Such cryptic dialogue and circular reasoning are key features of the Theatre of the Absurd, a movement which emerged after the Second World War and found artists struggling to find meaning in devastation.
บทสนทนาที่ซ่อนเงื่อนงำ และใช้เหตุผลแบบงูกินหางนี้ เป็นลักษณะเด่นของละครแปลกสุดวิสัย แนวละครที่เกิดขึ้น หลังยุคสงครามโลกครั้งที่สอง และจากความพยายามที่ล้มเหลวของศิลปิน ในการหาความหมาย