It made sense because it opened up for us a way of talking about an actual poem in an actual classroom, and because the technique of focusing upon a poem as language rather than as history or biography or morality, gave a whole new meaning to and justification for the teaching of poetry (qtd. in Singh 1991).
Тоа имаше смисла бидејќи таа за нас отвори пат за дискусија околу една реална песна во една реална училница и бидејќи техниката за фокусирање на песната како јазик повеќе отколку како историја или биографија или морал даде целосно ново значење и поткрепа за предавањето поезија (цитирано од Singh 1991).