And at the beginning, we were so touched by these stories, we were so amazed by these stories, that we thought that maybe  the best way to talk to the guerrillas was to have them talk to themselves, so we recorded about a hundred different stories during the first year, and we put them on the radio and television so that the guerrillas in the jungle could hear stories, their stories, or stories similar to theirs, and when they heard them, they decided to go out.
И на почетокот, ние бевме доста погодени од овие приказни, бевме доста воодушевени  од овие приказни, и мислевме дека можеби најдобриот начин да се зборува со герилците е да се натераат да зборуваат едни со други, па снимивме околу стотина различни приказни во текот на првата година, и ги поставивме на радио и телевизија за герилците во џунглата да можат да слушнат приказни, нивните приказни, или приказни слични на нивните, и кога ги слушнаа,  одлучија да излезат.