Actually, we all broke down into tears, to be quite honest about it, because they still could not tell me how much frustration they had built up inside of them, not being able to show me what I wanted, and merely having to ask me to trust them that it would come.
จริงๆแล้ว ถ้าให้พูดจริงๆ เราทุกคนร้องไห้หมด เพราะพวกเขาก็ยังบอกผมไม่ได้ ถึงความคับแค้นใจในตัวเขา ในตัวเขา ที่ไม่สามารถจะให้ผมดูสิ่งที่ผมอยากเห็น เพียงแต่ต้องบอกให้ผมเชื่อในตัวเขาว่ามันจะออกมาแน่ๆ