I was quite impressed by this feat, at how what was essentially just a bag of cellular slime could somehow map its territory, know itself, and move with seeming intention.
ฉันค่อนข้างประทับใจกับ ความสามารถนี้ของมัน ที่เป็นไปได้อย่างไรที่ ลำพังกลุ่มเซลล์ราเมือก จะสามารถทำแผนที่อาณาเขตของมันได้ มันรู้จักตัวเอง และเคลื่อนไหวราวกับว่า มันมีเจตจำนง