A notable example of such linguistic reform can be attributed to Vuk Stefanović Karadžić who updated the Serbian Cyrillic alphabet by removing certain graphemes no longer represented in the vernacular, and introducing graphemes specific to Serbian (i.e. Љ Њ Ђ Ћ Џ Ј), distancing it from Church Slavonic alphabet in use prior to the reform.
Еден познат пример за таквите јазични реформи може да му се припише на Вук Стефановиќ Караџиќ кој од српската кирилица отстранил одредени графеми кои веќе не биле застапени во говорниот јазик и вовел графеми специфични за српскиот (односно Љ Њ Ђ Ћ Џ Ј), дистанцирајќи ја од црквнословенската азбука во употреба пред реформата.