This opinion is similar to that expressed by W. K. Wimsatt and Monroe C. Beardsley in their famous essay "The Affective Fallacy," in which they argue that a critic is "a teacher or explicator of meanings," not a reporter of "physiological experience" in the reader (qtd. in Adams, 1029, 1027).
Ова мислење е слично со тоа изразено од В. К. Вимсат и Монро Ц. Бирдсли во нивниот познат есеј „Афективната грешка“ во кое тие тврдат дека критиката е „учител или објаснувач на значења“ не известувач на „психолошко искуство“ на читателот (цитирано од Adams, 1029, 1027).