In a way, just like Tolstoy's statement about every unhappy marriage being different, every collapsed or endangered society is different -- they all have different details. But nevertheless, there are certain common threads that emerge from these comparisons of past societies that did or did not collapse and threatened societies today. One interesting common thread has to do with, in many cases, the rapidity of collapse after a society reaches its peak. There are many societies that don't wind down gradually, but they build up -- get richer and more powerful -- and then within a short time, within a few decades after their peak, they collapse. For example, the classic lowland Maya of the Yucatan began to collapse in the early 800s -- literally a few decades after the Maya were building their biggest monuments, and Maya population was greatest.
Në një mënyre, sikur deklarata e Tolstoit që çdo martesë e palumturë është ndryshe, çdo shoqëri e dështuar apo e rrezzikuar është ndryshe -- ato të gjitha kanë detaje të ndryshme. Megjithatë, ka tema të përbashkëta që shfaqem nga krahasimet e shoqërive të kaluara të cilat dështuan apo nuk dështuan dhe shoqërive që janë të rrezikuara sot. Një temë interesante e përbashkët ka të bëjë, në shumë raste, me shpejtësinë e dështimit pasi që shoqëria të arrijë pikën e saj të zhvillimit. Ka shumë shoqëri që nuk shkatërrohen ngadalë, por ndërtohen - bëhen më të pasura dhe më të fuqishme -- dhe pastaj për një kohe të shkurtër, branda disa dekadave pas pikës së suksesit, ato dështojnë. Për shembull, Majat e Jukatanit filluan të dështojne gjatë të 800-ve të herëshme -- me kuptimin e plotë të fjalës, pasi që Majat kishin ndërtuar monumentet më të mëdha, dhe pupullsia ishte më e madhja.