We waren 25 jaar getrouwd en wilde dit samen met familie en enkele vrienden vieren. Hofstede de Blaak (onze topper van Tilburg) leek me de meest geschikte locatie. De lunch is ons favoriete tijdstip en omdat we met minder dan 20 personen waren was het mogelijk om het 'feest' in de jachtkamer te vieren, erg leuk.
We hadden het ruim van tevoren gepland en doorgesproken met Mark van Hooijdonk, wat erg prettig verliep. We wilde graag het Hofstede de Blaak menu in de meest uitgebreide variant, met begeleidende wijnen.
Het weer was wat minder maar de jachtkamer was al enigszins in kerstsfeer, gezellig. Tijdens het aperitief werd het menu opgenomen, dat verliep soepel ondanks de speciale wensen, complimenten. De eerste amuse was een echte smaken verrassing, oosterse kruiden gecombineerd met Hollandse garnalen en cassave krokant. De tweede was erg smaakvol, bietbereidingen met schuim van geitenkaas en wat balsamico.
De eerste gang werd keurig gepresenteerd. Albacore tonijn met krokante algen, soja, miso, dashi en rettich. Verfijnde smaken die versterkt werden door de Riesling van Bernard Eifel (Sommelier selection)
De roots van de chef kwamen naar voren in de tweede gang. Gamba tortellinie met aubergine, olijf en buffel ricotta. Typische mediterraanse smaken erg smaakvol. Hierbij versterkte het gerecht de fijne wijn (Quinta da Lagoalva Talhão 1), een mooie combinatie.
Een gerecht wat slechts weinige gasten wilde was de gebakken eendenlever met Tokio high, peer en hazelnoot. Voor de liefhebbers een echte topper.
Gelukkig werd er een een prima alternatief geboden. Gegrilde en gemarineerde Sint Jacobs mosselen met witlof, aardpeer, mandarijn en kamut. Niets dan lof bij de gasten. Bij deze gang waren de mooiste wijnen van de middag geselecteerd. Grauer Burgunder van Dr. Wehrheim uit de Pfalz voor bij de lever. En bij de mosselen een Pouilly-Fuissé 2011 van Jean Rijckaert, een echte traktatie.
Het hoofdgerecht was zacht gegaarde fazantfilet met maïscrème, knolselderij, aardappel, en cantharellen. Keurig uitgevoerd. Ernaast een stevige Ribera del Duero van Tramuz.
Ik wilde graag zelf mijn favoriete dessert, munsterkaas met smeltende eendenlever, krokante aardappel, truffel en macadamia noten. Helemaal top! Allen was mijn favoriete begeleider (riesling van Malvilla) uitverkocht. Een goed maar iets minder alternatief is gevonden in de Gewurztraminer 2009 uit Nieuw Zeeland van Ra Nui. De anderen genoten van de boeren kaasjes of karamel met tonkaboon, gerookte amandel, en passievrucht.
Als afsluiter nog een heerlijke espresso met een drietal friandises waarbij we rustig konden natafelen.
Bediening was erg goed verzorgd. De gerechten werden ongeveer gelijktijdig uitgeserveerd. Aan de presentatie van wijn en spijs was zorg besteed, de gasten waren onder de indruk. Ook met uitzonderingen werd goed rekening gehouden. Iets wat door het wisselen van tafels door de gasten extra moeilijk was. Prijs kwaliteitsverhouding was uitstekend, omgerekend hebben we gemiddeld ietsje meer dan 60,- per persoon afgerekend. Het was een middag vullend programma (12 tot 17:30u) waar we met zijn allen enorm van genoten hebben, bedankt!
We waren 25 jaar getrouwd en hadden samen iets te vieren. De datum viel toevallig samen met de DWTS week. De lunch was op een maandag en hierdoor gelukkig niet zo druk. De kaart werd gepresenteerd en ons oog viel op Soenil's Signature menu dat bestaat uit drie topgerechten. We breiden het menu uit met een extra gang. Partner geeft aan dat ze liefst met kaas wil eindigen, zelf ging ik voor vier voorgerechten.
Na een optocht van amuses startte ik met de ganzenleverbereidingen. Altijd weer origineel met nieuwe verfijnde combinaties, een echte specialiteit. De begeleidende wijn was keurig geselecteerd en werd op een fijne wijze gepresenteerd. Gemaakt van Traminac 2011 van het huis Ilocki Podrumi (Kroatië).
De tweede gang was de topper van de middag, een complex gerecht met zeebaars, kreeft en buikspek. Een waar smakenavontuur en een echt signature gerecht waarin ook exotische kruiden in verwerkt waren. De sommelier had het er moeilijk mee en koos twee begeleiders (wit en rood). Iets wat ik erg kan waarderen.
De derde gang was een tweetraps gerecht van gedroogd Spaans rundvlees. Bereiding van Tartaar en van langzaam gegaard dun getrancheerde "biefstuk". Keurige bereiding maar iets minder mijn voorkeur, jammer.
De laatste gang was geglaceerde zwezerik met gelei van bloemkool met hierop gerookte eidooier en kalfsjus. Aan tafel door de chef royaal met truffelschaafsel afgewerkt. Ernaast een heerlijke Rosso dei Notri 2012. Dit was Genieten.
Bediening was uitstekend geregeld. Fiona de Ronde, een nieuwe medewerkster, was prima ingewerkt en Iete Braeken (sommelier) was wederom in topvorm. De chef hielp deze middag ook mee, leuk.
Prijs kwaliteitsverhouding is goed, huiswijn 5,50, menu 45,- en de uitbreiding 22,50, de begeleidende wijnen 8,- en het koffiearrangement 7,50. We hebben wederom genoten bij onze favoriet.
Het was al weer een jaar geleden dat we Wiesen hebben bezocht en dus de hoogste tijd om onze favoriet in Eindhoven weer te bezoeken. Maaike Driessen, de nieuwe maître stond al bij de ingang, leuk. We mochten een tafel kiezen en het werd de ronde aan het raam. Het interieur was sinds de laatste keer niet veel gewijzigd maar op korte termijn zullen er nog enkele aanpassingen worden doorgevoerd. De bar, die nogal wat plaats inneemt, zal verdwijnen en het opengewerkte design bestek zal worden vervangen.
Yuri (de chef) kwam onze wensen doornemen, we kozen het zet gangen tapas menu. Maaike stond al gereed met de champagne en dan zeg je geen nee. Carte d'Or Brut van het huis Drappier. De roze gloed verraad de Pinot Noir, een mooi aperitief. Het borrelgarnituur was leuk gepresenteerd met vrolijke kleuren, makarons, klein schaaltje pinda's en blaadjes witlof in een dip van truffel mayonaise, een goede start.
Hierna een optocht van kleine amuses. Op een omgekeerd kopje een krokantje van parmezaan met hierop een quenelle piccalilly van venkel, hartig. In een glazen kogel een stukje gerookte zalm in een soepje van rode biet, lekker fris. In een wit schaaltje gerookte kool met stukje oester en afgewerkt met beurre blanc. Smaken en aroma die de champagne duidelijk positief beïnvloeden, mooi. Als laatste, in een groene kom, een soepje van zuurkool met blokjes van coquille en hele kleine stukjes rookworst, erg lekker.
Maaike presenteerde de eerste begeleider, Pra "Otto" Soave 2012, mooi aroma met tonen van perzik en een iets ronde afdronk. Yuri presenteerde zelf de gerechten, leuk als de chef aan tafel komt. Op een azuur blauw bord tartaar van kabeljauw, dunne strook paling met een knoop erin, kleine quenelle ijs met diepe rooksmaak op een bedje van gemalen pistache en cilindertje mousse van komkommer. Het geheel werd afgewerkt met een jus van snijboon. Wat een combinatie, complex en verrassend, helemaal mijn ding. De wijn combineerde erg goed en bij de komkommer zelfs perfect. Aan het einde van de gang werd er op een grote kiezel twee kleine cakejes van groene kruiden uitgeserveerd, leuk.
