FIFA 13 Wii U ReviewRecensie | -
Twee maanden geleden trakteerde EA ons op misschien wel de beste voetbalgame tot op de dag van vandaag: FIFA 13. Een game met diezelfde titel vinden we terug in de lijst lanceertitels voor de Wii U. We noemen het expres 'een game met dezelfde titel' en niet 'dezelfde game', want al snel blijkt dat deze game weinig te maken heeft met die topper van twee maanden geleden die voor de PS3 en Xbox 360 verscheen.
FIFA 12 Light
Voordat we benoemen wat FIFA 13 allemaal niet is, beginnen we met wat 'ie wel is. FIFA 13 is een lekker complete voetbalgame met genoeg modi om je urenlang naar het heilige gras te laten staren. Van gewoon een enkel wedstrijdje spelen, tot een carrière beginnen als coach, voetballer of zelfs beiden tegelijk (zoals Edgar Davids, die momenteel bij Barnet FC werkzaam is), online een balletje trappen; het zit er allemaal in. En met de talloze gelicenceerde clubs uit alle grote en kleine voetballanden van Europa, maar ook onder andere Zuid-Korea en Saudi-Arabië, is er echt voor elk wel wat wils te vinden.
Zodra de bal rolt, zal de geoefende FIFA-speler wel snel opmerken dat de gameplay meer naar die van FIFA 12 neigt, dan naar FIFA 13. De aanvallende instelling van je teamgenoten, die juist zo kenmerkend is voor FIFA 13, is maar sporadisch terug te vinden. Bovendien is de impact engine, die botsingen tussen spelers realistischer maakt en voor logische blessures zorgt, ofwel afwezig ofwel heel erg afgezwakt. Het feit dat we hier na flink wat potjes nog steeds onzeker over zijn zegt genoeg. Nou is dat allemaal op zich niet zo'n gemis als je niet ieder jaar een voetbalspel koopt. FIFA 12 is tenslotte ook een goede voetbalgame en is dus absoluut geen slechte fundering voor deze versie van FIFA 13. Wie echter wel jaarlijks een footie koopt, zal de dynamiek en het realisme van FIFA 13 snel missen. Ook irritant is de instabiele framerate van de game. Deze lijkt standaard iets hoger te liggen dan op de PS3 en Xbox 360, maar vooral bij vrije trappen kakt de framerate ontzettend in. Ook het beeld op de GamePad hapert van tijd tot tijd, hoewel die haperingen niet synchroon lopen met de hakkelende framerate op de tv.
GamePad als aantekeningenboekje
De GamePad wordt wel op een originele manier gebruikt. Het tweede scherm moet je eigenlijk zien als een soort aantekeningenboekje van de coach. Zonder de game te onderbreken kun je zien hoe je spelers presteren. Als jouw linksback iedere keer weer zijn passjes verpest en voorzetten vakkundig om zeep helpt, is het slim hem te wisselen. Ook dat wisselen doe je direct vanaf de GamePad. Maar ook de strategie van het volledige team is on demand aan te passen. Meer snelheid nodig voor een counter, of juist een strakkere verdediging om een voorsprong te behouden? Met een paar tikken op de touchscreen gebeurt het.
Het is echter lastig de aandacht te verdelen tussen twee schermen. Uitgebreid je tactiek aanpassen en tweaken tijdens het spelen is er dus eigenlijk niet bij, want het spel gaat ondertussen gewoon door. Gevolg is dat je dit soort tactische beslissingen toch vooral neemt tijdens een corner, doeltrap of ander dood moment. En dan had je net zo goed op start kunnen drukken om het via de menu's te doen. De functies klinken dus leuk, maar per saldo hebben de managerfuncties op het tweede scherm niet zoveel meerwaarde ten opzichte van de versies op de PS3 en Xbox 360.
Het scherm van de GamePad wordt echter ook voor andere doeleinden gebruikt. Zoals scoren, bijvoorbeeld. Door in de buurt van het doel kort te schudden met de GamePad, verschijnt er een doel op het scherm van de GamePad. Vervolgens kun je precies bepalen waar je de bal wil mikken, simpelweg door te tikken op het doel op de touchscreen. Nu moet je niet denken dat je op die manier iedere bal zonder moeite in de kruising kunt krullen, zó eenvoudig is het ook weer niet. Afhankelijk van hoe hard je schiet, of er verdedigers aan je mouw sjorren of hoe je voor de goal staat, wijkt de bal nog wel af van het punt waar je 'm hoopte te mikken. Wel is het scoren via de touchpad makkelijker dan met de knoppen. Dat komt doordat ballen die je via de touchscreen afvuurt, eigenlijk altijd wel in de buurt van een paal belandt en dus al snel buiten bereik van de keeper zijn. Ook vrije trappen en penalties afvuren gebeurt middels de touchscreen. In dat geval zie je op je scherm vanuit de eerste persoon hoe je mikt en richt je door de Pad te bewegen. Dit is niet alleen heel ongemakkelijk, het verraadt ook nog eens in welke hoek je een penalty gaat schieten. Niet zo handig tijdens multiplayersessies dus.
Geen FIFA 13
Het gevoel dat we met een uitgeklede FIFA 12 (geen 13) met wat GamePad-functionaliteiten te maken hebben, wordt versterkt als we alle modi nader bekijken. Zo ontbreekt in deze versie de Match Day-service, die de prestaties van spelers en recente selecties up-to-date houdt. In de Manager-modus is er veel minder aandacht voor je jeugdsquad, krijg je minder info over je eigen jonge talenten en moeten we het doen met een veel beperkter transfersysteem. Spelers ruilen of lagere bedragen bieden voor spelers met een aflopend contract is er hier niet bij. Bovendien ontbreken de interlands. Tot slot is ook de populaire modus Ultimate Team afwezig.
Wel leuk: Managen
Toch is er één feature die wel tof is. Het is in deze game voor het eerst in de geschiedenis van FIFA zowaar leuk om een wedstrijd niet te spelen, maar enkel te managen. Dat komt namelijk door de GamePad. Als je je spelers niet hoeft te besturen, heb je ook veel meer tijd om je hier op te focussen; je spelers spelen immers vanzelf wel door. Een back naar voren schreeuwen, of juist je verdedigende middenvelder erop attenderen dat hij een gevaarlijke spits extra moet dekken gebeurt allemaal in een handomdraai. Toch blijft ook dit maar een paar wedstrijdjes leuk. FIFA is namelijk nooit echt bedoeld als manager-game en de functionaliteiten, vooral in deze uitgeklede versie, zijn te beperkt om je langdurig mee te vermaken. Wel wordt bewezen dat de Wii U erg geschikt is voor een échte manager-game. Wellicht iets voor de toekomst.
Conclusie en beoordeling
FIFA 13 voor de Wii U is een prima voetbalspel met genoeg teams, competities en modi om je weer maanden zoet te houden. Toch is dit de meest inferieure versie van FIFA 13 die we gespeeld hebben. Belangrijke modi als Match Day en Ultimate Team ontbreken en ook bij de Manager Mode wordt duidelijk een stap terug gedaan. Bovendien hapert de framerate nog wel eens. De meeste 'unieke' features die gebruik maken van de GamePad voegen daarnaast weinig toe. Enkel het managen van een team zonder dat je de spelers daadwerkelijk bestuurt, kon ons een paar wedstrijdjes interesseren.
- Managen via de Pad is leuk
- Heel veel teams en competities
- Populaire modi ontbreken
- Verouderde manager-modus
- Meeste GamePad-functionaliteiten niet interessant
- Instabiele framerate