And I rather think of our brains as biased curators of our memory, you know? And if technology is not a metaphor for memory, what is it?
และผมคิดว่า สมองของพวกเรา ก็เหมือนผู้ดูแลความจำของเราที่มีอคติหน่อยๆ และถ้าเกิดว่า เทคโนโลยีนั้น ไม่สามารถเปรียบเทียบกับ ความทรงจำได้ ถ้ายังงั้น มันคืออะไรล่ะ