After the sinking of the passenger ship RMS Lusitania in 1915, Germany promised not to target passenger liners, while Britain armed its merchant ships, placing them beyond the protection of the "cruiser rules", which demanded warning and movement of crews to "a place of safety" (a standard that lifeboats did not meet).
По тонењето на патничкиот брод РМС Лузитанија во 1915 година, Германија ветила дека нема да ги насочи патниците, додека Велика Британија ги вооружувала своите трговски бродови, ставајќи ги надвор од заштитата на правила на крстарење, кои барале предупредување и движење на екипажите на место на безбедност (стандард што чамците за спасување не го исполниле).