Op 27 december 1901 zag Maria Magdalena Dietrich voor het eerst het levenslicht. Als kind voegt zij beide voornamen bij elkaar en doopt haar naam om tot Marlene, de naam waarmee ze later wereldberoemd werd. Begin jaren '30 vertrok Dietrich naar Amerika om daar uit te groeien tot een internationale ster. In haar vroegste, onbetekenende films was ze nog een mollige deerne met een blanke toet die een ongecompliceerde erotiek uitstraalde.
Maar onder invloed van haar ontdekker, de Oostenrijkse regisseur Josef von Sternberg, werd ze een filmster, omgeven door een erotische mystiek. Een absoluut hoogtepunt uit haar carrière is de scène in de film 'Der blaue Engel' waarin ze als revuezangeres Lola-Lola, zittend op een houten vat, het publiek van onder haar hoge hoed een schalkse blik toewerpt en haar in een zijden kous gehulde rechterbeen frivool de lucht in werpt. Ze zingt er ook nog een lied bij dat uit zou groeien tot een klassieker: 'Ich bin von Kopf bis Fuss auf Liebe eingestellt'. Enkele generaties later zou Madonna diezelfde scène op haar manier interpreteren.
Het geheim van Marlene's succes verwoordde Joe Pasternak, de baas van filmmaatschappij Paramount, als volgt: 'Miljoenen mannen willen met haar naar bed'. En minnaars had Dietrich bij de vleet: beroemde en invloedrijke mannen als Maurice Chevalier, Yul Brynner, Jean Gabin en Frank Sinatra. Haar dochter Maria Riva schrijft in de biografie over haar moeder dat haar kinderen graag op bezoek kwamen bij Dietrich thuis, maar nooit in de slaapkamer mochten komen. Dat was haar boudoir met lingerie, blote jurken en bont – de plek waar ze haar minnaars ontving. Tegelijkertijd was Marlene Dietrich ook één van de eerste sterren die seksualiteit en stijl combineerde in een mannenpak en daarmee een krachtig, feministisch statement maakte. Of, zoals ze zelf zei: "in mijn hart ben ik een gentleman".
Na de jaren '50 trok ze zich terug uit de filmwereld en begon ze in Londen een carrière als zangeres. Zo werd ze een icoon, iemand die vanwege haar persoonlijkheid de aandacht van de media vasthield en niet alleen vanwege de individuele filmrollen die zij speelde. De mythe bleef haar omringen, ook al kon haar dochter smakelijk vertellen dat haar moeder het liefst achter het fornuis te vinden was. "Als ze iemand graag mocht, ging ze zijn woning van onder tot boven schoonmaken of kookte ze een goede Duitse pot voor hem", aldus Maria Riva. Toen Marlene in 1975 haar been brak, trok ze zich terug uit het sociale leven. De laatste tien jaar van haar leven bracht ze grotendeels in bed door, in haar flat aan de Avenue Montaigne in Parijs. Ze liet zich niet meer fotograferen en hulde zich in nevelen om te laten zien dat ze geen vrouw van vlees en bloed was, maar een filmster in optima forma. De mythe moest hoe dan ook in stand worden gehouden. Na 15 jaar als kluizenaar geleefd te hebben overlijd ze op 6 mei 1992. Was ze een ideale huisvrouw of een vrouw die door haar erotiek en sensualiteit iedereen in verwarring bracht? Marlène Dietrich laat meer dan 100 jaar na haar geboortedatum nog steeds een spoor van mysterie achter.