I was there. She was peeling this palm frond apart, these little threads off of it, and she'd roll the threads together and make little thicker threads, like strings, and she would weave the strings together, and as the materiality of this exact very bag formed before my eyes over those three days, the materiality of the way the world works, of reality, kind of started to unravel in my mind, because I realized that this bag and these clothes and the trampoline you have at home and the pencil sharpener, everything you have is made out of either a tree or a rock or something we dug out of the ground and did some process to, maybe a more complicated one, but still, everything was made that way.
ผมอยู่ที่นั่น เธอฉีกใบแต่ละซี่ของปาล์มออก เป็นเส้นเล้กๆเหมือนกับด้ายแล้วก็ม้วนมันเข้าด้วยกัน และทำให้มันหนาขึ้น เป็นเหมือนเส้นเชือก และเธอก็สานมันเข้าด้วยกัน และมันก็เป็นวัตถุดิบหลักของกระเป๋าใบนี้ ที่ผุดขึ้นตรงหน้าผมเลยภายในสามวันนั้น สาระสำคัญของวิถีที่โลกนี้เป็นครับ ความจริงแท้  มันเหมือนค่อยๆคลีออกในความคิดของผม เพราะว่าผมได้ตระหนักแล้วว่า กระเป๋าใบนี้ เสื้อผ้า และเตียงผ้าใบที่คุณมีอยู่ที่บ้าน และกบเหลาดินสอ ทุกอย่างที่คุณมี ทำมาจากต้นไม้หรือไม่ก็หิน หรืออะไรบางอย่างที่เราขุดขึ้นมาจากดิน และนำไปผ่านกระบวนการ บางทีซับซ้อนกว่านี้ แต่ยังไงซะ  ทุกอย่างมันก็เคยถูกทำขึ้นมาแบบนี้