The freedom to fix new prices was maintained, but especially temporarily or permanently fixed obligations, not to be altered at any time, were not to be renegotiated but converted at the rate fixed.
Η ελευθερία καθορισμού νέων τιμών διατηρήθηκε, αλλά ειδικά στις προσωρινές ή μόνιμα σταθερές υποχρεώσεις, δεν έπρεπε να τροποποιηθεί ανά πάσα στιγμή, δεν ήταν για επαναδιαπραγμάτευση αλλά μετατρέπονταν στην σταθερή ισοτιμία.