But we don't even blink when we hear somebody say this, because we've heard that kind of stuff for so long and somehow we've completely internalized and accepted collectively this notion that creativity and suffering are somehow inherently linked and that artistry, in the end, will always ultimately lead to anguish.
Но, ние не ни трепнуваме кога ќе слушнеме некој како го вели ова бидејќи такви работи слушаме веќе толку долго време и некако, како колектив целосно сме го прифатиле мислењето дека креативноста и страдањето се поврзани и дека уметноста на крајот секогаш води кон патење.