Chaucer uses the quirks  of the characters’ language – the ribald humor of the Cook, the solemn prose of the Parson, and the lofty notions of the Squire – to satirize their worldviews.
Chaucer wykorzystuje językowe dziwactwa, jakimi posługuje się każda z postaci, ordynarne poczucie humoru Kucharza, poważną prozę Proboszcza i głębokie myśli Giermka, by wyszydzić ich światopoglądy.