The formula "law of nature" first appears as "a live metaphor" favored by Latin poets Lucretius, Virgil, Ovid, Manilius, in time gaining a firm theoretical presence in the prose treatises of Seneca and Pliny.
Формулата "закон на природата" прво се појавува како "жива метафора" која ја фаворизираа латинските поети Лукретиј , Вирџил , Овидиј , Манилиус , со текот на времето добива цврсто теоретско присуство во прозните трактати на Сенека и Плиниј .