Whenever we think of indigenous people and landscape, we either invoke Rousseau and the old canard of the "noble savage," which is an idea racist in its simplicity, or alternatively, we invoke Thoreau and say these people are closer to the Earth than we are.
เมื่อใดที่เรานึกถึงเหล่าชนพื้นเมือง และภูมิประเทศ เราก็จะอ้างถึง Rousseau และเรื่องหลอกลวงเก่าๆ ของคนเถื่อนที่ไร้มลทิน ซึ่งเป็นแนวคิดการเหยียดผิว ในรูปแบบง่ายที่สุด หรือเราอาจจะเลือกอ้างถึง Thoreau แล้วบอกว่าคนเหล่านี้ ใกล้ชิดกับโลกมากกว่าพวกเรา