Until the Tannaitic period (approximately 10–220 CE), the calendar employed a new crescent moon, with an additional month normally added every two or three years to correct for the difference between twelve lunar months and the solar year.
Сè до танаjскиот период (од 10 до 220 година) календарот користел нова полумесечина, со дополнителен месец кој нормално се додавал на секои две или три години за да се изврши исправка на разликата меѓу дванаесетте месечински месеци и сончевиот календар.