So if we think of life  not as some magical spark, but a state of incredibly complex, self-perpetuating organization, death is just  the process of increasing entropy that destroys this fragile balance.
ถ้าเราคิดว่าชีวิตนั้นไม่ได้เป็นเพียง แค่ประกายมหัศจรรย์อะไรสักอย่าง แต่เป็นสภาวะที่ซับซ้อนอย่างน่าทึ่ง องค์กรส่วนตัวที่เป็นอมตะ ความตายอาจเป็นแค่กระบวนการ การเพิ่มขึ้นของเอนโทรปี ที่ทำลายสมดุลอันเปราะบางนี้ลง