By the end of 1978 over 4 km (2.5 miles) of tunnels were already bored through, when the plans were redesigned so that the system would be opened as a full underground metro (although to avoid extra bureaucratic measures the system continued to be officially called "Rapid Tram" right up until its opening).
До крајот на 1978 година, над 4 км тунели веќе биле проектирани, а кога плановите биле редизајнирани, така што системот бил пренаменет како целосно подземно метро (иако за да се избегнат дополнителни бирократски мерки, системот продолжил да биде официјално нарекуван Брз трамвај до неговото отворање).