Sullivan was by this time viewed with suspicion in high-minded musical circles for composing comic rather than grand operas; Cowen was regarded more as a conductor than as a composer; and the other three, though seen as promising, had not so far made a clear mark as Stanford had done.
Саливан од ова време гледал со сомневање во благородните музички кругови за компонирање комична отколку голема опера, Коен се сметал повеќе за диригент отколку композитор, и другите три,иако се гледа како ветувачки досега не направил јасна ознака како што Стенфорд направил.