Η πρώτη στοχεύει στο να δημιουργήσει μία νέα συμφωνία μεταξύ γεωργίας και κοινωνίας, καθιστώντας τη γεωργία διαχειριστή της υπαίθρου, με την κοινωνία να είναι διατεθειμένη να διασφαλίσει τις αναγκαίες περιβαλλοντικές υπηρεσίες, ούτως ώστε να διατηρηθεί η αξία της υπαίθρου ως χώρου αναψυχής.