(Music) That's Hugo. (Music) And we felt that if we could basically move the camera with him, we would feel what it feels like to be this boy who is basically the master of his universe, and his universe is, you know, behind the scenes in the bowels of this particular train station that only he can actually navigate through and do it this way, and we had to make it feel that this is his normal, everyday sort of life, so the idea of doing it as one shot was very important, and of course, in shooting in 3D, which is basically it's a huge camera that's hanging off of a giant stick, so to recreate a steadycam shot was the task, and make it feel kind of like what the reaction you got when you saw the "Goodfellas" shot.
(เสียงดนตรี) นี่คือ ฮิวโก้ (เสียงดนตรี) และพวกเรารู้สึกว่า ถ้าเราสามารถเคลื่อนกล้องไปกับเขา พวกเราน่าจะรู้สึกว่ามันจะเป็นอย่างไรถ้าเราเป็นเด็กคนนี้ ที่เป็นผู้ชำนาญการแห่งโลกของเขา และในโลกของเขานั้น ก็อยู่หลังฉาก ในส่วนใต้ดินของสถานีรถไฟสักแห่ง และมีแค่เข้าเท่านั้นที่จะสามารถไปไหนมาไหน และทำอะไรแบบนี้ได้ และพวกเราต้องทำให้มันรู้สึกว่า นี่เป็นเรื่องปกติของเขา แบบวิถีชีวิตประจำวัน ดังนั้น ความคิดที่จะทำสร้างมันเป็นฉากเดียวนั้นสำคัญมาก และแน่นอน มันถูกถ่ายทำเป็นแบบสามมิติ ซึ่งโดยหลักแล้ว มันมีกล้องยักษ์ที่ห้อยลงมาจากเหล็กแท่งยักษ์ ดังนั้นงานของเราคือการเลียนแบบ การถ่ายทำจากกล้องที่อยู่นิ่งๆมั่นคง และทำให้มันรู้สึกเหมือนกับปฎิกิริยาที่คุณมี เมื่อดูฉากจากเรื่อง "ก๊อดเฟลลาส์"