In this time he became interested in the possibility that the strong interaction could be described as a massless Yang–Mills theory, i.e. one of a type that he had just proved to be renormalizable and hence be susceptible to detailed calculation and comparison with experiment.
Во тоа време тој се заинтересирал за можноста дека силната интеракција би можела да се опише како масовна теорија на Јанг-Милс, т.е. една од типот кој штотуку се покажал како ренормализиран и оттаму е подложен на детална пресметка и споредување со експериментот.