I would go to church services on Wednesday evenings and, desperate for the relief the arts gave me, I would go a few hours early, slip downstairs and into a part of the world where the only thing that mattered was whether or not I could hit the right note in the song I was perfecting that week.
ฉันสามารถไปโบสถ์ช่วงเย็นวันพุธ และโหยหาการบรรเทาที่ศิลปะให้ฉันได้ ฉันสามารถไปก่อนเวลา ไถลลงบันได และพุ่งสู่ส่วนของโลกที่ สิ่งเดียวที่สำคัญคือ ฉันสามารถฮิทโน้ต ดนตรีได้ถูกหรือไม่ ซึ่งฉันทำได้ในหนึ่งสัปดาห์