Pakistan, februari 2011. Veronika en Ruperto, verantwoordelijken van de Focolarebeweging in Pakistan, berichten over de stand van zaken in Pakistan enkele maanden na de waterramp in de zomer van 2010.
Kou in de tenten
"Nog steeds brengen we bezoeken aan opvangkampen. Daar hebben de mensen in de tenten nu veel last van de kou. We brengen er levensmiddelen, kleding en huidolie tegen de kou, speelgoed voor de kinderen. Soms gaan we er ook heen om muziek te maken om de kinderen op te vrolijken.
Sluiers
Veel vrouwen in de kampen durven zich niet buiten te vertonen. Ze komen uit de dorpen van het platteland en schamen zich in een grote menigte. We geven ze sluiers om hun gezicht te bedekken, zodat ze tenminste naar buiten kunnen. Voor een vissersgezin hebben we nieuwe netten kunnen kopen, zo hebben ze weer hun vishandeltje konden opnemen.
Meer zelfvertrouwen
Het is niet alleen een geschenk voor hen, maar ook voor degenen die iets van hun tijd besteden aan deze mensen in nood. Zo schreef Renée: "Door het bezoek aan de kampen heb ik veel meer zelfvertrouwen gekregen. Ik ben veranderd. Zelfs mijn rapportcijfers op school zijn verbeterd."
Diwali-feest
In Jamshoro, een dorp niet ver van Hyderabad, hebben we dertig gezinnen kunnen helpen met levensmiddelen, zo´n 20 kilo per gezin. Een deel van hen waren hindoes. Ze waren heel blij dat we net op de dag van hun belangrijkste feestdag waren gekomen, het diwali-feest. Ze zeiden dat ze niet wisten hoe ze het feest moesten vieren want ze hadden helemaal niets om te eten.
Tekenen van nabijheid
In deze moeilijke situatie rekenen we op jullie gebed voor onze broeders en zusters hier in nood en we bedanken voor alle "tekenen van nabijheid, vriendschap en solidariteit, die we hebben ervaren".