Er is een anti-patroon op het gebied van agile dat me nauw aan het hart gaat. En dat is de institutionalisering van agile.
In de afgelopen vijftien jaar heb ik met veel plezier en inzet organisaties en projecten gecoacht op weg om agile worden. In die vijftien jaar heb ik ongelooflijk veel geleerd, over software ontwikkeling, over programmeren, over processen, over het doen van projecten maar misschien vooral over de mensen in die projecten, en hoe deze mensen samenwerken. En het moet gezegd worden, ieder mens is uniek, iedere samenwerking is uniek, en vooral daardoor, los van alle technieken en technologie, is ieder project anders.
Handboeken agile
Nu zijn we op een punt in de tijd beland dat agile populairder is dan ooit, en waarschijnlijk zelfs populairder is dan het ooit in de toekomst nog gaat worden. We zijn op het punt dat alle grote organisaties hun software ontwikkeling gaan veragiliseren. Dit is het punt in de tijd waarop meer en meer projecten agile worden uitgevoerd. En dit is daarom ook het punt in de tijd dat grote organisaties gaan vastleggen hoe agile projecten dienen te worden uitgevoerd.
Handboek agile in zes delen
Er zullen steeds dikkere en gedetailleerde handboeken verschijnen met voorschriften over hoe lang een stand-up meeting mag zijn, welke vragen daarin moeten worden behandeld, hoe groot een team mag zijn, met welke ontwikkelomgevingen de ontwikkelaars moeten werken, welke testtechnieken mogen worden gebruikt, templates voor het vastleggen van user stories, smart use cases, evaluaties, en wellicht zullen er organisaties zijn die zo ver gaan dat ze gaan voorschrijven dat user stories op langwerpige gele post-its op het taskboard dienen te hangen en individuele taken op vierkante groene.
De geest terug in de fles
Als ik één tip mag geven? Zodra deze verschijnselen zich voordoen in een organisaties is agile ten dode opgeschreven. Agile projecten varen wel bij de juiste hoeveelheid vrijheidsgraden, mensen en samenwerking varen wel bij de juiste hoeveelheid vrijheid. Software ontwikkeling is een creatief proces, en agile werkwijzen zijn geëent op het zichzelf voortdurend verbeteren. Zodra organisaties agile gaan institutionaliseren, wordt de creativiteit langzaam maar heel zeker uit de projecten getrokken. Het zelflerend vermogen van agile projecten aan banden gelegd. De geest is weer terug in de fles, en de stop kan erop.