The Doctrine was conceived by its authors, especially John Quincy Adams, as a proclamation by the United States of moral opposition to colonialism, but has subsequently been re-interpreted in a wide variety of ways, including by President Theodore Roosevelt as a license for the U.S. to practice its own form of colonialism.
Доктрината беше смислена од своите автори, особено Џон Квинси Адамс, како прогласување од страна на САД на моралните противења на колонијализмот, но подоцна била повторно протолкувана на различни начини, вклучувајќи од страна на претседателот Теодор Рузвелт како дозвола за САД да практикува својата сопствена форма на колонијализам.