The first one was that the common theme of the discussions we had were hospital budgets and cost-cutting, and the second thing, which really bothered me, actually, was that several of the colleagues I met, former friends from medical school, who I knew to be some of the smartest, most motivated, engaged and passionate people I'd ever met, many of them had turned cynical, disengaged, or had distanced themselves from hospital management.
อย่างแรกก็คือ  หัวข้อหลักที่เราถกเถียงกันนั้น คือเรื่องงบประมาณของโรงพยาบาล และการตัดค่าใช้จ่าย และอย่างที่สอง  ซึ่งค่อนข้างกวนใจผมนั้น คือผู้ร่วมงานบางคนที่ผมพบ ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าจากโรงเรียนแพทย์ คนที่ผมก็รู้ว่า เป็นหนึ่งในคนที่ฉลาดที่สุด เป็นคนมีแรงบันดาลใจ ชอบมีส่วนร่วม และรักในสิ่งที่ตัวเองทำมากที่สุด เท่าที่ผมเคยเจอมา พวกเขาหลายคนกลายเป็น คนชอบถากถาง ไม่ชอบมีส่วนร่วม หรือตีตัวออกห่าง จากการบริหารจัดการโรงพยาบาล