That became, as it were, a way of confronting large businesses in the business of wasting food, and exposing, most importantly, to the public, that when we're talking about food being thrown away, we're not talking about rotten stuff, we're not talking about stuff that's beyond the pale.
Stało się to dla mnie sposobem na przeciwstawienie się marnotrastwu jedzenia przez wielki biznes i co ważniejsze - na ukazanie, że kiedy mówi się o wyrzucanym jedzeniu, nie chodzi o zgniłe rzeczy, ani te, które są nie do przyjęcia.