So we thought, "We'll have all these writers and editors and everybody -- sort of a writing community -- coming into the office every day anyway, why don't we just open up the front of the building for students to come in there after school, get extra help on their written homework, so you have basically no border between these two communities?"
เราเลยคิดว่า "ยังไงเราก็จะมีนักเขียนและบรรณาธิการและทุกคน ซึ่งเป็นเสมือนชุมชมการเขียน มาที่สำนักงานนี้ทุกวันอยู่แล้ว แล้วทำไมเราไม่เปิด ส่วนหน้าของอาคารเอาไว้ให้นักเรียนมาที่นี่หลังโรงเรียนเลิก มารับความช่วยเหลือเพิ่มเติม ในการทำการบ้านงานเขียนของพวกเขาล่ะ? แล้วคุณก็จะไม่มีเส้นแบ่งระหว่างคนสองกลุ่มนี้อีกต่อไป"