In 1952 he published Persecution and the Art of Writing, arguing that serious writers write esoterically, that is, with multiple or layered meanings, often disguised within irony or paradox, obscure references, even deliberate self-contradiction.
Το 1952 δημοσίευσε το Διωγμό και την Τέχνη της Γραφής, με το επιχείρημα ότι οι σοβαροί συγγραφείς γράφουν εσωτερικά, δηλαδή, με πολλαπλές ή πολυεπίπεδες έννοιες, που συχνά μεταμφιέζεται εντός ειρωνεία ή το παράδοξο, σκοτεινές αναφορές, ακόμα και σκόπιμης αυτο-αντίφαση.