An unique collaboration between two famous singers in the rock, metal scene. Within Temptation worked on their new single 'Paradise(What About Us?)' together with Finnish diva Tarja Turunen.
Sharon den Adel says about the duet: "When we had written the first version of 'Paradise' and listened back to the demo we'd recorded and the epic power of the song, we thought of Tarja instantly. How well this track would fit her classical voice and how extra special it would be if we sang it together. The more we thought about this wild idea, the more excited we got about it!"
A few weeks ago, also a trailer was revealed about this duet. Finally the single is released as well as the video.
The new, yet untitled album from Within Temptation will be released the beginning of next year. Probably in January, February 2014. The rescheduled shows will begin around April and 2th May concerning The Netherlands.
Guitarist Robert Westerholt reveals: "For the first time, Within Temptation will release an album with several artistic collaborations, some of which will be seen as groundbreaking for our band and musical style." Due to the delays in recording the first leg of the world tour was rescheduled.
Sharon reveals more about the duet: "Of course I didn't know what to expect from Tarja, as we'd never actually met in person 'till June this year. Our first encounter was via a Skype call we'd set-up to discuss the collaboration and we immediately clicked, not only creatively but personally. After we'd spoken, it felt completely natural that we would do this together!"
Tarja Turunen says: "It was very nice to finally meet Sharon and the Within Temptation guys. I truly appreciate the invitation and the opportunity to work with them on their song 'Paradise'. So wonderful that they thought of me! I hope our fans will like this 'girl power' duet!"
The song and music video have a central theme: that only constructive cooperation can lead to creation. To establish a new paradise, rising from the ashes of the old, we must work together.
For the first time Within Temptation has also decided to give fans a very intimate insight into how they capture their song ideas early on. The EP will contain three additional tracks, demo versions of brand new songs intended for the forthcoming sixth album.
Tracks:
1. Paradise (What About Us?)
2. Let Us Burn (Demo Version)
3. Silver Moonlight (Demo Version)
4. Dog Days (Demo Version)
Het Indian Summer Festival komt met een indrukwekkende line-up. Bevestigd zijn grote namen als: Keane, Within Temptation, Guus Meeuwis en Kane . Een mooie primeur, die de diversiteit van het festival kenmerkt.
Zij zullen op de eerste editie van dit meerdaagse festival optreden van 15 en 16 juni 2013. Het wordt gehouden op het Recreatieterrein Geestmerambacht in Broek op Langedijk.
De kaartverkoop start op zaterdag 26 januari met een speciale early bird-actieweek via 538ticketshop.nl. Tweedaagse combitickets zijn dan één week lang verkrijgbaar voor slechts 59 euro (in plaats van 69 euro) via 538ticketshop.nl.
Festival
Indian Summer Festival vindt plaats op 15 en 16 juni, voor het eerst als meerdaags festival met kampeerarea. Sinds de eerste editie, twaalf en een half jaar geleden, is Indian Summer Festival uitgegroeid tot één van de grootste festivals in Nederland. De unieke Indian Summer-ervaring geeft de bezoeker twee lange zomerdagen vol genadeloos goede muziek en een ongedwongen sfeer in een intieme setting. Duurzaamheid is eveneens erg belangrijk en verschillende groene initiatieven krijgen tijdens het festival een podium. Bekijk de festivaltrailer alvast hier.
Kaartverkoop
De kaartverkoop voor Indian Summer Festival 2013 start op zaterdag 26 januari met een speciale early bird-actie in samenwerking met 538. Indian Summer Festival is trots op haar status als scherpst geprijsde festival van Nederland en we doen er voor de early birds nog een schepje bovenop. Kaarten voor de volle twee dagen kosten deze week slechts 59 euro in plaats van 69 euro! Dagkaarten à 49 euro zijn tevens in de verkoop. Toegangsbewijzen voor de camping zijn verkrijgbaar en zullen 29 euro gaan kosten. De allereerste kaarten voor Indian Summer Festival zijn vanavond tussen 18.00 en 21.00 uur te winnen bij de Frank en Vrijdag show op 538.
