The final age is characterized by popular democracy and reflection via irony; in this epoch, the rise of rationality leads to barbarie della reflessione or barbarism of reflection, and civilization descends once more into the poetic era.
Последната етапа е окарактеризирана со популарна демократија и рефлексија преку иронијата; во оваа епоха, порастот на рационалноста води кон “barbarie della reflessione“ т.е. варварство од рефлексија, и цивилизацијата се спушта уште еднаш во поетската ера.