Nima : Dat Italianen en heavy metal goed samen gaan is natuurlijk allang bekend. Vanaf nu kunnen we de naam Absinthium toevoegen aan het rijtje goede Italiaanse metalbands. De band bestaat al sinds 2003 en heeft hiervoor enkel twee demo's uitgebracht. Luisterend naar het debuut, 'One For The Road' van dit kwartet, is het duidelijk hoorbaar dat we niet met groentjes te maken hebben en dat men de nodige tijd heeft genomen voor dit album.
Absinthium speelt power metal met een erg duidelijk thrashrandje, waarbij de namen Iced Earth, Annihilator en latere Megadeth, maar ook latere Angel Dust vaak naar voren komen. Het niveau van deze bands wordt niet gehaald, maar deze worden ook niet klakkeloos gekopieerd en de band heeft zeker een eigen sound. De nummers zitten goed in elkaar en bevatten de nodige afwisseling om van begin tot eind interessant te blijven. Wat mij vooral opvalt aan deze band zijn de sterke gitaarpartijen. De riffs zijn over algemeen erg sterk en gitarist Franco Buonocore komt regelmatig met sterke melodien en solo's en zorgt er constant voor dat je bij de les blijft. Ook op vocaal gebied heeft men in Alessandro Granato een sterke zanger in huis die zich zowel in de lage als hoge regionen prima redt. Nou klinkt hij tijdens de hogere stukken soms iets geforceerd en heeft een stemgeluid die een kwestie van smaak is, maar hij komt met voldoende afwisseling en dat hij kan zingen is duidelijk.
Ik moet echter zeggen dat niet alle nummers mij even goed weten te overtuigen, en vooral in langzamere, iets progressievere stukken (zoals bijvoorbeeld 'Circular Saw') zakt de muziek enigszins in. Ondanks voldoende variatie klinkt de plaat daarnaast toch nog iets te monotoon en ondanks de goede songwriting mis ik hier echte hoogtepunten. De productie is tot slot iets te vlak om er echt uit te knallen. Al metal al is 'One For The Road' echter een sterk debuut van de heren, die de moeite van het horen zeker waard is.