Gordon and Wolseley were good friends (Wolseley was one of the people Gordon prayed for every night), and after a meeting with Wolseley at the War Office to discuss the crisis in the Sudan, Gordon left convinced that he had to go to the Sudan to "carry out the work of God".
Ο Γκόρντον και ο Γουόλσλεϋ ήταν καλοί φίλοι (ο Γουόλσλεϋ ήταν ένας από τους ανθρώπους στους οποίους προσευχόταν ο Γκόρντον κάθε βράδυ) και έπειτα από μια συνάντηση τους στο Γραφείο Πολέμου για την κρίση στο Σουδάν, ο Γκόρντον πείστηκε ότι έπρεπε να πάει στο Σουδάν "για να εκτελέσει το έργο του Θεού".