During the 1990s he coined the term prequiem, a portmanteau of preemptive and requiem, to describe his Buddhist practice of composing dedicated music to be rendered during or slightly before the death of its subject.
Во 1990-тите тој го измисли терминот „преквием“ (prequiem), кованица од зборовите превентива и реквием, за да ја опише својата Будистичка пракса на компонирање на посветена музика, која се изведува за време на, или кратко пред смртта на оној кому е посветена.