They use these to design with and they design for them, which is why we end up sitting in restaurants that look like this — (loud crowd noise) — and sound like this, shouting from a foot away to try and be heard by our dinner companion, or why we get on airplanes -- (flight attendant announcements) -- which cost 200 million pounds, with somebody talking through an old-fashioned telephone handset on a cheap stereo system, making us jump out of our skins.
โดยใช้สิ่งนี้เป็นเครื่องมือและเป้าหมายของการออกแบบ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เราต้องทนนั่งในร้านอาหารที่มีสภาพ แบบนี้ (เสียงจ้อกแจ้ก อึกทึก) และมีเสียงแบบนี้ ต่างฝ่ายต้องตะเบ็งเสียงใส่กัน ทั้งที่นั่งห่างกันแค่คืบ เพื่อให้เพื่อนร่วมโต๊ะได้ยิน หรือทำให้บนเครื่องบินมูลค่าร่วม 200 ล้านปอนด์ (เสียงประกาศจากพนักงานต้อนรับ) ผู้โดยสารต้องทนฟังเสียงประกาศ ผ่านอุปกรณ์ที่แสนจะล้าสมัย แถมยังใช้ระบบเสียงห่วยๆ ที่ฟังแล้วชวนขนลุก