Tunneling protocols can operate in a point-to-point network topology that would theoretically not be considered as a VPN, because a VPN by definition is expected to support arbitrary and changing sets of network nodes.
Протоколите за пробивање може да се користат во точка-до-точка топологијата која ќе теоретски ќе се смета за VPN, бидејки на VPN по дефиниција се очекува да ја поддржат и произволни групи на менување на мрежни јазли.