In this context Kuno Fischer characterized Schelling's early philosophy as "aesthetic idealism", focusing on the argument where he ranked art as "the sole document and the eternal organ of philosophy" (das einzige wahre und ewige Organon zugleich und Dokument der Philosophie).
Во овој контекст Kуно Фишер ја карактеризирал раната филозофијата на Шелинг како "естетски идеализам", фокусирајќи се на аргументот при што тој ја рангирал уметноста како "единствен документ и вечен орган на филозофија " (das einzige wahre und ewige Organon zugleich und Dokument der Philosophie).