The first epilogue concludes with Nikolenka promising he would do something with which even his late father "would be satisfied" (presumably as a revolutionary in the Decembrist revolt).
Првиот епилог завршува со Николенка ветувајќи дека ќе стори нешто со што дури и неговиот починат татко "би бил задоволен ..." (веројатно како револуционер на Декемврискиот револт).