And other times she wouldn't be fast enough, so she'd be running and running, and she wouldn't get to the house and the poem would barrel through her and she would miss it and she said it would continue on across the landscape, looking, as she put it "for another poet."
ท่านจะวิ่ง วิ่ง และวิ่ง และเข้าบ้านไม่ทัน แล้วบทกวีก็จะลั่นผ่านร่างออกไป แล้วท่านก็จับมันไม่ทัน ท่านบอกว่า มันจะเคลื่อนต่อไปตามภูมิทัศน์ คอยมองหา "กวีคนใหม่" และจะมีบางครั้ง