Part of it might be, and there are terrorists, but are we really thinking about terrorists as such an existential threat that we are willing to do anything at all to fight them?
Pjesërisht, ndoshta, ka terroristë, por ata po konsiderojnë me të vërtetë terroristët si një kërcënim tillë për ekzistencën tonë, që për ti luftuar, ne duhet t'i pranojmë të gjitha?