That's why poems can seem at once so durable, so personal, and so ephemeral, like something inside and outside you at once.
และนั่นคือเหตุผลที่บทกวีมีความคงทน ด้วยลักษณะเฉพาะตัว และชั่วคราว ในเวลาเดียวกัน เหมือนกับสิ่งที่อยู่ด้านในและด้านนอกตัวคุณ ในเวลาเดียวกัน