For many people, perhaps most, paralysis is an unspeakable horror, but my father's experience losing every system of his body was not an experience of feeling trapped, but rather of turning the psyche inwards, dimming down the external chatter, facing the recesses of his own mind, and in that place, falling in love with life and body anew.
Prawdopodobnie dla większości ludzi paraliż jest horrorem nie do opisania, ale to, czego doświadczył mój ojciec po utracie wszystkich układów ciała, nie było uczuciem zamknięcia, ale skierowaniem psyche do środka, przyciszeniem zewnętrznego hałasu, stawieniem czoła zakamarkom umysłu, gdzie na nowo zakochał się w życiu i w ciele.