Now with the allocation and the understanding of the lack of understanding, we enter into a new era of science in which we feel nothing more than so much so as to say that those within themselves, comporary or non-comporary, will figuratively figure into the folding of our non-understanding and our partial understanding to the networks of which we all draw our source and conclusions from.
Е сега, со прераспределбата и со разбирањето на недостатокот од разбирање, влегуваме во една нова ера од науката во која чувствуваме НИШТО повеќе одошто толку колку да се каже дека оние „самите во себе“, согласувачки или несогласувачки, фигуративно ќе навлезат во напластеноста од нашето неразбирање и во нашето делумно разбирање сѐ до мрежите од кои сите ние ги влечеме и изворот и заклучоците.