Guevara later remarked that through his travels in Latin America, he came in "close contact with poverty, hunger and disease" along with the "inability to treat a child because of lack of money" and "stupefaction provoked by the continual hunger and punishment" that leads a father to "accept the loss of a son as an unimportant accident".
Подоцна Гевара изјавил дека за време на патувањето низ Латинска Америка доживеал „близок контакт со сиромаштијата, гладот и болестите“ заедно со „невозможно лечење на деца поради недостаток на пари“ и „умирања од постојана глад и поради казнувања“ што води до тоа да таткото „ја прифати смртта на својот син како небитна незгода“.