Tragic art, as it developed in the theaters of ancient Greece, in the fifth century B.C., was essentially an art form devoted to tracing how people fail, and also according them a level of sympathy, which ordinary life would not necessarily accord them.
Arti tragjik, ashtu sic u zhvillua në teatrat antik grek, në shekullin e 5-të para Krishtit, ishte në thelb një formë arti përkushtuar gjetjes së si dështojnë njerëzit. Dhe sipas tyre, dhe të një farë simpatie. Simpati të cilën jeta e zakonshme nuk ia jep gjithmonë.