I wrote this after a friend's funeral, but not so much about the friend as something the eulogist kept saying, as all eulogists tend to do, which is how happy the deceased would be to look down and see all of us assembled.
Këtë e kam shkruar pas një funerali të një miku, por jo aq shumë sikurse ndonjë lavdërues do të thoshte, sikurse të gjithë lavdëruesit duan të thonë, e cila është se sa i lumtur i vdekuri do të ishte po të na shikonte dhe të na shihte të gjithëve të mbledhur.