While admitting the influence of extraliterary experience on every poet, he argues that "the poet in a poet" is inspired to write by reading another poet's poetry and will tend to produce work that is in danger of being derivative of existing poetry, and, therefore, weak.
Ενώ παραδέχεται την επίδραση εξωλογοτεχνικής εμπειρίας σε κάθε ποιητή, υποστηρίζει ότι ο «ποιητής εντός του ποιητή» εμπνέεται για να γράψει από την ανάγνωση της ποίησης ενός άλλου ποιητή και θα τείνει να παράγει έργο που θα είναι παράγωγο της ήδη υπάρχουσας ποίησης, και, επομένως, αδύναμο.