When I hear even a hint of idealizing or the faintest whiff of nostalgia in a session, I go, "Phone, please."
როგორც კი სესიაზე გაიდეალიზების რაიმე ნიშანს ან ნოსტალგიის მსუბუქ გამოხატულებას ვიგრძნობ, ვეუბნები " ტელეფონი, თუ შეიძლება."