Descartes could doubt his senses, his body, and the world around him—but he could not deny his own existence, because he was able to doubt and must exist to manifest that doubt.
Иако Декарт можел да се сомнева во неговите сетила, во неговото тело и светот околу, тој не можел да го негира своето постоење, бидејќи бил способен да се сомнева и мора да постои за да го прави тоа.