The educator Parker Palmer calls it "the tragic gap," tragic not because it's sad but because it's inevitable, and my friend Dick Nodel likes to say, "You can hold that tension like a violin string and make something beautiful."
นักการศึกษา พาร์กเกอร์ พาล์มเมอร์ (Parker Palmer) เรียกมันว่า "ช่องว่างแห่งโศกนาฏกรรม" โศกไม่ใชเพราะมันเศร้า แต่เพราะมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ และเพื่อนของฉัน ดิก โนเดล (Dick Nodel) ชอบพูดว่า "คุณเก็บความตึงเครียดไว้ได้  เหมือนกับสายไวโอลิน แล้วสร้างสิ่งที่สวยงามขึ้นมา"