In a separate chapter, Weininger, himself a Jew who had converted to Christianity in 1902, analyzes the archetypical Jew as feminine, and thus profoundly irreligious, without true individuality (soul), and without a sense of good and evil.
Во едно поглавје вајнингер, кој и самиот е Евреин конвертиран во христијанство во 1902 година, го анализира архетипот на Евреинот како женствен и со тоа длабоко нерелигиозен, без вистински индивидуализам, односно душа и без чувство за добро и лошо.