It also happens in the very real, flesh and blood of academic medicine. So in 1980, some researchers did a study on a drug called lorcainide, and this was an anti-arrhythmic drug, a drug that suppresses abnormal heart rhythms, and the idea was, after people have had a heart attack, they're quite likely to have abnormal heart rhythms, so if we give them a drug that suppresses abnormal heart rhythms, this will increase the chances of them surviving.
მსგავსი ფორმატით ხელმძღვანელობს თანამედროვე აკადემიური მედიცინა. 1980 წელს მკვლევარებმა შეისწავლეს ანტიარითმიული წამალი "ლორკაიდინი", რომელიც ბლოკავს გულის აბნორმალურ რითმებს. იდეა ის იყო , რომ გულის ინფარქტის შემდეგ დიდი ალბათობაა რომ განვითარდეს გულის რითმის დარღვევები. შესაბამისად თუ ჩვენ ამ პროცესს ხელს შევუშლით ანტიარითმიული მედიკამენტით, ამით მათი გადარჩენის შანსს გავზრდით.