As these psychoanalysts interpreted the asthmatic wheeze as the suppressed cry of the child for its mother, they considered the treatment of depression to be especially important for individuals with asthma.
Budući da su tadašnji psihoanalitičari astmatično zviždanje tumačili kao plač djeteta za majkom, smatrali su kako je liječenje depresije posebice važno u bolesnika s astmom.