Richard Ford: I was slow to learn to read, went all the way through school not really reading more than the minimum, and still to this day can't read silently much faster than I can read aloud, but there were a lot of benefits to being dyslexic for me because when I finally did reconcile myself to how slow I was going to have to do it, then I think I came very slowly into an appreciation of all of those qualities of language and of sentences that are not just the cognitive aspects of language: the syncopations, the sounds of words, what words look like, where paragraphs break, where lines break. I mean, I wasn't so badly dyslexic that I was disabled from reading. I just had to do it really slowly, and as I did, lingering on those sentences as I had to linger, I fell heir to language's other qualities, which I think has helped me write sentences.
Richard Ford: Nauka czytania szła mi bardzo wolno, kończąc szkołę czytałem  na minimalnym poziomie i dotąd ciche czytanie  nie idzie mi wiele szybciej, niż czytanie na głos, ale dysleksja miała dla mnie wiele plusów. Kiedy pogodziłem się z tym,  że muszę czytać powoli, zacząłem chyba z wolna doceniać wszystkie zalety języka i zdań, nie tylko poznawcze aspekty języka, jak synkopy, dźwięk słów, wygląd słów, umiejscowienie akapitów, łamanie linijek. Nie miałem aż takiej dysleksji, żeby nie móc w ogóle czytać. Musiałem tylko robić to bardzo powoli. Czołgając się przez zdania odziedziczyłem inne wartości języka, co pomogło mi pisać zdania.