He believed that autism and autistic traits are common and always have been, seeing aspects of this continuum in familiar archetypes from pop culture like the socially awkward scientist and the absent-minded professor.
เขาเชื่อว่าโรคออทิซึมและการรักษาเป็น เรื่องธรรมดา และอย่างที่เป็นมาตลอด โดยการดูจากแง่มุมความต่อเนื่องในต้นแบบ ที่คุ้นเคยจากวัฒนธรรมที่นิยมกันทั่วไป คล้ายกับสังคมนักวิทยาศาสตร์ที่งุ่มง่าม และศาตราจารย์ที่ใจลอย