In bringing together different characters in a polyphonic construction, Dostoevsky creates a multiplicity of perspectives, portraying characters conversing with the Devil (Ivan and the Devil), with their alter egos (Ivan and Smerdyakov), and even with caricatures of themselves (Raskolnikov and Svidrigailov).
Τοποθετώντας μαζί διαφορετικούς χαρακτήρες σε μια πολυφωνική κατασκευή, ο Ντοστογιέφσκι δημιουργεί μια πολλαπλότητα προοπτικών, απεικονίζοντας χαρακτήρες ενώ συνομιλούν με το Διάβολο (Ιβάν και ο Διάβολος), με τα άλτερ έγκο τους (Ιβάν και Σμερντιάκοφ), ακόμα και με καρικατούρες των εαυτών τους (Ρασκόνικοφ και Σβιντιγκάλοφ).