She has been described by her students and colleagues as “a pioneer in affective neuroscience” (Schneider, 2005), a “developmental theorist” (Knox, 2005), “one of the original perceptual motor theorists” (Smith Roley, 2005), “a pioneer in our understanding of developmental dyspraxia” (Cermak, 2005), and “an astute observer of human behavior and neurological development” (Bauman, 2005).
Έχει περιγραφεί από τους μαθητές και τους συναδέλφους της ως "μια πρωτοπόρος στην συναισθηματική νευροεπιστήμη (αγγλικά: affective neuroscience)" (Schneider, 2005), μια "αναπτυξιακή θεωρητικός" (Knox, 2005), "μία από τις αρχικές θεωρητικούς της αντιληπτικο-κινητικής" (Smith Roley, 2005), "μια πρωτοπόρος στην κατανόηση της αναπτυξιακής δυσπραξίας" (Cermak, 2005), και "μια έξυπνη παρατηρήτρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς και νευρολογικής ανάπτυξης" (Bauman, 2005).