And ironically, I think it's probably the single most important thing I possibly could have tattooed onto my body -- partly as a writer, but also just as a human being.
พูดอย่างประชด,ดิฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเพียงสิ่งเดียว ที่ดิฉันอาจบังเอิญสักลงไปบนร่างกาย-- ส่วนหนึ่งในฐานะนักเขียน, แต่ในแค่ฐานะคนธรรมดาด้วย