From these microspheres (ontological relations such as fetus-placenta) to macrospheres (macro-uteri such as nations or states), Sloterdijk analyzes spheres where humans try but fail to dwell and traces a connection between vital crisis (e.g., emptiness and narcissistic detachment) and crises created when a sphere shatters.
Од овие микросфери (онтолошките односи како фетус-плацента) до макросфери (макроутроби како нациите и државите), Слтоердајк ги анализира сферите во кои човекот се обидува и не успева да престојува и дава црти на врската помеѓу виталната криза (на пр. празнотијата и нарцистичката оддалеченост) и кризата што се создава кога ќе пукне една сфера.