That is, abandoning our collective power to imagine our potential, falling victims to our fears, our stereotypes, our dogmas, taking our citizens out of the process rather than building the process around our citizens.
Kjo do te thotë, të braktisim fuqinë kolektive, që të imagjinojmë potencialin tonë, te jemi viktima te frikës sonë, stereotipeve tona, apo dogmave te nxjerrim jashtë proçesit qytetarët tanë ne vend që të ndërtojmë këtë proçes rreth qytetarëve tanë.