As a child and teenager, she found it "very oppressive to have a very public feminist mother" and she rejected politics, instead embracing "full-on consumerism".
Ως παιδί και έφηβος, έβρισκε «καταπιεστικό να έχεις μητέρα μια φεμινίστρια και δημόσιο πρόσωπο» και απέρριπτε την πολιτική, υιοθετώντας τον άκρατο καταναλωτισμό.