And I would like to finish with an old Sufi poem: "Come, let us be friends for once; let us make life easy on us; let us be lovers and loved ones; the earth shall be left to no one."
Ես կցանկանայի ավարտել իմ ելույքը մի հին սուֆիստական բանաստեղծությամբ. &lt;&lt;Արի՛, ե՛կ գոնե մեկ անգամ ընկերներ դառնանք , ե՛կ հեշտացնենք յուրաքանչուրիս կյանքը, ե՛կ սիրվենք եւ սիրենք, մե՜կ է, երկիրը ոչ ոքիս չի մնաու&gt;&gt;: