Giddens (1990) rejects this characterisation of "modern critique", pointing out that a critique of Enlightenment universals was central to philosophers of the modern period, most notably Nietzsche.
Гиденс (1990) не се согласува со ваквиот опис на модерната критика, подвлекувајќи дека критиката на универзалностите на просветлувањето се најважни за филозофите во модерниот период, особено за Ниче.