By portraying his opponents as fascists (or at the very least fascist sympathizers), he was able to get the opposition to slice off its right wing, then its centrists, then the more courageous left wingers, until only those Fellow travellers willing to collaborate with the Communists remained in power.
Με την απεικόνιση των αντιπάλων του ως φασίστες (ή τουλάχιστον συμπαθούντες προς το φασισμό), ήταν σε θέση να κάνει την αντιπολίτευση να  κόψει τη δεξιά πτέρυγα, στη συνέχεια τους κεντρώοι, μετά τους πιο θαρραλέους αριστερούς, μέχρι που μόνο οι συνοδοιπόροι πρόθυμοι να συνεργαστούν με τους Κομμουνιστές παρέμειναν στην εξουσία.