I mean, there were afternoons I was down there, and the light goes pink and there's a mist in the air and you're standing in the rubble, and I found myself recognizing both the inherent beauty of nature and the fact that nature, as time, is erasing this wound.
ผมหมายถึง หลายครั้งในตอนบ่าย ผมไปอยู่ที่นั่น และแสงเป็นสีชมพู และมีหมอกอยู่ในอากาศ และคุณก็ยืนอยู่ในกองซากปรักหักพัง แล้วผมก็พบว่าตัวเอง ได้รับรู้ถึง ทั้งความสวยงามที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และข้อเท็จจริงที่ว่า ธรรมชาติ ซึ่งก็เหมือนกับเวลา กำลังลบบาดแผลนี้