What makes it seem real is that in actual languages, letters and groups of letters appear with consistent frequencies, and the language in the Voynich manuscript has patterns you wouldn't find from a random letter generator.
Ի ապացույց դրան, գոյություն ունեցող լեզուներում տառերն ու տառերի խմբերը կիրառվում են որոշակի հաճախականությամբ, իսկ Վոյնիչի ձեռագրի լեզուն ունի նշաններ, որոնք հնարավոր չէ  գրել պատահականորեն: