This could mean avoiding complex clauses that are hard to parse in real time, making changes to avoid awkward pronounciation, or removing sounds to make speech faster.
Սա ենթադրում է բարդ նախադասությունների գործածության սահմանափակում, որովհետև դրանք վերլուծելը դժվար է, խուսափում անկանոն  արտահայտչականությունից կամ ավելորդ հնչյունների բացթողում՝  խոսքն արագացնելու համար։