In 1956 Gimbutas introduced her Kurgan hypothesis, which combined archaeological study of the distinctive Kurgan burial mounds with linguistics to unravel some problems in the study of the Proto-Indo-European (PIE) speaking peoples, whom she dubbed the "Kurgans"; namely, to account for their origin and to trace their migrations into Europe.
Во 1956 година Гимбутас ја претстави својата хипотеза за Курган, која комбинирала археолошки студии на карактеристичните Кургански могили со лингвистиката за да реши некои проблеми во студиите за луѓето што зборувале прото-индо-европски, кои таа ги нарече "кургани"; имено, за да го открие нивното потекло и да се определат нивните миграции во Европа.