The educator Parker Palmer calls it "the tragic gap," tragic not because it's sad but because it's inevitable, and my friend Dick Nodel likes to say, "You can hold that tension like a violin string and make something beautiful."
Wychowawca Parker Palmer  nazywa to "tragiczną luką", nie dlatego, że budzi smutek,  ale dlatego, że jest nieunikniona. Mój przyjaciel Dick Nodel powtarza: "Można trwać w napięciu,  jak struna w skrzypcach, i zrobić coś pięknego".