The historical development of the Bulgarian language can be described as a transition from a highly synthetic language (Old Bulgarian) to a typical analytic language (Modern Bulgarian) with Middle Bulgarian as a midpoint in this transition.
Историскиот развој на бугарскиот јазик може да се опише како премин од високо синтетички јазик (црковнословенскиот) кон типично аналитички јазик (новобугарскиот), со средна точка во овој процес претставена преку среднобугарскиот.