It's like a video game obstacle course. And I've gotten better and better at doing this. Even when I make a painting, I actually imagine I'm behind the painting, it already exists, and someone's looking at it, and I see whether they're feeling it from their gut.
જાણે વીડીયો રમતમાં વિઘ્ન-દોડ રમી રહ્યા હોઇએ. અને, હું આમ કરવામાં વધારે ને વધારે માહિર થતો જાઉં છું. હું જ્યારે ચિત્ર દોરતો હોઉં છું, ત્યારે પણ જાણે હું સાચે જ ચિત્રની પાછળ ઊભો હોઉં જાણે કે તે અસ્તિત્વમાં જ છે અને કોઇ તેની તરફ જોઇ રહ્યું છે તેમ કલ્પના કરૂં છું, ત્યારે હું એ જોવા પ્રયત્ન કરૂં છું કે તેઓ તેને સાહજિકપણે જૂએ છે ખરાં.