For me they normally happen, these career crises, often, actually, on a Sunday evening, just as the sun is starting to set, and the gap between my hopes for myself and the reality of my life starts to diverge so painfully that I normally end up weeping into a pillow.
Për mua, këto krizat e karierës, ndodhin normalisht shpesh, në fakt në një mbrëmje të djele, atëherë kur dielli fillon të perëndojë, dhe hapësira mes shpresave për veten time, dhe realitetit të jetës sime, fillojnë të devijojnë kaq dhimbshëm sa që perfundoj duke u përlotur mbi jastëk.