What makes it seem real is that in actual languages, letters and groups of letters appear with consistent frequencies, and the language in the Voynich manuscript has patterns you wouldn't find from a random letter generator.
Wydaje się on autentyczny, bo w istniejących językach litery i ich zbitki pojawiają się z regularną częstotliwością, a język manuskryptu Wojnicza zawiera schematy językowe nie będące losowym wytworem.