Many of these programmes were set up in the late 1980s and early 1990s by academic linguists wishing to preserve the languages, respectively - especially in areas where there either is a healthy speaking base, or an endangerment of as low as two remaining speakers of a language.
Многу од овие програми беа првично формирани во доцните 1980-ти и раните 1990-ти од страна на академски лингвисти кои сакаат да се зачуваат јазици, соодветно - особено во области каде што има или е здрава база, или загрозување на толку ниско, како двете преостанати звучници на јазик.