The trade and independent striving of the Hanseatic cities of Bremen, Lübeck and Hamburg for the "common German service" were even named in the Westphalian peace treaty in 1648, and the Hanseatic and later Hamburgian consuls during the 16th, 17th and 18th centuries were also representatives for "all fellow Germans".
Трговијата и независните стремежи на Ханзеатските градови Бремен, Либек и Хамбург за „здружена германска услуга“, која дури била и спомната во договорот Вестфалски мир во 1648 и ханзеатските, а потоа и хамбуршки конзули во текот на 16-от, 17-от и 18-от век биле исто така претставници за „сите Германци“.