His later works are more radical in their construction and employ some extreme dissonance, for example the Seventh Symphony, Autumn (1957), conceived as a lament for the 1956 uprising.
Неговите подоцнежни дела се многу радикални во нивната конструкција со некоја екстремна дисонанца, на пример Седмата симфонија, Есен (1957), како жалење за востанието од 1956 година.