But look, if I've learned anything from studying the long history of religious tolerance in the 17th century, it's this: if you're talking about civility as a way to avoid an argument, to isolate yourself in the more agreeable company of the like-minded who already agree with you, if you find yourself never actually speaking to anyone who really, truly, fundamentally disagrees with you, well, you're doing civility wrong.
Długa historia tolerancji religijnej w XVII wieku nauczyła mnie, że jeśli mówisz o uprzejmości by uniknąć konfrontacji, by się odizolować w mniej konfliktowym towarzystwie osób o poglądach podobnych twoim, jeśli nigdy nie rozmawiasz z kimś, kto naprawdę, rzeczywiście, fundamentalnie się z tobą nie zgadza, to wyrządzasz uprzejmości krzywdę.