Jeden z nich stanowił o utworzeniu funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej, innymi słowy szlaków powietrznych na różnych poziomach przestrzeni powietrznej, w celu optymalizacji zużycia paliw, ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i, o ile to możliwe, zmniejszenia tłoku na najbardziej zatłoczonych lotniskach, nie zapominając o możliwości zmniejszenia kosztów transportu powietrznego.