Oogleden (Blefarospasme)
Blefarospasme begint soms aan één kant en breidt zich later naar de andere kant uit. In het begin is de aandoening nauwelijks van een normale knipoog te onderscheiden. Soms komt het tot een volstrekt vriendelijke reactie vanuit de omgeving op dit vermeende oogcontact.
Op den duur neemt echter dat knipogen krampachtige vormen aan, op het laatst kunnen de ogen nog nauwelijks open gehouden worden. Zelfs zo erg dat het tot een functionele blindheid [gezichtorgaan blijft normaal] kan leiden.
Het resulteert dan in grote mate de afbreuk van het functioneren in het dagelijkse leven. Ook hebben sommige getroffenen, naast het onwillekeurig dichtknijpen van de oogleden, ook last van dichtvallende oogleden. Door de combinatie hebben zij grote moeite hun oogleden open te houden. Maar ook hier geldt dat nog vele mensen, waaronder medici, deze aandoening als uiting van een psychische afwijking beschouwen.