And then with our kids, our precious kids, we spend so much time nudging, cajoling, hinting, helping, haggling, nagging as the case may be, to be sure they're not screwing up, not closing doors, not ruining their future, some hoped-for admission to a tiny handful of colleges that deny almost every applicant.
A wtedy z naszymi drogimi dziećmi spędzamy tyle czasu na poganianiu, przymilaniu, robieniu aluzji, pomaganiu, targowaniu się, czasem zrzędzeniu, żeby upewnić się, że czegoś nie zepsują, nie zamkną przed sobą drzwi, nie zrujnują swojej przyszłości, oczekiwanego przyjęcia na jeden z elitarnych uniwersytetów, które odrzucają prawie każdego kandydata.