Hatta himself believed Indonesian independence would not occur within his lifetime, while Sukarno believed Hatta's strategy ignored the fact that politics can only make real changes through formation and utilisation of force (machtsvorming en machtsaanwending).
Διαφωνούσε με τον Χάτα, που πίστευε ότι η ανεξαρτησία δεν θα συνέβαινε μέσα στη διάρκεια της ζωής του, ενώ ο Σουκάρνο πίστευε ότι η στρατηγική του Χάτα αγνοούσε ότι η πολιτική μπορεί να επιφέρει πραγματικές αλλαγές μόνο μέσα από τη χρήση βίας (machtsvorming en machtsaanwending).