In late 1997, the series culminated in Haskell 98, intended to specify a stable, minimal, portable version of the language and an accompanying standard library for teaching, and as a base for future extensions.
Προς το τέλος του 1997, η σειρά αυτή κατέληξε στην Haskell 98, που είχε σαν στόχο τον ορισμό μιας σταθερής, ελάχιστης και φορητής έκδοσης της γλώσσας, ακολουθούμενο από μια πρότυπη βιβλιοθήκη για τη διδασκαλία της και σαν βάση για μελοντικές επεκτάσεις.