It feels a little bit like analyzing interactive poetry because every game mechanic is a metaphor, and so the more the player asks themselves what we as designers were trying to express and why, the richer the experience becomes.
มันรู้สึกเหมือนกับ การวิเคราะห์บทกวีระหว่างกัน เพราะทุกกลไกในเกม ล้วนแล้วแต่เป็นการเปรียบเปรย และเมื่อผู้เล่นถามตัวเองมากขึ้นว่า ผู้ออกแบบอย่างเรา ต้องการที่จะบอกอะไรและทำไม พวกเขาก็จะได้รับ ประสบการณ์ที่ดียิ่งขึ้นไปอีก