In the 17th century, the description of paganism turned from the theological aspect to the ethnological one, and religions began to be understood as a part of the ethnic identities of peoples, and the study of the religions of so-called primitive peoples triggered questions as to the ultimate historical origin of religion.
Во 17 век, описот на паганството се сврте од теолошки аспект на етнолошки и религијата почна да се сфаќа како дел од етничкиот идентитет на еден народ, и изучувањето на религиите на „примитивните“ народи предизвика прашања во врска со крајното историско потекло на религијата.