And I think the biggest picture of all would take seriously the fact that so much of our verbiage about abstract events is based on a concrete metaphor and see human intelligence itself as consisting of a repertoire of concepts -- such as objects, space, time, causation and intention -- which are useful in a social, knowledge-intensive species, whose evolution you can well imagine, and a process of metaphorical abstraction that allows us to bleach these concepts of their original conceptual content -- space, time and force -- and apply them to new abstract domains, therefore allowing a species that evolved to deal with rocks and tools and animals, to conceptualize mathematics, physics, law and other abstract domains.
Dhe mendoj se pasqyrimi më i madh do ta merrte seriozisht faktin se pjesa më e madhe e dërdëllitjeve tona për ngjarjet abstrakte bazohet në metaforë konkrete. Ky pasqyrim e sheh vet inteligjencën njerëzore sikur të ishte e ndërtuar nga një repertor konceptesh -- si objektet, hapësira, koha, shkaku dhe qëllimi -- të cilat janë të dobishme për qeniet e dijshme shoqërore, evolucionin e të cilëve mund ta imagjinoni, Dhe procesin e abstraktimit metaforik Që na lejon t'i zbardhim këto koncepte nga përmbajtja origjinale e perceptimit -- hapësira, koha dhe forca -- dhe t’i aplikojmë ato në fusha të reja abstrakte, duke u lejuar qenieve të evoluara të merren me shkëmbinj, vegla pune dhe kafshë për t'i perceptuar matematikën, fizikën, ligjin dhe fushat tjera abstrakte.