Inzake Syrië wordt de "internationale gemeenschap" en "het westen" van alles verweten. Men zou passief toezien. Men zou zich meer moeten inspannen voor het Syrische volk. Men zou zelf, door die passiviteit, verantwoordelijk zijn voorde islamisering van de Syrische rebellen.
Het mooiste zijn de verwijten van verantwoordelijk voor oorlogsmisdaden. Doordat we niet hard genoeg tegen Assad zijn opgetreden, zouden we verantwoordelijk zijn voor zijn oorlogsmisdaden. Doordat we de rebellen steunen, zouden we verwantwoordelijk zijn voor hun terreur.
Het zijn de gebruikelijk gelegenheidsargumenten die de media vullen. Westerse leiders zijn "verbijsterd" door het geweld. Het gebruik van chemische wapens is "een rode lijn".
Maar voor een degelijke strategische analyse is in diezelfde media geen ruimte. Zo'n analyse zou natuurlijk beginnen met de vraag: "Welk doel hoopt het westen in Syrië te bereiken?". Maar die vraag wordt nooit beantwoord…
Laten we eens een poging doen:
1. vrede op aarde
De meest nobelen onder ons, willen vrede op aarde. Zij vinden dat het uitbannen van geweld, terreur en oorlogsmisdaden ons doel zou moeten zijn.
Nu, dat doel kan eenvoudig worden gerealiseerd: een massale invertentie. Westerse legers veroveren en bezetten Syrië, zoals we dat ook in Irak en Afghanistan hebben gedaan. Die invertentiemacht houden we daar tenminste tot 2030. Het zal jaarlijks een paar honderd tot duizend dode Westerse soldaten kosten, maar we bannen dan het oorlogsgeweld voor de Syrische bevolking wel uit.
Het probleem is dat juist degenen die geweld willen uitbannen, ook de felste tegenstanders van Westerse interventie zijn. Prima. Onze jongens blijven lekker thuis.
Maar we moeten dan wel helder zijn over het volgende: het voorkomen van oorlogsgeweld is geen doel van het westen in Syrië.
2. democratie in Syrië
Het vestigen van een democratie in Syrië is een mooi, maar volstrekt onhaalbaar doel. Er is een reden dat er een burgeroorlog is: die mensen haten elkaar tot op het bot. Voorwaarde voor democratie is echter: vertrouwen. Zo moet de minderheid kunnen vertrouwen dat de meerderheid haar rechten redelijk zal waarborgen. Het moge duidelijk zijn dat dit in Syrië volstrekt onhaalbaar is.
3. geen doel
Nu zowel vrede als democratie onhaalbaar als doel voor Syrië, zullen verstandige mensen zeggen: Wij hebben helemaal geen doel in Syrië. Wij lezen later -hoofdschuddend- wel in de krant wat er gebeurt is; maar gaan niet tot actie over.
Jammer dat deze verstandige mensen zo weinig aan bod komen in de media. Misschien is hun verhaal niet sexy, of niet nieuwswaardig, En dus krijg je rare ideëen in omloop als een "rode lijn" voor chemische wapens.
De opstand zou inmiddels aan zo'n honderdduizend mensen het leven hebben gekost. Er zijn eventueel honderdvijftig mensen vermoord met chemische wapens. We praten hier over anderhalve promille! En daarmee is dan "een rode lijn" overtreden? Zou het voor de slachtoffers uitmaken of ze worden doorgeschoten, of worden vergast?