As a result, no fourteenth-century Persian poet could write a lyrical poem without having a flavor of mysticism forced on it by the poetic vocabulary itself.
Како резултат на ова, немало персиски поет од четиринаесеттиот век кој би можел да напише лирска песна без тон на мистичност да биде форсиран врз неа од страна на самиот поетски речник.