Their argument was twofold: First, the artists we study are  no longer living, never recorded their intentions, or are simply unavailable to answer  questions about their work.
Ich tok myślenia można zrozumieć dwojako. Po pierwsze, artyści, których badamy, nie żyją i nie pozostawili po sobie informacji o swoich motywach, albo są niedostępni i nie odpowiadają na pytania o ich twórczość.