23-04-09
Herinner je het mooie zondagnamiddagprogramma 'zondag Josdag', waarin een 'flitsende' Jos Gysen uren over de meest banale onderwerpen mocht leuteren, zonder dat daar iemand aanstoot aan nam. Gelukkig werd de Jos in die tijd geflankeerd door enkele exotische schoonheden (Remember Bé van het 'Rad van Fortuin') Welnu, voor mij is woensdag 'Torracdag' waar ik 's avonds een ferme training mag verwachten. De exotische schones waren er niet bij, wel een hoop Torhoutse loopsters en lopers die net als ik hun opwachting maakten in het Groenhove bos. Dit tot groot jolijt van de talrijke muggen, die hun avondmaal met veel vreugde en gezoem begroetten.
Sissi had deze keer 'lichte krachttraining' op het programma staan. Twee maand geleden hadden ze me na zulke training nog moeten reanimeren, maar dankzij de progressieve opbouw (dikke pluim voor Sissi) verteren we dit soort trainingen nu met de vingers in de neus. Dat belooft voor de wedstrijden van de komende weken,!Vandaag volgt een dagje rust, en morgen gaan we nog eens een lange duurloop ondernemen. In het weekend ga ik naar Nekka-nacht in het Sportpaleis te Antwerpen, zodat het hoogstwaarschijnlijk op sportief vlak een heel rustig weekend zal worden. Tot het volgende berichtje!
21-04-09
Was ik toch wel vergeten mijn tijd te noteren zeker!! 't zal nog van vermoeidheid geweest zijn Officiele tijd: 1u53'41''. Vandaag voor de eerste keer vijftig minuutjes gaan lopen, en, vlot liep het zeker niet. Waarschijnlijk nog de naweeën van zaterdag. Morgen is er alweer Torrac-training, Tijdens mijn loopje vanavond dacht ik aan een mooie vergelijking. Lopen is als een godsdienst. Trainen kun je zien als bidden. De wedstrijden als eucharistievieringen, en de après-loopjes als de communie. Wat denken jullie daar van? Tot binnenkort!!
19-04-09
|km||tijd||km||speed|
|1||4,47||1||13,42282||Bitmap|
|2||4,55||2||13,18681|
|3||4,57||3||13,1291|
|4||5,01||4||11,97605|
|5||5,01||5||11,97605|
|6||5,17||6||11,60542|
|7||4,58||7||13,10044|
|8||4,57||8||13,1291|
|9||5,05||9||11,88119|
|10||5,07||10||11,83432|
|11||5,11||11||11,74168|
|12||4,58||12||13,10044|
|13||4,56||13||13,15789|
|14||5,13||14||11,69591|
|15||5,01||15||11,97605|
|16||5,02||16||11,95219|
|17||5,33||17||11,25704|
|18||5,35||18||11,21495|
|19||6,03||19||9,950249|
|20||5,55||20||10,81081|
|21,195||5,59||21,195||10,73345|
|gemidd||12,03962|
één dag na de wedstrijd overheerst nu wel de ontgoocheling, want een tijd van onder de 1u50 heeft er toch wel ingezeten. Ik ben ervan overtuigd dat het kan, en misschien al binnenkort tijdens de Mc Bride Run in Ieper.
16-04-09
De laatste tijd heb ik heel veel gewerkt in de tuin. Wanneer je nu zorgt dat je tuin er goed bijligt, betekent dat veel werk gespaard voor de komende maanden. En dat is uiteraard de bedoeling.
Naast veel werken in de tuin, heb ik toch ook nog de energie en de tijd gevonden om regelmatig mijn trainingen af te werken. Het verschil met vorige jaren is, dat ik nu in het weekend heel wat langere duurlopen heb ingelast. Ik spreek dan van afstanden tussen 18 en 25 km. Wat heel leuk is , zijn de wandeltochten die overal te lande worden georganiseerd. Wanneer je die kunt lopen, dan zie je heel wat verborgen schatten en prachtige stukjes natuur. Veel interessanter dan voor de zoveelste keer het joggingsparcours van 5 km in het Groenhovebos af te haspelen. Inderdaad, afwisseling is de sleutel naar het succes.
Zo komen we ongemerkt aan het volgende onderwerp: wedstrijden lopen. In tegenstelling tot vorig jaar heb ik er wegens omstandigheden nog geen enkele westrijd opzitten. Maar daar komt zaterdag een eind aan. Dan zal ik voor de eerste keer de halve marathon Lakosta betwisten. De start is op de markt in Kortemark, en we komen binnengestrompeld in Langemark. In tegenstelling tot eerdere halve marathons, waar ik op het einde altijd een ferme inzinking kreeg, denk ik nu beter gewapend te zijn. Samen met trainingsmaat Koen, gaan we er een heel ontspannen wedstrijdje van maken. Ik zie het alvast zitten voor zaterdag. Vooral nu ook de teenperikelen van enkele weken geleden nu bijna volledig tot het verleden behoren.
Tot slot nog dit: hopelijk wint Club Brugge dit jaar toch nog eens een wedstrijd tegen een Belgische topper. Het ontslag van trainer Jacky stemt me niet rouwig. Alleen hoop ik dat we volgend jaar geen 'koster' krijgen, en het jaar nadien een 'paster'.
Hasta la vista baby's!
