And for a moment I was wondering, are we going to live in order to see real change happening on the ground, a change that does not come through foreign intervention, through the misery of occupation, through nations invading our land and deepening the sense of inferiority sometimes?
Dhe për një moment po pyesja, a do të jetojmë aq sa të shohim ndryshimin e vërtetë tek ndodh ndryshim që nuk vjen përmes ndërhyrjes nga jashtë, përmes mjerimit të sundimit, nga shtetet që pushtojnë tokat tona dhe nganjëherë thellojnë ndjenjën e inferioritetit?