This resulted in provisions in the 1879 Constitution forcing the Court to decide all cases in writing with reasons given (to get rid of minor cases, it had often given summary dispositions with no reasons given) and requiring California judges to certify in writing every month that no matter submitted for consideration had been outstanding for more than 90 days, or else they will not be paid.
Од ова настанаа одредби во Уставот од 1879 година што го присили судот да ги реши сите случаи со пишување на дадената причина (да се ослободи од малите случаи, многу често даваше кратки објаснувања, без споменати причини) и бараше судиите во Калифорнија секој месец да издаваат пишана потврда дека ниту еден проблем кој е поднесен за разгледување нема да стои повеќе од 90 дена или нема пак нема да добијат плата.