They call it "secondary trauma" and "compassion fatigue," the concept that we absorb the traumas our students share with us each day.
તેઓ તેને "ગૌણ આઘાત" કહે છે અને "કરુણા થાક," ખ્યાલ કે અમે આઘાતને શોષીએ છીએ અમારા વિદ્યાર્થીઓ દરરોજ અમારી સાથે શેર કરે છે.