So the next morning, when I woke up on too little sleep, worrying about the hole in the window, and a mental note that I had to call my contractor, and the freezing temperatures, and the meetings I had upcoming in Europe, and, you know, with all the cortisol in my brain, my thinking was cloudy, but I didn't know it was cloudy because my thinking was cloudy.
ฉะนั้น เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อผมตื่นขึ้นมาหลังจากนอนได้นิดเดียว กังวลเรื่องรูที่หน้าต่าง และเรื่องที่ทดไว้ในสมอง ว่าต้องเรียกผู้รับจ้าง และอากาศที่เย็นยะเยือก และการประชุมในยุโรปที่ผมต้องไป และด้วยคอร์ติซอลในสมองของผม ความคิดของผมขุ่นมัว แต่ผมไม่รู้ว่ามันขุ่นมัว เพราะความคิดของผมมันขุ่นมัว