Tak stało się moim zdaniem w 2000 r. z kwestią strategii lizbońskiej, która miała uczynić nas najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarką świata do 2010 r., lub w 1994 r. w przypadku porozumień z Essen w sprawie sieci transeuropejskich, z których większość nadal oczekuje na finalizację.