Kepler described his new astronomy as "celestial physics", as "an excursion into Aristotle's Metaphysics", and as "a supplement to Aristotle's On the Heavens", transforming the ancient tradition of physical cosmology by treating astronomy as part of a universal mathematical physics.
Кеплер ја опишал неговара нова астрономија како „небесна физика“, како „екскурзија во аристотеловата Метафизика“ , и како „додаток на делото За небото“, исто така на Аристотел, трансформирајќи ја античката традициjа за физичка космологија со третирањето на математиката како дел од универзалната математичка физика.