Reed singles out a performance of the Second Symphony in March 1920 conducted by "a young man almost unknown to the public", Adrian Boult, for bringing "the grandeur and nobility of the work" to a wider public.
Ο Ρήντ ξεχωρίζει μια εκτέλεση της 'Δεύτερης Συμφωνίας' το Μάρτιο του 1920, από «ένα νεαρό, σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό», τον Άντριαν Μπόουλτ (Adrian Boult), που ανέδειξε «το μεγαλείο και την αρχοντιά του έργου» σε ένα ευρύτερο κοινό.