De gang was blijkbaar nog niet helemaal ten einde. "Bouillabaisse Wiesen" werd uitgeserveerd. In een bruin schaaltje de garnituur, geplette gamba, Hollandse garnaaltjes, stukjes mossel en enkele kokkels, bestrooid met bieslook. Dit werd aan tafel overgoten met een geconcentreerde langoustine bisque. Iets minder verrassend maar wel geweldig smaakvol.
Tijd voor de tweede begeleider. Leuk te zien dat de maître de wijn telkens door de chef liet voorproeven. Uit de Alsace een Pinot Gris 2011 van het huis Henri Kieffer. Ingetogen aroma met een toets van honing, rijk maar erg verfijnd in de mond met een ronde afdronk. Uit de keuken een gebakken schotse coquille met ernaast een quenelle zuurkool met hierop een gepocheerd kwartelei, ernaast twee krokante chipjes van truffelaardappel en afgewerkt met een schuim van Zaanse mosterd. Een verfijnd gerecht met de mossel als hoofdrolspeler. De wijn vulde het gerecht keurig aan met zijn zoetere toetsen .
Naar de Rhône voor de derde begeleider, Lirac Blanc "Roc Epine" 2012 van Domaine Lafond. Uitbundig aroma met tonen van rijpe perzik en bloemen, rijk in de mond met een klein bittertje in de afdronk. Uit de keuken een klassieker. Grietfilet gebakken op la ratte aardappelschijfjes met een bourgondische aankleding. Paaltjes van herfst truffel, gebakken witlof, puree van la ratte aardappel, gebakken stukjes paddenstoel. Aan tafel afgewerkt met een aardappelsaus en wat schaafsel van oude kaas. De pure smaak van de griet gaat verloren maar het eind resultaat is er niet minder om. Heerlijk! Dit is bourgondisch genieten van mooie volle smaken die keurig ondersteund werden door de rijke wijn.
Yuri is nog steeds bezig met het doorontwikkelen van zijn tom ka kai recept, leuk. Uitvoering 2013 heeft een presentatie uit twee delen. Het garnituur werd ditmaal apart uitgeserveerd. In de bekende groene kom geconcentreerde bouillon. Op een schelp, op een bedje van linzen, de geblancheerde stukjes scheermesjes. Handig was het niet maar wel grappig, het oog wil ook wat. De bouillon is heel hoog op smaak en heerlijk pikant. De scheermesjes verzachten de smaak en geven een aangename bite. Een verrassend tussendoortje.
De keuze van de vierde begeleider was verrassend. Een witte klassieker uit de Bordeaux 2012 van Chateau de Parenchere. Na de rijkere smaken was dit een lichte fruitige wijn. Uit de keuken kwam een bourgondisch kreeftengerecht. Een stukje gepocheerde staart op een bedje van pompoen crème met ernaast gekookte quinoa, zoet sesam koekje en erover krokant van quinoa en gepofte wilde rijst. Het geheel wordt aan tafel afgewerkt met een schuimige saus van vadouvan. De pure smaak van de kreeft gaat op in het rijke garnituur dat wederom een heerlijk eindresultaat opleverde. De wijn voegde zuren toe aan het gerecht maar was als begeleider wel wat te licht.
Yuri kwam even afstemmen voor het hoofdgerecht, zwezerik werd onze keuze. Maaike presenteerde een Crozes Hermitage, Les Pirelles 2010 van Domaine Belle. Mooie diepe kleur, uitbundige aroma met tonen van donker fruit, krachtig in de mond met fijne zuren en een stevige afdronk. Wat een contrast met de vorige begeleider, grappig. En dan te bedenken dat er zwezerik gaat komen, verrassend! De beloofde zwezerik kwam, twee stukken krokant gebakken met Marloes uitjes, stronkjes bloemkool, macadamia noten takje dragon en een geweldige kalfssaus met dragon. Het recept van de saus was van de Meester (Gerard Wollerich) en deze was perfect uitgevoerd. De zwezerik was keurig gebakken, de macadamia gaf er een heerlijke bite en smaakaccent aan. De krachtige wijn werd gecompenseerd door de saus en paste hierdoor prima. Een heerlijke bourgondische ronde weer.
Of we iets van kaas wilde. Alleen als het een gerechtje met kaas werd, dat kon. Een hele mooie begeleider kwam uit de klimaatkast. Givry 1er cru 2010 van Domaine Ragot. Uit het glas een heerlijk aroma met tonen van kersen, heerlijk fruitig in de mond met een fluweel zachte afdronk, een toppertje. Ditmaal kwam Jelle Osinga de sous chef uit de keuken met de gerechten. Op de bodem een schijf geitenkaas (Sainte-Maure) in een kalfsjus met hierover een sabayon en afgewerkt met een spiegelei van kwartel en aardappel krokantjes. Een snoepgerechtje in bourgondische stijl, een pluim voor de chef. De wijn vulde het gerecht met zijn heerlijke fruittonen keurig aan.
Nog even de puntjes op de i met een kleine zoete afsluiter. Lolly van witte chocolade, popcorn met saus van gezouten karamel en voor de fruittoets ijs en mousse van ananas. Een waardige afsluiter van een bourgondische middag.
Bediening is zeer goed, met Yuri zelf in de hoofdrol. Leuk dat de souschef het presenteren van de gerechten overnam toen Yuri naar huis was. De maître presenteerde de wijnen met bescheiden toelichting. Het uithalen werd door een jongeman verzorgd en alles liep gesmeerd met een voldoende dosis gezelligheid.
Prijs kwaliteitsverhouding is zeer goed, het koste wel een paar centen maar we hebben ons deze middag zeker niet ingehouden en de champagne tikt aardig door. Menu koste 52,50, glaasje champagne 12,75 en de begeleidende wijnen zijn ca. 6,-.
Het was wederom een zeer geslaagde middag bij Wiesen. Een lange optocht van mooie verfijnde gerechtjes passeerde de revue. De smaak was afgestemd op het herfstweer. Ondanks dat er veel met verfijnde producten uit de zee wordt gewerkt was alles mooi hoog op smaak. We voelden ons weer helemaal in de watten gelegd door Yuri en zijn team, bedankt! Een echte aanrader voor de liefhebbers van de verfijnde bourgondische stijl.
De wildavond bij SEC is inmiddels een favoriete avond voor ons, de avond dat partner ook vlees eet. Ditmaal wilde vrienden van ons ook graag mee.
Het weer was druilerig waardoor we niet allemaal met de fiets gingen. Gelukkig is de trein een goed alternatief en op het station verzamelden we.
Netjes op tijd arriveerden we bij het restaurant. We namen eerst even plaats aan de tafel met open haard, gezellig. We starten met een feestelijk aperitief, Cava 2007 Gran Reserva Brut van het topdomein Gramona. Een schuimwijn in de beste champagne stijl. De amuse wordt gepresenteerd in een borrelglaasje. Op de bodem een mousseline van mais hierop keurig gegaarde kooi eend met tuttifrutti. Iets te stevig voor de cava maar erg smaakvol en een goede start.
