He did not consider himself as simply Kazim Rashti's successor, but claimed a prophetic status, a kind of deputy, delegated not just by the Hidden Imam but through Divine authority.
Δεν θεωρούσε τον εαυτό του απλά ως διάδοχο του Καζίμ Ραστί, αλλά αξιώθηκε μία προφητική θέση, ένα είδος εκπροσώπου, εξουσιοδοτημένου όχι μόνο από τον Κρυμμένο Ιμάμη αλλά και μέσα από τη Θεία αρχή.