In his writings, he often baffled and sometimes annoyed his contemporaries by the apparent contradiction between his urbane, even frivolous manner in controversy, and the "high seriousness" of his critical views and the melancholy, almost plaintive note of much of his poetry.
Во неговите пишувања, тој честопати ги збунуваше, а понекогаш и ги нервираше своите современици со очигледна противречност меѓу неговата урбана, дури и фриволна контроверзност и „голема сериозност“ на неговите критички ставови и меланхолично, скоро жално расположение што провејува во поголем дел од неговата поезија.