The president and others in the government and party elites, recognizing that political opposition had not coalesced around religious leaders, became less fearful of religious opposition and therefore more tolerant of religious groups in general.
Претседателот и другите во владините и партиските елити, согледувајќи дека политичката опозиција не се соединила, започнала повеќе да се плаши од верската опозицијата и затоа започнала поголема толерантност кон религиозните групи во целина.