Per abuis heeft Muzikantenweb eerder vermeld dat Ilse DeLange zou optreden, dit is een fout geweest die de webzine graag wil rectificeren. Er was een slordigheid ingeslopen en excuus voor dat ongemak.
Meer informatie: www.indiansummerfestival.nl
tekst: Monica Duffels
foto's: Monica Duffels, Henk-Jan Graven
De zestiende editie van de Zwarte Cross in Lichtenvoorde begint veelbelovend met goede weersverwachtingen. Niet dat het de echte fan zal tegen houden om naar Lichtenvoorde af te reizen per fiets, of mooier nog, met de cross motor.
Velen zijn donderdag al afgereisd om op de volle camping een plaatsje te bemachtigen en te genieten van de eerste kampvuur optredens en cabaretiers.
Wanneer Normaal de middag inluidt in de Megatent, zit de sfeer er al goed in. De verslaggever krijgt prompt een biertje aangeboden uit het publiek. Er zijn dan net een paar stappen op de festival grond gezet.
Met deze traditionele opening, behalve dan voor de camping gasten die donderdag al veel leuks bij het kampvuur voorgeschoteld kregen, is de cross ook echt van start.
De volgende band die zijn entree maakt, is het reggae band Will & The People. Deze bestaat uit uit jonge getalenteerde muzikanten en met spetterende optredens op Pinkpop en Lowlands, zeker geen onbekende naam.
De band zorgt voor een relaxt sfeertje met hun vrolijke klanken in de Megatent. Een goede sfeermaker die zeker nog eens mag terug komen op een groter podium, want de tent staat al snel te schudden op de grondvesten!
Ook de Globe Of Death is hier te vinden, een bol waarin vijf crossmotoren elkaar met hoge snelheid passeren. Er wordt zelfs in het publiek gevraagd of er mensen zijn die durven plaats te nemen in de bol. Twee dames durven dit aan en gelukkig met een goede afloop.
In de vroege avond geeft Jovink een klein optreden in het nieuwe festival gedeelte The Bayou Porch waar je als bezoeker ook kunt BBQ-en.
Het geheel straalt een bluesy sfeer uit met een"podium als "front porch" van verweerd hout. Het doet de ouderen terug verlangen naar New Orleans. Het gros kinderen vooraan geniet in de zon. Uiteraard is het hier weer stervensdruk als Jovink speelt, wat natuurlijk geen verrassing is.
Daarna is het tijd om naar het hoofdpodium te gaan alwaar Tante Rikie onder begeleiding van enkele muzikanten, bovenop de rand van het hoofdpodium de Zwarte Cross versie van het Wilhelmus zingt.
Niet geheel loepzuiver, wat behoorlijk de lachers op de hand werkt, maar dat zal zeker ook wel de bedoeling zijn. Ze is dan ook niet voor niets de festivaldirectrice, dus het is haar vergeven.
De bovenrand van dit podium vormt de schansbaan voor de stunts van de crossmotoren. Helaas worden deze stunts niet vooraf aangekondigd en het is dan ook goed je ogen open houden. De festival bezoeker wordt zo onverwacht verrast met een mega stunt.
Het is vooral afhankelijk van de weer omstandigheden; met veel wind kan het niet door gaan. Zo is het helaas bij een stuntman fout gegaan, die gewond raakte aan zijn hoofd.
Vervolgens wordt de band Drive Like Maria aangekondigd. De band brengt onvervalste rock van Nederlandse bodem. Het geheel komt wat statisch en eentonig over, maar het wordt uiteindelijk toch iets gevarieerder wanneer de gitariste tijdens de laatste nummers plaatsneemt bovenop de bovenrand.
De energie barst los bij de gelikte show van The Hives. De band ziet eruit om door een ringetje te halen en dat staat wel in schel contrast met de punk rock, die toch wat baldadig is en vooral niet braaf.
