So, to summarize: Prakash, in its five years of existence, it's had an impact in multiple areas, ranging from basic neuroscience plasticity and learning in the brain, to clinically relevant hypotheses like in autism, the development of autonomous machine vision systems, education of the undergraduate and graduate students, and most importantly in the alleviation of childhood blindness.
Podsumowując, podczas swoich pięciu lat istnienia Prakash wywarł wpływ na wiele dziedzin począwszy od podstaw neurobiologi: plastyczności i procesów uczenia się mózgu, do ważnych klinicznie hipotez takich jak w przypadku autyzmu, rozwój niezależnych systemów wzrokowych maszyn, edukacja studentów i, co najważniejsze, złagodzenie dziecięcej ślepoty.