01-03-09
Vandaag had ik afgesproken met Koen, een Torrac-vriend, om samen aan de Verloren Kosttocht deel te nemen. Voor diegenen die niet uit Torhout en omstreken komen: We hebben het hier over een wandeltocht met vertrek en aankomst in Torhout, waar je langs de mooiste stukjes Wijnendale en Aartrijke wordt gestuurd. De afstanden varieren tussen de zes en vijftig km. Koen ik ik kozen ervoor om 20 km te lopen. Het weer was oké, en de sfeer was goed, de kilometertjes gingen vlot voorbij. Nu en dan eens een mopje tappen helpt uiteraard, en Koen is wel een specialist terzake.. Op het einde werd het toch lastig, 'T was dan ook de eerste keer dit jaar dat ik zo'n lange afstand tussen de kiezen kreeg. Uiteindelijk hebben we net geen 21 km gelopen in een goede twee uur. Moe maar tevreden hebben we nog een colaatje genuttigd. (jaja, Hansy nieuwe stijl) 't Was serieus nodig om de suikers aan te vullen. Misschien loop ik dinsdagaovond nog, en dan woensdag opnieuw een poging tot interval. De laatste weken voel ik wel dat ik op dat gebied nog wel tekort kom. Nu, mijn eerste wedstrijd dit jaar wordt hoogstwaarschijnlijk de Bruggenloop in Wijnendale, hoewel ik er echt wel een hekel aan heb. Berelastig altijd, en de vrouwen lopen één rondje minder dan de mannen, zodat ik dat laatste stuk meestal alleen mag afhaspelen. Helaas zit de Bruggenloop nu éénmaal in het Torrac-criterium. ' t Is dus als het ware een verplicht nummertje.
23-02-09
Na de regentraining van vorige keer ben ik er echt wel serieus ingevlogen. In één week tijd vijf trainingen achter de rug, met als apotheose een intervaltraining vorige woensdag. Toen stonden er 4x 800 meter op het menu , met telkens 400 meter recup ertussen. Op het einde was mijn pijp uit, maar 't was echt een toffe training. Vorig weekend ben ik helaas niet aan lopen toegekomen. Ik had op zondagmorgen trouw mijn wekker gezet, maar ik voelde direct dat ik ziek was. Ik had geen koorts, maar ik voelde me echt slecht. Dus, heel de dag in de zetel gelegen, onder een warm dekentje en naar veel sport gekeken. Laatste veldrit van het seizoen. Spijtig... 't is toch echt wel topspectakel. Ook Westerlo-Club Brugge op Belgacom TV. Ik ben nu wel Club-supporter, maar kijk, het was bij monmenten echt slaapverwekkend. Triestig hoe weinig kwaliteit er momenteel bij Club zit. Waar is de tijd gebleven dat we elk seizoen de titel ambieerden... ' s Avonds was mijn eetlust er terug, en vanmorgen ben ik vrolijk opnieuw naar het werk vertrokken. Oef, want ziek zijn, Ik haat het gewoon. Vanavond opnieuw een loopje. Niet zo heel lang, maar wel iets vlugger dan normaal. 't Viel best mee.Nu wachten tot woensdag voor een nieuwe intervaltraining met Torrac. Tot dan!
15-02-09
Vorige week woensdag op de Torrac-training was het echt een hondeweer. Na een half uurtje was ik zeiknat, en toen besloot ik om de pijp aan Maarten te geven Ik weet wel dat lopers geen mietjes zijn, maar toen was de motivatie echt wel eventjes weg. Tien minuutjes later zat ik al in mijn warme bad. Gelukkig waren de weergoden mij de dagen nadien wat beter gezind. Op donderdag heb ik anderhalf uur gelopen, de vrijdag nog één uurtje erbij, en deze namiddag opnieuw twee toertjes in het Groenhove bos. Dus opnieuw 10 kilometertjes bij op de telller.Mijn eerste idee was om op zondag morgen te lopen, maar ik kon niet vroeg opstaan. Gsteravond waren we naar het toneel gaan kijken in Kortemark. 'Claeverke Viere', waarin Nancy (één van mijn tofste loopcollega's bij Torrac) een schitterende rol speelde. Ook haar twee dochters Inez en Lore speelden mee, zodat het bijna een volledig familiegebeuren was.We hebben in elk geval goed gelachten en als je dat kunt zeggen, dan is een toneelavond voor mij altijd geslaagd.
Na de intense trainingsdagen van de voorbije dagen, nu rusten tot woensdag voor een hopelijk droge Torrac-training.
27-01-09
Beste ploppertjes, ik bedoel bloggertjes,
Ook deze week net iets minder gelopen dan gepland. De vrijdagavondtraining is door omstandigheden niet kunnen doorgaan. 't was trouwens ook geen weer om een hond door te jagen, die vrijdag. De zaterdagnamiddag was het enige moment waarop ik de shoes kon aanbinden. Ik heb er dan ook van geprofiteerd en een kleine anderhalf uur later kwam ik moe maar tevreden terug thuis. Op zondag zijn we dan richting Diksmuide getrokken. Neen, geen vervroegde bedevaart naar de ijzertoren, maar wel een (misschien al wat te late) zoektocht naar de communiekleren van onze oudste dochter Justine. Echt heel veel keuze was er niet meer, maar gelukkig heeft ze dan toch een mooi 'ensembeltje' gevonden. In de schoenwinkel, 100 meter verder nog bijpassende schoentjes en iedereen was tevreden.
