And it was here, listening to these poets share their stories, that I learned that spoken-word poetry didn't have to be indignant, it could be fun or painful or serious or silly.
ฉันได้ฟังบทกลอน ที่เล่าเรื่องราวของพวกเขา และฉันเรียนรู้ว่า บทกลอนนั้น ไม่จำเป็นต้องดุเดือด มันสามารถสนุก หรือเจ็บปวด หรือจริงจัง หรือโง่เขลา