What I'm saying is that, surely, rationally, our distress about things that happen, about threats, should be roughly proportional to the size of those threats and threats to come.
สิ่งที่ผมกำลังบอกก็คือ  โดยเหตุผลแล้ว การเศร้าเสียใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ต่อภัย ควรมีสัดส่วนที่พอเหมาะ กับภัยนั้น และภัยที่จะตามมา