In this latest era of criminal justice reform, I often question and wonder why -- why is it that so many believe that only those who have been convicted of nonviolent drug offenses merit empathy and recognized humanity?
Եվ քրեական արդարադատության բարեփոխումների վերջին շրջանում ես հաճախ հարցնում և զարմանում եմ,  թե ինչու - ինչու են այդքան շատերը հավատում որ միայն նրանք, ովքեր դատապարտվել են ոչ բռնի թմրանյութի իրավախախտման արժանի են համակրանքի և  մարդկային ճանաչվելու?