Up to and around about the Second World War, conductors were invariably dictators -- these tyrannical figures who would rehearse, not just the orchestra as a whole, but individuals within it, within an inch of their lives.
Mniej więcej do II Wojny Światowej dyrygenci byli zawsze dyktatorami - tyranami, którzy ćwiczyli, nie tyle z orkiestrą jako całością, ale z każdym z osobna, będąc bardzo blisko ich życia.