Hegel considers the relationship between individuals and societies as organic, not atomic: even their social discourse is mediated by language, and language is based on etymology and unique character.
Хегел го гледа односот меѓу индивидуите и општествата како органски, не атомски, дури и нивниот социјален дискурс е посредуван од јазик, а јазикот е вкоренет во етимологијата и во уникатниот карактер.