The use of notation as a medium of written transmission had never had such an important role within most of the Ottoman music traditions, but in case of "Hırsız Petros" a lot of musicians preferred to ask him for his permission, before they had published their own compositions.
Η χρήση της σημειογραφίας ως μέσο γραπτής μετάδοσης δεν είχε ως τότε ένα τόσο σημαντικό ρόλο για το μεγαλύτερο μέρος της οθωμανικής μουσικής παράδοσης, αλλά στην περίπτωση του "κλέφτη Πέτρου" πολλοί μουσικοί προτιμούσαν να του ζητήσουν την άδεια για να δημοσιεύσουν ακόμα και τις δικές τους συνθέσεις.