But we don't even blink when we hear somebody say this, because we've heard that kind of stuff for so long and somehow we've completely internalized and accepted collectively this notion that creativity and suffering are somehow inherently linked and that artistry, in the end, will always ultimately lead to anguish.
Ale my nawet nie mrugniemy,  kiedy słyszymy, gdy ktoś tak mówi, bo nasłuchaliśmy się takich rzeczy i jakoś zupełnie zaakceptowaliśmy ideę, że kreatywność i cierpienie  są nierozerwalnie związane, i że sztuka zawsze prowadzi do męki.