He needn't go anywhere. He could have been in bed the whole time, but it's as if his health is a point in state space that you conceptualize as moving.
เขาไม่ต้องไปไหน เขาจะอยู่ บนเตียงตลอดเวลาก็ยังได้ แต่มันเหมือนกับว่าสุขภาพของเขา เป็นจุด ๆ หนี่งในห้วงเวลา ซึ่งคุณมีกรอบความคิดว่ามันเคลื่อนที่