These practices make their practitioners better “readers” of their own culture and more self-reflective and critical of the culture they occupy, thereby enabling them to become more self-reflective participants in conversations within that culture.
Οι συγκεκριμένες πρακτικές καθιστούν τους δρώντες καλύτερους "αναγνώστες" του δικού τους πολιτισμού, πιο αυτο-στοχαστικούς και κριτικούς απέναντι στην κουλτούρα που διαμορφώνουν, επιτρέποντάς τους έτσι να αυτοεκφράζονται και να συμμετέχουν πιο ενεργά σε συζητήσεις, μέσα σε αυτόν τον πολιτισμό.