Obama: verregend of verward?
De stotterpresident en de functie van Erdogan
Dat ene Barack Houssein Obama een veelbelovende talent was, las ik destijds als eerste op het weblog van Brad DeLong, econoom en voormalig medewerker van Bill Clinton. Het was 2004 of 2005 en DeLong verwachtte dat Obama in 2012 wel eens de presidentskandidaat voor de Democraten zou kunnen worden; 2008 leek hem nog wat vroeg. Hij gaf vooral hoog op van 's mans oratorische kwaliteiten. Intussen weten we in meerdere opzichten beter. Klikken op het filmbeeldje leidt naar een artikel met videoclip over een optreden van Obama. Hij gaf een persconferentie in de tuin van het Witte Huis waarbij de journalisten in de regen (bleven) staan en de president zorgde voor paraplu's boven hem en een machtige gast uit Turkije. Journalisten, bloggers en andere twitteraars besteedden vooral aandacht aan die regen, die paraplu's en aan het feit dat Obama niet zelf zijn paraplu vasthield. Googlen op afbeeldingen met "Obama Umbrella" levert zodoende een stortvloed van al dan niet bewerkte foto's op (Hier een paar onbewerkte foto's met bijtende bijschriften).
Ik wil hier de aandacht vestigen op iets anders: het gestotter van de machtigste man van de wereld.
Integreren kun je leren
Parallelle christelijke samenlevingen tegengaan in het Westen
De Romeike-familie is afkomstig uit Stuttgart en woont nu in Amerika.
Ze hebben in 2010 politiek asiel aangevraagd en in eerste instantie ook gekregen. Het was ze in Duitsland namelijk niet toegestaan om hun kinderen thuisonderwijs te geven. De Duitse overheid gaf de familie boetes en dreigde met vervolging als ze niet zouden gehoorzamen.
Nu wil de Amerikaanse minister van Justitie, Eric Holder, de familie echter toch deporteren naar Duitsland.
Afgelopen zondag gaf ik in Amersfoort een lezing over "Het Ottomaanse Rijk, het mohammedanisme, Turkije en Israël". In de trein sprak ik met mijn broer nog wat na over de inhoud van mijn betoog. In zulke gesprekken gebruiken wij relativeringen, eufemismen en spottende imitaties van wat politieke tegenstanders naar voren zouden kunnen brengen. Bijvoorbeeld: "Er valt heel wat aan te merken op mohammedanen, maar ze doen nooit aan kannibalisme". Ik dacht voor de zekerheid er even serieus over na, maar toen dacht ik mijn broer toch gelijk te moeten geven.
De volgende dag kregen we ongelijk.
De onthoofden van Otranto en de kruistochten in zes kaarten
De paus en de gewelddadige expansie van de mohammedaanse imperia
De katholieke kerk heeft -zeker in Europa- niet zo veel macht meer. Het is ook goed dat katholieken hard aangesproken worden op wangedrag van dienaren van de kerk, met name dat uit de twintigste eeuw. Het is goed dat foute, soms heel erg foute standpunten van de kerk worden bekritiseerd. Wanneer echter, voor wat betreft media-aandacht, ergens de term "disproportioneel" van toepassing is, dan is dat het geval voor de misdrijven van die uitvoerders en de lieden die de schurken buiten schot hielden. Ook in mijn ogen heeft de katholieke kerk in het verleden foute standpunten ingenomen en doet ze dat nog steeds. Aan het innemen van de standpunten van de kerk zit echter één positief aspect: door de eeuwen werd en wordt nog steeds uitgebreid nagedacht over de eigen standpunten. Er werd en wordt gewikt en gewogen en niet alleen over morele aspecten maar ook wel over de praktische betekenis. Er werd ook op eerdere standpunten teruggekomen, soms na eeuwen. Geen misverstand: dit is héél wat anders dan zeggen dat er steeds goede standpunten werden ingenomen. Ik ben blij dat de (politieke) macht van het Vaticaan nog maar een schaduw is van wat die ooit was.
Maar ik ben ook blij dat het Vaticaan soms een vleugje moed toont. Een zo'n vleugje is de heiligverklaring van de 800 martelaren van Otranto.
Timoer Lenk in Boston
Onwetendheid over het mohammedanisme toen en nu
De moeder van de twee Boston-terroristen noemde haar eerste naar Timoer Lenk. 'De half verlamde veroveraar van Azië' noemde R. Bruggeman deze beruchte massamoordenaar vorig jaar in een stukje op de webstek IS geschiedenis. Die webstek is gewijd aan het populariseren van het vak geschiedenis. Daarom was dat stukje ook opgehangen aan de actualiteit, ahum, van een Britse Disability History Month. Apart.
Het stukje vermeldt niet alleen dat 'volgens geleerden' Timoer zo'n 17 miljoen slachtoffers maakte, maar ook dat hij "..zijn wreedheid nog een keer liet zien bij het neerslaan van een opstand in het door hem veroverde Isfahan in Perzië, waar hij 70.000 inwoners liet onthoofden en van hun schedels grote torens liet bouwen."
Inderdaad spectaculair, maar een ander aspect van die oude Timoer Lenk en de geschiedenis is veel interessanter: de verwarring die destijds in Europa bestond over hoe Timoer te beoordelen.
Nou ja, ze gebruikt haar gezonde verstand. Aan het woord is 'judge Jeanine Pirro'. Ze was rechter en ook "tv-rechter". In dit verband verder best interessant: "She is a Catholic of Lebanese descent"
The sad history of the Kurds, people with no nation or country
Only two stars at Amazon, but a recommended read if combined with the right choice of other books
One and a half year ago I compared Kurds and Palestinians in an article; in Dutch. Here is the English translation of it by Google. You'll get an idea, but the translation is far from perfect. Differentiating between the concepts 'people', 'nation' and 'country' turns out to be really tough for Google Translate, apart from their problem with negatives.
