However, Sarbin emphasised the difference between faking, in which there is little subjective identification with the role in question, and role-taking, in which the subject not only acts externally in accord with the role but also subjectively identifies with it to some degree, acting, thinking, and feeling "as if" they are hypnotised.
Сепак, Сарбин внимателно нагласил дека не му било тоа поентата во правењето разлика меѓу играњето на улога, при што има многу малку субјективна идентификација со улогата, и заземањето на улога, при што субјектот не само што надворешно реагира во согласност со улогата, туку и субјективно се идентификува со неа до одреден степен, во однесувањето, мислењето и чувствувањето „како“ да е хипнотизиран.