Nordau developed from this premise a critique of modern art, explained as the work of those so corrupted and enfeebled by modern life that they have lost the self-control needed to produce coherent works.
Од оваа премиса, Нордау развил критика на модерната уметност, која ја објаснувал како дело на луѓе расипани и ослабени од модерниот живот што изгубиле самоконтрола потребна за создавање кохерентни дела.