We gaan naar tafel in het iets lager gelegen restaurantgedeelte, een met uitzicht op de keuken, leuk. De eerste begeleider werd keurig gepresenteerd, een Marsanne 2012 van het huis Louise Chèze met bloemig, rond aroma, vol in de mond en een subtiel bittertje in de afdronk. Uit de keuken op een gekleurd bord, met voor ieder een eigen kleur, fijn getrancheerde gerookte fazant, hierop een heerlijke dressing, rozijnen, stukjes walnoot en fijne brunoise van aardappelkrokant. Ernaast een rolletje zuurkool gewikkeld in serranoham, rauwkost salade en een quenelle romige aardappelmousseline. De fazant was mild en heerlijk "aangekleed". De dressing bleek een klassieker van Cas Spijkers, leuk. De zuurkool was mild gezuurd en samen met de ham heerlijk. Zelfs de aardappelmousseline was vanwege zijn romige toets speciaal van smaak. De wijn vulde het gerecht goed aan en was een prima keuze.
De tweede begeleider was een Spaanse, gemaakt van Garnacha 2011 van het huis Cutio. Een diepe robijn rode kleur in het aroma tonen van kers en vanille, vol en fruitig in de mond met een stevige afdronk. Op het bord twee bereidingen van hert, mooie schijfjes rosé gebakken waarover een eigen saus met appelstroop en een quenelle stoofvlees. Verder een slanke stronk gebakken witlof, knolselderijpuree met hierop pitjes van de granaatappel, stukje gebakken sterappel en amandelschaafsel om zelf te doseren. Het hert was hoog op smaak met het typische bittertje van wild. Het bittertje werd ruimschoots gecompenseerd door de zoete tonen in het garnituur. Een heerlijk bourgondisch gerecht dat mooi combineerde met de krachtige wijn, met name door zijn heerlijke vanille toets in het aroma.
Bij het hoofdgerecht gingen we nog een stapje steviger. Een Australische Terra Barossa Shiraz 2010 van Thorne Clarke met hele donkere kleur, uitbundig aroma met tonen van bosvruchten, in de mond vol en fruitig met subtiele kruidigheid en een stevige afdronk. Op een wit bord twee bereidingen van Hollandse haas, op een dikke schijf rode biet een nog dikkere schijf haas en hierop pistachenootjes. Ernaast twee dunnere schijven haas met hierover een saus van crème de cassis verder een quenelle stoofvlees, stukje gegaarde schorseneer, pommes Paulo, toefjes crème van dadel, bonbon van eendenlever en kruim van koffie. De haas heeft een diepe smaak, heerlijk combinerend met de biet en saus. De toefjes dadel waren erg lekker bij het krachtige stoofvlees. Het bolletje eendenlever was een snoepje voor tussendoor. De koffie gaf even een klein contrastje, leuk. De wijn combineerde vooral met zijn fruit erg goed. Bourgondisch smullen weer en tevreden gezichten aan tafel.
Er was een klassieker geselecteerd voor bij het dessert. Muscat de Rivesaltes 2012 van het huis Schistes, heerlijk muskat fruit en niet te zoet. Op een zwart bord een flinke gestoofde peer met vanille ijs, vanille mousse, slagroom, met hierop wat nootjes, kletskop en druppels gel van gember. De peer was gestoofd in citroen met sinaasappel en vanille en vooral de citroen was goed te proeven, lekker fruitig en hierdoor prima aansluitend bij de wijn. De druppels gember waren zalig en gaven het gerecht nog meer glans.
Als afsluiter een krachtige espresso met lekkere friandises.
Bediening bestond deze avond uit alleen charmante jonge dames die het werk keurig vervulde in hun nieuwe outfit. Goede presentatie van de gerechten. De wijnen werden net iets uitgebreider door Hanneke de gastvrouw toegelicht dan door Tessa die het overigens ook goed deed.
Prijs kwaliteitsverhouding is zeer goed, het was een all in avond voor 70,- ook kon je voor 42,50 meedoen exclusief dranken. Persoonlijk ben ik helemaal fan van de all-in avonden bij SEC, de bourgondische stijl spreekt me erg aan en ik vind Niels (chef) een topper in smaak en smaak combinaties. Hanneke is goed bezig met de wijnen die ook deze avond weer origineel en keurig geselecteerd waren. Wij zijn volgend jaar weer van de partij.
De zaterdag middag aanbieding is een topper waar we inmiddels fan van zijn. We proberen hem wat vaker uit om zo de top keuken van Nico Boreas over de volle breedte te leren kennen. De aanbieding is inmiddels ook erg populair bij andere vaste gasten waardoor deze inmiddels iedere maand te bestellen is. Voorlopig tot november 2013.
Met herfstachtig weer richting Heeze. De afslag op de snelweg was afgesloten, waardoor we een stukje om moesten rijden door het Brabantse land. Juist op tijd arriveren we bij het verwenadres van de familie Boreas. Bij de ingang een hartelijk welkom van Sonja Boreas, de gastvrouw. Het aperitief wilde we aan tafel. We kregen ditmaal een tafel aan het raam in de hoek van het restaurant, mooi. De Cucao gemaakt van PX druiven is inmiddels onze favoriet. Een delicate complexe wijn die ons uitstekend bevalt. De luxe "borrelhapjes" werden hierbij uitgeserveerd. Op een steen, die eruit ziet als een stukje boomstam, een Madeleine van Taleggio met een poeder van zwarte olijf en stukjes rood fruit, erg subtiel.
Kort hierop volgde een trio. Een luchtig toastje met krokant spek en bereiding van tomaat. En een luchtig toastje met semifreddo van witte chocolade en royale portie haringkuit. Beide zeer verfijnd met mooie mondbeleving.
In een zwart schaaltje een krokant buisje gevuld met een romige groente melange en onderin een heerlijke kalfsamericain, super.
Mitchell Lichthart is inmiddels begonnen bij Noble in Den Bosch en Jessica Klook presenteerde deze middag de wijnen, leuk. De eerste kwam uit de omgeving van Wenen, van het huis Mayer am Pfarrplatz, gemaakt van een achttal verschillende druiven. Deze druiven staan door elkaar op de wijngaard en worden gezamenlijk geplukt. De wijn heeft een heerlijk complex aroma en verfrissende zuren in de afdronk. De eerste amuse had de vorm van een koffieboon. Deze was gemaakt van een zeer dunne laag bittere chocolade met koffie smaak en gevuld met ganzenlever, helemaal mijn ding, heerlijk! Hierbij combineerde de PX, die al wat warmer was, erg goed.
Ook de tweede amuse mocht er zijn, gepocheerde Zeeuwse platte met miso, luchtige dashi en kombu (soort bruinwier), hierbij was de Oostenrijkse wijn geselecteerd, geweldig lekker.
Het eerste gerecht zag er zeer verzorgd uit. Een cilinder van Noordzeekrab met rolletjes zoetzure komkommer, licht gebonden sap van snijbonen, geitenkaas, handgerolde couscous, vadouvan en een blaadje suikersla. Wat had deze krab een geweldige smaak en een heerlijke structuur, net iets grover dan normaal. Ik heb hem overigens nog nooit zo lekker gegeten. Het garnituur had verfijnde smaken waardoor de krab nog mooier tot zijn recht kwam. De wijn was met zijn heerlijk aroma en fijne zuren een prima ondersteuner van het gerecht, een prima keuze. Een memorabel gerecht dat thuis hoort in mij persoonlijke toplijst, super.
