According to art historian Richard Dorment, Francisco Franco's regime and NATO used Papini's series of imaginary interviews (Il Libro Nero, 1951) as propaganda against Pablo Picasso, to dramatically undercut his pro-Communist image.
Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης Richard Dorment, το καθεστώς του Φρανσίσκο Φράνκοs και το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησαν την σειρά από φανταστικές συνεντεύξεις του Παπίνι (Il Libro Nero, 1951) ως προπαγάνδα εναντίον του Πάμπλο Πικάσο, υπονομεύοντας δραματικά την προ-Κομμουνιστική εικόνα του.