And Rostow tells us that all economies need to pass through five stages of growth: first, traditional society, where a nation's output is limited by its technology, its institutions and mindset; but then the preconditions for takeoff, where we get the beginnings of a banking industry, the mechanization of work and the belief that growth is necessary for something beyond itself, like national dignity or a better life for the children; then takeoff, where compound interest is built into the economy's institutions and growth becomes the normal condition; fourth is the drive to maturity where you can have any industry you want, no matter your natural resource base; and the fifth and final stage, the age of high-mass consumption where people can buy all the consumer goods they want, like bicycles and sewing machines -- this was 1960, remember.
และโรสโทว์บอกเราว่าเศรษฐกิจทุกรูปแบบ ต้องผ่านห้าขั้นตอนของการเติบโต ขั้นแรก สังคมแบบดั้งเดิม ที่ผลิตผลของชาติมีอยู่อย่างจำกัด จากปัจจัยทางเทคโนโลยี สถาบันต่างๆ  และแนวคิดของสังคมนั้น แต่หลังจากที่เงื่อนไขนั้นค่อย ๆ หมดไป เราก็เริ่มมีอุตสาหกรรมการธนาคาร ซึ่งเป็นกลไกขับเคลื่อน และความเชื่อว่าการเติบโตมีความสำคัญ ที่บางสิ่งที่เป็นยิ่งกว่าตัวตนของมัน เช่น เกียรติภูมิของชาติ หรือ สภาพชีวิตที่ดีกว่าของเด็ก ๆ จากนั้น ก็เข้าสู่ช่วงที่ความสนใจ มุ่งไปที่การสร้างสถาบันทางเศรษฐศาสตร์ และการเติบโตก็กลายเป็นสภาวะตามปกติ ขั้นที่สี่ การเจริญจนสมบูรณ์  ที่คุณสามารถมีธุรกิจอะไรก็ได้ตามต้องการ ไม่ว่าพื้นฐานทรัพยากรธรรมชาติ เป็นอย่างไร และขั้นที่ห้า ซึ่งเป็นขั้นสุดท้าย คือยุคแห่งการบริโภคในปริมาณมาก ที่คนสามารถซื้อสินค้าทุกอย่างที่ต้องการได้ เช่น จักรยาน และเครื่องจักรเย็บผ้า อย่าลืมนะคะว่า นี่คือปี ค.ศ.