Jednakże od 2000 r. widzimy, jak niektóre państwa członkowskie, w szczególności stare państwa członkowskie, chronią, zarówno ukradkiem, jak i otwarcie, swoje małe rynki krajowe przed konkurencją z sąsiedztwa oraz tolerują przeszkody administracyjne i inne, blokując w ten sposób szybkie i całkowite utworzenie jednolitego rynku wolnego od barier.