It's the real that we touch -- the door, the window, the threshold, the bed -- such prosaic objects. And yet, I try, in every building, to take that virtual world, which is so enigmatic and so rich, and create something in the real world.
มันเป็นสิ่งที่เราสัมผัส--- เป็นประตู หน้าต่าง ทางเข้า เตียงนอน -- ช่างเป็นของที่จืดชืด น่าเบื่อ แต่กระนั้น ในทุกๆ อาคารของผม  ผมพยายามนำโลกที่อยู่ในจิตวิญญาณของเรา โลกที่แสนจะรุ่มรวย และแสนจะยากต่อการเข้าใจ มาสร้างขึ้นเป็นสิ่งที่จับต้องได้ในโลกความเป็นจริง