Well, why has violence declined? No one really knows, but I have read four explanations, all of which, I think, have some grain of plausibility. The first is, maybe Thomas Hobbes got it right. He was the one who said that life in a state of nature was "solitary, poor, nasty, brutish and short." Not because, he argued, humans have some primordial thirst for blood or aggressive instinct or territorial imperative, but because of the logic of anarchy. In a state of anarchy, there's a constant temptation to invade your neighbors preemptively, before they invade you. More recently, Thomas Schelling gives the analogy of a homeowner who hears a rustling in the basement. Being a good American, he has a pistol in the nightstand, pulls out his gun, and walks down the stairs.
Mirë, pse ka rënë dhuna? Askush nuk e di, por unë kam lexuar katër sqarime, të cilat, unë mendoj, kanë disa grimca të besushmërisë. E para është, ndoshta Thomas Hobbes i'a qëlloj. Ai ishte i pari i cili tha që jeta në gjendje të natyrës ishte "e vetmuar, e varfër, e qelbur, brutale dhe e shkurtër." Jo sepse, ai argumentoj, njerëzit kanë disa etje primitive për gjak ose instikt agresiv ose domosdoshmëri territoriale, por për shkak të anarkisë. Në një shtet të anarkisë, ka një tundim të vazhdueshëm për të pushtuar fqinjët tuaj, para se ata t'ju pushtojnë juve. Kohet e fundit, Thomas Schelling jep analogjinë e një qiradhënësi i cili ndëgjon një shushurimë në bodrum. Duke qenë një Amerikan i mirë, ai ka një pistoletë në dollap, e nxjerr armën e tij, dhe zbret poshtë shkallëve.