Well, why has violence declined? No one really knows, but I have read four explanations, all of which, I think, have some grain of plausibility. The first is, maybe Thomas Hobbes got it right. He was the one who said that life in a state of nature was "solitary, poor, nasty, brutish and short." Not because, he argued, humans have some primordial thirst for blood or aggressive instinct or territorial imperative, but because of the logic of anarchy. In a state of anarchy, there's a constant temptation to invade your neighbors preemptively, before they invade you. More recently, Thomas Schelling gives the analogy of a homeowner who hears a rustling in the basement. Being a good American, he has a pistol in the nightstand, pulls out his gun, and walks down the stairs.
კარგი, მაშ რატომ მცირდება ძალადობა? სინამდვილეში არავინ იცის, მაგრამ მე 4 ახსნა წავიკითხე, რომელთაგან ჩემი აზრით თითოეული შეიცავს სიმართლის მარცვალს. პირველი: შეიძლება ტომას ჰობსი მართალი იყო როცა თქვა, რომ სახელმწიფოებრიობამდე პერიოდის ცხოვრება იყო "განმარტოებული, ღარიბი, საზიზღარი, უმოწყალო და მოკლე", არა იმიტომ რომ ადამიანებს გააჩნიათ თანდაყოლილი სისხლის წყურვილი, ან აგრესიული ინსტიქტები და ტერიტორიული იმპერატივები, არამედ თავად ანარქიის ლოგიკით, ანარქიის მდგომარეობაში, არსებობს მუდმივი ცდუნება დაასწრო და თავს დაესხა მეზობელს, მანამ სანამ ის დაგესხმება. ტომას შელინგი ავლებდა ასეთ ანაგლოგიას. სახლის მეპატრონეს სარდაფიდან ესმის ხმა. როგორც კარგ ამერიკელს მას ტუმბოში აქვს იარაღი.