So yes, fear was there, but I would take a good hard look at it, assess just how relevant it was and then put it where it belonged, which was more often than not behind my exhilaration, my anticipation and my confidence.
ฉันขอย้ำว่า ตัวเองก็รู้สึกกลัว แต่ฉันจะพิจารณาให้ละเอียดถี่ถ้วน ไตร่ตรองก่อนว่า เข้ากับกาลเทศะไหม แล้วจึงกลัว ในสิ่งที่ควรจะกลัว ซื่งบ่อยครั้ง ความกลัวก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่า ความลุ้นระทึก, ความตั้งตารอคอยอย่างใจจดจ่อ และความมั่นใจของฉันหรอกค่ะ