Since the total flight-time difference between "fast" and "slow" lightsignals would be expected to scale linearly with distance in simple emission theory, and the study would (statistically) have included stars with a reasonable spread of distances and orbital speeds and orientations, de Sitter concluded that the effect should have been seen if the model was correct, and its absence meant that the emission theory was almost certainly wrong.
Бидејќи вкупната летна разлика помеѓу „брзите“ и „бавните“ светлосни сигнали би требало да се скалира линеарно со растојание во едноставната емисиона теорија, а студијата (статистички) би вклучила ѕвезди со разумен размер на растојанија, орбитални брзини и ориентации, Де Ситер заклучил дека ефектот би требало да се види доколку моделот е точен, а неговото отсуство би значело дека теоријата на емисија речиси сигурно не е точна.