The programmers’ counterintuitive solution was to replace this full ranking with a limited number  of priority “buckets.” The system was less precise  about what to do next but more than made up for it  by spending more time making progress.
Programiści wymyślili, że zamiast szeregować zadania, lepiej wrzucać je do "kubełków" o różnych priorytetach. System nie wiedział dokładnie, jakim kolejnym zadaniem się zająć, mógł za to poświęcić więcej czasu na osiąganie postępów w pracy.