He ultimately described Shakur as a "prolific artist" who was "driven by a terrible sense of urgency" in a quest to "unify mind, body, and spirit".
На крајот го опиша Шаќур како "продуктивен артист" кој беше "носен од ужасната потреба за итност " во потрага по "соединување на духот телото и умот".