Rather than quieting public discontent, the report—which "had stressed that it was judging the ministers' responsibility for security failings, not their parliamentary responsibility, which fell outside its mandate"—inflamed it.
Αντί να ησυχάσει την λαϊκή δυσαρέσκεια, η αναφορά - η οποία «είχε τονίσει πως έκρινε την ευθύνη των υπουργών για τις ελλείψεις στην ασφάλεια, όχι την κοινοβουλευτική τους ευθύνη, η οποία ήταν εκτός της εντολής της» - την ερέθισε.