In 1923, scholar J. J. Hartman proposed a theory that is little considered among scholars of Latin civilization today: that Ovid was never exiled from Rome and that all of his exile works are the result of his fertile imagination.
Во 1923 година, историчарот Џ.Џ Хартман предложил теорија која малкумина ја земаат во предвид: дека Овидиј никогаш не бил протеран од Рим и дека целото негово дело од прогонот е резултат на неговата плодна имагинација.