The intuition animating this seemingly new concern is actually no different from the guiding idea of A Theory of Justice, namely that the fundamental charter of a society must rely only on principles, arguments and reasons that cannot be reasonably rejected by the citizens whose lives will be limited by its social, legal, and political circumscriptions.
Η διαίσθηση που εμψυχώνει αυτή την φαινομενικά νέα εξέταση στην πραγματικότητα δεν διαφέρει από την κατευθυντήρια ιδέα της Θεωρίας της Δικαιοσύνης ότι ο θεμελιώδης χάρτης μιας κοινωνίας πρέπει να συντάσσεται επάνω σε αρχές, επιχειρήματα και λόγους που δεν μπορούν να απορριφθούν εύλογα από πολίτες των οποίων οι ζωές περιορίζονται από κοινωνικούς, νομικούς και πολιτικούς όρους.