So, 21st-century lingo jargon mumbo jumbo aside, the truth is, I've been teaching for 13 years now, and it took a life-threatening situation to snap me out of 10 years of pseudo-teaching and help me realize that student questions are the seeds of real learning, not some scripted curriculum that gave them tidbits of random information.
ดังนั้น ถ้าตัดศัพท์สวยๆ ยุคศตวรรษที่ 21 ออกไป คือผมเป็นคุณครูมากว่า 13 ปีแล้ว และผมต้องผ่านเหตุการณ์ที่คุกคามชีวิตผม เพื่อทำให้ผมตื่นขึ้นจากการสอนแบบเทียมๆ  ที่ทำมากว่า 10 ปี แล้วทำให้ผมเข้าใจว่า คำถามของนักเรียนนี่แหละ คือเมล็ดพันธุ์แห่งการเรียนรู้ที่แท้จริง ไม่ใช่หลักสูตรที่ถูกเขียนขึ้นมา เพื่อให้ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ตรงโน้นที ตรงนี้ที