Whereas Popper was generally read as hostile toward such ad hoc theoretical amendments, Lakatos argued that they can be progressive, i.e. productive, when they enhance the programme's explanatory and/or predictive power, and that they are at least permissible until some better system of theories is devised and the research programme is replaced entirely.
Ενώ ο Πόπερ θεωρείτο γενικώς ως εχθρικός προς τέτοιες ad hoc θεωρητικές βελτιώσεις, ο Λάκατος επιχειρηματολόγησε ότι μπορεί να είναι προοδευτικές, δηλ. παραγωγικές, όταν ενισχύουν την εξηγητική και/ή προβλεπτική δύναμη του προγράμματος, και ότι είναι το λιγότερο επιτρεπτές μέχρι που να βρεθεί κάποιο καλύτερο σύστημα θεωριών και το ερευνητικό πρόγραμμα να αντικατασταθεί ολοκληρωτικά.