Ook vandaag was het de bedoeling om een loopsessie te doen, maar het erg mistige weer heeft me uiteindelijk doen afhaken. Ja, ik weet het, Mietje!! Hoe dan ook is er morgen Torrac-training, en ook op vrijdag en zondag hoop ik de nodige kilometers af te malen, maar daarover bericht ik dan later wel. Groetjes vanuit het mistige Torhout.
18-01-09
Dag beste bloggertjes,
Na een heel lange afwiezigheid begint het een klein beetje te kriebelen om de blogstilte te doorbreken. De eerste maand van het jaar, is op loopgebied nogal rustig gebleven. Na wat gesukkel en pijntjes hier en daar heb ik er eens een paar weekjes de pees afgelegd. Nu ben ik echter wel erg gemotiveerd om er weer ferm in te vliegen. Deze week heb ik drie trainingen achter de rug. Dinsdag één uurtje, woensdag training met Torrac, en vandaag in anderhalf uur precies 15 km afgelegd. Het is de bedoeling om de komende maand veel kilometertjes af te leggen en zo een goede basis te leggen om in het voorjaar weer wat wedstrijden te kunnen betwisten
26-08-08
na een moeilijke dag op 't werk (autopsiezaal, weet je wel...) moest ik dringend wat stoom aflaten. Dus ging ik mijn vast trainingsrondje lopen. De laatste drie keer had ik die gelopen in 1 uur 10, 1 uur 9 en 1 uur 7. Dit keer laste ik om de paar honderd meter een versnelling in. Resultaat: net onder het uur gefinishd. Misschien niet zo verstandig, trainingtechnisch gezien, maar het deed wel deugd.
24-08-08
heel het weekend geen tijd gehad om te lopen. Misschien ook niet slecht, om eens wat rust in te bouwen. Vanmorgen met heel het gezin naar 'ontbijt op de markt'. Een lekker ontbijtje in gezelschap van zowat 1500 andere Torhoutenaren. Een heel leuk initiatief dat al voor de derde keer doorging. Spijtig dat de regen wat spelbreker was, maar niettemin toch leuk.We hebben er oa 'de tweede kleinste cinema van België ' bezocht. . voor 10 eurocent mochten we een voorstelling van zowat 10 minuten meemaken. Erg grappig.
Ik speelde al een tijdje met het idee om dit jaar voor de eerste keer naar de Memorial Ivo Vandamme te gaan kijken. Helaas, tienduizenden andere Belgen hadden dat idee al voor mij. Het Koning Boudewijnstadion is volledig uitverkocht. Verdomd jammer, maar ik moest maar wat alerter reageren.
Onze meisjes zijn ook al een tijdje smurfjes aan het verzamelen bij de Delhaize. Ze hebben er nog enkele tekort. De nrs zijn 5,7,15,19,31,33,38,45,65,89,202,130,137,145. Wie kan ze helpen om hun album volledig gevuld te krijgen?
Wat hebben we gisteren genoten van de exploten van Tia! Op zo'n momenten ben je toch echt wel fier om Belg te zijn. Diep respect en ontroering bij zo'n fenomenale prestatie!! (foto: HET NIEUWSBLAD)
22-08-08
Eindelijk!!. De langverhoopte medaille voor de Belgen is er. Op den duur zou je er depressief van worden. Al die landen, met hun medailles, en wij, als kneusje van de klas met nul medailles. Vooral als je ziet dat Nederland de ene gouden medaille na de andere binnenrijft. Op wie kunnen de Belgen echter altijd rekenen als de nood het hoogst is? Wie is er België's hoop in bange dagen? Inderdaad, de meisjes van de 100 meter sprint, met als boegbeeld Kim Gevaert, falen nooit op belangrijke afspraken. Met hun fantastische prestatie zorgen ze ervoor dat het collectieve Belgische zelfvertrouwen weer een beetje opgekrikt wordt, na de zoveelste nederlaag van onze andere 'kampioenen'. In het wielrennen komen we er niet meer aan te pas, in de tennis zijn de 'zeven vette jaren' voorbij, en ook op voetbalgebied worden we door ploegjes a la 'Bate', een nobele onbekende uit Wit Rusland ongenadig, eerloos naar huis gestuurd. Onze judoka's zijn nog maar een schim van de zegevierende armada onder leiding van J.M.Dedecker.Een mens zou voor minder depresief worden... Misschien zorgt onze andere kampioene uit het hoogspringen nog voor een uitschieter, zodat we nogmaals mogen juichen, maar dat neemt niet weg dat de Belgen geen al te beste prestaties hebben geleverd. Oke, op de 400 meter hebben we opnieuw twee jonge gasten met veel talent, we hebben een zwemster en een turnster die goed gepresteerd hebben, maar verder mogen we toch wel stellen, dat veel van onze Olympiërs ontgoocheld hebben. Wanneer ik lees hoeveel condooms er in Peking gebruikt werden, dan durf ik wel eens denken dat onze jongens (en meisjes) misschien op een andere manier 'sportprestaties' hebben geleverd, en op het moment van de waarheid, al teveel van hun krachten hadden verschoten?
Wat betreft mijn eigen sportprestaties deze week, en dan heb ik het uiteraard over die activiteiten die ik beoefen met mijn loopschoenen aan, kan ik bondig zijn. Drie rustige duurtrainingen van 75 minuten met op woendag een intervaltraining met Torrac. Heel veel gelachen, en toch goed getraind. Meer moet dat niet zijn. Deze morgen ben ik zelfs om half zeven opgestaan.Ideaal om na een duurloopje fris aan het werk te gaan.
