Freud discussed this model in the 1920 essay Beyond the Pleasure Principle, and fully elaborated upon it in The Ego and the Id (1923), in which he developed it as an alternative to his previous topographic schema (i.e., conscious, unconscious and preconscious).
Фројд зборува за овој модел во 1920г. во есејот помеѓу принципот на задоволството и целосно елаборира на оваа тема во егото и ид (1923г.), кадешто ја развива темата како алтернатива за неговата претходна топографска тема ( пр. свесноста, несвесноста и претсвесноста).