Charles de Gaulle considered Mihailović a "pure hero" and always refused to have personal meetings with Tito, whom he considered as Mihailović's "murderer".
Ο Σαρλ ντε Γκωλ θεωρούσε το Μιχαήλοβιτς «καθαρό ήρωα» και πάντα αρνιόταν να έχει προσωπικές συναντήσεις με τον Τίτο, τον οποίο θεωρούσε ως «δολοφόνο» του .