Because I'd had such a bad problem with self-injury that most of the cutlery in the house had been hidden, so I ended up arming myself with a plastic fork, kind of like picnic ware, and sort of sat outside the room clutching it and waiting to spring into action should anything happen.
Քանի որ ես լուրջ խնդիր ունեի ինքնավնասման հետ կապված, տան խոհանոցային պարագաների մեծ մասը պահում էին, արդյունքում ես զինվում էի պլաստմասսե պատառաքաղով` զբոսախնջույքի համար նախատեսված, այն ամուր բռնած նստում սենյակի մոտ և սպասում, որ հանկարծ ինչ-որ բան կպատահի և ես անմիջապես կգործեմ: