The mere fact that somebody would even just sit down, pull out a piece of paper and think about someone the whole way through, with an intention that is so much harder to unearth when the browser is up and the iPhone is pinging and we've got six conversations rolling in at once, that is an art form that does not fall down to the Goliath of "get faster," no matter how many social networks we might join.
Թեկուզ միայն այն փաստը, որ ինչ-որ մեկը նստում է, թուղթ հանում, ու մտածում ինչ-որ մեկի մասին ամբողջ ընթացքում, ինչը դժվար է, երբ ինտերնետում ես, ու միանգամից հինգ մարդու հետ ես խոսում։ Այն արվեստի ձև է, որ կապ չունի արագության հետ ու թե քանի սոցցանցերի կմիանանք։