The legal privileges of the patriarch and the Church depended, in fact, on the whim and mercy of the Sultan and the Sublime Porte, while all Christians were viewed as second-class citizens.
Τα νομικά προνόμια του Πατριάρχη και της Εκκλησίας εξαρτώντο, ουσιαστικά, από τη διάθεση και τον οίκτο του Σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης, ενώ όλοι οι Χριστιανοί αντιμετωπίζονταν ως υπήκοοι δεύτερης κατηγορίας.