So that's what we did, and long story short, we were booed off the stage, and if you ever have a chance to live your life escaping hearing the sound of an auditorium full of second- and third-graders booing, I would highly recommend it. It's not really fun.
นั่นคือสิ่งที่พวกเราทำครับ  ถ้าจะให้เล่าย่อๆ ก็คือ พวกเราโดนคนดูโห่ให้ลงจากเวทีครับ ผมว่าถ้าหากคุณมีโอกาส ในชีวิตแบบนี้สักครั้ง การหนีออกจากหอประชุม ที่เต็มไปด้วยเสียงโห่ของเด็กป.สอง กับป.สามไล่ให้ลงจากเวที ผมก็แนะนำให้ลองดูนะครับ  แล้วก็จะรู้ว่ามันไม่สนุกนักหรอก