At this time though modernism was still "progressive", increasingly it saw traditional forms and traditional social arrangements as hindering progress, and was recasting the artist as a revolutionary, engaged in overthrowing rather than enlightening society.
Модернизмот, додека сеуште "прогресивно", се повеќе виде традиционални форми и традиционални социјални аранжмани како пречка во напредокот, а со тоа преточувале уметникот како револуционерен, со симнување наместо поучен.