On the other hand, the common attitude of the early 19th century in the long exegesis type called παλαιὸν ("traditional style") has been often perceived as too long, as a kind of ballast or as an obstacle which lies on the way to an easier and more direct understanding of the Byzantine sources.
Από την άλλη πλευρά, η κοινή στάση των αρχών του 19ου αιώνα στον τύπο της αργής εξήγησης που ονομάζεται "παλαιὸν" («παραδοσιακό στυλ») συχνά θεωρείται ως πάρα πολύ αργή, ως ένα είδος έρματος και ως ένα εμπόδιο που βρίσκεται στο δρόμο προς μια ευκολότερη και αμεσότερη κατανόηση των βυζαντινών πηγών.