According to Sloterdijk, the institutions of the welfare state lend themselves to a system that privileges the marginalized, but relies, unsustainably, on the class of citizens who are materially successful.
Според Слотердајк, установите на социјалната држава се подаваат на систем кој ги привилегира маргинализираните, но неодржливо се потпира на материјално успешното граѓанство.