How can we balance on the one hand addressing fear and alienation while on the other hand refusing vehemently to give in to xenophobia and nationalism?
เราจะสร้างสมดุลได้อย่างไร ระหว่างความกลัวและความบาดหมาง กับการปฎิเสธอย่างรุนแรง ที่เกิดขึ้นในขณะเดียวกัน ที่จะยอมจำนนให้กับความกลัว ต่อชาวต่างชาติและลัทธิชาตินิยม