So each time I draw my circle of chalk on the pavement and enter as the improvising comic silent character I created 45 years ago, I am as happy as when I am in the clouds.
แต่ละครั้ง ผมวาดรูปวงกลมบนฟุตบาท เข้าไปอยู่ในวงกลมนั้น ทำเป็นตัวละครใบ้ ที่ผมสร้างไว้ 45 ปีที่แล้ว ผมก็มีความสุขแบบเดียวกับที่ผมอยู่บนเหล่าก้อนเมฆ