Up until I was 16, I healed my sadness by crying, mostly at nights  when everyone would sleep and I would sob in my pillow, until that one night  when I found out my friend was killed in the name of honor.
Do 16. roku życia koiłam smutek łzami. Zwykle w nocy, gdy wszyscy spali,  szlochałam w poduszkę. Pewnej nocy dowiedziałam się, że koleżanka została zabita  w imię honoru.