But today, not only does the word mean something different -- a sickening for a lost time rather than a lost place -- but homesickness itself is seen as less serious, sort of downgraded from something you could die from to something you're mainly worried your kid might be suffering from at a sleepover.
Teraz, to słowo nie tylko znaczy coś innego, tęsknotę za utraconym czasem, nie za utraconym miejscem, ale sama tęsknota za domem nie jest uważana za coś poważnego, zdegradowano ją z przyczyny śmierci do czegoś co może nękać dzieci, kiedy spędzają noc u kolegów.