Vonnegut thought this kind of story  was the truest to real life, in which we are all the victims  of a series of accidents, unable to predict how events  will impact us long term.
Vonnegut uważał, że ten typ opowieści jest najbliższy prawdziwemu życiu, w którym wszyscy jesteśmy ofiarami serii wypadków, niemogącymi przewidzieć, jak wydarzenia wpłyną na nas na dłuższą metę.