From newspapers, textbooks, conversations, I had learned to speak of countries as if they were eternal, singular, naturally occurring things, but I wondered: to say that I came from a country suggested that the country was an absolute, some fixed point in place in time, a constant thing, but was it?
Z gazet, podręczników, rozmów, nauczyłam się mówić o krajach, jak gdyby były wieczne, pojedyncze, naturalnie występujące, ale zastanawiałam się: mówienie, że pochodzę z jakiegoś kraju sugeruje, że kraj jest prawdą absolutną, niezmiennym punktem w czasie i przestrzeni, rzeczą stałą, ale czy to prawda?