Throughout the Middle Ages (and in some way up to the present day) there existed a duality between the Church Slavonic language used as some kind of 'higher' register (not only) in religious texts and the popular tongue used as a 'lower' register for secular texts.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (και με κάποιο τρόπο μέχρι σήμερα) υπήρχε μια δυαδικότητα μεταξύ της εκκλησιαστικής σλαβονικής γλώσσας που χρησιμοποιούνταν ως είδος «υψηλότερου» προτύπου (όχι μόνο) σε θρησκευτικά κείμενα και η λαϊκή γλώσσα χρησιμοποιούταν ως «χαμηλότερο» πρότυπο, χρησιμοποιούμενη για κοσμικά κείμενα.