He formed the concept of the value chain, essentially the sequence of steps with which a, shall we say, raw material, becomes a component, becomes assembled into a finished product, and then is distributed, for example, and he argued that advantage accrued to each of those components, and that the advantage of the whole was in some sense the sum or the average of that of its parts.
เขาจึงวางโครงสร้างแนวคิดของห่วงโซ่คุณค่า ซึ่งโดยแท้จริงแล้วก็คือลำดับขั้นตอนที่ซึ่ง วัตถุดิบได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นองค์ประกอบ และถูกนำมาประกอบกันเข้าเป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป และถูกกระจายแจกจ่ายไป เขาให้เหตุผลว่า ความได้เปรียบจะเกิดขึ้น ภายในแต่ละองค์ประกอบย่อย และความได้เปรียบโดยรวมทั้งหมด จะมีค่าเท่ากับผลรวมหรือค่าเฉลี่ย ความได้เปรียบขององค์ประกอบย่อยๆ