In the context of "the Differential Calculus" Boole defined (circa 1849) the notion of a function as follows: "That quantity whose variation is uniform . . . is called the independent variable.
Στο πλαίσιο του «Διαφορικού Λογισμού» ο Boole ορίζει (γύρω στο 1849) την έννοια της συνάρτησης ως εξής: «Η ποσότητα δύο πραγμάτων, των οποίων η διαφορά είναι ομοιόμορφη, ονομάζεται η ανεξάρτητη μεταβλητή.