The philosopher William James described the world of newborn infants as a "buzzing and blooming confusion."
นักปรัชญา วิลเลี่ยม เจมส์  อธิบายโลกในมุมมองของเด็กทารกว่า "เป็นลมที่พัดส่งเสียงดังกระหึ่ม และเบ่งบานไปด้วยความสับสน"