What Dryden achieved in his poetry was neither the emotional excitement of the early nineteenth-century romantics nor the intellectual complexities of the metaphysicals.
Тоа што го постигна Драјден во неговата поезија не е емоционалната возбуда што ја наоѓаме кај поетите во Романтизмот во раниот деветнаесетти век, ниту интелектуалните комплексности на метафизичките поети.