I had thought always -- and in fact, had written this in my first book; this was a book about gardening -- that lawns were nature under culture's boot, that they were totalitarian landscapes, and that when we mowed them we were cruelly suppressing the species and never letting it set seed or die or have sex.
ผมคิดเสมอ และที่จริง  ได้เขียนถึงสิ่งนี้ในหนังสือเล่มแรก มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับการทำสวน สนามหญ้านั้น เป็นธรรมชาติภายใต้รองเท้าวัฒนธรรม ที่ซึ่งเป็นดินแดนแห่งระบอบเผด็จการ และเมื่อเราตัดหญ้า เราได้กระทำการป่าเถื่อน กดขี่สายพันธุ์เหล่านั้น และไม่เคยอนุญาตให้มันได้ทิ้งเมล็ด หรือตาย หรือสืบพันธ์ุ