Because of their limited intelligence, they never came close to guessing  that they were making champagne.” In spite of his insistence that we’re all here to fart around, in spite of his deep concerns about  the course of human existence, Vonnegut also advanced the possibility,  however slim, that we might end up  making something good.
Z powodu swojej ograniczonej inteligencji nigdy nie wpadły na to, że robią szampana". Mimo twierdzenia, że jesteśmy tu, by tracić czas, mimo głębokich obaw o przebieg ludzkiej egzystencji, Vonnegut wysuwa możliwość, aczkolwiek nikłą, że może wyniknie z nas coś dobrego.