15-08-08
Gisteravond zijn we thuisgekomen na enkele deugddoende vakantiedagen in La Roche. We verbleven er in hotel 'De Florial Club'. Het is al voor de derde keer op rij dat we daarheen trekken. Ik heb er vooral gerust, lekker gegeten en gedronken, en toch ook één keer gejogd. Ik had op het laatste nippertje toch mijn loopschoenen meegenomen.
Vandaag trok ik richting bos, om een duurloopje te doen, maar opnieuw ging het voor geen meter. Na twintig minuten ben ik gewoon richting auto gewandeld. Maandagmorgen zal ik toch eens mijn bloed laten onderzoeken, want dat is zeker niet meer normaal. Tot zover Hansy vanuit het zonnige Torhout.
10-08-08
Gisteren ging de 10e Kermisloop door te Torhout. Het was al een tijdje geleden dat ik nog een wedstrjd gelopen had, en ik had er dan ook zin in. Vorig jaar had ik slecht gelopen. Op het einde moest ik zelfs wandelen, en toen was mijn eindtijd iets boven de 1u08. De laatste maand had ik heel goed getraind, tot vier keer per week, en ik had er vertrouwen in dat ik deze keer een mooie prestatie zou neerzetten. Iets na 15 uur zette de bende, waaronder ook blogger NICO, zich in beweging voor deze wedstrijd. Er moesten twee rondes van 6,5 km afgelegd worden. Ik starte aan een tempo van iets hoger dan 12 km per uur, maar ik voelde al vlug dat het mijn dagje niet ging worden. Zo moest ik stelselmatig het tempo laten zakken, en na een kilometer of negen wilde ik er volledig de brui aan geven. Dankzij mijn Torrac-collega Tom die bij me bleef lopen, heb ik toch doorgebeten, maar het was afzien net als bij een halve marathon. Gewoon niet normaal... We kwamen over de streep na 1u11.
Na thuiskomst was ik zo uitgeput. Ik voelde me echt niet goed en ben zelfs in slaap gevallen. Alles deed pijn. Na een kom soep ging het wat beter. Toch is het absoluut niet normaal dat ik zo'n klop krijg in een wedstrijd van 13 km. In principe moet ik dat perfect aankunnen. Ik vraag me dan ook af wat er mis is. Misschien heb ik wel ijzertekort. Ik zal binnenkort eens mijn bloed laten onderzoeken. Nu ga ik op vakantie naar La Roche voor een viertal dagen, en de loopschoenen blijven thuis. Ik ga me toch eens moeten bezinnen over mijn trainingen. De eerste de beste zondagsrecreant loopt me al fluitend voorbij. Gewoon niet te doen.
Gelukkig was er 's avonds nog de supercup, waarin we Anderlecht opnieuw zagen verliezen. En ja, dat zie ik graag!! Ondanks het feit, dat het slecht is voor het Belgisch voetbal, kan ik de vroege europese uitschakeling alleen maar toejuichen. Eindelijk staan de 'dikke nekken' terug met hun voetjes op de grond.
05-08-08
Zondagmorgen nog vlug een trainingkje meegepikt met de Torracvrienden. Eerste rondje van 5 km aan 27 minuten, tweede rondje veel vlugger, maar motor opgeblazen na 3 km. Nadien nog rustig uitgebold tot aan de parking. Eens in 'overdrive' gaan kan geen kwaad,hé.
's Middags gingen we met een tiental familieleden frietjes eten in 'Twiety', de beste frituur van ver in het rond. Kwestie van een goed sportdieet te volgen, natuurlijk. Nadien werd er richting Westvleteren gereden alwaar we een bezoek brachten aan de patertjes van de Sixtusabdij. Aangezien de donkere van 12° met stip genoteerd staat in het 'handboek van de recreatieve loper' onder het hoofdstuk 'levensnoodzakelijke voedingsmiddelen, hebben we er die namiddag een stuk of vier geconsumeerd. Gelukkig moest ik nadien niet meer lopen, laat staan rijden. Uiteraard werd er ook nog een lekkere boterham met paterskaas gegeten, en nadien reed iedereen blijgemutst terug richting Torhout.
Maandagavond stond er alweer een uitstapje op het programma. Samen met vrienden gingen we naar Blankenberge. Voor het ogenblik staan Belgische mosselen met een toxinesausje in het 'handboek van de recreatieve loper' vermeld onder het hoofdstuk 'absoluut te vermijden'. Zodoende kozen we voor de Zeeuwse variant van deze mosselen. Lekker, lekker, lekker. Met het uitspattingetje van zondag nog in het achterhoofd, werd de 'Duvel' bepert tot één glas.
Vanmorgen was ik tegen alle verwachtingen in al vroeg wakker. Waarom niet gaan lopen, dacht ik, en zodoende vertrok ik om kwart voor zeven voor een rustig duurloopje van net één uur. Zalig, om zo de dag te beginnen.
Op het werk, heb ik mijn verstand op nul gezet ( er zijn er die nu denken dat dat helemaal niet zo moeilijk kan zijn... De snoodaarts!. Na het opschrijven van de autopsieverslagen van pluimvee, assisteer ik nu ook bij de lijkschouwingen van grotere specimen zoals daar zijn koeien en varkens. Grenzen verleggen, noemen ze dat.. De eerste keer sloeg mijn hart toch wel twintig slagen rapper dan normaal.
