This verdict was followed by two sets of appeals, which claimed that the restored and amended 1923 Constitution did not offer a framework for the People's Tribunals and prevented capital punishment during peacetime, while noting that, contrary to the armistice agreement, only one power represented within the Allied Commission had supervised the tribunal.
Αυτή η ετυμηγορία ακολουθήθηκε από δύο σειρές εφέσεων, που ισχυρίστηκαν ότι το αναθεωρημένο και τροποποιημένο Σύνταγμα του 1923 δεν πρόσφερε πλαίσιο για τα Λαϊκά Δικαστήρια και απέκλειε την θανατική ποινή σε περίοδο ειρήνης, σημειώνοντας ότι, αντίθετα με τη σύμβαση ανακωχής, μόνο μια δύναμη από τη Συμμαχική Επιτροπή είχε εποπτεύσει το δικαστήριο.