Herbert Spiegelberg writes, "While outward religious practice never entered his life any more than it did that of most academic scholars of the time, his mind remained open for the religious phenomenon as for any other genuine experience."
Професорот Шпигелберг пишува: „Иако применувањето на религијата не влезе во неговиот живот, повеќе отколку што тоа им се случуваше и на другите академски ученици од тоа време, неговата свет остана отворена за религиозни појави исто како и за други искуства„.