The discovery of this treasure was what she recalled five years later, and according to Juliet Barker, she erased the excitement that she had felt "more than surprise ..., a deep conviction that these were not common effusions, nor at all like the poetry women generally write.
Таа се потсетуваше на ова пронајдено богатство пет години подоцна, и според Џулиет Баркер, таа го избришала возбудувањето што го чувствувала повеќе од изненадување, длабоко убедување дека овие не се обични возбудувања ниту најмалку како поезијата што обично ја пишуваат жените.