Margaret Mead, the great anthropologist, said, before she died, that her greatest fear was that as we drifted towards this blandly amorphous generic world view not only would we see the entire range of the human imagination reduced to a more narrow modality of thought, but that we would wake from a dream one day having forgotten there were even other possibilities.
Margaret Mead, wspaniała antropolog, powiedziała przed śmiercią, że jej największą obawą jest, iż w miarę zmierzania ku tej bezbarwnej amorficznej generycznej wizji świata nie tylko będziemy świadkami redukcji całego zakresu wyobraźni ludzkiej do zawężonej modalności myśli, lecz, że obudzimy się z tego snu któregoś dnia zapomniawszy, że były inne możliwości.