I disagree, and I think that it is equally a tool that humans use to enforce and encode our social and moral preferences and prejudices about status and power, which is why plutocrats like me have always needed to find persuasive stories to tell everyone else about why our relative positions are morally righteous and good for everyone: like, we are indispensable, the job creators, and you are not; like, tax cuts for us create growth, but investments in you will balloon our debt and bankrupt our great country; that we matter; that you don't.
Nuk jam dakord, dhe mendoj se po aq është një mjet që njerëzit e përdorin për të detyruar dhe rrënjosur parapëlqimet dhe paragjykimet tona shoqërore dhe morale mbi statusin dhe fuqinë, dhe kjo është arsyeja pse plutokratë si unë gjithmonë kanë pasur nevojë të gjejnë histori bindëse për t’ia treguar kujtdo tjetri se pse pozicioni ynë relativ është moralisht i drejtë dhe i mirë për këdo: pra që ne jemi të domosdoshëm, krijuesit e vendeve të punës, kurse ju jo; se shkurtimi i taksave për ne krijon rritje ekonomike, por investimet për ju do të fryjnë borxhin tonë dhe falimentojnë vendin tonë të fuqishëm; që ne jemi të rëndësishëm; kurse ju jo.