So he imagined that the world had four dimensions of space, not three, and imagined that electromagnetism was warps and curves in that fourth dimension. Now here's the thing: when he wrote down the equations describing warps and curves in a universe with four space dimensions, not three, he found the old equations that Einstein had already derived in three dimensions -- those were for gravity -- but he found one more equation because of the one more dimension.
ดังนั้น เขาจินตนาการว่าโลกมีสี่มิติของอวกาศ ไม่ใช่สาม และจินตนาการว่า แรงแม่เหล็กไฟฟ้านั้นทำให้มิติที่สี่ บิดและโค้ง  เอาล่ะ ทีนี้ เมื่อเขาเขียนสมการอธิบายการบิดโค้ง ในเอกภพที่มีอวกาศสี่มิติ ไม่ใช่สาม เขาพบว่าสมการเดิมที่ไอสไตน์ได้แปลงมันเรียบร้อยแล้ว ให้รับกับอวกาศสามมิติ นั่นสำหรับแรงดึงดูด แต่เขาพบกับสมการอีกอันหนึ่ง  เพราะว่าอีกมิติหนึ่งที่เพิ่มเข้ามา