1929) criticized the conservatism of previous hermeneutists, especially Gadamer, because their focus on tradition seemed to undermine possibilities for social criticism and transformation.
Јирген Хабермас го критикувал конзерватизмот на претходните херменевтики, особено Гадамер, затоа што фокусирањето на традицијата изгледало како потценување на можностите за социјална критика и трансформација.