And for a moment I was wondering, are we going to live in order to see real change happening on the ground, a change that does not come through foreign intervention, through the misery of occupation, through nations invading our land and deepening the sense of inferiority sometimes?
ผมเคยคิดเหมือนกันว่า เราจะมีชีวิตอยู่เพื่อรอเห็น ความเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงหรือไม่ ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้มาจากการแทรกแซงของต่างชาติ จากความทุกข์ทรมานของการยึดครอง จากชาติอื่นที่บุกรุกดินแดนของเรา ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ความรู้สึกต่ำต้อยฝังรากลึก