Lewis argued that in this community, The Satanic Bible served as a "quasi-scripture" because these independent Satanists were able to adopt certain ideas from the book while merging them with ideas and practices drawn from elsewhere.
Ο Λιούις υποστήριξε ότι σε αυτήν την κοινότητα, η Σατανική Βίβλος χρησίμευσε ως «οιονεί γραφή» επειδή αυτοί οι ανεξάρτητοι σατανιστές κατάφεραν να υιοθετήσουν ορισμένες ιδέες από το βιβλίο ενώ συγχωνεύονταν με ιδέες και πρακτικές που αντλήθηκαν από αλλού.