De tweede begeleider kwam uit Kroatië van het huis Ilo?ki Podrumi gemaakt van Chardonnay 2011, mooie goud gele kleur, in het aroma tonen van exotisch fruit met rijke maar verfijnde mondbeleving, verrassend lekker. Op het bord een Bourgondisch gerecht. Een groot stuk tarbot gestoomd met specerijen, in de special hiervoor ontworpen schaal. Hierop cantharellen onder een dunne plak koolrabi, twee langoustine staarten, groene asperges en een limoenbotervinaigrette. Het geheel werd aan tafel afgewerkt met royale portie champagnesabayon. Wat een heerlijke pure smaken. De tarbot was heerlijk sappig, de sabayon sloot hierbij prima aan met zijn fijne zuren. De langoustines waren subtiel van smaak. De wijn sloot naadloos aan, echt genieten.
We schakelen over op Spaans rood, uit het noordwesten, gemaakt van Mencha 2011 van het wijnhuis Gaba do Xil. Met een mooie donkere kleur met paarse gloed, uitbundig aroma met tonen van zwart fruit en een subtiele kruidigheid, uitbundig in de mond met een fluweel zachte afdronk. Uit de keuken een mooie presentatie op een strak antraciet bord. Twee keurige cilinders van de grijspoot patrijs met hierop stukjes macadamianoot, ernaast een mooi kogeltje van rillettes van z`n boutjes, pastinaak, ingelegde peer en een beige cilindertje gevuld met ganzenlever. Het geheel wordt aan tafel afgewerkt met een eigen jus aangemaakt met zuurkool. De cuisson van de patrijs is goed, de saus is heerlijk, hierin is de zuurkool subtiel aanwezig. Het cilindertje is gevuld met smeuïge ganzenlever, heerlijk. De wijn paste goed maar ik vond hem persoonlijk net ietsje te krachtig voor de redelijk verfijnde smaken van het gerecht. Ik had het geluk dat partner, bij haar vegetarische gerecht, een heerlijke Spätburgunder had van het huis Friedrich Becker, die ik mocht gebruiken. Een heerlijke ronde weer.
De dessertwijn was iets minder origineel, een Moscato d'Asti "LaCommanda" 2012 van het huis Avezza. Maar eerst het pre dessert. Perzik cremeux in de vorm van een smiley op een zalf van witte chocolade, frambozensorbet, gepofte amarant en verveine. Fijne zoetzure smaken waarbij de Moscato keurig aansloot.
We waren gereed voor het dessert. De wijn werd nog even keurig aangevuld, top service! Het dessert zag eruit als een klein kunstwerk. Als basis een schijf van yoghurt en wei met hierop karamelstructuren, yoghurt ijs, verse braam en braam bereidingen. Prima smaken en fijne structuren. De wijn was voor mij persoonlijk net iets te licht tegen de wat vollere smaken van met name de karamel structuren.
Als afsluiting de espresso met een zevental stuk voor stuk heerlijke friandises.
Bediening was grote klasse met de drie dames dames in de hoofdrol. Je merkte overigens niet dat je in een uitverkocht restaurant zat. Ik kan altijd geweldig genieten van de uitgebreide introducties bij de wijnen door Jessica Klook. Ze kan het altijd heel levendig en vol overtuiging brengen, een echte topper.
Prijs kwaliteit verhouding is op deze zaterdagmiddag onovertroffen, per persoon 85,- all-in.
De keuken was, ondanks de wisseling van de leerling koks, wederom in topvorm. Topkwaliteit van begin tot eind, een aanrader voor iedere smulpaap.
We hadden gezien dat er in Goirle een nieuw restaurant geopend was. ¨Blauw" geschreven met rode letters, grappig. We wisten nog niet dat er een voor ons bekende chef aan het werk was. De belangstelling was gewekt en meteen maar gereserveerd.
Het restaurant is dicht bij huis en het weer was prima, de fiets was het ideale transport middel. Bij binnenkomst mochten we een tafel kiezen, dat werd er een aan het raam. Het restaurant is sfeervol en strak ingericht, vloer en plafond zijn van gebeitst hout en de muren zijn wit. De voornamelijk rechthoekige tafels zijn van donker hout en ingedekt met mooie damast servetten. De lederen stoelen hebben een hoge rugleuning en zijn deels effen bruin en deels gecapitonneerd wit. Verlichting is met spots en kaarsen.
Als aperitief namen we een witte wijn, Sauvignon Blanc uit de Pays D'Oc, een aardige wijn. Hierbij werd de amuse uitgeserveerd. Een stukje krokant bladerdeeg met hierop sesam, toefje geitenkaas en stukje abrikoos, leuke presentatie en prima smakencombinatie.
De kaarten kwamen op tafel en we kozen Menu Blauw dat bestaat uit een vijftien tal gerechtjes die in drie gangen werden uitgeserveerd. Er bleek helaas geen wijn arrangement mogelijk. Dus een fles gekozen van de zeer beknopte kaart (6x wit en 6x rood incl. de huiswijnen). De wijnen zijn wel prettig geprijsd, de kostbaarste was 24,75. Ik ben meer een liefhebber van wit dus gekozen voor een Saint Véran l'Abeille Blanche 2011 van Joseph Drouhin, een elegante Chardonnay die prima bevalt.
De eerste ronde werd uitgeserveerd. Dit was volgens het "shared dining" concept. Ieder krijgt een eigen bord waarop je naar keuze iets van de vijf uitgeserveerde gerechten plaatst. Een bordje met vers gebakken naan brood, een dikke snee bruin brood en een quenelle Griekse yoghurt met tomaat. Een bordje met heerlijke carpaccio van rund met hierop een royale portie truffelmayonaise, zonnebloempitten, meloen pitten en schaafsel van Italiaanse kaas. Een bordje met meloen en ham en een toefje Belgische mayonaise. Verder nog twee keurige visgerechten, een met geschroeide tonijn en een met zalm. Als laatste gerecht een schijfje bloedworst met confituur en warm appelballetje. We hadden helaas niet doorgegeven dat we geen bloed eten.
De presentatie van de gerechten was keurig en het verdelen gaat prima op de carpaccio na. Goede cuissons en smaken, een nadeel vond ik dat er bij iedere bereiding mayonaise was gebruikt, ondanks dat deze erg lekker was.
De tweede ronde startte met drie bereidingen. Een bisque van Hollandse garnalen, erg goed uitgevoerd. Een bitterbal gevuld met chorizo ragout en een dip van aioli, mooi hoog op smaak. En een schaaltje gebakken kastanje champignons besprenkeld met olijfolie en een plakje brie, simpel maar goed.
Aanvulling komt iets later met een viertal gegrilde lapjes vlees waarin Haricots verts gerold zijn die op een bloemkool mousseline liggen. De smaak van de gril is goed te proeven. Het vijfde tussengerecht gerecht waren gehaktballetjes op een bedje van couscous en een salade met komkommer. De gehaktballetjes waren aardig, in de couscous zat veel mint wat in de smaak viel.
We schakelen door naar het hoofdgerecht. Drie redelijk eenvoudige maar keurig gepresenteerde warme gerechten met ernaast een bakje verse frietjes met hartig specerijenmengsel en een bakje met sla. Het visgerecht bestond uit een mooi stukje gebakken griet met blanke botersaus, afgewerkt met krokant. Een lekker sappig stukje vis met milde saus.
Het gevogelte was een medaillon van parelhoen met een stevige saus van pinda en soja afgewerkt met wat rauwkost. Het vlees had een goede cuisson, de saus overheerste wel een beetje.
Het vleesgerecht was varkenshaas in een romige mosterdsaus met een flink stuk gorgonzola pikante. Een goede combinatie die prima smaakte.
Er werd ingedekt voor een dessert maar we waren inmiddels voldaan en besloten af te sluiten met een espresso. Hierbij werd het dessert als friandise uitgeserveerd, tja. Een mooie presentatie van drie bereidingen van chocolade met half bolletje vanille-ijs, blokje stevige cake, mousse en gelei van passievrucht. Hierbij kwam als verrassing een begeleider uit Griekenland, de Muscat de Samos, een versterkte wijn van de muskat druif die goed paste.
