Thus, he probably viewed Tehran's lack of a substantial urban structure as a blessing, because it minimized the chances of resistance to his rule by the notables and by the general public.
Така, тој веројатно го сметал недостигот на значителна урбана структура во Техеран како благослов, бидејќи ги минимизирал шансите за отпор кон неговото владеење од страна на познатите и од пошироката јавност.