Why do the same coping mechanisms that get us through all kinds of life challenges fail us so miserably when our heart gets broken?
რატომ არის რომ ის ბრძოლის მექანიზმები, რომლებიც ცხოვრების ნებისმიერ გამოწვევისას გვეხმარებიან, გვღალატობენ როდესაც საქმე გატეხილ გულს ეხება?