Accordingly, he considered trauma to be one of many stressors that could worsen the already-impaired "mental efficiency" of a hysteric, thereby generating a cascade of hysterical (in today's language, "dissociative") symptoms.
Во согласност со тоа, тој ја смета траумата за една од многуте стресови што можат да ја влошат веќе нарушената "ментална ефикасност" на хистеријата, а со тоа да создаде каскада од хистерични (со денешни зборови, "дисоцијативни") симптоми.