I call this process "patternicity" -- that is, the tendency to find meaningful patterns in both meaningful and meaningless noise.
მე ამას "სტრუქტურომანიას" ვუწოდებ. რაც არის აზრიანი სტრუქტურების ძიების ტენდენცია, როგორც აზრიან, ისე უაზრო ხმაურში.