♫ Do you remember when we used to go ♫ ♫ up to Kiteflyer's Hill? ♫ ♫ Those summer nights, so still ♫ ♫ with all of the city beneath us ♫ ♫ and all of our lives ahead ♫ ♫ before cruel and foolish words ♫ ♫ were cruelly and foolishly said ♫ ♫ Some nights I think of you ♫ ♫ and then I go up ♫ ♫ on Kiteflyer's Hill ♫ ♫ wrapped up against the winter chill ♫ ♫ And somewhere in the city beneath me ♫ ♫ you lie asleep in your bed ♫ ♫ and I wonder if ever just briefly ♫ ♫ do I creep in your dreams now and then ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ My wild summer love ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ Have the years been kind? ♫ ♫ And do you think of me sometimes ♫ ♫ up on Kiteflyer's Hill? ♫ ♫ Oh, I pray you one day will ♫ ♫ We won't say a word ♫ ♫ We won't need them ♫ ♫ Sometimes silence is best ♫ ♫ We'll just stand in the still of the evening ♫ ♫ and whisper farewell to loneliness ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ My wild summer love ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ Do you think of me sometimes? ♫ ♫ And do you ever make that climb? ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ My wild summer love ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ Have the years been kind? ♫ ♫ And do you ever make that climb ♫ ♫ up on Kiteflyer's Hill? Kiteflyer's ... ♫ ♫ [French] ♫ ♫ Where are you? Where are you now? ♫ ♫ Where are you now? ♫ ♫ Kiteflyer's ... ♫ (Applause) Gracias. Thank you very much.
စွန်လွှတ်သူတောင်ကုန်းဆီကို တက်သွားခဲ့ဖူးတဲ့ ​ အချိန်ကို မှတ်မိလား။ ဒီနွေရာသီညတွေ၊ ကိုယ်တို့ အောက်ခြေက မြို့ရဲ့အားလုံးနဲ့အတူ ရှိနေဆဲပါ။ ရှေ့ဆက်မယ့် ကိုယ်တို ဘဝတွေ အားလုံးအတွက်၊ ရက်စက်ပြီး မိုက်မဲတဲ့  စကားလုံးတွေ ရက်ရက်စက်စက် မိုက်မိုက်မဲမဲ မပြောမီက တစ်ချို့ညတွေ ကိုယ်မင်းကိုတွေးမိတယ်၊ ပြီးတော့ စွန်လွှတ်သူရဲ့ တောင်ကုန်းပေါ် ကိုယ်လှမ်းခဲ့တာပေါ့။ ဆောင်းရာသီ အအေးဒဏ်ကို အံတုထွေးပတ်လို့လေ။ ကိုယ့်အောက်ခြေက မြို့ရဲ့  တစ်နေရာရာမှာ မင်းကတော့ အိပ်ခန်းထဲ  လဲလျောင်းအိပ်စက် နေတာပေါ့။ ပြီးတော့ တွေးမိတာက  တစ်ခါတစ်ခါမှာ မင်းရဲ့ အိပ်မက်တွေထဲ ခဏလေး ခိုးဝင် လိုက်ရရင်များလို့လေ။ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ နွေရာသီ အချစ်ရူးရေ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ နှစ်ကာလတွေဖြတ်သန်းတာ ညင်သာပါရဲ့လား၊ ပြီးတော့ စွန်လွတ်သူရဲ့ တောင်ကုန်းပေါ်က ကိုယ့်ကို တစ်ခါတစ်လေ တွေးမိလား။ အို တစ်နေ့တော့ မင်းတွေးမိမှာ လို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်။ စကားတစ်ခွန်းမှ ကိုယ်တို့  ပြောမှာမဟုတ် တော့ဘူးလေ၊ ဒါတွေ လိုတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ တစ်ခါတစ်လေကျတော့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပါ၊ ညနေခင်းရဲ့ ဆိတ်ငြိမ်မှုထဲ ကိုယ်တို့ရပ်နေရုံ ရပ်နေပြီး အထီးကျန်မှုကို နှုတ်ဆက်စကား တိုးတိုးလေးပြောကြမယ်လေ။ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ နွေရာသီ အချစ်ရူးရေ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ့်အကြောင်း တွေးမိလား။ စွန်လွှတ်သူကုန်းပေါ် မင်းတက်တုန်းလား။ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ နွေရာသီ အချစ်ရူးရေ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ နှစ်ကာလတွေ ဖြတ်သန်းတာ ညင်သာပါရဲ့လား၊ စွန်လွှတ်သူကုန်းပေါ် မင်း တက်ဖြစ်တုန်းလား။ စွန်လွှတ်ကုန်းရဲ့ ..... စွန်တွေဆီကိုပေါ့... အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ အခုမင်းဘယ်မှာလဲ။ စွန်လွှတ်သူရဲ့ .... (လက်ခုပ်သံများ) ကျေးဇူး ကျေးဇူး အများကြီးတင်ပါတယ် ရှင်။