02-08-08
Hee, terug van weggeweest! Ondertussen ben ik al weer een weekje aan het werk. tja, mooie liedjes duren nu eenmaal niet lang. Maar, niet getreurd, vanaf vrijdag heb ik alweer een weekje vakantie. Wat is er de laatste tijd nog gebeurd, vraag je je misschien af. Wel, een kleine maand geleden maakte ik een val met mijn fiets, terwijl ik van het werk naar huis reed. Het regende nogal en ik gleed op volle snelheid uit. Ik voelde wel wat pijn aan de knie, maar ik kon toch verder . Die middag ben ik nog terug gaan werken. Wel met de auto deze keer Die avond ben ik naar de dokter geweest, die me vertelde dat mijn meniscus kon geraakt zijn. Hij schreef me rust voor (met andere woorden, niet meer lopen, en een spray. Die nacht deed mijn knie verschrikkelijk veel pijn. Om vijf uur 's morgens ben ik opgestaan om wat kranten te lezen en te puzzelen.... Nadien beterde de knie wel, maar na een rustpauze van één week voelde ik nog altijd pijn. Tijd om foto's te laten nemen dacht ik. In de klniek stelden ze me gerust. Geen scheur of meniscus, enkel een verrekking van de mediale band. Lopen mocht, maar zeker niet forceren.
Doodgelukkig ben ik de volgende dag gaan trainen, en in die twee weken heb ik waarschijnlijk zo'n tiental trainingen afgewerkt Dat was pas vakantie. Nu voel ik nog wat pijn als ik op de knie druk, maar verder is alles ok. Sedert woensdag ben ik zelfs opnieuw interval beginnen trainen. Ik miste die intervaltrainingen al een tijdje, en ik heb daar eens over gesproken met trainster Sissi en de andere loopcollega's bij Torrac en die zagen dat wel zitten. Ik ben ervan overtuigd dat door de intervaltraining de prestaties beter zullen worden. Alleen oppassen want de keerzijde van de medaille is dat blessures dan vlugger op de loer liggen.
Zaterdag ga ik nog eens een wedstrijdje lopen. Dat is ondertussen al geleden van mijn halve marathon in Ingelmunster. Toen was de zin in wedstrijden wat verdwenen, maar nu begint het toch wel weer te kriebelen. Ik ben benieuwd of de vele trainingen van de laatste weken hun vruchten zullen afwerpen. Straks ga ik nog eens kijken welke tijd ik vorig jaar heb gelopen in de kermisloop.
24-07-08
't Is al een tijdje geleden dat ik nog eens een berichtje heb gepost. De motivatie om aan mijn blog te werken is een beetje zoek. Daarom las ik een tijdelijke ?? blogstilte in. Net als Hansy zelf is zijn blog met verlof. Aan iedereen nog veel sportieve groeten vanuit Torhout.
07-07-08
De laatste week heb ik enkele heel goede trainingen afgewerkt. Op dinsdag wat versnellingen gedaan, op woensdag stevig duurloopje met Torrac, op zondag een pittige 10 km wederom met de vrienden van Torrac, en vandaag maandagavond 75 minuten gelopen aan een heel rustig tempo (was niet moeilijk wanneer het windop was. Waar blijft die mooie zomer die ze ons in de kranten al maanden beloofd hadden? Opwarming van de aarde noemen ze dat dan. Voor den hof, en voor de training zijn de buitjes en de lagere temperaturen misschien niet slecht, maar om in zomerstemming te komen wil ik toch minimum de 25 graden bereiken. Ik wil op mijn terras een griekse salade kunnen verorberen, lekker doorgespoeld met een rood wijntje, en eventjes denken dat ik in een 'tavernas' in één of ander Grieks eilandje zit te genieten. Helaas, de enige eilanden die ons weertype voor het ogenblik beïnvloeden zijn de Britse eilanden, en wat voor goeds kan daar van komen?
sedert een week zijn we de trotse bezitters van twee jonge cavia's. Dat is zo één van die dingen waar je als ouder van twee jonge dochters niet onderuit kunt. Ze luisteren (hoewel..)naar de naam Filou en Milou, hoewel ik persoonlijk had geopteerd voor Filou and friend. Deze diertjes doen maar twee dingen: zo veel mogelijk eten, en zorgen dat dat voedsel er langs de andere kant zo vlug mogelijk weer wordt uitgepoept. Man, 't zijn gewoon echte kakmachientjes. Gelukkig zijn het maar kleine beestjes, anders had ik zeker problemen gehad met het mestactieplan.
Vandaag ben ik gestart met mijn laatste werkweek voor de vakantie. Vrijdagavond ga ik voor een tweetal weekjes in verlof. Ik kijk er echt al naar uit. Lekker languit in de zetel naar de bergetappes kijken in de Tour, heerlijk..
