Οι γενικές κατευθύνσεις της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής, το Σύμφωνο Σταθερότητας, και τα αυστηρά προγράμματα σύγκλισης, που πλήττουν καίρια την απασχόληση και προωθούν την απασχολησιμότητα και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και της οργάνωσης της εργασίας, oι αποφάσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ για συγκράτηση των αυξήσεων μισθών και ημερομισθίων, καθώς και η εμμονή στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και την, με κάθε τίμημα, εξασφάλιση της περιβόητης νομισματικής σταθερότητας, δεν μας επιτρέπουν να έχουμε αμφιβολίες για τους στόχους και τις επιδιώξεις της νέας στρατηγικής.