Anyway, the second thing I want to say about dying in the 21st century, apart from it's going to happen to everybody, is it's shaping up to be a bit of a train wreck for most of us, unless we do something to try and reclaim this process from the rather inexorable trajectory that it's currently on.
อย่างไรก็ตาม  เรื่องที่สองที่ผมต้องการจะพูดเกี่ยวกับความตาย ในศตวรรษที่ 21 นอกจากเรื่องที่ว่ามันต้องเกิดกับทุกคน ก็คือ มันทำให้เราต้องเผชิญกับภาวะคล้ายรถไฟเบรคแตก สำหรับพวกเราส่วนใหญ่ ถ้าเราไม่ทำอะไรบางอย่างที่จะฟื้นฟูกระบวนการนี้ จากวิถีที่ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงซึ่งดำรงอยู่