Although it is largely disputed whether Strauss himself was a historicist, he often indicated that historicism grew out of and against Christianity and was a threat to civic participation, belief in human agency, religious pluralism, and, most controversially, an accurate understanding of the classical philosophers and religious prophets themselves.
Иако во голема мера е спорно дали Штраус и самиот е историчар, често е наведено дека пораснал надвор од христијанството и дека претставува закана за граѓанското учество, верување во човековата дејност, религиозниот плурализам, и најконтроверзно, кон точното разбирање на класичната филозофија и верските пророци.