Naela Ayesh, who strived to build a self-sufficient Palestinian economy by encouraging women in Gaza to grow vegetables in their backyards, an activity deemed illegal by the Israeli authorities at that time; Rabeha Diab, who took over decision-making authority for the entire uprising when the men who had been running it were deported; Fatima Al Jaafari, who swallowed leaflets containing the uprising's directives in order to spread them across the territories without getting caught; and Zahira Kamal, who ensured the longevity of the uprising by leading an organization that went from 25 women to 3,000 in a single year.
เนลา อาญาช ผู้อุตสาหะในการสร้าง เศรษฐกิจพอเพียงของชาวปาเลสไตน์ โดยการส่งเสริมให้ผู้หญิงในกาซา ปลูกผักที่สวนหลังบ้านของพวกเธอ เป็นกิจกรรมหนึ่งที่ถือได้ว่าผิดกฎหมาย โดยองค์การบริหารอิสราเอล ณ เวลานั้น รีบีฮา เดียบ ผู้รับช่วงต่อ อำนาจการตัดสินใจ ในการลุกฮือทั้งหมดไว้ เมื่อพวกผู้ชายที่ดำเนินการอยู่ ถูกเนรเทศไป ฟาติมา อัล จาฟารี คนที่กลืนกินแผ่นใบปลิว ที่มีคำสั่งชี้นำการลุกฮืออยู่ เพื่อที่จะเผยแพร่คำสั่งเหล่านั้น ให้ไปทั่วภูมิภาคดินแดน โดยไม่ให้ถูกจับได้ และซาหิรา คามัล ผู้ให้หลักประกันในการลุกฮือที่ยั่งยืน ด้วยการนำพาองค์กรหนึ่ง ที่เริ่มจากผู้หญิง 25 คนมาเป็น 3,000 คนภายในเวลาแค่ปีเดียว