"Διότι γνώριζε αυτό που αγνοούσε το χαρούμενο πλήθος, και μπορεί να διαβάσει κανείς στα βιβλία ότι ο βάκιλος της πανούκλας δεν πεθαίνει ούτε εξαφανίζεται ποτέ, μπορεί να παραμένει για δεκάδες χρόνια σε χειμερία νάρκη μέσα στα έπιπλα και στα ασπρόρουχα, να περιμένει υπομονετικά στα δωμάτια, στα υπόγεια, στα μπαούλα, στα μαντήλια, στα χαρτιά, και ίσως έλθει μια μέρα που, για κακή τύχη και προς γνώση των ανθρώπων, η πανούκλα θα ξυπνούσε τα τρωκτικά της και θα τα έστελνε να πεθάνουν σε μια ευτυχισμένη πολιτεία."