Politics has come to resemble a cynical team game played by politicians, while the public has been pushed aside as if sitting on the seats of a stadium in which passion for politics is gradually making room for blindness and desperation.
การเมืองได้มาถึงสภาพที่คล้ายกับ เกมการถากถาง ที่เล่นโดยทีมนักการเมือง ขณะที่สาธารณะชนถูกผลักออกไป เหมือนกำลังนั่งชมอยู่บนที่นั่งในสนามกิฬา ที่มีความลุ่มหลงทางการเมือง ค่อยๆทำให้ตามืดบอด และเกิดความสิ้นหวัง