Non-reductionist philosophers hold firmly to two essential convictions with regard to mind–body relations: 1) Physicalism is true and mental states must be physical states, but 2) All reductionist proposals are unsatisfactory: mental states cannot be reduced to behavior, brain states or functional states.
Не-редукционистичките филозофи, цврсто се убедени во две основи во врска со односите ум-тело: 1) физикализмот е точен и менталните состојби мора да бидат физички состојби, но и 2) Сите редукционистички предлози се незадоволителни: менталните состојби не може да бидат сведени на однесувањето, состојбите на мозокот или функционалните состојби.