This makes articulating silence, perceiving the presence of absence, believing those who have been socially stripped of credibility, critically contextualizing what passes for simple fact, necessary to the epistemology of a politics of the powerless."
Ова го прави артикулирањето тишина, сметајќи го присуството за отсуство, верувајќи дека оние на кои социјално им е одземен кредибилитет, критичко контекстуализирање на она што се смета за едноставен факт, неопходно за епистемологијата на политиката на немоќноста."