For me, going home meant returning to the work of writing because writing was my home, because I loved writing more than I hated failing at writing, which is to say that I loved writing more than I loved my own ego, which is ultimately to say that I loved writing more than I loved myself.
สำหรับฉัน การกลับบ้าน หมายถึงการกลับไปเขียนหนังสือ เพราะการเขียนหนังสือคือบ้านของฉัน เพราะฉันรักการเขียน มากยิ่งกว่า ที่ฉันเกลียดความล้มเหลวจากการเขียน นั่นก็คือ ฉันรักการเขียน ยิ่งกว่ารักอัตตาของฉันเอง ซึ่งที่สุดแล้ว จะเรียกว่า ฉันรักการเขียนมากกว่ารักตัวเองก็ได้