Can we map that space, using the language of neutrinos or cosmic rays, taking the bounding condition of the body as its limit, but in complete reversal of, in a way, the most traditional Greek idea of pointing?
Czy możemy sporządzić mapę tej przestrzeni, używając języka neutrin lub promieniowania kosmicznego, przyjmując wiążący stan ciała jako granicę, jednocześnie zupełnie odwracając najbardziej tradycyjną grecką ideę wskazywania?