Or in other words, I think the Bhutanese believe happiness equals wanting what you have -- imagine gratitude -- divided by having what you want -- gratification.
พูดอีกอย่างหนึ่ง คือ ผมคิดว่าคนภูฏานเชื่อว่า ความสุขคือการพึงพอใจในสิ่งที่คุณมี นั่นคือความรู้สึกขอบคุณหรือกตัญญูต่อสิ่งต่างๆ หารด้วยการมีสิ่งที่คุณต้องการ นั่นคือการได้รับการตอบสนองความพึงพอใจ