And I feel blessed and fortunate that every week, every Tuesday -- and actually every Friday also -- I can once again celebrate in the marrow of my bones the very essence of living in Israel on the edge.
I czuję się szczęśliwy, że każdego tygodnia, co wtorek, w zasadzie też co piątek... raz jeszcze mogę sławić, aż do szpiku kości, istotę życia na krawędzi w Izraelu.