In 1919 Enrico Corradini – who fully supported the war, and later merged his group in the early fascist party (PNF) – developed the concept of Proletarian Nationalism, supposed to legitimise Italy's imperialism by a mixture of socialism with nationalism: We must start by recognizing the fact that there are proletarian nations as well as proletarian classes; that is to say, there are nations whose living conditions are subject...to the way of life of other nations, just as classes are.
Во 1919 година Енрико Корадини, кој целосно ја поддржувал војната, а подоцна ја споил својата група со раната фашистичка партија (ПНФ), го развил концептот на пролетерскиот национализам, кој требало да го легитимира италијанскиот империјализам со мешавина на социјализам со национализам: Мораме да почнеме со признавање на фактот дека постојат пролетерски нации, како и пролетерски класи, што значи дека постојат нации чии услови за живеење се предмет ... на патот на животот на другите народи.