I finally allowed myself to accept what was really most important to me, not what I was conditioned to want or maybe what I conditioned myself to want, and that decision led to a reassessment of the feminist narrative that I grew up with and have always championed.
Më në fund ia lejova vetes të pranoj atë çfarë ishte vërtet më shumë  e rëndësishme për mua, jo çfarë unë isha e kushtëzuar të doja ose mbase çfarë e kushtëzoja veten të doja, dhe ai vendim më çoi në një rivlerësim të tregimeve feministe me të cilat u rrita dhe kam triumfuar gjithmonë.