With the exception of William Coley who in the late 19th century felt that the rate of cure after surgery had been higher before asepsis (and who injected bacteria into tumors with mixed results), cancer treatment became dependent on the individual art of the surgeon at removing a tumor.
Со исклучок на Вилијам Коли, кој во 19-тиот век мислел дека стапката на излекување после операција била поголема пред појавата на стерилизација ( и кој вбризгувал бактерии во туморите, и добивал мешани резултати), лекувањето на ракот станало зависно од поединечната вештина на хирургот во отстранување на туморот.