Further growth and usage of the language was because of two religious sects – the Mahanubhava and Varkari panthans – who adopted Marathi as the medium for preaching their doctrines of devotion.
Περαιτέρω ανάπτυξη και χρήση της γλώσσας έγινε λόγω δυο θρησκευτικών σεκτών - η Μαχανουμπχάβα και Βαρκάρι οι οποίοι υιοθέτησαν την γλώσσα ως μέσο για να κηρύττουν τα δόγματά της αφοσιωσής τους.