Scared and mortified, I listen, listen as I prattle on about the flotsam and jetsam of the day; listen as I confess my love for the president, and, of course, my heartbreak; listen to my sometimes catty, sometimes churlish, sometimes silly self being cruel, unforgiving, uncouth; listen, deeply, deeply ashamed, to the worst version of myself, a self I don't even recognize.
ฉันฟังเทปนั้น ทั้งกลัวและทั้งอับอาย ฟังเสียงตัวเองที่บ่นเพ้อเจ้อ เรื่องไร้สาระในแต่ละวัน ฟังเสียงตัวเอง สารภาพว่า หลงรักท่านประธานาธิบดี และแน่นอน เรื่องที่ฉันอกหัก ฟังตัวเองที่บางทีก็ร้ายกาจ  หยาบคาย บางทีก็งี่เง่า โหดร้าย ไม่รู้จักให้อภัย และไร้มารยาท ฟังด้วยความละอายอย่างที่สุด กับตัวตนภาคที่แย่ที่สุดของฉัน ตัวตนที่ฉันเองยังจำแทบไม่ได้