Deze opzwepende rock, van scheurende gitaren gedragen door een gepassioneerde frontman, maakt indruk op het grote veld. De band maakt veel contact met het publiek en geniet zichtbaar. Een prima verzorgd optreden wat zeker zal bijblijven.
Within Temptation is de headliner van deze eerste dag. Met 'Shot In The Dark' wordt stevig geopend en ook hier stevige rock met een catchy randje. Na een paar nummers verschijnt zangeres Sharon den Adel ineens achterop een crossmotor.
Er worden nummers gespeeld vanaf de 'Mother Earth' periode tot de huidige cd, met nummers als Ice Queen, Angels, Sinead, The Heart Of Everything, What Have You Done, Stand My Ground.
Van de grootste meezinger tot de meer donkere nummers. De band heeft de touwtjes in handen met een goed verzorgd optreden, wat de toestromende massa doet genieten. Vooral wanneer de band terug komt voor een drietal toegiften.
Daarna volgt het nummer 'Mother Earth' wat verrassend genoeg, niet eens als laatste nummer wordt gespeeld. Ze doorbreken de traditie en eindigen met het nummer 'Stairway To The Skies' van hun laatste album 'The Unforgiving'.
Meer beeldmateriaal van Alestorm, Exodus, metalweide, sfeer, rennerskwartier en de bovengenoemde bands in de fotoreportage hieronder. Met dank aan de organisatie voor de faciliteiten en mogelijkheid om aanwezig te zijn.
This slideshow requires JavaScript.
tekst: Silvia Deurwaarder
foto's: Monica Duffels
Al jaren is Dauwpop een vaste traditie op Hemelvaartsdag. Dat betekent vroeg uit de veren om in het groene landschap, met een lammetje hier en daar, de bekende roze tent te vinden. Dit jaar zijn er een aantal verrassingen. Zo is het terrein wat verandert, met een paar nieuwe podia. Met zevenduizend bezoekers is de opkomst opmerkelijk laag, terwijl juist het weer meevalt.
De line-up van deze achttiende editie is veelbelovend. Met een mainstage waar de crème de la crème van de Nederlandse muziek verenigd is. Daarnaast experimentele podia, waar ook aanstormend talent een kans krijgt. De sfeer is bij binnenkomst gemoedelijk.
Bij de laatste tonen van festivalopener Guus Meeuwis breekt de zon al door en weten velen de weg naar het nieuwe 'King King' podium te vinden. Een knus, wit houten gebouw is de setting waar Greg Holden zijn tour afsluit. Na veertig dagen intensief touren mag de Brit even naar huis. De zanger is een rijzende ster en een van de vroege hoogtepunten op dit festival.
Zijn opkomst is bescheiden met de gitaar in de hand, geflankeerd door drummer Francis Moon en voor de gelegenheid met gitarist Jan Peter Hoekstra (bekend van Krezip). De titletrack van zijn debuut 'I Don't Believe You' toont meteen de sterkte van Greg Holden. Zijn stem is gevoelig zonder aan kracht in te boeten. Hij weet zijn nummers te vertolken met een oprechtheid, die ontroert.
"Empty Hands" is ingetogen, gevoelig en bijna kaal: een troubadour die zijn ziel bloot legt. Dan richt Greg het woord tot de toestromende massa:"It is my first festival and I am happy to be here. Even I can hear the band next door."
Een heel andere kant komt naar voren op "Hell & Back" met opzwepende drums, wat enkel een trommel is bespeeld uit de koffer. Het publiek komt ook los, al klappend. De mix van country, blues en rock is verfrissend.
De 3FM hit "The Lost Boy" mag niet ontbreken en het is de bezieling van Greg Holden die de luisteraar bewust maakt van ieder woord. Bijna woedend articulerend. Zo dwingt de zanger met de minuut meer respect af.
Er wordt wat verlegen meegezongen op het Ierse drinklied, maar na wat aansporingen weet Greg iedereen te winnen. De band staat als een huis en vliegt door de set heen. Er is nog tijd voor "Irony." Een waardige afsluiting van deze stijlvolle, emotionele achtbaan die Greg Holden heet.
