I spent so much of my life telling people the things they wanted to hear instead of the things they needed to, told myself I wasn't meant to be anyone's conscience because I still had to figure out being my own, so sometimes I just wouldn't say anything, appeasing ignorance with my silence, unaware that validation doesn't need words to endorse its existence.
Spędziłem mnóstwo życia na mówieniu ludziom tego, co chcieli usłyszeć, a nie tego, co powinni. Powiedziałem sobie, że nie chcę być czyimś sumieniem, bo najpierw muszę zająć się swoim, więc czasami po prostu nic nie mówiłem, zaspokajając ignorancję milczeniem, nieświadomy, że uzasadnienie nie potrzebuje słów, by potwierdzić swoją obecność.