The film becomes almost dishonest–in a way that feels unfair to both parties, and oddly, particularly Jane Hawking herself.
Η ταινία γίνεται σχεδόν ανέντιμη - με κάποιο τρόπο που μοιάζει άδικη και από τις δυο πλευρές, και παραδόξως, άδικη για την ίδια την Τζέιν Χόκινγκ".