In particular, nothing proves that an entity (e.g., a computer or robot) which would perfectly mimic human beings, and especially perfectly mimic expressions of feelings (like joy, fear, anger, ...), would not indeed experience them, thus having similar states of consciousness to what a real human would have.
Поточно, ништо не докажува дека ентитетот (на пример, компјутери или роботи) кој совршено може да имитира човечки суштества, а особено совршено може да го имитира изразот на чувствата (како што се радост, страв, лутина, ...), дека всушност ќе ги искуси и на тој начин би имале слична состојба на свеста како онаа на вистинските човечки суштества.