Bediening werd deze avond geheel verzorgd door de jonge Nick Fronimakis die tevens mede-eigenaar is. Hij deed het op correcte wijze, de wijnkennis is nog onder niveau. Hier wordt aan gewerkt, gaf hij aan. De gerechten werden compact maar goed toegelicht.
Prijs kwaliteitsverhouding is zeer goed, het menu kost slechts 24,75, de huiswijnen 3,50 en de espresso ca. 2,-. Totaal waren we 85,- kwijt.
Het is voor ons nog even moeilijk wat precies te denken van het restaurant. De gerechten waren alle goed op smaak, met verrassende elementen en goede combinaties. Het zag er allemaal verzorgd uit. Natuurlijk waren er voorkeuren en zaten er iets mindere gerechten tussen. Hierdoor was er voor ieder wat wils. De doelstelling is om door te groeien naar een hoger niveau mits de klanten dat ook wensen. De start is gemaakt en er wordt gewerkt aan een tevreden klantenbestand, wij zijn positief. Ik zou zeggen, probeer het zelf eens!
Laat je verwonderen… en proef de smaak van de omgeving. Kraakvers, vers bereid, smaakvol en verwonderlijk. Meesterkok Ton van Oudheusden bereidt met passie een volledig 5-gangen verrassingsmenu voor je.
Word gastvrij ontvangen in Moergestel en dineer in een sfeervolle ambiance. Een culinaire ervaring, een smaakvol avondje uit. Laat je smaakpapillen betoveren én dat nu voor € 22,- per persoon. Een tekst waarin de woorden meesterkok en culinaire ervaring me wel aanspraken. De prijs was laag en het was dicht bij huis. Klein minpuntje was dat er in de winter geen lunch mogelijkheden zijn.
Lekker op de fiets naar Moergestel en naast de kerk op het plein is het restaurant. De inrichting is niet luxe maar heeft wel iets romantisch. De goed gevulde homarium valt op. De tafels zijn gedekt met damasten lopertjes. De houten armstoelen zitten aardig. De bonnen worden afgegeven en er word naar onze wensen geïnformeerd. Een wijnarrangement is mogelijk, leuk.
Ik start met een Portugese witte een Ficada 2012, een aardige wijn. Helaas geen hapjes of amuses ernaast.
De eerste begeleider is een Vines Esmeralda 2012 van Torres, een elegante wijn van hoofdzakelijk de Muscat druif. Uit de keuken twee schijven paté met een standaard garnituur en een heerlijke uien compote. De patés waren beide van ree gemaakt maar verschillend van smaak en structuur. De lichte variant was romig en mild. De donkere variant was droger en iets vleziger met hele pistachenoten. Beide goed op smaak en de compote paste er prima bij. De wijn vond ik wat te licht maar het aroma was goed.
Bij de soep was geen begeleider geselecteerd. Ik had mijn aperitief nog half staan dus dat was geen probleem. Gepresenteerd werd een romige aardappelsoep met stukjes gerookte paling en schijfjes bosui. De smaak was goed en de paling gaf leuke accenten.
Weer naar Portugal voor een Quinta Seara d'Ordens reserva 2011, met in het aroma een toets vanille en een aangename zachte afdronk, lekker. Uit de keuken keurig gegaarde scholfilet met peterseliekorst op een bedje van Hollandse zuurkool met gerookte uitgebakken spekjes, afgewerkt met een wijnsaus. Ik ben niet een zuurkool liefhebber en al zeker niet de Hollandse die veel zuurder is dan die uit de Alsace. De smaak van de schol viel weg tegen de zuurkool met spek dus eerst maar de zuurkool opgegeten. De wijn combineerde goed met zijn vanille aroma. De vis was lekker sappig en mild van smaak en het takje dille gaf een leuk accent.
We schakelen over op Spaans rood, Mas Rabell 2011 van Torres, een stevige wijn met veel rood en zwart fruit en een subtiele kruidigheid. Uit de keuken een royale portie hazenpeper met een wildgarnituur. Aardappel pure met walnoten, rodekool, spruitjes en een heerlijk stoofpeertje. Het vlees was goed op smaak en niet te sterk, de pure vond ik origineel. De wijn was een goede ondersteuner.
De dessertwijn kwam uit Chili, een laat geoogste Riesling 2011 van het huis San Pedro, met een mooie zoet zuur balans en een aangenaam aroma met subtiele petrol toets. Uit de keuken een parfait van amandel op een bedje van koekkruim, ernaast druppels heerlijke karamel, stukje verse vijg en een quenelle slagroom waarop een halve kruisbes. De parfait smaakte goed, de kruisbes erg lekker. De vijg was wat flets van smaak. De wijn was een fijne begeleider.
Als afsluiter een prima espresso met mokka, hazelnoot cakeje.
Bediening was goed, de dame was zeer behulpzaam en later werd ze ondersteund door een ervaren man die het keurig deed en plezier uitstraalde. Wijn kennis is iets onder niveau.
Prijs kwaliteit is goed tot zeer goed. Het eten 22,- begeleidende wijnen 16,50 en de espresso was aangeboden.
De keuken is goed maar klassiek. Dat er een ervaren kok aan het werk is kun je proeven. Het is een keuken voor de liefhebbers van klassieke gerechten.
Een mooie jubileumactie vanwege het 10 jarig jubileum op Facebook trok onze aandacht. De (her)opening na de verbouwing was voor mij al weer even geleden, dus maar snel gereserveerd.
Het weer was boven verwachting en we besloten iets eerder te vertrekken zodat we nog even langs het water konden wandelen, de moeite waard. Het restaurant bereik je via de trap vanaf de parkeerplaats. De deur zwiepte open bij aankomst, leuk. Paul Labruijere (sommelier) begeleide ons naar een tafel aan het raam vanwaar we een mooi uitzicht hadden over het Veersemeer. De tafels zijn met keurig linnen gedekt en de lederen armstoelen zitten comfortabel. We bestelde een witte wijn als aperitief. Deze werd achter de bar geschonken en helaas niet toegelicht. Navraag leerde dat het een Chileense wijn was, gemaakt van Semillon en chardonnay. Mooi aroma, stevige iets ronde body en een klein bittertje in de afdronk.
De Jessica van der Weel (de gastvrouw) was feestelijk gekleed. Ze presenteerde het eerste hapje. Op een witte steen lagen twee kogeltjes op een bedje van wit poeder. Bonbonnetjes van witte chocolade gevuld met gin-tonic, lekker. We besproken even onze wensen (partner geen vlees) en besloten een gang extra te nemen.
Hierna twee hapjes keurig gepresenteerd. Oosterschelde zeesla in tempura gebakken met hierop toefjes wasabi mayonaise en wat zeegras. Mooi krokant gebakken, de smaak werd een beetje overheerst door het tempura deeg, jammer.
Het tweede hapje was een marshmallow van soja op een krokantje met hierop een toefje wasabi mayonaise en een blaadje koriander. Mooi hoog op smaak, prima.
De amuse kwam in een kom. Gepekelde makreel op een bedje van gewelde quinoa met hierop spaghetti van snijboon afgewerkt met een vinaigrette. Goede structuren en smaken.
