She came up to me one night, and she just said, 'Dad, you can't let the kids die.'" Or I think of Cynthia Thomas, a really loyal army daughter and army wife, who, as she saw her friends and relations coming back from the Iraq War, was so shocked by their mental condition and the refusal of the military to recognize and acknowledge post-traumatic stress syndrome that she set up a cafe in the middle of a military town to give them legal, psychological and medical assistance.
Një natë, mu afrua dhe tha Baba, nuk mund të lejosh që bebet të vdesin." Apo mendoj për Cynthia Thomas, një grua dhe bijë besnike ushtarakesh e cila, kur i pa shokët dhe të afërmit e saj duke u kthyer nga lufta në Irak, ishte aq e tronditur nga gjendja e tyre mendore dhe refuzimi i ushtrisë për të njohur dhe për të pranuar sindromën e stresit post-traumatik sa që hapi një kafe në mes të qytetit ushtarak për të dhuruar ndihme ligjore, psikologjike dhe mjekësore.