Each of these seven pairs of walls represents a significant chapter in the history of Bangladesh, namely the Language Movement in 1952, the Election of United Front in 1954, the Constitution Movement in 1956, the Education Movement in 1962, 6-point Movement in 1966, the Mass Uprising in 1969, and finally the climactic event of Liberation War in 1971, through which Bangladesh was liberated.
Κάθε ένα από αυτά τα επτά ζεύγη των τοίχων συμβολίζει ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του Μπανγκλαντές, δηλαδή το Κίνημα Γλώσσας το 1952, την εκλογή του Ενωμένου Μετώπου το 1954, το Κίνημα Συντάγματος το 1956, το Εκπαιδευτικό Κίνημα το 1962, το Κίνημα Έξι Στοιχείων το 1966, τη Μαζική Εξέγερση του 1969 και τέλος η κλιματολογική εκδήλωση του Απελευθερωτικού Πολέμου το 1971, που οδήγησε στην ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές.