Papier is oppermachtig. Het zwijgt en zegt alles tegelijk. Het spreekt boekdelen en is blanco. Papier bedrukt met het logo van degenen die het papier beheersen, om zo ook mensen te kunnen beheersen. Dat papier is oppermachtig. Niet het papier dat is beschreven met laatste woorden, doordrenkt met tranen, woorden verworden tot vlekken voor wie ze begrijpen wil. Dat papier, dat wordt als vod verworpen.
Papier bepaalde het leven van Ahmed. Papier vermoordde Ahmed langzaam, dag voor dag, uur voor uur. Papier liet Ahmed wachten. Papier verstrikte hem in procedures. Papier stapelde zich op. Papier groeide uit tot zware stapels, werd een ondoordringbare muur van dossiers, hield vast de verstikkende stilte, het vacuum. Zijn stem kwam niet door het papier.
lees verder op de website van Joke Kaviaar