What it suggests is that children are shaped not by their parents over the long run, but in part -- only in part -- by their genes, in part by their culture -- the culture of the country at large and the children's own culture, namely their peer group -- as we heard from Jill Sobule earlier today, that's what kids care about -- and, to a very large extent, larger than most people are prepared to acknowledge, by chance: chance events in the wiring of the brain in utero; chance events as you live your life.
ეს გვაჩვენებს, რომ ბავშვები საბოლოო ჯამში, არა მშობლების მიერ ყალიბდებიან, არამედ ნაწილობრივ, მხოლოდ ნაწილობრივ, გენებით და ნაწილობრივ კულტურით. ქვეყნის კულტურით ზოგადად და ბავშვების საკუთარი კულტურით, კერძოდ თანატოლების. როგორც დღეს ჯილ სობულესგან მოვისმინეთ, ეს არის რაც ბავშვებს აღელვებთ და დიდწილად, ბევრად უფრო დიდწილად ვიდრე ხალხი ამას აღიარებს, შემთხვევითობით: საშვილოსნოში ტვინის შეერთების შემთხვევითობით; შემთხვევითი ხდომილებით ცხოვრების მანძილზე.