In his later years, Brooks criticized the poststructuralists for inviting subjectivity and relativism into their analysis, asserting "each critic played with the text's language unmindful of aesthetic relevance and formal design" (Leitch 2001).
Во неговите подоцнежни години Брукс ги критикувал постструктуралистите за повикувањето на субјективност и релативизам во нивните анализи изјавувајќи „секоја критика игра со јазикот на текстот без грижа за естетска важност и формален дизајн“ (Leitch 2001).