30-06-08
Toen ik zaterdag in Izegem toekwam voor de halve marathon, had ik maar één doelstelling, minder afzien dan vorig jaar. Bij de lopers zag ik al vlug enkele bloggers, Frank en Betty Spencer, roadrunnerke, Philippe Mertens en natuurlijk ook 'Etienne' die mee in de organisatie zit. Ook Regine van mijn loopclub Torrac was aanwezig. En Katrien draafde dit keer niet zelf mee, maar stond aan de kant te supporteren.Mijn eerste gedacht was om Betty Spencer te volgen. Eerst volgde een rondje van een goeie twee kilometer, en nadien moesten we nog dire rondes
afhaspelen van meer dan zes kilometer. Reeds van bij het begin voelde ik dat de wind meestal stevig in het nadeel blies. Met de marathonconditie van 'Betty', was het onbegonnen werk om haar te volgen. Ik milderde mijn tempo, en vanaf toen kon ik samen met Regine tegen de wind beuken. Vanaf km 14 kreeg ik het moeilijk, en toen ik na 15 km mijn auto tegenkwam besloot ik om de wedstrijd te staken. Mentaal heb ik het nu wel voor een hele tijd gehad met die halve marathons. Eindhoven wordt dus definitief van de agenda geschrapt. Vanaf nu ga ik me echt meer toeleggen op de kortere nummers. Tot slot wil ik vermelden dat Regine, na nog zes km alleen lopen, gefinished is in een tijd net onder de twee uur. Een schitterende prestatie! Proficiat, met iets minder wind deed je er nog enkele minuten af. Nadien nog een glaasje gedronken in Het 'Wallemotepark'.
22-06-08
Vrijdagavond was het weer een hoogdag voor de Torhoutse loopsport. De 21 ste nacht van Vlaanderen stond op het menu. Toen ik me om halfacht naar de streep begaf, zag ik meteen dat er dit jaar wel enorm veel lopers waren. Ik stond wel heel erg ver van het startpunt verwijderd. Na het eerbetoon voor Tom Compernolle, zette de hele bende zich in beweging. De eerste km was een echte ramp. wandelen, trippelen, slalommen... Na een tijdje begon het toch iets vlotter te gaan. Toen we langs het huis van Tom passeerden en alle vrienden en familieleden zagen staan, was dat echt wel een kippevelmoment. Stelselmatig kon ik lopers inhalen, en ik voelde me echt wel super. In Groenhovebos, na zes km, kon ik weer niet het tempo lopen dat ik wilde wegens te veel lopers op de smalle baantjes. Toch wel frustrerend, hoor. Ik kon me vastbijten in het spoor van een loper. Het perfecte tempo voor mij. Pas de laatste km begon ik het wat moeilijk te krijgen, maar ik denk dat ik gefinishd ben in 48 minuten. (Ik had wel mijn horloge vergeten zeker, thuis.) Niet slecht, als je bedenkt dat ik na twee km doorkwam in 12 minuten. Met een iets betere startpositie was mijn pr die avond zeker gesneuveld. Het was echt met een heel goed gevoel dat ik deze wedstrijd afsloot. Nadien nog gaan kijken naar de optredens in het stad, en de aankomst meegepikt van de marathonlopers. Onze Clubleden hebben weer schitterende prestaties geleverd.
Gisteren zijn we dan richting 'Plopsaland' getrokken. Het was er 'Anubisdag', en uiteraard moesten onze dochters daarbij aanwezig zijn. Het was een heel leuk dagje. En, vandaag opnieuw feest. We worden verwacht in Herzele voor het verjaardagsfeestje van Juana, het nichtje van onze kinderen. Tot binnenkort!
17-06-08
08-06-08
zaterdagnamiddag om iets voor vier werden we met z'n allen verwacht in het 'stadion Benny Vansteenlandt', voor de tweede editie van de uurloop. Met deze organisatie slaan de drie Torhoutse loopclubs (Roadrunners, Houtland atletiekclub en uiteraard Torrac) de handen in mekaar. Uiteraard juichen we dit initiatief toe, want we willen toch allemaal hetzelfde bereiken: veel plezier maken tijdens het beoefenen van onze geliefde loopsport. Nadien volgde nog een barbecue waar ik helaas ook deze keer niet bij aanwezig kon zijn. Na het startschot liep ik drie rondjes van 1'55, en nadien liep ik steeds rondjes van exact twee minuten. Ik behaalde dan ook een afstand van 12 km en enkele luttele meters. Een kleine 150 meter meer, dan het jaar voorheen. Nadien haaste ik me naar huis, want we werden verwacht op de school van onze dochters waar we eerst de inwendige mens mochten versterken met een barbecue. Helaas was er geen duvel, maar de Leffe smaakte toch ook. Die had ik wel nodig om me een klein beetje moed in te drinken, want nadien mocht ik plaatsnemen in het mannenpanel, in een alternatieve versie van het 'swingpaleis'.Het stond in het teken van de sixties. Nu, wat onnozel doen, is nu precies niet zo'n moeilijke opdracht voor mij. Ik ben tenslotte niet voor niets geboren op onnozele kinderdag.. De apotheose van de avond was een partijtje luchtgitaar op het liedje 'born to be wild'. Dat was de tweede zware inspanning van de dag.. Waarschijnlijk heb ik meer spierpijn daarvan dan van de uurloop. Nu, het was in ieder geval een hele toffe avond.
Vandaag stond dan weer in het teken van de rommelmarkt en kermis in Don Bosco, en gelukkig heb ik op deze vadertjesdag nog eens het gras kunnen afrijden, want het stond al heel erg lang.
Tot slot nog dit: voor mijn vadertjesdag een GSM gekregen. Ik weet niet of ik daar nu blij moet mee zijn of niet. Nu ben ik altijd bereikbaar. Tot nu toe behoorde ik tot de enkelingen die het zaktelefoontje hardnekkig afzworen.
