Op het moment dat de filmindustrie schreeuwt dat ze worden kapotgemaakt door piraterij, besloot ik afgelopen vrijdag nog eens mijn bijdrage te leveren door bij Kinepolis naar The Hunger Games
te gaan kijken.
Mijn oordeel over de film beperk ik tot "Een rotslechte langgerekte kopie
die veel te braaf werd gebracht en een einde heeft waarvoor de scenarist de doodstraf door steniging verdient."
Wat me minstens even hard stoort is de manier waarop Kinepolis anno 2012 zijn schuurbezoekers geld aftroggelt. Ik wil gerust betalen voor een filmavond en dat mag meer zijn dan wat Telenet/Belgacom voor on demand-films aanrekent. Maar geef me dan ook het gevoel dat ik een klant ben en geen melkkoe.
Wie bij Kinepolis Hasselt een ticket bestelt betaalt daar 9 euro voor. 8,55 euro voor een zitplaats en de film, 45 eurocent 'handling'. Dat er afhandelingskosten zijn begrijp ik. Jarenlang werd mijn ticket verhandeld door een vriendelijke loketdame, ook al stond dat toen niet op het ticket. Vandaag print ik mijn ticket thuis of op de ticketcomputer in de bioscoop, en dat is blijkbaar duurder dan die loketdame*.
Volgens de website, het programmascherm en het ticket zelf begon de film om 22.15 uur. Tenminste dat werd ons wijsgemaakt. Na wat reclame, logo's en nog meer reclame kregen we rond kwart over tien de melding dat de film binnen 16 minuten zou beginnen.
Mochten dat 16 minuten vol spectaculaire trailers zijn dan zou ik er nog enigzins van kunnen genieten, maar het was grotendeels het soort dat je op tv ziet. Je weet wel, dat medium waar de films gratis zijn omwille van de reclame.
Daar zit mijn frustratie. Ik heb geen probleem met reclame, maar niet wanneer je die voorgeschoteld krijgt op het tijdstip dat je hoopt te genieten van een film. Bovendien heb ik best wat betaald voor die film. Als ik betaal voor een dienst, dan verwacht ik waar voor mijn geld.
De grap werd compleet tijdens de pauze van tien minuten. Misschien ben ik met mijn 27 jaar wat trager geworden dan vroeger. Maar maar na een goed plasje, je handen wassen, de aankoop van een zakje nacho's en de wachtrij aan de kassa waren we te laat in de zaal. De film kan gerust een kwartier te laat beginnen, maar wie halfweg een kleine blaas en een grote honger heeft kan zich maar beter haasten.
Ik besef dat dit vooral klinkt als gezaag van iemand die zich snel ergert. Maar ik begrijp niet wat Kinepolis zijn klanten wil bieden. Wie naar de bioscoop gaat doet dat voor de beleving. Een nieuwe film, een comfortabele kijkervaring, cinema in zijn pure vorm: genieten. Dat een zak popcorn met cola je nog eens evenveel als je ticket kost wil ik er op het randje nog bijnemen.
Maar wanneer ik dan bijna twintig euro kwijt ben mij nog eens hetzelfde volume aan reclame voorschotelen die ik bij een tv-film moet verwerken. Dat aan de het viervoudige van wat die film mij drie maanden later thuis zou kosten... No thanks.
*Voor u mij als oude zak verslijt: Ik ben volledig voor ticketmachines, maar doe niet alsof die meer kosten dan een kassadame.