Terwijl deze vis in Vlaanderen onder de naam 'pladijs' wordt verkocht, bieden de Nederlanders hem als 'schol' aan. Pladijzen hebben een bruine bovenkant met oranje stippen. Deze platvis heeft in Nederland trouwens meer succes dan in België. De kwaliteit van deze vis is afhankelijk van het seizoen. In de zomer zijn de pladijzen het dikst en het smakelijkst. Doordat ze in de winter voor de voortplanting kuit produceren, zijn ze magerder. Een verse pladijs herkent men aan de blinkende ogen en aan het slijm op de oranje-rood gestippelde huid. In de regel moet een pladijs 27 cm lang zijn. Met deze ideale afmeting zorgt men voor een mooie eenmansportie. In de handel wordt de pladijs in zijn geheel of gefileerd aangeboden. Een pladijs kent zeer gevarieerde bereidingswijzen. Toch doen eenvoud en soberheid deze vis nog het meest tot zijn recht komen. Omdat het vlees nogal slap is, wordt de pladijs best even dun gepaneerd met bloem, zout en peper. Alvorens de pladijs te bakken, maakt u best twee of drie inkepingen langs de zijde om kromtrekken in de pan te voorkomen. De baktijd houdt u best kort om uitdrogen te voorkomen. Pladijs is ook zeer geschikt om te frituren.