To Leibniz, both infinitesimals and infinite quantities were ideal entities, not of the same nature as appreciable quantities, but enjoying the same properties in accordance with the Law of Continuity.
Σύμφωνα με τον Λάιμπνιτς, το άπειρο και οι άπειρες ποσότητες ήταν ιδανικές οντότητες και όχι της ίδιας φύσης με σημαντικές ποσότητες, έχοντας τις ίδιες ιδιότητες, σύμφωνα με το νόμο της συνέχειας.