Taylor had been hostile to the radical reformers, writing: "They have appealed not to the reason but the passions and the suffering of their abused and credulous fellow-countrymen, from whose ill-requited industry they extort for themselves the means of a plentiful and comfortable existence.
Тејлор бил непријателски настроен кон радикалните реформатори, и напишал: "Тие не се насочени кон причината туку кон страстите и страдањата на нивните злоупотребени и лековерни сонародници, од кои заболената индустрија изнудува средства за удобно постоење кое е полно со изобилство.