In technology, we spend so much time experimenting, fine-tuning, getting the absolute cheapest way to do something, so why aren't we doing that with social policy?
ในภาคเทคโนโลยี เราใช้เวลามากเหลือเกิน ในการทดลอง ปรับแก้รายละเอียด ให้ได้วิธีที่ถูกที่สุดจริงๆ ในการทำอะไรสักอย่าง แล้วทำไมเราถึงไม่ทำอย่างนั้นกับนโยบายสังคม?