For Epicurus, the purpose of philosophy was to attain the happy, tranquil life, characterized by ataraxia—peace and freedom from fear— and aponia—the absence of pain— and by living a self-sufficient life surrounded by friends.
За Епикур целта на филозофијата е достигнувањето среќен и мирен живот кој се одликува со атараксија - душевна непоматеност, ослободеност од страв и апонија - отсуство од болка, како и живеење на самостоен и независен живот опкружен со пријатели.