We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.
Do you have any questions? Contact us.
Verordening Dublin II
Deze verordening moet het mogelijk maken binnen de kortste tijd vast te stellen welke lidstaat voor de behandeling van een asielverzoek verantwoordelijk is en voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van de asielprocedures.
BESLUIT
Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend.
SAMENVATTING
De verordening stelt als beginsel dat één lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek. Het doel is te vermijden dat de asielaanvragers opnieuw van het ene naar het andere land worden gestuurd, en dat het systeem wordt misbruikt door een en dezelfde persoon die meerdere asielaanvragen indient.
Derhalve zijn objectieve en volgens prioriteiten gerangschikte criteria vastgelegd om voor ieder asielverzoek te bepalen welke lidstaat ervoor verantwoordelijk is.
Criteria
De genoemde criteria moeten worden toegepast in de volgorde waarin ze worden opgesomd en op basis van de bestaande situatie op het moment waarop de asielzoeker zijn of haar verzoek voor het eerst in een lidstaat indient.
- Beginsel van de gezinseenheid
Indien de asielzoeker een niet begeleide minderjarige is, berust de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het asielverzoek bij de lidstaat waar een lid van zijn of haar gezin zich wettig ophoudt, voor zover dit in het belang van de minderjarige is. Bij ontstentenis van gezinsleden berust de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het asielverzoek bij de lidstaat waarbij de minderjarige zijn of haar asielverzoek heeft ingediend.
Wat meerderjarigen betreft, wanneer een gezinslid van de asielzoeker in een lidstaat reeds een vluchtelingstatuut heeft, of indien de aanvraag van die persoon in behandeling is, is deze lidstaat verantwoordelijk voor het asielverzoek, op voorwaarde dat de betrokkenen dit wensen.
Bovendien kunnen asielverzoeken die tegelijkertijd of met korte tussenpozen door meerdere leden van eenzelfde gezin worden ingediend, gezamenlijk worden behandeld.
- Afgifte van verblijfsvergunningen of visa
Indien de asielzoeker een geldige verblijfstitel of een geldig visum heeft, is de lidstaat die deze titel of dit visum heeft afgegeven verantwoordelijk voor de behandeling van zijn of haar asielverzoek. Wanneer de asielzoeker houder is van verscheidene vergunningen of visa, ligt de verantwoordelijkheid bij de lidstaat die het document met de langste geldigheidsduur heeft uitgereikt.
Dezelfde regels zijn van toepassing indien de asielzoeker houder is van een of meer verblijfstitels die minder dan twee jaar geleden zijn vervallen of van een of meer visa die minder dan zes maanden geleden zijn vervallen en hij of zij het grondgebied van de lidstaten niet heeft verlaten.
- Illegaal verblijf of illegale binnenkomst in een lidstaat
Wanneer de asielzoeker de grenzen van een lidstaat op illegale wijze heeft overschreden, is deze lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van het asielverzoek. Deze verantwoordelijkheid houdt op te bestaan 12 maanden nadat de grenzen op illegale wijze werden overschreden.
Wanneer de asielzoeker gedurende minstens 5 opeenvolgende maanden in een lidstaat heeft verbleven voordat hij of zij een asielverzoek heeft ingediend, wordt deze lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van het verzoek. Wanneer de asielzoeker gedurende minstens 5 maanden in verschillende lidstaten heeft verbleven, is de lidstaat waar dit het meest recentelijk het geval was verantwoordelijk voor de behandeling van het verzoek.
- Legale binnenkomst in een lidstaat
Wanneer een onderdaan van een derde land asiel aanvraagt in een lidstaat waar hij of zij geen visumplicht heeft, is de lidstaat waar het verzoek is ingediend verantwoordelijk.
- Verzoek ingediend in een internationale transitzone van een luchthaven
Wanneer een onderdaan van een derde land asiel aanvraagt in de internationale transitzone van een luchthaven van een lidstaat, is deze lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van het asielverzoek.
Uitzonderingen
Indien op basis van de vastgestelde criteria geen lidstaat kan worden aangewezen, is de lidstaat waar het verzoek het eerst werd ingediend verantwoordelijk voor de behandeling ervan.
Op verzoek van een andere lidstaat, kan iedere lidstaat om humanitaire redenen op grond van familiebanden of op culturele gronden aanvaarden om een asielverzoek te behandelen waarvoor het niet verantwoordelijk is, op voorwaarde dat de betrokkenen hiermee akkoord gaan.
Overname van de asielaanvrager
De lidstaat die wordt aangewezen als verantwoordelijke voor het asielverzoek moet de verantwoordelijkheid voor de asielaanvrager overnemen en het verzoek behandelen.
Indien een lidstaat waarbij een asielverzoek werd ingediend meent dat een andere EU-lidstaat ervoor verantwoordelijk is, kan het deze lidstaat verzoeken om de behandeling van het verzoek op zich te nemen. Het overname- of terugnameverzoek moet alle gegevens bevatten op grond waarvan de aangezochte lidstaat kan nagaan of hij daadwerkelijk verantwoordelijk is. Wanneer de aangezochte lidstaat instemt met de overname of de terugname van de betrokken persoon, wordt de asielzoeker door middel van een met redenen omklede beslissing in kennis gesteld van de niet-ontvankelijkheid van het asielverzoek in de lidstaat waar het verzoek is ingediend en wordt aangegeven dat de asielzoeker verplicht moet worden overgedragen aan de verantwoordelijke lidstaat.
Context
Verordening Dublin II vervangt de overeenkomst van Dublin van 1990 die criteria had vastgelegd voor het bepalen van de bevoegdheid voor het behandelen van een asielverzoek. Alle EU-lidstaten alsook Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein passen deze verordening toe.
REFERENTIES
|Besluit||Inwerkingtreding||Uiterste datum voor omzetting in nationaal recht||Publicatieblad|


Verordening (EG) nr. 343/2003


17.3.2003


‑


PB L 50 van 25.2.2003