Anthropologists link this idea to early beliefs that ghosts were the person within the person (the person's spirit), most noticeable in ancient cultures as a person's breath, which upon exhaling in colder climates appears visibly as a white mist.
Антрополозите ја поврзуваат оваа идеја со поранешните верувања дека духовите биле лица во состав на други лица (духот на човекот), што во античките култури е најпознато како здив на една личност, кој по воздивнување во постудена клима се појавува видливо во вид на бела магла.