Peck characterizes evil as a malignant type of self-righteousness in which there is an active rather than passive refusal to tolerate imperfection (sin) and its consequent guilt.
Пек го карактеризира злото како малиген тип на самоправда во која има повеќе активно отколку пасивно одбивањето да се толерира несовршенството (гревот) и неговата консеквентната вина.