I want to live in a world where a 15-year-old girl sitting in her bedroom watching "Buffy the Vampire Slayer" isn't referred to as achieving anything because she's doing it sitting down.
მინდა ვიცხოვრო სამყაროში, სადაც 15 წლის გოგონას რომელიც საძინებელში ზის და "ბაფი - ვამპირების გამანადგურებელს" უყურებს არ მიეწერება "რაღაცის" მიღწევა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ის ამას დამჯდარი აკეთებს.