This interest was first manifested in Weber's incidental music for Schiller's translation of Gozzi's Turandot, for which he used a Chinese melody, making him the first Western composer to use an Asian tune that was not of the pseudo-Turkish kind popularized by Mozart and others.
Овој интерес најпрвин бил прикажан во сценската музика за преводот на Шилер на Турандот на Гоци, за кој користен кинеска мелодија, правејќи прв западен композитор кој користел азиски тонови кои не бил псевдотурски користени од Моцарт и другите.