Before game engines, games were typically written as singular entities: a game for the Atari 2600, for example, had to be designed from the bottom up to make optimal use of the display hardware—this core display routine is today called the kernel by retro developers.
Πριν από τις μηχανές παιχνιδιών, τα παιχνίδια τυπικά γράφονταν ως μοναδικές οντότητες: ένα παιχνίδι για το Atari 2600, για παράδειγμα, έπρεπε να σχεδιαστεί από το μηδέν για να κάνει βέλτιστη χρήση του υλικού εμφάνισης – αυτή η κεντρική ρουτίνα εμφάνισης σήμερα καλείται πυρήνας από τους δημιουργούς retro.