Plato disregarded painters (as well as sculptors) in his philosophical system; he maintained that painting cannot depict the truth—it is a copy of reality (a shadow of the world of ideas) and is nothing but a craft, similar to shoemaking or iron casting.
Платон ги занемарувал сликарите (како и вајарите) во својот филозофски систем, тврдејќи дека сликањето не може да ја опише вистината - тоа е копија на реалноста (сенка врз светот на идеите) и ништо повеќе од занаетчиство, слично на изработување на чевли (чевларство) и ковањето железо.