I drew, and I drew, and since I knew that humor was acceptable in my family, I could draw, do what I wanted to do, and not have to perform, not have to speak -- I was very shy -- and I could still get approval.
ดิฉันวาดรูป แล้วก็วาดรูป และตั้งแต่นั้น ดิฉันก็ได้รู้ว่า อารมณ์ขันเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ในครอบครัวของดิฉัน ดิฉันสามารถวาดรูป ทำในสิ่งที่ดิฉันต้องการจะทำ และไม่จำเป็นจะต้องแสดงออก ไม่จำเป็นจะต้องพูด ดิฉันเป็นเด็กขี้อายมากค่ะ แต่ดิฉันก็ยังคงได้รับการยอมรับ