So I think that what Michelangelo was getting at is that we create by perceiving, and that perception itself is an act of imagination and is the stuff of creativity.
ดังนั้น ผมคิดว่า สิ่งที่ไมเคิลเเองเจลโลหมายถึงก็คือ เราสร้างสรรค์จากการรับรู้ และการรับรู้นั้นเอง ก็เป็นผลลัพธ์จากการจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์