Chaucer uses the quirks  of the characters’ language – the ribald humor of the Cook, the solemn prose of the Parson, and the lofty notions of the Squire – to satirize their worldviews.
ชอเซอร์ใช้สำนวนภาษาผ่านตัวละคร พ่อครัวที่ตลกหยาบโลน บาทหลวงผู้มีอากัปกิริยาสุขุม และอัศวินฝึกหัดขี้โอ่ เพื่อเสียดสีมุมมองที่พวกเขามีต่อโลก