Instead of four overzealous chefs trying to break into the limelight -- something that I would know nothing about -- (Laughter) these chefs were school chefs; you know, the women that you used to call "lunch ladies," but the ones I insist we call "school chefs."
แทนที่จะเป็นหัวหน้าครัวที่กระตือรือร้น จนออกนอกหน้า พยายามเป็นเป้าสายตา -- กลับเป็นบางสิ่งบางอย่างที่ผมไม่รู้เลย -- (เสียงหัวเราะ) เพราะพวกเขาเป็นหัวหน้าครัวของโรงเรียน ครับ พวกผู้หญิงที่คุณเคยเรียกกันว่า "แม่ครัวอาหารกลางวัน" แต่เป็นคนที่ผมยืนกรานให้เราเรียกเขา "หัวหน้าครัวโรงเรียน"