In his mature presentation of his own law, Planck offered a thorough and detailed theoretical proof for Kirchhoff's law, theoretical proof of which until then had been sometimes debated, partly because it was said to rely on unphysical theoretical objects, such as Kirchhoff's perfectly absorbing infinitely thin black surface.
Во неговиот прикажување на неговиот сопствен закон, Планк понудил темелен и детален теориски доказ за Кирхофовиот закон, теорискиот доказ дотогаш бил тема на расправи, делумно поради тоа што се велело дека се поткрепува на нефизички теориски тела, како што е на пример Кирхофовата целосно впивлива бесконечно тенка црна површина.