Graag wil ik mijn verhaal van onze lieve schat Felix met jullie delen en alle tips ed zij van harte welkom!!!!
Wij hebben onze Felix ongeveer twee jaar geleden geadopteerd via een stichting.Hij zat al een lange tijd in een shelter in Spanje.
Na het hebben van twee pittige duitse herders (en een pittig teckeltje
wilde ik een hond die in makkelijk zou zijn in de omgang met andere honden.
Ik heb mij heel lang ingelezen en verdiept in het karakter van windhonden en steunde al heel lang stichtingen die deze prachtige honden helpen.
Felix zou volgens de stichting heel goed zijn met andere honden maar kon alleen beter niet bij katten geplaatst worden.
Toen hij aankwam op het vliegveld,viel hij al meteen uit naar de hond naast hem die ook net voet op nederlandse bodem zette.
De mensen van de stichting zeiden meteen al,zet hem maar niet te dicht bij die andere bench....eigenlijk voelde ik toen al "de bui hangen"maar hij is zo'n ontzettend lieve schat dat ik er volledig voor ben gegaan.(Gelukkig had ik al ervaring met honden,weliswaar herders die natuurlijk totaal anders zijn maar toch..)
De stichting zei dat er echt niets met hem aan de hand was dus ik liep de eerst dag op iemand af met een husky en toen gromde hij al meteen....
Later viel hij uit tegen een ontzettend onderdanig teefje,eerst leek het goed te gaan en toen ineens een grauw en een snauw....heel onverwacht.
Wel geprobeerd na te vragen bij de stichting,hoe of wat....na lang aandringen kwam het antwoord uit Spanje"ja misschien is hij in het begin wat dominant maar later gaat het prima"
Thuis heeft hij in het begin ook naar mijn man gegromd,maar nu zou hij zoiets nooit meer doen.Hij is stapelgek op ons en is een echte "mensenhond"
Ik zag wel dat dit gedrag voorkwam uit onzekerheid en angst en heb altijd vertrouwen in hem gehouden dat hij nooit naar ons écht zou uitvallen.
Wij hebben hem wel altijd als laatste eten gegeven,nooit op bed of bank laten liggen en geen ruimte voor dominatie gegeven en hij is in huis werkelijk een engel!!!zo rustig en nooit opdringerig en altijd heel lief geweest voor ons teckeltje.Gelukkig!!
Hij heeft veel meegemaakt in Spanje en heeft zijn vertrouwen in mensen niet verloren gelukkig maar in soortgenoten helaas wel...
Het is niet zo dat hij met iedere hond problemen heeft hoor,hij kan met veel honden prima opschieten.Heeft ook echte vriendinnen:-)Maar toch is hij in zijn gedrag erg onvoorspelbaar.Als een hond stabiel is gaat het prima maar als een hond maar iets dominant en/of angstig is reageert hij er altijd op.
Ook wordt hij ontzettend vaak zelf aangevallen,meestal door teven,en dan doet hij niets terug.Ook puppies die hem te hard bijten ed zal hij niet corrigeren maar dan springt hij weg om het te omzeilen.
Grote reuen is echt een probleem voor hem.Niet allemaal,maar meestal begint hij bij het zien van een grote hond in de verte al te piepen en als deze te dichtbij komt wordt het blaffen en uitvallen als ze te dichtbij komen.
Twee jaar heb ik kunnen voorkomen dat hij een aanvaring had met een hond maar helaas laten andere mensen hier in de buurt hun honden altijd los lopen en is hij vaak de klos en wordt hij aangevallen terwijl wij keurig aangelijnd lopen.Heel naar is dat.
Hij heeft één keer een ongecastreerde labrador die hem al geruime tijd 'dwars zat"volledig aangevlogen.Hij liep een keer los in het bos met zijn vriendinnen te spelen en toen kwam die labrador het bos ingelopen en bingo!De eigenaresse riep"laat het ze nou gewoon een keer uitvechten!Ik ben er tussen gesprongen want Felix ligt meteen helemaal open(die dikke labrador kan wel wat hebben maar zo'n crackertje als een galgo niet) en moet meteen weer worden gehecht (of met krammetjes)
Ik probeer alles altijd te voorkomen door s'morgens heel vroeg naar het strand te gaan(dan gaat hij los en kan hij lekker rennen),en bij ons in de buurt altijd aangelijnd te lopen.In het bos loop ik alleen heel vroeg in de morgen en dan laat ik hem niet los.Ik durf gewoon niet meer...ik vind het wel heel erg jammer want ik heb veel tijd (werk niet zoveel en maar tot één uur)en zou het heerlijk vinden in een omheind bos lekker tussen andere honden te kunnen lopen maar dat durf ik echt niet.Ik loop wel 3 of 4 keer per dag meer dan drie kwartier met hem en enkele keren per week dus op het strand.
Zijn benadering naar andere honden toe is heel dreigend.Hij vliegt er op af of jaagt ze de stuipen op het lijf in de hoop dat ze gaan rennen en hij kan ook keihard tegen ze gaan blaffen en dat vind ik voor andere honden en hun baasjes niet prettig.
Aan de lijn kan hij ontzettend tekeer gaan.Ik probeer zijn aandacht te krijgen en te belonen met een stukje worst als hij naar mij kijkt ipv naar de hond die hij op de korrel heeft.
Maar als hij in "code rood" zit,zou ik een worst om zijn nek kunnen hangen en reageert hij nergens meer op en gaat echt vreselijk tekeer.
Het voelt nu net of ik hem afval nou ik dit opschrijf en het is echt niet een "monster"hoor...In tegendeel zelfs
Ik ben stapelgek op hem,hij is echt superlief maar heeft dus duidelijk "een rugzakje"
Misschien toch te lang in het shelter gezeten en echt moeten knokken om zijn kop boven water te houden....
Ik weet dat dit gedrag niet "gewoon"is voor een galgo,en het is ook pech dat het nu net met hem het geval is maar ik moet ook hand in eigen boezem steken want ik zal misschien ook fouten maken in de begeleiding van hem,dus elke tip wordt zeer op prijs gesteld!!!
Sorry voor het enorm lange verhaal maar ik kan het helaas niet in twee zinnen samenvatten!