In this view, public sector programs should be designed to maximize social benefits minus costs (cost-benefit analysis), and then revenues needed to pay for those expenditures should be raised through a taxation system that creates the fewest efficiency losses caused by distortion of economic activity as possible.
Од овој поглед, програмите од јавниот сектор треба да бидат конструирани да ги зголемат општествените добивки минус трошоците (трошочно-добивна анализа) и потоа приходите потребни за да се платат трошоците треба да бидат зголемени преку систем за оданочување кој ги создава неколкуте ефикасни загуби предизвикани од искривување на економската активност колку што е можно.