I am six years old, and I don't cry when we leave home and we come to America, because I expect it to be a place filled with rare and wonderful things like bananas and chocolate and Bazooka bubble gum, Bazooka bubble gum with the little cartoon wrappers inside, Bazooka that we'd get once a year in Ukraine and we'd have to chew one piece for an entire week.
Имав шест години, и не плачев кога  го напуштавме домот и се преселувавме во Америка, затоа што очекував дека тоа ќе биде место  исполнето со ретки и прекрасни работи,  како банани и чоколадо и гумите за џвакање Bazooka, оние со малечки сликички обвиткани однатре. Bazooka кои ги добивавме  еднаш годишно во Украина и моравме да џвакаме едно парче цела недела.