For example, Sartre recognizes the absurdity of individual experience, while Kierkegaard explains that the absurdity of certain religious truths prevents us from reaching God rationally.
Како на пример, Сартр го препознал апсурдот од свои сопствени искуства, додека Кјеркегор објаснува дека апсурдот е вистинитоста за неколку религии кои не спречуваат рационално да веруваме во Господ.