The rational ego attempts to exact a balance between the impractical hedonism of the id and the equally impractical moralism of the super-ego; it is the part of the psyche that is usually reflected most directly in a person's actions.
Рационалното его се обидува да оствари баланс помеѓу непрактичниот хедонизам на ид – то и еднаквоста на непрактичниот морализам на супер – егото; тоа е делот на психата којшто најчесто се одразува директно на дејствувањето на луѓето.