And—as in Magritte's case (where there is no obvious recourse to either automatic techniques or collage)—the very notion of convulsive joining became a tool for revelation in and of itself.
И, како во случајот на Магрит (каде нема очигледно прибегнување кон автоматски техники или колаж), самиот поим на конвулзивно спојување стана алатка за откривање во и на себе си.