Structuralistic literary criticism argues that the "literary banter of a text" can lie only in new structure, rather than in the specifics of character development and voice in which that structure is expressed.
Структуралистичката книжевна критика тврди дека „нова вредност на книжевниот текст“ може да лежи само во нова структура, а не во специфичноста на развојот на ликовите во кој структурата е изразена.