The city of the ancient world cannot be understood as a simple agglomeration of people and things in space—it had its own spatial practice, making its own space (which was suitable for itself—Lefebvre argues that the intellectual climate of the city in the ancient world was very much related to the social production of its spatiality).
Η πόλη του αρχαίου κόσμου δεν μπορεί να γίνει κατανοητή ως μια απλή συσσωμάτωση ανθρώπων και πραγμάτων στο χώρο - είχε τη δική της χωρική πρακτική, δημιουργώντας το δικό της χώρο (ο οποίος ήταν κατάλληλος για εκείνη - ο Λεφέβρ υποστηρίζει ότι το πνευματικό κλίμα της αρχαίας πόλης σχετιζόταν πάρα πολύ με την κοινωνική παραγωγή της χωρικότητάς της).