In this way of thinking, things and people are seen as fundamentally the same through time, with any changes being qualitative and secondary to their core identity (e.g.
Με αυτόν τον τρόπο σκέψης, τα πράγματα και οι άνθρωποι θεωρούνται ουσιαστικά ίδια μέσα στο χρόνο, με οποιεσδήποτε αλλαγές που γίνονται ποιοτικά και δευτεροβάθμια στον πυρήνα της ταυτότητα τους (π. χ.