Conversely, even more importantly, it is a realm of privacy, the ability to go somewhere where we can think and reason and interact and speak without the judgmental eyes of others being cast upon us, in which creativity and exploration and dissent exclusively reside, and that is the reason why, when we allow a society to exist in which we're subject to constant monitoring, we allow the essence of human freedom to be severely crippled.
Në të kundërt, madje më me rëndësi, aftësia për t’u tërhequr diku ku mund të mendojmë, arsyetojmë, ndërveprojmë dhe flasim pa pasur mbi kurriz sytë e botës, diku ku fryma krijuese, zhbiruese dhe mospajtimi kanë vatrën e tyre, hyn te sfera e privatësisë. Kur lejojmë ekzistencën e një shoqërie te e cila jemi subjekt mbikëqyrjeje konstante, lejojmë gjymtimin e rëndë të thelbit të lirisë njerëzore.