De eerste begeleider werd keurig gepresenteerd. Uit Italië een Solarco van het huis Livon gemaakt van Friulano en Ribolla Gialla. Een zacht complex aroma, rijk in de mond met een stevige afdronk, verrassend lekker. Uit de keuken een mooie kleurige presentatie van twee quenelles langoustine tartaar, handgerolde couscous gekruid met vadouvan, schijfjes en brunoise van wortel, schijfjes mango, pompoen pitjes, krokant van duindoornbes en een poeder van beurre noisette. De langoustine tartaar was uitstekend van smaak, het garnituur was complex en bood erg veel afwisseling. Allemaal mooie smaken die prima combineren. Zelfs de poeder was heerlijk. De wijn vulde het gerecht mooi aan met zijn heerlijke aroma, hij bleef ook tegen de vadouvan keurig overeind. Een uitstekende eerste gang, onze favoriet van de middag.
Mijn extra gang was met eendenlever waardoor we al overstappen naar een rijpere wijn. Uit een klein flesje van het zelfde huis (Livon) als de eerste begeleider en gemaakt van eenzelfde druif, leuk. De Casali Godia is gemaakt van laat geoogste en iets ingedroogde Friulano. In het aroma tonen van rijp fruit (Abrikoos, ananas), zacht in de mond en een ronde afdronk, erg lekker. Uit de keuken een mooie compacte presentatie. Een schijf eendenleverpaté met hierop een krokantje, blokjes rode biet, stukjes raap, twee rode blaadjes en stukjes rode ui. Aan tafel werd een koude bouillon van gekarameliseerde ui toegevoegd. De paté was mooi op smaak en er was iets fruitigs in verwerkt, mooi. Het garnituur was goed gekozen. Het hartige soepje was origineel en paste goed. De wijn was een prima begeleider, mooi.
Partner was ook helemaal gelukkig met haar Mossel en paling gerecht.
Een groot glas kwam op tafel voor de Argentijnse Terrazas 2012 gemaakt van Torrontes die op grote hoogte (1800 meter) is aangeplant. Een uitbundig aroma met veel zuren, hierin tonen van granny smith appel en passievrucht, heerlijk fruitig in de mond met een elegante afdronk. Uit de keuken een mooie presentatie op een blauw bord. Keurig gebakken Coquille op een zalf van granny smith, hierop een takje rood zeewier, ernaast een quenelle heerlijk ijs, gepofte kleine zaadjes, komkommerstructuren, romanesco en aan tafel afgewerkt met een hartige (ebarra) bouillon. Een gerecht met verrassende smaken, het ijs was speciaal en de takjes zeewier apart. Hierin proefde ik de jodium smaak die ik ken van de Islay whisky, origineel. De wijn was vooral met zijn zalige aroma een prima ondersteuner van deze ronde.
Weer terug naar Italië voor het mooie rood. Van het eiland Sardinië een Cannonau di Sardegna, Blasio riserva 2008 van het huis Dolianova. Gemaakt van de voor mij nog onbekende Cannonau. In het aroma tonen van amarenekers en een vleugje vanille, rijp rood fruit in de mond en een zachte afdronk, heerlijk. Uit de keuken een keurig stukje van wilde eendenborst, met ernaast een compote van kweepeer, stukjes schorseneer, toefjes kastanjepuree, krokantjes, streep chocolade en een eigen saus met hierin rode kool. De smaak van de eend was erg diep, een echte wildsmaak. Deze combineerde uitstekend met de kweepeer en chocolade. Ook de rest van het garnituur paste prima en gaf veel afwisseling in smaak en structuur. De wijn maakte er een feestje van, prima keuze weer.
Het dessert is inmiddels een klassieker en hierbij een voor mij bekende begeleider. De Vert de L'Or lot 07-08 van Baumard uit de Loire, gemaakt van de Verdelho druif. Een heerlijke, verfijnde niet te zoete wijn. Een geweldige presentatie komt uit de keuken. Het strandje van Katseveer in de ochtend dauw. De palen waren gemaakt van Manjari chocolade uit Madagaskar, een krokant pijpje gevuld met mousse afgewerkt met zoutkristallen. De stenen waren een bereiding van sinaasappel met hierop smalle blaadjes zeewier. Op het krokante strand nog wat kwalletjes van Liqor 43 gelei. De chocolade was uitstekend van smaak, de sinaasappel was de koppeling naar de wijn die ook bij de chocolade verrassend overeind bleef, keurig.
We sloten af met een krachtige espresso met ruim assortiment friandises waarna Rutger de Chef nog even een ronde langs de tafels maakte. Altijd erg leuk als de chef nog even aan tafel komt.
Bediening was prima verzorgd door Jessica ondersteund door een jonge dame. De gerechten werden keurig toegelicht. Paul Labruijere (sommelier) straalt plezier uit in de bediening. Op enthousiaste en correcte wijze werden de keurig geselecteerde wijnen gepresenteerd, complimenten.
Prijs kwaliteit is zeer goed tot uitstekend, vijf gangen menu inclusief aperitief 55,-, begeleidende wijnen 7,50 en koffiearrangement 8,-.
We hebben een heerlijke middag beleeft met mooie gerechten waarin soms verrassende nieuwe smaakjes. Voor mij favoriet zijn de mooie producten uit de zee en de heerlijke uitgelezen wijnen. Katseveer staat terecht bij de toppers van Zeeland, een aanrader voor de fijnproever en de levensgenieter.
De komst van het jonge talent Björn Olaf Royd Cocu als maître/sommelier zorgde voor extra aantrekkingskracht. Een prima moment om te reserveren was voor de proeverij van de nieuwe kaart. Hierbij zou Björn zijn persoonlijke geselecteerde collectie begeleiders presenteren, leuk.
Het was druilerig herfstweer en dan is een een lunch binnen extra gezellig. Björn stond ons al op te wachten bij de ingang, keurig in kostuum. Hij begeleide ons naar het restaurant waar we een tafel uit mochten zoeken, leuk.
Het restaurant heeft al een kleine opfrisbeurt gehad. De plafonds zijn wit geschilderd, de rode gordijnen zijn vervangen door blauwe. De balken rondom het oude loungegedeelte bij de open haard zijn verdwenen, er zijn enkele mooie bloemstukken geplaatst en er is plaats gemaakt voor een modern abstract schilderij.
Als aperitief bestelde ik een witte wijn, Bjorn presenteerde op een keurige wijze de Salwey 2011 gemaakt van Grauburgunder, die goed bevalt. Het borrelgarnituur bestond uit stukken stevige kerrie kroepoek met hierop druppels mayonaise die met calamansi aangezuurd waren gepresenteerd op een schaaltje met eikels. Verder een schaaltje met gekarameliseerde amandelen (pas op, verslavend) en een bakje met gemarineerde zwarte olijven.
Hierna werden twee amuses gelijktijdig uitgeserveerd. In een wijnglas een hartige gel van rode biet met hierop een fijne brunoise van fruitige gele biet, makaron van biet en bolletje mozzarella. Ik was helemaal weg van de bietencombinatie, zalig.
In een miniatuur soepterrine een bospaddenstoelenmousse met hierop krokante paddenstoel, aardappelkrokant, cressje en blaadje sla. Mooie smaken.
We hadden al wat foto's van de gifkikker op Facebook voorbij zien komen en hier was hij dan. Keurig gepresenteerd op een bedje van kikkereitjes met hieromheen rode blaadjes, (beide niet eetbaar). Hij was gemaakt van komkommergelei met hierin een subtiele dosis Szechuanpeper. De kikker in een keer in de mond en hier ongeveer acht seconden op kauwen. De beleving was niet spectaculair (in ieder geval minder dan verwacht) dit kwam omdat er nog verschillende gerechten geproefd moesten worden, oké.
