He thought that his cells were an inexhaustible source of energy, and that the associated corrosion effects at the electrodes were a mere nuisance, rather than an unavoidable consequence of their operation, as Michael Faraday showed in 1834.
Тој сметал дека неговите ќелии се неисцрпен извор на енергија и дека поврзаните корозивни ефекти на електродите биле само непријатност, наместо неизбежна последица на нивното работење, како што покажал Мајкл Фарадеј во 1834 година.