Scheiden is tegenwoordig zó populair - 1 op de 3 huwelijken strandt - dat er zelfs een speciale dag voor is: de Dag van de Scheiding. Maar de wet die de alimentatie regelt, stamt alweer uit 1994. Er is een voorstel om het te moderniseren: de partneralimentatie moet worden verkort van maximaal 12 naar maximaal 5 jaar. Een goed idee?
Voor
Wie: Marga Berndsen
Beroep: Tweede Kamerlid (D66). Lanceerde in juni samen met Ard van der Steur (VVD) en Jeroen Recourt (PVDA) een wetsvoorstel over de vereenvoudiging van de partneralimentatie.
"Hoe langer iemand zonder werk zit, des te moeilijker is het om aan een baan te komen. Door de periode waarin partneralimentatie moet worden betaald, terug te brengen naar maximaal vijf jaar, wordt de alimentatiegerechtigde geprikkeld om zo snel mogelijk voor zichzelf te zorgen. Zo voorkom je dat het huwelijk een soort levensverzekering is.
Gezien het aantal mails en brieven dat we krijgen, komt het nog vaak voor dat er onterecht te lang alimentatie wordt betaald. Als een partner, vaak de vrouw, zo'n lange tijd afhankelijk is van de ex-partner, dan is dat niet bepaald emancipatiebevorderend.
Er zijn een paar belangrijke uitzonderingen in het wetsvoorstel. Bij huwelijken die langer hebben geduurd dan vijftien jaar en waarin één van de partners niet heeft gewerkt, geldt bijvoorbeeld dat de helft van het huwelijk wordt genomen als maximum periode. En als de zorg voor kinderen niet gelijk verdeeld is, moet er na de scheiding partneralimentatie worden betaald totdat het jongste kind twaalf jaar is.
Maar niet alleen de lengte van de alimentatieperiode is belangrijk. We gaan uit van verdiencapaciteit. Middels bijvoorbeeld een tool op internet moet je kunnen zien hoe de verdeling is, zodat er geen rechter meer nodig is. Wij denken dat de nieuwe wet heel wat vechtscheidingen zal voorkomen."
Tegen
Wie: Edith van de Lockant-Geschiere
Beroep: familierechtadvocaat en scheidingsmediator. Werkt bij advocatenkantoor Van Slagmaat in Utrecht.
"Partneralimentatie is maatwerk. Dat geldt voor de hoogte van het bedrag, maar even zeer voor de duur. Als advocaat ga ik niet over de wetgeving, maar dit maatwerk is moeilijk in de wet op te nemen in algemene bewoordingen.
Eén van de argumenten voor een maximale alimentatieperiode van vijf jaar is dat het mogelijk is om in die periode een opleiding af te ronden om vervolgens in eigen levensonderhoud te voorzien. Maar daar ziet de politiek een aantal dingen over het hoofd. Bijvoorbeeld ouderen, die op latere leeftijd uit elkaar gaan en weinig kans hebben op de arbeidsmarkt. Of vrouwen die de volledige zorg dragen over hun kinderen.
Nou zijn daar in het wetsvoorstel bepaalde uitzonderingen voor, maar in de praktijk kom je veel meer gevallen tegen waarbij maximaal vijf jaar alimentatie onredelijk is. Compleet verschillende situaties waar de rechter over moet oordelen. Vanuit de praktijk gesproken is het dus van belang dat rechters de mogelijkheid moeten hebben om zonder maximum te bepalen hoe lang er alimentatie betaald moet worden."