It's a poem about loneliness -- the "I" in the poem feels no connection will last — and it might look like a plea for help 'til you get to the word "help," where this "I" facing you, taking your hand, is more like a teacher or a genie, or at least that's what he wants to believe.
To wiersz o samotności. Podmiot w wierszu czuje, że żadna więź nie przetrwa. Może to wyglądać jak wołanie o pomoc, ale potem docieramy do słowa "pomóc", kiedy to podmiot zwraca się  do ciebie, bierze za rękę i staje się nauczycielem lub dżinem, a przynajmniej chce wierzyć, że nim jest.