So if we've got those evidence in our ordinary lives of the way that trust is differentiated, why do we sort of drop all that intelligence when we think about trust more abstractly?
ถ้าเรามีหลักฐานในชีวิตประจำวันเหล่านี้ ว่าความไว้วางใจต้องมีการแยกแยะ ทำไมเราถึงละทิ้งข้อมูลสำคัญพวกนี้ไปหมด เมื่อเราคิดถึงความไว้วางใจ ในระดับที่เป็นนามธรรม