This applies to laypeople thinking about their own happiness, and it applies to scholars thinking about happiness, because it turns out we're just as messed up as anybody else is.
ซึ่งเรื่องนี้สำคัญทั้งกับคนทั่วไปที่คิดถึงความสุขของตัวเอง และนักวิชาการที่ศึกษาเรื่องความสุข เพราะปรากฏว่าพวกเราก็สับสนไม่แพ้คนทั่วไป