Neither Picasso's fascination with African sculpture nor Mondrian's reduction of painting to its most elementary component—the line—is comprehensible outside this concern with primitivism Adorno shared with the century's most radical art.
Ни фасцинацијата на Пикасо со африканската скулптура, ниту редукцијата на сликањето на Мондријан до нејзината најосновна компонента - линијата - е разбирлива надвор од оваа загриженост за примитивизмот кај Адорно заедно со најрадикалната уметност на векот.