So my theory is that when you apply media to this pendulum, it starts swinging faster and faster, until it's at both extremes nearly simultaneously, and that effectively blurs the difference between innovation and symbol, between us, the architects, and you, the public.
ดังนั้นทฤษฎีของผมคือว่า  เมื่อคุณใส่สื่อเข้าไปในลูกตุ้มนี้ มันจะเริ่มแกว่งเร็วขึ้น และเร็วขึ้น จนกระทั่งมันถึงที่สุดทั้งสองข้าง เกือบจะทันที และนั่นส่งผลให้เกิดความเลือนลาง ระหว่างนวัตกรรมและสัญลักษณ์ ระหว่างเรา สถาปนิก และคุณ ประชาชนทั่วไป