After the fall of the Abbasid Caliphate in 1258, a practice known to the Turks and Mongols transformed itself into qanun, which gave power to caliphs, governors, and sultans alike to "make their own regulations for activities not addressed by the sharia."
По падот на Абасидите во 1258, практиката позната кај Турците и Монголите се трансформирала во Канун, кој им дал право на калифите, гувернерите, и султаните, така да "направат сопствени прописи за активностите кои не се опфатени со шеријатот."