In every one of these rides I always end up standing in one of these incredible locations, taking in this incredible landscape around me, and I feel blessed and fortunate that I'm alive, and that I sense every fiber in my aching body.
تو هر کدوم از این دوچرخه سواریا من همیشه تو یکی از این موقعیت های شگفت انگیز می ایستم، و از این مناظر باورنکردنی اطرافم عکس میگیرم و من از اینکه زنده ام احساس خوشبختی و سعادت میکنم و اونو با تموم بندهای جسم دردناکم حس می کنم.