The King summons a nervous Cranmer to his presence, and expresses his support; later, when Cranmer is shown disrespect by the King's Council, Henry reproves them and displays his favour of the churchman.
Кралот го повикува нервозниот Кранмер да се појави и ја искажува својата поддршка; подоцна, кога непочитување е искажано кон Кранмер од страна на Кралскиот совет, Хенри ги критикува и ја искажува својата наклонетост кон свештеното лице.