But when my mom temporarily lost herself to mania and when that mania chose me as its primary scapegoat through both emotional and physical abuse, I fled for my safety.
เมื่อแม่ของฉันหลุด เข้าสู่ห้วงไร้สติชั่วคราว และความบ้านั่นเลือกฉัน เป็นแพะรับบาปแบบถาวร ผ่านการทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกาย ฉันหนี เพื่อหาความปลอดภัย