Well, the argument in "The Blank Slate" was that elite art and criticism in the 20th century, although not the arts in general, have disdained beauty, pleasure, clarity, insight and style.
W mojej książce twierdzę że sztuka wysoka i krytyka w XX. wieku, chociaż nie sztuka w ogólności, stroniła od piękna, przyjemności, jasności, głębi i stylu.