Το γεγονός είναι ότι οι μακροοικονομικές πολιτικές, το σύμφωνο σταθερότητας και τα κριτήρια ονομαστικής σύγκλισης λειτούργησαν σαν τροχοπέδη στον εκσυγχρονισμό ενός συστήματος κοινωνικής προστασίας που θα συνέβαλλε στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού, συγκεκριμένα μέσω της αισθητής αύξησης του ύψους των επιδομάτων και των συντάξεων, ιδίως των κατωτέρων, και της αντιμετώπισης του κοινωνικού αποκλεισμού.