It saved me when I was in the middle of writing "Eat, Pray, Love," and I fell into one of those sort of pits of despair that we all fall into when we're working on something and it's not coming and you start to think this is going to be a disaster, the worst book ever written.
Оваа идеја ме спаси додека бев среде пишувањето на „Јади, моли се, сакај“ и паднав во една од оние јами од очај во кои сите ние паѓаме кога работиме на нешто што оди тешко и ќе поченеме да си мислиме дека ќе биде катастрофа, ова ќе биде најлошата книга напишана до сега.