I just heard that there were these scandalous writers called Language poets who didn't make any sense, and I wanted to go and see for myself what they were like, and some of them didn't do much for me, but this writer, Rae Armantrout, did an awful lot, and I kept reading her until I felt I knew what was going on, as I do with this poem.
ผมได้ยินข่าวแย่ๆ ของนักเขียนเหล่านี้ว่า ใช้คำพูดไม่มีความหมาย และผมอยากเห็นกับตาตัวเอง ว่าพวกเขาเป็นอย่างไร และหลายคนก็ไม่ได้มีความหมายมากนักสำหรับผม แต่นักเขียนคนนี้ เรย์ อามานเทราท์ เขียนออกมาเยอะมาก และผมก็อ่านของเธอไปเรื่อยๆ จนผมรู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น อย่างที่ผมเข้าใจบทกวีนี้