When the effects of financial intermediaries and credit spreads are taken into account, the welfare optimality implied by the Friedman rule can instead be achieved by eliminating the interest rate differential between the policy nominal interest rate and the interest rate paid on reserves by assuring that the rates are identical at all times.
Кога се земаат предвид ефектите од финансиските посредници и кредитните опсези, оптималната благосостојба со Фридмановото правило може да биде постигната преку отстранување на разликата меѓу номиналната каматна стапка и каматната стапка којашто се плаќа на резервите за да се обезбеди дека стапките се еднакви цело време.