This increased the Unicode codespace to over a million code points, which allowed for the encoding of many historic scripts (e.g., Egyptian hieroglyphs) and thousands of rarely used or obsolete characters that had not been anticipated as needing encoding.
Со тоа се зголемил просторот за кодови во Уникод, на повеќе од еден милион кодни точки, со што се овозможило кодирање на многу историски пишувања (на пример, египетските хиероглифи) и илјадници ретко користени или застарени карактери, кои не биле предвидени за кодирање.