Now, I may be a bit extreme, you know, in how little appetite I have for consuming memories, but even if you do more of this, there is a genuine question: Why do we put so much weight on memory relative to the weight that we put on experiences?
Դե, ես երևի մի քիչ ծայրահեղ եմ, հիշողությունների սպառման իմ շատ փոքր ախորժակի առումով, բայց նույնիսկ եթե դուք ավելի շատ ախորժակ ունեք, կա մի իսկական հարց: Ինչու՞ ենք այդքան կշիռ տալիս հիշողություններին` համեմատած այն կշռին, որ տալիս ենք փորձառություններին: