Op 28 september vond in Breda de 'Avond van het Nieuwe Talent' plaats. In een rond-de-tafelgesprek spraken talentvolle fotografen over hun werk en over de toekomst.
Aan tafel van links naar rechts: Liam Singelyn, Ben vanden Broeck, Roel Stavorinus (gespreksleider), Sanne de Wilde, PhilipSchuette, Frederik Buyckx.
Verschillen
Hun fotografie verschilt onderling sterk. Zo werken Frederik Buyckx en Liam Singelyn beiden documentair. Waar eerstgenoemde een meer klassiek documentaire, neutrale weergave van het land Albanië geeft, maakte Singelyn juist zichzelf tot belangrijkste onderwerp.
Antifotografie
Het werk van Philip Schuette en Ben van den Broeck zou dan weer 'antifotografie' kunnen heten; een verkenning van de grenzen van het medium. Schuette toonde bijvoorbeeld een serie waarin hij foto's van Google Streetview zodanig had bewerkt dat deze herinneren aan de stijl van de Hongaars-Amerikaanse straatfotograaf Andre Kertesz. 'Toch vind ik mijzelf zeker een fotograaf', zei Schuette stellig.
In een eerdere blog noemden we al de emotiedetector van Ben van den Broek. Ook deze avond had Van den Broeck een camera aan de muur opgehangen. 'Ik doe nou eenmaal graag onderzoeken', lichtte hij zijn werk toe. Maar vooral lijkt hij met gevoel voor humor aan de haal te gaan met de rationaliteit in wetenschappelijke observaties.
Te midden van deze vier fotografen stond Sanne de Wilde. Want hoewel haar serie 'Dwarf Empire' aanvankelijk een documentaire insteek had, trok zij uiteindelijk juist haar eigen rol als fotografe in twijfel. Kan zij nog wel 'buitenstaander' zijn, zodra zij zelf meer opvalt dan dat wat zij observeert? Haar eigen aanwezigheid werd het onderwerp van deze serie.
Vertrouwen
Tijdens de avond opende in het Huis voor Beeldcultuur ook nog de tentoonstelling 'New Korean Photography'. Met hier het werk van zeven studenten van fotograaf Kyungwoo Chun (docent fotografie aan de Chung-Ang Universiteit in Seoel en zelf te zien in MOTI). Fotograaf Jihyun Jung was hiervoor helemaal vanuit Seoel naar Breda gekomen.
Een festival biedt nieuw talent een podium en een publiek. Het festival mag dan ook vertrouwen in haar talenten tonen. Ofwel, hang hen niet achteraf in een vergeten zaaltje en schreeuw vervolgens van de daken dat jonge fotografen ook een kans krijgen. Als het goed is, is het goed en mag het gezien worden.