When he sings songs from our childhood, attempting words that not even I could remember, he reminds me of one thing: how little we know about the mind, and how wonderful the unknown must be.
เมื่อเขาร้องเพลงที่พวกเราฟังสมัยเด็ก พยายามเปล่งถ้อยคำที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้ และนั่นทำให้ดิฉันจำได้ว่า จริงๆแล้ว เรารู้จักจิตใจของเราเพียงน้อยนิด และบางทีการไม่รู้ อาจจะเป็นสิ่งที่ดีก็เป็นได้