We may then suppose that the highest j states for n = 3 have an intermediate energy between the average energies of n = 2 and n = 3, and suppose that the highest j states for larger n (at least up to n = 7) have an energy closer to the average energy of n−1.
Ние можеме подоцна да претпоставиме дека највисоките j состојби за n = 3 ја имаат средната енергија помеѓу просечните енергии за n = 2 и n = 3, и да се претпостави сека највисоките j состојби за поголемите n (најмалку за n = 7) имаат енергија поблиска до просечната енергија на n−1.