Dardanellenkanon
Het Dardanellenkanon, ook wel Şahi (Turks), het Turkse kanon, het Hongaarse kanon en het koninklijke kanon genoemd, was een 15e-eeuws Turks Ottomaanse belegeringswapen. Het was het eerste superkanon in de wereld[bron?] en het maakte zijn eerste belegering mee in het Beleg van Constantinopel in 1453. Het kon toen zeven keer per dag[bron?] worden afgevuurd en bracht enorme schade aan op de Byzantijnse muur.
In 1867 gaf Sultan Abdülaziz een van deze wapens aan koningin Victoria. Het werd deel van de Royal Armouries-collectie en werd tentoongesteld aan bezoekers van de Tower of London. Later werd het overgebracht naar Fort Nelson in Portsmouth.
Val van Constantinopel[bewerken]
Tijdens het Beleg van Constantinopel gebruikte Mehmet II dit grote kanon om op de sterke vestingsmuren van de Byzantijnse hoofdstad in te beuken. De meeste van deze kanonnen werden gemaakt door de Hongaar Orban. Orban had eerder al zijn diensten aangeboden aan de Byzantijnen maar die moesten zijn aanbod afslaan door gebrek aan grondstoffen die nodig waren voor zo'n groot kanon. Daarna ging Orban naar Mehmed II toe die het product in gebruik wilde nemen.
Orban maakte hierop een kanon met een lengte van 8 meter, 16,8 ton, een diameter van 750 mm dat projectielen afschoot van 700 kg. Tijdens het beleg werd het kanon in positie gesleept door 60 ossen en 200 man. Het duurde Mehmeds mannen 7 dagen voordat het kanon paraat was om te vuren, hoewel het zo groot was duurde het erg lang voordat het herladen was (het kon 7 keer per dag vuren) daardoor konden de Byzantijnen in de lange tussenpozen de gaten in de muren telkens opvullen. Op 29 mei 1453 viel Constantinopel doordat een van de poorten onbeschermd was, bronnen beweren dat de verdedigers de poort simpelweg over het hoofd zagen door al het stof en puin.