Samenvatting
Max Lipschitz ontmoet de Sabine Edelstein bij een rondleiding in het Anne Frankhuis. Vanaf dat moment horen ze bij elkaar, tot zij schijnbaar zonder aanleiding verdwijnt. Vijftien jaar later ziet hij haar terug in gezelschap van Sam Zaidenweber, een gevierd studiobaas uit Hollywood. Tussen Max en Sabine ontstaat opnieuw een verhouding, maar nog steeds is er die geheimzinnigheid die Max verwart. Pas als hij de biografie van Sam leest, valt alles op zijn plaats. 'Ik stevende af op antwoorden die ik al meer dan vijftien jaar zocht. Ik had alleen de vragen niet geweten.' Thema's als schuld, schaamte, verraad, het onbespreekbare verleden komen aan bod in deze spannende en ingenieuze roman.
Recensie(s)
Jessica Durlacher debuteerde in 1997 met 'Het geweten', een roman waarin joodse afkomst en oorlog een allesoverheersende rol speelden. In 'De dochter', een roman in 131 korte, soms ultrakorte hoofdstukken, is het jood-zijn opnieuw een kernthema. De dochter om wie het verhaal draait is Sabine, die werkt bij het Anne Frankhuis. Daar ontmoet Max, student literatuurwetenschap, haar voor het eerst. Zijn vader is tot ongenoegen van zijn zus Judith na de oorlog met een niet-joodse getrouwd. Max en Sabine krijgen een verhouding en gaan na verloop van tijd samenwonen. Maar op zekere dag is ze met de noorderzon vertrokken. Ze heeft een brief achtergelaten waarin ze hem smeekt haar moeder met rust te laten. Dat doet hij niet, maar van een bezoek aan haar wordt hij niets wijzer. Vijftien jaar later ontmoet hij Sabine weer op de Frankfurter Buchmesse. Bij een Amerikaanse uitgever van fotoboeken wordt haar portret in reuzenformaat op de wand geprojecteerd. Zij wordt vergezeld door Sam, een beroemde filmproducent uit Hollywood. Hij werkt aan zijn memoires die Max in Nederland wil uitgeven. Uit dat boek wordt hem duidelijk met welk geheim Sabine moest leven, het bevat de verklaring voor haar vlucht. Durlacher weet dit wat ongeloofwaardige verhaal geloofwaardig weten te maken. Kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie)