Origami armies unfold plans for paper planes and we remain imprisoned in our own paper chains, but the greater shame is that it always seems to stay the same, what changes is who’s in power choosing how to lay the blame, they’re naming names, forgetting these are names of people, because in the end it all comes down to people.
a my zostaniemy uwięzieni w naszych papierowych łańcuchach. Bardziej przeszkadza mi to, że zawsze będzie to samo, zmienia się tylko to, kto jest przy władzy, kto wybiera winnych nazywając ich po nazwisku, zapominając o ich imieniach, a na końcu i tak wszystko sprowadzi się do ludzi.