Accessibility tools
Service tools
Language selector
Left navigation
Additional tools


Brussel, 21 juli 2011 Opmerkingen van voorzitter Van Rompuy op de persconferentie na de top van de eurozone
European Council - PRES/11/259 21/07/2011


Tot mijn tevredenheid kan ik u meedelen dat wij samen een antwoord op de crisissituatie hebben gevonden. Onze bijeenkomst was doelgericht: de Europese leiders staan op de bres voor de financiële stabiliteit van de eurozone.
Vandaag hebben wij drie belangrijke beslissingen genomen, die door elk van ons worden onderschreven:
Ik had deze top van staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone bijeengeroepen omdat de toestand werkelijk ernstig is. Ik had ook - naast de president van de ECB - de directeur van het IMF, mevrouw Lagarde, voor de besprekingen uitgenodigd.
De problemen van de eurozone konden enkel op het hoogste niveau worden opgelost. Er moest snel worden gehandeld. Door de convocatie van deze bijeenkomst stond de aandacht op scherp en kwam de oplossing in een stroomversnelling. Ik kon een moeilijke situatie niet laten ontaarden tot een gevaar.
Een reeks nationale schuldcrises is uitgegroeid tot een systemische kwestie die de stabiliteit van de hele eurozone bedreigt. Deze bedreiging moest worden ingedamd, om te beletten dat onze gemeenschappelijke munt ten prooi zou vallen aan een vertrouwenscrisis, en dat zelfs het economisch herstel dat wij in Europa en de wereld zien in het gedrang zou komen.
Daarom hebben wij het probleem nu op twee fronten aangepakt:
Ik zal onze beslissingen even toelichten.
Ten eerste bieden wij een oplossing voor het Griekse schuldenprobleem. Wij hebben een akkoord bereikt over een nieuw steunprogramma dat de financieringskloof volledig moet dichten en dat door de EU én het IMF wordt bekostigd. Twee andere zeer belangrijke maatregelen zijn het akkoord om de rentevoet op toekomstige leningen te verlagen, en de looptijd te verlengen tot ten minste vijftien, en zelfs dertig jaar.
De banken hebben vandaag ook de toezegging gedaan Griekenland te steunen op vrijwillige basis, via een reeks opties.
Belangrijk is dat wij de rol van de privésector nu anders benaderen: deze rol zal beperkt blijven tot Griekenland, en uitsluitend Griekenland.
Dit is een stevig pakket.
Ten tweede hebben wij een aantal maatregelen afgesproken om besmetting tegen te gaan. Om te beginnen hebben wij duidelijk verklaard dat de Griekenland niet in dezelfde positie verkeert als andere landen; het antwoord moet daarom uitzonderlijk zijn, ook wat de deelname van de privésector betreft. Daarnaast zal de EFSF (Faciliteit voor financiële stabiliteit) meer armslag krijgen: pro-actieve bijstand, herkapitalisatie van banken door de overheid, ook in landen zonder programma; en interventies op de secundaire markten, in uitzonderlijke omstandigheden en op basis van een analyse door de ECB.
Kortom: wij hebben een solide firewall opgericht en voor betere brandweerapparatuur gezorgd.
Ten derde hebben wij besloten de governance van de eurozone te verbeteren. Onze aandacht voor de korte termijn houdt de lange termijn niet uit het zicht. Ik vermeld in het bijzonder twee punten:
Wij zijn overeengekomen voor onze eigen regels minder af te gaan op externe kredietbeoordelingsbureaus.
Voorts is ons de opdracht gegeven concreet voor te stellen hoe het crisisbeheer in de eurozone beter kan worden georganiseerd en hoe de werkmethoden kunnen worden verbeterd. Ik zal in nauw overleg met de voorzitters van de Eurogroep en de Commissie te werk gaan, en in oktober voorstellen indienen.
Al deze beslissingen laten zien dat wij pal zullen staan in de verdediging van onze monetaire unie en onze gemeenschappelijke munt.
Een laatste opmerking. Als Europese leiders verklaren "alles te zullen doen wat nodig is" om de eurozone te redden, dan betekent dat heel eenvoudig: wij menen het.