And I spent a couple of weeks going around with a social work agency that ministered to the homeless. And I realized seeing the homeless through their eyes that almost all of them were psychiatric patients that had nowhere to go. They had a diagnosis. It made me -- what it did was to shake me out of the urban trance where, when we see, when we're passing someone who's homeless in the periphery of our vision, it stays on the periphery.
Поминав неколку недели одејќи наоколу со агенција за социјална работа која им помагаше на бездомниците. Сфатив дека гледајќи ги бездомниците низ нивните очи дека скоро сите од нив се психијатриски случаи кои немаа каде да одат. Имаа дијагнози. Тоа ме натера, ме протресе од урбаниот транс во кој се наоѓав, кога ќе видиме, кога поминуваме покрај некој бездомник во периферијата на нашата визија, тој останува на периферијата.