And the idea is that we simply have virtual patterns, because we're never going to get samples of every virus -- it would be virtually impossible. But we can get virtual patterns, and compare them to our observed result -- which is a very complex mixture -- and come up with some sort of score of how likely it is this is a rhinovirus or something.
и идејата е, да имаме виртуелни секвенци -- бидејќи никогаш нема да успееме да ги прибереме сите вируси; тоа би било буквално невозможно. Но можеме да ги прибереме виртуелните каратеристики, и да ги споредиме и со нашиот претходен резултат, које е комплексна мешавина, и да дадеме некој вид на бодови за колку нешто личи на rhinovirus или слично.