So my job, then, is to use photography as a communication tool, to help bridge the gap between the science and the aesthetics, to get people talking, to get them thinking, and to hopefully, ultimately, get them caring.
ฉะนั้น หน้าที่ของผมคือใช้ภาพถ่ายเหล่านี้ เป็นเครื่องมือในการสื่อสาร เพื่อช่วยเชื่อมช่องว่าง ระหว่างวิทยาศาสตร์และสุนทรียศาสตร์ เพื่อให้ผู้คนพูดถึง เพื่อให้พวกเขาคิดถึง และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ที่สุดแล้ว เพื่อให้พวกเขาใส่ใจ