So my second insight is that, when we take the Turing test for poetry, we're not really testing the capacity of the computers because poetry-generating algorithms, they're pretty simple and have existed, more or less, since the 1950s.
ความเข้าใจที่สองของผมคือ  เมื่อเราทำทัวริงเทสต์กับบทกลอน จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่การทดสอบ ความสามารถของคอมพิวเตอร์ เพราะการเรียบเรียงบทกลอนใหม่นี้ มันเป็นเรื่องง่าย ๆ ที่มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ.