Hesse felt that his readers focused only on the suffering and despair that are depicted in Harry Haller's life, thereby missing the possibility of transcendence and healing.
Хесе сметал дека неговите читатели се фокусирале само на страдањето и очајот што биле прикажани во животот на Хари Халер, поради што ја пропуштале можноста за трансценденција и исцелување.