It is used as a basis for building more exotic models that incorporate hypothetical particles, extra dimensions, and elaborate symmetries (such as supersymmetry) in an attempt to explain experimental results at variance with the Standard Model, such as the existence of dark matter and neutrino oscillations.
Се користи како основа за добивање на егзотични модели кои вклучуваат хипотетички честички, екстрадимензионалност и објаснување на симетриите (како што е суперсиметријата) со цел да се објаснат резултатите од опитите со понакви стандардни модели, како што се постоењето на темната материја и неутринските колебања.