So in many ways, I think of the Copenhagen Consensus and the whole discussion of priorities as a defense for boring problems.
Այդ պատճառով, ես կարծում եմ, որ շատ առումներով Կոպենհագենի կոնսենսուսը և գերակայությունների ողջ քննարկումը սատարում են ձանձրալի խնդիրներին: