He achieved this by conducting thorough, careful, sensitive, and yet transformational readings of philosophical and literary texts, to determine what aspects of those texts run counter to their apparent systematicity (structural unity) or intended sense (authorial genesis).
Тој го постигнува ова со спроведување на темелни, внимателни, чувствителни, а сепак преобразувачки исчитувања на филозофски и книжевни текстови, за да се утврди кои аспекти на тие текстови се спротивни на нивната очигледна систематичност (структурно единство) или намерата на смисла (авторска генеза).