Blake seems to dissent from Dante's admiration of the poetic works of ancient Greece, and from the apparent glee with which Dante allots punishments in Hell (as evidenced by the grim humour of the cantos).
Блејк изгледа дека не се согласува со Дантовата восхитеност од древните Грци, како и со очигледната веселба што тој ја практикува при доделувањето на казни во Пеколот (како што може да се забележи од свирепиот хумор кој се провлекува низ песните).