From 1430 onwards, the franchise was limited to Forty Shilling Freeholders, that is men who owned freehold property worth forty shillings or more.
Од 1430 година па натаму, франшизата беше ограничена на земјо-сопственици на четириесет шилинга (Forty Shilling Freeholders), тоа се луѓе кои поседуваат имот во вредност од четириесет шилинга или повеќе.