But it took time for me to realize that my acts of pride weren't most alive in the global cities I traipsed through, but in the villages where I speak the languages and play the games and feel most at home and I can say, "I have seen the world, and I know that people like me aren't alone here, we are everywhere."
Por u desh kohë të kuptoj që veprimet e mia të krenarisë nuk ishin më të gjalla në qytetet globale ku unë u zhvendosa, por në fshatrat ku unë flas gjuhën dhe luaj lojëra dhe ndihem si në shtëpi  e mund të them, "Unë e kam parë botën, dhe unë e di që njerëzit si unë nuk janë vetëm këtu, ne jemi kudo ".