Discrepancies between the observed perihelion precession rate of the planet Mercury and that predicted by classical mechanics were prominent among the forms of experimental evidence leading to the acceptance of Einstein's Theory of Relativity (in particular, his General Theory of Relativity), which accurately predicted the anomalies.
Разликите меѓу набљудуваните стапка перихел прецесијата на планетата Меркур и што е предвидено со класичната механика беа истакнати меѓу формите на експериментални докази што води кон прифаќање на теоријата на релативитетот на Ајнштајн (особено, неговата општа теорија на релативитет), која точно го предвиде аномалии .