Het was voor mij een dag met een gouden randje. Niet in de laatste plaats omdat eindelijk het grijze en natte weer verdwenen was en er een vriendelijk zonnetje scheen! Wat knap ik daar altijd van op. De energie stroomt dan meteen weer dubbel door mijn lijf.
Vanmorgen had ik eerst een mini-uitstapje op de planning staan. Ik zou mijn schoonmoeder naar de handwerkoutlet van Stuurman in Nieuw-Lekkerland rijden. Zij had iets op de pennen staan, waar ze net wat wol voor tekort kwam. Even na tienen zakten we de trap af naar de kelder van Stuurman. Wat een genot om daar rond te struinen! Het was er lekker druk en gezellig. Ik had thuis alvast een verlanglijstje gemaakt. Dat was handig, want anders word je overweldigd, door alles wat je ziet. Ik heb voor vier projectjes wol gekocht. Drie ervan zijn decemberkadootjes. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen ;-). Het vierde projectje is een kol met hoofband voor mezelf. Ik heb een simpel patroon op Garnstudio.com uitgezocht, zodat ik een handwerkje heb, waarbij ik kan praten en breien tegelijk. Dat is een mooi werkje om mee te nemen naar het brei-avondje bij mijn tante, waar ik binnenkort met mijn vriendin naar toe ga.
We kregen ook nog een lekker bakkie koffie aangeboden en schoonmama en ik hadden het gevoel alsof we er echt even helemaal uit waren.
Door de polder, in het zonnetje, reden we weer terug naar huis.
Het was nog vroeg genoeg om even langs het plaatselijke tuincentrum te gaan voor turfstrooisel, zand en boomschors. Met mijn wagen volgeladen kwam ik thuis. Hans en Maaike waren vandaag ziek thuis. Er waart hier iets van een hoofdpijnvirus rond. Hans bleef boven, maar Maaike wilde wel een kop warme chocolademelk. Toch even gezellig.
Het was tijd om Henk uit school te halen. Ook hij was hangerig en klaagde over hoofdpijn. Gelukkig heb ik zelf (nog) nergens last van! We aten een boterhammetje en Henk ging voor deze keer bij Maria achterop weer terug naar school. Dat scheelde me een ritje en een stief kwartiertje. Dat kwam goed uit. Ik ging ...de tuin in! Joepie, eindelijk kon ik alles gaan afmaken.
Het meeste en zwaarste werk was om de bovenste laag grond/kippenmest uit het kippenhok te scheppen en over de tuin te verdelen. Steeds stak ik met mijn spitvork een hap uit de grond, gooide die in de tuin en maakte de kluit klein. Daarna verdeelde ik het zo goed mogelijk. Pure kippenmest is niet goed voor je planten. Die kunnen erdoor verbranden. Maar als je het goed verdeelt en mengt met tuinaarde geeft het geen problemen, is mijn ervaring. Bovendien staan er nu nauwelijks planten. Prima moment voor die kippenmest.
Ik had de kippen even in hun nachthok gedaan. Steeds pikte er één venijnig tegen het ruitje. Ze vonden het maar niets, zo´n verstoring van hun rustige dagje :-).
Toen de mestlaag uit het kippenhok was heb ik er een hele zak speelzand in gestrooid en daar overheen een zak boomschors. Ik deed het nachthok open. Moet je niet denken, dat de kippen meteen het trapje afrenden, hoor! Ik gaf ze een duwtje, maar ze zetten zich helemaal schrap. Kippen houden echt niet van veranderingen. Zouden ze een beetje auti zijn ;-)?
Ik heb ze maar opgepakt en in de ren gezet. Daarna begon ik aan het schoonmaken van het nachthok en de leghokken. Alles is weer schoon en fris en er ligt een dikke laag hennepstrooisel in.
Ik had nog net tijd om vast één zak turfstrooisel over mijn tuin te strooien. Toen was het alweer tijd om Henk te gaan halen.
