What all of these seemingly disparate works recognize, the conclusion that they all reach, is that a society in which people can be monitored at all times is a society that breeds conformity and obedience and submission, which is why every tyrant, the most overt to the most subtle, craves that system.
Ato çka këto vepra, në dukje pa lidhje me njëra-tjetrën, lejojnë të shihet, përfundimi që del nga krejt ato, është se një shoqëri në të cilën njerëzit mund të mbikëqyren gjithë kohën është një shoqëri që pjell konformizëm bindje pa kushte dhe nënshtrim, prandaj çdo tiran, nga më i paskrupulli te më i stërholluari, kanë uri për atë sistem.