The cella was unique in the fact that it had two inner sanctuaries, the north and south adytons, dedicated as the shrines of Bel and other local deities.
Ο σηκός ήταν μοναδικός στο γεγονός ότι είχε δύο εσωτερικά ιερά, το βόρειο και το νότιο άδυτον, αφιερωμένα ως τα ιερά του Μπελ και άλλων τοπικών θεοτήτων.