Er zijn van die momenten waarop je het lijden van je kinderen zou willen overnemen. Vandaag heb ik een paar van die momenten gehad. Mijn dochter had namelijk een zware dag: eerst moest ze de negenjaarsprik halen (een dubbele prik: DKT en BMR) en daarna had ze haar eerste tenniscompetitiewedstrijd. En regenen dat het deed tijdens haar damesdubbel! Ik zou zo wel met een parapluutje achter haar aan hebben willen rennen.
Maar ze heeft het doorstaan, ligt nu op haar zere armpjes.