|wat||de rode kater van Libelle|
|waar||in de Spits|
|dus niet in de Libelle||nee|
|door wie||\draco/ daniel en Sanoma|
|door wie niet||door Jan Kruis|
Er waren moeders die Margriet lazen. Andere moeders hadden Libelle. Libelle had Jan, Jans en de Kinderen. Mijn moeder had de Margriet, dus wij zaten opgescheept met Ukkie en daarna Vijftien en een 1/2. Gelukkig was daar Tante Toos. Ome Ton en tante Toos waren geabonneerd op Libelle; mijn moeder en tante Toos ruilden eens per paar weken een stapel bladen. Zodoende kon ik ook 'JanJans' lezen. Wij groeiden op met Catootje, Karlijn en Jeroentje en zij ook een klein beetje met ons. Het breakout character (dank 10e voor deze term) van deze strip is natuurlijk de rode kater. De rode kater was je-weet-wel, waardoor hij nogal wat innerlijke zoektochten met ons deelde. De rode kater verzameld zou een prima managementboek zijn. Op zoek naar je innerlijke kater.
Sinds ik zelden nog met de trein reis, mis ik de stripjes uit de Sp!ts en Metro nog minder dan toen ik dat nog wel deed. Laatst zat ik weer 'ns in de trein en viel m'n oog op de stripjespagina van de Sp!ts Schwantz maakt nog steeds fijne Beestjes, maar mijn aandacht werd toch meteen getrokken door die goede oude bekende: de Rode Kater. Alsof Jan Kruis er nog nooit een krasje van getekend had heette de Rode Kater opeens De Rode Kater van Libelle. Niks geen studio Jan Kruis, alleen een ® (die ik bij deze in de wind sla) voor Sanoma en twee namen van tekenaars. Veel ergerlijker is het stripje zelf.
Waar moet ik beginnen? Ik vraag me zoveel af… Waarom heeft de rode kater het over Mubarak? Waar is de grap? Waarom deze tekst gemaakt? Heeft deze trein wel een toilet? Spinoffs zijn vaak minder goed: Joey; Melrose Place; Kwik, Kwek en Kwak; maar dit is echt te erg. Nog eentje van een paar dagen geleden:
Ik begrijp gewoon niet waar mijn rode kater gebleven is! Zowel de tekst van de strip als de tekening van de strip zijn volledig inwisselbaar. Kijk maar:
Sanoma heeft een overbekende bestseller in handen, maar begrijpt niet hoe hij werkt. Met middelmatige tot slechte actuele grappen die niks te maken hebben met de decennialang opgebouwde personages van deze strip brengen ze al uitmelkend de klassieker om zeep. Met moeite nog een halve ster omdat het best goed getekend is (al mis ik de Kruis-krasjes) en omdat ik denk dat Jan Kruis zich omdraait in zijn baard als hij dit ziet, maar het toch zijn kindje is.