The way out, therefore, was to eliminate the idea of an interior mental life (and hence an ontologically independent mind) altogether and focus instead on the description of observable behavior.
Излезот, според тоа, е да се елиминира идејата за внатрешниот ментален живот (а со тоа и онтолошкиот независен ум) и наместо тоа да се стави акцент на описот на видливото однесување.