And every time he did this, his anxiety ratcheted down a little bit, and then a little bit more and then a little bit more, until in the end, he had effectively relearned how to sit in a public space and just enjoy himself.
และทุก ๆ ครั้งที่เขาทำเช่นนี้ ความวิตกกังวลจะลดลงเล็กน้อย และทีละเล็กละน้อย ทีละเล็กละน้อย กระทั่งหมดลงไป เขาจะต้องได้เรียนรู้วิธีการนั่งใน พื้นที่สาธารณะใหม่อีกครั้ง และมีความสุขกับตัวเอง