Grossly simplified, prescriptivists think a given language  should follow consistent rules, while descriptivists see variation and adaptation as a natural and necessary part of language.
สรุปรวมก็คือ นักภาษาศาสตร์แบบกำหนดคิดว่า ภาษาควรที่จะอยู่ในกรอบของกฎที่ชัดเจน ในขณะที่นักภาษาศาสตร์แบบบรรยายเห็นว่า ความหลากหลายและการดัดแปลงเป็นเรื่องปกติ และเป็นส่วนสำคัญของภาษา