There were countries that did not recognize pharmaceutical product patents, such as India, and Indian pharmaceutical companies started to produce so-called generic versions, low-cost copies of antiretroviral medicines, and make them available in the developing world, and within a year the price had come down from 10,000 dollars per patient per year to 350 dollars per patient per year, and today that same triple pill cocktail is available for 60 dollars per patient per year, and of course that started to have an enormous effect on the number of people who could afford access to those medicines.
ยังมีประเทศต่าง ๆ ที่ไม่ยอมรับ สิทธิบัตรการผลิตยา  เช่นประเทศอินเดีย บริษัทยาของอินเดีย เริ่มต้นผลิตยาที่เรียกกันว่ายาทั่วไป ยาต้านไวรัสที่เลียนแบบได้ในราคาตํ่า และทำให้ยาเหล่านี้มีใช้ในโลกด้อยพัฒนา และภายในหนึ่งปีค่ายาก็ลดตํ่าลงมา จากราคา 10,000 ดอลลาร์  ต่อคนไข้หนึ่งคนต่อปี เหลือ 350 ดอลลาร์ ต่อคนไข้หนึ่งคนต่อปี และเดี๋ยวนี้ยาเม็ดที่มีตัวยาสามชนิดผสมกันอยู่ มีใช้กันได้ในราคา 60 ดอลลาร์ต่อคนไข้หนึ่งคนต่อปี และแน่นอน ได้เริ่มมีผลอย่างมากมาย ต่อคนจำนวนมากที่สามารถเข้าถึง ยาพวกนั้นได้