A lot of fuss was made about the sonic of the album that myself and Salaam Remi, the other producer, achieved, how we captured this long-lost sound, but without the very, very 21st-century personality and firebrand that was Amy Winehouse and her lyrics about rehab and Roger Moore and even a mention of Slick Rick, the whole thing would have run the risk of being very pastiche, to be honest.
มีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ  มากมายเกี่ยวกับเสียงในอัลบั้มนี้ ที่ผมกับซาลาม เรมี่ โปรดิวเซอร์อีกท่าน ได้ทำออกมาจนสำเร็จ  อย่างการที่พวกเราอัดเสียง แต่ไม่ให้เหลือกลิ่นอายของความเป็น ศตวรรษที่ 21หลงเหลืออยู่เลย และผู้จุดประกายคือ เอมี่ ไวน์เฮาส์ นั่นเอง และเนื้อเพลงของเธอที่เกี่ยวกับการบำบัด และโรเจอร์ มัวร์ รวมทั้งการพูดถึงซลิค ริค ทั้งหมดนั้นเป็นอะไรที่สุ่มเสี่ยง กับการถูกกล่าวหาว่าลอกเลียนแบบ พูดกันตรงๆ เลยครับ