Montale's later poetry is wry and ironic, musing on the critical reaction to his earlier work and on the constantly changing world around him.
Η ύστερη ποίηση του Μοντάλε είναι πικρόχολη και ειρωνική, διαλογιζόμενη πάνω στην κριτική απόκριση στα προηγούμενα έργα του και στον συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο γύρω του.