We pick a play or select monologues from contemporary American plays that are diverse in age and race like a military audience is, grab a group of incredible theater-trained actors, arm them with incredible material, keep production value as minimal as possible -- no sets, no costumes, no lights, just reading it -- to throw all the emphasis on the language and to show that theater can be created at any setting.
เราเลือกละคร และเลือกบทพูด จากละครอเมริกันร่วมสมัย ที่มีความหลากหลายในเรื่องอายุและเชื้อชาติ เช่นเดียวกับผู้ชมทหาร เอากลุ่มของนักแสดงที่ถูกฝึกการเล่นละครเวที มาแล้วเป็นอย่างดี ให้อุปกรณ์เจ๋ง ๆ กับเขา ควบคุมทุนการผลิตให้น้อยที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ -- ไม่มีฉาก ไม่มีเครื่องแต่งตัว ไม่มีไฟ มีแค่การอ่านบท -- เพื่อที่จะเน้นทุกความสนใจไปยังภาษา และเพื่อแสดงให้เห็นว่า การละครถูกสร้างสรรค์ขึ้นที่ใดก็ได้