Tsarenklok
De klok is 6,14 meter hoog en 210 ton zwaar. De klok werd gegoten in vier verschillende pogingen, maar de eerste drie mislukten. De ovens ontploften, waarbij vele mensen om het leven kwamen.
Uiteindelijk werd de bronzen klok gegoten door Ivan Motorin en zijn zoon Michail in 1733–1735. Ornamenten, portretten, en inscripties werden gemaakt door V. Kobelev, P. Galkin, P. Kochtev, P. Serebrjakov en P. Loekovnikov.
Na het afkoelen bleef de klok in de gietkuil om afgewerkt te worden. Erboven bevond zich een houten afdak. Tijdens een grote brand op 20 mei 1737 vielen brandende balken in de kuil. Om te voorkomen dat de klok door het vuur zou smelten goot men er water over. Door de temperatuurverschillen barstte de klok en brak een stuk van 11,5 ton af.
Pogingen de klok uit de put te hijsen mislukten. In 1812 wilde Napoleon, na de verovering van Moskou, de klok naar Frankrijk overbrengen. Hij liet dat plan echter varen vanwege het enorme gewicht van de klok. Het was praktisch niet haalbaar het geheel naar Frankrijk te zeulen.
Het duurde uiteindelijk bijna een eeuw voordat de klok in 1836 uit de kuil werd gehesen en op een sokkel van graniet in het Kremlin van Moskou werd geplaatst, waar ze nog steeds te bewonderen is. Naast de tsarenklok staat het tsarenkanon.