Even though the systemic Formalists incorporated the social dimension into literary theory and acknowledged the analogy between language and literature the figures of author and reader were pushed to the margins of this paradigm.
Иако систематските формалисти вметнале и социјална димензија во теоријата на литература и ја спознале аналогијата помеѓу јазикот и книжевноста, фигурите на авторот и читателот се маргинализираат преку оваа парадигма.