All of us with stigmatized identities face this question daily: How much to accommodate society by constraining ourselves, and how much to break the limits of what constitutes a valid life?
My, których tożsamość jest napiętnowana, codziennie stajemy przed tym wyborem: na ile poddać się społeczeństwu, ograniczając to, kim jesteśmy, a na ile przesuwać granice tego, co uznaje się za "poprawne" życie?