As educated elites in Western societies increasingly rejected the efficacy of magical practices, legal systems ceased to threaten practitioners of magical activities with punishment for the crimes of diabolism and witchcraft, and instead threatened them with the accusation that they were defrauding people through promising to provide things which they could not.
Καθώς η μορφωμένες ελίτ των Δυτικών κοινωνιών σταδιακά απέρριπταν την αποτελεσματικότητα των μαγικών πρακτικών, τα νομικά συστήματα σταμάτησαν να απειλούν τους ασκούντες μαγικές πρακτικές με ποινές για τα εγκλήματα του σατανισμού και της μαγείας, και αντίθετα τους απειλούσαν με τις κατηγορίες της εξαπάτησης, υποσχόμενα σε άτομα πράγματα που δεν μπορούσαν να τους παρέχουν.