Hume argued forcefully that on empiricist grounds there are no sound reasons for belief in God, an enduring self or soul, an external world, causal necessity, objective morality, or inductive reasoning.
Ο Χιουμ επιχειρηματολόγησε σθεναρά ότι σε εμπειρική βάση δεν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για την πίστη στην ύπαρξη του Θεού, σε αιώνιο εαυτό ή ψυχή, στον εξωτερικό κόσμο, αιτιακή αναγκαιότητα, αντικειμενική ηθική, ή επαγωγική συλλογιστική.