02-06-08
De a van Amber: samen met Justine het mooiste wat ik ooit op deze aardkluit heb verwezenlijkt. Een blijvende bron van geluk.
de B van Brenda: Ondanks de vele verschillen, of misschien net daardoor, al bijna 16 jaar de vrouw van mijn leven
de C van chocolade: zalig, ik kan er gewoonweg niet afblijven
de D van Dgz, al 19 jaar mijn werkgever. Altijd met hart en ziel, maar de laatste weken een serieus professioneel dipje vanwege die verdomde autopsiezaal. Tegen wil en dank word je verplicht om daar te zijn, en het is een plek die ik absoluut wil vermijden... Wordt waarschijnlijk vervolgd.
De e van Egoïsme: de grootse plaag van onze tijd. We leven volledig in een ik-maatschappij. Vrijwilligers worden schaars. Wie wil zich nog belangeloos inzetten voor een ander?
de f van file: een van mijn grootste bronnen van ergernis. Gelukkig sta ik er zelden of nooit in. Het blijft een immens probleem, en het zal er de komende decennia niet op verbeteren.
de G van Griekenland. Waar ik als jonge twintiger als rugzaktoerist naar toe trok. Islandhopping. De parels van de Cycladen: Paros, Naxos, Ios, Santorini, het mondaine Mykonos. Ik beleefde er heerlijke weken. Het was een kennismaking met een andere cultuur. De prachtige bouzouki-muziek kan me nog altijd heel erg bekoren. En, ik heb er meer Engels geleerd dan in heel mijn schoolcarrière.
De h van Herremans Marc. Voor mij geen grote idolen meer, maar voor een kerel als hij kan je alleen maar mateloos respect hebben. Of hoe je na een schijnbaar onoverkomelijke tegenslag, toch terug kan vechten.
de I van Ieper: De plek waar gisteren de Mc Bride run van start ging. Ik finishte net onder de twee uur. Wie kan mij uitleggen waarom ik een hele goeie 10 km tijd loop, terwijl ik er op de langere afstanden niets van bak? Ondanks het afzien heb ik besloten om toch nog een allerlaatste poging op de halve marathon te wagen. We zien later wel wanneer dat wordt
28-05-08
Oef, mission completed. De slaapkamer van Justine heeft een ander uitzicht gekregen. Het plafond is heel lichtjes blauw gekleurd, en de muren zijn 'barbie-rose'. 'k ben toch blij dat ik er vanaf ben. Dit jaar moeten nog de living en de keuken eraan geloven, en volgend jaar is de kamer van Amber aan de beurt. Maar, nu eerst genieten van een Torrac-training. Lekker rustig om me een beetje te sparen voor zondag. En vanavond heb ik wel een frisse Duvel verdiend.
25-05-08
vrijdagavond was er een spaghetti-avond op het werk ten voordele van de personeelskas. Omdat ik de laatste week nogal in de put zat over dat verplichte werk in de autopsiezaal had ik eerst geen zin om te participeren, maar mijn collega's hebben me kunnen overtuigen. Eigenlijk was ik blij dat ik toch ben gegaan. Na een heerlijke aperitief (sangria met vers fruit, kwestie van de vitamientjes op peil te houden) mochten we aanschuiven voor de spaghetti. Voor de wijn zorgde Dirk, ter gelegenheid van het huwelijk van zijn zoon. Nadien kon je nog de personeelskas spijzen met het drinken van Leffe of Duvel. Het is dus de tweede zware vrijdagavond op rij geworden. Gelukkig was ik met de fiets, zodat een glaasje meer geen kwaad kon. Bij thuiskomst bleek de fun vlug voorbij, want iemand die we kenden was die middag uit het leven gestapt. Hieruit blijkt nog maar eens dat je je eigen kleine probleempjes niet mag uitvergroten, en dat relativeren, heel erg belangrijk is. Ook langs deze kant wil ik mijn medeleven betuigen tegenover de getroffen families.
Life goes on, dus vertrok ik vanmorgen voor een lange duurloop. De bedoeling was om langer te lopen dan 2 uur, en dat is gelukt. Na twee uur en tien minuten kwam ik volledig uitgeblust terug aan op het vertrekpunt. De laatste 20 minuten waren erg moeilijk, en het tempo is dan ook behoorlijk gezakt. Het positieve nieuws is dat ik ten alle tijde ben blijven lopen, ondanks dat ik zelfs eventjes lichte braakneigingen had.
Na een verkwikkend badje en een lekkere maaltijd was ik alras hersteld van de geleverde inspanningen. Ik ben dan maar begonnen met het papier af te trekken in de kamer van Justine. De bedoeling is om deze keer te schilderen. De komende drie dagen heb ik verlof genomen, om mij volledig op die taak toe te leggen.
