Indeed, in movements of modernism and post-modernism, there was visual art without beauty, literature without narrative and plot, poetry without meter and rhyme, architecture and planning without ornament, human scale, green space and natural light, music without melody and rhythm, and criticism without clarity, attention to aesthetics and insight into the human condition.
რასაკვირველია, მოდერნიზმის და პოსტ-მოდერნიზმის მოძრაობებში იყო სახვითი ხელოვნება სილამაზის გარეშე, ლიტერატურა ნარატივისა და სიუჟეტის გარეშე პოეზია რითმის გარეშე არქიტექტურა ორნამენტის გარეშე, ადამიანური მასშტაბი, მწვანე  სივრცე, ბუნებრივი სინათლე, მუსიკა მელოდიისა და რითმის გარეშე, და კრიტიკა სიცხადის გარეშე, ყურადღება ესთეტიკისა და ადამიანური მდგომარეობის მიმართ.