They could amuse themselves for hours by flapping their hands in front of their faces, but they were panicked by little things like their favorite toy being moved from its usual place without their knowledge.
พวกเขาสามารถหัวเราะเองได้เป็นชั่วโมง ๆ ด้วยการกระพือมือขึ้นลงหน้าใบหน้าตนเอง แต่พวกเขาจะรู้สึกตื่นตกใจกับเรื่องจิ๊บ ๆ เช่นของเล่นชิ้นโปรดที่ถูกย้ายไปจากที่เดิม ที่วางไว้เป็นประจำ โดยพวกเขาไม่รู้เรื่อง