The first members of SAT often regarded anationalism as a kind of all-embracing overall ideology of SAT, and liked to call themselves "sennaciuloj" ("nationless people").
Τα πρώτα μέλη του SAT συχνά θεωρούσαν τον ανασιοναλισμό ως ένα είδος γενικής ιδεολογικής κατεύθυνσης του SAT που συμπεριλάμβανε τα πάντα, και τους άρεσε να αυτοαποκαλούνται "sennaciuloj" ("ανεθνικοί άνθρωποι").