Recalling his entrance into a drawing room that an "eerie iridescent light" had turned into "a fairy-tale palace", he wrote, I practiced for many years exercise of recapturing that epiphanic moment, and I would always find again the same plenitude.
Потсетувајќи се на своето влегување во дневната соба, ќе напише дека „енда мистериозно обоена светлина“ ќе се претвори во „палата од бајките“: „Со години вежбав да го доловам тој епифаниски момент и секогаш се чувствував еднакво исполнет.