Can I give them a bow in their lives, dipping bravely into each wave, the unperturbed and steady beat of the engine, the vast horizon that guarantees nothing?
Կվստահեմ արդյոք երեխաներիս կյանքը մի նավակի, որը համարձակորեն ճեղքում անցնում է ալիքների միջով, սակայն որից լսվում է միաձայն ու անվերջանալի շարժիչի ձայնը և որը սլանում է դեպի անհայտ հորիզոններ, որը ոչ մի բան չի երաշխավորում: