Zwarte Cross 2012 – Lichtenvoorde, 22/07/2012
De derde en laatste dag van de Zwarte Cross is vandaag aangebroken. Brakke hoofdjes komen de tenten uit en strompelen in alle vroegte al over het terrein om ontbijt te scoren. De zon breekt volledig door en de eerste gezichtjes zijn al rood verbrandt zodra ik de Metalweide oploop. My Propane was al begonnen.
Vandaag was het aan My Propane om de Metalweide wakker te schudden. Ze speelden voor een bijna lege weide, helaas maar waar. Het was schijnbaar zo vroeg dat zanger Valerio Recenti de signatuur rechtopstaande vlechtjes niet bij zichzelf in had gezet. Dat mocht de pret niet drukken want de show was erg leuk en de band sprong energiek heen en weer bij elk nummer, ondanks de warmte die langzaamaan op aan het komen was. De band is momenteel druk bezig met de opnames van een nieuw album, waar onder andere het nummer ' Switching the Lights off' zal staan. De band speelde dit nummer dan ook op de Cross. De band knalde en de 'wakker schud' missie was geslaagd.
De band Backfire! Het is een jaar lang vrij stil geweest, of dit was om het schrijven van een album of dat het andere redenen had is mij nog niet bekend. Daar gaat het nu echter niet om, het gaat erom dat deze hardcore band het podium van de Zwarte Cross deed schudden op zijn grondvesten op deze zonnige dag. Het begin van de show was wat rommelig, en een half uur later dan gepland.
De band werd aangekondigd door een vrij schorre 'Metal Mike' die met overslaande stem de Metalweide enthousiast probeerde te krijgen. Daaropvolgend startte 'Hurt' van Johnny Cash in. Of dit als introductienummer bedoeld was is mij ook nog niet bekend omdat het nummer vrij bruut werd afgekapt en de band met piepende apparatuur begon te spelen. Erg rommelig. Ondergetekende kende de band nog niet, dus na wat internetresearch kwam ik erachter dat de band al zo'n 17 jaar meedraait en staat voor trage breakdowns en "riffs of speed". Daar was deze show helaas niet zo heel veel van te merken. Vocalist Patrick Coenen wist, ondanks de dertig minuten vertraging, de vaart zodanig uit de show te halen met zuipverhalen dat voor mij de pret snel uit was. Het tempo was compleet uit de show gehaald. Jammer, het schijnt namelijk een geweldig energieke band te zijn over het algemeen. Helaas slaan ze vandaag de plank mis.
Waar gisteren Hell stond, staat vandaag Satan himself. Of althans.. de band Satan. 31 jaar geleden kwamen zij voor het eerst naar Nederland en nu staan ze op de Zwarte Cross "om ons eens te laten zien wat metal is", aldus de vocalist. Satan zou integraal hun eerste album ten gehore brengen: Court in the Act uit 1983 met nummers als 'No Turning Back' en 'Break Free'. De band zelf was voor mij een verrassing op deze hardcore georiënteerde dag. Het was echter wel een fijne afwisseling. De powerriffs vlogen je om de oren en de kractige cleane vocalen leidden ons door de melodieuze kant van de metal heen. Het was een show vol power, dat kunnen deze 'gouwe ouwe' nog wel en dat hebben ze vandaag bewezen.
De laatste band van de Metalweide was Suicidal Tendencies. Ze weten al sinds 1981 vette en harde crossover Thrash en hardcore ten gehore te brengen en ook tijdens deze show kregen de aanwezigen een flinke portie hardcore naar hun hoofd gesmeten. Nummers als 'War Inside My Head' en 'You Can't Bring me Down' worden uit volle borst meegezongen. De show is energiek, zeer opzwepend en aanstekelijk. Het veld wordt steeds voller en er is bijna geen doorkomen aan. Drumer Eric Moore is de minste niet en levert het publiek een fantastische drumsolo en zoals gewend stroomt bij het laatste nummer van Suicidal Tendencies het podium vol met fans die allemaal meebrullen met de laatste klassieker. Mochten de boeren nog nooit van de Metalweide op de Cross hebben gehoord, dan hebben ze dat na deze show zeker wel. Het was namelijk HARD.
Na deze krachtige afsluiter is voor ons de Zwarte Cross ten einde gekomen. Na een laatste rondje over het veld besluiten we gelijk om volgend jaar weer te gaan. Het was tenslotte 'onmeunig' gaaf.
Foto's: Maarten de Boer