Attention to dissociation as a clinical feature has been growing in recent years as knowledge of post-traumatic stress disorder increased, due to interest in dissociative identity disorder, and as neuroimaging research and population studies show its relevance.
Во последните години се свртува вниманието кон дисоцијацијата како клиничка состојба, како што се зголемува знаењето за посттрауматско стресно пореметување, поради интересот за дисоцијативното нарушување на идентитетот, како и истражувањата за невровизуелизација и студиите за популацијата ја покажууваат нејзината важност.