Often, the term is used to refer to planned or constructed languages proposed specifically to ease international communication, such as Esperanto, Ido and Interlingua.
Συχνά, η όρος χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε σχεδιασμένες ή τεχνητές γλώσσες που έχουν προταθεί ειδικά για να διευκολύνουν την παγκόσμια διεθνή επικοινωνία, όπως η Εσπεράντο, η Ίντο, και η Ιντερλίνγκουα.