Even Jacques and his master transcend their apparent roles, as Jacques proves, in his insolence, that his master cannot live without him, and therefore it is Jacques who is the master and the master who is the servant.
Дури и Жак и неговиот господар ги менуваат нивните почетни улоги, како Жак дрско објаснил, дека неговиот господар не може да живее без него, и затоа Жак е господарот, а господарот е слуга.