I started writing the procrastination chapter, and one day -- I was halfway through -- I literally put it away in mid-sentence for months.
ผมเริ่มเขียนบท การผัดวันประกันพรุ่ง และเมื่อถึงวันที่  ผมเขียนมาถึงครึ่งทาง ผมจงใจเขียนประโยคค้างไว้ เป็นเดือน ๆ