Witness my predicament, my friends (neighbours), as I shall relate it to you: never has there been, neither in the past, nor in your lifetime, A heart, ungoverned, without lord or king (sultan), That threw me down a well, with broken stairs Where, yearning to drown, I descend the steps of my downfall, I climb back up and down again, always faced with high seas.
Μαρτυρήστε τη δύσκολη θέση μου, φίλοι μου (γείτονες), όπως θα σας το αναφέρω: δεν υπήρξε ποτέ, ούτε στο παρελθόν ούτε στη διάρκεια της ζωής σας, Μια καρδιά, αδιαίρετη, χωρίς άρχοντα ή βασιλιά (σουλτάνος) Αυτό με έριξε κάτω σε ένα πηγάδι, με σπασμένες σκάλες Όπου, θέλοντας να πνιγώ, κατεβαίνω τα βήματα της πτώσης μου, Αναρριχάμαι ξανά και ξανά, πάντα αντιμέτωπος με την ανοιχτή θάλασσα.