Continually working between given circumstances and unanticipated materializations, he has been assessed as someone who "made us produce buildings that are fun, sculpturally exciting, good experiences" although his approach may become "less relevant as pressure mounts to do more with less".
Постојано работејќи помеѓу дадените околности и непредвидени материјализации, Гери бил оценет како некој кој „не направи да произведуваме згради, кои се забавни, скулптурално возбудливи, добри искуства“, иако неговиот пристап може да стане „помалку релевантен како што расте притисокот да се постигне повеќе со помалку“.