But to make a long story short, I had entered that protest as the editor-in-chief of a well-established printed magazine where I'd worked for 11 years, and thanks to this unsolicited effects of tear gas, I left it as a journalist that was now committed to new ways of sharing the raw experience of what it's like to be there, actually.
แต่เพื่อให้เรื่องมันสั้นเข้า ผมได้เข้าไป ในการประท้วงนั้น  ในฐานะบรรณาธิการข่าว ของนิตยสารที่คนยกย่อง  ซึ่งผมทำงานมาได้ 11 ปี และขอบคุณผลของแก๊สนํ้าตา ที่ไม่ได้เชื้อเชิญนี้ ผมทิ้งการเป็นนักหนังสือพิมพ์ไปเลย  ซึ่งในปัจจุบัน หันมาทำวิธีการใหม่ ๆ ในการเล่าเรื่อง ที่ประสบจริง ๆ  ว่าเป็นอย่างไร เมื่ออยู่ตรงนั้นจริง ๆ