We need to elongate the time frame upon which we judge the balance in our life, but we need to elongate it without falling into the trap of the "I'll have a life when I retire, when my kids have left home, when my wife has divorced me, my health is failing, I've got no mates or interests left."
Մենք պետք է երկարացնենք այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում ցանկանում ենք հավասարակշռել մեր կյանքը, բայց մեզ անհրաժեշտ է երկարացնել այն առանց այս թակարդի, «Ես կսկսեմ կյանքս, երբ անցնեմ թոշակի, երբ երեխաներս հեռանան տանից, երբ կինս ամուսնալուծվի, առողջությունս վատանա, և այլևս չունենամ ընկերներ և հետաքրքրություններ»: