For me they normally happen, these career crises, often, actually, on a Sunday evening, just as the sun is starting to set, and the gap between my hopes for myself and the reality of my life starts to diverge so painfully that I normally end up weeping into a pillow.
Kryzysy związane z karierą przeżywam najczęściej w niedzielne wieczory gdy słońce zaczyna zachodzić a przepaść między nadziejami, które w sobie pokładam a rzeczywistością ukazuje się w bolesnej okazałości i kończy się to szlochaniem w poduszkę.