This was contrary to popular perception of Yang–Mills theories at the time, that like gravitation and electrodynamics, their intensity should decrease with increasing distance between the interacting particles; such conventional behaviour with distance was unable to explain the results of deep inelastic scattering, whereas 't Hooft's calculations could.
Ова било спротивно на популарната перцепција на теориите на Јанг-Милс во тоа време, дека како гравитација и електродинамика, нивниот интензитет треба да се намали со зголемување на растојанието меѓу интерактивните честички; таквото конвенционално однесување со растојание не беше во можност да ги објасни резултатите од длабоко нееластично расејување, додека пресметките на Хофт би можеле да бидат.