

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak
Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.
De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.


| Verkiezingen 2012, het Openlucht Museum, en failliet van het Poldermodel


Zondag 19 augustus 2012
Nog ruim 3 weken en dan weten we het. Wat heeft het Nederlandse volk in al haar wijsheid beslist. Welke partij mag het voortouw gaan nemen om dit land door de crisis heen te loodsen. Welke voorman krijgt het vertrouwen om namens ons kikkerlandje de strijd aan te gaan tegen de boze buitenwereld. Want daar begint het wel op te lijken. Nederland versus Europa. Nederland versus de rest van de Wereld. Immers, we hebben goede zaken gedaan in het verleden door altijd ons eigen belang voorop te zetten, dus waarom nu niet nog eens proberen? Ervaringen uit het verleden zullen de garantie voor de toekomst moeten zijn.
Verkiezingen in een kikkerland
VOC of isolement?
Terug naar de oude VOC mentaliteit of kiezen voor een isolement? Kiezen voor de lust van de handel en de lasten van internationale samenwerking en solidariteit negeren; of kiezen voor een isolationistische staatspartij waar alle bestuurders hun inkomen rechtstreeks aan de Partij overmaken? De discussie is nog net niet op gang gekomen of ook de EU- bijdrages in de kas van de partij terecht zouden moeten komen.
"Van oude mensen en de dingen die voorbij gaan."
Symbolischer kan het niet dat de SP vandaag de aftrap van haar campagne viert in het Openlucht Museum in Arnhem. Een museum waar je leert je lakens weer met de hand te wassen, waar je leert hoe jezelf je papier moet maken bij gebrek aan voldoende middelen om het te kopen. Daar waar een oude molenaar je blij maakt met grofgemalen meel zodat je kiezen weer wat te doen krijgen. Handig en verstandig, want we zullen heel wat voor de kiezen krijgen de komende jaren.
Strijd om de bronzen plak
Die lijkt te gaan tussen Diederik en Geert. De Partij van de Arbeid die maar niet op gang lijkt te komen nadat met veel aplomb Cohen opzij is gezet. De Partij die intern gekozen heeft voor een aardige oud-activist in plaats van een ervaren wetenschapper en politicus die wel wat potten kon breken her en der. De Partij van de gemiste kansen die juist nu in deze tijd samen met het afgebrokkelde middenblok nog iets zou hebben kunnen betekenen om onze waardigheid te behouden in Europa. Geert, tja Geert. Het zal wachten zijn tot de laatste dagen vlak voor de verkiezingen tot hij met een oneliner komt die of de mensen nu helemaal van zich verwijdert of met een klap veel harten weet te veroveren en daarmee Nederland weer vier jaar de gedoogzone in mietert.
Kraanwater of Badwater?
Een achterhoedegevecht is er nauwelijks. En dat is problematisch. Kraanwater of badwater? Groen Links heeft zichzelf onmogelijk gemaakt na Kunduz en de lullige strijd tussen Dibi en Jolande. Het CDA en D'66 krijgen nauwelijks gehoor meer. Hun verhalen vergen meer woorden dan wat we in de one-liner journalistiek kwijt kunnen, waarbij het CDA nog de makke heeft gehad dat hun C wel erg uit de mode is geraakt.
Was het maar zo lollig
Was het maar zo lollig dat het allemaal niets uitmaakt en dat we de verkiezingen kunnen beschouwen als de zoveelste Voice of Holland. Was het maar zo'n spelletje waarbij het niets uitmaakt op je Lingo nu met 5 of met 6 letters speelt. De middenpartijen die nog voor wat fatsoen en redelijkheid kunnen zorgen lijken afgeserveerd. Een flink aantal jaren geleden heeft een nogal kale charismatische man ons poldermodel en de drang naar consensus om zeep geholpen. Daar zijn we nooit meer bovenuit gekomen.
Misschien zou diezelfde kalende man vanuit de heldere hemel ons kunnen toespreken en zeggen dat hij het goed bedoelde maar bij het verkeerde eind had. Dat we weliswaar toe moeten naar Nieuw Denken maar niet al onze zekerheden en krachten met het bad (of kraan-)water weg hadden moeten laten weglopen.

