I dream of a day when our patients can shed their excess pounds and cure themselves of insulin resistance, because as medical professionals, we've shed our excess mental baggage and cured ourselves of new idea resistance sufficiently to go back to our original ideals: open minds, the courage to throw out yesterday's ideas when they don't appear to be working, and the understanding that scientific truth isn't final, but constantly evolving.
ผมฝันว่า สักวันหนึ่งเมื่อคนไข้ของเราสามารถ สลัดนํ้าหนักที่มากเกินไปของเขาทิ้งไป และรักษาตัวเองจากภาวะดื้อต่ออินซูลินได้ เพราะว่า ในฐานะที่เป็นผู้ประกอบวิชาชีพทางการแพทย์ เราได้สลัดความเชื่อและทัศนคติในอดึต ที่มากเกินของเราทิ้งไปแล้ว และรักษาตัวเราเองจากการต่อต้านความคิดใหม่ๆ ได้อย่างพอเพียงแล้ว เพื่อที่จะกลับไปยังอุดมการณ์ดั้งเดิมของเรา ซึ่งก็คือ ใจที่เปิดกว้าง มีความกล้าที่จะโยนทิ้งความคิดเก่าๆ ของวันวานไปเสีย เมื่อสิ่งเหล่านั้นดูจะใช้การไม่ได้แล้ว และความเข้าใจที่ว่าความถูกต้องทางวิทยาศาสตร์นั้น ไม่ได้เป็นจุดสิ้นสุด แต่มันค่อยๆเปลี่ยนไปตลอดเวลา