The Löwenheim–Skolem theorem (1919) showed that if a set of sentences in a countable first-order language has an infinite model then it has at least one model of each infinite cardinality.
Левенхајм–Сколемовата теорема (1919) покажала дека ако множество реченици во избројлив јазик од прв ред има бесконечен модел, тогаш има најмалку еден модел од секоја бесконечна кардиналност.