One could not in fact give up the capacity for private judgment (e.g., about religious questions) regardless of any external contracts or oaths to religious or secular authorities so that right is "unalienable."
Човекот не може да ја отстапи способноста на личното расудување (на пример, за религиозните прашања) без разлика на некој надворешен контраст или завет до религиозните или световни власти така што правото е „неоттуѓиво“.