Canadian leaders believed Canada was a middle power because it was a junior partner in larger alliances (e.g. NATO, NORAD), was actively involved in resolving disputes outside its own region (e.g. Suez Crisis), was not a former colonial power and therefore neutral in anti-colonial struggles, worked actively in the United Nations to represent the interests of smaller nations and to prevent the dominance of the superpowers (often being elected to the United Nations Security Council for such reasons), and because it was involved in humanitarian and peacekeeping efforts around the world.
Οι Καναδοί ηγέτες πίστευαν ότι ο Καναδάς ήταν μεσαία δύναμη επειδή ήταν νέο μέλος σε μεγάλες συμαχίες (π.χ. στο ΝΑΤΟ, NORAD), συμμετείχε ενεργά στην επίλυση κρίσεων εκτός της περιοχής του (π.χ. Κρίση του Σουέζ), δεν ήταν πρώην αποικιακή δύναμη και συνεπώς ουδέτερη σε αντιαποικιακούς αγώνες, εργαζόταν ενεργά στα Ηνωμένα Έθνη για την αντιπροσώπευση των συμφερόντων μικρότερα έθνη και για την αποτροπή της κυριαρχίας των υπερδυνάμεων (συχνά έχοντας μια θέση στο Συμβούλιο της Ασφαλείας για τέτοιους λόγους), και επειδή εμπλεκόταν σε ανθρωπιστικές και ειρηνευτικές αποστολές ανά τον κόσμο.