While the Swedish statesmen envisaged the creation of a Trans-Baltic dominion extending northwards to Archangelsk and eastwards to Vologda, De la Gardie and other Swedish soldiers, still holding Novgorod and Ingria, saw the war as a reaction for their forces not receiving payment for their succour during the De la Gardie Campaign.
Dok su švedski državnici predviđali stvaranje trans-baltičke vlasti koja bi se protezala prema sjeveru do Arhangelska i prema istoku do Vologda, De la Gardie i drugi švedski vojnici, i dalje držeći Novgorod i Ingriju, vidjeli su rat kao reakciju jer njihove snage nisu primile plaću za sudjelovanje u pohodu De la Gardie.