Het is even overschakelen naar Chef Special op de mainstage, waar het feest al is ingezet met Gers Pardoel. De huisband van De Wereld Draait Door staat op eigen benen met een unieke mix van funk, rap en zelfs rock.
Zanger Joshua Nolet staat ontspannen op het podium en heeft het publiek meteen op zijn hand. De zware gitaren met bluesorgel zijn een verrassende basis voor de versnellende rap.
Ook Nolet is bescheiden: "Hellendoorn ik hoop dat ik mag bijdragen aan een mooie dag!" en dat terwijl de volle tent hem flink toejuicht. Nummers als "Colors" en "Birds" maken het feest compleet. Het is jammer dat het geluid ongelooflijk hard is, waardoor veel details verloren gaan.
Dan maakt The Kyteman Orchestra zijn opwachting tegen het eind van de middag. Het podium is nog nooit zo vol geweest met al die instrumenten; van blazers tot strijkers, koor en zangers. De opening met de opkomst van geestelijk vader Colin Benders, oftewel Kyteman, is bombastisch. Zelf staat hij wat weggedoken in zijn hoodie, voornamelijk alle muzikanten dirigerend.
De piano vloeit moeiteloos samen met heldere blazers en de tenoren. De klassieke invloeden doen denken aan Carl Orff; bombastisch en krachtig. Soms klinkt het zelfs wat lelijk met schelle bekkens tussendoor.
Kyteman heeft met zijn nieuwe project "The Kyteman Orchestra" een nieuw pad bewandelt en met een verrassend resultaat. Hij weet als geen andere muziekstijlen te verenigen die mijlenver van elkaar verwijderd liggen.
Neem de drie zangers, die duidelijk een rap of hiphop achtergrond hebben. Opeens worden grenzen doorbroken en klinkt het geheel bijna sereen.
Het is even wachten op de befaamde trompetsolo van Kyteman, die dit keer vrij sporadisch aanwezig zijn. Wanneer hij de capuchon afzet en zich omdraait naar het publiek, raakt hij de overvolle tent met zijn fragiele tonen.
Benders zoekt al dirigerend interactie met zijn muzikanten. Hij beweegt veel en duikt overal op. Zo is er een voordurende circulatie aan muzikanten en zangers, die in het centrum opgesteld staan. Iedereen krijgt de ruimte en dat maakt de show erg goed verzorgd.
Zelf geeft Kyteman aan niet zo'n prater te zijn. Toch weet hij oprecht de mensen te overtuigen met: "Goedemiddag en welkom. Volgens mij is het een heerlijke dag, en we zijn er komend uur nog. Ik hoop dat het bevalt. Volgend stuk is een favoriet en steeds een puzzel om goed te spelen."
"Day 1" is het bombastische, grootse muzikale thema wat iedere stoute droom overtreft. De zangerige cello; die ingetogen en uitgesponnen overgenomen wordt door het koor en de blazers. Wat een dromerige sfeer oproept, zo licht en harmonieus. Zo stel je de schepping voor, wonderschoon.
Het doet bijna pijn te merken dat al het geluid compleet overstuurd is en veel te hard wordt weg gezet: de hoge en lage tonen hebben de overhand. Met de inzet van al die mensen, is dat iets om verdrietig van te worden. Dat er zo ontzettend veel belangstellenden zijn die geboeid luisteren, maakt veel goed.
Het contrast kan niet groter zijn met een kakofonisch samengaan van instrumenten met daar bovenop een rauwe Franse rap. Er ontstaat een wisselwerking tussen violen, koor en blazers. Jammer dat de ruis de overhand krijgt. Het slotstuk is adembenemend en onovertrefbaar. Een diepe buiging voor dit project: ongekend voor Nederlandse begrippen en zo grens overstijgend.
Ilse DeLange heeft een roerige tijd achter de rug en het is goed de zangeres terug te zien op bekend terrein. Ze heeft in het verleden vaak op dit festival gespeeld en het is haar thuisbasis.
