Jonathan Kramer posits the idea (following Umberto Eco and Jean-François Lyotard) that postmodernism (including musical postmodernism) is less a surface style or historical period (i.e., condition) than an attitude.
Џонатан Крамер ја поставува идеата (како и Умберто Еко и Жан-Франсоа Лиотар) дека постмодернизмот (вклучувајќи го и музичкиот постмодернизам) е помалку површински стил или историски период (т.е. состојба) а повеќе став.