If you could get a deal at Copenhagen, where people agreed, A, that there was a long-term target for carbon emission cuts, B, that there was short-range targets that had to be met so this wasn't just abstract; it was people actually making decisions now that would make a difference now, and if you could then find a financing mechanism that meant that the poorest countries that had been hurt by our inability to deal with climate change over many, many years and decades are given special help so that they can move to energy-efficient technologies, and they are in a position financially to be able to afford the long-term investment that is associated with cutting carbon emissions, then you are treating the world equally, by giving consideration to every part of the planet and the needs they have.
Jeśli udałoby się dogadać w Kopenhadze i osiągnąć porozumienie dotyczące tego, że: A) nastąpi zmniejszenie limitu emisji, B) wyznaczy się krótkoterminowe cele, które trzeba osiągnąć, aby to wszystko było realne, żeby w danej chwili podjęte decyzje spowodowały od razu jakieś zmiany. Jeśli udałoby się opracować mechanizmy finansowe, które spowodowałyby, że najbiedniejsze kraje cierpiące z tego powodu, że nie potrafimy przez wiele lat poradzić sobie ze zmianami klimatu, otrzymają pomoc, aby móc wdrożyć technologie oszczędzające energię i aby było je stać na dokonanie długofalowych inwestycji związanych z redukcją poziomów emisji, wtedy będzie to równe traktowanie poprzez wzięcie pod uwagę potrzeb, jakie zaistnieją w każdym zakątku Ziemi.