Nonchalant gekleed in gympies en spijkbroek, wekt Ilse DeLange een ontspannen indruk. "Next To Me" is de vrolijke en zonnige opening. De stem van Ilse is erg zuiver en de band staat als een huis. Het geluid is helder, het kan dus toch op een festival.
In al die jaren heeft Ilse DeLange altijd een hoge standaard weten vast te houden: geen enkel optreden was beneden de maat of minder goed verzorgd. Ook dit keer is ieder nummer prima uitgevoerd.
Er valt dan ook niets aan te merken op dit optreden. Soms wil een zangeres nog wel eens vermoeid klinken of kampen met stem problemen. Dit is bij Ilse de Lange niet het geval en dat verdiend respect.
"Puzzle Me" is dynamisch uitgevoerd met twee achtergrondzangeressen erbij. Het is makkelijk meezingbaar en veel gezinnen genieten volop. Zelfs een jongen van zeventien zingt woordelijk alles mee. De sfeer is ontspannen en gemoedelijk.
Het publiek reageert enthousiast wanneer Ilse het woord neemt: "En zijn jullie op de fiets wezen Dauwtrappen? Hoe is het hier zo vlakbij huis." Dan neemt ze de gitaar ter hand. Bij het orgelachtige intro volgt de megahit "World Of Hurt" met een gierende solo van gitarist Arnold van Dongen.
De show blijft een feest der herkenning met "Livin' On Love" en swingen bij "I'd Be Yours." De zangeres weet zich met een bekwame band prima staande te houden, zelfs na een imponerende show van Kyteman.
Gekleed in zwart benadrukt de zanger nog meer de donkere sfeer, die blijkt mee te vallen wanneer een logge gitaar inzet en zijn diepe stem de overhand krijgt. Wanneer hij de tamboerijn pakt, wordt het tempo opgevoerd. De melodie wordt door Silvert gedragen, de instrumenten geven slechts ondersteuning.
Het is dan ook lastig om een refrein te onderscheiden en dat is tevens de kracht van zijn solo nummers. Het vormt een geheel wat je mee doet voeren. Al is het wat opmerkelijk wanneer hij even van het podium verdwijnt.
Hier en daar is de stem van Silvert vergelijkbaar met Depeche Mode alleen is dit niet even toegankelijk. De fans worden getrakteerd op een net geschreven nummer "Where Is My Moon." Zeker de meest experimentele artiest in de Dauwpop line-up.
Terug bij de mainstage maakt De Dijk zijn entree door meteen flink te rocken op "Ietsje Later." Zanger Huub Lubbe draagt een driedelig ruitjespak, wat wel veel de aandacht opeist. Zijn stem is simpelweg goed en ook de mede bandleden weten een degelijk optreden te verzorgen. De mondharmonica en blazers maken het geluid van de band veel voller.
De Dijk verslapt geen seconde en dat is meteen het gevaar: het wordt wat voorspelbaar en clichématig. Daar is niets mis mee, maar verrassend is het niet. Of het moet de Dauwpop Award zijn die de heren overhandigd krijgen, waarna ze vol enthousiasme nog een toegift inzetten. Het ontbreekt Huub Lubbe niet aan energie, dat is wel duidelijk.
Afsluiter van het festival ligt dit jaar in handen van Within Temptation, de goedverkopende rockband met frontvrouwe Sharon den Adel. De band is net terug uit het theater en komt wel iets te laat op.
Het is flink dringen vooraan en het is dan ook snel erg benauwd in de tent. "Shot In The Dark" is een perfecte opener vol bombast, gierende gitaren en zware drums. De stem van Sharon klinkt hier en daar wat dunnetjes, maar dat kan aan het geluid liggen.
De show is goed aangekleed met verhogingen op het podium en videoprojecties. De energieke ontlading volgt op "Faster" waarbij de band veel contact maakt met het publiek.
