I think that if we understood our cognitive limitations in the same way we understand our physical limitations, even though they don't stare us in the face the same way, we could design a better world, and that, I think, is the hope of this thing.
Mendoj që nëse ne kuptojmë kufizimet tona të njohjes në të njejtën mënyre sikurse kuptojmë kufizimet tona fizike, edhe pse ato s'na shikojnë në fytyrë në të njejtë mënyrë, ne do të mund të dizanjonim një botë më të mirë. Dhe ajo, mendoj, është shpresa e kësaj gjëje.