Amsterdam is verdeeld in twee kampen: de voor- en de tegenstanders van fietsen onder het Rijksmuseum. De strijd wordt al jaren bitter gevoerd.
Prominent vertegenwoordiger van de tegenstanders is Wim Pijbes, directeur van het Rijksmuseum. Hij is bang dat straks 'zijn' toeristen door het fietsend plebs omver worden gereden. De voorstanders worden natuurlijk vooral vertegenwoordigd door de Fietsersbond.
[Klik voor hele foto]
De Amsterdamse gemeenteraad heeft inmiddels in een brief kenbaar gemaakt dat fietsers in de toekomst gewoon onder het museum door kunnen. Dat is veiliger dan eromheen rijden.
Pijbes dreigt nu met sancties, zoals het niet meer deelnemen aan de Uitmarkt. Wat die twee dingen met elkaar te maken hebben is mij onduidelijk, maar dat is logisch, want ik heb natuurlijk niet doorgeleerd voor museumdirecteur.
Ik begrijp niet waar iedereen zich druk om maakt. In de vele jaren dat de passage onder het Rijksmuseum nu dicht is, is het fietsverkeer sterk toegenomen. Bij de verbouwing is rekening gehouden met toegang voor fietsers. We weten echter niet hoe het werkelijk in de praktijk gaat uitpakken als die passage straks weer open is.
Waarom proberen we het tegen die tijd niet gewoon een jaartje?
Ik heb overigens nog een veel betere oplossing. Veel mensen zullen die bij voorbaat onzin vinden, maar vooral als eigentijds museum moet je 'out of the box' durven denken. Je zet wat poortjes voor de passage. Deze poortjes kunnen alleen worden geopend door een museumjaarkaart voor een scanner te houden. Dat zal enerzijds het museumbezoek in het algemeen stimuleren en anderzijds het aantal fietsers in de passage toch beperken. De rest rijdt maar om. Uniek in de wereld en iedereen tevreden. Behalve beroepsmopperaar Wim Pijbes natuurlijk.