(Laughter) So I had the most profound encounters with people, especially lonely people who looked like they hadn't talked to anyone in weeks, and we would get this beautiful moment of prolonged eye contact being allowed in a city street, and we would sort of fall in love a little bit.
(смеа) Така имав навистина длабоки средби со луѓе, посебно со осамени луѓе кои гледаа како со недели да не зборувале со никој и сите го доживувавме овој убав момент на продолжен контакт со очите кој што се случуваше на некоја градска улица и полека малку по малку почнавме да се заљубуваме.