Later, he also referred to himself as a "phonometrician" (meaning "someone who measures sounds"), preferring this designation to that of "musician", after having been called "a clumsy but subtle technician" in a book on contemporary French composers published in 1911.
Подоцна, тој себеси се нарече фонометричар-фонометрициен-"phonometriciеn" (што значи „човек, кој ги мери звуците“) и ја претпочиташе оваа ознака наместо „музичар“, откако беше наречен „несмасен, но суптилен техничар“ во една книга за современи француски композитори, објавена во 1911 година.