Beginning with the death of the successful soldier-emperor Basil II in 1025, a long series of weak rulers had disbanded the large armies which had been defending the eastern provinces from attack; instead, gold was stockpiled in Constantinople, ostensibly in order to hire mercenaries should troubles arise.
Заочнувајќи од смртта на успешниот војник-император Василиј II во 1025, една долга серија на слаби владетелите ги распуштиле големите армии кои биле во одбрана на источните провинции од напади; наместо тоа, златото било складирано во Цариград, наводно со цел да се ангажираат платеници доколку се појават определени проблеми.