Already during his own lifetime, but even more after his death, he had become for many English people the very epitome of a Castiglione courtier: learned and politic, but at the same time generous, brave, and impulsive.
И за време на неговиот живот, но особено по неговата смрт, за многу Англичани, тој се смета за пример за дворјанин: и учен и вклучен во политика, но во исто време и великодушен, храбар и импулсивен.