But an even more important form of relaxation for him, that Lyndon Johnson never could enjoy, was a love of -- somehow -- humor, and feeling out what hilarious parts of life can produce as a sidelight to the sadness.
Ale jeszcze ważniejszą formą relaksu była dla niego, Lyndon Johnson nigdy jej nie zaznał, miłość, nazwijmy to, humoru. I wyczucie, że zabawne momenty w życiu mogą być świetlistą przeciwwagą dla smutku.