In response to this tradition, Nasir al-Din al-Tusi (1201–1274) began a tradition of Neo-Avicennian logic which remained faithful to Avicenna's work and existed as an alternative to the more dominant Post-Avicennian school over the following centuries.
Σε απάντηση σε αυτή την παράδοση, ο Αλ-Τούσι (1201-1274) ξεκίνησε μια παράδοση της νεο-αβικεννικής λογικής που παρέμεινε πιστή στο έργο του Αβικέννα και υπήρξε ως εναλλακτική λύση για την πιο κυρίαρχη μετα-αβικεννική σχολή κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων.