Commandos Strike Force
Oudgedienden herinneren het zich nog ongetwijfeld. De eerste Commandos sloeg in als een bom en zette het toen nog relatief onbekende Pyro Studios definitief op de kaart. Deze squad-based RTS boodt een uitdagende tactische gameplay gecombineerd in een prachtige Wereldoorlog 2-setting en kon dus op een hele schare fans rekenen. Stilaan begon de Tweede Wereldoorlog-hype op te komen in gameland en zoals dat gaat met succesvolle titels worden er verschillende sequels van gemaakt. Soms krijgen die de kritiek dat ze de gameplay onveranderd hebben gelaten en dat enkel de graphics een beetje geüpdatet zijn.
Met Commandos Strike Force hebben de ontwikkelaars er precies alles aan gedaan om die kritiek te pareren. Ze hebben een spel dat in zijn genre zowat de perfectie benaderde, compleet naar de kloten geholpen door er een hersenloze squad-based first-person shooter van te maken die er merkwaardig genoeg op alle vlakken in slaagt om de gamer te frustreren. Maar laten we beginnen bij de kern: de gameplay.
Waar je vroeger een volledig team kreeg, moet je het nu doen met de sluipschutter, de groene baret en de spion. Het zijn trouwens niet de oudgedienden, maar totaal nieuwe personages waarmee je de Duitsers voor de zoveelste keer het leven zuur kan maken. Al vanaf de eerste seconden weet je dat er iets grondig is misgegaan met deze titel. Zowat het hele strategische aspect dat Commandos zo aantrekkelijk maakte is verdwenen en in plaats daarvan hoef je enkel te mikken en te schieten. De missies proberen wanhopig wat variatie aan te brengen met verschillende types doelstellingen, maar al snel heb je door dat het in se altijd rond hetzelfde draait.
Dat zou echter geen probleem zijn als alles tenminste leuk verpakt was: ook Black en Serious Sam zijn hersenloze shooters waarbij het los op de vijand inlopen dikwijls de enige manier is om de missie tot een goed einde te brengen, maar deze games hebben ook geen geschiedenis van uitstekende voorgangers achter zich liggen en stellen grafisch niet zo teleur als Commandos Strike Force.
Want wat is er hier misgegaan? Meer dan eens -en dan is er niet eens overvloedig veel actie op het scherm te zien- krijg je te maken met een serieuze drop in de framerate en probeer dan maar eens het vizier van je sluipschuttersgeweer zonder vloeken op je doelwit te krijgen. Ook het geluid heeft de neiging meer dan eens zonder reden uit te vallen, je ziet vriend en vijand rondlopen als kippen zonder kop op de gekste manieren en de controls zijn niet alleen stroef, maar je karakter lijkt dikwijls ook nog eens enkele seconden nodig te hebben voor hij reageert.
Het is zonder meer duidelijk; op technisch vlak is er eveneens iets grondig misgegaan en alles lijkt er meer en meer op te wijzen dat men vooral dacht te steunen op de merknaam Commandos en de marketing errond want dit product verdient het zelfs niet om in de winkelrekken te liggen. Zelfs het bij de release al gedateerde Medal of Honour: European Assault of Brothers In Arms bieden meer waar voor je geld dan dit. En die twee titels zijn ondertussen al tegen budgetprijzen te koop.
Ik kan dan ook alleen maar hopen dat de mensen bij Pyro zich eens goed gaan bezinnen en terugkeren naar het RTS-concept dat Commandos groot gemaakt heeft. Sommige zaken hoeven immers helemaal niet omgegooid te worden en blijven altijd goed.
6.0