The poem reacts to old lipstick ads, and its edginess about statement, its reversals and halts, have everything to do with resisting the language of ads that want to tell us so easily what to want, what to do, what to think.
Wiersz jest reakcją na stare reklamy szminek, a jego emocjonalne podejście, jego zatrzymania i odwrócenia ról związane są z oporem  przed językiem reklamy, który próbuje mówić nam, czego mamy chcieć, co mamy robić, co myśleć.