To chronicle a life year by vulnerable year would be to clasp and to ground what was fleeting, would be to provide myself and others a glimpse into the future, whether we made it there or not.
การบันทึกชีวิตปีแล้วปีเล่าที่เปราะบาง อาจเป็นการเกาะยึด และยึดติดกับสิ่งที่มีอยู่เพียงชั่วคราว เหมือนเป็นการให้ผมและผู้อื่น ได้ชำเลืองอนาคต ไม่ว่าเราจะไปถึงที่นั่นหรือไม่