So no matter that I have inhibitions to fill all my pockets, I keep trying, hoping that one day I'll write a poem I can be proud to let sit in a museum exhibit as the only proof I existed.
Kështu që nuk ka rëndësi që kam pengesa për t'i mbushur xhepat e mi, do të vazhdoj të provoj, duke shpresuar që një ditë do të shkruaj një poezi që mund të jem krenare t'a lë në një ekspozitë në muze. si e vetmja provë që unë kam ekzistuar.