This is reflected in Beckett’s unique approach to genre in Waiting for Godot, which he branded “a tragicomedy in two acts."
สิ่งนี้ถูกแสดงออกมาในแบบที่เป็นเอกลักษณ์ ของเบ็คเค็ทท์ ที่ทำให้เขาบอกว่า "รอคอยโกโดต์" เป็น "ละครเศร้าปนตลกขบขันสององก์"