Recently I read some books about the history of the Kurds. The reason why I read them right now is the lecture I will be giving May 12 about The Ottoman Empire, Muhammedanism, Turkey and Israel (more here, incl subscription). In my lecture I will focus much more on the Kurds than one would probably expect with this title. It turns out, however, that some misconceptions about muhammedanism, the Ottoman Empire as well as (the birth of) modern-day Turkey, can be tackled fruitfully by taking good notice of the unique history of the Kurds.
Below the fold you will find the review I wrote for Amazon of the book by McDowall *) A Modern History of the Kurds.
In his 'Afterword' McDowall too, relates the Kurdish and Palestinian cases. The difference between his comparison and mine could not be greater.
Twitter-'debatje' met 'Someone': treurig en hoopgevend tegelijk
De 'echte islam' en de geruchten over Aïsha
Gisteren had ik er weer eens zin in: een twittergesprekje onder de hashtag #MyJihad. Een paar maanden geleden deed ik voor het eerst verslag van zo'n uitwisseling. Dat was met
@Nasreen_Vr, "IslamicFeminist". Daar ook wat meer over de achtergrond van die #hashtag. Er is een direct verband met de afbeelding in de banner van dit weblog.
Dit keer tweette ik met @_Le_aa_, "Someone". Deze conversatie verliep heel anders. Vooral het einde was nogal abrupt. Ze daagde me uit met "Noem me één plaats, ik wacht". En ik antwoordde.
Het begon met een opmerking van @_Le_aa_ in de richting van een andere twitteraar, @The__Chauvinist
"You know just the false things about islam .. If you know the real islam .. You will be a Muslim #myjihad" (de hele conversatie is hier bij 'Between Tweets' te bekijken in een mooiere lay-out).
Tegengas voor een trotzkist *)
Hoed u voor politicologen
Gisteren bezocht ik, dankzij een tip van KeesjeMaduraatje, een seminar, georganiseerd door de Atlantische Commissie. Kost een paar centen (60 euro) maar dan krijg je ook wat. Op basis van de sprekerslijst en het gebruik van de term 'Arabische Lente' **) in de aankondiging, had ik van te voren bedacht dat het wel eens een uphill battle zou kunnen worden, wanneer ik mijn inbreng zou leveren aan het onderdeel 'discussie en vragen'. Maar het viel mee.
Behalve de politici/politicologen Paul Aarts en Peyman Jafari waren er gelukkig nog drie andere sprekers. Twee historici met een grote staat van dienst, toevallig allebei vrouw, en een letterkundige/arabist/islamoloog van Marokkaanse afkomst. Blijkens zijn twitterberichten is hij een bewonderaar van Ahmed Marcouch, maar wel iemand met realiteitszin. Hij waarschuwde voor de groeiende invloed van de Gülenbeweging in Marokko.
Bovendien had ik ook een voordeel: universitaire docenten zoals Aarts wanen zich op een bijeenkomst als deze, met een publiek van bijna uitsluitend docenten van middelbare scholen, onbespied en ze kennen me niet (op het bijzondere karakter van het publiek kom ik aan het einde van dit verslagje terug).
Arabische Lente? Meer druk op Israël dus
Is Korthals Altes al lid van de partij van Voorhoeve?
Gisteren had de NRC.nl een stuk onder de kop Nederland moet banden met Israël bevriezen of beperken. Het gaat over een rapport van de AIV, de Adviesraad Internationale Vraagstukken dat werd opgesteld op verzoek van de Eerste Kamer. Die AIV kwam hier op het weblog eerder langs. Dat was toen naar aanleiding van een verzoek uit de Tweede Kamer.
Hoewel de vragen uit verschillende kamers kwamen en anders van toon en inhoud waren, lijken de antwoorden op elkaar: de druk op Israël moet worden vergroot. Ik ga hier en nu niet uitgebreid in op dat rapport aan de Eerste Kamer. Ik schrijf er nu wat over vanwege een lezing die ik 12 mei geef in Amersfoort.
Uitgangspunt is daarbij het belang van het schadelijke 'misverstand' over het ontstaan van de Joodse staat. Dit wordt veel te vaak direct in verband gebracht met Tweede Wereldoorlog, lees: de Holocaust.
En precies met dat 'misverstand' begint het voorwoord van het rapport.
De Syrië-gangers en de kruisvaarders
Een perfect cadeau voor uw atheïstische academische vrienden
De schrijfstijl van Hans Jansen is uniek. Het hier aanbevolen boek, Op, op ten strijde, Jeruzalem bevrijden. Het ware verhaal van de kruisvaarders, is om die reden wat minder geschikt als presentje voor uw niet-academische vrienden. Het is weer wel een zeer geschikt geschenk voor gelovige academici, maar daar zijn er steeds minder van. Vanwege de bijzondere ontwikkelingen rond Syrië wijd ik hier een stuk aan dit boek, ondanks dat het al bijna twee jaar geleden verschenen is.
Toen ik twee weken geleden de hooggeleerde auteur zelf vertelde dat ik dit boek had aangeschaft, reageerde hij op een voor hem karakteristieke wijze: door het belang ervan te relativeren. Ik geloof dat hij zelfs het woord 'grap' gebruikte. Nu heb ik inderdaad bij het lezen van tientallen passages geglim- en bij enkele zelfs geschaterlacht, maar het boek is in wezen wezenloos serieus.
Hindoes, mohammedanen en sikhs: eeuwenoude verhalen?
Er is iets grondig mis in de sociale wetenschap