An example of a great psychological idea: the single best improvement in passenger satisfaction on the London Underground, per pound spent, came when they didn't add any extra trains, nor change the frequency of the trains; they put dot matrix display boards on the platforms -- because the nature of a wait is not just dependent on its numerical quality, its duration, but on the level of uncertainty you experience during that wait.
აი, მაგალითი არაჩვეულებრივი ფსიქოლოგიური იდეის: ლონდონის მეტროში, მგზავრთა კმაყოფილების გაუმჯობესებისთვის არ დაუმატებიათ მატარებლები, არც არსებული გააუმჯობესეს, არამედ დააყენეს ციფრული დისპლეი პლატფორმებზე. იმიტომ რომ ლოდინის ბუნება ამგვარია რომ ის დამოკიდებულია არა ხანგრძლივობაზე და ციფრებზე, არამედ გაურკვევლობაზე ამ ლოდინის განმავლობაში.