So I had to wield my paralyzed arm like a stump and cover the numbers as I went along and pushed them, so that as I would come back to normal reality, I'd be able to tell, "Yes, I've already dialed that number."
дали веќе сум ги свртела овие бројки. И морав да управувам со мојата парализирана рака како обележувач и да ги покривам цифрите како што ги вртев така што кога ќе се вратев во нормална состојба, ќе можев да кажам „Да, веќе ја свртев таа цифра.“