Second conclusion is that the ability to conceive of a given event in two different ways, such as "cause something to go to someone" and "causing someone to have something," I think is a fundamental feature of human thought, and it's the basis for much human argumentation, in which people don't differ so much on the facts as on how they ought to be construed.
Вториот заклучок е дека нашата способност еден настан да го замислиме на два различни начини, како во „да причини нешто да отиде кај некого“ и „да причини некој да има нешто“, е основна особина на човековата мисла за која многу се дискутира, при што несогласувањето не е толку во фактите, колку што е во начинот на кој тие треба да се протолкуваат.