Dryden constantly defended his own literary practice, and Of Dramatick Poesie, the longest of his critical works, takes the form of a dialogue in which four characters—each based on a prominent contemporary, with Dryden himself as 'Neander'—debate the merits of classical, French and English drama.
Драјден константно ја бранеше својата практика во литературата и Драматична поезија, најдолгото од неговите критички дела, е во облик на дијалог каде што четирите ликови, секој базиран на значаен современик, со Драјден како "Неандер" – ги дебатира заслугите на француската и англиската класична драма.