Though Italian architects were highly sought after, such as Sebastiano Serlio in France, Aristotile Fioravanti in Russia, and Francesco Fiorentino in Poland, soon, non-Italians were studying Italian architecture and translating it into their own idiom.
Иако италијанските архитекти биле мошне барани, како Себастијано Серлио во Франција, Аристотиле Фиораванти во Русија и Франческо Фиорентино во Полска, наскоро не-Италијанците азпочнале со изучување на италијанската архитектура и ја преведувале со свои сопствени идиоми.