While ASCII is limited to 128 characters, Unicode and the UCS support more characters by separating the concepts of unique identification (using natural numbers called code points) and encoding (to 8-, 16- or 32-bit binary formats, called UTF-8, UTF-16 and UTF-32).
Ενώ ο ASCII περιορίζεται σε 128 χαρακτήρες, το Unicode και το UCS υποστηρίζουν πολύ περισσότερους διαχωρίζοντας τις έννοιες της μοναδικής ταυτοποίησης (χρησιμοποιώντας φυσικούς αριθμούς που αποκαλούνται κωδικά σημεία, code points) και της κωδικοποίησης (σε δυαδικές μορφές 8, 16 ή 32 bit, που ονομάζονται UTF-8, UTF-16 και UTF-32).