He is regarded as representing the end of a tradition rather than a revitalization or an innovation of landscape painting as was happening in the Dutch Republic in the 17th century.
Θεωρείται περισσότερο ως εκπρόσωπος του τέλους μιας παράδοσης, παρά μιας αναβίωσης ή καινοτομίας στην τοπιογραφία που συνέβαινε στην Ολλανδική Δημοκρατία του 17ου αιώνα.