Another proof of this kind was obtained by Hellmuth Kneser in 1940 and simplified by his son Martin Kneser in 1981.
Άλλη μία απόδειξη αυτού του είδους βρήκε ο Χέλμουτ Κνέζερ (Hellmuth Kneser) το 1940 και απλοποίησε ο γιος του, Μάρτιν Κνέζερ, το 1981.