And the result is -- we call it "patient autonomy," which makes it sound like a good thing, but what it really is is a shifting of the burden and the responsibility for decision-making from somebody who knows something -- namely, the doctor -- to somebody who knows nothing and is almost certainly sick and thus, not in the best shape to be making decisions -- namely, the patient.
W rezultacie nazywamy to "autonomią pacjenta," co sprawia, że brzmi to jak coś dobrego. A tak naprawdę jest to przeniesienie obciążenia i odpowiedzialności za decyzję z osoby, która ma jakieś pojęcie -- a mianowicie z lekarza -- na osobę, która nie wie nic i prawie na pewno jest chora a tym samym nie jest w najlepszej formie do podejmowania decyzji -- czyli na pacjenta.