Ludwig von Mises had earlier applied the concept of marginal utility to the value of money in his Theory of Money and Credit (1912) in which he also proposed an explanation for "industrial fluctuations" based on the ideas of the old British Currency School and of Swedish economist Knut Wicksell.
Ο Μίζες νωρίτερα είχε εισαγάγει την έννοια της οριακής χρησιμότητας στην αξία του χρήματος στο έργο του Theory of Money and Credit (1912), στο οποίο επίσης είχε προτείνει και μια ερμηνεία για τις «διακυμάνσεις της βιομηχανικής παραγωγής», βασισμένη στις ιδέες της Βρετανικής Νομισματικής Σχολής και του Σουηδού οικονομολόγου Knut Wicksell.