La Rhétorique des dieux (1652) contains twelve parts, each named after one of the Greek modes, but the actual harmonic procedures of the pieces are not connected to the modes.
Η γνωστότερη από αυτές, Η Ρητορική των Θεών (La Rhétorique des dieux, 1652) περιλαμβάνει δώδεκα μέρη, το καθένα από τα οποία έχει ονομαστεί σύμφωνα με έναν από τους ελληνικούς τρόπους, αλλά οι πραγματικές αρμονικές διεργασίες των κομματιών δεν συνδέονται άμεσα με αυτούς τους τρόπους.