My ideal world is a place where no one is left behind, where everyone is needed exactly where they are, like the fibers and the tendons in a bow, a place where the strong is flexible and the vulnerable is resilient.
โลกในอุดมคติของผม คือสถานที่ ที่ไม่มีใครถูกปล่อยปะละเลย ที่ซึ่งทุกคนเป็นที่ต้องการในที่ที่เขาอยู่ เหมือนกับเส้นใยและเส้นเอ็นของคันธนู สถานที่ซึ่งความแข็งแกร่งนั้นยืดหยุ่นได้ และที่เปราะบางนั้นกลับคืนสู่สถาพเดิมได้