Cicero coined the term as part of his philosophical construct in 1st-century Rome, but he described it as "a second self, a trusted friend".
Ο Κικέρωνας επινόησε τον όρο ως μέρος της φιλοσοφικής κατασκευής του στη Ρώμη του 1ου αιώνα, αλλά τον χαρακτήρισε ως "δεύτερος εαυτός, έναν έμπιστο φίλο".