Planck's first proposed solution to the problem in 1899 followed from what Planck called the "principle of elementary disorder", which allowed him to derive Wien's law from a number of assumptions about the entropy of an ideal oscillator, creating what was referred-to as the Wien–Planck law.
Првиот предлог на Планк за решение на проблемот во 1899 следело она што Планк го нарекол "Принцип на основно растројство", што му дозволило да го изведе Виновиот закон од голем број на претпоставки за ентропијата за идеален осцилатор, правејќи го она познато како Виен-Планков закон.