This realization was exploited most powerfully for pragmatic ends by the 18th- century philosopher Jeremy Bentham, who set out to resolve an important problem ushered in by the industrial age, where, for the first time, institutions had become so large and centralized that they were no longer able to monitor and therefore control each one of their individual members, and the solution that he devised was an architectural design originally intended to be implemented in prisons that he called the panopticon, the primary attribute of which was the construction of an enormous tower in the center of the institution where whoever controlled the institution could at any moment watch any of the inmates, although they couldn't watch all of them at all times.
Uświadomił to sobie XVIII-wieczny filozof, Jeremy Bentham, który podjął się rozwiązania problemu, jaki przyniosła rewolucja przemysłowa. Nigdy wcześniej instytucje nie były tak ogromne i scentralizowane. Trudno było obserwować i kontrolować pojedynczego pracownika. Bentham znalazł rozwiązanie. Zaprojektował budynek, pierwotnie więzienie, i nazwał go Panoptikon. Najważniejszym elementem była wieża po środku Osoba nadzorująca placówkę mogła w dowolnej chwili obserwować dowolnego więźnia, choć nie wszystkich na raz.