At the end of "On the Origin of Species," Charles Darwin writes about the grandeur of life, and of endless forms most beautiful and most wonderful, and I like to think he could easily have been talking about a tapeworm that makes shrimp sociable or a wasp that takes cockroaches for walks.
Na końcu "O powstawaniu gatunków", Karol Darwin pisze  o majestatyczności życia, o niezliczonych  formach najpiękniejszych i najwspanialszych. Lubię wyobrażać sobie, że miał również na myśli tasiemca, który sprawia, że solowce stają się towarzyskie, lub osy wyprowadzające karaluchy na spacery.