And even at this point, I started to move away from the need to replicate human-ness as the only aesthetic ideal.
Եվ այդ պահից սկսած ես սկսեցի այլ կերպ ընկալել մարդկային ոտքերը՝ ոչ միայն որպես միակ էսթետիկական նորմա։