Het was een prachtig schouwspel wat we aantroffen, toen we weer thuis kwamen: de kippen waren zielsgelukkig een zandbad aan het nemen en hadden zich bijna volledig ingegraven. Wat een genot om te zien. De laatste tijd waren ze er dan ook maar een beetje bekaaid vanaf gekomen. Meestal bleef mijn aandacht beperkt tot het geven van voer en water en nadat ik (het voelde bijna inhalig!) de eieren had opgestreken, schoot ik weer naar binnen. Tja, ik houd echt niet van nat en koud. Sorry kippetjes :-).
De tuin is nu toch heus bijna klaar. Morgen wil ik graag nog even de puntjes op de i zetten. De boel goed aanvegen enzo. Een normaal mens doet zoiets ergens in november. Deze trage huisvrouw doet het in januari. Wat maakt het eigenlijk uit ;-).
Eén nadeel: als je zo buiten bezig bent, blijft je werk binnen liggen :-(. Ik heb alleen even als een wervelwind door de benedenverdieping geraasd om de losse rommel op te ruimen. Daarna verdween ik in de keuken. Het was verleidelijk om me er een beetje met een Jantje van Leiden vanaf te maken, maar nee, na heel veel ongeregelde maaltijden in de kerstvakantie, wil ik nu zoveel mogelijk ´fatsoenlijk´ koken. Dat lukte prima, want Willem vond, dat ik een Kerstmaaltijd had klaargemaakt :-). Dat zat hem waarschijnlijk in de hazebout, die ik had gestoofd. Een spekkie naar Willem zijn bekkie. Niet iedereen houdt hier van wild. Daarom had ik ook zigeunierschnitzels gebakken. Samen met de gekookte aardappels, de bloemkool met witte saus, de appelmoes en de vla met yoghurt toe, was het inderdaad een ´fatsoenlijk´ prakkie ;-).
Vanavond na het eten nam Willem de honneurs waar en nam ik een time-out. Ik heb mijn wekkertje op een half uur gezet en ben als een blok in slaap gevallen. Ik had het gevoel alsof mijn rug doormidden lag! Wat kikker je op, van zo´n lekker dutje. Het maakte me fit genoeg voor het hele avondritueel. We waren met z´n elven voor de koffie. Henk mocht opblijven, want hij heeft morgen vrij. Ik oefende nog even Bijbelkennis met Maria en daarna ging ik met Henk naar boven. Toen hij zijn pyjama aan had en zijn tandjes had gepoetst, mocht hij nog even in bed met zijn psp. Dat is een heel grote uitzondering en Henk was dus best blij. In de tijd dat hij op zijn psp speelde haalde ik was af, sorteerde vier trommels was, leegde de afvalbak in de douche, verzamelde was uit hoeken en gaten ;*), legde een teil vol gestreken was in de kasten en ruimde wat losse rommel op. Intussen was ook Jan naar boven geroepen om naar bed te gaan. Henk moest zijn psp inleveren en ik las bij hem op bed voor uit het boek ´De stoutste opa van de wereld´. Tijdens het voorlezen moest Henk al een paar keer flink gapen. We zongen zijn avondgebed en daarna heb ik hem niet meer gehoord. Volgens mij is ook hij als een blok in slaap gevallen.
Ook Maria was inmiddels boven gearriveerd. Ze had beneden op me zitten wachten, omdat ze dacht, dat ik haar nóg een keer zou overhoren. Maar dat had ze niet goed begrepen. Ze hoefde alleen maar de twee vragen die ze bij het overhoren miste nog een keer goed te oefenen. Het was later geworden dan eigenlijk goed voor haar is. Snel deed ik ook met haar het avondritueel en langzaam daalde de rust over huize Luijkensteijn.
Het was een dag vol blijheid. Maria was zo blij, dat haar rekentoets zo goed gegaan was. Leendert kwam met een mooi cijfer voor Maatschappijleer thuis. Hans is alweer aardig aan het opknappen. De kippen zijn blij. Jan heeft zo fijn met z´n vriendinnetje gespeeld. En nog 1000 fijne dingen meer. Een dag met een gouden randje. Een dag om te koesteren.