Hegel attributes the change to the "modern" need to interact with the world, whereas ancient philosophers were self-contained, and medieval philosophers were monks.
Хегел и ја припишува промената на „модерната“ потреба од интеракција со светот, за разлика од античките филозофи, кои биле себедоволни, како и од средновековните филозофи, кои биле монаси.