We are going back into our sacred traditions and recognizing that all of our traditions contain the raw material to justify violence and extremism, and also contain the raw material to justify compassion, coexistence and kindness -- that when others choose to read our texts as directives for hate and vengeance, we can choose to read those same texts as directives for love and for forgiveness.
ვუყურებთ ჩვენს წმინდა ტრადიციებს და ვხვდებით, რომ ჩვენი ყველა ტრადიცია, შეიცავს მასალას, რომელიც ძალადობას და ექსტრემიზმს ამართლებს და ასევე შეიცავს მასალას, რომელიც ახალისებს თანაგრძნობას, თანაარსებობას და სიკეთეს. როდესაც სხვები ამჯობინებენ ჩვენი  ტექსტები იკითხონ, როგორც მითითება სიძულვილისა და შერისძიებისკენ, ჩვენ შევიძლია იგივე ტექსტი, სიყვარულის და მიტევების მითითებად მივიღოთ.