And I remember it really well, because I  don't have a lot of epiphanies. (Laughter) All I had to do was write a song  that exploits my nervousness.
และผมจำมันได้อย่างดียิ่ง เพราะผมไม่ได้มี ปรากฏการณ์รู้แจ้งมากนัก (เสียงหัวเราะ) ทั้งหมดที่ผมต้องทำตอนนั้น ก็คือ แต่งเพลง  ซึ่งใช้การประหม่าของผม ให้เป็นประโยชน์