Usually musical systems need to enforce specific control constraints on the finite-length sequences they generate, but control constraints are not compatible with Markov models, since they induce long-range dependencies that violate the Markov hypothesis of limited memory.
Συνήθως τα μουσικά συστήματα χρειάζεται να επιβάλλουν συγκεκριμένα όρια ελέγχου στις πεπερασμένου μήκους αλληλουχίες που παράγουν αλλά τα όρια ελέγχου δεν είναι συμβατά με Μαρκοβιανά μοντέλα, καθώς προκαλούν εξαρτήσεις μεγάλης εμβέλειας που παραβιάζουν τη Μαρκοβιανή υπόθεση περιορισμένης μνήμης.