Following Ludwig Wittgenstein's critique of the possibility of absolute and total knowledge, Lyotard further argued that the various metanarratives of progress such as positivist science, Marxism, and structuralism were defunct as methods of achieving progress.
Следејќи ја критиката на Лудвиг Витенштајн за можноста за апсолутно и целосно знаење, Лиотар изјави дека различните мета- раскази за напредокот како науката на позитивистите, Марксизмот и структурализмот биле укинати како методи за постигнување напредок.