Parque Nacional El Cajas, Ecuador
Trip Start Aug 31, 2005
1
24
46Trip End Jan 22, 2006
Map your own trip!
Loading Map
Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
Na de Ingapirca tweedaagse van gisteren en eergisteren vandaag toch weer vroeg opgestaan om te vertrekken richting het Parque Nacional El Cajas, vlak bij Cuenca. Maar ten gevolge van de onbehulpzaamheid van de mensen in de busterminal en elders geraak ik uiteindelijk pas tegen 11.30 aan de pas "Tres Cruces" (een andere dan gisteren natuurlijk, op 4160 meter het beginpunt van mijn zelf uitgestippelde dagtocht door dit mooie natuurpark. Het feit dat het een natuurpark is, wil zeggen dat er zo goed als geen mensen wonen, en dus nog minder honden. Het is daarenboven de eerste keer dat ik licht bepakt (met het super Berghaus Freeflow III dagrugzakje) ga trekken, wat een groot verschil is met de 18kg van de vorige twee dagen. Tenslotte voel ik mij ook nog eens in topvorm, dus besluit ik vandaag eens een beetje "door te gaan": de wandeling die ik voor ogen heb duurt volgens de parkbewaker voor een goed stapper 8 tot 10 uur, ik heb er nog maximaal een stuk of 6..
De vrijheid die een kleine dagruzak je geeft heb ik al direct in het eerste stuk van de afdaling van Tres Cruces naar Laguna Negra nodig: steil klauterwerk. Na die wand van 50 meter is het echter vrij duidelijk wandelen, en dus ga ik in looppas naar beneden, voorbij Laguna Negra, Laguna Larga en Laguna Tagllacocha, om een uur later Laguna Luspa te bereiken, op 3720 meter het 2 uren herkenpunt in een uitgestippelde 4 urenwandeling. Onderweg neem ik ook nog hier en daar de tijd om een foto proberen te maken van dit prachtige berglandschap, vol met meren en riviertjes. Spijtig genoeg is het meestal vrij bewolkt, waar mijn fotograaf-kwaliteiten nog niet al te goed mee overweg kunnen...
Aan Laguna Luspa gaat het uitgestippelde pad normaalgezien naar het westen, om 2 uur later weer op de hoofdweg uit te komen, maar ik besluit om hier richting oosten te gaan, op zoek naar een stukje Ingaņan dat hier zou moeten lopen. Dit is duidelijk een veel minder bewandeld pad, en al gauw wordt het weer enkel kompas- en kaartlezen. Gelukkig is de kaart van dit natuurgebied een stukje beter dan die van de Ingapirca trekking. Ik ga nog een half uurtje door richting oosten tot ik de Inca Highway heb gevonden, en pauzeer dan eventjes om te middageten. Daarna ga ik weer verder, terug omhoog de vallei uit, en vervolgens weer omlaag een andere vallei in
Hier kom ik 2 vissers tegen, de eerste mensen die ik in dit natuurpark zie. Nu moet ik eventjes tijd nemen om nauwkeurig te kaartlezen en kompasschieten: ik moet hier namelijk ergens de voor mij liggende bergkam oversteken, en als ik dit op de verkeerde plaats doe, dan is het vrij onmogelijk om langs de andere kant over te steken wegens te steil. Althans, als ik mijn kaart mag geloven...
Een kwartiertje later begin ik dan aan de klim naar boven, tussen Laguna Burin Chico en Grande door, en met onderweg genoeg pauzes om van het prachtige landschap toch een paar geslaagde foto's proberen te nemen. Om 15.30 bereik ik uiteindelijk de pas, en een korte blik naar de overkant bewijst dat ik hem nog op de juiste plaats heb bereikt ook! Een vlotte en vrij eenvoudige afdaling tot aan Laguna Cucheros volgt, waar ik om 16.00 terug op de hoofdweg door het natuurgebied zit. Resultaat: een wandeling op een hoogte van 4000m, van 13.5 km, +620 en -1020 hoogteverschil en 8-10 geplande stapuren op 4.5 uur!!! Effe stoefen, maar dat geeft mij toch een goed gevoel: een goede oefening voor de beklimmingen die er binnen een paar dagen aankomen!!
Op de hoofdweg word ik al gauw opgepikt door de eerste auto die langskomt: de chauffeur is de babbelgrage Hernando, en we tetteren heel het stuk tot in Cuenca, waar hij mij zelfs voor mijn hostal afzet, en van geen vergoeding wil weten!!! Ecuadorianen zijn toch zo slecht nog niet ;-)