While the Byzantine Empire was fighting Abbasid rule in Syria and Anatolia, military operations during this period were minimal, as the caliphate focused on internal matters, its governors exerting greater autonomy and using their increasing power to make their positions hereditary.
Додека Византија се борела против владеењето на Абасидите во Сирија и Анадолија, воените операции во текот на овој период биле минимални, бидејќи калифатот се фокусирал на внатрешните работи, неговите гувернери имале поголема автономија искористувајќи ја нивната зголемена моќ да ги стават своите позиции наследни.