De wedstrijd helaas niet gezien. Wel gehoord van andere dat Seedorf enorm goed speelde, weinig balverlies en mooie passen. In de samenvatting die pas op Pato was echt wonderschoon.
Afgelopen zaterdag stond in de Volkskrant een artikel over het Milanlab. Seedorf behoort tot de fitsten van de selectie. Zelfs als hij op halve kracht speelt voldoet hij aan de minimale eisen die het lab stelt aan een speler. Ik heb hem ook vaak afgebrand maar als hij een heel goed seizoen doormaakt mag hij van mij mee naar Zuid-Afrika, een speler moet altijd een kans maken op selectie als zijn spel daar aanleiding toegeeft
.
Edit:
Het artikel
Het Milan Lab zet overal vraagtekens bij
Door Mark Misérus
Gepubliceerd op 17 oktober 2009 00:00, bijgewerkt op 20 oktober 2009 15:42
Met het oudste team uit de geschiedenis verloor AC Milan twee jaar geleden de finale van de Champions League. Nu is de club de weg kwijt en wordt ook het revolutionaire Milan Lab bedreigd.
Vogels kwetteren, de langbenige verslaggeefster op stiletto's houdt haar dagelijkse praatje voor de sportzender en Andrea Pirlo steekt zijn hoofd uit een Audi voor hij een handtekening zet en uit het zicht verdwijnt. De rust bedriegt op Milanello, het heiligdom van de op een na succesrijkste voetbalclub ter wereld.
Achter de ijzeren poort heerst het chagrijn en steekt Jean-Pierre Meersseman de ene na de andere sigaret in de brand. Het is dat de Belg de zestig al is gepasseerd en er een leven lang op heeft zitten als hoofd van de medische staf bij AC Milan, anders zou hij niet zo luchtig doen over de crisis die de Italiaanse grootmacht heeft getroffen.
Een anonieme middenmoter is Milan in de Serie A, waar na zeven speelronden het gat met stadsgenoot Internazionale en Sampdoria is opgelopen tot negen punten. In de Champions League werd de club vernederd door het nietige FC Zürich, nota bene in San Siro. De ene Nederlander, Clarence Seedorf, klaagt over een voorhoede die niet scoort. De ander, spits Klaas-Jan Huntelaar, moet volgens de kranten in de winterstop alweer weg bij zijn 'droomclub'.
Elk duel is onder de nieuwe en soms wanhopig ogende trainer Leonardo momenteel cruciaal, en al helemaal de aanstaande confrontaties met Real Madrid in de Champions League. Misschien is Milan woensdag wel kanonnenvoer in het Bernabeu-stadion. 'We beleven een dramatisch seizoen', stelt Meersseman gelaten vast.
Jaren van succes met de club liggen achter hem. Hij was de chiropractor van directeur Galliani en van clubpresident Berlusconi, tot die hem vroeg de medische staf van de club te leiden. Meersseman liet eerst al het personeel op straat zetten dat niet wilde meewerken aan zijn grote droom: het bouwen van het meest geavanceerde test- en trainingscentrum voor voetballers ter wereld.
Het Milan Lab groeide al snel uit tot een instituut op het gebied van de medische begeleiding van voetballers. Het maakt niet alleen spelers fit, de kracht schuilt juist in het voorkomen en voorzien van blessures. Preventief, in plaats van reactief, heet het in medische termen. Het was een revolutie in het voetbal.
Meten is weten, luidt de lijfspreuk van Meersseman. In acht jaar tijd heeft hij met zijn staf miljoenen gegevens verzameld van spelers. Om de twee weken ondergaan ze fysieke en mentale tests in de Mind Room, waarbij niet alleen hun conditie en hartritme, maar ook hersengolven worden gemeten.
Nieuwe spelers moeten bloed laten prikken en ondergaan tests op overgevoeligheid voor organen. Zelfs slaapproblemen worden onderzocht. Meersseman: 'Het Milan Lab gaat uit van de gedachte dat het hele lichaam in verbinding staat met elkaar.
'Als een speler ruzie heeft met zijn vrouw, behoren wij dat te weten, omdat het zijn spel kan beïnvloeden. Eet hij op tijd en krijgt hij genoeg vitaminen binnen of moeten we dat met supplementen corrigeren?'
De effecten waren voor sommige spelers verbazingwekkend. Seedorf was door Internazionale geruild voor Milan-speler Coco en kampte in 2002 vaak met kleine blessures. Meersseman kwam erachter dat een verstandskies de middenvelder aan de kant hield. De kies werd getrokken en Seedorf groeide uit tot een bepalende speler voor zijn team.
En zo stonden meer spelers na een behandeling in het Milan Lab als herboren weer op het veld. Wie bij de club onder contract stond, leek de eeuwige jeugd te hebben. In 2005 verloor Milan de finale in de Champions League met een team van gemiddeld bijna 30 jaar oud. Twee jaar later nam het oudste team dat ooit een finale van de belangrijkste Europese clubcompetitie speelde, revanche tegen Liverpool: 31 jaar en 34 dagen.
De tijd leek geen vat te hebben op bepalende spelers. Clubicoon Maldini stopte pas op z'n 40ste, Costacurta was zelfs een jaar ouder tijdens zijn laatste wedstrijd en Cafu ging tot z'n 37ste door. In de huidige selectie voeren de geblesseerde doelman Dida en spits Inzaghi met hun 36 jaar een heel contingent dertigers aan.
