Een groep mensen houdt zich schuil in een bunker voor de radio-activiteit die een atoomoorlig met zich meebracht. Ze kunnen nergens heen, waardoor de spanningen oplopen...
El refugio del miedo is een zeer goedkope post-apocalyptische film. Er wordt enkel met de suggestie gewerkt dat er iets nucleairs heeft plaatsgehad dat niet best is voor de menselijke gezondheid. Radio-actieve mutanten of andere Mad Max toestanden zijn dan ook absent. De goedkoopheid komt vooral tot uiting in het feit dat de productie voor het overgrote merendeel binnen is geschoten. Helaas is ook dit goedkoop gedaan, met het interieur van een behoorlijk luxueus huis dat moet doorgaan voor een schuilkelder. Er zijn legio kamers in deze 'bunker' en voor de afleiding kan er worden gepoold of zelfs een filmpje opgezet worden.
Het is een bont gezelschap dat tegen wil en dank met elkaar zit opgescheept. En dat gaat op een gegeven moment mis. Een vrouw, van wie de man platligt door slaappillen, ligt te krikken met een andere kerel uit de groep.En deze wordt op zijn beurt een beetje gek en besluit de radio-actieve wereld in te trekken in plaats van te schuilen totdat de Geigerteller minder verontrustende waardes aangeeft.Het is aan de kalme, doch gedecideerde, Craig Hill om de leider uit te hangen. Dit doet Hill met verve.
De spanningen tussen de personages worden goed weergegeven. En dat is een compliment naar de cast; de acteurs en actrices doen het bovengemiddeld goed. Met name Craig Hill betoont zich verrassend in zijn element. Als spaghetti western acteur, zo ken ik hem vooral, is hij namelijk (gemiddeld genomen) vrij matig. Voorts mag ik de creativiteit van de makers, die de budgettaire beperkingen op creatieve wijze trachten te omzeilen. Het idee van een schuilende groep mensen is namelijk lang niet slecht en behoeft niet veel middelen. De film weet, op een lamme manier, best te boeien. Het is mijns inziens echter net wat te weinig wat er wordt voorgeschoteld. Afgezien van de sfeer in de bunker en de weerslag die deze optisch uitzichtloze situatie heeft op de personages, heeft de film namelijk neits te berde te brengen. Het einde is dan ook nogal een sof. El refugio del miedo is niet onaardig, maar had toch iets meer narratieve verwikkleingen moeten brengen voor een voldoende mijnerzijds. Afgezien van enkele obligatoire kills gebeurt er, qua actie, namelijk niets.