Bij alle terechte aandacht voor criminaliteit en geweld op straat, wordt nog wel eens vergeten dat een groot aantal misdrijven in Nederland van achter een bureau wordt gepleegd. Allerlei vormen van fraude (zoals de bouwfraude, faillissementsfraude, vastgoedfraude) beschamen het vertrouwen van mensen in elkaar en de overheid. Met deze en andere vormen van witteboordencriminaliteit zijn jaarlijkse miljarden euro's gemoeid.
De aanpak van fraude en witteboordencriminaliteit moet meer prioriteit krijgen. De SP verwerpt de bagatelliserende stelling dat fraude van alle tijden is, overal voorkomt en dat het in Nederland wel meevalt. De prioriteit van het vervolgen van fraude moet stevig worden vergroot. Het aantal deskundigen (zoals forensische accountants en fiscalisten) bij de recherche, het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht moet worden uitgebreid. Er komt een spreekplicht voor ambtenaren die weet hebben van fraude of corruptie; voorwaarde is dat zij hiervan geen negatieve consequenties ondervinden bij hun werkgever. Er komt eindelijk een goede klokkenluidersregeling, mét een fonds voor mensen die hun maatschappelijke plicht vervullen door fraude te melden. De Tweede Kamer krijgt een eigen onderzoeksbureau om zélf fraude te onderzoeken. Er wordt een nationale coördinator fraudebestrijding aangesteld.
Misdaad mag niet lonen. Geld dat met criminele activiteiten is verdiend moet worden afgepakt door justitie.
Bezuinigingen op gevangenissen en de reclassering maken de samenleving minder veilig. Gedetineerden brengen steeds meer uren per dag door in de cel. Dit leidt tot meer agressie in de gevangenissen. Het werk van bewaarders wordt steeds gevaarlijker.
Gedetineerden kunnen overdag een paar uur werken, luchten en misschien een uurtje sporten, maar om vijf uur gaat de deur dicht. Het contact met de buitenwereld (familie, advocaat, vrijwilligers) wordt steeds minder. Gedetineerden stompen af door de lange uren achter de deur: psychische problemen verergeren en agressie stapelt zich op.
Voor de terugkeer in de maatschappij is steeds minder aandacht: onderwijs, arbeid en begeleiding zijn deels wegbezuinigd. De reclassering laat noodgedwongen steeds meer ex-gedetineerden aan hun lot over.
Veel vrijgelaten gevangenen komen tussen wal en schip. Steeds meer ex-gedetineerden vallen hierdoor in herhaling. Terugkomen op het rechte pad wordt steeds moeilijker. Dat is voor ons allemaal een drama. Een goede begeleiding van (ex-) gedetineerden is cruciaal voor onze veiligheid.
Tijdens gesprekken in de gevangenis werd Jan Marijnissen geconfronteerd met de vele verslechteringen binnen de muren. Nadat hij zich hierover uitsprak in de media, stroomden de reacties binnen. De contacten die hieruit voortkwamen leidden tot de oprichting van de Werkgroep Morgen Beter, waarin bewaarders, reclasseringswerkers, ex-gedetineerden, vrijwilligers, PIW-ers, geestelijke verzorgers en andere betrokkenen zich verenigd hebben.
De werkgroep stelt de wantoestanden in de gevangenis en bij de reclassering aan de kaak en gaat actie voeren voor snelle verbeteringen.