This was fiercely criticized by Marx and the Young Hegelians, who argued that Hegel had gone too far in defending his abstract conception of "absolute Reason" and had failed to notice the "real"—i.e. undesirable and irrational—life conditions of the working class.
Ова беше жестоко критикувано од Маркс и на младите Хегелиани, кои тврделе дека Хегел отишол предалеку во одбраната на својата апстрактна концепција за "апсолутниот разум" и не успеал да ги забележи "вистинските" -т.е. непожелните и ирацоналните- услови за живот на работничката класа.