After Tito's death in 1980, the single position of president was divided into a collective Presidency, where representatives of each republic would essentially form a committee where the concerns of each republic would be addressed and from it, collective federal policy goals and objectives would be implemented.
Μετά το θάνατό του το 1980 η ενιαία θέση του προέδρου διαιρέθηκε σε συλλογική Προεδρία, όπου οι εκπρόσωποι κάθε δημοκρατίας αποτελούσαν ουσιαστικά μια επιτροπή, στην οποία θα απευθύνονταν τα αιτήματα κάθε δημοκρατίας και από την οποία θα υλοποιούνταν οι συλλογικοί στόχοι της ομοσπονδιακής πολιτικής.