Now when I first started asking what happens when we die, the grown-ups around me at the time answered with a typical English mix of awkwardness and half-hearted Christianity, and the phrase I heard most often was that granddad was now "up there looking down on us," and if I should die too, which wouldn't happen of course, then I too would go up there, which made death sound a lot like an existential elevator.
Kiedy spytałem pierwszy raz co się dzieje, gdy umieramy, dorośli odpowiadali z typowo angielskim skrępowaniem i chrześcijańskim brakiem entuzjazmu. Najczęściej słyszałem, że dziadek jest teraz "w niebie i patrzy na nas". Gdybym umarł, co oczywiście nie nastąpi, też bym tam poszedł. Czyniło to ze śmierci egzystencjonalną windę.