I realized that my story stood in for all those who were expected to pick themselves up by their bootstraps, even if they didn't have any boots; that my organization stood in for all the structural, systemic help that never went to Harlem or Appalachia or the Lower 9th Ward; that my voice stood in for all those voices that seemed too unlearned, too unwashed, too unaccommodated.
Kuptova që historia ime përfaqësonte ata që prisnin përmirësim me mundësitë e tyre edhe pse nuk kishin mundësi. Kuptova që programi im jepte ndihmë të plotë dhe sistematike që kurrë nuk patën në Harlem, Appalachia apo Lower Ward 9; zëri im përfaqësonte ata që ngjanin pa shkollë, pa larë, të emargjinuarit.