20-05-08
Het was de bedoeling om zondagmorgen nog eens een lange duurloop te doen, maar ik raakte maar niet uit bed. Niet getreurd, dan maar 's namiddags op pad gegaan. Echt lang mocht de duurloop echter niet zijn, want ons Justine had 's avonds optreden met haar dansgroep, en papa mocht haar al brengen rond kwart na vier. Het ging echt vlot, na 80 minuten kwam ik weer thuis, en ik had het gevoel dat ik er gerust nog een uurtje kon bijlappen. Enfin, het dansoptreden maakte veel goed. Er waren vershcillende groepen, en er zaten werkelijk artiesten bij, zo van die 'coole' breakdancers die allerlei stunts uithaalden.Je weet wel, twintig pirouettes op hun hoofd draaien. Spijtig dat mijn nek niet meer 100 % is, anders probeerde ik het direct . Bij thuiskomst wachtte slecht nieuws, want Anderlecht had de beker gewonnen. . Ik weet wel dat Club nu rechtstreeks geplaatst is voor de UEFA-beker, maar dat kon me nu eens geen zak schelen, zie. Spijtig dat de buffalo's niet gewonnen hebben. Tegen de avond voelde ik keelpijn opkomen, en daar sukkel ik nu nog altijd mee. Hopelijk is het morgen wat beter, en kan ik opnieuw gaan trainen in het Groenhovebos met de Torrac-vrienden. Volgende week verschijnt er een artikel over Torrac, en morgenavond wordt de bijpassende foto genomen. Ik moet er op letten om zeker de muggenmelk niet te vergeten, want dit keer zal ik zeker niet als avondmaal fungeren voor die verdomde bloedzuigers. Vijf !! dagen lang vreselijke jeuk gehad na het vorig bosloopje.
18-05-08
Wegens uitzonderlijke drukte pas vandaag het verslag van de corrida. Toen ik vrijdagavond rond 19u de parking van mijn werk verliet, zag ik al direct Katrien. Als opwarming liepen we samen wat rondjes op de piste. Ondertussen liep ook carnavalist Nico met ons mee. Enkele Torrac-lopers gingen voor de 45 minuten onder begeleiding van 'haas' Chris. Toen het startschot weerklonk, zette de kleurrijke massa zich in beweging. Ik kon onmiddellijk mooi doorlopen, en besloot Chris te volgen. Een kleine acht minuten later zag ik dat dit 'mission impossible' ging worden, en ik nam wat gas terug. Nog wat collega's van Torrac liepen me voorbij, maar ik had ondertussen mijn tempo gevonden. De laatste kilometers waren wat lastiger, maar dat geldt in principe voor de meeste lopers. Op het einde kon ik zelfs nog wat versnellen zodat ik finishte in de mooie tijd van 47'05''. Heel tevreden dus!
Na een deugddoende douche was het tijd voor de Corrida deel II, de après-running. Ik denk dat ik in dit deel nog net iets beter heb gepresteerd dan in deel I Er waren heel wat bloggers aanwezig. De bekendste voor mij waren Koen Vansteenkiste (met drankbonnetjes!), Katrien, Frank Spencer, Jogging Girl Veerle, Etienne Devillé, enz. Ook de Torrac-vrienden waren aanwezig zodat het een heel gezellige avond werd. Het was dan ook na middernacht toen in terug huiswaarts trok. Moe maar tevreden, zoals ze dan zeggen.
Tot slot nog dit. Van heel veel bloggers heb ik gehoord wat een mooie wedstrijd de Corrida wel is. Een heel mooi parcours, exact 10 km, prachtige prijzen voor de lopers, een schitterende organisatie...Kortom een wedstrijd waarvan er meer zouden moeten zijn. Zelfs het weertje vrijdagavond was ideaal, maar dat is het enige dat organisator Walter niet zelf in de hand heeft. Proficiat met deze twintigste editie!
15-05-08
Nu ik eindelijk mijn fiets heb laten herstellen houdt niets me nog tegen om nu en dan eens met de fiets te gaan werken. Na het werk was er noch een verplicht nummertje bij de tandarts. Net als zijn collega raadt hij me aan om dringend twee nieuwe kronen te laten steken, vooraleer mijn tanden afkraken. Kostprijs van dat grapje: meer dan 1000 euro, niet terugbetaald door het ziekenfonds. Voorlopig houd ik de boot nog wat af. Wie weet win ik volgende maand de lotto. Nadien volgde een fietsritje terug huiswaarts in de gietende regen. Da's dan de keerzijde van de medaille.
Op 't werk zijn er wat veranderingen op til. Zo zou ik ook samen met mijn vijf collega's ingeschakeld worden als assistent bij de 'dienst moordzaken' zoals wij nogal eufemistisch de autopsiezaal noemen. Ik zie er erg tegenop, want dat deel van de job is echt niets voor mij. Het houdt mij de laatste dagen nogal bezig.
Gelukkig zijn er ook dingen waar ik wel wat optimistischer over ben. Zo is er morgen de Corrida. Onlangs las ik een artikeltje over Bob Beamon, die op een regenachtige zomerdag het wereldrecord verspringen verpulverde met een sprong van 8 meter 90, 55 cm beter dan voorheen. Het record werd pas vijfentwintig! jaar later verbeterd door Mike Powel. Misschien ga ik morgenavond ook wel voor een Beamonsiaanse verbetering van mijn 10 km record. Nu staat dat op 46.20, dus enkele minuten eraf lijkt mij wel te doen. Ik ga dan ook niets aan het toeval overlaten : niet meer dan vijf Duvels drinken vanavond en voor middernacht gaan slapen. Aan mijn voorbereiding zal het dus zeker niet liggen.
Alle gekheid op een stokje. Gedaan met dat focussen op die tijden. Het competitiebeest in mij heb ik voor een poosje op stal gezet. Het belangrijkste is dat het morgenavond een leuke race wordt. Het vooruitzicht om nadien in de kantine , de plotseling opkomende dorst, die me altijd overvalt na een wedstrijd, samen met een deel van jullie te bestrijden, bevalt me wel. Dus!!! See you tomorrow guys and girls.