He cried for a minute, but then he got back up, got back on the stool, and reached out for a box of Band-Aids to put one on his cut.
เขาร้องไห้ประมาณนาทีนึง แต่ก็กลับมายืนใหม่ บนม้านั่ง และยื่นมือไปหากล่องพยาบาลเพื่อ เอาพลาสเตอร์มาปิดแผล