Waar de band op Huntenpop een speciaal optreden verzorgde, wordt dit keer gekozen voor de grote hits waaronder "What Have You Done Now" en "Ice Queen." Er wordt traditiegetrouw afgesloten met "Mother Earth."
Within Temptation verzorgt een goedlopend optreden, waarbij het aan energie niet ontbreekt. De gedachte dat er op automatische piloot gespeeld wordt, doemt wel op. Het publiek deert het niet, die geniet volop.
Deze achttiende editie van Dauwpop brengt veel artiesten samen en alle optredens zijn boven gemiddeld goed verzorgd. Een kritiek punt blijft het geluidsniveau wat al minder hard is dan vroeger, maar toch vrij overstuurd bleef.
Een punt van zorg is de buitensporige hoeveelheid rook die overal is: zowel in de persruimte als in de festivaltenten wordt erg veel gerookt. Met kinderen in het publiek toch niet erg bevorderlijk. Wanneer er op het podium veel rook vrij komt, ontstaat er een zuurstof tekort. Voor de organisatie is dat zeker een punt van aandacht voor de toekomst.
This slideshow requires JavaScript.
Within Temptation will celebrate their fifteenth jubilee, after their debut 'Enter' from 1997. 'Elements' is a special show on 13th November 2012 in Sportpaleis Antwerpen, Belgium. The tickets are on sale this Friday 11th May on 11.00 hours.
The band describes 'Elements' as the most significant event in the history of Within Temptation: "It's exceeding everything you've ever seen, heard or experienced from us before." Over the years the band is grown to the best Dutch rock band on international level.
Besides some unexpected guests also the Il Novecento Orchestra, famous from Night Of The Proms, will perform on stage. Expect an energetic show with visually elements like fireworks and specially made videos.
"Everything you have witnessed in the last 15 years will be topped during the anniversary show in Antwerp" is the promising announcement. More details about 'Elements' will be revealed in the upcoming months on social media and their website.
Selling points are: Free Record Shop in Belgium and The Netherlands. Also FNAC stores in Belgium.
Foto's en tekst: Monica Duffels
Op vrijdagavond wordt het startsein gegeven voor de vierendertigste editie van het Brabantse festival Paaspop in Schijndel. Al snel is duidelijk dat de eerste avond volledig is uitverkocht. De vrijdag heeft een avondvullend programma, met populaire artiesten als Racoon, Kane en Guus Meeuwis.
Ook alle driedagen-tickets zijn compleet vergeven. Uiteindelijk zijn ook alle dagkaarten uitverkocht en mag het festival in totaal ruim 51.000 bezoekers verwelkomen.
Dat zijn er nog ruim 10.000 meer dan vorig jaar, wat best uniek is gezien de verwachte kou (denk ook hierbij aan de festivalcamping), de economische recessie en de flinke bezuinigingen op cultuur.
De organisatie heeft ernaar gestreefd om deze editie een stuk grootser, indrukwekkender en mooier op te zetten. Dat is ze goed gelukt. Er zijn dit keer dertien mooie podia en de organisatie heeft 150 acts weten te programmeren. Er is dan ook voor ieder wat wils. Van optredens van populaire bands, stevige rock-acts, theatervoorstellingen tot op het dansen bij stevige technomuziek.
Ook aan de inwendige mens is gedacht. Qua eten en drinken is er keuze te over. Wel worden er typische festivalprijzen berekend, wat in mijn geval bijvoorbeeld inhoudt dat ik met een "grote" portie van 15 poffertjes (weliswaar met een scheutje Grand Marnier om een beetje op te warmen) en een Latte Macchiato 10 euro kwijt ben.
Op zaterdag wordt het startsein gegeven voor mijn persoonlijke Paaspop-beleving. Rond drie uur 's middags arriveer ik op het terrein. Inmiddels is de Band Zonder Banaan begonnen op de mainstage. De stemming zit er al goed in en met hun folkrock worden de aanwezigen opgezweept. Snel gaan velen helemaal uit hun dak, waarbij het bier inmiddels al rijkelijk vloeit.
