The poetry is really about evoking the local: the mountainous terrain, using colors to pick up the spectacular light, understanding how to interpret the nomadic traditions that animate the nation of Mongolia.
Poezia është më shumë për të  ngjallur elementet lokale: terrenin malor, duke përdorur ngjyrat për të rritur ndriçimin e mahnitshëm, duke kuptuar si të shfaqim  traditat nomade që gjallërojnë kombin e Mongolisë.