Στην περιπλοκότητα των υφιστάμενων σχέσεων μεταξύ γεωργίας, περιβάλλοντος και υδάτων, μεταξύ θετικών και αρνητικών επιπτώσεων, μεταξύ πολυπλοκότητας των τοπικών καταστάσεων και συστημάτων παραγωγής και ούτω καθεξής εισήχθη η έννοια της ορθής γεωργικής πρακτικής, με την οποία προσδιορίζεται η μέθοδος γεωργικής παραγωγής που χρησιμοποιείται, προκειμένου να ικανοποιηθεί η κοινοτική ελπίδα μεγαλύτερης περιβαλλοντικής προστασίας των υδάτινων πόρων σε σχέση με τα βασικά πρότυπα, με το επακόλουθο κόστος και την εισοδηματική μείωση.