"Het Europese sociale model is dood!", zei de president van de Economisch Centrale Bank Mario Draghi in een interview met de Wall Street Journal. Niet eerder sprak een centrale bankier zo meedogenloos over de crisis. 'Zelfs Draghi's voorganger, Jean-Claude Trichet, drukte zich veel voorzichtiger uit als hij aan de gewone Europeaan trachtte uit te leggen wat hem of haar te wachten stond', schrijft de Franse krant La Tribune.
De oud-bankier van Goldman Sachs meent dat er voor de redding van de euro een hoge prijs moet worden betaald. Er is volgens hem geen ontkomen aan: alle landen die tot hun nek in de schulden zitten moeten harde bezuinigingsmaatregelen doorvoeren. Dat betekent dat er moet worden afgezien van een sociaal model dat is gebaseerd op gegarandeerde werkgelegenheid en een royale sociale herverdeling. Dit model, waarop Europa sinds de Tweede Wereldoorlog zijn welvaart heeft gebaseerd, is verdwenen, zei Draghi tegen de WSJ en hij citeerde de Duitse econoom Dornbusch: "Europeanen zijn zo rijk dat ze het zich kunnen veroorloven mensen te betalen om niet te werken."
Draghi hield zijn betoog aan de vooravond van de tweede lening van de ECB van 500 miljard euro aan banken. Volgens La Tribune houden zijn woorden duidelijk verband met de Europese verkiezingskalender – in april gaan de Grieken naar de stembus, in mei de Fransen en in het voorjaar van 2013 de Italianen. 'De ECB-president bekent kleur door als een hedendaagse Margaret Thatcher uit te leggen dat wat het verkiezingsresultaat ook zal zijn, de gekozen regeringen geen andere keus hebben dan de extreme bezuinigingsmaatregelen voort te zetten, structurele hervormingen op de arbeidsmarkt door te voeren en hun sociale model nog verder te ontmantelen'.
De huidige rust op de markten betekent volgens de topman van de ECB niet dat de crisis voorbij is. Woensdag komen de banken geld lenen bij de ECB, omdat het financiële systeem zonder die steun niet overeind blijft.
Mario Draghi doet met zijn harde lijn een beroep op bewustwording. Hij vindt het beter om direct een strenge zuivering en structurele hervormingen door te voeren om het vertrouwen op de markten te herstellen, dan om tien vreselijke jaren onder druk van diezelfde markten te moeten doormaken.