New Zealand ratified the Convention on 6 April 1993 with reservations concerning the right to distinguish between persons according to the nature of their authority to be in New Zealand, the need for legislative action on economic exploitation—which it argued was adequately protected by existing law, and the provisions for the separation of juvenile offenders from adult offenders.
На 6 април 1993 година, Нов Зеланд ја ратификуваше Конвенцијата но, со резерви во однос на правото да се прави разлика меѓу луѓето според природата на нивната дозвола да бидат во Нов Зеланд, потребата од законодавна мерка во однос на економското искористување, за што тврдат дека е соодветно заштитено со постоечки закон и со одредбите за одвојување на малолетните од возрасните престапници.