This is a radical proposition, and it's crazy to think that if you're a 15-year-old Bangladeshi girl leaving your rural village to go and work in a factory in Dhaka -- 22, 23, 24 dollars a month -- your best chance of enjoying rights at work is if that factory is producing for a brand name company which has got a code of conduct and made that code of conduct part of the contract.
Dit is een radicaal voorstel, en het is raar om te denken dat als je een 15 jaar oud Bengalees meisje bent je dorp op het platteland verlaat om te gaan werken in een fabriek in Dhaka -- 22, 23, 24 dollar per maand -- je beste kans om rechten te genieten op het werk is als die fabriek die produceert voor een fabrikant van merktartikelen welke een gedragscode heeft en deze gedragscode onderdeel heeft gemaakt van het contract.