Het is maar goed dat Jan, mijn fotomaatje, mij zo nu en dan stimuleert om een fotokuier te gaan maken, want anders kwam ik helemaal niet meer toe aan fotograferen. Mijn camera en objectief zijn nog in reparatie en verder ben ik heel erg druk met andere zaken.
Vandaag nam Jan me mee naar het Weinterper Skar. Met de PowerShot S2 kon ik mij vandaag prima redden. Hoewel ik echt moet wennen aan het fotograferen via een schermpje, ik ben een echte "zoekerfotograaf".
Ik ben druk geweest met het leegruimen van het appartement van mijn schoonmoeder, vrijwilligerswerk in de kerk, mijn betaalde baan, mijn verjaardag en ga zo maar door. Morgen ga ik in ieder geval een middag sauzen bij mijn allerliefste nichtje die binnenkort gaat trouwen. Verder krijgt de kamer van onze dochter de komende week een metamorfose. Soms zou ik willen dat ik mezelf in meerdere delen kon splitsen, dan zou ik nog veel meer werk kunnen verzetten.
Soms is het verstandig om even naar boven te klimmen en op jezelf neer te zien, hoe het er voorstaat...
Hoewel, ik blijf toch maar liever met beide benen aan de grond om zo te genieten van de kleine, tevens grootse dingen in het leven.
Tijdens deze dagen besteed ik ook tijd aan de verplichte toets: "Medisch rekenen". Dit jaar is het 30 jaar geleden dat ik begon als verpleegkundige, eerst leren en werken tegelijk.
In die jaren moest ik al een tien halen op rekenen. Terecht dat ik ook na 30 jaar geen fouten mag maken. Het is best pittig omdat we in de praktijk niet werken met alle sommen die hier worden genoemd. De berekeningen die we wel regelmatig gebruiken, die zijn in de toets een eitje.
En zo kabbelen we rustig door...
Jan, bedankt, je bent een echt fotomaatje en deze dag heb ik maar mooi weer te pakken.