He argues "A poem by Donne or Marvell does not depend for its success on outside knowledge that we bring to it; it is richly ambiguous yet harmoniously orchestrated, coherent in its own special aesthetic terms" (Leitch 2001).
Тој смета дека „успехот на една песна од Дан или Марвел не зависи од надворешното знаење што ние го носиме во себеси; таа е богато повеќезначна и хармонично организирана, соединета во нејзините посебни естетски изрази “ (Leitch 2001).