I think the mathematician and philosopher thought that, in that way, his students might focus more on the voice, and his words and its meaning, rather than the visual of him speaking.
ผมคิดว่านักคณิตศาสตร์ และนักปรัชญาคงต่างคิดว่า เมื่อทำแบบนั้นแล้ว ลูกศิษย์ของพวกเขาจะเพ่งความสนใจไปที่เสียง คำพูด และความหมายของมัน มากกว่าสนใจตัวเขาที่กำลังพูดอยู่