So no matter that I have inhibitions to fill all my pockets, I keep trying, hoping that one day I'll write a poem I can be proud to let sit in a museum exhibit as the only proof I existed.
Եվ կարևոր չէ, որ իմ բարդույթներն այնքան են, որ կարող եմ բոլոր գրպաններս լցնել, ես միևնույն է փորձում եմ, հույս ունենալով երբևէ գրել մի բանաստեղծություն, որն արժանի կհամարեմ դառնալ թանգարանի նմուշ, որպես իմ գոյության ապացույց: