echt niet mogelijk was. Lees meer..
"Ik ben helemaal fan van Hoffer Photography!", Melanie en wij hadden dus direct al een overeenkomst. Ze moest nog wel even Chris overtuigen, maar gelukkig duurde dat niet al te lang. Bij het kennismakingsgesprek hadden we het over de fotografie (Melanie is ook fotografe), over Hoffer natuurlijk en over hun bruiloft. Omdat het gezelschap zou bestaan uit veel Nederlanders en veel Vietnamezen, zou de dag dus hier en daar lekker multiculti zijn. Dit kwam terug in bijvoorbeeld de kerkdienst, de kleding, maar ook zeker in het eten. Chris zijn vader en Melanie's moeder zijn beiden heel goed in koken en dus was het tijd voor: fushionfood!
In de ochtend legden zowel Ramon als ik in hetzelfde huis de voorbereidingen vast. Omdat Melanie en Chris toch al samenwoonden was het eigenlijk wel net zo leuk om in hun eigen huis al deze foto's te maken. Nadat ze elkaar gezien hadden reden we naar de fotoshootlocatie bij Bos Hulk. Hier bleek het keihard te waaien, maar dat paste juist supergoed bij de jurk die Melanie had uitgezocht. En wat een heerlijke expressieve mensen en dan die jurk!
Later die dag trouwden ze in het Stadslogement van Hoorn. Hier werden ringen gewisseld en natuurlijk handtekeningen gezet. Dit alles echter pas na het jawoord. Direct hierna liep het gezelschap door Hoorn heen richting de koepelkerk voor de katholieke inzegening. Melanie had als verrassing een prachtig gedicht laten voorlezen voor haar moeder. Het gedicht ging over 'vroeger' en hoe hun moeder altijd het heerlijkste eten op tafel toverde en hoe ze dat als kinderen enorm gewaardeerd hebben altijd. Ook waren er enkele voordrachten, prachtige live-muziek en een stuk of 4 actieve videocamera's op het bruidspaar gericht, omdat Melanie's broers alles goed wilden vastleggen
De receptie vond plaats bij Huis Verloren, een locatie met een vintage-sfeertje. Hier maakten we een grote groepsfoto (vanaf de kerketoren!) en werd de taart aangesneden. Vervolgens maakten we nog een aantal familiefoto's (wat eigenlijk ook wel bij een deels Vietnamese bruiloft hoort) en een goede sfeerimpressie. Toen alle gasten zich verzamelden rond het fushionbuffet dat klaargemaakt was, werd het voor ons tijd om weer naar Elburg te rijden.
Je zult je misschien afvragen waarom deze loveshoot heel erg lijkt op een bruiloft. Het antwoord is simpel: Marjoleine heeft ook een trouwjurk aan! En ze zijn echt nog niet getrouwd. Omdat dit stel eerst eigenlijk zowel een Destination Wedding als een huwelijk in Nederland wilde, besloot de bruid om voor beide locaties een trouwjurk te kopen. Toen het plan voor Bonaire niet doorging kon ze net zo goed deze jurk gebruiken voor de loveshoot hier in de buurt van Elburg. Eigenlijk is het een kwartiertje rijden vanaf Elburg, maar omdat we bij ons thuis begonnen (en wij de locaties mochten bepalen) vind ik het toch een echte "Elburgse Loveshoot"
De complete shoot vond plaats in het Spijkbos bij de Spijkvijver. We waren die zondag nog even bij deze locatie wezen kijken om te zien of het een geschikte plek was in deze tijd van het jaar, maar het bleek dus een superveelzijdige locatie. Je hebt niet alleen bos, maar ook open stukken, mooie losstaande bomen, struikgewas met bloesem, riet en natuurlijk water met zand. We begonnen met de trouwjurk, omdat we die dan bij ons thuis in Elburg alvast konden aandoen. Vervolgens wisselden we om naar de tweede outfit. Die fijne zachte sfeer komt door het prachtige avondlicht. Alle foto's zijn dan ook tussen half zeven en acht uur gemaakt.
Lees meer..
Een dik jaar geleden legden we de bruiloft van Nick & Leonie vast en daar zag het bevriende stel Nick & Jolijn (volgen jullie het nog ; ) ons aan het werk. Toen ze het trouwalbum van hun vrienden gezien hadden besloten ze toch eens contact op te nemen met ons en dus mochten we hun bruidsreportage uiteindelijk maken. Eerst was er overigens ook nog een heerlijke winterse loveshoot!
Drie mei was het dan zover en wat een heerlijke zonnige dag. De afgelopen weken was telkens al half-half geweest qua weer, maar dit was de eerste bruiloft waar we dachten: "jemig.. het is eigenlijk zelfs wel een beetje warm!". Na de voorbereidingen, de fotoshoot en de lunch reden we naar De Jaargetijden, een populaire trouwlocatie in Enschede. Hier namen Nick en Jolijn even de tijd om even op te frissen, terwijl de gasten al binnenkwamen. Na een half uurtje nam het gezelschap plaats en kwam eerst Nick met het bloemenmeisje binnen. Vervolgens begon de "verrassing te zingen". Hiervoor moeten we even terug in de tijd, want Jolijn was al heel lang fan van een bekende Nederlandse zanger. Nick ging wel iemand regelen, maar op advies van Jolijn: "niet iemand die Alain Clark liedjes zingt"…. en dus: jawel, Alain Clark als artiest tijdens de ceremonie! Hierdoor kreeg de ceremonie een nog diepere betekenis voor veel aanwezigen. Lees meer..
"Nee hoor, we hebben eigenlijk nog nooit een bruidsreportage gemaakt waarbij het vrijwel continu de hele dag door regende". Nu dus wel, namelijk tijdens deze bruiloft. Niet dat het echt met bakken uit de lucht kwam vallen de hele dag, maar rond het moment dat Rob zijn Rieneke kwam ophalen begon het toch wel serieus te regenen. Geen paniek: iedereen een paraplu en gewoon verdergaan met de dag.
En al met al was het toch echt wel een te gekke dag. Het was fantastisch om te zien hoe flexibel deze mensen zijn: bij regen gewoon een binnenfotolocatie zoeken, bij het ophalen van de bruid gewoon een grote witte paraplu en bij het buiten lopen bestaat natuurlijk alsnog de kans dat je nat regent, maar hoe erg is dat nu eigenlijk? Ook de huwelijksceremonie bij Het Koetshuis in Rotterdam was al zo heerlijk relaxed. Het zou eigenlijk maximaal een uurtje duren, maar uiteindelijk duurde alles bij elkaar de trouwceremonie anderhalf uur. In die tijd zijn Rob en Rieneke getrouwd, hebben ze hun ringen gewisseld en handtekeningen gezet, maar konden ook de gasten meekijken naar het huwelijksaanzoekfilmpje. Na het formele gedeelte was er nog een korte verdieping en omdat Rob tennisleraar is mochten de gasten hun wens op een tennisbal schrijven.
Binnen mum van tijd breekt dan de namiddag aan. De gasten wisten dat er een verrassing zou zijn, maar niemand wist nu helemaal zeker wat dat zou zijn. Het bleek een mini-rondvaart te zijn met de supersnelle watertaxi's van Rotterdam. Na een half uur keerden we terug en nam Ramon uitgebreid de tijd om een paar familiefoto's te maken. Ik kon ondertussen alvast rondkijken bij Prachtig aan de Maas. Toen het gezelschap weer binnenkwam, maakten we een korte sfeerimpressie waarna onze tijd er op zat.