Kierkegaard, on the other hand, regarded this solution as "demoniac madness": "He rages most of all at the thought that eternity might get it into its head to take his misery from him!"
Ο Κίρκεγκαρντ, από την άλλη πλευρά, θεωρούσε αυτή τη λύση ως "δαιμονική τρέλα": "Αυτός μαίνεται κυρίως με τη σκέψη ότι η αιωνιότητα μπορεί να μπει μέσα στο κεφάλι του για να πάρει τη μιζέρια απ ' αυτόν!"