As a literary critic, he identified two cardinal rules  for the short story form: it must be short enough  to read in one sitting, and every word  must contribute to its purpose.
ในฐานะนักวิจารณ์วรรณกรรม เขาระบุกฎหลักสำหรับ การเขียนเรื่องสั้นเอาไว้ว่า มันจะต้องอ่านจบได้ภายในหนเดียว และทุกคำจะต้องทำหน้าที่ ตามเจตจำนงของมัน