While Beckett had a lifelong love of language, he also made space for silence by incorporating gaps, pauses and moments of emptiness into his work.
ในขณะที่เบ็คเค็ทท์ชอบภาษามาตลอด เขายังให้พื้นที่กับความเงียบ โดยทำให้เกิดช่วงเว้น การหยุด และการเคลื่อนไหวของว่างเปล่า ในงานของเขา