Simonides, standing outside, the sole survivor amid the wreckage, closes his eyes and has this realization, which is that in his mind's eye, he can see where each of the guests at the banquet had been sitting.
Սիմոնիդեսը, դուրսը կանգնած, ավերակների մեջ միակ ողջ մնացածը, փակում է իր աչքերը և գիտակցում է, որ իր մտքում նա կարող է տեսնել, թե ճաշկերույթի սրահում յուրաքանչյուր հյուրը որտեղ է նստած է եղել: