I use spoken word to help my students rediscover wonder, to fight their instincts to be cool and unfazed and, instead, actively pursue being engaged with what goes on around them, so that they can reinterpret and create something from it.
Го користам кажаниот збор да им помогнам на моите студенти повторно да го откријат прашувањето, да се изборат со своите инстинкти да бидат кул и неисплашени, и, наместо тоа - активно да бараат да бидат вклучени во тоа што се случува околу нив, за да можат поинаку да го толкуваат и да создадат нешто од него.