Novaro studeerde compositie en zang aan het Conservatorio "Niccolò Paganini" in zijn geboortestad Genua. Hij leefde in Genua als zangleraar en componist. Als Italiaanse patriot en overtuigde liberale schreef hij hymnen en vaderlandslievende liederen op nationalistische teksten voor de vrijheid van Italië, de oorzaak van de Italiaanse Risorgimento. Hij was een initiatiefnemer voor de steun van Giuseppe Garibaldi en zamelde donaties en giften. Hij is de componist van het Italiaanse volkslied Fratelli d'Italia op een tekst van Goffrede Mameli. Verder is van hem een hymne bekend op een gedicht van Joseph Bertoldi Piemonte.
In 1847 kreeg aan aan het Teatro Regio di Torino en aan het Teatro Carignano een aanstelling als tweede tenor en koordirigent. In 1864 richtte hij de "Scuola Corale Popolare" op en was aldaar leraar. Als zakenman was hij niet getalenteerd en stierf arm in financiële moeilijkheden en gezondheidsproblemen. Novaro werd op het centrale begraafplaats "Cimitero Monumentale di Staglieno" naast het graf van Giuseppe Mazzini begraven.