And one day I woke up with three days until the deadline, still not having written a word, and so I did the only thing I could: I wrote 90 pages over 72 hours, pulling not one but two all-nighters -- humans are not supposed to pull two all-nighters -- sprinted across campus, dove in slow motion, and got it in just at the deadline.
และวันหนึ่งผมก็ตื่นขึ้นมา โดยกำหนดเส้นตายส่งคืออีกสามวัน ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย และผมก็เลยทำสิ่งเดียวที่ผมทำได้ ผมเขียนทั้งหมด 90 หน้า ภายใน 72 ชั่วโมง อดหลับอดนอนไม่ใช่แค่หนึ่ง แต่เป็นสองคืนเต็ม ๆ -- มนุษย์ไม่ควรที่จะอดนอนติดกันสองคืน -- วิ่งป่าราบไปมหาวิทยาลัย พุ่งไปแบบสโลว์โมชัน และส่งทันกำหนดเส้นตายพอดี