2 Weken hebben we naar deze dag uitgeken.
Kon ons niet snel genoeg gaan. De laatste dagen waren een regelrechte
ramp met lekkages van de huidplak. De stoma schoot soms terug en dan kon je niet
goed weer afplakken.
En toen brak 8 mei aan. Zo opgewekt als Nathalie was. Heerlijk. Romd half 2 ging ze de operatiekamer in en konden wij weer gaan wachten. Dit keer niet lang.
Voor half 3 kwam de chirurg al met een duim omhoog naar ons toe. Het was supergoed
gegaan. Nathalie en ik hadden afgesproken, zodra ze wakker werd en het goed was, we zouden lachen.
En dat hebben we gedaan. 1e Wat ze vroeg was..."is ie weg?" Toen zette ik een lach op en daar kwam ook bij haar het lachje. Heerlijkte zien.
Ze knapte snel op. Heel snel. Alleen op de dag erna een kleine terugslag...veel pijn, overgeven.
Een bolle buik weer. Even waren we bang voor een herhaling van januari maar zondag 10 mei, op moederdag zette het herstel goed door. Eten, drinken, plassen en zelfs poepen ging heel goed.
En op maandag 11 mei waren we ongeduldig aan het wachten. De zaalarts kwam
en ik heb gezegd dat ik dr meenam naar huis. Chirurg gebeld en die vond het prima
Rond half 12 waren we thuis.
Ook de nacht ging al goed. Nu ligt ze even lekker te slapen.
En ze zal ook snel zelf weer een keer hier iets plaatsen.
Iedereen wederom bedankt voor het meeleven, belletjes, kaartjes, krabbeltjes op hyves
en de smsjes.
Nu gaan we voor een volledig herstel.