The future "you" has to be like an aging movie star who has been made to believe that there is a possibility of a world which is completely, wholly, self-obsessively in love with itself.
อนาคตของ "พวกคุณ" ควรจะเป็นเหมือนดาราหนังที่กำลังแก่ตัว ผู้ที่ถูกสอนมาให้เชื่อว่า มันมีความเป็นไปได้ ที่โลกซึ่งหมกมุ่นลุ่มหลง อยู่แต่กับการหลงรักตัวเอง อย่างสมบูรณ์แบบนี้