But we don't even blink when we hear somebody say this, because we've heard that kind of stuff for so long and somehow we've completely internalized and accepted collectively this notion that creativity and suffering are somehow inherently linked and that artistry, in the end, will always ultimately lead to anguish.
Por ne as që trembim sytë kur dëgjojmë dikend duke thënë këtë sepse kemi dëgjuar këso gjërash për gjatë kohë dhe disi të gjithë ne në mënyrë kolektive e kemi pranuar këtë nocion se krijimtaria dhe vuajtja janë në njëfarë mënyrë të lidhura dhe se puna artistike, në fund, gjithmonë përfundimisht shpie në vuajtje.