He stood there staring at it in silence, then he grabbed the book out of my hand and started running down the long, narrow hallway holding it over his head shouting, "I exist! I exist."
Залуу хуудас руу чимээгүй ширтэж байгаад гараас минь номыг шүүрч урт корридороор номоо толгой дээрээ сэгсрэн "Би оршдог юм байна! Би оршдог!" хэмээн орилж байсныг сайн санаж байна.