I could go back to my girlfriend and my gay-loving table and mock their responses, chastise their unworldliness and their inability to jump through the politically correct  gay hoops I had brought with me, or I could empathize with them and realize that that was maybe one of the hardest things they had ever done, that starting and having that conversation was them coming out of their closets.
Mogłam wrócić do swojej dziewczyny i homo-stolika, wykpić tamte odpowiedzi, napiętnować ich zaściankowość i to, że nie umieją dopiąć politycznie poprawnych standardów, które osobiście stawiałam, albo mogłam wczuć się w ich sytuację, zrozumieć, że może to było dla nich bardzo trudne, że podjecie i prowadzenie tej rozmowy było dla nich rodzajem wyjścia z szafy.