What makes it seem real is that in actual languages, letters and groups of letters appear with consistent frequencies, and the language in the Voynich manuscript has patterns you wouldn't find from a random letter generator.
สิ่งที่ทำให้มันดูเสมือนจริงก็คือ ในภาษาจริง ๆ นั้น ตัวอักษรและกลุ่มของตัวอักษร จะปรากฏในความถี่ที่สม่ำเสมอ และภาษาที่ใช้ในเอกสารวอยนิชนี้ ก็มีรูปแบบที่ไม่สามารถพบได้ จากการสร้างตัวหนังสือขึ้นมาแบบสุ่ม