And being a theater person, what I know and love about the theater is that when the audience comes in and they suspend their disbelief, when you see men walking or women walking with a platter of grass on their heads, you know it's the savanna.
ในฐานะที่เป็นคนทำงานละคร  สิ่งที่ฉันรักและรู้ดีเกี่ยวกับงานนี้ ก็คือเมื่อผู้ชมเดินเข้ามาในโรงละคร พวกเขาได้ละความไม่เชื่อถือเอาไว้ แล้วพอพวกเขาได้เห็นนักแสดงชายหญิงที่เดินไปมา โดยมีแผ่นหญ้าอยู่บนศรีษะ พวกเขาเข้าใจได้ทันทีว่า มันคือทุ่งหญ้าสะวันนา