This effectively marked the end of the school’s expressionistic leanings and moved it closer towards its original aims as a school of design and industrial integration.
Αυτό ουσιαστικά σήμανε το τέλος των εξπρεσιονιστικών τάσεων της σχολής πιο κινήθηκε εγγύτερα προς τον αρχικό της προορισμό, ως σχολή κατάρτισης στον σχεδιασμό και τη βιομηχανία.