So you combine all that, the hopelessness, the despair, the cynicism about the future, the childhood trauma, the low social capital, and you begin to understand why me, at the age of 14, was ready to become just another statistic, another kid who failed to beat the odds.
เมื่อคุณรวมทั้งหมดนั้นเข้าด้วยกัน คือ การสิ้นหวัง ความหมดอาลัยตายอยาก ความชิงชังเหยียดหยามกับอนาคต ความเจ็บชํ้าในวัยเด็ก ทุนทางสังคมที่ตํ่า คุณจึงเริ่มจะเข้าใจได้ว่า ทำไมผม ขณะอายุ 14 ปี ก็พร้อมที่จะกลายมาเป็นเพียงสถิติใหม่ เด็กอีกคนที่ เอาชนะสิ่งที่เป็นไปได้ยากนั้นไม่ได้