After the war, Vonnegut tried to  make sense of human behavior by studying an unusual  aspect of anthropology: the shapes of stories, which he insisted were just as interesting as the shapes of pots or spearheads.
Po wojnie Vonnegut próbował zrozumieć ludzkie zachowanie, analizując niezwykły aspekt antropologii: kształty opowieści, które uważał za tak samo interesujące jak kształty naczyń lub grotów włóczni.