After the fall of the city, its Protestant inhabitants were given one year to sell their possessions and emigrate, a policy that was at the time considered relatively humane, since very often religious opponents were simply massacred.
Ύστερα από την πτώση της πόλης, δόθηκε διορία ενός έτους στους Καλβινιστές κατοίκους της να πωλήσουν τις περιουσίες του και να την εγκαταλείψουν, πολιτική που εκείνη την εποχή θεωρούνταν ανθρωπιστική, καθώς οι περισσότεροι θρησκευτικά αντιφρονούντες συνήθως σφαγιάζονταν.