While the new ex-colonial states appeared to follow the blueprint of the idealized state—centralized government, territory enclosed by defined borders, and citizenry with defined rights—as well as accessories such as a national flag, an anthem, a seat at the United Nations and an official economic policy, they were in actuality far weaker than the Western states they were modeled after.
Покрај тоа што новите поранешни колонијални држави почнаа да ја следат шемата за идеализирана држава и да имаат: централизирана власт, територија со дефинирани граници и народ со дефинирани права и други додатоци како државно знаме, химна, место во Обединетите Нации и официјална економска политика, во реалноста тие беа далеку послаби од западните држави по кои и беа моделирани.