If breadwinning and caregiving are really equal, then why shouldn't a government invest as much in an infrastructure of care as the foundation of a healthy society as it invests in physical infrastructure as the backbone of a successful economy?
Jeśli żywiciel i opiekun rodziny to faktycznie równorzędne funkcje, to dlaczego rząd nie miałby zainwestować tyle samo w infrastrukturę opieki, jako podstawę zdrowego społeczeństwa, ile inwestuje w fizyczną infrastrukturę jako szkielet prosperującej gospodarki?