His approach, laid out in his Anatomy of Criticism, was explicitly structuralist, relying on the assumption of an intertextual "order of words" and universality of certain structural types.
Неговиот пристап, претставен во “Анатомија на критика“, е експлицитно структуралистички и се потпира на интертекстуалниот “ред на зборови” и универзалноста на одредени структурни типови.