De eerste begeleider was een Oostenrijkse Grüner Veltliner 2011 Terrassen biodynamisch gemaakt van het top huis Loimer. Overgeschonken in karaf en keurig op temperatuur, enkele graden koeler dan optimaal. Een voorbehandeling die de meeste begeleiders kregen. In het aroma een toets van honing en kamille en aangenaam fruitig in de mond, erg lekker. Hierbij een complexe gang waarin we de signatuur van de chef niet meer herkennen, lol. Op de bodem een schijf gelakt buikspek, zalf van pastinaak, hierop vier schijfjes verse sint jakobsmossel, crumble van aubergine met bospaddenstoel, in soja gemarineerde mini shiitake, fijne brunoise van aangezuurde gele biet , op de rand een paaltje gel van soja en een zwarte parel gevuld met een rabarber bouillon. Het geheel word aan tafel afgewerkt met schaafsel van de hand van boeddha. Wat een smaakjes. De buikspek vond ik wat teveel aandacht opeisen en de combinatie met de wijn iets verstoren. Verder een heerlijke gang.
De tweede ronde is met een van mijn favoriete ingrediënten. Hierbij een loepzuivere Riesling auslese 2011 van het huis Bischel met een heerlijk aroma en zalige zoet zuur balans. Uit de keuken drie bereidingen van ganzenlever. Een ravioli gevuld met ganzenlever met een saus van rabarber, schuim van rode biet en een zalf van macadamia. De smaak van de lever was in de ravioli slechts zeer subtiel aanwezig waardoor de zalf van macadamia de de hoofdrol opeiste.
De tweede bereiding is de licht krokant gebakken variant, een klassieker die keurig is uitgevoerd.
De topper was voor mij de gepocheerde lever op een fruitige appelmoes van granny smith en een confituur van appel. Ernaast een kogeltje in cola gelakte paté, een cilinder met gekonfijte eend met hierop een gouden kogel gevuld met rabarber bouillon, als afwerking nog enkele stukjes verse vijg. De wijn was hierbij de ideale partner, wat een snoepfestijn, heerlijk.
Nu kwam er een klein plagerijtje van de sommelier. Een mooi groot Chassagne glas werd gepresenteerd. Hierin een heerlijke wijn met bourgogne karakter en ik mocht raden. Dat viel niet mee, haha. Het was een Portugese Esporão Reserva Branco gemaakt van de voor mij onbekende druivenrassen, de Roupeiro, Arinto en Antao Vaz. De wijn is royaal op hout gerijpt (Frans en Amerikaans) en hierdoor iets minder verfijnd dan een Bourgogne. Het gerecht werd door de chef zelf toegelicht. Gebakken Noordzee tarbot op een bedje van bladspinazie, quenelle puree van knolselderie, ravioli met runderstoof in een gevogelte jus en een geweldige Hollandaisesaus. De cuisson van de tarbot was prima en deze smaakte heerlijk in combinatie met de Hollandaise. De heerlijke wijn paste uitstekend bij het gerecht en vooral de boterige smaak in de saus maakt hem nog mooier, prima. Het kannetje bleef op tafel en was onweerstaanbaar.
Een grote verrassing in de begeleiders, regionaal bier. Triple Hop van Brouwerij de Gouden Leeuw te Vessem gelegen aan de rivier de Beerze. Een heerlijk rijk en fruitig bier. Uit de keuken klassiek gerecht van Patrijs. Op een bedje van zuurkool getrancheerde borst ernaast een gestoofde bout, schijfje eekhoorntjes brood, takje brokolie en saus van eekhoorntjesbrood. Als extra werd er nog een mediterrane saus toegevoegd geschonken uit een schattig klein RVS kannetje met lange dunne schenktuit. De cuisson van het borstje was goed, het boutje was ietsje droger maar dit konden we met de mediterrane saus op basis van jus van gevogelte compenseren. Het bier paste prima en gaf het gerecht een bourgondisch karakter.
We schakelden over op rood uit Hongarije. De Birtokbor van het huis Heimann gemaakt van Cabernet Franc, Merlot en Kekfrankos. Een mooie diepe robijnrode kleur met in het aroma donker fruit en aangename kruidigheid, rijk en fruitig in de mond met een zachte afdronk. Uit de keuken een grote verrassing in Indonesische stijl. In een oosterse kom Rouleau van kwartel, crème en brunoise van pompoen, rolletje zoetzure komkommer, schuim van kokos met sereh en een kousenband in een knoop. Hierover werd een heerlijke rendang saus gegoten. Ik ben liefhebber van de Indonesische keuken en heb zelden zo'n verfijnd gerecht uit deze keuken gegeten. Wat een smaken, geweldig. Ook de wijn maakte indruk. Normaal vind ik jasmijnthee een passende begeleider voor Indonesische gerechten maar deze wijn combineerde prima. De kruidigheid van het gerecht sloot prima aan bij deze wijn en maakte hem nog complexer, mooi!
Tijd voor een korte pauze met een hele speciale thee, geserveerd in een wijnglas. Een fijn moment om even met de chef terug te koppelen. De thee was op smaak gebracht met een wolkje melk en een assortiment kruiden waarvan de steranijs het meeste opviel, grappig.
Zwaar geschut uit Griekenland van het Alpha Estate, een gerijpte wijn uit 2008 gemaakt van Syrah, Xinomavro en Merlot. Krachtig en complex aroma, rijk in de mond en een stevige lange afdronk. Uit de keuken een klassieker met twee lapjes herten filet op een bedje van rode kool met ernaast een zalf van knolselderij, spaghetti van hartige snijboon, krokante toffee met stoofvlees vulling en een quenelle appelcompote. Het vlees heeft een goede cuisson en deze smaak maakte de wijn een stuk zachter, goed.
Partner was inmiddels helemaal voldaan, ik wilde nog wel verder hoewel de trek inmiddels helemaal gestild was. Björn had een mooie Madeira geselecteerd, de Alvada 5 years van het huis Blandy's, in het glas een donkere amber kleur met in het aroma tonen van krenten en karamel. Op het bord een kleine "tosti" of "wentelteefje" met fourme d'ambert, blokje gemarineerde ananas, streep bloemenhoning en drupje appelstroop. Ik ben fan van kaasgerechten en deze mocht er zijn. Heerlijk, vooral de mooie smaak van de ananas. De Madeira combineerde goed bij de wat stevigere smaken.
Naar de nieuwe wereld voor een heerlijke dessertwijn. Uit Zuid Afrika de Kia Ora Late Harvest 2005 van Kanu gemaakt van Chennin Blanc in een heerlijke Sauternes stijl. Mooie Amber kleur met rijk aroma. Uit de keuken een van de grote specialiteiten van de chef. Een peperkoek soufflé en wel van oude wijvenkoek. Heerlijk luchtig met stukjes koek en hoog op smaak. Ernaast nog zwarte potje met een quenelle vanille ijs op een bedje van koekkruim om af te wisselen. Wat een verwennerij.
Partner zat inmiddels aan de thee met friandises terwijl Björn voor mij nog een verrassing in petto had. Een port proeverij met een drietal delicate oude ports. Een Colheita 1965 van Barros, Colheita 1976 van Noval en een vintage 1986 van Dow's. Er waren overeenkomsten in de ports, de fruitigheid heeft plaats gemaakt voor karamel, de aroma's zijn delicaat maar in de mond is de invloed van de alcohol voor mij iets te overheersend, jammer. Maar wel weer iets geleerd. Ernaast nog wat mooie kazen, kletzenbrood en appelstroop om de smaak wat te verzachten. Een stukje munster, Epoisses, Spaanse blauwschimmel (Valdeon?) en harde geitenkaas uit de streek.
Als afsluiter een krachtige Nespresso, voor de friandises was inmiddels weinig plaats overgebleven. Wat een copieuze lunch.
