Patrick : Het kon ook niet uitblijven; met zo enorm veel bandwisselingen in de afgelopen jaren moest de muzikale omslag bij Thy Majestie een keer komen. Na de release van 'Jeanne d'Arc' moest zanger Giulio Di Gregorio plaats maken voor voormalig zanger Dario Grillo. Zijn terugkeer was echter een kort leven beschoren en voordat er ook maar een nieuwe noot met hem opgenomen was werd hij vervangen door Dario Cascio. Ook gitarist Giovanni Santini vertrok en als klap op de vuurpijl vertrok ook keyboard speler Giuseppe Bond, één van de leden die er vanaf de oprichting bij was. Een nieuw album, een andere muzikale koers … hoe pakt dat uit?
Het eerste dat opvalt is dat in de nummers op 'Dawn' veel meer ruimte is voor progressieve elementen. Je zou voorzichtig kunnen zeggen dat de band daarmee een zelfde soort ontwikkeling door heeft gemaakt als bijvoorbeeld Kamelot gedaan heeft. Verder zul je extreem sfeerrijke passages, zoals op 'Hastings 1066' en 'Jeanne d'Arc' hier ook niet aantreffen. De band heeft echt ingeleverd op het bombastische, ietwat filmische en sfeerrijke … iets wat ze juist zo sterk gebruikte. Het is nog wel aanwezig maar zo bepalend als het altijd was is het bij lange na niet meer. Verder is het erg wennen aan de vocalen van de nieuwe zanger; Dario Cascio klinkt absoluut niet verkeerd, maar komt geen seconde in de buurt van de vocalen die Dario Grillo neerzette en laatstgenoemde wordt, wat mij betreft, dan ook node gemist. Is er dan niets te genieten? Natuurlijk wel; composities als 'Day Of The Changes', 'To An Endless Devotion' en 'Through Heat And Fire' zitten allemaal prima in elkaar, zijn gevarieerd en goed uitgevoerd, maar dit nieuwe materiaal kan zich, voor mij, niet meten met nummers als 'The King And The Warrior', 'Through The Bridge Of Spears', 'The Chosen' en 'Ride To Chinon'.
'Dawn' is ongetwijfeld een logische stap in de ontwikkeling van de band, maar niet één die ik direct juichend en met open armen ontvang. Als jij niet behept bent met een voorliefde voor het oudere materiaal van Thy Majestie en een progressieve benadering omarmt, zou je 'Dawn' zeker een kans moeten geven. Ik grijp wel terug op het eerdere materiaal.
\