Later, Renaissance and Humanist thinkers rejected this view, and considered beauty to be the product of rational order and harmonious proportions.
Αργότερα, οι αναγεννησιακοί και ανθρωπιστές στοχαστές απέρριψαν αυτή την άποψη και θεώρησαν την ομορφιά ως προϊόν ορθολογικής τάξης και των αρμονικών διαστάσεων.