Bediening was grote klasse, Born heeft deze middag geschitterd. Wat een talentvolle jonge man met een breed scala aan kennis en wat een perfectionist. Ondanks dat heeft hij een rustige uitstraling met een verwenners mentaliteit. Iemand die meedenkt bij het maken van de gerechten om deze nog beter bij de begeleiders te laten aansluiten. Inmiddels al opgewaardeerd naar restaurant manager, hij verdient het. Een aanwinst voor het restaurant. De witte brigade heeft ook zijn uiterste best gedaan. Rob probeert te vernieuwen en verrassen zonder zijn klassieke stijl te verlaten. Kortom een geweldige koppel dat de Hofstee naar een hoger plan zal brengen. Een aanrader voor de culinaire liefhebber.
Net een maand open en dit werd gevierd met een aantrekkelijke aanbieding. Een vijfgangenmenu all-in voor slechts 50,-. De nieuwe eigenaars (chef Vladimir Gijsbertha en maître Myriam Sillië) hebben de afgelopen jaren gewerkt bij mijn favorieten, waardoor ik wel nieuwsgierig was. Dus maar snel geboekt.
Het weer was goed maar de vooruitzichten voor de avond waren regen dus de auto was de beste oplossing. Bij aankomst waren er bij de ingang en op de parkeerplaats vuurkorven aangestoken, leuk. We werden door Myriam begeleid naar een tafel aan het raam in de opkamer, de enige tafel die hier voor gasten is ingedekt. Vanaf hier heb je uitzicht over beide zijden van het restaurant, top. De cava lag reeds in de ijskoeler die op de andere tafel in de opkamer stond, een brut van Codorníu Herència 1551, die goed bevalt. We starten met een klein hapje, pannacotta van piccalilly met een rolletje parmAHam, een mooie combinatie. Hierna op een keurig plankje plakjes vers gesneden Ibérico ham die drie jaar is gerijpt. Erg lekker, vooral ook de uitwerking op de cava, die hier prima bij aansluit.
Het derde hapje is een cakeje met zwarte olijf, toefje mayonaise en krokante ui, tevreden weer.
De eerste amuse wordt door de chef zelf uitgeserveerd. In een cocktailglas een bloemkoolmousse met hierop een rolletje gerookte zalm en plakjes groene in het zuur gemarineerde asperges.
De tweede amuse was met plakjes rookvlees, kruimels feta kaas, blokjes galiameloen en afgewerkt met lavas. Een mooie combinatie maar er had naar mijn mening iets meer meloen bij gemogen.
Het broodgarnituur werd uitgeserveerd. In een zwart doosje vier zuurdesembroodjes met hierbij, als special, Perle Noire uit Hawaï, het geboorteland van Myriam, leuk
De eerste begeleider is een Portugese, een Vinho Branco 2012 van Serras de Azeitão. Een uitbundig aroma met tonen van lentebloesem en een stevige body. Hierbij een plakje tonijn dat aan beide zijden was gegaard en van binnen nog lekker sappig was. Erbij kogeltjes van appel die in de soja waren gemarineerd, gel van appel, kogeltjes en rolletjes komkommer en afgewerkt met oester cressjes. Ik vond het knap gemaakt dat de tonijn aan de buitenzijde over een heel dun laagje reeds droog was en aan de binnenzijde nog rauw leek. De smaak is subtiel, de appel met soja paste er prima bij. De wijn was met zijn aroma een fijne ondersteuner.
De tweede begeleider was een Riesling 2012 uit de Alsace van Frey Sohler, een soepele riesling met een tikkeltje kruidigheid. Op het bord een verfijnd gerechtje met gebakken schol, crème van pastinaak, fijne brunoise van papaja, twee blaadjes van een spruit, flinterdunne radijs en een romige vissaus. Keurige bereidingen, de papaja is opvallend in deze combinatie, deze zorgde voor de koppeling met de wijn, mooi.
De derde gang is in tweeën verdeeld. Dit kwam omdat Myriam er nog niet uit was welke wijn nu het beste bij het gerecht paste. Hierdoor kregen we hetzelfde gerecht twee maal maar met een verschillende wijn, leuk.
De eerste was een Grand Ardeche chardonnay 2011 van het gerenommeerde huis Louis Latour. Mooi aroma met vanille en toast en vol in de mond, heerlijk. Mijn keuze leek al gemaakt. Uit de keuken krokant gebakken zwezerik in een dun jasje met zalf, schijfje, pitjes en gegaarde blokjes van pompoen en aan tafel overgoten met een vanille vinaigrette. Een redelijk eenvoudige maar goede combinatie. De vanille in de vinaigrette werd door de wijn versterkt, erg lekker.
De tweede wijn was een Rosso di Montalcinno 2011 van Quercecchio, een heerlijk zacht aroma met vanille toets, in de mond boordevol rood fruit en een fluweel zachte afdronk, erg lekker. De tweede bereiding was bijna identiek, allen de zalf van pompoen ontbrak. Ditmaal werden door de wijn de zuren van de vinaigrette versterkt, grappig. Ook deze wijn combineerde prima bij het gerecht maar mijn persoonlijke voorkeur was toch de chardonnay, deze laat het gerecht net iets meer tot zijn recht komen.
Voor het hoofdgerecht was een Ripasso della Valpolicella 2009 Il Vegro geselecteerd, krachtig aroma met tonen van rood fruit en hint van krenten, stevig in de mond. Deze had misschien iets eerder geopend en in karaf overgeschonken moeten worden om hem wat zachter te maken. Uit de keuken rouleaux van kwartel, gebakken polenta, toefjes crème van pistache, schijfjes en cilinders van biet, sinaasappelpartje, in het zuur gemarineerde witte bundelzwam en een krachtige jus. De rouleaux was keurig rond en leek op een worst. Bij de kwartel was pistache en sinaasappel toegevoegd en vooral de sinaasappel was goed te proeven. De wijn was krachtig maar combineerde goed, een goede ronde weer.
Voor de overgang naar het dessert nog een pré dessert. Een keurige uitvoering van crème brûlée met hierop een quenelle sorbetijs van rood fruit op een bedje van koekkruim. Bekende maar lekkere smaakjes.
De dessertwijn is een klassieke Monbazillac 2009 van Chateaux Vari, een niet te zoete wijn met in het aroma tonen van exotisch fruit. Hierbij een mooie presentatie van bereidingen van granny smith appels, compote, sorbet, gel en puur met ernaast toefjes gebrande ongebakken merengue, koekkruim en hartige bladerdeegschijfjes. Helemaal tevreden weer met deze mooie pure smaakjes die goed combineren en waarbij de wijn goed aansluit.
Als afsluiter een voor mij iets minder lekkere espresso (robusta?) met een drietal lekkere friandises waarvan ik de chocolade bonbon het lekkers vond.
Bediening is goed geregeld maar wel onderbezet. Myriam had slechts een vriendelijke jonge man (Jonathan) die zijn debuut maakte als ondersteuning. De keukenbrigade moest bijspringen met uitserveren waardoor het allemaal iets minder vlot doorstroomde. Wel leuk dat de chef regelmatig aan tafel kwam. Het was een uitverkocht huis en hierdoor gezellig waardoor de tijd relatief snel voorbij vloog. We hebben van zes tot twaalf genoten van de gastvrijheid, keukenprestaties en mooie wijnen. De signatuur van de vorige chef (Dirk Zwerts Prikkelz) is nog duidelijk in de gerechten aanwezig. Verfijnd met oog voor detail en niet complex met ingrediënten. Ik ben benieuwd hoe deze jonge chef zich gaat ontwikkelen. Moergestel blijft in het bezit van een culinair restaurant.