So much of our education reform is driven by a sympathetic approach, where people are saying, "Let's go and help these poor inner city kids, or these poor black and Latino kids," instead of an empathetic approach, where someone like me, who had grown up in this environment, could say, "I know the adversities that you're facing and I want to help you overcome them."
Մեր կրթական բարեփոխումների մեծ մասը պայմանավորված է կարեկցական մոտեցմամբ, որտեղ մարդիկ ասում են. «Եկեք գնանք և օգնենք քաղաքի ներսի խեղճ երեխաներին կամ այս խեղճ սևամորթ և լատինոս երեխաներին»: Կարեկցական մոտեցման փոխարեն, ինձ նման ինչ-որ մեկը, ով մեծացել է այս միջավայրում, կարող էր ասել. «Ես գիտեմ` ինչ դժվարությունների եք հանդիպում, ուզում եմ օգնել ձեզ հաղթահարել դրանք»: