But it also left me in a really tricky position moving forward as an author trying to figure out how in the world I was ever going to write a book again that would ever please anybody, because I knew well in advance that all of those people who had adored "Eat, Pray, Love" were going to be incredibly disappointed in whatever I wrote next because it wasn't going to be "Eat, Pray, Love," and all of those people who had hated "Eat, Pray, Love" were going to be incredibly disappointed in whatever I wrote next because it would provide evidence that I still lived.
แต่ขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ฉันตกที่นั่งลำบาก ในการก้าวต่อไปในฐานะนักเขียน ที่ต้องพยายามคิดว่า ชีวิตนี้ ฉันจะเขียนหนังสืออะไร ที่จะทำให้ใครพอใจได้อีก เพราะฉันรู้ดีล่วงหน้าอยู่แล้ว ว่าคนที่ชอบเรื่อง Eat, Pray, Love ก็จะผิดหวังอย่างแรง ไม่ว่าฉันจะเขียนเรื่องอะไรออกมา เพราะมันจะไม่ใช่ Eat, Pray, Love และบรรดาคนที่เกลียด Eat, Pray, Love ก็จะผิดหวังสุดๆ เหมือนกัน ไม่ว่าฉันจะเขียนอะไรออกมา เพราะมันจะเป็นหลักฐานว่าฉันยังมีชีวิตอยู่