In Les Peintres Cubistes, Méditations Esthétiques (1913) Apollinaire described Orphism as "the art of painting new totalities with elements that the artist does not take from visual reality, but creates entirely by himself.
Во „Сликарите кубисти, естетски медитации“ (1913), Аполинер го опишува орфизмот како „уметност на сликање нови целини со елементи кои уметникот не ги зема од визуелната стварност, туку ги создава целосно самостојно.