So to invoke another metaphor, if you imagine social networks as a kind of vast fabric of humanity -- I'm connected to you and you to her, on out endlessly into the distance -- this fabric is actually like an old-fashioned American quilt, and it has patches on it: happy and unhappy patches.
ซึ่งก็ก่อให้เกิดคำเปรียบเทียบอีกอย่างหนึ่ง ถ้าคิดว่าโครงข่ายทางสังคมเป็น เส้นใยของความสัมพันธ์ ฉันเชื่อมโยงกับคุณ และคุณก็เชื่อมต่อกับเธอ ต่อเนื่องไกลออกไปเรื่อยๆ ไม่มีวันจบ เส้นใยเหล่านี้ก็เหมือน การเย็บควิ้ลแบบดั้งเดิมของอเมริกัน แล้วมันก็มีแผ่นๆ มาปะติดปะต่อ มีแผ่นของความสุข แล้วก็มีแผ่นของความเศร้า