Scorsese began to relate very personally to the story of Jake LaMotta, and in it he saw how the boxing ring can be "an allegory for whatever you do in life”, which for him paralleled moviemaking, “you make movies, you’re in the ring each time.”
Скорсезе почна да се поврзува многу лично со приказната за Џејк Ламота, и во него виде како рингот може да биде "алегорија за она што го правите во животот", што за него го објаснуваше правењето на филмови, "правиш филмови, ти си во рингот секој пат ".