Ik moest de afgelopen week weer ernstig zuchten. Op uitnodiging van de islamitische studentenvereniging zou haat-imam sjeik Haitham al-Haddad spreken op een VU-symposium. Inderdaad, dat gaat lekker daar bij de VU. Maar toen dit feest niet doorging wegens ophef en commotie, mocht hij in de Balie komen preken.
Bij de Balie noemden ze dat 'debatteren', maar dat begrip komt natuurlijk helemaal niet voor in het vocabulaire van iemand die vastgelast zit aan zijn geloof. Kortom, veel politie op de been ter bewaking van rust, orde en eventueel toegesnelde Belgische baardmannen.
Balie-directeur Youri Albrecht doet het in het kader van de (daar is ie weer) 'vrijheid van meningsuiting' die hij zo mooi vindt in dit land.
Waarom toch telkens die überverdraagzaamheid tegenover de onverdraagzaamheid? Wordt onze maatschappij hier geestelijk rijker van? Doet men het om de PVV te sarren? Waarom in debat met iemand die zich nooit zal laten overtuigen?
Eenrichtingsdebat
Sinds wanneer is (orthodoxe) religie eigenlijk een mening? Dat was toch een dogma? Een stelselmatig vertoon van onverdraagzaamheid jegens andere opvattingen?
Wat beweegt op zich verstandige mensen als Tofik Dibi en Ebru Umar ertoe om naar zo'n eenrichtingsdebat met deze prehistorische paljas te gaan? Zet de man in Boom Chigaco aan de overkant en maak er een dolle avond van. Je kunt dan symbolisch schoenen en stenen van piepschuim naar het podium werpen.
Bol of plat?
De Balie doet er intussen beter aan niet langer allerlei verknipte types van het niveau Lou de Palingboer uit te nodigen. Dat is hetzelfde als debatten organiseren rond het thema 'is de aarde bol of plat?'. De Balie wil immers 'een publiek laboratorium zijn waar "onderwerpen van morgen" worden onderzocht'.
Haitham al-Haddad is nu juist een uitgesproken onderwerp van gisteren.