Finally I managed to free up some time and dig into my dusty digital archive. Goodwood a couple of years ago, a look into my rear view mirror. The reason? I promised myself to visit the Festival of Speed again only after finishing off the last edition. More to follow soon.
Dumbo*, New York, Brooklyn, where old meets new. Industrial sites become lofts. Cobble Stones and single speeds. A revived neighborhood overlooked by monumental bridges. A curbed Audi R8 with a funky color around the corner is a surprise. Let's call it a wrap.
Na een Niels Loebje en een Stefan Sielaff is er nu ook een echte Thomas Ingenlath op de oprit beland. Allemaal old skool buddies. Call me oldskool.
Who cars.
De Ingenlath Roomster is in elk geval… eh… een geval apart. Scheiding der geesten stuff.
De goegemeente houdt hem, begrijpelijkerwijs, voor een raar soort pausmobiel – maar, misschien rooms(t)er dan de paus, vonden wij het al sinds de Tsjechische designrevolutie van 2003 een kek karretje.
Getuige het nalatende verkoopsucces kregen wij ongelijk. De gemiddelde Roomster is immers grijs metallic gebleken en wordt bereden door baby boomers met dezelfde haarkleur – en instapproblemen.
Who cars.
Want aangezien het no-nonsense merk uit Mlada Boleslav ooit een begrijpelijk gevoelige snaar raakte bij mijn eveneens no-nonsense (want Felicia rijdende) eega, terwijl ondergetekende juist valt voor automobiele glamour en overbodigheden – stonden dezer dagen zowaar toch nog alle sterren op één lijn, bij de zoektocht naar vervanging van onze baguettemobiel.
Een bijzonder autootje, die Skoda Roomster. Zeker op 16 inch patas.