I like to think of myself as a storyteller, where my past and my future are only stories, my stories, waiting to be told and retold. I hope all of you one day get a chance to share and write your own 200-year story.
ผมชอบที่จะคิดว่าตัวผม เป็นเหมือนคนเล่านิทาน ที่เรื่องในอดีต และอนาคตของผม เป็นเพียงเรื่องเล่าเท่านั้น เรื่องราวของผม กำลังรอคอยที่จะถูกเล่า และบอกต่อๆกันไป ผมหวังว่าพวกคุณทุกคน ในวันหนึ่ง จะมีโอกาสที่จะ แบ่งกันและเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับ แผนการ 200 ปี ของตัวคุณเอง