We fill our head with distraction, with busyness, so that we don't have to ask, am I well? Am I happy? Are my children growing up right?
ในหัวของเราเต็มไปด้วย สิ่งรบกวน ความยุ่งวุ่นวาย จนเราไม่ต้องถามว่า ฉันสบายดีมั้ย? ฉันมีความสุขมั้ย? ลูกๆของฉันโตขึ้นมาอย่างเหมาะสมหรือเปล่า?