Show elementen als rookkolommen en vuurwerk worden hierbij niet geschuwd. In het theater draaien de Fiasco Brothers plaatjes tussendoor om de tijd te doden, voordat het tijd is voor Ali B om het podium te betreden.
Klokslag half vijf arriveert hij op het podium en geeft hij een interactieve voorstelling. Waarbij het de bedoeling is dat de toeschouwers hem vragen stellen en hij dan antwoord geeft. Met niet bepaald serieuze vragen als "Wat was er eerder: Het kip of het ei" wordt een beetje de toon gezet voor het komende uur.
De stukjes worden afgewisseld met rapmuziek, waarbij hij onder andere ondersteuning krijgt van Brace. Ik kan hooguit een kwartiertje van de show bijwonen, omdat het alweer tijd is om naar de Belgische band Triggerfinger te gaan kijken op het hoofdpodium.
Inmiddels is het al erg druk in de tent en de band zet als vanouds weer een grandioze set neer. Eyecatcher is de de charismatische zanger, die goed de aandacht weet vast te houden en een eenheid lijkt te vormen met zijn gitaar. Persoonlijk is deze band een van mijn favorieten tijdens dit festival. Wat een energie explosie!
Daarna is het tijd om eens het Masters Of Rock podium te bezoeken, waar The Devil's Blood uit Eindhoven een optreden geeft. De bandleden zijn gehuld in donkere kledij en hun gezichten zijn besmeurd met nep-bloed. Hun muziek klink duister, slepend en log, hoewel het eigenlijk toch nog vrij lichtvoetiger klinkt dan je zou verwachten.
In de tent, die de 'Jack Daniels stage' wordt genoemd, zwaait Radio 3FM de hele middag de scepter. Zo geeft aanstormend talent Blaudzun vroeg in de avond een optreden.
De zanger ziet eruit alsof hij zo de jaren zestig is gekomen met donker halflang haar en een bril met jampotglazen. Hij heeft een stel goede muzikanten om zich heen verzameld, die veelal méér dan een instrument beheersen. Deze show is geschikt om met de ogen dicht te volgen, voor een pure muziekbeleving.
Als Blaudzun klaar is met zijn optreden wordt het podium alvast omgebouwd voor de folk-metal band Trollfest uit Noorwegen. Ondertussen wordt op hetzelfde podium de 3FM Serious Talent Award uitgereikt aan Gers Pardoel, bekend van het nummer "Ik Neem Je Mee".
Inmiddels is het tijd voor de Golden Earring die natuurlijk op het hoofdpodium geprogrammeerd staat. Vorig jaar gaf deze band al een succesvol optreden op Paaspop en dat succes wordt nu weer herhaald. De bezoekers worden op hun wenken bediend, want veel bekende nummers, zoals "The Twilight Zone" en "Another 45 Miles To Go" passeren de revue.
Op de mainstage is het dan tijd voor de band The Wombats uit Engeland. De muziek heeft wat new wave invloeden uit de jaren tachtig en wordt ook wel een beetje vergeleken met Joy Division.
Het publiek reageert vrij lauw op het optreden. Lijkt alsof de meeste mensen eigenlijk staan te wachten op de headliner Within Temptation; die pas twee uur later staat ingepland. Ik besluit om niet zo lang te wachten en snel door naar de Finse folkmetalband Korpiklaani. Deze band slaagt er ook in om een feeststemming te creëren bij het publiek.
En dan is het eindelijk tijd voor de afsluiter, Within Temptation. Het hoofdpodium is nog steeds goed gevuld, hoewel het al goed te merken is dat veel mensen het al welletjes vinden. Aangezien het al 1 uur 's nachts is en er voor velen nog een lange en intensieve Paaspop-dag in het verschiet ligt.
Within Temptation geeft een grootse show weg, waarbij de nummers veelal worden begeleid met video-beelden. De band speelt veel nieuwe nummers, maar ook oudere hits zoals "What have You Done" en "Stand My Ground" komen voorbij. En zo komt er een eind aan een geslaagde tweede festivaldag.
