The year was 1960, he was an advisor to the presidential candidate John F. Kennedy, who was running for election on the promise of five-percent growth, so Rostow's job was to keep that plane flying, not to ask if, how, or when it could ever be allowed to land.
ตอนนั้นคือปี ค.ศ. 1960 เขาเป็นที่ปรึกษาของจอห์น เอฟ เคเนดี ผู้ที่กำลังรณรงค์หาเสียง ด้วยนโยบายที่ว่าเศรษฐกิจจะเติบโต 5% ฉะนั้น โรสโทว์มีหน้าที่ ทำให้เครื่องบินนั้นบินต่อไป โดยไม่ต้องถามว่า จะลงจอด ได้เมื่อไหร่ และอย่างไร