Similarly, we're told that creative genius resides in the masculine, that it is the masculine that will be able to tell us about who we really are, that the masculine will tell the universal story on behalf of all of us, whereas women artists will really just talk about women's experiences, women's issues only really relevant to women and of passing interest to men -- and really only some men.
ในทำนองเดียวกัน เราก็ได้รับการปลูกฝังว่า ผู้ชายเป็นเพศที่มีความอัจฉริยะในการสร้างสรรค์ นั่นหมายความว่า ผู้ชาย จะเป็นผู้ที่สามารถบอกเราได้ว่า  จริงๆแล้วพวกเราคือใคร ผู้ชาย จะเป็นผู้บอกเล่าเรื่องราว ที่มีความสำคัญในโลกนี้ ในฐานะที่เป็นตัวแทนของพวกเราทั้งหมด ในขณะที่ศิลปินหญิง ก็จะบอกเล่าแต่ประสบการณ์ของผู้หญิง เรื่องของผู้หญิง ที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิงเท่านั้น เรื่องเกี่ยวกับ การดึงดูดความสนใจจากผู้ชาย และเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายบางคนเท่านั้น