So, she's running to the house and she's looking for the paper and the poem passes through her, and she grabs a pencil just as it's going through her, and then she said, it was like she would reach out with her other hand and she would catch it.
ท่านวิ่งไปที่บ้าน ท่านหากระดาษ แล้วบทกวีก็ไหลผ่านตัวท่าน ท่านจับดินสอขณะที่มันกำลังไหลออกจากตัวท่าน แล้วท่านก็บอกว่า ท่านจะเอื้อมมืออีกข้างออกไป แล้วจับมันไว้