But it is also clear that a foreigner, who knows neither our countryside, nor our painters, our poets, or our history in the same intimate way as we do ourselves, will be completely unable to grasp what it is that brings us to hear and tremble with sympathetic understanding.
Αλλά είναι, επίσης, σαφές ότι, ένας ξένος που δεν γνωρίζει ούτε την ύπαιθρο, ούτε τους ζωγράφους, τους ποιητές ή την ιστορία μας, με τον ίδιο οικείο τρόπο που κάνουμε εμείς οι ίδιοι, θα είναι εντελώς ανίκανος να καταλάβει τι είναι αυτό που μάς κάνει να ακούμε και να ανατριχιάζουμε με κατανόηση».