Fotoreportage bands en sfeer:
This slideshow requires JavaScript.
tekst: Silviapd
foto's: Rudy de Doncker
De 'Sanctuary Theater Tour' van Within Temptation is van start gegaan. Waarvan de tweede show gisteren in Vredenburg – Leidsche Rijn te Utrecht, plaatsvond.
Komende weken zal de band diverse theaters in Nederland aan doen, waarvan 14 en 15 maart afsluitend in Carré, Amsterdam. Voor tweede, extra show zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar.
Within Temptation brengt een bijzonder programma naar de theaters. De band durft bekende nummers te arrangeren, voor de gelegenheid met cellist Jonas Pap erbij. Daarnaast wordt er een greep gedaan uit B-kanten van singles, voor de echte liefhebbers.
Van begin tot eind is het spektakel tot in de puntjes verzorgd: prachtige videobeelden, 3D effecten op een groot LED scherm, en een grootste lichtshow maken de omlijsting compleet. De band wil een speciale sfeer neerzetten en dat lukt uitstekend, zoals alleen Within Temptation dat kan: bombastisch, catchy en vol dynamiek. Met de krachtige stem van Sharon den Adel als hoogtepunt.
Vredenburg is bijna uitverkocht en trekt een gemêleerd gezelschap: van jonge alternatievelingen tot gezinnen. Bij dit zittende concert is er voor ieder wat wils. De eerste helft voor de pauze, is episch rond een uitgesponnen thema.
De Schotse hooglanden vormen een wijds (muzikaal) decor, waarbij een zieke jongen als rode draad, de nummers verbindt. De Keltische opening met cello, roffelende drums en lichte gitaren doet de spanning oplopen wanneer het doek valt.
De melodische piano van Martijn Spierenburg vloeit samen met de hoge uithalen van Sharon, puur en zonder effecten. Van de verhoging daalt de zangeres af naar beneden in een witte, korte jurk.
Ondanks dat de hele show goed geregistreerd is, blijft de band spontaan al wordt er weinig gesproken tussendoor. Alle aandact gaat naar de muziek met de videobeelden. Deze zijn mooi gemaakt: de kijker wordt meegetrokken door het wuivende gras, en dat maakt de beleving alsof je er zelf in staat.
'Restless' en 'Farewell' krijgen een nieuwe dimensie; de gierende gitaren worden gecombineerd met een zangerige cello. Zo worden veel nummers getransformeerd en in deze unieke setting, des te overtuigender. Dat bezorgt iedereen zeker kippenvel!
Na de pauze is het overschakelen naar de zwaardere set. Dit is vooral een feest der herkenning met een aaneenschakeling van hits. Ook nieuwe nummers van de laatste succesplaat 'Te Unforgiving' komen voorbij.
De stem van Sharon weet te imponeren, dichtbij perfectie. Zowel hoog, laag als volume wisselend binnen een tel: alles met het grootste gemak. Wat een stembeheersing en wat een power.
Zoals op 'Lost' wat ingetogen opent, maar door de stevige uithalen uitgroeit toch een pittige rocksong. Daar is dan ook eindelijk een opzwepende, jankende gitaarsolo van Ruud Jolie.
De toon is gezet, op 'Faster' wordt versnelt door drummer Mike Coolen en is de bombast compleet. De zangeres roept iedereen op om te gaan staan, waar al snel aan gehoor wordt gegeven. Een totaal andere zaal dan pakweg een halfuur geleden; geen bescheiden geklap, maar joelende en klappende bezoekers.
'Ice Queen' en 'Stand My Ground' ontbreken niet, met grote inzet van alle muzikanten. Within Temptation legt de lat hoog en dat werpt zijn vruchten af. Met de toegift 'Sinéad' bewijst de band flink gegroeid te zijn: een volwassen geluid wat zeker bij blijft, een memorabele avond.
Meer informatie over de 'Sanctuary Theater Tour' op: http://www.within-temptation.com/