They argue that the public interest is best served by repeated extension of copyright terms to encompass multiple generations beyond the copyright holder's life, as this increases the present value of the copyright, encouraging the creation for new works and making additional investments in older works (for example, the restoration of old movies) economically viable.
Υποστηρίζουν ότι το δημόσιο συμφέρον εξυπηρετείται καλύτερα από την επαναλαμβανόμενη επέκταση των όρων των πνευματικών δικαιωμάτων για να συμπεριλάβει πολλές γενιές πέρα από τη ζωή του κατόχου (δημιουργού) των πνευματικών δικαιωμάτων, καθώς αυτό αυξάνει την παρούσα αξία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, την ενθάρρυνση για δημιουργία νέων έργων και την επιθυμία για επιπρόσθετες επενδύσεις σε μεγάλα έργα (για παράδειγμα, η αποκατάσταση των παλαιών ταινιών) οικονομικά βιώσιμα.