As was the case in most Marxist-Leninist states, the National Revolutionary Assembly was nominally the highest source of state power, but in practice did little more than rubber-stamp decisions already made by Kérékou and the PRPB.
Όπως γινόταν και στα περισσότερα Μαρξιστικά-Λενινιστικά κράτη, η Εθνική Επαναστατική Συνέλευση ήταν ονομαστικά η υψηλότερη πηγή κρατικής εξουσίας, αλλά στην πράξη έκανε κάτι περισσότερο από αποφάσεις που έχουν ήδη γίνει από τον Κερεκού και την Λαϊκή Δημοκρατία του Μπενίν.