At the time I was just beginning to emerge from this eight-year personal identity crisis zigzag that saw me go from being a boy to being this awkward girl that looked like a boy in girl's clothes to the opposite extreme of this super skimpy, over-compensating, boy-chasing girly-girl to finally just a hesitant exploration of what I actually was, a tomboyish girl who liked both boys and girls depending on the person.
ในตอนนั้น ฉันพึ่งจะโผล่ขึ้นมา จากช่วงเวลาแปดปี ที่ฉันสับสนเกี่ยวกับตัวตนของตัวเอง เส้นทางที่เริ่มจากการเป็นเด็กผู้ชาย กลายเป็นเด็กผู้หญิงประหลาด  ที่ดูเหมือนเด็กผู้ชายในเสื้อผ้าเด็กผู้หญิง กลายเป็นขั้วตรงข้าม คือสาวผอมเพรียว ที่แสดงความเป็นผู้หญิ๊ง ผู้หญิง  ตามจีบผู้ชาย เพื่อกลบเกลื่อน จนท้ายที่สุด นี่เป้นแค่การค้นหาตนเองอย่างคร่าวๆว่าฉันเป็นอะไรแน่เท่านั้นนะ กลายเป็นสาวห้าว ที่ชอบทั้งผู้ชายและผู้หญิง แล้วแต่ว่าคนๆนั้นนิสัยเป็นไง