In 1956, he applied the same thinking to the Riemann–Roch theorem, which had already recently been generalized to any dimension by Hirzebruch.
Το 1956, εφαρμόστηκε το ίδιο σκεπτικό με το θεώρημα του Ρίμαν-Ροτς, το οποίο είχε ήδη πρόσφατα γενικευτεί σε οποιαδήποτε διάσταση από τον Χίρζεμπρουχ.