In the first months of 1922, he was surprised to find himself entangled in the argument between Tzara and André Breton about the true nature of avant-garde art, epitomised by the failure of the Congrès de Paris.
Во првите месеци од 1922 година тој беше изненаден кога се најде себе си како навлегува во спорот меѓу Tzara и André Breton за вистинската природа на авангардната уметност, олицетворена од неуспехот на Congres de Paris.