Valerie loved her mother, but according to her diaries, often felt embarrassed and overwhelmed by Elisabeth's concentration on her, particularly as she herself was of a modest and practical nature.
Η Βαλέρια αγαπούσε τη μητέρα της, αλλά σύμφωνα με τα ημερολόγιά της, αισθάνθηκε συχνά ντροπή και συγκλονισμένη από τη συγκέντρωση της Ελισάβετ πάνω της, ιδιαίτερα καθώς η ίδια ήταν μέτριας και πρακτικής φύσης.