Rossi held that the city remembers its past (our "collective memory"), and that we use that memory through monuments; that is, monuments give structure to the city.
Роси смета дека градот се сеќава на своето минато (нашата "колективна меморија"), и дека ние ја користиме таа меморија преку спомениците, односно спомениците му ја даваат структурата на градот.