It saved me when I was in the middle of writing "Eat, Pray, Love," and I fell into one of those sort of pits of despair that we all fall into when we're working on something and it's not coming and you start to think this is going to be a disaster, the worst book ever written.
Kjo ide, më shpëtoi kur isha duke shkruar "Ushqehu, Lutu, Duaj," dhe rashë në njërën nga ato, si të them gropat e dëshpërimit në të cilën të gjithë rrezohemi kur punojmë në diçka që nuk na vine dhe fillon të mendosh se kjo do të jetë një dështim, kjo do të jetë nje nga ata librat më te keq te shkruar ndonjëherë.