Nansen believed that what was on the negotiating table at Lausanne was not ethno-nationalism, but rather, a "question" that "demanded 'quick and efficient' resolution without a minimum of delay."
Ο Νάνσεν πίστευε ότι αυτό που ήταν επί τάπητος στις διαπραγματεύσεις στη Λοζάνη δεν ήταν ο εθνικισμός, αλλά «ζήτημα που έχριζε άμεσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης, με την μικρότερη δυνατή καθυστέρηση».