Seedorf is inmiddels 33 jaar en de Nederlander is een man naar Meerssemans hart. Nooit verzaakt Seedorf, altijd is hij nieuwsgierig naar nieuwe testjes of technologische wetenswaardigheden. Hij behoort tot de fitsten in een wankelmoedige selectie, zegt Meersseman. 'Op de helft van zijn kunnen zou hij het voor Milan vereiste niveau nog gemakkelijk volhouden.'
De vraag dringt zich op hoe lang een voetballer aan de top kan blijven. Is 40 de grens? Meersseman: 'Wat opvalt is dat het voetbal sneller, technischer en conditioneel veel zwaarder is dan twintig jaar geleden. Toen kregen spelers de tijd een bal aan te nemen en het spel rustig te verleggen, zoals bij het vrouwenvoetbal tegenwoordig. Nu moeten ze gelijk handelen en lopen sommigen twaalf kilometer in een wedstrijd.'
De speler bepaalt zijn eigen houdbaarheidsdatum door zuinig te zijn op zijn lichaam en te leven als een prof, zegt Meersseman. Maar het helpt als hij gevrijwaard blijft van blessures en daarin speelt Milan Lab een rol.
Trainer Ancelotti liet ooit tegen de zin van de medische staf middenvelder Ambrosini toch aan een wedstrijd beginnen. Hij viel uit met een spierscheuring. Het typeert de strijd tussen de technische staf die de beste spelers altijd en overal wil opstellen, en Meersseman die de spelers het liefst pas vrijgeeft als ze weer helemaal fit zijn.
'Het belangrijkste is dat we een paar keer ons gelijk hebben gehaald en dat er sindsdien naar ons wordt geluisterd. Maar je moet een vuist blijven maken, elk jaar weer. Want wij worden toch gezien als de mensen die nooit op voetbalschoenen hebben gelopen.'
Het voorkomen van blessures rechtvaardigt voor een deel het bestaan van Milan Lab, dat er kwam na de miskoop van Fernando Redondo. De Argentijn kwam voor twintig miljoen euro over van Real Madrid, scheurde een kruisband en zou ondanks drie operaties nooit meer spelen. Had het laboratorium toen al bestaan, dan was de overbelaste Redondo nooit gekocht, beweert Meersseman.
Hij moet voortdurend in discussie over het aantrekken van nieuwe spelers. Ook met scouts die volgens hem altijd denken te weten wat het beste is voor hun club. 'Dan heeft er weer één een talent ontdekt en zegt hij: deze speler gaat Milan redden. Ho, zeggen wij dan. Eerst eens zien of hij onze tests doorstaat.'
Er blijken meer mogelijke aanwinsten te worden afgekeurd dan aangetrokken. Wie voor alle onderdelen een 7 of hoger haalt, komt pas in aanmerking voor een rood-zwart shirt. Maar Meersseman weet dat hij transfers niet altijd kan tegenhouden en soms moet toezien dat een speler wordt gekocht, die gedoemd is te mislukken.
Aanvankelijk weigert hij hun namen te noemen. Aan het eind van het gesprek, rollen ze dan toch over zijn tong: Ronaldo, de teruggekeerde Sjevtsjenko en Ronaldinho die geen schim meer is van zijn tijd bij Barcelona.
'Als het aan ons had gelegen, waren ze nooit bij ons binnen gekomen. We konden voorzien dat ze de top niet meer aan konden of zelfs geblesseerd zouden raken, zoals bij Ronaldo. Maar er is helaas niet naar ons geluisterd.'
Meersseman keek zijn ogen uit bij een bezoek aan Chelsea dat boezemvriend Ancelotti voor hem had geregeld. De trainer had er het werk van Meersseman laten kopiëren en er de noemer Chelsea Lab aan gegeven. Zoals ook Manchester United, Juventus, Internazionale en Roma hun eigen kenniscentrum en testfabriek bouwden.
Bij de uitvinders van het idee zien ze er geen bedreiging in, ook al is Milan Lab nog net zo ingericht als acht jaar geleden. Hoe precies, is overigens een raadsel. Voor buitenstaanders blijven de deuren gesloten, al laten enkele golfers en wielrenners zich er geregeld testen en kwam ook de teruggekeerde tennisster Kim Clijsters langs om haar fitheid door Meersseman te laten bevestigen. Niet veel later won ze de US Open.
Meersseman weet wat hem te doen staat. 'Het is aan ons om de voorsprong te behouden en proberen die uit te bouwen. Anderen hebben misschien modernere apparatuur dan wij, maar wij hebben al die gegevens waardoor we veel nauwkeuriger kunnen voorspellen. We hebben bedrijven die exclusief voor ons werken en nieuwe technologie ontwikkelen.'
Microsoft verbetert de software van het lab, de Universiteit van Leuven legt de laatste hand aan een programma dat nog nauwkeuriger spelers kan analyseren en waardoor Meersseman op termijn zelfs met een druk op de knop de veldtraining kan bijsturen.
'Waarom zeggen we dat een speler zes sprints van 100 meter moet trekken en geen vijf? Voetbal is conservatief, maar je moet overal vraagtekens bij durven zetten.'[Dit bericht is veranderd door the farmer (op 22 oktober 2009 15:42:47).]