It is widely assumed that architectural success was the product of a process of trial and error, with progressively less trial and more replication as the results of the process proved increasingly satisfactory.
Надалеку е позната претпоставката дека успехот на архитектурата е резултат на еден процес на обиди и грешки, со постепено помалку обиди, а повеќе повторувања, како резултат на процесот кој се покажал како се позадоволувачки.