He argued that positive liberty was a genuine and valuable version of liberty, so long as it was identified with the autonomy of individuals, and not with the achievement of goals that individuals 'ought to' 'rationally' desire.
Υποστήριζε ότι η θετική ελευθερία ήταν μια γνήσια και πολύτιμη εκδοχή ελευθερίας, υπό την προϋπόθεση ότι θα ταυτιζόταν με την αυτονομία του στίβου, και όχι με το κατόρθωμα των σκοπών που «θα έπρεπε» το άτομο να επιθυμεί «ορθολογικά».