This is actually quite meaningful to me, because car designers tend to be a little bit low on the totem pole -- we don't do coffee table books with just one lamp inside of it -- and cars are thought so much as a product that it's a little bit difficult to get into the aesthetic side under the same sort of terminology that one would discuss art.
ซึ่งเป็นแนวคิดที่มีความหมายกับผมจริงๆ เพราะว่านักออกแบบรถ ไม่ค่อยได้รับความสำคัญเท่าไหร่นัก เราไม่ได้ออกแบบหนังสือไว้อ่านตอนกินกาแฟ ที่มีแค่หลอดไฟหนึ่งหลอดข้างใน และรถก็มักถูกมองว่าเป็นแค่สินค้าอย่างหนึ่งเท่านั้น จนยากที่จะนึกถึงรถ ในเชิงสุนทรียภาพ ในความหมายเดียวกับงานศิลปะ