The organizers say that the villagers, upon seeing the story of Budrus documented in a film, felt that there were indeed people following what they were doing, that people cared.
Նախաձեռնողներն ասում են, որ երբ գյուղացիները տեսան Բ ուդրուսի մասին ֆիլմը, զգացին, որ իրականում գոյություն ունեն այնպիսի մարդիկ, որոնք հետևողական են իրենց աշխատանքում, և սրտացավ: