Post-structuralism would argue that since history is not present, but only the image of history, that while an individual era or power structure might emphasize a particular history, that the contradictions within the story would hinder the very purposes that the history was constructed to advance.
Постструктуралистите би рекле, бидејќи историјата не е присутна, туку само нејзиниот имиџ, заради тоа индивидуална ера или структура на моќ може да се фокусира на одреден дел од историјата, и контрадикциите на приказната ќе ја замаглат целта на историјата да унапредува.