For cinema, this meant adopting a film style that would be legible to a broad audience, thus avoiding a possible split between the avant-garde and mainstream cinema that was evident in the late 1920s.
Za film je to značilo usvajanje filmskog stila koji bi bio jasan širokoj publici, na taj način izbjegavajući moguće razilaženje avangarde i srednjostrujaške kinematografije koje je bilo očito kasnih 1920-ih.